Issuu

Head Office : 12 A.Handrinou str.Thessaloniki, t:2310-944734 Show Room : 50 Skoufa str.Kolonaki-Athens, t:210-3627420 www.e-modusvivendi.com - sales@vivendi.gr

Εκδοση:

Εθελοντές για θέματα φύλου, ισότητας και διακρίσεων. Διανέμεται δωρεάν σε 10.000 αντίτυπα Τα κείμενα του εντύπου εκφράζουν την άποψη των συντακτών και όχι της Be Positive. Η αναδημοσίευση ή μετάδοση μέρους η ολόκληρου του εντύπου επιτρέπεται με την έγγραφη άδεια του εκδότη.

Υπεύθυνος έκδοσης: Γιάννης Παπαγιαννόπουλος gp@avmag.gr Υπεύθυνος Marketing: Νίκος Σοφιανός ns@avmag.gr 0030-6932101127 Creative Director: Γιώργος Κεφάλας gkefalas@avmag.gr Fashion Director: Lucas Samaltanow Ferrier lucas@avmag.gr Συντάκτες Τεύχους: Βασίλης Νικορέλος Δέσποινα Μιχαηλίδη Ελένη Ρουμπάνη Κυριάκος Βογιατζής Λίνα Λαχανιώτη Λουκάς Σαμαλτάνος Ferrier Πέτρος Αλεξανδρής Σπυρίδων Κάγκας Τάσος Θεοδωρόπουλος Φαίδωνας Μεσαρίτης Χρήστος Παπαμιχάλης BabsLostAth Daemian Rainbow (hiv.humanism.gr) Salonikios Κούλα Κρίμα Επιμέλεια κειμένων: Πέτρος Αλεξανδρής

Εξώφυλλο:

Νάνα Μούσχουρη MAΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ:

NanaFINAL_OUT.pdf 24/11/2010 6:14:15 μμ

Κωνσταντίνος Γεωργαντάς k.georgantas@gmail.com

ΠΛ. ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ EMPORIO VIDEO, ΦΥΛΗΣ 100 - ΔΙΕΘΝΕΣ HOTEL, ΠΑΙΩΝΙΟΥ 52 ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ, ΠΑΤΗΣΙΩΝ & ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ 6 - ΤΡΙΑΝΟΝ,ΚΟΡΔΙΚΤΩΝΟΣ 21 - ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ, ΑΜΟΡΓΟΥ 20 ΓΚΑΖΙ / ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ ALEXANDER SAUNA, Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 134 - - ALMAZ, ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΥ 12 - ALMODOBAR, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 60 - ΒEAR CODE, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 8 - BIG, ΦΑΛΑΙΣΙΑΣ 12 - BIOS, ΠΕΙΡΑΙΩΣ 84 - BLUE TRAIN, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 84 - DEL SOL, ΒΟΥΤΑΔΩΝ 44 - EPIDEMIC, IAKXOY 22 - FANTASEED, ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΥ 6 - FOU, ΚΕΛΕΟΥ 8- MAYO, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ 33 - MICRAASIA, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 70- ΗOLLY BAR, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 70 - MOE, ΚΕΛΕΟΥ 1-5 - DRAZZEL, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ 31 - JAMON, ΕΛΑΣΙΔΩΝ 15 & ΔΕΚΕΛΕΩΝ - FCUK, ΚΕΛΕΟΥ 1-5 - ΡΑΓΕΣ CAFE, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 80 - SCAPE CLUB, Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 139 - SODADE, ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΥ 10 - ΒΑΤΡΑΧΟΣ, ΕΥΡΥΜΕΔΟΝΤΟΣ 3- ΓΚΑΖΑΚΙ, ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΥ 31 - ΘΕΑΤΡΟ ΧΟΡΟΡΟΕΣ, ΙΑΚΧΟΥ ΚΑΖΑΡΜΑ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 84 - ΜΥΡΟΒΟΛΟΣ, ΓΙΑΤΡΑΚΟΥ 12- ΝΟΙΖ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 70 - ΤΑΞΙΔΙ, ΖΑΓΡΑΙΩΝ 23 – TRAP– EPIDEMIC, ΙΑΚΧΟΥ 22 - ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΗΣ ΔΑΒΗΣ – ΑΛΚΜΗΝΗ , ΑΛΚΜΗΝΗΣ 12 ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ ΣΥΓΓΡΟΥ ΓΡΑΝΑΖΙ, ΛΕΜΠΕΣΗ 20 - ΚΟΥΚΛΕΣ, ΖΑΝ ΜΩΡΕΑΣ 32 - ΠΟΛΥΧΡΟΜΟ, ΛΕΜΠΕΣΗ 12 - ΛΑΜΔΑ, ΛΕΜΠΕΣΗ ΕΞΑΡΧΕΙΑ / ΚΟΛΩΝΑΚΙ DECADANCE, ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΥ - ENERGIE, ΣΚΟΥΦΑ 29 FREEDOM COPY SHOP, ΣΤΑΙΚΟΥ 1-3 - WUNDERBAR, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 80 - ΑΘΗΝΑΙΚΟ, ΤΣΑΜΑΔΟΥ 10 - ΒΡΑΚΙ, ΣΚΟΥΦΑ 50 - ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΔΕΛΦΩΝ 5 - ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ, ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ 168 - ΚΟΚΟΙ ΚΑΦΕ, ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ 39 - ΜΙΚΡΟ ΚΑΦΕ, ΑΡΑΧΩΒΗΣ 38 ΜΟΜΜΥ, ΔΕΛΦΩΝ 4 - ΣΚΟΥΦΑΚΙ, ΣΚΟΥΦΑ 47 - ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ΤΣΑΜΑΔΟΥ 13 ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ / ΘΗΣΕΙΟ / ΨΥΡΡΗ FLEX GYM, ΒΙΣΣΗΣ & ΠΟΛΥΚΛΕΙΤΟΥ 6 - NXD, ΕΡΜΟΥ 73 - ΚΙΡΚΗ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ 31 - ΜΑΓΚΑΖΕ, ΑΙΟΛΟΥ 33 - ΟΙΝΟΤΕΚΑ, ΑΒΥΣΣΗΝΙΑΣ & ΕΡΜΟΥ 105 – PHILIPP CHAMPAIGN BAR, ΤΟΜΠΑΖΗ 4

ΣΥΝΤΑΓΜΑ / ΟΜΟΝΟΙΑ BOOZE COOPERATIVA, ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 57 - EMPORIO VIDEO, ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 39 - EXO TOURS, ΝΙΚΗΣ 20 - SILVER STAR, ΚΛΕΙΣΘΕΝΟΥΣ 7 - STAR CINEMA, ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 10 - VIDEO PLANET, ΣΤΑΔΙΟΥ 61 - VIDEOLAND, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 65 - VIDEORAMA, ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗ 1 - ΑΣΤΥ CINEMA, ΚΟΡΑΗ 4 - ΗΡΑ ΒΑΤΗ, ΖΗΝΩΝΟΣ 4 -BALAKAKIS TRAVEL , ΒΟΥΛΗΣ 26 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ALOS MONDO, ΣΤ. ΚΑΛΛΑΡΗ 6- BAR ME, ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ 3 BIGAROON, ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ 44 - DE FACTO, Π. ΜΕΛΑ 19 - DON’T TELL MAMA, ΣΤ. ΚΑΛΛΑΡΗ 9 -ELI ELA, Λ. ΒΥΡΩΝΟΣ 5 -SEVEN GALLERY, Α. ΣΒΩΛΟΥ 45 - STRETTO, ΚΑΡΟΛΟΥ ΝΤΗΛ 18- ΑΖΑ, Π.Π.ΓΕΡΜΑΝΟΥ 3 -ΓΑΖΙΑ, ΚΑΡΟΛΟΥ ΝΤΗΛ 22 – DA DA, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ 4 -ΖΟΥΡΝΑΛ, ΑΛ. ΣΒΩΛΟΥ 1 -ΙΑΝΟΣ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 7 -ΜΥΛΟΣ, ΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 56 -I M COMMIN OUT , ΣΤ. ΓΟΝΑΤΑ 5 -ΟΛΥΜΠΙΟΝ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 10 -ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, Λ.ΝΙΚΗΣ 3 -ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΥ 51 – EN OLA, ΒΑΛΑΩΡΙΤΟΥ 19 – ΤΟ ΚΑΤΩΙ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 6 – BUSTART TASCHEN, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ 21 – BLUE VISION, ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ 6 - ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΚΟΜΝΝΗΝΩΝ 3, ΠΑΝΟΡΑΜΑ - ΑΓΑΠΗΤΟΣ, ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 26, ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ - ΑΓΑΠΗΤΟΣ, ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ 26Α, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΥΟΣΜΟΥ - ΑΓΑΠΗΤΟΣ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 8 ΠΑΤΡΑ YMCA, KANAΡΗ 90 ΚΕΡΚΥΡΑ GAY CORFU PARTIES ΡΟΔΟΣ RED & BLUE, Ι. ΜΕΤΑΞΑ 2 ΚΥΠΡΟΣ ACCEPTCY ΛΑΡΙΣΑ Proud Member of EROTIC BOUTIQUE, 3o ΧΛΜ ΕΘΝ ΟΔΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ-ΒΟΛΟΥ

Μοναξιά μου όλα

Christopher and his Kind

Ο Σαλονικιός μας γίνεται καταθλιπτικός και μας αρέσει. Get lonely!

Οι περισσότεροι ακούσαμε ή διαβάσαμε το όνομα του για πρώτη φορά, στις αρχές του 2010, όταν η ταινία του Τομ Φορντ, «A Single Man», έβγαινε στις ελληνικές αίθουσες. Λίγοι βέβαια (μεταξύ αυτών και ο υπογράφων) δώσαμε σημασία στον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από το βιβλίο. Το όνομα του; Κρίστοφερ Ισεργουντ

Συνέντευξη: Νάνα Μούσχουρη Εδώ δε χρειάζονται συστάσεις. Εχει πουλήσει τους περισσότερους δίσκους στον πλανήτη (μορ δαν μαντόνιτσα). Διαβάστε τι λέει! Από τις πιό ομορφες συνεντεύξεις που έχουμε φιλοξενήσει.

Αφιέρωμα HIV και Στίγμα Ο HIV το 2010, η καθημερινότητα των οροθετικών, το online forum hiv. humanism.gr και πώς η τέχνη μπορεί να δώσει μάχες κατά του HIV.

Undies Fashion Το προηγούμενο εξώφυλλο το θυμάστε έτσι; Ε... το γδύσαμε :)

Destination: Paris Παρίσι τα Χριστούγεννα! Για ρομαντικούς, λάτρεις της τέχνης και … καλοπερασάκηδες είναι ο ιδανικός προορισμός.

Mόνιμες στήλες Editorial Taking Notes Πάρτα όλα Τουιτ τουιτ Αγόρι μόνο ψάχνει Μοναξιά μου όλα My Queer Lady Do it like Helen Μακροχρόνιες Σχέσεις Η ζωή του Χρήστου και του άλλου ΣΥΔ Συνέντευξη: Νάνα Μούσχουρη Αφιέρωμα: HIV και στίγμα Destination: Paris Winter destinations Christopher and his Kind Προτάσεις Undies fashion Greek Gay& Lesbian Guide Agenda Αγγελίες Τα ζώδια της Κούλας Κρίμα

8 10 12 14 16 18 20 20 22 24 26 28 34 42 46 48 50 54 56 60 62 64

Undies Fashion 7

Editorial photo: Priscilla «Queen of the Desert», London Είσαι στη σελίδα 8. Αυτό είναι το μόνο που ξέρω αυτή τη στιγμή για εσένα. Και είναι η μόνη σίγουρη δυνατότητα που έχω να επικοινωνήσω μαζί σου. Aν, βέβαια, δεν γύρισες ήδη σελίδα. Δεν ξέρω πόσο είσαι, ή τι σου αρέσει να διαβάζεις, τι κάνεις στο κρεβάτι σου, τι μουσική ακούς, πού μένεις ή τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις. Και για να γενικεύσω, δεν ξέρω αρκετά πράγματα.

Βλέποντας την Priscilla «Queen of the Desert» σε μια παράσταση, αρχικά παρατηρούσα μόνο το χιούμορ, τα φώτα, τα φτερά και το τραγούδι. Αλλά είναι μόνο μέσω αυτών που σε χτυπάνε τόσο έντονα και αλύπητα πράγματα δικά σου: Η μοναξιά, η ελπίδα, η αγάπη, η βία και ο φόβος. Καθόλου κεκαλυμμένα με δικαιολογίες, βαθιές επιφανειακότητες και αηδίες. Φοράνε μόνο φτερά, και φώτα.

Νομίζω, αναγνωρίζοντας αυτή την κατάσταση, είναι το πρώτο βήμα για την ανακάλυψη και την περιπέτεια. Το να μην ταυτίζεις δηλαδή απευθείας έναν άνθρωπο με ταμπέλες, ονόματα, προοπτικές, αλλά να αφήνεις πρώτα από όλα στον εαυτό σου το περιθώριο να εμπλουτίσει τις αναφορές του. In short: Εξέλιξη. Και δεν υπάρχουν άνθρωποι πιο κατάλληλοι για να σε βάλουν σε αυτή τη διαδικασία από το γράμμα Τ, του lgbt. Trans. Η απόλυτη αμφισβήτηση οτιδήποτε σταθερού.

Και ακόμη και στη δική μας κοινότητα δεν τολμάμε να ανοίξουμε την αντίληψή μας και δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να ξεφύγουμε από το μεγαλύτερο κλισέ, όταν η ίδια μας η ύπαρξη το καταρρίπτει στη βάση του... Υπάρχουν ακόμη ο str8looking και η κραγμένη, οι «κανονικοί» και οι τρανς.

Πόσο περίεργο φαντάζει ακόμη... δυο άντρες παντρεμένοι με παιδιά. Ή δυο γυναίκες. Ή τρεις

, ή τρανς... ή ό,τι, ρε φίλε! Το κοινό είναι ο άνθρωπος. Το ένα. Εσύ και ο κάθε εσύ, που δεν ξέρω πόσο είσαι, ή τι σου αρέσει να διαβάζεις, τι κάνεις στο κρεβάτι σου, τι μουσική ακούς, πού μένεις ή τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις. Γι’ αυτό και έχει σημασία να τα αποφασίσεις εσύ! Να αποφασίσεις αν θέλεις να ζήσεις με την υποψία ευτυχίας που σου έχει σερβιριστεί, ή αν θα ρισκάρεις τη δημιουργία και την πραγματική ελευθερία. Αυτό που πραγματικά ελπίζω, συνεπώς, είναι η κάθε σελίδα που διαβάζεις, ο κάθε χρόνος σου, το κάθε σου τραγούδι, σπίτι, σχέση και παρσέ να έχει πραγματικά νόημα για εσένα. Χαίρομαι πολύ που γνωριστήκαμε. Καλά Χριστούγεννα! Γιάννης Παπαγιαννόπουλος

1.1.11 enjoy sth new

www.avmag.gr

Taking Notes Γεννήθηκα στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Δυστυχώς δεν θυμάμαι πολλά από εκείνη τη δεκαετία. Κάτι υπέροχες ταπετσαρίες στο σπίτι της θείας και κάποια συγκλονιστικά φορέματα της μαμάς με γεωμετρικά σχέδια. Και χρώματα. Ωραία χρώματα. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 τα χρώματα σου έβγαζαν το μάτι και εμείς μπαίναμε στην εφηβεία. Η τηλεόραση έπαιζε ΕΡΤ και ΕΡΤ2, το internet αν υπήρχε, υπήρχε μόνο στο κεφάλι του Spielperg μαζί με τον Ε.Τ. τον εξωγήινο και εμείς ανακαλύπταμε ότι το πουλί μας δεν κατουράει μόνο. Κάνει και άλλα πράγματα. Αγνωστο το τι ακριβώς και το πώς ακριβώς. Η ασπρόμαυρη τηλεόραση άρχισε να μιλάει για μια αρρώστια που την παθαίνουν οι πιο «κακοί άνθρωποι» του κόσμου. Οι ναρκομανείς και οι ομοφυλόφιλοι. «Γι’ αυτό παιδί μου πρόσεξε τις παρέες σου, μην πέσεις στα ναρκωτικά…» Αν έπεφτες στα ναρκωτικά κόλλαγες αυτόματα και την αρρώστια. Για το άλλο, ούτε λόγος. Οταν ζεις σε μια κωμόπολη λίγο έξω από την Αθήνα, ζεις ουσιαστικά και τυπικά στο χωριό. Για το άλλο, ούτε λόγος. Δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι στα μέρη μας. Και εννοείται ότι ούτε εσύ είσαι. Και εννοείται πως αν είσαι, δεν το λες ούτε στον εαυτό σου. Με το που θα το πεις στον εαυτό σου, κολλάς αυτόματα και την αρρώστια. Οι πληροφορίες έρχονταν σκόρπιες και αποσπασματικά. Δεν χρησιμοποιείς την ίδια σύριγγα και βάζεις προφυλακτικό. Αν ανήκεις βέβαια στους «κακούς ανθρώπους». Ο φόβος για την αρρώστια των κακών δεν χωράει σε παραγράφους. Πλανιέται. Πάνω σου και μέσα σου. Μεγαλώναμε μαζί με την αρρώστια. Μάθαμε το τι ακριβώς κάνει το πουλί μας πέρα από το να κατουράει. Και μάθαμε ότι προσέχουμε πού το βάζουμε. Αυτό και την υπογραφή μας. Μάθαμε ότι ο Ροκ Χάτσον πέθανε. Μάθαμε ότι ο Μπίλυ Μπο πέθανε. Μάθαμε ότι ο Φρέντυ Μέρκιουρι πέθανε. Μάθαμε ότι ο κόσμος κολλάει την αρρώστια και από τις μεταγγίσεις. Αρα πεθαίνουν και οι καλοί. Οχι μόνο οι κακοί. Και 20 τόσα χρόνια μετά πια ξέρουμε τι είναι το AIDS. Ξέρω τι είναι το AIDS, όπως ξέρω και ποιος είμαι εγώ. Και δεν είμαι με τους «κακούς». Τουλάχιστον όχι λόγω της σεξουαλικής μου προτίμησης. Αγοράζω όσα (RED) προϊόντα μπορώ και έτσι τα έχω καλά με τη συνείδησή μου. Ακτιβισμός του καναπέ, αλλά τουλάχιστον είναι και αυτό μια κίνηση. Και δεν σου ζητάει κανείς τίποτα περισσότερο από αυτό που μπορείς να κάνεις. Και αυτό που μπορείς να κάνεις δεν έχει οικονομικό υπόβαθρο. Εχει συναισθηματικό. Λέγεται αποδοχή και αγάπη. Πολεμάμε έναν ιό και όχι τους φορείς του. Οχι τους φίλους μας και τους γνωστούς μας. Γιατί σήμερα, 20 τόσα χρόνια μετά, ο κάθε ένας από εμάς έχει φίλους που είναι φορείς, ή έχει χάσει φίλους.

Την πρώτη ημέρα του Δεκέμβρη το facebook θα γεμίσει από κόκκινα κορδελάκια. Τα τηλεοπτικά logos θα φορέσουν ένα κόκκινο κορδελάκι. Και τη δεύτερη ημέρα του Δεκέμβρη θα το ξεφορέσουν. Οι φορείς και οι ασθενείς όμως όχι. Δεν θα ξεφορέσουν τον ιό. Οταν καρφιτσώνεις το κόκκινο κορδελάκι, να ξέρεις ότι δίνεις υπόσχεση στον εαυτό σου. Οτι θα θυμάσαι. Οτι θα ανέχεσαι. Οτι θα αγαπάς. Οτι θα πολεμήσεις τον ιό, όπως μπορείς. Εστω και κάνοντας ακτιβισμό από τον καναπέ σου. Είμαι στο Γκάζι. Χαζεύω τα λάβαρα με τα φιλιά. Τα χάζευα και στο Αριστοτέλειο στην Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα κατηφόρισαν με αφορμή την συμπλήρωση 13 χρόνων λειτουργίας του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας. Χαζεύω τρυφερότητα. Ο μπαμπάς με το πιτσιρίκι του. Ο μπαμπάς που φιλάει την κοιλιά της γυναίκας του. Ενα τρυφερό φιλί τρίτης ηλικίας. Ενα άλλο από δύο πιτσιρίκια. Μια μαμά και η κόρη της. Ολοι οι πιθανοί συνδυασμοί. Η μάλλον όχι όλοι. Αρχίζω πάλι να αισθάνομαι ότι μάλλον είμαι «κακός άνθρωπος». Αναρωτιέμαι πόσο προκλητικό θα ήταν το 2010 στο κέντρο του Γκαζιού να υπάρχουν δύο αγόρια ή δύο κορίτσια που φιλιούνται σε ένα λάβαρο. Αναρωτιέμαι αν υπήρχε μια τέτοια εικόνα και απλά κανένας δεν την επέλεξε για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Μην ξεχνάς ότι η έκθεση ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη. Μην ξεχνάς ότι εκεί έχει Ανθιμο. Μην ξεχνάς ότι ο Ανθιμος ζει. Και μην ξεχνάς ότι είμαστε θεοσεβούμενο έθνος. Αναρωτιέμαι μήπως δεν υπήρχε καμιά τέτοια εικόνα. Μήπως ακόμα και η τέχνη στην ψωροκώσταινα επιλέγει να μη βλέπει και να μην αποδέχεται. Χειρότερα τα πράγματα αν στέκει αυτή η υπόθεση. Και αναρωτιέμαι και ένα τελευταίο. Το Κέντρο Σεξουαλικής Υγείας νοιάζεται και εκθέτει μόνο τα ετερόφυλα ζευγάρια; Η δική μας στύση και σεξουαλική υγεία τους αφήνει αδιάφορους; «…Και μετά διαβάζω αυτό στις εφημερίδες: Οι 30 γιγαντοφωτογραφίες επιλέχθηκαν, προκειµένου να παρουσιάσουν µία έκφραση της υγιούς ανθρώπινης σχέσης που σχετίζεται µε τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία…» Που πάει να πει ότι μάλλον οι σχέσεις μας, αδερφές μου, δεν εκφράζουν μια υγιή ανθρώπινη σχέση. Σοκάρομαι. Και ότι δεν μπορούμε να αναπαραχθούμε. Δεν σοκάρομαι. Μουσικό διάλειμμα. Marietta Fafouti. Την αγαπάμε με το «καλημέρα», γιατί τη λένε Φαφούτη και δεν μπήκε στον κόπο ούτε καν να σκεφτεί να το αλλάξει. Που πάει να πει ότι έχουμε να κάνουμε με τυπάκι, που παίζει με τους δικούς του κανόνες. Την αγαπάμε με πάθος, γιατί ο δίσκος της «Try a little romance» είναι στο repeat όλων των μέσων αναπαραγωγής ήχου, που διαθέτουμε στο σπίτι, στη δουλειά, στο αυτοκίνητο και έξω από όλα αυτά. Και επειδή όλες οι νέες τάσεις και όλα τα φυντάνια βρίσκουν πρό

σφορο έδαφος και φυτρώνουν στο gay χώμα που είναι πολύ πιο εύφορο, ανακαλύψτε την και αγαπήστε την. Είδα το «I love you Phillip Morris» σε dvd. Μου έφυγε το τηλεκοντρόλ από τα χέρια στο τέλος όταν είδα ότι αυτό ήταν αληθινή ιστορία. Συγχαίρω για μια ακόμα φορά τον έρωτα. Ξέρει τι κάνει ο πούστης! Και την τρέλα, επίσης, θα ήθελα να συγχαρώ. Με την καλή την έννοια. Ρωτάει ο Γιώργος Νικολόπουλος στο protagon. gr τον πρώην (τι χαρά, Θεέ μου, που δεν υπάρχεις, είναι αυτή που μου έδωσες) Δήμαρχο Αθηναίων, Νικήτα Κακλαμάνη: «Ευρωπαϊκές μητροπόλεις όπως το Βερολίνο και το Παρίσι έχουν δημάρχους που έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι είναι gay (Wowereit, Delanoe). Πώς το σχολιάζετε;» Και απαντάει ο πρώην (τι χαρά Θεέ μου, που δεν υπάρχεις, είναι αυτή που μου έδωσες) Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης: «Αυτό το γεγονός δεν κάνει κάποιον άνθρωπο καλύτερο ή χειρότερο, ειδικά κάποιον που κατέχει πολιτικό αξίωμα. Συνεπώς δεν έχει καμία σχέση με την αποτελεσματικότητα του έργου που είναι το ζητούμενο στην πολιτική. Από εκεί και πέρα τι κάνει ο καθένας στην προσωπική του ζωή είναι κάτι που αφορά τον ίδιο και μόνο τον ίδιο». Δεν θέλω να σε σκάσω, αλλά πέρασε ποτέ από το μυαλό σου, ότι στα Παρίσια και στα Βερολίνα καμιά καούρα δεν είχαν οι άνθρωποι να κάνουν outing, αλλά το έκαναν μπας και βοηθήσουν κανέναν άνθρωπο που του πέφτει κάπως βαριά η απόφαση; Και όλα αυτά σε κοινωνίες που δεν τρέχει και μία αν τον παίρνεις, αν τον δίνεις, από πού τον παίρνεις και πού τον δίνεις. Αχ, Νικήτα, αχ. Προσωπική και πολιτική ζωή μεταξύ «εσού και του ιδίου». Ευτυχώς. Η καθημερινή μου ντόπα, χαρά και απόλαυση λέγεται elenirou στο twitter. Είναι το κορίτσι της διπλανής, παραδιπλανής σελίδας (δεν έχει και σημασία) στο antivirus: Ελένη Ρουμπάνη. Είδωλο. Δες τι τιτιβίζει το κορίτσι: «Αμα είσαι αυτόματος τηλεφωνητής μη λες καλησπέρα και

μετά παύση γιατί μπορεί να σου απαντήσω και μετά σε ντρέπομαι.» Θα σου έκανα πρόταση γάμου, αλλά υπάρχουν ανατομικά προβλήματα. Οπως και να έχει εξομολογούμαι τον Πλατωνικό μου τον έρωτα. Κύριε Διευθυντά, αυτή τη φορά ξεπέρασα τις 1.000 γαμωλέξεις. Κοίτα μην κάνεις μικρότερα τα γράμματα. Σε έφαγα. Δεν θα θίξω το γεγονός ότι εκμεταλλεύεσαι την υπεραξία μας στο καπιταλιστικό περιοδικό σου. Χαλάλι σου. Εις το επανιδείν αδερφές μου!

ώς αντιλαμβάνεσαι μετά τα 30 σου, ότι πας σιγά σιγά για μέση ηλικία; Και πώς το εξηγείς τώρα όλο αυτό σε στρέιτ φίλους σου και πιο πολύ φίλες σου που, για να σε παρηγορήσουν, λένε ότι, τώρα είναι η γοητευτική ηλικία του άντρα και μετά εσύ τους εξηγείς «ναι κούκλα μου αλλά για άλλον άντρα μιλάς, σε διαφορετικό target group απευθύνεσαι εσύ και σε άλλο εγώ». Βασικά, τα χτυπήματα αρχίζουν να έρχονται διαδοχικά και κάπως έτσι το καταλαβαίνεις. Πρώτον και σημαντικότερον: Αποκτάς γάτο. Ναι, γίνεσαι αδελφή με γάτο. Κι όχι μόνο αυτό, αν η κατάστασή σου είναι ακόμα πιο κρίσιμη, σαν τη δική μου, γίνεσαι αδελφή με δύο γάτους και τον ένα τον δίνεις και στη μάνα σου να στον φυλάει και μετά ξαφνικά ανακαλύπτεις τον εαυτό σου από εκεί που πέρναγε τα βράδια του στο Sodade, να τα περνάς ξανά με τη μανούλα σαν 12χρονο και τα γατιά σας αντάμα, να πίνετε τσάι κι εσύ να ρίχνεις κρυφά στο τσάι σου βότκα, γιατί είσαι αλκοολικός, αλλά άμα το μάθει η μαμά την έβαψες και να της αναλύεις την περιεκτικότητα των τροφών των γατούσηδων, από το φακελάκι, για να κοιμηθεί ήσυχη ότι τα «μωρά» τρέφονται καλά. Και μετά πας για τις καθιερωμένες εξετάσεις αίματός σου και μια ωραία μέρα, ενώ αυτά που περιμένεις να ακούσεις, είναι τα συνήθη λόγω της ελευθεριότητας του χαρακτήρα σου, κανένα αφροδίσιο ή τις τρανσαμινάσες σου στο φόρτε από το πιοτί, σου λέει ο Μπομπ ο μάστορας, ο γιατρός, «μια χαρά είστε, αφροδίσιο δεν σας βρήκαμε, σας βρήκαμε όμως αυξημένη τη χοληστερίνη». Ναι, τέτοιο θράσος ο επιστήμονας που ως τώρα εσύ τη λέξη χοληστερίνη την είχες για μεταδοτικό νόσημα στους παππούδες και τους θείους σου. «Σε ποιον τολμάς και λες, ρε, ότι δεν βρήκες αφροδίσιο;» είναι η πρώτη αντίδραση. «Τι εννοείς; Οτι στην ηλικία μου δεν έχω σεξουαλική ζωή καθόλου και δεν κόλλησα τίποτα; Και τι ακριβώς σημαίνει ότι έχω χοληστερίνη; Από πού κι ως πού; Μόνο δέκα πίτα-γύρους έφαγα μέσα στην εβδομάδα και τέσσερις πίτσες.» «Ναι, ξέρετε…», συνεχίζει σαστισμένος ο επιστήμονας, «δεν είστε πλέον 20 χρονών». «Κι αυτό τι είναι;» του απαντάς εσύ, έχοντας ανοίξει την τσάντα σου και έχοντας βγάλει το βαζάκι του Κώδικα Νεότητας της L’ Οreal που το κουβαλάς παντού μαζί σου, σαν διαβασμένο φυλαχτό. «Αφού το γράφει ξεκάθαρα το βαζάκι, ορατή επαναφορά της νεότητας». Πράγμα που σημαίνει ότι μόνος σου, επιδεικνύεις το τρίτο τεκμήριο του περάσματός σου από τα 30, ότι δηλαδή πλέον δεν χρησιμοποιείς μια απλή ενυδατική, αλλά παστώνεσαι με το χημικό μπας και σου φύγει ο πλισές. Αναστατωμένος από τη συμπεριφορά του γιατρού, φεύγεις και παίρνεις το λεωφορείο, για να σου καρφωθεί αμέσως η επόμενη θανατηφόρα σκέψη: Και 30κάτι και φτωχιά χωρίς αμάξι; Ο ορισμός της αποτυχίας.

Οπως όταν παίρνεις το Μετρό Παρασκευή και Σάββατο που λειτουργεί μέχρι τις δύο τα ξημερώματα, για να κατέβεις στο Γκάζι και ο φωτισμός από τις λάμπες φθορίου στα βαγόνια και τον σταθμό πέφτει πάνω στο κονσίλερ των ματιών σου, που το έχεις βάλει για να φύγει ο μαύρος κύκλος του τριαντάρη και σε κάνει να φαίνεσαι σαν κομπάρσος στο «Star Trek» και μετά αναρωτιέσαι εσύ, γιατί σε κοιτάνε όλοι

ΠΑΡ’ ΤΑ ΟΛΑ (2) του Τάσου Θεοδωρόπουλου

(Κρίση Ηλικίας)

και γελάνε. Μπαίνεις τέλος πάντων στο λεωφορείο, ή στο μετρό όμως κι αυτό ακόμα, πριν τα 30κάτι, είχε άλλη χρήση. Ολο και πάνω σε κάποιον θα τριβόσουνα, όλο και με κάποιον θα καρφωνόσουνα, τέσπα, θα κατέβαινες από το όχημα με αυτόν τον κάποιο και θα συνεχίζατε το μοίρασμα της χειρολαβής στο κρεβάτι σου. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι κάνεις αυτό που είχες υποσχεθεί στον εαυτό σου να μην κάνεις ποτέ κι άμα το κάνεις να σου κάνουνε ευθανασία. Το χειρότερο, το πιο τραγικό, το πιο ανομολόγητο. Αντί να αρχίσεις να καμακώνεσαι, βγάζεις από την τσάντα σου ένα βιβλίο. Ναι, βιβλίο. Και το διαβάζεις. Με προσοχή.

Τρέχεις αμέσως και τα παίρνεις όλα τα περιοδικά, να τα διαβάσεις για να αισθανθείς καλύτερα κι ύστερα αρχίζεις και γκουγκλάρεις τα ονόματα των πλούσιων και διάσημων που είναι μέσα σε φωτογραφίες, για να δεις τις ηλικίες τους κι όποτε βλέπεις κάποιον πάνω από 35, χαίρεσαι γιατί λες «έχω ακόμα καιρό, νεότατος είμαι» κι εκείνη την ώρα που το λες αυτό, σκάει μήνυμα από έναν 20άρη στο gayromeo, που σε θέλει πολύ γιατί έχει δει τις γυμνές σου προ 10ετίας φωτογραφίες που έχεις αναρτήσει σαν φρέσκιες και σε ρωτάει πόσο χρονών είσαι και παρ’ όλο που του λες ψέματα «29» σου απαντάει, «σόρι μαν, δεν πάω με τόσο μεγάλους».

Και σε παρασύρει. Και ούτε που σε νοιάζει αν θα πηδηχτείς με κανέναν από το λεωφορείο, το μόνο που θες είναι να τελειώσεις το κεφάλαιο του βιβλίου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά δεν έχεις καν την αξιοπρέπεια να τσακίσεις αλήτικα τη σελίδα του βιβλίου για να θυμηθείς πού βρισκόσουν. Οχι, τώρα πια είσαι μεσήλικας, αξιοπρεπής και χρησιμοποιείς (Θεέ μου ντρέπομαι και μόνο που το λέω) σελιδοδείχτη. Κι όπως προχωράς μέσα στον χειμωνιάτικο βραδινό αέρα, αποκαμωμένος ξανά για το σπίτι (όπου μη ξεχνιέσαι, σε περιμένει ο ένας γατούσης) χαζεύεις τα εξώφυλλα των περιοδικών, που λένε ότι «τα 40 είναι τα νέα 20».

Θέλω να πω, για να κλείσω, επειδή είμαι και κάποιας ηλικίας και βαριέμαι να γράφω ασταμάτητα, αν είσαι πάνω από 30 κι έχεις τάση drama queen, ποτέ μα ποτέ μη νοικιάσεις διαμέρισμα πάνω από τον πρώτο όροφο. Γιατί βγαίνεις στο μπαλκόνι και κοιτάς από κάτω και σου μπαίνουν ιδέες. Ημιυπόγειο να νοικιάσεις, που κάνει και πιο φοιτητικό άμα το πεις σε κάποιον ότι μένεις σε ημιυπόγειο και μπορεί να πιστέψει και τα 29 σου χρόνια, που δηλώνεις σαν ηλικία και δεν κινδυνεύεις να πηδήξεις από το μπαλκόνι. Ούτε να σου πέσει ο γατούσης που τώρα τελευταία έχει γίνει η μεγαλύτερη έννοια σου.

***Ο Τάσος Θεοδωρόπουλος είναι κριτικός κινηματογράφου και αρθρογράφος στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα».

LESBIAN TALK 39

τουίτ τουίτ poulitsa @elenirou Ακου να σου πω δε θα ψυχοπλακώ- Είσαι αθλητής στη δύση νομαι κάθε Δευτέρα για μια αρρώστια της καριέρας σου; Νέοι δρόπου έχει βρεθεί το φάρμακο. #tonisi

μοι σού ανοίγονται. Τρία ριάλιτι: ντάνσινγκ με τα σταρ, τζαστδετουοβάς, δημοτικές εκλογές.

Αυτό το επόμενη-στάση-τιτανικός Η χρήση του τσ από τους που ακούω κάθε φορά ενήλικες ως μπεμπεκοναζιά

μεικός λες να το ψάξω;

αντί για κερα-

(εγώ τσέλω, να παίτσουμε κοκ) είναι ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η προφορικότητα.

κανα πολιτική αυτοσυΕ γκέντρωση. Ερμήνευσα

την αποχή. Φταίει το γυναικείο εκλογικό σώμα. Μα της λες να πάει να ψηφίσει για την περιφέρειά της;

Τ α κρύα χέρια είναι απλώς χειμώνας. Αμα θες

να λες το χειμώνα ζεστή καρδιά, πρόβλημά σου

μα είσαι αυτόματος τηλεφωνητής μη λες καλησπέρα και μετά παύση γιατί μπορεί να σου απαντήσω και μετά σε ντρέπομαι.

είναι αυτός με το μάστερ. #masterchef

υτό που ανοίγεις την τηλεόραση κι ακούς να μιλάνε για φαγιά λες και αναλύουν θέματα συγκριτικής φιλολογίας δε συνηθίζεται με τίποτα.

υτό το φαινόμενο κουνούΑ πια-νοέμβρη-μήνα είναι μέρος

του σχεδίου που το λένε η-φύσηεκδικείται; Φύση λυπήσου με, κάνω και ανακύκλωση

ημοτικές εκλογές είναι αυτό που διχάζεσαι ανάμεσα στο φούρναρη και στο φαρμακοποιό της γειτονιάς σου. Και ιεραρχείς τις ανάγκες σου.

ια φορά θυμάμαι αντιδρούσες. Τώρα αποχή. #lalalala

πό τους 3.690 σταυρούς του ψινάκη, ένας είναι από το μάνο ελευθερίου κι ένας από την κική δημουλά. Οι υπόλοιποι 3.688 με προβληματίζουν.

Τ ο κανάλι της όπρα γουίνφρεϊ θα το λένε own. Φαντάζομαι ότι η τατιάνα στεφανίδου θα ακολουθήσει με το clown. #clone

ίλε κουνούπι, μη νομίζεις ότι σε διώχνω αλλά τουλάχιστον έλα να πάμε για ύπνο.

γαπώ ένα στα πέντε διηγήμα του Ντέιβιντ Σεντάρις. Αλλά το αγα τα πώ τόσο πολύ που με κάνει να συμπαθ ώ τα άλλα τέσσερα.

Π όσο απέχει η παρέλαση από την απέλαση; Μόνο καμπόσα γράμματα. #tromos

λα αυτά τα αυτονόητα Ο φιλοδωρήματα που κρατά-

νε οι ταξιτζήδες πάνε σε κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό;

νας σεφ είπε «γαρίΕ δες με τα κέλυφη». Θα

Σ ε είδα στο μουσείο, είπες «ο φειδιππίδης ήταν πατριώτης, τώρα όλοι είναι ομοφυλόφιλοι.» Λέω να επιστραφούν τα μάρμαρα. Πάνω στο κεφάλι σου.

να κάτι από Μάτεσι που έχει η καινούργια Κιτσοπούλου με κάνει να την αγαπώ ακόμα περισσότερο.

Ο ποτε βλέπω στάτους σε τρίτο πρόσωπο, μου έρχεται

να ρωτήσω ποιος. #facebook

Αγόρι, μόνο, ψάχνει Τρελό μωρό ετών 57…

Σάββατο βράδυ και περιμένουμε στο σπίτι μου τον Β. για να γίνουμε λιάρδα λίγο πριν βγούμε σε γνωστό bar του Ψυρρή. Το Γκάζι θεωρείται πια passé, σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση της παρέας, όποτε τον τελευταίο καιρό αποφασίσαμε να πάρουμε εκδίκηση από τον straight κόσμο της Αθήνας συχνάζοντας στα δικά τους λημέρια, όπως κάνουν και αυτοί στα δικά μας. Ο Μ. έχει χυθεί κυριολεκτικά στον καναπέ και διαβάζει τα μηνύματά του σε γνωστό γκομενο-site κάνοντας σχόλια, απογοητευμένος με την εμφάνιση των υποψηφίων εραστών, ενώ σε χρόνο dt τα εναλλάσσει με τo profile του στο Facebook, το οποίο έχει γίνει επίσημα το καινούργιο ψωνιστήρι της gay κοινότητας αλλά κανείς δεν το παραδέχεται. «Ωρες, ώρες νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να μη βγαίνεις καθόλου, αλλά να αποβλακώνεσαι μέσα σε αυτά τα sites» του λέω με κακία. «Λες βλακείες! Σημάδι της εποχής είναι η συνεχής πληροφόρηση,» μου απαντάει αφηρημένα και συμπληρώνει ότι η επόμενη ατάκα μου θα είναι να νοσταλγήσω την εποχή του τηλέγραφου και των γαϊδουριών. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ έχω profile στο αντίστοιχο γκομενο-site, αλλά δεν έχω μπει εδώ και μήνες, αφού διαπίστωσα ότι δεν ξεκίνησα ποτέ κάποια σχέση μου από το διαδίκτυο, οπότε θεωρώ ότι είναι μάλλον χάσιμο χρόνου! Βασικός λόγος φυσικά για αυτό είναι η θεωρία της «Τραγικής Ατάκας»! Ενα φαινόμενο το οποίο είναι αποδεκτό από όλους τους υποψήφιους εραστές του gay κυβερνοχώρου και συνίσταται από χαζές, τετριμμένες ερωτήσεις που όλοι δεν συμπαθούμε αλλά όλοι τις κάνουμε.

ψάχνεις;» ι Τ « 1: Δηλαδή θέλει και ρώτημα, ρε φίλε, τι ψάχνει ο άνθρωπος, για να βρίσκεται σε ένα site gay γνωριμιών; Αρχικά ψάχνει sex ή να φλερτάρει (σε περίπτωση που έχει σχέση) και αφού πάνε όλα καλά, τότε ίσως και να γίνει κάτι παραπάνω! Φρικαλέο σημείο στην παραπάνω ερώτηση, είναι όταν αναλύεις με τις ώρες τι ψάχνεις και ο άλλος σου απαντάει ένα ξερό «και εγώ το ίδιο»!

πως λειτουρ το sex γείς Σ « ;» 2: Με αμόλυβδη! Δες τις πληροφορίες μου και θα ενημερωθείς παλικάρι μου… Βέβαια σε αυτό το ερώτημα υπάρχει και μια δόση αλήθειας, καθώς όλοι δηλώνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι! Ετσι ο passive γίνεται vers, ο vers γίνεται active και ο active γίνεται straight... Ισως να είμαστε η μόνη χώρα που διαθέτει τους λιγότερους passive gay στον κόσμο!

4 ν έχω φωτογραφία ε ε Δ δώ 3: « θέλεις πάμε MS . N» Αν Αυτή τη δικαιολογία δεν την κατάλαβα ποτέ! Κατανοώ ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί με την προσωπική τους ζωή και τις επιλογές τους, αλλά όταν ο τύπος με το nickname «Τα κάνω όλα», ο οποίος έχει 500 χιλιάδες pageviews σου λέει κάτι τέτοιο, είναι να μην τρελαθείς; Αφού ρε φίλε, όταν πάμε MSN το πιο πιθανό είναι ότι θα μου δείξεις πολλά περισσότερα εκτός από το πρόσωπό σου, κάτι που μάλλον έχει δει ήδη το μισό διαδίκτυο, γιατί λες τέτοιες ατάκες;

Ό χι :«

θηλυπρεπείς, όχι χο ν τρ

Συγγνώμη σε gay site δεν είμαστε; Από πότε οι θηλυπρεπείς και οι παχουλοί είναι είδη υπό εξαφάνιση; Για αυτό το λόγο, οι περισσότεροι βάζουν ψεύτικες φωτογραφίες! Η συγκεκριμένη ατάκα χρησιμοποιείται κυρίως από τους πολύ macho τύπους του διαδικτύου, οι οποίοι συνήθως δηλώνουν Bi αλλά μετά από λίγα λεπτά εκδηλώνουν τα τσαλίμια τους και τη χαριτωμενιά τους. Αλλη μια διάκριση για τη χώρα μας! Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν παχουλοί και θηλυπρεπείς gay!

5: «

οί»

Κούκλος18, Θεός25 , Τρελόμωρό57» Ok, ok... Αυτό δεν είναι ατάκα αλλά είναι κάτι που πρέπει να σχολιαστεί! Δηλαδή πόσο ματαιόδοξο μπορεί να είναι ένα άτομο που επιλέγει το nickname «Κούκλος»;Η αυτογνωσία μας έχει κλείσει οριστικά την πόρτα; Το «Τρελό μωρό» που είναι 57 ετών, τι πρέπει να πει απέναντι σε ένα 17άχρονο;

Ολα αυτά με κάνουν να χαίρομαι που έχω να μπω στον παρανοϊκό κόσμο του cyberlove αρκετό καιρό τώρα, ειδικά όταν ο B. με παίρνει τηλέφωνο να ακυρώσει, γιατί γνώρισε έναν κούκλο στο διαδίκτυο και θα πάει μαζί του για ποτό και ο M. σηκώνεται αναστατωμένος από τον καναπέ, λέγοντάς μου ότι πάει για sex με ένα τρελό μωρό που είναι 40 χρονών! Daemian: a.k.a Τρελό Θεϊκό μωρό, Age: 29, No femmes, No Fats, Pic: Only in MSN... Λες να γνωρίσω τον μεγάλο έρωτα;

By Daemian

υ ο μ ά ι ξ α ν Μο α… τ ο π ί τ

Τελικά το ζόρι που τραβάμε εδώ, το τραβάει όλη η Ευρώπη, με ένταση στις χώρες που έχουν την ευτυχία να βρέχονται από τη Μεσόγειο. Μεσογειακά λαμόγια ενωθείτε! (αστειάκι) Οι άστεγοι στους δρόμους έχουν τις ίδιες ανάγκες για τέσσερις τοίχους που σε άλλες εποχές, όταν δεν είχαμε «οργανωμένες» κοινωνίες, θα ήταν πολύ πιο εύκολο να τους ζεσταίνουν. Ομολογώ πως η ισπανική κοινωνία είναι σαφώς πιο συμφιλιωμένη με την ομοφυλοφιλία, αναφερόμενος όχι μόνο στις μεγαλουπόλεις αλλά και στην επαρχία, όπου πέρασα λίγες αλλά έντονες μέρες. Τελικά ο γκέι είναι γκέι όπου και αν ζει. Υπάρχει μια διεθνής κουλτούρα που διέπει τις ζωές μας. Οι ματιές ίδιες, τα φιλιά ίδια, ο χορός ίδιος, τα χαμόγελα και η θλίψη ίδια. Θα με ρωτήσεις: Περίμενες κάτι άλλο; Οχι! Είμαστε κοινωνοί της κουλτούρας που δημιουργούμε και αυτό κάνει τη διαφορετικότητά μας προϊόν με ονομασία προέλευσης! Ο άσχετος στο μπαρ που καθόταν προχτές πίσω από τη παρέα μας, ένα παλικαράκι γύρω στα 20 –ναι, για Ισπανία μιλάω ακόμα άρα πιθανότατα Ισπανός, έπινε τη μπύρα του και ενώ φαινόταν τόσο ευδιάκριτα μόνος κανένας δεν πρόσεχε τη μοναξιά του. Ισως ήταν μόνος καιρό κι αυτό τον έπνιγε σιγά-σιγά, ίσως πάλι η μοναξιά να του κατσικώθηκε εκείνη τη μέρα. Καμάρωνα τη παρέα μου που περνούσαμε ευχάριστα, αλλά εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα: Είναι η μοναξιά του χωρισμού πιο βαριά ή η μακρόχρονη μοναξιά της συνεχούς απόρριψης, η οποία μπορεί να είναι δεδομένη, αλλά ποτέ συνήθεια; Χάθηκα... Προσπάθησα να προσομοιώσω τον εαυτό μου, αλλά μου ήταν απίθανο μιας κι εγώ αυτή την περίοδο είμαι λίγο γιούχου. Προσπάθησα, λοιπόν, να θυμηθώ δικά μου αντίστοιχα συναισθήματα, περνώντας στη φαρέτρα μου και γλυκόπικρες ιστορίες φίλων. Κυρίες και κύριοι, ιδού το συνονθύλευμα! Ε, λοιπόν, όταν είσαι καιρό μόνος, ο πόνος ξεκινάει σα δηλητήριο που στην αρχή σε μαστουρώνει και, αφού σε παραλύσει, αρχίζει να πονάει. Ο πόνος δεν ταλαντεύεται στις ανοχές, ούτε δοκιμάζει νέες ακμές. Παραμένει ο ίδιος. Νύχτα - μέρα. Καρφί που, απ’ τη στιγμή που σε σταυρώσανε, βρίσκεται εκεί, χωρίς να γίνεται πιο επίπονο, απλά παρατείνοντας τη φρίκη για άλλη μια στιγμή, μέρα, μήνα, ακόμη ένα χρόνο. Θες να απαλλαγείς, αλλά δεν έχεις το προνόμιο, διότι οικειοθελώς περπάτησες τον Γολγοθά. Είχες τον σταυρό παραμάσχαλα και, παρότι σου αλάλαζε «σταύρωσον αυτόν» -εσύ εκεί!- διάβαινες το στενό της μοναχικότητας, σύμφωνα με την «κάθετη οδική σήμανση». Το μόνο που αλλάζει είναι οι εκρήξεις νεύρων του μόνου στο μπαρ. Μια τέτοια συνέλαβα κι

εγώ: Τη ζεύξη ενός σκυφτού βλέμματος με τα δάχτυλα που περιεργάζονται κάθε τόσο το βουβό κινητό κι όλα αυτά συνοδευόμενα από ένα μισογεμάτο ποτήρι αλκοόλ στη γωνία του μπαρ με γύρω-γύρω μια πληθώρα ανθρώπων σε χαρούμενες παρέες. Το βλέμμα στο κενό και ένα ξεφύσημα συρτό, όπως έκανε ο Παπαμιχαήλ όταν έπινε για την αρχόντισσα. Καθόλου εύκολο δεν ακούγεται, και δεν είναι! Από την άλλη μεριά, έχεις μια μοναξιά κεραυνό. Κρακα-ντούμ! Μετά κενό. Τίποτα ρε παιδί μου, πώς αλλιώς να το πω; Σα να λέμε ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο. Η Κλεοπάτρα νομίζω το είχε νιώσει μια φορά όταν η μπανιέρα της τρύπησε κι έμεινε μέσα χωρίς στάλα γάλα, μόνη να κοιτάζει με απορία γύρω της και να μονολογεί «sorry, αυτό τώρα πως έγινε!». Από τη μια είναι καλό να ζει ο άνθρωπος όλα τα διαθέσιμα συναισθήματα σε τούτη τη πολύχρωμη ζωή, αλλά εάν είσαι ερωτευμένος και σε χωρίσουν, τότε η μοναξιά παίρνει μια απ’ τις πιο θηριώδεις όψεις της! Βγάζει νύχια και γδέρνει κάθε κομμάτι της καρδιάς που είχε ξεμείνει ολόκληρο. Βίαιος πόνος, απότομος, επιθετικός, ανυπόφορος. Ξυπνάς από όνειρα που είναι πιο ζωντανά από τη νέα πραγματικότητα, γιατί απλά εκεί τα χέρια που σου λείπουν όλη μέρα έρχονται και σε σφίγγουν δυνατά, τα χείλη που είπαν τις καταραμένες λέξεις του χωρισμού σου ζητούν συγγνώμη, λέγοντας ότι θα κάνουν τα πάντα για να επανορθώσουν τον πόνο που σου προκάλεσαν. Ξέρεις καλά ότι είναι όνειρο, γι’ αυτό δεν θες να ξυπνήσεις. Δεν σε ενδιαφέρουν πολλά από τα εγκόσμια, άλλωστε εδώ –στο όνειρο- ο κόσμος σου δεν έχει αλλάξει. Στην έκταση του υποσυνείδητου μπορείς να τον μυρίσεις, να τον ακούσεις, να κάνεις έρωτα μαζί του... μέχρι να αντιληφθείς ότι παραληρείς και ότι τον ακούς και ξύπνιος και ορκίζεσαι ότι ήταν στο μαγαζί που μόλις μπήκες, γιατί μυρίζεις την κολόνια του. Δεν είναι που απλά είσαι μόνος, δεν είναι ότι κανείς δεν μοιάζει να μπορεί να γεμίσει τα αναρίθμητα κενά σου, ούτε που όλα ξαφνικά έγιναν ασπρόμαυρα. Είναι ότι η μοναξιά σου φροντίζει να σου θυμίζει κάθε ανύποπτη στιγμή ότι ήταν εδώ κι εδώ κι εδώ κι εκεί κι εδώ! Παντού! Πόσο να αντέξει άνθρωπος τέτοια απώλεια; Ο κόσμος που καλοπερνάει γύρω σου, σίγουρα έχει μολυνθεί από κάποιον ιό ευτυχίας! Κρατιέσαι όλη μέρα διατηρώντας ένα αξιοπρεπές προφίλ, περνώντας τα διαλλείματά σου παρέα με το «γιατί». Αμφισβήτηση της πραγματικότητας. Μένεις στο «αποκλείεται», γιατί δίνει παράταση, στο «ίσως», χτίζοντας έτσι ένα μικρό καταφύγιο στα ερείπια της Μοναχούπολης. Κι όταν το φως σβήσει, το πάπλωμα σε κρύβει από τη θύμησή του και οι σκιές του χθες μετουσιώνονται σε φαντάσματα, παραδίδεσαι σε ξέσπασμα. Not a drama-queen priviledge. Θυμάμαι την εξίσου θρυλική σκηνή: Το δάκρυ κορόμηλο, το eyeliner ποτάμι στα μάγουλα (τι διάολο, δεν είχε

ανακαλυφθεί το αδιάβροχο;) και με πρόσωπο γεμάτο παράπονο (σπασμένη φωνή) να φέρνει μια από δω την ξανθιά καούκα - μια από κει λέγοντας: «Λεβέντη μου κι αλήτη μου, δεν πάω απόψε σπίτι μου...» κλείνοντας με «το ντέρτι μου ξεχείλισε..!» Λίγο το ‘χεις; Καθόλου! Μπορεί ο άνθρωπος να εθιστεί στη μοναξιά; Φυσικά και μπορεί! Εχουμε και λεξούλα για αυτό… «μοναχικός»! Και η αλήθεια είναι ότι δεν μου πάει καθόλου αυτή η λέξη, γιατί συχνά ακολουθείται από τη φιλενάδα της «μελαγχολία». Εχω συναντήσει ανθρώπους να κλείνονται στον εαυτό τους, να απομακρύνονται από φίλους, να τους έρχεται η μοναξιά του έρωτα ή της απόρριψης κι εκείνοι να επενδύουν πάνω της βάζοντας τα δυνατά τους. Υπογραμμίζουν τις αδυναμίες τους γιγαντώνοντάς ‘τες. Φτιάχνουν γιγάντια παγόβουνα κι έπειτα τα φέρνουν τούμπα για να τα ανέβουν. Ο μόνος μαθαίνει στη μοναξιά κι ο μοναχικός μαθαίνει στο να ζει μόνος. Δεν το θέλει, αλλά είναι ατέλειωτες οι ανασφάλειες που αποδέχτηκε και τώρα μοιάζουν Σαχάρα που πρέπει να διασχίσει χωρίς δράμι νερό στο σακίδιο. Ναι, θεωρώ καλό και ισορροπημένο ο άνθρωπος να ζει όλα τα συναισθήματα που υπάρχουν, από τα ομορφότερα και πιο ζωηρά έως τα πιο σκοτεινά και άσχημα. Δεν ξεχνώ όμως ποτέ ότι είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, που θέτει τα όρια στη ζωή του. Αργά ή γρήγορα οφείλει να το κάνει στον εαυτό του. Εάν δεν είναι φρόνιμο να ενθουσιάζεται κανείς από ένα sexaki συμπεραίνοντας ότι έκανε τη σχέση της ζωής του, τότε σίγουρα είναι λάθος να αφήνεται κανείς άμετρα στη μοναξιά, απαθής. Είναι πολλοί οι λόγοι που οδηγούν στη μοναξιά: ερωτική απογοήτευση, μοναξιά εντός σχέσης, ερωτική απόρριψη, κοινωνική περιθωριοποίηση / ρατσισμός, απώλεια θανάτου…Μην τις πω όλες, είναι πολλές λέμε! Καμιά φορά η μοναξιά είναι καλό διάλειμμα για τον άνθρωπο, αλλά αυτό συνήθως συμβαίνει όταν η μοναξιά είναι επιλογή και όχι ανάθεμα. Οσο έχω τη ζωή μου στα χέρια μου, μπορώ να θέτω τα όριά μου ή τουλάχιστον να αφήνω τις πόρτες ανοιχτές όταν καίγεται το σύμπαν. Να αφήνω ανοιχτά για να μπουκάρουν οι πυροσβέστες προτού απανθρακωθεί το μέσα μου. Οι φίλοι συνήθως έχουν doubledot διδακτορικό στην πυρόσβεση τέτοιων πυρκαγιών, οπότε έχετέ τους από κοντά, γιατί, αν δεν το καταλάβατε, η μοναξιά είναι πιο βαριά από (την) του τσολιά!! (…what a level πια…!!) Salonikios Salonikios_virus@hotmail.com

Κάντο όπως η Έλλεν! Γιατί η ορατότητα μετράει... (ψαρεύουμε από το διαδίκτυο νέα και ειδήσεις για γυναίκες που βγήκαν από τη ντουλάπα)

and proud. Η Jessica πάλι, αν και straight, είναι κι αυτή θερμός υποστηρικτής των ομοφυλόφιλων. (Εχει κάνει και περασματάκι από το L World.) 9. Lena Headey: Αν και φαντάζομαι ότι θα την ξέρετε οι περισσότερες, για να σας βοηθήσω, αναφέρω τα Imagine me and you (lesbian), Terminator και 300. 10. Katherine Moennig: Αυτή η ξεύγλωτη η Shane από το L World που όλα τα έσφαζε, όλα τα μαχαίρωνε. (Αν είναι δυνατόν, ούτε στο -100 δεν την έβαζα). Στην πραγματική της ζωή, πέπλο μυστηρίου καλύπτει τεχνηέντως τη σεξουαλικότητά της. Πολλά ακούγονται, τίποτα δεν επιβεβαιώνεται. (Αλλά και ποιος χέστηκε, θα μου πείτε. Συμφωνώ απολύτως!)

Επειδή μου αρέσουν πολύ οι λίστες, στο τεύχος αυτό θα σας παρουσιάσω το τοπ 10 (από το τοπ 100!) των αγαπημένων γυναικών των απανταχού λεσβιών, έτσι όπως το ψήφισαν οι χιλιάδες επισκπέτριες του δημοφιλέστατου lesbian site «afterellen.com».

Η συνέχεια της λίστας περιλαμβάνει πολλές out λεσβίες (όλες για την ακρίβεια που το έχουν δηλώσει) κι άλλες ηθοποιούς που έχουν παίξει λεσβιακούς ρόλους (όλες τις υπόλοιπες δηλαδή) και all time classic επιλογές όπως Angelina, Penelope, καθώς και τις δύο δικές μου αγαπημένες Sandra Bullock και Julianne Moor.

Κοινό σημείο των παρακάτω γυναικών είναι ότι όλες έχουν υποδυθεί ή υποδύονται λεσβιακούς χαρακτήρες. Τυχαίο; (δε λέω την απάντηση, τη σιχάθηκα!)

Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται, εγώ έχω κάποιες ενστάσεις αλλά περί ορέξεως...

Τα κορίτσια, λοιπόν, ψήφισαν και αποφάσισαν τα εξής: 1. Olivia Wilde: Οποια βλέπει House ξέρει. 2. Kirsten Stewart: Οποια είναι κάτω από 20, επίσης, ξέρει (καλά και οι υπόλοιπες, αλλά μην το φωνάζετε, Twilight στην ηλικία μας;) 3. Lily Loveless: Η γλυκιά και εσχάτως συμφιλιωμένη με τη σεξουαλικότητά της Ναόμι από την πολύ καλή βρετανική σειρά Skins. (Οσες δεν την ξέρετε, αρχίστε να τη βλέπετε από την 3η σεζόν. Εχει «ειδικό» ενδιαφέρον από εκεί και μετά!) 4. Sara Ramirez: Για τις fan του Grey’s Anatomy η χυμώδης λατίνα Cally Torres. Στη δεύτερη λεσβιακή της σχέση στη σειρά και με πλούσια ακτιβιστική δράση κατά της ομοφοβίας εκτός σειράς είναι πια lesbian icon. 5. Portia de Rossi (πλέον De Generes, λόγω της συζύγου. Λίγο σαχλό αλλά συμβολικό): Η γυναίκα της Ellen De Generes έχει πια τον δικό της λόγο για τα διακαιώματα των λεσβιών και μια θέση στα δωμάτια πολλών νέων κοριτσιών. 6. Kathryn Prescott: Αγνωστη και αυτή στις περισσότερες, όπως και το νούμερο 3 της λίστας, γνωστή όμως και πάλι σε όσες βλέπουν το Skins. Είναι η Emily της σειράς και το ταίρι της Ναόμι. Το τηλεοπτικό ζευγάρι έχει, επίσης, ψηφιστεί ως ένα από τα πιο αγαπημένα λεσβιακά ζευγάρια όλων των εποχών στην τηλεόραση. 7. Jennifer Beals: Αν δεν την ξέρετε, μη συνεχίζετε την ανάγνωση. Αυτή η λίστα δε σας αφορά. (Μα είναι δυνατόν να μην είναι νούμερο 1; Για πάντα;) 8. Jessica Capshaw: Πάλι Grey’s Anatomy και το ταίρι της Cally. H Arizona της σειράς είναι out

MY QUEER LADY! It get’s better! (indeed) Είναι το νέο σύνθημα στο στόμα των εν Αμερική ακτιβιστών και στόχο έχει να δώσει κουράγιο σε όλους του gay και τις λεσβίες εφήβους που παρενοχλούνται, καθυβρίζονται, κακοποιούνται και περιθωριοποιούνται μόνο και μόνο επειδή είναι gay. Στην Αμερική και το εξωτερικό γενικότερα, το gay bushing (ξυλοδαρμός) και το gay bullying (εκφοβισμός) είναι αρκετά συνηθισμένες πρακτικές κατά των gay εφήβων. Εκατοντάδες gay και λεσβίες έφηβοι καταφεύγουν σε τηλεφωνικές γραμμές στήριξης, σε συμβουλευτικά κέντρα και όπου αλλού μπορούν, προκειμένου να ζητήσουν βοήθεια τόσο συναισθηματική, όσο και πρακτική, για να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. (Το μόνο θετικό στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι εκεί υπάρχουν τέτοιες δομές που μπορούν να προσφέρουν εξειδικευμένη βοήθεια). Αν νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στο εξωτερικό και εδώ τα πράγματα είναι πιο ήρεμα, θα διαφωνήσω κάθετα μαζί σας.

Το να σε αποκαλούν χοντρολεσβία, αντρολεσβία, πούστη, πουστάρα, πισωγλέντη, παλιαδελφή, ξεφωνημένη, τραβέλι και ούτω καθεξής είναι τεράστια λεκτική κακοποίηση, την οποία κανένας δε πρέπει να υφίσταται και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να την ασκεί. Το να περπατάς στο δρόμο και να σε κράζουνε είναι κακοποίηση, το να σου πετάνε αυγά και να σε κυνηγάνε δε είναι τρομοκρατία. Πού γίνονται αυτά; Και στην Αθήνα γίνονται, αλλά κυρίως στην επαρχία. Ρωτήστε γνωστούς σας που πέρασαν την queer εφηβεία τους στην επαρχία και όλο και κάτι θα έχουν να σας πουν. Μιλάμε για περιοχές που η περιφρούρηση της κλασικής θηλυκότητας και αρρενωπότητας, (δλδ. άντρας-άντρακλας, γυναίκα-γατούλα) γίνεται με κάθε μέσο. Η δυνατότητα που έχουν οι έφηβοι να ξεφύγουν από αυτή την κόλαση είναι πολύ μικρή, με συνέπεια να κάθονται και να υφίστανται τον κάθε νταή και την κάθε κότα που θα τους προσβάλει και θα τους τρομοκρατεί. Η κακοποίηση είναι καθημερινή και σε πολλαπλές μορφές. Στη σιωπή που επιβάλλεται στους gay εφήβους γύρω από τη σεξουαλικότητά τους, στην έλλειψη υποστηρικτού δικτύου ακόμα και μέσα στις παρέες τους, στο αίσθημα ενοχής, ντροπής και φόβου που τους επιβάλλεται να ζουν, στο ζοφερό μέλλον που πιστεύουν ότι θα έχουν και ότι αξίζουν να το έχουν, στη μοναξιά που αισθάνονται, στο κενό που ζουν και στο μέλλον που δεν ελπίζουν. Σε όλα τα όμορφα συναισθήματα που τους απαγορεύονται και που μπορούν μόνο να ονειρεύονται και κυρίως στην εφηβεία που τους στερούν. Αν είσαι gay, λεσβία, τρανς έφηβη που υφίσταται παρενόχληση οποιασδήποτε μορφής προσπάθησε να βρεις ένα άτομο που να μπορείς να του μιλήσεις και να σε βοηθήσει (έστω και ένα άτομο μπορεί να κάνει τη διαφορά). Υπερασπίσου τον εαυτό σου όσο μπορείς και αντέχεις και σκέψου ότι κάποια στιγμή τα πράγματα όντως θα καλυτερέψουν. Αν είσαι ενήλικας απλά μην επιτρέπεις να συμβαίνει. Σε κάθε κοροϊδία ή βρισιά που θα ακούσεις μπορείς να αντιδράσεις. Σκέψου ότι αντιδράς πάνω από όλα για τον ίδιο σου τον εαυτό. Το ότι παρενοχλούνται πάντα οι πιο αδύναμοι δεν σημαίνει ότι εσύ είσαι στο απυρόβλητο. Μπορεί να μην έχουμε σωρεία αυτοκτονιών από gay εφήβους όπως στην Αμερική, για να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος, αλλά αυτό δεν κάνει το πρόβλημα λιγότερο υπαρκτό. Είναι στο χέρι μας μια διαφορετική κοινωνία. Οσο δε μιλάμε και τα παίρνουμε όλα αψήφιστα, τόσο θα συντηρούμε τον ρατσισμό και την ομοφοβία. Κανείς δεν πρόκειται να διεκδικήσει κάτι εκ μέρους μας, αν δε το διεκδικήσουμε εμείς οι ίδιοι. Τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα αν τα κάνουμε εμείς! Λίνα Λαχανιώτη

Μακροχρόνιες Σχέσεις Το Τελευταίο Παραμύθι Μήπως πρέπει να γίνουμε λίγο πιο κυνικοί; Και από τότε έζησαν για πάντα μαζί αγαπημένοι. Μια ατάκα που ακούς πολύ συχνά στα παραμύθια και η καρδιά σου αγαλλιάζει γιατί σκέφτεσαι ότι το βασιλόπουλο και η μικρή βοσκοπούλα θα είναι ερωτευμένοι και μαζί στον αιώνα τον άπαντα. Μια ιδανική εικόνα που θέλεις να βιώσεις και εσύ γιατί βαθιά μέσα σου ελπίζεις ότι στον άχαρο τούτο κόσμο βρίσκεται το άλλο σου μισό που περιμένει να ζήσετε τον μεγάλο έρωτα! Οταν βέβαια πριν λίγο καιρό χώριζες την τελευταία σου σχέση, δεν σκέφτηκες ότι μερικούς μήνες πριν πίστευες ότι είχες βρει την αδελφή ψυχή σου. Στο παραμύθι, που άκουγες όταν ήσουν μικρός δεν σκέφτηκες ποτέ ότι το πιο πιθανό, είναι η βοσκοπούλα μετά από τον μεγάλο της έρωτα με το βασιλόπουλο, να έχει ξαμολήσει τρία κουτσούβελα και τώρα να ζητάει διατροφή από τη βασιλική αυλή, επειδή τον έπιασε να τσιλιμπουρδίζει με την καμαριέρα! Ακριβώς έτσι γίνεται και με τις καθημερινές σχέσεις. Ερωτευόμαστε, ζούμε το παραμύθι μας και στο τέλος επιστρέφουμε στην πραγματικότητα όπου ο πρίγκιπας έχει γίνει βάτραχος και εσύ πραγματικά αναρωτιέσαι ποια κακιά μάγισσα σου έριξε δηλητήριο στο ποτό σου για να τα βλέπεις όλα ρόδινα. Τι γίνεται όμως αν έχουμε δύο πρίγκιπες; Το σενάριο αυτό είναι από μόνο του δύσκολο να διαβαστεί, όπως ακριβώς είναι και οι gay σχέσεις. Για ένα ομοφυλόφιλο αγόρι που έχει γαλουχηθεί με τα πρότυπα «Μπαμπάς – Μαμά – Οικογένεια», η δημιουργία μιας μακροχρόνιας σχέσης είναι σχεδόν ακατόρθωτη. Οχι γιατί ο νεαρός μας πρίγκιπας δεν είναι ικανός να δημιουργήσει μια σχέση, αλλά επειδή θα προσαρμόσει τη σχέση του στο straight μοτίβο που δεν αντικατοπτρίζει τη σχέση δύο αντρών! Αυτός είναι και ο λόγος της ύπαρξης των ρόλων ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Οι περισσότεροι μεταφέρουμε το μοντέλο της σχέσης των γονιών μας ή το ιδεατό από την κοινωνία, στην προσωπική μας ζωή, θεωρώντας ότι κάπως έτσι θα καταφέρουμε να βρούμε την πραγματική ευτυχία. Μήπως τελικά παίζουμε θέατρο με τον σύντροφο μας, αλλά και με εμάς τους ίδιους; Οταν ένα αγόρι αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο της συζύγου προς τον «αρσενικό» του σύντροφο, τότε δεν αναφερόμαστε σε ένα είδος role playing; Θα μου πεις τα straight ζευγάρια καταφέρνουν να πετύχουν την τέλεια σχέση; Φυσικά και όχι! Απλά τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια συνάπτουν μακροχρόνιες σχέσεις, γιατί υπάρχουν δεκάδες κοινωνικά συμβόλαια, όπως ο γάμος αλλά και η γέννηση ενός παιδιού, που εξασφαλίζουν έναν κοινό στόχο του αντρόγυνου για το μέλ-

λον. Στοιχείο που τα τελευταία χρονιά έχει αρχίσει να ισχύει για την gay κοινότητα. Ετσι λοιπόν μπορεί ο πρίγκιπας να βαριέται οικτρά τη βοσκοπούλα (είναι λιγάκι βλάχα άλλωστε για τα γούστα του), αλλά ο γάμος του μαζί της και η γέννηση του διαδόχου του δίνει μια άλλη προοπτική για τη σχέση τους. Κοινώς η σχέση διατηρείται για πολλά χρόνια, αλλά η βοσκοπούλα – τώρα πια αρχόντισσα βλάχα, έχει γίνει τάρανδος! Στην προσπάθειά του, λοιπόν, το gay ζευγάρι να αποτινάξει τα κοινωνικά στερεότυπα και να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο σχέσης, δοκιμάζει διάφορες προοπτικές, όπως η ελεύθερη σχέση, οι σεξουαλικές συναντήσεις με τρίτους και πολλές ακόμα εκφάνσεις, που θα έκαναν τους χαρακτήρες των παραμυθιών να κοκκινίζουν. Για πολλούς ομοφυλόφιλους, μια σχέση όπου κύρια στοιχεία της είναι η ειλικρίνεια και η συντροφικότητα, αποτελεί το υπέρτατο αγαθό και συμβιβάζονται με την ιδέα ότι ο σύντροφός τους μπορεί να ξενοπηδήξει και αρκούνται στην ατάκα «μπορεί να πάει με όποιον θέλει, πάλι σε εμένα θα γυρίσει», η οποία προέρχεται επίσης από την κοινωνική μας παράδοση! Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι όσα gay ζευγάρια γνωρίζω, που διατηρούν μακροχρόνιες σχέσεις, έχουν υιοθετήσει το παραπάνω πρότυπο και δεν τους απασχολεί τόσο αν ο σύντροφός τους πηγαίνει με άλλους, αλλά αν είναι ειλικρινείς απέναντί τους. Κάτι που μπορεί να φαίνεται απολύτως υγιές αλλά ψυχολογικά δεν είναι. Η ανάγκη των ανθρώπων για συντροφικότητα είναι δεδομένη, όπως και η ανάγκη τους να νιώθουν ποθητοί από τον σύντροφό τους. Οταν, λοιπόν, το ταίρι τους αναζητήσει την ερωτική συντροφιά ενός τρίτου, τότε το πράγμα μάλλον χωλαίνει καθώς τα άτομα που «κερατώνονται», ακόμα και αν το γνωρίζουν, βιώνουν αυτόματα την απόρριψη, η οποία μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα θα έρθει στην επιφάνεια με τη μορφή της εκδίκησης ή του μιμητισμού. Θα μου πείτε, τότε γιατί όλοι όσοι βιώνουν την απόρριψη δεν χωρίζουν; Πώς πολλά άτομα μπορούν να αντέξουν μέσα σε μια ελεύθερη σχέση; Δεν ζηλεύουν; Φυσικά και ζηλεύουν, ενοχλούνται, πληγώνονται, αλλά δεν κάνουν ποτέ το βήμα του χωρισμού, γιατί βρίσκονται σε μια σχέση εξάρτησης που τους το απαγορεύει συναισθηματικά! Είναι αυτό που κοινώς αποκαλούμε δυναμική της σχέσης. Ποιος έχει το πάνω χέρι και ποιος το κάτω. Είναι ερευνητικά αποδεδειγμένο ότι το πρώτο βήμα για την εύρεση ενός τρίτου ερωτικού συντρόφου, την κάνει πάντα το άτομο που έχει το πάνω χέρι στη σχέση (Α΄ Male). Το

περισσότερο πειθήνιο μισό του θα αποδεχτεί την επιλογή του, γιατί στην πραγματικότητα βρίσκεται σε εξάρτηση, οπότε θα συμφωνήσει με τα πάντα για να μην τον χάσει! Συνήθως όσοι αποδέχονται ανοιχτά και άνετα την ερωτική δραστηριότητα του συντρόφου τους με άλλα άτομα, είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποτιμήσει το εγώ τους και βάζουν πάνω από όλα τον σύντροφό τους. Ετσι η ενόχλησή τους και η απόρριψη μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα με στόχο να ευχαριστήσουν τη σχέση τους. Κάπου εδώ πρέπει να σχολιάσουμε ότι τόσο σε μια μονογαμική σχέση, όσο και σε μια πολυγαμική, υπάρχουν και περίτρανες εξαιρέσεις! Ισως κάποιος από τους αναγνώστες που διαβάζει αυτό το άρθρο να έχει πετύχει το Happy End σε μια σχέση, αν και το βρίσκω μάλλον απίθανο! Και δεν είναι κακία... είναι ρεαλισμός! Για όλους τους υπόλοιπους που δεν έχουν βρει τον πρίγκιπά τους, θα πρότεινα να συνεχίσουν να φιλούν τα βατράχια τους, γιατί ίσως να γίνει και κάποιο θαύμα! Ακόμα και αν δεν γίνει, θα έχετε όμορφες αναμνήσεις και περισσότερη σοφία, για να φτιάξετε το δικό σας μαγικό φίλτρο που θα σας κάνει να τα βλέπετε όλα ρόδινα... By Daemian

Η ζωή του Χρήστου και του Άλλου Μια αληθινή μαρτυρία από την Κύπρο Πρόσφατα εντάχθηκε στην ομάδα μας ένα παιδί που ονομάζεται Χρήστος. Μια μέρα, αφού τελείωσε η συζήτησή μας, άρχισε να μας εξιστορεί την δική του αλήθεια: Ο Χρήστος στα 20 του χρόνια, αφού ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε λόγω σπουδών στον Καναδά. Εκεί, μετά από έναν χρόνο σπουδών, γνωρίζει τον Έηταν. Η σχέση προχωρούσε κανονικά, μέχρι που έφτασαν κοντά στα δύο χρόνια. Τότε κατάλαβαν πως αυτό που μοιράζονταν, δεν ήταν επιφανειακό, αλλά μια σχέση ζωής. Αφού ζούσαν στον Καναδά, όπου επιτρέπεται η τέλεση γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, προχώρησαν στη νομική κατοχύρωσή τους ως ζευγάρι. Ο Χρήστος μετά από συνοπτικές διαδικασίες αποκτά και Καναδική υπηκοότητα λόγω του γάμου του με τον Έηταν. Μετά από πέντε χρόνια, η μητέρα του Χρήστου μήνυσε στον ίδιο ότι ο πατέρας του ήταν σε προχωρημένη ηλικία και δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να κρατά την οικογενειακή επιχείρηση και πως θα έπρεπε να επιστρέψει για να την αναλάβει αυτός. Ο Έηταν, ως υπήκοος τρίτης χώρας δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει μόνιμη διαμονή σαν σύζυγος του Χρήστου, αλλά μόνο τριμηνιαία τουριστική βίζα. Ο Χρή-

στος απελπίστηκε, η μάνα του τον πίεζε να επιστρέψει και αυτός κινδύνευε να χάσει για πάντα τον γάμο του. Μια καλή μέρα αποφασίσανε με τον Έηταν να επιστρέψουνε στην Κύπρο ως ζευγάρι και να πολεμήσουν για να κρατηθούν ως τέτοιο. Αυτή η μέρα ήταν πριν τρία χρόνια. Από την ώρα που πάτησαν το πόδι τους στην Κύπρο, κάθε τρεις μήνες αναγκάζονται να πάνε στο Μεταναστευτικό, για να ανανεώσουν την τουριστική βίζα του Έηταν, χωρίς να του δίνουν το δικαίωμα να εργαστεί. Στο Μεταναστευτικό επαναλαμβάνεται κάθε φορά η ίδια ιστορία και η αντιμετώπιση είναι από ρατσιστική μέχρι εξευτελιστική: «Δεν θέλουμε ομοφυλόφιλους στην Κύπρο, να φύγετε!» Στην απαίτηση του Χρήστου, «είμαι Ευρωπαίος και διεκδικώ τα δικαιώματά μου», απαντούν: «Εδώ δεν είσαι Ευρωπαίος, εδώ είσαι Κυπραίος», προσθέτοντας περιπαικτικά, «να μας πας στο ΕΔΑΔ!» (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Το ζευγάρι αναγκάστηκε να κινηθεί δικαστικά για να βρει το δίκιο του. Πρόσφατα είχαν την απάντηση από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου, η οποία δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντική. Το μέχρι τώρα αποτέλεσμα είναι ότι ο Χρήστος διευθύνει την οικογενειακή επιχείρηση και ο Έηταν παραμένει άνεργος στο σπίτι. Υπάρχει

σοβαρό ενδεχόμενο να ζητήσουν την άμεση απέλαση του Έηταν ανά πάσα στιγμή. Το ζευγάρι ήδη προετοιμάζεται για τα χειρότερα. Ψάχνουν ήδη για δουλειά σε Καναδά, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία κ.τ.λ. όπου θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθερα ως ζευγάρι. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν νομοθετήσει πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης ακριβώς για να μην τυγχάνουν ρατσιστικής αντιμετώπισης οι πολίτες τους. Στην Κύπρο ήδη κάποιοι βουλευτές εκφράστηκαν θετικά ως προς την κατοχύρωση των ομόφυλων σχέσεων, δίνοντας την εκκίνηση σε έναν δημόσιο διάλογο, για να επιλυθεί αυτή η έλλειψη στο οικογενειακό μας δίκαιο. Αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει μια μικρή μερίδα του πληθυσμού μας, αλλά αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου για την αυτοδιάθεση. Αν είναι να κρατήσουμε τη δημοκρατία μας σε μια σωστή βάση, οφείλουμε να έχουμε τη διορατικότητα και την ευθυκρισία να βελτιώνουμε την ποιότητα της ζωής μας μέσω των νόμων μας. Φαίδωνας Μεσαρίτης Εκ μέρους της accept, www.acceptCY.org

Trans

Το αδιαμφισβήτητο βραβείο ανδρείας στον αγώνα των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων στην Ελλάδα έχουν κερδίσει επάξια οι τρανσέξουαλ και οι τραβεστί, δηλαδή οι διεμφυλικοί, όπως ονομάζονται στην επίσημη γλώσσα. Από τη Μπέτυ Βακαλίδου που άρθρωσε πρώτη λόγο στα μέσα της δεκαετίας του ’70 μέχρι σήμερα που τολμάνε να μπουν στους διαδρόμους της Βουλής και να διεκδικήσουν πολιτική παρουσία. Την Παγκόσμια Ημέρα Διεμφυλικών στις 20 Νοεμβρίου ελάχιστοι τη γιόρτασαν, αποφάσισα όμως ότι θέλω να γνωρίσω τους ανθρώπους αυτούς καλύτερα: Παρακολουθώντας πρώτα την εκδήλωση που διοργάνωσε το νεοϊδρυθέν Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ κι έπειτα τη χορευτική παράσταση “Καρυοθραύστης”, του Κωνσταντίνου

Ρήγου. Εντάξει, δεν είναι το ίδιο θα πει κανείς, αλλά είναι δύο όψεις του κόσμου που θέλουν να φτιάξουν οι διεμφυλικοί και να ζήσουν σαν κανονικοί άνθρωποι μέσα σε αυτόν, όχι σαν εξωγήινα όντα, που τριγυρίζουν μόνο τις νύχτες ή μόνο σε συγκεκριμένα μέρη που τους ορίζει η καθεστηκυία τάξη των “κανονικών”. Με τον δικό τους τρόπο, τόσο στον πολιτικό όσο και στον καλλιτεχνικό χώρο, οι πρωταγωνίστριες (-τές) τρανς και τραβεστί εγκαταστάθηκαν μέσα σε μία ημέρα σε ένα ευρύτερο συλλογικό υποσυνείδητο από το συνηθισμένο. Η μεν δυναμικότητα του πολιτικού σκέλους, που εκφράζει το ΣΥΔ, έχοντας στην πλάτη του τη συχνά άγρια ανάγκη επιβίωσης που επιβάλει στα μέλη του ο αναγκαστικός τρόπος ζωής τους, ισορρόπησε μέσα μου με την εικόνα του χριστουγεννιάτικου παραμυθιού που θέλει να ζήσει η πρωταγωνίστρια του “Καρυοθραύστη”. Ακόμα και στην ίδια την πολιτική εκδήλωση των διεμφυλικών, τηρούνταν οι ισορροπίες του δυναμισμού με τους χαμηλούς τόνους και

με την παρουσίαση στέρεου πολιτικού λόγου και θεωρητικού προβληματισμού. Συγκινητική ήταν η παρέμβαση, όχι τόσο των εκπροσώπων των άλλων ΛΟΑΤ κινημάτων που υποστηρίζουν το ΣΥΔ, αλλά ενός τρανς άνδρα, του Άγγελου Σιδηρόπουλου, ο οποίος έβλεπες καθαρά ότι μιλούσε πρώτη φορά σε ένα ευρύτερο άγνωστο κοινό για την απόφασή του και για τον τόπο που μεγάλωσε. Το τρακ του ήταν από τα πιο αυθεντικά στοιχεία της βραδιάς και έδειχνε έναν άνθρωπο που θα προτιμούσε να παραμείνει σπίτι του και να ζήσει ήσυχος τη ζωή του. Δυστυχώς, όμως, η πολιτεία τον αναγκάζει να διεκδικήσει τα αυτονόητα δικαιώματά του και να βγει στον δρόμο να εκπροσωπήσει τους υπόλοιπους διεμφυλικούς με όποιο μέσο διαθέτει, ακόμα και με αυτό το τρακ, γιατί στη Δραπετσώνα όπου μεγάλωσε, έμαθε να αγωνίζεται. Βεβαίως, δεν χωράνε λόγια για την παρέμβαση του μέλους του διοικητικού συμβουλίου του ΣΥΔ, Μαρίνας Γαλανού, η οποία σάρωνε

Όταν τις γνωρίσεις, η επιλογή ανάμεσα σε άνδρα ή γυναίκα φαντάζει βαρετή! τα πάντα στο πέρασμά της με έναν αέρα που θα ζήλευαν πολλές γυναίκες του πολιτικού χώρου. Θα ήθελα πολύ να είμαι μπροστά την ώρα που έμπαινε στα γραφεία των κομμάτων στη Βουλή και τους παρέδιδε το ψήφισμα για τα δικαιώματα και την Παγκόσμια Ημέρα Διεμφυλικών. Ειδικά όταν ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να δεχτεί το ψήφισμα (ο μοναδικός), επειδή “δεχόμαστε εκατοντάδες ψηφίσματα κάθε μέρα”... Χωρίς να θέλω να αδικήσω τους άλλους εισηγητές, καθώς είναι θέμα καθαρά υποκειμενικό, θα πω ότι, φυσικά, η παρέμβαση του Γρηγόρη Βαλλιανάτου άγγιξε όλους τους παρευρισκόμενους. Με τη διαφορά ότι μας διάβασε τον επίλογο από το πολύ γνωστό βιβλίο της Μπέτυς Βακαλίδου, όπου παραδέχεται ότι αρχικά δεν συμφωνούσε με τις εγχειρήσεις διόρθωσης φύλου και όταν κατάλαβε το λάθος της, όχι μόνο ζήτησε συγχώρεση από τις υπόλοιπες τρανς,

αλλά έκανε και η ίδια εγχείρηση. Στο θεωρητικό τοπίο, η τεκμηρίωση της ταυτότητας του φύλου και το άγχος ή ο φόβος των σημερινών κοινωνιών να ενσωματώσουν το άγνωστο - γι’ αυτές - στοιχείο των διεμφυλικών παρουσιάστηκε ολοκληρωμένα από την καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, Αλεξάνδρα Χαλκιά. Η ίδια μίλησε για την πολιτική στάση των διεμφυλικών που αντιδρούν στο κυρίαρχο δίπολο “άνδρας/γυναίκα”, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν κι άλλες επιλογές από αυτές που μας επιβάλουν οι άλλοι, για να μας ελέγχουν. Και η μεγαλύτερη αδικία που συντελείται εις βάρος των διεμφυλικών, αυτό που δεν τους αφήνει να νιώσουν ως ολοκληρωμένα μέλη της κοινωνίας, είναι η αντιμετώπισή τους στους χώρους εργασίας, η οποία τους εξωθεί στην πορνεία, καθώς “προκαλούν τις νοηματοδοτήσεις του φύλου, όχι μόνο από άποψης σεξουαλικότητας”, όπως ανέφερε η κυρία Χαλκιά.

Ερχόμαστε εδώ να δούμε το παράδειγμα της Μυρτώς Κοντονή, της πρωταγωνίστριας του “Καρυοθραύστη”, στην οποία ο καλλιτεχνικός κόσμος και το θεατρικό κοινό έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό από αυτό για το οποίο την προόριζε η επιλογή της, όπως συνέβη και με τη Μίνα Ορφανού (τη θρυλική πλέον Στρέλλα). Το αν η αποδοχή θα είναι ανάλογη, κανείς δεν το ξέρει, αλλά και μόνο το χειροκρότημα στο τέλος της παράστασης, το οποίο επαναλήφθηκε τρεις φορές, είναι ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει το σαββατόβραδο ενός ανθρώπου, αντί για ένα... βρώμικο κρατητήριο. Και η κυρία Κοντονή είχε σπουδάσει κλασικό και μοντέρνο χορό στην προηγούμενη… ζωή της, προ της “διόρθωσης” φύλου, αλλά η επιλογή που έφερε στον καλλιτεχνικό κόσμο την άγνωστη μέχρι πρότινος Μυρτώ, συνοψίζεται στο τατουάζ που έχει “χτυπήσει” στο χέρι της: “I did it my way”.

του Πέτρου Αλεξανδρή

��

� �

�� !�" �� #$��%�

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας με έναν άλλο μύθο της Ελλάδας, το ταξίδι προς την αυτογνωσία παρέα με έναν μεγάλο ποιητή, το ζευγάρι των θαυμαστών που “χτυπήθηκε” από το AIDS και η μικρή συγκινητική ιστορία μιας κόκκινης καρφίτσας είναι μερικές από τις μικρές αλήθειες στη ζωή ενός ειδώλου, που μπροστά στην πολύχρονη καριέρα του και στους πολυάριθμους πλατινένιους του δίσκους, προσπερνάμε. Κι όμως, ο Μάνος, ο Νίκος, ο Κλάους και άλλοι μικροί και μεγάλοι άντρες στη ζωή της Νανάς Μούσχουρη, προσδιόρισαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τη ζωή της μέχρι σήμερα, τον αγώνα της να ξεπεράσει τις ανασφάλειές της, τις προσπάθειες να στηρίξει από νωρίς το δικαίωμα όλων στην ελευθερία και την ισότητα. Ενα πράγμα μόνο δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει:

Οι μεγάλες μου στιγμές ήταν όταν ο κόσμος με αποδέχτηκε όπως είμαι

Νάνα Μούσχουρη Συνέντευξη στους Γιάννη Παπαγιαννόπουλο, Luca Ferrier

ΝΑΝΑ Εχουμε πολύ άγχος, που σας έχουμε απέναντί μας. Το άγχος είναι κάτι που δε σου φεύγει ποτέ, εγώ το έχω ακόμα. Είναι λίγο το άγνωστο, η αγωνία, θα γνωρίσεις κάποιον… είναι λογικό. Από τη στιγμή που δεν έχεις άγχος όταν τραγουδάς, θα πει ότι δεν αισθάνεσαι και τίποτα. Να αρχίσουμε με την 4η Ιουλίου του 1957; Ενα αεροπλανοφόρο… Ηταν η πρώτη φορά που ανέβηκα στη σκηνή, για να αντικαταστήσω τη Ζωίτσα Κουρούκλη, γιατί αρρώστησε την τελευταία στιγμή. Πολύ δύσκολη αρχή, γιατί, ενώ ήμουνα σίγουρη ότι επρόκειτο να τραγουδήσω και οι φίλοι μου και οι μουσικοί το ίδιο, όταν με είδε ο ατζέντης εκείνη την εποχή τρομοκρατήθηκε με την εμφάνισή μου. Παρ' όλα αυτά εγώ βγήκα στη σκηνή και όταν τελείωσε... ήταν μια μεγάλη επιτυχία! Το συμπέρασμα είναι ότι η εμφάνιση είναι περισσότερο από αυτό που δίνεις. Πώς το δίνεις... Και αν ο άλλος έχει διάθεση να σε ακούσει και αν εσύ έχεις διάθεση να σ’ ακούσουν. Πολλοί άνθρωποι, έχουν ανάγκη από αγάπη. Για να βρεις την αγάπη πρέπει να δώσεις και αγάπη. Εγώ είχα την τύχη να το δείχνω από την ώρα που άρχισα να ανεβαίνω στη σκηνή, παρόλο που μέσα μου έλεγα: «Θα τους αρέσω; Δε θα τους αρέσω;» Είχα την αμφιβολία, η οποία έχει σχέση και με το άγχος το δικό σας. (Γέλια)

Θυμάμαι πάρα πολλές: Την πρώτη φορά στο φεστιβάλ εδώ, που ξαφνικά όλοι με χειροκρότησαν και είπαν ότι τραγουδάω καλά, το πρώτο φεστιβάλ της Βαρκελώνης, ο πρώτος μου δίσκος στη Γερμανία, η πρώτη φορά στο Παρίσι... Αλλά, ξέρετε, ακόμη μου μένει κάτι που με κάνει, παρ’ όλες τις μεγάλες επιτυχίες, να έχω δισταγμό. Φοβάμαι πολλές φορές μήπως με απορρίψει η κοινωνία, ο κόσμος που μ’ ακούει. Αυτός ήταν πάντα ο φόβος μου. Οι μεγάλες μου στιγμές, λοιπόν, ήταν όταν ο κόσμος με αποδέχτηκε όπως είμαι. Γιατί εμένα το κόμπλεξ της νεότητάς μου ήταν ότι ήμουν παχιά και πίστευα ότι κανένας δε μ’ αγαπούσε. Αλλά όταν τραγουδούσα όλοι με ακούγανε. Κι αυτό έγινε η ασφάλεια στη ζωή μου. Εγινε ο τρόπος σας να επικοινωνείτε με τον κόσμο. Να πείτε αυτά που θέλετε...

γίνεις σπουδαίος, για μένα δεν είναι αυτό, ούτε να γίνεις γνωστός. Από τη στιγμή που σε ακούν και σε προσέχουν θα πει ότι σε αναγνωρίζουν… και τους αρέσεις. Προσωπικά δεν ονειρεύτηκα να πάω έξω, δεν ονειρεύτηκα να γίνω πολύ γνωστή ή αγαπητή, το μόνο που ήθελα, ήταν να τραγουδώ. Ευγνωμονώ τη ζωή γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να τραγουδήσω και μου ‘δωσε και όλα τα άλλα. Ηρθαν και είναι ευπρόσδεκτα, δεν τα διώχνω... Αλλά δεν ήταν ο σκοπός. Κάποιος το έχει γράψει ότι η ζωή δεν είναι ένας προορισμός μόνο, είναι το ταξίδι, γιατί όταν έχεις φτάσει στον προορισμό τα πάντα τελειώνουν, αλλά όσο ταξιδεύεις υπάρχει περίπτωση να μάθεις. Και στη ζωή μου είχα αυτή τη χάρη να μαθαίνω συνέχεια, να αλλάζω στυλ. Τραγούδησα jazz, κλασικά αλλά και με

Ακριβώς. Οταν είσαι νέος δεν το έχεις προσδιορίσει ακόμη, τι είναι αυτό που ζητάς, αλλά στο βάθος είναι η αναγνώριση, η αγάπη. Η αναγνώριση δεν είναι να

Ακριβώς! Το δικό σας όμως άγχος κράτησε 50 χρόνια... το δημιουργικό σας άγχος. Ποιες είναι οι έντονες στιγμές που θυμάστε, από αυτή τη μοναδική καριέρα;

“Η ζωή εξελίσσεται με τους νέους, εκείνοι έχουν τη δύναμη, τον ενθουσιασμό και τις ιδέες. Ο κόσμος δε μπορεί να εξελιχθεί με τους μεγάλους.”

ΝΑΝΑ πολύ σεβασμό καθετί άλλο, ακόμα και country, gospel. Σχεδόν τα πάντα. Εκτός από heavy metal… Δεν ήταν κάτι που το είχα σχεδιάσει. Οταν θέλεις κάτι να κάνεις, πρέπει να το μάθεις όσο το δυνατό καλύτερα. Επί 50 χρόνια, πηγαίνω στο σχολείο. Επιπλέον των προηγούμενων που είχα πάει. Και πηγαίνω ακόμη γιατί η ζωή εξελίσσεται! Σήμερα ας πούμε που ήμαστε σε αυτό το στούντιο, είμαι με παιδιά 28-30 χρονών. Από εκεί μαθαίνω αυτό που δε μπορώ εγώ να δώσω στους νέους. Η ζωή εξελίσσεται με τους νέους, εκείνοι έχουν τη δύναμη, τον ενθουσιασμό και τις ιδέες! Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο τώρα; Ναι. Ο κόσμος δε μπορεί να εξελιχθεί με τους μεγάλους. Είναι όπως οι πολιτικοί και όλοι αυτοί. Η νεολαία σήμερα γεννιέται με τους υπολογιστές και τα ψηφιακά συστήματα και όλα αυτά, το έχει στο αίμα της. Εμείς είχαμε άλλα πράγματα όταν γεννηθήκαμε. Πήραμε κάτι από τους παλιούς, βεβαίως και το φέραμε μέχρι εδώ. Από εδώ και πέρα οι νεώτεροι πρέπει να πάρουν κάτι και να πάνε παραπέρα. Αποφάσισα να ξαναγυρίσω στις ρίζες μου, στην Ελλάδα και να ψάξω μέσα στην παραδοσιακή μουσική. Εχετε πει ότι σήμερα το τραγούδι έχει γίνει θέαμα και όχι ερμηνεία. Ναι. Το πιστεύω ότι έχει γίνει θέαμα. Δεν είμαι αντίθετη στο να υπάρχει θέαμα, ο κόσμος το έχει ανάγκη. Αλλά δε μπορείς να γίνεις όσο πιο παράξενος και πιο περίεργος για να τραβήξεις τον κόσμο. Το πιο σημαντικό είναι η μουσική. Τώρα το θέαμα έχει γίνει πιο σημαντικό από τη μουσική. Σε αυτά τα «κέντρα» δε μπορείς να μιλήσεις. Τραγουδάνε όλοι και κανείς δε χειροκροτεί. Το χειροκρότημα είναι η αναγνώριση για τον καλλιτέχνη. Με την αγάπη και το συναίσθημα που προκαλέσατε στον κόσμο, σας έχει θεωρήσει δική του. Οι Ισπανοί θεωρούν τη Νανά λατίνα, οι Γάλλοι Γαλλίδα, και σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην Ταϋλάνδη είχα μια διαφωνία με μια Κινέζα πωλήτρια, η οποία επέμενε, γιατί ακουγόταν ένα κινέζικό σας τραγούδι, ότι είστε Κινέζα!

τηλεόραση, ότι έχετε καταφέρει να κάνετε μια αίθουσα γεμάτη Κινέζους να δακρύσουν, χωρίς να μιλούν γαλλικά. Ναι (γέλιο), τραγουδούσα το «Plaisir d’amour» ή και το «Χάρτινο το φεγγαράκι». Να βλέπεις τους ανθρώπους, που δεν καταλαβαίνουν τίποτα απ’ ό,τι λες και ονειρεύονται όπως θέλει ο καθένας. Η μαγεία ενός τραγουδιού είναι ότι μπορεί να μην έχει σχέση με αυτό που εσύ εννοείς όταν το τραγουδάς, αλλά όταν το ακούει ο άλλος, το μεταφέρει, το αφομοιώνει. Εχω ερμηνεύσει τραγούδια του Bob Dylan, του Leonard Cohen, μεταφράζοντάς τα λίγο με τον τρόπο μου και με πάνε σε μια κατάσταση που με αφορά. Η ουσία του τραγουδιού βρίσκεται στο ότι ο καθένας έχει την ελευθερία να το μεταφράσει

με την ταυτότητά του, με τη νοοτροπία του και με τη ζωή του. Κατά τη διάρκεια της καριέρας σας έχετε αγωνιστεί και για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ξεκινήσατε το 1966 με τον Harry Belafonte όταν κάνατε την τουρνέ στην Αμερική που είχατε δεχτεί και απειλές για το επίμαχο φιλικό φιλί που του είχατε δώσει επί σκηνής. Πιστεύετε οτι έχει αλλάξει κάτι από το 1966 μέχρι σήμερα σε θέματα διακρίσεων; Οι διακρίσεις δεν είναι οι ίδιες που ήταν εκείνη την εποχή, αλλά στη βάση τους πιστεύω ότι παραμένουν. Πλέον μπορώ να σας πω πως έχουν αντιστραφεί. Γίναμε σκλάβοι της εκφράσεως «politically correct» και σε αυτό φταίνε οι πολιτικοί. Φταίνε διότι εκείνοι έχουν ανάγκη αυτές τις διακρίσεις, διότι μπορούν να πούνε «ναι εντάξει το αφαιρούμε αυτό», για να μπορέσουν να έχουν ένα αβαντάζ. Πιστεύω ότι η πολλή ελευθερία, χωρίς να έχουμε μάθει να σεβόμαστε τους άλλους, έχει κάνει κακό, κατά κάποιο τρόπο. Εχετε, επίσης, δώσει συνέντευξη πριν χρόνια στο gay γαλλικό περιοδικό “TETU” και γενικότερα αν κρίνω απ' ότι διάβασα, έχετε υποστηρίξει τα δικαιώματα των γκέι και των οροθετικών. Τα υποστηρίζω. Να σας πω ποιο ήταν το μεγαλείο στη ζωή μου: Οταν ήμουνα 17-18 χρονών, γνώρισα τον Μάνο Χατζιδάκι και όλη εκείνη την παρέα του Φλόκα: Τον Νίκο Γκάτσο, τον Τσαρούχη, τον Μόραλη, τον Κούνδουρο, τον Κακογιάννη και τη Μελίνα Μερκούρη. Ο καθένας ήταν ιδιαίτερος, έμαθα να σέβομαι και την ελευθερία και την ύπαρξη του ανθρώπου. Ημουνα ερωτευμένη με τον Μάνο Χατζιδάκι αλλά... εκείνος δεν ήτανε (γέλια). Οπως και με το Νίκο Γκάτσο ήμουν ερωτευμένη. Μιλάω πάντα για πνευματικό έρωτα. Η συντροφιά ήταν τόσο ελεύθερη, αλλά με σεβασμό ελεύθερη. Κι έπειτα ήταν ένας χώρος που οι άνθρωποι εύκολα αισθάνονται σαν να έχουν μπει στο περιθώριο από την κοινωνία. Κι εγώ ήμουν από εκείνους που ήθελα, αντιθέτως, να μπω μέσα στην κοινωνία. Η ανάγκη της αγάπης και της αναγνώρισης που έχουμε φυσιολογικά... Το αισθάνεται η γκέι κοινωνία νομίζω και γι’ αυτό ήμουνα πάντοτε ευπρόσδεκτη.

Οχι!!!! Σοβαρά;;;

Και ιδιαίτερα αγαπητή. Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένα σύμφωνο κοινωνικής συμβίωσης ή ένας γκέι γάμος; Η κάτι αντίστοιχο;

Είναι αυτό που ο Jean-Claude Brialy είχε αναφέρει σε μια εκπομπή στη γαλλική

Εγώ πιστεύω ότι η ισότητα δεν επιβάλλεται με νόμους. Τα πράγματα στην κοινωνία θα

ΝΑΝΑ “Οι άνθρωποι, όταν αγαπιούνται, πρέπει να μεγαλώνουν σαν τα κυπαρίσσια, παράλληλα. Να μην πέφτει ο ένας να σκιάζει τον άλλο.”

έπρεπε να υπάρχουν χωρίς να υπάρχει νόμος. Βέβαια, εφόσον υπάρχει νόμος, θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη ισότητα και σε αυτό. Η ισότητα έχει δίπλα της και μια λέξη σεβασμού. Θυμάμαι όταν ήμουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - ήταν το μόνο μέρος που έβλεπα αυτά τα πράγματα - πρόεδρος ήταν ένας Ολλανδός, ο Peter Pex. Ηταν παντρεμένος, είχε δύο παιδιά και η κόρη του ήταν μάλιστα βοηθός του. Σε μια στιγμή της ζωής του ερωτεύτηκε ένα παλικάρι και αποφάσισε να ζήσει αλλιώς. Και καθίσανε σαν μορφωμένοι άνθρωποι με τη γυναίκα του και της είπε «από εδώ και πέρα αποφάσισα να ζήσω διαφορετικά». Φοράτε σχεδόν πάντα αυτή την περίφημη καρφίτσα – κορδέλα που αφορά το AIDS. Μας έχουν πει πως κρύβει από πίσω της μια ιστορία. Ναι, μια πολύ συναισθηματική ιστορία. Κάποτε, λοιπόν, είχα μέσα στους θαυμαστές μου έναν Δανέζο, τον Κένεθ και μάλιστα όταν με βλέπει, με λέει mom (μαμά)! Το παιδί αυτό είχε μεγαλώσει με τα τραγούδια μου, ήτανε κάπου 19 χρονώ τότε. Ερχόταν σε όλες τις παραστάσεις. Στην αρχή ερχότανε μόνος του, αλλά μετά ερχόταν με τον φίλο του, τον Κλάους. Αφού τελείωνα την παράσταση, όλος ο κόσμος ερχόταν απ’ έξω για αυτόγραφα. Και εκείνος έμενε πάντοτε τελευταίος κι έλεγα «καλησπέρα» και στον Κλάους, ο οποίος στεκόταν στην πόρτα. Ητανε πάντοτε ντροπαλός και μια βραδιά του λέω: «Κλάους, τι σου συμβαίνει; Εχεις κάτι; Πες μου το, γιατί σε βλέπω πάντοτε σε μια γωνία». Και μου λέει: «Οχι, αλλά... βαριέμαι». Τον ρωτάω: «Τι βαριέσαι;» «Βαριέμαι», μου είπε, «στην παράσταση». Λέω: «Ε, τότε τι έρχεσαι;» «Για χάρη του Kένεθ». Και τους πιάνω και τους δυο και τους λέω: «Οι άνθρωποι, όταν αγαπιούνται, πρέπει να μεγαλώνουν σαν τα κυπαρίσσια, παράλληλα. Δηλαδή να μην πέφτει ο ένας να σκιάζει τον άλλο».

Μετά από μερικά χρόνια, μου λέει ο Κένεθ: «Εχει γίνει ένα θαύμα. Ο Κλάους κάθεται και περνά την ώρα του ακούγοντας τα τραγούδια σου και τώρα εκείνος είναι που με φέρνει να βλέπω την παράσταση». Ενα χρόνο αργότερα, κάναμε δύο παραστάσεις στο Tivoli Gardens της Κοπεγχάγης. Ο Kένεθ πάλι είναι εκεί, μου λέει «ξέρεις, ο Κλάους θα έρθει μόνο στην τελευταία παράσταση και, αν είναι δυνατόν, θέλει να τραγουδήσει», γιατί στο τέλος τραγουδούσα ένα δανέζικο τραγούδι, το «Little Ole», που ήταν το αγαπημένο του. Και λέει: «Εχει τα γενέθλιά του και θέλει να ανέβει στη σκηνή, για να το τραγουδήσει μαζί σου». Του λέω «αποκλείεται. Αυτό μη μου το ζητάτε. Δεν μπορώ να κάνω χάρη σε σένα, μετά θα θέλει και κάποιος άλλος και είναι μεγάλη η ευθύνη μου». Εφτασε η τελευταία μέρα και τη στιγμή

ΝΑΝΑ που ετοιμαζόμουνα να του ευχηθώ χρόνια πολλά από τη σκηνή, δεν ξέρω τι μου ήρθε και λέω «επειδή έχει και τα γενέθλιά του, ίσως ο Κλάους να ανέβει μαζί μου εδώ πάνω να με βοηθήσει στα δανέζικα. Δεν πρόλαβα να το πω, είχε ήδη πηδήξει πάνω στη σκηνή και, βεβαίως, τραγουδήσαμε πάρα πολύ φάλτσα, αλλά έκανε πραγματικότητα το όνειρο της ζωής του. Δεν ειδωθήκαμε για ένα διάστημα, αλλά μετά από λίγο καιρό άρχισα να παίρνω γράμματα και τηλεφωνήματα από τον Κένεθ ότι ο Κλάους δεν είναι καλά και… κάτι συμβαίνει. Πέρασαν έξι μήνες και ξαναπήγα στο Tivoli. Στο τέλος της παράστασης μου έδωσε ένα φακελάκι με αυτή την καρφίτσα και ένα γράμμα από τον Κλάους που ήτανε πάρα πολύ συγκινητικό. Μου έγραφε ότι από τη στιγμή που έμαθε ότι είναι οροθετικός, η μόνη του παρηγοριά ήτανε τα τραγούδια μου σ’ οποιαδήποτε γλώσσα. Τα άκουγε και αυτό του έδινε δύναμη και βεβαίως την ημέρα που τραγούδησε μαζί μου ήταν απο τις ωραιότερες στιγμές της ζωής του. Μετά δεν μπορούσε να βγαίνει έξω. Είχε αρχίσει η αρρώστια, δεν ήτανε πολύ βαριά... ήτανε συγκινητικό το γράμμα του και το έχω ακόμα... (βουρκώνει και η φωνή της τρέμει), αλλά «μη στενοχωριέσαι», μου λέει, «δεν έφυγα μόνος μου, γιατί σε είχα συντροφιά με τα τραγούδια σου». Και ο Κένεθ; Για πολύ καιρό μετά ήταν απαρηγόρητος. Μου έγραφε πολύ και του έγραφα κι εγώ και μετά άρχισε να... ανυπομονεί, «δε θα βρω ποτέ κάποιον άλλο» και του έλεγα: «Κοίταξε να δεις, στη ζωή δεν πρέπει να ψάχνεις. Δεν είμαι μοιρολάτρης, αλλά σε μια στιγμή η τύχη σου φέρνει κάποιον. Μην ψάχνεις», του λέω, «γιατί θα είσαι συνέχεια απογοητευμένος». Σε μια στιγμή μου λέει «βρήκα τον Martin. Είναι τελείως διαφορετικός, βεβαίως», αλλά βρήκε κάποιον. Πρέπει να προσπαθείς να βρεις θετικές απαντήσεις, να ασχοληθείς με κάτι που αγαπάς στη δουλειά σου, γιατί και η δουλειά είναι παρηγοριά. Δυστυχώς είναι πράγματα τα οποία δεν ξαναγυρίζουνε πίσω. Πρέπει να βρεις έναν τρόπο να το αποδεχθείς και να προχωρήσεις. Προαναφέρατε οτι πασχίζατε να σας αναγνωρίσει η κοινωνία, να επικοινωνήσετε μαζί της. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν ακόμη και σήμερα πολλοί γκέι λόγω της ομοφοβίας, αλλά και οι οροθετικοί. Ποια είναι η θέση σας για τις διακρίσεις που υφίστανται; Τι θα λέγατε σε αυτούς τους ανθρώπους; Αυτό ακριβώς είναι από τα χειρότερα. Ο φόβος προέρχεται από το ότι δεν πληροφορούν σωστά τον κόσμο. Ολα αυτά που κάνουν,

πιστεύω, ακόμα και ο Πάπας, τα βρίσκω πάρα πολύ λάθος, διότι η προφύλαξη, που είναι αναγκαία σε τέτοιες καταστάσεις, είναι θέμα καθαρά πληροφόρησης. Οταν πήγαινα εγώ στο σχολείο δεν τολμούσες να μιλήσεις για σεξ. Η αμάθεια σε κάνει όχι μόνο να μένεις πίσω, αλλά σου δημιουργεί κόμπλεξ. Ο φόβος του αγνώστου, του διαφορετικού. Οταν ένα παιδί έγραφε με το αριστερό χέρι, του σπάγανε το χέρι, κατάλαβες; Σήμερα ο περισσότερος κόσμος γράφει με το αριστερό χέρι. Γιατί έχει την ελευθερία να διαλέξει ανάλογα με τη φύση του. Οπως να διαλέξει να ζήσει ως ομοφυλόφιλος ή όχι. Η φύση του τον ωθεί και αυτό πρέπει να το αποδεχθεί ο άλλος. Δεν είναι διαφορετικός, είναι όπως κάποιος ας πούμε που ξεκινάει και παίζει πιάνο από πολύ μικρός, χωρίς να έχει πάει στο ωδείο, χωρίς τίποτα, κάτι τον σπρώχνει να το κάνει. Δε μπορείς να του το απαγορεύσεις. Η δεν διώxνουμε κάποιον από το ωδείο επειδή τραγουδάει jazz... Ακριβώς (γέλια), έχετε δίκιο δε το είχα σκεφτεί. Ξέρετε, μια ορισμένη περίοδο στη ζωή μου προσπαθούσα να μάθω, να δουλέψω, να έχω οικογένεια, να τα βολέψω όλα και δεν είχα τον καιρό να δω τι μου είχε συμβεί. Αλλά από μια στιγμή και μετά κατάλαβα οτι έπρεπε να ξαναδώ γιατί είμαι έτσι. Γιατί παραδείγματος χάρη αντιδρώ σε μια κατάσταση με έναν ορισμένο τρόπο, ενώ θα μπορούσα να αντιδράσω διαφορετικά. Γιατί φοβάμαι. Σε αυτή την αναζήτηση του εαυτού μου, με βοήθησε πολύ ο Νίκος ο Γκάτσος, ο οποίος από μακριά στο τηλέφωνο με άκουγε να τον ρωτάω... γιατί αυτό, γιατί εκείνο, γιατί το άλλο... Συζητούσαμε λιγάκι και μετά μου έλεγε: «Εγώ μπορώ να σου δώσω μια απάντηση αλλά θα αφορά εμένα, αυτό που είμαι εγώ αυτή τη στιγμή. Οσα μου λες δεν τα αισθάνομαι με τον ίδιο τρόπο, που εσύ μου τα εξηγείς και τα έζησες. Αρα θα πρέπει να ψάξεις μέσα σου γιατί σε πείραξε ή σε οδήγησε κάτι. Απο εκεί και πέρα θα φτάσεις στην αυτογνωσία και μετά θα μπορέσεις να καταλάβεις και τους άλλους». Αρα ποια είναι η συμβουλή σας στους αναγνώστες μας; Μπορεί να φτιάχνεις παπούτσια, μπορεί να καθαρίζεις πατώματα, μπορεί να κάνεις ό,τι θες στη ζωή, να τραγουδάς, να γράφεις. Δεν έχει σημασία τι κάνεις... είναι γιατί το κάνεις. Το κάνεις από ανάγκη και διότι εσύ μπορείς να γράφεις. Το κάνεις, όμως, με τον καλύτερο τρόπο... Ο,τι καλύτερο δίνεις αυτό είναι το πιο σημαντικό.

ε μ τ ά ο μ ν ε H λ ο IV Π

ρ ώ θ π ν α ο ι υ χ ς Ό με HIV Ο HIV μας αφορά όλους! Μπορεί να είμαι ο φίλος σου, η κολλητή σου, ο γκόμενος σου, ο αδερφός σου, το παρσέ σου... Προφυλάξου από την έκθεση στον ιό, όχι από τους ανθρώπους. Ευχαριστούμε τους συνεργάτες, φίλους και φίλες αναγνώστες και αναγνώστριες που φωτογραφήθηκαν εθελοντικά για το αφιέρωμά μας κατα του στίγματος για HIV άτομα.

human immun Μπορώ να γράψω πολλές σελίδες για την αγωνία, τη μοναξιά και το αδιέξοδο, που μπορεί να σε κάνει να νιώσεις η φράση «πρέπει να επαναλάβουμε το test, μέχρι τότε μη κάνετε σεξ με οροθετικό άτομο χωρίς προφυλακτικό». Μπορώ να γράψω αμέτρητες ιστορίες για σχέσεις που τελειώσανε στην είδηση ενός θετικού αποτελέσματος, για φιλίες που σταματήσανε μπροστά σε μια «ηθική» αποστροφή. Για τις πρώτες επαφές με γιατρούς, για τα καινούργια status στα profiles. Δε θέλω να γράψω για τίποτα από όλα αυτά. Θέλω να γράψω για ένα «θετικό» HIV positive status.

μαρτύριο μέχρι να περιμένει τη μέρα τη στερνή. Ωραία αυτά για καμιά σειρά στην τηλεόραση. Τα πράγματα είναι διαφορετικά. Είναι θετικός και σε αυτό. Δεν υποτιμώ τη σοβαρότητα του θέματος, ούτε μπορώ να ορκιστώ πως είναι εύκολο να το διαχειρίζεται κανείς. Απλά αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι, είναι πως το να είσαι φορέας είναι άλλη μια πολύ σημαντική πλευρά της ζωής κάποιου. Οχι, όμως και ολόκληρη η ζωή του. Μια πλευρά, που με την κατάλληλη βοήθεια και γνώση, μπορεί να τη διαχειριστεί και να την κάνει να λειτουργήσει προς το καλύτερο για αυτόν.

Είναι ειρωνικό πώς το «θετικός» έχει μια αρνητική εσωτερικά έννοια, και πώς το «αρνητικός» μια αντίστοιχη θετική. Δημιουργείται ένα χιαστό σχήμα εννοιών, που μπερδεύει κάπως τα πράγματα. Ας το αντιστρέψω εντελώς εικονικά: Είναι αρνητικός στο να είναι απόλυτα υγιής, έχει HIV. Είναι θετικός στο να είναι απόλυτα υγιής, δεν έχει. Πρέπει να καταλάβουμε πως έχουμε να κάνουμε με ένα γλωσσικό και λογικό λάθος, που στοιχίζει σε ανθρώπους. Το να έχει διαγνωσθεί κανείς θετικά στην εξέταση για τον ιό δε σημαίνει πως ολόκληρος είναι ο ίδιος ο ιός, πως είναι καταδικασμένος σε ένα διαρκές

Το όνομά του, άλλωστε, το δηλώνει ξεκάθαρα. Προσβάλει ανθρώπους. Ετεροφυλόφιλους, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους. Δεν προσβάλει σεξουαλικές συμπεριφορές και επιλογές, αλλά ανθρώπους. Τους φίλους μας, τα αδέρφια μας τους/τις συντρόφους μας, εμάς τους ίδιους σε τελική ανάλυση. Δεν αποτιμά την αξία κανενός. Δυνητικά μπορεί να επηρεάσει τον οποιονδήποτε.

του Βασίλη Νικορέλου

Κάθε κοινωνία οργανώνεται με βάση τους αποκλεισμούς της. Από τη Σπιναλόγκα του Mega μέχρι και τη σημερινή κατάσταση απέναντι

nodeficiency virus στους οροθετικούς δεν μας χωρίζουν και πολλά ωστόσο. Η αγαπημένη ελληνική γραφειοκρατία και ο νομοθέτης της, κατατάσσουν τους θετικούς σε HIV ως υψηλά ανάπηρους. Αν προσπαθήσει κανείς να διαβάσει πίσω από αυτή την καταχώρηση, αντιλαμβάνεται γρήγορα την αμηχανία της πολιτείας απέναντι σε μια κοινωνική πραγματικότητα. Πολύ περισσότερο καταλαβαίνει κανείς πως εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν αποκλεισμό: Εμείς οι υγιείς, εσείς οι ανάπηροι, άρα ανίκανοι, άρα ανήμποροι. Κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο ως συλλογισμός και μόνο, και καταρρίπτεται εύκολα από την καθημερινή εμπειρία. Ωστόσο ο αποκλεισμός είναι εκεί και μάλιστα εσωτερικός. Μπορεί να μην τους μαντρώνουμε σε ένα νησί, αλλά αποδίδουμε μια έννοια σε αυτούς που ουσιαστικά τους χαρακτηρίζει. Αυτό λέγεται διάκριση. Μπορεί τώρα να πει κάποιος, αντίθετα, πως η πολιτεία υποστηρίζει άτομα με HIV μέσω επιδομάτων από την Πρόνοια και άλλων παροχών, όπως η νοσηλεία ή η δωρεάν χορήγηση φαρμάκων. Οντως σε αυτό τον τομέα το κράτος βοηθά μέχρι εκεί που μπορεί και μάλιστα πολύ καλύτερα από ό,τι σε άλλες ευρωπαϊκές

χώρες. Το ζήτημα είναι πως αυτή η βοήθεια πρέπει να επεκτείνεται σύμφωνα με τα δεδομένα της κάθε εποχής και σε αυτό το κράτος είναι μάλλον αργοκίνητο. Τελικά, αυτό που μας εκνευρίζει και μας φοβίζει στον HIV, δεν είναι ο ίδιος ο ιός μόνο, όσο η ευθύνη του καθενός μας απέναντι σε αυτόν. Μια ευθύνη που μεταφράζεται ακαριαία σε ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας. Είτε είναι φορέας κανείς είτε δεν είναι. Αλλαγή νοοτροπίας λέγεται. Από τη στιγμή που συνειδητά επιλέγουμε να έχουμε σεξουαλική ζωή, όποια και να είναι αυτή, ένα τεστάκι κακό δε κάνει. Και οι γελοίες ατάκες εναντίον της χρήσης προφυλακτικού ας παραμείνουν γελοίες. Εδώ οι επαγγελματίες του sex, από την ιερόδουλη που πίνουμε ποτό στο διπλανό μαγαζί σχεδόν, μέχρι τους αστέρες της πορνογραφίας, το προφυλακτικό το έχουν ως φυσική προέκταση. Γιατί εμείς δεν μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό; Η μόδα του bareback χίλιες φορές καλή, αλλά πραγματικά θα εμπιστευόταν κανείς τον εαυτό του στην άγνοια ενός άλλου; Βλέπω σιγά-σιγά να απλώνεται ένα αποστειρωτικό υγειονομικό κλίμα. Αναφέρομαι στην ποι-

νικοποίηση της σεξουαλικής επαφής οροθετικών με μη οροθετικούς. Δεν μπορώ να μιλήσω για αυτό, είναι νομικό ζήτημα κι εγώ δεν είμαι νομικός. Τι μπορούμε, όμως, να καταλάβουμε από αυτά τα παραδείγματα; Το να συζητάς ανοιχτά για το εάν είσαι ή δεν είσαι θετικός, σαφώς είναι ένα προσωπικό ζήτημα. Βαθύτατα προσωπικό. Από την άλλη, ο καθένας πρέπει να σταθμίζει λίγο τα πράγματα. Θεωρώ πως το θέμα πρέπει να πέφτει στο τραπεζάκι την κατάλληλη ώρα. Τώρα στο one night stand θα είναι; στο τρίμηνο sexdate σου; Δεν γνωρίζω με σιγουριά. Η πρώτη Δεκέμβρη έχει μια βασική διαφορά από τις υπόλοιπες θεσμοθετημένες ημέρες του χρόνου. Σε αντίθεση με ημέρες όπως αυτή της μητέρας, του παιδιού, του πατέρα, του μπατζανάκη, ή του μακαρίτη γκόμενου, η συγκεκριμένη μέρα δεν τιμά έννοιες, τιμά ανθρώπους. Ανθρώπους που προσπαθούν, που τα καταφέρνουν ή που αποτυγχάνουν. Ανθρώπους που πρέπει να μάθουν και να ενημερωθούν. Τόσο απλά, χωρίς πανικούς και υστερίες. Ας μη ξεχνάμε λοιπόν το βασικό. Πολεμάμε έναν ιό, όχι ανθρώπους.

του Κυριάκου Βογιατζή

ΤΕΧΝΗ κατά AIDS

Στην αγγλική γλώσσα υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων όρος, που πολύ συχνά συνδέεται με την τέχνη. Ο όρος «escapism» έχει να κάνει με την απόδραση από τη δυσάρεστη πραγματικότητα και με την αποφυγή όλων εκείνων που μας κάνουν να σκεφτόμαστε αρνητικά και κυνικά. Ετσι, η τέχνη αναλαμβάνει την υποχρέωση δημιουργίας ενός κόσμου ψευδαισθήσεων απόλαυσης και ξεγνοιασιάς. Αν έχεις διαβάσει έστω και μισό άρθρο μου στο παρελθόν, θα καταλαβαίνεις φίλε αναγνώστη ότι στο άκουσμα αυτής της λέξης παθαίνω αλλεργικό σοκ. Αν ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία της τέχνης, θα καταλάβουμε ότι σε όλα τα είδη, κυριάρχησε κάποια στιγμή η αντίληψη ότι η τέχνη (συνήθως με κεφαλαίο «Τ») θα πρέπει να ασχολείται με κάτι το ανώτερο -το θεϊκό ίσως-, το οποίο δεν έχει να κάνει με τα της καθημερινότητας. Δεν θα πρέπει δηλαδή, να έχει πάρε-δώσε με τα ποταπά μας ένστικτα και με τις άσχημες πτυχές της ζωής, με αυτά που μας κάνουν να ντρεπόμαστε ή να πονάμε. Φυσικά, κάτι τέτοιο ήταν και συνεχίζει να είναι, ένα ισχυρό όπλο για χέρια των φορέων εξουσίας, προκειμένου να καταπολεμούν τις κοινωνικές αντιδράσεις. Η επίτευξη της απάθειας είναι πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης από την καταστολή. Αλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που η τέχνη έγινε μέσω πολιτικής προπαγάνδας. Ωστόσο, την ίδια στιγμή υπήρχαν καλλιτέχνες που θέλησαν να εκφραστούν και να μιλήσουν για όλα τα κακώς κείμενα, είτε πολιτικής φύσεως είτε κοινωνικής. Από τους πίνακες του Goya, στο θέατρο του Brecht. Και από την ποίηση του Nazim Hikmet, στο σινεμά του Jafar Panahi. Πόλεμος, καταπίεση, φτώχεια, αδικία. «Μα ποιος με πόνο θα μιλήσει για όλα αυτά;» ήταν η ερώτηση του Αναγνωστάκη, η οποία πιστεύω πως είναι τρομερά επίκαιρη σήμερα που η τέχνη προσπαθεί να αναθεωρήσει τη σχέση της με το κοινωνικό σύνολο. Αν με ρωτήσεις για τα φλέγοντα κοινωνικά θέματα που απασχολούν σήμερα την ανθρωπότητα, είναι αδύνατο να μην αναφερθώ σε αυτό του HIV/AIDS. Ολοι μας έχουμε ακούσει και έχουμε δει πολλά. Ολοι μας έχουμε υπερεκτεθεί στην πληροφόρηση σχετικά με τη νόσο. Πέραν όμως της ιατρικής διάστασης, το AIDS έχει δημιουργήσει ένα μεγάλο κοινωνικό ζήτημα. Το στίγμα, οι διακρίσεις, η παραπληροφόρηση, ο φόβος, ο αντίκτυπος στις λεγόμενες «ομάδες υψηλού κινδύνου» είναι κάποια από τα στοιχεία του. Επίσης, τεράστιες είναι οι κοινωνικές προεκτάσεις της νόσου στις αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής και της Νοτίου Αμερικής. Ποια είναι όμως η αντίδραση-απάντηση του κόσμου της τέχνης; Τα τελευταία χρόνια γίνονται όλο και περισσότερες ενέργειες από μεμονωμένους καλλιτέχνες, ομάδες ή οργανισμούς, προκειμένου να ενταχθεί η δράση κατά του AIDS στο «λεξιλόγιο» της σύγχρονης τέχνης.

Μία πολύ σημαντική πρωτοβουλία είναι αυτή των Ηνωμένων Εθνών, με τον οργανισμό UNAIDS. Το 2006 δημιουργήθηκε στη Γενεύη, ένα πολιτιστικό κέντρο αφιερωμένο στη συλλογή Art for AIDS. Στόχος του κέντρου είναι να δώσει βήμα σε καλλιτέχνες που δημιουργούν έργα με κεντρική ιδέα τη νόσο, αλλά και σε καλλιτέχνες που προέρχονται από χώρες στις οποίες το AIDS έχει πάρει διαστάσεις πανδημίας. Ακόμη, ο μη κυβερνητικός οργανισμός ArtAids δουλεύει με πρωτοποριακούς καλλιτέχνες με στόχο την παραγωγή έργων, τα οποία θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη δημόσια ευαισθητοποίηση και να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή. Ο ArtAids ξεκίνησε από την Ολλανδία το 1987, και πλέον έχει επεκταθεί στην Ισπανία και στην ΤαΪλάνδη. Ενα ακόμα παράδειγμα αποτελεί ο οργανισμός Visual AIDS, ο οποίος εδρεύει στη Νέα Υόρκη, και έχει ως αποστολή τη χρήση των τεχνών στον αγώνα κατά του HIV/AIDS, προωθώντας το δημόσιο διάλογο και υποστηρίζοντας καλλιτέχνες που πάσχουν από τη νόσο. Διαμορφώνοντας ένα είδος καλλιτεχνικού ακτιβισμού, ο Visual AIDS αξιοποιεί τη δύναμη της σύγχρονης τέχνης για να στείλει ηχηρά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Μία απλή περιήγηση στο Google αρκεί, για να βρει κανείς εκατοντάδες πρωτοβουλίες καλλιτεχνών. Εικαστικοί, φωτογράφοι, σχεδιαστές, σκηνοθέτες προσπαθούν με τα δικά τους μέσα και με τη δική τους καλλιτεχνική φωνή να εκφράσουν τις ανησυχίες τους και να διερμηνεύσουν τον αντίκτυπο της νόσου στο σύγχρονο οπτικό πολιτισμό. Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να γίνει κατανοητό ότι όταν γίνεται λόγος για το ρόλο της τέχνης στην καταπολέμηση του HIV/AIDS, δεν μιλάμε για την αποτύπωση τρομαχτικών εικόνων ή για τις ξεπερασμένες πλέον διαφημιστικές καμπάνιες (με δήθεν έξυπνα σλόγκαν και διασημότητες). Η τέχνη μπορεί να προσφέρει σημαντικό έργο διερευνώντας και αποτυπώνοντας την επίδραση της νόσου στην κοινωνία και στον πολιτισμό. Επίσης, είναι γνωστό παγκοσμίως ότι η τέχνη (ή οι τέχνες) μπορεί να συνεισφέρει θετικά στην αντιμετώπιση παθήσεων, αλλά και στην ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών. Αυτή η «εργαλειακή χρήση» αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα ρεύματα στον κόσμο της τέχνης σήμερα. Καλλιτεχνικά προγράμματα χρησιμοποιούνται ευρέως για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων, όπως η εγκληματικότητα και η χρήση ναρκωτικών. «Η τέχνη είναι μία περιπέτεια σε έναν άγνωστο κόσμο, ο οποίος μπορεί να εξερευνηθεί μόνο από αυτούς που είναι διατεθειμένοι να πάρουν το ρίσκο». Mark Rothko

http://hiv.humanism.gr Οταν πριν απο 3 σχεδόν χρόνια , στις 13 Οκτώβρη του 2007, ο Panayotis, δημοσίευσε το πρώτο πόστ,φαντάζομαι κανείς απο την τότε παρέα των παιδιών δεν πίστευε οτι αυτή η «παρέα», 3 χρόνια μετά ,θα μέτραγε περίπου δυό εκατοντάδες μέλη και 10.800 πόστ.

Τις παρέες πάντα τις ενώνει κάτι ... το σχολείο , η μπάλα και η κερκίδα, ο στρατός ή η σχολή αργότερα , η πολιτική ή τα κοινά ενδιαφέροντα, εμας μας ενωσε και μας έκανε παρέα ο HIV. Ναι ξέρω δεν ειναι η καλύτερη αφορμή και αιτία , όμως αυτός ο ιός μας έκανε παρέα. Αλλοι παλιοί, αλλοι καινούργιοι οροθετικοί, κάποια στιγμή συναντήσαμε τη παρέα του hiv. humanism.gr. Συναντηθήκαμε στο forum άνθρωποι με τις ιδιες αγωνίες , τις ιδιες φοβίες, τις ίδιες μαυρες σκέψεις, τα ιδια ερωτηματικά και απορίες ,αλλά και με τις ιδιες ελπίδες , με περισσότερη ή λιγότερη δύναμη με ψυχραιμία αλλα και αποφασιστηκότητα για ζωή. Μέσα απο τη καθημερινή επαφή , απρόσωπη και δειλή στην αρχή, πιο προσωπική αργότερα ήρθαμε σε επαφή με οροθετικούς απο όλη την Ελλάδα . Με οροθετικούς που ειτε απο επιλογή τους ,ειτε γιατι ζουν σε περιοχές που δεν έχουν τη δυνατότητα άμμεσης επαφής με αλλους οροθετικούς βρήκαν στο forum μια επικοινωνία που ειχαν ανάγκη. Οι ερωτήσεις και οι απορίες αρχισαν να πέφτουν βροχή! Η εμπειρία των παλαιότερων φάνηκε χρήσιμη. Απο τη πρώτη στιγμή δηλώσαμε οτι δεν ειμαστε γιατροί και πολύ περισσότερο δεν δίνουμε ιατρικές «συμβουλές». Γι αυτά ειναι οι γιατροί μας. Ομως ξέραμε να πουμε μια ενθαρυντική κουβέντα για τους «πελαγωμένους» που μόλις ειχαν μάθει οτι ειναι οροθετικοί, ξέραμε να μοιραστουμε τις αγωνίες και τους φόβους τους ,ξέραμε να τους ενημερώσουμε για τις κοινωνικές παροχές, για το επίδομα, για τη κάρτα μετα-

κίνησης, για τα φάρμακα και τις παρενέργειές τους. Νοιώσαμε ότι δεν ειμαστε μόνοι μας. Νοιώσαμε παρέα. Και όλο και γινόμασταν περισσότεροι. Στη πορεία , κάποιοι/ες άρχισαν να χάνονται , να εχουν βρει τις ισοροπίες τους ,νέους συντρόφους και έρωτες που τους «ξεμυάλησαν», ετσι ειναι οι παρέες! Συχνά πυκνά όμως θα περάσουν και μια βόλτα απο το γνωστό μας στέκι που λέγεται http://hiv.humanism.gr , θα πούν ενα γειά , θα ρωτήσουν για τις τελευταίες εξετάσεις, τα τελευταία νέα. Οπως σε όλες τις παρέες είχαμε και τις «κακές» μας στιγμές. Τις διαφωνίες μας , τις εντάσεις μας , τα διαδυκτιακά μας προβλήματα.... αλλα είπαμε , έτσι ειναι οι παρέες. Πριν 2 χρόνια με πρωτοβουλία της Be Positive απο το «καβούκι» μας , μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό για τον HIV και προφυλακτικά ,παραμονές της 1ης του Δεκέμβρη. Τον Ιούνη και τον Οκτώβρη φέτος ,δώσαμε το παρών στις ημερίδες «Εγώ και ο HIV» ,που οργανώθηκαν με πρωτοβουλία της «Θετικής Φωνής». Τρία χρόνια λοιπόν μετά, νοιώθουμε χαρούμενοι ,οχι γιατί μεγάλωσε η παρέα μας , πως θα μπορούσαμε άλλωστε να ειμαστε χαρούμενοι με νέους οροθετικούς, αλλα γιατι το forum μας συνεχίζει να ειναι η μόνη διαδικτυακή «παρέα οροθετικών» στην Ελλάδα. Μέσα σ’αυτά τα τρία χρόνια κοντά μας ειχαμε και οροαρνητικούς φίλους, η παρουσία τους και μόνο ηταν και ειναι ενα ιδιαίτερο στήριγμα. Δεν φιλοδοξούμε να τα 100στήσουμε. Ελπίζουμε στις προσπάθειες της επιστήμης, και σε μια νίκη στο πόλεμο ,αλλά όσο θα εχουμε να πολεμάμε με τον ιό του HIV, θα ειμαστε εδώ , μιά παρέα , γιατί έτσι ειναι οι παρέες. Aνδρέας (Rainbow)

Γειά! Είμαι ο Πάνος. Είμαι 26 χρονών και γεννήθηκα και ζω (δυστυχώς) στην Αθήνα. Γνωρίζω πως είμαι οροθετικός 5 χρόνια περίπου από την αιμοδοσία στο σταρτό. Παίρνω φαρμακευτική αγωγή τα τελευταία 4, χωρίς ευτυχώς τις πιθανές παρενέργειες κι είμαι πολύ καλα! Ομολογώ οτι γενικά, τουλάχιστον ο πρώτος χρόνος ήταν δύσκολος. Παρόλα αυτά, αν κάνω ένα μικρό απολογισμό τώρα μόνο καλά βλέπω. Αν δεν ήταν o HIV, πολλά πράγματα στη ζωή μου θα ήταν διαφορετικά αλλά προς το χειρότερο. Δεν θα είχα καταφέρει πολλά που τα έχω ήδη κάνει, δεν θα είχα συνηδητοποιήσει πόσο σκλήρη είναι (η ριμάδα) η ζωή και φυσικά, δεν θα είχα μάθει τον εαυτό μου. Δεν θα είχα δει πόσο δυνατός είναι τελικά και πόσο καλά μπορώ να τα καταφέρω. Δεν θέλω να τα παρουσιάσω όλα όμορφα, γιατί δεν είναι. Μπορώ όμως να πω, οτι ποτέ μου δεν θα πίστευα πως ένα κακό πράγμα σαν το HIV, θα μου έκανε τόσο καλό. Θα μπορούσα να μιλώ για πολύ ακόμη για μένα, αλλά νομίζω πως για αρχή είναι αρκετά...

Για μένα η μοναδικότητα του φόρουμ είναι ότι μπορεί να προσφέρει προσωπική επαφή με έναν άμεσο και ανώνυμο, αρχικά, τρόπο. ‘Οπως είπε ο Αντρέας υπάρχουν δομές που προσφέρουν στήριξη αλλά είναι πιο δύσκολο να περάσει κάποιος το κατώφλι μιας πόρτας και να εκτεθεί με τη μία σε ένα σωρό αγνώστους. Στο φόρουμ μπορεί κάποιος να εξοικειωθεί με τα άτομα που συμμετέχουν κι όταν σιγά σιγά νοιώσει άνετα να έρθει σε συναντήσεις. Πολλές φορές όταν ένα καινούριο άτομο συστήνεται στο φόρουμ και κινητοποιούμαστε να γράψουμε ο καθένας από κάτι ενημερωτικό ή υποστηρικτικό, νομίζω ότι κάνουμε κάτι σημαντικό. Εμένα, προσωπικά, με είχε βοηθήσει στην αρχή πολύ η ανάγνωση του φόρουμ για να μάθω, να πάρω παραδείγματα, να νοιώσω ότι αυτό που μου συμβαίνει μπορώ να το ξεπεράσω. ‘Οταν, όμως, γνώρισα προσωπικά τα παιδιά μέσα από συναντήσεις, το φόρουμ έγινε για μένα κάτι πολύ παραπάνω: έγινε η αφορμή να γνωρίσω όμορφους και ενδιαφέροντες καινούριους ανθρώπους! Γιάννης

Θέλω να σας δώσω συγχαρητήρια για το forum, είναι μοναδικό στην Ελλάδα και με βοηθάει πάρα πολύ. Νομίζω και όλους τους υπόλοιπους. Οταν είμαι στο σπίτι πολλές φορές περιμένω να δω κάτι καινούργιο από το Forum σας. Κι όταν δεν συμβαίνει αυτό διαβάζω ξανά και ξανά τα προηγούμενα post σας ειδικά αυτά για τις εξετάσεις και τα όνειρά σας. Συγνώμη που σας αγχώνω με τα post μου. Δεν το κάνω από πρόθεση, είμαι νέος και αγχωμένος. Δεν έχω και κάποιον να μιλήσω. Ισως η σιωπή και ο αφουγκρασμός των άλλων να είναι πιο χρήσιμη για μένα. Ευχαριστώ για τη στήριξη.

Καλως ηλθες! Πολυ καλο βημα,η συμμετοχη σου στο forum. Kι εγω αργησα να το ανακαλυψω.Θα βρεις χρησιμες πληροφοριες και επικοινωνια χωρις προκαταληψεις.Οσο για τη θεραπεια σου εχεις καθε δικαιωμα να ενημερωνεσαι και να συμετασχης στις αποφασεις.

Νομίζω ότι το έχω ξαναπεί και στο παρελθόν. Για να κρατήσεις μια τέτοια ιστοσελίδα θέλει “άντερα”. Αλλοι ντεπόμαστε , άλλοι φοβόμαστε και άλλοι είμαστε απογοητευμένοι. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχει και αυτό το οικονομικό πρόβλημα που αυτή η οικονομική κρίση τον τελευταίο καιρό το έχει εκτινάξει στα ύψη. Να σήμερα άκουσα ότι θα βάλουν χέρι στο επίδομα κοινωνικής πρόνοιας που παίρνουμε , δεν ξέρω για εσάς αλλά αν γίνει κάτι τέτοι σε εμένα με βλέπω πίσω απο τα σίδερα της φυλακής. Επίσης δεν υπάρχει διαφήμηση. Να βάλουμε κανένα διαφημιστικό στα Νοσοκομεία , στους χώρους που γίνονται οι εξετάσεις να το μάθει ο κόσμος. Να ενημνερώσουμε ακόμα , ακόμα και τους γιατρούς να μας βοηθήσουν αν και εδώ στην Θεσσαλονίκη που είμαι εγώ οι γιατροί τρέχουν και δεν προλαβαίνουν με αποτέλεσμα να σε ξεπετάνε σε δυτερόλεπτα και μόνο όταν έχεις πρόβλημα επικοινωνούν μαζί σου. Για αυτό σας λέω , δυστυχώς σε αυτόν τον αγώνα της ιστοσελίδας είστε μόνοι. Δεν μπορούμε όλοι να είμαστε αρχηγοί , ο καθένας βοηθάει και συμετέχει όπως μπορεί. Δεν ξέρω αν το μυνημά μου είναι σκληρό , πιστεύω ότι είναι η αλήθεια.

ειμαι 34 χρονών και έμαθα πως ειμαι οροθετικούς πριν απο 1,5 μήνα .... ειμαι λίγο στα χαμένα γιατι μόνο αυτό δεν περίμενα... ήμουν πάντα προσεχτικός... αλλα τελικά αυτο που κατάλαβα όσο κ προσεχτικός να είσαι αμα ειναι να σου κάτσει .... θέλω να σας ευχαριστήσω γιατι ενημερώνομαι αρκετά απο εδω κ βρίσκω ενα στήριγμα... αυτο το διάστημα αισθάνομαι σαν εξωγήινος, δεν μπορώ να έχω άμεση επαφή με ομάδες στήριξης η κάποιους ανθρώπους ,λογο που βρίσκομαι λίγο μακριά.

Καλησπεριζω λοιπον κι εγω αυτο το φορουμ, σας μιλω ισως εκ του ασφαλους για εσας, καθως ειμαι οροαρνητικος. Γνωριζω αυτη τη σελιδα διοτι ειχα κι εγω μια σχεση με εναν οροθετικο. Δεν θελω να σταθω στο τι δυσκολιες εχετε, τις ξερω ομως δεν τις ζω, δεν θελω παλι να σταθω στο οτι για μενα δεν χρειαζεται καν να ξερω αν ο συντροφος μου ειναι θετικος η αρνητικος (εφοσον αντιμετωπιζω τους παντες σαν να ειναι θετικοι) θελω ομως να συμβαλω κι εγω οσο μπορω στην προσπαθεια συμαραστασης, και εμψυχωσης, που νομιζω οτι ειναι ενα απο τα χαρακτηριστικα του φορουμ σας, εκτος των πληροφοριων. Λοιπον θα με βρισκετε στο «περι ανεμων». Να ειστε ολοι καλα, καλως σας βρηκα! Your browser may not support display of this image. kalimerasas pedia xerome pragmatika pu iparxi 1 site san kiafto outws oste na milame sto idio epipedo ke na katanoi o enas ton allon!!! perasan 5 mhnes apo tote pu ematha tin orothetokotitamu ke h alithia ine oti tora arxizo ke iremo! apla diavazo pio poli gia ton hiv ke praspatho na xalaroso ton egkefalomu apo tis perierges skepsis..... na iste oli kala sto epanidin

Paris του Λουκά Σαμαλτάνου

Παρίσι και μάλιστα λίγο πριν τα Χριστούγεννα... Η πόλη όπου τα προσωπικά πάθη έγραψαν ιστορία, διάσημοι καλλιτέχνες δημιούργησαν μοναδικά έργα τέχνης, διάσημοι συγγραφείς έζησαν και χάρισαν στην ανθρωπότητα το λογοτεχνικό τους έργο. Μια πόλη την οποία επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι αναζητώντας τη μποέμ ατμόσφαιρα στα καφέ, τα μπιστρό και τα καλά εστιατόρια. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το Παρίσι είναι η πόλη με τον μεγαλύτερο αριθμό τουριστών παγκοσμίως. Πανέμορφα στολισμένο για την εορταστική περίοδο, απίστευτα ρομαντικό και δυναμικό, με πολλές εκθέσεις, πρωτεύουσα της μόδας και του shopping. H κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα της πόλης, ο αέρας ελευθερίας που πνέει στο gay-friendly Παρίσι, θα σας κάνουν να νιώσετε αμέσως σπίτι σας. Αλλωστε το Παρίσι είναι η πρώτη πρωτεύουσα η οποία εξέλεξε γκέι δήμαρχο το 2001. Η Marche des fiertés (πορεία υπερηφάνειας) όπως ονομάζεται το παρισινό gay Pride έχει καταφέρει να συγκεντρώσει παραπάνω από 700.000 συμμετέχοντες. Το Παρίσι χωρίζεται σε δύο μέρη από τον Σηκουάνα. Το νότιο τμήμα ονομάζεται Rive Gauche (αριστερή όχθη) και το βόρειο τμήμα της πόλης Rive Droite (δεξιά όχθη). Η Rive Gauche είναι το λογοτεχνικό Παρίσι, με καφέ και μπιστρό όπου συγκεντρώνονται συγγραφείς, καθηγητές πανεπιστημίων, φοιτητές και διανοούμενοι. Το διάσημο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια στον κόσμο (με έτος ίδρυσης το 1253) βρίσκεται στην περίφημη περιοχή του Quartier Latin (λατινική γειτονιά). Το θρυλικό Saint Germain des Prés, με τα λογοτεχνικά καφέ, τα μπαράκια με τζαζ μουσική και τα πολλά βιβλιοπωλεία, βρίσκεται κι αυτό στην αριστερή όχθη. Στο διάσημο «Café de Flore» σύχναζαν η Jane Fonda, η Brigitte Bardot με τον Alain Delon, o Yves Montand, o Yves Saint-Laurent με τον Pierre Bergé. Εκεί έχω συναντήσει τη γοητευτική Catherine Deneuve, τη Lauren Bacall, την πανέμορφη Sharon Stone, τη σχεδιάστρια μόδας Sonia Rykiel, τον συγγραφέα Paulo Coelho, τις δικιές μας Χαρούλα Αλεξίου και Νάνα Μούσχουρη και τον γοητευτικό Johnny Depp. Στο γειτονικό «Café des Deux Magots», σύχναζαν ο ποιητής Paul Verlaine με τον σύντροφό του, ποιητή, Arthur Rimbaud, o Oscar Wilde, οι ζωγράφοι Pablo Picasso, Georges Braque, Fernand Leger και Jοan Miró, οι συγγραφείς Ernest Hemingway, o Jean-Paul Sartre με τη Simone de Beauvoir, καθώς και οι Albert Camus, Jean Cocteau και πολλοί άλλοι. Στο Saint Germain des Près μπορεί, επίσης, να βρει κανείς καταστήματα επωνύμων σχεδιαστών, εστιατόρια και πολλές γκαλερί (ειδικότερα στην οδό Saint André des Arts και τους γύρω δρόμους). Στη Rive Droite βρίσκεται το Marais (3ο και 4ο διαμέρισμα). Αριστοκρατική συνοικία για

πολλούς αιώνες, διασώθηκε από τον André Malraux, υπουργό Πολιτισμού το 1969, λόγω της μεγάλης ιστορικής και αρχιτεκτονικής της αξίας. Το Marais είναι η εβραϊκή συνοικία του Παρισιού από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο δρόμος Rue des Rosiers αποτελεί το κέντρο της συνοικίας και συγκεντρώνει «φαγάδικα», όπως το «As du Fallafel» με τα διασημότερα φαλάφελ του Παρισιού, εβραϊκά βιβλιοπωλεία, καταστήματα με πανέμορφα μεζουζά (mezuzah), δηλαδή χρηστικά αντικείμενα για το σπίτι και πολλά άλλα. Παράλληλα από το 1980, το Marais μεταμορφώνεται σε gay συνοικία, με επίκεντρο τον δρόμο Sainte-Croix-de-la-Bretonnerie. Εκεί βρίσκονται καταστήματα όπως το διάσημο βιβλιοπωλείο «Les mots à la bouche», το οποίο διαθέτει μια τεράστια συλλογή ΛΟΑΤ λογοτεχνίας καθώς και τα περισσότερα διεθνή ΛΟΑΤ περιοδικά. Στον ίδιο δρόμο συναντούμε καταστήματα με ενδύματα όπως το «Boy’z Bazaar», το υπέροχο «DOM Christian Koban», με κοσμήματα και διάφορα έξυπνα gadjets σε μοναδικές τιμές, το «Maison de Ville» με διακοσμητικά για το σπίτι και το «Passage du désir», το οποίο προσφέρει sex toys σε ένα περιβάλλον το οποίο σε τίποτα δε θυμίζει sex shop. Στη γωνία της Sainte-Croixde-la-Bretonnerie με την Rue Bourg Tibourg, υπάρχει το «La Panfoulia» για ζεστό καφέ, φαγητό και ποτό. Στην οδό Bourg Tibourg κρύβονται καλά μυστικά της περιοχής: Στον αριθμό 32, βρίσκουμε το «L’artisan Parfumeur» με αρώματα τα οποία ξεχωρίζουν για τους μοναδικούς συνδυασμούς τους. Ο διάσημος οίκος τσαγιού «Mariage Frères» βρίσκεται στον αριθμό 30 από το 1854, ενώ λίγο πιο κάτω θα συναντήσετε και το outlet της εταιρείας ρούχων «Zadig & Voltaire». Στο Marais μπορεί κανείς να βρει ένα καφέ, ένα μπαράκι ή ένα εστιατόριο το οποίο να ταιριάζει με τα γούστα του. Το «Open Café» (17, Rue des Archives), αποτελεί επίκεντρο της gay κοινότητας και είναι το καφέ στο οποίο πρέπει να πάει όποιος θέλει να τον δουν ή να δει τι παίζει. To «Cox» (15, Rue des Archives), συγκεντρώνει πολύ κόσμο το βράδυ μιας και βρίσκεται στο κέντρο του Marais. Το μυθικό πλέον club «Les bains douches» μπορεί να έκλεισε πρόσφατα, αλλά όλοι ελπίζουν να ανοίξει σύντομα, παρά το γεγονός ότι το μαγαζί δεν είχε πλέον εκείνη τη μοναδική ατμόσφαιρα που μόνο η Cathy και ο David Guetta μας προσέφεραν. Το «Les Marronniers» (Rue des Archives), με βεράντα για τις ηλιόλουστες ημέρες, βρίσκεται ακριβώς πίσω από το πολυκατάστημα «BHV», το πρώτο που έβαλε ΛΟΑΤ λίστα γάμου. Η Rue du Temple έχει ένα από τα αγαπημένα μας στέκια: Το «Le Carré» (18, Rue du Temple) είναι ένα ευχάριστο και μοντέρνο lounge café-restaurant στο οποίο πάει αρκετός κόσμος. Στην Place Sainte Catherine, τέλος, επιλέγουμε να φάμε πίτσα ενώ στο 20 της Rue de la Verrerie βρίσκεται το αγαπημένο μας ταϊλανδέζικο εστιατόριο «Chao Praya».

Shopping

Το Παρίσι ειναι πρωτεύουσα της μόδας και της δημιουργίας και σίγουρα αξίζει να επισκεφτεί κανείς τα διάφορα καταστήματα. Στην Avenue Montaigne (8ο διαμέρισμα), εκτός από το διάσημο ξενοδοχείο «Plaza Athenée» (ναι, αυτό στο οποίο γυρίστηκαν τα επεισόδια του «Sex & the City») και που έχει ένα από τα καλύτερα μπαρ της πόλης, μπορεί κανείς να βρει τα καταστήματα των σημαντικότερων οίκων μόδας όπως των Chanel, Christian Dior και Louis Vuitton. Φεύγοντας από το Λούβρο και ανεβαίνοντας τη Rue Saint Honoré συναντά κανείς το διάσημο concept store «Colette» (213, Rue Saint-Honoré), ενώ στο 19, Place du marché Saint-Honoré βρίσκεται το κατάστημα «Marc by Marc Jacobs». Συνεχίζοντας συναντούμε στο δεξί μας χέρι την Place Vendôme, στην οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει και να αγοράσει μοναδικά κοσμήματα και ρολόγια διάσημων οίκων όπως ο Cartier, ο Van Cleef & Arpels, ή o Boucheron. Στην πλατεία βρίσκεται και το διάσημο «Hotel Ritz» που έμεινε η πριγκίπισσα Diana. Λίγα μέτρα παρακάτω συναντούμε την υπέροχη όπερα του Παρισιού με την ομώνυμη πλατεία και τα πολυσύχναστα καφέ, το Boulevard des Italiens με το μυθικό συναυλιακό χώρο «Olympia» ο οποίος φιλοξένησε τους Beatles, τη Dalida, την Edith Piaf, τον Jacques Brel, τη Νάνα Μούσχουρη, την Amalia Rodrigues, τη Celine Dion, και πολλούς επώνυμους καλλιτέχνες. Στο Boulevard Haussman βρίσκονται τα πολυκαταστήματα «Galeries Lafayette» και «Printemps», στα οποία μπορείτε να βρείτε ό,τι επιθυμείτε, από ρούχα, μέχρι ακριβά ρολόγια, κινητά τηλέφωνα με διαμάντια ή απλά μια ομπρέλα (απαραίτητη στο Παρίσι), καθώς και δωράκια για τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Για πληροφορίες για καταστήματα, το Γραφείο Τουρισμού της πόλης των Παρισίων έχει δημιουργήσει την ειδική ιστοσελίδα www. shoppingbyparis.com/en/. Το Παρίσι, όμως, δεν είναι μόνο διασκέδαση και shopping. Είναι μια πόλη με έντονη καλλιτεχνική δημιουργία με παγκοσμίου φήμης μουσεία και αξιοθέατα, όπως το Λούβρο, την Παναγία των Παρισίων, τον πύργο του Αιφελ, το Ινστιτούτο του Αραβικού Κόσμου, το μουσείο Orsay (Musée d’Orsay), το μουσείο Guimet, το ίδρυμα Yves Saint-Laurent – Pierre Bergé και το Centre Pompidou, που αποτελεί απόλυτη αναφορά στη σύγχρονη τέχνη διεθνώς, από το 1977.

Θεματικές εικαστικές εκθέσεις Ανάκτορα Βερσαλλιών: Η απόλυτη αντίθεση μεταξύ του πολύχρωμου κιτς ποπ κόσμου του Γιαπωνέζου καλλιτέχνη Takashi Murakami, με τον μπαρόκ διάκοσμο των βασιλικών ανακτόρων του Λουδοβίκου, μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου. Πληροφορίες: www.chateauversailles.fr, στον σταθμό του προαστιακού «Versailles Rive Gauche». Εθνική Πινακοθήκη του Grand Palais: 200 έργα του Claude Monet, χαρακτηριστικά δείγματα ιμπρεσιονισμού, από τους πολύ γνωστούς μέχρι τους πιο σπάνιους πίνακές του, θα παρουσιαστούν σε αυτή τη ρετροσπεκτίβα, που αποκαλύπτει παράλληλα τις κρυμμένες πτυχές και τις τεχνικές ενός από τους πιο επιδραστικούς Γάλλους ζωγράφους όλων των εποχών μέχρι τις 24 Ιανουαρίου του 2011. Πληροφορίες: Ηλύσια Πεδία, 3, avenue du Général Eisenhower, στο σταθμό του μετρό «Champs Elysées Clemenceau». Είσοδος 11 ευρώ. Λούβρο: Το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου ανοίγει τις πόρτες του στο ρεύμα του νεοκλασικισμού που άκμασε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα. Η θεματική έκθεση «Η επάνοδος της αρχαιότητας - Από το αρχαίο στην επανεφεύρεσή του μέσω της ευρωπαϊκής τέχνης» θα διαρκέσει από τις 3 Δεκεμβρίου μέχρι του Αγίου Βαλεντίνου του 2011 και έχει σκοπό να φωτίσει τις ρίζες του νεοκλασικισμού, παρουσιάζοντας γλυπτά, πίνακες και δείγματα γραφικής και διακοσμητικής τέχνης. Πληροφορίες: www.louvre.fr, Πυραμίδες Λούβρου, στο σταθμό του μετρό «Palais Royal Musée du Louvre». Είσοδος 11 ευρώ. Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών: Αναδρομική έκθεση σύγχρονης μόδας αφιερωμένη στη δεκαετία 1990-2000 «τα χρόνια της ωριμότητας», ξεκινώντας από τις μινιμαλιστικές φόρμες της Azzedine Alaïa, αυνεχίζοντας με τους Γιαπωνέζους σχεδιαστές, όπως τον Yohji Yamamoto, μαζί με τον Helmut Lang και τον Martin Margiela, καθώς και τους εκπροσώπους των σαξονικών επιρροών, όπως τον John Galliano για τον οίκο Dior ή τη Vivienne Westwood. Θα διαρκέσει από τις 25 Νοεμβρίου έως τις 8 ΜαΪου 2011. Πληροφορίες: 107, rue de Rivoli, στο σταθμό του μετρό «Tuileries». Είσοδος 9 ευρώ. TIPS Επειδή μας αρέσει όμως και η Μαρία Κάλλας, μπορούμε να σας πούμε ότι έζησε στην Avenue Georges Mandel. Σήμερα πλέον ο δρόμος που ζούσε η γνωστή υψίφωνος φέρει το όνομά της (Allée Maria Callas).

Στο Παρίσι, τα κοιμητήρια είναι μοναδικά. Για παράδειγμα στο Pere Lachaise μπορεί κανείς να δει τον τάφο του Jim Morrison καθώς και του Oscar Wilde, του Amedeo Modigliani, του Balzac, του Μολιέρου, της Edith Piaf, του Marcel Proust, του Yves Montand και της Simone Signoret και πολλών άλλων. Ενας περίπατος στην ιστορία που αξίζει. Ο ελληνικός Πύργος του Αιφελ Ναι, ελληνικός, διότι το νέο φρέσκο χρώμα του οφείλεται στην ελληνική εταιρεία ΣΤΕΛΜΑ, η οποία ολοκλήρωσε το βάψιμό του πρόσφατα. Αξίζει να πάμε να τον δούμε και να ανέβουμε σε αυτόν. Η θέα κόβει ανάσες (και η ανάβαση το ίδιο)!

Αγαπημένα εστιατόρια Μπορεί να μη βρίσκεται στο Marais αλλά το λατρεύουμε: Restaurant WATT, 3, Rue de Cluny. Τηλ: (+33) 0143549985 (καλό είναι να κάνετε μια κράτηση) Επίσης, ο παγκοσμίου φήμης σεφ Alain Ducasse σας υποδέχεται στο εστιατόριό του στο Plaza Athenée. Το σακάκι και η γραβάτα επιβάλλονται. Μπορεί να κοστίζει, αλλά αξίζει τον κόπο. Για κρατήσεις: (+33) 0153676500.

Πού θα μείνετε Ο όμιλος ξενοδοχείων Accor διαθέτει τις αλυσίδες ibis, Mercure, Sofitel, Pullman, Novotel (www.accorhotels.com), αλλά αν θέλετε να ζήσετε την μοναδική εμπειρία της Carrie Bradshaw («Sex & the City»), τότε σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα το «Plaza Athenée». Το ξενοδοχείο είναι ένα από τα καλύτερα στον κόσμο, με υπέροχα πολυτελή δωμάτια. Το spa του Christian Dior και το μπαρ του ξενοδοχείου θα σας κάνουν να μη θελήσετε να φύγετε ποτέ (www.plaza-athenee-paris.com).

Live a Friendly Winter

LUXURY HOTELS

By Z.Z.

Σε ποιον δεν αρέσει η απόλαυση των υπηρεσιών ενός πραγματικά καλού ξενοδοχείου; Τα Luxury Hotels, προσφέρουν στους επισκέπτες τους τις πιο άρτιες, επαγγελματικές υπηρεσίες, πάντα σε ένα περιβάλλον πολυτέλειας, υψηλής αισθητικής και καλού γούστου. Αφεθείτε στα χέρια του προσωπικού ενός Luxury Hotel, χαρίστε στον εαυτό σας τις στιγμές χαλάρωσης που αξίζει και μάθετε πώς είναι η ζωή της απόλυτης χλιδής και καλοπέρασης!

Amaryllis Luxury Guest House, Ζαγοροχώρια Ενα υπέροχο αρχοντικό 8 δωματίων του 19ου αιώνα, στα Ανω Πεδινά των Ζαγοροχωρίων, ιδανικό για ρομαντικές εξορμήσεις. Ξεκλέψτε λίγο χρόνο και αφεθείτε στην ατμόσφαιρα που αποπνέει ο προσεγμένος συνδυασμός της παραδοσιακής ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής με τα ομορφότερα στοιχεία της γαλλικής αισθητικής. Φίνες πατίνες στους τοίχους, γαλλικά έπιπλα, εγγλέζικες πορσελάνες και δερματόδετα βιβλία, αντίκες και χειροποίητα χαλιά, μαζί με πολυτελή κρεβάτια με κορυφαίας ποιότητας στρώματα, ολομέταξα παπλώματα και λευκά είδη από σατέν και βαμβάκι... Τα πρωινά χαρείτε το φως, αγναντεύοντας το ηπειρώτικο τοπίο μαζί με το πλούσιο χειροποίητο πρωινό με τοπικά υλικά... Και στο τέλος της μέρας απολαύστε το ποτό σας ή ένα επιλεγμένο βραδινό έδεσμα στο κεντρικό άνετο σαλόνι του Amaryllis. Στοιχεία επικοινωνίας: www.amaryllishouse.gr, Τηλ.: 26530 71132

DESIGN HOTELS

Τα Design Hotels, συνδυάζουν την πολυτέλεια και τη φινέτσα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, με τον ιδιαίτερο σχεδιασμό και τη μοναδική διακόσμηση των εσωτερικών τους χώρων, καθιστώντας τα εξαιρετικές επιλογές για τους λάτρεις του design. Μοναδικά αντικείμενα τέχνης συμπληρώνουν τη διακόσμηση των ξενοδοχείων, ολοκληρώνοντας έτσι την εμπειρία της διαμονής σε κάποιο από αυτά.

Άρωμα Δρυός Design Hotel, Μέτσοβο Το ξενοδοχείο Αρωμα Δρυός συνδυάζει μοναδικά την παράδοση με την πολυτέλεια και τις σύγχρονες ανέσεις. Είναι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από πέτρα και ξύλο λαξευμένα στο χέρι στο πνεύμα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του τόπου, ενώ η διακόσμησή του αποπνέει ένα ζεστό και καλαίσθητο συναίσθημα. Τα 12 δωμάτια καθώς και οι υπόλοιποι χώροι του ξενοδοχείου, αντλούν έμπνευση από παραδοσιακά σχέδια. Οι πόρτες αναπαριστούν αυθεντικά παλιά μοτίβα από Μετσοβίτικα υφαντά, ενώ όλα τα έπιπλα είναι μοναδικά σχεδιασμένα από τον αρχιτέκτονα του ξενοδοχείου ή επιλεγμένα από οίκους της Γαλλίας και της Αμερικής.Με την ειδικά μελετημένη κατασκευή του βασισμένη στη γεωθερμία, το ξενοδοχείο εκμεταλλεύεται τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ υπεδάφους και επιφάνειας, και καταφέρνει να θερμαίνει ή να ψύχει το ξενοδοχείο καταναλώνοντας τη λιγότερη δυνατή ενέργεια! Στοιχεία επικοινωνίας: www.aromadryos.gr, Τηλ.: 26560 29008

BOUTIQUE HOTELS Συνήθως μικρότερα σε μέγεθος, αλλά τηρώντας τα υψηλότερα επίπεδα ξενοδοχειακών υπηρεσιών, τα Boutique Hotels είναι διακοσμημένα και επιπλωμένα σύμφωνα με κάποιο θέμα ή στυλ, και πάντα βάσει της πρωτοποριακής φαντασίας και δημιουργικότητας του αρχιτέκτονα που τα επιμελείται. Περιπλανηθείτε στους χώρους ενός Boutique Hotel, και ξεχάστε την ασχήμια και τη μουντίλα των σύγχρονων πόλεων!

Finday Boutique Hotel, Καλάβρυτα Το συγκρότημα Finday Boutique Hotel, βρίσκεται σε μια πανέμορφη τοποθεσία στα ιστορικά Καλάβρυτα, σε υψόμετρο 850μ. Εχει οικοδομηθεί με σεβασμό στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής, που θέλει την πέτρα να πρωταγωνιστεί στην όψη των κτηρίων. Το αποτέλεσμα είναι ένα κομψό και φινετσάτο οικοδόμημα, που εκπέμπει ασφάλεια, ζεστασιά και πολυτέλεια, ενώ η διακόσμηση των δωματίων του εντυπωσιάζει με το καλόγουστο πάντρεμα διαφορετικών χρωμάτων με το ξύλο, τα χειροποίητα χαλιά, τα γαλλικά παπλώματα, αλλά και τα μοναδικής αισθητικής σφυρήλατα σιδερένια κρεβάτια με κουνουπιέρες.Αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους επιθυμούν να αποδράσουν από την πόλη, να χαλαρώσουν και να απολαύσουν τη φύση και την ύπαιθρο. Οι λάτρεις των χειμερινών σπορ, μπορούν να συνδυάσουν την διαμονή τους με μια επίσκεψη στο χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων. Στοιχεία επικοινωνίας: www.ﬁndayhotel.gr, Τηλ.: 26920 24552

ι περισσότεροι ακούσαμε ή διαβάσαμε το όνομα του για πρώτη φορά, στις αρχές του 2010, όταν η ταινία του Τομ Φορντ, «A Single Man», έβγαινε στις ελληνικές αίθουσες. Λίγοι βέβαια (μεταξύ αυτών και ο υπογράφων) δώσαμε σημασία στον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από το βιβλίο. Το όνομα του; Κρίστοφερ Ισεργουντ ή αλλιώς ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου που ο Φορντ αποφάσισε να μεταφέρει στις κινηματογραφικές αίθουσες, για να αγαπηθεί από μεγάλο μέρος του κοινού, gay και straight. Ο Ισεργουντ είναι μια φιγούρα μεγάλης σημασίας για την gay κοινότητα του εικοστού αιώνα. Συγγραφέας, ακτιβιστής και ένας από τους πρώτους γνωστούς άνδρες που παραδέχτηκαν δημόσια την ομοφυλοφιλία τους. Τη δεκαετία του 1970, συνέπεια της βιβλιογραφίας του και κυρίως του βίου του, αποτέλεσε έναν από τους βασικούς εκπρόσωπους – ομιλητές για τα gay δικαιώματα. Παρότι απεβίωσε το 1986, η ζωή του αποτελεί ακόμη και σήμερα σημείο αναφοράς για το gay κίνημα. Πριν λίγους μήνες το βρετανικό δίκτυο BBC 2 ανακοίνωσε πως ένα από τα επόμενα project του καναλιού θα ήταν η μεταφορά στην μικρή οθόνη της αυτοβιογραφίας του Ισεργουντ, με τίτλο, «Christopher and His Kind». Τo βιβλίο καλύπτει μια από τις σημαντικότερες περιόδους ζωής του συγγραφέα, το διάστημα ανάμεσα στο 1929 και το 1939, όταν ο Ισεργουντ «δραπέτευσε» από την αυταρχική αγγλική κοινωνία και την καταπιεστική μητέρα του, για το παρακμασμένο και πολιτικά ασταθές Βερολίνο της δεκαετίας του ‘30. Χωρίς να μιλάει λέξη γερμανικά, ο Ισεργουντ γοητεύεται από την συναρπαστική και μεθυστική gay κουλτούρα του Βερολίνου, μιας πόλης που ζούσε την ακμάζουσα περίοδο των καμπαρέ και της ηδονής. Θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί τον Χάινζ, ένα νεαρό χορευτή, για τον οποίο θα κάνει ότι είναι δυνατό, προκειμένου να τον βοηθήσει να ξεφύγει από τα χέρια των Ναζί. Ο Ισεργουντ προκάλεσε αντιδράσεις και σχόλια την δεκαετία του ’50, όταν γνωρίστηκε και έκανε σχέση με έναν πολύ μικρότερο του άνδρα. Ο νεαρός Ντον Μπαχάρντι ήταν τότε κάτι παραπάνω από 16, όταν ο Ισεργουντ είχε περάσει προ πολλού στην τέταρτη δεκαετία της ζωής του (ήταν 48). Παρόλα αυτά η σχέση τους κράτησε για περισσότερα από 30 χρόνια, με μικρά διαλείμματα χωρισμών, μέχρι το τέλος της ζωής του συγγραφέα, στην Σάντα Μόνικα, στις 4 Ιανουαρίου 1986.

Christopher and his Kind του BabsLostath

Ημερομηνία πρώτης προβολής - Δεκέμβριος 2010 (μάλλον) DVD release - Αρχές Ιανουαρίου Οι Πρωταγωνιστές Κρίστοφερ Ισεργουντ Ο πρωταγωνιστής… συγγραφέας, ακτιβιστής, σύμβολο της gay κοινότητας. (Ματ Σμιθ ή αλλιώς ο 11ος Doctor Who, ο πιο δημοφιλής τηλεοπτικός ήρωας της βρετανικής τηλεόρασης, αδυναμία – o DW, όχι ο Σμιθ – πολλών gay, scι-fi geeks) Τζιν Ρος Ανερχόμενη ηθοποιός και τραγουδίστρια. Αποτέλεσε για τον Ισεργουντ, έμπνευση για τον χαρακτήρα της Σάλι Μπόουλς (aka Λάιζα Μινέλι), στο «Καμπαρέ», του Μπομπ Φος, ταινία που κέρδισε το 1973, 8 Βραβεία Οσκαρ. (Ιμοτζεν Πουτς, με ρόλους στα «Chatroom», «28 Days Later», «V for Vendetta») Τζέραλντ Χάμιλτον Εμπνευση για τον βασικό χαρακτήρα του βιβλίου του Ισεργουντ, «Ο Κύριος Νόρις Αλλάζει Τρένα». (Τόμπι Τζόουνς, επιτυχημένος ηθοποιός, με παρουσία στα «Frost/Nixon», «Infamous», «The Painted Veil»… δανείζει τη φωνή του, στον Ντόμπι, το σπιτικό ξωτικό από τις ταινίες Χάρι Πότερ) Γουίσταν Χιου Οντεν O διάσημος άγγλος ποιητής με το περίεργο χιούμορ που έπεισε τον Κρίστοφερ να τον ακολουθήσει στο Βερολίνο. (Πιπ Κάρτερ... τον είδαμε στα «Party Animals» και «Robin Hood») Κάθλιν Ισεργουντ Η καταπιεστική μαμά του Κρίστοφερ και ένας από τους λόγους που αποφάσισε να αφήσει το Λονδίνο για την γερμανική πρωτεύουσα. (Λίντσεϊ Ντάνκαν, παιδί της αγγλικής TV, με ρόλους σε σειρές, όπως τα «Spooks», «Doctor Who», «Margaret» - στον ομώνυμο ρόλο της Θάτσερ - αλλά και στο «Rome» του HBO) Χάινζ Νεντερμάγιερ Σεμνός και συνεσταλμένος χορευτής που συναντά και ερωτεύεται ο Κρίστοφερ, στο Βερολίνο. (Ντάγκλας Μπουθ, ανερχόμενος ηθοποιός που τον περασμένο Μάιο πρωταγωνίστησε, ως ο Boy George, στην τηλεταινία «Worried About the Boy» που μεταδόθηκε από την βρετανική τηλεόραση)

Μεταφρασμένα βιβλία του Ισεργουντ στη χώρα μας: Ο Κύριος Νόρις Αλλάζει Τρένα (Εκδόσεις Αστάρτη) Αντίο Βερολίνο (Εκδόσεις Μέδουσα) Ενας Ανδρας Μόνος (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια)

Θέατρο

The Lisbon Traviata

μένο έργο, αν και αρκετά στοχευόμενο στο κοινό του, αποδίδεται με ρυθμό και ενέργεια από τους συντελεστές του, με εξαιρετικές ερμηνείες ακόμα και στους πιο απαιτητικούς ρόλους. Τα λιτά σκηνικά είναι υπέροχα και η μουσική επιμέλεια επηρεασμένη από τη μεγάλη Ντίβα. Συνολικά η παράσταση είναι πολύ προσεγμένη και πετυχαίνει να αναδείξει τον κρυφό πρωταγωνιστή, το Είδωλο –εν προκειμένω την Κάλλας- που λειτουργεί προτυπικά για πολλούς, υποκαθιστώντας τις πραγματικές σχέσεις. Χωρίς απορία που συνέχισε για δεύτερο χρόνο! Θέατρο Αλκμήνη-ΑΚΗΣ ΔΑΒΗΣ Πέμπτη ως Κυριακή 21.00 Του Σπύρου Κάγκα

Κρυφά απογεύματα

Το έργο του Τέρενς ΜακΝάλι, The Lisbon Traviata, παρουσιάζεται για δεύτερο χρόνο στο θέατρο Ακης Δαβής – Αλκμήνη, στα κάτω Πετράλωνα. Σε σκηνοθεσία του Λάζαρου Γεωργακόπουλου, ο οποίος είναι και ο πρωταγωνιστής, το έργο καταπιάνεται με την ζωή τεσσάρων gay ανδρών στη Νέα Υόρκη, κάπου στα τέλη της δεκαετίας των ’80. Δύο καλοί φίλοι, ο Stephen (Λάζαρος Γεωργακόπουλος) και ο Mendy (Φαίδων Καστρής) σχολιάζουν με καυστικότητα την καθημερινότητά τους, εμβαθαίνοντας στις ανθρώπινες επιθυμίες και ανάγκες, με αφορμή την αγάπη τους (ή μάλλον, το πάθος τους) για την Μαρία Κάλλας. Η σπάνια και συλλεκτική ηχογράφηση της τής Τραβιάτας στη Λισαβόνα, γίνεται καταλύτης για να αποκαλυφθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους, με τον Stephen να είναι σε μία «ανοιχτή» σχέση και τον Mendy μόνο και ερωτευμένο. Η απροειδοποίητη, μα ηθελημένη, πρόωρη επιστροφή του Stephen στο σπίτι του, τον φέρνει αντιμέτωπο με το τέλος της «σχέσης» του, αφού ο σύντροφος του, Mike (Βασίλης Μπισμπίκης), έχει περάσει τη νύχτα με το νέο του δεσμό, τον όμορφο, νεαρό, πορτογάλο, κοινωνικό λειτουργό Paul (Αλέξανδρος Αμερικάνος). Η μοναξιά, η απόρριψη, η απόγνωση, η ελπίδα, συναισθήματα κοινά για όλους, δοσμένα μέσα από καταστάσεις που οι περισσότεροι μας αναγνωρίζουμε, κατακλύζουν τους τέσσερεις χαρακτήρες και οδηγούν σε ένα λυρικό φινάλε, απόλυτης διεκδίκησης. Κάπου ανάμεσα στη κωμωδία (Α’ Μέρος) και στο δράμα (Β’ Μέρος), το εξαιρετικά καλογραμ-

Cinema

του BabsLostath

ATTENBERG

Σκηνοθεσία: Αθηνά Τσαγγάρη Πρωταγωνιστούν: Αριάν Λαμπέντ, Βαγγέλης Μουρίκης, Ευαγγελία Ράντου, Γιώργος Λάνθιμος

Με αφορμή την τραγική ιστορία των δύο εφήβων, ο σκηνοθέτης Δημήτρης ΜωραΪτης ξετυλίγει μία φανταστική ιστορία δύο ομοφυλόφιλων νεαρών που ζουν και ερωτεύονται στο Ιράν. O Μαχμούτ και ο Τζαλίλ γνωρίζονται και ερωτεύονται μεταξύ τους σε μια χώρα όπου ο ομοφυλόφιλος έρωτας είναι έγκλημα και τιμωρείται με τη ποινή του θανάτου. Ο Μαχμούτ αντιμετωπίζει με σεβασμό τα συναισθήματα και τις επιθυμίες του και είναι έτοιμος να παλέψει γι’ αυτά, ενώ ο Τζαλίλ, πιο φοβισμένος, πιο αδύναμος και υπό το βάρος των θεσμών και μιας θεοκρατούμενης κοινωνίας, θα επιλέξει να εγκαταλείψει τις επιθυμίες του και να ζήσει κατά πως το επιθυμούν οι άλλοι. Ο Μαχμούτ λίγο μετά θα γνωρίσει τον Αγιάζ, ένα νέο στην ηλικία του και θα ερωτευτούν. Πολύ σύντομα όμως θα τους συλλάβουν και θα τους κρεμάσουν δημόσια. Η επιλογή τους να ζήσουν τον έρωτα τους και να πεθάνουν γι αυτόν, σε μια κοινωνία που δε τους το επέτρεπε, τους έκανε ήρωες. Θέατρο Χώρα – Σκηνή Μικρή Χώρα Σαβ-Κυρ-Δευ στις 21:00 (Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ.: 2108673945)

Διανομή: Feel Good Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου Οι συγκρίσεις με τον Κυνόδοντα ξεκίνησαν από τις αρχές του φθινοπώρου, όταν είδαμε το trailer και αρχίσαμε να μαθαίνουμε πληροφορίες για το στόρι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Βενετία, αποσπώντας το βραβείο γυναικείας ερμηνείας για την πρωταγωνίστρια Αριάν Λαμπέντ, ενώ τον προηγούμενο μήνα, η προβολή της στο φεστιβάλ του Λονδίνου συνέχισε το σερί των επιτυχημένων εκτός έδρας προβολών. Μένει να δούμε αν θα τύχει ανάλογης υποδοχής από το ελληνικό κοινό, αν και κάτι μας λέει, πως η επιτυχία είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη. Στο στόρι, η Μαρίνα μεγαλώνει με τον αρχιτέκτονα πατέρα της σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη. Το ανθρώπινο είδος την απωθεί. Το παρατηρεί εξ αποστάσεως, μέσα από τα ντοκιμαντέρ, τη μουσική και τα μαθήματα σεξουαλικής αγωγής που της παραδίδει η φίλη της, Μπέλλα. Ο ερχομός ενός ξένου στην πόλη είναι η αφορμή για μια διαφορετική ματιά στη ζωή της, ενώ και η σχέση της με τον μπαμπά της θα περάσει σε νέο κεφάλαιο.

TRON: LEGACY

είναι χελώνα. Κυρίως όμως, το ταξίδι του είναι η αφορμή για μια διαφορετική ματιά στη σημασία της προστασίας των οικοσυστημάτων και τον αφανισμό της θαλάσσιας ζωής. Παράλληλα, ο Σάμμυ αναζητεί τον έρωτα της ζωής του,

Η νέα ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι άνοιξε το Φεστιβάλ της Βενετίας και ίσως η ταινία που θα χαρίσει στη Νάταλι Πόρτμαν το Οσκαρ Ερμηνείας την ερχόμενη χρονιά. Το πέρασμά της από τα φεστιβάλ Βενετίας, Τορόντο και Λονδίνου ήταν διθυραμβικό... και μην ξεχνάμε πως μέχρι σήμερα, ο Αρονόφσκι δεν μας έχει απογοητεύσει ποτέ. Ποιος άλλωστε περίμενε ότι «ο Παλαιστής» με τον ξεχασμένο Μίκι Ρουρκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, θα ήταν τέτοιο αριστούργημα; Η Νίνα (Πόρτμαν) είναι μια μπαλαρίνα που προσπαθεί να αναδειχθεί και να επιβιώσει στο άκρως απαιτητικό και ανταγωνιστικό περιβάλλον του χορού, ισορροπώντας ανάμεσα στην πιεστική, πρώην μπαλαρίνα, μητέρα της και τις εξαντλητικές πρόβες για τη Λίμνη των Κύκνων. Για να καταφέρει να κερδίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα πρέπει να ξεπεράσει την Λίλι (Κούνις), μια μπαλαρίνα, με εντελώς αντίθετη ψυχοσύνθεση από την ίδια. Οι δυο τους αποτελούν ήδη μια από τις πιο περίεργες, αινιγματικές και διφορούμενες σχέσεις της φετινής κινηματογραφικής σαιζόν.

Επίσης Σκηνοθεσία: Τζόζεφ Κοζίνσκι Καστ: Τζεφ Μπρίτζες, Γκάρετ Μπρους Μποξλάιτνερ Διανομή: Feel Good Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου

Χέντλαντ,

Δεν θεωρείται τυχαία η πιο αναμενόμενη ταινία του Δεκέμβρη. Αποτελεί άλλωστε σίκουελ μιας από τις πλέον κλασσικές sci-fi ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου («Tron», 1982). Τα trailers και ό,τι άλλο υλικό έχει κυκλοφορήσει η Disney τους τελευταίους μήνες υπόσχονται ένα εντυπωσιακό 3D υπερθέαμα. Κι αν δώσουμε σημασία στο online buzz που ακούμε και διαβάζουμε, το νέο «Tron» δεν αποκλείεται να είναι το αμέσως πιο επιτυχημένο 3D, μετά το περσινό Avatar του Τζέιμς Κάμερον. Ο ενθουσιασμός μας ανέβηκε ακόμη περισσότερο όταν μάθαμε πως οι Daft Punk έχουν αναλάβει τη μουσική της ταινίας (επίσημη κυκλοφορία του soundtrack στις 7/12), ενώ η συμμετοχή του Μπρους Μποξλάιτνερ – που μετά το original Tron έκανε καριέρα ως ο κάπτεν του Babylon 5, Τζον Σέρινταν – είναι ένας ακόμη λόγος να μετράμε αντίστροφα για τις 16 του Δεκέμβρη, ημερομηνία που θα κάνει πρεμιέρα η ταινία στις ελληνικές αίθουσες.

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΜΜΥ: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΕΡΑΣΜΑ Σκηνοθεσία: Μπεν Στάσεν Καστ: Γιώργος Καπουτζίδης, Λίνα Σακκά, Γιώργος Λιανός Διανομή: Village Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου Ναι, θα σας θυμίσει το «Ψάχνοντας τον Νέμο», όχι άδικα καθότι μεγάλο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Ο Σάμμυ, όμως, διαφέρει σε πολλά από το αγαπημένο πολλών κλοουνόψαρο. Καταρχήν

που ακούει στο όνομα Σέλι. Θα τον ακολουθήσουμε στο ταξίδι του, από την ώρα που γεννιέται μέχρι τα χρόνια της ωριμότητας του, σε έναν διαφορετικό γύρο του κόσμου. Πίσω από την ταινία βρίσκεται το γαλλικό Canal Plus, ενώ στην μεταγλώττιση, τις φωνές τους δανείζουν οι Γιώργος Καπουτζίδης, Γιώργος Λιανός και Λίνα Σακκά.

BLACK SWAN

Σκηνοθεσία: Ντάρεν Αρονόφσκι Πρωταγωνιστούν: Νάταλι Πόρτμαν, Βενσάν Κασέλ, Μπάρμπαρα Χέρσεϊ, Μίλα Κούνις, Γουινόνα Ράιντερ Διανομή: Odeon Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου

* «Φανταστικές Αγάπες»... πρεμιέρα στις φετινές Κάννες με εγκωμιαστικές κριτικές. Ενα περίεργο ερωτικό τρίγωνο δημιουργείται όταν ο Νικολά, νέος στην πόλη, γνωρίζεται με την Μαρί και τον gay κολλητό της, Φράνσις. Οι δυο τους θα «μονομαχήσουν» για την καρδιά του νέου τους φίλου. (2 Δεκεμβρίου, Feel Good). * Στις 2 Δεκέμβρη οι Ρόμπερντ Ντάουνι Τζ. και Ζακ Γαλιφιανάκης θα βρεθούν να ταξιδεύουν από την ανατολική, στη δυτική ακτή των ΗΠΑ. Μαζί τους ο Σόνι, ένα γαλλικό μπουλντόγκ. «Μη Σπρώχνεις, Ερχομαι» κι ο σκοπός ιερός... να προλάβουν τη γυναίκα του Ντάουνι πριν την γέννα. (Village). * Τα Χρονικά της Νάρνια (η εφταλογία του Κ. Σ. Λιούις), δεν έτυχαν της υποδοχής που υπολόγιζε η Disney όταν έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες το 2005 η πρώτη ταινία, «Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα». Με 1,17 δισ. δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως για τις 2 πρώτες ταινίες (750 και 420 εκατομμύρια αντίστοιχα), δεν θεωρείσαι βέβαια και αποτυχημένος. Οταν, όμως, αρχίζουν οι συγκρίσεις με την τριλογία του Τόλκιν ή τις ταινίες του Χάρι Πότερ, τα πράγματα δυσκολεύουν. Στην τρίτη του ταινία το franchise της Νάρνια περνάει στα χέρια της Fox με τα trailers και τα εικαστικά να δίνουν έναν αμυδρά σκοτεινότερο τόνο («Ο Ταξιδιώτης, της Αυγής», 9 Δεκεμβρίου, Feel Good). * Ο Κόλιν Φερθ δίνει μια μοναδική ερμηνεία ως ο Βασιλιάς Τζορτζ ο 6ος και βάζει υποψηφιότητα για το Βραβείο Οσκαρ του 2011... βραβείο που έχασε πέρυσι για το «A Single Man». «Ο Λόγος του Βασιλιά» ήταν η ταινία που ξεχώρισε φέτος στα φεστιβάλ του Τορόντο και του Λονδίνου κι αν βγουν αληθινά τα προγνωστικά, θα είναι η ταινία που θα μπει σφήνα ανάμεσα σε «Inception» και «Social Network» στα Οσκαρ του 2011. Δίπλα στον Φερθ, ένα εντυπωσιακό καστ με τους Τζέφρι Ρας, Ελενα Μπόναμ Κάρτερ, Γκάι Πιρς, Μάικλ Γκαμπόν κλπ. Must See!! (16 Δεκεμβρίου, Odeon) * «The Cove» ή «Ο Ορμος», η ταινία που κέρδισε το Οσκαρ ντοκιμαντέρ το 2010, παρακολουθεί μια ομάδα ακτιβιστών, καταδυτών και κινηματογραφιστών, με αποστολή να διεισδύσουν σε έναν απομακρυσμένο όρμο της Ιαπωνίας. Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας ανακαλύπτουν τις μαζικές οικολογικές καταστροφές που λαμβάνουν χώρα εκεί. (Δεκέμβρης, Rosebud). * «The Fighter»: Κρίστιαν Μπέιλ, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Ειμι Ανταμς, υπό την σκηνοθετική επίβλεψη του Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ. Βασισμένη στην πραγματική ιστορία δυο μποξέρ, του Ντίκι Εκλαντ και του «Ιρλανδού», Μίκι Γουόρντ. Ταινία που ήδη ακούγεται για τα βραβεία των κινηματογραφικών ενώσεων, τις Χρυσές Σφαίρες και τα Οσκαρ. (27 Ιανουαρίου, Village) * «Η Ζωή Μετά - Hereafter»: Τι υπάρχει μετά τον θάνατο; Μ’ αυτό το ερώτημα καταπιάνεται ο Κλιντ Ιστγουντ στη νέα του ταινία. Τρεις άνθρωποι βιώνουν τη σκληρότητα και το κενό του θανάτου, ο καθένας με το δικό του φίλτρο. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν και ο Ιστγουντ θα δώσει τη δική του οπτική σε ένα θέμα που μας αφορά όλους. (6 Ιανουαρίου, Village)

ART

“Το Πέρασμα” του Ηρακλή Φοβάκη

Τον γνωρίσαμε πρώτη φορά στο 2ο Φεστιβάλ Διαφορετικότητας και μετά από τη συμμετοχή του σε διάφορες συλλογικές και ατομικές εκθέσεις, έρχεται αυτό τον χειμώνα με την έκτη ατομική του έκθεση, με τίτλο «Το Πέρασμα». Η νέα δουλειά του ειδικού παιδαγωγού, ψυχολόγου και τελειόφοιτου φοιτητή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, Ηρακλή Φοβάκη θα παρουσιαστεί σε έναν ιδιαίτερο εκθεσιακό χώρο της πλατείας Συντάγματος, που βρίσκεται στον έβδομο όροφο του κτιρίου της Καραγεώργη Σερβίας 4 (Στοά Καλλιγά) και γι’ αυτό το λόγο ονομάστηκε «Εβδομος». Τα έργα, που αποτελούν τη θεματική της έκθεσης, ανήκουν στην πιο πρόσφατη εργογραφία του Ηρακλή Φοβάκη, συμπεριλαμβανομένων εικαστικών εγκαταστάσεων και video. Ο χώρος, που μοιάζει σαν να αιωρείται πάνω από το κέντρο της Αθήνας, είναι ιδανικός για τη δημιουργία μίας ατμόσφαιρας «συνδιαλλαγής» με τα κτίρια και τα μνημεία-ορόσημα της γύρω περιοχής. Η έκθεση θα διαρκέσει από 16 έως 19 Δεκεμβρίου (10.00-14.00 & 17.00-21.00) και τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου στις 20.00.

Duende

Duende: μία λέξη δίχως συγκεριμένη ετυμολογία αλλά γνώριμη σαν έννοια. Αυτή είναι και η πηγή έμπνευσης της νέας δισκογραφικής πρότασης και της παράστασης που θα παρουσιάσουν η Ελένη Πέτα και ο κιθαρίστας Παναγιώτης Μάργαρης στο Θέατρο Κάππα την Πέμπτη 2 και το Σάββατο 4 Δεκέμβρη. Μετά την πολύ επιτυχημένη εμφάνιση στο πλάι του Al Di Meola, στις 2 εμφανίσεις του στη σκηνή του Gazarte, και αφού απέσπασαν τις καλύτερες κριτικές, η Ελένη Πέτα και ο Παναγιώτης Μάργαρης ξεκινούν τις χειμερινές τους εμφανίσεις σε έναν εναλλακτικό, για τα μουσικά δρώμενα χώρο. ** Το cd album με τίτλο “DUENDE” βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο παραγωγής στο στούντιο. Δείγμα της δουλειάς σύντομα στα ραδιόφωνα.** Προπώληση: http://www.ticketservices.gr

�� B��&��"#��!��%��-%��!� �"!C-��-��!��/�D��-�� &"$��'E��#�%-�/�F&'EG�� '-��"!��-�)��-=�%��!A-��H/<� ��)��)��!��2/�8!� ��"�%1�!&%��%��///�

��

�� !"��#"$%��%�� &�!'"� (�� )(��*+,+

�� +&�-%��!��!�&��(��#"!�!'"� !��.��)(�� )��)�&(�/�0�1"!#!��2�3�/��4�56��78+� ,�49� :�;;<�=��>�?�6�6�2�2?��?/�@�� A()��%��"%��!��!&"�)�/ �

�� I�2��3�)��(#!��-��!&��-� ��JK/�L��.��'��(��M��/

Underwear by Aussiebum & Modus Vivendi

XLSIOR FESTIVAL www.xlsiorfestival.com

Out n’ About DEC

31.12

New year party @ Blue Train

ATH 10.12

ATHENS SPECIAL NIGHTS MON

WINE NIGHT @ MY BAR - all wine, beer and standard drinks just 5euro UNDERWEAR MONDAYS @ FCUK GREEK NIGHT@ SODADE

TUE

ENGLISH DANCE + GREEK POP @ MY BAR

After 21:00 - Free bouffet LOGAN MC CREE @ FCUK 10.12

BRUNO KNIGHT @ ALEXANDER SAUNA 12.12

SODADE BIRTHDAY Το Sodade κλείνει τα 11 και ετοιμάζει τρελό παρτυ με πολλά δώρα! Ταξίδι εξωτερικό, free γεύμα Μυροβόλο και μπουκάλι για τη βραδιά ...

23.12

ANTIVIRUS PARTY @ NOIZ ��

��

THESS SPLASH SAUNA NON_STOP cruising spa fun

GREMANDOS “THE NEW GENERATION @ BLUE TRAIN : Ένα ονειρικό ταξίδι με βαλίτσες, ήχους και μουσικές!

WED

YOUNG DAY @ ALEXANDER SAUNA LESBIAN.GR@ BLUE TRAIN after 19:30 BEAR DAY@ FLEX SAUNA GYM

THU

GREEK NIGHT @ KA3ARMA

Συνεχομενο ωραριο απο παραμονη Χριστουγεννων παρασκευη 24 Δεκεμβριου στις 17.00 ωρα εως την Δευτερα 27 δεκεμβριου στις 03.00 ωρα.

FRI

Συνεχομενο ωραριο απο παραμονη Πρωτοχρονιας Παρασκευη 31 Δεκεμβριου στις 17.00 ωρα εως την Δευτερα 03 Ιανουαριου στις 03.00 ωρα.

SUN

JAN 21.01

SCREW BIRTHDAY PARTY @ SCAPE!

FULL DANCING NIGHTS - DANCERS + SHOWS @ LAMDA CLUB

CABARET @ PHILIPP BAR ! Musicals, film music and hits from the 1920ies, 30ies, 40ies

THESSALONIKI

SPECIAL NIGHTS TUE

HAPPY TUESDAY @ ENOLA all drinks @ 5 euros, beers @ 3 euros

��

�� !"#

$ "%"& �'"��!"()*�(�+��,�� ")$��,�*��%*��-� "("&+�.�!+(�*��.�! "')(��*+��

Με πάνω από 50 δώρα από Lucas Ferrier , Modus Vivendi, Nava, Gspot, Mannix 60

WED

GREEK NIGHTS @ ENOLA

Αγγελίες

Ιδιαίτερα Μαθήματα

Μαθηματικά Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα μαθηματικών σε φοιτητές πολυτεχνικών και μαθηματικών σχολών για όλα τα επίπεδα από φυσικομαθηματικό του ΕΜΠ. Μανώλης, 6940625367 Μαθηματικά -ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Φοιτητικά και μαθητικά μαθήματα μαθηματικών. Γιατί τα μαθηματικά είναι ζωή, οξυγόνο, έρωτας! facebook.com/GordonGR, Νίκος 6997078018 Μαθήματα τούρκικης γλώσσας από τούρκο καθηγητή για όλα τα επίπεδα. 6981001982 gr_4men@hotmail.com Μαθήματα Γαλλικών Καθηγητής Γαλλικών παραδίδει μαθήματα για όλα τα επίπεδα. Στέλιος, 6976110783 Αγγλικά Καθηγητής αγγλικών, πτυχιούχος αγγλικής γλώσσας και φιλολογίας, παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα, περιοχή βορείων προαστίων. Τηλ. επικοινωνίας: 6938969385 Γαλλικά Γαλλίδα καθηγήτρια με πολυετή πείρα παραδίδει μαθήματα για όλα τα επίπεδα Laurence , 6937245087 Ιταλικά. Μεταφράσεις Ιταλικών Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα ιταλικών. Επίσης αναλαμβάνω μεταφράσεις Cristo 6978291391 Αγγλικά Καθηγητής αγγλικών με πολυετή πείρα σε όλα τα πτυχία παραδίδει μαθήματα στο κέντρο Κολωνάκι, Παγκράτι και γύρω περιοχές. Βασίλης 6955545151

Γραφίστες Δημιουργικά και ιδιαίτερα Εμπειρος Γραφίστας αναλαμβάνει δημιουργικά posters, video, webs κτλ. Επίσης παραδίδειε ιδιαίτερα μαθήματα σε γραφίστες για τα γραφιστικά προγράμματα. Γρηγόρης , 6936893703 AutoCAD - 3DS MAX Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα AutoCAD (2D – 3D), 3DS MAX (Mental Ray, Animation, Reactor), Rhinoceros, SketchUp, Photoshop, Ecotect, από αρχιτέκτονα μηχανικό διπλωματούχο, μεταπτυχιακό φοιτητή ΕΜΠ, με εμπειρία σε θέματα ηλεκτρονικής σχεδίασης. Ασκηση πάνω σε παραδείγματα, δυνατότητα παροχής σημειώσεων. Τηλ.: 694 6859480, e-mail: tektonach@yahoo.gr

Σκίτσο, ζωγραφική, illustrations, Για εσάς ή την επιχείρησή σας. Μανόλης manoliszoulakis@gmail.com

Γυμναστική Yoga Μαθήματα Hatha Yoga Στο στούντιο Λάθος Κίνηση, με τον Γιώργο Ανδρουλάκη ΔΕ, ΤΕ, ΠΑ: 15.00 - 17.00 / ΤΡΙ,ΠΕ: 20.00-22.00 , ΣΑ: 15.00-17.00 (μετά τις 19 Οκτώβρη). Τα βραδινά μαθήματα έχουν ως κύριο μέλημα την ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος και ενδείκνυται ιδιαίτερα για οροθετικά άτομα! www.myspace.com/androulakis_georgios 6948 06 09 53 e-mail :gandroulakis@hotmail.com Εμπειρη γυμνάστρια αναλαμβάνει ιδιαίτερα μαθήματα φυσικής αγωγής Μαριλένα, 6932967285

Ασφάλειες-Αντασφάλειες Η Heads Ltd., Μεσίτες Ασφαλειών & Αντασφαλειών Ε.Π.Ε., και επίσημος ανταποκριτής των Lloyd’s, παρέχει υπηρεσίες ασφαλιστικής κάλυψης και συμβουλών, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τηλ: 210 8995 229

Γεωπόνος

Μεταφράσεις κειμένων Μεταφράσεις κειμένων (εργασίες, τεχνικά κείμενα, τεχνική ορολογία κλπ) από και προς τα Αγγλικά, καθώς και από τα Ολλανδικά στα Ελληνικά, αναλαμβάνονται από αρχιτέκτονα μηχανικό διπλωματούχο, μεταπτυχιακό φοιτητή ΕΜΠ. Δυνατότητα συνεργασίας και μέσω e-mail. Τηλ.: 694 6859480, e-mail: tektonach@yahoo.gr

Οδοντίατρος Χειρούργος Οδοντίατρος Αντώνης 210-5907361

Ψυχολόγοs Το “Κέντρο Αποχής & Επαναβίωσης” ξεκινά την δημιουργία θεραπευτικών ομάδων LGTB με συντονιστή - κλινικό ψυχολόγο - ψυχοθεραπευτή. Πληροφορίες για κάθε ενδιαφερόμενο/νη στο τηλέφωνο : 6985 736771.

Ράφτης Νέος, έμπειρος ράφτης με ιδιαίτερη φρoντίδα/ φαντασία στο σχεδιασμό εξειδικευμένων ρούχων αναλαμβάνει τη ραφή - μεταποίηση ή ανακατασκευή στα νέα ή παλιά καλοδιατηρημένα σας ρούχα, σε ιδιάιτερα χαμηλές τιμές - πάντα σε συνεννόηση με τη δική σας απάιτηση. Επίσης αναλαμβάνει την παραλαβή & παράδοση στο χώρο σας. Πληροφορίες: Agelo 6973889512

GRASS TEST Αναλαμβάνουμε κατασκευές και συντηρήσεις κήπων. 6944750925

Μασάζ Εμπειρος επαγγελματίας μασέρ. Σταύρος, 6995407222

Σύγχρονο Τραγούδι – Μαθήματα - Ελληνικό, έντεχνο, λαϊκό - Αγγλόφωνο, jazz, pop - rock, musical - Τραγούδια από όλο τον κόσμο Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6932 433873

1η προπόνηση

δωρεάν

Μαριλένα Λιβανού K: 6932967285 marilen2@otenet.gr Η Προσωπική σας Γυµνάστρια µυική τόνωση. τεχνικές: fit ball & pillates. διατροφή

��

www.acceptCY.org

Κριός (21 ΜΑΡΤΙΟΥ - 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ) Xρυσά μου παιδιά, βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν ξεκουμπιστεί το 2010 και για σας τα πράγματα είναι ανθηρά. Η διάθεσή σας είναι ανεβασμένη. Θα βαρεθείτε να πορτογυρίζετε με φίλους και να κάνετε καινούριες γνωριμίες. Κάποια απ'αυτές ενδέχεται να εξελιχθεί σε φλογερό έρωτα. (Τζιζ...!!! Καήκαμε!!!). Το νου σας ρεμάλια! Μη σας παρασύρουν οι έρωτες και ξεχάσετε τα υπόλοιπα. Δεν αφήνουμε το σπίτι ν' αραχνιάσει και δίνουμε σημασία στα επαγγελματικά. Δεν είναι καιρός να τρέχουμε στον ΟΑΕΔ για πενιχρά επιδόματα.

Tαύρος (20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ - 19 ΜΑΪΟΥ) Κουρκουμπίνια μου, ένας χρόνος φεύγει, ένας νέος έρχεται. Πριν χλαπακιάσετε τις γαλοπούλες και τα συναφή, φροντίστε να έχετε ξεμπερδέψει με πάσης φύσεως εκκρεμότητες του 2010. Ξεκουνηθείτε από τα κατεστημένα και ετοιμαστείτε για ριζικές αλλαγές. Οι δεσμευμένοι ίσως θελήσουν να ετοιμάσουν ταξιδάκι μοναχά για πάρτη του έτερου ημίσεως. Οι μπάκουροι ας περιμένουν. Ο έρως κρούει την θύραν. Στη δουλειά ενδέχεται να υπάρξουν μετακινήσεις. (Φυσικά δεν εννοώ το ασανσέρ…)

Δίδυμοι (20 ΜΑΪΟΥ - 20 ΙΟΥΝΙΟΥ ) Χαρές μου εσείς, ο Ερμούλης είναι αναδρομούλης και σας βάζει τρικλοποδίτσες. Ουπς! Σκοντάψατε; Προσέξτε βρε κουτά! Ανοίξτε τα ματάκια και αποφύγετε τα μπερδέματα. Όλη αυτή η αναστάτωση θα σας προκαλέσει την τάση για κατσικοποδιές στα ερωτικά. Μην τυχόν και τα κάνετε αχταρμά, γιατί ουαί και αλοίμονό σας! Πίστη στον σύντροφο πάνω απ’ όλα για να μην το μετανιώσετε προσεχώς. Τέλος, σταματήστε να ξοδεύετε αβέρτα-κουβέρτα. Σφιχτείτε λίγο στα οικονομικά, γιατί σας βλέπω στα φανάρια.

Καρκίνος (21 ΙΟΥΝΙΟΥ - 21 ΙΟΥΛΙΟΥ) Αγαπουλίνια, για τις επόμενες μέρες αποζητάτε ζεστασιά, σταθερότητα και θαλπωρή. Απαραίτητα αξεσουάρ το πάπλωμα κι οι παντοφλίτσες. Ενδέχεται να σας εκνευρίσουν πράγματα και καταστάσεις που θέλουν ν’ αλλάξουν παρά τη διάθεσή σας. Από μειώσεις μισθών και πρόσθετα οικονομικά μέτρα, έως εξελίξεις στα ερωτικά που καραδοκούν εδώ και καιρό. Χαλαρώστε και όλα θα γίνουν. Ένα είναι το σύνθημα... φεεεέτααα!!! Μέσα σε όλο αυτό το mood «Mικρό σπίτι στο λιβάδι», οι δεσμευμένοι ποθείτε διακαώς να επισημοποιήσετε σχέσεις.

Λέων (22 ΙΟΥΛΙΟΥ - 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ) Ζουζουνάκια, σφίξτε τα δόντια γιατί δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα. Ο μήνας που έρχεται δεν θα μοιάζει με την Αττική οδό. Περισσότερο με την Αθηνών-Λαμίας (κόμβος Καλυφτάκη) σε ώρα αιχμής το κόβω. Πολλά είναι τα εμποδιάκια που θα συναντήσετε. Η ρουτίνα της καθημερινότητας και η αύξηση του φόρτου εργασίας δεν βοηθούν καθόλου. Αποφύγετε εντάσεις και δείτε το ποτήρι μισογεμάτο. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να χουχουλιάσετε στο σπίτι παρέα με αγαπημένα πρόσωπα. Μην το παρακάνετε όμως και τους κάτσετε στον σβέρκο μεμψιμοιρώντας, γιατί θα σας κλειδώσουν σε κανά μπαλκόνι.

Παρθένος (23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ) Παρθενάκια μου γλυκά, η ερωτική απογείωση που ξεκίνησε τον προηγούμενο μήνα, κορυφώνεται τώρα και στο χέρι σας είναι να δείτε βεγγαλικά στον ξάστερο ουρανό. Μη σας τρομάζουν απρόσμενες εξελίξεις στις σχέσεις σας. Πολεμήστε και βγείτε νικητές στον αγώνα με τη σταθερότητα. Το μετερίζι της ζωής απαιτεί προσπάθεια άλλωστε. Οι αδέσμευτοι αναμένεται να ξεμυαλιστούν πλήρως από έναν νέο έρωτα και να ετοιμαστούν να τα δώσουν όλα. Άραγε θα υπάρξει ανταπόκριση; Στα επαγγελματικά γραπώστε όποιο ρίσκο παρουσιαστεί μπροστά σας.

Η Κούλα θέλει θάλασσα Ζυγός (22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ - 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ)

Τοξότης (22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ - 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ)

Καρδουλίνια, βάλτε βενζίνη και τρέξτε στο ΙΚΕΑ. Ένα «Άλλαξέ το» θα σας κάνει καλό. Αρκετά μιζεριάσατε. Βάλτε λίγο χρώμα στη ζωή σας και κάντε την ψυχοσύνθεσή σας λίγο πιο λαχανί. Απαραιτήτως διαλέξτε το φωτιστικό μαργαρίτα από τη σελίδα 153 του καταλόγου. Στα ερωτικά, σας θέλω απαιτητικούς. Απαιτήστε από το έτερον ήμισυ να σας δώσει την προσοχή που σας αξίζει. Δεν αξίζετε και σεις ένα ταξίδι στη Βιέννη; Πάλι Χριστούγεννα στο Παγκράτι; Ε, όχι! Δεν το δέχομαι. Τελειώστε τη χρονιά βασιλικά.

Tοξοτάκια μου, πριν απ’ όλα λαμβάνω την τιμή να σας ευχηθώ happy birthday!! Έφτασε ο μήνας σας! Πολλά είναι αυτά που κρατάτε εδώ και καιρό κρυμμένα και τσουπ! Ήρθε η ώρα να βγουν. Θέλετε να φωνάξετε ,να εξεγερθείτε, να βρείτε το δίκιο σας βρε αδερφέ! Οργανώστε το μυαλό σας και βρείτε τις λύσεις. Σταματήστε για λίγο να είστε κουκουρούκου και κάντε σχέδια. Μέλλον δεν είναι μόνο το προσεχές weekend. Η έκλειψη της Σελήνης στις 21, θα σας οδηγήσει σε κάποιο ρίσκο στα ερωτικά. Ακόμα κι αν ξέρετε ότι δεν θα σας βγάλει πουθενά θα το τολμήσετε στα πλαίσια της αναζήτησης του ιδανικού, του ανεπανάληπτου και μοναδικού έρωτα. Είναι μυστήριο το ότι τον βρίσκετε κάθε 15 μέρες!

Σκορπιός (23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ) Καμάρια μου, η Αφροδίτη έχει έρθει στο ζώδιό σας για επίσκεψη. Αυτό θα σας δημιουργήσει έντονη διάθεση για φλερτ. Οι δεσμευμένοι θα γίνουν λίγο παραπάνω κτητικοί με το ταιράκι τους και θα του κάνουν λίγο τα νευράκια ταλιατέλες. Για να πετύχετε τους στόχους σας, δεν θα διστάσετε να κάνετε τα γλυκά μάτια σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, προκειμένου να ζώσουν το αμόρε σας τα φίδια. Πρέπει να το σκεφτείτε καλά. Μήπως τελικά σας βγει σε κακό και του χρόνου ψάχνετε συντροφιά στους «Αγρότες» του ALPHA;

Αιγόκερως (21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ- 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ) Καραμελάκια μου, για τον Δεκέμβριο έχετε μουσαφιραίους. Ο Άρης ο πολεμοχαρής ήρθε να σας δει και σας κάνει να αισθάνεστε thunder-thunder-thundercats ooooohhhh!!!! Nομίζετε ότι αυτόν τον μήνα θα μπορέσετε να καταφέρετε τα πάντα. Κάποια στιγμή θα τετραγωνιστεί ο κύκλος άλλωστε. Γιατί να μην το κάνετε εσείς; Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε, τώρα είναι η κατάλληλη ώρα για επίλυση εκκρεμοτήτων. Για θέματα επαγγελματικά, το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να αποφασίσετε στις αρχές του χρόνου, τότε που ο ανάδρομος Ερμής του σήμερα θα αποτελεί παρελθόν.

Υδροχόος (20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ) Υδροχόοι μου καλοί, μέχρι τώρα είχατε απογοητευτεί από τα επαγγελματικά σας και πιστεύατε ότι το επόμενό σας βήμα θα είναι φυσιοθεραπευτής μπαμπουίνων στο Αττικό Πάρκο. Τα είχατε δοκιμάσει όλα χωρίς αποτέλεσμα. Η Αφροδίτη, όμως, που σας χαμογελάει, έχει άλλη άποψη. Μην είστε μουρτζούφληδες λοιπόν! Τον μήνα αυτόν η αξία σας θα λάμψει και θα ξεχωρίσει σαν την κέτσαπ στο μαρούλι, οπότε θα ανταμειφθείτε για πολλά. Προσέξτε όμως! Όλη αυτή η απαστράπτουσα διάθεση θα προσελκύσει και ορισμένους ζηλιάρηδες, που θα σας το παίξουν φιλαράκια, προκειμένου να σας τρικλοποδιάσουν στο μέλλον.

Ιχθύες (18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - 20 ΜΑΡΤΙΟΥ) Ψαρουλίνια μου μικρά, έτσι και συνεχίσετε να πιστεύετε ότι είστε ό,τι καλύτερο έχει πλάσει ο πανάγαθος, προβλέπω να μαζεύουν υπογραφές φίλοι και συνάδελφοι προκειμένου να γλιτώσουν από σας. Τι κι αν η Χιονάτη είναι ομορφοτέρα από εσάς; Παραδεχτείτε το και προσγειωθείτε. Μη βγείτε εκτός ορίων ούτε και όταν στα μέσα του μήνα χρειαστεί να πάρετε σοβαρές αποφάσεις για τη σχέση σας. Ευκαιρίες παρουσιάζονται και στα επαγγελματικά ειδικά στους γεννημένους το τρίτο δεκαήμερο.

��

�� !"#

$ "%"& �'"��!"()*�(�+��,�� ")$��,�*��%*��-� "("&+�.�!+(�*��.�! "')(��*+��