Issuu

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

14. Community: Οι LGBT+ οργανώσεις έχουν τον λόγο • 20. Σινεμά: Τα gay ζευγάρια στη μεγάλη οθόνη που θυμόμαστε • 73. Posh Fashion: Σακάκια. • 80. Ταπεινογραφία: "Η χαμένη λεωφόρος θα 'ναι πάντα εκεί" • 88. Ζώδια: Όταν τα άστρα ασχολούνται με τον γάμο (ή καλύτερα με τη συμβίωση) 5

EDITORIAL ▶Γιάννης Παπαγιαννόπουλος ✉ gp@avmag.gr

ο πρώτο τεύχος μετά συμφώνου. Το πρώτο τεύχος μετά από μια κίνηση από την πολιτεία που επιτέλους αναγνωρίζει επίσημα τις ομόφυλες σχέσεις. Μια κίνηση που για τόσες και τόσους απο εμάς θεωρείται αυτονόητη. Και λίγη. Παρ' όλα αυτά είναι μια αρχή και η πρώτη κίνηση με αρκετή βαρύτητα ωστε να μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε. Και σίγουρα μια νίκη. Μια νίκη που ανήκει σε όλους και όλες που από τις απαρχές του ΛΟΑΤ* κινήματος στην Ελλάδα και οφείλει να αναγνωριστεί ως τέτοια. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία λοιπόν εμείς σπάμε την κανονική κυκλοφορία του περιοδικού μας εκδίδοντας ένα συλλεκτικό τεύχος με την συμμετοχή σημαντικών μελών και φίλων της κοινότητάς μας καθώς και καλλιτεχνών που εκφράζονται με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης και μοιράζονται μέσα από τις σελίδες μας το πως αυτό μπορεί ή δεν μπορεί να μετατρέψει τις ζωές μας. Στο ίδιο πνεύμα δημιουργήσαμε και τα εξώφυλλά μας, μετατρέποντας μια εμβληματική φωτογραφία μιας άλλης εποχής και άλλων συνθηκών σε μια φωτογραφία γιορτής στη σημερινή μας πραγματικότητα. Κάτι που πιστεύω μπορεί να μας διδάξει αυτή η χρονική συγκυρία είναι επίσης το πόσο πιο αποδοτικές είναι οι δράσεις που γίνονται χέρι χέρι. Όχι ψυχαναγκαστικά, αλλα ειλικρινά. Άνθρωποι που αποφασιζόυν πως θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο και θέλουν να το κάνουν παρέα. Κάπως έτσι αναγεννάται τις επόμενες μέρες η Γραμμή Ψυχολογικής στήριξης. Και κάπως έτσι ελπίζω να εξελιχθούν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες μας Θα ήθελα να κλείσω αυτή τη στήλη όσο πιο αισιόδοξα. Και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ για να το κάνω είναι να μοιραστώ την βαθιά μου πεποίθηση πως με ειλικρινή πρόθεση, αγάπη και υπομονή μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα.

11528 ΔΙΠΛΑ ΣΟ Υ ΓΡΑΜΜΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

για λεσβίες, γκέι, αμφί, τρανς άτομα καθώς και για φίλους, οικογένειες και εκπαιδευτικούς τους

Έναρξη Λειτουργίας:15/02 - Καθημερινές 13:00 - 21:00

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

CONTRIBUTORS

(Οι άνθρωποι που συνέβαλαν στο να γίνει αυτό το τεύχος πραγματικότητα)

Managing director Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - gp@avmag.gr Marketing director Νίκος Σοφιανός - ns@avmag.gr Βασιλική Κατριβάνου

Θεόδωρος-Ανδρεάδης Συγγελάκης

Στέλλα Μπελιά

Ερωφίλη Κόκαλλη

Βουλεύτρια Κ.Ο. Σύριζα

Δημοσιογράφος Ανταποκριτής

Πρόεδρος Οικογενειών Ουράνιο Τόξο

μέλος queertrans , ενημερώτρια @checkpoint, θεατρ.συγγραφέας.

Αύγουστος Κορτώ

Λύο Καλοβυρνάς

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Βασίλης Σωτηρόπουλος

Συγγραφέας Αρθογράφος

Δημοσιογράφος Ακτιβιστής

Συγγραφέας Αρθρογράφος

Δικηγόρος Περ. Συμπαραστάτης του Πολίτη

(πολύ) λίγο πριν κλείσει το τεύχος # παράνοια!

Editor in Chief Βασίλης Θανόπουλος - vth@avmag.gr Creative Director Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - k.georgantas@gmail.com Εditors Αντωνία Κυδωνάκη Βασίλης Νικορέλος Γρηγόρης Τανός Δημήτρης Βαρελάς Ζακ Κωστόπουλος Κυριάκος Βογιατζής Κωνσταντίνος Παλάζης Λίνα Λαχανιώτη Mαρία Μάζη Σοφοκλής Χανος Στέλιος Καπετανάκης Τάσος Θεοδωρόπουλος Τάσος Λαζαρίδης Θάνος Βλαχογιάννης Μαρία Βαμβακά Χριστίνα Μίχαλου Marie des fleurs Photographers Γιώργος Καλφαμανώλης, Γρηγόρης Μορίκης

- Εμείς εδώ δουλεύουμε...

Site administrators CMY Μανώλης Ναζλίδης - admin@avmag.gr Παναγιώτης Σταματόπουλος - pstamat@avmag.gr K

- Kι ο αρχισυντάκτης τζετλάγκ... - Τι τζετλάγκ μάνα μου; - Mπάτπλαγκ! # αρχισυντάκτης. νέαγιόρκη. αρχισυνάκτης. NT.pdf

IRLSforPRI

coverHIGHG

2/4/16

4:48 PM

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Χωματιανού 28, 104 39, Αθήνα Τηλέφωνο: 213 0041028 - info@avmag.gr

Διμηνιαία έκδοση, διανέμεται δωρεάν. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη ©homo evolution cove

rHIG

HBOY

Sfor

PRIN

T.pd

info@avmag.gr facebook.com/Antivirusmagazine • #Antivirusgr

2/4/

4:47

Τα σημεία διανομής μας, όλα τα τεύχη online, νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαγωνισμοί παραστάσεις, εκθέσεις, άρθρα, θέματα lifestyle στην σελίδα μας: Το εξώφυλλό μας αποτελεί μια αναφορά στην διάσημη φωτογραφία V-J Day in Times Square του Alfred Eisenstaedt που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό LIFE to 1945. Το art direction έκανε ο Κωνσταντίνος Γεωργαντάς και τη φωτογράφιση ο Γιώργος Καλφαμανώλης! Φωτογραφήθηκαν οι: Φωτεινή Πιπή, Γιώργος Ανδρουλάκης, Στέφανος Αχιλλέως & Πωλίνα Μπαρνιαδάκη.

www.avmag.gr

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

TRY ME

grafimaOUT.pdf

2/1/16

2:26 AM

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Όχι άλλο

ΣΥΜΦΩΝΟ Χωρίς αμφιβολία η λέξη “σύμφωνο” κερδίσει την πρώτη θέση στο λεκτικό airplay της ελληνικής επικαιρότητας. Παπάς, πολιτικός, φτασμένος ή ξεχασμένος σελέμπριτι, η κυρά Μαρίτσα η γειτόνισσα, όλοι τοποθετούν τη λέξη αυτή στο στόμα τους και την εκτοξεύουν προς πάσα κατεύθυνση. Ο καθένας έχει και μία άποψη και αισθάνεται ότι πρέπει να την εκφράσει δημόσια, με στόμφο πανεπιστημιακού, λες και συζητάμε αν πρέπει να ξαναστείλουμε την Παπαρίζου στη Γιουροβίζιον. Νισάφι! Αγαπητέ στρέιτ (άνθρωπε) που διαφωνείς: Κράτα τη γνώμη σου για το εαυτό σου. Ζεις σε μια κοινωνία που όλοι έχουμε δικαιώματα και υποχρεώσεις. Και αφού κανείς δεν διαπραγματεύεται τα δικά σου δικαιώματα, πάψε να διαπραγματεύεσαι και εσύ τα δικά μου! Αλλιώς μετά το σύμφωνο, να συζητήσουμε το δικαίωμα του να ζεις ακόμη με τη μάνα σου. Αγαπητέ ΛΟΑΤ που διαφωνείς: Καμία διάκριση δεν μπορεί να καταπολεμηθεί, θέτοντας σε λειτουργία μια άλλη διάκριση. Ακόμα κι αν πιστεύεις ότι το δικαίωμα στον γάμο θίγει την κουίρ φιλοσοφία σου και θέτει την (ομο/μπάι/τρανς)μοναδικότητα μας σε τροχιά ετεροκανονικότητας, μην εναντιώνεσαι σε αυτό. Γιατί έτσι καταντάς πιο ετεροκανονικός από εμένα! Αν τώρα διαφωνείς, γιατί 10

απλά δεν είσαι ευχαριστημένος με όλο αυτό και θες περισσότερα, μαζί σου. Αλλά ας αφήσουμε τις διαφωνίες κι ας δούμε πως μπορούμε να πάμε παρακάτω. Αγαπητέ (ό,τι άνθρωπε) που συμφωνείς: Πάψε να μιλάς για αυτά που έγιναν και ξεκίνα να σκέφτεσαι για αυτά που πρέπει να γίνουν. Γιατί όσο το συζητάς, έστω και θετικά, εξακολουθείς να θέτεις το όλο θέμα υπό δημόσια διαβούλευση. Νομίζω πως το ζήσαμε αυτό την περασμένη σεζόν. Αγαπητέ σελέμπριτι που διαφωνείς (εσύ που συμφωνείς, διάβασε παραπάνω): Κανένας μαϊντανός σε καμία χώρα όλου του κόσμου, δεν μπορεί να έχει άποψη για το πως πρέπει να γίνονται τα γεμιστά! Αγαπητέ εκκλησιαστικέ κοτζαμπάση: “Πάτερ ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι” Αγαπητή γειτόνισσα (Μαρίτσα): Είσαι η μόνη που αντί να μου πεις τη γνώμη σου, με κέρασες γλυκό, μου έδωσες μια σφιχτή αγκαλιά και μου ψιθύρισες στ΄αυτί: “Και στα δικά σου”. Σ' ευχαριστώ!

Τα χιλιάδες άτομα που βγήκαν στους δρόμους της Ιταλίας, υπέρ του συμφώνου συμβίωσης Οι τρανς αθλητές/τριες που μπορούν πλέον να συμμετέχουν σε ολυμπιακά αθλήματα χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση Η ανακοίνωση του 1ου Patras Pride

Βρέχει Σύμφωνο #Βουλή Μοιράσου τη στιγμή σου μαζί μας, ανεβάζοντας τη φωτογραφία σου στο Instagram. Mην ξεχάσεις να μας κάνεις tag (@antivirusmagazine) ή βάλεις τα hashtags #AntivirusMagazine #antiviruslife

Για ποιον χτυπάει η Καμπάνα; της Μανουέλας Παπαποστόλου Ρουφ ★ Ντινγκ! Επιτέλους φίλες ψηφίστηκε. Ξεχυθείτε στις Βέρες Γουανγκ και στις Γκαλλιάνες να ραφτείτε για τη μέρα που όλες περιμέναμε. Φυσικά αυτό δε σημαίνει πως εμείς οι εκ πεποιθήσεως εργένισσες θα δεσμευτούμε, αλλά όσες το θέτε, με την ευχή μου! "Θα ζήσω ελεύθερο καβλί...", που λέει και το δημώδες.

δεν υπάρχει καμία λογική στο να ψηφίζεις κάτι επειδή έχεις δεσμευτεί και μετά να συσπειρώνεις τον κόσμο εναντίον αυτών που ψήφισες. Διότι, αγαπίτσα, ΚΑΙ Ευρώπη ολόκληρη ΚΑΙ λαός χορτάτος δεν βγαίνει. Είναι σα να μου λες ότι θα ΄κανες παρέα με το βιαστή σου. Ούτε στα πιο τρελλά μου βίτσια...

Ντανγκ! Νταξ, τώρα συναμετάξυ μας, μιας και βρεθήκαμε εδώ στα ζεστά, μικρό το βηματάκι. Γιορτάζουμε, καμιά αντίρρηση, αλλά πρέπει να γίνουν κι άλλα. Πολλά. Κι άμεσα.Μια κάποια λύση θα ήτο να εξοριστούν σύμπασσες οι ρασοφόρες σε ακριτικές μονές καλλιεργώντας πάσης φύσεως ζαρζαβατικά με έμφαση στ' αγγούργια. Άλλο ευλογία, κι άλλο ευλογιά.

Ντινγκ (τελικό!)Και για να λαφρύνω λίγο το κλίμα, προβλέπω σύντομα εκλογές. Τώρα βέβαια πλούσια φίλη θα μου πεις, πιο συχνά κάνουμε εκλογές, παρά σουπέ στης Μαριάννας και θα 'χεις και δίκιο. Αλλά πες οτι κάνουμε... Ποιος να βγει μάνα μου; Ο Κούλης; Που -ας πούμε- έχει άμεση σχέση με την ελληνική πραγματικότητα και ρίχνει την ελπίδα των επενδύσεων στα μούτρα του κοσζμάκη. Ποιές επενδύσεις; Πόθεν; Kαι με τι όρους; Ψιλά γράμματα. Κουράστηκα, φίλη, πάω για brioche στην πλατεία. Μετά θα ρθει κι ο Τάκης και θέλω να 'μαι καθαρή.

Ντονγκ!Αυτό που κάνει η αριστερή μας κυβέρνηση δεν το κατανοώ, καθότι απολιτίκ και κοσμοπολιτίκ. Ότι τι; Πρώτα σε γαμώ με το εργαλείο, σου κάνω το κωλαράκι μπολρούμ και μετά σου συμπαραστέκομαι στον πόνο; Διότι

H απόφαση του Ν.Σ. του Κράτους που λέει οχι στην αλλαγή πτυχίου ΤΕΕ, στα τρανς άτομα Ο ομοφοβικός παραλογισμός της εκκλησιαστικής ηγεσίας με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης Oι 101 ομοφοβικές/τρανσφοβικές επιθέσεις που καταγράφηκαν στο «Πες το σ’ εμάς»

Υ.Γ.: Το πολύ το τάκα τάκα, κάνει το λαό μαλάκα. 11

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Under my umbrella... Ο Κωστής Παπαϊωάννου και η Βασιλική Κατριβάνου σε φωτογραφία που τους βγάλαμε αμέσως μετά την ψήφιση του συμφώνου. Οι πρωταγωνιστές της καρδιάς μας!

Ο μικρός πρίγκιπας: η ταινία Η animation μεταφορά του αγαπημένου “Μικρού Πρίγκιπα” από τον σκηνοθέτη Μαρκ Οσμπορν που έκανες τις καρδιές μας να λιώσουν και το μυαλό μας να αναπολήσει τα παιδικά μας χρόνια. 12

Rainbow

ΣΤΕΓΗ

Στα χρώματα του ουράνιου τόξου φωτίστηκε η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την ημέρα που ψηφίστηκε το Σύμφωνο Συμβίωσης. Μια πολύχρωμη ψηφιακή σημαία που συμβολίζει το LGBT κίνημα στόλισε τη λεωφόρο Συγγρού για ένα βράδυ και ομολογούμε πως ήταν υπέροχα. Πάντα τέτοια!

BananaBoys Parties Όταν ένα φρούτο γίνεται ομάδα και μετά πάρτι, όλα μπορείς να τα περιμένεις! Αν δεν το έχεις δοκιμάσει δεν ξέρεις τη γλύκα του...

ΟUT THERE Άννα Βίσση - Ξανά Μανά Ξανά Μανά η Αννούλα στη δισκογραφία, ξανά μανά στην κορυφή. Αυτή τη φορά μας παρουσιάζει το νέο της βίντεο κλιπ με τίτλο "Ξανά Μανά". Ένα κεφάτο τραγούδι -κάποιοι μιλούν για τη συνέχεια του υπερεπιτυχημένου "Λάμπω"- που θα σας ξεσηκώσει! Η Αννούλα σταθερά πανέμορφη και κεφάτη μας προδιαθέτει για πολύ χορό..και φλερτ!

Athens issue «The Authentic Athens Issue» δεσπόζει στο εξώφυλλο του OutThere μαζί με τον Παναγιώτη Σιμόπουλο (διεθνές μοντέλο) και τη λέξη «Yassas» να αποτελεί τον τίτλο του editorial, ο αρχισυντάκτης του δημοφιλέστερου περιοδικού της LGBT κοινότητας μας ταξιδεύει... στην Αθήνα! 13

Bill Kennedy “Είμαι περήφανος που είμαι διαιτητής του ΝΒΑ, είμαι περήφανος που είμαι ένας γκέι άνδρας”, ανέφερε ο διαιτητής του ΝΒΑ σε δήλωση του. Αφορμή στάθηκε ένα έντονο ομοφοβικό περιστατικό στον χώρο του γηπέδου.

David Mundell Ο David Mundell, υφυπουργός της κυβέρνησης Κάμερον για ζητήματα της Σκωτίας και ο μοναδικός βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος που εκλέγεται στη Σκωτία, δήλωσε δημόσια ότι είναι gay

James Vacca Στην ηλικία των 60, ο James Vacca αποφάσισε να ακολουθήσει την εποχή του και να χρησιμοποιήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να κάνει coming out. “Αποφάσισα να πω δημόσια ότι είμαι gay...”

Charlie Carver Ο Charlie Carver, τo αστέρι της σειράς Teen Wolf, έκανε πρόσφατα coming out ως gay στους 700.000 θαυμαστές στο Instagram, μέσα από μια έκθεση μοιρασμένη σε 5 φωτογραφίες.

COLOUR YOUTH Η 22α Δεκεμβρίου 2015 ήταν μια πολύ σημαντική μέρα για την κοινότητα μας, μια μέρα που θα θυμόμαστε ως σταθμό για χρόνια. Σημαντική είναι για πολλούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα, έγινε το πρώτο βήμα προς την ισότητα όλων των πολιτών και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων. Το σύμφωνο, βεβαίως, δεν είναι γάμος και περιέχει αρκετές ελλείψεις ως προς τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε σύγκριση με αυτά που απολαμβάνουν τα ετερόφυλα ζευγάρια, με κορυφαίο αυτό της τεκνοθεσίας, αλλά αποτελεί μια πρώτη αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών και διευκολύνει ως ένα βαθμό την καθημερινότητά τους. Παράλληλα, η ψήφιση του νομοσχεδίου ήταν σημαντική γιατί μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε το πλήθος των υποστηρικτών που έχουμε και που, πιθανότατα, ως τώρα αγνοούσαμε. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους βουλευτές, αν και οι σχεδόν 200 ψήφοι έκαναν το αίσθημα της ικανοποίησης μεγαλύτερο. Αναφερόμαστε και στην ευρύτερη κοινωνία, η πλειοψηφία της οποίας ήταν υποστηρικτική ή τουλάχιστον ανεκτική, αν εξαιρέσουμε μερικά ομοφοβικά κρεσέντο ορισμένων ανθρώπων που ήταν μετρημένα στα δάχτυλα. Πάνω απ’ όλα, όμως, ήταν σημαντική, γιατί μας έδωσε δύναμη και γνώση ώστε να πιέσουμε συστηματικά προκειμένου να γιορτάσουμε άμεσα και για τη θεσμική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Η γιορτή για το σύμφωνο δεν θα μπορούσε να είναι μεγάλη, όταν δεν έχει ξεκινήσει καν τις εργασίες της η νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την ταυτότητα φύλου. Η κοινότητα μας μπορεί να γιορτάσει μόνο όταν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα όλων των μελών της. ΟΛΚΕ Η 22η Δεκεμβρίου 2015 ασφαλώς αποτελεί μια ημέρα ορόσημο για την κοινότητά μας. Ένα πάγιο αίτημά μας όπως αυτό της νομικής αναγνώρισης των ομόφυλων ζευγαριών γίνεται πραγματικότητα. Η ομόφυλη συντροφικότητα βγαίνει από την σκιά, θεσμοθετείται ως σχέση και της αναγνωρίζονται δικαιώματα. Πολλές και πολλοί (ακόμα και πολίτικοι) θεωρούν το σύμφωνο συμβίωσης ως το θεσμικό πλαίσιο που είναι φτιαγμένο για να ρυθμίζει κυρίως τις ομόφυλες σχέσεις. Αυτό που δεν έχουν κατανοήσει είναι, πως στην πραγματικότητα δεν μας ενδιαφέρει να έχουμε ένα δικό μας ρυθμιστικό νομικό εργαλείο, αλλά να έχουμε τα ίδια δικαιώματα και την ίδια πρόσβαση που έχουν και οι άλλες κι άλλοι συμπολίτες μας. Αν διαβάσουμε προσεκτικά το σύμφωνο θα δούμε πως ο νομοθέτης (ηθελημένα ή όχι) δεν μπορεί να ξεφύγει από την ετεροκεντρική σκέψη. Μιλάει για πατέρα και μητέρα και αφήνει απέξω τα παιδιά που ήδη υπάρχουν στις σχέσεις. Οι ομόφυλες σχέσεις πάλι αντιλαμβάνονται χωρίς καμιά βαρύτητα, χωρίς να τους προσδίδεται οποιαδήποτε αναγνώρισης δυνατότητα γονεϊκότητας. Ρυθμίζονται θέματα ασφάλισης, κληρονομιάς κλπ

αλλά μένουν απέξω θέματα που αφορούν την σχέση γονέων (γκέι, λεσβιών, μπάι ή τρανς) με τα παιδιά που έχουν ή θέλουν να αποκτήσουν. Οπότε το θέμα την ισονομίας και της ισοπολιτείας επανέρχεται. Το 2005 το σύνθημα της ΟΛΚΕ ήταν «πες το ναι στον πολιτικό γάμο – οτιδήποτε άλλο είναι έκπτωση στην ισότητα» δέκα χρόνια μετά, το σύνθημα είναι τόσο μα τόσο επίκαιρο. Το σύμφωνο δεν είναι το τέλος τους δρόμου. Το σύμφωνο είναι το ξαπόστασμα μια πορείας που κρατάει χρόνια και σκοπεύουμε να την διανύσουμε μέχρι το τέλος. Υ.Γ. Θα πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθούμε στην κατάργηση του 347. Αυτή η κατάργηση ίσως είναι πιο σημαντική ακόμα και από το σύμφωνο. Είναι ένα αίτημα που κρατούσε από τις αρχες του 80. Επιτέλους η πολιτεία σταματάει να θεωρεί τους γκέι άντρες μη φυσιολογικούς και εξισώνει τα όρια ηλικίας για το συναινετικό σεξ. Εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για ισονομία. THESSALONIKI PRIDE Η συζήτηση και η ψήφιση του νόμου για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια έφερε εκτός των άλλων και μια εκτίναξη στο ενδιαφέρον των mainstream μέσων ενημέρωσης για την ομόφυλη συντροφικότητα, την ομογονεϊκότητα και γενικά τα θέματα της LGBTI κοινότητας. Δημιούργησαν με άλλα λόγια μια εξαιρετική ευκαιρία για την ορατότητά μας. Στη διαδικασία να το εκμεταλλευτούμε προέκυψε μια συζήτηση για το ποια μέσα πρέπει να επιλέγουμε ή να δεχόμαστε να αναπαράγουν το μήνυμά μας. Είναι καλό, χρήσιμο και θεμιτό να προβαλλόμαστε σε μέσα, δημοσιογράφους ή παρουσιαστές και παρουσιάστριες που έχουν ιστορικό ομοφοβικών ή/και τρανσφοβικών δηλώσεων, που δίνουν βήμα σε κήρυκες μίσους, που εκτιμάμε ότι θα μας εκμεταλλευτούν, για να κάνουν νούμερα; Η μια προσέγγιση συστήνει αποκλεισμούς. Αν οι εκπρόσωποι της LGBTI κοινότητας συνομιλούν με τέτοια μέσα, τότε νομιμοποιούν γενικότερα το λόγο τους, που συχνά είναι κακοποιητικός και δεν το θέλουμε. Επίσης δε θέλουμε να μας χρησιμοποιούν για pink washing, για να προβάλουν ένα ανεκτικό πρόσωπο, όταν κατά τ’ άλλα αναπαράγουν τέρατα στα LGBTI ή σε άλλα θέματα ισότητας. Από την άλλη, πρέπει να σκεφτούμε ότι όσα πετύχαμε μέχρι τώρα τα πετύχαμε με την εξωστρέφεια. Κάναμε βήματα, επειδή δεν περιοριστήκαμε σε ένα στενό κύκλο που ανακυκλώνει ιδέες με τις οποίες όλες και όλοι συμφωνούν, αλλά βγήκαμε στην ευρύτερη κοινωνία ζυμωθήκαμε μ’ αυτήν, μας άκουσαν και μας είδαν, είδαν το ανθρώπινο πέρα από το θεωρητικό. Σε μια κοινωνία που ο κυρίαρχος λόγος ήταν κατά βάση ομοφοβικός και τρανσφοβικός δεν μπορούμε να περιμένουμε από τα κυρίαρχα μέσα να τον πολεμούν συστηματικά. Αλλά μπορούμε να το αλλάξουμε, ειδικά όταν μας δίνεται βήμα και μάλιστα στα μέσα που έχουν ευρύ κοινό και άρα ευκαιρία για μεγαλύτερο αποτέλεσμα. Αυτή άλλωστε είναι η δουλειά μας, αυτόν τον εκπαιδευτικό μας ρόλο οφείλουμε να εκπληρώσουμε. Στο κάτω κάτω, και πιο κυνικά να το δούμε, είναι προτιμότερο να κυνηγάνε το τηλεοπτικό, αναγνωστικό ή ακροαματικό κοινό προβάλλοντας τις θέσεις μας παρά ομοφοβικό και τρανσφοβικό λόγο. THESSALONIKI RAINBOW YOUTH Από το 2015 σίγουρα θα έχουμε να θυμόμαστε πολλά σαν κοινότητα. Η ψήφιση του συμφώνου συμβίωσης ήταν αναμφισβήτητα ένας πολύ

ωραίος τρόπος για να κλείσει αυτή η χρονιά, ένα χριστουγεννιάτικο ας πούμε δώρο για την LGBTQI κοινότητα. Βράδυ Τρίτης, 22 Δεκεμβρίου, βρήκαμε τις εαυτές και τους εαυτούς μας να παρακαλουθούμε τις εξελίξεις στην βουλή με συγκίνηση και αγωνία. Η συγνώμη του πρωθυπουργού προς την κοινότητα, οι ομιλίες των συμμάχων-βουλευτών, τα γεμάτα συγκίνηση πρόσωπα στα θεωρία και τέλος τα πρώτα δημόσια φιλιά ομοφύλων στο χώρο της ελληνικής βουλής ήταν σίγουρα εικόνες που δύσκολα θα ξεχάσουμε. Για κάποιες και κάποιους, η ημέρα εκείνη ήταν το αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων. Πρωϊ Τετάρτης, 23 Δεκεμβρίου ξυπνήσαμε όπως κάθε άλλη μέρα. Κι όμως δεν ήταν ίδια, κάτι είχε αλλάξει. Είναι σπουδαίο πράγμα να αποκτάς δικαιώματα που ποτέ δεν είχες, είναι σπουδαίο να βρίσκεσαι ένα βήμα πιο κοντά στην ισότητα. Την ημέρα αυτή είδαμε και διαβάσαμε ειδήσεις, άρθρα και εκπομπές. Η ψήφιση του συμφώνου ήταν παντού πρώτο θέμα. Ξέραμε και ξέρουμε ακόμα πως οι αγώνες δεν είχαν τελειώσει, πως αυτή ήταν μονάχα η αρχή. Οραματιστήκαμε τις επόμενες διεκδικήσεις, την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, το δικαίωμα στην παιδοθεσία, τον πολιτικό γάμο και συζητήσαμε μεταξύ μας για τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας πάνω σε αυτά. Είπαμε μεταξύ μας εκείνη την ημέρα να αφήσουμε την όποια απαισιοδοξία μας στην άκρη, να μην διαβάσουμε τα πικρόχολα σχόλια, να αγνοήσουμε το μίσος των πολέμιων μας, στη σκέψη πως σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας υπήρξαν άνθρωποι που διάβασαν ή άκουσαν την είδηση του συμφώνου και είπαν το ίδιο περήφανες και περήφανοι με εμάς «επιτέλους». ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ Κατά την διάρκεια και της διαβούλευσης και της ψήφισης του ν/σ για το σύμφωνο συμβίωσης διαπιστώσαμε πόσο πολύ δρόμο έχουμε ακόμα να κάνουμε μέχρι να φτάσουμε στην πραγματική ισότητα και σε ίσα δικαιώματα για μας και τα παιδιά μας. Το σύμφωνο συμβίωσης –αυτή η μικρή θεσμική αλλαγή που ήδη έγινε- έχει δώσει μια ανάσα αισιοδοξίας σε όλους σχεδόν τους lgbtqi ανθρώπους και για περισσότερες και ουσιαστικότερες νίκες και αλλαγές. Θεωρούμε ότι πλέον τα ζητήματα γονεϊκότητας αφορούν πολύ περισσότερους ανθρώπους που μέχρι σήμερα δεν έμπαιναν ούτε στη διαδικασία να αναρωτηθούν αν θέλουν ή δεν θέλουν να γίνουν γονείς. Καθώς εκτός από τις θεσμικές διεκδικήσεις ο στόχος μας είναι να γίνεται δουλειά πεδίου τόσο στην ευρύτερη κοινωνία όσο και μέσα στην κοινότητα οργανώνουμε στις 13 και 14 Φεβρουαρίου συνέδριο με τίτλο «Η Αγάπη δημιουργεί Οικογένειες» στην συνεδριακή αίθουσα της Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Ένα μεγάλο κομμάτι του συνεδρίου θα αφορά εργαστήρια και workshops προκειμένου όσες και όσοι συμμετέχουν να έχουν την δυνατότητα να εργαστούν βιωματικά. Επίσης ένα άλλο κομμάτι του συνεδρίου θα δίνει το χώρο και το χρόνο σε όλες τις οργανώσεις της Αθήνας αλλά και όλης της Ελλάδας να τοποθετηθούν πάνω σε θέματα γονεϊκότητας, να μας μεταφέρουν τις απόψεις τις εμπειρίες και τα αιτήματά τους και παράλληλα να μας πουν τι είδους δράσεις θα μπορούσαν να αναλάβουν προκειμένου να γίνουν ευρύτερα γνωστά τα ζητήματα που αφορούν τις οικογένειές μας. Τέλος η ακαδημαϊκή κοινότητα που πολλά μέλη της ήδη έχουν τοποθετηθεί και στην πρώτη ημερίδα που οργανώσαμε με τον ίδιο τίτλο και αντίστοιχη θεματολογία πριν δύο χρόνια θα έχει το χρόνο να μας μεταφέρει τις απόψεις που επικρατούν σε διάφορα

επιστημονικά πεδία για οικογένειες με γονείς που αυτοπροσδιορίζονται ως lgbtqi. Μείνετε συντονισμένες και συντονισμένοι. ΛΟΑΤ ΑΜΕΑ Δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ως ένα πρώτο, σοβαρό και σημαντικό βήμα, ένα βήμα προόδου προς την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τη ΛΟΑΤ κοινότητα, και τη ΛΟΑΤ ΑμεΑ, την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης και για ομόφυλα ζευγάρια, έστω και αν έχουν γίνει περικοπές σε σχέση με την οπτική που είχαμε από τα πρώτα προσχέδια. Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι αρκετά ζητήματα του νομοσχεδίου σίγουρα χρειάζονται βελτιώσεις και επισημάνσεις, όπως η επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης σε θέματα τεκνοθεσίας και υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, η θέσπιση πολιτικού γάμου για ομόφυλα ζευγάρια με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις όπως στα ετερόφυλα, ώστε τα ομόφυλα ζευγάρια και οι οικογένειες από ομόφυλα ζευγάρια να μην συνεχίζουν να υφίστανται διακρίσεις. Με την ελπίδα ότι θα έχουμε πολύ σύντομα την προπαρασκευαστική επιτροπή για την ταυτότητα φύλου και την ψήφιση αυτού μέχρι τον Ιούλιο, αλλά και πολλών άλλων που λείπουν, με την συμμέτοχη των μελών της ΛΟΑΤ κοινότητας, περιμένουμε να δούμε νέα θετικά μηνύματα στο μέλλον. Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στις οργανώσεις της ΛΟΑΤ κοινότητας, για τον μέχρι τώρα αγώνα τους, και από δω και μπρος θα σταθούμε δίπλα τους και εμείς. PROUD SENIORS GREECE Οι Proud Seniors Greece είναι μια αυτό-οργανωμένη ομάδα με σκοπό την υποστήριξη lgbtqi ηλικιωμένων άπορων και μη αυτοεξυπηρετούμενων ατόμων. Η ιδέα για τη δημιουργία της ομάδας ξεκίνησε ένα χρόνο νωρίτερα και υλοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2015. Ένας από τους βασικούς σκοπούς της ομάδας είναι η δημιουργία δικτύου καταγραφής ηλικιωμένων ατόμων, έτσι ώστε, γνωρίζοντας σε τακτική βάση την κατάσταση της υγείας και τις ανάγκες διαβίωσης τους, να είμαστε σε θέση να κατευθύνουμε υποστηρικτικούς φορείς να ανταποκριθούν σε αιτήματα των ατόμων αυτών, όποτε αυτά προκύπτουν. Επίσης, θεωρούμε σημαντική την εξεύρεση ενός χώρου συνάθροισης, όπου θα μπορούμε να ερχόμαστε σε επαφή με τα ηλικιωμένα / άπορα άτομα της κοινότητάς μας, καθώς και με φροντιστές υγείας, γιατρούς και ψυχολόγους, ώστε να υπάρχει άμεση παροχή βοήθειας και στήριξης τους. Ουσιαστικά, ο ρόλος της ομάδας επιδιώκει να είναι όχι μόνον θεωρητικά υποστηρικτικός, αλλά και πρακτικά αποτελεσματικός. Ρόλος δηλαδή ‘διαμεσολαβητή’ μεταξύ του ατόμου και του αρμόδιου φορέα, τον οποίο τυχόν χρειάζεται υποστηρικτικά, έτσι ώστε να δίδεται άμεση λύση στην εκάστοτε ανάγκη που προκύπτει, χωρίς κούραση ή ενοχλητική έκθεση, ιδιαίτερα δε στην περίπτωση ατόμου που δεν έχει προβεί σε αλλαγή των προσωπικών του/της εγγράφων.

KOINOTHTA (info) Athens Pride

Ετήσιο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας contact@athenspride.eu / info@athenspride.eu +30 6974 187383

BLENDER

Ομάδα για τα LGBT δικαιώματα στην Πάτρα. blender_patra@yahoo.com

Colour Youth

Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας info@colouryouth.gr - 6945583395

HOMOphonia Thessaloniki Pride

Συλλογικότητα για το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης και τα δικαιώματα του Ανθρώπου. homophonia.thess.pride@gmail.com

Λ.Ο.Α.

Λεσβιακή ομάδα Αθήνας loa.gr / lesbiangroup@hotmail.com

ΛΟΑΤ ΑΜΕΑ-GREEK LGBT PWD H φωνή των ΛΟΑΤ ΑΜΕΑ greeklgbtdisabled@gmail.com

Λ.Ο.Β.

Λεσβιακή ομάδα Βόλου lesviaki.omada.volou@gmail.com

Lesb.Equal

Είμαστε λεσβίες που αγωνιζόμαστε για την ισότητα lesb.equal@yahoo.gr

OIΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Οργάνωση για τα δικαιώματα των οικογενειών με ΛΟΑΤ γονείς ouraniotoksofamilies.blogspot.gr ouraniotoksofamilies.blogspot@gmail.com

OΛΚΕ

Ομοφυλοφυλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδος τηλ: 697 2098273 www.olke.org , info.olke@gmail.com

Queertrans

Ομάδα στην Αθήνα για τον φεμινισμό, τον αντιφασισμό, τον αντί καπιταλισμό,τον τρανσφεμινισμο κ.α. queertrans.espiv.net contactqueertrans@espiv.net

PROUD SENIORS GREECE

Ομάδα με σκοπό την υποστήριξη LGBT+ ηλικιωμένων απόρων και μη αυτοεξυπηρετούμενων ατόμων facebook.com/groups/ProudSeniors

Thessaloniki Pride

Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης 2311 289320 contact@thessalonikipride.com / 697 2098273 www.thessalonikipride.com

T.R.Y. (Thessaloniki Rainbow Youth) Koin;othta LGBT+ νέων Θεσσαλονίκης http://thessrainbowyouth.blogspot.gr/

Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας Ξάνθης Ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας για LGBT θέματα. stop.omofovia.xanthi@gmail.com

Σύμπραξη για το κοινωνικό φύλο

Διοργανώνει κάθε χρόνο το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ ταινιών sympraxigender@gmail.com , 699 9249000

Σ.Υ.Δ.

Aναγνωρισμένη συλλογικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ελληνικής τρανς κοινότητας transgender-association.gr transgender.support.association@gmail.com

Αν θέλετε να συμπεριλάβετε και την ομάδα σας στείλτε στο: info@avmag.gr 15

Καλωσορίζουμε τη Βασιλική Κατριβάνου Είναι υπεύθυνη ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ που χρόνια υποστηρίζει με θέρμη τα LGBT ζητήματα. Η συμβολή της ήταν καθοριστική για την ψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης.

CULTURE Θέατρο / 17 Σινεμά / 20 Μουσική / 21 Συνέντευξη Marina & the Diamonds / 22 TV / 24 HEROS / 27

Victor Victoria

με την Εβελίνα

Παπούλια

H ιστορία της άνεργης σοπράνο Βικτόρια Γκραντ που μεταμφιέζεται σε Βίκτωρ Γκραζίνσκι και θριαμβεύει στα παριζιάνικα καμπαρέ του μεσοπολέμου. Μέχρι τη στιγμή που ο έρωτας θα μπει στη ζωή της στο πρόσωπο ενός Αμερικανού γκάνγκστερ. Μία παράσταση σε σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη στο Pantheon Theater. Στην τρίτη μεταφορά του στην ελληνική θεατρική σκηνή (μετά από αυτές της Αλίκης Βουγιουκλάκη και της Μιμής Ντενίση), τη διασκευή έχει αναλάβει η σεναριογράφος/στιχουργός Μυρτώ Κοντοβά που υπογράφει και την προσαρμογή των τραγουδιών στα ελληνικά. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της σοπράνο, που για να επιβιώσει οικονομικά παριστάνει τον άνδρα που παριστάνει τη γυναίκα, θα ερμηνεύσει η Εβελίνα Παπούλια. Ο Γιάννης Ζουγανέλης θα είναι ο γκέι ιμπρεσσάριος φίλος της ενώ ο Γιάννης Στάνκογλου θα ερμηνεύσει τον αμερικανό γκάνγκστερ που θα κερδίσει την καρδιά της. Pantheon Theater Πειραιώς 166, από Παρασκευή 12/02

Τώρα, αν είσαι συνδρομητής / συνδρομήτρια της COSMOTE μπορείς να απολαύσεις την παράσταση με 2 εισιτήρια στην τιμή του 1 μέσω του προγράμματος COSMOTE DEALS for YOU. Απόκτησε τον COSMOTE DEALS for YOU κωδικό σου είτε online μέσα από το www.cosmote.gr , είτε -αν διαθέτεις πρόγραμμα κινητής COSMOTE- με κενό SMS στο 19019, είτε - αν διαθέτεις πρόγραμμα σταθερής COSMOTE - καλώντας στο 13019. (Η χρέωση ανά κωδικό είναι 0, 50€)

Εξαργύρωσε τον κωδικό σου κατά την αγορά του εισιτηρίου σου.

Μάθε περισσότερα στο www.cosmote.gr 17

ΘΕΑΤΡΟ

Αλλαγή

παραστάσεων

Ο καναπές

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ Μερικοί το προτιμούν Γκρέυ. Και κάποιοι δίνουν τις δικές τους 3D διαστάσεις στο μύθο της αιώνιας νεότητας, στον αιώνα της θεοποίησης της εικόνας. Εδώ η αποθέωση και η αποκαθήλωση του προσωπικού και κοινωνικού πορτραίτου διαδέχονται η μία την άλλη, σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι συνειδησιακών αντανακλάσεων με φόντο το Βικτωριανό Λονδίνο. Μια παράσταση-γέφυρα που βγάζει στο φως έναν ολόκληρο κόσμο New Age ηθικής, με όλα τα επίπεδα, τις αποχρώσεις και τις γκρίζες ζώνες της συνείδησης, ενώ ο κλασικός μύθος του Όσκαρ Ουάιλντ έρχεται να ακτινοσκοπήσει όλο το σύμπαν της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, από τον έρωτα έως το τέλος του κόσμου και ενός σύμπαντος προσωπικού και επικίνδυνου. Κλασικά υπαρξιακά διλήμματα που γράφουν ιστορία στην πρωτότυπη διασκευή του Γιάννη Βολιώτη. Θέατρο Βέμπο, ΔΕ & ΤΡΙ 21:15, 2105221767 18

Η ομάδα Όπερας & Μιούζικαλ The Right Bullets παρουσιάζει το Μιούζικαλ «Ο Καναπές», σε κείμενο της Feli Moschos και τραγούδια από την Ελληνική ροκ σκηνή. Το έργο αναφέρεται στο σήμερα και πραγματεύεται μια ολόκληρη «γενιά του καναπέ», μια γενιά «επανάστασης» που δεν κάνει επανάσταση! Στον πυρήνα αυτής της κατάστασης βλέπουμε τον Νίκο και την Ελπίδα, ένα ζευγάρι που συγκατοικεί στο κέντρο της Αθήνας, αντιμετωπίζοντας βιοποριστικές δυσκολίες και προσπαθώντας να σώσουν την ήδη κλονισμένη σχέση τους. Δύο άνθρωποι που παλεύουν ο καθένας με τον εαυτό του προσπαθώντας να επιβιώσουν σε μια σχέση επηρεασμένη από εξαρτήσεις, οικονομικό αδιέξοδο και κλειστές πόρτες. Η παράσταση ειναι ένας φόρος τιμής στην Ελληνική ροκ σκηνή, από την δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, και τους καλλιτέχνες της, που έγραψαν και γράφουν ακόμα την ιστορία της ελληνική μουσικής με τα τραγούδια τους. Ένα έργο που σκιαγραφεί τις ζωές ατόμων που παλεύουν να επιβιώσουν ζώντας στο περιθώριο, δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τα απρόβλεπτα γεγονότα κάθε ημέρας, παλεύουν με τον εθισμό και ακροβατούν σε δύσκολες διαπροσωπικές σχέσεις. Ο ρατσισμός και η ψυχολογική και σωματική βία, σε συνδυασμό με την τα θέματα της L.G.B.T. (Λ.Ο.Α.Τ.) κοινότητας θωρακίζουν γι’ άλλη μια φορά την άποψη πως οι άνθρωποι ψάχνουν τον αδύναμο κρίκο, ώστε να ρίξουν ευθύνες για τη δική τους αδυναμία. Το έργο υπογραμμίζει φαινόμενα παλαιότερων δεκαετιών, τα οποία αυξάνονται στη σύγχρονη εποχή και κοινωνία, και μας υπενθυμίζουν πως τίποτα δεν άλλαξε από «τον καναπέ». Θεάτρο 104, Κεντρική Σκηνή του , ΚΥΡ 18:30

SMILEY O Δημήτρης Μακαλιάς και ο Μίνως Θεοχάρης σε μια από τις πιο έξυπνες, σύγχρονες και γρήγορες ρομαντικές κωμωδίες των τελευταίων ετών! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο του Guillem Clua, μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε σε όποια χώρα κι αν έχει παιχτεί, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μάνου Πετούση. Δυο σύγχρονοι άνθρωποι ερωτεύονται, μαλώνουν και παλεύουν να βρουν την αγάπη σε μια εποχή που ο ρομαντισμός ξαναγεννιέται μέσα στα πληκτρολόγια των κινητών μας! Το «Smiley» είναι μια αυθεντική ιστορία αγάπης, γεμάτη συναίσθημα και γέλιο. Μιλάει με χιούμορ για τους φόβους που όλοι αντιμετωπίζουμε όταν πρώτη φορά ερωτευτούμε. Ανακαλύπτει το πόσο άλλαξε η ζωή μας από τότε που η επικοινωνία στηρίχτηκε στα μέσα μαζικής δικτύωσης ενώ σε ξεναγεί στις συνήθειες και τους τρόπους της gay κοινότητας. Τέλος το «Smiley» χαμογελάει πονηρά γιατί ξέρει πως απέναντι στον έρωτα είμαστε όλοι ίσοι… Άβατον, ΔΕ & ΤΡΙ στις 21:00 2103412689, @: avatontheatre@gmail.com

Όπως σας αρέσει Χορός στη Στέγη Alaska - 26-29.2.2016, Μικρή Σκηνή, 21:00 Η Ίρις Καραγιάν, ο Νίκος Βελιώτης, ο Γιώργος Μαραζιώτης και η ομάδα Ζήτα σε μία ανατρεπτική παράσταση σύγχρονου χορού. Η βιαιότητα της ανθρώπινης φύσης, η σχέση του ατόμου με την ομάδα, η κατασκευή της κίνησης και η διαδικασία εξέλιξής της, η εξερεύνηση της δράσης στο χώρο και του ίχνους που αυτή αφήνει, είναι θέματα πού την απασχόλησαν σε προηγούμενα έργα. Dancing to connect - 20.3.2016 Για τέταρτη χρονιά, η Στέγη φέρνει το σύγχρονο χορό στα σχολεία, με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα

για εφήβους Χορεύω, άρα επικοινωνώ, που στόχος του είναι να ενισχύσει τη δημιουργικότητα, την αυτοπεποίθηση, τη συνεργασία και την επικοινωνία των μαθητών μέσα από την τέχνη του χορού. 3o Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 23 & 24.3.2016, Kεντρική και Μικρή Σκηνή Η Στέγη διοργανώνει για τρίτη συνεχή χρονιά το Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων συνεχίζοντας τη στήριξή της στο σύγχρονο ελληνικό χορό. Νέοι δημιουργοί με διαφορετικά χορογραφικά ιδιώματα ερευνούν, πειραματίζονται και αποτολμούν απροσδόκητες συνεργασίες με καλλιτέχνες από διαφορετικούς χώρους.

QUEER Nεανικός Σαιξπηρ! Στο (δάσος του) Άρντεν που συναντιομαστε να συμβαίνουν τα πιο κουλά! Όπως: ο Ορλάνδος που χαριεντίζεται με ένα παράξενο νεαρό βοσκό, κάνοντας μαζί roleplay πως είναι η εξαφανισμένη αγαπητικιά του Ροζαλίνα. Δεν ξέρει όμως οτί ο βοσκός είναι όντως η αγαπητικιά του Ροζαλίντα, μεταμφιεσμένη και εξόριστη, και πως την καυλαντίζει ως αγόρι ασταμάτητα και η λατρεμένη μουστακοφόρα Φοίβη (την οποία παίζει ο ίδιος ηθοποιός με τον Ορλάνδο, μπέρδεμα). Όλος αυτός ο queer ξεκαρδιστικός πανικός στην πειραγμένη κωμωδία του Σαίξπηρ με σκηνικό «ουράνιο τόξο» από πολύχρωμα pixels σαν 8-bit βιντεοπαιχνίδιο, κουστούμια εμπνευσμένα από ιαπωνικά καρτούν και δυνατές εξομολογήσεις μέσω... ζωντανού καραόκε με pop hits με συμμετοχή του κοινού! Πάτα PLAY! Θέατρο 104 (τηλ. 2103455020) Σάββατο, 18:00 19

CINEMA ▶Δημήτρης Βαρελάς ✉ dimitris.varelas@hotmail.com

GAY ζευγάρια στο σινεμά Στην Ελλάδα έγινε το πρώτο βήμα με το Σύμφωνο Συμβίωσης, αλλά σε πολλές χώρες αυτό είναι κάτι που έχει θεσπιστεί εδώ και πολλά χρόνια και σε αρκετές από αυτές ένα ομόφυλο ζευγάρι μπορεί και να παντρευτεί. Φυσικά αυτά τα ζητήματα απασχολούν και αρκετές ταινίες LGBTQ ενδιαφέροντος. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, αλλά ξεχωρίσαμε ορισμένες από αυτές, την καθεμία για διαφορετικό λόγο. The Kids Are All Right (2010) Η Lisa Cholodenko γράφει και σκηνοθετεί μια ιστορία ρεαλιστική και ανθρώπινη. Η Nic και η Jules είναι παντρεμένες κι έχουν δυο παιδιά, που έχουν τον ίδιο άγνωστο πατέρα-δωρητή σπέρματος. Όταν ο γιός αποφασίσει να ψάξει για τον βιολογικό του πατέρα οι ισορροπίες θα αλλάξουν. Με έντονα δραματικά στοιχεία αλλά και γερές δόσεις χιούμορ το The Kids Are All Right σκιαγραφεί μια σχέση απίστευτα αληθινή, μακροχρόνια, με αγάπη και στοργή αλλά χωρίς εξωραϊσμούς. Η χημεία των Annette Bening και Julianne Moore είναι συγκλονιστική. Και οι δυο προτάθηκαν για αρκετά βραβεία εκείνη το χρονιά, με την πρώτη να αποσπά τη Χρυσή Σφαίρα Γυναικείας Ερμηνείας. Love Is Strange (2014) Μετά από σχεδόν 4 δεκαετίες σχέσης, φτάνει η στιγμή για τον Ben και τον George να επισημοποιήσουν τη σχέση τους με μια ειδυλλιακή τελετή. Δυστυχώς λίγο μετά ο George χάνει τη δουλειά του, πράγμα που τους οδηγεί στο να πουλήσουν το διαμέρισμα τους και 20

να αναζητήσουν προσωρινή στέγαση σε φίλους και συγγενείς. Μια δραματική ιστορία, περισσότερο για τις δυσκολίες της ζωής στη Νέα Υόρκη του σήμερα, αλλά και τις αναπάντεχες αναποδιές που φέρνουν σε μια σχέση εξωγενείς παράγοντες. Μέσα σε όλα αυτά η αγάπη τους λάμπει και αποτελεί κινητήρια δύναμη στο να βάλουν τα δυνατά τους ώστε να ορθοποδήσουν ξανά. Επίσης μεγάλες ερμηνείες από τους John Lithgow και Alfred Molina. Reinas (2005) Σε αυτή την Ισπανική κωμωδία πρωταγωνίστριες είναι 5 γυναίκες. 5 μητέρες που μπλέκονται όταν μαζεύονται όλες μαζί για τους γάμους των gay γιων τους! Με Αλμοδοβαρικές πινελιές (και αρκετές από τις μούσες του: Carmen Maura, Verónica Forqué, Marisa Paredes) και διάφορα ευτράπελα να συμβαίνουν σε αυτές τις σπονδυλωτές ιστορίες, το σημαντικό γεγονός δεν παύει να είναι πως όλα περιστρέφονται γύρω από τους ομαδικούς γάμους gay ανδρών που περίμεναν πως και πως να φτάσει αυτή η στιγμή για να ανταλλάξουν

όρκους αγάπης και αφοσίωσης. I Now Pronounce You Chuck & Larry (2007) Κάποιοι ίσως δεν θα περίμεναν μια ταινία με τους Adam Sandler και Kevin James σε μια τέτοια λίστα! Κι όμως, γίνεται μια mainstream χαζοκωμωδία με κάποια στερεοτυπικά gay αστεία, όχι μόνο να έχει λόγο ύπαρξης, αλλά και να καταφέρνει να βγάζει προς τα έξω νόημα και μήνυμα. Ο Chuck και ο Larry είναι κολλητοί και πυροσβέστες. Ο δεύτερος είναι πρόσφατα χήρος και πατέρας δυο παιδιών που σκέφτεται πως να τα διασφαλίσει σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος. Έτσι αποφασίζουν να προχωρήσουν σε σύμφωνο συμβίωσης –παρόλο που δεν είναι gay- για να αποκτήσουν δικαιώματα και σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά να φροντίζει τα παιδιά o Chuck! Έτσι μπορεί σχετικά εύκολα να καταλάβει κάποιος την αξία μιας τέτοιας ένωσης και αναγνώρισης από τις θεσμικές αρχές των δικαιωμάτων ενός ζευγαριού, ανεξάρτητα από το φύλο.

ΜΟΥΣΙΚΗ ▶Θάνος Βλαχογιάννης ✉ vithanos@yahoo.gr

Troye Sivan Blue Neighbourhood (8,3) Ο Troye Sivan μάς φάνηκε γνωστή μούρη, όταν είχε κυκλοφορήσει το πανέμορφο "Happy Little Pill" το 2014 και φυσικά δεν είχαμε πέσει έξω, καθώς γκουγκλάροντάς τον μάθαμε πως έχει ενσαρκώσει το νεαρό James Howlett στην ταινία "X-Men Origins: Wolverine". Ο μόλις 20 χρονών κι ανοιχτά γκέι Troye είναι αποκάλυψη για την ποπ μουσική και το παρθενικό του άλμπουμ έρχεται να το αποδείξει περίτρανα. Το "Blue Neighbourhood" ακούγεται από την αρχή ως το τέλος, το πίνεις μονορούφι σα να λέμε κι η απίστευτα ονειρική φωνή του μαζί με την synthpop επένδυση είναι βάλσαμο για το αυτί. Τα τρία πρώτα singles που ήδη έχουν κυκλοφορήσει "Wild", "Fools" και "Talk Me Down" έχουν οπτικοποιηθεί σε μια τριλογία videoclip που εξυμνεί το νεανικό γκέι έρωτα και σκιαγραφεί με τραγικότητα την ομοφοβία, κοινώς δεν ξέρουμε τι άλλο πρέπει να πούμε για να τα παρακολουθήσετε στο YouTube τώρα. (τώρα όμως) Grimes Art Angels (9,1) Η Grimes είναι μία από αυτές τις μυστήριες μουσικές οντότητες που αποτελούν κατηγορία από μόνες τους. Είναι art pop, είναι synth pop, είναι dark wave, είναι electro, είναι house, είναι dream είναι όλα αυτά μαζί και χωριστά. Για όσους κι όσες δεν την ξέρετε, δεν βρίσκουμε καλύτερο τρόπο να σας την συστήσουμε από το τέταρτο άλμπουμ της και δεν υπερβάλουμε καθόλου, όταν παραδεχόμαστε με ταπεινότητα πως το "Art Angels" είναι ένας φιλόδοξος δίσκος που αγγίζει την τελειότητα. Εξαίσια φωνητικά, ενέργεια, χιούμορ, χορός, epicness, όλα σε ένα με καμία έκπτωση. Εσείς πάντως που είστε της πολύ mainstream και δεν γουστάρετε τις εναλλακτικές μορφές ποπ μην τρομάζετε. Δείτε τα εκπληκτικά βίντεο για το "Kill V. Maim" και για τα "Flesh without Blood"/"Life in the Vivid Dream" κι εγγυόμαστε πως η Grimes θα γίνει η νέα ποπ ιέρειά σας.

Coldplay A Head Full Of Dreams (6,7) Οι Coldplay για το έβδομο άλμπουμ τους επιστρατεύουν μια σειρά από καλλιτέχνες κι όχι μόνο, που αν μη τι άλλο αρχικά εντυπωσιάζει. Η Beyoncé, ο Noel Gallagher των Oasis, η νέα Σουηδέζα pop sensation Tove Lo, η πιανίστρια Khatia Buniatishvili, η diva της soul Merry Clayton είναι μερικοί από αυτούς. Η λίστα συνεχίζεται με την συμμετοχή της Gwyneth Paltrow και του προέδρου των H.Π.Α. Barack Obama (ναι, καλά διαβάσατε). Το αποτέλεσμα παρ' όλα αυτά δεν βγαίνει και τόσο σούπερ γουάου. Ναι μεν το touch των παραγωγών Stargate μάς δίνει κάποια σούπερ ανεβαστικά τραγουδάκια όπως το "Adventure of a Lifitime" και το "Hymn for the Weekend" και την γλυκιά μπαλάντα "Fun", στην ολότητά του όμως το "A Head Full of Dreams" φαίνεται να απογοητεύει ελαφρά σε σχέση με το μεγαλείο του επιτελείου του και τις προσδοκίες που δημιουργεί.

RIHANNA ANT1 (3,0) Είναι ό,τι πιο αναμενόμενο έχει υπάρξει στην ιστορία της σύγχρονης ποπ. Από το 2013 τον περιμέναμε διακαώς. Κάναμε γαργάρα τα περσινά σινγκλάκια που είχε βγάλει, γιατί η εμπιστοσύνη μας ήταν τυφλή. Αλλά η Riri επέστρεψε με ένα ultra βαρετό άλμπουμ που αν αυτό δεν την εξαφανίσει από το ποπ στερέωμα, δεν ξέρουμε τι άλλο θα μπορέσει να το κάνει. Ούτε ένα club banger ούτε κατιτίς το χορευτικό ούτε έστω μια μπαλάντα της προκοπής να νιώσουμε. Το ANTI δεν έχει ρυθμό, δεν έχει μελωδία, δεν έχει στυλ, δεν έχει concept, δεν έχει αυτό που είχαμε συνηθίσει να μας δίνει η Rihanna. Η συνεργασία με τον Drake "Work" θα μείνει στην ιστορία ως το χειρότερο single με τον αυτόν τον τίτλο. Φωτεινή εξαίρεση είναι το "Same Ol' Mistakes" ένα αισθησιακό track που είναι όαση στον δίσκο, ένας κούκος όμως, Riri μου, δεν φέρνει την άνοιξη..

CHVRCHES Every Open Eye (7,8) Οι Σκωτσέζοι CHVRCHES είναι το αγαπημένο μας electro-synthpop band αυτόν τον καιρό κι αυτό γιατί από το 2013 που υπάρχουν δισκογραφικά δε μας έχουν απογοητεύσει ποτέ. Ο δεύτερός τους δίσκος έρχεται να ξεπεράσει τον πρώτο "The Bones of What You Believe" με ήχο ακόμα πιο φρέσκο κι ακόμα πιο καθαρό. Εμφανής είναι επίσης κι η αλλαγή στην διάθεση που γίνεται πιο εύθυμη, γιατί καλή η electrodarkίλα αλλά κι αυτή έχει τα όριά της. Το "Every Open Eye" συνδυάζει τόσο όμορφα τους ηλεκτρονικούς ήχους, τις μελωδίες και την ονειρική φωνή της lead singer Lauren Mayberry που δύσκολα να μην σας συγκινήσει. Ξεχαρβαλωθείτε με τα εκρηκτικά "Empty Threat", "Clearest Blue" και "Keep You On My Side" και νιώστε με τα γεμάτα συναίσθημα "Down Side of Me", "Playing Dead" και "Afterglow".

Sia THIS IS ACTING(7,7) Το πρώτο δυνατό άλμπουμ του 2016. H έβδομη προσπάθειά της να μας αποδείξει πως δεν είναι μόνο μια μηχανή μουσικών hits αλλά κι ερμηνεύτρια παίζει να είναι κι η πιο πετυχημένη της καριέρας της. Ενδιαφέρον είναι πως στο "This Is Acting" η Sia δεν περιορίζεται μόνο σε αναμενόμενα μπαλαντοειδή, αλλά ξεδιπλώνεται ερμηνευτικά και σε χορευτικούς ρυθμούς όπως στα "Move Your Body", "Cheap Thrills" και "Sweet Design", τραγούδια που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει δώσει στην Shakira ή την Beyonce, αλλά ο Θεός την φώτισε και τα κράτησε Εσείς, πάντως, που δεν είστε fans του up tempo, μην πανικοβάλεστε, γιατί τα δυνατά χαρτιά στον δίσκο συνεχίζουν κι είναι οι power balads της που συνδυάζουν ένταση, μελωδία κι ερμηνεία στη σωστή πάντα αναλογία. Βέβαια αν περιμένετε να αναβιώσετε στιγμές "Chandelier" μάλλον ατυχήσατε, δεν είναι κάθε μέρα τ' Αη Γιαννιού. 21

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶Μαρία Μάζη ✉ marizamazi@gmail.com

Θεωρείται από πολλούς το “the new best thing” στη βρετανική μουσική σκηνή και όχι άδικα. Μεγαλωμένη στην Ουαλία και με εκείνη την ελληνική καταγωγή να μην την αφήνει σε ησυχία, η Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμαντή (όπως είναι το πραγματικό της όνομα) συνειδητοποίησε πολύ γρήγορα ότι πέρα από τα διαμάντια, τα τραγούδια μπορεί να είναι παντοτινά. Σήμερα η Marina είναι μια ιδιόρρυθμη καλλιτεχνική περσόνα και έχει κυκλοφορήσει συνολικά τρεις ολοκληρωμένους δίσκους Το Σάββατο 5 Μαρτίου θα επισκεφθεί για πρώτη φορά την χώρα μας, δίνοντας ένα μοναδικό show. Aς την γνωρίσουμε από κοντά...

Μαρίνα γεια! Η ομάδα του Antivirus σε ευχαριστεί για τη συνέντευξη και για τον χρόνο σου. Κι εγώ ευχαριστώ! Ωραία, ας ξεκινήσουμε! Το τρίτο άλμπουμ σου, το Froot, έχει βγει! Οι θαυμαστές σου τρελάθηκαν, το λατρεύουν. Ποια είναι τα ζητήματα που θέλεις να συζητήσεις μέσα στο άλμπουμ; Είναι πολύ περίεργο να το συζητάω τώρα αυτό, γιατί δεν το έχω σκεφτεί εδώ και λίγο καιρό, έχει βγει εδώ και κάποιους μήνες. Αυτή τη φορά τα θέματα ήταν πολύ πιο ποικίλα από τα προηγούμενα άλμπουμ, για παράδειγμα στο κομμάτι Froot, νομίζω ότι απλά ήθελα να είμαι χαρούμενη, και το ξέρω ότι ακούγεται περίεργο, αλλά αν δεν το αποφασίσεις να είσαι χαρούμενη είναι πολύ δύσκολο. Συνειδητοποίησα πως η ευτυχία δεν είναι κάτι που απλά περιμένεις να σου έρθει, είναι κάτι που επιλέγεις. Οπότε ένα μικρό κομμάτι του άλμπουμ μιλάει γι΄ αυτό. Το “savages”, από την άλλη βέβαια είναι αρκετα πιο πολιτικό. Πώς αισθάνεσαι για το Froot, ως το επόμενο βήμα σου; Είναι το πιο σωστό για μένα, το πιο δημιουργικό, Επέλεξα να το κάνω όλο μόνη μου, χωρίς να συνεργαστώ με κάποιον. Ήταν το πρώτο άλμπουμ που το έγραψα με του όρους μου. Εδώ στην Ελλάδα ανυπομονούμε να σε δούμε ζωντανά! Έρχεσαι στην Ελλάδα συχνά; Ναι! Πάντα είναι συχνές οι επισκέψεις μου, αλλά ελπίζω πλέον να διαρκούν και περισσότερο ωστε να γνωρίσω την Αθήνα καλύτερα. Η τελευταία φορά που ζούσα εκεί ήταν πριν 12 περίπου χρόνια. Όπως και να χει είμαι τρομερά ενθουσιασμένη για τη συναυλία μου τον Μάρτιο!

Ήσουν ποτέ επηρεασμένη τόσο πολύ από μια στιγμή ή από έναν άνθρωπο που ήσουν πρόθυμη να τα παρατήσεις όλα για μια μέρα, ακόμα κι αν μιλάμε για κάποια συναυλία σου; (γέλια) Ξεκαρδιστική ερώτηση! Η απάντηση είναι όχι, όχι! Ακόμα κι αν είμαι, το μαζεύω. Ομολογώ πως ήθελα πολύ να την κάνω αυτή την ερώτηση! Ήταν πολύ καλή ερώτηση! Πώς αισθάνεσαι με την πρώτη σου συναυλία στην Ελλάδα να πλησιάζει; Είμαι αγχωμένη και ενθουσιασμένη. Εϊναι η πρώτη μου φορά και θέλω να είναι πολύ καλή! Θεωρώ πως είναι η πιο καλή στιγμή για μένα να το κάνω, έχω βγάλει τρία άλμπουμ και έχω πολύ θετική ανταπόκριση από τους φαν μου στην Ελλάδα, είναι πολύ έντονη! Το antivirus αφορά σε LGBT* ζητήματα. Ποια είναι η προσωπική σου οπτική για τα LGBT* δικαιώματα; Εννοείται πως υποστηρίζω όσο δεν πάει τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταδικάζω ό,τι έχει να κάνει με διάκριση, ταμπελοποίηση. Παρακολουθώ εντατικά τη συζήτηση που γίνεται σε όλο τον κόσμο και στο ίντερνετ. Σκέφτομαι για το φύλο για παράδειγμα, άντρας, γυναίκα ή όχι κάτι από αυτά ή και τα δύο, η ορατότητα αυτών των θεμάτων μπορεί να κάνει τον κόσμο λιγότερο αφελή και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εννοείται πως είμαι 100% εκεί. Και νομίζω πως και ενα πολύ μεγάλο μέρος των φαν μου ανήκουν στην LGBT* κοινότητα. Στην Ελλάδα πριν λίγες βδομάδες περάστηκε το σύμφωνο συμβίωσης. Δυστυχώς δεν είναι σε καμία περίπτωση ολοκληρωμένο...

Υπέροχο οτι περάστηκε το σύμφωνο αλλα κρίμα αν όπως λες δεν είναι ολοκληρωμένο! Γιατί; Λείπουν βασικά πράγματα γενικότερα απο τη νομοθεσία μας όπως η παιδοθεσία, η ταυτότητα φύλου, ο πολιτικός γάμος.. Να σας πω την αλήθεια, μου κάνει εντύπωση που το συζητούσαν στην Ελλάδα, ξέρω πως είναι η κατάσταση με τη θρησκεία κλπ και πρέπει να ήταν δύσκολο! Ελπίζω πραγματικά να αλλάξει σύντομα όλο αυτό! Για να δούμε... Θέλεις να μοιραστείς κάτι με τους LGBT* φαν σου; Ελπίζω να πάνε όλα καλά, όλο και καλύτερα και το σύμφωνο και η κατάσταση για τα LGBT* να εξελιχθεί. Ελπίζω να σας δω όλες και όλους στη συναυλία! Θέλω να βγω στο κοινό, να μιλήσουμε και να περάσουμε όμορφα. Πραγματικά ελπίζω να γίνει, γιατί θέλω πολύ! Πολύ χαίρομαι! Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια για όταν τελειώσεις την περιοδεία σου; Νομίζω πως απλά δεν θα κάνω τίποτα. Δε νομίζω να ασχοληθώ με την μουσική για λίγο καιρό. Δεν είμαι όμως ακόμα σίγουρη! Σκοπεύεις ποτέ να μείνεις μόνιμα στην Ελλάδα; Δεν πιστεύω πως θα μείνω μόνιμα όχι, αλλά θα ήθελα πολύ να περάσω πολύ χρόνο εκεί, ίσως σερί 2,3 μήνες. Δεν έχω δει τόσα νησιά, τόσα μέρη... υπάρχουν τόσα για να δει κανείς!

Σ’ ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου, θα τα ξαναπούμε και στην συναυλία σου στις 5 Μαρτίου! Χάρηκα πολύ! Φυσικά, κι εγώ σ’ ευχαριστώ και χάρηκα! Καλημέρα! 23

• Ο gay πορνοσταρ Colby Keller στη νέα καμπάνια της Vivienne Westwood • H Χρυσή Σφαίρα που κέρδισε η Lady Gaga • Η Adele που ανυπομονεί να γνωρίσει τον ή την σύντροφο του γιου της: "Οτιδήποτε θελήσει το παιδί μου, ας γίνει"

• Ο ιερός πόλεμος που ξεκίνησε ο Σεραφείμ στο στοματικό σεξ Το gay app για str8 που ψάχνουν str8 • H απίστευτη δήλωση του Γ. Μπέζου που υποστήριξε ότι είναι καλύτερα για ένα παιδί να έχει έναν κακό πατέρα και μια κακή μητέρα, παρά δυο καλούς πατεράδες…

The London (gay) Spy

καλύτερα ένας κακός πατέρας και μια κακή μητέρα παρά δυό καλοί πατεράδες

Μια μίνι σειρά που ξεχώρισε όταν παίχτηκε πριν λίγους μήνες στη Μ. Βρετανία και που τις τελευταίες μέρες κατακτά και το αμερικανικό τηλεοπτικό κοινό. Η σειρά ξεκινά σαν μια ερωτική σχέση ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικούς άντρες. Ο Ντάνι (Ben Whishaw,) εργάζεται σε νυχτερινό club, ενώ ο Άλεξ (Edward Holcroft) είναι σύμβουλος επενδύσεων. Αυτό που ξεκινά σαν μια τυχαία συνάντηση θα εξελιχθεί σε μια απρόβλεπτη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που μαζί θα ρίξουν τις άμυνες τους και θα αφεθούν σε κάτι που μοιάζει υπέροχο. Όταν όμως ο Άλεξ εξαφανίζεται, ο Ντάνι ανακαλύπτει ότι στην πραγματικότητα ο εραστής του είναι πράκτορας της Μ16 και μπλέκεται στον σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Γραμμένο από τον συγγραφέα και σεναριογράφο Τομ Ρομπ Σμιθ, θυμίζει κάτι από την αληθινή ιστορία του Γκάρεθ Γουίλιαμς ενός αληθινού κατασκόπου της ΜΙ6, ακόμη κι αν ο δημιουργός του υποστηρίζει ότι όλα τα γεγονότα και οι χαρακτήρες της σειράς είναι φανταστικά.

CINEMA ▶Δημήτρης Βαρελάς ✉ dimitris.varelas@hotmail.com

Απολαύστε ανάλαφρα! Δύο εξαιρετικούς Πελοποννησιακούς Οίνους µε Προστατευόµενη Γεωγραφική Ένδειξη φέρνει η Ελληνικά Κελλάρια Οίνων Α.Ε. στο καθηµερινό τραπέζι, σε εξαιρετική τιµή. Το Μοσχοφίλερο Λευκός Κύκνος και το Αγιωργίτικο Μαύρος Κύκνος θα εκτιµηθούν ιδιαίτερα από εσάς που ξέρετε από καλό κρασί. Απολαύστε ποιότητα σε προσιτή τιµή, κάθε µέρα µε τα πιάτα που αγαπάτε.

www.greek-wine-cellars.com, τηλ.: 22990-22231, Μαρκόπουλο

Φωτογράφηση: Αθηνά Λιάσκου • Make-up / μαλλιά: Ρένος Πολίτης

de Marie des fleurs

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου / ηθοποιός Μarvin's Room του Scott McPherson στο θέατρο Vault. Παρασκευή-Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 18:00 "Επάγγελμα πόρνη" της Λιλής Ζωγράφου, χειμερινή περιοδεία σε πόλεις της Ελλάδος. 27

ΓΙΩΤΑ, 50 λεσβία γυναίκα

ΣΤΕΛΛΑ, 20 πανσέξουαλ γυναίκα

ΓΙΑΝΝΟΣ, 40 τρανς άντρας

Φίλιππος, 21 τρανς άντρας

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ▶Mαρία Μάζη ✉ marizamazi@gmail.com , Πέτρος Αλεξανδρής ✉ petros.alexandris@gmail.com

ικόνες από την εποχή των λεσβιακών μπαρ στη Χάρητος, την πιάτσα με τις σεξεργάτριες στην Τρούμπα του Πειραιά, αλλά και από τη σημερινή Αθήνα, που δεν έχει «στέκια», με τους 20χρονους που προτιμούν την «μπίρα στην πλατεία» ή τα πάρτι της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας για να φλερτάρουν. Αυτές οι εικόνες ξεπήδησαν μέσα από τις απαντήσεις τεσσάρων ξεχωριστών ανθρώπων που δέχτηκαν να πάρουν συνέντευξη ο ένας από τον άλλον. Η Γιώτα, ο Γιάννος, ο Φίλιππος και η Στέλλα έκαναν με τυχαία σειρά τις ερωτήσεις που τους δώσαμε σε κίτρινα χαρτάκια «postit». Τα δύο «ζευγάρια» συνεντευξιαζόμενων προέρχονται από την ομάδα της «Colour Youth» (Φίλιππος και Στέλλα) και την ομάδα «Proud Seniors of Greece» (Γιώτα και Γιάννος). Πάμε να τους γνωρίσουμε!

Γιάννος vs Φίλιππος Γ.: Το έχεις πει στους δικούς σου; Και πώς το έχεις πει; Φ.: Όταν ήμουν 13 είχα πει στους δικούς μου ότι μ’ αρέσουν οι κοπέλες. Ακόμα δεν είχα κάνει coming out ως τρανς άντρας, τους είχα κάνει coming out ως λεσβία. Αυτό δεν πήγε πολύ καλά και μετά διακόψαμε σχέσεις κι έτσι δεν… Όταν πλέον έκανα το δεύτερο coming out, δεν μιλούσαμε, οπότε δεν το ξέρουνε. Είχες ποτέ σχέση με πολύ μικρότερή σου; Γ.: Κατ’ αρχήν εμένα μου αρέσουν οι πολύ μικρές ηλικίες. Μικρές ηλικίες εννοώ από 22 και πάνω, αν και τώρα η σύντροφός μου είναι 36. Μου αρέσουν όχι μόνο σεξουαλικά, αλλά γιατί νιώθω ότι υπάρχει μια ροή στην καθημερινότητα. Οι μεγαλύτερες ηλικίες επειδή έχουμε πιο μεγάλα ζόρια, πιο πολύ άγχος της καθημερινότητας, ξέρεις, είναι πιο «παγωμένοι» σαν άνθρωποι. Ενώ οι μικρότερες ηλικίες είναι… θα πάμε και στο κλαμπ - το οποίο δε γουστάρω - και λίγο εκεί θα τραβολογηθούμε και λίγο στα σεξ αυτά τα dominant, οπότε είναι λίγο πιο ενδιαφέρον. Η μεγαλύτερη σχέση που είχα ήτανε με πολύ μικρότερη, αλλά τελικά πήγε στο άπατο, επειδή δεν άντεξε τον προσδιορισμό μου. Κι αφού χωρίσαμε έκανε και παιδί, παντρεύτηκε και με cis άντρα. Οπότε έφαγα λίγο μεγάλη πίκρα. Αγαπημένο στέκι; Δε σε κόβω για στέκια εσένα... Φ.: Γενικά μ’ αρέσει να πηγαίνω σε διάφορα μέρη. Είμαι του πιο χαλαρού. Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο για στέκι. Προτιμώ να πάρω μια μπίρα και να κάτσω στην πλατεία με την παρέα μου. Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο σα στέκι. Γ.: Για να κάνεις σεξ ή να ψωνιστείς δεν πρέπει να πας κάπου ή μέσω τσατ; Φ.: (Γέλια) Γι’ αυτό, πιο εύκολα θα βρω κόσμο να γνωρίσω σε ένα πάρτι, που μπορεί να είναι οπουδήποτε. Πες μου σε μια φράση πώς ένιωσες όταν ψηφίστηκε το σύμφωνο συμβίωσης. Γ.: Μου ήρθε η λέξη, αλλά δεν μπορώ να την πω. Φ.: Πες την! Γ.: Καύλα!

Φ.: Ήσουνα στη Βουλή; Όλη την ώρα; Γ.: Όχι όλη την ώρα, αλλά μέχρι το τέλος ναι. Μες στη Βουλή στα θεωρεία υπήρχαν αυτοί οι κλασικοί μπατσοκατευθυνόμενοι που λέγαν - ένιωσα λες κι ήμουν σε σχολείο - «μη μιλάτε», «μη αυτό», «μη εκείνο», βρε, άσε μας κοπέλα μου, άσε μας κύριέ μου, ένιωθα έναν οργασμό ψυχικό, ότι κάτι… κοίταξε μετά από τόσα χρόνια, ξέρεις υπήρχε αυτό το «κάτι γίνεται». Δεν ξέρω αν είναι τα αποτελέσματα αυτού του συμφώνου τέτοια ώστε να μας καλύπτουν, αλλά είναι πολύ σημαντικό αυτό. Πρέπει να το δούμε. Δηλαδή αυτή η γκρίνια που έχει αρχίσει, ότι δεν μας καλύπτει το ένα ή το άλλο, ναι, σαφώς δεν μας καλύπτει παντού, αλλά έγινε κάτι. Ακόμα και το γεγονός ότι στα ΜΜΕ αρχίζει και λέγεται, υπάρχει αυτή η λέξη «ομοφοβία», παντού ακούς «ομοφοβία», είναι πολύ σημαντικό, η λέξη, που παίζει δημοσίως πλέον. Ζουγανέλη ή Μποφίλιου; Φ.: (Γέλια) Ζουγανέλη, την αγαπώ. Αγαπώ και την Μποφίλιου, αλλά τη Ζουγανέλη λίγο παραπάνω. Μ’ αρέσει που έχει γλυκιά φωνή. Είμαι σε φάση: Απλά μπορώ να σ’ ακούω όλη τη μέρα. Ατάκα πεσίματος; Γ.: Τι ατάκα πεσίματος; Δεν ξέρω, το 1990 ήταν διαφορετική από το 2016; Ωραία μάτια; Αυτή η μ… Δεν υπάρχει. Α, παιδιά, θα σας πω ατάκα πεσίματος με αυτή την τύπισσα που σας είπα πριν: Γνωριστήκαμε στη Θεσσαλονίκη καλοκαίρι, σε ένα μπαρ, που έχει κλείσει τώρα. Πριν 7 χρόνια. Φόραγε ένα «ματάκι» εδώ (σ.σ. δείχνει το στήθος) κι ήθελα να της πω: «Πωπω, μαλάκα, τι βυζάρες είναι αυτές;» (γέλια), πολύ σεξιστικό, δεν μπορούσα να το πω αυτό. Και φόραγε ένα ματάκι και της λέω: «Ωραίο ματάκι», κοιτώντας στο στήθος. «Αλήθεια, σ’ αρέσει;», «τρελαίνομαι για το ματάκι σου» απάντησα! (γέλια) Δεν ξέρω αν είναι ατάκα πεσίματος, αλλά ήταν τέτοιο πράγμα, σεξιστικά άθλιο. Πώς γνωρίζεις κόσμο; Σ’ αρέσουν οι στρέιτ γυναίκες; Μια ξινίλα βλέπω… Φ.: Ντάξει, δεν έχω κάτι μαζί τους. Δεν είχα και ποτέ σχέση με στρέιτ. Επειδή συνήθως γνωρίζω άτομα και μέσα από τη Colour Youth, σε πάρτι

που πηγαίνουμε με παρέες που δεν είναι cis στρέιτ άτομα… Γ.: Πιστεύεις δηλαδή ότι η στρέιτ δεν θα πήγαινε με ένα τρανς αγόρι; Φ.: Όχι, πιστεύω ότι θα πήγαινε, αλλά φαντάζομαι θα ‘ναι πιο δύσκολο να βρεις κάποια που θα ‘ναι στρέιτ γυναίκα και θα έχει και μια ιδέα να μη σου πει… Γ.: Καθόλου. Εφήμερο είναι, δύσκολο δεν είναι, σεξουαλικά να πάει κάποια στρέιτ… Και πρόσεξε να δεις τι έχω βρει τελευταία: Έχω βρει στρέιτ γυναίκες που γουστάρουν τρανς αγόρια. Είναι νέο έργο αυτό. Φ.: Δεν είναι περίεργο. (Παρεμβαίνει η Γιώτα): Δεν είναι νέο, από τότε που γεννήθηκε ο άνθρωπος είναι… Φ.: Πάντως, δεν θα πω ότι θα πάω εκεί για να γνωρίσω άτομα… Γ.: Ναι, αλλά μπορεί να έχεις ανάγκη να κάνεις σεξ μόνο ρε παιδί μου. Φ.: Δεν έχει τύχει, όχι. Γ.: Εμένα μ’ αρέσει πάρα πολύ αυτό που έχουν οι γκέι: Μπορούν μέσω gayromeo, παράδειγμα, να κάνουν σεξ για ένα βράδυ. Και όχι μόνο. Αυτό το ζηλεύω. Θέλω να κάνω σεξ και βγαίνω να κάνω μόνο σεξ. Υπάρχει και η σεξουαλική ανάγκη. (Παρεμβαίνει η Γιώτα): Μεταξύ λεσβιών, τότε τουλάχιστον, αμαρτία αυτό, αμαρτία ήτανε! Να τη θέλεις μόνο για ένα βράδυ; Και να έχεις ακούσει ότι αυτό το άτομο πηγαίνει με πολλές; Ρατσισμός φοβερός. Σε καταλαβαίνω. Άσχετο που μεγάλωσα εγώ τώρα και το άλλαξα, γιατί δεν μπορώ, αλλά αυτό ναι. Μου την έσπαγε πάρα πολύ. «Γιατί πας σε γκέι μπαρ;» σου λέγανε. Φ.: Πού πας για να βρεις σεξ; Γ.: Σε γκέι μπαρ δεν έχω βρει ποτέ. Γιατί όλοι ήμασταν φίλοι στα γκέι μπαρ, θα πήγαινα με τις κολλητές μου, την Κατερίνα, την Γεωργία, την Ελένη, που τα λέγαμε κάθε μέρα. Σε στρέιτ μπαρ έβρισκα κι έκανα σεξ. Κι ακόμα και τώρα. Δηλαδή όλες μου οι πρώην και νυν σύντροφοι, σεξουαλικοί σύντροφοι, οτιδήποτε, έχουμε γνωριστεί είτε σε στρέιτ μπαρ, είτε καθημερινά οπουδήποτε. Και πιο 29

πολύ νιώθω άνετα σε στρέιτ μπαρ, παρά σε γκέι. Έχω φάει bullying σε γκέι μπαρ. Φ.: Γιατί; Με ποια δικαιολογία; Γ.: Ότι φιλιέστε. Γιατί φιλιέστε, εδώ φαινόμαστε… Και το’χα κάνει και θέμα στο ίντερνετ στο facebook, είχε γίνει και kiss-in τότε σε συγκεκριμένο χώρο, lesbian χώρο. Πες μου ατάκες πεσίματος. Φ.: (γέλια) Είμαι η χειρότερη «κότα» στον κόσμο, οπότε δεν την πέφτω γενικά. Δεν έχω ατάκες πεσίματος. Ούτε έχω ακούσει κάτι. Συνήθως, από ένα σημείο και μετά, επειδή εγώ δεν κάνω καμία κίνηση, είμαστε σε μία φάση «άντε τι θα γίνει, μας κούρασες». Συνήθως μου βγαίνει πιο πολύ σε μια κοινή παρέα με κάποιον που γνωρίζεις ήδη και υπάρχει οικειότητα. Πιο εύκολα θα έρθει αυτή παρά εγώ. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χαρακτήρας Σταρ-Τρεκ; Γ.: Δεν έβλεπα Σταρ-Τρεκ, αγάπη μου. Εγώ έβλεπα Νιλς Χόλγκερσον. Πέντε η ώρα ήταν εκείνα τα πρόβατα που έβγαιναν στην ΕΡΤ κι ερχόταν η μαμά μου, ψωμάκι, ντοματούλα, ρίγανη κ.λπ. κι εγώ καθόμουνα κι έβλεπα τα παιδικά. Και μου ‘χαν πάρει ένα αυτoκίνητο playmobil κι έβλεπα Χάιντι, Κάντι-Κάντι και Νιλς Χόλγκερσον. Πώς προσεγγίζεις ένα άτομο που σ’ αρέσει; Φ.: Κάθομαι σε μια γωνιά και περιμένω να ‘ρθει. Πολύ ξεκάθαρη προσέγγιση! Γ.: Έρχεται; Φ.: Κάποιες φορές ναι, κάποιες φορές όχι. Γ.: Και τι σου λέει όταν έρχεται; Φ.: (γέλια αμηχανίας) Γιατί δεν αλλάζουμε την ερώτηση; Πες μας για τον πρώτο σου έρωτα. Γ.: Στα 11 ήμουν… ήταν η Τζένη, καλή της ώρα δεν ξέρω πού είναι… Ένα απόγευμα η μαμά μου μου λέει: «Θα έρθει ένα κοριτσάκι, το παιδί των τάδε» κ.λπ. Ξινίλα εγώ, γιατί έκανα παρέα με αγόρια, οπότε οτιδήποτε ξενόφερτο, άρα θηλυκό, συγνώμη, ήτανε εισβολέας στα παιχνίδια μας κ.λπ. Κι έρχεται η Τζένη και παθαίνω εγκεφαλικό. Και της λέω «θες παγωτό;», «θες γλειφιτζούρι;» κ.λπ. Και μετά πηγαίναμε κάθε καλοκαίρι στο χωριό και καθόμασταν στην ταράτσα του σπιτιού και βλέπαμε τ’ αστέρια. Με τη συγκεκριμένη κοπέλα γύρω στα 19 κάναμε σχέση, αλλά πήγε άπατο. Φέρθηκα πολύ άσχημα, γιατί ένιωθα μια περίεργη οικειότητα μαζί της, αλλά γενικά είχα κι ένα σαδιστικό, ρε παιδί μου. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό. Είχαμε σχέση γύρω στα δύο χρόνια, αλλά σπούδαζα οπότε πηγαινοερχόμουνα, είχα κάνει και την επανάσταση αυτή τη σεξουαλική, γαμιόμουν όπου να ‘ναι μ’ ό,τι να ‘ναι, πίναμε, κάναμε τα πάντα κι εκείνη ήταν η Πηνελόπη. Οπότε εμένα αυτό μ’ εκνεύριζε για κάποιο λόγο. Δεν την έχω ξαναδεί. Αλλά τη βλέπει η μαμά μου. Έχει κι ένα παιδί πλέον. Αγαπημένο πόκεμον; Τι είναι αυτό τώρα; Φ.: Οοοοο, δεν έχεις ιδέα έτσι; Γ.: Ξέρω ένα κίτρινο πράμα… Φ.: Ναι, αυτό. Αυτό είναι το αγαπημένο μου, ο Πίκατσου και ο Τσάρμαντερ. Ήταν από τα αγαπημένα μου παιδικά. Σε φάση είχα γεμίσει όλο το σπίτι με αυτοκολλητάκια, ξέρεις, τέτοια πράγματα, κάτι κάρτες, κάτι… Όταν είχανε βγει ήμουνα πρώτη-δευτέρα 30

Δημοτικού, γύρω στο 2000. Μία κακή ατάκα για φλερτ που έχεις πει ή έχεις ακούσει; Γ.: Δεν την είπα, όμως τη σκέφτηκα. Παίζει αυτό; Ήταν καλοκαίρι, παιδιά, και δεν υπήρχε αυτό το Noxzema. Ήμαστε σε φάση χαμουρέματος και… «κρεοπωλείο», αυτή ήτανε η ατάκα. Αχ, ναι, τώρα να το γράψουμε αυτό; θυμήθηκα άλλη μία ατάκα: «Βυζάρες μου». «Καλέ δεν είναι, στέρνο είναι, νατο». Φ.: Στο ‘χουν πει; Γ.: Ναι κι έχω πάθει εγκεφαλικό. «Μα όχι, εγώ είμαι bear, στέρνο είναι» (γέλια). Γ.: Με ποιον-α πολιτικό ξερνάς όταν τον-ην βλέπεις στην τηλεόραση ή στο youtube; Φ.: Γενικά δεν έχω τηλεόραση. Ας πούμε στη Βουλή, με το σύμφωνο συμβίωσης όταν είχα αναγκαστεί να τους παρακολουθήσω, θα πω για τους Χρυσαυγίτες, όλους και τους ΚΚΕδες, που ανεβήκαν και μιλήσανε και ήμουνα σε φάση «πάρτε τους από δω». Πού μεγάλωσες; Γ.: Μεγάλωσα στην Τρούμπα του Πειραιά. Λοιπόν, οι γονείς μου είχαν ένα μαγαζί στην Τρούμπα, οπότε οι πρώτες μου επαφές που είχα ήταν είτε με σεξεργάτριες… και είχαμε και τρανς άτομα. Ο Πειραιάς είναι λίγο σα χωριό, αλλά έχουμε πάρα πολλούς φασίστες. Ειδικά εμείς στη γειτονιά τη δική μας, εγώ προσωπικά, έχω μπει λίγο στο στόχαστρο. Μου αφήνουν κάτι μπιλιέτα στο αυτοκίνητο, κάτι γρατσουνιές, κάτι τέτοια. Αυτό τα τελευταία 7 χρόνια, που πλέον έχω ανοιχτές σχέσεις με γυναίκες, οπότε μένουμε και μαζί, οπότε η γειτονιά βλέπει το οτιδήποτε γίνεται, είτε μαλώνουμε, είτε γουστάρουμε, είτε φλερτάρουμε, είτε… αλλά γενικά ο Πειραιάς ήταν πάντα ανοιχτός σε πράγματα. Υπάρχει μια τάση, τελευταία, να ξαναγίνει αυτό το πράγμα, η Τρούμπα, αλλά δεν νομίζω ότι θα ξαναγίνει. Δηλαδή αυτό που έζησα εγώ από τα 7 μου μέχρι τα 15 μου, δε νομίζω ότι θα υπάρξει. Και υπήρχε underground κίνηση τότε. Τώρα είναι αυτό το «τύπου underground», «χλιδή underground». Τότε είχα πέσει και σε μαχαίρωμα, drug dealings κ.λπ. Θυμάμαι τότε τη «μουγκή», έτσι τη λέγαμε. Ήταν μία άπορη τρανς, η οποία είχε πρόβλημα, ίσως ήταν κωφάλαλη, δεν θυμάμαι. Πίνανε καφέ με τους γονείς μου και τη θυμάμαι ακόμα μέχρι τώρα. Οι πρώτες επαφές που είχα ήτανε με γυναίκες σεξεργάτριες. Πολύ όμορφες γυναίκες. Και μάλιστα θυμάμαι σε πολύ μικρή ηλικία, όλοι οι άντρες τις κοιτούσαν από πίσω, αυτό το κλασικό που κάνουνε οι άντρες και κοίταζα κι εγώ κι έλεγα «τι κοιτάνε;» Άρχισα να κοιτάζω κι εγώ, βέβαια, μετά κατάλαβα. Ωραία χρόνια. Έπαιζε τότε το καλσόν με τη ρίγα κι η φούστα μέχρι το γόνατο… Φλερτάρει σήμερα ο κόσμος; Φ.: Γενικά ναι. Γιατί, τι πάθανε ξαφνικά; Δεν ξέρω… Θεοδωράκης ή Χατζηδάκις; Γ.: (Παύση) Pink Floyd. Ίσως Χατζηδάκις, ναι, απόλυτα Χατζηδάκις και πολύ heavy metal. Είχες ποτέ σχέση με πολύ μεγαλύτερή σου; Φ.: Όχι, δεν είχα. Γ.: Γιατί καλέ; να σε βάλει κάτω η σαραντάρα… (γέλια) Δεν σου αρέσουν οι μεγαλύτερες ηλικίες; Φ.: Δεν είναι ότι δεν μ’ αρέσουνε, μ’ αρέσουνε,

απλά δεν έχει τύχει να είμαι με κάποια πολύ μεγάλη. Το έχεις πει στους γονείς σου; Γ.: Οι γονείς μου… Το λέω αλλά δεν ακούνε. Δεν θέλουν ν’ ακούνε. Κατ’ αρχήν είμαι ένα παιδί στην οικογένεια, δεν υπάρχει άλλο. Η μαμά μου έχει πάντα αυτό το «θρήνο». «Παιδί μου, έχω τον πόνο της μάνας.» «Τι πόνο έχεις; Τι έχουμε; καμιά αρρώστια» της λέω. Τώρα με το σύμφωνο είχε και την άποψη. «Δεν έχω πρόβλημα, η ομοφοβία χτυπάει την πόρτα, αλλά οι άντρες δεν μπορούν να υιοθετούν παιδάκια», «αλήθεια» της λέω «γιατί;». Κι όταν πάω να πω κάτι, πάνε από δωμάτιο σε δωμάτιο… Ο μπαμπάς είναι λίγο σαν φυτό. Δηλαδή εκεί κάθεται, μετά από 50 χρόνια εκεί θα τον βρεις. Δεν έχουμε ιδιαίτερη επικοινωνία, γιατί από τις σπουδές και μετά έφυγα από το σπίτι, δεν έμενα μαζί τους. Δεν μπορούμε να έχουμε επικοινωνία, τους αγαπάω, με συφιλιάζουν, με τρελαίνουν, θέλω να ‘ναι καλά, αλλά μέχρι εκεί. Παράδειγμα, όταν θα πάω να κουρευτώ: «Πωπω, σαν άντρας έγινες», «μα είμαι άντρας» απαντάω. Είναι λίγο αλμοδοβαρική η οικογένειά μου. Η θεία μου ας πούμε είναι λεσβία μες στη ντουλάπα, πιο μέσα δεν γίνεται. Και πάντα μου εύχεται να βρω έναν σύντροφο και κάθε χρόνο μου λέει την εξής ατάκα: «Και του χρόνου, παιδί μου, διπλή». Γ.: Τι έκανες στο δημοψήφισμα του Ιουλίου; Φ.: Τι να έκανα; Πάντως μπάνιο δεν έκανα. Γ.: Δεν μας αρέσουν εμάς τα μπάνια, γιατί βγάζουμε τα βυζιά μας έξω. Φ.: Ναι, είμαι σε φάση «ας με πάρει το κύμα απλά». Γ.: Καλά, εγώ τα βγάζω έξω και παθαίνουνε σοκ, γιατί είμαι και γεμάτος τατού και κοιτάνε και τους λέω «τι κοιτάς κυρά μου; το στέρνο μου είναι». Φ.: Το πιο πιθανό είναι να καθόμουνα σπίτι μου με τη γάτα μου. Γ.: Έχεις ωραία μάτια. (Γέλια) Αφού έχει ρε παιδιά, γιατί γελάτε; Κοκκίνισε. Φ.: Ποιο ήταν το στέκι σου στα 25; Γ.: 25 είχα γυρίσει από σπουδές. Πηγαίναμε είτε στο «Fairy Tale» είτε στα Εξάρχεια, στην Τσαμαδού, που ήταν τότε ένα lesbian μαγαζί, που γινόταν κάθε Σάββατο της μουρλής. «Οδύσσεια», «Lizzard», lesbian όλα. Δεν θυμάμαι το δεύτερο πώς το λέγανε. Και το Fairy Tale στα Εξάρχεια ήτανε, απέναντι από το Mo Better. Υπήρχανε διάφορα, η «Πόρτα», στον Πειραιά υπήρχαν τα «Ταβάνια», άκου λεσβιάδικο… Στον Πειραιά υπήρχαν πολλά γκέι μπαρ. Πού μεγάλωσες; Φ.: Αθήνα. Οι γονείς μου είναι από Τρίπολη και Μεσσηνία. Εγώ μεγάλωσα Αγία Παρασκευή και Παλλήνη και μέχρι τώρα εκεί μένω. Στην Παλλήνη, μόνος μου, αλλά εκεί. Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες; Γ.: Iron Maiden “Seventh son of the seventh son”. Κι είδα και την πρώτη συναυλία. Ήμουν 15 χρονών. Πες μου με μια φράση πώς ένιωσες όταν ψηφίστηκε το Σύμφωνο Συμβίωσης. Φ.: Δεν το πίστευα. Μου πήρε μια μέρα να το συνειδητοποιήσω. Ήταν σοκ, ήταν το πρώτο μεγάλο «έγινε κάτι» από τότε που ασχολούμαι ως ακτιβιστής.

Γιώτα vs Στέλλα Στ.: Ποιος ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασες; Γ.: Της Patti Smith, αλλά δε θυμάμαι ποιος! (χειροκροτήματα) Ζουγανέλη ή Μποφίλιου; Στ.: Απαίσια ερώτηση! Αλλά από τα δυόμιση τραγούδια που έχω ακούσει, θα πω Μποφίλιου. Πού μπορούσες να βρεις σεξ; Γ.: Εμείς τότε πηγαίναμε σε γκέι μπαρ, στην Αθήνα. Στ.: Λειτουργούσαν καλά και για τις λεσβίες τα γκέι μπαρ; Γ.: Συνήθως πήγαινα με στρέιτ γυναίκες ή μπαισέξουαλ. Αλλά λειτουργούσαν, σε κανένα πάρτυ μεταξύ μας. Πώς προσεγγίζεις ένα άτομο που σ’ αρέσει; Στ.: Κλείνομαι για λίγο στην τουαλέτα, συνομιλώ με τα θεία, βγαίνω έξω και περιμένω. Απλά περιμένω και μετά καταλήγω σε μια λογοδιάρροια όπου λέω άχρηστα πράγματα για τον εαυτό μου για να κρατήσω τη συζήτηση. Είχα δοκιμάσει και το Tinder, αλλά αυτό δεν πήγε καθόλου καλά! Ποιο ήταν το στέκι σου στα 25; Γ.: Νομίζω στην Χάρητος, στο Κολωνάκι, στο Sirius (Σείριος), λεσβιακό μπαρ. Ήταν δύο μπαράκια δίπλα δίπλα. Και νευρίαζαν που ανοιγόκλεινα την πόρτα πηγαίνοντας από το ένα στο άλλο! (γέλια). Πες μου με μία φράση πώς ένιωσες που περάστηκε το Σύμφωνο Συμβίωσης. Στ.: Είμαι πολύ καινούργια στον ακτιβιστικό χώρο, ήταν μια νίκη παρόλο που δεν ήμουν από κοντά στη διαδικασία τότε. Μεγάλη χαρά, ενθουσιάστηκα! Πες μου κι εσύ! Γ.: Μιλάω ειλικρινά; Δεν με ενδιέφερε καθόλου, αλλά χάρηκα πάρα πολύ που δικαιώθηκαν οι άνθρωποι που το θέλουνε! Αν και θα το ήθελα πιο ολοκληρωμένο, αλλά έγινε μια αρχή και πάμε και γι’ αυτό! Είχες ποτέ σχέση με πολύ μεγαλύτερο/η σου; Στ.: Όχι ποτέ. Αλλά θα μπορούσα, μ’ αρέσει πολύ η ιδέα! Πες μου μια ατάκα πεσίματος που έπιανε. Γ.: Δεν ξέρω ατάκες, τα βλέμματα κάνουν όλη τη δουλειά. Πού μεγάλωσες; Στ.: Αθήνα, στην Πεύκη. Τη θυμάμαι κάπως ρομαντικοποιημένη, πηγαίνω ακόμα και κάνω βόλτες. Θεοδωράκης ή Χατζιδάκις; Γ.: Χατζιδάκις. Ανοίγουν οι ουρανοί και βγαίνουν οι άγγελοι και παίζουν μουσική… Φλερτάρει σήμερα ο κόσμος; Στ.: Ε δε θα φλερτάρει, το κάνει! Εγώ όχι! (γέλια) Πες μου μια πολύ κακή ατάκα φλερτ! Γ.: Κίνηση κακή θυμάμαι. Όταν έρχονταν να με ενοχλήσουν εκεί κλώτσαγα. Είχε έρθει μια στην τουαλέτα του μπαρ «Οδύσσεια» να μου την πέσει και της έδωσα γονατιά, της κόπηκε η ανάσα. «Που πας μωρή!» της είπα! (Παρεμβαίνει ο Γιάννος): Θυμάμαι περιστατικό τότε που ήταν «κοίταζες την κοπέλα μου ρε;» και η άλλη συφίλιαζε, δηλαδή τα έπαιρναν στο κρανίο. Οι πιο πολλές κουβάλαγαν σιδερικά, έκοβαν τον καθρέφτη και άρχιζαν να κόβουν! Ήταν άγριες οι λεσβίες της εποχής! Πολύ κτητικές, σε σημείο τσακωμού, για βλέμματα! Γ.: Το έχεις πει στους δικούς σου; Στ.: Ναι. Ότι μ’ αρέσουν φύλα που δεν είναι μόνο

άντρες. Περιληπτικά, ότι μ’ αρέσουν όλοι οι άνθρωποι! Άντρες, γυναίκες και όχι άντρες-γυναίκες. Η μάνα μου συνεχίζει το θρήνο της μάνας, λες και μου συνέβη καρκίνος. Να μη τα λέω αυτά στον αδερφό μου μην τυχόν και τον αποπροσανατολίσω! Με τον πατέρα μου είχαμε σκαμπανεβάσματα, αλλά είναι κουλ τώρα! Εσύ το είπες στους γονείς σου; Γ.: Δεν το είπα ποτέ. Έχουν πεθάνει. Δεν μετάνιωσα, ήταν άλλες εποχές τότε. Δεν τολμούσα, ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Μια φορά το είχα πει για πλάκα στη μάνα μου, ότι είχα κοιμηθεί με μια γκόμενα, και πήγε να πέσει από το μπαλκόνι. Ο πατέρας μου μπορεί να με σκότωνε! Είναι αναλόγως με τους ανθρώπους πως θα πηγαίνει. Πες μου ατάκες πεσίματος! Στ.: Μου είχαν διηγηθεί μια, στρέιτ ατάκα. Ένας τύπος ζήτησε από το μπαρ ένα ποτήρι με πάγο, το πήρε, πήγε μπροστά στην κοπέλα, έριξε τον πάγο κάτω κι έκανε πως τον έσπαγε… (γέλια) Γενικά μου την πέφτουν μόνο γλοιώδεις άντρες δεν ξέρω τι συμβαίνει! (γέλια) Πού μεγάλωσες; Γ: Σύνορα Κερατσίνι – Δραπετσώνα, στον Πειραιά. Νιώθω Πειραιώτισσα και Ολυμπιακός! Αλλά γεννήθηκα στην Πεύκη - σύμπτωση - στη Μαγκουφάνα. Όταν ήμουν τριών χρονών κατεβήκαμε στον Πειραιά.Ξέρεις γιατί ονομάστηκε Μαγκουφάνα; Γιατί υπήρχε μια καντίνα, που την είχε μία Άννα που τη λέγανε μαγκούφα! Αγαπημένο Πόκεμον; Στ.: Δεν έβλεπα! Έβλεπα Μπαμπάρ! Όλοι: Τι παπάρι; Τι είναι αυτό; (γέλια) Στ.: Ήταν ένα παιδικό με ένα ελεφαντάκι… Είχες ποτέ σχέση με πολύ μικρότερή σου; Γ.: Δεν είχα ποτέ. Πάω με γυναίκες που είναι στην ηλικία μου ή μεγαλύτερες. Με ποιον πολιτικό ξερνάς; Στ.: Λέω να μην πω χρυσαυγίτες, γιατί το θεωρώ δεδομένο, όπως και με το ΚΚΕ. Θα πω τον Άδωνη. Περίγραψέ μου τον πρώτο σου έρωτα. Γ.: Άργησα να ερωτευτώ, στα 18. Μια κοπέλα ετερό, πήγαινε στη σχολή θεάτρου. Μετά πήγα σχολή Κινηματογράφου! Η Έφη, μια υδροχόος, είχα τρελαθεί μαζί της! Κάναμε ό,τι κάναμε, το συνεχίσαμε, ήταν η πρώτη φορά που είχα ερωτευτεί. Εκείνη ήθελε να παντρευτεί. Κάναμε μια μικρή σχέση, αλλά έφυγα, δεν ήθελα να πονέσω. Μετά έκανα 7 χρόνια να την ξεπεράσω, πήγαινα στα μπαράκια να την ξεχάσω! Δεν το μετάνιωσα που το έκοψα, γιατί δε θα πήγαινε πουθενά όλο αυτό. Δεν θα μπορούσα να είμαι φίλη μαζί της. Μόνο με μια πρώην έγινα φίλη, είναι οικογένεια αυτή για μένα κι εγώ για εκείνη. Έχουμε την ίδια ψυχή, αγαπιόμαστε. 5 χρόνια σχέση και 20 χρόνια οικογένεια. Αγαπημένο σου στέκι; Στ.: Δεν έχω. Τα βραχάκια της Ακρόπολης, ξέρω γω! Ό,τι προκύψει. Γ.: Ε, κανένας παιδότοπος! (γέλια) Στ.: Πέρασα αρκετά χρόνια να ψάχνω το βιβλιοπωλείο καφέ των ονείρων μου, δεν το βρήκα, ε μετά συμβιβαζόμουν! Αγαπημένος ήρωας Σταρ Τρεκ; Γιώτα: Ο Κερκ!

Color Youth: info@coloryouth.gr Proud Seniors: facebook.com/groups/ProudSeniors

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶Χριστίνα Μίχαλου ✉ mic_christina@hotmail.com

ΕΒΕΛΙΝΑ

ΠΑ ΠΟΥ ΛΙΑ 32

ε ανανεωμένο λουκ, κοντά μαλλιά που ταιριάζουν στον νέο της ρευστό ρόλο “Victor-Victoria”, και πλατύ χαμόγελο, η Εβελίνα Παπούλια με υποδέχεται στο θέατρο “Πάνθεον” λίγο πριν ξεκινήσει την καθιερωμένη της πρόβα. Η φιλική της διάθεση μου προκαλεί ένα αίσθημα οικειότητας από την πρώτη στιγμή, γεγονός που ενισχύεται καθώς η συζήτηση ξεκινά.

Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Απόλλωνα Παπαθεοχάρη για αυτό το έργο; Αυτή η δουλειά ήταν να γίνει πέρσι, με άλλο σκηνοθέτη και άλλη πρωταγωνίστρια. Δεν έγινε όμως, όχι γιατί προέκυψε κάτι, απλά ήταν έτσι οι χρόνοι που το έργο που παιζόταν τότε “τράβηξε” πολύ περισσότερο. Ο σκηνοθέτης και η ηθοποιός είχαν άλλη δουλειά κλεισμένη για φέτος, και έτσι ο Απόλλωνας αποφάσισε να κάνει ο ίδιος τη δουλειά αυτή. Και έτσι σκέφτηκε εμένα. Είχαμε συνεργαστεί ξανά σε πιο μικρή δουλειά, τρέφαμε ήδη έτσι κι αλλιώς μία εκτίμηση και ένα σεβασμό ο ένας στο πρόσωπο του άλλου, και από την πρώτη στιγμή που αποφασίσαμε να κάνουμε αυτή τη δουλειά νομίζω ταιριάξαμε και απόλυτα. Ο Απόλλωνας είναι ένα νέο παιδί, πάρα πολύ ταλαντούχο και αυτό που μου αρέσει είναι ότι βλέπει πολύ σφαιρικά τα πράγματα. Δεν κάνει μόνο τη σκηνοθεσία, κάνει και τα κοστούμια, έχει μία σφαιρική εικόνα στο πως θέλει να είναι το αποτέλεσμα. Αυτό που ονειρεύεται το περνάει στους συνεργάτες του. Έφτιαξε και μία ομάδα που θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ ισχυρή, από τη μετάφραση και προσαρμογή με τη Μυρτώ Κοντοβά, την οποία θαυμάζω πολύ, μέχρι τους ηθοποιούς που επέλεξε. Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Τόντι, που είναι και ο Πυγμαλίωνάς μου, είναι ο Γιάννης Ζουγανέλης. Έχουμε πολύ ωραία σκηνική επικοινωνία, και βάζει μια κωμική νότα, την οποία έτσι κι αλλιώς το έργο χρειάζεται, γιατί είναι κωμωδία. Όχι με την έννοια της κωμωδίας έτσι όπως τη φανταζόμαστε, αλλά είναι ένα πάρα πολύ ευχάριστο υπερθέαμα. Ο ρόλος πώς σας φάνηκε στην αρχή; Σας τράβηξε το ενδιαφέρον; Κοίταξε, το συγκεκριμένο μιούζικαλ αυτό ήταν ένα έργο που ήθελα πάντα να παίξω. Συνήθως στους ηθοποιούς που αρέσουν τα μιούζικαλ αυτό είναι ένα που πραγματικά κινεί το ενδιαφέρον. Είναι από τα παλιά μιούζικαλ και έχει και θεματολογία. Είναι μια θεματολογία ουσιαστική, παρά το γεγονός ότι την περνά με έναν πιο ανάλαφρο τρόπο. Πρόκειται για μια γυναίκα άνεργη, που ο φίλος της ο Τόντι τον οποίο γνωρίζει εντελώς

τυχαία τη μεταμορφώνει σε άντρα, και ξαφνικά κάνει μια τεράστια επιτυχία και γίνεται σταρ του Παρισιού. Αυτό από μόνο του λέει πάρα πολλά. Ακόμα και μεταφορικά να το δεις, τη σήμερον ημέρα πάρα πολλοί άνθρωποι και πάρα πολλά παιδιά μπορεί να σπουδάζουν κάτι και εν τέλει να καταλήγουν να κάνουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάποιες φορές καταλήγουν να τους βγαίνει σε καλό και σε κάποιες φορές όχι. Ταυτόχρονα το έργο πραγματεύεται σε πολύ μεγάλο βαθμό τον τομέα της προσωπικότητας και της ελευθερίας της έκφρασης, όχι μόνο σε σεξουαλικό επίπεδο αλλά και σε ένα επίπεδο άποψης και αισθητικής των πραγμάτων. Στην ουσία μιλάει για το ότι η αγάπη δεν έχει φύλο. Και εκεί είναι που την πατάει ο εραστής της Βικτόρια. Γιατί ερωτεύεται στην πραγματικότητα έναν άντρα. Δεν ξέρει ότι είναι γυναίκα, και λέει “Αποκλείεται, μα εγώ είμαι στρέιτ, πως είναι δυνατόν να επιθυμώ έναν άντρα;” Και υπάρχει αυτός ο διχασμός. Ήταν πρόκληση αυτός ο ρόλος για εσάς; Βρήκατε κάποια δυσκολία; Είναι ένας πανδύσκολος ρόλος. Συν ότι και εμφανισιακά πρέπει να παραπέμπεις σε άντρα, όχι με την έννοια του πολύ σκληρού, αλλά ενός γκέι. Ταυτόχρονα τα μουσικά μέρη είναι εξαιρετικά δύσκολα, ίσως είναι από τα πιο δύσκολα μιούζικαλ που έχω κάνει. Οι χορογραφίες της Τσέιλι είναι πολύ δύσκολες. Γενικά παίζουμε με ένα τεράστιο μέτρο δυσκολίας και για εμάς είναι ένα τεράστιο στοίχημα. Αναφέρατε ότι υπάρχουν αυτές οι δυσκολίες και στη σημερινή μέρα. Ότι τα νέα παιδιά μπορεί να αλλάξουν πορεία και να κάνουν μια άλλη δουλειά από αυτή που θα ήθελαν. Θεωρείτε ότι υπάρχουν κοινά σημεία μεταξύ του έργου και της πραγματικότητας ως προς τη δυσκολία πραγματοποίησης αυτών που θέλει μια γυναίκα σήμερα; Σίγουρα για τη γυναίκα είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Πιστεύω ότι μία γυναίκα δυσκολεύεται περισσότερο αν θέλει να τα κάνει όλα. Αν

επιθυμεί δηλαδή και παιδιά και οικογένεια και να πετύχει στην καριέρα της, ή αν είναι άνεργη μάνα που προσπαθεί να βρει δουλειά. Ο άντρας μπορεί να στοχεύσει και μόνο στη δουλειά του, ακόμα κι αν έχει οικογένεια, και βεβαίως να είναι δίπλα στα παιδιά του, αλλά όχι με τόση “ένταση” ή με την ολοκληρωτική ευθύνη που μπορεί να έχει μια μάνα. Πόσο μάλλον αν είναι χωρισμένοι οι γονείς. Θεωρείτε ότι υπάρχουν ταμπέλες; Δηλαδή ένας εργοδότης θα σκεφθεί ότι προτιμά να προσλάβει έναν άντρα αντί για μία γυναίκα; Οι εργοδότες σκέφτονται έτσι πολλές φορές, βέβαια όχι στη δική μας δουλειά. Σε άλλου τύπου δουλειές θα σκεφθούν ότι ένας άντρας μπορεί να δουλέψει πολύ περισσότερες ώρες. Μία γυναίκα μπορεί να δουλέψει τις ίδιες ώρες, αλλά όχι αν έχει οικογένεια. Ή μία γυναίκα νεαρής ηλικία πυ θα θελήσει να κάνει οικογένεια και ενδεχομένως παιδιά. Αυτό ίσως τη φρενάρει. Τώρα αυτά παίζουν, και έχουν σχέση μόνο με τον άνθρωπο που είναι εργοδότης. Αλλά ναι, μπορεί να υπάρχουν και αυτές οι σκέψεις. Εσείς στη δική σας δουλειά βιώσατε ποτέ σεξισμό; Οι άντρες γενικότερα έχουν περισσότερες προτάσεις για δουλειές. Οι άντρες ηθοποιοί είναι πολύ λιγότεροι από τις γυναίκες ηθοποιούς έτσι κι αλλιώς. Αλλά δε μπορώ να σου πω ότι δέχθηκα σεξισμό. Ενδεχομένως γιατί κι εγώ έχω υιοθετήσει στη δουλειά μου μία πιο επιβλητική περσόνα. Στη δουλειά μου είμαι πάρα πολύ τετράγωνη, πάρα πολύ κάθετη. Είμαι της άποψης πως δεν μ’ αρέσει να χασομερώ. Θέλω να δουλέψω, να ολοκληρώσω, και μετά να συνεχίσω τη ζωή μου, γιατί μου αρέσει και η ζωή εκτός θεάτρου. Οπότε δίνω βάση και στην προσωπική μου ζωή, και στην οικογενειακή μου ζωή. Και επειδή προέρχομαι και από τον χώρο του χορού, και αυτό ήταν μια παιδεία από τα έξι μου χρόνια, είμαι πιο κάθετη στα πράγματα, δεν είμαι τόσο χαοτική. 33

To σύμφωνο μου φάνηκε πολύ σωστό Διεκδικείτε, δηλαδή. Διεκδικώ χώρο και χρόνο. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό όταν βρίσκεσαι κάπου να είσαι ολοκληρωτικά εκεί, έτσι ώστε να έχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Θεωρείτε ότι η κοινωνία γενικά προοδεύει στο θέμα της ισότητας; Πιστεύω ότι όλα αυτά έχουν καταρριφθεί. Δεν ξέρω βέβαια, γιατί εγώ είμαι σε έναν κύκλο που έχουν καταρριφθεί έτσι κι αλλιώς τα ταμπού, και δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχουν τόσο μεγάλο ταμπού έξω από τους ανθρώπους με τους οποίους εγώ συναναστρέφομαι. Η οικογένειά μου δεν είχε ποτέ τέτοιου είδους θέματα. Θυμάμαι τους γονείς μου να έχουν ανέκαθεν γκέι φίλους, οπότε δεν είχα μπει ποτέ στη διαδικασία να σκεφτώ ότι κάποιους τους ενοχλεί. Ενδεχομένως κάποιους να τους ενοχλεί, αλλά πιστεύω ότι είναι θέμα συντηρητισμού της στιγμής. Θέλω να πω ότι, όπως έχω προσέξει με το πέρασμα του χρόνου, ότι υπάρχουν άνθρωποι που σου λένε “άπαπα, αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα” και αν βρεθούν με άλλους ανθρώπους που είναι πιο χαλαροί, θα δουν πως δεν είναι και τόσο κακό. Θέλω να σου πω ότι η γνώμη πια παίζει. Παίζει και το περιβάλλον ρόλο πιστεύετε; Αναμφίβολα. Οι άνθρωποι γενικώς πάντα θέλουν είτε να γίνονται αποδεκτοί είτε να ξεχωρίζουν. Αν θέλουν να γίνονται αποδεκτοί λένε πάντα καλά λόγια. Όταν θέλουν να ξεχωρίζουν λένε πάντα κακά. Παρακολουθήσατε τα δρώμενα αναφορικά με το σύμφωνο συμβίωσης τους τελευταίους μήνες; Πώς σας φάνηκαν; Μου φάνηκε πάρα πολύ σωστό. Απορώ γιατί δεν είχε γίνει νωρίτερα, διότι αυτό συζητείται πάρα πολλά χρόνια, συνεπώς δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο δεν ίσχυε αυτό και παλαιότερα. Δεν είναι κάτι το οποίο προσβάλλει τη θρησκεία ή την εκκλησία. Η εκκλησία έχει άλλη γνώμη, θεωρεί ότι προσβάλλεται. Όχι. Από τη στιγμή που δύο άντρες ή δύο 34

γυναίκες δεν πηγαίνουν να παντρευτούν μέσα στον - κατά τη γνώμη τους - οίκο του θεού, δεν προσβάλλει κανείς κανέναν. Για εμένα το σύμφωνο συμβίωσης εξυπηρετεί πάρα πολύ τα δικαιώματα του ζευγαριού. Και ενδεχομένως είναι και ένας - κατά κάποιο τρόπο - γάμος δύο ανθρώπων, ο οποίος μπορεί να γίνει και σε δύο ανθρώπους ετερόφυλους. Δεν προσβάλλει καθόλου την εκκλησία το σύμφωνο συμβίωσης, δε θεωρώ καθόλου ότι υπάρχει πρόβλημα με αυτό. Ενδεχομένως για το Χριστιανισμό να είναι λίγο πιο περίεργο. Αν το σκεφτείς βέβαια, παλαιότερα δεν υπήρχαν αυτά. Ακόμα και από τον Αριστοφάνη, στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, έλεγαν ότι υπήρχαν τρία φύλα στο παρελθόν. Πρόκειται για μια ιστορία ρομαντική, μία άποψη του Αριστοφάνη, ότι υπήρχαν τρία φύλα που ήταν ενωμένα πλάτη με πλάτη, και υπήρχε ο άντρας με τη γυναίκα, ο άντρας με τον άντρα, και η γυναίκα με τη γυναίκα. Κάποια στιγμή εξοργίστηκαν οι θεοί και τους έκοψαν στα δύο, και από τότε ψάχνουμε να βρούμε το άλλο μας μισό. Οπότε γιατί να μη σεβαστούμε και μία άλλη άποψη. Για την τεκνοθεσία ποια είναι η γνώμη σας; Κοίταξε να δεις. Καταλαβαίνω όλο αυτό το μπέρδεμα που μπορεί να έχει ένα παιδί αν είναι και οι δύο γονείς γυναίκες ή άντρες. Παρόλα αυτά δεν έχει καμία σημασία αν μπορεί να μπερδευτεί, εφόσον αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν οι γκέι και ότι υπάρχουν και οι λεσβίες. Ένα παιδί δεν έχει ανάγκη από ένα ζευγάρι το οποίο είναι γκέι για να διαλέξει αν θα γίνει γκέι ή στρέιτ. Παίζουν αυτά. Είναι σαν να λέμε ότι τα γκέι ζευγάρια δεν θα βγάλουν γκέι παιδιά. Αυτό όπως έχουμε καταλάβει έχει απορριφθεί. Για εμένα τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, στοργή και προσοχή. Από εκεί και πέρα δεν πιστεύω καθόλου ότι ένα παιδί θα το απασχολήσει αν οι γονείς του είναι γκέι ή στρέιτ. Θα το απασχολήσει αν οι γονείς του είναι σωστοί και αν θα του δώσουν την αγάπη που χρειάζεται. Βέβαια το δύσκολο κομμάτι είναι να αποδεχτεί η κοινωνία αυτόν τον τρόπο ζωής, έτσι ώστε να μην στιγματιστεί το παιδί. Εκεί είναι λοιπόν το δύσκολο κομμάτι, αν η κοινωνία θα αποδεχτεί ένα παιδί και δεν θα το στιγματίσει. Θεωρείτε ότι η παράσταση αυτή θα επηρεάσει καθόλου σε αυτόν τον τομέα; Να έρθει δηλαδή κάποιος με συγκεκριμένα ταμπού και να φύγει με λιγότερα, ή να προβληματιστεί μέσα από αυτό που θα δει; Ενδέχεται. Δεν ξέρεις ποτέ τι παίρνει ένας θεατής φεύγοντας. Δε νομίζω ότι θα μπει σε μια διαδικασία προβληματισμού σε σχέση με το φύλο, αλλά σίγουρα θα σκεφτεί ότι μπορούμε να περάσουμε καλά και χωρίς τόση επιτηδευμένη κακία για κάτι που δεν γνωρίζουμε. Συνήθως φοβόμαστε αυτό που δεν γνωρίζουμε. Όταν το γνωρίσουμε, βλέπουμε ότι δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε καθόλου. Κάπως έτσι συμβαίνει. Αυτή η κατηγοριοποίηση, στρέιτ, γκέι, λεσβίες, εμένα γενικώς δεν μου αρέσει καθόλου. Δεν

θεωρώ ότι κάποιος είναι καλύτερος από τον άλλο. Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Τώρα αν κάποιος είναι καλός ή κακός, μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες του σε όποια σεξουαλική επιλογή και αν έχει. Για εμένα, η σεξουαλική επιλογή δεν κάνει τον άνθρωπο. Ο κάθε άνθρωπος έχει άλλου τύπου ορμές και άλλου τύπου αισθητική. Πιστεύω ότι το κομμάτι της αισθητικής επηρεάζει πάρα πολύ και την επιλογή μας. Δηλαδή, αναρωτιόμαστε για πολλούς ανθρώπους, πώς είναι δυνατόν να είναι γκέι; Δε σου πάει ο νους και ούτε φαίνεται κιόλας. Ε, για εμένα είναι καθαρά σεξουαλική και αισθητική επιλογή, και ακόμα και σαν τρόπος ζωής, μπορεί να αρέσει σε κάποιον περισσότερο. Γενικά τα βλέπω πολύ πιο απλά τα πράγματα. Νομίζω έτσι είναι και το καλύτερο, να τα βλέπουμε λίγο εύκολα τα πράγματα. Μα δε μπορώ να φανταστώ ότι θα δημιουργήσω στο κεφάλι μου πρόβλημα από εκεί που δεν υπάρχει. Πιο πολύ με ενοχλεί ένας συνειδητά κακός άνθρωπος παρά το οτιδήποτε άλλο. Αν μπορούμε να ζούμε μια χαρά όλοι γιατί να μην περνάμε και καλά; Οι προσδοκίες σας ποιες είναι για αυτό το έργο; Να σκίσει! Θέλω να πάει πάρα πολύ καλά. Πρώτα απ’ όλα γιατί το αγαπώ, δεύτερον γιατί αγαπώ πολύ τους συνεργάτες μου, με τους οποίους έχουμε δουλέψει πολύ ωραία. Έχουν κάνει όλοι τους πολύ καλή δουλειά. Ήταν όλοι πάρα πολύ προσηλωμένοι στη δουλειά αυτή, και πραγματικά αυτό θέλω, να γεμίσει το θέατρο. Πότε ξεκινούν οι παραστάσεις; Ξεκινάμε 12 Φεβρουαρίου. Σας εύχομαι και ελπίζω να πάει πολύ καλά! Εξάλλου και η θεματολογία είναι επίκαιρη και θα τραβήξει ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Δεν ξέρεις ποτέ, το θέμα είναι ότι είναι μια πολύ ωραία δουλειά. Δεν εστιάζω στην επικαιρότητα, γιατί επικαιρότητα μπορεί να είναι οτιδήποτε. Εστιάζω στο ότι είναι ένα πάρα πολύ ωραίο μιούζικαλ. Εμένα μου άρεσαν πάντα οι αμφίφυλοι ρόλοι, και μου αρέσει ότι παίζω ένα ανδρόγυνο πλάσμα. Έχει ενδιαφέρον για εμένα.

VICTOR VICTORIA

Απόλαυσε την παράσταση με 2 εισιτήρια στην τιμή του 1. Μάθε περισσότερα στο www.cosmote.gr

εικαστικα στην Στέγη

φεβρουαρίοΣ

μαρτιος

Συγγρού 107

sgt.gr

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Γιώργος Καλφαμανώλης - Φωτογραφία

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Επιτέλους και στην Ελλάδα ψηφίστηκε αυτό που περιμέναμε δεκαετίες... Επ΄αφορμής του Συμφώνου λοιπόν, καλέσαμε συνεργάτες (συντάκτες & καλλιτέχνες) να γιορτάσουμε μαζί!

Ηρακλής Φοβάκης - Ζωγραφική

Καινούργια άγχη Βασίλης Νικορέλος ✉ nikorelosvas@gmail.com

α πράγματα είναι απλά. Δε θέλω να μιλήσω για τα επιχειρήματα των ανθρώπων που υποστήριξαν το σύμφωνο, για μερικές σωστές, ή μη, τακτικές διεκδίκησης. Δεν επιθυμώ επίσης να μιλήσω καν για όλο αυτό τον ορυμαγδό ψευδο-επιστημοσύνης που κάλυψε με έναν μανδύα ορθολογικότητας τα πιο χυδαία και σκοτεινά επιχειρήματα της αντίθετης πλευράς. Έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας για να μιλήσουμε για αυτά. Θέλω να μιλήσω για το απλό, ξεκάθαρο πρόβλημα του να είσαι πια ανύπαντρος, ανύπαντρη gay και όχι πια single. Εδώ σε θέλω καρδιά μου (ξέρετε ποια κάνω quote). Το ουσιαστικό single συνήθως σημαίνει άντρα ή γυναίκα νεαρής ηλικίας, ανεξάρτητο/η, σχετικά πάντα πια, που έχει κατορθώσει να διαμορφώσει ένα δικό του/της τρόπο ζωής. Το «ανύπαντρος» στην ελληνική γλώσσα έχει διαφορετικές αποχρώσεις. Υποδηλώνει μια αξιακή, σχεδόν ηθική κρίση. Όταν το χρησιμοποιούμε θέλουμε συνήθως να καταδείξουμε πως κάτι δε πάει καλά. Φανταστείτε τώρα λοιπόν σε λίγο καιρό από τώρα, να πίνουμε όλοι μαζί καφέ σε κάποια πλατεία της Αθήνας, να περνά μπροστά μας το λατσό, και να ακολουθήσει η απλή ατάκα «καλό παιδί ρε παιδί μου, αλλά μόνο του, ανύπαντρο». Ναι, ναι, αυτό θα είναι το επίπεδο της αισθητικής μας κρίσης και εκεί, καθώς είμαστε αδιαφιλονίκητα μανούλες στο να αναπαράγουμε στερεότυπα και περιορισμούς εμείς οι ίδιοι, για εμάς τους ίδιους. Το πρώτο καινούργιο άγχος λοιπόν τολμώ να πω πως θα είναι αυτό της εγνωσμένης συντροφικότητας, του προβεβλημένου δεσμού, του απλού

«φτιάξαμε και λίστα γάμου». Μια βόλτα στα μπαρ της Αθήνας αυτή τη περίοδο, θα σας πείσει για τα λεγόμενα μου. Δεν υπάρχει άνθρωπος εκεί έξω που να είναι single και να μη ξεκινήσει με την ατάκα «ψάχνω μια καλή γνωριμία». Το πράγμα έχει ξεφύγει σε τέτοιο βαθμό, που θυμίζει τις αγγελίες γνωριμιών στα μπλε φύλλα της Καθημερινής, τύπου « Κηφισιά, νέα κυρία, με εισόδημα, αναζητά ευγενικό κύριο, δεκτό ταξίδι στη Βουδαπέστη». Από εκεί συνεπώς που το ζητούμενο ήτανε η ικανότητα να εκφράζουμε ελεύθερα την όποια σεξουαλικότητα, να χαιρόμαστε τα σώματα και τα μυαλά μας, να κατορθώνουμε να είμαστε ολοκληρωμένοι μέσα στην κοινωνία που ζούμε, περάσαμε πια στο άλλο στάδιο, αυτό του να επιβάλλουμε κριτήρια που σίγουρα δε διαμορφώσαμε εμείς, στο τρόπο που αυτή η σεξουαλικότητα θα εκφέρεται. Το βλέπει κανείς αυτό εύκολα στο τρόπο που ψωνιζόμαστε στα apps. Καλά, για την ώρα θα αφήσω στην άκρη το προβληματικό «ό,τι προκύψει» και «ότι προκύψει» και θα εστιάσω σε μια άλλη πτυχή. Διαβάζοντας την αυτο-περιγραφή των χρηστών, εύκολα καταλαβαίνει κανείς τη διαφορά ανάμεσα στο να μιλάς για τις προτιμήσεις σου, και στο να αναπαράγεις στερεότυπα που καταλήγουν σε διακρίσεις και ρατσισμό. Κουβέντες όπως «υγιής, εχέμυθα, μακριά θηλυπρεπείς, αρρενωπά άτομα μόνο, χωρος οκ» πέρα από βαθιά ξενέρωτες και απογοητευτικές δίνουν την εικόνα μιας καινούργιας κανονικότητας που σκιαγραφείται. Ή μάλλον που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει, για να είμαστε και ντόμπροι μεταξύ μας. Το δεύτερο άγχος συνεπώς θα είναι πως θα κατα-

σκευάσουμε ένα ωραίο πακέτο για τον εαυτό μας, και ακολούθως πως θα το διαθέσουμε στον μέγιστο πλειοδότη. Αυτό δεν είναι και τόσο καινούργιο, τόσο γυμναστήριο και τόση Μύκονος σε φωτογραφίες profile τόσα χρόνια, εκεί κατατείνουν. Απλά πια θα μπορούμε να έχουμε και καλό σκοπό. Γιατί μεταξύ μας πράγματι, το αίσθημα του να διαλέγεις σεντόνια, ξεδιάντροπα, με την πεθερά σου, είναι τέλειο, το έχω κάνει, σας το λέω, ακούστε με. Είναι συγκλονιστικά όμορφο στην ανιαρότητα του το να προβληματίζεσαι για το εάν θέλεις sous-plats ή τραπεζομάντηλο. Γιατί, τι ζητήσαμε κύριε; Να έχουμε τέτοιου είδους προβλήματα, να μπορούμε να κατασκευάζουμε τέτοιου είδους προβλήματα, και να τα λύνουμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε. Για αυτό ακριβώς το λόγο μου φάνηκε εξαιρετικά περίεργο που η δεξιά πτέρυγα της Βουλής δεν υποστήριξε σθεναρά τη δυνατότητα αναγνώρισης των οικογενειών που σχηματίζονται από ομόφυλα άτομα. Το πιο core απλό και συντηρητικό πράγμα τους ζητήθηκε να υποστηρίξουν. Μπροστά μας λοιπόν βρίσκονται αχαρτογράφητα νερά, πράγματα που δεν έχουμε βιώσει ακόμα. Κυριακάτικα οικογενειακά τραπεζώματα, κοινοί λογαριασμοί τραπέζης, χωρισμοί, τσακωμοί, σκηνικά. Είναι λόγοι αυτοί για να σηκωθεί κάποιος από τη βολή του, και να τα διεκδικήσει; Θεωρώ πως ναι, και για αυτά και για όσα πρέπει ακόμα να γίνουν (οικογένειες, τρανς κτλ) και αυτό για έναν απλό λόγο: γιατί αφορούν ανθρώπους, τον τρόπο με τον οποίο αυτοί ζουν και την ελευθερία τους να το κάνουν. 39

Αύγουστος Κορτώ - Σκίτσο

"Tα 'μαθες μαμά;" Χριστίνα Μίχαλου ✉ mic_christina@hotmail.com

α’μαθες μαμά; Η χώρα μου παραδέχτηκε ότι υπάρχω! Τι πράγμα; Ληξιαρχείο; Όχι, όχι αυτό. Όλα μια χαρά με τα χαρτιά μου, ναι, έχω κι από πιστοποιητικό γέννησης και απ’ όλα. Αυτό που εννοώ, είναι ότι τώρα μπορώ να κάνω αυτά που κάνουν κι οι υπόλοιποι! Να ερωτευτώ θανάσιμα, να παντρευτώ άρον-άρον, να βγάλω φωτογραφίες για το facebook και για τη θεία Μαρίτσα που θέλει να με δει με βέλο και κότσο να παντρεύομαι γιατρό ή δικηγόρο, να χωρίσω δυο-τρία χρόνια μετά, γιατί παντρεύτηκα άρον-άρον και να παντρευτώ άλλον. Ναι, όλα αυτά μπορώ να τα κάνω κι εγώ τώρα. Παιδιά βέβαια δεν μπορώ να κάνω ακόμα, αλλά εντάξει, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Εμ να μου επιτρέπουν να παντρευτώ αυτή που αγαπώ, εμ να μου παρέχουν και δικαιώματα να έχω παιδί; Όχι κύριε. Εκεί θα την έχουν τη μήτρα μου, στη στρογγυλή τράπεζα του Κάμελοτ, να την εξετάζουν διεξοδικά για άλλα πενήντα χρόνια. Να της επιτρέψουμε να βγάλει μωρό; Να μην της επιτρέψουμε; Και να σου λέει, το αποφασίζουν μόλις κλείσουν τα πενήντα χρόνια κι έχω ήδη λέει περάσει κλιμακτήριο και μου είναι άχρηστη. Όχι μαμά, μην ανησυχείς, είναι κι αυτό μια νίκη. Ούτε δύο χιλιάδες χρόνια δε χρειάστηκε για να με αποδεχτούν ως αμφιφυλόφιλη γυναίκα. Λίγο λιγότερο απ’ όσο χρειάστηκες εσύ δηλαδή, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Καλά, τώρα δεν έπλεκες κασκόλ; Τι το γύρισες και πλέκεις νυφικό; Ένα - ένα τα πράγματα. Με τη σειρά. Η σειρά: μπορώ πλέον να παντρευτώ, αλλά όχι και να πιάνω το χέρι της γυναίκας μου στο δρόμο. Πράγμα που είναι παράξενο, γιατί όταν τα είχα με

τον Τάκη, μόνο που δεν πιάσαμε τρίδυμα μια φορά σε έναν καναπέ σε δημοφιλή καφετέρια. Όταν τα είχα με τη Δήμητρα από την άλλη το πιο εξτρίμ που κάναμε σε δημόσιο χώρο ήταν να την κεράσω σουβλάκι και αναψυκτικό. Και τι αναψυκτικό όμως, αυτό με όλες τις θερμίδες του κόσμου αυτού και του παράλληλου. Ήταν κι αυτό μια νίκη, μαμά. Ήμουν βλέπεις έφηβη και αγαπούσα τα μυστικά. “Εγώ την αγαπώ αυτή και δεν το ξέρει κανείς, είναι το μυστικό μας!” Αυτό έλεγα με το νου μου, κι ήμουν κάτι σαν σούπερ ήρωας trash νουβέλας. Τώρα που σαν να μεγάλωσα κάπως, (μη νομίζεις, μυαλό κουκούτσι είμαι ακόμα) θέλω άλλα για να νιώσω ήρωας. Θέλω να αγαπώ απ’ έξω μου. Να μην το κρύβω. Να γέρνω το κεφάλι μου στον ώμο του ανθρώπου μου στο τρένο χωρίς να φοβάμαι. Να κάνω μια μέρα ένα παιδί και να το ντύνω μίνιον τις απόκριες (καλέστε την πρόνοια) και να βγαίνουμε έξω σε παιδικά πάρτι και να τρώμε τυροπιτάκια και αμίτα. Είμαι όμως αμφιφυλόφιλη, και άρα η μοίρα μου είναι χωρισμένη στα δυο. Αν αγαπήσω άντρα, θα τα κάνω όλα αυτά, και θα παντρευτώ άρον-άρον και θα χαρεί και η θεία Μαρίτσα και θα με βάλει και στον τοίχο με τα ανίψια και τους πεθαμένους παππούδες σε περίοπτη θέση με κορνίζα από τη λαϊκή. Αν αγαπήσω γυναίκα, η θεία Μαρίτσα θα νομίζει ότι στολίζω το ράφι με τα πορσελάνινα από τη Βενετία που ξεσκονίζεις κάθε απόγευμα, γιατί κανείς δε θα τολμήσει να της πει τα αίσχη μου. Και αν παντρευτώ τη γυναίκα που αγαπώ, ούτε ο ίδιος ο δικηγόρος μας δεν θα πιστέψει ότι το σύμφωνο που θα υπογράψουμε πιο ανέκφραστα κι από συγχωροχάρτι θα ισούται σε καμία περίπτωση με πολιτικό γάμο. Και παιδί δεν θα κάνουμε, ή αν κάνουμε θα μας βγει η

πίστη να το αναγνωρίσουμε ως παιδί μας, και ως τότε το παιδί θα έχει μια μάνα στα χαρτιά και δύο στη ζωή, πράγμα που ίσως με αναγκάσει να εξηγώ κάθε μέρα σε αγνώστους ότι έχω μεν παιδί αλλά δεν έχω, αλλά έχω, αλλά βασικά δεν έχω. Υπάρχω, μαμά. Και να μην ήθελα να υπάρχω, με το κασκόλ που μου έπλεξες είμαι πλέον ορατή κι από τον Κρόνο, πώς να μην υπάρχω; Σε λίγο θα έχω δική μου τροχιά και θα με ακολουθούν τα φεγγάρια γύρω-γύρω. Η κυβέρνησή μας έκανε ένα μεγάλο βήμα σήμερα, και σταμάτησε να παίζει κρυφτό με εμένα, που ποτέ δεν συμφώνησα στο να κρυφτώ και που ποτέ δεν έψαξαν να με βρουν έτσι κι αλλιώς. Ήταν ένα βήμα, μαμά, αλλά κανείς δεν περπατά κάνοντας μόνο ένα βήμα. (Εκτός αν είναι μωρό με στολή μίνιον, οπότε και ένα βήμα πολύ είναι, μετά παραίτηση και πάτωμα.) Είναι πολλά ακόμα. Θέλω να μην είμαι πολίτης δεύτερης κατηγορίας. Θέλω να μην προκαλεί σε κανέναν σοκ η ύπαρξή μου. Και να, ξέρεις τι έγινε σήμερα το πρωί; Έπεσα πάνω στο φασίστα συγγενή μας, ξέρεις ποιον, που τους μισεί όλους ανεξαιρέτως, και πέρασε δίπλα μας ένα ζευγάρι αντρών. Το συνηθισμένο μότο του είναι “κοίτα, αδερφές!” Σήμερα όμως δεν είπε αυτό. Σήμερα είπε “κοίτα, δεν πάνε για σύμφωνο συμβίωσης καλύτερα;” Τους μισεί, τους απεχθάνεται, τον εξοργίζουν. Θέλει δε θέλει όμως, το σύμφωνο είναι πλέον κομμάτι της πραγματικότητάς του. Εισχώρησε στο λεξιλόγιό του, ακόμα και στον ομοφοβικό του λόγο, ακόμα και στον τρόπο που σκέφτεται. Θέλει δεν θέλει, τώρα ξέρει ότι στο μίσος του είναι λίγο πιο μόνος. Κι εκεί που νόμισε ότι τους προσέβαλε, αυτοί είχαν ήδη νικήσει. Μαζί κι εγώ. 41

Γεράσιμος Νεόφυτος - Φωτογραφία

Γάμος ≠ Ισότητα Κυριάκος Βογιατζής ✉ kyriakos.vogiatzis@gmail.com

άμος δεν σημαίνει ισότητα. Σύμφωνο συμβίωσης δεν σημαίνει ισότητα. Προσαρμογή στις δομές και τους θεσμούς της ετεροκανονικότητας δεν σημαίνει ισότητα. Εύπεπτη μέινστριμ ισότητα δεν σημαίνει ισότητα. Αυτά γι’ αρχή. Με την ισότητα στον γάμο να γίνεται πραγματικότητα βήμα-βήμα, τουλάχιστον στη Δύση, είναι σημαντικό να θυμηθούμε πως αν και αποτέλεσε το λάβαρο του όποιου LGBT κινήματος τις τελευταίες δυο δεκαετίες, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί και τον ακρογωνιαίο λίθο των δικαιωμάτων μας. Όπως ακριβώς οι λευκοί cisgender gay άντρες δεν αντιπροσωπεύουν τη διαφορετικότητα μέσα στην ίδια την LGBT κοινοτητα. Βλέποντας όλα αυτά μέσα από την queer θεωρία, μας βοηθά να θέσουμε ερωτήματα, να αμφισβητήσουμε, να ξανασκεφτούμε τις προτεραιότητες μας και να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Δεν χωρά αμφιβολία πως ο γάμος ή και το σύμφωνο συμβίωσης είναι σημαντικές νίκες για τις οποίες πρέπει να είμαστε περήφανοι. Αναμφίβολα, ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει πρόσβαση σε δικαιώματα και προνόμια, ανεξαρτήτως σεξουαλικής ταυτότητας, ταυτότητας φύλου κτλ. Αν ένα ομόφυλο ζευγάρι θέλει να επισφραγίσει τη σχέση του μέσω μίας σύμβασης που αναγνωρίζεται από το κράτος προκειμένου να εξασφαλίσει συγκεκριμένα νομικά και οικονομικά οφέλη, φυσικά και θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να το πράξει. Το πρόβλημα όμως δημιουργείται όταν αυτή η πράξη, η οποία βασίζεται στις αξίες και τους θεσμούς της ετεροκανονικότητας, του τρόπου ζωής δηλαδή που μια κοινωνία έχει ονομάσει αποδεκτό σχετικά με τις σεξουαλικές σχέσεις, γίνεται άλλη μια καταπιεστική δύναμη ομοιογενοποίησης, ακόμα και για τις κάποτε περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες. Όταν η δυνατότητα κομφορμισμού γίνεται κριτήριο αποδοχής και ισότητας. Η ιδέα αυτής της μέινστριμ ισότητας είναι βαθιά προβληματική. Ακόμα και στους κόλπους του “περι-

θωρίου¨, συγκεκριμένες ομάδες αποκτούν δύναμη κυρίως βάσει της καταλληλότητας τους για “δημόσια κατανάλωση”, δημιουργώντας έτσι μια ακόμα ελίτ. Στην περίπτωση της LGBT κοινότητας, είναι οι λευκοί cisgender gay άντρες, οι οποίοι και έχουν τη δύναμη να θέτουν τις προτεραιότητες, αφού έχουν τo μέινστριμ με το μέρος τους. Σίγουρα ο γάμος δεν έχει να κάνει με τα δικαιώματα των τρανς ατόμων, των genderqueer, των ανθρώπων που καθημερινά προσπαθούν για το βιοπορισμό τους, των άστεγων. Δυστυχώς αυτή η δυστοπία είναι η πραγματικότητα στην οποία ζούμε σήμερα. Η εικόνα του λευκού, straight-acting gay άντρα εκτός από κοινωνικά αποδεκτή, έχει επίσης εμπορευματοποιηθεί ως το έπακρο. Σκεφτείτε τα πακέτα διακοπών, τα Pride, τα γυμναστήρια, τα dating apps, τη Lady Gaga. Σκεφτείτε το χρόνο και τα χρήματα που έχουν δαπανηθεί τα τελευταία χρόνια στο όνομα της ισότητας στο γάμο. Την ίδια στιγμή που άνθρωποι της LGBT κοινότητας δεν έχουν πρόσβαση σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Τη στιγμή που οι διακρίσεις στην απασχόληση και τη στέγαση με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό και τη ταυτότητα φύλου είναι ανεξέλεγκτες, ακόμα και σε χώρες της Ευρώπης, αλλά και στις ΗΠΑ. Τη στιγμή που σε πολλές χώρες η ταυτότητα φύλου δεν καλύπτεται από τη νομοθεσία κατά των εγκλημάτων μίσους. Οι αριθμοί είναι σκληροί. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το 20% των LGBT νέων έχουν υπάρξει άστεγοι, ενώ το 40% των αστέγων κάτω των 18 ετών, είναι LGBT άτομα. Το 41% των διεμφυλικών ατόμων και το 62% των queer άστεγων νέων έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Πάνω από 20 τρανς γυναίκες δολοφονήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2015, κάποιες μάλιστα από αστυνομικούς. Το δικαίωμα στο γάμο λοιπόν έγινε προτεραιότητα, παραγκωνίζοντας το δικαίωμα στην απασχόληση και τη στέγαση, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. Ποιον εξυπηρετεί η ατζέντα του γάμου; Για ποια ισότητα μιλάμε, ποιανού τα δικαιώματα; Για ποιες οικογένει-

ες; Αυτές που ακολουθούν ακριβώς την εικόνα και τα ιδεώδη των ετερόφυλων οικογενειών. Μία λέξη. Κομφορμισμός. Ο γάμος είναι ένας κοινωνικός θεσμός που αναγνωρίζεται και εμπνέει σεβασμό. Οπότε η προσπάθεια των άλλοτε ριζοσπαστικών να ενταχθούν στην παραδοσιακή κοινωνία, είναι σαφώς πιο εύπεπτη από τη σεξουαλική απελευθέρωση για παράδειγμα. Η LGBT κοινότητα αρνείται το υπερσεξουαλικό, προκλητικό παρελθόν της προκειμένου να ενταχθεί, ως άσωτος υιός, στους κόλπους του μέινστριμ. Προσπαθούμε όλοι να αποδείξουμε πως είμαστε κι εμείς σαν τους άλλους: μονογαμικοί, θέλουμε να παντρευτούμε, να κάνουμε οικογένεια, θέλουμε παιδιά, σκυλιά, γατιά, να έχουμε μια καλή δουλειά και να ζούμε ήσυχα και διακριτικά χωρίς να προκαλούμε.Νομίζω πως συλλογικά είδαμε το HIV/ AIDS ως τιμωρία, τρόπον τινά, μετά τη σεξουαλική απελευθέρωση των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Μας έφερε πιο κοντά στο μοντέλο της ετεροκανονικότητας, στην ανάγκη για αποδοχή από τους άλλους, στην ανάγκη να αποδείξουμε την ικανότητά μας για προσαρμογή. Εδώ είναι λοιπόν που η queer ιστορία και προσέγγιση μας θυμίζει όλα αυτά που έχουμε ξεχάσει, ακόμα κι αυτά που δεν μάθαμε ποτέ. Μιλάει για την αντίδραση, για την αμφισβήτηση. Για τη μετωπική σύγκρουση με παραδοσιακούς θεσμούς και δομές, γιατί απλώς δεν υπάρχει άλλη λύση. Μας θυμίζει ποια ήταν Marsha P. Johnson, τη σημασία του ACT UP, τις ρίζες του Pride, τα Stonewall riots, μας θυμίζει να διαβάσουμε Judith Butler. Μας θυμίζει πως η αποδοχή και η ανοχή απλώς δεν είναι αρκετές. Χωρίς τους τρανς και queer ακτιβιστές, τις μαύρες drag queen, τους sex workers του Greenwich Village, το Stonewall δεν θα είχε γίνει ποτέ, και σήμερα δεν θα μιλούσαμε για γάμους και λουλούδια. Το όποιο LGBT κίνημα, γεννήθηκε στο περιθώριο. Οπότε, όσο υπάρχουν άστεγα queer παιδιά εκεί έξω, όσο τρανς άνθρωποι θα φοβούνται για τη ζωή τους, να τους βράσω τους γάμους σας. 43

Μάνος Σπανός - Φωτογραφία

Τεκνοθεσία Λίνα Λαχανιώτη ✉ linalachanioti@gmail.com

ο Σύμφωνο επιτέλους ψηφίστηκε. Και είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα. Τα οφέλη του εστιάζονται περισσότερο στον αντίκτυπο που είχε στον κοινωνικό διάλογο και στην ορατότητα που αυτό δημιούργησε. Πέρα από αυτό (που δεν είναι λίγο), το μόνο που εξασφάλισε επί της ουσίας, είναι η θεσμική αναγνώριση ενός ομόφυλου ζευγαριού και η διευθέτηση των κληρονομικών και μόνο θεμάτων. Κατά τα λοιπά είναι απολύτως ελλιπές και δίνει έντονα την εντύπωση ότι χρησιμοποιήθηκε προχείρως από την κυβέρνηση ως ένα αριστερό άλλοθι προοδευτικότητας και στήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ούτε καν κοντά δεν έφτασε, θα έλεγα εγώ. Ασφαλιστικά, φορολογικά έχουν μετατεθεί στο εγγύς μέλλον (κατά την κυβέρνηση), στο απώτερο για τους πιο ρεαλιστές, στις ελληνικές καλένδες για τους πιο απαισιόδοξους. Προβλέψεις για την ταυτότητα φύλου δεν υπάρχουν, απόκτηση γονικής μέριμνας του μη βιολογικού γονέα για τα ζευγάρια που ήδη το ένα μέλος έχει παιδί ήταν no-no-no και τέλος, το μεγάλο αγκάθι και “αιτία πολέμου” από σύσσωμη την αντιπολίτευση η τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, όπως ήταν αναμενόμενο, απορρίφθηκε. Γιατί; Όσον αφορά την κυβέρνηση η απάντηση για μένα είναι πολύ απλή. Δείλιασε μπροστά σε αυτό που θεώρησε ότι θα είχε πολιτικό κόστος κι συντάχθηκε με τους έωλους ισχυρισμούς ότι α) δεν έχει αποφανθεί η επιστημονική κοινότητα β)η κοινωνία δεν είναι έτοιμη και γ) οι ανώμαλοι δεν μπορούν να έχουν παιδιά. Τίποτα παραπάνω φυσικά δεν ισχύει. Η επιστημονική κοινότητα ( όπως αυτή μπορεί να ορίζεται, καθώς δεν είναι μια και αδιαίρετη οντότητα) έχει μια χαρά αποφανθεί, απλώς δεν έχει αποφανθεί αυτό που θα ήθελαν. Και τούτο γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα έγκριτο επιστημονικό άρθρο (μπορεί να είναι πλεονασμός το κανένα, σίγουρα αν κάποιος ψάξει να βρει κάποιο που να ενισχύει την πεποίηθησή του μπορεί και να βρει) που να ισχυρίζεται ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ομόφυλα ζευγάρια μειονεκτούν κατά οποιονδήποτε τρόπο σε σχέση με τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ετεροφυλόφυλα

ζευγάρια εξαιτίας της σεξουαλικότητας των γονεών. Αντιθέτως, υπάρχουν αναρίθμητα επιστημονικά άρθρα τα οποία υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο και αποδεικνύουν ότι η ομοφυλόφιλη σεξουαλικότητα των γονέων δεν αποτελεί αρνητικό παράγοντα για την υγιή ψυχο-συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Αυτή η περιβόητη επιστημονική κοινότητα έχει αποφανθεί, αλλά αυτή η «απόφανση» κάπως δεν κουμπώνει! Το βασικό επιχείρημα των πολέμιων της τεκνοθεσίας είναι ότι τα παιδιά δε θα έχουν «τα σωστά πρότυπα». Μάλιστα. Ποιά δλδ; Της μητέρας και του πατέρα ταυτόχρονα; Εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν ακριβώς αυτό το πρότυπο μέσα στο σπίτι τους. Πρέπει να τα τοποθετήσουμε σε πυρηνικές ετεροφυλόφιλες οικογένειες κι αυτά; Το πρότυπο μητέρας-πατέρα είναι ένα φυσικοποιημένο πρότυπο με το οποίο αναγκάζονται να αναμετρηθούν όλοι οι υπολοιποι. Και αναφέρομαι και στις μονογονεϊκές και στις επανασυσταμένες οικογένειες και σε όλες που δεν εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Ποιός το ορίζει αυτό; Η φύση ακούω να φωνάζουν από το υπερπέραν. Σας παρακαλώ, λυπηθείτε με πλέον με την καραμέλα της φύσης. Είναι τόσο προβλέψιμη, αλλά και τόσο, μα τόσο ανυπόστατη.Της θηλυκότητας και της αρρενωπότητας; Ποιάς θηλυκότητας και ποιας αρρενωπότητας; Της ελληνίδας, της δυτικής λευκής γυναίκας, της δυτικής μαύρης γυναίκας, της βορειοευρπαίας, της ανατολικοευρωπαίας, της ασιάτισσας, της μαύρης από τις ΗΠΑ ή της μάυρης απτην κεντρική Αφρικής,; Του άνδρα Σουηδού ή του άνδρα ανατολίτη, του άνδρα καθηγητή πανεπιστημίου ή του άνδρα εργάτη κλπ. Ο καθένας έχει στο μυαλό του τα δικά του «σωστά» πρότυπα, αλλά όλοι ξέρουν ότι τα άλλα είναι λάθος. Για να ξεκαθαρίζουμε λοιπόν: α) οι γονείς δεν είναι οι μόνοι εκφραστές θηλυκότητας και αρρενωπότητας για το παιδί, στη ζωή του βρίσκεται καθημερινά σε διαντίδραση με κάθε έκφραση θηλυκότητας και αρρενωπότητας β) η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα δεν είναι κανόνες, δεν μία και αδιαίρετη κατηγορία. Είναι έκφραση και επιτέλεση και ο καθένας την ορίζει με τον τρόπο του γ) η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα δεν ταυτίζο-

νται με τη σεξουαλικότητα. Μια λεσβία δεν είναι κατ’ ανάγκη αρρενωπή και ένας gay δεν είναι αναπόδραστα θηλυπρεπής και το αντίθετο, όποιος άντρας είναι θηλυπρεπής δεν είναι gay και όποια γυναίκα είναι ανδροπρεπής δεν είναι λεσβία δ) η θηλυκότητα και η αρρενωπότητα δεν είναι κληρονομικά χαρίσματα! Ας είμαστε ειλικρινείς. Το «πρόβλημα» δεν είναι αν τα παιδιά δυστυχίσουν, αν θα έχουν ψυχο-συναισθηματικά προβλήματα, αν θα περιθωριοποίηθουν. Αυτό συμβαίνει κατά κόρον σε ετεροφυλόφιλες πηρυνικές «ιδανικές» οικογένειες και δεν τους καίγεται καρφάκι. Το πρόβλημα είναι αν τα «λάθος» πρότυπα κάνουν τα παιδιά λεσβίες και gay. (Oh wait, κι αυτό συμβαίνει στις ετεροφυλόφιλες οικογένειες! ) Η δική μου απάντηση σε αυτό είναι Ε, ΚΑΙ; Μια ολόκληρη ρητορική βασίζεται πάνω σε μια ξεκάθαρη φοβία ότι μπορεί τα παιδιά να γίνουν ομοφυλόφιλα. Ομοφοβία λέγεται αυτό όπως ξέρουμε. Και σε αυτό συναινεί η σημερινή αριστερή κυβέρνηση με το ένα χέρι. Με το άλλο μας χαϊδεύει. Τα παραπάνω τα γράφω με την ιδιότητά μου ως scholar στις gender/queer σπουδές. Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω την κύρια ιδιοτητά μου ως κοινωνική λειτουργός που δουλεύει κάθε μέρα με κακοποιημένα-παραμελημένα παιδιά. Να πω ότι κάθε μέρα βλέπω παιδιά που στην καλύτερη είναι παραμελημένα στις καθημερινές τους ανάγκες και στη χειρότερη είναι σωματικά και σεξουαλικά τσακισμένα. Και ότι η ψυχο-συναισθηματική κακοποίηση είναι ο κοινός παρονομαστής. Θα μπορούσα να πω ότι όλα ανήκουν σε ετεροφυλόφιλες οικογένειες. Και ότι όλα όσα απομακρύνουμε πάνε σε ιδρύματα (όχι, η χειρότερη οικογένεια δεν είναι καλύτερη από το καλύτερο ίδρυμα, όσοι το λένε αυτό δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει «χειρότερη» οικογένεια). Και ότι από το να μένουν σε ίδρυμα, θα ήταν καλύτερα να έχουν ένα σπίτι. Και ίσως, αν τα έλεγα αυτά να είχαν περισσότερη απήχηση απ’οσα είπα παραπάνω. Είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος ρέπει προς τον συναισθηματισμό. Δε θα τα πω όμως. Γιατί δεν πιστεύω ότι τα ομόφυλα ζευγάρια είναι η ύστατη λύση αντί του ιδρύματος. Η τεκνοθεσία είναι επιλογή, όχι λύση ανάγκης. 45

Αλέξανδρος Φυλακτόπουλος - Ζωγραφική

Σύμφωνοι Kωνσταντίνος Παλάζης ✉ cpala22@hotmail.com

αγάπη είναι το πιο έντονο συναίσθημα. Και όπως όλα τα συναισθήματα, δεν έχει φύλο. Πάντα γράφω για σχέσεις. Τι να γράψω τώρα; Ένα κομμάτι του παζλ μπήκε στη θέση του. Έχει δουλίτσα ακόμη για να ολοκληρωθεί, παρόλα αυτά είναι ένα από τα κεντρικά κομμάτια. Το σύμφωνο συμβίωσης ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες από την ελληνική βουλή. Ένα βήμα μπροστά για πολλούς, για κάποιους άλλους μια γροθιά στο τρίπτυχο "Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια". Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα, “Για τι τόσο κακό πια; Τι είναι εκείνο που φοβούνται οι "μερικοί"; Ποιο καλούπι θα χαλάσει με την ένταξη των ομόφυλων ζευγαριών στο δικαίωμα του συμφώνου; Οι καιροί αλλάζουν. Οι νόμοι επίσης. Και αλλάζουν διότι αλλάζουν οι άνθρωποι. Εξελίσσονται.Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι άνθρωποι ακολουθούσαν κάποιους συγκεκριμένους κανόνες για να μπορούν να ζουν αρμονικά και με μια ισορροπία μέσα στην εκάστοτε κοινωνία τους.Ένα παράδειγμα τέτοιων κανόνων που όλοι γνωρίζουμε ήταν και οι δέκα εντολές. Δέκα προτασούλες, σκαλισμένες πάνω σε πέτρα, "οι εντολές του Θεού", τις οποίες οι άνθρωποι της εποχής εκείνης έπρεπε να ακολουθήσουν διότι σε αντίθετη περίπτωση, εάν τις παρέβλεπαν, θα βίωναν την οργή του Θεού. Αυτό που κρατάω από την παρα-

πάνω πρότασή μου είναι το "οι άνθρωποι εκείνης της εποχής". Εάν κάνουμε σύγκριση εκείνων των ανθρώπων με εμάς, τους ανθρώπους του σήμερα, η μόνη μας ομοιότητα είναι πως περπατάμε στα δύο. Πράγματα που είναι απολύτως λογικά σήμερα, τότε δεν ίσχυαν ή δεν μπορούσαν να γίνουν καν αντιληπτά. Αν πάμε ακόμα πιο πίσω και δούμε τον "Κώδικα του Χαμουραμπί" θα καταλάβουμε πολλά περισσότερα. Ο Χριστιανισμός εμπνεύστηκε από διάφορους νόμους του Κώδικα και τους εξέλιξε. Είναι σοκαριστικό όταν βλέπεις πως στο 1750 π.Χ. οι νόμοι σε πολλές περιπτώσεις ήταν πιο μοντέρνοι από εκείνους της εποχής του Χριστιανισμού. Με απλά λογάκια να το πω...ο κόσμος εξελίσσεται. Τόσο απλό είναι. Μην κολλάς στο παρελθόν. Εάν ήταν να παραμείνουμε στο "τότε" (οποτεδήποτε ήταν αυτό) μάλλον θα έπρεπε η γυναίκα να μην έχει κανένα δικαίωμα, ο φτωχός να παρέμενε σκλάβος. Οι interracial γάμοι, ανθρώπων διαφορετικών φυλών ή χρώματος δεν υφίσταντο μέχρι και το 1967 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο έβγαλε νόμο και μπόρεσαν να γίνουν. Κάτι παρόμοιο βιώνουμε και τώρα στην Ελλάδα μας. Και προφανέστατα, η αντίδραση είναι έντονη .Και επαναλαμβάνω την ίδια ερώτηση...Για ποιο λόγο τόσο κακό; Ο κόσμος μας κρύβει κακία, μίσος, ψέμα. Όλα τα άσχημα που μπορείς να φανταστείς. Το ανθρώ-

πινο είδος είναι από τα πιο μισητά, εγωκεντρικά και αφιλότιμα όντα. Για ποιο λόγο όμως αξίζουμε τον κόπο; Για ποιο λόγο δεν πέφτει ένας μετεωρίτης, μια ουράνια φλόγα να μας καταστρέψει; Τι είναι αυτό που μας σώζει; Αγάπη. Η αγάπη είναι εκείνο το συναίσθημα που κάνει όλα τα υπόλοιπα υποφερτά. Η δύναμη της αγάπης, αυτή η ωμή ορμή, αυτό το συναίσθημα που μπορεί να σε κάνει να φοβηθείς περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Ο μοναδικός λόγος της ύπαρξής μας είναι η αγάπη. Δίχως αυτήν, δεν αξίζει να υπάρχεις μέχρι να έρθει ο θάνατος. Η αγάπη είναι το πιο έντονο συναίσθημα. Και όπως όλα τα συναισθήματα, δεν έχει φύλο. Φαντάζομαι βλέπετε που οδηγεί το συμπέρασμα! Ο,τι ταινία και να δεις, όποιο βιβλίο και αν διαβάσεις, όποιο τραγούδι και αν ακούσεις η αγάπη είναι η εξιλέωση. Όλα τα κείμενα, προσπαθούν να διδάξουν στον άνθρωπο την αγάπη. Τι σημασία έχουν τα φύλα; Δείξτε πως τελικά έχετε ανοίξει έστω κι ένα βιβλίο ή τουλάχιστον τα αυτιά σας. Δείξτε πως όντως, διδαχτήκαμε αγάπη. Μια ακτίδα φωτός έκανε την εμφάνισή της στις 22 Δεκεμβρίου. Ναι, με ένα σύμφωνο. Με μερικές αράδες λέξεων που δε λένε τίποτα αλλά λένε τα πάντα. Δείχνει μια επιλογή που πρέπει να σεβαστούν όλοι. Δείχνει πως τελικά υπάρχει αγάπη στον κόσμο. Ίσως. 47

Τατιάνα Κασιμάτη - Σκίτσο

Να το πάρεις το κορίτσι! Mανίνα Ζουμπουλάκη

ο σύμφωνο (συμβίωσης) δεν είναι γάμος. Εξακολουθείς ως ομοφυλόφιλος να έχεις λιγότερα δικαιώματα από τον ετεροφυλόφιλο … αλλά από το ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα. Είναι ένα μικρό βήμα προς την ισότητα το σύμφωνο, και όχι σημειωτόν: μπορείς να φτιάξεις ένα ωραίο συμβόλαιο με τον άνθρωπό σου και να του γράψεις τα τρύπια βρακιά σου, τα χρέη και την γκαρνταρόμπα σου. Τα δικαιώματα των έργων σου, τις συλλογές και τις ηλεκτρικές συσκευές σου. Σε περίπτωση που τινάξεις πέταλα, ο άνθρωπός σου θα μπορεί να πουλήσει κλαίγοντας τους δίσκους σου στο Μοναστηράκι, πράγμα που δεν σε νοιάζει καθόλου, άπαξ και είσαι στον ουρανό, σκασίλα σου τους πουλάει-δεν τους πουλάει. Απλώς προτιμάς να τους πουλήσει αυτός/ή, που σου στάθηκε, που ξεμαλλιαζόσασταν χρόνια, κάνατε τρελό σεξ, συζούσατε, αγαπιόσασταν ή τέλοσπάντων συγκατοικούσατε, και όχι ο αδερφός σου που είναι βλαμμένος/ρατσιστής/άσχετο ζώδιο. Παντρευόμαστε επειδή αγαπιόμαστε και επειδή θέλουμε να φτιάξουμε δική μας οικογένεια, άλλη, φρέσκια, μακριά από την πατρική μας οικογένεια (ή έστω όχι πολύ κοντά). Θέλουμε την ασφάλεια του “unit”, της μικρής κλειστής ομάδας στην οποία βάζουμε εμείς τους κανόνες κι όχι ο/η μπαμπάς/ μαμά μας ή ο έξω κόσμος. Πρακτικά, ως παντρεμένοι κάνουμε κοινή δήλωση στην εφορία και δίνουμε όνομα στα παιδιά μας… τα οποία μπορούμε να υιοθετήσουμε αν θέλουμε άπαξ και βάλαμε κουλούρα. Οπότε, αν είσαι γκέη και τα βρίσκεις με τον άνθρωπό σου, μπορεί μια μέρα να γίνετε γονείς. Είναι σούπερ το να είσαι γονιός, είναι συναισθηματική εμπειρία, υπέροχο ταξίδι (όχι ομορφιάς αλλά κανείς

δεν είναι τέλειος) και μια από τις χαρές της ζωής που είναι απαράδεκτο να την στερηθείς λόγω του σεξουαλικού σου προσανατολισμού. Τι, σε τιμωρεί το Σύμπαν που είσαι γκέη; Και τότε γιατί δεν τιμωρεί τους στρέητ γονείς σου που ήτανε άθλιοι γονείς (αν ήτανε άθλιοι) ή τους στρέητ που δέρνουνε τις γυναίκες και τα παιδιά τους; Το Σύμπαν χέστηκε. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου αν είσαι γκέη ή στρέητ. Εσύ μπαίνεις στο τριπάκι της ενοχής επειδή σε βάλανε σε αυτό από μικρόν/ή - η σεξουαλικότητα του παιδιού είναι μεγάλο πεδίο μάχης στις οικογένειες και το ξέρεις καλύτερα από τον καθένα. Γι αυτό δεν θέλεις την πατρική σου οικογένεια και προτιμάς να φτιάξεις μια μόνος σου τσάκα τσάκα. Όσο σκατά και να τα κάνεις, θα είναι τουλάχιστον της επιλογής σου. Επίσης… η σεξουαλικότητα δεν είναι γραμμένη στην πέτρα – μόνον οι χαζοί πιστεύουν ότι είναι ακράδαντα στρέητ (και συνήθως, αυτοί ακριβώς είναι γκέη χωρίς να το ξέρουν/παραδέχονται). Μπορεί να είσαι σκέτος/η γκέη ή στρέητ για μεγάλο διάστημα της ζωής σου και να αλλάξεις προσανατολισμό σε κάποια φάση, επειδή ερωτεύτηκες άτομο του ιδίου ή αντίθετου φύλου. Σε ποιον έχεις να δώσεις λόγο; Στη μαμά σου; Και γιατί να το κάνεις, αφού μιλάμε για την δική σου σεξουαλικότητα και όχι την δική της; Και μια που το αναφέραμε, ποιόν λόγο έχει η Κοινωνία πάνω στην σεξουαλική σου συμπεριφορά; Πως της επιτρέπεται να σου απαγορεύει να παντρευτείς τον/την Χ εφόσον εσύ τον/την διάλεξες; Γιατί δεν ισχύει αντίστοιχη απαγόρευση για τους στρέητ; Αυτά και άλλα ερωτήματα μας καίνε τώρα που κερδήθηκε μια μικρή αλλά σημαντική ελευθερία – το σύμφωνο συμβίωσης. Γιατί χωρίς «χαρτί» ο

άνθρωπός σου είναι ένας ξένος άνθρωπος, δεν μπορεί να μπει στην εντατική να σε δει αν δεν είστε παντρεμένοι, ούτε να πάρει αποφάσεις εκ μέρους σου, ούτε να διαχειριστεί την περιουσία σου (τα πιο δυσοίωνα), όλα αυτά τα κάνουν οι γονείς και τα αδέρφια σου. Όταν πέθανε αγαπημένος φίλος μου πριν μερικά χρόνια ο σύντροφός του βρέθηκε στο δρόμο, κανονικά – τα αδέρφια του αγαπημένου μας, που δεν αποδέχτηκαν ποτέ ότι ο μικρός ήτανε γκέη, άλλαξαν κλειδαριά στο διαμέρισμά του. Στο οποίο έμενε με τον σύντροφό του, με αποτέλεσμα ο σύντροφος να βρεθεί χωρίς ένα ράφι, ένα μπρίκι ή ένα σώβρακο καν, και να πρέπει να παρακαλάει τα κουλά αδέρφια του αγαπημένου του να ανοίξουν την πόρτα του σπιτιού που μέχρι πριν λίγο καιρό ήτανε και σπίτι του, για να πάρει μια βαλίτσα ρούχα και πέντε κατσαρολικά… Και άσχετα από τον θάνατο που είναι ακραίο μέτρο διαμαρτυρίας: πρέπει να μπορείς να παντρευτείς όποιον σου καπνίσει χωρίς να δίνεις λόγο σε καμία Κοινωνία, δημόσια αρχή ή θεία σου. Είναι ντροπή να τα συζητάμε αυτά το 2016. Είναι ντροπή να λέμε μπούρδες του τύπου «μα πως θα μεγαλώσουν παιδί δύο ομοφυλόφιλοι» και «οι γκέη δεν γίνονται καλοί γονείς» - χιλιάδες γονείς είναι γκέη και το παίζουν στρέητ, και θα ήτανε πολύ καλύτεροι γονείς αν πετάγανε τον φερετζέ. Καλός γονιός γίνεσαι επειδή το θέλεις με πάθος, ανεξάρτητα από τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις. Και είναι κουραστικό να προσπαθείς να υποστηρίξεις τα αυτονόητα απέναντι σε κολλημένους ανθρώπους, όπως είναι εξαντλητικό να παλεύεις σε μια χώρα όπου μερικοί είναι πιο ίσοι από άλλους… (ή και να ξέρεις ότι στις περισσότερες χώρες ισχύουν δυστυχώς οι ίδιοι κανόνες σκατωμένης ισότητας…) 49

Kωνσταντίνος Εφταλιώτης - Φωτογραφία

Μετά το σύμφωνο τι; Είναι η στιγμή να προχωρήσουμε! Βασιλική Κατριβάνου

άποιες φίλες μου λεσβίες, μετά την ψήφιση του συμφώνου, μου έλεγαν πως αισθάνθηκαν ότι η σχέση τους μπήκε στον χάρτη, ότι στέκονται αλλιώς στον κόσμο. Μια από αυτές μου είπε: «Είναι απίστευτο συναίσθημα, ξαφνικά ενώ το ήξερες βέβαια, αλλά δεν ήταν το ίδιο- να νιώθεις ότι υπάρχεις, ότι είσαι ορατή, ότι αναγνωρίζεσαι. Αντιλαμβάνομαι αλλιώς τον εαυτό μου με το σύμφωνο θετικά, και όχι μέσα από τα αρνητικά κοινωνικά στερεότυπα». Δεν χρειάζεται βέβαια να αναλύσω ότι η ψήφιση του συμφώνου, ενώ είναι κάτι αυτονόητο, συγχρόνως αποτελεί τομή όχι για μόνο τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, αλλά για την ισονομία και τα δικαιώματα στην Ελλάδα· μια τομή που κατορθώθηκε και με όλους τους αγώνες της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Εκτός αυτού όμως, θεωρώ πολύ σημαντικό να αναδειχθεί πόσο η θεσμοθέτηση του συμφώνου αλλάζει και θα αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων: να καταγραφούν οι εμπειρίες των πρώτων ζευγαριών που σύναψαν σύμφωνο, εάν και πώς επηρεάζεται η αίσθηση της σχέσης σε ατομικό αλλά και κοινωνικό επίπεδο. Και ταυτόχρονα, η αίσθηση και το βίωμα των μελών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Η χαρτογράφηση αυτής της μετάβασης έχει αξία όχι μόνο γιατί αποτελεί πλούτο και έχει ιδιαίτερο κοινωνιολογικό ενδιαφέρον, αλλά γιατί μας δίνει ώθηση για τα παρακάτω βήματα. Είμαστε σε μια προνομιακή στιγμή. Με αφορμή το σύμφωνο, η συζήτηση για θέματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ήρθε στο προσκήνιο. Στον δημόσιο διάλογο υπήρξε ένα πνεύμα συναίνεσης, στην κοινωνία, αλλά ακόμα και μέσα στη Βουλή – ειδικά αν σκεφτούμε τον επιθετικό ομοφοβικό λόγο που ακουγόταν έναν μόλις χρόνο πριν, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ

είχε καταθέσει την πρότασή μου για το σύμφωνο συμβίωσης στο πλαίσιο του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Φυσικά υπάρχουν ακραίες ομοφοβικές φωνές, φυσικά απέχουμε πολύ ακόμα από αυτό που θέλουμε, ακόμα και στο επίπεδο του διαλόγου, αλλά ας κρατήσουμε αυτή τη στιγμή και αυτή τη συναίνεση. Και ας αξιοποιήσουμε λοιπόν αυτή τη συγκυρία και την ώθηση του κύματος που δημιουργήθηκε, για να πάμε τα πράγματα παραπέρα. Καταρχάς, πρέπει να πιέσουμε, και σε κοινοβουλευτικό και σε κινηματικό επίπεδο, το αμέσως επόμενο διάστημα για τη γονική μέριμνα και επιμέλεια παιδιών που ήδη υπάρχουν σε οικογένειες ομόφυλων ζευγαριών· η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό όπλο, εδώ – και πρέπει να πιέσουμε το Υπουργείο Δικαιοσύνης να προχωρήσει να ρυθμίσει νομοθετικά το ζήτημα, όπως έχει δεσμευτεί και ο υπουργός Ν. Παρασκευόπουλος. Ταυτόχρονα, θεωρώ απαραίτητο και πολύ σημαντικό να ξεκινήσει αμέσως μια καμπάνια για τη θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου – γιατί αυτός θα φέρει την πραγματική ισονομία. Όσο κι αν μοιάζει μακρινό θεωρώ ότι πρέπει να είναι άμεσος στόχος, και όσοι τον πιστεύουμε, μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και μη, πρέπει να συντονιστούμε και να συνεργαστούμε, προχωρώντας σε συγκεκριμένες ενέργειες για να γίνει πράξη. Ξέρουμε, από τις δημόσιες τοποθετήσεις των κομμάτων και τον διάλογο που έγιναν στα ΜΜΕ, ότι το ζήτημα που θα συναντήσει τις μεγαλύτερες αντιδράσεις είναι η παιδοθεσία στα ομόφυλα ζευγάρια. Νομίζω ότι η έγνοια για τα παιδιά -πραγματική ή προσχηματική- και ο φόβος για το μέλλον τους αναδεικνύει ουσιαστικά την αδούλευτη ομοφοβία

που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Γιατί εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω από την «ανοχή της διαφορετικότητας»·μιλάμε για μια ουσιαστική αναγνώριση αποδοχή και ισότητα της υπόστασης της ομόφυλης οικογένειας. Στο σημείο αυτό, οι καταγγελίες εκ μέρους μας για ομοφοβία, που ασφαλώς είναι εύλογες, νομίζω ότι ούτε αρκούν ούτε σπάνε το τείχος της άγνοιας και του φόβου. Αντίθετα, όσο κι αν είναι επίπονο, χρειάζεται υπομονή και διάθεση ενημέρωσης και εκπαίδευσης της ελληνικής κοινωνίας, για την οποία το θέμα των ομόφυλων ζευγαριών με παιδιά είναι terra incognita. Χρειάζεται, λοιπόν, να δημοσιευτούν εακόμα στο προσκήνιο καιωμα των ow!cope with it, in depth of what really has happend part of society by enhncing στοιχεία και έρευνες για τη ζωή των παιδιών που μεγαλώνουν σε ομόφυλα ζευγάρια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Χρειάζεται τα ομόφυλα ζευγάρια, όσο μπορούν και όσο αντέχουν, να μιλήσουν δημόσια. Χρειάζεται να μεταφερθεί η εμπειρία χωρών όπου υφίσταται θεσμικά η παιδοθεσία και έχουμε καταγεγραμμένη την εμπειρία παιδιών που μεγάλωσαν με ομόφυλους γονείς. Όλα αυτά πρέπει να τα κάνει (και) η πολιτεία, αλλά δεν μπορούμε να επαναπαυθούμε σε αυτήν: και γιατί χρειάζεται πίεση, αλλά και γιατί η εμπειρία της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας είναι αναντικατάστατη. Επίσης, άμεσο επόμενο βήμα είναι η πίεση για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, η έλλειψη της οποίας στιγματίζει βίαια και βασανίζει τα τρανς άτομα. Η ψήφιση του συμφώνου αλλάζει το τοπίο με τρόπο ενθουσιώδη και ελπιδοφόρο. Τώρα είναι στιγμή για να προχωρήσουμε!

Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - Σκίτσο

Γιατί το σύμφωνο είναι λίγο, πολύ λίγο για να μιλάμε για ισότητα… Στέλλα Μπελιά

ταν άρχισαν οι συζητήσεις για το σύμφωνο συμβίωσης το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι είναι λάθος, ότι είναι λίγο, ότι θα έπρεπε να πάμε κατευθείαν στον γάμο για όλους, ότι δεν έπρεπε να δεχτούμε μια διάκριση προκειμένου να άρουμε μια άλλη… Μιλάμε για ισότητα ή για κάτι που μας κάνει «λίγο πιο ίσους» αλλά όχι και εντελώς ίσους με όλους τους άλλους ; Γιατί θα έπρεπε εμείς οι lgbtqi να ρυθμίζουμε τις σχέσεις μας με κάτι διαφορετικό από όλους τους άλλους ανθρώπους ; Δεν είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι είμαστε διαφορετικοί από όλους τους άλλους ανθρώπους; Και με έναν νόμο με τόσες εκπτώσεις συγκριτικά με όσα νομοθετικά ισχύουν για τα ετερόφυλα ζευγάρια δεν είναι σαν να δεχόμαστε ότι είμαστε πολίτες β’ κατηγορίας που μπορούμε βέβαια να ρυθμίζουμε τις σχέσεις μας αλλά όχι όπως οι «κανονικοί» άνθρωποι; Από την άλλη ένα σωρό άνθρωποι, πραγματικοί άνθρωποι δίπλα μου περίμεναν πως και πώς να γίνει κάτι που επιτέλους θα αναγνώριζε την ύπαρξή τους, θα έβαζε την μέχρι εκείνη τη στιγμή «άνομη» σχέση τους στην νομολογία της χώρας και θα έδινε δικαιώματα στον/στην σύντροφό τους που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζαν εξωπραγματικά. Δεν θα ήταν πλέον ο «ποιος είναι αυτός και τι θέλει στην εντατική;» θα ήταν ο σύντροφος του ανθρώπου που βρίσκεται στην εντατική… Όταν μιλάμε για πραγματικούς ανθρώπους και τις ζωές τους και όταν από το τίποτα σου δίνουν κάτι μάλλον πρέπει να το παίρνεις. Ένα πεινασμένο ζώο που λιμοκτονεί με ένα ξερό κομμάτι ψωμί δεν θα γίνει αμέσως καλοταϊσμένο αλλά τουλάχιστον για λίγο θα επιβιώσει… για λίγο μέχρι να γίνει κάτι καλύτερο…. Οι συζητήσεις στα παρασκήνια ήταν όλες του τύπου: «δεν μπορούν να υπάρχουν ρυθμίσεις για παιδιά σε αυτό το νομοσχέδιο» , « τα παιδιά είναι το κόκκινο

πανί για όλους τους συντηρητικούς,» «μπορεί να πολωθεί η κατάσταση και να μην ψηφιστεί καθόλου το νομοσχέδιο ολόκληρο»… Νομικά κολλήματα που έβαζαν μπροστά το παλιό και μάλλον προβληματικό οικογενειακό δίκαιο της χώρας και πραγματικοί άνθρωποι που περίμενα πως και τι έστω αυτό το «γ@μημένο σύμφωνο» σαν δικαίωση έστω και μετά θάνατον…. Και μετά ήρθε η πρόταση του Συνηγόρου του Πολίτη κι είδαμε μια μικρή αναλαμπή από φως… και την στήριξε στην επιτροπή ο Συνήγορος του Παιδιού καθώς μιλάμε για τα δικαιώματα των παιδιών μας. Και κατατέθηκε τροπολογία για γονική μέριμνα και επιμέλεια από τον/την σύντροφο από το Ποτάμι αλλά…αλλά δεν πέρασε στην διαδικασία της ψηφοφορίας… Πολλοί και πολλές από την ομάδα μας (Οικογένειες Ουράνιο Τόξο) αναρωτήθηκαν- κι εγώ μέσα σε αυτούς- τι να το κάνουν αυτό το σύμφωνο αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μέσα από αυτό τα παιδιά τους; Τι νόημα έχει να δεσμευτείς με τον ενήλικο όταν αφήνεις στο έλεος της τύχης τον ανήλικο που έχεις φέρει ο ίδιος στον κόσμο; Παραδίπλα η εκκλησία συνέχισε να μας βρίζει με χυδαίο τρόπο και να εύχεται-δια στόματος του μητροπολίτη Κορίνθου- στον πρωθυπουργό με λιγότερο χυδαίο τρόπο από το «σε καταριέμαι να βγει το παιδί σου πούστης» με λόγο ελαφρώς πιο κόσμιο “να είναι το παιδί σου gay” και να το χαρείς όταν θα υπογράφει σύμφωνο. Πιο πέρα υποψήφιοι και μέλη της Χ.Α. μας χαρακτηρίζουν στα άρθρα τους « ψυχοπαθείς ΜΙΣΟΦΥΛΟΥΣ» κι ότι για μας « μπήκε το κράτος στη διαδικασία να νομοθετήσει.» 2 Παραδίπλα το ΚΚΕ θεωρεί ότι είμαστε αποτελέσματα της διάβρωσης του καπιταλισμού και όχι πραγματικοί άνθρωποι με πραγματικά ανθρώπινα δικαιώματα «Κατά το ΚΚΕ, μια «ιδιωτική υπόθεση», ένας σεξουαλικός προσανατολισμός που «έχει τις ρίζες του σε χρόνια κοινωνικά προβλήματα στις

σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, στα βιώματα των παιδιών μέσα στην οικογένεια, στο ευρύτερο οικογενειακό, φιλικό, σχολικό περιβάλλον, στην ενδοοικογενειακή βία», μια τέτοια λοιπόν «ιδιωτική υπόθεση» με το σύμφωνο «ανάγεται σε οικογένεια»!»3 Για άλλους «αριστερούς επαναστάτες» είμαστε όργανα της παγκοσμιοποίησης 4 ….και ας μας δώσει δύναμη και υπομονή η Θεά να περνάνε ξυστά τα εγκεφαλικά από όλα αυτά που διαβάζουμε κάθε μέρα και να μην μας βρει κανένα στο δόξα πατρί καθώς ακόμα τα παιδιά μας είναι έρμαια στο απόλυτο νομικό κενό και αν τα κακαρώσουμε θα μείνουν κυριολεκτικά ξεκρέμαστα και στο δρόμο… Το σύμφωνο είναι λίγο, πολύ λίγο αλλά για κάποιους είναι κάτι και δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε. Παρά την πίκρα μας γιορτάσαμε μαζί με όλη την κοινότητα την ημέρα της ψήφισης και μείναμε έξω στο κρύο μέχρι τις 2:00 το πρωί για να βρεθούμε με όσες και όσους παρακολούθησαν μέσα από τη Βουλή τις διαδικασίες ψήφισης του νομοσχεδίου. Και ναι δεν μπήκα μέσα στη Βουλή όχι γιατί δεν θα μπορούσα αλλά γιατί δεν έκανε πλέον κανένα νόημα για μένα. Μπήκα την ώρα που έπρεπε να μιλήσω για τις οικογένειές μας και να διεκδικήσω το minimum έστω γι’ αυτές… αφού δεν το κατάφερα η θέση μου ήταν στο δρόμο για να συνεχίσω να διεκδικώ. Και ναι σε μια διάθεση για μαύρο χιούμορ καθώς μιλάμε για τις ζωές μας κεράσαμε τους εκπροσώπους των ΜΜΕ κουραμπιεδάκι ένα τόσο δα μικρό σχεδόν μπουκιά κουραμπιεδάκι με την υποσημείωση ότι το κέρασμα είναι στο μέγεθος των παροχών του συμφώνου… Ελπίζω σύντομα με άλλες παροχές –που είναι βέβαιο ότι δεν θα μας τις χαρίσουν αλλά θα τις κερδίσουμε με αγώνες- να κεράσουμε και μελομακάρονο και δίπλες και τσουρεκάκια και παστούλες και παγωτά ή τέλος πάντων ό,τι κατά το έθιμο σηκώνει η εποχή.

Γρηγόρης Μορίκης - Φωτογραφία

Γιατί το σύμφωνο συμβίωσης δεν αφορά στα τρανς άτομα Ερωφίλη Κόκκαλη ✉ ero-fili@hotmail.com

τις 25 Ιανουαρίου 2016 υπογράφηκε το πρώτο Σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων στην Αθήνα. Μετά από ομαδικές προσφυγές ομόφυλων ζευγαριών και καταδίκες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο (όπου ''καταδίκες'' σημειώστε χρηματικές αποζημιώσεις χιλιάδων ευρώ ανά άτομο που προσφεύγει και δικαιώνεται) και σε μια χώρα όπου καθημερινά ‘’ψαλιδίζονται‘’ μισθοί, συντάξεις, παροχές κι επιδόματα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, οι τελευταίες συγκεντρωμένες προσφυγές ομόφυλων ήταν πάνω από 60. Αλλά και μετά από χρόνια προσπάθειας των ΛΟΑΤ ακτιβιστών (από τους ακτιβιστικούς πολιτικούς γάμους της Τήλου το 2008 που κρίθηκαν παράνομοι), ο Συριζα όπως είχε προεκλογικά υποσχεθεί, έφερε το Σύμφωνο για ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων στις 22 Δεκεμβρίου 2015 . Πέρασε μ 194 ‘’Ναι’’ 56 ‘’Κατά’’ και 51 απουσίες. Σε μια Βουλή αποτελούμε από φασίστες και κκέδες που μοιράζονται κοινές απόψεις για τα λοατ δικαιώματα, απολειφάδια του νεοφιλελευθερισμόυ, πρώην αριστερούς pink washers και μερικούς και μερικές που όντως στηρίζουν τα ανθρώπινα δικαι-

ώματα. Τα δικαιώματα των λοατ ανθρώπων είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Κάπου στα θεωρεία σχετικοί κι άσχετοι λοατ άνθρωποι, εκπρόσωποι ομάδων, καλεσμένοι των κομμάτων. Συγκινημένοι και συγκινητικοί άνθρωποι, εν μέρει δικαιωμένοι, αλλά και ποζέρια ή κομματόσκυλα που συνήθως, όταν το λοατ κίνημα παλεύει δεν υπάρχουν πουθενά, αλλά πάντα θα τους δούμε στις φωτογραφίες των εφημερίδων, μπροστά στα πανό στις πορείες, στις τηλεοράσεις. Στη ζητιανά των likes στο facebook. Το Σύμφωνο εκτός από τα δικαιώματα που δεν περιλαμβάνει για τα ομόφυλα ζευγάρια (τεκνοθεσία κλπ), δεν περιλαμβάνει και τα τρανς άτομα. Συγκεκριμένα τα pre op τρανς άτομα, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε χειρουργικό επαναπροσδιορισμό φύλου. Παράδειγμα: Ένα ετερόφυλο ζευγάρι τρανς άντρας και cis γυναίκα αναγνωρίζονται νομικά ως ομόφυλο ζευγάρι γυναικών. Αντίστροφα ένα ζευγάρι τρανς γυναίκα και cis άντρας αναγνωρίζονται νομικά ως ζευγάρι ομόφυλων αντρών. Αυτό προκύπτει από τη μη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου στην Ελλάδα. Αντιλαμβανόμαστε όλες και όλοι γιατί τα παραπάνω ζευγάρια δεν θα

επιχειρούσαν να συνάψουν Σύμφωνο. Άρα έχουμε ένα Σύμφωνο ανοιχτό σε λεσβίες, γκέι και στρεητ, αλλά όχι σε τρανς. Κατά την προσωπική μου άποψη έπρεπε πρώτα να περάσει η νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου και μετά το Σύμφωνο, η έστω ταυτόχρονα. Όταν και αν η νομική αναγνώριση φύλου περάσει και ψηφιστεί από τη Βουλή των Ελλήνων και ανάλογα με τους όρους και τα κριτήρια που θα επιβάλει στα τρανς άτομα προκειμένου να αναγνωριστεί ο έμφυλος αυτοπροσδιορισμός τους (Η διεκδίκηση της τρανς κοινότητας είναι στο πρότυπο της Μάλτας ή της Αργεντινής, δηληδή καμία προϋπόθεση ψυχιατρική ή χειρουργική) θα μπορούν και τα τρανς άτομα να συνάψουν Σύμφωνο, όχι ως ομόφυλα αλλά ως ετερόφυλα ζευγάρια. Όπως αυτοπροσδιορίζονται. Η τρανς κοινότητα όλα αυτά τα χρόνια στήριξε τη διεκδίκηση του Συμφώνου για ομόφυλα ζευγάρια. Μια διεκδίκηση η οποία εκ του προοιμίου δεν περιλαμβάνει τους τρανς ανθρώπους. Μένει τώρα να δούμε αν η συνεχώς αναπτυσσόμενη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα θα στηρίξει το δίκαιο αίτημα των τρανς ανθρώπων για άμεση και χωρίς όρους νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου.

Μορφέας Παπουτσάκης - Ζωγραφική

«Σώματα με σημασία» Mαρία Μάζη ✉ marizamazi@gmail.com

έρουμε όλοι και όλες την χιλιοειπωμένη ατάκα «δεν με ενδιαφέρει τι κάνεις στο κρεβάτι σου». Ξέρουμε και πόσο προβληματική είναι, πως κλείνει μια μεγάλη μερίδα ατόμων στο περιθώριο, στη σκιά, στο ιδιωτικό, στο αόρατο. Η ατάκα αυτή μπορεί να έχει τη συνέχεια «αρκεί να μη το βλέπω», «αρκεί να μην έχεις καμία θέση στη ζωή μου», «αρκεί να μην προκαλείς», «αρκεί να φαίνεσαι κανονικός». Μπορεί επίσης να μην εκφράζεται με λόγια, αλλά με πράξεις, και τότε ένα παιδί στο δημοτικό να είναι δακτυλοδεικτούμενο, «πούστης» και να το δέρνουν στις τουαλέτες. Μπορεί μία τρανς γυναίκα να δέχεται σεξουαλική παρενόχληση από τον εργοδότη της, αλλιώς θα μείνει χωρίς σπίτι. Μπορεί να υπάρχει «διορθωτικός» βιασμός σε μια λεσβία και εξαναγκασμός ψυχολογικής υποστήριξης (σε συνδυασμό με ξύλο) σε μια νεαρή μπαισέξουαλ. Πώς μια θεσμική νίκη έχει αντίκτυπο στην κοινωνική

ζωή των ανθρώπων; Πώς ένα σύμφωνο συμβίωσης μπορεί να αλλάξει (προς το καλύτερο) την καθημερινότητα ενός μη ετεροφυλόφιλου ατόμου; Κάθε πράξη μας είναι πολιτική και η συγκεκριμένη καθορίζει ποια σώματα «έχουν σημασία» και ποια όχι. Καθετί μεταφράζεται σε κάτι που είναι ταξινομημένο μέσα στην κοινωνία στην οποία ζούμε. Το σύμφωνο συμβίωσης ήταν ένα βήμα στο να σταματήσουν να καταπατούνται ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει αξία καθώς δίνει την ορατότητα που χρειάζεται κάτι για να βγει από το σκοτάδι και να διεκδικήσει τον χώρο στην πόλη/στο χωριό/ στο δημόσιο χώρο. Την ορατότητα που θα προστατεύσει, για παράδειγμα, το αγόρι στο δημοτικό από το να κλειστεί στον εαυτό του επειδή είναι «πούστης», γιατί πολύ απλά η λέξη αυτή (ίσως) δε θα συνδέεται με το αποκείμενο. Οι λέξεις έχουν σημασία καθώς παίρνουν το χρώμα που η κοινωνία τους δίνει, δηλαδή εμείς όλοι και

όλες. Ήταν μια μικρή ήττα για τον χρυσαυγίτη που μέσα στη Βουλή, την ώρα που ψηφιζόταν το Σύμφωνο, να χαρακτηρίσει όλη τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα «ανώμαλους». Ήταν μια νίκη για όλους τους ανθρώπους που γνωρίζουν τι πάει να πει ανθρώπινα δικαιώματα και που τα σέβονται. Φυσικά το γεγονός ότι το Σύμφωνο ήταν λειψό, καθώς έλειπε η αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, η παιδοθεσία και ο πολιτικός γάμος, αλλά και η αντίσταση του να καταργηθεί επιτέλους η φράση «παρά φύσιν» ασέλγεια για το σεξ μεταξύ αντρών, δείχνει κι αυτό πολλά ή μάλλον μας λέει πολλά. Όπως το «εντάξει, να σας δώσουμε κάποια δικαιώματα, αλλά μην ξεχνάτε πως δεν είστε και τόσο φυσιολογικοί». Ναι, το Σύμφωνο ήταν μια νίκη, αλλά σίγουρα θα είναι πιο ολοκληρωμένη όταν καλυφθούν όλα τα δικαιώματα που είναι σε αναμονή, καθώς και με τον επαναπροσδιορισμό των λέξεων και των καθημερινών πρακτικών. 57

Μιχάλης Τσακουντής - Ζωγραφική

Καλό ή κακό για τις γκέι σχέσεις; Λύο Καλοβυρνάς ✉ director@10percent.gr

γάμος κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη, είτε τον λαχταράμε είτε τον απευχόμαστε. Το σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί, επιτέλους, πραγματικότητα, παρότι ελλειμματικό και προβληματικό. Σε καμία περίπτωση δεν πληροί τις υπαρκτές ανάγκες των ομόφυλων ζευγαριών, αντιθέτως διαιωνίζει κοινωνικές αδικίες. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι σε πολλές χώρες τα πρώτα σύμφωνα που ψηφίστηκαν ήταν εξίσου ελλειμματικά και σταδιακά βελτιώθηκαν, οπότε μην απελπιζόμαστε τόσο εύκολα. Και τώρα; Τώρα που υπάρχει πλέον το σύμφωνο, θα πάρουμε τον/τη σύντροφό μας απ’ το χέρι και θα πάμε να συμφωνηθούμε; Ναι ή όχι; Και πότε; Οι γκέι γυναίκες και άντρες συχνά συγκρίνουμε τη ζωή μας με τις ζωές των στρέιτ – συνήθως προς το χειρότερο. Παραπονιόμαστε ως σινγκλ ότι δεν έχουμε τόσες πολλές ευκαιρίες να γνωριστούμε, ότι δεν είναι τόσο εύκολο να φτιάξουμε σχέσεις, ότι οι άλλοι γκέι άντρες και γυναίκες είναι πιο προβληματικοί απ’ τους στρέιτ. Γκρινιάζουμε και όταν είμαστε ζευγαρωμένες ότι σε σύγκριση με τους στρέιτ οι δικές μας σχέσεις είναι πιο δυσλειτουργικές, πιο δύσκολες, πιο εύκολο να διαλυθούν. Γενικά κάνουμε συγκρίσεις σε βάρος μας, καθώς κυριαρχεί η ιδέα ότι οι ερωτικές σχέσεις των γκέι αντρών και γυναικών είναι χειρότερες, πιο ασταθείς και κρατάνε λιγότερο.Οι έρευνες όμως δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Οι γκέι σχέσεις σε πολλές περιπτώσεις είναι εξίσου ποιοτικές αν όχι ποιοτικότερες από αυτές των στρέιτ. Σύμφωνα με έρευνες, οι γκέι και λεσβιακές σχέσεις κατά κανόνα είναι λιγότερο ανταγωνιστικές, πιο στηρικτικές, με περισσότερο χιούμορ (ειδικά οι λεσβιακές), περισσότερη καλή προαίρεση και λιγότερη ένταση απ’ ό,τι οι σχέσεις των στρέιτ. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό, αλλά δύο είναι οι κυριότεροι. Ο πρώτος είναι ότι στις γκέι σχέσεις δεν έχουμε τους έμφυλους ρόλους να μας καταπιέζουν και να δημιουργούν ανταγωνισμούς μέσα στη σχέση όπως συμβαίνει πολύ συχνά στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, όπου ο άντρας καλείται να φέρεται

«αντρικά» και η γυναίκα «γυναικεία», όχι μόνο όσον αφορά την κατανομή καθηκόντων (ποιος/α βάζει μπουγάδα, ποια/ος βγάζει περισσότερα λεφτά), αλλά και γενικότερα τις στερεοτυπικές προσδοκίες για το πώς (υποτίθεται ότι) είναι οι γυναίκες και οι άντρες. Λόγου χάρη, δεν μπορώ να επιτεθώ στον σύντροφό μου λέγοντάς τον αναίσθητο επειδή είναι άντρας (αφού είμαι κι εγώ) ή μια λεσβία να πει τη σύντροφό της υστερική επειδή είναι γυναίκα. Ό,τι επιθέσεις κάνουμε θα είναι εξατομικευμένες, όχι με βάση το φύλο του, οπότε γλιτώνουμε από τα άδικα, καπελωτικά στερεότυπα των φύλων. Ο δεύτερος λόγος που οι γκέι σχέσεις συχνά πάνε καλύτερα είναι ότι οι σχέσεις μας δεν έχουν οδικό χάρτη. Στις στρέιτ σχέσεις υπάρχει σχεδόν πάντα μια συντεταγμένη πορεία: η αρχική γνωριμία, το σεξ κάποια στιγμή, η στενότερη γνωριμία και μετά, αν όλα πηγαίνουν καλά, το πράγμα πρέπει να «σοβαρέψει». Αν ένα στρέιτ ζευγάρι παραμένει μαζί μετά από 4-5 χρόνια, αρχίζει να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια τους η προοπτική του επόμενου «φυσικού» βήματος: ο γάμος (ή έστω κάποια μορφή του). Γι’ αυτό πολλές γυναίκες ξεσκαρτάρουν τους άντρες που γνωρίζουν με βάση το αν είναι «marriage material», δηλαδή αν προορίζονται για κάτι πιο σοβαρό (διάβαζε γάμο) ή μόνο για «να περνάμε καλά» (θαρρείς και το «να περνάμε καλά» είναι το αντίθετο της «σοβαρής» σχέσης). Παρομοίως, πολλοί άντρες εμφανίζουν αλλεργικές αντιδράσεις όταν φοβούνται ότι η γυναίκα που γνωρίζουν τους προαλείφει για «σοβαρή» σχέση. Ο γάμος κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη, είτε τον λαχταράμε είτε τον απευχόμαστε. Άλλες γνωριμίες, πάλι, χαντακώνονται επειδή ο υποψήφιος σύντροφος δεν πληροί τα κριτήρια καταλληλότητας που θέλουμε να έχει ώστε να τον μοστράρουμε σε οικογένεια και περίγυρο. Ως γκέι γυναίκες και άντρες, όλα αυτά τα γλιτώνουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ελάχιστοι ή λίγοι ξέρουν πότε τα φτιάχνουμε, με ποιον τα έχουμε, πότε χωρίζουμε. Οι σχέσεις μας δεν είναι για κοινωνική μόστρα, οι οικογένειές μας δεν επεμβαίνουν, άμεσα ή ύπουλα, με σχόλια για το αν η κοπελιά

ή το παλικάρι που γνωρίσαμε αξίζει να μπει στην οικογένεια. Ούτε ασκούν πιέσεις να παραμείνουμε σε αδιέξοδες, δυσλειτουργικές σχέσεις επειδή «τι θα πει η γειτονιά».Οι γκέι σχέσεις δεν έχουν προδιαγεγραμμένο οδικό χάρτη: γνωριζόμαστε (πριν ή μετά το σεξ), αν ταιριάζουμε τα φτιάχνουμε και… αυτό. That’s all folks. Το μεγαλύτερο βήμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να συζήσουμε, αλλά και αυτό δεν έχει στάνταρ μοντέλο· μπορεί να πάρει πολλές μορφές: στο ίδιο σπίτι, στο ίδιο σπίτι με διαφορετικές κρεβατοκάμαρες, σε διαφορετικά σπίτια κοκ. Μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, πέρα από τα κοινωνικά «πρέπει». Εξυπακούεται ότι και οι ετεροφυλόφιλοι μπορούν να διεκδικήσουν αυτή τη μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά υφίστανται πολύ μεγαλύτερες πιέσεις και απ’ έξω και από μέσα τους να συνταχθούν με τον κανόνα. Τώρα όμως ήρθε το σύμφωνο. Όσοι/ες είμαστε σε σχέση ξαφνικά καλούμαστε να αναρωτηθούμε: Θα συμφωνηθούμε; Τι θα σημαίνει για τη σχέση μας αν συμφωνηθούμε; Τι θα σημαίνει αν δεν συμφωνηθούμε; Μήπως δεν τη βλέπουμε αρκετά σοβαρά; Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να θίξουμε το θέμα; Στον πρώτο χρόνο; Στα τρία; Ποτέ; Κι αν το θέλει μόνο ο ένας; Ο άλλος δεν θέλει επειδή «φοβάται τη δέσμευση»; Ή μήπως επειδή «δεν πιστεύει στον θεσμό»; Ή μήπως επειδή [επιβλητική μουσική]… ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ; Από δω και στο εξής, όταν γνωρίζουμε άντρες και γυναίκες, στα μπαρ, στις εκδηλώσεις, στα ψωνιστήρια, και φαίνεται ότι «πάει για σοβαρό», θα τον επιλέγουμε τον άλλον / την άλλη ανάλογα με το αν είναι «παιδί για παντρειά»; Όλα αυτά τα κοινωνικά επιβαλλόμενα ερωτήματα και ανησυχίες μέχρι τώρα τα είχαμε γλιτώσει. Ζούσαμε τις σχέσεις μας πιο ελεύθερα, λιγότερο καταπιεστικά και καταπιεζόμενα. Το σύμφωνο, συν τω χρόνω, θα το αλλάξει αυτό. Τώρα πια και εμείς οι γκέι θα έχουμε ένα ορόσημο στις σχέσεις. Είτε επιλέξουμε να το προσπεράσουμε είτε να το ζήσουμε, αναγκαστικά πλέον καλούμαστε να το λαμβάνουμε υπόψη μας.

Έλενα Χατζή - Ζωγραφική

Βήμα σημαντικό,

αλλά θα πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλα… Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελάκης

έγκριση του νόμου για την ενίσχυση και διεύρυνση των συμφώνων συμβίωσης προς τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, είναι μια εξέλιξη την σημασία της οποίας ουδείς μπορεί να αγνοήσει. Αποτελεί ένδειξη προόδου και αναγνώρισης των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες. Με αξία συγκρίσιμη, κατά την γνώμη μου, με εκείνη του νόμου που εξασφαλίζει το δικαίωμα στην ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν ή βρίσκονται από μικρή ηλικία στην χώρα μας. Αναγνωρίζεται, επιτέλους, το δικαίωμα να βρίσκεσαι κοντά στον σύντροφό σου στο νοσοκομείο, να μπορείς να συνεχίσεις να μένεις στο ίδιο σπίτι αν εκείνος φύγει από κοντά σου, να μην είσαι «ανύπαρκτος» για τους θεσμούς, να μπορείς να έχεις περίθαλψη και σύνταξη, όπως όλοι οι υπόλοιποι συνάνθρωποί μας. Βήμα ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά όχι τελευταίο και οριστικό. Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά. Πρώτα από όλα μια εκστρατεία κατά της ομοφοβίας, των διακρίσεων, με καμπάνια σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, ώστε να απομονωθούν –πραγματικά- οι ρατσιστές και οι ανεγκέφαλοι. Για να πάψει να νιώθει, όποιος τολμά να προπηλακίσει έναν συνάνθρωπό του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ότι μπορεί να χαίρει της όποια κοινωνικής συγκάλυψης και ανοχής. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης και επέκτασης του νόμου. Προσωπικά, είμαι πεπεισμένος ότι πρέπει να φτάσουμε στο δικαίωμα στην

υιοθεσία για τα gay ζευγάρια. Γνωρίζω πολύ καλά ψυχολόγους που εργάζονται στην ιταλική οργάνωση των οικογενειών του Ουράνιου Τόξου, Famiglie Arcobaleno. Δεκάδες επιστημονικές έρευνες, σε παγκόσμιο επίπεδο, αποδεικνύουν ότι η ψυχολογική ισορροπία των παιδιών που έχουν υιοθετηθεί από ομοφυλόφιλους συντρόφους, είναι άριστη. Ότι είναι ιδιαίτερα κοινωνικά, με απόλυτα ικανοποιητική σχολική απόδοση. Πρέπει να ωριμάσουμε, να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να προσεγγίζουμε το όλο θέμα με ιδεολογικές, θρησκευτικές, ή άλλου είδους προκαταλήψεις. Αυτό που μετρά είναι η πραγματικότητα, η εμπειρία των παιδιών αυτών, η αγάπη που τους προσφέρεται από τους θετούς γονείς τους. Τις ημέρες αυτές, στην Ιταλία, η κεντροαριστερή κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει νόμο (με την στήριξη του κινήματος Πέντε Αστέρων και της Ιταλικής Αριστεράς) ο οποίος συμπεριλαμβάνει τα σύμφωνα συμβίωσης για τους γκέι πολίτες, αλλά και το δικαίωμα στο stepchild adoption: την δυνατότητα να υιοθετεί, το ένα από τα δυο μέλη του ζευγαριού, το παιδί που μπορεί να έχει αποκτήσει, στο παρελθόν, ο σύντροφος ή η σύντροφός του. Η «καθολική πτέρυγα της κυβέρνησης» αντιδρά, προσπαθώντας να αποδυναμώσει τον νόμο και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία οργάνωσε την κινητοποίηση του Family Day: την ημέρα της οικογένειας, φυσικά μόνον εκείνης που αποτελείται από «παραδοσιακούς», ετεροφυλόφιλους γονείς. Λες και οι άλλες δεν μπορούν καν να ληφθούν υπόψη, λες και στην Ιταλία δεν υπάρχουν ήδη πάνω από δυο χιλιάδες

παιδιά που ζουν με δυο ομοφυλόφιλους γονείς, και χρειάζονται- για να εξασφαλισθεί, πρώτα από όλα, το ίδιο τους το μέλλον- να αναγνωρισθεί ο θεσμός του stepchild adoption. Πριν κλείσω, δυο ακόμη σκέψεις. Ελπίζω, με την νομική ασπίδα και ευκαιρία των συμφώνων συμβίωσης, να βρουν το θάρρος οι τόσες χιλιάδες ομοφυλόφιλων και λεσβιών που έως τώρα έζησαν κρύβοντας την ταυτότητά τους, τις ελπίδες και αποδυναμώνοντας την παρουσία τους, να πάρουν μέρος με περηφάνια, άνεση και δημιουργικότητα στην κοινωνική ζωή της χώρας μας. Να μην κρυφτούν ποτέ πια, να μην φοβηθούν κανέναν. Και πρώτα από όλα να μην φοβηθούν τα φαντάσματα που κατοικούν μέσα τους, να τα διώξουν όσο πιο μακριά γίνεται, στην λήθη του παρελθόντος. Και υπάρχει, βέβαια, και μια πρόκληση, που αφορά όλους μας. Η αναγνώριση των δικαιωμάτων, συνεπιφέρει και κάποιες υποχρεώσεις. Να δείξουμε ότι δεν είμαστε εσωστρεφείς, ότι οι γκέι μπορούν να δώσουν την δική τους καθοριστική συμβολή σε ότι αφορά τις τόσες σημερινές προκλήσεις, την ανάγκη κατανόησης και βοήθειας προς όσους υποφέρουν, αφού τόσο συχνά υποφέραμε και εμείς. Να δείξουμε ότι δεν ενδιαφερόμαστε μόνον για το δικό μας σπίτι, αλλά για όλους όσους δυσκολεύονται να ξαναβρούν το νήμα της ζωής τους, μετά από χρόνια σκληρής δοκιμασίας. Το οφείλουμε στον εαυτό μας και σε όσους μας στήριξαν και μας αγαπούν, διότι είμαστε, πλέον, πολίτες με πλήρη δικαιώματα υποχρεώσεις, ανησυχίες και γνώσεις. Και δεν φοβόμαστε τίποτα και κανέναν. 61

Love actually Αντωνία Κυδωνάκη ✉ fifika72@gmail.com

άββατο απόγευμα, τρελά κέφια. Κάνω φασίνα στο σπίτι κι έχω φωνάξει τον φίλο μου Χρήστο, τον ΨΗΛΟ φίλο μου Χρήστο να κάνει καμιά δουλειά εκεί που δε φτάνω: στα ντουλάπια που έχουν πιάσει αράχνες. Και αρχίζει διάλογος που μόνο δύο ψώνια όπως εγώ κι ο Χρήστος μπορούμε να κάνουμε, φορώντας φακιόλια στα κεφάλια μας. - Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη; - Με ρωτάς Χρήστο μου ή το φιλοσοφείς το πράγμα; - Ρητορική ερώτηση ήταν, πτωχή κι ανίδεη… - Άμα σου κατεβάσω καμιά κατσαρόλα στο κεφάλι ρητορικό θα είναι το έγκλημα: δε θα θέλει ερώτημα. - Εγώ φταίω που προσπαθώ να ανεβάσω το πήχη της κουβέντας. - Να κατεβάσεις εκείνο το ρημάδι το βάζο που μου είχε δώσει στη γιορτή μου η θεία Ασπασία μπας και το πετάξω επιτέλους κι άσε το πήχη στην ησυχία του. - Πως με έπεισες να έρθω ΠΑΛΙ για φασίνα Σαββατιάτικα είναι ένα μυστήριο. - Μάλλον έχει να κάνει με το ρητορικό σου ερώτημα, τι είναι αυτό που το λένε αγάπη. - Κι η αγάπη θέλει ξεσκονόπανο; 62

- Όχι βρε νούμερο. Αν αγαπάς ξεσκονίζεις κιόλας. - Γιατί έχω την εντύπωση ότι με δουλεύεις; - Καμία εντύπωση. Γεγονός είναι. Έλα αγάπη μου, τσώπα, μη κλαις. Έλα, έλα να σε κάνω εγώ μια αγκαλίτσα γνήσιας, ατόφιας αγάπης! - ΜΗ ΜΕ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ! Βρωμάς χλωρίνες! - Και αναρωτιέσαι μετά γιατί δε ξέρεις τι είναι η αγάπη. Βρε η αγάπη δεν έχει όρια, δε νοιάζεται για χλωρίν…Οκ, άκυρο, η χλωρίνη είναι εκτός θέματος. Για πες όμως, πως σου ήρθε η απορία περί αγάπης; - Δε σου λέω, θα με κοροϊδέψεις. Πάλι. - Και αυτό σε σταμάτησε από το να μου μιλάς, πότε ακριβώς; - Σωστό κι αυτό. Ξέρεις για το Στάθη και το Πέτρο, σωστά; - Τι να ξέρω ακριβώς; Ότι είναι μαζί από την ιουρασική περίοδο ας πούμε, ναι το ξέρω. Ωραίο ζευγάρι, χαίρεσαι να τους βλέπεις. - Συμφωνώ αν και ζηλεύω, το ομολογώ. Μάλλον δεν έμαθες ότι θέλουν να υπογράψουν σύμφωνο συμβίωσης. - Αλήθεια; Δε το ήξερα, όχι. Μπράβο στα παιδιά. Το λες και αναμενόμενο. - Αυτό ακριβώς είναι που με προβληματίζει. Γιατί χρειάζεται ένα χαρτί όταν υπάρχει αγάπη; Τι παρα-

πάνω έχει να προσθέσει στη ζωή ενός ήδη ευτυχισμένου ζευγαριού; Το κάνουν για εκείνους ή για τα μάτια του κόσμου όπως και ο γάμος ετερόφυλων ζευγαριών; - Ώπα, πάτα φρένο. Πρώτα από όλα το τι χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος σε μια σχέση είναι καθαρά προσωπικό. Έχω φίλη που από το δημοτικό ονειρευόταν νυφικά και μπομπονιέρες κι εγώ βλέπω βέρα και κόβω λάσπη, για παράδειγμα. Δε μπορείς να ξέρεις και ποσώς να κρίνεις ποια βήματα σε μία σχέση χρειάζονται/θέλουν να κάνουν κάποιοι άνθρωποι. Το σύμφωνο ή ο γάμος –αργότερα- είναι δικαίωμα επιλογής ομόφυλων που πριν δεν υπήρχε. - Και τι θα αλλάξει υπογράφοντας ένα χαρτί; Θα αγαπηθούν περισσότερο; - Για κάποιους, ίσως ναι. Να «δεθούν» περισσότερο. Να νιώσουν ότι η σχέση τους δεν είναι πλέον μυστική αλλά in your face, παλιόκοσμε. Ή απλά να είναι παλιομοδίτες. Ζουν ανάμεσά μας, τι να πω… Γέλα καλέ! Όλα αγάπη είναι αν έτσι νιώθεις. Και όλα επιλογή μας, όσο μας αφήνουν. Να πω κι άλλα ή θα κάνεις καμιά δουλειά επιτέλους; - Μάλιστα αφεντικό. Μαστίγωσέ με κιόλας! - Αν το θέλεις θα το κάνω. Όταν αγαπάς, τα δίνεις όλα!

Λίνα Λαχανιώτη, Τέλης Ράπτης Φωτογραφία: Γεράσιμος Νεόφυτος

Η ιστορία της νομικής αναγνώρισης της συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών δεν είναι “φρέσκια”. Έχει μια τεράστια ιστορία που βαίνει παράλληλα με την ακτιβιστική ζωή της LGBTQI+ κοινότητας, από τη γέννησή της, μέχρι σήμερα. Άλλες φορές σαν κεντρικό αίτημα, άλλοτε σε δεύτερη μοίρα, πάντοτε όμως ήταν πάνω στο τραπέζι. Σε μια προσπάθεια να εντοπίσουμε τις αρχές του αιτήματος αυτού, γυρίζουμε τον χρόνο πίσω. 65

70-90's

ρισκόμαστε στη δεκαετία του '70 και στην κοινωνία που ουσιαστικά εμφανίστηκε το κίνημα στην Ελλάδα. Η περίοδος δεν είναι καθόλου φιλική για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μιλάμε για μια εποχή που τα “Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών” και “Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια” είναι τα σλόγκαν που φωτογραφίζουν την πολιτική κατάσταση της χώρας. Το χιουμοράκι της εποχής περικλείεται στη φράση “μη σου βγει το παιδί άθεος, κομμουνιστής ή πούστης”. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο καταπίεσης, νέοι και νέες κάνουν τα πρώτα βήματα προσωπικής χειραφέτησης. Η έντονη μεταφορά ιδεών από τις Ευρωπαϊκές χώρες δίνουν ελπίδα και όραμα. Η θεσμική νομιμοποίηση της αριστεράς, ο Γερμανικός Μάης, η ανταλλαγή εμπειριών από Ιταλία και Γαλλία συνθέτουν ένα αγωνιστικό μωσαϊκό που καλείται να ταράξει αυτό που μέχρι σήμερα αποκαλούμε “μεταπολιτευτική κανονικότητα”. Έχουμε λοιπόν ένα κίνημα, μειοψηφικό μεν, ορατό δε, που πάει κόντρα στο δίπολο “Καραμανλής ή τανκς”. Νέα παιδιά που δεν τους είναι αρκετή αυτή η πόλωση και διεκδικούν άλλες λύσεις. Από εκεί, το 1976 λοιπόν, προκύπτει και το ΑΚΟΕ (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας). Ουσιαστικά μιλάμε κυρίως για άτομα που έζησαν και σπούδασαν στο εξωτερικό, γαλουχήθηκαν με νέες ιδέες, συνδέθηκαν με άλλα απελευθερωτικά κινήματα και οργανώθηκαν μεταξύ τους. Η ιδρυτική διακήρυξη του ΑΚΟΕ φιγουράρει στην πρώτη σελίδα του περιοδικού ΑΜΦΙ, θέτοντας τις πρώτες διεκδικήσεις της κοινότητας, μέσα σε αυτές και το δικαίωμα στον γάμο και τη συμβίωση. Έκτοτε η διεκδίκηση του γάμου και της συμβίωσης παραμένει μόνιμα στην ατζέντα των θεσμικών διεκδικήσεων, αλλά όχι πάντα σαν πρώτο θέμα. Πολλοί και πολλές υποστηρίζουν ότι σαν διεκδίκηση θάφτηκε και δεν έγιναν όσα έπρεπε από την τότε κοινότητα. Εξετάζοντας όμως το θέμα πιο ψύχραιμα και μελετώντας την κοινωνικοπολιτική κατάσταση που επικρατεί, καταλαβαίνουμε εύκολα το γιατί. Πρόκειται για την περίοδο που η κυβέρνηση Καραμανλή, ελέγχοντας το κράτος και το παρακράτος, καταθέτει τον νόμο “περί της εξ αφροδισίων νόσων προστασίας και ρυθμίσεως θεμάτων”. Οι προβλεπόμενες τιμωρίες; Φακέλωμα, φυλάκιση και εξορία. Οι 66

2004

2008

σεξεργάτριες και σεξεργάτες της εποχής διώκονται καθημερινά και τα τρανς άτομα μπαίνουν στο στόχαστρο της ασφάλειας. Παράλληλα, η εμφάνιση του ιού του HIV στερεί πολλά μέλη από την κοινότητα. Φανταστείτε σε κάθε (κρυφή πάντα) συνάντηση των ακτιβιστών και ακτιβιστριών της εποχής, να χρειάζεται να ξεκινάει με το “να μετρηθούμε”, για να διαπιστωθεί ποιες ζουν, ποιες μπορεί να έχουν συλληφθεί και ποιες διώκονται. Που καιρός, λοιπόν για γάμους και συμβίωση; Η κοινότητα χρειάστηκε πραγματικά πολλά χρόνια για να σταθεί και πάλι στα πόδια της. Αλλά τα κατάφερε. Έγλειψε τις πληγές της, ενδυναμώθηκε και βγήκε πάλι μπροστά, στους δρόμους και τους αγώνες, με δράσεις, πολιτικές θέσεις και δυναμικά Φεστιβάλ Υπερηφάνειας. Ναι, αυτά που εμείς σήμερα θεωρούμε δεδομένα, να έχουμε οργανώσεις, να έχουμε δικαιώματα, να έχουμε Pride, ξέρεις, χρειάστηκε κάποιες να παλέψουν και να τα κατακτήσουν. Μαζί με την ενδυνάμωση της κοινότητας, ήρθε πάλι στο προσκήνιο όλα αυτά τα χρόνια η διεκδίκηση του γάμου και της συμβίωσης.

κόμμα προς την ίδια κατεύθυνση, πράγμα που δεν πράττει άμεσα η πολιτική ηγεσία.

Το 2004 η ΕΕΔΑ (Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) δημοσιεύει μια νομική γνωμάτευση, η οποία είναι αρνητική στην αλλαγή του οικογενειακού δικαίου και στην επέκταση του γάμου στα ομόφυλα ζευγάρια. Μέσα από αυτό το κείμενο που χαρακτηρίζεται ως ομοφοβικό και ξεκάθαρη διάκριση, ηθελημένα ή άθελα, ανοίγεται ένας καινούριο δρόμος γιατί “Προτείνει τη “νομική αναγνώριση συμβιωτικής έννομης σχέσης για ομόφυλα ζευγάρια”. Για πρώτη φορά λοιπόν, πέφτει στο τραπέζι, από ένα θεσμικό όργανο, αυτό που σήμερα αποκαλούμε Σύμφωνο Συμβίωσης. Το 2006, ο σημερινός πρωθυπουργός και τότε υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, Αλέξης Τσίπρας, εμφανίζεται ξεκάθαρα υποστηρικτικός προς τα αιτήματα της κοινότητας, ακόμα και για την επέκταση του γάμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως εκλογική συμμαχία αριστερών κομμάτων και οργανώσεων τότε, εντάσσει στο πολιτικό του πρόγραμμα την επέκταση του γάμου. Παράλληλα, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, αρχίζουν να ακούγονται φωνές για να κινηθεί το

Το 2008 κορυφώνονται οι ακτιβιστικοί αγώνες για τη διεκδίκηση του γάμου. Δύο ζευγάρια, ένα γυναικών και ένα ανδρών νυμφεύονται με πολιτικό γάμο στην Τήλο, από τον δήμαρχο Τάσο Αλιφέρη. Οι οργανώσεις μας τότε αρχικά ζήτησαν βοήθεια και στήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ, που είχε τοποθετηθεί ανοιχτά υπέρ. Αυτό όμως δεν πραγματώθηκε ποτέ μπροστά σε αυτή την τόσο ριζοσπαστική κίνηση. Ο Αλιφέρης ήταν δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ και τέλεσε τη διαδικασία. Οι δυο γάμοι προκαλούν έντονες αντιδράσεις και το πρωτοδικείο τους βγάζει άκυρους. Η σημαντικότητα της πολιτικής αυτής πράξης, εκτός από τον συμβολισμό και τη θεσμική-δικαστική τριβή, είναι το όραμα που πρεσβεύει. Η χαρά στα πρόσωπα των ακτιβιστών και ακτιβιστριών, η δύναμη, η μάχη, η ενθάρρυνση. Στα μάτια της κοινότητας, όλα πλέον φαντάζουν δυνατά. Μέσα στην ίδια χρονιά, ο Σωτήρης Χατζηγάκης, τότε υπουργός δικαιοσύνης, ο οποίος χαρακτήριζε τους άνω γάμους ανυπόστατους, φέρνει στη Βουλή το νομοσχέδιο για το πρώτο σύμφωνο συμβίωσης, που περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο σε ζευγάρια διαφορετικού φύλου. Οι αντιδράσεις πολλές και ποικίλες. Είναι η εποχή του ιστορικού λάθους του Συνηγόρου του Πολίτη, που υποστηρίζει ότι δε θίγεται το κοινοτικό δίκαιο, καλύπτοντας έτσι τη πασιφανή διάκριση εναντίον των ομόφυλων ζευγαριών. Από την άλλη μεριά, η ΕΕΔΑ, ευτυχώς θεωρεί ότι ο νόμος αποκλείει μερίδα ατόμων. Παράλληλα, έντονες αντιδράσεις ξεσπούν από διάφορους συντηρητικούς χώρους, με τον φόβο ότι έτσι ανοίγει ο δρόμος για τη θέσπιση συμφώνου για τα ομόφυλα ζευγάρια. Αξίζει να σημειωθεί η αντίδραση της εκκλησίας, που φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίζει το νομοθέτημα ως “πορνεία”. Ταραχώδης περίοδος, που δίνει όμως ένα δυνατό πάτημα: η ρητή αυτή διάκριση στον εν λόγω νόμο, ανοίγει την πόρτα προσφυγών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ξεκινούν άμεσα δύο προσφυγές, η μια από το ΕΠΣΕ και τον Παναγιώτη Δημητρά και η άλλη από το γραφείο του Νίκου Αλιβιζάτου σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Μάλλιο. Το ΕΔΔΑ αποφασίζει να εκδικάσει

2013 μαζί τις δύο υποθέσεις. Η θέση της πολιτείας κατά τη διάρκεια αναμονής για την εκδίκαση των υποθέσεων ήταν χαρακτηριστικά διφορούμενη και αδύναμη. Από τη μία υποστηρίζει ότι υπάρχει σε εξέλιξη νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την επέκταση του συμφώνου, από την άλλη ότι το σύμφωνο δε μπορεί να αφορά στα ομόφυλα ζευγάρια, αφού αναφέρεται σε τεκμήριο πατρότητας, ενώ επίσημα υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει παραβίαση, αφού δεν υπάρχουν αρνητικές συνέπειες από την αδυναμία σύναψης συμφώνου συμβίωσης για τα αποκλειόμενα ζευγάρια. Παράλληλα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου έρχεται στην εξουσία. Ζήτησε από τον Νίκο Αλιβιζάτο να ετοιμάσει νομοθέτημα για ένα νέο σύμφωνο που θα περιλαμβάνει τα ομόφυλα ζευγάρια. Το “βαθύ ΠΑΣΟΚ” αντιδρά, προκαλώντας εσωτερικές τριβές στη Βουλή και το Μαξίμου, με γνώμονα το πολιτικό κόστος. Ο νόμος μένει για πάντα στο συρτάρι μέχρι και την ημέρα που η κυβέρνηση πέφτει. Το 2013 η Ελληνική Δημοκρατία καταδικάζεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο λόγω του αποκλεισμού των ομόφυλων ζευγαριών από το δικαίωμα σύναψης συμφώνου συμβίωσης. Η χώρα μπαίνει σε καθεστώς επιτήρησης και αντιμετωπίζει ποινές και κυρώσεις. Χαρακτηριστικά μεγάλη νίκη για τη κοινότητα. Στην ουσία δε πρόκειται για μια καταδίκη που αφορά απλά στους διαδίκους σαν άτομα, ούτε μια απλή νομολογία. Αφορά σε όλα τα ομόφυλα ζευγάρια, που μπορεί εν δυνάμει να είναι θύματα της συγκεκριμένης διάκρισης, άρα η Ελληνική Δημοκρατία υποχρεούται να άρει τη συγκεκριμένη παραβίαση. Δε μιλάμε απλά για παραβίαση κάποιας κοινοτικής οδηγίας, ούτε μόνο για κάποιο πρόστιμο. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ακόμα και το ενδεχόμενο αποπομπής της από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση του ΕΔΔΑ, το ΕΠΣΕ ξεκινάει δεύτερη προσφυγή, με δεκάδες ομόφυλα ζευγάρια, που αποσκοπεί στην άσκηση πολιτικής και δικαστικής πίεσης. Η υπόθεση αυτή δεν έχει εκδικαστεί ακόμη, πράγμα που κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την αναμονή της απόφασης, αφού ουσιαστικά αναφαίρεται σε χρόνο που δεν υπήρχε η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης

2014 σε όλα τα ζευγάρια. Δικαστικό και πολιτικό ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει η μη τελεσιδίκηση στον Άριο Πάγο των γάμων της Τήλου. Η δίκη αυτή αναβάλλεται συνεχώς από την πλευρά της πολιτείας, προσπαθώντας να κωλυσιεργήσει η διαδικασία. Η ΟΛΚΕ, σαν προσφεύγουσα οργάνωση, αναμένει την τελική απόφαση και σε περίπτωση μη καταδίκης της Ελλάδας, σκοπεύει να προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Το 2014 ο αντιρατσιστικός γίνεται νόμος του κράτους, ανοίγοντας παράλληλα και πάλι τη συζήτηση για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στη δημόσια σφαίρα. Ο νόμος περιλαμβάνει τη σεξουαλική ταυτότητα και την ταυτότητα φύλου, σημειώνοντας ένα σημαντικό βήμα κατά των διακρίσεων. Τον Ιανουάριο του 2015, ο ερχομός του ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση καλλιεργεί σημαντικές προσδοκίες στην κοινότητα. Ο νέος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη τοποθετηθεί θετικά ως προς την επέκταση του συμφώνου στα ομόφυλα ζευγάρια, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, με μια δήλωση που θεωρήθηκε ιδιαίτερα διφορούμενη και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, αφού για το θέμα της τεκνοθεσίας, παρέπεμψε στο “θέσφατο” της επιστημονικής κοινότητας, κάνοντας χρήση αναχρονιστικών στερεοτύπων. Παράλληλα, ο υπουργός δικαιοσύνης, κ. Παρασκευόπουλος, σπεύδει να ανακοινώσει ότι το Σύμφωνο θα είναι μέσα στα πρώτα νομοσχέδια που θα καταθέσει η κυβέρνηση. Κάτι το οποίο βέβαια δεν ήταν αρκετά ακριβές. Εν τω μεταξύ, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου δικαιοσύνης, κ. Παπαϊωάννου, διεξάγει συνεχείς επαφές με LGBT+ οργανώσεις και ομάδες ενόψει του νομοσχεδίου, παράλληλα με τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή που ετοιμάζει το νομοθέτημα. Οι οργανώσεις προχωρούν σε διορθώσεις, από τις οποίες ελάχιστες λαμβάνονται υπ' όψη του υπουργείου. Τελικά, λίγες μόλις μέρες πριν τελειώσει το 2015 και λίγο πριν τη λήξη της επιτήρησης της χώρας από τα όργανα της Ευρώπης, η κυβέρνηση φέρνει την επέκταση του συμφώνου στη Βουλή. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην προπαρασκευαστική επιτροπή της Βουλής,

2015 τοποθετήθηκαν οι βασικές LGBT+ οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Ξεχώρισε η συγκλονιστική ομιλία της εκπροσώπου της οργάνωσης Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Στέλλας Μπελιά, καθώς περιέλαβε στην ομιλία της το βίωμα μιας ομόφυλης οικογένειας, υπενθυμίζοντας ότι οικογένειες και παιδιά υπάρχουν στην Ελλάδα του σήμερα και η πολιτεία οφείλει να τα προστατέψει, εντάσσοντας στον νόμο τη γονική μέριμνα και κάνοντας ριζοσπαστικές αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο. Δυστυχώς, παρά την εγκυρότητα και την πειστικότητα των θέσεών των οργανώσεων, η κυβέρνηση αρνήθηκε να καταθέσει τις απαραίτητες τροποποιήσεις ζωτικής σημασίας. Στις 22 Δεκεμβρίου 2015 η ιστορία γράφει ότι το Σύμφωνο Συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια γίνεται νόμος του κράτους, με 194 ψήφους υπέρ και 55 κατά, στην ολομέλεια της Βουλής. Ο παρών νόμος παρέχει στα ζευγάρια κληρονομικά δικαιώματα εξισώνοντάς τα με τον γάμο, ενώ προβλέπει την παροχή ασφαλιστικών, φορολογικών και άλλων δικαιωμάτων, εντός διαστήματος έξι μηνών με Προεδρικό Διάταγμα. Την ίδια ημέρα της ψήφισης του Συμφώνου Συμβίωσης, η Βουλή απεφάνθη την κατάργηση του άρθρου 347 (αυτεπάγγελτη τιμωρία της παρά φύση ασέλγειας μεταξύ ανδρών) από τον ποινικό κώδικα. Ουσιαστικά, πρώτη φορά μπορούμε να μιλήσουμε για "ολοκληρωτική" αποποινικοποίηση της ομοερωτικής σεξουαλικής συμπεριφοράς στη χώρα μας. Γράφοντας αυτές τις γραμμές, η μνήμη μας δε μπορεί παρά να τρέξει πίσω στη μία από τις νύφες της Τήλου, την αγαπημένη μας Ερμεία. Αυτή τη τόσο θαρραλέα γυναίκα, φεμινίστρια και λεσβία, που μαζί με άλλες και άλλους διεκδίκησαν στην πρώτη γραμμή τα δικαιώματα όλων μας. Πριν λίγους μήνες η Ερμεία έφυγε από κοντά μας, πριν προλάβει να δει τη Βουλή να ψηφίζει το σύμφωνο. Η μνήμη της θα εμπνέει τους αγώνες μας.

5 σημεία

που πρέπει να προσέξεις! Βασίλης Σωτηρόπουλος

ι διατάξεις για το σύμφωνο συμβίωσης θέτουν συγκεκριμένα ερωτήματα για τα κοινά δικαιώματα του ζευγαριού, το οποίο θα πρέπει να έχει καταλήξει σε επιλογές πριν εμφανιστεί ενώπιον του/της συμβολαιογράφου για να υπογράψει. Ο Ν.4356/2015 περιλαμβάνει σε πέντε σημεία του τα πεδία στα οποία το ζευγάρι θα πρέπει να επιλέξει πώς θέλει να ρυθμίσει την κοινή του συμβίωση.

Διατροφή μετά τη λύση ή όχι; Σε περίπτωση λύσης του συμφώνου συμβίωσης, υπάρχει δικαίωμα διατροφής, από το οποίο τα μέρη έχουν δικαίωμα να παραιτηθούν κατά την σύναψη του συμφώνου συμβίωσης. Ακόμη κι αν αποφασίσουν να μην παραιτηθούν όμως, καλό είναι να επισημαίνεται στο σύμφωνο ότι αφού τα μέρη ενημερώθηκαν για το περιεχόμενο του δικαιώματος διατροφής, αποφάσισαν να μην παραιτηθούν από αυτό.

Κοινό επώνυμο ή όχι; Το πρώτο πεδίο είναι το θέμα της συγκατάθεσης για την χρήση του επωνύμου του άλλου μέρους. Ο νόμος ορίζει ότι το σύμφωνο συμβίωσης δεν μεταβάλλει το επώνυμο, δηλαδή δεν θα χρειαστεί έκδοση νέου δελτίου ταυτότητας, αλλά στις κοινωνικές σχέσεις, κάθε μέρος μπορεί να χρησιμοποιεί το επώνυμο του άλλου είτε να το προσθέτει στο δικό του επώνυμο. Αυτό όμως προϋποθέτει την συγκατάθεση του άλλου μέρους. Οπότε, εάν το ζευγάρι επιλέξει αυτή την χρήση έτερων επωνύμων, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και μελλοντικών διενέξεων (που συχνά μπορεί να φτάνουν ως την αμφισβήτηση της συγκατάθεσης, ιδίως μετά την τυχόν λύση του συμφώνου) θα πρέπει η δήλωση αυτή να περιληφθεί στο σύμφωνο. Καλό είναι επίσης (για αποδεικτικούς λόγους) αν δεν υπάρχει η συγκατάθεση να καταχωρείται στο σύμφωνο ότι τα μέρη, ενώ είναι ενήμερα για την δυνατότητα κοινής χρήσης των επωνύμων τους, επιλέγουν να μην συγκατατεθούν σε αυτή την επιλογή.

Πλήρη κληρονομικά δικαιώματα ή παραίτηση από τη νόμιμη μοίρα; Οι διατάξεις του κληρονομικού δικαίου που ισχύουν για τα έγγαμα ζευγάρια εφαρμόζονται και στα μέρη του συμφώνου συμβίωσης. Μοναδική εξαίρεση είναι το δικαίωμα των μερών να παραιτηθούν από τη νόμιμη μοίρα. Η νόμιμη μοίρα είναι η αιτία για την οποία ένας γονέας ή οι κατιόντες (παιδιά - εγγόνια) ή ο σύζυγος ή -τώρα- το μέρος του συμφώνου συμβίωσης του θανόντος μπορεί να προσβάλλει δικαστικά μια διαθήκη. Το περιεχόμενο της νόμιμης μοίρας είναι το μισό της εξ αδιαθέτου κληρονομικής μερίδας, δηλαδή αφορά το μέρος της περιουσίας που θα κληρονομούσε ο ενδιαφερόμενος εάν ο θανών δεν είχε διαθήκη. Εάν δηλαδή μία διαθήκη αποκλείσει τον δικαιούχο από την νόμιμη μοίρα, αυτός έχει το δικαίωμα να αξιώσει δικαστικά το μερίδιό του. Πρέπει να σημειωθεί ότι με το σύμφωνο συμβίωσης, οι συγγενείς του ενός μέρους καθίστανται συγγενείς του έτερου μέρους, γεγονός που εξακολουθεί και ισχύει ακόμη και μετά την λύση του συμφώνου συμβίωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι οικογένειες του ζευγαριού γίνονται συγγενείς εξ αγχιστείας, με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό, όχι μόνο για τα κληρονομικά δικαιώματα, αλλά και σε άλλες σχέσεις (π.χ. περιορισμοί για την σύναψη γάμου που ισχύουν για τους συγγενείς εξ αγχιστείας). Γι' αυτό ο νομοθέτης έδωσε το δικαίωμα παραίτησης των μερών του συμφώνου συμβίωσης από την νόμιμη μοίρα, ώστε να αποτραπούν τυχόν κληρονομικές επιπλοκές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σχέση έντασης τον επιζήσαντα σύντροφο με την οικογένεια του θανόντος.

Διαφορετική ρύθμιση περιουσιακών ή όχι; Το δεύτερο σημείο στο οποίο ο νόμος επιτρέπει την απόκλιση από τις διατάξεις που αφορούν τον γάμο, είναι οι μη προσωπικές σχέσεις των μερών. Ο όρος είναι αποφατικός για να δηλώσει ότι δεν περιορίζεται στα σχετικά με την περιουσία. Αυτά όμως εννοεί: πώς ρυθμίζονται τα οικονομικά και περιουσιακά ζητήματα. Σύστημα κοινοκτημοσύνης ή περιουσιακή αυτοτέλεια; Πλήρες δικαίωμα συμμετοχής στα αποκτήματα ή αποκλίσεις; Εδώ ο νόμος θέτει ένα όριο απόκλισης: η παραίτηση από την συμμετοχή στα αποκτήματα δεν έχει ισχύ, εάν γίνει πριν γεννηθεί η αξίωση αυτή. Επίσης, οι αποκλίσεις από τις διατάξεις του γάμου πρέπει να γίνονται με ακραίο όριο την αρχή της ισότητας και της αλληλεγγύης. Η ανάλυση αυτών των διατάξεων και η εφαρμογή τους στις ανάγκες του κάθε συγκεκριμένου ζευγαριού προϋποθέτει έγκυρη νομική συμβουλή. 68

Επώνυμο τέκνων: επιλογή του ενός επωνύμου ή συνδυασμός και των δύο; Ο νόμος προβλέπει ότι με το σύμφωνο συμβίωσης μπορεί να επιλεγεί το επώνυμο που θα έχουν τα τέκνα που θα αποκτηθούν. Η επιλογή αυτή μπορεί να γίνει όμως και σε στάδιο μεταγενέστερο της

σύναψης του συμφώνου συμβίωσης. Εάν δεν γίνει αυτή η επιλογή, το τέκνο αποκτά συνδυασμό των επωνύμων των δύο μερών του συμφώνου συμβίωσης. Τα παραπάνω νομικά ζητήματα θα πρέπει να έχουν λυθεί και οι αποφάσεις θα πρέπει να έχουν ληφθεί πριν το ζευγάρι φτάσει στο συμβολαιογραφείο. Γι' αυτό και πριν τον συμβολαιογράφο, η ανάλυση των συγκεκριμένων αναγκών που έχει κάθε ζευγάρι θα πρέπει να γίνεται από νομικό σύμβουλο, ώστε οι αποφάσεις να είναι ασφαλείς και να μην προκληθούν παρενέργειες από την εφαρμογή του συμφώνου συμβίωσης.

Τα κενά...

του Συμφώνου!

ν και τα σύμφωνα συμβίωσης του εξωτερικού αναγνωρίζονται και, εφόσον εγγραφούν στο ληξιαρχείο παράγουν τα ίδια αποτελέσματα με το ελληνικό σύμφωνο συμβίωσης, δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη για τον αλλοδαπό γάμο ομόφυλων ατόμων. Επομένως, τα έγγαμα ζευγάρια ωθούνται προς το παρόν να συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης στην Ελλάδα προκειμένου να αναγνωριστούν κοινά δικαιώματα, αν και αυτό προϋποθέτει ιδιαίτερη προσοχή στην διατύπωση, διότι ο γάμος είναι κώλυμα για την σύναψη συμφώνου συμβίωσης. Αυτό είναι κάτι που έπρεπε να είχε ρυθμίσει ο νομοθέτης. Όπως θα έπρεπε να είχε ρυθμίσει το ζήτημα των γονεϊκών δικαιωμάτων, χωρίς να περιορίζεται μόνο στον καθορισμό του κοινού επωνύμου του τέκνου. Τέλος, το σύμφωνο συμβίωσης ισχύει νομικά από την εγγραφή του στο Ληξιαρχείο του δήμου που ζει το ζευγάρι. Μέχρι σήμερα που ρώτησα, μία εβδομάδα πριν την ημέρα εγγραφής των συμφώνων στο ληξιαρχείο (που κατά το νόμο ξεκινά στις 25/1/2016), το Υπουργείο Εσωτερικών δεν έχει αποστείλει εγκύκλιο στους δήμους και οι ληξίαρχοι δεν γνωρίζουν πώς ακριβώς θα συντάξουν τις σχετικές ληξιαρχικές πράξεις.

LIVING

Ζακέτα Cycle Shop&Trade / εσώρουχο army ES collection

Best buy / 72 Posh fashion / 73 Living for love / 74

BEST BUY

shampoo & conditioner ...

engaged! Στους γρήγορους ρυθμούς που ζούμε δεν έχουμε τον χρόνο που θέλουμε να αφιερώσουμε για να αναζητήσουμε τα κατάλληλα προϊόντα περιποίησης μαλλιών. Ένα σαμπουάν θα πρέπει να μας προσφέρει όλα αυτά που θα μας κάνουν να νιώσουμε καλύτερα με την εμφάνιση των μαλλιών μας, με αποτέλεσμα να τονώσει εμάς αλλά και να το προσέξουν οι γύρω μας. Μην ξεχνάμε ότι τα όμορφα μαλλιά βοηθάνε την αυτοπεποίθησή μας.

ο Wash & Go, 27 χρόνια τώρα πρωτοπορεί με το συνδυασμό σαμπουάν και conditioner, μαζί στην ίδια συσκευασία. Όλα αυτά τα χρονιά δημιούργησε εξειδικευμένες σειρές που καλύπτουν και τις πιο απαιτητικές ανάγκες για κάθε τύπο μαλλιών σε άντρες και γυναίκες, όπως είναι η Classic care, η Sport και η αντιπιτυριδική σειρά του. Τώρα με ανανεωμένο design, προσφέρει πενταπλή προστασία σε μία συσκευασία όπου μετά από κάθε χρήση μεταφέρει στα μαλλιά μας τις ευεργετικές ιδιότητές του, χαρίζοντας φρεσκάδα και απαλότητα, αναπτύσσοντας προστατευτική δράση και φροντίζοντας για καθαρά και ευκολοχτένιστα μαλλιά. Χρησιμοποιώντας φυσικά συστατικά, στόχος του είναι να προσφέρει υγιή μαλλιά με λάμψη και όγκο όλη τη διάρκεια της ημέρας. Τα προϊόντα Wash & Go μπορούμε να τα βρούμε εύκολα σε όλα τα καταστήματα λιανικής καθώς και σε καταστήματα καλλυντικών σε όλη την Ελλάδα σε τιμές προσιτές για όλους.

Classic Care: Η Νο 1 σειρά 2 σε 1 Σαμπουάν & Conditioner που υπόσχεται γερά μαλλιά, σε συσκευασία των 400 ml και 700 ml. Sport: Για όλους όσοι αθλούνται η σειρά 2 σε 1 Sport ανανεώνει τα ταλαιπωρημένα μαλλιά, σε συσκευασία των 400 ml και 700 ml. Αντιπιτυριδικό: Η απόλυτη σειρά 2 σε 1 για την καταπολέμηση της πιτυρίδας, σε συσκευασία των 400 ml.

POSH FASHION ▶Τάσος Λαζαρίδης ✉ pfposhfashion@gmail.com

Living The Posh Life LACOSTE

JACK & JONES

TRUSSARDI

TOMMY

GANT

TOMMY

Σακάκι (το):

Η αγορά του έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς είναι ένα κλασικό κομμάτι που θα πρέπει να έχετε διαχρονικά στη ντουλάπα σας για ένα proper look. Παραδοσιακά, υπάρχουν δύο βασικά στιλ: Tο αγγλικό, που είναι και πιο κλασικό και πιο βαρύ στην κατασκευή και το ιταλικό, που είναι πιο στιλάτο και πιο ελαφρύ. Τελευταία, όλο και περισσότερο η μόδα τείνει προς το ιταλικό design εξ' ου κι εγώ τα προτιμώ ξεκάθαρα. Θυμηθείτε ότι τα πιο μοντέρνα σακάκια ράβονται πλέον πιο μεσάτα και πιο σφιχτά στο σώμα, σαν να το "αγκαλιάζουν". Όσον αφορά στο σωστό λουκ, σας παραθέτω σχετικές συμβουλές... Αρχικά, το σωστό μήκος του σακακιού φτάνει εκεί που τελειώνει το φερμουάρ του παντελονιού και καλύπτει πλήρως τα οπίσθιά σας (εκτός εάν συντρέχουν λόγοι για το αντίθετο...) Ακόμα, λένε πως "κανένας άνδρας με στυλ δεν έχει καθίσει ποτέ με κουμπωμένο το σακάκι του". Το ξεκουμπώνει πριν καθίσει. Νομίζω πως θα συμφωνήσω. Αντίθετα, θα πρέπει να το έχετε πάντα κουμπωμένο όταν χαιρετάτε τον άλλον. Τέλος, το τελευταίο κουμπί στο σακάκι και το γιλέκο είναι μόνο για εφέ και δεν κουμπώνει ποτέ! (σε αυτό δεν υπάρχουν "εκτός"...) 73

t shirt Top man Sotris / Jean Dsquared eponymo / εσώρουχο ES collection

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης Styling: Διονύσης Κολποδίνος Make up / μαλλιά: Ελευθερία Σαββοπούλου Μοντέλα: Σταύρος, Σπύρος, Μάκης (guinda.gr) 74

t shirt με prints H&M / εσώρουχοES collection / Jeans Dsquared eponymo

Φόρμα: Top man Sotris

jeans Dsquared eponymo / jacket Dsquared eponymo / Παντελόνι Balmain / jacket Dsquared eponymo

εσώρουχο Addicted

Εσώρουχο ES collection / Jens Dsquared/ Esorouxo ES collection / Jean γκρί Dsquared

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ▶Τασος Θεοδωρόπουλος ✉ terra_selida@hotmail.com

H χαμένη λεωφόρος θα 'ναι πάντα εκεί... Ο ΤΑΖ πανικόβλητος που μεγαλώνει σκέφτηκε να αυτοπυρποληθεί, αλλά μετά το ξανασκέφτηκε και είπε “γιατί να μην ανοίξω ΚΑVAFIS καφε- βενζινάδικο” σε δρόμο σινεμά;

αλήθεια είναι πως ποτέ μου δεν περίμενα να μεγαλώσω. Είχα φάει κι εγώ όπως πολλοί άλλοι τη χάπα του Πιτερ Παν που δεν μεγαλώνει ποτέ. Τόσο σίγουρος ήμουν γι αυτό που διάβαζα Καβάφη στα ερωτικά του και έλεγα μέσα μου “τι μαλάκας και μίζερος τύπους”. Φωναχτά δεν το έλεγα μην με πάρουν με τις ντομάτες. Αλλά κάπου εκεί στα 18, από τη φύση σου δεν μπορείς να νιώσεις τη μελαγχολία του πόθου και της μοναξιάς και της ανάγκης σου να τα εκφράσεις χωρίς να τα εξευτελίζεις. Τα χρόνια πέρασαν, Καβάφης όπως είναι προφανές δεν έγινα ποτέ μολονότι στην πορεία τον αγάπησα. Ούτε καν συγγραφέας δεν έγινα. Πολλά πράγματα δεν έγινα ποτέ και το ρολόι τρέχει αμείλικτο και δεν ξέρω τι να πρωτοπρολάβω. Ένα πληκτρολόγιο έχω για εραστή και σύμμαχο, γεμάτο στάχτες από τσιγάρα, ενίοτε και βότκα. Αυτό με τη βότκα κοστίζει γιατί μετά το πάω για επιδιόρθωση και μου ζητάνε 500 ευρώ γιατί λέει καταστράφηκε ο μητρικός δίσκος. Ρε πούστη μου, ακόμα κι εδώ με κυνηγάει το οιδιπόδειο; Και μητρικός και δίσκος; Τι σημαίνει όλο αυτό; Ότι όσα γράφω τόσα χρόνια τα γράφω σε ένα μηχάνημα που η μάνα μου ηχογράφησε τα τραγούδια της σε cd μετά εγώ της τα κατέστρεψα και πρέπει να πληρώσω γι αυτό; Στην τελική εκείνη φταίει, εκείνη μου έμαθε τον Καβάφη (τον Χριστιανόπουλο μου τον κράτησε κρυφό και πολύ καλά έκανε) και τον Παζολίνι. Τον Παζολίνι μου τον έμαθε ως κομμουνιστή βέβαια κι όχι ως πούστη αλλά συμβιβαστήκαμε με το χρόνο πάνω στο

συγκεκριμένο ζήτημα. Ναι ξέρω πως ξεκίνησα από το χρόνο που κυλάει και μετά σε πήγα στη μάνα μου λες και χάθηκα μέσα στο κείμενο αλλά στην ουσία αυτά είναι αλληλένδετα. Γιατί και η μάνα σου δεν περίμενε ποτέ της πως θα μεγαλώσεις. Ή μάλλον, το περίμενε αλλά είχε διαγράψει από το μυαλό της πως μεγαλώνεις και μετά πεθαίνεις. Με αποτέλεσμα από ένα σημείο και μετά να έχεις μαζί της μια σουρεαλιστική διαλεκτική του θανάτου. Όπως και με τον εαυτό σου στην ουσία και με πολλά πράγματα. Αυτή η διαλεκτική βγάζει δόντια επικίνδυνα όταν οδηγείται σε παρατημένους λεωφόρους του παρελθόντος σου που παραμερίστηκαν για να χτιστεί παραδίπλα μια υπερσύγχρονη καινούργια λεωφόρος. Κι ενώ εσύ διασχίζεις με ασφάλεια αυτή τη νέα λεωφόρο, βλέπεις από το τζάμι του αυτοκινήτου σου, τα απομεινάρια της παλιάς. Χορταριασμένα και γεμάτα ρωγμές. Και σε πιάνει μια τρελή επιθυμία να στρίψεις το αμάξι και να πας πάλι εκεί, στην παλιά σου Χαμένη Λεωφόρο μολονότι ξέρεις πως δεν μπορείς πια να τη διασχίσεις. Άσε το ότι τότε που τη διέσχιζες δεν είχες καν αμάξι, απλά περπατούσες κι έκανες ωτοστόπ. Η αλήθεια λοιπόν είναι πως ναι, μεγάλωσα. Το να ξεμπερδέψεις με αυτό είναι πιο δύσκολο κι από το να πας στην εφορία. Χρωστούμενα, παραλείψεις και σαν τόκος μια πρωτόγνωρη ροκ μοναξιά. Όχι αυτή της μιζέριας και του “δεν με παίζουν πλέον οι φιλενάδες μου”. Μπορείς να εγκλωβιστείς σε αυτό αν θες αλλά είναι άλλου τύπου μοναξιά. Ροκάρει

και πονάει αλλά σου χαρίζει μια ελευθερία περίεργη, σαν να είσαι στην άκρη ενός λόφου, να φυσάει, να φοράς ένα τζάκετ και να παρακολουθείς την πόλη να απλώνεται στα πόδια σου. Να γεννιέται, να μεγαλώνει, να πεθαίνει, να γεννιέται ξανά. Ω ναι, πονάει. Είναι βελόνα στο σώμα σου η άρνησή σου να σηκωθείς στα πόδια σου και να βρεις τον τρόπο με τον οποίο η χαρμολύπη γίνεται τσίρκο. Είναι χαστούκι το πόσο βαρετά βλέπεις πλέον διάφορα ξέσαλα πάρτι του παρελθόντος σου (που κάθε άλλο παρά βαρετά ήταν). Είναι αίσθημα χασούρας το σε πόσες αγκαλιές που σε περίμεναν δεν αφέθηκες διεκδικώντας ένα γενικό και αόριστο σύννεφο τσαλαπατημένης ανεξαρτησίας. Άσε που όλα τα παραπάνω τα έγραφες και στον σκληρό δίσκο της μαμάς σου στο laptop που λέγαμε και η μαμά σου επίσης δε θα ζει για πολύ ακόμα. Οπότε τι κάνεις; Κατ' αρχάς μια χαρά. Από κει και πέρα “πειράζεις” λίγο τα δρομολόγια ώστε να μην το καταλάβουν αμέσως οι υπόλοιποι και να αναγκαστούν να κάνουν παράκαμψη περνώντας από τη Χαμένη Λεωφόρο σου που θα έχεις ανοίξει βενζινάδικο – ντίσκο με το όνομα ΚΑVAFIS (μην ανησυχείς, Madonna θα παίζει). Στην αρχή θα είναι αμήχανα και θα φαίνεται όλο κουρασμένο ρετρό, λίγο μετά θα ακουστούν τα πρώτα γέλια και θα μείνετε ξύπνιοι όλο το βράδυ. Μπορεί και να μην μείνετε ξύπνιοι απλά να ονειρευτήκατε ότι μείνατε ξύπνιοι αλλά κι αυτό το ίδιο είναι στη Χαμένη Λεωφόρο. Με τον καιρό, από στόμα σε στόμα, το βενζινάδικό σου εκεί θα γίνει το καλύτερα κρυμμένο μυστικό της πόλης κι εσύ ξανά ο ήρωας καυσίμων της ζωή σου. 81

GAY SEXUAL HEALTH ▶Σοφοκλής Χάνος,Υπεύθυνος Checkpoint

Τα Checkpoint σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη, κάνουν δωρεάν τεστ για HIV/ Aids, Hep B, Hep C. Aποτελέσματα μέσα σε λίγα λεπτά!

athcheckpoint.gr

Ο υπεύθυνος των Checkpoint απαντάει στις ερωτήσεις σας! Γεια σας. Με λένε Γ. και πρόσφατα ανακάλυψα ότι μου αρέσει το fisting. Θα ήθελα να μου πείτε κατά πόσον επικίνδυνη θεωρείται η πρακτική αυτή για να κολλήσω HIV. Αγαπητέ φίλε/φίλη Γ., γεια σου και σε ευχαριστούμε για την επικοινωνία σου μαζί μας. Έχουμε αναφερθεί στο fisting σαν σεξουαλική πρακτική και στο παρελθόν αλλά μια και ξαναφέρνεις το θέμα στην επιφάνεια, μπορούμε να επαναλάβουμε ορισμένα βασικά πράγματα. Αρχικά και κυρίως για τους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν τι είναι η πρακτική αυτή, ουσιαστικά μιλάμε για την πρακτική του να βάζει κάποιος γροθιά στον πρωκτό κάποιου άλλου. Υπάρχει λοιπόν μικρός κίνδυνος μετάδοσης του HIV αν χρησιμοποιούμε τα δάχτυλά μας στον πρωκτό δεδομένου βέβαια του γεγονότος να μην υπάρχουν παρόντα κάποια κοψίματα, τραυματισμοί, πληγές ή φλεγμονές είτε στα δάχτυλα ή στον πρωκτό. Επίσης μιλάμε για χαμηλή επικινδυνότητα καθώς παρακάμπτεται το ενδεχόμενο της εκσπερμάτισης εσωτερικά στον πρωκτό. Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι α) η γροθιά μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία στον βλεννογόνο του εντέρου (δηλαδή στην εσωτερική πολύ ευαίσθητη και απορροφητική περιοχή του πρωκτού) και αν συνεχίσουμε και με άλλες πρακτικές, αντιλαμβανόμαστε ότι η επικινδυνότητα αυξάνεται καθώς επίσης και ότι β) δεν είναι μόνο ο HIV που πρέπει να μας απασχολεί αλλά υπάρχει και η πιθανότητα να έρθουμε σε επαφή πχ. με τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV) η οποία μεταδίδεται αιματογενώς άρα για ακόμη μια φορά, προσοχή στην ύπαρξη τραυματισμών και ανοιχτών πληγών είτε στα δάχτυλα ή στον πρωκτό μας. Επίσης, είναι καλό να γνωρίζουμε πως αν θέλουμε να εμπλακούμε τόσο σε διεισδυτικό σεξ αλλά και σε fisting, η σειρά που θα πρέπει να ακολουθούμε είναι πρώτα το διεισδυτικό σεξ και μετά το fisting. Αυτό γιατί αν γίνουν αντίστροφα, είναι πολύ πιθανό να υπάρξει κάποιος τραυματισμός στον βλεννογόνο του εντέρου, να υπάρχει ποσότητα αίματος και με το διεισδυτικό σεξ να ακολουθεί του fisting (και ειδικά στην περίπτωση του απροφύλακτου που δεν συστήνουμε βεβαίως για ευνόητους λόγους, κυρίως αν μιλάμε για one night stand) να αυξάνεται το ρίσκο μιας πιθανής μετάδοσης κάποιου

άλλου σεξουαλικώς μεταδιδόμενου νοσήματος, πέρα από τον HIV. Σαν συμβουλή ας κρατήσουμε τα εξής: Αν κάνουμε fisting συστήνουμε πάντα να χρησιμοποιούνται γάντια latex σε συνδυασμό με μεγάλη ποσότητα υδατοδιαλυτού (δηλαδή με βάση το νερό) ή άλλου ειδικού -για fisting πρακτικές- λιπαντικού. Θα ήθελα να ρωτήσω αν με το οποιοδήποτε «παιχνίδι» πριν το σεξ, υπάρχει περίπτωση να κολλήσω HIV. Πόσο θα πρέπει να ανησυχώ ειδικά αν μου αρέσει να τρίβω τα γεννητικά μου όργανα πάνω στα όργανα του εκάστοτε συντρόφου μου μια και τον τελευταίο καιρό κάνω συχνά επαφές με διαφορετικούς συντρόφους. Ευχαριστώ. Αγαπητέ φίλε/φίλη, με την πρακτική που περιγράφεις, το ρίσκο μιας πιθανής μετάδοσης για τον HIV ουσιαστικά δεν υπάρχει. Για να έρθουμε πιθανώς σε επαφή με τον ιό θα πρέπει να μιλάμε για απροφύλακτη διεισδυτική σεξουαλική επαφή με ή όχι εκσπερμάτιση και μέσα (είτε στον πρωκτό για ομοφυλόφιλη και ετεροφυλόφιλη επαφή ή στον κόλπο αν μιλάμε για ετεροφυλόφιλη επαφή) και μάλιστα υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις που δεν θα αναλύσουμε εδώ προς εξοικονόμηση του χώρου. Παρόλα αυτά, να θυμάσαι πάντα ότι υπάρχουν και άλλα πιθανά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα που μεταδίδονται πολύ πιο εύκολα από τον HIV και για τα οποία, είτε υπάρχει απλή θεραπεία, λχ. ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (ή τα γνωστά κονδυλώματα) ή πλήρης ίαση σε ορισμένες περιπτώσεις, βλέπε γονόρροια, χλαμύδια κλπ. Όπως και στο Checkpoint έτσι και μέσω αυτής της στήλης για την σεξουαλική μας υγεία, συστήνουμε πάντα να έχουμε την πρόληψη για τον HIV αλλά και για 2-3 άλλα βασικά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (πχ. σύφιλη, ηπατίτιδες, χλαμύδια, κονδυλώματα, βλεννόρροια) αρκετά «ψηλά» στην ζωή μας και αυτό μπορούμε να το καταφέρουμε μέσω της συστηματικής χρήσης προφυλακτικού (ειδικά όταν δεν γνωρίζουμε την κατάσταση της υγείας του εκάστοτε σεξουαλικού μας συντρόφου ως προς τον HIV), υδατοδιαλυτού λιπαντικού και φυσικά μέσω της αποστιγματοποίησης της τακτικής εξέτασης.

Mπορείτε να στέλνετε τις ερωτήσεις σας στο info@avmag.gr 82

GAY SEXUAL HEALTH ▶Ζακ Κωστόπουλος ✉ zach.kost@gmail.com

ένα χάπι την ημέρα Πολύ συχνά λέμε, το έχω και πει κι εγώ, ότι στις μέρες μας το να ζεις με HIV δεν είναι όπως ήταν σε παλαιότερες εποχές, έχουν εξελιχθεί η επιστήμη και οι θεραπείες, μπορούμε να ζούμε καλά, να ζούμε πολύ, να μην κινδυνεύει η υγεία μας, εφόσον προσέχουμε, τηρούμε την θεραπεία μας, φροντίζουμε τον εαυτό ή την ευατή μας. Λέμε «Έλα μωρέ, ένα χάπι την ημέρα παίρνεις και όλα καλά». Και ναι μπορεί παίρνεις ένα χάπι την ημέρα και να είσαι καλά στην υγεία σου, αυτό αληθεύει. Αλλά μπορεί ακόμα και το ένα αυτό χάπι την ημέρα να μην είναι τόσο εύκολη υπόθεση όσο ακούγεται. Τουλάχιστον όχι για όλες και όλους. Λέγοντας αυτό το «Απλά ένα χάπι την ημέρα» αφήνουμε απ’ έξω τις ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις του να ζει κανείς με HIV και αφήνουμε απ’ έξω το στίγμα, που παρά το γεγονός ότι η επιστήμη έχει κάνει άλματα σε αυτόν τον τομέα, έχουμε μείνει ακόμα, δυστυχώς, πολύ πίσω. Βλέπεις για το στίγμα, για την κακή ψυχολογική κατάσταση και την αδυναμία που μπορεί κανείς να έχει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα του «είμαι οροθετικός/οροθετική» χάπι δεν υπάρχει. Για να το δώσω και σε πρακτικό επίπεδο, με παράδειγμα, μιλούσα τις προάλλες με κάποιον που σχετικά πρόσφατα, πριν μερικούς μήνες, διαγνώστηκε με HIV και ενώ του προτάθηκε από τον γιατρό του να ξεκινήσει θεραπεία και πήρε όντως το πρώτο κουτί με τα χάπια, δεν το έχει ακόμη, καν, ανοίξει. Μου έλεγε πως αυτό που τον εμποδίζει είναι το γεγονός πως με το να το ανοίξει, με το να ξεκινήσει την αγωγή, παραδέχεται, πραγματικά, ότι ναι όντως έχει HIV. Ότι ναι, όντως έχει ένα θέμα υγείας που θα πρέπει σε καθημερινή βάση να αντιμετωπίζει. Έβλεπε αυτό το «ένα χάπι την ημέρα» ως μια ημερήσια, σκληρή υπενθύμιση μιας πραγματικότητας που δεν ήταν ακόμη έτοιμος να αντιμετωπίσει. Και έτσι, αυτό που τελικά φαίνεται τόσο απλή υπόθεση, δεν είναι. φυσικά δεν είναι ο μόνος.

Στείλτε τις ερωτήσεις σας στο zach.kost@gmail.com

Και μπορεί όταν δεν είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις αυτή την πραγματικότητα, να μην μπορείς να ξεκινήσεις ή αν την έχεις ξεκινήσει, να μην είσαι συνεπής με την θεραπεία σου. Εύκολη λύση ή λύση που να κάνει για όλες και όλους

δυστυχώς δεν υπάρχει. Κι εγώ έχω περάσει περιόδους που πραγματικά, δεν θα ήθελα να έχω να σκεφτώ, μέσα σε όλα τα άλλα που μπορεί να έχει κανείς να αντιμετωπίσει και το θέμα του HIV, που έχω νιώσει πως η «απλή» αυτή υπόθεση του «παίρνω τα χάπια μου» μπορεί να είναι περισσότερο βάρος, περισσότερο δύσκολο να τηρήσεις απ’ ότι φαίνεται. Αυτό που εμένα σε τέτοιες περιόδους με βοηθάει, όπως και ένα από τα πράγματα που έχει βοηθήσει γενικά στο πως αντιμετωπίζω την οροθετικότητα μου και που θα μπορούσα να προτείνω ως λύση, είναι να μην το περνάς μόνος ή μόνη σου. Ναι, είναι μια συμβουλή που έχω ξαναδώσει αλλά που τελικά, βοηθάει σχεδόν σε όλα. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε, έναν τουλάχιστον άνθρωπο, όπου να μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό. Τις περισσότερες φορές που με προσεγγίζουν για να με ρωτήσουν ή να ζητήσουν κάποια συμβουλή μου σε θέματα που αφορούν τον HIV, μου λένε πως είναι επειδή δεν έχουν που αλλού να απευθυνθούν. Γιατί το στίγμα, που λέγαμε, γίνεται εμπόδιο στο να μπορείς να ανοιχτείς. Και πολλές φορές μπορεί να μην είμαστε καλοί σύμβουλοι του εαυτού μας. Μπορεί να χρειαζόμαστε την «φωνή της λογικής» να την κάνει κάποιος άλλος. Και αν δεν έχουμε φίλες, φίλους, κλπ που να μπορούμε να τους ανοιχτούμε ή αν δεν νιώθουμε ότι μπορούν να μας βοηθήσουν όσο χρειάζεται, μπορούμε πάντα να απευθυνθούμε σε κάποιον επαγγελματία, μπορούμε να μιλήσουμε με τον ή την γιατρό που μας παρακολουθεί για αυτά που μας απασχολούν (και αν δεν νιώθεις άνετα να μιλάς με τον ή την γιατρό σου ίσως πρέπει να σκεφτείς το να αναζητήσεις άλλον ή άλλη) ή να αναζητήσουμε βοήθεια σε κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας, σε κάποιον φορέα που ασχολείται με τον HIV, σε άλλους ανθρώπους που βιώνουν μια αντίστοιχη κατάσταση. Γενικά, βρες κάπου να μιλήσεις. Και σκέψου ότι με το να κλείνεις τα μάτια σου, ίσως να κερδίσεις λίγο χρόνο, αλλά δεν δίνεις καμία απολύτως λύση. Μπορεί να ακούγεται κοινότυπο, αλλά δεν έχω κάτι καλύτερο και ουσιαστικότερο να πω. Και μπορεί, κάπως έτσι, να μην βλέπεις την θεραπεία σαν μια υπενθύμιση πως κάτι πάει στραβά, αλλά σαν μια υπενθύμιση πως όλα θα πάνε καλά. 83

INTENSIVE CARE ▶Γρηγόρης Τανός ✉ greg.tanos@gmail.com

Κοιλιοπλαστική Η επίπεδη κοιλιά έχει καθιερωθεί ως πρότυπο ομορφιάς και πολλά έχουν γραφτεί σχετικά με τη σωστή διατροφή και ασκήσεις γυμναστικής που μπορούν να χαρίσουν αυτό το αποτέλεσμα. Συχνά όμως πάρα τις φιλότιμες προσπάθειες, η μόνη λύση είναι η χειρουργική με τη διενέργεια κοιλιοπλαστικης.

5) Ποια είναι η συνήθης αποθεραπεία;

1) Τι είναι η κοιλιοπλαστική;

6) Υπάρχουν επιπλοκές; Είναι ασφαλής επέμβαση;

Είναι η χειρουργική αφαίρεση της περίσσειας του δέρματος και του λίπους του κοιλιακού τοιχώματος με παράλληλη ενίσχυση των κοιλιακων μυών.

Όπως κάθε επέμβαση, έτσι και η κοιλιοπλαστική ενέχει κάποιους κινδύνους, τόσο ιατρικούς όσο και αισθητικούς, όπως το ασύμμετρο και μη επιθυμητό αποτέλεσμα ή προβλήματα με την επούλωση. Αυτό που έχει σημασία είναι η σωστή επιλογή του είδους της επέμβασης για τον κατάλληλο ασθενή, ενώ επιβάλλεται ο γιατρός να σας δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας ότι με την εμπειρία και την τεχνική του κατάρτιση, μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

2) Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται; Σε όσους παρουσιάζουν σημαντική χαλάρωση του δέρματος ιδίως στο κάτω μέρος της κοιλιάς και ιδίως σε όσους αυτό συνδυάζεται με κηλη ή διάσταση των μυών της κοιλιάς, που συχνά χειροτερευει αντί να βελτιώνεται με τη γυμναστική. 3) Είναι ιδανική ένδειξη η χαλάρωση μετά από εγκυμοσύνη; Πράγματι αποτελεί μια από τις καλύτερες ενδείξεις αφού παράλληλα με τη σύσφιξη της κοιλιάς αποτελεί και τη μοναδική αποτελεσματική μέθοδο θεραπείας των ραβδώσεων που ταλαιπωρούν αρκετές γυναίκες, ιδίως μετά από πολλές κυήσεις. 4) Μπορεί να συνδυαστεί με άλλες επεμβάσεις; Σε γυναίκες ασθενείς πολύ συχνά συνδυάζεται με ανορθώση στήθους ή μηρών, ενώ σε άνδρες με διόρθωση γυναικομαστίας, ιδίως σε ασθενείς μετά από μαζική απώλεια βάρους. Στις περιπτώσεις αυτές μάλιστα αποτελεί την ιδανική μέθοδο για μια ριζική αναμόρφωση του σώματος. 84

Μετά την επέμβαση, ο ασθενής μπορεί να αναμένει μια λογική περίοδο αποθεραπείας με πρηξίματα και μελανιές που υποχωρούν σταδιακά, ενώ πρέπει κανείς να αποφύγει τη γυμναστική και την άρση βάρους για περίπου έξι εβδομάδες. Σε ότι αφορά την επιστροφή στην εργασία, ποικίλλει ανάλογα με το είδος, συνήθως όμως απαιτείται ανάρρωση για μια ως δύο εβδομάδες.

7) Υπάρχει κάτι νέο στην κοιλιοπλαστική; Η πλαστική χειρουργική διαρκώς προοδεύει και νέες μέθοδοι δίνουν ακόμα καλύτερα αποτελέσματα για τον κατάλληλο ασθενή. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει η μίνι κοιλιοπλαστική με μικρή τομή στο κάτω μέρος της κοιλιάς και η λιπογλυπτική όπου με παράλληλη λιποαναρροφηαη βελτιώνονται οι καμπύλες στο πλάι της κοιλιάς ενώ τονίζονται και διαγράφονται πλήρως οι κοιλιακοί μυς χαρίζοντας γρά_____μμωση και υπέροχο αποτέλεσμα.

Ο Γρηγόρης Τανός είναι Πλαστικός Χειρουργός, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, με ειδίκευση στην Αθήνα και μετεκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργάζεται ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο NHS Αγγλίας καθώς και σε ιδιωτικές κλινικές στην Αθήνα.

FITNESS ▶Στέλιος Καπετανάκης ✉ www.fightbook.gr

για τέλειους κοιλιακούς

4 πράγματα

που θα πρέπει να κάνετε για να χτίσετε μύες (Όγκος και μυική ενδυνάμωση) Είστε έτοιμοι να χτίσετε νέους μύες; Σας έχουμε μερικές γενικές συμβουλές για να αλλάξετε ό, τι κάνετε μέχρι τώρα, προκειμένου να προσθέσετε κιλά στη ζυγαριά - από τα καλά όμως κιλά. Δεν χρειάζεται να αλλάξετε ριζικά τη διατροφή σας ή την προπόνησή σας – λίγες μόνο πινελιές χρειάζονται για να δείτε βελτίωση! 1) Φάτε περισσότερο από όσο φάγατε χθες Εάν δεν βάλατε ούτε γραμμάριο λίπους χθες, τότε υπάρχει μια πολύ καλή πιθανότητα ότι μπορείτε να είστε σε θέση να προσθέσετε 50 έως 100 θερμίδες στη διατροφή που έχετε σήμερα χωρίς να γίνει λίπος - το οποίο σε συνδυασμό με πολλά βάρη και επαρκή ύπνο μπορεί να οδηγήσει σε μυική ανάπτυξη. Παρακολουθήστε τη θερμιδική σας πρόσληψη χρησιμοποιώντας online εργαλεία ή γράφοντάς την σε ένα απλό τετράδιο. Ένα πρόσθετο πλεονέκτημα είναι ότι από τη στιγμή που δεν διαφέρει η διατροφή σας πολύ από άποψη διαφορετικών πηγών (δηλαδή συνήθως τρώτε στάνταρ φαγητά), μπορείτε να κάνετε ένα απλό copy-paste τα περισσότερα γεύματα της ημέρας από την πρώτη εβδομάδα κιόλας στις επόμενες. 2) Σηκώστε περισσότερο από όσο σηκώσατε την τελευταία φορά Πρόοδος στο γυμναστήριο επιτελείται μόνο όταν έχετε σηκώσει περισσότερο από ό, τι κάνατε την προηγούμενη φορά. Χρησιμοποιήστε τις πλάκες 1 και 2,5 κιλών πλάκες - που είναι ο καλύτερος φίλος σας όταν πρόκειται για την προσθήκη της 86

μυϊκής μάζας. Απλά σηκώστε λίγο περισσότερο κάθε φορά και οι μύες δεν θα έχει καμία επιλογή παρά να αναπτυχθούν! 3) Λαμβάνετε τα συμπληρώματά σας τη σωστή ώρα Το σώμα σας θα είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί καλύτερα τις βιταμίνες, τα μέταλλα, και τα συμπληρώματα που καταναλώσετε, σε ένα οργανωμένο πρόγραμμα. Μπορείτε να φανταστείτε πρόοδοχωρίς τον σωστό ύπνου, σωστή προπόνηση, και φαγητό; Τι σας κάνει να νομίζετε ότι μπορείτε απλά να πετάξετε μια πρωτεΐνη από εδώ και ένα αμινοξύ από εκεί, όταν πρόκειται για τη λήψη συμπληρωμάτων σας; Ακολουθήστε το ρολόι και το σώμα σας θα αναπτυχθεί έχοντας συνηθίσει να παίρνει τα κατάλληλα θρεπτικά στοιχεία στην κατάλληλη στιγμή. 4) Η πρωτεΐνη ορού γάλακτος πρέπει να θεωρείται ως η πέμπτη ομάδα τροφίμων Σταματήστε να πιστεύετε ότι η πρωτεΐνη ορού γάλακτος είναι φαγητό. Δεν είναι. Η αλήθεια όμως είναι, ότι πρόκειται για μια πολύτιμη τροφή. Μία πλήρης πρωτεΐνη, και μια πολύ γρήγορη στην πέψη πηγή αμινοξέων χρειάζονται για να χτίσετε μύες. Θα πρέπει να προγραμματίσετε τα γεύματά σας γύρω από την πρωτεΐνη σας και όχι το αντίθετο αλλά πάντα να φροντίζετε να έχετε μια-δυο κουταλιές έτοιμες για ρόφημα όταν δείτε ότι έχουν περάσει 2,5 έως 3 ώρες από την τελευταία σας λήψη πρωτεϊνών, για να κρατήσετε τον καταβολισμό των μυών στο ελάχιστο.

Πράσινο τσάι: Το πράσινο τσάι έχει ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό σου σε περίοδο διατροφής, αφού αποτελεί φυσικό λιποδιαλύτη. Ρόφημα με κανέλα, μέλι & λεμόνι: Ο συνδυασμός αυτός μπορεί να διατηρήσει τα επίπεδα του σακχάρου στο κατάλληλο σημείο, να συμβάλει στην καλύτερη λειτουργία του αίματος και να θέσει σε εγρήγορση τον εγκέφαλό σου. Χυμός γκρέιπφρουτ: Eίναι πλούσιο σε βιταμίνη C, που ενισχύει τις άμυνες του οργανισμού και καταπολεμά δραστικά το λίπος. Χυμός ανανά: Ο χυμός ανανά αποτελεί μια ιδανική λύση για να ξεφύγεις από τα καθιερωμένα. Φυσικά, εννοούμε φυσικό χυμό. Τσάι με τζίντζερ/ πιπερόριζα: Εχει την ιδιότητα να κόβει την όρεξη. Για το λόγο αυτό, φρόντισε να το πίνεις μισή ώρα πριν το γεύμα σου, προκειμένου να καταναλώσεις λιγότερη ποσότητα τροφών. Καφές: Ο καφές όχι μόνο δεν σου κάνει κακό, αλλά αντιθέτως, αυξάνει τους παλμούς της καρδιάς σου, με άμεση συνέπεια να τίθεται σε εγρήγορση και ο μεταβολισμός σου. Ρόφημα λουίζας, ιβίσκου & τσουκνίδας: Τρία θαυματουργά βότανα ενώνουν τα αρώματά τους αλλά και τις δυνάμεις τους. Η λουίζα, το «βότανο της δίαιτας», είναι από τα πιο διαδεδομένα αφού μπορεί να ρυθμίσει την όρεξή σου...

EXPLORE THE GAY WORLD Ας μιλήσουμε για...

ΑΠΟΤΡΙΧΩΣΗ Τips για όλο το σώμα και όσα πρέπει να ξέρεις…

1. Μασχάλες Φρόντισε να κόβεις τις τρίχες σε αυτό το σημείο για να μην θυμίζουν ζούγκλα. Όχι μόνο είναι καλύτερο αισθητικά, αλλά θα δεις ότι οι μασχάλες σου θα ιδρώνουν λιγότερο και δεν θα μυρίζουν έντονα. 2. Γεννητικά όργανα Σκέψου το έστω για λόγους υγιεινής! Οι τρίχες συγκρατούν όλες τις μυρωδιές του σώματος και ευνοούν την ανάπτυξη βακτηριδίων! Άσε που η αποτρίχωση του σημείου δίνει 2,5 πόντους επιπλέον... ξέρεις που. Βέβαια, όπως και στην περίπτωση στέρνου - ώμων - πλάτης, θα πρέπει να ασχολείσαι τακτικά με την περιποίηση των τριχών αυτών. 3. Στήθος - κοιλιά - ώμοι - πλάτη Το να έχεις λίγες τρίχες στο στέρνο είναι σίγουρα κάτι εντελώς διαφορετικό από το να διαθέτεις κάτι που παραπέμπει σε πουλόβερ. Αραίωσε τις τρίχες στο στέρνο, βγάλε όσες έχεις στην πλάτη και τους κοιλιακούς σου! Δεν είναι μόνο θέμα look, αλλά και καθαριότητας, αφού οι τρίχες αιχμαλωτίζουν βακτήρια. Βέβαια, άπαξ και το ξεκινήσεις δεν το σταματάς, καθώς η τριχοφυΐα στα εν λόγω σημεία απαιτεί τακτική περιποίηση.

Spartacus International Gay Guide 2016 137 countries . 75 city maps . 21,000 addresses . 1,008 pages

Spartacus Hotel Guide 2016

85 countries . 900 hotels, guest houses & resorts . 384 pages

Spartacus Sauna Guide

63 countries . 650 gay saunas . 224 pages

Spartacus App

for more information visit www.spartacusworld.com

Προϊόντα αποτρίχωσης

Κερί: αρκετά επώδυνο! Απέφυγε το ντους πριν το χρησιμοποιήσεις, γιατί οι τρίχες θα υγρανθούν και δεν θα βγαίνουν εύκολα. Κρέμες αποτρίχωσης: διαλύουν τις τρίχες, έτσι ώστε να απομακρύνονται με ένα απλό ντους. Μηχανή trimming: Ο πιο εύκολος τρόπος να περιποιηθείς τα τριχωτά σου μέρη και να ορίσεις εσύ το μήκος και το βάθος του κουρέματος. Laser: η πιο μοντέρνα και αποτελεσματική μέθοδος, για να το κάνεις χρειάζεται εργαλεία και εξειδικευμένο προσωπικό! Χρησιμοποιείστε όποια ανταποκρίνεται στις ανάγκες σας! 87

ΛΟΥΚΑ ΣΒΩΤΖΟΥ ΚΑΛΑΙΤΣΑΚΗ - ΖΩΔΙΑ

Zώδια & γάμος: βρει και καμιά νταγκεροτυπία από προπροπαππούδες θα τη στολίσει κι αυτή. Μετά τον γάμο ο ταύρος θέλει λίγο προσοχή γιατί βαριέται εύκολα, οπότε είναι πολύ πιθανό μετά το σύμφωνο, τον πρώτο χρόνο να πάρει τουλάχιστον 15 κιλά κι αν δεν τον ξεκουνήσεις λίγο, αυτά θα αυξάνονται γεωμετρικά. Κατά τα άλλα είναι συντροφικό ζώδιο, αλλά για να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο προϋποθέτει τεράστια εμπιστοσύνη. Και γενικά δεν εμπιστεύεται κανέναν.

Δίδυμος Ο Δίδυμος χρειάζεται μελέτη πριν τον γάμο γιατί το θεωρεί πολύ σπουδαία απόφαση κι αν το κάνει θα είναι σίγουρος. Βέβαια, μπορεί και να σου λύσει το σύμφωνο στο πιτς φιτίλι γιατί μετά το γάμο θα βαριέται και θα θέλει να κοιτάξει την καριέρα του, που αυτό δεν μας ενοχλεί, αλλά μπορεί να γράψει τον/την σύζυγο στα απαυτά του. Και για να περάσουμε σε κάτι πιο καυτερό, οι Δίδυμοι μετά τον γάμο ακριβώς επειδή βαριούνται, αρχίζουν και βγάζουν βίτσια και φετίχ όλων των ειδών οπότε είναι μεζές για μερακλήδες.

Καρκίνος Κριός Δε θέλει γάμο ο Κριός. Ούτε γάμους θέλει, ούτε σύμφωνα, ούτε τίποτα. Βέβαια του αρέσει και η ιδέα της οικογένειας και η ιδέα της αγάπης και τέτοια πράγματα, αλλά αν αποφασίσει γάμο θα το αποφασίσει από μόνος του. Εγώ, βέβαια, λέω να μην το περιμένετε, γιατί είναι κλασική περίπτωση ανθρώπου που θέλει να ζήσει τη ζωούλα του πριν κάνει ένα τέτοιο βήμα, οπότε αν μπορείτε να περιμένετε μέχρι τα βαθιά του γεράματα καλώς. Εδώ βέβαια να αναφέρω πως και η έγγαμη ζωή με έναν Κριό δεν είναι ό,τι καλύτερο γιατί ο Κριός ξενοκοιτάει γιατί πιέζεται, έτσι από μόνος του. Δεν ήθελε ποτέ να έχει όχι γάμο, αλλά ούτε και σχέση. Θέλει κάποιον να τον θέλει αλλά παράλληλα δεν τον θέλει κιόλας γιατί τον πιέζει και τέλος πάντων κλασικό πορνίδιο γυμνασίου.

Ταύρος Ο Ταυράκος ασφαλώς και θέλει γάμο. Θέλει να κάνει οικογένεια όπως έκαναν οι γονείς του και όπως έκαναν οι παππούδες του, πριν από αυτούς, και να είστε σίγουροι πως όταν με το καλό κάνετε το βήμα, θα γεμίσει το σαλόνι φωτογραφίες γονιών, παππούδων, προπαππούδων κι αν 88

«Ααααα για κοίτα. Τι ωραίος κουβάς! Τον αγαπώ! Θα τον παντρευτώ!» Ο Καρκίνος είναι το ζώδιο γάμος. Ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να παντρευτεί. Δεν υπάρχει κάποιο άλλο πλάνο στη ζωή του. Μην τους ακούτε να λένε για δουλειές και καριέρες, παπάρια. Ο καρκίνος θέλει να παντρευτεί και να κάνει παιδιά και να πάρει σκύλο, όταν αυτά ξεπεταχτούν λιγάκι, να πάρει εν σπιτάκι και ένα εξοχικό στο Αλεποχώρι. Με αυτή τη σειρά. Ο/Η σύζυγος τους είναι κορώνα στο κεφάλι τους. Είναι ένα δουλοπρεπές ζώδιο που φαίνεται να μπορείτε να χειριστείτε καλά και να το πατήσετε αλλά μπορεί ύπουλα να σας τυλίξει και να σας βάλει στο βρακί του. Μακριά.

Λέων Θέλει γάμο γιατί έτσι είναι αυτά. Μεγάλωσες, σπούδασες, βρήκες δουλειά, ε και τώρα ήρθε η ώρα να παντρευτείς γιατί περνάνε τα χρόνια. Βέβαια δεν είναι καθόλου πιεστικό ζώδιο γιατί ο γάμος έρχεται σε πλήρη συνεννόηση με το ταίρι του. Οπότε δύσκολα συναντούμε συνδυασμούς όπως Λέων-Κριός ή Λέων-Σκορπιός στη φύση. Εδώ που τα λέμε μπορεί να σου καθυστερήσει λίγο τον γάμο γιατί θέλει να είναι σίγουρος. Όχι για την αρμονία του ζευγαριού αλλά για την τελειότητα της τελετής. Ο γάμος

ενός λέωντα πρέπει να είναι λίγο πιο εντυπωσιακός από τελετή έναρξης ολυμπιακών αγώνων. Μετά το γάμο είναι εξαιρετικός γιατί φροντίζει για τα πάντα οπότε όποιος τον τυλίξει θα περάσει μέλι Κούλα μου.

Παρθένος Δεν θα παντρευτεί ποτέ κι αυτό γιατί μια ζωή περιμένει να ωριμάσουν τα πράγματα. Πρέπει η ζωή μετά το γάμο να είναι προδιαγεγραμμένη αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσει να τον παντρευτείς. Και λέω να κάτσει γιατί ασφαλώς θεωρεί πως σου κάνει και χάρη. Έχουν τεράστια ιδέα για τον εαυτό τους οπότε είναι πολύ πιθανό ένα μήνα μετά την υπογραφή να το σκάσει με τον πρώτο άνθρωπο που θα θεωρήσει καλύτερο από σένα. Μπορεί βέβαια να είναι και μια χαρά σύζυγος αλλά πολύ σπάνια. Προτείνω να μην προτιμάτε παρθένους.

Ζυγός Ο ζυγός είναι το ζώδιο ράφι. Είναι αναποφάσιστο ζώδιο οπότε δεν πρόκειται ποτέ να αποφασίσουν να κάνουν αυτό το βήμα εκτός αν πια τους πείτε ή με αποκαθιστάς ή χωρίζουμε. Δεν είναι πως δεν θέλει τη δέσμευση, απλά δεν του έχει περάσει ποτέ από το μυαλό. Να πούμε βέβαια σε αυτό το σημείο πως έτσι και τον πάρετε τελικά θα είναι ένας από τους καλύτερους συζύγους του σύμπαντος γιατί αγαπάμε βαθιά και δεν πρόκειται ποτέ να σου την κάτσουν. Ωστόσο είναι βαριοκώληδες οπότε υπάρχει περίπτωση κι αυτός να παχύνει μετά τον γάμο που αν είστε ταύροι θα πρότεινα να τους αποφύγετε γιατί κάποιος θα πρέπει και να κουνιέται μέσα στο σπίτι ή τουλάχιστον πάρτε μία ζωνη παθητικής γυμναστικής.

Σκορπιός Το ζώδιο βασανιστής. Δεν είναι ποτέ σίγουρος αν θέλει να παντρευτεί κι αυτό γιατί το θύμα πρέπει να περάσει από 638 δοκιμασίες πριν πει το τελικό αι ντου. Βεβαια μετά το γάμο είναι υπέροχος σύζυγος και τις περισσότερες φορές καλύτερος από το ίδιο το θύμα. Παραμένει ερωτευμένος αν και δεν είναι σχεδόν ποτέ αγαπησιάρης, έκτος αν τον μεθύσετε. Ακόμα καλύτερο είναι το γεγονός πως το σεξ παραμένει εξίσου καλό αν όχι και καλύτερο με το πέρασμα του χρόνου. Παραμένει πιστός και αφοσιωμένος στο θύμα αν και είναι πιθανό να συνεχίσει τα βασανιστήρια επιβεβαίωσης των αισθημάτων του θύματος και μετά τον γάμο. Είναι σύζυγοι για γερά νεύρα...

Τοξότης Δε θέλει να παντρευτεί. Σε καμία περίπτωση, για κανέναν λόγο και υπάρχει κίνδυνος να μείνει στο ράφι. Βεβαια το ράφι ενός τοξότη είναι πολύ εντυπωσιακό γιατί περνάει εξαιρετικά και μόνος του. Δεν σε έχει ανάγκη οπότε αν τελικά σε παντρευτεί θα το κάνει γιατί πραγματικά σε θέλει, δεν σε βαριέται και μπορείτε να πηγαίνετε μαζί ταξίδια και να δοκιμάζετε καυτερές πιπεριές από όλο τον κόσμο. Γίνει δεν γίνει γάμος, ο τοξότης θέλει να νιώθει εργένης και να κάνει ό,τι γουστάρει οπότε αν συζήσετε να ξέρετε πως χρειάζεται οπωσδήποτε ένα δωμάτιο μόνος του για να μπαίνει εκεί να κάνει τα δικά του όποτε του ζαλίζετε τον έρωτα. Αγαπάει πολύ, να τα λέμε κι αυτά.

Αιγόκερως Ο Αιγόκερως πρέπει να παντρευτεί. Είναι κοινωνικό το ζήτημα. Ο αιγόκερως δεν μπορεί να έχει την εικόνα ενός άσωτου εργένη. Ο Αιγόκερως πρέπει να φαίνεται κανονικός οικογενειάρχης. Ο Αιγόκερως θα παντρευτεί μόνο αν έχει βρει κάποιον πετυχημένο και πλούσιο. Κάποιον που να έχει τα μέσα έτσι ώστε να τον βοηθήσει επαγγελματικά και να πηγαίνουνε μαζί σε μασωνικές στοές. Ο Αιγόκερως είναι μία δυσκολογκόμενα για γερά πορτοφόλια. Αν δεν έχετε μόνιμη εργασία και συνολική περιουσία άνω του ενός εκατομμυρίου είναι αστείο να συζητάμε για γάμο. Είναι πολύ πιθανό να καταλήξει σε γραφείο συνοικεσίων για να βρει τον κατάλληλο σύντροφο. Τα λεφτά είναι το κλειδί της καρδιάς του και αντιμετωπίζει τον γάμο σαν οικονομική συμφωνία. Υπάρχει πιθανότητα αν του προκαλέσετε οικονομική ζημιά να σας σκοτώσει.

Υδροχόος Άλλο ένα ζώδιο γάμος αλλά αυτή τη φορά τρομακτικό. Παραμυθιάζει το θύμα πως τάχα μου είναι η χαρά της ζωής και πως θα ζήσουν ευτυχισμένοι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα. Μόλις μπει η υπογραφή ο Υδροχόος αλλάζει όψη γίνεται μία μίζερη γριά μάγισσα που ρουφάει την ενέργεια του θύματος το οδηγεί ολοταχώς στην καταστροφή. Μείνετε μακριά γιατί ο κόσμος έχει γεμίσει επικίνδυνα από χήρες-υδροχόους. Σκέφτεται τον γάμο από την πρώτη στιγμή που θα συναντήσει κάποιον και το αστείο είναι πως έχει και υψηλά στάνταρ η βρωμούσα. Στην ντουλάπα του υπάρχουν έτοιμα προσκλητήρια νυφικά και κοστούμια εύκαιρα σιδερωμένα και αν ανοίξετε το ψυγείο θα βρείτε σίγουρα μπόμπες που περισσεψαν από κέτερινγκ αποτυχημένης απόπειρας γάμου της προηγούμενης εβδομάδας.

Ιχθύες Δεν ξέρει ποιον/ποιαν θα παντρευτεί αλλά ξέρει σίγουρα τι θα φοράει εκείνη την ευλογημένη ώρα. Στο πορτοφόλι του βρίσκουμε 50 κάρτες από χώρους δεξιώσεων κτήματα στα βόρεια προάστια και προσπέκτους από πακέτα γαμήλιων ταξιδιών στο Μπαλί γιατί εκτός από παλαιοπασοκικιά, είναι και εξωτικιά η κουλή. Αν πέσετε στα δίχτυα του καλό θα ήταν να μην είστε σιγουροι για τον γάμο μέχρι τελευταία στιγμή γιατί μπορεί να το σκάσει με τον/την πρώην. Επίσης η υπογραφή δεν σημαίνει και κάτι γιατί μπορεί άνετα να φύγει με τον/την πρώην ανά πάσα στιγμή. Τόσα ακούμε κάθε μέρα… 89

#ANTIVIRUSPET

Lazaros & Jack

#antiviruspet

Ανεβάστε τη δική σας φωτογραφία στο instagram, βάζοντας hashtag #antiviruspet

Χαλάρωσε το λουρί της Μαρίας Βαμβακά

Η σημαντικότερη δραστηριότητα που πρέπει να παρέχουμε στον σκύλο μας είναι η καθημερινή του βόλτα. Ο σκύλος από τη φύση του είναι περιπατητής. Από το χάραμα κιόλας η αγέλη ξεκινάει και διανύει πολλά χιλιόμετρα για αναζήτησή τροφής. Εφόσον λοιπόν έχουμε επέμβει στη φύση του και τον έχουμε κλείσει σε σπίτια και αυλές, έχουμε την υποχρέωση να του παρέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερες εξωτερικές ασχολίες. Στη βόλτα ο σκύλος μας εκτονώνεται σωματικά και πνευματικά, κοινωνικοποιείται με τα διαφορά ερεθίσματα που θα συναντήσει καθώς επίσης βελτιώνεται κατά πολύ η μεταξύ μας σχέση. Για πολλούς ιδιοκτήτες όμως η βόλτα με το σκύλο τους έχει γίνει εφιάλτης. Ο λόγος; Το υπερβολικό τράβηγμα στο λουρί. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο έχουμε διδάξει στο σκύλο μας να τραβάει υπερβολικά. Όσες φορές από κουτάβι κιόλας τραβούσε και εμείς το αγνοούσαμε, του διδάξαμε ότι για να προχωράει πρέπει να ασκεί δύναμη. Το καλύτερο είναι να μάθουμε στο σκυλί να μην τραβάει όσο είναι κουτάβι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να μάθει ένας μεγαλύτερος σκύλος, απλά θέλει περισσότερη επιμονή και υπομονή. Η εκπαίδευση ξεκινάει από το σπίτι. Δεν βάζουμε ποτέ το λουρί

όσο είναι υπερβολικά ενθουσιασμένο. Μένουμε ήρεμοι και όταν ηρεμήσει και το σκυλί του βάζουμε το λουράκι. Διαλέγουμε την πλευρά που μας εξυπηρετεί να περπατάει ο σκύλος δίπλα μας, συνήθως αριστερά μας, και προχωράμε με τον σκύλο δίπλα στο πόδι μας, με το λουρί του χαλαρό. Ο βηματισμός μας πρέπει να είναι σταθερός και στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης λίγο πιο γρήγορος για να βρούμε το ρυθμό με το σκυλί μας. Όσο ο σκύλος είναι δίπλα στο πόδι μας, επιβραβεύουμε με λιχουδιές. Αν φύγει πιο μπροστά και τραβήξει το λουρί αλλάζουμε απότομα κατεύθυνση και προχωράμε με τον ίδιο τρόπο, πάντα με το σκυλί στο πλάι του ποδιού μας. Στην αρχή θα χρειαστεί να επαναλάβουμε πολλές φορές, αλλά τελικά το σκυλί θα καταλάβει ότι αν δεν περπατάει σωστά δε θα μπορέσει να προχωρήσει μπροστά. Πάντα το λουρί χαλαρό δίπλα μας και δεν αγνοούμε κάποιο τράβηγμα επειδή βαρέθηκαμε η κουραστήκαμε. Στην αρχή καλύτερο θα είναι να κάνουμε πιο μικρής διάρκειας βόλτες, αλλά πιο συχνές, ώστε να έχουμε την υπομονή να τον διδάξουμε σωστά και αργότερα να απολαμβάνουμε τόσο πολύ τις βόλτες με τον καλύτερο μας φίλο που να μη θέλουμε να γυρίσουμε στο σπίτι.

13 Φεβρουαρίου

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr