Skip to main content

Sami Swoi Magazyn sierpień 2026

Page 1


PRZELEWY Z UK DO POLSKI

spis treści

6 POSK TWORZĄ LUDZIE – rozmowa z Marcinem

Adres: Sami Swoi Magazyn – The Polish Times

60 The Mall W5 3TA

London, United Kingdom

Wydawca (Publisher): 1MM Media Ltd

Redakcja (Editorial): T: 020 7099 7106 T: 7974 9900 12 E: redakcja@samiswoi.news

Zespół redakcyjny i współpracownicy:

redaktor naczelny Dariusz Chrost E: editor@1mmmedia.co.uk

Sonia Grodek Małgorzata Skibińska

Felietoniści: ks. Bartosz Rajewski Jacek Żakowski Krystyna Kotlińska

Skład i grafika: MJ CREATIVE

Redakcja portalu SamiSwoi.news: redakcja@samiswoi.news

Reklama: e-mail: cco@1mmmedia.co.uk

Administracja T: 020 7099 7105 T: 079 749 900 14 E: head.office@1mmmedia.co.uk

Finanse: E: payments@1mmmedia.co.uk

Tytuł zarejestrowany pod numerem: ISSN 2754-2823

Redakcja „Sami Swoi Magazyn” nie ponosi odpowiedzialności za treść publikowanych ogłoszeń. Redakcja zastrzega sobie prawo odmowy publikacji ogłoszenia bez podania przyczyny.

POSK TWORZĄ LUDZIE

Marcin Kalinowski, prezes POSK, o nowej kadencji, zmieniającej

Polonii i odpowiedzialności za największy polski dom poza granicami kraju

Kiedy ponad pół wieku temu powstawał Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny w Londynie, jego twórcy nie budowali jedynie kolejnego budynku. Tworzyli miejsce, które dla tysięcy Polaków miało stać się namiastką domu, przestrzenią spotkań, centrum życia społecznego i symbolem zachowania polskiej tożsamości na emigracji. Dziś świat wygląda zupełnie inaczej niż wtedy. Zmieniła się Polska. Zmieniła się Wielka Brytania. Zmieniła się także Polonia. Jedno jednak pozostało

niezmienne – potrzeba posiadania miejsca, które łączy ludzi.

• 4 lipca członkowie POSK-u po raz kolejny powierzyli funkcję Prezesa Marcinowi Kalinowskiemu. To pierwszy w historii szef organizacji wywodzący się z emigracji po 2004 roku. Sam nie postrzega jednak swojego wyboru jako symbolicznej zmiany pokoleniowej.

– POSK zawsze tworzyli ludzie – mówi prezes M. Kalinowski. – W naszym zespo -

le są osoby, które budowały ten Ośrodek przez dziesięciolecia. Ich doświadczenie jest bezcenne. Są też ludzie, którzy, podobnie jak ja, przyjechali do Wielkiej Brytanii już w XXI wieku i tutaj założyli rodziny. Nie chcemy przeciwstawiać tych dwóch światów. Chcemy je połączyć.

To słowo-połączyć-powraca podczas całej rozmowy wyjątkowo często. Bo choć łatwo mówić o zmianie pokoleniowej, w rzeczywistości wyzwań jest znacznie więcej. Świat nie czeka. Pandemia, Bre -

xit, zmieniające się przepisy dotyczące organizacji charytatywnych, niestabilna sytuacja geopolityczna i rosnące koszty prowadzenia działalności sprawiają, że zarządzanie jedną z największych organizacji polonijnych na świecie staje się zadaniem coraz bardziej złożonym.

– Nie możemy pozwolić sobie na myślenie wyłącznie o tym, co wydarzy się jutro. Musimy planować na lata. Takiej organizacji nie zmienia się w ciągu jednej kadencji. Potrzebna jest konsekwencja i cierpliwość. Dlatego obecny Zarząd już na początku swojej pracy wyznaczył trzy podstawowe priorytety.

Pierwszy to zabezpieczenie przyszłości samego budynku.

Drugi – dostosowanie POSK-u do stale zmieniających się wymogów prawnych i organizacyjnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii.

Trzeci – rozwój działalności społecznej i kulturalnej oraz odbudowanie jeszcze bliższej relacji z Polonią.

To ostatnie zadanie wydaje się dziś szczególnie ważne.

• Polonia jest już inna niż dwadzieścia lat temu. Jeszcze kilkanaście lat temu większość nowych członków polskiej społeczności stanowili emigranci przyjeżdżający do pracy po wejściu Polski do Unii Europejskiej.

Dziś obraz wygląda inaczej. Coraz więcej osób wraca do kraju. Coraz więcej rodzin ma charakter międzynarodowy. Dorasta pokolenie dzieci urodzonych już w Wielkiej Brytanii, dla których polskość jest jednym z elementów tożsamości, ale nie jedynym. Obserwujemy te zmiany bardzo uważnie. W Londynie nadal mieszkają dziesiątki tysięcy Polaków, ale ich potrzeby nie są już takie same jak dwadzieścia lat temu. Dlatego chcemy tworzyć ofertę nie tylko dla pierwszego pokolenia emigrantów, lecz także dla ich dzieci i wnuków.

• To oznacza również większą otwartość na osoby spoza polskiej społeczności.

Na nasze wydarzenia przychodzą rodzice dzieci uczących się języka polskiego, partnerzy Polaków czy mieszkańcy Londynu zainteresowani kulturą naszego kraju. To bardzo cenne, bo właśnie w taki sposób buduje się prawdziwe relacje i pozytywny obraz Polski. Dobrym przykładem jest organizowany przez Bibliotekę POSK piknik rodzinny, który w tym roku odwiedziło ponad cztery i pół tysiąca osób. Wydarzenie, które jeszcze kilka lat temu było lokalną inicjatywą, dziś stało się jednym z rozpoznawalnych punktów kalendarza kulturalnego dzielnicy.

• Podczas kampanii wyborczej często pojawiało się hasło otwarcia POSK na nową Polonię.

Nowa Polonia nie jest przyszłością. Ona już tutaj jest. Chcemy lepiej odpowiadać na jej potrzeby, ale jednocześnie nie zapominać o tych, którzy budowali tę organizację od początku. Coraz więcej osób składa deklaracje członkowskie, zgłasza się do wolontariatu i proponuje własne inicjatywy. Jednocześnie nadal istnieje ogromna grupa Polaków mieszkających w Londynie, którzy nigdy nie byli w POSK-u albo wręcz nie wiedzą o jego istnieniu. Marzy nam się, aby POSK nie był wyłącznie miejscem, do którego przychodzi się na spektakl czy koncert. Chcielibyśmy, aby był przestrzenią codziennych spotkań, rozmów i współpracy. Temu służyć ma również planowane jesienią forum organizacji polonijnych. Zawsze wierzyliśmy, że współpraca daje więcej niż rywalizacja. POSK chce być miejscem, które łączy środowiska działające na rzecz Polaków w Wielkiej Brytanii.

• Najlepszą promocją Polski jest kultura, która jest sercem działalności Ośrodka.

W budynku działa jedna z największych polskich bibliotek poza granicami kraju, galeria sztuki, kino, teatr, Jazz Café POSK uznawane za jedno z ważniejszych miejsc na jazzowej mapie Londynu, a także liczne organizacje społeczne i artystyczne.

• Jesienią odbędzie się pierwszy Festiwal Kultury oraz kolejna edycja Dni Kultury w POSK-u z udziałem artystów z Polski.

Nie chcemy organizować wydarzeń tylko po to, żeby zapełnić kalendarz. Zależy nam na jakości. Zwłaszcza jeśli chcemy zainteresować młodych ludzi, którzy każdego dnia mają ogromny wybór sposobów spędzania wolnego czasu. Jeżeli ktoś przyjdzie do POSK-u po raz pierwszy, chcemy, aby wyszedł z przekonaniem, że warto tu wrócić.

Nieprzypadkowo właśnie teatr zajmuje w tej wizji szczególne miejsce. W kraju Szekspira teatr jest naturalnym językiem komunikacji. My również chcemy opowiadać o Polsce poprzez kulturę, która potrafi przekraczać bariery językowe i pokoleniowe.

Największym wyzwaniem jest budynek, którego większość gości nie dostrzega. Choć odwiedzający najczęściej widzą scenę, restaurację czy bibliotekę, każdego dnia równolegle toczy się mniej widowiskowa walka o utrzymanie ogromnego obiektu.

• Dachy, tarasy, kanalizacja, systemy bezpieczeństwa, instalacje techniczne, windy, rynny...

To nie są inwestycje, które robią wrażenie na zdjęciach. Ale bez nich nie moglibyśmy prowadzić żadnej działalności. Naszym obowiązkiem jest utrzymać ten budynek w dobrym stanie i systematycznie go modernizować. Każde wakacje stają się okazją do prowadzenia kolejnych prac remontowych, gdy liczba wydarzeń jest nieco mniejsza. Nie zbudujemy nowego POSK-u, musimy mądrze rozwijać ten, który stworzyły wcześniejsze pokolenia.

• Misja potrzebuje stabilnych fundamentów. Prowadzenie organizacji charytatywnej o takiej skali wymaga odpowiedzialnego zarządzania finansami.

POSK utrzymuje się przede wszystkim z własnej działalności oraz przychodów generowanych przez Ośrodek. Istotnym wsparciem są również granty, dzięki którym możliwa jest realizacja wielu projektów społecznych i kulturalnych. Granty nie utrzymują POSK-u, pozwalają jednak rozwijać ofertę i podejmować inicjatywy, których bez dodatkowego finansowania nie udałoby się zrealizować. Każdy pozyskany projekt oznacza nowe możliwości dla naszej społeczności.

• Równie ważna jak środki finansowe pozostaje aktywność samych członków.

Najłatwiej powiedzieć, że można zrobić więcej. My również uważamy, że zawsze można. Dlatego cieszy nas każda osoba, która chce zostać członkiem, zgłasza się do wolontariatu albo po prostu przychodzi z nowym pomysłem. POSK nigdy nie był dziełem jednej osoby, to dom, do którego chce się wracać.

• Zapytany o to, jak chciałby, aby wyglądał POSK w 2030 roku, Marcin Kalinowski nie zaczyna od inwestycji, liczby wydarzeń czy nowych projektów. Najpierw mówi o emocjach.

Chciałbym, żeby był miejscem pełnym życia. Takim, które przyciąga ludzi, budzi dobre skojarzenia i sprawia, że chcemy tu wracać. Jeżeli za kilka lat nasze dzieci będą chciały przychodzić tutaj ze swoimi przyjaciółmi, a później przyprowadzą własne dzieci, będziemy wiedzieli, że wykonaliśmy dobrą pracę. Bo POSK nie jest przede wszystkim budynkiem. POSK tworzą ludzie.

/RED/

PUŁAPKA NA PAMIĘĆ Jak obecny spór o Wołyń

może

osłabiać Polskę i Ukrainę

Czy w szumie informacyjnym wokół relacji polsko-ukraińskich nie daliśmy się wkręcić w genialnie zastawioną pułapkę? Podczas gdy Warszawa i Kijów fundują sobie festiwal dyplomatycznego chłodu, a emocje wokół polityki historycznej władz Ukrainy sięgają zenitu, prawdziwi reżyserzy tego spektaklu zacierają ręce. Czas wyciągnąć lekcję z historii, zanim bezwiednie odegramy role, które ktoś nam rozpisał przy zielonym stoliku – nie tylko w Moskwie, ale i przy cichym zadowoleniu Berlina.

Od lat kręcimy się wokół tego samego, niszczącego schematu. Z jednej strony mamy Ukrainę, która w obliczu wojny szuka najprostszych symboli oporu i na poziomie państwowym bezrefleksyjnie sięga po postać Stepana Bandery – traktując ją jak pop-kulturowy, antyrosyjski slogan. Z drugiej strony mamy Polskę, gdzie te same gesty na szczeblu dyplomatycznym budzą absolutnie zrozumiały ból, opór i pamięć o nie-

wyobrażalnym dramacie Wołynia. Obie strony utknęły w swoich bańkach, emocje wzięły górę nad chłodną analizą, a my stajemy się podręcznikowymi pożytecznymi idiotami w cudzej grze. Gra ta nie toczy się jednak o prawdę historyczną, ale o cyniczne przetasowanie stref wpływów w Europie.

Służby robią to od stu lat. Poznajcie mechanizm „Ghost”

Wpuszczanie całych narodów w maliny to stare rzemiosło wywiadu, a kreowanie wielkich mistyfikacji to standard w prowadzeniu wojen informacyjnych. Dokładnie sto lat temu sowieckie służby przeprowadziły legendarne operacje infiltracyjne – z głośną operacją „Zaufanie” (Trust) na czele.

Mechanizm był prosty, ale przerażająco skuteczny. Sowieci stworzyli od zera fałszywą, podziemną organizację, która udawała, że prowadzi na terenie ZSRR potężną walkę antyko-

munistyczną. Przedwojenny polski wywiad dał się złapać na ten haczyk. Polscy oficerowie byli święcie przekonani, że pomagają prawdziwym patriotom, więc słali za wschodnią granicę pieniądze, sprzęt i kurierów. W rzeczywistości wszystkim od początku do końca sterowała Moskwa. Sowieci sami kontrolowali radykalizm tej grupy, eliminowali za jej pomocą realną opozycję i rozgrywali Polaków jak marionetki, karmiąc ich dokładnie takimi informacjami, jakie Warszawa chciała usłyszeć.

Identyczny schemat, nowe dekoracje

Dzisiejszy mechanizm działa dokładnie na tej samej zasadzie, choć narzędzia cyfrowe dały mu globalny zasięg. Rosyjska agentura wpływu od dekad po cichu podsycała, finansowała i promowała na Ukrainie najbardziej jaskrawe, kontrowersyjne symbole narodowościowe. Cel był i jest jeden: podsunąć Ukraińcom taki fundament tożsamości, który automatycznie odepchnie od

nich Zachód, a przede wszystkim Polskę – ich kluczowego strategicznego sojusznika.

Ten plan niestety działa na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Emocjonalna reakcja polskiego społeczeństwa na gloryfikację zbrodniarzy jest natychmiast wychwytywana przez rosyjskie farmy trolli, które potęgują gniew w naszej przestrzeni internetowej. Co ciekawe, ten sam wyhodowany mit służył Kremlowi do użytku wewnętrznego. Bez sztucznie napompowanego straszaka nacjonalizmu na Ukrainie, Władimirowi Putinowi znacznie trudniej byłoby uzasadnić przed własnym społeczeństwem brutalną inwazję pod hasłem rzekomej denazyfikacji. Moskwa sama stworzyła potwora, którym później zaczęła straszyć świat.

Kto otwiera szampana? Śmiertelna pułapka dla Kijowa i Warszawy

Na obecnym klinczu dyplomatycznego zyskuje jednak ktoś jeszcze. Izolacja Kijowa w relacjach z Warszawą zmusza ukraińskie władze do gorączkowego szukania innego silnego protektora w Europie. Tym protektorem stają się Niemcy. Berlin, który przez pierwsze miesiące wojny wykazywał dalece posuniętą wstrzemięźliwość, dziś wyrasta na głównego rozdającego karty w procesie integracji Ukrainy z Zachodem.

Dla władz w Kijowie to jednak śmiertelnie niebezpieczna iluzja bezpieczeństwa. Szukanie oparcia w Niemczech kosztem relacji z Polską to geopolityczne samobójstwo. Historia uczy bowiem, że niemiecka dyplomacja posiada ogromną łatwość wchodzenia w pragmatyczne, wielomiliardowe interesy z Rosją ponad głowami państw Europy Środkowo-Wschodniej. Tradycyjne dążenie Berlina do zapewnienia sobie tanich surowców energetycznych i wielkich rynków zbytu na Wschodzie zawsze było, jest i będzie nieskończenie ważniejsze niż podmiotowość Ukrainy czy interesy bezpieczeństwa Polski. Koncert mocarstw działa według brutalnych reguł. Jeśli Polska i Ukraina ostatecznie zerwą strategiczny sojusz z powodów historycznych resentymentów, Berlin i Moskwa nie będą miały żadnych skrupułów. Historia pokazuje, że wielkie państwa potrafią układać relacje zgodnie z własnym interesem. Dlatego trwałe osłabienie współpracy Polski i Ukrainy zwiększa ryzyko, że o przyszłości regionu będą w większym stopniu decydować inni. W tym scenariuszu Ukraina zostanie sprowadzona do roli ekonomicznej strefy buforowej i źródła taniej siły roboczej, a Polska zostanie geopolitycznie okrążona i zmarginalizowana. Berlin i Moskwa wspólnie ograją nasz region, wykorzystując naszą własną, ślepą emocjonalność.

Zadanie dla SBU i ABW: kto pisze ten scenariusz?

Skoro mechanizm tej prowokacji jest tak ewidentny, czas zadać fundamentalne pytanie o rolę służb specjalnych w ochronie strategicznego sojuszu. To nie jest zadanie wyłącznie dla polskich struktur. Ciężar odpowiedzialności spoczywa tu przede wszystkim na ukraińskim kontrwywia-

dzie (SBU), a w mniejszym, komplementarnym stopniu na polskiej ABW. To ukraińskie służby cywilne muszą bezwzględnie przecinać kanały operacyjne, którymi Moskwa stymuluje radykalne, antypolskie narracje na Ukrainie. Pojawia się jednak znacznie mroczniejsze pytanie z zakresu twardej gry wywiadowczej: a co, jeśli ta sytuacja nie jest wyłącznie efektem rosyjskiej infiltracji? W kuluarach geopolitycznych coraz głośniej stawia się hipotezę o roli ukraińskich struktur odpowiedzialnych za operacje psychologiczne. Jeśli generał Budanow i ukraiński wywiad wojskowy (HUR) świadomie akceptują lub podsycają tę grę – uznając, że kontrolowane zaognianie relacji z Warszawą to dopuszczalny koszt budowania syndromu oblężonej twierdzy i stymulowania powrotów migrantów – to mamy do czynienia z porażającą krótkowzrocznością.

Zadaniem polskiej ABW nie jest w tym układzie pouczanie ukraińskich partnerów, ale twarda, asymetryczna kontra. Polski kontrwywiad musi monitorować krajowych dystrybutorów tych emocjonalnych pułapek i jasno dać do zrozumienia partnerom z Kijowa, że igranie z nastrojami społecznymi w Polsce to przekroczenie czerwonej linii, które pozbawia Ukrainę kluczowej osłony logistycznej. Prześwietlenie finansowania i powiązań skrajnych liderów opinii to dziś nie kwestia cenzury, ale elementarnej higieny obu państw.

Odpowiedzialność pióra: lekcja Adamskiego i nacisk na edukację

W tym toksycznym klinczu potężna odpowiedzialność spoczywa na publicystach i ekspertach po obu stronach granicy. Zamiast ślepej pogoni za zasięgami i klikbajtami podpalającymi emocje mas, media muszą wreszcie zacząć pełnić funkcję edukacyjną.

Doskonałym drogowskazem są tu analizy i działalność publiczna takich badaczy jak Łukasz Adamski. Przekazują one bezcenne, chłodne informacje oparte na faktach, a nie na mitach. Rola odpowiedzialnego publicysty – zarówno polskiego, jak i ukraińskiego – polega dziś na zdecydowanym nacisku na edukowanie własnego społeczeństwa. Ukraińscy autorzy muszą uświadamiać swoim odbiorcom, dlaczego relatywizowanie Wołynia i państwowy kult zbrodniarzy jest dla Polaków barierą egzystencjalną. Polscy komentatorzy mają z kolei obowiązek uczyć czytelników odporności na rosyjską dezinformację i wdrażać twarde myślenie geopolityczne. Jeśli publicyści porzucą misję edukacyjną na rzecz tożsamościowej publicystyki, debata społeczna na zawsze pozostanie zakładnikiem prymitywnego emocjonalizmu.

Jak wyjść z tego kanału?

Czas najwyższy przejrzeć na oczy po obu stronach granicy, zanim obudzimy się w nowej, narzuconej nam rzeczywistości.

Ukraińskie władze muszą w końcu pojąć, że budowanie tożsamości państwowej na toksycznych mitach i ignorowanie polskiej wrażliwości

to nie jest cena, którą warto płacić za realizację bieżących celów politycznych. Można odnieść wrażenie, że w krótkofalowym interesie Kijowa leży dziś sztuczne podsycanie radykalnych nastrojów i budowanie muru między polskim a ukraińskim społeczeństwem. To cyniczny mechanizm „zgromadzenia wokół flagi”, który ma skonsolidować zmęczone wojną społeczeństwo wokół władzy. Co więcej, chłodna kalkulacja demograficzna może sugerować, że im gorsza atmosfera wokół Ukraińców w Polsce, tym większa presja na ich powrót do kraju – do pracy i do wojska, których Kijów dramatycznie potrzebuje. To jednak ślepy zaułek. Przez taką taktykę Kijów traci jedynego bezwarunkowego sojusznika w regionie i wchodzi w rolę petenta Berlina, który przy pierwszym lepszym gospodarczym resecie zmieni wektor swojej polityki wobec Moskwy. Nowym mitem założycielskim Ukrainy muszą stać się współcześni bohaterowie obrony przed rosyjską inwazją, a nie postacie, które skazują ten kraj na geopolityczną samotność. My z kolei musimy wznieść się na poziom twardego realizmu politycznego. Domaganie się prawdy o Wołyniu i ekshumacji ofiar jest naszym świętym obowiązkiem, ale realizacja tego celu nie może odbywać się kosztem całkowitego paraliżu strategicznej współpracy. Emocjonalna ślepota i obrażanie się na Kijów wpycha go dokładnie tam, gdzie chcą nasi najwięksi rywale. Jeśli nie zaczniemy rozdzielać polityki pamięci od twardej geopolityki, zamiast podmiotowymi architektami nowego układu sił, staniemy się tylko bezwolnymi świadkami nowego, bezwzględnego rozdania między Berlinem, Kijowem a Moskwą.

Jeżeli ten felieton skłonił Cię do zadania kolejnych pytań, warto samodzielnie sprawdzić np na perplexity lub Google:

• Operacja „Trust” (Operacja „Zaufanie”) –jak Sowieci stworzyli fałszywy ruch oporu i oszukali zachodnie wywiady.

• Aktywne środki (Active Measures) KGB –jak państwa prowadzą długoterminowe operacje wpływu.

• Reflexive Control (Sterowanie refleksyjne) – rosyjska doktryna wpływania na decyzje przeciwnika.

• Maskirowka – rosyjska sztuka dezinformacji i kamuflażu strategicznego.

• Nord Stream i Ostpolitik – jak polityka energetyczna wpływała na bezpieczeństwo Europy.

• Operacje wpływu w mediach społecznościowych – jak emocje stają się narzędziem geopolityki.

• Polityka pamięci historycznej – dlaczego państwa wykorzystują historię jako instrument polityki.

• Najlepszą ochroną przed dezinformacją nie jest bezkrytyczna wiara w jedną narrację, lecz umiejętność zadawania właściwych pytań.

BURMISTRZ MANCHESTERU PREMIEREM UK

Andy Burnham został nowym premierem Wielkiej Brytanii, obejmując urząd po Keirze Starmerze. Były burmistrz Manchesteru przejął stery po miesiącach wewnętrznych napięć w Partii Pracy, które doprowadziły do utraty poparcia dla Starmera wśród posłów i ministrów. 20 lipca Keir Starmer wygłosił pożegnalne przemówienie przed siedzibą premiera przy Downing Street 10. Podziękował obywatelom Wielkiej Brytanii za okazane zaufanie oraz wyraził wsparcie dla swojego następcy. „Dziś składam rezygnację i zamykam rozdział mojego urzędowania jako premier. Moja praca dobiegła końca” – ogłosił Starmer. Następnie udał się do Pałacu Buckingham, aby formalnie poinformować króla Karola III o swojej decyzji. Po tej wizycie monarcha przyjął Andy’ego Burnhama i powierzył mu misję utworzenia nowego rządu. Burnham został wybrany na lidera Partii Pracy w piątek, uzyskując wymagane poparcie bez konieczności przeprowadzania głosowania wśród wszystkich członków ugrupowania. Dzięki większości Partii Pracy w Izbie Gmin, zmiana lidera partii rządzącej pozwoliła Burnhamowi

objąć stanowisko premiera bez potrzeby organizowania przedterminowych wyborów parlamentarnych.

Jeszcze niedawno Burnham pełnił funkcję burmistrza Wielkiego Manchesteru. Do Izby Gmin wrócił zaledwie miesiąc wcześniej, zwyciężając w wyborach uzupełniających. Jego powrót do parlamentu otworzył mu drogę do walki o przywództwo w Partii Pracy. Burnham już wcześniej był wymieniany jako możliwy następca Starmera i cieszył się poparciem części posłów niezadowolonych z kierunku, w którym zmierzał rząd.

Keir Starmer znalazł się pod rosnącą presją po serii politycznych błędów, zmian wcześniej ogłoszonych decyzji oraz sporów wewnątrz Partii Pracy. Mimo że w 2024 roku poprowadził Partię Pracy do zdecydowanego zwycięstwa w wyborach parlamentarnych po 14 latach rządów konserwatystów, jego gabinet był krytykowany za brak szybkich zmian i niespełnienie oczekiwań wyborców. Ostatecznie Starmer stracił poparcie wielu posłów swojego ugrupowania oraz części ministrów i ogłosił rezygnację.

POLAK ZŁAPAŁ OGROMNEGO SUMA

Grzegorz, Polak, który od 14 lat mieszka w Londynie, dokonał niezwykłego połowu, który może przejść do historii rzeki Trent. Dokładnie 27 czerwca o godzinie 1:43 w nocy, złowił w Anglii ogromnego suma europejskiego. Po 20-minutowym holu wyciągnął z rzeki Trent okaz o długości 178 cm i wadze szacowanej w przedziale 40--45 kg, co uczyniło go nieoficjalnym rekordzistą tej rzeki.

Wcześniej, w czerwcu 2024 roku, wędkarz z Litwy złowił w Anglii (w hrabstwie Cambridgeshire) potężnego suma o wadze około 52 kg, który również mógł pobić tamtejszy rekord.

Dla porównania, rekord polski i świata w kategorii długości należy do Polaków: w październiku 2025 roku nad Zalewem Rybnickim wyłowiono suma o długości aż 292 cm

Wędkarstwo jest pasją wielu Polaków, także tych mieszkających poza granicami kraju. Dla pana Grzegorza, który w noc z 26 na 27 czerwca wybrał się nad rzekę Trent, stało się ono okazją do pobicia rekordu. Choć sumy europejskie są najczęściej łowione w nocy, ze względu na ich ostrożność i zamiłowanie do kryjówek, to złapanie tak dużego osobnika jest wyjątkowym

wyczynem. Wymaga ono nie tylko odpowiedniej techniki, ale także odpowiedniego sprzętu. Rekord rzeki Trent, ustanowiony w 2023 roku przez Luke’a Gilmana, wynosił 30 kg. Jednak nasz rodak, 27 czerwca 2026 roku, po trwającej 20 minut walce, wyciągnął z wody suma o długości 178 cm i wadze szacowanej na 40 do 45 kg. Chociaż te parametry to jedynie szacunki, połów ten może być najnowszym rekordem dla tej rzeki.

Na zdjęciu: inny wielki sum złowiony w Anglii Źródło: Facebook / Tomas Marcinkevicius

PONAD 1000 KM NA ROWERZE Z PORTSMOUTH DO EDYNBURGA

Agnieszka walczy o zdrowie brata

15 sierpnia 2025 roku, podczas skoku do wody w upalny dzień, Kamil doznał urazu rdzenia kręgowego. Ten jeden moment odmienił życie całej jego rodziny. Dziś jego siostra Agnieszka wsiada na rower i rusza w trasę z Portsmouth do Edynburga, ma zamiar przejechać ponad 1000 km przez kolejnych 12 dni, by zebrać fundusze na jego rehabilitację i przypomnieć innym, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto szukać pomocy.

WYPADEK, PO KTÓRYM NIC NIE BYŁO

JUŻ TAKIE SAMO

Bezpośrednio po wypadku stan Kamila był krytyczny. Przeżył dzięki pomocy, jaką w pierwszych, najtrudniejszych dniach otrzymał od zupełnie obcych ludzi. Dziś kontynuuje rehabi-

litację, mieszkając w Polsce z mamą i 80-letnią babcią.

Lekarze są zgodni: w przypadku urazu rdzenia kręgowego pierwsze dwa lata są decydujące dla odzyskania sprawności. To w tym oknie czasowym intensywna, systematyczna rehabilitacja daje realną szansę na powrót do zdrowia, a każdy miesiąc bez odpowiedniej terapii może oznaczać utracone szanse. Koszt takiej rehabilitacji to ok. 16 tysięcy złotych miesięcznie, kwota, której rodzina Kamila sama unieść nie jest w stanie. Mama Kamila zrezygnowała z pracy, żeby móc być przy synu każdego dnia. Jednocześnie opiekuje się swoją 80-letnią mamą, babcią Kamila. Dwie osoby wymagające stałej opieki, jedna para rąk i cierpliwość, która musi starczyć na cały dzień. Sama nie nazwałaby siebie bohaterką, po prostu robi to, co w danej chwili trzeba zrobić,

żeby pomóc synowi. Dla wielu ludzi, którzy poznają jej historię, jest nią jednak bez wątpienia. Sam Kamil, mimo skali tego, przez co przechodzi, zachował pokorę i wiarę, które, jak mówi, dają mu siłę do dalszej walki. Przed wypadkiem grał w piłkę nożną i marzy o tym, by znów wyjść na boisko. Chce też, żeby jego historia dotarła do młodych ludzi: żeby zanim skoczą do wody, pomyśleli chwilę dłużej. On sam chciał się tylko ochłodzić.

Agnieszka od 12 lat mieszka w Anglii, z czego ostatnie 10 lat w Portsmouth, które stało się jej drugim domem. 27 lipca wyruszyła stamtąd rowerem w stronę Edynburga, ma zamiar przejechać ponad 1000 km przez kolejnych 12 dni. Zbiórka pieniędzy na rehabilitację brata to jeden cel tej wyprawy. Drugi jest równie ważny: Agnieszka chce pokazać, że o pomoc warto prosić głośno, nawet w najtrudniejszych momentach ży-

cia. Nie ogranicza się przy tym do wąskiego grona znajomych czy Polaków w Wielkiej Brytanii. Zaprasza do udziału każdego, kto chce się włączyć, niezależnie od tego, skąd pochodzi i gdzie mieszka.

W tym celu powstaje strona internetowa projektrazem.com, na której każdy będzie mógł śledzić przebieg wyprawy na bieżąco, głosować, gdzie Agnieszka się zatrzyma i jakie ciekawostki im opowie, oraz poznawać historie mijanych miejscowości.

Agnieszka zaprasza też do czegoś więcej niż śledzenie trasy z ekranu. Każdy, kto może, jest mile widziany na miejscu, żeby przybić piątkę, przejechać z nią choćby kilka kilometrów albo po prostu być obecnym, kiedy będzie przejeżdżać w pobliżu.

Agnieszka nie kryje zachwytu krajem, w którym mieszka, i cieszy się, że będzie mogła podzielić się z innymi jego historią i krajobrazami, które zobaczy po drodze. Jest też ogromnie wdzięczna, zarówno za możliwość życia w Wielkiej Brytanii, jak i za ludzi, którzy pomagają jej w organizacji tej wyprawy.

HISTORIA, KTÓR A NIE KOŃCZY SIĘ NA WSPÓŁCZUCIU

To opowieść o tym, jak jedna chwila potrafi wywrócić życie rodziny do góry nogami, i o tym, że nawet wtedy można znaleźć siłę, by iść dalej. Rodzina Kamila podkreśla, że każda forma wsparcia, finansowego czy choćby udostępnienia ich historii dalej, ma dla nich realne znaczenie.

Jeśli chcesz śledzić trasę Agnieszki i dowiedzieć się więcej o wyprawie: https://projectrazem.com/

Jeśli chcesz wesprzeć Kamila i jego rodzinę w walce o powrót do sprawności:

GoFundMe (zbiórka międzynarodowa): https://www.gofundme.com/f/1000-km-for-my-brother-kamil_portsmouth-to-edinburgh

Siepomaga (zbiórka w Polsce): https://www. siepomaga.pl/kamil_hrycajewski

Instagram Agnieszki: https://www.instagram.com/a_hrycajewska

POLSKA CZEKA! Bezpłatny program dla

Młodej Polonii z całego świata

Warsztaty, zwiedzanie, kultura, nowe znajomości i niezapomniane doświadczenia. Wszystko to podczas bezpłatnego pobytu w Polsce dla młodych osób polskiego pochodzenia. Jeśli masz 18–25 lat i mieszkasz za granicą, to wyjątkowa okazja, by lepiej poznać kraj swoich korzeni.

Mieszkasz w:

- Europie

- Ameryce Północnej

- Ameryce Południowej

- Australii

- Afryce

- Azji

i masz 18–25 lat oraz polskie korzenie?

Chcesz poznać współczesną Polskę, zobaczyć jej najciekawsze miejsca, dowiedzieć się więcej o Polsce i spotkać młodych Polaków z całego świata?

Fundacja Edukacja i Przyszłość oraz Akademia Bialska zapraszają do udziału w wyjątkowej, bezpłatnej wizycie studyjnej w Polsce!

14.08.2026 – 21.08.2026

Podczas 8-dniowego pobytu:

- warsztaty planowania kariery i rozwoju zawodowego

- spotkania z przedstawicielami polskich uczelni

- zwiedzanie Warszawy, Sejmu RP i ważnych instytucji publicznych

- program kulturalny (teatr, koncert)

- program sportowo-integracyjny

- poznawanie nowoczesnej i dynamicznie rozwijającej się Polski

- nawiązywanie przyjaźni z uczestnikami z różnych stron świata

Dla młodych osób polskiego pochodzenia w wieku 18–25 lat.

Udział jest całkowicie bezpłatny!

Organizatorzy zapewniają:

- zakwaterowanie

- wyżywienie

- transport podczas pobytu

- zwrot kosztów podróży do 1900 zł

Tylko 25 miejsc!

Zgłoś się już dziś: https://forms.gle/5jTGQStVXM5urvi99

Udostępnij znajomym mieszkającym w Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Australii, Afryce i Azji.

Do zobaczenia w Polsce!

KAROLINKA I VOKALINKI: przez świat do Rzeszowa

W lipcu 2026 roku Rzeszów ponownie stał się miejscem, w którym polska tradycja spotkała się z historią, emocjami i doświadczeniem Polonii z całego świata. Wśród zespołów reprezentujących Wielką Brytanię były też Vokalinki i Karolinka, działające w ramach Federacji Polskich Zespołów Folklorystycznych w Wielkiej Brytanii.

szona o przygotowanie choreografii inspirowanej utworem „Czerwone Maki”.

Zespół nie zaprezentował w tym roku swojego tradycyjnego repertuaru ludowego — zamiast tego przygotował Mazura w wojskowych mundurach i sukienkach z lat 40., tworząc poruszającą, historyczną opowieść. Jolanta Kutereba miała pełną swobodę artystyczną

w tworzeniu choreografii, co pozwoliło jej zbudować wyjątkowy, emocjonalny układ — doceniony zarówno przez publiczność, jak i organizatorów.

Vokalinki były muzyczną nicią przewodnią całego Koncertu Galowego.

Dyrektor artystyczna zespołu, Jolanta Kutereba, tańczyła na Festiwalu od 1986 roku — tegoroczna edycja była jej trzynastą. Zespół Karolinka brał udział w Festiwalu nieprzerwanie od 1993 roku, prezentując przez lata szeroki wachlarz polskich regionów: tańce narodowe, opoczyńskie, żywieckie, cieszyńskie, podlaskie, lachy sądeckie, rzeszowskie, jurgowskie, spiskie i łowickie.

W 2026 roku udział Karolinki miał inny charakter. Zespół został zaproszony przez organizatorów, aby wystąpić na Koncercie Galowym pod hasłem „Przez świat do Rzeszowa” — opowieści o historii Polski, losach Polaków po II wojnie światowej i o tym, jak kolejne pokolenia wracają do Rzeszowa, by celebrować swoje korzenie.

Najpierw zaproszone zostały Vokalinki, a następnie Karolinka, która została popro -

Zaśpiewały około dziesięciu utworów, zarówno samodzielnie, jak i wspólnie z innymi zespołami. Koncert otworzyły Bogurodzicą, a następnie wykonały pieśni historyczne i legionowe, prowadząc publiczność przez opowieść o polskiej historii i losach Polaków na obczyźnie. Dla wszystkich zespołów było to niezwykle mocne, emocjonalne przeżycie.

Festiwal w Rzeszowie po raz kolejny udowodnił, że polski folklor — pielęgnowany daleko od ojczyzny — pozostaje żywy, silny i pełen pasji. Występ Karolinki i Vokalinek był nie tylko artystycznym wydarzeniem, lecz także pięknym świadectwem tego, że Polonia potrafi tworzyć jedną, spójną rodzinę — niezależnie od tego, jak daleko od Polski przyszło jej żyć.

ORLĘTA na Światowym Festiwalu Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Rzeszowie

W dniach 15–21 lipca 2026 roku Rzeszów ponownie zamienił się w światową stolicę polonijnego folkloru, goszcząc zespoły z pięciu kontynentów. Wśród nich znalazły się Orlęta — jeden z najstarszych zespołów z Federacji Polskich Zespołów Folklorystycznych w Wielkiej Brytanii.

Podczas Festiwalu często przychodził taki moment, kiedy tancerz nagle uświadamiał sobie, że to, co robi co tydzień w swoim małym zakątku świata, jest częścią czegoś znacznie większego. Dla tancerzy Orląt, którzy uczestniczyli w Festiwalu po raz pierwszy, moment ten nadszedł podczas pierwszej zabawy. Setki młodych ludzi z Australii, Kanady, USA, Niemiec, Czech i innych krajów znalazły się w jednej sali, wspólnie tańcząc, śpiewając i grając muzykę ludową.

W 2026 roku Orlęta uczestniczyły w Festiwalu po raz dziesiąty. Po raz pierwszy pojawiły się w Rzeszowie w 1980 roku. Poziom artystyczny Festiwalu pozostawał wysoki, dlatego 21 wykonawców Orląt przez wiele miesięcy przygotowywało się do wyjazdu.

Założycielka i kierowniczka artystyczna zespołu, Basia Klimas Sawyer, wspominała:

„Kiedy Orlęta po raz pierwszy pojechały do Rzeszowa w 1980 roku, nie przypuszczaliśmy, że będziemy tu wracać jeszcze ponad cztery dekady później. Obserwowanie, jak nowe pokolenie tancerzy przeżywa ten Festiwal po raz pierwszy, było niezwykle wzruszające. Nagle zrozumieli, że są częścią znacznie większej, międzynarodowej rodziny.”

Jednym z największych wydarzeń Festiwalu był jak zawsze korowód

scenie zaprezentowały tańce opoczyńskie, Krakowa Wschodniego oraz tańce biłgorajskie, spotykając się z ciepłym przyjęciem mieszkańców Rzeszowa.

W niedzielę Orlęta udały się do Urzejowic, wystąpiły podczas otwarcia parku pamięci, a później na scenie miejscowego domu kultury, wzbogacając program o tańce rzeszowskie.

ulicami Starego Miasta. Jako reprezentacja Wielkiej Brytanii Orlęta tradycyjnie maszerowały pod koniec pochodu — i zrobiły wszystko, aby nikt ich nie przeoczył. Ubrane w barwne stroje opoczyńskie, tańczyły i śpiewały lwowskie piosenki, które porwały publiczność do wspólnego śpiewu. Na

Poniedziałek przyniósł jeden z najbardziej wyjątkowych momentów wyjazdu: Orlęta miały zaszczyt otworzyć Koncert Galowy żywiołowymi tańcami biłgorajskimi. Ich hasło „bringing the party to the stage since 1973” tego wieczoru nabrało pełnego znaczenia — zespół nadał ton całemu koncertowi. Podczas ostatniego dnia Festiwalu dołączyły do nich Karolinka i Vokalinki, dzięki czemu na jednej z największych scen Festiwalu wystąpiły wspólnie trzy zespoły z Wielkiej Brytanii.

W ciągu całego tygodnia Orlęta udzielały wywiadów dla TVP Polonia, Radia Rzeszów oraz licznych twórców internetowych. Tancerka Basia Lambert podsumowała wyjazd słowami: „Niesamowite wrażenia — tyle kolorów, tyle narodów i tyle życzliwości między nami wszystkimi! Rzeszów to jedna z najpiękniejszych celebracji naszej polskiej kultury. Na pewno wrócimy!”

Po dziesięciu wizytach Rzeszów nadal potrafił ich zaskoczyć. Orlęta przyjechały, żeby tańczyć. Wróciły z poczuciem, że są częścią czegoś znacznie większego.

Materiały zespołu

JAK SŁUCHAĆ SAMI SWOI RADIO?

R adio dostępne jest z nadajników da B + w L ondynie , e dyn B u R gu , M ancheste R ze

i n ewcast L e .

Sami Swoi Radio możesz słuchać w najlepszej jakości DAB+ w domu, w pracy czy też w samochodzie. Jeśli jesteś w naszym największym zasięgu DAB+, po prostu w swoim odbiorniku wyszukaj Sami Swoi Radio. Zobacz jakie to proste.

Aplikacje mobilne Sami Swoi Radio i strona www.

Dla tych, którzy mimo największego zasięgu wśród polskich rozgłośni będą mieli trudności z odbiorem lub mają starsze odbiorniki bez DAB+, mogą słuchać Sami Swoi Radio poprzez aplikacje mobilne oraz naszą stronę www.SamiSwoiRadio.co.uk.

Sami Swoi Radio można słuchać przez stronę internetową na różne sposoby :

1. Klikając przycisk “play” w widgecie radia na stronie głównej lub tym poniżej.

2. Klikając w link. Otworzy się nowa karta z Playerem Sami Swoi Radio.

3. Kolejną opcją jest pobranie pliku playlisty Sami Swoi Radio i uruchomienie go w dowolnym odtwarzaczu multimedialnym na swoim PC.

Wolisz słuchać radia na telefonie?

Już teraz możesz pobrać dedykowaną aplikację Sami Swoi Radio na telefon lub tablet z systemem Android oraz iOS.

1. Aby pobrać aplikację na telefon, kliknij Google Play lub Apple Store, bądź wejdź bezpośrednio do sklepu i wyszukaj Sami Swoi Radio. Możesz także zeskanować aparatem w telefonie kod QR.

2. W sklepie Google Play lub App Store kliknij Zainstaluj. Aplikacja pobierze się na Twój telefon lub tablet.

3. Po instalacji po prostu wejdź do aplikacji i słuchaj Sami Swoi Radio po swojemu! Sami Swoi Radio na urządzeniach z

Alexa

Aby uruchomić Sami Swoi Radio w Twojej Alexie należy wybrać jeden z trzech poniższych sposobów.

1. Powiedz w kierunku Alexy: “Alexa, ENABLE The Polish Radio”. Jeśli komenda zostanie prawidłowo odczytana przez Alexę - wówczas powinna ona rozpocząć odtwarzanie naszej stacji radiowej. Każde następne uruchomienie Sami Swoi Radio wystarczy, że będzie poprzedzone komendą: “Alexa, Open The Polish Radio” lub “Alexa, Start The Polish Radio”.

2. Odwiedź stronę z Sami Swoi Radio Alexa Skill i aktywuj go na swoim koncie:

3. Jeśli czynności z punktu 1 i 2 nie okażą się wystarczające, wówczas należy odwiedzić stronę Amazon.co.uk i zalogować się do konta do którego jest przypisana Twoja Alexa. Następnie w oknie wyszukiwania wpisz: “Sami Swoi Radio”. Po wyszukaniu naszej stacji radiowej, kliknij na logo Sami Swoi Radio. Następnie należy uruchomić Skill na Alexę. Po prawej stronie monitora znajduje się sekcja pod nazwa: “Get this Skill”. Kliknij w przycisk “ENABLE” pod tym napisem. Teraz wydaj komendę: “Alexa, Open The Polish Radio” lub “Alexa, Start The Polish Radio” - i Twoja Alexa powinna rozpocząć odtwarzanie naszej stacji. Jeśli mimo powyższej instrukcji nadal masz problem z uruchomieniem Sami Swoi Radio na swojej Alexie, napisz do nas a my Ci pomożemy.

Sami Swoi Radio na platformach radiowych.

Na tym oczywiście nie koniec. Sami Swoi Radio jest dostępne także na największych, globalnych radiowych platformach internetowych, takich jak Tuneln Inc,

MyTunerRadio, Radio.pl, Radio UK czy Zeno.FM. Opcje słuchania są dwie: możesz odtworzyć Sami Swoi Radio bezpośrednio na stronach tych platform lub jeśli preferujesz aplikacje, możesz pobrać je na swój telefon i wyszukać Sami Swoi Radio.

1. Wejdź na wybraną platformę radiową z podanych linków poniżej.

2. Kliknij przycisk “Play” i słuchaj Sami Swoi Radio.

3. Możesz też pobrać aplikacje tych platform na telefon lub tablet z iOS lub Android. Jak już to zrobisz, po prostu wyszukaj stacji Sami Swoi Radio i ciesz się najlepszą muzyką.

Tuneln Inc - https://tunein.com/radio/ Sami-Swoi-Radio-s240836/ Radio.pl - https://www.radio.pl/s/samiswoiradio

Radio UK - https://www.radio-uk.co.uk/ sami-swoi-radio

Zeno.FM - https://zeno.fm/sami-swoi-radio/

My Tuner Radio - https://mytuner-radio. com/radio/sami-swoi-radio-472128/

Radio Garden Live - http://radio.garden/ listen/sami-swoi-radio/Co3rXGbE

Sami Swoi Radio można także słuchać na telewizorach za pomocą dekodera Canal+ (NC+) w aplikacji Radio+ na kanale 616.

Sami Swoi Radio - Największa Polonijna rozgłośnia w UK

PONIEDZIAŁEK - PIĄTEK

06:00 - 10:00 - “Pozytywny Poranek” - Łukasz Zalewski

10:00 - 14:00 - “Południk Zero” - Witek Lazar

11:40 – 11:45 - “Trybunał Kulinarny” - Witek Lazar

12:00 – 13:00 - “Polska Godzina” – polskie hity

14:00 – 18:00 - “Popołudniowy Express” – Tomasz Miara

18:00 – 19:00 - “SuperNove” - nowości muzyczne dnia

19:00 – 22:00 - “Dobry Wieczór z SSR”

SOBOTA:

07:00 – 12:00 - “Dzień Dobry Weekend”

12:00 – 13:00 - “Polska Godzina” – polskie hity

18:00 – 19:00 - “SuperNove” - nowości muzyczne dnia

20:00 – 24:00 - “Party Mix”

00:00 – 02 00 - “A State Of Trance” – Armin Van Buuren

NIEDZIELA:

07:00 – 12:00 - “Dzień Dobry Weekend”

12:00 – 13:00 - “Polska Godzina” – polskie hity

18:00 – 19:00 - “SuperNove” - nowości muzyczne dnia

20:00 – 24:00 - “Dobry Wieczór z SSR”

CZWARTEK: 06:00-08:00 - “Test Muzyczny”

PIĄTEK: 06:00-08:00 - “Piosenka Na Życzenie”

Wiadomości: Co godzinę całą dobę - (poniedziałek - piątek)

Wiadomosci Weekend: Co godzinę - (od 7:00 do 19:00)

Wiadomości z UK i IRL: Co godzinę - (od 6:30 do 17:30 – pn-pt)

Antena (Studio) tel/sms/Whatsapp: +447510011002

Radio Manager tel/sms/Whatsapp: +447944410300

Nasza aplikacja na telefony z Android i iOS do pobrania tutaj:

POLSKA SZTUKA NA WYSPACH

W ramach I Festiwalu Kultury Polskiej na Wyspach Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny w Londynie zaprasza polskich twórców sztuk wizualnych zamieszkałych w Wielkiej Brytanii oraz Irlandii do nadsyłania prac.

Zakres akceptowanych prac: malarstwo, grafika, fotografia, sztuka użytkowa, rzeźba i inne formy wizualne

Termin nadsyłania zgłoszeń: do 10 sierpnia 2026 r.

Adres: festiwal@posk.org

Wystawa i wernisaż: 13 września 2026 w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym w Londynie.

Wybrane prace zostaną zaprezentowane publicznie oraz opublikowane w oficjalnej e-publikacji festiwalowej.

POLISH JAZZ

FESTIVAL WRACA DO LONDYNU

Rok temu były wyprzedane koncerty i entuzjastyczne reakcje publiki. Druga odsłona wydarzenia ponownie zgromadzi artystów reprezentujących różne pokolenia polskiej sceny jazzowej, prezentując zarówno jej legendy, jak i twórców wyznaczających nowe kierunki. W programie są m.in. Urszula Dudziak, Leszek Możdżer oraz Kayah z projektem Jazzayah . Wystąpią również przedstawiciele współczesnej sceny improwizowanej, w tym EABS, Wojtek Mazolewski Quintet, Marcin Masecki Trio, Warsaw Village Band, Hvmble i kwartet Kosmonauci Jednym z najważniejszych wydarzeń festiwalu będzie Warsaw Jazz Takeover, który odbędzie się 13 września w Union Chapel. Całodniowy program obejmie koncerty, panel dyskusyjny, prezentację warszawskiej sceny jazzowej oraz afterparty z kolektywem Soul Service. W programie znalazł się także interdyscyplinarny projekt Chopin Residue autorstwa Mariusza Szypury – nowoczesna interpretacja muzyki Fryderyka Chopina, łącząca eksperyment dźwiękowy ze sztukami wizualnymi. Koncerty odbędą się w trzech wyjątkowych londyńskich obiektach: Cadogan Hall, Kings Place i Union Chapel, należących do najciekawszych przestrzeni koncertowych miasta. Polish Jazz Festival to okazja, by odkryć różnorodność współczesnego polskiego jazzu – od uznanych mistrzów po artystów młodego pokolenia. Wrześniowa edycja zapowiada się jako jedno z najciekawszych wydarzeń muzycznych sezonu dla miłośników jazzu, improwizacji i odważnych artystycznych poszukiwań. Bilety: https://polishjazzfestival.com/

https://www.eventbrite.co.uk/e/way-out-westpresents-the-great-american-songbook-tickets1990735054136?aff=oddtdtcreator

https://www.eventbrite.co.uk/e/five-way-split-featquentin-collins-vasilis-xenopoulos-modus-operandi-tickets1987638592536?aff=oddtdtcreator

https://www.eventbrite.co.uk/e/maciek-pyszjakub-cywinski-adam-teixeira-london-trio-tickets1985001130817?aff=oddtdtcreator

KULT JEDZIE DO ABERDEEN

Kult to kawał historii polskiej muzyki - bez filtrów, bez kompromisów i z tekstami, które od pokoleń ludzie śpiewają słowo w słowo pod sceną. 13 września, podczas 9. edycji Polish-Scottish Mini Festival w Aberdeen zagra legenda, która od ponad 40 lat łączy rock, punk, jazz i alternatywę w swój absolutnie niepodrabialny sposób.

Możecie spodziewać się numerów, bez których trudno wyobrazić sobie polską scenę: Arahja, Baranek, Polska, Celina, Do Ani, Gdy nie ma dzieci o wielu innych. Jak piszą organizatorzy, to nie będzie zwykły koncert. „To będzie wspólne śpiewanie, emocje i ten moment, kiedy pierwsze dźwięki wystarczą, żeby cały klub eksplodował energią.”

Link do biletów:

https://www.aberdeenperformingarts.com/whats-on/ polish-scottish-mini-festival2026-kazik/

The Lemon Tree 5 West North Street Aberdeen, AB24 5AT

Data: 13 września 2026

Godzina: 20:00

Cena: £45

Polskie dożynki w sercu Londynu

Polish Day in Perivale czyli Londyńskie Dożynki 2026, już 12 września, w godz. 13:00 – 19:00. To będzie dzień pełen polskiej tradycji, muzyki, pysznego jedzenia, atrakcji dla całych rodzin oraz doskonała okazja do promocji polskich firm wśród tysięcy odwiedzających.

Organizatorzy zapraszają do współpracy:

• wystawców handlowych

• stoiska gastronomiczne

• rękodzielników

• firmy i organizacje

• atrakcje dla dzieci oraz wszystkich, którzy chcą zaprezentować swoją ofertę podczas jednego z największych polskich wydarzeń plenerowych w zachodnim Londynie.

Rejestracja dla wystawców:

https://forms.gle/KaaQxQuNM3bhTmXs9

Liczba miejsc jest ograniczona – nie zwlekajcie z rezerwacją!

Do zobaczenia na Polish Day in Perivale – Dożynki 2026!

DO WSPINACZKI GÓRSKIEJ TRZEBA

SIĘ PRZYGOTOWAĆ

DO WSPINACZKI GÓRSKIEJ TRZEBA SIĘ PRZYGOTOWAĆ

Schodzenie w górach bywa często trudniejsze niż wchodzenie, a szybko zmieniające się warunki mogą zaskoczyć. Ważny jest nie tylko ekwipunek, ale odpowiednie przygotowanie fizyczne i obserwacja samego siebie. Na jakie objawy zwrócić szczególną uwagę podczas wspinaczki – wyjaśnia Agnieszka Wiernik, lekarka medycyny górskiej.

• Chodzenie po górach wymaga kondycji, ale też mądrej głowy, która pozwoli odpuścić, gdy robi się niebezpiecznie…

Wędrówki po górach są przyjemne i korzystne dla zdrowia, ale wiążą się również z pewnym ryzykiem. Coraz więcej osób decyduje się dziś na turystykę wysokogórską, a nie zawsze są do tego odpowiednio przygotowane.

• Góry górom nierówne. Nawet Beskid Niski może być wyzwaniem. O czym pamiętać w trakcie przygotowań, by było bezpiecznie?

Na pewno trzeba zacząć od solidnego przygotowania fizycznego. Wypracować formę, która będzie naszą bazą. Do chodzenia po górach trzeba mieć dobrą kondycję, bo to spory wysiłek. Schodzenie bywa często trudniejsze niż wchodzenie. Naszym fundamentem nie powinna być tylko dobra wydolność, ale trzeba pamiętać, aby wzmocnić również mięśnie, bo podczas wspinaczki one bardzo intensywnie pracują. Istotne jest to, że o masę mięśniową musimy zadbać dużo wcześniej, niż zaczniemy planować nasze górskie cele, bo to dość długi proces. Im jesteśmy młodsi, tym łatwiej nam to osiągnąć, ale ćwiczenia siłowe powinny być fundamentem naszego treningu w każdym wieku. Z wiekiem dochodzi do atrofii, czyli zaniku mięśni, a to właśnie ilość i jakość naszych włókien mięśniowych będzie się najbardziej przekładała na naszą sprawność w przyszłości. Aby trening siłowy przyniósł pożądane efekty, powinno się wykonywać go 2-3 razy w tygodniu, najlepiej pod okiem doświadczonych trenerów.

• Przez jaki czas? Formy nie zbudujemy z dnia na dzień…

Najczęściej górski cel jest inspiracją do tego, aby zacząć, ale najlepiej, aby trening stał się dla nas zdrowym nawykiem, który będzie nam już towarzyszył przez całe życie. Zazwyczaj przygotowania trwają około 3–6 miesięcy, ale tak naprawdę nigdy nie jest za późno, aby zacząć. Lepiej późno niż wcale – oczywiście z głową.

• Jakie zmiany zachodzą w organizmie, kiedy zaczynamy wędrówkę górską?

Na niższych wysokościach organizm reaguje na wysiłek podobnie jak podczas treningu wytrzymałościowego. Dlatego przygotowanie do wyjścia w góry powinno obejmować regularne ćwiczenia, które wzmacniają mięśnie i poprawiają ich zdolność do długotrwałej pracy. Szczególnie ważny jest trening tlenowy o niskiej lub umiarkowanej intensywności, na przykład spokojny bieg, marsz pod górę, jazda na rowerze lub trening na schodach. Taki wysiłek sprzyja zwiększeniu liczby i sprawności mitochondriów, czyli struktur komórkowych odpowiedzialnych za wytwarzanie

energii. Poprawia również ukrwienie mięśni oraz ich zdolność do wykorzystywania tlenu.

Jednym z celów treningu wytrzymałościowego jest przesunięcie momentu, w którym organizm zaczyna w większym stopniu korzystać z szybkiej glikolizy. Podczas tlenowego utleniania jednej cząsteczki glukozy organizm może uzyskać około 30–32 cząsteczek ATP. Tlen nie jest jednak źródłem ATP, lecz umożliwia wydajne wytwarzanie energii w mitochondriach, między innymi z glukozy i kwasów tłuszczowych. Wraz ze wzrostem intensywności wysiłku zwiększa się udział szybkiej glikolizy, która dostarcza energii szybciej, ale mniej wydajnie – jej bilans wynosi jedynie 2 cząsteczki ATP z jednej cząsteczki glukozy. Nie oznacza to jednak, że organizm nagle przełącza się z przemian tlenowych na beztlenowe. Oba systemy działają równocześnie, a zmieniają się jedynie ich proporcje.

Dobrze rozwinięta wydolność tlenowa pozwala dłużej utrzymywać wysiłek, spowalnia narastanie zmęczenia i ułatwia poruszanie się w górach. Chodzi o to, by mięśnie były w najlepszej kondycji, tym bardziej, że trzeba pamiętać, że wspinając

się coraz wyżej, dostępność tlenu w powietrzu jest coraz mniejsza, a mięśnie bardzo go wtedy potrzebują. Na większej wysokości dochodzi do centralizacji krążenia, czyli organizm dostarcza głównie energię i tlen do narządów życiowo ważnych. Dlatego właśnie u wspinaczy na takich dużych wysokościach powstają odmrożenia, nie tylko z powodu zimna, ale też dlatego, że priorytetem jest mózg czy serce, a nie kończyny. Organizm zaczyna „walczyć” o tlen, pogłębiając oddechy, przyspieszając je oraz bicie serca, by pompowało krew szybciej. Nasz organizm ma niesamowitą zdolność do aklimatyzacji.

Gdybyśmy nagle znaleźli się w warunkach, gdzie tego tlenu jest mniej, to niestety, ale organizm mógłby sobie nie poradzić. Byłby to dla niego zbyt duży szok. Trzeba do tych warunków stopniowo go przyzwyczajać. Naukowcy, którzy badają to zjawisko, doszli do konsensusu, że aby organizm nadążył z adaptacją do dużej wysokości, to powyżej 2500 m n.p.m. można dziennie zdobyć maksymalnie 300–500 metrów w pionie, nie więcej. To dobowy limit. Najistotniejsze jest to, na jakiej wysokości śpimy, bo najgorsze rzeczy z

ciałem dzieją się zazwyczaj w nocy podczas snu, około 24 h po zdobyciu nowej wysokości. Dlatego teoretycznie w ciągu dnia możemy podejść gdzieś wyżej, ale musimy wrócić na wysokość, gdzie śpimy. Nie powinna być większa niż 300–500 m w stosunku do wysokości zdobytej poprzedniego dnia. Jeżeli na przykład po dwóch dniach wędrówki zdobędziemy łącznie 1000 m, to musimy sobie zrobić tzw. dzień restowy, czyli spędzić kolejną noc na tej samej wysokości.

• Jakie objawy w wyższych partiach gór mogą być sygnałem do odwrotu?

Bardzo spodobała mi się w tym roku wypowiedź innej lekarki górskiej, Patrycji Jonetzko, która m.in. brała udział w narciarskiej wyprawie Andrzeja Bargiela na Mount Everest. Zwróciła uwagę, że nazywanie tych objawów „chorobą górską” jest nie zawsze słuszne, a bardziej trafnym byłoby określenie „zespół adaptacji do wysokości”, ponieważ tak naprawdę każdy z nas powinien spodziewać się łagodnych objawów choroby górskiej, takich jak ból głowy, na pewnym etapie

wyprawy w górach wysokich. Organizm przechodzący proces aklimatyzacji musi to jakoś przetrawić. Najważniejsze, abyśmy nie zbagatelizowali tych objawów, gdy zaczną się nasilać i nie będą samoistnie przechodzić. Musimy umieć te sygnały wyłapać. Wszystko zaczyna się od niewielkiego bólu głowy, który – jeśli ustępuje po nawodnieniu, zażyciu leków przeciwbólowych – to nie stwarza powodów do niepokoju. Ale jeżeli się nasila, robi się nie do zniesienia, jest pulsujący, rozsadzający głowę i nie mija, to jest to znak, że trzeba schodzić niżej. Bardzo niepokojące są wymioty i osłabienie. Jeśli ktoś jest duszą towarzystwa i nagle opada z sił, wiele razy przystaje albo nie chce w ogóle wyjść z namiotu, to znak, że dzieje się coś złego.

• W skrajnych przypadkach grozi nam wysokogórski obrzęk mózgu czy płuc. Jak szybko te stany mogą się u nas rozwinąć?

To są stany zagrożenia życia, które stanowią najczęstsze przyczyny śmierci himalaistów w górach wysokich obok urazów i upadków z dużej wysokości. Obrzęk mózgu i płuc mogą rozwinąć się dość szybko, choć najczęściej 24 h po zdobyciu nowej wysokości. Zazwyczaj zaczyna się od bólu głowy, czy trudności w oddychaniu, które eskalują. Wtedy jest jeszcze czas na reakcję, Warto mieć ze sobą pulsoksymetr i mierzyć saturację, a także oceniać się w skali Lake Louise – jest to narzędzie medyczne do oceny czterech objawów wypunktowanych w skali 0–3 (brak – b. ciężkie): ból głowy, nudności lub wymioty, uczucie zmęczenia i zawroty głowy lub oszołomienie. Dzięki punktacji widzimy, czy objawy narastają. Zawsze doradzam taką samoobserwację, to dobry nawyk. Jeżeli są jakiekolwiek wątpliwości, to oczywiście zostajemy na tej samej wysokości, nie możemy iść wyżej. W skrajnych przypadkach, gdy czujemy się coraz gorzej, rezygnujemy z wyprawy lub schodzimy na wysokość, gdzie czujemy się dobrze. Najważniejsze jest to, żeby wspinać się pomału, jednostajnym krokiem, nie szarżować, bo nadmierna aktywność fizyczna na dużych wysokościach nie jest wskazana. Namawiam wszystkich,

by w górach robić wszystko stopniowo. Absolutnie jest niedopuszczalne, że ktoś, kto nigdy nie chodził w rakach w Tatrach, od razu jedzie w wyższe góry. Wspinaczka wysokogórska wymaga wiedzy i przygotowania. Trzeba pamiętać też o intensywnym nawodnieniu, które chroni przed rozwojem choroby górskiej. Są rzeczy, których oczywiście nie przewidzimy.

• Z jakimi chorobami nie ryzykować wchodzenia na wyższe szczyty?

Takich chorób jest o dziwo niewiele. Ostatnio byłam na konferencji dotyczącej medycyny górskiej w Anglii i spotkałam młodego człowieka po przeszczepie serca, który uczestniczy w ambitnych wyprawach w góry wysokie. Ważne jest jednak, by osoby z chorobami przewlekłymi były dodatkowo przygotowane, miały opracowaną strategię wspinania z chorobą, szczególnie jeżeli chodzi o prawidłowe przechowywanie leków. Na przykład insulina jest bardzo wrażliwa na wahania temperatury i ciężko ją przechowywać w warunkach outdoorowych, ale znam ludzi, którzy się wspinają z cukrzycą. Jest to na pewno logistycznie znacznie trudniejsze, ale nie jest to niemożliwe. Na pewno odradzam wspinaczkę osobom po przebytym niedawno zawale serca czy po innych poważnych kłopotach zdrowotnych. Warto skonsultować taką sytuację z lekarzem przed wyprawą.

• Co powinno się znaleźć w podręcznej górskiej apteczce?

Na pewno plastry i opatrunki, a także leki przeciwbólowe. Na dłuższą wyprawę przyda się antybiotyk o szerokim spektrum działania. Tak naprawdę apteczka w dużej mierze zależy od celu wyprawy. W wielu sklepach górskich można kupić gotowe zestawy, które mogą stanowić świetną bazę do skomponowania własnej apteczki.

• W górach często niesiemy plecak, to dodatkowe obciążenie dla ciała.

Dlatego warto dobrać plecak na wędrówki górskie w specjalistycznym sklepie, bo wtedy będzie on odpowiednio dopasowany do naszego wzrostu i budowy oraz celu wyprawy. Będzie miał np. pas biodrowy, który odciąża. Dowiemy się również, które części plecaka możemy dostosować do siebie, a jest ich naprawdę wiele

• Co zabrać do plecaka, by było zdrowo i bezpiecznie?

Na pewno odpowiednią odzież – warstwowy ubiór. Warunki w górach mogą się bardzo szybko zmienić, a im wyżej tym zimniej. Osobiście na górskie wyprawy jako pierwszą warstwę zabieram bluzkę z wełny merynosa, która ma właściwości antybakteryjne, odprowadza wilgoć, szybko schnie, a zarazem dobrze izoluje od zimna. Najlepiej jednak przetestować ubrania i materiały samemu. Ubrania z wełny merynosa również różnią się między sobą, jeżeli chodzi o jakość i gramaturę oraz ich przeznaczenie. Poza tym na pewno musimy spakować bluzę i kurtkę, a nawet kilka. Wiadomo, że rodzajów kurtek na rynku jest mnóstwo. Wybór zależy też od pory roku. Na pewno sprawdzi się kurtka typu softshell lub hardshell, ale baza to hardshell, bo najlepiej ochroni przed wiatrem i wodą. Jest mniej wygodna, ale w zasadzie nieprzemakalna i dużo lepiej ochroni przed silnym wiatrem i wychłodzeniem. To warstwa, którą trzeba zawsze mieć w górach. Te kurtki zajmują mało miejsca. Hardshell jest również bardzo wytrzymały, sprawdzi się na przykład na lodowcu, bo nie uszkodzimy jej raczej o bryły lodu, dlatego spodnie też powinny być wykonane z takiego materiału. Ponadto zimą przyda się puchówka. Ona akurat jest bardzo lekka i można ją ścisnąć, szczególnie jeżeli jest wykonana z prawdziwego naturalnego puchu. Jej minusem jest to, że nie lubi wilgoci, na mokre warunki powinniśmy raczej wybrać kurtkę wypełnioną puchem syntetycznym.

Klaudia Torchała Zdrowie.pap.pl

JAD który leczy

Przez miliony lat ewolucja doskonaliła jad po to, by zabijać. Dziś naukowcy wykorzystują go, by ratować życie. Substancje pochodzące z jadów węży, skorpionów, ślimaków morskich, pająków, a nawet jadowitych jaszczurek, stały się inspiracją dla leków stosowanych w nadciśnieniu, cukrzycy, leczeniu bólu i chorobach serca. To jedna z najbardziej niezwykłych historii współczesnej farmakologii: trucizna zamieniona w terapię.

Jad kojarzy się z nagłą śmiercią. Z ukąszeniem węża, użądleniem skorpiona, paraliżem po kontakcie z niebezpiecznym zwierzęciem. Jednak dla naukowców jad jest przede wszystkim niezwykle bogatym zbiorem cząsteczek biologicznie aktywnych. Każdy jego składnik jest efektem milionów lat ewolucji i precyzyjnie wpływa na określone procesy zachodzące w organizmie.

Jak podkreślali badacze z University of Queensland w Australii w przeglądzie opublikowanym w czasopiśmie „Nature Reviews Drug Discovery”, jady zwierząt można traktować jako ogromną bibliotekę naturalnych związków chemicznych, które mogą stać się punktem wyjścia do tworzenia nowych leków. Nie oznacza to jednak, że medycyna podaje pacjentom truciznę. Najczęściej naukowcy identyfikują pojedynczą cząsteczkę odpowiedzialną za korzystne działanie, a następnie tworzą jej bezpieczniejszą, syntetyczną wersję.

Żmija, która zmieniła leczenie nadciśnienia

Jednym z pierwszych wielkich sukcesów tej dziedziny był kaptopryl – lek, który na zawsze zmienił terapię nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

Historia zaczęła się w latach 60. XX wieku, gdy brazylijski farmakolog Sérgio Ferreira badał jad żararaki (Bothrops jararaca), jadowitego węża występującego w Ameryce Południowej. Naukowiec odkrył, że znajdujące się w jadzie peptydy wpływają na działanie bradykininy – substancji rozszerzającej naczynia krwionośne. Na podstawie tych obserwacji opracowano inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), a następnie lek kaptopryl. Dziś jest on wytwarzany syntetycznie, ale jego historia zaczęła się od toksyny. To odkrycie stało się dowodem, że jad może być nie tylko zagrożeniem, ale również punktem wyjścia dla nowoczesnej farmakologii.

Ślimak morski zamiast morfiny

Jednym z najbardziej niezwykłych przykładów wykorzystania jadu w medycynie jest zykonotyd – lek stosowany w leczeniu bardzo silnego bólu przewlekłego. Inspiracją był jad ślimaków z rodzaju Conus. Te niewielkie zwierzęta polują, wystrzeliwując miniaturowe „harpuny” zawierające toksyny, które błyskawicznie unieruchamiają ofiarę. Badania prowadzone przez prof. Baldomera Oliverę z University of Utah wykazały, że jedna z tych toksyn blokuje kanały wapniowe w komórkach nerwowych odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów bólowych.

Na tej podstawie powstał zykonotyd – syntetyczny odpowiednik naturalnego peptydu. Lek działa inaczej niż opioidy, ponieważ nie pobudza receptorów opioidowych w mózgu.

Dzięki temu nie wywołuje uzależnienia typowego dla morfiny, choć ze względu na swój mechanizm wymaga specjalistycznego podawania.

Jadowita jaszczurka i początek terapii otyłości

Niektóre współczesne leki mają jeszcze bardziej zaskakujące pochodzenie. Ich historia zaczyna się od jadowitej jaszczurki Gila (Heloderma suspectum), żyjącej na pustyniach Ameryki Północnej. W jej ślinie odkryto eksendynę-4 – substancję podobną do ludzkiego hormonu GLP-1, który reguluje poziom

glukozy we krwi. W przeciwieństwie do naturalnego hormonu działa ona znacznie dłużej. Na jej podstawie opracowano eksenatyd – lek stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Odkrycie to stało się jednym z fundamentów rozwoju całej grupy nowoczesnych leków wpływających na metabolizm i masę ciała. Choć najnowsze preparaty stosowane w leczeniu otyłości nie są kopiami jadu jaszczurki, ich historia ma swoje źródło właśnie w tym odkryciu.

Jad węży przeciw zawałom

Jady węży od dawna interesowały badaczy zajmujących się krzepnięciem krwi. Wiele toksyn działa poprzez zaburzanie funkcji płytek krwi – komórek odpowiedzialnych za tworzenie skrzepów. Tę właściwość wykorzystano do opracowania leków przeciwpłytkowych, między innymi eptifibatydu i tirofibanu. Są one stosowane u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi oraz podczas zabiegów udrażniania naczyń wieńcowych. Naturalny jad był jednak tylko inspiracją. Oba leki są dziś produkowane syntetycznie, dzięki czemu można kontrolować ich działanie i bezpieczeństwo.

Skorpion, który pomaga chirurgom

Jednym z najbardziej obiecujących zastosowań toksyn jest wykorzystanie ich do rozpoznawania komórek nowotworowych. W jadzie skorpiona żółtego (Leiurus quinquestriatus) odkryto chlorotoksynę – peptyd, który wiąże się z komórkami niektórych nowotworów mózgu.

Zespół prof. Jima Olsena z Fred Hutchinson Cancer Center opracował jej fluorescencyjną wersję, znaną jako „Tumor Paint”. Po podaniu pacjentowi przed operacją cząsteczka sprawia, że komórki guza stają się widoczne podczas zabiegu. Technologia jest nadal rozwijana, ale pokazuje zupełnie nowe oblicze jadów: mogą nie tylko leczyć, lecz także pomagać lekarzom zobaczyć chorobę, której wcześniej nie było widać.

Jad pszczeli – obietnica, ale nie cudowna terapia

Szczególne zainteresowanie wzbudza również melityna, główny składnik jadu pszczelego. W badaniach laboratoryjnych wykazuje działanie niszczące wobec niektórych komórek nowotworowych. Zespół badaczy z Harry Perkins Institute of Medical Research i University of Western Australia opisał w czasopiśmie „NPJ Precision Oncology”, że melityna może uszkadzać komórki potrójnie ujemnego raka piersi. Badacze podkreślają jednak, że są to wczesne etapy badań. Jad pszczeli nie jest terapią raka, a samodzielne stosowanie użądleń jako „leczenia” może być niebezpieczne i prowadzić do ciężkich reakcji alergicznych. Naukowcy szacują, że świat zwierząt produkuje miliony różnych peptydów jadowych, a ogromna część z nich pozostaje jeszcze niepoznana. Rozwój technologii takich jak sztuczna inteligencja, analiza genomów i inżynieria białek sprawia, że odkrywanie nowych cząsteczek staje się coraz szybsze. Największe nadzieje wiąże się dziś z poszukiwaniem nowych leków przeciwbólowych, terapii nowotworów, chorób neurologicznych i zapalnych.

Historia jadów pokazuje, że w przyrodzie rzadko istnieje prosty podział na rzeczy dobre i złe. Ta sama substancja, która w jednym kontekście zabija, w innym – odpowiednio wykorzystana – może ratować życie. Najbardziej niebezpieczne zwierzęta świata stały się więc nieoczekiwanymi sprzymierzeńcami medycyny. Ich broń, udoskonalana przez miliony lat ewolucji, pomaga dziś tworzyć leki coraz bardziej precyzyjne i skuteczne.

Klaudia Torchała Zdrowie.pap.pl

SIEDZIMY ZA DUŻO

Prowadzimy siedzący tryb życia, co nie poprawia naszej kondycji. Najczęściej skarżymy się na dolegliwości kręgosłupa, w odcinku lędźwiowym i szyjnym. Jeśli podejmujemy aktywność fizyczną, to zazwyczaj jest to spacer, rower i bieganie – wynika z raportu „Polacy wobec planowych operacji ortopedycznych”.

Z badania wynika, że ponad połowa Polaków (55 proc.) w pracy siedzi. Spędza w ten sposób przynajmniej 60 proc. czasu. Tylko 16 proc. wykonuje pracę fizyczną, czyli spędza w ruchu co najmniej 75 proc. czasu pracy. Siedzenie przed biurkiem nie sprzyja zdrowiu i powoduje liczne dolegliwości.

„Odczuwa je aż 85 proc. osób pracujących na siedząco. Do najczęściej występujących należą m.in. ból odcinka lędźwiowego lub szyjnego kręgosłupa, a także drętwienie kończyn” – wyliczono w badaniu. Dochodzi do tego ból barku, nadgarstka czy łokcia. Ponad połowa (58 proc.) odczuwa dolegliwość co najmniej raz w tygodniu. Większość badanych osób radzi z tym sobie sama. Ćwiczy w domu (49 proc.) lub zażywa leki bez recepty (37 proc.). Co czwarty tylko konsultuje dolegliwość z lekarzem, fizjoterapeutą lub podejmuje rehabilitację. Natomiast 14 proc. idzie na zwolnienie lekarskie, a 6 proc. bierze skierowanie na operację ortopedyczną.

NIE MUSISZ BIEGAĆ

Bieganie wydaje się oczywistym wyborem, gdy chcemy zadbać o zdrowie, kondycję czy schudnąć. Jednak nie każdy może, chce czy powinien biegać. Zresztą istnieje wiele alternatyw, które oferują porównywalne korzyści zdrowotne bez obciążania stawów i ryzyka kontuzji: nordic walking, slow jogging, marszobiegi czy trening funkcjonalny.

NAJPOPULARNIEJSZĄ AKTYWNOŚCIĄ SPACER

Siedzący tryb pracy częściej dotyczy osób z większych miejscowości i wyższym wykształceniem. Z drugiej jednak strony wraz ze wzrostem m.in. wykształcenia, zarobków rośnie liczba podejmowanych aktywności, ale też urazów.

„Osoby regularnie ćwiczące to częściej mieszkańcy większych miast, powyżej 200 tys. mieszkańców (29 proc. vs 26 proc. ogółem). Profil ten zdominowany jest przez osoby aktywne zawodowo (79 proc. vs 73 proc.), z wykształceniem wyższym (43 proc. vs 40 proc.) i o dochodzie powyżej 7 tys. (53 proc. vs 49 proc.)” – zaznaczono w badaniu.

3 na 4 badanych deklaruje, że rusza się regularnie, głównie rekreacyjnie: spaceruje, jeździ na rowerze, biega. 14 proc. nie podejmuje żadnej aktywności.

POLACY BOJĄ SIĘ KONTUZJI

Niezależnie od intensywności aktywności fizycznej Polacy obawiają się urazów i kontuzji, które mogą powstać podczas treningu. Obawy te nie są bezpodstawne, bo jak wynika z raportu, im więcej ruchu, tym większe ryzyko ich wystąpienia. Wymagają one często pomocy specjalistycznej, nierzadko też zabiegów ortopedycznych.

„Aż 2 na 3 respondentów doznało w swoim życiu urazu ortopedycznego, przy czym niemal połowa z nich na skutek wypadku potrzebowała wsparcia lekarza ortopedy. Z kolei co trzeci

zapytany Polak ma doświadczenie operacji ortopedycznej (własnej lub osoby bliskiej) w ciągu ostatnich 5 lat” – pokazują dane.

NAJCZĘSTSZE SKRĘCENIA I ZWICHNIĘCIA

Jeśli chodzi o urazy, to 64 proc. badanych doświadczyło bezpośrednio urazu. Najczęściej skręceń (29 proc.) i zwichnięć (25 proc.). Rwy kulszowej – 19 proc., złamań – 17 proc. badanych, uszkodzeń więzadeł kolana i przepukliny kręgosłupa – po 8 proc., łokcia tenisisty – 7 proc., choroby zwyrodnieniowej biodra – 6 proc.

„Za najpoważniejszy uraz uchodzą uszkodzenia więzadeł kolana, przepuklina kręgosłupa oraz choroba zwyrodnieniowa. Na drugim biegunie znajdują się skręcenia i zwichnięcia, traktowane jako dolegliwości mniej dotkliwe” – wynika z raportu.

Pomimo ryzyka wystąpienia kontuzji, sport jest wymieniany jako jeden z głównych czynników, które pozwalają zachować zdrowie i siłę, nie tylko ciała.

Badanie „Polacy wobec planowych operacji ortopedycznych” zrealizowane przez Smartscope na zlecenie Nationale-Nederlanden między 1-7 czerwca 2026 r. na reprezentatywnej ogólnopolskiej próbie 1048 Polaków w wieku 18 lat i starszych

Klaudia Torchała Zdrowie.pap.pl

1 sierpnia

KALENDARIUM

1834 – Na terenie całego imperium brytyjskiego zniesiono niewolnictwo.

1861 – W brytyjskim dzienniku „The Times” została opublikowana pierwsza na świecie prognoza pogody. 2 sierpnia

1798 – Wyprawa Napoleona do Egiptu: zwycięstwo floty brytyjskiej nad francuską w bitwie u ujścia Nilu.

1870 - W Londynie otwarto Tower Subway pod Tamizą –pierwszy na świecie odcinek kolei podziemnej.

1940 - Bitwa o Anglię: sformowano Dywizjon 303.

3 sierpnia

1963 – Zespół The Beatles po raz 275. i ostatni wystąpił w The Cavern Club w Liverpoolu.

2001 – W Londynie 7 osób zostało rannych w wyniku wybuchu bomby podłożonej przez Prawdziwą IRA.

2012 – Podczas XXX Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie złote medale dla Polski zdobyli: sztangista Adrian Zieliński i kulomiot Tomasz Majewski.

4 sierpnia

1327 – I wojna o niepodległość Szkocji: zwycięstwo wojsk szkockich nad angielskimi w bitwie pod Stanhope Park.

1902 – W londyńskiej dzielnicy Greenwich otwarto tunel pieszy pod Tamizą.

1914 – I wojna światowa: Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Niemcom po wkroczeniu ich wojsk na terytorium neutralnej Belgii. Początek morskiej blokady Niemiec.

1938 – Wszedł do służby brytyjski myśliwiec Supermarine Spitfire.

5 sierpnia

1966 - Ukazał się album Revolver grupy The Beatles.

6 sierpnia

1902 – W stoczni w Newcastle upon Tyne zwodowano statek pasażerski „Carpathia”, znany z uratowania 703 rozbitków z „Titanica”.

7 sierpnia

1588 – Wojna angielsko-hiszpańska: w nocy z 7 na 8 sierpnia hiszpańska Wielka Armada została zaatakowana przez Anglików za pomocą 8 branderów na redzie neutralnego francuskiego portu Calais.

8 sierpnia

1945 - Podpisano porozumienie londyńskie powołujące Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze.

1963 - Na trasie Glasgow – Londyn w hrabstwie Buckinghamshire doszło do tzw. „napadu stulecia” na pociąg Royal Mail, z którego ukradziono łup o wartości ponad 2,6 miliona ówczesnych funtów.

9 sierpnia

1890 – Wielka Brytania przekazała Niemcom wyspę Helgoland na Morzu Północnym.

1914 - Brytyjski lekki krążownik HMS „Birmingham” staranował i zatopił u wybrzeży Szkocji wynurzony z powodu awarii niemiecki okręt podwodny SM U-15. Był to pierwszy niemiecki okręt tej klasy utracony w czasie I wojny światowej.

10 sierpnia

1675 – Król Anglii Karol II Stuart założył obserwatorium astronomiczne w Greenwich

2003 – W brytyjskim hrabstwie Kent odnotowano ówczesny krajowy rekord temperatury (+38,5 °C).

2006 – Scotland Yard zapobiegł dużej akcji terrorystycznej, w ramach której 24 zamachowców usiłowało wnieść na pokłady samolotów środki wybuchowe, ukryte w dezodorantach, żelach do włosów i napojach.

11 sierpnia

1986 – Brytyjski Westland Lynx ustanowił aktualny rekord szybkości śmigłowca (400,87 km/h).

12 sierpnia

1914 – I wojna światowa: Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Austro-Węgrom.

1915 – Brytyjski bombowiec Short Type 184 przeprowadził pierwszy w historii atak torpedowy z powietrza, zatapiając turecki statek na Morzu Egejskim.

13 sierpnia

1814 – W Londynie podpisano traktat brytyjsko-holenderski, na mocy którego zostały zwrócone holenderskie kolonie anektowane przez Brytyjczyków w trakcie wojen napoleońskich. Jednocześnie Holandia sprzedała Wielkiej Brytanii m.in. Gujanę Brytyjską i prowincję Przylądka Dobrej Nadziei.

1842 – W angielskim Preston został krwawo stłumiony strajk robotników przemysłu bawełnianego.

1847 – Brytyjski astronom John Russell Hind odkrył planetoidę (7) Iris.

1913 - Harry Brearley dokonał w Sheffield pierwszego wytopu stali nierdzewnej.

14 sierpnia

1598 – Irlandzka wojna dziewięcioletnia: zwycięstwo rebeliantów nad wojskami angielskimi w bitwie pod Yellow Ford.

1816 – Wielka Brytania anektowała archipelag Tristan da Cunha na południowym Atlantyku.

1941 - Prezydent USA Franklin Delano Roosevelt i premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill podpisali Kartę Atlantycką.

1969 – Rząd brytyjski wysłał wojsko do Irlandii Północnej.

15 sierpnia

SIERPIEŃ

1599 – Irlandzka wojna dziewięcioletnia: zwycięstwo irlandzkich rebeliantów nad wojskami angielskimi w bitwie pod Curlew Pass.

1998 - IRA dokonała zamachu bombowego w Omagh w Irlandii Północnej, w wyniku czego zginęło 31 osób (w tym nienarodzone bliźnięta), a około 220 zostało rannych.

16 sierpnia

1858 – Królowa brytyjska Wiktoria i prezydent USA James Buchanan oficjalnie zainaugurowali działalność transatlantyckiego kabla telegraficznego, wymieniając telegramy z pozdrowieniami. Miesiąc później kabel, wskutek zastosowania zbyt wysokiego napięcia, uległ zniszczeniu.

1935 – Brytyjsko-duńska wyprawa zdobyła leżącą na Grenlandii Górę Gunnbjørna, najwyższy szczyt Arktyki (3694 m n.p.m.).

17 sierpnia

1979 – Premiera kultowej komedii filmowej Monty Pythona, Żywot Briana w reżyserii Terry’ego Jonesa.

18 sierpnia

1940 – Bitwa o Anglię: stoczono bitwę powietrzną znaną jako „The Hardest Day”, w trakcie której Niemcy stracili 69 samolotów, a Brytyjczycy 29.

19 sierpnia

1648 – Angielska wojna domowa: Oliver Cromwell pokonał Szkotów i Rojalistów w bitwie pod Preston.

20 sierpnia

1801 – Brytyjczycy zlikwidowali istniejące od 1798 roku niepodległe państwo Gozo na Malcie.

1892 – W Glasgow otwarto stadion Celtic Park.

1940 - Bitwa o Atlantyk: w Zatoce Biskajskiej brytyjski okręt podwodny HMS „Cachalot” zatopił niemiecki okręt podwodny U-51, w wyniku czego zginęła cała, 43-osobowa załoga.

1940 - Podczas przemówienia w Izbie Gmin premier Winston Churchill wypowiedział słynne zdanie o pilotach RAF-u i innych krajów alianckich biorących udział w bitwie o Anglię: Nigdy w dziejach wojen tak liczni nie zawdzięczali tak wiele tak nielicznym .

21 sierpnia

1961 – Z National Gallery w Londynie skradziono Portret księcia Wellingtona Francisca Goi. Został odzyskany w maju 1965 roku.

22 sierpnia

1780 – Z wyprawy dookoła świata powrócił do Anglii okręt „Resolution” kapitana Jamesa Cooka, który zginął

półtora roku wcześniej na Hawajach w bitwie z tubylcami.

1788 – Brytyjczycy założyli kolonię Sierra Leone, w której osiedlano byłych niewolników.

23 sierpnia

1305 – W Londynie został stracony szkocki bohater narodowy i przywódca powstania antyangielskiego William Wallace.

1833 – W koloniach brytyjskich zniesiono niewolnictwo.

1914 – I wojna światowa - Zwycięstwo wojsk brytyjskich nad niemieckimi w bitwie pod Mons.

1945 – Król Wielkiej Brytanii Jerzy VI ustanowił cywilne odznaczenia: Medal za Służbę w Sprawie Wolności i Medal za Odwagę w Sprawie Wolności.

1963 – Ukazał się singiel She Loves You grupy The Beatles. 1974 – John Lennon rzekomo zaobserwował UFO nad Nowym Jorkiem. Wzmianka o tym zdarzeniu znalazła się w jego piosence Nobody Told Me.

24 sierpnia

1482 – Wojska angielskie zdobyły szkocką twierdzę Berwick-upon-Tweed.

25 sierpnia

1875 – Kapitan Matthew Webb po raz pierwszy w historii przebył wpław kanał La Manche.

1939 – W Londynie podpisano polsko-brytyjski układ sojuszniczy.

1940 - Bitwa o Anglię: na rozkaz premiera Winstona Churchilla, w odwecie za zbombardowanie poprzedniej nocy londyńskiej dzielnicy mieszkaniowej East End, bombowce RAF dokonały nocnego, pierwszego w czasie wojny nalotu na Berlin.

27 sierpnia

1955 – Ukazało się pierwsze wydanie Księgi Rekordów Guinnessa.

28 sierpnia

1996 – Orzeczono rozwód księcia Karola i księżnej Diany.

29 sierpnia

1833 – W Wielkiej Brytanii uchwalono ustawę znoszącą niewolnictwo.

30 sierpnia

1922 - W angielskim Watford otwarto stadion piłkarski Vicarage Road.

31 sierpnia

1994 - IRA ogłosiła zawieszenie broni.

1997 – Księżna Diana, jej kochanek Dodi Al-Fayed i kierowca Henri Paul zginęli, a ochroniarz Trevor Rees-Jones został ciężko ranny w wypadku samochodowym w tunelu Alma w Paryżu.

PIOTRA BIELKOWICZA PRZEZ OKULARY

Pszczółka i bąk

(czyli bajka o hipokryzji)

Copyright Piotr Bielkowicz 2026

‘Kradnąc’ kwiatuszkowi pyłek pszczółka wystawiła tyłek.

Na to obruszył się bąk:„Ja nie brudzę sobie rąk i mimo już swoich lat nie wypinam się na świat!”.

Na to pszczółka:-„ Bąku drogi –nasze życia – różne drogi.

Ja odwiedzam sady, łąki –pracuję. Ty zbijasz bąki. Na dodatek tyś krwiopijca.

I to taka jest różnica”.

Tak to jest gdy hipokryta wtrąca się, choć nikt nie pyta, krytykując co złe nie jest, a grzechów ma pełen rejestr!

Diagnoza pulmonologiczna

Copyright Piotr Bielkowicz 2026

Niedawno Prezes hasłem rzucał:„PISowi potrzebne dwa płuca”. To znaczy – gdy w partii dwie frakcje, do góry idą partii akcje.

Być może teoria jest świetna, ale praktyka bywa szpetna. Dwa płuca dują jak miechy dwa, lecz czy organizm dobrze się ma? Czy lewe płuco i prawe płuco ze sobą ciągle się nie kłócą?

Bo kiedy jedno jest na wdechu, a drugie na wydechu właśnie, to masz zadyszkę i tchu ci brak i wkrótce coś ci w środku trzaśnie.

A jeśli ci opłucna droga, idź szybko do pulmonologa!

Świat w limerykach

Copyright Piotr Bielkowicz 2026

Dieta cud?

Raz pewna pani w panieńskim stanie, całkiem obfita w biuście i w stanie, mówiła, że stanie na głowie, by zrzucić swój rozmiar w połowie i że to zrobić będzie w stanie. Z dietą ze Stanów może jeść w bród. Liczy więc na to, że stanie się cud i stanik w biuście i pasek w stanie się zredukują, a na śniadanie będą kiełbaski, chlebek i miód!

P.S.

Ta dieta jest jej zachwalana zwłaszcza przez pana –pewnego Stana. Stanowczo jest w nim zakochana.

Polityczne przeprowadzki

Copyright Piotr Bielkowicz 2026

W poniedziałek już od ranka na Downing Street trwa ‘podmianka’.

Za Sir Keir’a będzie Andy.

Wprowadza się tu bez grandy –nawet cywilizowanie, lecz czy długo TU zostanie?

Może wkrótce przyjdzie pora na nowego lokatora?

Będzie przeprowadzka nowa?

Od ‘podmianek’ boli głowa!

P.S.

Gdy pracujesz w przeprowadzkach –nie ból głowy to, lecz gratka!

Cesarz (fragmenty jego życia)

Copyright Piotr Bielkowicz 2026

Fragment 9

Cesarz ostatnio Panie, Panowie, miał mnóstwo imprez na swojej głowie. Wszystko zaczęly urodziny –więc pełno gości, pełno rodziny, VIPy, rekiny, cała Śmietanka, w klatkach po mordach nawalanka uskuteczniana przez gladiatorów –cyrk –do wyboru i do koloru!

Okrzyki wkoło:- „Ave Cezar!

Niech żyje i jego plereza!”

A zaraz potem impreza druga –rocznica, nie krótka, nie długa.

Ćwierć tysiąclecia ma Jego Kraj. Według Cesarza – Kraj -Naj, Naj, Naj!

I to jest właśnie Jego zasługa!

Po tej rocznicy – święto futbolu –Mundial. Padają gole po golu...

Co chwila kartki: żółte, czerwone... (pytam :-„Dlaczego nie ma zielonej?”)

Choć Kraj z futbolem na bakier raczej, Cesarz jest zawsze wytrawnym graczem.

Szybko sie uczy tajników piłki...

Sprawdza arbitrów – czy są pomyłki, a Jego własna krzywa uczenia podobna jest do stromej linii –tak mają dzieci – infantini!

Cesarz jest wielki... Przepisy zmienia...

Iudex supremus bez wątpienia!

HOROSKOP miesięczny

Byk

20.04 - 22.05

21.03 - 19.04

Drogi Baranie, sierpień 2026 roku najpewniej zapamiętasz jako czas powtórek z przeszłości. I najpewniej kilka razy zbuntujesz się, że przecież nie jesteś tu za karę! Energia kosmiczna będzie teraz testować Twoją dojrzałość emocjonalną, cierpliwość i gotowość do wkroczenia na nowy poziom życia. Wyłącznie od Ciebie zależy, jak wykorzystasz ten czas. Jeśli go nie zmarnujesz, to niebawem zaczniesz zbierać owoce, czyli spełniać zamiary w zgodzie z pragnieniami serca. Za sprawą Wenus bardziej niż zwykle zapragniesz towarzystwa i spełnienia w romantycznym partnerstwie. Jeśli jednak poddasz się egocentrycznym zapędom ego, stracisz szanse i najpewniej niektórych znajomych czy sojuszników. Sierpniowa aura może Cię też zachęcić do podjęcia nowego kierunku nauki, rozwijania pasji, zmiany miejsca do życia czy podróży.

Bliźnięta

23.05 - 21.06

Drogi Byku, pojawią się okoliczności i ludzie, którzy będą pomagać Ci w karierze, otwierać drzwi. Jeden warunek: planuj, działaj, wyznaczaj cele i ucz się od najlepszych! W przeciwnym razie stracisz okazję na podwyższenie statusu społecznego, prestiżu. Nie forsuj się jednak, bo sił może zabraknąć na delektowanie się życiem tu teraz, które tak wysoko cenisz. Tymczasem w miłości także czekają Cię intensywne dni. Może okazać się, że różnice zdań, temperamentów nagle staną się większym wyzwaniem dla codzienności, niż do tej pory sądziłeś. Najlepiej byłoby przygotować w grafiku miejsce na romantyczne randki i wyjazdy. Uważaj też na nieprzemyślane wydatki; nie zdawaj się na hazard w sprawach finansowych i zawodowych.

Drogi Bliźniaku, bieżący sierpień to idealny czas dla nauki, rozwoju osobistego, współpracy i szeroko pojętego partnerstwa. Możesz liczyć na przypływ sił życiowych, poprawę nastroju i ożywienie kontaktów towarzyskich, szczególnie tych przykurzonych czy mocno nadszarpniętych zębem czasu. W ostatnim tygodniu sierpnia oszczędzaj jednak siły fizyczne i nie forsuj się, szczególnie około nowiu z zaćmieniem. Ogólnie bieżący miesiąc otworzy przed Tobą szanse w dziedzinie kariery i finansów, jeśli tylko naprawdę jesteś już gotów, by iść dalej. Bardzo możliwe, że zmienisz kierunek, strategię działania, renegocjujesz umowy. Możesz wykorzystać sprzyjający czas, by podnieść kwalifikacje zawodowe, zdać egzaminy, z sukcesem zakończyć trudne negocjacje. Jeśli jesteś samotnym Bliźniakiem, unikaj przypadkowych znajomości, nie trać czasu na powierzchowne, wakacyjne flirty czy romanse.

22.06 - 22.07

Drogi Raku, sierpień może okazać się wyzwaniem dla Twoich spraw osobistych. Mogą także pojawić się czasowe opóźnienia w tych projektach, w które się zaangażowałeś. Lepiej także ograniczyć wydatki i skupić się na realiach życia tu i teraz. Otaczająca Cię aura energetyczna obdarzy Cię większą wrażliwością na swoje potrzeby duchowe i emocjonalne. To znakomity czas, by nabrać dystansu i odpocząć. Próby forsowania biegu rzeczy nie przyniosą sukcesu. Sierpień 2026 to także trudny czas dla relacji, choć na pewno przyniesie nową jakość i z perspektywy okaże się po prostu korzystny, choć momentami bolesny... Czas konfrontacji i duchowych porządków możesz przetrwać, pozostając łagodnie życzliwy światu i sobie. Koniecznie bardziej zadbaj o siebie: więcej snu, zdrowa dieta i aktywność na świeżym powietrzu.

23.07 - 23.08

Drogi Lwie, sierpień to dla Ciebie przede wszystkim czas regeneracji sił, weryfikacji planów i odpoczynku. Słońce w Twoim znaku obiecuje czas prosperity, maksimum energetycznego, ale nie szalej i nie podejmuj żadnego ryzyka. Czas około pełni z zaćmieniem poświęć sobie i zwalnianiu biegu zdarzeń. Inaczej napytasz sobie biedy, przyciągając nowych wrogów. Przyjdzie Ci zmierzyć się z krytyką i nadrabiać zaległości. Ty także możesz z powodzeniem analizować różnorodne kwestie oraz wdrażać poprawki. Jeśli właściwie wykorzystasz ten czas, z opóźnieniem, ale Twoja kariera ruszy z miejsca. Tymczasem wakacyjna aura kosmiczna sprawi, że chętniej oddasz się marzeniom i spełnianiu miłosnych czy kulinarnych kaprysów.

24.08 - 22.09

Droga Panno, bieżący miesiąc zachęci Cię do skupienia się na sobie, a zwłaszcza na swoich planach i marzeniach. Wszystko inne zejdzie na plan dalszy. Czas będzie skłaniał Cię do głębokiej refleksji nad celami, do których zmierzasz, a także kim jesteś i dokąd zmierzasz. Dotyczy to zarówno sfery materialnej, życia uczuciowego, jak i rozwoju duchowego. Ostatni tydzień sierpnia przyniesie nową jakość, wzmacniając Twoją osobistą aurę. W okolicach nowiu księżycowego w twoim znaku może Cię dosłownie nosić, byś radykalnie zerwała więzy blokujące Twój rozwój osobisty oraz społeczny. Być może przyjdzie Ci pożegnać kogoś bliskiego lub zmienisz miejsce do życia. Bardzo możliwe, że bieżący miesiąc z perspektywy czasu ocenisz jako czas trudnych, ale owocnych poszukiwań duchowych i trafnych decyzji.

23.09 - 22.10

Droga Wago, sierpień będzie wspierać Twoją pracę, cele życiowe i ideały, które zapragniesz wcielać w życie. Za sprawą Wenus w Twoim znaku możesz liczyć na ożywienie towarzyskie, ciekawe rozmowy. Bardzo możliwe, że odezwą się do Ciebie dawni znajomi, z którymi od dawna nie miałaś kontaktu. Wyłącznie od Ciebie zależy, jak skorzystasz z tych okazji. Koniecznie poświęć więcej czasu nauce i zainwestuj w swoje talenty. Wszystko, co zrobisz dla swojego dobra, przyniesie Ci satysfakcję, nawet mimo początkowych trudności czy oporów wewnętrznych, że podejmujesz kolejne wyzwanie. Szczególną uwagę poświeć zdrowiu. Nie lekceważ choćby najmniejszych przejawów niedyspozycji. Więcej śpij, zatroszcz się o zdrowy jadłospis i aktywność fizyczną. Nie poddawaj się też swoim słabościom.

Skorpion

23.10 - 21.11

Drogi Skorpionie, sierpień pomoże Ci sięgać gwiazd w miłosnej sferze życia. W innych kwestiach lepiej odpuść i naprawdę pilnuj się. Bieżący miesiąc przynosi bowiem zaćmienia Słońca i Księżyca, a to dla Ciebie czas, gdy nosi Cię, by testować granice… Nieraz najdzie Cię pokusa, by przetestować cierpliwość i szczerość uczuć. W stałych związkach lub tych aspirujących do takiego statusu na pewno nie zabraknie radości, namiętności i poważnych rozmów o przyszłości. W sprawach zawodowych dostaniesz niejedną szansę, by dokonać weryfikacji dotychczasowych doświadczeń i wdrażać poprawki. Sierpień to czas refleksji na rzecz kariery i przygotowania solidnego gruntu pod zmiany. Uważaj na finanse, bo nie wszystko w tej sferze pójdzie po Twojej myśli. Poza tym koniecznie zatroszcz się o zdrowie.

Strzelec

22.11 - 21.12

Drogi Strzelcze, sierpień może dać impuls do nowego etapu w życiu zawodowym i osobistym, ale pod warunkiem, że zaczniesz kierować się zdrowym rozsądkiem i zachowasz cierpliwość. Jeśli pragniesz zmian na lepsze, przyjdzie Ci zmierzyć się ze swoimi słabościami i ich skutkami, których przyczyny mogą sięgać lata wstecz... Kosmiczna aura pozwoli Ci zregenerować nadwątlone siły i odzyskać poczucie wewnętrznej harmonii, a także nadzieję na spełnienie. Będzie też wspierać Twoje starania na rzecz naprawy błędów i zmiany sytuacji na korzystną. Bądź aktywny, zaangażowany i postaraj się współpracować z ludźmi, kierując się szacunkiem. Możliwe też, że nowa znajomość z czasem przyczyni się do rozwoju Twojej kariery. Krótka podróż czy weekendowa wycieczka poprawią Ci nastrój. Uważaj jednak podczas zaćmień; unikaj ryzyka, alkoholu i piratów drogowych!

Koziorożec

22.12 - 19.01

Drogi Koziorożcu, sierpień 2026 roku daje szansę na ekspansję w materialnej sferze życia. Możesz też liczyć na szczęśliwe zbiegi okoliczności i korzystne inwestycje. To być może najlepszy czas, by zweryfikować dotychczasowe priorytety oraz nadać im kurs na spektakularny sukces. Postaraj się nie tracić czasu, nie forsuj się, by brnąć na siłę do przodu; przeciwnie – płyń z prądem... Koniecznie znajdź czas, by odpoczywać, regenerować siły i po prostu cieszyć się bliskością tych, których kochasz. Masz także zielone światło w sprawach duchowych. Lepiej zrozumiesz siebie i zmienisz miłosną strategię.

Wodnik

20.01 - 18.02

Drogi Wodniku, w miłości stabilnie, jeśli pozostajesz w stałym związku. Sierpień obdarzy Cię dobrym, choć refleksyjnym nastrojem, niejako wymusi zajmowanie się codziennością. Skłoni do krytycznej refleksji nad praktyczną stroną życia. Przyniesie też wyzwania dla Twojej dojrzałości emocjonalnej oraz poczucia odpowiedzialności za realizację Twoich życiowych ambicji. Zwłaszcza pełnia i nów z zaćmieniami przyniosą wiele napięć, budząc wewnętrzne demony. Warto trzymać się faktów, zakasać rękawy i wziąć się do pracy z materią. To przyniesie znakomite efekty w przyszłości i zmieni Twoje podejście do materii, podnosząc jakość życia. Koniecznie zadbaj też o zdrowie

Ryby

19.02 - 20.03

Droga Rybo, Przed Tobą czas skupienia na sobie i samotnego szlifowania warsztatu pracy, pokonywania codziennej rutyny i weryfikowania kontaktów społecznych. Bardzo możliwe, że czas pełni i nowiu z zaćmieniami Słońca i Księżyca chętniej i z własnej woli spędzisz sama ze sobą, chwilowo wycofując się z życia towarzyskiego. Mimo wakacji warto zwolnić tempo i ograniczyć też wydatki. Czas będzie sprzyjał realizacji tych projektów, w które się zaangażowałaś. Możliwe też, że przyjdzie Ci mierzyć się z twardymi ograniczeniami, opóźnieniami i irytującymi ludźmi. Postaraj się o regularny aktywny wypoczynek, by wzmacniać ciało fizyczne. Jeśli nauczysz się chwytać właściwy moment, to z czasem osiągniesz to, co dla Ciebie najważniejsze.

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook