Antivirus52

1

Maria Vivons jeune Sharapova

airaM eanvuoepjasrnaohvSi V

4

JEANPAULGAULTIER.COM

5

6

7

8

52

36

interview:

Ο αγαπημένος ηθοποιός, συγγραφέας, σεναριογράφος, ποιητής, κωμικός, σκηνοθέτης, παρουσιαστής, δημοσιογράφος και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Stephen Fry, μίλησε στο Antivirus για όλα όσα τον απασχολούν, για την ελληνική ανδρική ομορφιά, για τα ομοφοβικά περιστατικά της Ρωσίας και γενικά για τον προβληματισμό του σχετικά με «το που οδεύει τούτος εδώ ο μάταιος κόσμος» (LGBT και μη).

Σάββατο βράδυ στην οδό Κωνσταντινουπόλεως. Ένας μεσόκοπος άνδρας –σκοτεινή-φιγούρα - περνά ανάμεσα από μια παρέα νεαρών αγοριών. Ξαφνικά μια φράση σπάει την αρμονική φασαρία του δρόμου: « Τζους καλιαρντό γκουγκού»… Η απορία πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Τι γλώσσα μιλάει το κύριος;

56 26

Για πρώτη φορά στο antivirus, ο γνωστός (και πολύ αγαπημένος) συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ, χαρίζει ένα αυτοτελές διήγημα. Ελπίζουμε να σας αρέσει όσο άρεσε και σε εμάς.

Υπό Συνθήκες Η αποστροφή « τον αγαπάμε και ας ήτανε ομοφυλόφιλος» ειναι επικίνδυνη για δυο λογους. Πρώτον, γιατί συνδυάζει το εξαιρετικό με το όμορφο, καθιστώντας το τελευταίο μη προσιτό. Δεύτερον γιατι δικαιολόγει το πρώτο από το δεύτερο. Κοινώς σαν ένα «εντάξει μωρέ δε πειράζει που τον έδινε και τον έπαιρνε και λίγο, έκανε καλή δουλειά...»

54 9

Managing director / Editor in chief: Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - gp@avmag.gr Marketing director Νίκος Σοφιανός - ns@avmag.gr Creative Director Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - k.georgantas@gmail.com Fashion / Beauty Director Lucas Samaltanos-Ferrier - lucas@avmag.gr

Βασίλης Θανόπουλος

Ντένια Παπανικολάου

Δημήτρης Μακρής

Το νέο δυναμικό μας. Δημοσιογράφος με τα όλα του που έχει ανεχτει όλες τις κακουχίες της συνεργασίας μαζί μας σε λίγους μόνο μήνες. Υπεύθυνος για πολλά από αυτά που διαβάζετε.

Τι να πρωτογράψουμε για την Ντένια. Πασίγνωστη μορφή εντός της κοινότητας. Βοηθάει τους πάντες για τα πάντα! Τελευταία μας βοηθάει και για τη διανομή του περιοδικού μας και της είμαστε υπόχρεοι! Αγάπη.

O στυλίστας της Φθινοπωρινής μόδας του τεύχους μας! Τον ευχαριστούμε ιδιαιτέρως για την συμμετοχή και την βοήθειά του!

Editors Αντωνία Κυδωνάκη Αύγουστος Κορτώ Βασίλης Θανόπουλος Βασίλης Νικορέλος Βασίλης Ψαριανός Κυριάκος Βογιατζής Κωνσταντίνος Παλάζης Κώστας Πάρης Λίνα Λαχανιώτη Μανώλης Βαμβούνης Μπάμπης Μοσκόφογλου Σοφία Ζησίμου Τέλης Ράπτης Χρήστος Παπαμιχάλης Daemian ΜusicBug Salonikios Photographers PS Photography,

(πολύ) λίγο πριν κλείσει το τεύχος # παράνοια! Δεν δώσαμε μπουρμπουάρ στον ντελιβερά. Ο Θεός θα μας ψήσει...

Κόμικ Harry Victor Saxon - Gerry “Steve” Στιβακτής Site administrator Μανώλης Ναζλίδης - admin@avmag.gr homo evolution

2:07 π.μ: - Γιάννη κλείσε το πιτζιφρίκι θα σε δείρω...

4:10 π.μ: - Κι εσύ να κλείσεις τη Βίσση.

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Χωματιανού 26, 104 39, Αθήνα Τηλέφωνο: 213 0041028 - info@avmag.gr

Διμηνιαία έκδοση, διανέμεται δωρεάν.

Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη ©homo evolution

Τα σημεία διανομής μας, όλα τα τεύχη online, νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαγωνισμοί και πολλά ακόμη στο επίσημο site του antivirus: Στο εξώφυλλο φιλοξενούμε τον πολυαγαπημένο μας Stephen Fry... Το artwork επιμελείται κλασικά ο Κων/νος Γεωργαντάς

10

avmag.gr

11

Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

C

M

Y

Είμαστε πολύ πρόθυμοι να καταδικάσουμε το ξένο και το παράξενο. Ακόμη και άνθρωποι όπως εμείς που έχουμε βιώσει τη σκληρότητα του να νιώθεις διαφορετικός. Αν εμείς βγάζουμε άλλη τόση σκληρότητα προς πάσα κατεύθυνση με το που τα “βρίσκουμε” μεταξύ μας ή νιώθουμε ασφάλεια τι ελπίδα να έχουμε για τους “άλλους”; Όταν τη στιγμή μιας νίκης -για όσους και όσες τέλος πάντων κατάφεραν να πουν αυτό το πανηγύρι νίκη- γινόμαστε τόσο πρωτόγονοι στις αντιδράσεις μας, έστω και πίσω από οθόνες, και κρίνουμε πόσο άσχημοι ηλίθιοι ή χοντροί είναι οι “απέναντι” που βλέπουμε στην τηλεόραση ουσιαστικά έχουμε ήδη αγκαλιάσει τον πυρήνα της ιδεολογίας τους. Μιας ιδεολογίας που βασίζεται στον φόβο. Και ως αποτέλεσμα έχει το μίσος. Όταν αναπαράγουμε τη βία το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να προκύψει είναι ακόμη περισσότερη βια. Και διατηρώ την ελπίδα πως άνθρωποι όπως εμείς -που την έχουν φάει τόσο στη μούρη- θα καταφέρουμε να δώσουμε απαντήσεις που θα μας περάσουν από την προϊστορία μας στο μέλλον μας. Και πιστεύω βαθύτατα πως αυτές οι απαντήσεις θα είναι φωτεινές, γεμάτες κατανόηση, συμφιλίωση και εκτίμηση για την ανθρώπινη ζωή. Αλλιώς θα μείνουμε απλά “εδώ” και θα συνεχίσουμε να έχουμε ιδεολογικές αντιπαραθέσεις για το πως θα μπορούσαμε να φτάσουμε σε ενα άπιαστο εκεί. Καλό ταξίδι.

12

CM

MY

CY

CMY

K

13

follow us on twitter @Antivirusgr

Αυτό που πέφτετε από τα σύννεφα με τα κοινά μυστικά το χαζεύω @ippotis_nyktos Όταν θέλεις κάτι πολύ όλο το σύμπαν συνομωτεί για να ΠΑΡΕΙΣ Τ’ΑΡΧΙΔΙΑ ΣΟΥ! @linalax

Αστειάκια, ανεκδοτάκια, χαχανοφώτοσοπ με ναζί, ναζιστικά σύμβολα, ναζιστικούς χαιρετισμούς. Καταλαβαίνεις ρε ότι έτσι κάνεις ποπ το τέρας;@elenirou

Είμαι σε ένα τσιπουράδικο, παίζει μάλαμα κι έτσι μου έρχεται να παρέμβω.@elenirou

εχετε κι’εσείς έναν εκνευριστικό κάτω απ’τα status σας που θέλει να κάνει χιούμορ αλλά δεν έχει; @psarianot

Πάππας Φραγκίσκος: “Η εκκλησία δεν πρέπει να παρεμβαίνει στις ζωες των LGBT ατόμων” Σε πλήρη αντίθεση με τa Barilla, τα ζυμαρικά Bertolli που είχαν κάνει gay καμπάνια χρόνια πριν! Η παρέλαση παρα την απαγόρευση στο Βελιγράδι.

Πρόεδρος Barilla: “Οι gay μπορούν να τρώνε άλλα μακαρόνια” Κορίτσια όσες προκάματε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τα προλάβατε. Από τούδε και στο εξής θα πέφτει σκανάρισμα κι αν βρεθείτε θετικές στην ομοφυλοφιλία, δεν περνάτε. Σαλαμαλέκουμ.

“I want to break free...” (Θάνος Μ.) Η ζωή είναι στιγμές. Η ζωή είναι για να τα μοιράζεσαι! Μοιράσου τη στιγμή σου μαζί μας, στέλνοντάς την στο gp@avmag.gr και ίσως τη δεις τυπωμένη στη στήλη μας!

14

Απολαύστε ανάλαφρα! Δύο εξαιρετικούς Πελοποννησιακούς Οίνους µε Προστατευόµενη Γεωγραφική Ένδειξη φέρνει η Ελληνικά Κελλάρια Οίνων Α.Ε. στο καθηµερινό τραπέζι, σε εξαιρετική τιµή. Το Μοσχοφίλερο Λευκός Κύκνος και το Αγιωργίτικο Μαύρος Κύκνος θα εκτιµηθούν ιδιαίτερα από εσάς που ξέρετε από καλό κρασί. Απολαύστε ποιότητα σε προσιτή τιµή, κάθε µέρα µε τα πιάτα που αγαπάτε.

www.greek-wine-cellars.com, τηλ.: 22990-22231, Μαρκόπουλο

The valley of the dolls Κούκλες από πορσελάνη Οι bjd art dolls είναι μοντέρνα γλυπτά που χωρίς να κινούνται αυτόνομα έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν αναρίθμητες στάσεις στον κορμό τα άκρα και το κεφάλι χρησιμοποιώντας τις 13 κινητές κλειδώσεις που υπάρχουν στα διάφορα μέλη του σώματος τους. Αυτή η ιδιαιτερότητα ζωντανεύει τα γλυπτά, τα ελευθερώνει από τη μαρμαρωμένη στωικότητα τους και τα μεταμορφώνει σε άκρως εντυπωσιακές παρουσίες στο χώρο. Γοητευτικές τώρα μέσα στα άψογα στιλιζαρισμένα κοστούμια τους, που είναι σχεδιασμένα ειδικά για κάθε χαρακτήρα, εκπέμπουν τη φωτεινότητα και τη λάμψη που τους χαρίζει η πορσελάνη ενώ την όλη αμφίεση συμπληρώνουν οι περούκες και το ανάλογο μακιγιάζ. Τις βρίσκετε στο www.bjdartdolls.com

Madonna & Steven Klein To νέο project της βασίλισσας της pop #artforfreedom #secretprojectrevolution 16

Belgrade Pride Το δικό της «Gay Pride» γιόρτασε εχθές στην πόλη του Βελιγραδίου μια ομάδα 200300 ατόμων, η οποία συγκεντρώθηκε για να διαδηλώσει για την απαγόρευση διεξαγωγής του θεσμού από την Κυβέρνηση. Οι παρευρισκόμενοι έδωσαν ραντεβού αργά το βράδυ έξω από το κτίριο της κυβέρνησης και παρέλασαν «υπερήφανα» μέχρι το σερβικό κοινοβούλιο με κεντρικό σύνθημα «Αυτό είναι Pride».

ΑRTPOP Lady Gaga H εκκεντρική lady της ποπ, επιστρέφει μ’ ένα δυναμικό δίσκο. Το εξώφυλλο αποκαλύφθηκε από την ίδια στο Twitter της και έχει φιλοτεχνηθεί από τον εικαστικό Jeff Koons...

Charlie hides TV Είναι απίστευτα αστείος και ευρηματικός Ο Charlie και το youtube κανάλι του Charlie Hides TV σατυρίζει όλες τις μεγάλες ντίβες (τις οποίες φυσικά θαυμάζει)...

ΠΑΛΛΑΣ 2013-14 Διαγωνισμός ΕΛΘΕΑ O Art Director μας κέρδισε για δεύτερη φορά το διαγωνισμό της Ελληνικές θεαμάτων για το εξώφυλλο του ετήσιου οδηγού του Παλλάς. Είμαστε περήφανοι!

17

Καλωσορίζουμε τoν Nίκο Χατζητρύφωνα O Nίκος είναι ηγετική μορφή του LGBT Κινήματος στη Θεσσαλονίκη. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Πρωτοβουλίας Ομοφυλόφιλων Θεσσαλονίκης, της Σύμπραξης Κατά της Ομοφυλοφοβίας και της “Σύμπραξης για το Κοινωνικό Φύλο” (στις οποίες είναι και πρόεδρος). Επίσης από το 1988 έχει εκδόσει τεύχη του “Πόθου” και της “Βιταμίνη Ο”. Είναι ο υπέυθυνος για το Πανόραμα Ομοφυλοφιλικών Ταινιών Θεσσαλονίκης από το 1999!

18

info:

Μανώλης Βαμβούνης

Από 4 Οκτωβρίου Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Τετάρτη - Κυριακή 210 7282 333 www.megaron.gr

Life is a...

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1930, η ναζιστική απειλή απλώνει τη σκιά της πάνω από το Βερολίνο - sound familiar? Κάτω από τους δρόμους όμως, σε ένα υπόγειο cabaret, η Φροηλάην Sally Bowles με τον πιο iconic κομπέρ της παγκόσμιας δραματουργίας, καλωσορίζουν τους κατατρεγμένους και τους τραγουδούν να αγνοήσουν τους προφήτες της καταστροφής, να χορέψουν και να ξεχαστούν. Το μιούζικαλ του 1966 με τα 8 Tonys δίνει το μεγαλύτερο queer διαμάντι του Χόλυγουντ το ‘72 με τη Lisa (μη τολμάς να ρωτάς ποια Lisa) και 8 Oscars και επιστρέφει στην Αθήνα, μετά από το πρώτο του ανέβασμα το ‘78 με την Αλίκη, σε ένα ανέβασμα-υπερπαραγωγή στο Μέγαρο Μουσικής. Όλα εκεί είναι όμορφα. Τα αγόρια, τα κορίτσια, η ορχήστρα... Πόσο μάλλον τώρα: με τη σκηνοθετική οδηγία του Κωνσταντίνου Ρήγου, με όλό το βρώμικο sexiness που μας έχει συνηθίσει, με αυτό το καστ (Λιγνάδης, Ναυπλιώτου και Τάνια Τσανακλίδου of all people), αναμένεται πιο γκλάμουρ, σέξυ και προβοκατόρικο από ποτέ. Πως θα μπορούσε αλλιώς;

19

Grey Days Ευτυχισμένες Μέρες στους Τεφρούς Κήπους. 104 (τηλ 2103455020), Δευτέρα-Τρίτη από 4/11. Η Little Edie έχει την πιο απροσδόκητη παρέα στη νέα παράσταση της Κάτιας Γκουλιώνη που έρχεται τον Νοέμβριο στο 104. Η γεροντοκόρη εξαδέλφη της Jackie Kennedy-Ωνάση, με το εμβληματικό τσεμπέρι, τα σορτς και την παλαιομοδίτικη μανιέρα, μετατράπηκε σε παγκόσμια queer cult persona από το αποκαλυπτικό ντοκυμαντέρ “Grey Gardens”. Η δυσάρεστη κατάντια της ζωής της, παρέα με την κατάκοιτη μητέρα της στην ομώνυμη έπαυλη της κληρονομιάς τους, έγινε στη συνέχεια ταινία, θεατρικό musical, παρωδία σε Drag Shows και τώρα μια ιδιαίτερη πρωτότυπη μίξη με τις «Ευτυχισμένες Μέρες» του Beckett. Μάθετε περισσότερα για την παράσταση “Ευτυχισμένες Μέρες στους Τεφρούς Κήπους” στο interactive ψηφιακό scrapbook greydays.gr

O μικρός εγώ Βρυσάκι (τηλ 2103210179), Παρασκευή-Σάββατο «Από πολύ μικρός τη ζωή την είδα μεσ’ απ’ τα μάτια των γυναικών, το ίδιο και τους άντρες» γράφει ο Κώστας Ταχτσής. Οι γυναίκες αυτές που εξουσίαζαν τα παιδικά κι εφηβικά του χρόνια σαν «απόλυτοι μονάρχες» είναι αυτές που κυριαρχούν και στην υπέροχα βιωματική παράσταση του Βασίλη Ανδρέου βασισμένη στο μυθιστόρημα-αλυσίδα «Τα Ρέστα» («Καλύτερη Gay Παράσταση» στα Gay Theatre Awards) που μεταφέρεται με τη νέα σεζόν στο Βρυσάκι. Μια συλλογή από κατακερματισμένες εκδοχές της ταυτότητας του Ταχτσή, έρχονται εδώ να σχηματίσουν μια πιο ξεκάθαρη από ποτέ εικόνα της ζωής και της σκέψης του. Καθισμένοι παρεούλα στην αυλή, κοιτώντας από τα μπαλκόνια στις απέναντι ταράτσες, χωμένοι στα μικρά δωματιάκια, βλέπουμε (όχι, ζούμε) τον Ταχτσή να μεγαλώνει... από το τρομαγμένο αγόρι που τρέχει να προλάβει να επιστρέψει τα ρέστα στη μάνα του πριν στεγνώσει το σάλιο της στο χώμα, στον περήφανο «άνανδρο» ομοφυλόφιλο της ύστερης εφηβείας του. Αν και ίσως ακόμα (και πάντα) αδυνατεί να γίνει αντάξιος «άντρας» των προσδοκιών της...

20

ΓΑΜ. Θησείον (τηλ. 210 32 55 444), Σάββατο-Τετάρτη Τρια γραμματάκια που πάνε να πουν πολλά, αθώα ή πονηρά, αλλά συναντούν απότομα μια τελεία. Αυτό περίπου είναι το “Γαμ.” της Κατερίνας Έσσλιν, μια σειρά από αρχές, τσεκουρεμένα πρώτα κεφάλαια που αποδεικνύονται αιχμηρά αυτοτελή. Στη θεατρική μεταφορά του Δημήτρη Μπογδάνου, δώδεκα από αυτά τα “μυθιστορήματα του ενός λεπτού” απορροφώνται μέσα στο σύνολο της μικροκοινωνίας του θεατρικού κοινού. Οι ξεκαρδιστικά πικρές, άλλοτε τρυφερές, άλλοτε ωμές, και σχεδόν πάντα σουρεαλιστικά αληθινές ιστορίες γίνονται οι εκμυστηρεύσεις του τύπου δίπλα ή απέναντι σου, αυτόν που μπαίνοντας θεωρούσες απλώς άλλον ένα θεατή... και ο χώρος του θεάτρου Θησείον μεταμορφώνεται σε μια ιδιότυπη συνεδρία Humans Anonymous.

Βρυκόλακες Studio Μαυρομιχάλη (τηλ 2106453330), Σάββατο-Κυριακή-Δευτέρα Κούνια που σε κούναγε αν περιμένεις ένα ακόμα κλασσικό ανέβασμα Ίψεν από τη Ζωή Ξανθοπούλου στο Studio Μαυρομιχάλη. Η ανατρεπτική σκηνοθέτις του πολυσυζητημένου «αντρικού» Σπιτιού της Μπερνάρντα Άλμπα βυθίζει φέτος τα δόντια της στους «Βρυκόλακες». Η χήρα Άλβινγκ έχει ξεμείνει σάψαλο πάνω σε μια ετοιμόρροπη κούνια να επαναλαμβάνει με επιτηδευμένα άχαρο και ατάλαντο τρόπο τα λόγια της, θεατής (με ποπκόρν και απ’όλα) του δράματος που ξαναζωντανεύει γύρω της από κάπως πιο... αλλέγκρες βερσιόν των γνώριμων της, με τη συνοδεία ξεκούρδιστου πιάνου που παίζει από Britney Spears ως Άντζελα. Μια κιτς εισβολή στο κλασσικό κείμενο που υπονομεύει τις βρυκολακιασμένες “safe» αναγνώσεις του, με τον ίδιο τρόπο που ο Ίψεν προκαλούσε την κοινή γνώμη της εποχής του, αποκαλύπτοντας τα κοινά μυστικά και τις αιμομιξίες της άρχουσας τάξης. ρυθμό που αδειάζει τις μπύρες, δεν του μένουν πολλοί αιώνες.

Παιδιά του πατρός Επιστροφή στο “κολασμένο υπόγειο”... Στο Βρυσάκι, το κοινό, καθισμένο περιμετρικά σε ένα ημιφωτισμένο κελί, γίνεται σιωπηλός μάρτυρας της καθαρτικής αποκάλυψης ενός καθολικού παιδεραστή ιερέα, με κατήγορους τα πρώην θύματα του, δυο κοπέλες και ένα αγόρι. Μετά τον σάλο στα φετινά Gay Theatre Awards (Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Θεατρικού Κειμένου, Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας και Ειδική Μνεία στον Σπύρο Φωκά), ο Στέφανος Κακαβούλης βουλιάζει ακόμα πιο ολοκληρωτικά στο σύμπαν του έργου του, αναλαμβάνοντας την τριπλή πλέον ιδιότητα του συγγραφέα- σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή σε ένα ολοκαίνουριο casting, με μόνιμη σταθερά τη μυθική φιγούρα του Σπύρου Φωκά.

«Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ’ αυτούς που θα το διαβάσουν. Αυτό το βιβλίο, θα πουν, είναι γεμάτο ψέματα. κακοήθειες, ανακρίβειες, παραχάραξη της οικογενειακής μας ιστορίας από ένα μυαλό χολωμένο κι άρρωστο, που γυρεύει εκδίκηση για τον θάνατο που μόνο του επέλεξε. Ωστόσο εμένα αυτή είναι η αλήθεια μου, κι από κει και πέρα, ο καθείς ας διαλέξει τη λήθη που του ταιριάζει, που τον ανακουφίζει. έτσι είναι αν έτσι νομίζουνε. Αυτό το βιβλίο με διαλύει. Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό να με διαλύσει, να με κάνει κομμάτια. Μέσα στα κομμάτια μου είμαι». Η ιστορία μου αρχίζει από το τέλος – το δικό της και το δικό μου. Έτσι ξεκινά το Βιβλίο της Κατερίνας, μιας γυναίκας που πάλεψε μια ζωή με την ψυχική αρρώστια, και που, αν νικήθηκε, έζησε και μεγαλούργησε ταπεινά χάρη στην αγάπη. Μια οικογενειακή σάγκα γεμάτη ζοφερά μυστικά και θανάσιμες ενοχές, ένα βιβλίο μυστηρίου γύρω από έναν αδιανόητο φόνο και τα δυο του θύματα, και μια κατάδυση σε μια ψυχή που συγκλονίζει με το φως και το σκοτάδι της.

Εκδόσεις Πατάκη Σελ. 472, 12,70€ του Αύγουστου Κορτώ 21

Music bug

Placebo

Pink Martini

Franz Ferdinand

Loud Like Love

Get Happy

Right Thoughts, Right Words, Right Action

Ένα χρόνο μετά το πολύ καλό «Β3EP» και τέσσερα από το τελευταίο τους studio άλμπουμ «Battle for the Sun», οι Placebo κυκλοφορούν το έβδομο κατά σειρά άλμπουμ τους “Loud Like Love”. Κι εκεί που λες πως δεν έχουν κάτι παραπάνω ή φρέσκο να δώσουν, με κομμάτια όπως το «εύθραυστο» «Hold on to Me», το καταιγιστικό ομώνυμο του άλμπουμ ή το “Scene of the Crime” μας κάνουν να σηκώνουμε και λίγο το φρύδι από ενδιαφέρον και περιέργεια. Έλα όμως που καθώς κυλάει το άλμπουμ το φρύδι πέφτει απότομα μιας και οι νέες ιδέες εξαντλούνται από νωρίς. Χωρίς να είναι κακό το άλμπουμ (το λες και αξιοπρεπέστατο) οι Placebo φαίνεται πως έχουν χάσει τη «μαγεία» του παρελθόντος και η ανδρόγυνη εικόνα τους προκαλεί περισσότερο απ’όσο η μουσική τους. «My computer thinks I’m gay» υποστηρίζουν στο νέο τους δυναμικό single «Too Many Friends» που συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ, και δεν έχουμε κανένα λόγο να μη τους πιστέψουμε, αλλά δε θα σκίσουμε και τα βρακιά μας!

Οι Pink Martini είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στη χώρα μας κι όχι άδικα μιας κι έχουν ένα μοναδικό τρόπο να συνδυάζουν την τζαζ, έθνικ, λάτιν και κλασική μουσική με ποπ στοιχεία. Το νέο τους άλμπουμ “Get Happy” έρχεται τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο «Splendor in the Grass» κι ενώ ο τίτλος και το υπέροχο εξώφυλλο σε προδιαθέτουν θετικά, είσαι στο τσακ να μη σε πάρει ο ύπνος καθώς κυλάει ο δίσκος. Ξεκινάει με μια όμορφη διασκευή του «Smile» του Charlie Chaplin το οποίο ερμηνεύει η μεγάλη Αμερικανίδα κωμικός Phyllis Diller που «έφυγε» από τη ζωή στις 20 Αυγούστου, συνεχίζει δυναμικά με τα υπέροχα «Ich Dich Liebe», «Quizás, Quizás, Quizás», «Zundoko», «Je Ne T’aime Plus» και μετά μένεις με τη χαρά μιας και ξεκινάει το χασμουρητό. Δυστυχώς δε βοηθάει ούτε η συμμετοχή του Rufus Wainwright σε δύο τραγούδια ούτε οι διασκευές των πολύ αγαπητών classics «Sway» και «Get Happy/Happy Days» κι έτσι το άλμπουμ «βυθίζεται» πρόωρα στην μετριότητα.Tο «Get Happy» είναι ίσως ό,τι χειρότερο έχουν κυκλοφορήσει οι Pink Martini στην πολυετή καριέρα τους.

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από το «τσαχπίνικο» και άκρως ενδιαφέρον άλμπουμ «Tonight: Franz Ferdinand» και ο Alex Kapranos με την παρέα του μόλις κυκλοφόρησαν την τέταρτή τους δουλειά με τα «πιασάρικα» singles «Right Action» και «Love Illumination» να έχουν προηγηθεί, προετοιμάζοντάς μας για το ύφος του άλμπουμ. Παρ’όλο που το «Right Thoughts, Right Words, Right Action» περιέχει κάποια αδιάφορα κομμάτια όπως το «Goodbye Lovers & Friends» που κλείνει το άλμπουμ και ο Alex Kapranos με αποκάλεσε τρελό στο twitter επειδή δεν μου άρεσε, σε γενικές γραμμές είναι μια τολμηρή προσπάθεια που «ερεθίζει» το αυτί σου. Λαμπερό, παρανοϊκό και ψυχεδελικό είναι μερικές λέξεις που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τραγούδια όπως τα «Evil Eye», «Bullet», «Stand on the Horizon», «Fresh Strawberries» και “The Universe Expanded”, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεις κάποιο κομμάτι να σου κολλήσει. Το «Right Thoughts, Right Words, Right Action» σίγουρα δεν είναι η καλύτερη κυκλοφορία των Franz Ferdinand, αλλά έχει ζωντάνια, άποψη και γοητεία.

(6.5/10)

(4/10)

(7.5/10)

22

BLOG: http://musicourt.blogspot.gr/●FACEBOOK: https://www.facebook.com/musicourtalbumreviews

Avicii

John Legend

Madonna

True

Love in the future

M D N A tour

Νομίζω φέτος δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ακούσει την παγκόσμια χορευτική επιτυχία «Wake Me up» η οποία σκαρφάλωσε στο #1 22 χωρών και συνεχίζει ακόμα να είναι στα charts. Κι εκεί που νομίζεις πως το τραγούδι αυτό θα αποτελέσει «κράχτη» για το ντεμπούτο άλμπουμ του Σουηδού DJ και παραγωγού Avicii και τα υπόλοιπα θα είναι απλά οκ, έρχεται το «TRUE» να σου βγάλει κοροϊδευτικά τη γλώσσα και να σε βγάλει ψεύτη. Έχοντας «στρατεύσει» ενδιαφέροντες μουσικούς και ερμηνευτές της ποπ, country, ροκ, soul και μπλουζ ο Avicii μας παρουσιάζει ένα πολυσυλλεκτικό dance άλμπουμ που εντυπωσιάζει ακόμα και τον πιο δύσκολο ακροατή. Ενώ ξεχωρίζουν όλα τα τραγούδια του “TRUE” και θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω ένα, δε μπορώ να μη σταθώ στην εκπληκτική διασκευή του «Hope There’s Someone» των Anthony and the Johnsons από τον Avicii και την Linnea Henriksson στα φωνητικά, όπου το τραγούδι περνάει σε άλλη διάσταση, χωρίς όμως να χάνει τη λυρικότητά του.

Tο «TRUE» είναι σίγουρο πως θα πάρει την πορεία που του αξίζει και θ’αγαπηθεί παράφορα.

Μετά τη συμμετοχή του στο soundtrack του «Django Unchained» με το εξαιρετικό «Who Did That to You?», ο Αμερικανός John Legend κυκλοφορεί το τέταρτο προσωπικό του άλμπουμ “Love in the Future”. Έχοντας την dream team των παραγωγών (Kanye West, Pharrell Williams και Dave Tozer ανάμεσα σε άλλους), οι προσδοκίες είναι πολύ υψηλές κι ευτυχώς το αποτέλεσμα αποζημιώνει και με το παραπάνω. Το «Love in the Future» είναι αισθησιακό, ρομαντικό και sexy χωρίς να γίνεται πρόστυχο. Κι ενώ το στυλ του μπορείς να το πεις και λίγο «παλαιομοδίτικο», ο ήχος, η παραγωγή και οι άψογες ερμηνείες του John Legend είναι δοσμένες με τέτοιο τρόπο που το ερωτεύεσαι από την πρώτη κιόλας νότα. Με κομμάτια όπως το «μαγευτικό» single «Made to Love», τη ρομαντίλα των «All of Me» και «You & I (Nobody in the World)» ή το σαγηνευτικό «Save the Night», το «Love in the Future» δεν είναι μόνο η καλύτερη δουλειά που μας έχει παρουσιάσει ο John Legend αλλά κι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Νομίζω ήρθε η ώρα να βάλεις τον Barry White στο ράφι και να κάνεις έρωτα στο αγόρι/κορίτσι σου με το “Love in the Future”!

Μετά την περιοδεία προώθησης του τελευταίου της απογοητευτικού άλμπουμ «MDNA» στην οποία προκαλούσε με κάθε λογής γελοιότητες (βυζάκια έξω λοιπόν και τα σχετικά) για να ασχολείται όλος ο κόσμος μαζί της, η Madonna κυκλοφορεί σε διπλό CD ολόκληρο το setlist της περιοδείας της χωρίς περικοπές. Το «MDNA World Tour» έρχεται 3 χρόνια μετά το συμπαθές “Sticky & Sweet Tour” κι αποτελεί το τέταρτο κατά σειρά live άλμπουμ της τραγουδίστριας. Κι ενώ υπάρχουν κάποιες εξαιρετικές στιγμές με τα «Express Yourself», «Vogue», «Human Nature», «Like a Prayer», «Celebration» και «Masterpiece», το άλμπουμ δύσκολα ενθουσιάζει και η φωνή της ακούγεται πιο κουρασμένη από ποτέ, πράγμα που κάνει την ακρόαση λίγο ενοχλητική αν όχι αφόρητη σε κάποια σημεία. Σίγουρα θα ικανοποιήσει τους hardcore fans της Madonna και του “MDNA”, οι υπόλοιποι καλύτερα να ακούσετε τις παλαιότερες δουλειές της.

(9/10)

(8/10)

(4/10)

Mπάμπης Μοσκόφογλου

- Άνω τελεία... ΚΑΙ στην Αθήνα, ΚΑΙ στο Παρίσι ΚΑΙ παντού.

- Το “Γκιγιόμ Γλυκιά Μου” με τον Μαυρογεωργίου στο Υπόγειο του Κακογιάννη: straight, gay, drag, trans, who cares!

- H νέα CHER. - Downton abbey - Περιμένοντας το The Voice... (με Αννούλα) - Κυκλοφορεί νέος Αστερίξ μα τον Τουτατή!

La vie d’ Adele H ζωή της Αντέλ Η «Ζωή της Αντέλ» έχει δημιουργήσει τον δικό της μύθο από την πρεμιέρα και βράβευση της στο Φεστιβάλ Καννών τον περασμένο Μάιο. Οι αρχικές αντιδράσεις για την πρώτη επίσημη βράβευση queer ταινίας από το Φεστιβάλ Καννών έδωσαν τη θέση τους σε αρνητικά δημοσιεύματα για την ταινία, δημοσιεύματα μάλιστα που τροφοδοτούσαν οι ίδιοι οι συντελεστές της. Η αρχή έγινε με την Ζιλί Μαρό, δημιουργό του graphic novel, στο οποίο βασίστηκε η ταινία («Le Bleu Est Ine Couleur Chaude»), η οποία διατύπωσε δημόσια την απογοήτευσή της και τις αντιρρήσεις της για τον τρόπο που ο σκηνοθέτης της ταινίας, Αμπντελατίφ Κεσίς μετέφερε την ιστορία της στη μεγάλη οθόνη. Σύμφωνα με τις δηλώσεις της, η έμφαση του σκηνοθέτη στις ερωτικές σκηνές ήταν «μια επίδειξη, βάρβαρη, χειρουργική και ψυχρή, αυτού που ονομάζουν λεσβιακό σεξ, που τείνει προς το πορνό και που μ’ έκανε να αισθανθώ πολύ άβολα.» Αμέσως μετά την Μαρό ακολούθησαν οι πρωταγωνίστριες Αντέλ Εξαρχόπουλος και Λέα Σεϊντού, οι οποίες σε κοινή τους συνέντευξη αποκάλυψαν ότι ο Κεσίς ήταν δεσποτικός, τα γυρίσματα κόλαση και οι ερωτικές σκηνές, υπερβολικές. Το «κακό» τρίτωσε με τον ίδιο το σκηνοθέτη να δηλώνει σε συνέντευξη του στο γαλλικό περιοδικό Telerama, την πικρία του για τα δημοσιεύματα που 24

είχαν προηγηθεί: «Θα ήθελα, αν ήταν στο χέρι μου, η ’Η Ζωή της Αντέλ’ να μη βγει καν στις αίθουσες. Ο Χρυσός Φοίνικας ήταν μία πολύ σύντομη στιγμή ευτυχίας. Αμέσως μετά άρχισε ο εξευτελισμός. Νιώθω ταπεινωμένος, προσβεβλημένος, απόβλητος. Για μένα η Αντέλ είναι μία μεγάλη κατάρα...» Μέσα σε όλα τα παραπάνω η «Ζωή της Αντέλ» συνεχίζει την κινηματογραφική της πορεία που έχει βλέψεις μέχρι και για τα Όσκαρ του 2014, μιας και τα πρώτα προγνωστικά την τοποθετούν ανάμεσα στις ταινίες που πιθανόν να πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη απονομή της Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η «Ζωή της Αντέλ» είναι μία ιστορία αγάπης, ένα χρονικό ενηλικίωσης και ένα δοκίμιο πάνω στην ερωτική επιθυμία και τη σαρκική απόλαυση ταυτόχρονα. Η Αντέλ είναι μία τυπική μαθήτρια Λυκείου μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει την καλλιτέχνιδα Εμμα και η σεξουαλική της αφύπνιση μετατρέπεται σε αισθηματική και ερωτική αγωγή. Το αχόρταγο πάθος δομεί μια σχέση που μοιάζει από την αρχή καταδικασμένη, καθώς οι κοινωνικο-οικονομικές διαφορές υφέρπουν στο παρασκήνιο. Ο Αμπντελατίφ Κεσίς («Κους Κους με Φρέσκο Ψάρι») στοχάζεται πάνω στη δύναμη της καύλας και στον έρωτα, που δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά φυσικός. Στην Ελλάδα η «Ζωή της Αντέλ» θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 31 Οκτωβρίου, ενώ το graphic novel, στο οποίο βασίζεται η ταινία, με τίτλο «Το Μπλε Είναι το Πιο Ζεστό Χρώμα» θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία τις ίδιες περίπου μέρες από τις Εκδόσεις ΚΨΜ.

-Miley Cyrus, βάλε λίγο γλώσσα μέσα (και ΝΤΥΣΟΥ)- που μού ΄θελες και Σινίντ!

- Πάει η Νεα Ακτίνα, πάνε και τα Μίκυ Μάους, Κόμιξ, Αλμανάκο, Μεγάλο Μίκυ κ.λ.π.

- Η νέα CHER. -Ο Ηλίας έσπρωξε τον οπερατέρ με τη δύναμη του μυαλού του.

-Αντ1, μπρούσκο.

Ο Αύγουστος Κορτώ γεννήθηκε στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης το 1979. Έχει γράψει 13 βιβλία για ενηλίκους, 9 βιβλία για παιδιά κι έχει υπογράψει 30 λογοτεχνικές μεταφράσεις, 1 κινηματογραφικό σενάριο καθώς και αναρίθμητα άρθρα για εφημερίδες και περιοδικά. Ινδαλμα του ο Μάνος Χατζιδάκις. Φτιάχνει εξαιρετικά λαζάνια και δεν πίστευε ποτε οτι θα γίνει συγγραφέας.

26

E

να από τα πιό εκθαμβωτικά όμορφα πλάσματα στον κόσμο στεκόταν μπροστά στον καθρέφτη,παρατηρώντας το είδωλό του.Είχε ξανθά κυματιστά μαλλιά,μακρυά περίπου ως τ’αυτιά,και σκούρα γαλάζια μάτια.Το πρόσωπο,λεπτό και με δέρμα απίστευτα λευκό,φιλοξενούσε στο κέντρο του ένα τέλεια σχηματισμένο στόμα,σαρκώδες όσο χρειαζόταν,και μισάνοιχτο τόσο ώστε να φανερώνει διακριτικά την υδηπάθειά του,πράγμα στο οποίο βοηθούσε και το έντονο βυσσινί του χρώμα.Καθώς κινούνταν,ο καθρέφτης φαινόταν αδύναμος να συλλάβει το ανεπαίσθητο μεγαλείο των κινήσεων,την σκοτεινή χάρη του σφριγηλού του σώματος,ντυμένου μ’ένα παλιομοδίτικο,αλλά άριστα διατηρημένο πράσινο φόρεμα. Ήταν ένα απλό ρούχο,χωρίς κανένα περιττό φτιασίδι,όμως το βαθύχρωμο βελούδο από το οποίο ήταν φτιαγμένο και η στοιχειώδης σχεδόν κομψότητά του,έμοιαζαν να έχουν υφανθεί ως και στο τελευταίο κομμάτι του. Τα χρυσά κρεμαστά σκουλαρίκια είχαν στο κέντρο τους αμέθυστους,στο ίδιο χρώμα με τα χέιλη του,και καθώς ο Γκιγιώμ έφερε το χέρι του απαλά πάνω από τους λοβούς των τρυπημένων αυτιών του,δεν μπόρεσε παρά να θαυμάσει τον εαυτό του. Ήξερε πως χωρίς κόπο,είχε πάντα καταφέρει να κρατήσει το κορμί του όμορφο όπως όταν ήταν έφηβος,κι ας πλησίαζε τώρα τα σαράντα. Στο σώμα του τίποτε δεν πρόδιδε μια φύση γυναικεία,καμιά έλλειψη σταθερότητας ή συνοχής δεν υπήρχε πάνω του,κι ακόμα κι αυτό το κατάλευκο,λείο δέρμα του,γνώριζε πως ήταν το ίδιο ανδρικό με το γυμνό σώμα ενός αγάλματος.Κοιτάζοντας τα πόδια του,τώρα κρυμμένα κάτω από μαύρες λεπτές κάλτσες που ανέβαιναν ως τους μηρούς του,σκέφτηκε για άλλη μια φορά το λόγο που τον μεταμόρφωνε σε γυναίκα,κι αυτός ήταν η μελαγχολία του.Το βλέμμα του στράφηκε πάλι στον καθρέφτη,αυτή τη φορά στα μάτια του,που παρά το ανοιχτό τους χρώμα ήταν σχεδόν πάντα σκοτεινά,σαν το φώς να μην έφτανε ποτέ ως το βάθος τους,σταματημένο από τις σκέψεις που αδιάκοπα σέρνονταν μέσα και πίσω από αυτά.Και το στήθος του,μικρό σαν καλοζωϊσμένου αγοριού,έλεγε την ίδια ιστορία.Η μελαγχολική διάθεση,αυτή που από αιώνες είχε αδίκως φορτωθεί στις γυναίκες και έχει πια γίνει κληρονομικό τους δίκιο,αυτή

28

ήταν όλη η έμφυτη και πανίσχυρη θυληκότητα του Γκιγιώμ. Εδώ και ώρες περπατούσε στο δωμάτιο περιμένοντας,και για να ξεχάσει την αναμονή,άλλαζε μικρές πινελιές στην εμφάνισή του,προσπαθώντας να νοιώσει όσο πιο φυσικά γινόταν.Το βάδισμα,οι κινήσεις των χεριών,ακόμη και ο μυστηριώδης τρόπος να μετακινεί το βλέμμα του,ήταν όλα στοιχεία που του έρχονταν από μόνα τους,έτοιμα σαν την αναπνοή του.Θυμόταν ότι,και σαν παιδί,είχε παρατηρήσει πως το βλέμμα του κυλιόταν νωχελικά από το ένα αντικείμενο στο άλλο,αντί να καρφώνεται γρήγορα και φοβισμένα,όπως των ανδρών.Κι ούτε τα ρούχα τον ενοχλούσαν,τουλάχιστον ως προς την γυναικεία τους όψη.Ο Γκιγιώμ είχε φορέσει ποδιές,μακριά νυχτικά,κοντές μάλλινες ζακέτες και απλές καφετιές φούστες,είχε ζήσει μέσα στο σπίτι κι ελάχιστα έξω από αυτό,κι είχε έτσι αποκτήσει απόλυτη κυριαρχία επάνω στον γλυκό αστικό μύθο του μικρού και ασήμαντου στύλ των γυναικών. Αυτό που τον ερέθιζε τώρα,που έκανε την προσοχή του να διασπάται σε όλες τις γωνιές του δωματίου,ήταν η επιτήδευση των ρούχων που είχε φορέσει.Όπως ένα μικρό αγόρι που κοιτάζει με δυσφορία την χτυπητή κίτρινη γραβάτα που το ανάγκασαν να φορέσει στην εκκλησία,κρατώντας την μπροστά στη μύτη του,ο Γκιγιώμ αισθανόταν άβολα όχι με την ουσία,αλλά με το πλούμισμα των ρούχων.Στο κάτω-κάτω,ήταν ρούχα για βραδινή έξοδο,κι ακόμα ήταν στο σπίτι. Είχε αρχίσει να κουράζεται με τις ατέλειωτες βολτες μπροστά στον καθρέφτη,κι άλλωστε ήταν σίγουρος ότι είχε προετοιμαστεί όσο καλύτερα μπορούσε.Έτσι,όταν τα μάτια του περιπλανήθηκαν ως την γωνιά όπου βρισκόταν ο καναπές,σχεδόν έτρεξε προς το μέρος του και σωριάστηκε στην αριστερή μεριά του.Εκεί καθόταν πάντα,κι όταν πέρασαν λίγα λεπτά άρχισε να χαλαρώνει,η καθημερινή ζωή είχε ξανακυλήσει μέσα του αθόρυβα,και τώρα δεν ένοιωθε ούτε την ενόχληση των ρούχων,την είχε συνηθίσει. Βγάζοντας με προσοχή τα παπούτσια του,ένα ζευγάρι χαμηλά παπούτσια κι αυτά στο ίδιο βυσσινί χρώμα,έφερε τα πόδια του κάτω από τους μηρούς του και κάθισε αναπαυτικά στον παλιό καναπέ,κουλουριάζοντας και το υπόλοιπο σώμα του σαν γάτα.Ίσως θα έπρεπε κι αυτός να έχει βρεί κάποιον τρόπο να

καταπολεμά την νευρικότητά του,και καθώς η σκέψη αυτή πέρασε απ’το μυαλό του,ένοιωσε ξαφνικά ανήσυχος,χωρίς κανένα λόγο,απλά και μόνο με την αναφορά της λέξης. Σταύρωσε τα χέρια του πάνω στην αγκαλιά του και περίμενε να του περάσει.Ο Ρολάν σ’αυτήν την περίπτωση θα άναβε σίγουρα ένα τσιγάρο,όμως ο Γκιγιώμ δεν κάπνιζε.Του άρεσε να μυρίζει τον καπνό του Ρολάν στο τραπέζι,μετά το φαγητό,στα ρούχα και στα γάντια που φορούσε το χειμώνα,όμως ο ίδιος φοβόταν να καπνίσει,πίστευε πως η γεύση θα τον τάραζε φοβερά και θα τον δυσαρεστούσε. Ο Γκιγιώμ χτένισε με το χέρι τα μαλλιά του και τα έσπρωξε απαλά προς τα πίσω.Μαζί με την ιδέα του τσιγάρου,είχε ξαναθυμηθεί κι όλες τις υπόλοιπες μυρωδιές του Ρολάν,όμως πιό έντονη τώρα στο μυαλό του ερχόταν μονάχα μία,κι αυτό τον παραξένεψε,κυρίως γιατί δεν ήταν μια μυρωδιά που συνήθως θεωρούσε ευχάριστη.Ήταν η μυρωδιά από τις μπότες που φορούσε πολλές φορές,και τις οποίες άφηνε πάντα στην είσοδο του σπιτιού,έτσι που συχνά ολόκληρο το σπίτι έπαιρνε τη μυρωδιά των ιδρωμένων ποδιών του.Καθώς όμως το άρωμα αυτό ανακατευόταν με τη φυσική οσμή του δέρματος από τις μπότες,γινόταν πιό βαθύ,πιό γοητευτικό,σχεδόν ευγενικό,κι ο Γκιγιώμ είχε συχνά παραδεχτεί ότι τον μάγευε.Αν και αρνούνταν να συμμαζέψει τις μπότες του Ρολάν,ή να τις καθαρίσει,αυτό το συγκεχυμένο τους άρωμα ξυπνούσε πάντα στο μυαλό του την εικόνα του,καθώς γυρνούσε στο σπίτι κουρασμένος αλλά χαμογελαστός,κι αυτό τον έκανε ευτυχισμένο.Ήταν μια μυρωδιά που του έλεγε ότι ο Ρολάν βρισκόταν στο σπίτι. Ξαφνικά ένοιωσε να κρυώνει,κι έτριψε λίγο τα πόδια του μεταξύ τους.Ήταν ευγνώμων για τις μαύρες κάλτσες,τουλάχιστον τον ζεσταίναν λίγο,κι αυτό ήταν πολύ καλό. Αυτές οι μέρες του Μάρτη μπορούσαν να γίνουν αφόρητα κρύες,και το φόρεμα που φορούσε ήταν αρκετά κοντό,ώστε να μήν φτάνει για τον κρατάει ζεστό.Κοιτάζοντας το φόρεμά του,ο Γκιγιώμ αναρωτήθηκε γιατί είχε διαλέξει το πράσινο χρώμα.Ο Ρολάν του είχε μιλήσει με πολλές λεπτομέρειες για την αποψινή τους επίσκεψη,ήταν μια επίσημη επίσκεψη οπωσδήποτε,και το βελούδο πάντοτε έδινε μια πνοή αριστοκρατική στο ντύσιμο,τουλάχιστον αυτό πίστευε ο Γκιγιώμ.Όμως το πράσινο χρώμα ήταν

κάτι τελείως διαφορετικό,κι ιδίως αυτό,που έμοιαζε με τα φύλλα ενός δάσους από κωνοφόρα,κουβαλούσε κατά τη γνώμη του την πιο γνήσια και ονειρική επισημότητα.Ένα δάσος,ακόμη κι ένα δέντρο,ήταν κάτι πού σπάνιο κι έτσι πολύ αγαπητό στον Γκιγιώμ,που λάτρευε ό,τι η ζωή στο σπίτι δεν μπορούσε να του προσφέρει,όπως την θέα σε ένα πράσινο βουνό,ή και σε έναν ουρανό παγωμένο στη στιγμή που ο ήλιος έδυε.Γι’αυτό κι είχε φορέσει μώβ σκουλαρίκια κι άλλα τόσα πράγματα μ’αυτό το χρώμα,που το αγαπούσε πιό πολύ απ’όλα όσα γεννούσε ο ήλιος. Ο Γκιγιώμ κι ο Ρολάν ζούσαν μαζί εδώ και πάρα πολλά χρόνια,όμως ποτέ δεν είχαν κάνει έρωτα,αν και πλάγιαζαν μαζί κάθε βράδυ.Στις κινήσεις και τη διάθεσή τους βέβαια υπήρχε ο ερωτισμός που αναπόφευκτα υπαινίσσεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους,όταν το σώμα τους έχει ωριμάσει-ανεξάρτητα από το φύλο τους-όμως στη δική τους περίπτωση,ο ερωτισμός αυτός αρνούνταν να εκδηλωθεί με σαφήνεια,να γίνει μια τέλεια ερωτική πράξη. Όπως συχνά συμβαίνει με τους εφήβους,όπου οι απαιτήσεις του κορμιού,όσο επιτακτικές κι αν είναι,αδυνατούν να βρούν μια συγκεκριμένη διέξοδο,έτσι κι αυτοί ζούσαν σε μια μόνιμη παράταση της ήβης,νοιώθοντας την σεξουαλική επιθυμία ανάμεσά τους να γεννιέται,να φουντώνει,και να καταλαγιάζει,πάντοτε όμως μετέωρη,αφού οι ίδιοι έμεναν αμέτοχοι σ’αυτήν.Ο Γκιγιώμ είχε πολλές φορές αισθανθεί ξεκάθαρο και δυνατό τον πόθο του για τον σύντροφό του,και πίστευε πως το ίδιο συνέβαινε και με τον Ρολάν,όμως η λατρεία του γι’αυτόν ήταν τέτοια,που τον έκανε να διστάζει να προχωρήσει παραπέρα-όχι γιατί ντρεπόταν,αλλά γιατί πεισματικά απέρριπτε την πιθανότητα να υπάρχει μια κατάσταση μεγαλύτερης αυτάρκειας και βαθύτερης αγάπης απέναντι στον Ρολάν,απ’αυτήν που ήδη ένοιωθε.Θα αγκάλιαζαν και θα φιλούσαν ζεστά και ερωτικά ο ένας τον άλλο,και το βράδυ,μέσα στην άτακτη κίνηση του ύπνου τα σώματά τους θα βρίσκονταν μπλεγμένα το ένα μέσα στο άλλο,όμως η επαφή τους σταματούσε απότομα εκεί,με την θέληση καί των δυό. Τρίβοντας χωρίς να το καταλαβαίνει το ξεφτισμένο ύφασμα του καναπέ με τις άκρες των δαχτύλων του,ο Γκιγιώμ σκεφτόταν τα πρωινά που ο Ρολάν περνούσε μαζί του,όταν μπορούσε να μείνει στο σπίτι.Συχνά διαβάζαν

μαζί την εφημερίδα,είτε καθισμένοι δίπλαδίπλα,είτε σκύβοντας παιχνιδιάρικα ο ένας πίσω από την πλάτη του άλλου.Άλλες φορές πάλι έκαναν μαζί το μπάνιο τους,κι αυτή ήταν μια από τις πιό γλυκές και ηδονικές στιγμές στη ζωή και των δύο.Το μπάνιο ήταν μικρό,και το ζεστό νερό το έκανε γρήγορα να γεμίζει με ατμούς,τόσο ώστε σχεδόν να μην βλέπουν.Η μπανιέρα ήταν δυστυχώς πολύ μικρή για να χωράει και τους δύο μαζί,κι έτσι ο καθένας τους έλουζε με την σειρά τον άλλο,διασκεδάζοντας με τον εναλλασσόμενο ρόλο του παιδιού που αυτή η διαδικασία τους υποχρέωνε να πάρουν.Ο Γκιγιώμ θυμόταν με κάθε λεπτομέρεια τις φορές που είχε σκύψει δίπλα στον Ρολάν,που περίμενε γυμνός,καθισμένος μέσα στην μπανιέρα. Ούτε κι ο ίδιος φορούσε καθόλου ρούχαάλλωστε η ζέστη μέσα στο μπάνιο ήταν απίστευτη,και θυμόταν το υπέροχο χαμόγελο του Ρολάν,καθώς τον παρατηρούσε πρώτα να μουσκεύει το σφουγγάρι στο ζεστό νερό,κι έπειτα να το περνάει απαλά πρώτα πάνω από την επιφάνεια των ώμων του,κι ύστερα σ’όλο του το σώμα.Και οι δύο βρίσκονταν σε στύση σ’όλη τη διάρκεια του μπάνιου,έιτε μέσα,είτε έξω απ’την μπανιέρα,κι αυτό ήταν κάτι που σχολίαζαν γελώντας,όπως ακριβώς κάνουν τα μικρά παιδιά. α βρεγμένα μαλλιά του Ρολάν μετά το μπάνιο γίνονταν κι αυτά πιό σκούρα,απ’το νερό,έχαναν πρόσκαιρα το ξανθό τους χρώμα,κι όταν ύστερα ξάπλωνε στο κρεββάτι και τον έπαιρνε ο ύπνος,ένα φαρδύ υγρό στεφάνι σχηματιζόταν πάνω στο μαξιλάρι,κάτω απ’το κεφάλι του.Ο Γκιγιώμ τις ώρες εκείνες καθόταν δίπλα του και τον θαύμαζε,απολαμβάνοντας την ομορφιά του και την ευτυχία που του έδινε η παρουσία του.Η λατρεία του για τον Ρολάν εκφράζονταν μ’ένα αίσθημα έρωτα άναρθρου και παθητικού,που δεν μπορούσε σχεδόν ν’αναπνεύσει από την χαρά του,κι αυτό στα χέρια οποιουδήποτε άλλου άνδρα θα γινόταν ένα φοβερό όπλο,μια μέγκενη εκβιασμών για την πλήρη θηλεοπόιησή του.Όμως ο Γκιγιώμ είχε κι ο ίδιος νοιώσει τη λατρεία του αυτή να του ανταποδίδεται και μάλιστα με το παραπάνω,είχε κι αυτός ξυπνήσει πολλές φορές με τον Ρολάν να κάθεται δίπλα του ακίνητος,χωρίς να κάνει τίποτε,απλά κοιτάζοντας τον τρυφερά.Κι όταν κάποιες στιγμές

T

το κράτημα του χεριού του γινόταν ξαφνικά αναπάντεχα ερωτικό,ο Γκιγιώμ ήξερε πως δεν ήταν μόνο επειδή ο Ρολάν μπορούσε να διακρίνει στα μάτια του την ανάγκη για μιά τέτοια κίνηση,αλλά γιατί κι ο ίδιος αισθανόταν την ανάγκη αυτή εκείνη την ώρα. Τα σκουλαρίκια βάραιναν λίγο τ’αυτιά του Γκιγιώμ,που αν και τα είχε τρυπήσει πρίν από χρόνια,πολύ σπάνια τα διακοσμούσε όπως τώρα.Είχε μάλιστα περάσει αρκετή ώρα το απόγευμα προσπαθώντας να ξανανοίξει τις τρύπες,αγνοώντας τον πόνο που του προκαλούσε το τρύπημα από το κάθε χρυσό κόσμημα.Όμως ακόμη αισθανόταν τον λαιμό του πιασμένο απ’την προσπάθεια,και κλείνοντας τα μάτια έφερε τον πονεμένο του αυχένα προς τα πίσω,ξαπλώνοντας ελαφρά στην πλάτη του καναπέ.Ο Ρολάν είχε γυρίσει πρίν από μια ώρα,είχε ντυθεί,και είχε ξαναφύγει για να πάρει λουλούδια για την επίσκεψή τους,όμως είχε αργήσει πολύ.Το ανθοπωλείο βρισκόταν στη γωνία του τετραγώνου,και καθώς ο Γκιγιώμ το σκέφτηκε,άνοιξε ανήσυχος τα μάτια του.Ήξερε πως τίποτε κακό δεν μπορούσε να έχει συμβεί στον Ρολάν,γιατί πίστευε πως,το δευτερόλεπτο που κάποιο φρικτό ατύχημα θα έκοβε το νήμα της ζωής του Ρολάν,ο ίδιος θα πέθαινε αμέσως,η καρδιά του θα έσκαζε πρίν καλά-καλά το καταλάβει.Η ανησυχία όμως είχε τρυπώσει για τα καλά στο μυαλό του,κι ο Γκιγιώμ ανακάθισε στον καναπέ,και,κατεβάζοντας τα πόδια του,ξαναφόρεσε μηχανικά τα παπούτσια του.Έπειτα λύγισε την πλάτη του και στηρίζοντας τα χέρια στα γόνατά του,άρχισε να περιμένει,μετρώντας αθόρυβα τα λεπτά που περνούσαν. Ο Γκιγιώμ ήταν έτοιμος να σηκωθεί απ’τον καναπέ και ν’αρχίσει να περπατάει νευρικά πέρα-δώθε στο δωμάτιο,όταν άκουσε τον ήχο από την εξώπορτα της πολυκατοικίας που έκλεινε.Αμέσως έκλεισε τα μάτια,τέντωσε το λαιμό του,κι άρχισε να αφουγκράζεται και τους πιό ασήμαντους ήχους,όπως ο πεινασμένος κλείνει τα μάτια του για να βρεί από που έρχεται η μυρωδιά του ζεστού φαγητού,όλες του οι αισθήσεις είχαν γίνει η ακοή του. Άκουσε το παλιό ασανσέρ να κατεβαίνει στο ισόγειο,η μεταλλική συρόμενη πόρτα άνοιξε,και κάποιος μπήκε μέσα.Το ασανσέρ άρχισε να ανεβαίνει,έναν όροφο,και στη συνέχεια σταμάτησε στον δεύτερο,στον όροφο του σπιτιού τους.Άκουσε την μεταλλική πόρτα αυτή τη φορά να ανοίγει,κι έπειτα άνοιξε τα

29

μάτια του πανευτυχής,αφού είχε αναγνωρίσει το κουδούνισμα των κλειδιών του Ρολάν,τον ήχο που έκαναν πάντα καθώς τα έβγαζε απότομα απ’την τσέπη του.Η πόρτα άνοιξε κι ο Ρολάν μπήκε στο σπίτι,κουβαλώντας τα λουλούδια κι ένα άσπρο μαλακό πακέτο,τυλιγμένο σε λεπτό χαρτί.Κοίταξε τον Γκιγιώμ χαμογελώντας,άφησε τα πράγματα να πέσουν στο χαμηλό τραπεζάκι,και στάθηκε δίπλα στην πόρτα,πάντα χαμογελώντας. Ο Γκιγιώμ σηκώθηκε απότομα απ’τον καναπέ κι έτρεξε προς το μέρος του,πέφτοντας στην αγκαλιά του Ρολάν,που τον αγκάλιασε κι αυτός σφιχτά.Το σώμα του Γκιγιώμ έτρεμε λίγο,κι ο Ρολάν κατάλαβε ότι έιχε ανησυχήσει.Τον φίλησε απαλά στο δεξί του μάγουλο,φέρνοντας πειραχτικά το δάχτυλο στα χέιλη του,που δεν ήταν βαμμένα όταν είχε φύγει. “Είσαι ακόμη πιό όμορφος,” είπε στον Γκιγιώμ,κι αυτή την φορά τον φίλησε στα χέιλη του,προσεκτικά και αργά.Έπειτα ο Γκιγιώμ τον έσπρωξε λίγο πίσω,και στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη,χαμογελώντας με ψεύτικη φιλαρέσκεια.Γύρισε και κοίταξε τον Ρολάν,τα μάτια του δεν χόρταιναν να τον βλέπουν,και σκέφτηκε πως το γκρίζο χειμωνιάτικο κοστούμι του,αν και είχε παλιώσει λίγο,τον έκανε να μοιάζει ομορφότερος από ποτέ.Ο Ρολάν πήγε μέχρι το τραπεζάκι,πήρε το μαλακό άσπρο πακέτο,και το πρόσφερε με απολογητικό ύφος στον Γκιγιώμ,λέγοντας με τα γαλάζια του μάτια πως ζητούσε να τον συγχωρήσει για την ανησυχία που του προκάλεσε η αργοπορία του.Ο Γκιγιώμ άνοιξε γρήγορα το δέμα,και μέσα βρήκε το πιό υπέροχο σάλι που είχε δεί ποτέ του.Ήταν φτιαγμένο από λεπτό μαλλί,σ’ένα χρώμα που μπερδευόταν ανάμεσα στο βαθύ κόκκινο και το μαύρο,το χρώμα του μαύρου αίματος-αν υπήρχε κάτι τέτοιο.Το ξεδίπλωσε βιαστικά και το έριξε με χάρη στους ώμους του,τυλίγοντας τα χέρια του που κρύωναν μ’αυτό.Έπειτα κοιτάχτηκε και πάλι στον καθρέφτη,χαμογέλασε στον Ρολάν και κάθισε δειλά στον καναπέ.Όταν και πάλι έστρεψε τα μάτια του πρός το μέρος του,τον είδε να τον κοιτάζει με θαυμασμό. “Σ’ευχαριστώ,σ’ευχαριστώ πολύ,” του είπε,και του έκανε χώρο για να καθίσει δίπλα του στον καναπέ. Ο Ρολάν προχώρησε προς το μέρος του και κάθισε δίπλα του,κράτησε σφιχτά τα χέρια του και τα φίλησε.Καθώς διέσχιζε το δωμάτιο,το είδωλο του είχε περάσει φευγαλέα από τον

καθρέφτη.Αν λοιπόν ο καθρέφτης ήταν ένα ζωντανό πλάσμα,που κοίταζε με έμψυχα κι όχι μ’αδιάφορα μάτια τους ανθρώπους που περνούσαν από μπροστά του,ήταν σίγουρο ότι το βλέμμα του θα θόλωνε για λίγο,μετά το καθρέφτισμα των δύο αυτών ανδρών. Λίγο αφού ο Γκιγιώμ είχε καθρεφτιστεί χαρούμενος,φορώντας το καινούριο του σάλι πάνω από το πράσινό του φόρεμα,η εικόνα ενός δεύτερου άνδρα πέρασε μέσα από το γυαλί του καθρέφτη.Ο άνδρας αυτός φορούσε γκρίζο κοστούμι,γαλάζιο πουκάμισο και μάυρα καστόρινα παπούτσια,κι ήταν ίδιος και απαράλλαχτος με τον Γκιγιώμ. Είχε κι αυτός σπαστά μαλλιά μακριά ως τ’αυτιά του,βαθυγάλανα μάτια,και το ίδιο γλυκό,τέλεια ζωγραφισμένο στόμα.Είχε το ίδιο ανάστημα με τον Γκιγιώμ,και κάτω από τα ανδρικά του ρούχα,θα μπορούσε κανείς να διακρίνει το ίδιο εφηβικό,σφριγηλό και λεπτοκαμωμένο σώμα.Ακόμη και το περπάτημα τους ήταν ίδιο,με τα μακριά τους δάχτυλα ν’ακουμπούν τρεμοπαίζοντας στους γοφούς.Ο άνδρας αυτός ήταν ο Ρολάν,και τώρα καθόταν δίπλα στον Γκιγιώμ,τον δίδυμο αδερφό του,με τον οποίο έμοιαζαν σαν δυό φύλλα από το ίδιο λουλούδι. πάρχουν δίδυμοι που,ακόμη κι όταν είναι ολόιδιοι,είτε με την παρέμβαση των γονιών τους,αλλά πολλές φορές κι από δική τους θέληση,έχουν τελείως διαφορετικούς χαρακτήρες.Η διαφορά αυτή όμως,καθώς περνούν τα χρόνια,αρχίζει να χαράζεται πάνω στο πρόσωπό τους,να γίνεται ο ξεχωριστός αέρας και η διάθεση του καθενός,ώστε μετά από κάποια ηλικία,ο καθένας να μπορεί να τους ξεχωρίσει,γίνονται απλά δυό άνθρωποι που μοιάζουν.Όμως ο Γκιγιώμ κι ο Ρολάν ήταν σχεδόν ο ίδιος άνθρωπος,φτιαγμένος δυό φορές χωρίς την παραμικρή αλλαγή.Ο ήχος της φωνής τους,όταν μιλούσαν μεταξύ τους,ακουγόταν σαν την φωνή ενός ανθρώπου που μιλάει με τον εαυτό του.Ποτέ οι διακυμάνσεις της φωνής του Γκιγιώμ δεν πλησίαζαν περισσότερο προς το γυναικείο τόνο απ’ότι του Ρολάν.Δίσταζαν με τον ίδιο τρόπο πριν από ορισμένες λέξεις,φλυαρούσαν στον ίδιο γρήγορο ρυθμό,ακόμη κι όταν μισοκοιμόντουσαν ή ήταν αφηρημένοι,ακόμη και τότε μουρμουρίζαν τα ίδια πράγματα.Όμως οι ομοιότητες,αυτά τα αναρίθμητα στοιχεία που

Y

μεταμόρφωνα τον έναν σε τρομακτικά πιστό είδωλο του άλλου,δεν εξαντλούνταν εκεί.Γιατί ο Γκιγιώμ είχε με τον Ρολάν την σπάνια εκείνη πνευματική και συναισθηματική συνέχεια,που επιτρέπει σε ορισμένους ανθρώπους να μαντεύουν τις επιθυμίες του συντρόφου τους πρίν αυτός καν τις εκφράσει,κυρίως γιατί και οι ίδιοι αισθάνονται τις επιθυμίες αυτές ταυτόχρονα. Σε μιά πρωινή συζήτηση,ο Ρολάν θα σιωπούσε τη στιγμή ακριβώς που ο Γκιγιώμ θα ήθελε να απολαύσει την μορφή του και μόνον αυτή,να χαϊδέψει τα χείλη του αδερφού του χωρίς αυτά να βγάζουν λέξη.Τις νύχτες που ένοιωθαν την ανάγκη να ξαπλώσουν πιό κοντά ο ένας δίπλα στον άλλον,το πλησίασμα του κορμιού τους γινόταν με μια τέτοια ανεπαίσθητη αλλά δυνατή ακρίβεια,ώστε το πρωί,όταν ξυπνούσαν,τα σώματά τους σχημάτιζαν ένα τέλειο σχήμα,σαν μια αντανάκλαση σε μια ήρεμη λίμνη,όπου είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις το είδωλο απ’το πραγματικό αντικείμενο.Αλλά και σ’ότι είχε να κάνει με την τρυφερότητα και την αγάπη που ένοιωθαν ο ένας για τον άλλον,η πιό αυθόρμητη αρμονία επικρατούσε,ακόμη και τις στιγμές που το πάθος τους γινόταν έντονο.Όπως η ερωτική πράξη αποφεύγονταν με κοινή σιωπηλή συμφωνία,έτσι και τα δυό αδέρφια δεν έβγαζαν τα ρούχα τους,παρά μόνο όταν αισθάνονταν σίγουροι πως ήθελαν να δούν το γυμνό σώμα ο ένας του άλλου.Η γνώση της δικής τους επιθυμίας,κάθε φορά αρκούσε,γιατί ήταν βέβαιο ότι θα αντικατόπτριζε και την επιθυμία του άλλου.Μ’αυτήν την αδιάσπαστη προσήλωση, που τους είχε έτσι χαριστεί ώστε να είναι άφθαρτη στο χρόνο,ο Γκιγιώμ και ο Ρολάν ζουσαν μαζί από τα είκοσί τους χρόνια,λατρεύοντας ο ένας τον άλλον πέρα από τα όρια της ανθρώπινης σκέψης και αντίληψης. Καθισμένοι τώρα ο ένας δίπλα στον άλλον,χαίρονταν για άλλη μια φορά την πληρότητα που γεννούσε στον καθένα η διπλή παρουσία τους.Ο Γκιγιώμ είχε μεταμορφωθεί για την αποψινή επίσκεψη στην πιό τέλεια γυναίκα,και με τον ίδιο τρόπο ο Ρολάν ήταν στα μάτια του αδερφού του,ο πιό όμορφος και αξιέραστος άνδρας που υπήρχε.Οι ρόλοι αυτοί θα μπορούσαν να είναι αντεστραμμένοι,άλλωστε μέσα στο σπίτι ο Ρολάν φορούσε κι αυτός συχνά τα γυναικεία

ρούχα του Γκιγιώμ,και στα αυτιά του υπήρχαν ακόμη τα σημάδια από τις τρύπες που πριν από πολλά χρόνια είχαν κάνει μαζί,αλλά που τώρα μόνο ο Γκιγιώμ χρησιμοποιούσε.Αλλά κι αυτή,δεν ήταν διαφορά.Ο Ρολάν θα ήταν πρόθυμος να ντυθεί ο ίδιος γυναίκα,και θα ξανάνοιγε τις τρύπες των αυτιών του χωρίς να σκεφτεί τον πόνο-όπως είχε κάνει ο Γκιγιώμ.Όμως ο αδερφός του είχε αποφασίσει να είναι η γυναίκα στην αποψινή τους επίσκεψη, ήταν κάτι που ήθελε πολύ,κι έτσι έβρισκε τον Ρολάν απόλυτα σύμφωνο.Ύστερα από λίγα λεπτά,χωρίς να πούν τίποτε,τα δυό αδέρφια σηκώθηκαν μαζί από τον καναπέ.Ο Γκιγιώμ ίσιωσε το σάλι στους ώμους του.Ο Ρολάν πήρε τα κλειδιά και τα λουλούδια απ’το τραπέζι και στάθηκε απέναντι στον αδερφό του,περιμένοντάς τον.Τώρα πια δεν χρειάζονταν τον καθρέφτη,είχαν γίνει ο ένας το είδωλο του άλλου,και ο Γκιγιώμ έδωσε χαμογελώντας το χέρι του στον Ρολάν,που χαμογελούσε κι αυτός γλυκά,καθώς κλείδωνε πίσω του την πόρτα του σπιτιού. Ήταν μια από τις τελευταίες νύχτες του Μάρτη,κι ο αποχωρών μήνας,όπως συμβαίνει με πολλούς ετοιμοθάνατους,είχε κακοκεφιά.Ο αέρας που φυσούσε ήταν ο πιό κρύος απ’ολόκληρου του χειμώνα,και ξέχωρα απ’αυτό,η υγρασία από την απογευματινή βροχή έκανε τους δρόμους αφιλόξενους όσο ποτέ.Ο Ρολάν όμως δεν ένοιωθε τίποτε απ’όλ’αυτά,τα μάτια του,τα συνήθως τόσο μελαγχολικά,τώρα είχαν μέσα τους τη σπίθα του αγουροξυπνημένου οδοιπόρου,που δεν έχει ακόμα καταλάβει την σκληρότητα της διαδρομής που ειναι αναγκασμένος ν’ακολουθήσει.Ήταν σαν να παρέλαυνε μέσα σ’έναν ζεστό καλοκαιρινό δρόμο,που από κάποιο λάθος φαινόταν να μοιάζει σκοτεινός,υγρός και κρύος.Ο Ρολάν καταλάβαινε φυσικά την πλάνη του,αλλά συνάμα την απολάμβανε,γιατί ήξερε πού την χρωστούσε.Σφιχτά κρατημένο στο δεξί του χέρι κρατούσε τώρα το χέρι του Γκιγιώμ,του αδερφού του,που δεν ήταν μεγαλύτερο,όυτε και μικρότερο απ’το δικό του,όμως είχε διπλωθεί με δύναμη μέσα στην παλάμη του.Ο Ρολάν αισθανόταν ότι ο αδερφός του κρατούσε το χέρι του το ίδιο σφιχτά,κι ότι ο κρύος αέρας που χτυπούσε και στα δικά του μάγουλα,γι’αυτόν δεν θα ήτανε παρά ένα ανοιξιάτικο βοριαδάκι που τον δρόσιζε. Καθώς πλησιάζαν στον προορισμό τους,οι

δρόμοι γινόντουσαν όλο και πιό σκοτεινοί. Ελάχιστοι φανοστάτες φωτίζαν πιά τα έρημα σοκάκια,και οι λίγοι περαστικοί που τους προσπερνούσαν σκυφτοί και χωμένοι μέσα στα παλτά τους,ούτε που τους προσέχαν.Αν όμως στέκονταν λίγο απέναντι σ’αυτό το ζευγάρι,το κάπως ελαφρά ντυμένο για την εποχή,και το παρατηρούσαν,οι περισσότεροι θ’απορούσαν. Κι αυτό όχι γιατί και οι δυό τους ήταν άνδρες και μάλιστα ίδιοι σε κάθε λεπτομέρειά τους. Άλλωστε,κάτω από το λιγοστό χλωρό φώς των φανοστατών,το δέρμα στο πρόσωπο του Γκιγιώμ έδειχνε τόσο λεπτό και ντελικάτο,με το βυσσινί των χειλιών να τονίζει το στόμα του,που θα μπορούσε να είναι η ομορφότερη γυναίκα που κυκλοφορούσε αυτή την ώρα στους δρόμους της πόλης.Αυτό όμως που έκανε εντύπωση,ήταν ο αλλόκοτος τρόπος με τον οποίο κι οι δυό περπατούσαν.Πιασμένοι από το χέρι,οι δύο αδερφοί έδιναν την εντύπωση των ανθρώπων που δεν έχουν κρατήσει άλλο χέρι στη ζωή τους,εκτός από αυτό του τωρινού συντρόφου τους,κι αυτό ήταν μια έκφραση ψυχικής αγνότητας γνωστή πλέον μόνο στα παιδιά.Κι αυτοί ήταν ένα ζευγάρι κοντά στο τέλος της νεότητας,ντυμένο για βραδυνή έξοδο-κι όμως,η στάση τους,από την ταχύτητα των βημάτων μέχρι το πόσο κοντά κρατούσε ο ένας τον άλλον,ήταν πράγματα ανήκουστα για ανθρώπους κοντά στα σαράντα.Δεν βιάζονταν να φτάσουν εκεί που πήγαιναν,η διαδρομή και μόνο,ήταν αρκετή για να τους ευχαριστήσει. επίσκεψη αυτή ήταν κάτι που είχε περάσει για πρώτη φορά απ’το μυαλό τους πρίν από πολλά χρόνια,αν και λίγες φορές είχαν συζητήσει γι’αυτό.Ο Ρολάν θυμόταν πως ο Γκιγιώμ είχε επιμείνει πως,αν γινόταν πέντε ή δέκα χρόνια πρίν,θα έμοιαζε με ένα αποτόλμημα,με ένα καπρίτσιο χωρίς ουσία,κι ο ίδιος είχε συμφωνήσει.Τώρα,καθώς κοίταζε τον αδερφό του,να περπατά ευτυχισμένος δίπλα του,ήξερε πως η ευτυχία αυτή θα μεγάλωνε με τα χρόνια,και πως τώρα είχε φτάσει στο κατάλληλιο σημείο ώστε να τους εμποδίζει να αισθάνονται τύψεις για το εγχείρημα αυτό.Ο Γκιγιώμ μπορεί να έμοιαζε πολύ πιό νέος από την ηλικία τουόπως άλλωστε συνέβαινε και με τον εαυτό του-μπορεί να παρέμενε ασύγκριτα όμορφος και ελκυστικός,όμως ήταν πιά ένας ώριμος άντρας,έτοιμος να εκδικηθεί για χάρη της

H

μεγαλύτερης αγάπης του.Ξαφνικά,τα μάτια του αδερφού του στράφηκαν και κοίταξαν τον Ρολάν,με την ίδια ίσως ζεστή σκέψη,αυτή της μεγαλύτερης αγάπης.Κι αν το παλιό και λίγο φθαρμένο γνωμικό για τον καθρέφτη της ψυχής είχε μέσα του έστω και λιγη αλήθεια,τότε κοιτάζοντας μέσα στα μάτια του Γκιγιώμ,ο Ρολάν μπορούσε πάντα να βλέπει,ή και να κρυφοκοιτά τις σκέψεις που έκανε και ο ίδιος. Όταν δε οι σκέψεις αυτές ήταν κάπως σκοτεινές ή παράξενες,όπως τώρα,που το σχέδιό τους έφτανε κοντά στο τέλος του,αυτή η γρίλλια που έβλεπε κατευθείαν μέσα στην ψυχή του,είχε την δυνατότητα να τον καθυσηχάζει. Αυτό που σώζει συχνά τον άνθρωπο από τις καταστροφικές ιδέες και τις σκέψεις του,είναι η απουσία επιβεβαίωσης,έστω και μιας υποψίας από δαύτην.Μια κακόβουλη,εχθρική ιδέα γεννιέται μέσα σ’ένα ανθρώπινο μυαλό.Εκείνος που την σκέφτηκε μπορεί να ενθουσιαστεί από τις προοπτικές της εφαρμογής της,από το βάθος της σατανικής του σύλληψης,αλλά σύντομα θα κουραστεί από τη συνεχή της επανάληψη.Μια φωνή που φωνάζει μόνη της το ίδιο πράγμα-ιδίως όταν τα συνηθισμένα της λόγια σπρώχνουν τον άνθρωπο στο καλό-είναι εξαιρετικά αδύναμη να πείσει τον ίδιο άνθρωπο να κάνει το κακό. Δειλιάζοντας,μην βρίσκοντας ενθάρρυνση σε μια δεύτερη φωνή,παραπλήσια,που να τον εμψυχώνει,αποτραβιέται από την ιδέα που τόσο τον είχε συναρπάσει.Ακόμα κι οι πιό στυγνοί εγκληματίες,που αναγκάζονται συχνά για τον λόγο αυτό να εργαστούν μαζί,δεν βρίσκουν πάντα το κουράγιο που τους χρειάζεται,οι ιδέες και οι φωνές της ψυχής τους μπορεί πολύ συχνά να διαφωνούν.Όταν όμως μια διαβολική ιδέα γεννιέται ταυτόχρονα σε δυό ανθρώπους,κι όταν μάλιστα οι άνθρωποι αυτοί έχουν μάθει να συμφωνούν και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον σε καθε κίνηση,γιατί έτσι είναι φτιαγμένοι,τότε και η πιό αποτρόπαια ευχή είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί.Δυό άνθρωποι όπως ο Γκιγιώμ και ο Ρολάν,αν αφιέρωναν τη ζωή τους στο κακό της ανθρωπότητας,θα μπορούσαν να λιώσουν όλους τους ανθρώπους της γής κάτω απ’το πόδι τους.Όμως τα δυό αδέρφια ήταν αδύνατο να σκεφτούν τίποτε άλλο πέρα από το άλλο τους μισό,ήταν αδύνατο να νοιώσουν κάτι άλλο εκτός από τον έρωτα,τη λατρεία του ενός για τον άλλο.Έτσι,η μόνη

μοχθηρή ευχή που είχαν ποτέ κάνει ήταν αυτή που τώρα πραγματοποιούσαν,κι αυτό μονάχα για να μπορέσουν να ξαναγυρίσουν,αυτή την φορά για να μήν ξαναβγούν ποτέ,στον δικό τους ονειρεμένο κόσμο. Ο δρόμος τους είχε φέρει επιτέλους μπροστά στον κήπο του παλιού σπιτιού.Ο Γκιγιώμ και ο Ρολάν περπάτησαν μέχρι την αυλόπορτα,την διέσχισαν,και μπήκαν στον κήπο.Ένα στενό πλακόστρωτο δρομάκι,περιτριγυρισμένο από έναν εγκαταλελειμένο χορταρότοπο,οδηγούσε στην εξώπορτα του σπιτιού.Ο αέρας που χτυπούσε τώρα τα πρόσωπά τους,έπαιρνε τον λιγοστό ζεστό ιδρώτα κι άφηνε πίσω του την έξαψη και τον ερεθισμό που τώρα ένοιωθαν καί οι δύο.Όταν έφτασαν μπροστά στην πόρτα,κοντοστάθηκαν και περίμεναν.Ύστερα από λίγο,ο Γκιγιώμ γύρισε το βλέμμα του στον αδερφό του και τον κοίταξε κατάματα,λέγοντας με όλο του το πρόσωπο,πως κι αν ακόμη ένας μικρός υπαινιγμός αμφιβολίας τον ταλαιπωρούσε,ήταν έτοιμος να προχωρήσει,μέχρι το τέλος,κι όσο πιο άγρια γινόταν.Ο Ρολάν με τη σειρά του τον κοίταζε έντονα,και το πάθος του να συνεχίσουν δέν ήταν μικρότερο.Όταν από την φορτισμένη έκφραση των χειλιών του ξεπήδησε ένα χαμόγελο,ο Γκιγιώμ ήταν σίγουρος,και χτύπησε την πόρτα. Λίγα δευτερόλεπτα βουτηγμένα και για τους δυό στον πιό τρελλό παροξυσμό περάσανε,όμως η πόρτα δεν άνοιξε. Από μέσα,το σπίτι ήταν απόλυτα ήσυχο.Ο Ρολάν χτύπησε την πόρτα με την σειρά του,κι όταν και πάλι δεν πήραν καμμιάν απάντηση,έσπρωξε απαλά την πόρτα,κι αυτή άνοιξε εύκολα,παρασέρνοντας μερικά ξερά φύλλα μαζί με τον αέρα που πρόλαβε να μπεί.Τα δυό αδέρφια μπήκαν στο παλιό σπίτι κλείνοντας πίσω τους την πόρτα,κι έπειτα στάθηκαν κι άρχισαν να ψάχνουν με το βλέμμα το χώρο.Βρίσκονταν μέσα σε μια μισοσκότεινη σάλα,με λιγοστά έπιπλα,απ’τα οποία ξεχώριζε ένας μαύρος ψηλός μπουφές και το παλιό όρθιο ρολόι,που μετρούσε το χρόνο από πολύ-πολύ παλιά.Το φώς όμως ερχόταν από το διπλανό δωμάτιο,κι από τα σχήματα των επίπλων που τρεμοπαίζανε στους τοίχους,κατάλαβαν πως επρόκειτο για φωτιά.Είχε λοιπόν ανάψει το τζάκι,μπορεί να είχε αποκοιμηθεί κιόλας μπροστά στη ζέστη της φωτιάς,όμως θα την ξυπνούσανε,αυτό ήταν βέβαιο.Με την σκέψη αυτή,ο Γκιγι-

ώμ ακολούθησε τον Ρολάν στο διπλανό δωμάτιο,βαδίζοντας κι αυτός προσεκτικά πάνω στο σκονισμένο χαλί. Και οι δυό τους την είδαν,αμέσως μόλις μπήκαν στο καθιστικό.Το φώς από το τζάκι ήταν παραπάνω από αρκετό,και το δωμάτιο ήταν τόσο φωτισμένο,ώστε να φαίνονται κι οι πιό μικρές λεπτομέρειες.Πάνω σε μια ψηλή πολυθρόνα,με την πλάτη της γυρισμένη στο τζάκι,καθόταν μια γριά,γύρω στα εβδομήντα. Φορούσε ένα χοντρό κίτρινο νυχτικό,και τα κάτασπρα μαλλιά της πετούσαν σαν ένας άγριος θάμνος γύρω από το λεπτό,γέρικο κρανίο της.Η γριά τους είχε ακούσει να μπαίνουν,και τώρα τους κοιτούσε με μάτια γουρλωμένα,γεμάτα έκπληξη κι οργή,όπως συμβαίνει στους γέρους που κατάλαβαν ότι δεν μπορούν να σταματήσουν τους κλέφτες που μόλις έχουν μπεί στο σπίτι.Στα πόδια της η γριά φορούσε μαύρες χοντρές παντόφλες,ενώ δίπλα της,πάνω σ’ένα ψηλό τραπεζάκι,βρισκόταν ένα μισογεμάτο ποτήρι με νερό.Χωρίς να μιλά,περιεργαζόταν τα δυό αδέρφια με τα ποντικίσια μαύρα μάτια της,μάτια που δεν είχαν φορέσει ποτέ γυαλιά,και φαινόταν να απορεί. Καθώς το βλέμμα της έπεφτε πότε στον έναν και πότε στον άλλον,είχε το σαστισμένο ύφος που κανείς συναντά συχνά στα ηλικιωμένα άτομα που δεν τά’χουν χάσει τελείως,αλλά και που δεν καταλαβαίνουν ακριβώς όλα όσα τους συμβαίνουν.Οι απότομες γραμμές γύρω από το στόμα και τα μάτια της,μαρτυρούσαν πως,όταν ήταν νέα,η γυναίκα αυτή ήταν πολύ σκληρή,αμείλικτη με τους ανθρώπους.Ήταν μια γυναίκα που είχε συνηθίσει να φωνάζει δυνατά μέχρι όλα τα πράγματα να μπούν στη θέση τους,που ήθελε να μαθαίνει τα πάντα πρίν απ’όλους,ζητώντας πάντα εξηγήσεις για όσα πράγματα πήγαιναν στραβά,αντίθετα με τις εντολές της.Τώρα όμως ήταν μια ανήμπορη γριά,που κοιτούσε αλαφιασμένη κάτι που δεν μπορούσε να χωρέσει στο μυαλό της.Από τα μάτια της φαινόταν ότι είχε μισοκαταλάβει ποιοί ήταν οι δυό νεαροί αυτοί άντρες,όμως κάτι,ίσως τα ρούχα του ενός,την μπέρδευε,της θόλωνε το μυαλό,και κυρίως,την τρόμαζε.Πάνω απ’όλα,πιο πολύ κι από ξαφνιασμένη, έμοιαζε με έναν άνθρωπο που,τρομαγμένος,προσπαθεί να παρερμηνεύσει ή και να αλλοιώσει συτό που βλέπει,αφού η αλήθεια τον ταράζει πάρα πολύ για να την δεχτεί.

X

ωρίς καμμιά προειδοποίηση,ο Γκιγιώμ,που κρατούσε τα λουλούδια,πλησίασε προς το μέρος της και της τα πρόσφερε. “Αυτά είναι για σένα μητέρα,” της είπε,και στην πλάτη του μπορούσε να αισθανθεί το επαινετικό,χαρούμενο βλέμμα του Ρολάν.Η γριά τραβήχτηκε προς τα πίσω,μαζεύοντας τα χέρια της,σαν να προσπαθούσε να της δώσει κάποιο δηλητηριώδες φίδι κι όχι λουλούδια.Όταν ο Γκιγιώμ κατάλαβε από το έντρομο ύφος της ότι δεν επρόκειτο να πάρει τα λουλούδια,τα άφησε απαλά πάνω στην αγκαλιά της,κι έπειτα πήγε και στάθηκε ξανά δίπλα στον αδερφό του. Τώρα κι οι δυό τους την κοιτούσαν με ύφος γλυκό και συνάμα διεισδυτικό,τα γαλάζια μάτια τους έλαμπαν σαν να ήταν φτιαγμένα από χοντρό,άτσαλα κομμένο γυαλί,και η γριά απέναντί τους έμοιαζε έτοιμη να λιποθυμήσει από τον φόβο της.Ο Γκιγιώμ έπιασε και πάλι σφιχτά το χέρι του αδελφού του και πλησίασε το σώμα του στου Ρολάν,τόσο ώστε τα πόδια τους ακουμπούσαν μεταξύ τους.Στρέφοντας ξαφνικά το κεφάλι προς το μέρος της,ο Ρολάν της μίλησε,με την ειρωνική διάθεση να ξεχειλίζει στη φωνή του. “Κοίταξέ μας μητέρα,”της είπε “δεν είμαστε όμορφοι;” Μαζί με τα λόγια αυτά,ο Γκιγιώμ ένοιωσε ένα ζεστό ρεύμα να περνά μέσα από το χέρι του αδερφού του.Μαντεύοντας όπως πάντοτε σωστά την έξαψή του,είπε κι αυτός με τη σειρά του: “Ναι μητέρα,κοίταξε,δές πόσο όμορφοι είμαστε.” Η γριά δεν είχε σταματήσει βέβαια να τους κοιτάζει,αλλά το βλέμμα της δεν έγινε πιό έντονο τώρα,ούτε κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης συνάντησής τους.Καθόταν απλά απέναντί τους,κοιτάζοντάς τους συνοφρυωμένη,με μάτια που φαίνονταν ολοένα να χάνουν την εστίασή τους,κι όχι να βλέπουν πιό καθαρά. Ο Ρολάν δεν είπε τίποτε άλλο.Τραβώντας για λίγο το χέρι του προς το μέρος του,με μια κίνηση έβγαλε το σακάκι του και το πέταξε στο πάτωμα,κι αμέσως έκανε το ίδιο με το γιλέκο του.Ακολουθώντας τον,ο Γκιγιώμ άφησε το σάλι του να πέσει κάτω κι έβγαλε τα παπούτσια του.Έπειτα,ο Ρολάν ξεκούμπωσε το φόρεμα του αδερφού του,ενώ ο Γκιγιώμ τον βοήθησε να βγάλει το παντελόνι και το

πουκάμισό του.Σε λίγα λεπτά,τα δυό αδέρφια στέκονταν και πάλι μπροστά στη μητέρα τους,αυτή τη φορά τελείως γυμνοί.Τα σώματά τους,όμοια στην κάθε λεπτομέρεια σαν το κορμί ενός μόνου ανθρώπου,βάφονταν πού και πού με το χρυσαφί φώς της φωτιάς,κι ήταν ήδη έτοιμα,ερεθισμένα.Χωρίς να σταματήσουν να την κοιτάνε,ο Γκιγιώμ και ο Ρολάν έσφιξαν το μήκος του χεριού τους,ο καθένας γύρω από την μέση του άλλου,κι έμειναν για λίγο έτσι,ώσπου η ζεστασιά από το σώμα τους κι η επιθυμία που είχε μετατραπεί σε οίστρο ύστερα απ’όλες αυτές τις ώρες έντασης,χάρισε στον καθένα τους από μια τρομερή στύση,ίδια κι αυτή μεταξύ τους όπως τόσα άλλα.Ύστερα τα δυό αδέρφια απομακρύνθηκαν για λίγο,κρατώντας και πάλι μονάχα τα χέρια τους,και στάθηκαν τεντώνοντας το σώμα τους και τα ερεθισμένα μέλη τους απέναντι στη μητέρα τους,όπως δυό στρατιώτες που ετοιμάζονται να μονομαχήσουν επιδεικνύουν τα όπλα τους στον κριτή τους. Ξαφνικά όμως,και σε ανατροπή αυτής της εικόνας μάχης που έδιναν την εντύπωση ότι θα ακολουθούσε ανάμεσά τους,τα δυό αδέρφια γύρισαν ο ένας προς το μέρος του άλλου και φιλήθηκαν στο στόμα.Το πάθος τους σύντομα έγινε πιό βάναυσο,και τα χέρια τους άρχισαν να τρέχουν μανιασμένα πάνω στο σώμα του άλλου,περνώντας πάνω από την πλάτη,τους γλουτούς και τα πόδια.Οι στύσεις τους,που είχαν διασταυρωθεί μέσα στο ξαφνικό αγκάλιασμα,έστελναν στο σώμα του καθενός,ρίγη απερίγραπτης ηδονής.Γονατίζοντας μπροστά στον Ρολάν,ο Γκιγιώμ τράβηξε τον αδερφό του στο πάτωμα,και κυλίστηκε πάνω του.Μην σταματώντας να φιλούν και να χαϊδεύονται με λύσσα ,τα δυό αδέρφια έπεφταν και σηκώνονταν ο ένας πάνω στον άλλον,και καθώς τα ξανθά μαλλιά τους και τα εξαγριωμένα από την ηδονή κορμιά τους τρίβονταν και μπλέκονταν,έμοιαζαν σαν ένα σώμα,του οποίου οι επιθυμίες είχαν θεριέψει τόσο,ώστε προσπαθούσε να χωριστεί στα δυό,να σχίσει την ίδια του την σάρκα προκειμένου να ικανοποιηθεί.Ήταν η πρώτη φορά που κι οι δυό αισθάνονταν έτοιμοι να φτάσουν στο τέρμα το δώρο αυτό που η φύση τους είχε κάνει,δίνοντάς τους μιά μονάχα ψυχή χωρισμένη σε δυό ίδια σώματα. Όλη αυτήν την ώρα,η μητέρα τους κοίταζε αποσβωλωμένη,καταλαβαίνοντας όλο

και λιγότερα,μην μπορώντας να εξηγήσει τον ερωτικό οίστρο που εκτυλισσόταν μπροστά της,χωρίς καν να τον αισθάνεται-έμενε μονάχα η έντονη έκπληξη στο γέρικο πρόσωπό της.Όταν όμως,σε μια στιγμή,οι φωνές των δυό αντρών,τώρα ενωμένες σ’ένα αξεδιάλυτο,υπόκωφο ουρλιαχτό ικανοποίησης,τάραξαν τον αέρα του δωματίου,η γριά έκανε μια πανικόβλητη κίνηση με το δεξί της χέρι,που την ακολούθησε όλο της το σώμα,για να φτάσει το ποτήρι με το νερό που βρισκόταν στο τραπέζι δίπλα της.Τα λουλούδια έπεσαν από την αγκαλιά της στο πάτωμα και σκόρπισαν.Τα δάχτυλά της έτρεμαν,και καθώς το ποτήρι πλησίαζε στο στήθος της,μια έκφραση αφόρητου πόνου έσκισε το πρόσωπό της στα δύο,και το ποτήρι της έπεσε απ’τα χέρια,χύνοντας στο στήθος της το νερό που ποτέ δεν πρόλαβε να πιεί. Το κεφάλι της έγειρε,άψυχο πιά,στο ένα της πλευρό,ενώ ανάμεσα στα πόδια της,ένας υγρός λεκές απλώθηκε απότομα,τρέχοντας κατά μήκος των αποστεωμένων ποδιών της ως το πάτωμα.Μπροστά στο νεκρό σώμα της,τα δυό της παιδιά βρίσκονταν αγκαλιασμένα το ίδιο σφιχτά κι όπως όταν βρίσκονταν ακόμη μέσα στη μήτρα της,τώρα όμως γνωρίζοντας τη ζωή και τον έρωτα,που τότε τους ήτανε κρυφά. μως ο Γκιγιώμ δεν μπορούσε να δεί τίποτε απ’όλ’αυτά.Το μόνο που αισθανόταν ήταν το κορμί του Ρολάν,πιό όμορφο απ’όλα τα έργα του Θεού,καθώς αγκομαχούσε με κλειστά τα μάτια,πότε από πάνω του,πότε μέσα του,και πότε από κάτω του.Δεν ήθελε να σταματήσει ποτέ το ποτάμι του ιδρώτα που έτρεχε από τις μασχάλες,τα μαλλιά και τα γεννητικά όργανα του Ρολάν,πλημμυρίζοντας με την αλμυρή του γεύση το στόμα του κι όλο του το πρόσωπο.Η ζεστή αφή του σπέρματος είχε απλωθεί ανάμεσα στους μηρούς τους,τους κρατούσε ακόμα πιό δυνατά ενωμένους μεταξύ τους,κι ήταν ό,τι κι οι δυό τους εύχονταν εδώ και χρόνια,με την πιό ηδονική προσμονή,ν’αποκτήσουν. Υπάρχει ένα άγαλμα του Δαυίδ,φτιαγμένο από μάρμαρο,μετά τα μαύρα χρόνια του Μεσαίωνα.Στέκεται όρθιο,περιμένοντας σκεπτικό,κι επειδή είναι ένας τέλειος άντρας,είναι συνάμα κι ατελής,χωρίς να περιμένει πραγματικά τίποτε,χωρίς να μπορεί να σκεφτεί όμορφα πράγματα,ή έστω ηδονικά πράγματα.Υπάρχει

O

όμως κι ένας άλλος Δαυίδ,φτιαγμένος τα τελευταία χρόνια των Γότθων,από μπρούντζο. Αυτός ο Δαυίδ σχεδόν δεν είναι άντρας,είναι ένα πλαδαρό αγόρι,που κάθεται σκυφτό και μελαγχολικό,κρατώντας το δυσανάλογα μεγάλο σπαθί του.Όμως το αγόρι αυτό μπορεί ανά πάσα στιγμή να μαλακώσει και να κατέβει από το βάθρο του,κι όταν αλλάξει στάση,θ’αλλάξει και το σώμα του,θα γίνει πιό όμορφο απ’όλων των αντρών,και θα ζητήσει να εκφράσει τη δυσανάλογα μεγάλη επιθυμία του.

Τα σπαγγέτι της οργής 34

Κυριάκος Βογιατζής

Σημεία των καιρών. Πριν από λίγες μέρες ένας ομοφοβικός μακαρονάς στην Ιταλία είπε πως δεν θέλει οι ομοφυλόφιλοι να τρώνε τα σπαγγέτι του, ξεκινώντας έτσι φυσικά μια τρελή φασαρία στα social media. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες είχαν κινητοποιηθεί οι πάντες, δημιουργήθηκε hashtag στο Twitter, σελίδα στο Facebook και ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί. Σε καμία των περιπτώσεων δεν θα έλεγα πως η όποια αντίδραση ήταν άδικη, αλλά δεν μπορώ να μη σκεφτώ επίσης πως μέσα σε ένα κλίμα αμετροέπειας και εντυπωσιασμού, υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε την ουσία. Ζούμε σε μια ιδιαίτερη -ας το θέσουμε ευγενικάπερίοδο της ιστορίας, όπου ο ακτιβισμός και η κοινωνική δραστηριοποίηση έχουν αλλάξει ολοσχερώς. Οι αποστάσεις και ο χρόνος εκμηδενίζονται, όλοι μαθαίνουν τα πάντα και όλοι έχουν κάτι να πουν. Και φυσικά το λένε δίχως δεύτερη σκέψη. Το αποτέλεσμα είναι ένα πανδαιμόνιο, ένα χάος πληροφοριών μέσα στο όποιο κινδυνεύουν να χαθούν τα λόγια και οι σκέψεις αυτών που πραγματικά έχουν να πουν κάτι το ουσιαστικό και ενδιαφέρον. Ο λεγόμενος «slacktivism», ο τεμπέλικος ακτιβισμός, βρίσκεται παντού γύρω μας, ακόμα και σε σχέση με ζητήματα πολύ κοντά στην καρδιά μας, όπως τα δικαιώματα των LGBT ατόμων. Δεν μου αρέσει η ιδέα πως κάποιοι ικανοποιούνται όταν θα κράξουν έναν ανόητο ομοφοφικό στο Facebook ή στο Twitter, πιστεύοντας πως έτσι συνεισφέρουν ουσιαστικά στον όποιο αγώνα για ισότητα και ισονομία. Αυτή η ναρκισσιστική αντίληψη και συμπεριφορά είναι το ίδιο επικίνδυνη με το συντηρητισμό και την αμάθεια που εκπροσωπεί ο ανόητος ομοφοβικός. Είναι κομμάτι τρομαχτικό να διαβάζει κανείς τα σχόλια διαφόρων για θέματα της επικαιρότητας, κυρίως σχετικά με την πολιτική. Από υστερικές αντιδράσεις μέχρι λεκτική βία και προσωπικές επιθέσεις. Ο καθένας μέσα από την ασφάλεια του

υπολογιστή του μπορεί πολύ εύκολα να χάσει το μέτρο και πολλές φορές μαζί και το δίκιο του. Η δημοσία εικόνα μας παίζει τεράστιο τεράστιο ρόλο στα social media. Η αντίληψη των άλλων για εμάς είναι μία θεμελιώδης έννοια στο τρόπο του λειτουργούν αυτά τα μέσα, δημιουργώντας έτσι την ανάγκη μιας ψευδεπίγραφης περσόνας ακτιβιστή. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να γίνει κάνεις επαναστάτης ποπολάρος στο Facebook, αφού μπορεί να σώσει τον κόσμο με ένα και μόνο like. Θα μου πεις: πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρες τους δρόμους και διαδήλωσες για κάτι κύριε εξυπνάκια; Και θα έχεις απόλυτο δίκιο αφού πάει καιρός από τότε. Ωστόσο δεν τρέφω ψευδαισθήσεις ότι με μια μου κίνηση στο διαδίκτυο τελείωσα με τις υποχρεώσεις μου ως ενεργός πολίτης. Ούτε φυσικά νιώθω την ανάγκη να βροντοφωνάζω τις πεποιθήσεις μου δημοσίως με κάθε ευκαιρία. Την ίδια στιγμή, μέσα σε όλο αυτό το τζέρτζελο, ο βασικός ανταγωνιστής του παραπάνω μακαρονά θυμήθηκε ότι καθόλου δεν τον νοιάζει αν τα μακαρόνια του τα τρώνε οι ομοφυλόφιλοι, αφού κι αυτοί έχουν ψυχή. Μας κάλεσε λοιπόν όλους να τιμήσουμε τα προϊόντα του και μπορεί έχουμε και κανένα τυχερό - ποτέ δεν ξέρεις. Είμαι τώρα εγώ τρελός που αυτός ο τύπος με διαολίζει όσο και ο άλλος; Μου αρέσει να γκρινιάζω γι’ όλα αυτά, όμως αναγνωρίζω και τη θετική συνεισφορά των social media στη μετάδοση πληροφοριών, στην δημιουργία μιας αίσθησης κοινωνικής συνοχής, κοινών στόχων και συμμετοχής. Όλοι ξέρουμε το σημαντικό ρόλο που έπαιξαν ως μέσα άσκησης πίεσης και προώθησης των ιδεών σχετικά με τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά σε πολλές χώρες της Ευρώπης όπως το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι μειώθηκε δραστικά το κόστος και

η πολυπλοκότητα διεθνών εκστρατειών υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυξάνοντας μάλιστα την αποτελεσματικότητά τους. Τα social media λειτουργούν ως μεγάφωνο, δίνοντας εξαιρετική δύναμη στις απόψεις και ιδέες ανθρώπων που δεν θα είχαν πρόσβαση σε άλλα μέσα για να εκφραστούν υπό άλλες συνθήκες. Επίσης η άμεση επαφή και αλληλεπίδραση με πρόσωπα της πολιτικής και των τεχνών, καθώς και το ενδιαφέρων από τα μέσα ενημέρωσης -που φυσικά πετούν τη σκούφια τους για κάτι τέτοια- ενισχύουν τη δυναμική ανεξάρτητων κινήσεων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ρωσίας. Η κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα αποτελεί αντικείμενο πολλών εκστρατειών για ενημέρωση και αντίδραση. Χάρη στα social media μπορούμε να ενημερωθούμε απευθείας από τους ανθρώπους εκείνους που βιώνουν όλη αυτή τη φρίκη στην καθημερινότητά τους. Και την ίδια στιγμή μπορούμε να συμβάλλουμε με όποιο τρόπο μπορούμε, έστω και από απόσταση. Πιστεύω πως αν και τα social media μπορεί να είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικά στη συσπείρωση, στην ανταλλαγή ιδεών, στη δημιουργία μιας αίσθησης συλλογικότητας, δυστυχώς δεν αρκούν όταν φτάνουμε στην πράξη, στην ουσιαστική αντίδραση. Η πράξη απαιτεί αλλάζει στάσεων και αντιλήψεων και μπορεί να είναι μια αργή και επίπονη διαδικασία. Δεν χρειαζόμαστε λύσεις εν είδει τσιρότου πλέον. Με προβληματίζει το γεγονός ότι πολλές φορές η διαφήμιση της πράξης δημοσίως έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από το ίδιο τον σκοπό. Τα πράγματα αλλάζουν σιγά-σιγά, δυστυχώς όχι παντού, μα τα βήματα είναι σταθερά και αποφασιστικά. Είναι λοιπόν στο χέρι -κι όχι στο πληκτρολόγιο- όλων μας να συνεισφέρουμε με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας και να μιλήσουμε ανοιχτά γι’ αυτά που πιστεύουμε. Αλλά ας το κάνουμε αναγνωρίζοντας την ουσία από το θεαθήναι.

35

36

Βασίλης Θανόπουλος

Αν θα θέλαμε να δημιουργήσουμε μια gay εκδοχή του γνωστού 007, εμείς σίγουρα θα διαλέγαμε αυτόν τον Βρετανό. Εντάξει, μπορεί να μην φορά το ίδιο ατσαλάκωτο κοστούμι ή να μην οδηγεί ακριβως τα ίδια αμάξια, αλλά η προσπάθεια του να υπερασπιστεί αυτούς που τον χρειάζονται είναι η ίδια αν όχι και μεγαλύτερη. Αν προσθέσεις τώρα, απίστευτη οξυδέρκεια, μια δόση καυστικού χιούμορ και μια μικρή διάθεση θρασύτητας, το αποτέλεσμα είναι παραπάνω από ικανοποιητικό. Ο αγαπημένος ηθοποιός, συγγραφέας, σεναριογράφος, ποιητής, κωμικός, σκηνοθέτης, παρουσιαστής, δημοσιογράφος και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Stephen Fry, μίλησε στο Antivirus για όλα όσα τον απασχολούν, για την ελληνική ανδρική ομορφιά, για τα ομοφοβικά περιστατικά της Ρωσίας και γενικά για τον προβληματισμό του σχετικά με «το που οδεύει τούτος εδώ ο μάταιος κόσμος» (LGBT και μη).

37

Λένε πως η σεξουαλικότητα μας ωριμάζει μαζί με τον χαρακτήρα μας. Στην ηλικία των 56 ετών πως νιώθετε ως gay; Ακριβώς όπως ένιωθα όταν ήμουν 17! Εξίσου «ξαναμμένος», αν αυτό είναι που εννοείς! Πολλοί είναι αυτοί που κατηγορούν το «gay lifestyle» για την ασυδοσία στον σεξουαλικό τομέα. Ποια είναι η άποψη σας πάνω σε αυτό, λαμβάνοντας υπόψη και την αποχή σας από το σεξ για 16 ολόκληρα χρόνια. Προσωπικά ποτέ δεν μου άρεσαν τα κλαμπ, η ιδέα του cruising ή της Σάουνας. Πολύ απλά δεν μου ταιριάζει. Σχετικά με την αποχή, ήταν μία θλιβερή περίσταση που το αποκορύφωμα της συνέπεσε με την άφιξη του ιού HIV. Έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ εφαρμογές τύπου Grindr, Gaydar κτλ. Πιστεύετε ότι βοηθάνε τους gay να γνωρίσουν άλλα άτομα; Έχω χρησιμοποιήσει πράγματι. Για την ακρίβεια μάλλον «έκανα» το Grindr επιτυχία, συστήνοντας το στο κοινό, μόλις λίγες ημέρες μετά την άφιξη του στο Apple store τo 2008 και κατά τη διάρκεια ενός βρετανικού προγράμματος για αυτοκίνητα που ονομάζεται Top Gear και προβάλλεται σε όλο τον κόσμο. Ο ιδρυτής του app αυτού θα μου είναι για πάντα ευγνώμων. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, οι γνωριμίες, είτε με Gaydar ή Grindr, είναι ευκολότερες, εφόσον δεν λες ψέματα ή δεν παραποιείς τον εαυτό σου. Υποτίθεται ότι με το πέρασμα του χρόνου, η έννοια των ανθρώπινων δικαιωμάτων θα έπρεπε να γίνεται κατανοητή από το σύνολο του κόσμου. Αντ’ αυτού βλέπουμε «πολιτισμένες» χώρες, όπως η Ρωσία να κάνουν βήματα προς τα πίσω θέτοντας την πληθυσμιακή ομά38

δα των ομοφυλόφιλων στο περιθώριο. Γιατί πιστεύετε συμβαίνει αυτό; Οι Τυραννίες χρειάζονται πάντα έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Είναι πάρα πολύ ωφέλιμο για τον Πούτιν να φανεί σαν σύμμαχος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τον φέρνει πιο κοντά στην εικόνα του ηγέτη μιας Αγίας Ρωσίας, μιας έννοιας που λίγες άλλες χώρες έχουν. Στην πραγματικότητα βρίσκεται σε μια διαδικασία δημιουργίας κράτους νεοφασισμού, και ό, τι ενώνει τους κακοποιούς με τα ξυρισμένα κεφάλια με τους αγράμματος λατρευτές, τον ωφελεί προς το καλό. Ότι τον προβάλει να «αντιστέκεται» στις «εκφυλισμένες» συνήθειες της Δύσης, τον ανυψώνει στα μάτια του λαού του. Σε κάποιες χώρες, όπως στη Ρωσία, το να είσαι gay μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο για τη σωματική σου ακεραιότητα. Υπήρχαν στιγμές που κινδυνέψατε εξαιτίας του σεξουαλικού σας προσανατολισμού; Ευτυχώς όχι. Με έχουν κοροϊδέψει όμως για αυτό, κατά τη διάρκεια αγώνων ποδοσφαίρου. Τα βρετανικά σωματεία ποδοσφαίρου όμως δείχνουν μηδενική ανοχή σε θέματα ομοφοβίας, επομένως ο τύπος που μου φώναξε χυδαιότητες, έχει διαγραφεί από τη λέσχη εφ’ όρου ζωής, έτσι δεν αισθάνομαι και πάρα πολύ άσχημα για αυτό! Πρόσφατα στείλατε μια έκκληση τόσο στον πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας όσο και στα μέλη της ΔΟΕ (IOC) ζητώντας τους να αποκλείσουν τη Ρωσία από την διοργάνωση των επερχόμενων χειμερινών ολυμπιακών αγώνων. Τι πιστεύατε ότι θα πετυχαίνατε με αυτό; Τι σκοπεύατε να κάνετε στη συνέχεια; Το μέγιστο που μπορώ να ελπίζω είναι να ενταθεί η θερμοκρασία της συζήτησης. Ήδη άνθρωποι έχουν προγραμματίσει ενδιαφέρουσες ιδέες για να

βεβαιωθούν ότι ο κόσμος θα στρέψει την προσοχή του στους αγώνες στο Sochi και πρωτίστως, ότι θα δει τη τρομακτική νέα νομοθεσία και την βάναυση αντιμετώπιση των μελών της LGBT κοινότητας που ζουν στη Ρωσία. Φυσικά, δεν μπορώ να τους ζητήσω να μετακινήσουν τους αγώνες ή να αναγκάσω τους αθλητές να φορούν περιβραχιόνια με το ουράνιο τόξο ή να κάνουν τον «touch of the heart» χαιρετισμό, αλλά οτιδήποτε ενοχλήσει τον Πούτιν, έχει τη ψήφο μου. Ποια είναι η άποψη σας για τον David Cameron; Πιστεύω ότι ο δικός μας David Cameron, αν και κατάγεται από ένα φάσμα διαφόρων πολιτικών κομμάτων, έλεγε αλήθεια όταν δήλωσε πως θα έκανε ό, τι μπορούσε για να ψηφιστεί η νομοθεσία ισότητας γάμου στη Βρετανία. Το έκανε, παρά την μεγάλη εχθρική συμπεριφορά από τη βάση του κόμματός του. Η νομοθεσία έχει τώρα υπογραφεί σε δίκαιο, της έχει δοθεί η βασιλική συγκατάθεση και σύντομα θα δούμε τα πρώτα μας πραγματικά παντρεμένα ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Παρά τη δημόσια κατακραυγή, η Ρωσία συνεχίζει τις κτηνωδίες απέναντι στην LGBT κοινότητα με την πλειοψηφία του ρωσικού κόσμου να δηλώνει κατά της ομοφυλοφιλίας. Που εκτιμάτε ότι θα οδηγήσει όλο αυτό και τι πιστεύετε ότι θα συμβεί τελικά στο Sochi; Δεν είμαι προφήτης για να ξέρω, απλά ελπίζω ότι η κατάσταση αυτή θα κάνει τους μορφωμένους και ελευθέρα σκεπτόμενους Ρώσους να πιστέψουν ότι είμαστε εδώ για αυτούς, ότι σκεφτόμαστε όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που ανήκουν στην LGBT κοινότητα και ότι δεν θα σταματήσουμε να κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε.

Ποια πρέπει να είναι η συμβουλή του ακτιβισμού σε τέτοιες περιπτώσεις; Πως μπορούν οι ακτιβιστές ανά τον κόσμο να είναι γενικά πιο αποδοτικοί; Με το να «βομβαρδίζουν» τους πολιτικούς, διατηρώντας το θέμα στο προσκήνιο, ενώ παράλληλα να ενθαρρύνουν τη σάτιρα και την παρωδία του Πούτιν. Συχνά το πνεύμα είναι πιο αποτελεσματικό από τη γροθιά και το τίναγμα.

Στην Ελλάδα του σήμερα βιώνουμε εξίσου μια έξαρση ακροδεξιών συμπεριφορών. Πιστεύετε ότι αποτελεί φαινόμενο της εποχής μας; Από ότι φαίνεται, ναι. Ας ελπίσουμε ότι στην Ελλάδα θα είναι πολύ σύντομο. Οι μειονότητες είναι πάντα τα πρώτα θύματα, όταν οι καιροί είναι δύσκολοι. Οι μειονότητες είναι επίσης αυτές που φέρνουν τις δεξιότητες και τις ιδέες που μπορούν να σώσουν μια κοινωνία.

Παραλληλίσατε την επίθεση κατα των gay από τον Πούτιν με αυτή κατά των Εβραίων από τον Χίτλερ. Τελικά, η ιστορία επαναλαμβάνεται; Ελπίζω πώς όχι! Το θέμα είναι όμως, ότι υπάρχει ο κίνδυνος να επαναληφθεί. Δεν πρέπει να το αφήσουμε να συμβεί.

Τι έχετε να πείτε σε όλους αυτούς τους gay που «βρίσκονται ακόμα στην ντουλάπα»; Δεν μπορώ να μιλήσω κατά περίπτωση. Συνήθως όμως, έχει να κάνει με τους γονείς. Αν πραγματικά φοβάσαι ότι θα σε πετάξουν έξω από το σπίτι, τότε γιατί να το διακινδυνέψεις; Μέχρι τουλάχιστον να μπορείς να σταθείς στα πόδια σου. Αλλά ως επί το πλείστον, οι γονείς γνωρίζουν. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο πατέρας σου σε ρώτησε: «Πότε θα πας να φέρεις στο σπίτι ένα ωραίο κορίτσι;» Αν ήταν περισσότερο από 6 μήνες ... τότε υποψιάζεται, πιστέψτε με.

Στην περίπτωση της Ρωσίας έχουμε να κάνουμε με «κακούς» πολιτικούς που θέλουν να εξαφανίσουν την έννοια του διαφορετικού ή με «ανόητους» που δεν αντιλαμβάνονται την επικινδυνότητα των αποφάσεων τους; Κατά τη γνώμη μου, ένα μίγμα και των δύο. Υπάρχουν εκείνοι που είναι απλά βάναυσοι, βλακώδεις θρησκευτικοί μανιακοί, και υπάρχουν και εκείνοι που συνειδητοποιούν ότι όπου υπάρχουν γκέι άνθρωποι, υπάρχουν και ελεύθερα σκεπτόμενα άτομα. Αποκαλύπτεται τελικά, ότι η νομοθεσία είναι εξίσου σχεδιασμένη για να σιωπήσει οποιονδήποτε (ομοφυλόφιλο ή μη) και δεν εστιάζεται ειδικά σε gay άτομα. Οι εξυπνότεροι πολιτικοί μπορούν να δουν αυτάρεσκα τη νομοθεσία και να πουν: «αυτό δεν ενθαρρύνει την ομοφοβία ή τον «διορθωτικό» βιασμό...», αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι, όπως στους νόμους της Νυρεμβέργης, υπάρχει άμεση ενθάρρυνση προς τις «ωμές» διμοιρίες να κάνουν τα χειρότερα.

Αν γυρίζατε τη ζωή σας σε ταινία, ποια κομμάτια της θα προβάλατε σίγουρα και ποια θα θέλατε να παραλείψετε; Αν σας έλεγα ότι θα γυρίζαμε αυτά τα κομμάτια που δεν θα ήθελα καθόλου;

σας αποδεχτεί ο κόσμος; Ναι, σίγουρα το πιστεύω. Είναι πολύ ευκολότερο να «παραδέχεσαι» κάποια πράγματα όταν είσαι στη showbusiness. Αποτελείτε παράλληλα, μια ισχυρή δύναμη στο χώρο του social networking. Πως χρησιμοποιείτε τη δύναμη αυτή; Ελπίζω για καλό σκοπό. Παίρνω χιλιάδες αιτήσεις στο twitter, για να προωθήσω διάφορους «καλούς σκοπούς» εδώ και εκεί. Φυσικά, δεν μπορώ πάντα να απαντάω σε όλα, γιατί αλλιώς το « twitter feed» μου θα ήταν έντονα βαρετό. Προσπαθώ, πάντως, να διαδώσω τις ειδήσεις, τις ιδέες και τις δράσεις που πιστεύω, αφήνοντας συγχρόνως και λίγο χώρο για τον ανόητο εαυτό μου. Τι θα κάνατε αν ήσασταν πάλι 20 ετών; Θεέ μου! Θα έκανα πολύ περισσότερο σεξ. Έχετε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια «περίεργη» ιστορία από την μέχρι τώρα καριέρα σας; Όχι, κάποια που μπορώ να θυμηθώ αυτή τη στιγμή. Τι έχετε να πείτε για την ανδρική ελληνική ομορφιά; Είναι η τελευταία λέξη της φύσης. Θέτει τα πρότυπα για όλη την άλλη ομορφιά...

Με ποια γνωστή προσωπικότητα θα θέλατε να είχατε σχέση; Δεν μου έρχεται κάποια στο μυαλό. Δεν θα διάλεγα πάντως ένα πρόσωπο για να ζήσω και να αγαπήσω, λόγω της εξέχουσας κοινωνικής του θέσης.

Έχουμε ακούσει ότι σας αρέσει ο Καβάφης. Υπάρχει κάποιο ποίημα του που ξεχωρίζετε; Την Ιθάκη!

Γίνατε γνωστός στο ευρύ κοινό από τις δουλειές σας στο χώρο του θεάματος. Πιστεύετε ότι αυτή σας η ενασχόληση σας βοήθησε να

Πότε σκοπεύετε να επισκεφθείτε ξανά την Ελλάδα; Όσο πιο σύντομα μπορώ.

39

autumn leaves Fahion Director: Lucas Samaltanos-Ferries Photography by PS Styling: Demetrios Constantine Makris Hair: Argyris Raftopoulos Makeup:Vassia Politou - Point of Beauty Models: Dimitris Nisiotis & Achilleas Venos (Agencia Models) Photo Edits: Katia Dede 40

41

Σακάκι, πουκάμισο και παντελόνι, όλα MI-RO.

Πουκάμισο, παντελόνι, παπιγιόν και παλτό, MI-RO. πουκάμισο, παντελόνι, παπιγιόν και όλα παλτό: Mi-RO

Καπέλο καικαι γάντια: γάντια, προσωπική συλλογή Καπέλο προσωπική συλλογή.

Κάπα, σακάκι, πουκάμισο, παντελόνι: Georgiou Κάπα-σακάκι, πουκάμισο και παντελόνι όλα Sotiris Sotiris Georgio

Γιλέκο, πουκάμισο, παντελόνι, παπιγιόν: Mi-RO

Γιλέκο, πουκάμισο, παντελόνι και παπιγιόν, όλα Mi-RO.

Σακάκι, πουκάμισο και παντελόνι, όλα Sotiris Georgiou

Σακάκι, πουκάμισο, παντελόνι: Sotiris Georgiou

tech autumn

VAIO® Duo 13: Ζωγραφίστε με το δάχτυλό σας. Γράφτε ένα e-mail με τη γραφίδα. Ή παίξτε ένα παιχνίδι σε περιβάλλον Windows 8. Το υβριδικό tablet-laptop έχει σχεδιαστεί για να το αγγίζετε. www.sony.gr

Peas USB Hub: Εμπνευσμένο από φασολάκι σας επιτρέπει να συνδέσετε τις USB συσκευές σας με στυλ. Το υλικό κατασκευής είναι εύκαμπτη σιλικόνη, με 4 USB 2.0 ports και προσφέρεται σε ποικιλία χρωματισμών. www.designisthis.com

50

1

2

3

4

5

6

1) Καθαριστές αέρα AP-1008 &1009: Καθαρίζουν τον αέρα από αιωρούμενα μολυσματικά στοιχεία, όπως σκόνη, καπνό τσιγάρου, μύκητες και βακτήρια ενώ μετρούν και την καθαρότητα του αέρα στον χώρο. www.coway.com● 2) iLUV REF κόκκινα: Μοντέρνα και στιλάτα, τα ακουστικά που έχουν κατακλύσει όλους τους fashionistas ανά τον κόσμο με μοναδική ποιότητά ήχου. Συνδέονται με το iPad, iPhone και το iPod. www.iluv.com● 3) TDK Boombox.: Φορητότητα, ρετρό στοιχεία και όλες οι ευκολίες της ψηφιακής εποχής. Πλήκτρα αφής, θύρα USB & βύσμα 30-Pin για σύνδεση με mp3, σκληρούς δίσκους & iPod-iPhone. www.tdkperformance.com● 4) Light Field Camera: Ψηφιακή φωτογραφική μηχανή. που τραβάει όλα τα ορατά φάσματα φωτός δημιουργώντας μια φωτογραφία σαν να είναι τρισδιάστατη. www.lytro.com ● 5) Omnio WOW-Keys: Eνα κομψό πληκτρολόγιο που ενσωματώνει και βάση φόρτισης για τις Apple iOS συσκευές. Συμβατό με PC και MAC. www.iomnio.com ● 6) Mira 550 RED: Ασύρματο τηλέφωνο με ιδιαίτερη αισθητική Ανοικτή συνομιλία, έξυπνή αποθήκευση καλωδίου, 100 ονόματα μνήμης κα. www.philips.gr

51

!

IGLTA Platinum Partners:

IGLTA Gold Partners: American Airlines | Barefoot Wine | Expedia | Hyatt | LAN

May the best slalo m win! Τ attitude ο σώ το σκονίζετα έχεις, τον εξοπλισ µα το έχεις, το ι και τον µό τον έχ γκόµενο εις και Φτιάξε β µόλ αλίτσες (θ έλεις πολ ις τον χώρισες! εισιτήρια λές, πίστε µε τη Sw ψέ µε), κλ iss και ετ διάσηµο οιµάσου είσε χειµερινό για θέρετρο για -get της Ελβετ Arosa! Το this!- 10 η χρονιά ία ς Τo most ετοιµάζε , το ετήσ famous ι ιο Ga Ga χρόνο! Ε κατοντάδ y pride winter eve y Ski Week! ες άτοµα nt κάθε επισκέπτο της lgbt νται την κοινότητα κο Arosa, π ς ου βρίσκε ιλάδα (ή µήπως ορο τα στις Ελβ ι σ ε υ ψ ό ετικές Άλ µετρο 57 πέδιο;) της πεις 00 ικανότητέ ς τους στο για να επιδείξου ποδιών, ν τις στο αχαλ ίνωτο… γο σκι, στο snow-bo ard ύτσου γο Φέτος µά ύτσου δίπ ing και λιστα, πο υ οι διαδ λ πλέον φτά ροµές επ α στο τζάκι. νουν τα εκτά 22 διασκέδα σης, η συ 5 χµ χιονισµένης θηκαν και µµετοχή τα προηγο θα ξεπερ ύµενα! Α άσει κατά π που δεν πολύ µπορείτε οκορύφωµα της εβ να χάσετ το Drag ε, δεν είνα δοµάδας Ski Race ! Τι περιµ ι άλλο πα φύγαµε ένετε; Sa ρά για Arosa shay aw ! ay και

wanna my record on; I Hey Mr. DJ, put αλλού θα υ πο ι Κα ! by ba dance with my ς εκτός α µε το µωρό σα χορέψετε ξέφρεν e Event nc Da Amsterdam από το ADE! Το εκτρονικής ηλ λ ιβά στ φε ρο τε είναι το µεγαλύ ντας σµο, περιλαµβάνο µουσικής στον κό της. Στις ών ειδ ουπ ν τω όλο το φάσµα µβάνουν ργάνωσής του λα πέντε ηµέρες διο σεις λώ δη εκ ς 350 ειδικέ χώρα πάνω από nues σε ve λα άλ ι κα bs clu και event σε 75 ουσα! Το λανδική Πρωτεύ ολόκληρη την Ολ τερα λύ βάνει τα µεγα φεστιβάλ περιλαµ ονικής τρ εκ ηλ ών χν ιτε καλλ ονόµατα DJ και µια ι κα ς θώ ανήτη, κα µουσικής στον πλ πιο υποσχόµενα τα ό απ γή ιλο επ ντα. ανερχόµενα ταλέ

Arosa gay sk i week

(12-19

Jan.)

M AMSTERDA dance event (16-20 Oct.)

Ετοιµαστείτε, σαλπάρουµ ε στη διασκέδαση! Το LA DEMENCE ίσως το ξέρετε για τις µοναδικές gay κρουαζ ιέρες. Αυτό που ίσως κάποιοι δεν ξέρουν είνα ι πως το LA DEMENCE διοργανώνει 12 καυτά πάρτι κάθε χρόνο (1 ανά µήνα) στο Βέλγιο, κάνοντ άς το ένα από τα most-talked-about gay events agencies κάθε χρόνο! Φέτος λοιπόν, στις 31 Οκτωβρίου, σαν Halloween δωράκι, το LA DEMENCE θα εορτάσ ει τα 24 χρόνια λειτουργίας του, µε ένα φαντασµαγορικό τετραήµ ερο clubbing event στις Βρυξέλλες. Από Πέµπτη έως Κυριακή µε πλειάδ α από guests και residen ts DJs να αναλαµβάνουν να µην αφήσουν κανένα ν να επιστρέψει στο δωµάτιο του χωρίς να έχει µουσκέψει στον ιδρώτα τα ρούχα του ή κάποιου άλλου!

24 years La demence (31 Oct. / Brussels)

Διασκέδασε… περισσότερο με DUO επιβραδυντικό

Βασίλης Νικορέλος

54

Η αποστροφή συνεπώς « τον αγαπάμε και ας ήτανε ομοφυλόφιλος» ειναι επικίνδυνη για δυο λογους. Πρώτον, γιατί συνδυάζει το εξαιρετικό με το όμορφο, καθιστώντας το τελευταίο μη προσιτό. Δεύτερον γιατι δικαιολόγει το πρώτο από το δεύτερο. Κοινώς σαν ένα «εντάξει μωρέ δε πειράζει που τον έδινε και τον έπαιρνε και λίγο, έκανε καλή δουλειά...»

Δ

εν υπάρχει τίποτε πιό εξοργιστικό από την αποσπασματική διαπόμπευση της ποίησης. Όπως αυτή συμβαίνει με τα περιοδικά αεροσκαφών που έχουν μέσα στίχους του Καβάφη και δίπλα τα αρώματα και τα αναμνηστικά παιχνίδια που μπορεί να αγοράσει κανείς ταξιδεύοντας. Όπως η αποδελτιοποιημένη αναπαραγωγή στίχων για να γεμίζουν «τοίχους». Είναι εξοργιστική αυτή η κατακερματισμένη αναπαραγωγή γιατί δείχνει με ποιό τρόπο χειριζόμαστε το ένα από τα λίγα πράγματα που μας ορίζουν, το όμορφο. Ο χειρισμός της ομορφιάς είναι κάτι που δεν έχει μελετηθεί τόσο πολύ, ακόμα. Μιλάμε εύκολα για το αισθητικά ωραίο. Μιλάμε εξίσου για το απεχθές και το αποκρουστικό. Ωστόσο το όμορφο, είτε είναι ένας στίχος τραγουδιού είτε μια μελωδία είτε ένας πίνακας, παραμένει σχεδόν μη προσβάσιμο. Γελάμε έτσι όταν καθημερινά παρατηρούμε τη κάθε εκπαιδευμένη, ή μή, κυράτσα να μας λέει για το θέατρο και τις τέχνες, για τη μουσική και τη καλλαισθησία. Ωστόσο συγκαταβατικά γνέφουμε σε κουραστικές κοινοτυπίες που δίνουν και παίρνουν στο χώρο της εύκολης αναλυτικότητας του όμορφου. Είναι σα να λές πως ο El Greco ήτανε σημαντικός και αυτό φαίνεται στο λάδι που χρησιμοποιούσε. Αστειότητες. Επιστρέφοντας στο Καβάφη σκέφτομαι πόσες φορές έχει χρησιμοποιηθεί άσκοπα και άσχημα η γνωστή Ιθάκη, πόσο λίγο Όμηρο διαβάζουμε μέσα σε αυτόν, ή πόσο στοκαρισμένα συζητάμε για τους γκόμενους της Αλεξάνδρειας της εποχής. Υπάρχει μια κοινή μελωδική γραμμή κάτω από αυτό το τρόπο σκέψης, μια δικαιολόγηση. Συνήθως εκφράζεται με κάτι ψευτο-τσιτάτα όπως « μα αυτό ο Σοπέν το έγραψε κατά τη περίοδο της Μαγιόρκας» ή « ξεκάθαρα αυτό υποδηλώνει πως αναφέρεται στον ανεκπλήρωτο έρωτα του για τον τάδε ή τον δείνα» κτλ κτλ..Η απόσταση από

τέτοιες εύκολες αποστροφές στο « τον αγαπάμε τον Τσαικόφσκι, και ας ήτανε ομοφυλόφιλος» του προέδρου Πούτιν, είναι ελάχιστη. Αυτό γιατί και οι δυό προτάσεις είναι βαθιά ομοφοβικές, υποδηλώνουν την ίδια αποστροφή προς το όμορφο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μα γιατί δε μπορεί να δικαιολογηθεί κάτι ως όμορφο απλά και μόνο επειδή ο δημιουργός του ήτανε ή είναι ομοφυλόφιλος/φιλή. Το να καθιστάς κάτι εξαιρετικό, σημαίνει πως το βγάζει έξω από το κανονικό. Σύμφωνοι, κανένα ταλέντο και καμιά προσωπικότητα που έμεινε, δεν ήτανε «κανονική». Αλλά ας μου πεί κάποιος με σιγουριά τί είναι και πως ορίζεται το κανονικό. Συνεπώς, η «εξαιρετικότητα» των ταλέντων δεν είναι πράξη θαυμασμού, αλλά αποστροφής. Είναι η γνωστη στους negotiators των μεγάλων funds ως passive aggressive technique. Κοινώς παραδοχή της εξαιρετικότητας αλλά αποσώβησή της στο βαθμό του μη πραγματικού. Έχουμε συνηθήσει καθημερινά αυτή τη τακτικη. Κάτι ατάκες όπως « ωραίος ποιητής αλλά εντάξει το είχε τινάξει το πάρκο». Η φυσιολογική απάντηση είναι « και εσύ που τινάζεις το πάρκο, γιατί δεν είσαι ωραιος ποιητής;».Ποφανώς γιατί κάτι παραπάνω έκανε αυτός, και αυτό το παραπάνω δεν ήτανε το κρεβάτι του. Πιό επικίνδυνη συνέπεια αυτής της λογικής είναι πως αμελούμε αυτό που λέμε καθημερινό. Γιατί αδερφέ δεν είμαστε όλοι ποιητές σημαντικοί, μουσικού συνθέτες παγκόσμιας κλάσης ή προσωπικοτητες του ρού της ιστορίας. Παρ’αυτά, είμαστε ο καθένας ξεχωριστά σημαντικοί. Αυτό δε περιλαμβάνει μόνο τον επιτυχημενο str8 looking (τί είναι αυτό ας μου πεί κάποιος) αρχιτέκτονα αλλά και την αγράμματη «σκέτη» πωλήτρια στα Zara. Το όμορφο υπάρχει για όλους, δε κάνει διαχωρισμό. Για αυτό όλοι στεκόμαστε βούβα μπροστά στη Νίκη της Σαμοθράκης ή σε ένα Πικάσο. Δε χρειάζεται να γνωρίζεις. Το όμορφο που θα έλεγε και ο

Καντ, είναι μια κατάσταση καθ’εαυτή. Ή είναι ή δεν είναι, μεσοβέζικα δε παίζουν. Η αποστροφή συνεπώς « τον αγαπάμε και ας ήτανε ομοφυλόφιλος» ειναι επικίνδυνη για δυο λογους. Πρώτον, γιατί συνδυάζει το εξαιρετικό με το όμορφο, καθιστώντας το τελευταίο μη προσιτό. Δεύτερον γιατι δικαιολόγει το πρώτο από το δεύτερο. Κοινώς σαν ένα εντάξει μωρέ δε πειράζει που τον έδινε και τον έπαιρνε και λίγο, έκανε καλή δουλειά. Να υπενθυμίσω σε αυτό το σημειο πως αυτού του είδους χειρισμοί του όμορφου δεν είναι ξένοι στην ανθρωπότητα. Εάν κάποιος μιλήσει με έναν ιστορικό, ή ιστορικό τέχνης μπορεί εύκολα να του πεί για το τρόπο που παραποιήθηκε το όμορφο κατά το ναζισμό. Ναι, είναι το ίδιο ανιστόρητη με την σημερινή χρήση της ομορφιάς από όλα τα φασιζοντα ημιμαθή ανώτερα θηλαστικά. Αυτή η χρήση της ομορφιάς είναι απάνθρωπη. Και ως τέτοια βαθύτατα ομοφοβική. Είναι και τα δύο μαζί. Γιατί το να μισείς και το να εκχυδαίζεις το ανθρώπινο ισούται με το να μισείς και να υποβιβάζεις όλες του τις εκφάνσεις. Είναι αφελής τουλάχιστον όποιος μπορεί να θεωρεί πως το πρόβλημα είναι των ομοφυλόφιλων, των τραβεστί, των διεμφυλικών , των λεσβιών, των ετεροφυλόφιλων. Το πρόβλημα είναι μια απειλή για την έννοια του ανθρώπου. Για να καταλήξω λοιπόν, μη σας κουράζω. Μπορεί να αλλαξει αυτή η κατάσταση; Θεωρώ πως όχι, τουλάχιστον όχι με την έννοια της δραματικής αλλαγής που μπορεί κάποιος να προσμένει. Ζώα, στόκοι, και ηλίθιοι θα υπάρχουν πάντοτε και αριθμητικά πάντοτε θα υπερτερούν. Ωστόσο ας σκεφοθούμε και τη θετική πλευρά. Για παράδειγμα, όταν όλοι μιλούσανε αντι-φασιστικά τη περιόδο της δικτατορίας ο Χατζιδάκης ηχογράφησε το Μεγάλο Ερωτικό.

Και μη μου πείτε πως δεν είναι όμορφο έργο.

55

Βασίλης Θανόπουλος

Σάββατο βράδυ στην οδό Κωνσταντινουπόλεως. Ένας μεσόκοπος άνδρας –σκοτεινή-φιγούρα - περνά ανάμεσα από μια παρέα νεαρών αγοριών. Ξαφνικά μια φράση σπάει την αρμονική φασαρία του δρόμου: « Τζους καλιαρντό γκουγκού»… Η απορία πλανιέται στην ατμόσφαιρα.

Τι γλώσσα μιλάει το νεαρός; 56

Τα καλιαρντά , η γλώσσα του δρόμου, η αργκό των ομοφυλόφιλων ή όπως αλλιώς αποκαλείται το ιδιαίτερο αυτό γλωσσικό ιδίωμα, αποτυπώνει εδώ και δεκαετίες τον τρόπο επικοινωνίας μιας άλλοτε παράνομης, περιθωριακής και πάντοτε γοητευτικής κοινωνικής ομάδας. Εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 40’ για να καλύψουν τις επικοινωνιακές ανάγκες των ομοφυλόφιλων της εποχής. Τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ρόδινα για τους τότε «Shiny Happy People», οπότε και η ανάγκη για κρυφή- από τον υπόλοιπο κόσμο- επικοινωνία, ήταν επιτακτική. Σκεφτείτε το σαν τα κορακίστικα που μιλάγαμε όταν ήμασταν παιδιά για να μην μας καταλαβαίνουν οι μεγάλοι. Μόνο που στην περίπτωση αυτή δεν προσθέτουμε απλά ένα «κο» ή «κα» μπροστά από κάθε συλλαβή, αλλά γλωσσο-πλάθουμε μια σειρά από νέες λέξεις.Τα καλιαρντά χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσα ορθοφωνία και προφορά. Αναπτύ-

χθηκαν με τα χρόνια, απέκτησαν ελληνικές καταλήξεις και επηρεάστηκαν από την τουρκική, γαλλική και ιταλική γλώσσα. Είναι ιδιαίτερα έξυπνη και πλαστική διάλεκτος. Οι λέξεις της Καλιαρντής, σήμερα, προέρχονται κυρίως από την νεοελληνική γλώσσα ή είναι φτιαγμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε η συνειρμική αναγωγή τους να οδηγεί κατευθείαν στην κρυμμένη έννοια. Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: στα απλά καλιαρντά που είναι πιο διαδεδομένα και στα ντούρα καλιαρντά που έχουν πολλά στοιχεία της καθαρεύουσας. Τα απλή εκδοχή τους την συναντάς σχεδόν παντού. Αρκετές εκφράσεις που χρησιμοποιούμε σήμερα, εμπεριέχουν λήμματα του «καλιαρντού λεξιλογίου». Κάθε διάλεκτος αποκτά τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής ομάδας που τα χρησιμοποιεί. Όταν η ομάδα αυτή διευρύνεται η διάλεκτος απλοποιείται. Γίνεται η πιο μαζική. Τα ντούρα

καλιαρντά αποτελούν την πιο σκληροπυρηνική, την πρώιμη εκδοχή. Αυτή που δημιουργήθηκε για να υπηρετήσει έναν συγκεκριμένο στόχο. Αυτή που κλείνει μέσα της όλο το know-how μιας gay κουλτούρας που θέλει να παραμένει κρυφή από τον παραδοσιακό κόσμο. Τα καλιαρντά, παρότι αποτελούν ακόμη μια ζωντανή διάλεκτο δεν έχουν καταγραφεί επίσημα σε ελληνικά λεξικά από ινστιτούτα μελέτης και καταγραφής της γλώσσας (είπαμε διάλεκτος του δρόμου). Η μοναδική οργανωμένη προσπάθεια αποτελεί το ερμηνευτικό-ετυμολογικό λεξικό του λαογράφου Ηλία Πετρόπουλου («Καλιαρντά» πρώτη έκδοση 1971). Στο εν λόγω λεξικό υπάρχουν καταγεγραμμένες περισσότερες από 3.000 λέξεις. Την ημέρα που κυκλοφόρησε το βιβλίο είχε αποφασιστεί και η δίωξη του συγγραφέα, μιας και ήταν τα χρόνια της χούντας...

Αβέλω: θέλω, δίνω, επιθυμώ Άβελε αποκατέ: έλα εδώ Αβέλω αχαλιά: κάνω δίαιτα Αβέλω κοντροσόλ: φιλώ Αβέλω νάψες: μιλώ Αβέλω ροντοσόλ: φιλώ Αβέλω τούφες: πλαγιάζω, κοιμάμαι Αβέλω μπιεσμάν: βάζω χέρι σε κάποιον Αβέλει το μουτζό της: Είναι αδιάθετη Αποκατέ: από εκεί Ατζινάβωτος: απονήρευτος Βακουλή: εκλησία Βλαχοντάνα: γύφτισσα Βουέλω τζα: φεύγω, διώχνω Βουτρά: βυζιά Γαργαρότεκνο: ναύτης Γκουνιότα: λεσβία Γκούρμπαντος: γοητευτικός άντρας Γουγούμης: σκύλος Δικέλω: βλέπω Επιτάφος: gay συνοδευόμενος από καλοντυμένους Ηράκλω: γυναικάρα Θεά: εύγευστη τροφή Θεόλατσος: ωραιότατος Θεοκάλιαντος: ασχημότατος Ισάντες: Εσείς Ιμάντες: εμείς. (Άκλιτη αντωνυμία. Ενικός: εμάντες) Καγκελοκερικεντέ: αναπτήρας Κάδροω: άσχημη Καλιαρντός: άσχημος, κακός Καπί: κουτάλι Καραμουτζού: πόρνη Καλιάρντω: πολύ άσχημη Κατσικές: αριστερός. Κέντα: φωτιά Κουελοσφαλάω: ξαπλώνω, πλαγιάζω, κοιμάμαι

Κουλό: σικάτο Κοντροσολάρω: φιλώ Κουραβάλω: συνουσιάζομαι ενεργητικά. (Συνώνυ Κουραβέλτα: συνουσία Λάγκα: νερό Λατσαβέλω: καλωσορίζω Λατσός: ωραίος καλός Λατσολίθαρο: διαμάντι Λούγκρα: πολύ κακιά Λούμπα: ομοφυλόφιλος Λυσσαγμάν: σκύλος Μαντάμ γκου: Λέσβια Μη μπενά: μη μιλάς Μολ: νερό, υγρό Μουσαντό: ψέμα Μούτζα: γυναίκα Μουτζό: αιδοίο Μπαρό: αρρώστια Μπάρα: μεγάλο πέος Μπαροτάτη: πολύ χοντρή Μπενάβω: μιλώ Μπενάβω ανθυγιεινά: κακολογώ Μπερντές: χρήματα. (Συνώνυμο: ντουλά) Μπουάβω: μιλώ Με-σικ: με ευγένεια, κομψά. (μία λέξη) Νάκα: όχι, δεν Νισετέ: ρούχο ένδυμα Νταλκαρέτεκνο: μόνιμος εραστής Ντέζι: πόθος, επιθυμία Ντίκος: να, ιδού, κοίτα Ντουλά: Το χρήμα, τα λεφτά Ντουπ: δαρμός, ξυλοφόρτωμα Κουλό: παράξενο, περίεργο Πισέλω: ξαπλώνω πλαγιάζω κοιμάμαι Πούλη: πρωκτός Πομπίνο-φραπέ: αιδοιολειχία

Προβατές: δεξιός Ροσολιμαντέ: γλύψιμο (από το ροσόλω) Σαρμέλλα: πέος Σερμέλα: πέος Σιβιτζιλού: λεσβία Σιβίτζω: λεσβία Σιδεροπυρούω: αναπτήρας Σολντά: στρατιώτης Σουκρο: ζάχαρη γλυκό Σουσέλ: πεολειχία Τανάκα: χωρίς, άνευ, μη! Τζασλός: τρελός, παλαβός Τζάσε: φύγε Τζάζω: διώχνω, φεύγω, πετώ Τζάω: καταλαβαίνω πονηρεύομαι Τζιβιτζιλού: λεσβία Τζινάβω: φύγε Τζους: χωρίς, άνευ Τζους: πλύσιμο Τζούς-λέσι: αυτοκίνητο Τζούς καλιαρντό γκουγκού: φύγε κακό φάντασμα! Τουρκόζουμο: καφές Τιντέλης: φαγητά Τρόκι: σκύλος Τσόλι: αρσενική πόρνη Υψομετρού: επαρχιώτης gay Φακιροπίπιζα: πέος Φίφα: μικρό πέος Φλοκάρω: εκσπερματώνω Φλόκια ρομανόφ: ρώσικη σαλάτα Χαλέματα: τρώω Χαλώ: φωτιά Χορχόρα: φωτιά Χορχοροτεκνό: πυροσβέστης Ψαμοσκελού: καυλιάρα Ψαμός: ξαναμένος 57

Χρήστος Παπαμιχάλης

- Κοίτα. Η Αθήνα δεν παλεύεται πια. Ακόμα και νύχτα. Φτιαγμένη. Βαμμένη και φωτισμένη. Δεν παλεύεται. Δεν ξεγελάει πια κανέναν. Περνάω άσχημα. Οι κουβέντες με τους φίλους πια όλες ίδιες. Δεν βρίσκουν τρόπο να γυρίσουν την πλάτη σε αυτό που μας συμβαίνει. Πλέον μας συμβαίνει 24 ώρες το 24ωρο. Ακόμα και στον ύπνο μας. Μας συμβαίνει. Ματιές και σιωπές που κάνουν κρότο. Άνθρωποι που ουρλιάζουν από μέσα τους. Και άλλοι που ουρλιάζουν στο απέξω τους και είναι σαν πέφτουν πάνω στην ηχομόνωση. Βουβαμάρα. Και μια γκρι πόλη.

- Όπως καταλάβατε αδερφές μου έχω τερματίσει στην πίστα της αισιοδοξίας.

- Χάζευα πάλι τις προάλλες τους Κολυμβητές της Φιλοπούλου. Ομορφιά που να δακρύζεις. Κάτι τέτοια γκουγκλαρίσματα σε σώνουν σε ώρα ανάγκης. Να το χεις υπόψη σου. Χτυπάς ένα Μποκόρος, ή ένα Σακαγιάν, ή ένα Μόραλης, ή Ακριθάκης, ή Φειδάκης, ή... Σώνεσαι. Εγγύηση. Η Ελλάδα που κανείς από αυτούς που διαφημίζουν ότι την αγαπάνε δε θα τη μάθει ποτέ.

- Τελικά το tumblr δεν είναι μόνο τσόντες ποιότητας και πουλιά σε υψηλή ανάλυση. Που και μόνο αυτό να ήταν εμένα δε θα με πείραζε διόλου αλλά λέω. Δεν είναι μόνο αυτό. Ένα ωραίο πρωί που έπαιρνα το οφθαλμόλουτρό μου έπεσα πάνω στην καμπάνια No Soy Tu Chiste που σημαίνει I’m not a joke. Ο Daniel Arzola από τη Βενεζουέλα ιλουστραρει τη μοναξιά, τη βία, τον 58

αποκλεισμό, τη διαφορετικότητα και τα δικαιώματά της. Με ρούφηξε. Και αβατάρι στο τουίτερ την έκαμα. Αμέ. Τα βγάλαμε όλα στη φόρα.

- Βάζε πού και πού τόσο το ξανθομπουμπουράκι να παίζει. Όμορφο που ναι! Όχι το ξανθομπουμπουράκι, το τραγούδι. Another Love - Tom Odell - #no_village_gr για να μην ξεχνιόμαστε. Τα ελληνικά social media επί 2 ημέρες κατάφεραν να κάνουν την Village να κλειστεί στο καβούκι της και να περιμένει την καταιγίδα να περάσει. Δυστυχώς βέβαια όπως όλα τα πράγματα σε τούτην τη χώρα και αυτη η καταιγίδα πέρασε. Δεν ξέρω και δε θα μάθουμε ποτέ αν το μήνυμα του μποϊκοτάζ είχε αποτέλεσμα. Καταλαβαίνεις φαντάζομαι ότι η Village δεν θα δώσει ποτέ τέτοια στοιχεία στη δημοσιότητα. Εκείνο που έμεινε σαν κατακάθι μέσα μας είναι εκείνη η εμετική ερώτηση εκείνου του εμετικού site.

- Ώρες ώρες θέλω να κάνω κάτι ερωτήσεις του τύπου “θα μ’ αγαπάς για πάντα;” και να περιμένω και απάντηση. Σοβαρή. Και δεν είμαι καν ψαράκι. Είμαι ζυγος με ζυγό.

- Ruins. To ντοκιμαντέρ της Ζωής Μαυρουδή. Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και

τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. www.ruins-documentary. com - Το ξέρω ότι το έχει διαβάσει όλος ο κόσμος αλλά εγώ τώρα το διάβασα τον Θεό των Μικρών Πραγμάτων και το αγάπησα. Να μην το πω μπας και βρεθεί και κανένας ακόμα και ξεστραβωθεί; - Θέλω να πάω στα Λονδίνα να δω στην Tate τη Modern την έκθεση με τα έργα του Paul Klee. Κάτι μου λέει ότι τα ανύπαρκτα οικονομικά μου δεν μου το επιτρέπουν. Αυτό βέβαια δεν με κάνει να το θέλω λιγότερο πράγμα που με κάνει ώρες ώρες να σκέφτομαι ότι μπορεί ακόμα και να μην έχω αποτρελλαθεί τελείως. Έχω ακόμα κάποια “θέλω”. Κι άμα έχεις κάποια θέλω, μπορείς να πεις ότι έχεις ακόμα ζωή.

- Εδώ ο διπλανός μου στο τρένο, οικόδομος στο επάγγελμα, έφυγε πριν από 11 μήνες και πήγε στη Γενεύη. 42 χρονών παρακαλώ. Επιστρέφει τώρα για να πάρει μαζί του τη γυναίκα του και το παιδί του (6 χρονών το παιδί) και να ζήσουν εκεί σαν άνθρωποι. Ζήλεψα. Και έχει και σοκολάτες στη βαλίτσα. Αυτό που το πας;

- Και μια πρόταση γάμου αδερφές μου: http:// youtu.be/l4HpWQmEXrM. Άντε και στα δικά μας.

59

Λίνα Λαχανιώτη

Δημόσιες ντουλάπες Περιστατικό 1ο :

Περιστατικό 2ο:

Τις προάλλες είχα μια χαλαρή συζήτηση με κάποιες γνωστές μου, λεσβίες όλες. Βασικά ψιλό-κουτσομπολεύαμε τις διάσημες Ελληνίδες λεσβίες του δόγματος «ο κόσμος το ‘ χει τούμπανο…» και λέγαμε ποια τα ‘χει με ποια, τι έχουμε ακούσει, τι «ξέρουμε» κλπ κλπ. Μεταξύ «βεβαιοτήτων» και απόλυτων υποθέσεων, ότι ναι η τάδε είναι, ναι η δείνα είναι, μήπως και εκείνη, μήπως και η άλλη, φτάσαμε και σε ένα από τα «γνωστά» ζευγάρια του καλλιτεχνικού στερεώματος (υποκριτική-τραγούδι) όπου η γενικότερη αίσθηση των συνδαιτυμόνων ήταν ότι είναι ανοιχτές και δεν το κρύβουν. Στην αρχή αναρωτήθηκα αν το έχουν πει και μου έχει ξεφύγει. Όχι δεν το έχουν πει. Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι τι σημαίνει «είναι ανοιχτές»; Ότι μπαίνει η φωτογραφία τους κάτω απ’ την ίδια λεζάντα; Ότι η μία παρακολουθεί τις παραστάσεις της άλλης χωρίς να φοράει γυαλιά και τραγιάσκα; Ότι αναφέρονται με «παρρησία» η μία στην άλλη λέγοντας «η σχέση μου», «ο άνθρωπός μου»; Μπορεί αυτό να είναι ένα νέο είδος coming out και να μου διαφεύγει; Στο δικό μου το μυαλό πάντως αυτό ΔΕ σημαίνει είμαι ανοιχτός για τη σεξουαλικότητά μου. Πιο πολύ με παραπέμπει σε σιωπηρή συμφωνία κυρίων ανάμεσα στους καλλιτεχνικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους για μια “don’t ask, don’t tell” τακτική. Μετά τις παραπάνω αναρωτήσεις, μου προέκυψε φωναχτά αυτή τη φορά και η πραγματική ερώτηση: Αφού είναι και καλά άνετες και ωραίες, γιατί δεν το λένε; Και, οποία έκπληξης, ήρθε καπάκι η απάντηση (όχι από όλες ευτυχώς), «και γιατί να το πουν;» και συνεχίστηκε με το επιχείρημα η προσωπική ζωή είναι προσωπική, δε χρειάζεται να δείχνουμε δημόσια ότι κάνουμε στο σπίτι μας μπλα,μπλα, μπλα, μπλά, μπλα ΜΠΛΑ! Στο σημείο αυτό έκανα ασκήσεις εγκράτειας (μην αγχώνεστε όσες δεν το καταφέρνετε, είναι κάτι που το κατακτάς με τα χρόνια) και προς μεγάλη μου ικανοποίηση για αυτή μου την επιτυχία η συζήτηση τελείωσε αναίμακτα και το ΣΚ μας έκλεισε άψογα.

Οι φορές που η ελληνική τηλεόραση θα κάνει κάτι που θα σε εκπλήξει δυσάρεστα έχουν πλέον πολλαπλασιαστεί σε τέτοια βαθμό που καταλήγει να μην αποτελεί έκπληξη, αλλά ένα αναπόφευκτο γεγονός (που εννοείται ότι δεν είναι, αλλά «μαθαίνεται» να βιώνεται ως τέτοιο). Τελευταίο κρούσμα, (μετά από αυτό του Downton Abbey από την ΕΡΤ και λοιπών, ων ουκ έστιν αριθμός, σχολίων από δεκάδες τηλεσχολιαστές) η ομοφοβική λογοκρισία του Alpha σε μια σκηνή της σειράς Glee. Στην εν λόγω σκηνή δύο απ’ τις πρωταγωνίστριες

60

προβαίνουν σε μια ομολογουμένως σοκαριστική και αποτρόπαια πράξη για τα αθώα μάτια των τηλεθεατών: φιλιούνται! Συνέπεια της ανομολόγητης αυτής πράξης είναι το αυτόκλητα υπεύθυνο για την προστασία των χρηστών ηθών τμήμα του καναλιού, να πετσοκόψει τη σκηνή, να παρακάμψει αυτά τα αίσχη και να ανταποκριθεί με συνέπεια στην θεάρεστη αποστολή του να σώσει τον κόσμο απ’ την ομοφυλοφιλία. Θα ήταν κωμικό, αν οι συνέπειες αυτών των πράξεων δεν ήταν τραγικές.

Άσκηση: Ποιά είναι η κεντρική ιδέα των δύο περιστατικών αγαπητά μου κορίτσια; Tip: συνδέστε το γεγονός (απόκρυψη) με την αιτία (ομοφοβία). Συμπέρασμα: Η ορατότητα είναι το υπ’ αριθμόν 1 εργαλείο κατά της ομοφοβίας. Εξήγηση: ο διαχωρισμός ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας έχει εφαρμογή αποκλειστικά και μόνο στα ΛΟΑΤ άτομα και ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ στους ετεροφυλόφιλους. Αντιθέτως, η ιδιωτική ζωή των ετεροφυλόφιλων κοινοποιείται συστηματικά και ποικιλότροπος είτε εκουσίως είτε ακουσίως μέσα από τελετές, από θεσμούς, από ρητές και άρρητες συνδηλώσεις κοκ. Η αναπαράσταση της ετεροφυλόφιλης σεξουαλικότητας είναι καθολική και κυρίαρχη. Κατά συνέπεια, είναι αυτή η οποία εκλαμβάνεται ως το μέτρο σύγκρισης της κανονικότητας και οποιαδήποτε παρέκκλιση από αυτή καταχωρείται ως «μη κανονικό». Παράλληλα, εξοβελίζεται, είτε λογοκρινόμενη, είτε ακόμα χειρότερα, αυτολογοκρινόμενη, οποιαδήποτε αναπαράσταση του «μη κανονικού» που μπορεί να αποπειράται να το εμφανίσει ως «φυσιολογικό». Με λίγα λόγια, υπάρχει μια συστηματοποίηση της απόκρυψης των ΛΟΑΤ σεξουαλικοτητών. Αυτό σημαίνει από μηδενική έως ελάχιστη ορατότητα, μηδενική έως ελάχιστη δυνατότητα ταύτισης των νέων ατόμων με σεξουαλικότητες που δεν εμπίπτουν στην κυρίαρχη ετεροκανονικότητα, μηδενική έως ελάχιστη δυνατότητα δημιουργίας υγιών προτύπων για τα καταπιεσμένα ΛΟΑΤ άτομα, μηδενική έως ελάχιστη καλλιέργεια εναλλακτικών/ανατρεπτικών κοινωνικών δεδομένων.

Όλα αυτά πολύ απλά κατασκευάζουν μια ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΕΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΖΩΗ. Είναι επιλογή σου αν θα την ακολουθήσεις. Μην παροτρύνεις όμως και τους άλλους να την ακολουθούν.

61

Ο ρατσισμός της

κοινότητας Ο ρατσισμός απέναντι σε κάθε τι το διαφορετικό υπάρχει παντού γύρω μας και είναι τοξικός. Όταν όμως υπάρχει και μέσα μας, γίνεται τοξικότερος. Μέσα σε μια κατεξοχήν ετεροφυλοφιλική κοινωνία, η «ομοφυλοφιλία» είναι «ανωμαλία», είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν θα ενταχθεί ποτέ στην έννοια του «φυσιολογικού». Το κίνημα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των LGBTQ, που αναπτύσσεται διαρκώς και επιτυγχάνει σημαντικές νίκες τα τελευταία χρόνια, μάχεται για ίση, μη ρατσιστική αντιμετώπιση των LGBTQ ατόμων. Δεν διεκδικούμε να θεωρουμαστε «ίδιοι» με τους ετεροφυλόφιλους- γιατί να θέλουμε να εξαλείψουμε τη διαφορετικότητα, όταν αυτή είναι που κάνει την κοινωνία ενδιαφέρουσα; Διεκδικούμε το να θεωρούμαστε όλοι ίσοι, ως άνθρωποι, όχι όλοι ίδιοι –κάτι που ποτέ δεν μπορούν να είναι οι άνθρωποι. Κι όταν πια γίνονται σημαντικά βήματα προόδου, όταν ένα ικανοποιητικό μέρος του straight πληθυσμού αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι δεν είμαστε κάτι το τόσο απεχθές, κι αρχίζουν ν’ αναγνωρίζονται τα δικαιώματά τους στην ύπαρξη ως βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, την ίδια στιγμή παρατηρείται ένα άλλο φαινόμενο τουλάχιστον απογοητευτικό: τον ρατσισμό της ίδιας της κοινωτητας, αυτή τη φορά, έναντι των ετεροφυλόφιλων…! Για να εξηγήσω τι εννοώ, παραθέτω μια στιχομυθία την οποία άκουσα τυχαία στο Athens Pride 2013: Δύο γυναίκες μιλούν, η μία αρκετά μεγαλύτερη της άλλης. Η μεγαλύτερη γυναίκα λέει αστειευόμενη: «Μην πας από εκεί, έχει κάτι ανώμαλους!». Η κοπέλα απαντάει, κάνοντας ένα μορφασμό απέχθειας: «Τι, straightίλα;;!» και η μεγαλύτερη γυναίκα αμέσως σοβαρεύει και λέει αυστηρά «Όχι, αυτό δεν είναι ανωμαλία, είναι απολύτως φυσιολογικό». Αυτή η στιχομυθία, αν και 62

φαινομενικά αδιάφορη, κρύβει κάτι πιο σημαντικό. Η νεαρή κοπέλα μπορεί να αστειευόταν, όμως η ευθύς και αυστηρή τοποθέτηση της γυναίκας ήταν εξαιρετική. Είναι ιδιαίτερα ειρωνικό, τις στάσεις τις οποίες μάχεται το LGBTQ κίνημα να καταρρίψει, τις ίδιες αντεστραμμένες στάσεις να υιοθετούν οι ομοφυλόφιλοι έναντι των straight. Σε παρέες LGBTQ ατόμων, που συχνά δημιουργούνται λόγω της έμφυτης ανάγκης των ανθρώπων για δημιουργία κοινοτήτων με ανθρώπους «ομοίους», οι straight αντιμετωπίζονται μειονεκτικά, υπεροπτικά. Πώς είναι δυνατόν, μια κοινωνική ομάδα που έχει δεχθεί και δέχεται ακόμη μια τόσο άσχημη μορφή ρατσισμού, την ομοφοβία, να επιδεικνύει ρατσιστικές τάσεις; Πολλοί μπορούν να απαντήσουν σ’ αυτό ότι αυτή η στάση έναντι των ετεροφυλόφιλων είναι αυτόματη άμυνα που πηγάζει από την άσχημη αντιμετώπιση που έχουν υποστεί άτομα της κοινώτητας από εκείνους. Η νεαρή κοπέλα στο Pride γνωρίζω πράγματι ότι έχει πολύ άσχημα βιώματα ομοφοβίας. Είναι όμως αυτό η λύση; Να γινόμαστε άνθρωποι μικροί, εκδικητικοί; Να τους «πληρώνουμε με το ίδιο νόμισμα»; Η απάντηση είναι όχι. Έτσι, δεν θα εξαλειφθεί ποτέ ο ρατσισμός, δεν θα επιτευχθεί ποτέ η δίκαιη κοινωνία, η ανεκτική κι ανθρώπινη, για την οποία μάχεται το κίνημα. Κι αν τα LGBTQ άτομα έχουν γνωρίσει από κοντά το άσχημο πρόσωπο του ρατσισμού, δεν επιτρέπεται να τον αφήσουν να εισχωρήσει μέσα τους, να τους κατεβάζει στο επίπεδο αυτών που τους έκαναν να τον γνωρίσουν. Οι ίδιοι πρέπει να δείξουμε το δρόμο της ανωτερότητας, το δρόμο που θα οδηγήσει σε μια κοινωνία όπου θα είμαστε όλοι ίσοι, όλοι άξιοι της ισότητας – και ποιος ξέρει, ίσως αυτό το όραμα για μια τέτοια κοινωνία δεν είναι και τόσο μακρινό όσο τώρα νομίζουμε.

Βασίλης Ψαριανός

Το dating είναι η αρχή η μέση το τέλος, το παν, το θεμέλιο για μια υπέροχη αξέχαστη κινηματογραφική σχέση. Γι’ αυτό αφήστε αυτό που κάνετε και διαβάστε. Έχετε γνωριστεί στο βενζινάδικο σου βάζει βενζίνη κάθε δύο ημέρες που πηγαίνεις κι ας μη χρειάζεται. Αν είχε στόμα το αυτοκίνητο θα έλεγε «θα μου βγει απ’ τα αυτιά». Με κάποιον τρόπο δεν ξέρω με ποιον, να ανατρέξεις σε προηγούμενα τεύχη, καταφέρνεις και παίρνεις το τηλέφωνό του (το νούμερο). Δεν αρχίζεις τα καλημέρα, ξύπνησα, έφαγα, καλησπέρα ξαναξύπνησα. Περιμένεις να στείλει αυτός πρώτα. Οκ, αν δεν στέλνει μη το τραβήξεις και πολύ, είπαμε. Βγαίνεις με φίλους και στέλνεις ένα περνάω υπέροχα φανταστικά στο τάδε μαγαζί αν είσαι κοντά πέρνα για ένα ποτό. Φυσικά δεν περνάς υπέροχα στο κωλομάγαζο, βαριέσαι θανάσιμα. Αν έρθει δεν του λες α ωραία πάμε

να φύγουμε, να πάμε κάπου οι δυο μας. Κάθεσαι στο βαρετό μαγαζί και αρχίζεις τις χαριτωμενιές με αστειάκια με τους φίλους για να δει πόσο φανταστικός τύπος είσαι που δεν είσαι. Φεύγετε απ’ το μαγαζί και η μία περίπτωση -που είναι και η πιο συχνή- είναι να τον πας σπίτι σου και να βγάλετε τα μάτια σας και να μη ξαναβρεθείτε. Η ρομαντική περίπτωση είναι να φύγετε, ασ’ τον να πάρει ταξί, σιγά μη τρέχεις Παλλήνη, και να στείλεις ένα μήνυμα καληνύχτα χάρηκα που βρεθήκαμε να το ξανακάνουμε. Αν δεν χάρηκε θα απαντήσει οκ, καληνύχτα. Μη ξαναστείλεις και άλλαξε βενζινάδικο. Αν όλα πάνε καλά που δεν το λες και πολύ καλά μέχρι τώρα προτείνεις σινεμά. Όχι κάτι με ζόμπι γιατί δεν θα περάσεις καλά και αυτός θα γελάει μ’ εσένα που δεν περνάς καλά. Μπορείς να είσαι και cool λέγοντας θα τα πούμε εκεί και να μη κάνεις ταξίδι για να πας να τον πάρεις που φυσικά αυτό θες.

Ντύνεσαι casual και όχι black tie. Φροντίζεις να μη κοιμηθείς στο σινεμά όσο κι αν πιστεύεις ότι είναι ο πιο γλυκός ύπνος. Μετά το σινεμά φυσικά προτείνεις ποτό και όχι βρώμικο στην καντίνα. Εκτός αν σου προτείνει αυτός βρώμικο στην καντίνα, οπότε λες δεν έχω καμία τύχη τουλάχιστον ας φάω και ας πάω για ύπνο. Αν πάτε για ποτό πίνεις μέχρι δύο για να μη δει την άλλη την όχι και τόσο σέξι πλευρά σου που δεν μπορείς να αρθρώσεις λέξη. Το τελευταίο μπορείτε να το επαναλάβετε 2-3 φορές, αλλά μετά οκ προχωράτε στο επόμενο βήμα που λέγεται σχέση, γιατί εντάξει καλό το dating αλλά έχουμε και δουλειές.

Καλή τύχη και να ελέγχετε εάν έχετε μαρούλι στα δόντια.

63

Σοφία Ζησίμου

Θα σκάσω... Οι άλλοι κάθονται διαβάζουν τα share μου στο facebook, μου απαντάνε, μου μιλάνε κι εγώ refresh refresh, refresh. Δεν μου έχει απαντήσει ακόμα. Και refresh, refresh, refresh 57 αναγνώσεις το άρθρο μου σκατά. Αυτό το μήνα είναι όλα μπερδεμένα κουλά, κουλόκουλα, Κούλα μου. Α και του κοτσάρω και κάτι φάτσες ουδέτερες και αστείες ... για να μην μας παρεξηγήσουν. Άστα Κούλα. Φάσκελο. Φ Α Σ Κ Ε Λ Ο! Δεν είμαι και καλά. Τρώγομαι με τα ρούχα μου και τα εσώρουχά μου και όλα. Και ακόμα δεν έχει δει τα μηνύματα. Ούτε την χαζή φάτσα. Ώρες ώρες απαντάει αμέσως ώρες ώρες κάνει πολύ πολύ ώρα. ΘΑ ΣΚΑΣΩ. Εντάξει το ξέρω ξευτιλίζομαι. Ε ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ. Μα έχει γυναίκα. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ. Και παιδιά. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ λέμε. Εντάξει όχι με νοιάζει, αλλά όχι τόσο ώστε να μην ονειροβατώ. Άσε που τσακώνομαι όλη την ώρα και με τον ένα από τους κολλητούς μου Κούλα. Πωπω. Τι κουραστικός που είναι, τσάμπα το χιούμορ. Και ακόμα δεν έχει δει τα μηνύματα μου. ΑΚΟΜΑ. Ακόμα και αυτόν τον κάφρο τον Κοντοπίδη είδα. Είναι πολύ ανοιχτόμυαλος ο Κοντόπας. Αλλά έχει πολύ πλάκα του το αναγνωρίζω. Τώρα Marissa Nadler. Ένα υπέροχο τραγούδι το Wedding. Το κάνεις τώρα share αυτό ή μαλακίες...; 2 κοπελίτσες μία με μαύρο μία με λευκό φουστάνι χτυπιούνται ολούθε. ΑΚΟΜΑ δεν τα έχει δει. Σε ώρα έχει περάσει ΜΙΣΗ ώρα και το στομάχι μου πάει μπρος πίσω. Μήπως είναι από τα μακαρόνια με κιμά; Κανείς δεν ξέρει. Και μου απάντησε πριν λίγες ώρες. Τώρα γιατί δεν μου απαντάει; Να κοιμάται; Να κάνει σεξάκι με τη γυναίκα του; Να κοιμίζει τα παιδιά του; Κοίτα με Κούλα και πες μου τι να κάνω. Να βάλω Στανίση; Τρελάθηκες Κούλα; Σακελλαρίου; Ουστ Κούλα. Όχι ούτε Πωλίνα, ούτε Μαντώ ούτε τίποτα. Θα κάτσω να σκάσω και θα κοιτάω την οθόνη μου μέχρι να πέσω να κοιμηθώ. Το ξέρω Κούλα. Δεν είναι υγιές δεν είναι σωστό. Δεν πρέπει. Ούτε να του μιλάω, ούτε να θέλω να μου μιλήσει ούτε τίποτα. ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΚΑΣΩ. ΘΑ ΣΚΑΣΩ πως το λένε.

64

Πφφφφφφφφφ. Ανεβοκατεβάzω παράθυρα, το word πίσω στο Mozilla, το youtube Πίσω στο mozilla ΚΑΙ δεν τα έχει δει ακόμα. Αχ Κούλα μου... ποιο είπες της Στανίση να ακούσω; Τι να ακούσω Λαίδη... Φωτιά στα Σαββατόβραδα; Αχ ρε συ Κούλα, είσαι πολύ λαϊκιά κούκλα μου. Άκου μια Πέγκυ που έχει και φωνάρα και συνεργάζεται και με τον μέγα Κωνσταντινο Ρήγο. Είχε βγάλει κι ένα βίντεο ρε συ Κούλα που χόρευε ένας τύπος μοντέρνα και το κομμάτι ήταν αργό με μπόλικο μπουζούκι στο ρεφραίν ... ναι μπροστά, πολύ μπροστινή Κούλα μου. Τιν το μπροστινή. Ε α παράτας μας πια παλιακιά. Δεν τα έχει δει ακόμα. Και μου μιλάνε κι άλλοι, άσχετοι και μου τη δίνει... ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΕΙ. Ούτε η Mesparrow δεν με ηρεμεί. ΜΕ αυτή την υπέροχη Συμφωνία της. Ξεροσταλιάζω ενώ νυστάζω. Εδώ στον κωλοκομπιούτορα. Αφού δεν θα γλυτώσουμε και το ξέρει. Γιατί δεν πάμε ένα ρημαδοκαφέ να ησυχάσουμε; Πρέπει να ζούμε τόσα άρρωστα προεόρτια; Τι να παραστήσουμε ότι μπορούμε να μη μιλάμε; Αφού δεν μπορούμε... Δεν αντέχει. Είμαι σίγουρη ότι έχει πάρει απόφαση να μην βλέπει τι γράφω, να πάρει απόσταση, να το κόψει. Αλλά δεν μπορεί. Είναι κάτι πιο βαθύ, πιο αστείο, πιο ανθρώπινο που μας χαμογελάει εκεί στο βάθος ... Δεν θα τον αγγίξω ρε Κούλα. Στο ορκίζομαι σε όλες αυτές τις σαχλεπίσαχλες τις Σκυλούδες. Αλλά θέλω τόσο πολύ να τον δω.

45 λεπτά. Άμα κλείσω ώρα θα το κλείσω. Καταραμένο Facebook. Καταραμένοι απελευθερωμένοι τοιούτοι που αγαπιέστε και τα βρίσκετε. Στη Ρωσία έχουν πολλούς που νομίζουν πως δεν είναι και βρίσκουν κάτι ψυχανώμαλους τρόπους να εκφράσουν την τοιουτία τους. Ψωνίζουν δήθεν ψεύτικα κάνουν τα όργια και μετά σκοτώνουν τους άλλους λες και φταίνε. Μου έκαναν Like Και σε ένα σχόλιο. Αμέ. Αυτός ακόμα δεν τα είδε. Καταραμένα αισθήματα, παλιά και καινούργια και ενδιάμεσα και όλα. Και γιατί, γιατί να ξέρω αυτή τη λάμψη??? Κλεμμένη ζωή. Κλεμμένα όνειρα. «Αν δεν είσαι εσύ ποια ζωή μετά» που λέει και αυτό το τραγούδι της Πέγκυς.

rooster cafe 4 Ag. Irinis Square

facebook: www.facebook.com/rooster.ath twitter: @rooster_ath www.roostercafe.gr

65

Daemian

Στη Μόσχα αδελφές μου… στη Μόσχα (Part II) Ένας μήνας πέρασε από το τελευταίο μου άρθρο για τον απάνθρωπο νόμο στη Ρωσία, ο οποίος απαγορεύει δια ροπάλου την σεξουαλική ελευθερία του gay πληθυσμού. Η επόμενη μέρα βρίσκει την Ρωσική κυβέρνηση να καταδιώκει και να φυλακίζει ομοφυλόφιλους, να καταργεί οποιαδήποτε δημόσια εκδήλωση υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όλα αυτά κάτω από το πέπλο της προστασίας των παραδόσεων. Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχολιάζει: “Η Ρωσία προσπαθεί σκληρά να νομιμοποιήσει την προκατάληψη βαφτίζοντάς την ‘παράδοση’, αλλά όποιος και αν είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο νόμος παραμένει προκατάληψη και καταπάτηση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ”. Ακόμη, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες χώρες εκφράζουν “ανησυχίες”. Η ρωσική κυβέρνηση φημίζεται για την ασάφεια των νομοθετημάτων της, όμως αυτή τη φορά ξεπέρασε τον εαυτό της. Προπαγάνδα για τον Πρόεδρο Πούτιν είναι τα πάντα και ορίζεται πλατιά ως εξής: “Η σκόπιμη και ανεξέλεγκτη διάδοση πληροφοριών που μπορεί να πλήξει την πνευματική ή σωματική υγεία ενός ανηλίκου, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας της λανθασμένης εντύπωσης της κοινωνικής ισότητας παραδοσιακών και μη παραδοσιακών ερωτικών

66

σχέσεων”. Ο νόμος, λοιπόν, δημιουργεί πολίτες δεύτερης κατηγορίας με τη διεκδίκηση κοινωνικής ισότητας να συνιστά αδίκημα. Οπότε ακτιβισμοί υπέρ των ΛΟΑΤ, διεκδικήσεις, ακόμη και Gay Pride, τέλος στη Ρωσία! Η κατάφωρη παραβίαση των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη από τη διεθνή ΛΟΑΤ κοινότητα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις στο Λονδίνο και στη Στοκχόλμη, ενώ δεν είναι λίγα τα καλέσματα για «μποϊκοτάζ» στη ρώσικη βότκα. Το χάσταγκ #NyetRussianVodka# είναι αρκετά δημοφιλές στο twitter με τη Stolichnaya που φοβήθηκε τις συνέπειες στις πωλήσεις της να καταγγέλλει “τις τρομερές πράξεις της ρωσικής κυβέρνησης”. Ο πασίγνωστος Βρετανός ηθοποιός Stephen Fry, αφού παρομοίασε τα πογκρόμ του Πούτιν κατά των ομοφυλοφίλων με αυτά του Χίτλερ κατά των Εβραίων, έστειλε στην Ολυμπιακή επιτροπή και στον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον επιστολή στην οποία ζητάει την ανάκληση της διοργάνωσης των χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων από τη Ρωσία. Η Επιτροπή ζήτησε τη διαβεβαίωση της Ρωσίας πως οι αθλητές δεν θα υπάγονται στον νόμο, ενώ σχετικές διευκρινίσεις έχουν ζητηθεί και για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Αθλητές και ακτιβιστές οργανώνονται για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στον νόμο με άλλους τρόπους. Οι ΛΟΑΤ της Ρωσίας αυτοοργανώνονται στα κρυφά και στα φανερά για να περιφρουρήσουν το δικαίωμα στην ελεύθερη σεξουαλική επιλογή. Το Deti 404 -πρόκειται για ρώσικη μετάφραση του Error 404 που εμφανίζεται στην οθόνη του υπολογιστή όταν δεν ανοίγει μία ιστοσελίδα- είναι ένα φόρουμ υποστήριξης στις λεσβίες έφηβες. Η 25χρονη ιδρύτριά του, η Λένα Κιλμόβα, αποκάλυψε πως η πλειοψηφία των νεαρών λεσβιών σκέφτεται σοβαρά την αυτοκτονία.

Τo Deti 404 έχει ακριβώς το περιεχόμενο που το Κρεμλίνο θεωρεί «παράνομο». Στα φανερά, η λεσβία δημοσιογράφος Μάσα Γκέσεν ξεκίνησε την καμπάνια του ροζ τριγώνου (pink triangle). Πρόκειται για μία κονκάρδα που καλούνται να φορέσουν όσοι διαφωνούν με τον νόμο. Πρόκειται για το διακριτικό σήμα που φορούσαν οι ομοφυλόφιλοι στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Έχοντας επιχειρηματολογήσει κατά του νόμου μέσα στο Κρεμλίνο, με τις αρχές να τη διαβεβαιώνουν πως είναι ασφαλής, η μητέρα τριών παιδιών και η σύντροφός της χρησιμοποιήθηκαν ως παράδειγμα «ανώμαλης οικογένειας». Η δημοσιογράφος δέχθηκε επίθεση σε διαδήλωση και κινδύνευσε να χάσει τα παιδιά της. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και ανησυχεί για εκείνους τους ΛΟΑΤ που δεν έχουν τη δυνατότητα αυτής της επιλογής. Η Ρωσία δεν είναι η μόνη ομοφοβική χώρα. Ωστόσο ο εκνευρισμός της Αμερικής για την παροχή ασύλου στον Έντουαρντ Σνόουντεν έχει συμβάλει στη γλαφυρή ανάδειξη του θέματος. Στη Γεωργία, ακτιβιστές λιντσαρίστηκαν στη διάρκεια του Pride από ορθόδοξους πιστούς. Στο Παρίσι εκατομμύρια διαδήλωναν ενάντια στους γάμους των ομοφυλοφίλων. Στην Ιταλία ομοφυλόφιλοι έφηβοι αυτοκτονούν μετά από cyber bullying. Το πρόβλημα στη Ρωσία είναι πιο βαθύ καθώς το 88% των Ρώσων τάσσεται υπέρ του νόμου, το 35% των Ρώσων πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια, το 43% ότι είναι αποτέλεσμα κακής ανατροφής και έλλειψης πειθαρχίας. Και αυτά τα αποτελέσματα δεν ήρθαν από κάποια ρώσικη στατιστική υπηρεσία, αλλά από το κέντρο ερευνών Pew. Στην Ελλάδα, το 40% θεωρεί πως η ομοφυλοφιλία δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτή από την κοινωνία με αποκορύφωμα το άρθρο γνωστού portal που τάσσεται υπέρ του Ρωσικού νόμου και τα επακόλουθα με την εταιρεία Village και όσα έγιναν. Το κυνήγι των μαγισσών μόλις ξεκίνησε...

ένας σπουργίτης το φθινόπωρο

Πίσω από το συρματόπλεγμα είναι ένας σπουργίτης. Έχει την αφύσικη θέση του θανάτου, ξένη κι άχαρη. Γειρτό στο πλάι, πλακώνει με το βάρος του τη μια του φτερούγα. Ξέρει ότι χωρίς τα δυό καλά φτερά του ο ουρανός δεν του ανήκει πια. Πώς θα γίνει πιο ελαφρύς ξανά από τον αέρα όταν ούτε το βάρος του δεν μπορεί να σηκώσει για να σταθεί; Το ένα φτερό πλακωμένο με όσα κουβαλάει μια ζωή και το άλλο, τι κι αν είναι ελεύθερο, δεν του φτάνει. Δεν σαλεύει ο σπουργίτης, ούτε φτερά κουνάει, ούτε τα άσχημα πόδια του. Κάθε τόσο εκπνέει απότομα σα να λέει “φτάνει”. Θα είναι ώρες έτσι, ίσως από χτες, γιατί φαίνεται αδύνατος. Η μοναξιά της επιβίωσης φέρεται σκληρά στην αθωότητα. Έχει ακουμπήσει το κεφάλι του πάνω στο φτηνό μάρμαρο που προεξέχει από ένα μικρό παραθυράκι θολωμένο από υδρατμούς -είναι ζεστά εδώ και οικεία. Το μπετό και το μάρμαρο ήταν το σπίτι του για μια ζωή, είναι το σπίτι του εδώ. Σίγουρα, το τελευταίο που κατάφερε ήταν βρει αυτό το σημείο. Η ανάσα του δεν ακούγεται, μετά βίας φαίνεται, όμως ο επιθανάτιος ρόγχος του κυριεύει το χώρο προκαλώντας το γνωστό μούδιασμα που προκαλεί το άγνωστο. Με αντίπαλο το άγνωστο είναι σίγουρα σοφό να λαμβάνεις ασφάλεια από παντού: από τον οικείο χώρο, από τη δανεική ζεστασιά, από μια παραίσθηση ανάμνησης γλυκιά. Ο ουρανός θολωμένος αδιαφορεί για τη θλίψη. Είναι ξεκάθαρο, το σκέφτεται για βροχή. Έτσι φτιάχτηκε η πλάση. Μαζί και χώρια. Ο ουρανός είναι παιδί μιας άλλης μέρας. Χαίρεται περισσότερο την αστραπή και την βροντή παρά την ηρεμία και το καθάριο του. Δεν ανήκει στη φύση, δεν ανήκει στη γη, ούτε στον σπουργίτη ανήκε. Να πετάς ψηλά και να ανασαίνεις δεν φτάνει για να αγγίξεις τον ουρανό. Ο ουρανός δεν έχει αέρα, δεν έχει ύλη, ούτε διάσταση έχει -απλά υπάρχει. Ο σπουργίτης εξουσιάζει την ψευδαίσθηση του, όχι τα αστέρια. Αυτή είναι η παντοδυναμία του

ουρανού, η ψευδαίσθηση του φεγγαρόφωτος και η κρυμμένη αλήθεια του ήλιου, το άπιαστο, το ασύλληπτο, το όνειρο, η ελπίδα. Ποθητός κι απόκοσμος, αρκετά μακρινός για να πουλάει το όνειρο της ανάτασης, του ύστερα, του “θα φτάσω ψηλά”. Πουθενά οίκτος, ούτε συναίσθημα χωράει εκεί ψηλά. Δεν τα χρειάζεται αυτά ο ουρανός. Ούτε τον σπουργίτη χρειάζεται, οπότε ας βρέξει τώρα. Μαζί και χώρια η γνώση, νότες κολλημένες κι αντίστιξη του Μπαχ. Τα πεζούλια γύρω μούσκεψαν για τα καλά. Ο σπουργίτης συστήθηκε με το βαθύ άγνωστο, τον πιο γνωστό άγνωστο. Σήμερα δεν ήρθε μασκαρεμένος τη μουτσούνα του φόβου, αλλά γυμνός από υποσχέσεις και φωτεινός σαν την καθάρια σκέψη και τη λάμψη της νοημοσύνης. Καρτερά για λίγο ήλιο μόνον από τον ανήλεο ουρανό -μια ηλιαχτίδα να χωθεί μέσα της. Τα ψηλά ντουβάρια του ακάλυπτου τον κρατούν στεγνό. Οι σταγόνες που πέφτουν με ορμή στους τοίχους εξοστρακίζονται σε ένα μικρό νέφος δροσιάς -κι αυτό θυμίζει Άνοιξη, ζωή, ζευγάρωμα. Τα μάτια μένουν μόνιμα ανοιχτά -δεν ανοιγοκλείνουν, ακόμα ξεφυσάει. Το ρύγχος του γεμίζει μυρωδιά από βρεγμένο ακάλυπτο, άσχημη αλλά οικεία. Αστράφτει το βλέμμα στα ψηλά. Σίγουρα ξαναήρθε η Άνοιξη. Τα μάτια γυαλίζουν στη μνήμη. Το πρώτο φως που όλο και θόλωνε, η θέρμη της τεράστιας φτερούγας που όλο και μίκραινε, η ασφάλεια του απόρθητου οχυρού που όλο και μούχλιαζε, η πρώτη πτήση που όλο και τελείωνε, τα ψίχουλα που πετούσαν το χειμώνα στα μπαλκόνια οι γριές που όλο και λιγόστευαν, και εκείνη την καταραμένη γάτα που καιροφυλακτούσε πάντα στον φούρνο της γειτονιάς. Όλα όσα κουβαλούσε και τον βάραιναν περνούσαν τώρα σιγά σιγά σε έναν κόσμο που η βαρύτητα δεν ασκούσε δύναμη. Αύριο σίγουρα θα ήταν μια άλλη μέρα. Οι αναμνήσεις σβήνουν και μαζί σβήνει η ύπαρξη. Μα όσο σβήνουν οι

αναμνήσεις, όσο ο ουρανός αποτραβιέται μακριά, τόσο η εστίαση της εικόνας προσεγγίζει το περιβάλλον. Τώρα στα έξυπνα μάτια αντανακλάται το λερωμένο λευκό των τοίχων και το γκρίζο του αδιάφορου ουρανού. Η δροσιά της βροχής κάνει υγρό τον αέρα και η ανάσα γίνεται πιο κοφτή, πιο μικρή, ασθενική. Οι γραμμές του συρματοπλέγματος κόβουν την αντανάκλαση σε παραμορφωμένα τετράγωνα. Πίσω από το συρματόπλεγμα, στη ζεστασιά, στα γνώριμα. Δεν ήταν πάντοτε εκεί το συρματόπλεγμα, μετά μπήκε. Άτιμος κόσμος κι άδικος. Κλουβί το σπίτι, συρματόπλεγμα στη ζωή, μέσα ο κόσμος του και έξω η ζωή -άντε να διαλέξει! Με όση δύναμη έχει ένας σπουργίτης του έφτασε να επιλέξει την ασφάλεια, τη σιγουριά. Έρχεται και χειμώνας... Η προσωπικότητα του ουρανού καθρεπτίζεται στο συρματόπλεγμα και είναι άδικο γιατί εδώ είναι γης. Άδικο! Του ουρανού το άδικο πάντα κερδίζει το δίκαιο της γης. Μαθημένος στο όνειρο του ουρανού, νικούσες το άδικο του κόσμου, και τώρα που ο ουρανός νικάει το δίκαιο της πλάσης σου συνθλίβεσαι. Εσύ είσαι της γης παιδί, αυτού το χθόνιου κόσμου, όχι του επουράνιου. Δεν υπάρχει δίκαιο που να δικαιωθείς, μονάχα άδικο να ρίχνει αλάτι στο πληγωμένο γιατί. Έμαθες να παίζεις με τους νικητές, να λες “θα το βγάλουν το συρματόπλεγμα”, να αναβάλεις το φτερούγισμα για μια διέξοδο προτού ολοκληρωθεί ο εγκλεισμός σου. Κοίταξες ψηλά και διάλεξες την ασφάλεια πάνω από την ελευθερία σου, τώρα ξεπνέεις μόνος. Είναι και αυτή η μυρωδιά του ακάλυπτου που τα επιδεινώνει όλα. Βροχή, σκόνη, υγρασία, περιττώματα πουλιών και αποφάγια -δίχως ξόβεργα. Φαγητό στο πάτωμα, συρματόπλεγμα και η Άνοιξη δείχνει τόσο μακρινή. Προσαρτήθηκες στο σήμερα, μικρέ μου σπουργίτη, και δεν άφησες για το αύριο τίποτα.

@Salonikios82 67

Aντωνία Κυδωνάκη

Θάρρος ή αλήθεια; (both please!)

Η διαφορά του μίσους με την αγάπη είναι οτι το πρώτο μπορείς και το επιλέγεις .Η αγάπη σε σταμπάρει, σε στριμώχνει στη γωνία και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραδοθείς σε αυτήν. Παραδόξως , σε αυτή την περίπτωση το δικαίωμα της επιλογής – που είναι δικαίωμα κερδισμένο με αίμα και ιδρώτα - πάει πακέτο με μια βαριάς μορφής εγκεφαλικής μαλάκυνσης ( ιατρικός όρος για να πεις οτι ο άλλος έχει δείκτη νοημοσύνης λίγο παρακάτω από αυτό της χαρτοπετσέτας). Μίσος για τους άλλους. Μίσος για το διαφορετικό. Μίσος για αυτό που δεν καταλαβαίνουν (κι είναι πολλά πανάθεμά τα). Μίσος για αυτό που δεν επιτρέπουν στους εαυτούς τους ΚΑΝ να αναγνωρίσουν οτι ΘΕΛΟΥΝ και ξεσπούν σε αυτούς που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους.Μίσος για αυτούς που τολμούν να αμφισβητήσουν την ιστορία που τους έμαθαν. Μίσος για αυτούς που τολμούν να εκφράζουν την διαφορετική απο αυτούς γνώμη τους. Τόσο μίσος.Τόσα καταπιεσμένα θέλω.Κάπου – αναγκαστικά – θα ξεσπάσουν. Αυτοκτονία; Μπα. Το μίσος θρέφεται απο τον κομιστή του, τον χρειάζεται

68

ζωντανό, ζωντανό και οργισμένο. Βία τότε. Σε όποια μορφή. Σε ότι διαφορετικό ζει και αναπνέει το ίδιο οξυγόνο με αυτούς. Και η βία, η οργή, το ΜΙΣΟΣ δεν κατευνάζεται εύκολα. Ένας δόλιος μετανάστης , ένας 34χρονος αντιφασίστας ράπερ, ένας gay που ΤΟΛΜΑΕΙ και εκφράζει αυτό που είναι – και η λίστα δεν έχει τελειωμό , φοβάμαι.Φοβάμαι; Αυτή είναι η ερώτηση που μου έκανε η αδελφή μου προχθές. «Είσαι υπέρμαχη των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων, στις παρέες, στο διαδίκτυο, στη δουλειά. Ειδικά εκεί , που ούτε που ξέρεις πόσοι φασίστες κυκλοφορούν γύρω σου. Γράφεις στο Antivirus χρησιμοποιώντας το αληθινό σου όνομα. Έχεις μπλογκ με Αμερικάνους φίλους σου που ασχολείστε με ...». (Εκεί την έκοψα, αυτό είναι ένα άλλο άρθρο για το περιοδικό...) Αν φοβάμαι...’Οποιος πει οτι δεν φοβάται τίποτα, ή ζει σε άγνοια ή όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει Καζαντζάκης. Φοβάμαι τις ασθένειες, τα ποντίκια (μη γελάτε , κοτζάμ ελέφαντες τρέμουν μόλις τα βλέπουν τα μαλακισμένα). Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα – στίχος / θρησκεία απο τα εφηβικά μου χρόνια. Φοβάμαι να με κάνει

κάποιος να φοβάμαι. Και αυτό το πολεμώ με νύχια και με δόντια. Αν φοβάμαι μια ομάδα ετερόφωτων τραμπούκων που εκτελούν εντολές... εκκαθάρισης εις το όνομα μιας πατρίδας και μιας θρησκείας που μόνο στα αρρωστημένα τους μυαλά υπάρχει; Όχι. Δεν μου το επιτρέπω να πέσω τόσο χαμηλά. Χίλιες φορές να φοβηθώ μήπως με μαχαιρώσει κάποιος στο δρόμο για να μου κλέψει το πορτοφόλι, παρά να σκιαχτώ στην εμφάνιση φουσκωτών που θα με σκοτώσουν επειδή είμαι «απο ΑΥΤΟΥΣ». Τιμή μου και καμάρι μου να είμαι απο ΑΥΤΟΥΣ και όχι απο ΔΑΥΤΟΥΣ. Δεν θα αλλάξω τα πιστεύω μου, αυτό που είμαι εις το όνομα τέτοιου ποταπού φόβου. Αγαπάω τους ανθρώπους ανεξαρτήτως ποιούς αγαπούν. Γιατί όπως είπα στην αρχή , το μίσος είναι επιλογή. Και εγώ προτιμώ να βάλω πράσινη ριγέ μπλούζα με εμπριμε ΚΑΙ καρω μπορδοροδοκόκκινο παντελόνι, καλύτερα (πιότερο έγκλημα δεν έχω !) Εγώ επιλέγω να με επιλέγει η αγάπη. Και δεν έχω σκοπό να κρύψω τίποτα και κανέναν. Ποσώς, τον εαυτό μου – που είναι και γαμώ τα άτομα.

Κώστας Πάρης

ρω

τά Σε γουσ

Ένα ακόμη ραντεβού μόλις τέλειωσε. Ο τύπος με αποχαιρέτησε με την κλασσική ατάκα που λέω όταν δεν γουστάρω κάποιον ‘’Ελπίζω να τα ξαναπούμε’’.’’ Ε βέβαια , τι ήλπιζα; Πως θα με δει και θα πέσει ξερός; Έχοντας να πατήσω ένα μήνα γυμναστήριο το σώμα μου επανήλθε στα χρόνια της εφηβείας μου και το πρόσωπο μου δείχνει πιο θαμπό από ποτέ’’ μουρμουρίζω καθώς κατευθύνομαι προς το Μοναστηράκι. Περιμένοντας τον κολλητό μου και με την αυτοπεποίθηση μου να έχει φτάσει στην κόλαση άρχισα να παρατηρώ τους άντρες γύρω μου. ‘’Είναι πιο γυμνασμένος, κοίτα πλάτες, Θεέ μου τι χαμόγελο’’ ψιθύριζα με τον ήχο από τα τύμπανα που βαρούσαν κάποιοι μετανάστες να δίνουν έναν ανεξέλεγκτο ρυθμό στην τρέλα μου. Όλοι μου φαινόταν πιο όμορφοι, πιο ελκυστικοί, πιο αρρενωποί από εμένα.. Συναντάμε τους υπόλοιπους στο ‘’Δια ταύτα’’ στο Θησείο. Ερωτευμένα ζευγαράκια να περπατάνε αγκαλιά με φόντο την φωτισμένη Ακρόπολη, ο Βασίλης να λάμπει από ευτυχία στο πλευρό του συντρόφου του, η Νίκη ενθουσιασμένη να μας μιλά για την νέα της γνωριμία και εγώ να νιώθω ένας χαμένος που μετά από 45 (!) ραντεβού δεν έχω βρει τουλάχιστον κάποιον να με συνοδεύει σε μέρη που o ρομαντισμός σε μεθάει πιο γρήγορα και από πέντε cocktail στην σειρά. Ο πονοκέφαλος δεν άργησε να έρθει και εγώ να τους καληνυχτίζω λόγω αδιαθεσίας. Στο μετρό η πίεση ‘’παραχώρησε’’ την θέση της στα δάκρυα μου.. Είμαι ένας άχρηστος. Αλλά καλά να πάθω. Αν δεν είχα παρατήσει την σχολή τώρα δεν θα ήμουν αναγκασμένος να δουλεύω τόσες ώρες για 400

γαμημένα ευρώ’’ σκέφτομαι την επόμενη μέρα όσο ανοίγω την παραλαβή στο υπόγειο. Λες και δεν μου έφτανε που μένω σε υπόγειο, έπρεπε να εργάζομαι και σε αυτό.. Αδιαφορώντας για την αξιοπρέπεια μου, αποφασίζω να του στείλω μήνυμα. ‘’Απάντησε μου ειλικρινά. Ποια είναι η διαφορά μου μεταξύ φωτογραφιών και πραγματικότητας; Αν είναι να μου πεις ψέματα, άστο…’’ του λέω για να πάρω λίγο αργότερα ‘’Τι σε έπιασε; Aνασφάλεια ; Προσωπικά σε βρίσκω πιο όμορφο από κοντά από ότι στις εικόνες’’ και μονομιάς χαμογελάω. Ξεπετάω

την παραλαβή μέσα σε ένα εικοσάλεπτο ,με την διάθεση μου να κάνει στροφή 180 μοιρών. Επιστρέφοντας σπίτι δεν μπορούσα παρά να μην αναρωτηθώ ‘’Γιατί η γνώμη ενός άγνωστου είναι τόσο σημαντική για εμένα;’’ Ούτε μου άρεσε πολύ, ούτε δευτερόλεπτο δεν πίστεψα πως μαζί

του ενδέχεται να υπάρξει συνέχεια και όμως κατέστρεψα μια βραδιά που θα ήταν υπέροχη μόνο για μόνο για ένα ‘’ Σε γουστάρω’’. Ανέκαθεν ήμουν ανασφαλής. Ίδρωνα όταν βρισκόμουν σε μέρη με πολύ κόσμο, νόμιζα πως όλοι με σχολίαζαν και με ειρωνευόντουσαν. Πίστευα όμως πως μετά από τόσες εμπειρίες σε κάθε τομέα της ζωής μου, η πίστη στον εαυτό μου θα είχε σταθεροποιηθεί. Αντ’ αυτού καταγράφεται μεγαλύτερη πτώση και από την μουσική κυριαρχία της Lady Gaga στα charts. Φοράω ένα μαύρο καπέλο, βάζω γυαλιά ηλίου και μουσική στα αυτιά ,σαν να μην θέλω να έχω καμία επαφή με το περιβάλλον και χάνομαι ανάμεσα στο πλήθος. ‘’Γιατί με πολεμάω τόσο γαμώτο; Γιατί;’’ αναρωτιέμαι ενώ κοιτάζω τον ουρανό. Ξαφνικά σε fast forward εναλλάσσονται στο μυαλό μου σκηνές με τον πατέρα μου να με χτυπά φωνάζοντας πόσο άχρηστος είμαι, με την μητέρα μου να μου κάνει παρατήρηση για τον τρόπο που περπατώ, με τους συμμαθητές μου να με αποκαλούν ‘’Πουστάρα’’ λίγο πριν την προσευχή και τα πηγαδάκια στα διαλλείματα να σχηματίζονται με εμένα να τρώω μόνος στην αίθουσα. Καταλαβαίνω. Αναστενάζω. ‘’Τελικά όσα χρόνια και αν περάσουν θα είμαι δέσμιος του παρελθόντος. Ποτέ δεν θα μου είμαι αρκετός, ποτέ δεν θα με αγαπήσω όπως πρέπει, για αυτό και θα χρειάζομαι ‘’αιωνίως’’ κάποιον να με αγαπά, γι’ αυτό και κάποτε έζησα στην σκιά κάποιου. Γιατί δεν με έμαθαν όταν έπρεπε πόσο αξίζω και με άφησαν να το ψάχνω σε μια εποχή που η αξία ταυτίζεται με την εικόνα.

69

Kωνσταντίνος Παλάζης

Να κάτι που είχα καιρό να ακούσω. Σαν λέξη. Σαν έννοια. Είναι σχεδόν αναζωογονητικό να το ακούω. Ας ξεκινήσω με γενίκευση. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι γνωριμίες είναι τόσο εύκολο να γίνουν. Σ’ αρέσει κάτι, το δείχνεις, στο δείχνει, γνωρίζεστε. Τόσο απλό. Α ναι, ξέχασα να αναφέρω πως η απλοποίηση της γνωριμίας αυτής γίνεται εξαιτίας του ιντερνετ. Η εποχή του ιντερνετικού ραντεβού, του ιντερνετικού καυλαντίσματος είναι τώρα. Προϋπήρχε, ναι βεβαίως, μα τώρα θεωρώ πως βρίσκεται στο peak του. Ίσως πάλι, το βλέπω έτσι επειδή τώρα το κατάλαβα. Η ευκολία αυτού όμως, απλοποιεί όχι μόνο τη γνωριμία αλλά και την ποιότητα αυτής. Μπορεί ακόμα η γνωριμία αυτή καθ’ αυτή να γίνει μέσω κοινών γνωστών, αλλά και πάλι λόγω απόστασης, λογω έντονου προγράμματος, να συνεχιστεί μέσω ιντερνετ. Κι εκεί μέσα, όλα πολλαπλασιάζονται. Ο ενθουσιασμός, η δυνατότητα αποστολής πολλαπλών μηνυμάτων ακόμα και τραγουδιών σε βοηθάει να παρουσιάσεις τον ιντερνετικό χαρακτήρα σου πολύ πιο εύκολα και κάτω από ένα κολακευτικό φως. Παρόλα αυτά, μην κάνεις το λάθος και παρασυρθείς. Ο ιντερνετικός χαρακτήρας με τον πραγματικό σου, εχουν διαφορά. Ο ενθουσιασμός σου μπορεί να είναι λανθασμένος, μιας και τα «κουσούρια» του άλλου-ή και τα δικά σου- δεν φαίνονται μέσα στις λεξούλες που πληκτρολογείς. Και μπορείς να σβήσεις και να ξαναγράψεις. Και να ξαναγράψεις. Ενθουσιάζεσαι με δάχτυλα. Αν το καταλαβαίνεις μα το συνεχίζεις, οκ, πάω πάσο, τι να κάνω... Εμένα προσωπικά δεν μου αρέσουν τα δάχτυλα. Γούστα είναι αυτά.Πως όλα αυτά συνδέονται με την αποκλειστικότητα θα μου πεις... Κι όμως... Εαν συνηθίσεις στην παραπάνω κατάσταση, πιθανότατα να χάσεις την ικανότητα να γνωρίζεις με 70

την ίδια ευκολία κόσμο στην «πραγματικότητα». Ίσως καταλήξεις να χαθείς στον ηλεκτρονικό αυτό, φαύλο κύκλο. Γνωριμία, υπονοούμενα, κάνένα χιτ από το youtube να κάνουμε και ατμόσφαιρα και μετά «πάμε για ποτάκι, να ρίξουμε και κανέναν πούτσο». Και repeat. Και ξανά. Με το ίδιο άτομο ή- συνήθως- με διαφορετικό. Εάν όμως βρεθεί κάποιος και σου ζητήσει «αποκλειστικότητα»… τι κάνεις; Ο όρος από μόνος του είναι πλέον παλιομοδίτικος. Μου θυμίζει το «we are going steady» των ρομαντικών μιούζικαλ των 80s...

-»I got chills,they’ re multiplying» -» Calm down, το ρεύμα από τον υπολογιστή σε χτύπησε». Αλλά και από την άλλη, γιατί να μην το δεχτείς και να πεις το ναι; Απλά και μόνο επειδή η βασική γνωριμία έγινε από απόσταση, μπροστά από έναν υπολογιστή; Και η γνωριμία από κοντά μπορεί να είναι το ίδιο απολαυστική. Μπορεί και όχι όμως, μιας και καθώς χαίρεσαι να σου παρουσιάσουν ένα φρέσκο κερασάκι στην τούρτα. «Εχω σχέση, αλλά αφού δεν είναι εδω δίπλα μπάστακας, κερνάω τσουτσούνι». Αυτό που το ακούω συνέχεια τον τελευταίο καιρό μου χτυπάει άσχημά. Λες να είμαι πουριτανός; Μπα, οχι. Απλώς θεωρώ πως όταν έχεις ονομάσει κάτι «Σχέση», έχει μια συγκεκριμένη σημασία. Εάν θέλεις να πλακώσεις ή να πλακωθείς αβέρτα στον πούτσο τότε κάτι πάει λάθος με τη σχέση σου. Κι έτσι απομυθοποιείς πολλά πράγματα.

Συγκρίνω τον παρελθοντικό μου εαυτό με τον σημερινό. Κατέληξα ακομη πιο κυνικός. Συγκρίνω το πως ήμουν στην πρώτη μου σχέση με τη σημερι--α,ναι. Δεν έχω... Και για αυτό ίσως να φταίει το γεγονός πως έχω απομυθοποιήσει τόσα πολλά. Σε μια συζήτηση μου τις προάλλες αναφέρθηκε η Εμιλυ Μπροντέ. Στα «Ανεμοδαρμενα Υψη» (το κομμάτι με το ρομάντζο και όχι με την εκδίκηση) βλέπουμε πως ένας έρωτας δεν μπορεί να «στεριώσει». Πόσο μαλακισμένη ήταν η Κάθριν που δεν το άνοιγε το ρημάδι δεν άφηνε στην άκρη τα ταμπού που έβαζε στον ίδιο της το εαυτό και δε έκανε ότι ήθελε η ψυχούλα της; Βλέπουμε πως ακόμα και στον έρωτα υπάρχουν λοιπόν και οι χαμένες ευκαιρίες. Αυτό όμως δε σημαίνει πως τρομάζουμε και το αφήνουμε να περάσει... Επίσης όμως, δεν σημαίνει πως επειδή χλομιάσαμε μιας και όλο το αίμα πήγε στο οργανάκι μας, ξεχνάμε πως είμαστε ζευγαρωμένοι. Επιλογές, επιλογές, επιλογές. Όλα. Χρειάζεται η αποκλειστικότητα λοιπόν; Νομίζω πως ναι. Όταν οι συνθήκες είναι σωστές. Όταν είναι συνειδητή απόφαση. Κι όταν υπάρχει κάτι που σε κάνει να νιώθεις εκστατικά. Όχι απλά καλά.

Επειδή εάν απλώς νιώθεις «καλά», κάποια στιγμή θα θελήσεις να νιώσεις «λίγο καλύτερα». Η επιθυμία να ζητήσεις κάτι επιπλέον από κάποιον άλλο, δείχνει πως δεν υπάρχει πληρότητα σε κάποιον τομέα. Μη το λες σχέση τότε. Μη ζητάς «αποκλειστικότητα» όταν εσύ ο ίδιος δεν ξέρεις ακόμα, εάν αξίζει τον κόπο.

71

Καλή σεξουαλική υγεία δεν σημαίνει μόνο να μην έχεις κάποιο ΣΜΝ. Οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει την καλή λειτουργία σου στο σεξ, είτε έχει σωματική, είτε ψυχολογική βάση μπορεί να είναι πρόβλημα.

ΠΟΣΘΗ – ή αλλιώς το δερματάκι στο πουλί σου

Το δερματάκι που έχεις στο πουλί σου μπορεί να σου προκαλέσει διάφορα προβλήματα αν δε το προσέχεις! Αρχικά, αν στο σεξ το ζορίσεις πάρα πολύ, μπορεί να σκιστεί το δερματάκι που συνδέει το δέρμα με τον πούτσο σου και να ματώσει. Δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά για τις επόμενες εβδομάδες ξεχνάς το ζόρισμα και το πλένεις με αλατόνερο. Επίσης καλό θα ήταν να επισκεφθείς και τον γιατρό σου.

Εδώ και ένα χρόνο λειτουργεί το

Πολλοί άντρες επίσης έχουν το πρόβλημα της φίμωσης. Δηλαδή το να μην μπορεί να βγει ο πούτσος από το γύρω δέρμα ή όταν βγαίνει να πονάει. Σε αυτή την περίπτωση καλό είναι για πρακτικούς λόγους, αλλά και για λόγους υγιεινής να πας να σου κάνουν επέμβαση, ώστε να νιώσεις πιο «ελεύθερος». Δεν είναι κάτι σοβαρό. Απλά θα πρέπει να αλλάξεις το προφίλ σου από uncut σε cut

πρώτο δωρεάν εξεταστικό κέντρο για HIV στο Μοναστηράκι, έτσι ώστε όποιος θέλει να κάνει το τεστ να έχει το αποτέλεσμα μέσα σε λίγα λεπτά!

www.athcheckpoint.gr

72

Μυκητίαση Τους μύκητες τους ξέρεις! Το σώμα σου έχει φυσική άμυνα απέναντί τους, αλλά όταν οι άμυνές σου πέφτουν μπορεί να εμφανιστούν στο πουλί, στον λαιμό ή στον κώλο σου. Συνήθως βγαίνει ένα λευκό υγρό από το μολυσμένο σημείο και νιώθεις κουρασμένος. Μη τρελλαίνεσαι... Θεραπεύεται πολύ εύκολα με φάρμακα και αντιβιοτικά

73

stelios_kapetanakis@yahoo.gr

Επιμέλεια:

iFitnessbook.com

our social network

Οι 10 τροφές του χειμώνα Οι... σύμμαχοι σας για να πετύχετε γερό ανοσοποιητικό!

Βρώμη: Είναι το γνωστό μας κουάκερ και χρησιμοποιείται επίσης σε μπισκότα, παξιμάδια και άλλα προϊόντα αρτοποιίας. Η βρώμη είναι ισχυρό τονωτικό για την καρδία και το αίμα και αποτελεί ένα καλό φυτικό φάρμακο για την μείωση της χοληστερόλης. Δυναμώνει το νευρικό σύστημα για όσους βρίσκονται σε υπερένταση εξαιτίας έντονης πνευματικής δραστηριότητας και βοηθά στην καλή μυϊκή λειτουργία κατά τη διάρκεια της άσκησης. Υπόσχεται την τόνωση του ανοσοποιητικού σας συστήματος. (κάλιο, μαγνήσιο, φυτικές ίνες, φώσφορος) Κοτόπουλο: Είναι από τα πιο κλασικά υλικά και μαγειρεύεται στο τηγάνι, στη σχάρα, στο φούρνο, ή την κατσαρόλα. Το χειμώνα η μορφή της σούπας είναι η ιδανικότερη. Η προσθήκη μυρωδικών, όπως σκόρδο η κρεμμύδι, αυξάνει την ευεργετική επίδραση της κοτόσουπας στο ανοσοποιητικό σύστησα. Το κοτόπουλο αποτελεί ιδανική λύση για να προσλαμβάνετε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας αποφεύγοντας την κατανάλωση κόκκινου κρέατος που έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος και χοληστερίνη. (βιταμίνες Β6, Β12, Β13, σίδηρος, ψευδάργυρος) Γιαούρτι: Καταναλώνεται ως πρωινό, επιδόρπιο η ελαφρύ βραδινό, μαζί με φρυγανιές, δημητριακά η φρούτα, αλλά και γλυκαντικές ουσίες, όπως ζάχαρη η μέλι. Το γιαούρτι υπόσχεται να σας προστατέψει από τους παθογόνους μικροοργα74

νισμούς και να σας τονώσει. (ασβέστιο, βιταμίνες Β2, Β12, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, φώσφορος) Κουνουπίδι: Είναι ιδανικό για όσους προσέχουν τη διατροφή τους η θέλουν να κάνουν δίαιτα, καθώς έχει λίγες θερμίδες και μεγάλη ποσότητα βιταμινών. Τα συστατικά που περιέχει το κουνουπίδι θεωρείται ότι βοηθούν την αντίσταση του οργανισμού στις ασθένειες και τις λοιμώξεις. Υπόσχεται να ενισχύσει τις φυσικές σας άμυνες. (βιταμίνες C, Β6, Κ, κάλιο, σίδηρο) Λεμόνι: Eχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και βοηθά στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Λόγο της περιεκτικότητας του σε βιταμίνη C, βοήθα στην καλύτερη απορρόφηση σιδήρου. Ο χυμός λεμονιού, επίσης, μεταβάλει το Phτου σώματος, κάνοντας το δυνητικά λιγότερο φιλόξενο στους ιστούς και τα βακτήρια. Οι καθαριστικές και αντισηπτικές του ιδιότητες είναι πολύτιμες στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων και του πυρετού. (βιταμίνες Α, C, κάλιο) Πορτοκάλι: Η βιταμίνη Cπου περιέχει τονώνει τον οργανισμό, έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες ενώ επιπλέον αυξάνει τα επίπεδα της ιντερφερόνης μιας συγκεκριμένης ουσίας του ανοσοποιητικού συστήματος, η οποία καταπολεμά τους ιούς και τα μικρόβια.(ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσια, φυτικές ίνες, βιταμίνη C)

Σκόρδο: Οι σκελίδες του σκόρδου περιέχουν πολλά ενεργητικά συστατικά. Ένα από αυτά είναι η αλισίνη, η οποία μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, ενισχύει το αναπνευστικό σύστημα, εμποδίζοντας το βήχα και τα μικρόβια να αναπτυχτούν. Το σκόρδο είναι επίσης αντιμικροβιακο, αποτελεσματικό, αποχρεμπτικό και βοηθάει στην αποβολή του φλέματος.(αλισίνη, βιταμίνη C, κάλιο, σίδηρο) Σπανάκι :Η περιεκτικότητα του σε β-καροτένιο συντελεί στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς αυξάνει τη δραστικότητα των φονικών κυττάρων (ΝΚ κύτταρα), τα οποία έχουν την ικανότητα να επιτίθενται σε κύτταρα που έχουν προσβληθεί από ιούς. (ασβέστιο, β-καροτένιο, βιταμίνες Β1, Β2, Β6, C, E, μαγνήσιο, κάλιο, σίδηρο, φυτικές ίνες) Τόνος: Το σελήνιο που περιέχει βοηθά τα λευκά αιμοσφαίρια να παράγουν κυτταροκίνες, πρωτεΐνες που απομακρύνουν τους ιούς της γρίπης από τον οργανισμό.(κάλιο, σελήνιο, φώσφορος, Ω-3 λιπαρά) Ηλιόσποροι: Η θεραπευτική δράση τους βασίζεται στον ψευδάργυρο που περιέχουν. Το συγκεκριμένο στοιχείο βελτιώνει τη λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων, προλαμβάνει την εκδήλωση άλλων συμπτωμάτων και βοήθα στην ταχύτερη ανάρρωση. (βιταμίνες Β2, Β3, Β6, Ε, καλιο, ψευδαργυρος)

Τέλης Ράπτης

Φθινόπωρο...

και επιστρέφουμε σιγά σιγά στις σχολές/δουλειές/υποχρεώσεις μας. Πώς αλλιώς θα τα βγάλουμε πέρα, αν δε φάμε ένα καλό πρωινό; Με αυτό θα ασχοληθούμε λοιπόν σε αυτό το τεύχος!

Pancakes Υλικά - 180 γρ. γάλα - 50 γρ. λιωμένο βούτυρο - 1 αβγό - 200 γρ. άσπρο αλεύρι - 2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ - 30 γρ. ζάχαρη (ή και λιγότερη αν θέλετε να τα φάτε σε αλμυρή εκδοχή) - 1/2 κ.γ. αλάτι

Εκτέλεση Χτυπάμε ελαφρά το γάλα με το αβγό και το βούτυρο. Χώρια ανακατεύουμε το αλεύρι, το μπέικιν, τη ζάχαρη και το αλάτι και τα προσθέτουμε στο πρώτο μείγμα, ανακατεύοντας. Αν το μείγμα βγει πολύ σφιχτό, προσθέτουμε λίγο γάλα, αν είναι νερουλό, λίγο αλεύρι. Βουτυρώνουμε ελαφρά ένα τηγανάκι και ρίχνουμε μια δόση ζύμης. Εγώ βάζω συνήθως 3 κουταλιές σούπας, αλλά εξαρτάται από το μέγεθος του pancake που θέλετε. Μην το απλώσετε λεπτό σαν κρέπα, θέλει να έχει ένα πάχος. Το γυρίζουμε από την άλλη και το αφήνουμε να ψηθεί. Θα δείτε ότι γυρίζει εξαιρετικά εύκολα αν το τηγάνι είναι αντικολλητικό. Σερβίρουμε με maple syrup, αλλιώς μέλι. Μπορούμε βέβαια να βάλουμε και ότι άλλο, όπως πραλίνα φουντουκιού, κρέμα πατισσερί ή να τα κάνετε και αλμυρά, βάζοντας τυρί, ζαμπόν ή γαλοπούλα.

French toast Υλικά - 8 χοντρές φέτες ψωμί (μπορείς να βάλεις από χωριάτικο ψωμί, μέχρι και τσουρέκι, ότι θέλεις και ότι έχεις) - 350 γρ. γάλα - 3 αυγά - 20 γρ. ζάχαρη - 50 γρ. βούτυρο φρέσκο για το τηγάνισμα - αλάτι - κανέλα σε σκόνη

Εκτέλεση Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα και προσθέτουμε τη ζάχαρη, την κανέλα και το αλάτι. Μουσκεύουμε στο μίγμα το ψωμί καλά (ο χρόνος για το μούσκεμα θα εξαρτηθεί από το είδος του ψωμιού και το πόσο ξερό είναι). Τοποθετούμε ένα αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε το βούτυρο και μόλις αυτό λιώσει, τηγανίζουμε το ψωμί και από τις δύο πλευρές, μέχρι να ροδίσουν. Βγάζουμε το ψωμί σε απορροφητικό χαρτί και, αφού στραγγίξει κάπως, το σερβίρουμε.

Συνδυάστε το πρωινό σας με υπέροχο μάυρο τσάι από την Lipton

75

76

77

A G IO N

ALEFKANTRA

A N A R G IR O N

PARAPORTIANI CHURCH

AG.MONI SQUARE

S IA N E X

T POR OLD NI MPA I KA AKT

YALOS

MATOGIANNI

AG.KIRIAKI SQUARE

ΖOUGANELI

Α G IO U

SCHOOL OF FINE ARTS

78

D. KOUTSI

AIRPORT

I

IO AR CH A N RO N O U

US MAVROGENO NIS AGIAS AN

ΜΑΝΤΟ SQUARE

TAXI STATION

ARCHAEOLOGICAL MUSEUM

PO LY KA ND RIO TI

AG.ANNA SQUARE

O.T.E.

IO AN NO U

FABRICA BUS TERMINAL

ON ME NA DY

LAKA SQUARE

MELETOPOULOU SQUARE

N LO OP EN

IP IR O U

OS LE PO RO MIT

BUS TERMINAL

U IO ΑG

NEW PORT

photo: © Rick Day (RickDayNYC.vom) / istockphoto.com; Model: Davey Wavey (daveywavey.tv)

Join the experience 24,000 listings in 143 countries worldwide, making it the most famous travel guide for gay men! www.spartacusworld.com VERS AVAILA ION 2.0 BLE SO O

N

For more information: spartacusworld.com/iphone-app Available in the iTunes-Store. iPhone is © Apple Inc. All rights reserved

Διάσημη σκορπιός: Anne Hathaway

Ταύρος

Λέων

Δε σε αναγνωρίζω κούκλα μου. Ταύρος είσαι εσύ; Ε; Ταύρος είσαι; Τι είναι αυτά τα πράματα; Μας δουλεύεις; Εσύ που έπιανες την πέτρα και την έστυβες; Τι χέστης που έχεις γίνει ρε φίλε. Μια κλανιάρα είσαι, τα αφήνεις όλα στη μοίρα τους και δεν κάνεις τίποτα. Και απορώ και ρωτάω τι νόημα έχει; Έχουν περάσει μπροστά από τα μάτια σου τόσες ευκαιρίες για τα πάντα και εσύ κάθεσαι σα την κακομοίρα και τα βλέπεις και καμαρώνεις. Βλαμμένο είσαι; Πέσε παιδάκι μου με τα μούτρα. Έχουν περάσει από το μυαλό σου τόσες σκέψεις που σε θαυμάζω και δεν έχεις πραγματοποιήσει καμία. Α παγαινε από δω χάμω και μη σε ξαναδώ έτσι.

Λοιπόν εσάς δε σας πολυσυμπαθώ. Βασικά δε σας έχω και πολλή εμπιστοσύνη και δεν είστε άνθρωποι δηλαδή για να έχει κανείς εμπιστοσύνη. Είστε αναξιόπιστα πλάσματα. Είστε καραεγωίσταροι του κερατά και κάποιος μπορεί να σας εμπιστευτεί μόνο όταν σας αφορά η υπόθεση και αυτό ζήτημα είμαι. Ανά πάσα στιγμή και ώρα μπορεί κάτι να σας έρθει στο κεφάλι και να μη σας αφορά πια και αφήνετε ξεκρέμαστους γκόμενους, συνεργάτες, τους πάντες. Ε λοιπόν το επόμενο δίμηνο έχετε εργασία για το σπίτι. Γίνετε λίγο άνθρωποι εμπιστοσύνης και δε θα χάσετε. Τα λέω τώρα πολύ επιστημονικά. Εγώ θα με άκουγα και θα ακλουθούσα τις συμβουλές μου. Μην είστε βλάκες παλιοχαρακτήρες και κλαψιάρηδες. Σας βαριέμαι.

Δίδυμοι

Σκορπιός: Κακό χρόνο να ‘χετε.

Λοιπόν εσύ έφαγες μία χαστούκα ξεγυρισμένη τον τελευταίο καιρό και στάθηκες ένας κύριος απέναντί της. Μπράβο παλικάρι μου. Είσαι παλικάρι. Αλήθεια. Σε πρόδωσαν. Αλλά δε σε φοβάμαι. Έκλαψες, στεναχωρέθηκες και άλλα τέτοια, αλλά τώρα είσαι έτοιμος να ετοιμάσεις την εκδίκησή σου. Και να σου πω την αμαρτία μου, αν και δεν είμαι εκδικητικιά σαν άνθρωπος, αυτή τη φορά λέω να το κάνεις γιατί αρκετά πια. Και να μην σας έχουν προδώσει όμως, και κανονικά να σας έχει πάει το τελευταίο δίμηνο, εσείς ετοιμάστε κάτι εντυπωσιακό αλλά σταθερά. Μπορεί να μην καταλαβαίνεις ακριβώς τι λέω γιατί δεν ξέρω και καλά ελληνικά, αλλά είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνεις. Καρκίνος

Κριός Κριέ μην πανικοβληθείς, αλλά νομίζω η ζωή σου αλλάζει λιγάκι από αυτό το μήνα κι έπειτα. Μην πανικοβάλλεσαι λέμε. Κάτι το φεγγάρι, κάτι ξέρω εγώ τι, θα σου έρθουν πράγματα στο κεφάλι και θα τινάζεσαι γιατί δε θα τα περιμένεις. Θα μπορούσαμε να πούμε πως θα είναι επαγγελματικά, αλλά εγώ δεν το πολύ-πιστεύω γιατί τα άστρα ότι θέλουν λένε. Εγώ που λες πιστεύω, πως είναι ερωτικό το θέμα που θα σου σκάσει, ερωτικό και λίγο θέμα ζωής, κοσμοθεωρίας. Τι να σου πω κι εγώ, μπερδεμένα μου τα λένε μπερδεμένα σου τα λέω. Το θέμα μας είναι όμως πως καλό θα ήταν να χεις τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί και να δέχεσαι όλα τα καινούρια. Εντάξει; 80

Καημένε μου. Και επειδή είμαι και επιστημόνισσα θα σου αναφέρω ξεκάθαρα τι λένε τα αστέρια χωρίς συναισθηματική εμπλοκή. Άκου φράση τώρα, συναισθηματική εμπλοκή, ε λοιπόν έχουμε βάλει όλες αυτές τις δύσκολες λέξεις στη ζωή μας και τις πετάμε έτσι αβέρτα και δεν ξέρουμε και στην ουσία τους και τι σημαίνουν, λες και είμαστε ικανοί να καταλάβουμε πότε έχουμε εμπλακεί συναισθηματικά και πότε νομίζουμε πως έχουμε εμπλακεί. Μπορεί βρε αδερφέ να είναι και ιδέα μας. Μερικές φορές νιώθουμε υποχρεωμένοι να εμπλακούμε επειδή είμαστε καρκίνοι. Πόσο ασφυκτικό σου ακούστηκε αυτό; Ε τόσο ασφυκτικό είναι. Χαλάρωσε λοιπόν, και πάρε πίσω ό,τι σου έκλεψαν από την πολλή εμπλοκή γιατί αλλιώς θα βρεις. Ουφ. Ε μα.

Παρθένος Λοιπόν χωρίς πολλά πολλά γιατί δε σας εκτιμώ και ιδιαίτερα. Στα επαγγελματικά και στα οικονομικά όλα καλά. Κάτι θα έρθει και θα σας δώσει χρήματα ή δουλειά. Κάτι τέτοιο, δεν κατάλαβα και καλά. Εμένα βέβαια δε μου αρέσει αυτό, γιατί θέλω να κακοπερνάτε γενικά, αλλά αυτά λένε τα άστρα δεν μπορώ να παρακούσω. Είμαι και επαγγελματίας. Βέβαια, θα πάρω λίγη ευχαριστηση τώρα γιατί τα ερωτικά σας παραμένουν απαίσια, και αυτό αν μη τι άλλο είναι σίγουρο. Ποτέ δεν ήταν καλά. μερικές φορές νόμιζες, αλλά δεν είσαι άνθρωπος για έρωτες. Σε γενικές γραμμές εισαι ζώον. θα συνεχίσεις λοιπόν να παίρνεσαι με όποιον βρεις. Που με γεια σου με χαρά σου δηλαδή, απλά ούτε εσένα σε καλύπτει, απλά το κάνεις ψυχαναγκαστικά και καλά να πάθεις. Τώρα από μέσα σου λες πως τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και με αυτό το πάρτε κόσμε και τι λέει αυτή η χαζή. Αλλά αν παρατηρήσεις λίγο παραπάνω, και εσύ ο ίδιος σε λυπάσαι. Εγώ δε σε λυπάμαι καθόλου βέβαια. Σου αξίζει να είσαι κουρελού. Ζυγός Σε αγαπώ χριστιανέ μου. Παρ’ το απόφαση. Είμαι για πάρτη σου αλοιφή. Όλα καλά για σένα τους επόμενους μήνες, και το εννοώ απλά θα ήθελα να έχεις υπόψη σου πως δε θα κάνει καλό να πετάξεις ευκαιρίες επαγγελματικές και ερωτικές ας πουμε έτσι απλά επειδή βαριέσαι η απλά επειδή δεν έχεις όρεξη να ασχοληθείς. Μπορεί να

βαρυγκομέις λίγο στην αρχή αλλά θα σου βγει σε καλό αυτή την αισθηση έχω δηλαδή. Ό,τι έρθει άρπαξέ το δεν έχεις να χάσεις κάτι, έτσι κι αλλιώς κάθεσαι και ξύνεις τα παπάρια σου στην ουσία. Αυτά είχα να πω. Γενικά μια χαρά δηλαδή, κατάλαβες; Και αλήθεια είναι η πρώτη φορά που βλέπω έτσι τόσο καλά πράγματα. Μπράβο, έτσι χαλαρά, απλά μην είσαι τόσο επιλεκτικός. Στο τέλος θα ανταμειφτείς. Σκορπιός: Κακό χρόνο να ‘χετε. Τοξότης Μαλάκα χωρίς πλάκα, αυτός είναι ο μήνας σου. Να μη σώσω. Μπαίνει μία Αφροδίτη στο ζώδιό σου χοντροκώλα και σου τα κάνει όλα τόσο ευνοϊκά που πρέπει να ξεκινήσεις να ράβεσαι να την υποδεχτείς γιατί έχει να μπει τόσο χοντρή και καλή Αφροδίτη στο ζώδιο σου, από το ‘92. Δηλαδή δεν ξέρω αν είναι από το ‘92, έτσι το είπα, πάντως έχει να μπει καιρό. Επαγγελματικές προτάσεις καινούριες δεν έχεις, αλλά έχεις φαντασία και εγώ λέω ό,τι σκέφτεσαι να το κάνεις, θα σου κάτσει. Έχεις μία γοητεία που σου κάθεται λόγω της Αφροδίτης της χοντρής. Όλα καλά αλήθεια τώρα. Τα ερωτικά πρόσεξε μόνο. Μπορεί αν έχεις σχέση να μπεις σε μπελάδες γιατί ίσως ανακαλύψεις πως ερωτεύτηκες κάποιο άλλο άτομο από αυτό που είσαι μαζί και αν δεν είσαι μαζί θα ανακαλύψεις πως αυτό που άρεσε δε σου αρέσει και πως σου αρέσει κάτι άλλο. Γενικά είναι μπερδεμένα, αλλά έτσι κι αλλιώς θα ήτανε μπερδεμένα γιατί είναι ζώδια, δεν είναι συνταγές μαγειρικής. Αιγόκερως Μωρέ κάτι κάνεις εσυ αυτόν το καιρό κρυφά από τα άστρα σου και δεν ξέρω τι είναι. Επαγγελματικό βέβαια. Άλλωστε μόνο αυτό σε ενδιαφέρει ουσιαστικά τίποτε άλλο. Λεφτά λεφτά λεφτά. Μόνο αυτό, ούτε καν η εξουσία που αλλοτριώνει την ανθρωπότητα. Λεφτά λεφτά μόνο λεφτά. Τι να σου πω εγώ, καλά τα λεφτά, κι εμένα μου αρέσουν, αλλά πια το δικό σου ματάκια μου καταντάει παθογένεια. Τέλος πάντων εγώ και τα άστρα θα σκάσουμε γιατί δεν ξέρουμε τι σκαρώνεις . Μπορεί να είναι και κακό, μπορεί να σκάβεις κάποιο λάκκο για συνάδελφο ή κάποιον άλλον, μπορεί τα πάντα.

Και αν δεν ετοιμάζεις κάτι κρυφό κανόνισε να ετοιμάσεις, γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα σου κάτσει. Δε μπορώ να σου πω μπράβο, γιατί έχει να κάνει κατά πάσα πιθανότητα με λεφτά, και είμαι λίγο αριστερή εγώ με αυτά τα πράματα, αλλά αν εσένα σε καλύπτει τι να πω. Φευ. Υδροχόος Καλά, μυαλό δε θα βάλεις. Πλέον το έχω πάρει απόφαση. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο. Είναι κάπως ανεξήγητο αυτό τώρα. Μία από δω μία από κει λες και αν πιάσεις σταθερή, (όσο μπορείς) δουλειά θα πέσει ο ουρανός στο κεφάλι σου. Τι έχεις μέσα εκεί αλήθεια; Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω. Τέλος πάντων αυτή η κατάσταση η αγχωτικιά θα συνεχίσει και τους επόμενους μήνες. Τα ερωτικά σου χέστα και άστα. Εκεί κι αν δε βγάζεις άκρη. Ε λοιπόν εσείς οι υδροχόοι η στα επαγγελματικά σας θα είστε όπου πάει ο άνεμος ή στα ερωτικά σας. Το επόμενο δίμηνο κάτι θα παίξει, ερωτικό, αν δεν έχει παίξει ήδη. Χαχαχχαχαχα, και φαντάζεσαι λέει να παίξει και σταθερή δουλειά και εσύ να χωρίσεις για να μη χαλάσεις την αστρική σου αρμονία…. Χαζή είσαι. Ιχθύες Τώρα εδώ πάλι τι να πω; Δε θα καταλάβετε και πολλά. Και αυτή τη φορά δε θα φταιει η νοημοσύνη σας, που ειναι ομολογουμένως σε χαμηλά επίπεδα, ούτε η αντίληψη σας, που και αυτή επίσης βρίσκεται κάπου στο πάτωμα. Θα φταίει και ο ουρανός που δεν είναι ξεκάθαρος. Προσπάθησα πραγματικά να βγάλω πρόβλεψη, αλλά ειλικρινά δεν μπόρεσα. Μπήκα και στα σάιτ συναδέλφων αλλά κι αυτοί δε λένε τίποτα. Ήξεις, αφήξεις λένε βλακείες και προσπαθούν να γράψουν κάτι και δε τους βγαίνει. Και λένε αηδίες για να μην σας κακοκαρδίσουν, αλλά μόνο εγώ ξέρω την αλήθεια. Πως δηλαδή τα αστέρια για το επόμενο δίμηνο δεν έχουν να πουν κάτι. Φαίνεται όλο το καλοκαίρι δούλεψε κάπως παραπάνω ο εγκέφαλός σας (εντυπωσιάστηκα) και τώρα θέλει τουλάχιστον κανένα τρίμηνο για να επανέλθει στα κανονικά του. Τέλος πάντων κάτσε να απολαυσεις ότι σου προσέφερε το καλοκαίρι και μη ζητάς αλλαγές και νέα πράγματα. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορείς να τα επεξεργαστείς. Τα φιλιά μου στη σύζυγο.

81

(Σε κάθε τεύχος, ένας συντάκτης μας διαλέγει, μία φωτογραφία & μας εξηγεί το γιατί)

Διαμαρτυρία κατά της Ρωσίας στην αφή της Ολυμπιακής Φλόγς από LGBT ακτιβιστές στην Αθήνα Επιλογή φωτογραφίας: Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

82

83

STAND OUT DON’T JUST SIT THERE – JOIN THE FUN!

The dating site of choice for millions of men VISIT GAYDAR.NET AND TRY IT FOR FREE