Issuu

nr 5 (662) 3 lutego 2017 / ISSN 2044-5202

Sprawdź wersję online! Wystarczy zeskanować kod

Niech żyje bal! Szampan, wieczorowe suknie, gustowne makĳaże, wykwintna kolacja, długa lista imponujących fantów oraz wspaniała zabawa przy dźwiękach znanych i lubianych wśród brytyjskiej Polonii rytmów. 45. Bal Polski przeszedł do historii!

str. 6-8

4 w numerze STR.

>> NIE PRZEGAP!

Już za tydzień

>> Polecamy:

Dodatek specjalny „Walentynek czas”: >> upominki dla niego i dla niej >> kuchnia dla zakochanych >> walentynki na świecie

Przegonić zimę Zima wcale nie oznacza, że musimy ciągle marznąć i narzekać na niskie temperatury. Wręcz przeciwnie – to najlepszy moment na to, by wsiąść w samolot i wybrać się tam, gdzie jest odrobinę cieplej. My proponujemy na przykład Wyspy Kanaryjskie, Maderę czy nieco bardziej odległe Malediwy.

Rynek pracy

STR.

Michalkiewicz:

STR.

Spotkania

STR.

Ludzie

MNIEJ PRACY NA POCZCIE CZY W HANDLU, A WIĘCEJ DLA NAUCZYCIELI.

>> PIOTR IKONOWICZ DLA GOŃCA: „Trump robi sobie wrogów w tempie, w jakim Obama szukał na świecie przyjaciół”.

USA NIE ŻYCZY SOBIE ŻADNEGO „CESARSTWA EUROPEJSKIEGO”.

W HOTELU HILTON METROPOLE TOMASZ KAMMEL ZDRADZIŁ POLONII SEKRET... DUSZĄ DOROTY GIL Z BLACKPOOL ZAWŁADNĘŁO... SKÓRNICTWO. STR.

Wydarzenia

STR.

Styl

STR.

Piłka nożna

STR.

Łamigłówki Ogłoszenia Katalog Firm

LONDYN ŚWIĘTUJE CHIŃSKI NOWY ROK – DOROCZNA PARADA ZA NAMI.

STR.

Dopiero zaczynam Adam Wendt, jedna z legend polskiego jazzu, od lat ścisła czołówka polskich saksofonistów.

STR.

„Krwawa prokurator” Prok. Helena Wolińska-Brus nigdy nie odpowiedziała za bezprawne wsadzanie ludzi do więzienia.

ADWOKAT MAGDALENA KOROL SPECJALIZUJE SIĘ W DZIEDZINIE PRAWA MODY. NAJWAŻNIEJSZE LIGI EUROPEJSKIE. JAK W SWOICH KLUBACH WYPADLI POLACY.

>> W numerze: Spektakl pt. „Bolek” trwa. Według polskiego IPN-u, podpisy Wałęsy w teczce TW „Bolek” są prawdziwe. – Po przeprowadzeniu opinii – ona zawiera 235 stron – w naszej ocenie jest kompleksowa i spójna. Wnioski są jednoznaczne i nie pozostawiają wątpliwości. Odręczne zobowiązanie o podjęciu współpracy zostało w całości nakreślone przez Lecha Wałęsę. Pokwitowania odbioru pieniędzy zostały nakreślone przez Wałęsę – powiedział prok. Andrzej Pozorski na konferencji w IPN. Nie wiem po co było fatygować tabuny grafologów i zmuszać ich do analizowania zakładowych donosów marnej jakości. Przecież ich opinia tak na dobrą sprawę niewiele wnosi. Zainteresowani swój pogląd mieli okazję wyrobić sobie już dawno. Albo na podstawie książek prof. Cenckiewicza, który pisał, że Wałesa to „Bolek”, bądź też licznych wypowiedzi b. prezydenta, który współpracy tej regularKarol Pomeranek redaktor naczelny nie zaprzeczał. Ja osobiście nigdy jakoś specjalnie za Bolkiem nie przepadałem. Wolałem Lolka i Tolę. 3 lutego 2017

Adres: Goniec Polski – The Polish Times, Exchange Plaza, 58 Uxbridge Road, London, W5 2ST Dyrektor wydawniczy: Izabela Nowak, E: izabela.nowak@mail.goniec.com Redaktor naczelny: Karol Pomeranek, E: karol.pomeranek@mail.goniec.com Redakcja (Editorial): T: 020 7099 7106, F: 020 7099 6815, E: redakcja@mail.goniec.com, Joanna Szmatuła, Anna Dobiecka, Sonia Grodek, Dariusz Dzikowski, Paweł Chojnowski, Małgorzata Bugaj-Martynowska, Sergiusz Pinkwart, Anna Paprzycka, Natalia Ros. Felietoniści: Piotr Ikonowicz, Stanisław Michalkiewicz (poglądy Autorów nie zawsze są zgodne z poglądami redakcji) Korekta: Elżbieta Marciniak Skład i Grafika: Rafał Koczan Redakcja portalu Goniec.com: Joanna Szmatuła, E: joanna.szmatula@mail.goniec.com Marketing i Reklama (Advertising), ogłoszenia: T: 020 7099 7107, E: marketing@mail.goniec.com Sylwia Bohatyrewicz T: 07974 99 00 11, E: sylwia@mail.goniec.com Łukasz Zawisza T: 07974 99 00 12, E: lukasz.zawisza@mail.goniec.com Bożena Szul E: bozena.szul@mail.goniec.com Paweł Kuzioła T: 07974990013, E: pawel.kuziola@mail.goniec.com Samanta Kulpa T: 07974 99 00 14, E: s.kulpa@mail.goniec.com Administracja i finanse: Samanta Kulpa T: 020 7099 7105, T: 07974 99 00 14, E: office@1mmmedia.co.uk Dystrybucja: E: dystrybucja@mail.goniec.com, T: 020 7099 7107 Prenumerata: T: 020 7099 7105 Wydawca (Publisher): 1MM Media Limited Tytuł zarejestrowany pod numerem ISSN 2044-5202 Redakcja Gońca Polskiego nie ponosi odpowiedzialności za treść publikowanych ogłoszeń. Redakcja zastrzega sobie prawo odmowy publikacji ogłoszenia bez podania przyczyny.

Rynek pracy

się zmienia Mniej pracy na poczcie czy w handlu, więcej dla nauczycieli czy w... podróżach kosmicznych. Tak będzie wyglądał ten rok pod względem zatrudnienia. >> Sonia Grodek eszcze kilka lat temu National Living Wage (minimalna pensja, która pozwala na pokrycie podstawowych potrzeb i godne przeżycie) wydawała się tylko mrzonką lewicowych aktywistów. W zeszłym roku jednak weszła w życie, a w tym zwiększy się do 7,50 funta za godzinę. Osobie zarabiającej na etacie da to zysk 500 funtów w skali roku. Najbliższe trzy lata mają przynieść skok do 9 funtów za godzinę. – Czynsz i codzienne zakupy też drożeją, więc na co dzień się tego i tak nie odczuwa. Wolałbym, żeby podwyżki nie było, a pod koniec roku politycy wręczyli mi 500 funtów. Wtedy to bym się ucieszył – śmieje się 31-letni Konrad, od czterech lat sprzedawca w markecie w Stockport.

Pensje rosną, ale wolno

O 1.049 funtów więcej zaczną zarabiać też posłowie, mimo że sami głosowali wcześniej, by do 2019 roku podwyżki w budżetówce wynosiły najwyżej 1 proc. rocznie. Protestuje związek zawodowy GMB, który przypomina, że w wyniku cięć podwyżek, 3 lutego 2017

które dziś nie nadążają za inflacją, przeciętna pielęgniarka straciła już prawie 15 tys. funtów, a opiekun osób starszych 10 tysięcy. Z badania XpertHR wynika, że prywatni przedsiębiorcy planują podwyżki na średnim poziomie 2 proc. To lepiej niż na państwowych posadach i podobnie jak we Włoszech, Francji i Holandii, ale wciąż za mało, by mówić o zauważalnym przyroście wynagrodzeń. Przybywa za to pracy, bo ONS znalazł pod koniec roku aż 750 tys. wakatów, czyli najwięcej w historii. W połączeniu z niskim bezrobociem może to oznaczać, że już niedługo pensje będą musiały wzrosnąć przynajmniej w tych branżach, gdzie rąk do pracy brakuje najbardziej.

Brexit ma plusy

Niektóre sektory dotknięte niedoborem siły roboczej nie zaskoczą nikogo, kto śledzi sytuację na rynku pracy od lat. Ale są też nowości, o których jeszcze rok temu nikomu się nie śniło. Dla większości branż Brexit oznaczał wprawdzie niepokój i możliwe zwolnienia, jednak jest jedna, dla której wyjście z Unii to świetna wiadomość. Mowa o coraz bardziej potrzebnych specjalistach od... Brexitu. „The Guardian” podaje, że najbliższe lata mogą

oznaczać aż 30 tys. stanowisk dla takich osób. Chodzi nie tylko o przygotowywanie rządowych, związkowych i branżowych umów oraz nowych regulacji, ale też doradzanie firmom, dla których wyjście z Unii Europejskiej oznacza wiele niewiadomych, przygotowanie nowych biznesplanów, ocenianie ryzyka czy pomoc w przeprowadzaniu procesu zmian. Tacy eksperci zatrudnienie znajdą zarówno na Wyspach, jak i u partnerów brytyjskich firm, a więc np. w Polsce. Przekwalifikować się mogą osoby z doświadczeniem w finansach, zarządzaniu i HR. – Faktycznie, nie myślałam wcześniej o takiej stronie Brexitu – przyznaje 34-letnia Ania, która ma biuro doradzające polskim przedsiębiorcom w wschodnim Londynie. – To rzeczywiście ciekawa, nowa ścieżka kariery. Mam nadzieję, że nie będzie tak, jak z tysiącami polskich absolwentów europeistyki, którzy po tym, jak Polska na dobre weszła do Unii, pozostali bez pracy – przypomina jednak.

firm. 41 proc. z nich planuje zatrudniać nowe osoby, szczególnie w nauce, informatyce i budowlance. Tylko 13 proc. będzie zwalniać. Bardzo dynamicznie rozwija się branża nowych technologii. Facebook otworzy w tym roku nowe biuro w Londynie, zwiększając załogę o połowę, a Google do centrum na King Cross doda 3 tys. pracowników. Boom wzmocnią też ruchy rządu, który poprzez London C-investment Fund wspomógł ostatnio 67 start-upów, a poprzez strategię rozwoju przemysłu planuje zasilić sektor sztucznej inteligencji, robotyki i biotechnologii dwoma miliardami funtów. Choć może to brzmieć jak science-fiction, eksperci uważają za niezwykle obiecującą dziedzinę zatrudnienia... podróże kosmiczne. Od 2015 roku zainwestowano w nie w kraju więcej niż w ciągu poprzedzających go 15 lat. To tu działają najwięksi dziś entuzjaści takich rozwiązań na świecie z Richardem Bransonem i Elonem Muskiem na czele.

Kosmiczne prognozy

Inżynier zawsze w cenie

Wzrost w innych branżach przewiduje Konfederacja Brytyjskiego Przemysłu (CBI), która przepytała ostatnio na temat tegorocznych planów właścicieli kilkuset małych i większych

Pozostałe branże, w których przybędzie pracowników, brzmią już mniej rewolucyjnie. Jak zwykle w ciągu ostatnich lat przedsiębiorcy alarmują, że brak im inżynierów. – Teoretycznie

| temat tygodnia

reklama

z dyplomem politechniki można przebierać w ofertach w całej Europie, a nawet na całym świecie – zgadza się 29-letni Patryk zajmujący się obliczeniami i planowaniem w firmie kładącej wodociągi na południu kraju. Zwraca jednak uwagę, że sytuacja inżyniera nie jest aż tak „bajkowa”, jak się wielu wydaje. – Do codziennej pracy potrzeba fachowego słownictwa, znajomości procedur danego kraju. Jeśli człowiek się ich nie nauczy na studiach, stażu czy w pierwszej pracy, to potem coraz trudniej jest się przebranżowić. W teorii mogę pracować przy produkcji samochodów, budowie wiatraków lub wydobyciu ropy, w praktyce to są bardzo wąskie specjalizacje i przyuczenie się może oznaczać zaczynanie studiów od początku – zwraca uwagę. Mimo wszystko Królewska Akademia Inżynierska alarmuje, że brakuje 1,8 miliona inżynierów, a dyplomy największych polskich uczelni cieszą się dobrą opinią, więc polscy specjaliści nie powinni mieć problemów ze znalezieniem pracy.

Powrót motoryzacji

Na szczególną uwagę zasługuje tu inżynieria motoryzacyjna, bo produkcja samochodów ostatnio spektakularnie powraca na Wyspy po „chudych la-

tach”, gdy zdawało się, że to koniec krajowego przemysłu. Nissan zadomowił się w Sunderland, Aston Martin zwiększa produkcję w Walii, a Jaguar Land Rover planuje stworzyć 10 tys. miejsc pracy przy produkcji elektrycznych aut i baterii w West Midlands. Najlepiej od dwóch dekad ma się też krajowa produkcja małych ciężarówek i innych ciężkich pojazdów. To oznacza nie tylko stanowiska dla wykwalifikowanych inżynierów, ale też monterów, kontrolerów jakości czy operatorów maszyn.

Pielęgniarkę od zaraz

Niezmienny pozostaje też kryzys branży medycznej. O ile prestiż lekarskiego fartucha wciąż przyciąga nowe pokolenia do zawodu, to ilość pielęgniarek w całej Europie drastycznie maleje. Pozostałe przebierają w ofertach w najbogatszych krajach: w Szwecji w zeszłym roku ok. 1.500 pań z dyplomem tuż po szkole pielęgniarskiej od razu wyjechało do Norwegii, by zarobić jeszcze więcej. Dotyczy to też brytyjskich pielęgniarek, które coraz częściej ustępują miejsca polskim. Latem czekało na nie prawie 60 tys. aktualnych ogłoszeń, a średnia oferowana pensja wynosiła ponad 31 tys. funtów. Jak grzyby po deszczu rosną agencje

8 temat tygodnia pracy poszukujące nad Wisłą medycznej siły roboczej. Z pomocy jednej z takich firm skorzystała 6 lat temu 43letnia Jagoda z Tarnobrzegu. – Nic nie musiałam robić. Wystarczyło dostarczyć dyplom i odbyć egzamin w firmie po angielsku. Resztą zajęły się już panie z biura i za miesiąc byłam w samolocie – opisuje. Pięć lat przepracowała jako tymczasowa pomoc pielęgniarska w domu opieki, a teraz pracuje już bezpośrednio w brytyjskim szpitalu. Od sierpnia jeszcze mniej chętnych może decydować się na naukę tego zawodu na Wyspach, bo znikną stypendia oferowane na tych wydziałach przez NHS. Ministerstwo Zdrowia twierdzi, że za zaoszczędzone pieniądze będzie można wykształcić dodatkowe 10 tys. sióstr. Krytycy zmian

3 lutego 2017

| zwracają jednak uwagę, że chętnych i tak już nie ma, a bez stypendium o nowych studentów będzie jeszcze trudniej. Dziś zdarzają się osoby w średnim wieku, które decydują się na zdobycie dodatkowego dyplomu, by zdobyć atrakcyjny zawód. Jeśli nauka na kierunku pielęgniarskim będzie się wiązała z koniecznością zaciągnięcia kredytu, prawdopodobnie przestaną się zgłaszać na uniwersytety. Dla polskich pielęgniarek i położnych to dobra wiadomość, bo pracy będzie coraz więcej, a o konkurencję nie trzeba się martwić.

Nie chcą się uczyć

Nadal nie rozwiązano też problemu braku nauczycieli, który zdaniem Narodowego Biura Audytowego stale rośnie, mimo że rocznie na ich

kształcenie i rekrutację idzie 700 mln funtów. Okazuje się, że brakuje nawet dyrektorów – do 2022 roku zabraknie od 14 tys. do 19 tys. takich osób. – Dzisiaj praca nauczyciela to olbrzymia odpowiedzialność, konieczność tłumaczenia się przed rodzicami z każdego ruchu. Uczniów też jest coraz więcej. A płaca podobna jak wcześniej. Nie dziwię się młodym, którzy wolą zostać na uniwersytecie albo pracować w innych branżach – twierdzi 61-letnia Bogusława z Łodzi, która w szkole podstawowej w Peterborough dorabia od 2006 roku, najpierw jako asystent nauczyciela, a dziś jako nauczycielka. – To miało być wyjście na rok, dwa. Ale sami prosili, żebym została, bo nie było komu pracować. No to zostałam. Do Polski wracam co roku latem a tak, to jestem już stąd – przyznaje. Tylko w zeszłym roku 5 tys. obywateli Unii zaczęło uczyć w brytyjskich szkołach; większość

z Hiszpanii, Grecji, Polski i Rumunii. Tymczasem na brytyjskich uniwersytetach we wrześniu, jak co roku od lat na trzy czwarte kierunków nauczycielskich chętnych było mniej niż miejsc.

Kucharze i baletnice

Portal Adzuna notuje też zapotrzebowanie w mniej oczywistym zawodzie. Brakuje bowiem kilkadziesiąt tysięcy konsultantów. Coraz mniej specjalistycznych zakładów prowadzonych przez fachowców sprawia, że klienci muszą zasięgać porad dzwoniąc na infolinie czy idąc do biura obsługi klienta. Potrzeba więc konsultantów operatorów komórkowych i internetowych,

| temat tygodnia rekrutacyjnych, dietetycznych, nieruchomości, finansowych czy doradców zakupów. Poza powyższymi zawodami na liście zapotrzebowania, którą publikuje co roku biuro przyznające wizy do Wielkiej Brytanii obcokrajowcom, są też graficy komputerowi 2D i 3D, muzycy orkiestrowi, baletnice, fizycy, geologowie i kucharze wszystkich specjalności.

Mało pracy na kasie

A gdzie z zatrudnieniem będzie gorzej? Choć w większości miast pracy jest więcej niż chętnych, to z roku na rok spada liczba ofert w produkcji, handlu, magazynach i logistyce. Nie da się ukryć, że kupujemy coraz więcej przez internet, a ilość otwartych w ostatnich latach supermarketów jest po prostu za duża. To w handlu zwolnienia mają być największe i objąć nawet 30 tysięcy osób w 2017 roku. Łatwo w to uwierzyć, bo tylko

pierwszy miesiąc to zniknięcie kilku tysięcy miejsc pracy. Ograniczają zatrudnienie lub bankrutują sieci odzieżowe: Marks & Spencers, Store Twenty One, Debenhams, BHS i Austin Reed. Dotyczy to też sklepów z elektroniką, meblami czy wyposażeniem wnętrz, a cięcia w finansowaniu aptek mogą zagrozić kolejnym tysiącom miejsc pracy. W styczniu Tesco zamyka jedno ze swoich centrów dystrybucyjnych i żegna się z 1000 osób, zamykają się sklepy My Local i znika z Irlandii dyskont Netto. Nie warto pokładać więc nadziei w pracy w handlu, której będzie coraz mniej. Wraz z takimi stanowiskami znikną też wakaty w magazynach sklepów, przy pakowaniu, a także w produkcji.

Pożegnanie listonosza

Wszystko wskazuje na to, że nie da się też uratować wielu placówek poczty. Zamknięcie czeka prawie 40 oddziałów franczyzowych Post Office i 37 placówek pocztowych. Powodów łatwo można się domyślić – wysyłając paczki mamy do wyboru dziesiątki firm kurierskich, a listy odchodzą do lamusa. – Praca na poczcie to coś dla osób lubiących specyficzny, PRL-owski klimat – śmieje się 26-letni Maciek, który pracował raz przez kilka miesięcy przy sortowaniu listów w oddziale w Leeds. – Dużo czasu na herbatkę i ciasteczko, dużo pracowników zatrudnionych od lat, którzy nie wiadomo właściwie, co robią. Nic dziwnego, że ten moloch musi upaść – zauważa. Osoby zainteresowane pracą w tej branży mogą szukać ofert z prywatnych firm kurierskich, jednak na pewno będzie ich mniej niż jeszcze kilka lat temu. Nie jest to też dobry czas na szukanie zatrudnienia w banku. Wprawdzie na razie w sektorze finansowym nie było tak źle, jak zapowiadano przed Brexitem, ale HSBC zamyka 62 oddziały i żegna się z setkami pracowników. Powód podobny – 90 proc. przelewów zlecamy dziś przez internet i nie opłaca się utrzymywać rozbudowanej sieci oddziałów. Oficjalne dane ze wszystkich branż pokazują, że coraz mniej osób jest zatrudnionych czasowo lub na część etatu. Szefowie coraz chętniej dają umowę o pracę na czas nieokreślony, co jest dobrą wiadomością dla osób, które szukają stałej pracy.

Czekamy na Twój komentarz

reklama

10 felietony

| m im z daniem Piotr Ikonowicz Polityk, dziennikarz, poseł na Sejm II i III kadencji. Redaktor pisma członków MRKS „Robotnik”

Ted Malloch, wskazany przez USA na ambasadora przy Unii Europejskiej powiedział dziennikarzom, że koniec wspólnej monety „euro” jest już bliski. Wyraził radość z powodu Brexitu i w ogóle niepochlebnie wyrażał się o Wspólnocie Europejskiej, zachwalając przy tym sojusz brytyjsko-amerykański. Ten nowy antyeuropejski kierunek myślenia i działania administracji Donalda Trumpa był już od jakiegoś czasu zapowiadany. Nowy prezydent USA uważa, że Unia powstała przeciwko Stanom Zjednoczonym i ich światowej hegemonii i w jakimś stopniu jest to prawda. Istniały nawet spekulacje, że euro może zastąpić dolara w roli światowej waluty transakcji i rezerw. To mogłoby pozbawić USA możliwości dalszego, nieograniczonego drukowania pieniędzy bez pokrycia. Teraz, kiedy Unia ma kłopoty, prezydent amerykański i jego nowy ambasador tryumfują. Oczywiście taka postawa szybko zmniejszy i tak już niezbyt liczną grupę zwolenników zacieśniania więzi transatlantyckich. Agresja zewnętrzna, a mamy tu do czynienia z językiem agresji, zwykle konsoliduje stronę zaatakowaną. Przy takiej aroganckiej postawie Amerykanów perspektywa podpisania układu o wspólnym handlu TTiP rozmywa się, a przecież miała to być umowa wprowadzająca na europejski rynek jankeskie korporacje i dające im prawo zaskarżania norm unijnych chroniących konsumentów, pracowników czy środowisko naturalne. Trump robi sobie wrogów w tempie, w jakim Obama szukał na świecie przyjaciół. Meksykanie, Chiny, wyznawcy islamu, a teraz jeszcze Europejczycy. Zachowując się jak słoń w składzie porcelany nowy prezydent Stanów Zjednoczonych rezygnuje z cudownej

broni USA, jaką była tzw. soft power, miękka siła ukazująca Amerykę, jako kraj wolności, swobód obywatelskich, niosący światu wolność i prawa człowieka. Człowiek, który dorobił się w nieruchomościach, jako czyściciel kamienic, bierze się teraz za cały świat. Wierzy bowiem, moim zdaniem, nadmiernie w amerykańską potęgę gospodarczą i wojskową. Zapowiadana wojna handlowa z Chinami, u

Stanisław Michalkiewicz Prawnik, nauczyciel akademicki, eseista i autor książek o tematyce społeczno-politycznej.

iele wskazuje na to, iż obraz świata, do którego zdążyły przyzwyczaić się już co najmniej dwa pokolenia, właśnie zaczyna odchodzić w przeszłość. Mam na myśli przede wszystkim stosunki USA z „Europą”, która amerykański parasol ochronny i amerykańskie poparcie polityczne, zaczęła traktować jak rodzaj jakiegoś socjalnego „prawa nabytego”. O ile w czasach ekspansji Związku

Ted Malloch, wskazany przez USA na ambasadora przy Unii Europejskiej, udzielił wywiadu BBC. Wieszczy w nim możliwość szybkiego upadku euro. Nie widzi też nic złego w Brexicie.

których Jankesi siedzą w kieszeni, może się nie udać, jeśli Trump zrobi sobie wroga z Unii Europejskiej. Czasy, kiedy gospodarka amerykańska stanowiła ponad połowę gospodarki światowej bezpowrotnie minęły. Teraz to już ok. jednej trzeciej i wciąż ten udział się kurczy. To nie znaczy, że w USA nie ma wzrostu. Tyle tylko, że gospodarki np. azjatyckie rosną o wiele szybciej. Jest jeden kraj, poza Wielką Brytanią, do którego miliarder i prezydent Donald Trump się uśmiecha. To Rosja. Kraj, z którym przez całe dekady USA rywalizowały. W jednej przynajmniej dziedzinie Rosjanie są dziś z przodu. Tylko ich rakiety wynoszą astronautów do stacji orbitalnej. Amerykańscy astronauci są w tych rakietach jedynie pasażerami. Ale ostatnio ogłoszono z pompą, że do tego programu lotów wnoszą cenny wkład: nowe dizajnerskie kombinezony…

Sowieckiego było to bardziej zrozumiałe, o tyle po jego rozpadzie – już mniej – zwłaszcza, że Francja i Niemcy po 1990 roku stały się wyznawcami doktryny „europeizacji Europy”, to znaczy – delikatnego, ale uporczywego wypychania USA z europejskiej polityki, a zwłaszcza – z funkcji kierownika tej polityki. Na pewno ktoś w Ameryce zapamiętał przemówienie przewodniczącego Komisji Europejskiej Jakuba Delors, który w 1989 roku otwartym tekstem oznajmił, iż celem UE jest wypowiedzenie Stanom Zjednoczonym „wojny ekonomicznej”. Teraz usłyszeliśmy amerykańską odpowiedź; prezydent Trump ogłosił, że Ameryka przede wszystkim, a kropkę nad „i” postawił Ted Malloch, desygnowany przez niego na ambasadora przy UE. Przyzwyczailiśmy się, że dyplomacja służy do ukrywania myśli, a tymczasem Ted Malloch wcale nie ukrywa, że

Czekamy na Twój komentarz 3 lutego 2017

celem jego misji jest działanie na rzecz rozpadu Unii Europejskiej, przynajmniej w takiej postaci, jaką nadał jej traktat z Maastricht i traktat lizboński. Traktat z Maastricht dokonał zmiany formuły europejskiej współpracy. Dotychczas była to formuła konfederacji, czyli związku państw. Traktat z Maastricht odrzucił formułę konfederacji na rzecz formuły federacji, czyli państwa związkowego, a traktat lizboński to państwo związkowe w postaci Unii Europejskiej, z Niemcami, jako politycznym kierownikiem, proklamował. Tymczasem niemieckie przywództwo w Unii Europejskiej zachwiało się w tym samym czasie, gdy w USA doszło do konfrontacji demokracji kierowanej z demokracją spontaniczną; tamtejszy „lud” przestał słuchać pani wychowawczyni, postanowił kierować się własnym rozumem. Donald Trump szóstym zmysłem poczuł siłę tego zwrotu i stanął na jego czele, prezentując się jako polityk „antysystemowy”. Zgodnie z deklaracją prezydenta Trumpa, „antysystemowość” w polityce międzynarodowej przekłada się na odbudowę potęgi i przywództwa Ameryki, a trzeba pamiętać, że to państwo jest silne, które ma sąsiadów słabszych od siebie. Nic zatem dziwnego, że obecne kierownictwo USA nie życzy sobie żadnego, zwłaszcza zdominowanego przez Niemcy, „Cesarstwa Europejskiego” – a ta amerykańska intencja wychodzi naprzeciw oczekiwaniom wielu europejskich narodów, które w powrocie do formuły konfederacji upatrują swoją szansę. W tej sytuacji misja, jaką powierzył prezydent Trump Tedowi Mallochowi, ma całkiem spore szanse powodzenia.

| z Polski Ekspertyza teczek TW „Bolka” potwierdziła współpracę byłego prezydenta ze Służbą Bezpieczeństwa PRL. Pismo w aktach jest tożsame z pismem Lecha Wałęsy.

„Bolek” już znany Ekspertyza biegłych z Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof. Jana Sehna potwierdziła wątpliwości dot. teczki TW „Bolka” znalezionej w tzw. szafie Kiszczaka prawie rok temu. Jak przyznał na konferencji prasowej szef pionu śledczego IPN Andrzej Pozorski, z ekspertyzy biegłych wynika, że w całości podpisane przez Lecha Wałęsę zostały między innymi: zobowiązanie o podjęciu współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa; kilkanaście pokwitowań odebrania pieniędzy za informacje przekazane SB; blisko 30 odręcznych doniesień tajnego współpracownika podpisanych kryptonimem „Bolek”. Dokumenty pochodzą z lat 1970-1976. – Nie zamierzamy usuwać Lecha Wałęsy z historii Polski. Jednak jego ocena ulegnie zmianie – powiedział prezes Instytutu Pamięci Narodowej. – Lech Wałęsa może złożyć wnioski i zastrzeżenia do opinii biegłych ws. teczki

TW „Bolek” – poinformował Jarosław Szarek. Jak można przeczytać na stronie IPN, śledztwo zostało wszczęte 25 lutego 2016 roku w związku z publicznymi wypowiedziami Lecha Wałęsy, że materiały dotyczące tajnego współpracownika SB o pseudonimie „Bolek”, odnalezione w domu byłego ministra spraw wewnętrznych PRL Czesława Kiszczaka, zostały sfałszowane. Te doniesienia są zakończeniem 25letniego zamieszania wokół Lecha Wałęsy dotyczącego kwestii jego ewentualnej współpracy z SB. Warto bowiem przypomnieć, że już w 1992 roku ówczesny minister spraw wewnętrznych, Antoni Macierewicz, umieścił Wałęsę na liście współpracowników komunistycznej Służby Bezpieczeństwa. Lech Wałęsa, jeszcze przed konferencją, stanowczo zaprzeczał, że te podpisy są prawdziwe. (sz, mo)

reklama

12 z wielkiej brytanii

Goniec

Spotkanie z bohaterem

Podwyżka dla diesli

W Szkole Polskiej im. Lotników Polskich odbyło się spotkanie z lotnikiem i uczestnikiem Bitwy o Wielką Brytanię, Janem Black – Stangryciukiem. Podzielił się on z uczniami swoimi wspomnieniami z tego trudnego okresu.

News

Kierowcy tankujący diesla zapłacą aż o 2.45 funta więcej za godzinę parkowania w centrum Londynu. Dodatkowa opłata (nazwana d-charge) uzasadniana jest tym, że oni bardziej przyczyniają się do zanieczyszczania powietrza w stolicy. Westminster City Council jest pierwszym miejscem, który wprowadzi tego typu podwyżkę. Nowe ceny parkowania wejdą w życie już 3 kwietnia.

Itaka poszukuje Osoby te są poszukiwane na prośby ich rodzin przez ITAKĘ – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych. Ktokolwiek widział zaginionych, lub ma jakiekolwiek informacje o ich losie, proszony jest o kontakt z ITAKĄ pod całodobowym numerem 0048 22 654 70 70. Można również napisać w tej sprawie do ITAKI: itaka@zaginieni.pl. Informatorom gwarantuje się anonimowość.

Marek Kurka 40 lat, wzrost: 185 cm, oczy: niebieskie, ostatnie miejsce pobytu: Londyn.

Mateusz Lemieszek 25 lat, wzrost: 176 cm, oczy: brązowe, ostatnie miejsce pobytu: Skegness. 3 lutego 2017

potkanie rozpoczęło się przedstawieniem. Na scenie pojawiła się młodzież z trzeciej klasy gimnazjum, która zaprezentowała zebranym „Opowieść wigilijną”. Część artystyczną przypieczętował koncert kolęd na fortepian i skrzypce w wykonaniu uczniów szkoły. – Ten teatr i kolędy to najlepszy prezent jaki mogłem od was otrzymać. Boję się tylko, ile będę musiał zapłacić za ten występ, bo był naprawdę przepiękny – mówił wzruszony pan Jan po występach dzieci. Później Jan Black-Stangryciuk opowiadał historie z czasów II wojny światowej. Pochodzący z Chełma Lubelskiego weteran, jako młody człowiek emigrował z rodzicami do Argentyny. O udziale w wojnie zdecydował, gdy dowiedział się o naborze w angielskiej armii. Po podróży z Argentyny do Wielkiej Brytanii wybrał lotnictwo i był jednym z Polaków, którzy reprezentowali nasz kraj w angielskich siłach lotniczych. Pan Jan szczegółowo opowiadał o poniesionych stratach i odniesionych ranach. W międzyczasie dzieci mogły zadawać bohaterowi pytania, których było mnóstwo. A były one przeróżne – dlaczego wybrał lotnictwo czy jakich miał przyjaciół, ale były też i takie, które dotyczyły np. szczegółów zatapiania łodzi. Gość chętnie odpowiadał

na zadane pytania i uspokajał dzieci, że miał wielu przyjaciół wśród lotników, którzy, żyjąc z dnia na dzień, starali się być ze sobą blisko i wszystkim dzielić. Nie zabrakło także wzruszających momentów. – Muszę przyznać, że obserwując szczególnie tych najmłodszych uczniów widziałam na twarzy ich wzruszenie. Jeden z chłopców z trzeciej klasy rozpłakał się, słuchając o tych poniesionych ranach, losach i trudnych doświadczeniach pana Jana – powiedziała Katarzyna Łękarska, dyrektor szkoły. Dyrektor dodatkowo podkreślała, jak ważne są takie szczególne lekcje historii dla polskich dzieci zamieszkujących z rodzicami Londyn. – Kładziemy ogromny nacisk na nauczanie historii, bo dzieci muszą poznać swoje korzenie. Każde z nich mówi już świetnie po angielsku, jednak niestety kuleje ich język polski. Mają z nim ogromny problem do tego stopnia, że między sobą wolą komunikować się w języku angielskim. Jest to szokujące, dlatego z każdą klasą mamy postanowienie, że na terenie szkoły polskiej będziemy mówić tylko w języku polskim, jednak nie do końca im się to udaje – przyznała. – Prawie 90 proc. naszych uczniów urodziło się już na Wyspach Brytyjskich, więc dopóki nie zaczęli uczęszczać do polskich szkół, nie przebywali

tyle w środowisku swoich rodaków. Dlatego staramy się ich zaciekawić tym tematem i takie spotkania są ku temu bardzo pomocne – zaznaczała. Dodatkową wartość takich spotkań podkreślała Jolanta Rzegocka, małżonka ambasadora RP w Londynie: – Myślę, że tacy ludzie jak pan Jan mają bardzo dużo historii do opowiedzenia, są oni żywymi świadkami historii i taka lekcja, spotkanie z bohaterem, jest chyba najcenniejszą lekcją jaką można sobie zażyczyć dla własnych dzieci. Niesamowite losy polskich żołnierzy to jest gotowy scenariusz na film albo serial przygodowy. Niczego absolutnie nie trzeba tu dodawać, te historie są tak ciekawe, że można ich słuchać i słuchać. Pan Jan ma dużo anegdot i umie opowiadać tak, że wszystkie historie trafiają do dzieci. Należy się tylko cieszyć, że w tym wieku ma jeszcze siły i zdrowie, aby się z nami spotkać – mówiła. (Maja Orzechowska)

Czekamy na Twój komentarz

| z wielkiej brytanii 13

Szkocja już daje ultimatum

BBC o Holokauście BBC usunęło ze swojej strony fragment sugerujący, że polscy maszyniści, którzy nadzorowali przewozy do obozu w Auschwitz są współodpowiedzialni za Holokaust. Na ten wpis zareagowała Ambasada RP w Londynie. – Sugerowanie, że zmuszenie z użyciem siły polskich maszynistów do obsługi połączeń kolejowych i transportów do obozów koncentra-

Nicola Sturgeon daje Theresie May dwa miesiące na kompromis ws. Brexitu. Jeśli tak się nie stanie, szkocka premier zapowiedziała zgłoszenie projektu drugiego referendum niepodległościowego w swoim kraju. a do tego dojść na marcowym zjeździe partii SNP. Sturgeon postawiła ultimatum krótko po tym, gdy wydawało się, że razem z brytyjską premier zrobiły krok naprzód ws. porozumienia. Przyznała jednak, że nie widziała żadnych dowodów na to, aby jej propozycje pozostania we wspólnym europejskim rynku były traktowane poważnie. Takie ruchy są dla Szkotów niezbędne jeszcze przed uruchomieniem słynnego Artykułu 50. – Do tej pory jakiekolwiek próby kompromisu wychodzą tylko i wyłącznie od szkockiego rządu – powiedziała Sturgeon na

Fot. Shutterstock

spotkaniu w Cardiff. – Rząd brytyjski nie wykazał chęci, aby spotkać się gdzieś pośrodku wspólnych oczekiwań. Szkocja będzie uważnie się przypatrywała wszystkim działaniom, a okres od teraz do uruchomienia Artykułu będzie kluczowy – ostrzegła. Na pytanie czy brak kompromisu może zakończyć się drugim referendum niepodległościowym, szkocka premier

odpowiedziała: – Zrobię wszystko, aby ochronić pozycję Szkocji. Mam coraz mniej czasu na osiągnięcie kompromisu, bo taka sytuacja nie może trwać wiecznie. – Jest to jedna z ostatnich szans dla mnie, aby wyjaśnić premier May, że muszę zobaczyć jakikolwiek ruch z jej strony. Będzie miała ona okazję wykazać się w najbliższych tygodniach – zapowiedziała Sturgeon. (mo)

cyjnych wskazuje na akceptację lub poparcie Polaków dla Holokaustu, wzmacnia błędną świadomość historyczną, która myli sprawców z ofiarami i szkodzi historycznej prawdzie, która musi być przekazana przyszłym pokoleniom – podkreślił ambasador Arkady Rzegocki w liście do BBC, przekazanym Polskiej Agencji Prasowej.

reklama

14 z wielkiej brytanii

To był Bal nad bale! Szampan, wieczorowe suknie, gustowne makijaże, wykwintna kolacja, kasyno, długa lista imponujących fantów oraz wspaniała zabawa przy dźwiękach znanych i lubianych wśród brytyjskiej Polonii rytmów, zagranych tym razem przez Grzegorza Wilka and Wilk Band – Natasha Cosmetics and Cafe, złożyły się na 45. Bal Polski. Patronat nad wydarzeniem objęła Ambasada RP w Londynie. Jednym z głównych sponsorów Balu był Paweł Mes – dyrektor ﬁrmy Sami Swoi PrzekazyPieniezne.com, natomiast tygodnik „Goniec Polski” objął patronat medialny nad wydarzeniem.

>> M. Bugaj-Martynowska ości do tańca prowadził wodzirej, a do udziału w gorącej aukcji tradycyjnie już zachęcał Hugh Edmeades, pełniący rolę Chairman’a of Christie’s Auction House. Wielkie liczenie nadal trwa, ale już dzisiaj wiadomo, że zebrana suma będzie wyższa niż osiemnaście tysięcy funtów. Konkretna kwota zostanie podana do wiadomości publicznej już za kilka dni. A wszystkie zebrane fundusze zostaną przekazane Towarzystwu Opieki nad Ociemniałymi w Laskach oraz będą przeznaczone na pomoc w realizacji projektu dla Polonii prowadzonego przez Stroke Association, w ramach którego zostaną przetłumaczone, wy-

3 lutego 2017

| z wielkiej brytanii 15 drukowane i rozpowszechnione ulotki traktujące o tematyce udaru mózgu.

Niech żyje bal

Podczas wydarzenia w Sheraton Grand London Park bawiło się ponad 300 zaproszonych gości, do których dyspozycji oddano salę balową, przestrzenne foyer, Silver Gallery i balkony, rozmieszczone na trzech kondygnacjach budynku. To właśnie z nich publiczność oglądała występ londyńskich Orląt. Wśród zaproszonych osobistości był ambasador RP dr Arkady Józef Rzegocki, konsul generalny Krzysztof Grzelczyk oraz książę Jan Żyliński, znany Polakom i Brytyjczykom kandydat na burmistrza Londynu. Bal z roku na rok „młodnieje” – wśród uczestników przybywa reprezentantów młodszej emigracji i niezmiernie cieszy fakt, że inicjatywa łączy pokolenia, budując między nimi uniwersalny kod, którym jest otwartość na krzywdę innych i chęć niesienia pomocy. To dowód na to, że Polacy chętnie odpowiadają na zapytania o wsparcie, są wrażliwi i otwarci na międzypokoleniowy dialog, u którego podnóża leży wspólne działanie. – To wzruszające, że tylu ludzi chce uczestniczyć w realizacji naszego celu, że tyle osób podarowało nam wspaniałe fanty, które dzisiejszego wieczoru trafią do rąk naszych balowiczów, że co roku tyle osób oferuje swoją pomoc. Jesteśmy wdzięczni Ambasadzie za podanie pomocnej dłoni – podsumowała Marlena Anderson, jedna z gospodyń balu. – Przychodzę od wielu lat. To polski wieczór, nastrój wyjątkowy. Bal ma szlachetne cele, które również są mi bliskie. Sztuką jest przemawianie do Polaków, aby chcieli pomagać – mówił książę Jan Żyliński.

Za Polskę

Organizatorzy wydarzenia zadbali o najmniejszy szczegół, począwszy od wyboru tematu tegorocznej edycji, którym w tym roku była 200-letnia rocznica śmierci Tadeusza Kościuszki. To nie był jednak jedyny patriotyczny akcent, któremu poświęcono osobno jedną z odsłon wydarzenia. Gości wzruszył toast wzniesiony przez ambasadora, który otwierając bal pokłonił się tradycyjnie brytyjskiej królowej i... Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Tadeusz Potworowski reprezentujący Polską Fundację Kulturalną przybliżył zebranym ideę tegorocznej uroczystości, dziękując za wrażliwość, empatię i dobre serca wszystkich darczyńców, dzięki którym codzienność podopiecznych w Laskach ma szansę stać się lepsza. – Nie spodziewałam się wydarzenia

16 z wielkiej brytanii na taką skalę. To duża niespodzianka, jestem wzruszona – mówiła siostra Gabriela na co dzień pracująca dla instytucji w Laskach. – Pomagam Balowi Polskiemu, a tegoroczny cel jest mi szczególnie bliski i bardzo mnie wzrusza, traktuję go bardzo osobiście, ponieważ mój brat jest niewidomy. W tym roku zbieramy na nowy budynek z przeznaczeniem na mieszkanie dla ociemniałych dzieci. Nie mógłbym przejść obojętnie wobec takiego wyzwania – wyznał Mariusz Woźniak, jeden ze sponsorów wydarzenia.

Szafirowa tradycja

Bal Polski jeszcze jedenaście lat temu znany był pod nazwą Balu Emigracji, któremu od pierwszej edycji nadano cel dobroczynny. Wspaniała zabawa, szlachetne cele, idee oraz tradycje sprawiają, że wydarzenie integruje Polaków na Wyspach. Wszystkie bale, począwszy od tego pierwszego z 1970 roku, na którego miejsce wybrano Royal Lancaster Hotel, odbywają się przy współpracy ze Zjednoczeniem Polskim w Wielkiej Brytanii, a nad organizacją przedsięwzięcia czuwa specjalnie ku temu powołany komitet, do którego w tym roku zaproszono: Jolę Piesakowską-Jackson, Stuart’a Ryland, Ewę Cross, Marzenę Konarzewską, Dorotę Sztorc, Anię LichtarowiczPiesakowską, Marlenę Anderson, Jarka Skretę i Janusza Marszewskiego. – Praca nad balem trwa nieustannie, nawet podczas wydarzenia czuwamy nad wszystkim, bo to inicjatywa na dużą skalę, u której podłoża leży niesienie pomocy. W tym roku licytujemy wspaniałe obrazy, który wyszły spod pędzla wyjątkowych artystów. Na kilka tygodni wcześniej można było je podziwiać podczas wystawy w Ognisku Polskim. Jest na czym zawiesić oko. Otrzymaliśmy również podarunek od Andrzeja Dudy – prezydenta RP, którym jest wieczne pióro. Muszę przyznać, że to prawdziwe „cacko”. Ale mamy też perłę – portret Marszałka Piłsudskiego. Zatem prawdziwymi szczęściarzami będą ci, do których trafią te niespodzianki – mówiła Anderson, zapraszając do wspólnej zabawy. – To nasz szafirowy jubileusz, bal w stylu art deco, wyszukane dania, wodzirej i wspaniała sala. A do tego muzyka, która z pewnością poderwie wszystkich na parkiet. Atmosfera w zenicie, jesteśmy przejęci i liczymy na to, że nasi goście odpowiedzą na nasze propozycje pomocy hojnie. Dlatego w tym roku wprowadziliśmy dużo zmian nie tylko w organizacji balu, ale także w jego formule prawnej. Mamy nową konstytucję i staliśmy się formalnie zarejestrowanym stowarzyszeniem. Uznaliśmy, że taki krok jest konieczny, aby usprawnić 3 lutego 2017

| z wielkiej brytanii

naszą pracę. Cel balu również jest wyjątkowy, bo dzięki zgromadzonym funduszom zostanie wybudowany internat dla chłopców w Laskach, a rodziny, które na Wyspach zetknęły się z udarem mózgu mogą liczyć na merytoryczne, ogólnodostępne informacje traktujące o tej chorobie. Zostaną one przygotowane w specjalnej edycji materiałów, staną się dekalogiem zasad postępowania, szukania podmiotów oferujących wsparcie w szerszym zakresie – mówił Jan Marszewski, wchodzący w skład komitetu organizacyjnego.

Chodzonego czas zacząć

Tradycyjnie bale rozpoczynają się polonezem. Tak było i tym razem. Gości do tańca poprowadziły „Orlęta”, wcześniej zachwycając popisem tańców łowickich. To zaostrzyło tylko apetyt na zabawę. Zanim jednak zaproszono do tańca, podano kolację i zachęcano do licytacji. Emocje sięgały zenitu, a wszystko za sprawą fantów, między innymi osobistego portretu spod pędzla Barbary Kaczmarowskiej-Hamilton, który sprzedał się za bagatela pięć tysięcy funtów. – Jestem dumny, mogąc uczestniczyć w tym prestiżowym wydarzeniu. Należy się cieszyć, że tak bogata tradycja jest kontynuowana i przekazywana kolejnym pokoleniom. Cel charytatywny to znamię prestiżowego wydarzenia, znak, że uczestniczący w nim ludzie dysponują pewnym kapitałem, statusem społecznym i są gotowi podzielić się tym z potrzebującymi. Pomaganie innym jest chrześcijańskie, czyni nas dobrymi ludźmi i jest symbolem dla innych społeczności, że Polacy świętując jednocześnie niosą wsparcie innym – powiedział Robert Szaniawski, dyrektor Instytutu Kultury Polskiej w Londynie. – Jestem wzruszony dzisiejszym wieczorem, atmosferą, serdecznością, jaka emanuje od ludzi. To wielkie wydarzenie, które łączy ze sobą Polaków we wspólnym działaniu. W tym roku pomagamy dzieciom, aby w ich świecie naznaczonym inwalidztwem zaświeciła iskierka nadziei, aby ich codzienność była milsza. Nie zawahałem się, kiedy okazało się, że swoim sponsoringiem mogę dołożyć niewielką cegiełkę do tej inicjatywy – swoimi wrażeniami dzielił się Marek Vaca, właściciel firmy budowlanej.

Czekamy na Twój komentarz

18 historia

„Krwawa prokurator” >> Paweł Chojnowski

olińska nigdy nie stanęła przed polskim wymiarem sprawiedliwości. Nigdy nie odpowiedziała

pełnień. Jest zmęczony i schorowany. Od trzech lat ukrywa się w komunistycznej Polsce pod zmienionym nazwiskiem. Liczy, że jeśli się ujawni, bezpieka w końcu zostawi go w spokoju. Ale jego dramat tego dnia dopiero się zaczyna. Zaledwie kilka metrów od ko-

dnie później występują do Naczelnej Prokuratury Wojskowej z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie. Ta szybko znajduje stosowny paragraf: „usiłowanie zmiany przemocą ustroju Państwa Polskiego” za co grozi kara od pięciu lat więzienia do kary śmierci. Pod

Władysław Bartoszewski oraz inni żołnierze AK.

Błyskawiczna kariera

Urodziła się 27 lutego 1919 r. w Warszawie w rodzinie żydowskiej jako Felicja Danielak. Jeszcze przed wojną

Fot. Shutterstock

za bezprawne wsadzanie ludzi do wiezienia, które w czasach powszechnych czystek stalinowskiego reżimu najczęściej oznaczało śmierć. Zmarła pod koniec 2008 r., niedługo po swoim mężu, Włodzimierzu Brusie. Pogrzebano ją w tajemnicy na cmentarzu Wolvercote w Oksfordzie.

Usiłowanie zmiany ustroju

Łódź, listopad 1950 r. Gen. August Emil Fieldorf „Nil”, dowódca Kedywu AK i jedna z najważniejszych postaci Polskiego Państwa Podziemnego, wychodzi z budynku komendy uzu3 lutego 2017

mendy podchodzą do niego agenci. Wsadzają go do samochodu. „Nil” trafia do Warszawy. Kilkugodzinne przesłuchania, tortury, zastraszanie i próby wymuszenia zeznań – generał podziemia nigdy już nie wyjdzie na wolność. Z początku nie ma nawet postawionych zarzutów. Śledczy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego najpierw „pracują” nad nim przez kilka dni. Prawie dwa tygo-

postanowieniem o tymczasowym aresztowaniu widnieje podpis Heleny Wolińskiej. Później Wolińska podpisze postanowienie o przedłużeniu aresztowania AK-owca. Sfingowany proces doprowadzi do skazania „Nila” na karę śmierci. Zostanie powieszony 24 lutego 1953 r. w mokotowskim więzieniu i pochowany w nieznanym miejscu. We wniosku ekstradycyjnym o wydanie stalinowskiej prokurator zostały wymienione jeszcze 23 nazwiska osób, które Wolińska wsadziła do więzienia. Byli to m.in. biskup Czesław Kaczmarek, komunista Zenon Kliszka,

wstąpiła do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej i rozpoczęła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie II wojny światowej trafiła do getta, skąd na śmierć w obozie w Treblince wywieziono jej rodzinę, ale jej udało się uciec. W sierpniu 1942 r. wstąpiła do Gwardii Ludowej. Od tego czasu pięła się po szczeblach komunistycznego aparatu terroru. Była butna, wulgarna i wyrachowana. Poza tym ślepo wykonywała rozkazy. Jeszcze przed zakończeniem wojny trafiła do wydziału kadr w Komendzie Głównej Milicji Obywatelskiej, a w

| historia 19 – Za ozdobnymi oknami imponującej wiktoriańskiej posesji w północnym Oksfordzie 80-letnia żona czołowego oksfordzkiego akademika czeka na dzwonek do drzwi. (…) Pieczołowicie skonstruowane emigracyjne życie profesora Brusa i jego żony zawaliło się. Oboje ukrywają się w domu za zaciągniętymi zasłonami, z niepokojem wyczekując wieści z ambasady RP w Londynie lub brytyjskiego MSW – tak w latach 90., a więc kiedy polskie władze rozpoczeły starania o ekstradycję, o prokurator Helenie Wolińskiej-Brus pisał „Daily Mail”. 1949 r. w Ludowym Wojsku Polskim zasiadła w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej. W wieku zaledwie 30 lat została podpułkownikiem. Szybko też okazało się, że jest idealnym narzędziem bezpieki w walce z wrogami Polski Ludowej. Dała temu dowód choćby po aresztowaniu Władysława Bartoszewskiego. Gdy żołnierz AK zażądał, by przedstawiono mu nakaz aresztowania, przesłuchujący go oficerowie przynieśli kilka formularzy. Żaden nie był wypełniony, ale w dolnym rogu każdego z nich znajdował się podpis prokurator Wolińskiej. W błyskawicznej karierze w resortach siłowych bez wątpienia pomógł jej także ówczesny kochanek, a potem mąż, Franciszek Jóźwiak, który w tamtym czasie był szefem MO i wiceszefem bezpieki. Jóźwiak był jej drugim mężem. Pierwszy, Włodzimierz Brus, zaginął w czasie wojny. Gdy kilka lat później Wolińska go odnalazła, zostawiła Jóźwiaka.

Miękkie lądowanie

Okres stalinowskich czystek skończył się wraz z gomułkowską odwilżą w 1956 r. Powszechne amnestie więźniów politycznych zbiegły się z powołaniem tzw. komisji Mazura, której

zadaniem było zbadanie przypadków łamania prawa przez organy sprawiedliwości w pierwszym okresie PRL. W raporcie, którym zaowocowały działania komisji, Helena Wolińska została wymieniona z imienia i nazwiska. Stało się oczywiste, że jej dni w prokuraturze wojskowej są policzone. Została zwolniona i zdegradowana do stopnia majora, ale żadnych innych konsekwencji wobec pani prokurator nie wyciągnięto. Wylądowała miękko w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR na etacie naukowym. Zrobiła doktorat i przez kilka lat wiodła spokojne życie u boku męża, także pracownika akademickiego. Ich sytuacja zmieniała się w 1968, gdy krajem wstrząsnęły protesty studentów i naukowców oraz zaostrzyły się nastroje antysemickie. Czystki, jakie później dotknęły m.in. naukowców żydowskiego pochodzenia, skłoniły małżeństwo Brusów do wyjazdu z Polski. Zresztą władze PRL nie pozostawiły im wyboru – odebrano im obywatelstwo. Na początku lat 70. osiedli w podlondyńskim Oksfordzie. Brus otrzymał pracę na uniwersytecie. Oboje wkrótce pomyślnie przeszli proces naturalizacji. Ponadto status bezpaństwowca w momencie ich przybycia do UK okaże się później niespodzianką od losu, bo Brytyjczycy nie będą chcieli dopuścić do ekstradycji swojego obywatela.

Zbrodnia komunistyczna

Pierwsze starania w tej kwestii Polska, już po upadku komunizmu, podjęła w 1998 r., a zatem przez niemal 30 lat przez nikogo niepokojona Wolińska wiodła sielankowe życie: uczestniczyła w sympozjach naukowych oraz udzielała się towarzysko. Jej ściganie było możliwe dopiero, gdy w polskim kodeksie karnym wprowadzono zapis przestępstwa zbrodni komunistycznej wraz ze zniesieniem lub zawieszeniem przedawnienia takiej zbrodni. Dla Brytyjczyków jednak taki zapis był co najmniej niejasny. Ponadto nie rozumieli dlaczego Wolińska ma stanąć przed sądem wojskowym. Przesłane uzupełnienia i poprawki nie wpłynęły na zmianę ich stanowiska. Home Office nie chciał wydać oskarżonej także ze względów humanitarnych. Chodziło o wiek i stan zdrowia Wolińskiej. Sprawa na kilka lat utonęła w problemach proceduralnych. Nowa szansa pojawiła się po wstąpieniu Polski do UE. Jesienią 2007 r. polskie władze wydały Europejski Nakaz Aresztowania, a na nim 10-letnie zagrożenia karą. Strona brytyjska nigdy nie odpowiedziała. W 2006 r. Wolińskiej odebrano 1,5 tys. wojskowej emerytury. Okazało się, że od początku nie miała wysługi lat. W tym samym roku prezydent Lech Kaczyński odebrał jej Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Te działania miały jednak wymiar jedynie symboliczny.

Wanda jak Helena

Helena Wolińska do końca kreowała się na ofiarę nagonki politycznej oraz antysemickiej. Twierdziła, że w Polsce nie może liczyć na sprawiedliwy proces. – To stara historia, cyrk. Jestem kozłem ofiarnym – komentowała starania o jej ekstradycję. Zmarła w wieku 89 lat. Paweł Pawlikowski, reżyser oskarowej „Idy”, poznał Wolińską na początku lat 80. za pośrednictwem jej męża, który wykładał ekonomię w Oksfordzie. Filmowa postać Wandy, w którą wcieliła się Agata Kulesza jest inspirowana m.in. biografią Heleny Wolińskiej.

Czekamy na Twój komentarz

reklama

20 z wielkiej brytanii

Gdy się nam po prostu nie Tomasz Kammel zdradził Polonii w Londynie sekret – jak sprawić, żeby się chciało chcieć. W niedzielę, 30 stycznia, w hotelu Hilton Metropole odbyło się spotkanie organizowane przez Polish Success Centre. ebranych przywitał założyciel Polish Success Centre, Krzysztof Jaworski. Zapowiedział on głównego mówcę, czyli Tomasza Kammela, prezentera telewizyjnego i dziennikarza. Tematem wystąpienia było chwytliwe hasło: „Jak sprawić, żeby się chciało chcieć”. Swój wykład dziennikarz rozpoczął od podkreślenia wagi uśmiechu w naszym życiu. – Ile razy dziennie uśmiecha się statystyczny polski mężczyzna – zapytał publiczność. Z wielu propozycji nie padła żadna prawidłowa. Trzy. Z kolei polska kobieta mniej więcej osiem razy. Porównując to do trzystu uśmiechów na dobę, które pojawiają się na twarzy dziecka, liczba rzeczywiście jest niewielka. Co może być główną przeszkodą w zaniku uśmiechu z biegiem lat? Według prelegenta, problemy.

reklama

3 lutego 2017

e chce chcieć Kammelgate

Prezenter przypomniał aferę medialną, której był głównym bohaterem i która była powodem, że na wiele miesięcy uśmiech zniknął z jego twarzy. W 2008 roku Tomasz Kammel i jego ówczesna partnerka życiowa, Katarzyna Niezgoda, zostali oskarżeni o wynoszenie milionów złotych z banku Pekao SA. Niezgoda, pełniąca wówczas funkcję prezesa banku, zatrudniała firmę swojego narzeczonego do przeprowadzania niemal wszystkich szkoleń pracowniczych. Jak szacował „Puls Biznesu” miał on na tym zarobić niemal 10 milionów złotych. W efekcie medialnej nagonki Kammel pożegnał się z pracą w telewizji. Sam przekonał się, jak to jest, gdy nagle traci się wszystko, co się posiadało, a niemal wszyscy odwracają się plecami. Mimo że, jak relacjonował dziennikarz, wygrał procesy w tej sprawie, swoje dobre

imię musiał odbudowywać znacznie dłużej. Głównym mottem przyświecającym tej części wystąpienia były słowa Warrena Buffetta: „Dwadzieścia lat trwa budowanie reputacji, a pięć minut jej zrujnowanie”.

W poszukiwaniu inspiracji

Podczas wystąpienia Tomasz Kammel przedstawiał historie osób, które zainspirowały go do działania poprzez swoje niesamowite życiorysy. I faktycznie, tę część można było uznać za motywującą. Słuchacze poznali krótkie opisy niezwykłych postaci, między innymi byłej więźniarki w obozie koncentracyjnym czy człowieka, który ledwie potrafił czytać, a został prezesem jednego z największych banków świata. Wszystkie te historie przeplatane były osobistymi doświadczeniami i radami dziennikarza. Dzięki zdolnościom mówczym i autoprezentacji,

Rozmowa z Krzysztofem Jaworskim Polish Success Centre Takie spotkania na pewno mają dodatkowo pomóc Polakom w odnoszeniu sukcesów i wspierać ich. Czy jednak dodatkowym celem jest pewnego rodzaju integracja Polonii? – Chodzi nam przede wszystkim o to, żeby zjednoczyć Polaków, żeby wiedzieli oni, że są ludzie myślący w podobny sposób, nucący tę samą muzykę i też, aby podnieść ich ogólną świadomość. Ludzie, którzy przyjechali tutaj 5, 10 czy 15 lat temu, są obecnie na etapie „i co dalej?”. Mają oni pracę, jeżdżą na wakacje, kupują samochody, ale nie wiedzą co dalej robić, jakie są ich cele. Wielu z nich stanęło w miejscu i chcą się odkryć. My, poprzez takie spotkania, dostarczamy im informacji, których na co dzień nie mają dostarczanych. Buduje się tutaj społeczeństwo ludzi, którzy mogą się wspomóc, wymienić doświadczeniem, wizytówkami, ale też znaleźć inspirację do tego, aby pójść dalej i realizować się w życiu, żyć swoim życiem. Czy pana zdaniem ludzie, którzy przychodzą na takie wykłady motywacyjne, jak ten dzisiejszy, faktycznie wcielają w życie to, co na nich usłyszą?

| z wielkiej brytanii 21 Rozmowa z Tomaszem Kammelem, popularnym dziennikarzem i prezenterem Podczas wykładu opowiadał pan o tym, że ludzi kwalifikujemy na dawców, biorców i rewanżystów. Gdyby miał pan zakwalifikować siebie jako jeden z tych typów, byłby to…? – Rewanżysta starający się być dawcą. Czy takie wykłady, jak ten dzisiejszy, mają realizować tę pańską próbę bycia dawcą? – Nie, to przede wszystkim codzienne działania. Nastawienie, które sprzyja pomaganiu innym, ale nie za darmo. Jestem dawcą, któremu zależy na tym, aby pomagać ludziom, którzy w podobnej sytuacji, zachowaliby się tak samo. Chciałbym, aby bycie dawcą i pomoc innym działała na zasadzie „podaj dalej”. Jak już wspominałem podczas wykładu, wierzę, że bycie dawcą zagwarantuje, że to co dajemy, wróci do nas. Czym dla pana są takie wykłady? – Podczas takich spotkań staram się w ludziach zaszczepiać ideę, aby poszukali w sobie dawcy i spróbowali jakoś pchnąć swoje życie w być może lepszym kierunku. Opowiedział pan uczestnikom swoją historię i walkę o to, aby wrócić do normalnego życia po trudnych

– Nie. Niestety większość ludzi tego nie robi. A pan? – Oczywiście, a przynajmniej się staram. Jestem kucharzem, w związku z czym po przyjeździe na Wyspy pracowałem „na kuchni”. Próbowałem jakoś z tego wyjść, coś zmienić, ale nie wiedziałem jak to zrobić. Otaczałem się kucharzami i radziłem się głównie ich, co umożliwiało mi zmianę pracy tylko na poziomie kuchni. Zacząłem więc inwestować w siebie, czytać książki, dalej wykonując zawód kucharza. Obiecałem sobie wówczas, że jeżeli w jakiś sposób osiągnę niezależność, to stworzę miejsce, którego ja nie mogłem znaleźć. Nie wiedziałem jeszcze, że będzie to Polish Success Centre i seminaria, warsztaty, ale wiedziałem, że będzie to miejsce, w którym mądrzy ludzie przekażą coś dalej.

które udało mu się nabyć podczas wielu lat pracy w telewizji, wystąpienie było bardzo płynne i porywające. Jednak to, co widzom mogło spodobać się najbardziej to fakt, że Kammel nie raz i nie dwa przyznawał się do swoich błędów. Błędów czy porażek, z którymi każdy z nas na co dzień się spotyka. Zdradzał on swoje sekrety i sztuczki na poradzenie sobie z negatywnym myśleniem czy otwarcie się na ludzi. – Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem. To pierwszy tego typu wykład motywacyjny, w którym brałem udział i nie do końca wiedziałem czego się spodziewać. Rady, których udzielił Tomek postaram się wprowadzić w życie, jednak zdaję sobie sprawę, że będzie to trudne. Stanie się lepszą wersją samego siebie to jedno z moich postanowień na ten rok, więc postaram się wykorzystać zdobytą na warsztatach wiedzę – powiedział Maciek, jeden z uczestników spotkania. Po głównej części wieczoru był czas przeznaczony na pytania publiczności.

życiowych doświadczeniach. Przytoczył pan również przykłady historii innych ludzi, które miały w jakimś stopniu zmotywować uczestników. Czy chciałby pan stać się również swego rodzaju inspiracją? – Faktycznie, moja historia ma niekoniecznie kolorowe momenty. Ma ona przede wszystkim pokazać, że w sytuacji, która jest faktycznie nieciekawa, są pewne sposoby i narzędzia, wręcz sztuczki, dzięki którym można się wydźwignąć nawet z największego kryzysu. Pańskie sztuczki mają szansę zadziałać u innych? – Nie wiem, ale biorąc pod uwagę, że cały czas ktoś mnie zaprasza na takie spotkanie i chce słuchać tego, co mam do powiedzenia na ten temat, wygląda na to, że coś w tym jest.

Jeśli Tomasz Kammel miał wcześniej jakieś wątpliwości co do treści, którą przekazał widowni, mógł czuć się uspokojony. Widzowie pytali o możliwość kolejnych wykładów, zakupu książek i chwalili jego kanał na youtube – „Kammel Czanel”. Na koniec można było zrobić sobie z prezenterem zdjęcia i wymienić się poglądami na wiele spraw podczas sesji networkingu.

Czekamy na Twój komentarz

22 ludzie

Pierwszy zestaw małego skórnika dostałaś na gwiazdkę. Różnił się od tego, który teraz posiadasz? – Zdecydowanie. Pierwszy zestaw składał się z sześciu podstawowych stempli oraz obrotowego nożyka do wycinania wzorów. Teraz poza młotkami, różnego rodzaju wybijakami do brzegów, igłami, nożami, specjalistycznymi narzędziami do formowania skóry czy nawet maty do cięcia, posiadam ponad 100 stempli. Twoja druga połowa zaraziła cię strzelaniem z łuku. Podarował ci też pierwszy miecz, od którego się wszystko zaczęło... – Tak dokładnie. Miecz, który dostałam od Wojtka, miał surową rękojeść z oplotem z drutu. Postanowiłam obić ją skórą, by wygodniej leżała w dłoni. Od tego zaczęłam poszukiwania w sieci i im dalej kopałam, tym więcej się dowiadywałam o kaletnictwie. Kiedyś stwierdziłaś, że z tego typu pasjami jest jak ze szpinakiem. Co miałaś na myśli? – Tak powiedziałam? Pewnie miałam na myśli to, że kiedy jako dziecko dostaje się nieprzyprawiony zmielony na papkę szpinak, nie jest się w stanie go polubić. Dopiero później, kiedy dowiadujemy się jak go dobrze przyrządzić, np. w śmietanie i z serem, zaczynamy się do niego przekonywać. Z kaletnictwem jest podobnie. Na początku, kiedy się dopiero zaczyna, wiele rzeczy jest w stanie człowieka zniechęcić, np. ceny narzędzi czy skóry oraz trudny dostęp do wiedzy. Dopiero później, po wykonaniu kilku projektów i zobaczeniu co potrafi wyjść spod naszych własnych dłoni, zakochujemy się bez reszty. Taka trochę z was para niczym z Piotrusia Pana... – Pewnie tak to właśnie wygląda. Nie przeczę, jesteśmy dosyć specyficzni. Nie mamy w planach typowego życia, rodziny czy dzieci. Nie posiadamy telewizora, za to toniemy w książkach. Naszym marzeniem nie jest kupno nowego samochodu, ale np. antyczny indyjski miecz lub łuk. Wojtek poświęca swój czas na szermierkę, a ja na kaletnictwo i wyrób zbroi. Nie dziwię się, że ludzie mogą nas postrzegać jako nieco dziecinnych, ale pasji się nie wybiera, a to, co robimy, daje nam radość, więc czemu nie? Z roku na rok, tak pozytywnie zakręconych wariatów jest coraz więcej. Przyjście Nowego Roku świętowaliście w dość sporym gronie na zamku. Zimno wam nie doskwierało? 3 lutego 2017

Skórzane

,,Pięćdziesiąt Twarzy Greya’’? Dorota Gil do Blackpool przyleciała trzy lata temu, z wykształcenia jest graﬁkiem komputerowym, ale nie tworzenie logotypów, czy stron internetowych pochłonęło ją bez reszty. Odkąd jej duszą zawładnęło skórnictwo, Photoshop musiał przejść na dalszy plan. Z Wojciechem Wyroślakiem, z wykształcenia fotografem, stworzyli magiczny związek, w którym wolny czas spędzają na wiedźminowski sposób. Z artystką o celtyckim pasiorze, larpowskich przebierankach, wyprawianiu skór, rozmawiała Anna Paprzycka. – Oj straszne! Spędziliśmy wspaniałego Sylwestra na zamku w Grodźcu, w wiedźmińskim klimacie rodem z książek Sapkowskiego. Braliśmy udział w turniejach łuczniczych i szermierczych, spacerowaliśmy po zamku, dużo rozmawialiśmy przy kominkach i wytańczyliśmy się za wszystkie czasy. Rzeczywiście brak ogrzewania dał się we znaki, ale atmosfera i ludzie dookoła byli tak ciepli, że zimno zupełnie nie przeszkadzało. Jak często się spotykacie i co robicie na takich zjazdach? – Witcher School – tak się właśnie nazywają nasze zjazdy, jest organizowany

w Polsce przez Agencję Eventową „5 Żywiołów” średnio dwa razy do roku. W zasadzie jest organizowany częściej, ale każda odsłona Witcher School ma swoją odrębną linię fabularną i jest wygodniej trzymać się swojej. Powinnam też dodać, że jest to LARP (Live Action RolePlay), co oznacza, że na kilka dni można stać się zupełnie inną osobą uczestniczącą w wydarzeniach opracowanych przez scenarzystów. Wielu ludzi nazywa to teatrem na żywo, ale jest to o wiele więcej niż tylko teatr czy odgrywanie ról. I rzeczywiście uczymy się rozpalać ogniska na lekcjach przetrwania w głuszy, ale – że jest to świat Wiedźmina – więc także uczymy się szermierki, łucz-

nictwa, wiedzy o potworach, warzenia eliksirów, a nawet etykiety. Każdy dzień jest pełen zajęć, ale także ważnych wydarzeń, więc nie ma chwili na nudę. Pomimo nawału wrażeń, mnóstwa zajęć i bólu mięśni po wszystkim, jest to prawdopodobnie najlepsza forma wypoczynku, z jaką się spotkałam do tej pory. Na kilka dni można zapomnieć o całym świecie, swoich problemach, a przede wszystkim o telefonie. Czym dla ciebie jest tworzenie w skórze? Ucieczką od rzeczywistości, chwilą relaksu? – Obiema tymi rzeczami po trochu. Tworzenie pięknych rzeczy sprawia

| ludzie 23 Paski, portfele, podkładki pod szklanki. Co jeszcze możemy znaleźć na twojej liście zamówień? – Praktycznie wszystko. Nie odmawiam żadnej prośbie czy wyzwaniu. Jakiś czas temu kolega poprosił mnie o wykonanie mocnego, skórzanego pancerza opartego na projekcie zbroi bohatera gry „Wiedźmin 3”. Byłam przerażona, bo jeszcze nigdy czegoś tak ambitnego nie stworzyłam, ale przyjęłam zamówienie i efekt okazał się naprawdę zaskakujący. Od tej pory stworzyłam też już pancerz dla siebie i mam zamówienia na kolejne. Z kolei przy innej okazji przyjaciółka poprosiła mnie o skórzaną linijkę dla swojej koleżanki, która jest fanką serii „50 twarzy Greya”. Nie mogłam uwierzyć, ale linijka, przy odrobinie śmiechu powstała. Tak więc nieważne czy dostaję prośbę o portfel, pasek, torbę czy nową parę karwaszy. Zawsze chętnie w miarę możliwości wykonam co trzeba.

mi przyjemność, ale też pozwala się zrelaksować i dać pochłonąć pracy. Jak w trakcie prysznica, ma się chwilę na przemyślenia i planowanie następnego dnia, ale też można dać myślom wędrować. Ostatnimi czasy lubię słuchać przy pracy audiobooków lub podcastów, by wytłumić nieco dźwięki uderzania młotkiem. Skórnictwo to głównie twoja pasja. Zastanawiałaś się może kiedyś nad produkcją na większą skalę? Tworzeniu bardziej komercyjnych wyrobów? – Oczywiście, myślałam nad sprzedażą swoich wyrobów, ale niekoniecz-

nie komercyjnie. Komercja kojarzy mi się z liniowym wytwarzaniem wciąż tego samego produktu. Zauważyłam, że jeżeli robię kilka razy jeden produkt, to nie sprawia mi to już radości. Chciałabym wytwarzać produkty, z których każdy jest inny i niepowtarzalny. Tak, by żadna bransoletka czy torba nie powtórzyła się dwa razy. Sam wykrój może być podobny, ale wybity wzór, kolor i dodatki już inne. Planuję, by każdy z moich klientów mógł powiedzieć, że ma przedmiot, który jest tylko jego i nikt na świecie nie ma tego samego. Tak więc na razie wszystko co robię, jest na indywidualne zamówienie klienta.

Podobno nie każda skóra nadaje się do tworzenia małych arcydzieł. W czym tkwi tajemnica? – To prawda, nie każda skóra przyjmie wzór i barwnik. Skóry dzielą się na dwa rodzaje, a sekret tkwi w technice wyprawiania i wykończenia. Skóry, które są wyprawiane za pomocą metody chromowej, są zwykle miękkie, już zafarbowane i wykończone chemią konserwującą. Takich skór używa się w produkcji odzieży lub obić tapicerskich. Używa się jej również w kaletnictwie, ale z racji jej wykonania nie ma możliwości wybicia w niej wzoru ani farbowania. Taką skórę najczęściej można spotkać w portfelach, torbach czy kurtkach. Skóra, która jest potrzebna do takich wyrobów jak moje, musi być wyprawiana roślinnie. Taka skóra po obróbce i lekkim zakonserwowaniu jest w stanie nadal przyjąć wilgoć, co jest podstawą dla jej zdobienia oraz późniejszego farbowania. Taką skórę zawsze kupuje się z jej naturalnym kremowym kolorze. Warto dodać, że zwykle używa się skóry cielęcej, rzadziej wieprzowej. Ponieważ ma ona odpowiednią grubość. Im grubsza skóra, tym wygodniej jest wybić w niej wzór. Wszystkie inne skóry, takie jak np. owcze, kozie, wężowe, są używane raczej jako zamsz, dla ozdoby, lub do wytwarzania delikatnych akcesoriów, takich jak damskie rękawiczki. Wszystkie swoje wyroby zszywasz ręcznie? – Tak, wszystko, co wykonuję, jest od podstaw wykonane ręcznie, łącznie z szyciem. Wolę szyć ręcznie, ponieważ daje mi to pełną kontrolę nad szwem. Z maszynami do szycia zawsze miałam

problemy. Nie ukrywam też, że maszyna do szycia skóry kosztuje ogromne pieniądze, a na taki wydatek jeszcze mnie niestety nie stać. Mimo wszystko myślę, że nawet jeśli posiadałabym maszynę, wolałabym używać rąk. Ręcznie wykonany szew jest bardziej elegancki i nadaje ducha każdemu wyrobowi. Ile czasu zajmuje na przykład zrobienie jednej bransoletki, co pochłania najwięcej czasu? – Ciężko określić ramy czasowe. Wszystko zależy od poziomu skomplikowania wzoru, wielkości bransoletki oraz dodatków. To może zająć dwie godziny, a może i sześć. Praca w skórze ma też to do siebie, że rozkłada się na kilka dni. Jednego dnia można wyciąć szablon bransoletki ze skóry, zaprojektować wzór i wybić go na mokro. Po czym trzeba skórę odłożyć na resztę dnia, by projekt porządnie wysechł (zanim nałożymy barwniki i farby). Po nałożeniu kolorów znowu należy odłożyć projekt do całkowitego wyschnięcia. Na końcu trzeba bransoletkę zakonserwować i w zależności od tego, jakiej metody użyjemy. Trzeba odłożyć do zupełnego wyschnięcia. Najwięcej czasu zwykle zajmuje zaprojektowanie i wybicie wzoru, ale może być tak, że innym kaletnikom najwięcej zajmuje np. zszywanie lub dodawanie nitów. To wszystko jest bardzo płynne, no i oczywiście zależy od czasu, jakim dysponujemy każdego dnia. Długopis, nożyk, stemple, młotek, kamienna podstawka, korki w uszy i melisa dla drugiej połowy – to podstawowy zestaw młodego skórnika? Czy może o czymś zapomniałam? – Jest jeszcze mnóstwo innych narzędzi, które mogą ułatwić pracę, takie jak cyrkiel traserski, kościany nożyk do zaginania skóry, wybijaki do otworów pod szwy, kleje, wybijaki do dziur, modelatory, groovery, nabijaki do nitów, kowadełka, stylus do przenoszenia wzoru z kartki na skórę i wiele innych. Zazwyczaj jednak gromadzi się je stopniowo, niestety, gdyby chcieć kupić wszystkie narzędzia naraz, kosztowałoby to niemałą fortunę.

Czekamy na Twój komentarz

24 z wielkiej brytanii

W centrum stolicy odbyła się doroczna parada i uroczystości związane z powitaniem Roku Koguta.

Londyn świętuje

Chiński Nowy Rok >> Olga Lipińska iedzielne celebracje rozpoczęła parada, która przeszła przez Duncannon Street, Charing Cross Road i Shaftesbury Avenue. Następnie imprezy przeniosły się na Trafalgar Square.

Dobre wiadomości

Podczas oficjalnej części londyńskiej imprezy wystąpił między innymi ambasador Chińskiej Republiki Ludowej w Londynie, Liu Xiaoming. Powitał on zgromadzone tłumy, wyrażając nadzieję, że zgodnie z symboliką, rozpoczynający się Rok Koguta będzie wolny od negatywnych wydarzeń. Urzędnik podkreślił także, jak ogromne znaczenie mają tak huczne obchody chińskiego święta w stolicy Wielkiej Brytanii. – Dzisiejsze święto na Trafalgar Square to demonstracja współpracy, celebracji i przyjaźni obu kultur, mamy do czynienia ze złotą erą relacji Chin i Zjednoczonego Królestwa – mówił Liu Xiaoming, dodając, że wielokulturowość, której doświadczają ludzie w Londynie jest znakiem progresu. 3 lutego 2017

W obchodach wziął także udział Lord Mayor londyńskiego City, który w swoim przemówieniu podkreślił wyjątkowe znaczenie corocznych celebracji w sercu Londynu.

Ulubieniec tłumów

Najradośniej witanym przez zebrane na Trafalgar Square tłumy gościem, był burmistrz Londynu Sadiq Khan. Ulubieniec londyńczyków zaczął swoją przemowę od powołania się na słynnego chińskiego filozofa, Konfucjusza. – Wybierz pracę, którą kochasz, a nie będziesz musiał pracować nawet przez jeden dzień w swoim życiu – zacytował Khan, dziękując zebranym za umożliwienie mu skorzystania z tej mądrej lekcji. Burmistrz o pakistańskich korzeniach podkreślił, że wielu londyńczyków pochodzi z zagranicy jednak wszyscy na swój sposób przyczyniają się do rozwoju stolicy i podziękował jednocześnie za wszystko co robią dla miasta. Opowiadając o znaczeniu wielokulturowości współczesnych społeczeństw Khan zauważył, że w roku koguta urodził się Martin Luther King i przypomniał jego znaną maksymę dotyczącą różnorodności. – King mówił: „Musimy nauczyć się żyć razem jak

| z wielkiej brytanii 25 Sophie: – Najbardziej spodobało mi się przemówienie burmistrza Sadiq Khan’a, który zawsze bardzo pozytywnie wypowiada się na temat mieszkających w Londynie imigrantów. Jego podejście sprawia, że my Chińczycy, ale też ludzie przyjeżdżający tu z całego świata, czujemy się w stolicy mile widziani. Mark: – Chiński Nowy Rok to świetna okazja, żeby zobaczyć Londyn w niecodziennej odsłonie i bawić się wspólnie z innymi mieszkańcami miasta i turystami. Myślę, że to jest święto wszystkich ludzi, którzy mieszkają w tym mieście, w którym mamy tyle różnych nacji i kultur. Lisa: – Takie huczne obchody naszego święta naprawdę sprawiają mi ogromną radość, miałam dziś okazję poznać wiele osób z mojego kraju, które podobnie jak ja wybrały życie w Londynie. Miło jest przypomnieć sobie, że to przeprowadzka za granicę nie oznacza konieczności pożegnania się z własną kulturą.

bracia, jeśli nie chcemy zginąć razem jak szaleńcy” – cytował. – Na świecie jest wielu ludzi, którzy próbują nas podzielić, ale jesteście tu mile widziani – zaznaczył, kończąc swoje wystąpienie i życzył wszystkim zebranym szczęśliwego Nowego Roku. Podczas uroczystości odczytano także list od królowej Elżbiety II, która przesłała wszystkim świętującym Rok Koguta najlepsze życzenia. List z życzeniami napisała także premier Wielkiej Brytanii Theresa May. Polityk podkreślała w nim jak silną współpracę z Chinami udało się nawiązać na przestrzeni lat. Zaznaczała wzrost chińskich inwestycji na terenie kraju oraz stale zwiększającą się liczbę przyjeżdżających stamtąd studentów. Podkreśliła też wyjątkową rocznicę, wspominając, że w 2017 roku mija 20 lat od kiedy Wielka Brytania oddała Chinom Hong Kong. Według May, Rok Koguta to szansa na celebrację i dalsze wzmacnianie współpracy między państwami.

w kalendarzu to rok Szczura, drugi – Bawoła, trzeci – Tygrysa, kolejne należą do Królika, Smoka, Węża, Konia, Owcy, Małpy, Koguta, Psa, a ostatni do Świni. Chińczycy wierzą, że natura zwierząt będących patronami poszczególnych lat przekłada się na cechy rodzących się w każdym z nich ludzi. Nowy Rok Koguta rozpoczął się 28 stycznia, a skończy się dopiero 15 lutego 2018 roku. Zgodnie z chińskimi wierzeniami, kogut to istota kojarząca się z ekspresywnością, precyzją, entuzjazmem i witalnością. Jest on także symbolem budzenia się ze snu, wschodu słońca i pojawienia się światła. Zgodnie z tradycją, Rok Koguta to czas pobudzenia, zaangażowania i sukcesów. Według Chińczyków, to idealny moment na realizację marzeń i walkę z lenistwem. Kogut ma zachęcać do rzetelnego realizowania celów i walki z przeciwnościami.

Chiński kalendarz

Zgodnie z jedną z legend wyjaśniających powstanie chińskiego kalendarza zwierząt, do jego powstania przyczynił się sam Budda. W ostatnim dniu kiedy przebywał na Ziemi miał on wezwać do siebie wszystkie zwierzęta. Tylko 12 z nich pojawiło się, aby go pożegnać; w nagrodę dla tych nielicznych oddanych zwierząt Budda postanowił nazwać każdy rok w kalendarzu na ich cześć, zgodnie z kolejnością w jakiej do niego przybyły. Pierwszy rok

Czekamy na Twój komentarz

26 goniec kulturalny

Dodatek redaguje:

>> Joanna Szmatuła

joanna.szmatula@mail.goniec.com

Drodzy Czytelnicy, zapraszamy do współredagowania „Kulturalnego Gońca”! Brałeś udział w fajnej imprezie, ciekawym pikniku czy koncercie? Przyślij nam zdjęcie i krótką notatkę: joanna. szmatula@mail.goniec.com.

Sing

reżyseria: Garth Jennings gatunek: animacja

W świecie zamieszkanym przez zwierzęta teatr prowadzony przez koalę Bustera Moona (Matthew McConaughey) popada w tarapaty. Ostatnią szansą na przetrwanie jest wielki konkurs, który pomoże odnaleźć najpiękniejszy głos świata, który ocali teatr. Do konkursu staną: nucąca cicho jak mysz pod miotłą Mysz (Seth MacFarlane), nieśmiała Słonica (Tori Kelly), której towarzyszy matka (Reese Witherspoon), młody gangster Gorilla i punkowa Jeżozwierzyca (Scarlett Johansson).

Lion

reżyseria: Garth Davis gatunek: dramat Film został zainspirowany prawdziwą historią o odwadze i sile miłości. Pięcioletni chłopiec gubi się na ulicach Kalkuty, tysiące kilometrów od domu. Napotkanym ludziom nie jest w stanie powiedzieć o sobie wiele. Nie zna nazwiska, ani adresu swojej rodziny. Zdany wyłącznie na siebie musi stawić czoła zagrożeniom czekającym na ulicach wielomilionowego miasta. W najmniej oczekiwanym momencie jego los odmienia para spotkanych przypadkowo Australijczyków. 25 lat później wyrusza na poszukiwanie utraconego domu i rodziny.

3 lutego 2017

Goniec kulturalny Fot. Shutterstock

Wielki Bieg z naleśnikiem Angielskim odpowiednikiem polskiego tłustego czwartku jest tzw. Mardi Gras (fr. tłusty wtorek), znany też pod nazwą „Pancake Tuesday” lub „Shrove Tuesday”. Tego dnia Brytyjczycy hurtowo spożywają naleśniki, a w wielu miejscach odbywają się „Naleśnikowe Wyścigi”. Konkurs polega na tym, iż zawodnicy biegną z naleśnikiem na patelni, równocześnie go podrzucając.

Nie może to być jednak obojętnie jaki naleśnik – ma on być przygotowany ze 170 gramów masła. Choć wyścigi te można obserwować w wielu dzielnicach Londynu, jednym z najsłynniejszych jest ten, w którym biorą udział parlamentarzyści – Parliamentary Pancake Race. Cała zabawa polega oczywiście na tym, by jak najszybciej dobiec do mety, nie gubiąc przy tym

David Bowie w obiektywie

„Po prostu przyjaźń” na Wyspach

Na wystawie zobaczymy portrety Davida Boviego, wybitnego muzyka i artysty, który wyprzedził swoją epokę. Portrety wykonane przez Briana Duffy’ego pochodzą z lat 1972-1980. Zobaczymy na nich różne oblicza tego brytyjskiego wizjonera – w tym i takie zwyczajne, i takie, na których Bowie szokuje.

cena:

free

do 5 lutego, Proud Chelsea 161 Kings Rd, London, SW3 5XP

trzymanego na patelni naleśnika. Wyścig organizuje fundacja Rehab, zajmująca się osobami upośledzonymi umysłowo i fizycznie. 28 lutego Victoria Tower Gardens Millbank, London SW1P 3JA cena: free

Od 3 lutego, więcej na: odeon.co.uk. Fot. Agencja BE&W Najnowsza komedia twórców filmu „Listy do M.” trafi na ekrany kin Odeon już 3 lutego. „Po prostu przyjaźń” to wzruszająca, wielowątkowa komedia o grupie przyjaciół, których relacje – w obliczu życiowych przeciwności – zostają wystawione na niejedną próbę. Są ze sobą na dobre i złe, na zawsze. Aż pewnego dnia Alina i Marian wygrywają do spółki wielkie pieniądze i muszą się nimi jakoś podzielić. Ivanka, singielka i menadżerka na wysokich obcasach, postanawia mieć dziecko, pomóc ma jej w tym serdeczny przyjaciel. W filmie występują znani aktorzy, m.in. Bartłomiej Topa, Magdalena Różczka, Maciej Zakościelny, Marcin Perchuć.

| goniec kulturalny 27 FESTIWALE, SPOTKANIA, KONCERTY Disco Polo Festival w Londynie Tej wyjątkowej nocy usłyszymy największe hity polskiego disco polo. Na scenie pojawią się m.in.: Akcent Polska, Piękni i Młodzi, WEEKEND, Playboys, Extazy czy Top Girls. Imprezę poprowadzi prezenter stacji telewizyjnej Polo TV, Maciej Smoliński. indig02 Peninsula Square London, SE10 0AX cena: £20 kiedy: 3 lutego Targi medycyny naturalnej VI Polskie Targi Medycyny Naturalnej i Kosmetyki to wydarzenie, które ma już wielu swoich miłośników. Na targach będzie można wziąć udział w ponad 30 wykładach, kupić książki poświęcone tematyce medycyny naturalnej, znaleźć preparaty zdrowotne, su-

plementy diety i dowiedzieć się, jak działa np. feng shui. Wystawiają się tam stoiska zarówno z Polski, jak z Anglii, na których będzie można zakupić m.in. naturalne kosmetyki. POSK 238-246 King Street London W6 0RF cena: £5 kiedy: 4-5 lutego Przygody Pipi Przygody szalonej rudowłosej dziewczynki to najnowsza produkcja teatru „WitWit”. To spektakl, podczas którego będą dobrze bawić się zarówno młodsi, jak i starsi widzowie. Selborne School – Perivale, UB6 8JD Arts Theatre WC2H 7JB cena: £10-£13 kiedy: 5 lutego

Noworoczny Networking Biznesowy PBLink Wśród zaproszonych gości powitamy m.in. Natalię Talkowską z frmy Natalka Design. Natalia prowadzi od lat swoją firmę, obsługując korporacje oraz oferując usługi związane z szeroko pojętym designem i komunikacją wizualną. Capital Business Links 40-44 Uxbridge Rd London W5 2BS cena: £14-£20 kiedy: 8 lutego

PE1 1HA cena: £20-£25 kiedy: 10 lutego

O.S.T.R. O.S.T.R., czyli Adam Andrzej Ostrowski, jeden z najbardziej znanych polskich raperów, przedstawi m.in. utwory z najnowszej płyty „Życie po śmierci”. Nie zabraknie też starszych kawałków. The Met Lounge Peterborough 59 Bridge Street

Pokaz filmu „NEON” i spotkanie z reżyserem Kino Klub Ogniska Polskiego zaprasza na pokaz filmu dokumentalnego Erica Bednarskiego i spotkanie z reżyserem. „Neon” opowiada historię warszawskich neonów – reliktów okresu PRL-u i pokazuje ich funkcjonowanie jako niezwykle istotny i

Polski Hip-Hop Festiwal Toobi London zaprasza wszystkich fanów rapu na wyjątkową imprezę – Polski Hip-Hop Festiwal UK. Zagrają m.in.: O.S.T.R, JWP/ Bez Cenzury, PIH, Dixon 37, Stara Banda. 229 Club 229 Great Portland Street London, W1W 5PN cena: od £25 kiedy: 17 lutego

ciekawy element miejskiej architektury. Ognisko Polskie London 55 Exhibition Road South Kensington LondonSW7 2PN cena: £8-£10 kiedy: 21 lutego Polska fiesta Na fiestę zaprasza polski kucharz na Wyspach – Damian Wawrzyniak. Na degustację zaproszeni są wszyscy, którzy chcieliby poznać polskie rodzime przysmaki lub przypomnieć sobie zapachy z babcinej kuchni. W menu znajdzie się m.in. rosół, bigos czy tradycyjny makowiec. Centrala Unit 4 Minerva Works 158 Fazeley Street Birmingham B5 5RT cena: £35 kiedy: 26 lutego reklama

Organizujesz koncert, wystawę, imprezę? Chcesz poinformować o tym Polaków żyjących w UK? Napisz do nas: patronaty@mail.goniec.com

28 goniec kulturalny

| 12 lutego, York Hall 5-15 Old Ford Rd Bethnal Green London E2 9PJ cena:

£3

Jest moda na vintage Ubrania w stylu retro, ciekawa biżuteria z historią, akcesoria przydatne w domu i oryginalne przedmioty z duszą, których nie kupi się w żadnym supermarkecie – to między innymi będzie można kupić podczas Bethnal Green’s Affordable Vintage Fair. Jedyne o czym trzeba pamiętać, to to, by zabrać ze sobą sporo oszczędności – na ponad 50 stoiskach z pewnością znajdzie się coś, co będziemy chcieli mieć.

Naucz się być sobą Alute zaprasza na warsztat, gdzie będzie można nauczyć się, jak można wyrażać siebie i swoje pragnienia bez ranienia innych, z poczuciem godności i szacunku dla obu stron. Warsztaty przewidziane są dla osób, które chcą nauczyć się postawy asertywnej w komunikacji z innymi i chcą dowiedzieć się, jak wyrażać swoje potrzeby i opinie. cena:

£49

24 czerwcon 11 marca, 268 King St, Hammersmith, London W6 0SP

WYSTAWY Anselm Kiefer: Walhalla Ten niemiecki malarz znany jest z prac, których głównym motywem jest pejzaż z elementami katastroficzno-wojennymi – na jego twórczości wyraźne piętno odcisnęła II wojna światowa. White Cube Bermondsey London SE1 3TQ cena: free kiedy: do 12 lutego Zaha Hadid Hadid to brytyjska architekt pochodząca z Iraku. Jako pierwsza kobieta zdobyła w 2004 nagrodę Pritzkera, a rok wcześniej uhonorowano

ją nagrodą Miesa van der Rohe. Serpentine Gallery London W2 3XA cena: free kiedy: do 12 lutego South Africa: The Art Of A Nation Obejrzymy tu przedmioty świadczące o tym, że ludzie od zarania dziejów dążyli do tego, by pozostał po nich ślad. Niektóre opowiadają historie sprzed 100.000 lat. British Museum London WC1B 3DG cena: £12 kiedy: do 26 lutego

War In The Sunshine: The British In Italy 1917-1918 To kolejna z cyklu wystawa przypominająca losy żołnierzy brytyjskich na froncie. Tym razem przeniesiemy się do Włoch z końca I wojny światowej. Estorick Collection London N1 2AN cena: £6.50 kiedy: do 19 marca Luc Tuymans: Glasses Ten belgijski malarz mieszka i pracuje w Antwerpii, zajmuje się też filmem i grafiką. Na wystawie umieszczono portrety, które

łączy jedno: wszystkie postaci na nich umieszczone mają na nosie okulary. National Portrait Gallery London WC2H 0HE cena: free kiedy: do 26 marca Terrains Of The Body: Photography From The National Museum Of Women In The Arts Wystawa ma za zadanie pokazać, że choć głos kobiet w sztuce wciąż jest za mało słyszalny, to niesie on ogromny potencjał, który prędzej czy później

musi zostać zauważony i doceniony. Whitechapel Gallery London E1 7QX cena: free kiedy: do 16 kwietnia The Radical Eye: Photography from the Sir Elton John Collection Prywatna kolekcja fotografii Eltona Johna robi wrażenie. Zobaczymy zaledwie wycinek z 8-tysięcznego zbioru zdjęć zakupionych przez wokalistę. Tate Modern SE1 9TG cena: £13.10-£16.50 kiedy: do 27 maja

DLA DZIECI Babe, The Sheep-Pig To znana wielu dzieciom bajka o śwince, która odkryła w sobie niesamowity talent – do tego, by opiekować się stadem owiec. Spektakl odpowiedni dla widzów w każdym wieku. Polka Theatre 240 The Broadway London,

DLA MUZYKA 3 lutego 2017

SW19 1SB cena: £18.50 kiedy: do 5 lutego Przygody Pipi To najnowsza produkcja teatru „Wit-Wit”. Opowieść o piegowatej dziewczynce, która ma rude włosy i warkocze. Nosi połataną sukienkę, a na nogach ko-

lorowe pończochy i czarne, za duże buty. Selborne School - Perivale, UB6 8JD; Arts Theatre London, WC2H 7JB cena: £10 kiedy: 5 lutego Dinosaur Detectives To kukiełkowe przedstawienie opowiada historię

dinozaurów. Dla widzów w wieku 5-11 lat. Little Angel Theatre 14 Cross Street, N1 2DN cena: £8- £10 kiedy: 9-12 lutego How To Hide A Lion Mała dziewczynka ma nowego przyjaciela – lwa, który okazuje się potulny

By złożyć hołd Marley’owi, na całym świecie tego dnia organizowane są koncerty i festiwale. W 72. rocznicę jego urodzin będziemy mieli okazję usłyszeć na żywo utwory króla reggae & The Wailers w wykonaniu zespołu One Love Orchestra oraz gości.

jak baranek. Ma tylko jeden problem – nie wie jak go ukryć. W programie przewidziano dwa spektakle – jeden dla maluchów w wieku 1-2 lat, a drugi – dla dzieci od trzech do sześciu lat. Polka Theatre London SW19 1SB cena: £12.5 kiedy: do 26 lutego

The Underworld, NW1 0NE cena: £12- £20 5 lutego

| goniec kulturalny 29

Uciec z niewoli

kryminał Z dystansu Juda Ben-Hur (Jack Huston), książę zdradzony przez przybranego brata Messala (Toby Kebbell) wpada w rzymską niewolę. Rozdzielony z rodziną i ukochaną kobietą, Ben-Hur zostaje wyratowany przed niechybną śmiercią przez tajemniczego Ilderima. Wraca do ojczyzny szukając zemsty.

film DVD cena: £18

płyta

Thriller literacki o Wiktorze Krzesimie, amsterdamskim księgarzu polskiego pochodzenia, zakochanym w skrywającej liczne tajemnice kobiecie, który zza szyby księgarni prowadzi prywatne śledztwo w sprawie śmierci znanego restauratora mebli. cena: £6

Hołd artyście Niezapomniane piosenki wielkiego Leonarda Cohena w brawurowym wykonaniu Renaty Przemyk, wykonane w czasie spektaklu „Boogie Street” w 2016 roku w Teatrze Starym w Lublinie. Wielkim atutem płyty są aranżacje Krzysztofa Herdzina i tłumaczenia tekstów Daniela Wyszogrodzkiego. cena: £8

Bridget po raz trzeci Bridget Jones (Renée Zellweger), czterdziestoparoletnia singielka powraca. Jest tak samo szalona, tak samo energiczna i tak samo zwariowana, jak paręnaście lat wcześniej. I znów ma te same kłopoty. Tym razem Bridget dostaje zaproszenie na chrzciny, gdzie spotyka swoją dawną miłość Marka Darcy’ego (Colin Firth).

Od słowa do słowa okazuje się, że dalej między nimi iskrzy. Spędzają ze sobą upojną noc, jednak na tym się kończy. W tym samym czasie Bridget przeżywa jeszcze jedno miłosne zachłyśnięcie. Koleżanka zabiera ją na szalony weekend poza miasto, na rockowy festiwal. Tam poznaje energicznego Amerykanina Jacka (Patrick Dempsey), który uosabia wszystko to, czego brakuje Darcy’emu. Z nim też spędza upojną noc. Teraz jednak okazuje się, że Bridget jest w ciąży. Najgorsze jednak jest to, że nie wie kto jest ojcem. A zarówno Darcy, jak i Jack czują, że to na pewno jest ich dziecko… Na tym nie koniec zawirowań, bo okazuje się, że i w pracy czeka ją sporo zmian.

Bądź hygge Duńczycy są najszczęśliwszym narodem na świecie. Meik Wiking, autor książki i dyrektor Instytutu Szczęścia w Kopenhadze, przybliża nam duński przepis na szczęście, którym jest właśnie filozofia hygge. Duńczycy cieszą się z drobnostek, żyją wolniej i spędzają dużo czasu z bliskimi. Bo w końcu szczęście to radość z małych rzeczy.

książka, cena: £6

FILM DVD, CENA: £6

Rodzina Poldarków Narodziny syna Elizabeth i George’a Warleggana pogłębiają konflikt między Poldarkami a Warlegganami. Kiedy Morwenna Chynoweth, guwernantka syna Elizabeth z pierwszego małżeństwa, zakochuje się w Drake’u Carnie, bracie Demelzy, pojawia się nowy punkt zapalny, a rywalizacja i wrogość między Rossem a Georgem wybuchają z nową siłą, nabierając wyjątkowej ostrości. powieść, cena: £7

30 wywiad kulturalny

Adam Wendt, jedna z legend polskiego jazzu, od lat plasuje się w ścisłej czołówce polskich saksofonistów. Muzyk i współtwórca sukcesu słynnej grupy Walk Away, z którą wraz z Urszulą Dudziak otwierał europejskie koncerty króla jazzu Milesa Davisa w 1990 roku. Ostatnio podbĳa serca słuchaczy projektem muzycznym polegającym na współpracy tria Adam Wendt Acoustic Set z hiszpańską wokalistką Laurą Cubi Villena. Z Adamem Wendtem rozmawia Tomasz Furmanek.

Ja przecież dopiero zaczynam

| wywiad kulturalny 31 Jak ma się grupa Walk Away? – A bardzo dobrze! Od czasu do czasu gramy koncerty. To zawsze jest wielka frajda i olbrzymia przyjemność. Ludzie wciąż chcą nas słuchać i od lat reagują na naszą muzykę niezmiennie, czyli entuzjastycznie. Niedawno, w styczniu, graliśmy koncert w moim rodzinnym mieście, Tczewie. Graliśmy jak za dawnych, dobrych czasów z Urszulą Dudziak. Było to dla mnie bardzo ważne wydarzenie, gdyż decyzją władz samorządowych i dyrektora Centrum Kultury jedna z sal, a dokładnie studio nagrań, zostało nazwane moim nazwiskiem. Tak więc mam w Centrum Kultury w Tczewie swoją salę. Coś za dużo tych wyróżnień ostatnio... Wygląda mi to wszystko na jakieś podsumowanie, a ja przecież dopiero zaczynam. Z Walk Away, od samego początku istnienia grupy, odnosiliście sukcesy i zdobyliście zarówno ogromną popularność, jak i uznanie środowiska muzycznego. W 1990 roku otwieraliście europejskie koncerty Milesa Davisa. Opowiedz o tym niezwykłym wydarzeniu. – Tak, to rzeczywiście było wydarzenie nie z tej ziemi. Spadło na nas jak grom z jasnego nieba i chyba trochę nas przerosło... Graliśmy już wtedy sporo koncertów z Ulą Dudziak. Występowaliśmy razem w ważnych klubach, na największych i najważniejszych festiwalach w Europie. Staliśmy się rozpoznawalni w europejskim jazzowym środowisku muzycznym. Nie jest to przesadzone – wszędzie nasze koncerty spotykały się z olbrzymim aplauzem, bisom nie było końca, a recenzje i opinie po koncertach były wyśmienite. Do tego jeszcze obecność Uli ze swoim oryginalnym wokalem i jazzowym dorobkiem, więc było to nieustające pasmo sukcesów, według mnie zasłużone, nie był to przypadek, raczej konsekwencja wytrwałości, włożonej pracy i chyba jakichś zdolności. Support przed Milesem Davisem to również potencjalny kontakt z ówcześnie panującym królem jazzu. Z tego co pamiętam, mówiono o tym, że były nawet zespoły gotowe zapłacić, żeby supportować Milesa, ale nie my. Zagraliśmy za nasze normalne honoraria cztery koncerty przed Milesem Davisem i jego zespołem. Zawsze po naszym występie przed Milesem był

olbrzymi aplauz, ale nie wolno nam było bisować. Mało tego, w trakcie naszego koncertu amerykański stage manager nawoływał nas do skracania programu przed z góry ustalonym czasem. Nagłośnienie też oczywiście było inne dla nas i inne dla zespołu Davisa. Czy poznaliście Milesa? – Po ostatnim koncercie dotarła do nas informacja, że Miles zgodził się zrobić wspólne zdjęcie. Jednak w bogato zaopatrzonej we wszystko, co mogliśmy sobie wtedy wyobrazić garderobie po naszym występie trzeba było się zrelaksować. Tak się „zrelaksowaliśmy”, że Ula sama poszła na spotkanie z Milesem, a nasza odpowiedź na uprzejme przypomnienie o spotkaniu brzmiała: „Miles może poczekać, ale Johnnie Walker nie...”. I tak to się skończyło. Miles oczywiście nie poczekał nawet ułamka sekundy, a Johnnie siedział u nas jeszcze długo. Jedyne, co z tego mieliśmy, to olbrzymiego kaca, również moralnego, potężny niesmak i współczucie dla własnej niebywałej głupoty. Tak właśnie wyglądał nasz epizod z królem jazzu Milesem Davisem. Rozpoczęta kilka lat temu współpraca twojego tria – Adam Wendt Acoustic Set z hiszpańską wokalistką Laurą Cubi Villena ciekawie się rozwija, a grupa wydaje się zdobywać coraz większą popularność. – Wbrew pozorom być może, ale tak naprawdę się dzieje. W tej chwili potrzebna jest nam jednak stała opieka i praca managerska, bo jest bardzo dużo spraw, których trzeba pilnować, a sukces to raczej nie przypadek, a ciężka, wytężona praca. Nie wystarczy pomysł, znakomite wykonawstwo i wspaniałe plany, i marzenia. Trzeba na to ciężko pracować, a nie zawsze starcza mi sił i czasu – gram przecież w kilku zespołach, piszę muzykę, nauczam w szkołach muzycznych. Nie mogę więc zajmować się tylko tym zespołem, a tym bardziej robić to sam. Ten zespół to mój pomysł i inicjatywa, i czasami muzycy wykazują się dobrą wolą i pomagają mi w kwestiach organizacyjnych, ale nie za często, bo każdy z nich ma też swoją pracę – i ja to rozumiem. W naszej muzyce i w tym zespole tkwi wielki potencjał i można by poważnie „powalczyć”, jednak sam nie jestem w stanie temu podołać. Cały czas trzeba trzymać „rękę na pulsie” i dzwonić, rozmawiać, spotykać się, wysyłać oferty i tak dalej. To jest praca dla managera, a nie dla muzyka. W październiku odbyliście dużą trasę koncertową po Polsce, występując m.in. w Opolu, Warszawie i Białymstoku. Jak byliście przyjmowani?

– Na trasę złożyło się 10 koncertów w całym kraju. Graliśmy w różnych salach, od klubów jazzowych po sale filharmonii. Wszystkie koncerty kończyły się bisami, a większość nawet owacjami na stojąco. Ludzie przyjmowali nas i naszą muzykę entuzjastycznie. Po koncertach niemalże hurtowo kupowali płyty, prosili o autografy i chociażby krótką rozmowę. Szczególne powodzenie w rozmowach miała Laura, która mówi po polsku. Nie jest to jeszcze doskonała polszczyzna, ale robi to z takim wdziękiem i czarem, że wszyscy każdego wieczoru chcieli z nią porozmawiać. Było bardzo wesoło i właściwie wszystko się udało. Było naprawdę super. Wspaniała koleżeńska atmosfera, muzyka, którą wszyscy lubimy grać, znakomity odbiór ze strony publiczności, świetna frekwencja na koncertach. Czego chcieć więcej? Podobno powstała nowa, druga płyta Laury Cubi & Adam Wendt Accoustic Set? Opowiedz nam o niej. – Właściwie jest to pierwsza płyta Laura Cubi & Adam Wendt Acoustic Set. Na poprzedniej Laura zaśpiewała gościnnie kilka piosenek, a teraz śpiewa we wszystkich utworach. Płyta nosi hiszpański tytuł „Por la noche” i zamieszczonych jest na niej 12 kompozycji. Wszystkie te kompozycje to moje „dzieła”, a teksty, oczywiście hiszpańskie, napisała Laura, która wielokrotnie powtarzała, że są to takie utwory, jakby je pisał jakiś hiszpański kompozytor. To było bardzo miłe, chociaż równie miło byłoby, gdyby mówiła, że to jest za bardzo polskie – przecież jestem jak najbardziej Polakiem. Ale nie ukrywam, że takie moje chwilowe „przeistoczenie się” bardzo ułatwiło nam pracę nad piosenkami. Obecnie jesteśmy w trakcie rozmów z pewną firmą fonograficzną dość znaną w Polsce, ale naprawdę trudno mi powiedzieć jak to się skończy, gdyż mamy trochę inne spojrzenie na pewne bardzo istotne kwestie i na razie ciężko nam się dogadać. W tym przypadku nie chodzi o pieniądze, a o sposoby promocji płyty i zespołu. To są teraz dla nas najważniejsze sprawy i na tym nam najbardziej zależy. Powiedz, w czym twoim zdaniem tkwi przyczyna popularności Laury & Adam Wendt Accoustic Set? Wasze koncerty w Polsce są przyjmowane entuzjastycznie. Podobno reklamujecie się jako „Polskie serce – hiszpańska dusza”. Czy w tym tkwi sekret? – Trudno to wyjaśnić, gdybym to potrafił zrobić, to znaczyłoby, że mam receptę na sukces. Mogę się jedynie domyślać i cieszyć. Według mnie, jest kilka powodów, dzięki którym ta muzyka i wykonanie podobają się w Polsce,

Tomasz Furmanek przedstawia

ale nie tylko w Polsce, przecież koncert w Londynie w Jazz Cafe POSK, który notabene ty nam zorganizowałeś, też miał owacje na stojąco. Starałem się pisać utwory jak najbardziej melodyjne – być może to jest to. Być może żywiołowe, ale i perfekcyjne wykonanie muzyki na koncertach. Albo to, że Polacy czują jakąś tęsknotę i potrzebę kontaktu z innym językiem i z inną kulturą. Pewnie też i to, że zespół wytwarza jakąś aurę, swoistą energię i ludzie przyjmują to bardzo pozytywnie, wręcz entuzjastycznie. Z całą pewnością ze sceny podczas koncertów emanuje dużo pozytywnej energii, publiczność to czuje i odbiera na „tak”. Pewnie istnieją też jakieś inne powody, dla których tak nas ludzie lubią i odbierają pozytywnie. No i nie sposób zapomnieć o tym, że Laura to bardzo piękna kobieta i to pewnie też jest ważnym elementem, pewnie w szczególności dla męskiej części publiczności. Ostatnio „Dziennik Bałtycki” nominował cię jako osobowość roku w kategorii „Kultura” za wieloletnie utrzymywanie się na szczycie listy polskich saksofonistów i ciągłe poszukiwanie nowych artystycznych wyzwań. Skomentuj. – Jestem z tego powodu bardzo dumny i szczęśliwy. Nie spodziewałbym się tego nigdy. A jednak ktoś mnie nominował i bardzo mu za to dziękuję. Mimo tego, że to ważny plebiscyt, szczególnie na Wybrzeżu, czyli na moim terenie, to jednak nie za bardzo się tym interesuję. Widzę jak inni nominowani proszą o głosy, na przykład na portalach internetowych. Ja tego nie rozumiem – jak można prosić o głosy na siebie? Jak ktoś będzie chciał, to zagłosuje. To przecież jest zabawa... Na portalu społecznościowym znalazłem kilka wpisów od bardzo „życzliwych” kolegów, że ten plebiscyt nic nie daje i w niczym nie pomoże. Ale ja przecież nie potrzebuję pomocy, a to, że ludzie na mnie głosują, to oznaki sympatii i uznania dla mnie i mojej pracy. I tylko tyle, a właściwie aż tyle. Dla mnie jest ważne, że zostałem zauważony i ktoś mnie szanuje i lubi.

Czekamy na Twój komentarz

32 w sieci

TO WAS PORUSZYŁO NA

readakcja@mail.goniec.com

RYANAIR WYCOFA DRUGI BEZPŁATNY BAGAŻ?

KOMENTUJĄ

Linie lotnicze zagroziły zmianą przepisów o dodatkowym bagażu podręcznym. Decyzja ma się wiązać z nadużyciami ze strony pasażerów. Przedstawiciele popularnych linii lotniczych twierdzą, że podróżujący zdecydowanie za

~ Justina Wszyscy tak narzekaja a jednak nimi lataja. Mimo to ze dodaja oplaty to i tak o wiele taniej niz innymi ... (...) niektorych bagaze podreczne wygladaja jak te normalne do luku...

TRANSPORT

często przekraczają dopuszczalne rozmiary bagażu, powodując tym samym opóźnienia. Dodatkowo wypchane torby i plecaki nie mieszczą się w lukach bagażowych i wpychane między nogi utrudniają komfortową podróż.

~ Weronika Bardzo dobrze ludzie jak za darmo to jak wielbłądy ładują w te bagaże jakby cieżko było zmierzyć... Sory ale wcale sie im nie dziwie.

ZDROWIE

DZIECI BARDZIEJ CHOROWITE PRZEZ BIEDĘ?

KOMENTUJĄ

Wg raportu opublikowanego przez Królewskie Kolegium Pediatrii i Zdrowia Dziecka, zdrowie dzieci w Wielkiej Brytanii pozostaje w tyle za większością innych krajów europejskich. Szczególnymi przyczynami takiego stanu

O BREXICIE JEDNAK ZADECYDUJE PARLAMENT

KOMENTUJĄ

Sąd Najwyższy wydał decyzję, że Theresa May potrzebuje zgody parlamentu, aby uruchomić artykuł 50 i wyjść z Unii Europejskiej. Wyrok dla brytyjskiej premier oznacza mniej więcej tyle, że nie będzie mogła rozpocząć negocjacji ws. Brexitu

do czasu zdobycia poparcia deputowanych. Jak podaje BBC może to zagrozić terminowi rozpoczęcia procedury. Oznacza to, że Brexit może nie rozpocząć się przed zapowiadanym wcześniej końcem marca.

~ Jarek ~ Robert To premier May chciała złamać prawo i podjąć artykul 50 bez zgody parlamentu!!! wczesniej miało miejsce oszustwo podczas przygotowania wyjścia z uni, ktoś ma w tym interes i to nie mały!

POLITYKA

Socjaliści się nie poddają, łapią się każdej szansy by dalej w tym chorym Eurokołchozie pozostać...

rzeczy jest wysoki wskaźnik otyłości, chorób psychicznych i śmiertelności wśród młodych ludzi. Dodatkowo raport podkreślił, że jedną z głównych przyczyn takiego stanu rzeczy jest ubóstwo.

~ Karolina ~ Magda Nic dziwnego jak dzieci mają dzieci..

Brytyjskie kobiety jedza take away codziennie lub gotowe dania bogate w tluszcze -bo po co marnowac energie na gotowanie zdrowego zarcia?. Palenie i alkohol - uwazaja ze to wcale nie szkodliwe bo tlumacza to w ten sposob - palilam w poprzedniej ciazy i mam dziecko zdrowe.

Lato W ŚRODKU ZIMY

Zima wcale nie oznacza, e musimy ci gle marzn

i na-

rzeka na niskie temperatury.

Wr cz przeciwnie ‒ to najlepszy

moment na to, by wsi

w sa-

molot i wybra si tam, gdzie jest odrobin cieplej. Mog

to by na przykład Wyspy Kanaryjskie, Madera czy

nieco bardziej odległe Malediwy.

34 turystyka

Malediwy,

Pla e z białym piaskiem, bł kit oceanu, sło ce. To wła nie te czynniki przyci gaj turystów na Malediwy. Poło one na Oceanie Indyjskim wyspy zyskuj coraz wi ksz popularno , tak e w ród odwiedzaj cych Polaków.

alediwy są idealnym krajem dla osób, które uwielbiają nurkować. Można tu podziwiać przepiękne koralowce czy szukać wraków zatopionych na dnie oceanu obiektów.

Z Disneya

Jednym z najlepszych miejsc do tego typu działań jest Varunula Raalhugandu. Fani snorkellingu powinni udać się na wyspę Rashdoo lub Maamingli. Warto również odwiedzić parki – Hulhumale Central Park czy Kudakudhinge Bageechaa, gdzie można przyjemnie spędzić czas z rodziną i przyjaciółmi. Na dzieci czeka tam dodatkowa atrakcja w postaci możliwości spotkania się z bohaterami bajek Disneya. Godny uwagi jest Tsunami Monument usytuowany w płd.-wsch. części Male, stolicy kraju. Jest on poświęcony

perelk a Oceanu Indyjskiego

Cena wycieczki Wycieczki na Malediwy oferują wiodące biura podróży w Polsce. Dwoje dorosłych wypocznie tam już za ok. 1300 funtów. Jeśli zdecydujemy się na opcję all inclusive, należy liczyć się z wydatkiem 2000 funtów (lub więcej – zależy jakie są nasze wymagania). osobom, które straciły życie podczas katastrofalnego tsunami. 26 grudnia 2004 r. nawiedziło ono Azję Południowo-Wschodnią,

nie oszczędzając także Malediwów. Zalaniu uległo prawie 70-proc. powierzchni Male. Można do niego dotrzeć specjalnymi autobusami z przystanku usytuowanego niedaleko parku Hulhumale. Generalnie Malediwy posiadają świetną sieć komunikacyjną i ze stolicy bez problemu dotrzemy do oddalonych zakątków wyspy, a także na okoliczne wysepki. Jest to nieodzowne w kraju, który składa się z aż 1196 wysp (choć tylko 200 z nich jest zamieszkanych). O tragedii z 2004 roku przypomina także ufundowany przez rząd Japonii falochron, który ma ochronić wyspy przed podobnym nieszczęściem. Nie da się także zwiedzać Malediwów, a szczególnie Male, bez podziwiana meczetów. N al e ż y d o nich między innymi Hukuru Miskiy, jeden z nielicznych w

mieście. Nie można przegapić także meczetu Friday Mosque, z którego mieszkańcy stolicy są szczególnie dumni. Posiada on największy minaret spośród wszystkich świątyń w Male. – Zwiedzając Malediwy, nie sposób pominąć istotnej kwestii – miejscowej kuchni. To mieszanka różnych wpływów: arabskich, indyjskich, afrykańskich. Najpopularniejsze są dania wegetariańskie i rybne – miejscowa ludność je mięso tylko z okazji ważnych uroczystości (najczęściej jest to kurczak w marynacie z limonki, cebuli, przypraw i mleczka kokosowego). I jest w tym pewna mądrość, bo wysoka temperatura osłabia organizm, który lepiej funkcjonuje przy lekkostrawnej diecie. Cóż, zatwardziali mięsożercy muszą

| | Malediwy turystyka 35 stołować się w restauracjach hotelowych, serwujących dania typowe dla kuchni europejskiej i amerykańskiej – można przeczytać na stronie mojemalediwy.blox.pl. – Jeśli jednak macie ochotę spróbować miejscowych specjałów – nie będziecie żałować. Podstawowym składnikiem dań jest ryż doprawiony aromatycznymi przyprawami rodem z Indii, przede wszystkim curry. Jako dodatki wzmacniające smak służą też wiórki kokosowe, cebula, papryczki chili, sól i cytryna. Na niektórych wyspach uprawia się słodkie ziemniaki – wyjątkowo smaczne – czytamy dalej. – Malediwy to najniżej położone państwo świata, jego najwyższy szczyt jest najniższym na świecie (brzmi dziwnie, ale to prawda!) i znajduje się… ok. 2 m n.p.m. Właśnie dlatego należy się spieszyć z ich odwiedzeniem, bo z powodu wzrastającego poziomu wód oceanicznych za kilkadziesiąt lat Malediwy mogą całkowicie zniknąć z map. Najlepsza pora na pobyt na Malediwach

Strefa czasowa Malediwy znajdują się w strefie czasowej MVT-Maldives Time. Oddalona jest ona od strefy czasowej GMT, w której znajduje się Londyn, o 5 h. Gdy w stolicy UK jest 12.00, zegary w Male wskazują godzinę 17.00. to czas od grudnia do końca lutego, jest wtedy najlepsza pogoda – mało deszczu i relatywnie nieduża wilgotność. W marcu i kwietniu też powinno jeszcze być znakomicie, potem pada dużo więcej, ale podobno to najlepszy czas dla surferów – informuje z kolei portal tropimy.com.

National Museum

Muzeum Narodowe znajduje się w stolicy Malediwów. W

jego kolekcji znajduje się m.in. wizerunek indyjskiej bogini Lakshmi, uwieczniony w IX wieku na kamiennym bloku. Lakshmi to w mitologii indyjskiej bogini szczęścia i powodzenia. Według mitologii indyjskiej wyłoniła się z oceanu mleka. Można zobaczyć tutaj także kolekcję czworokątnych bloków, na których umieszczono symbole religijne pochodzące z IX w. Dominującym motywem jest tu koło, a tego samego rodzaju znaków używano w starożytnych centrach n au c z a n ia

Buddy w Nalanda i Vikramashila. Zostały one przypadkowo odkryte dopiero w 1991 roku. Godna uwagi jest też wystawa znaczków w Narodowej Malediwskiej Akademii Sztuki, przygotowana na stulecie wprowadzenia na Malediwy usług pocztowych. Pierwsza poczta na wyspach została otwarta w 1906 roku. Dominującym motywem malediwskich znaczków pocztowych jest przyroda: owoce, muszle, kwiaty czy ryby.

36 turystyka

Teneryfa, dwa oblicza wyspy

Chocia Teneryfa kojarzy si głównie z błogim wypoczynkiem na pla y, sło cem i kolorowymi drinkami, to jednak wyspa ma do zaoferowania znacznie wi cej. Odnajd si tu zarówno aktywni tury ci, jak i ci, którzy stawiaj na relaks.

pecyficzna budowa Teneryfy umożliwia różnorodne formy spędzenia czasu podczas planowanego tu urlopu. Jest to największa wyspa archipelagu Wysp Kanaryjskich, która oferuje góry i doliny, jak i zapierające dech krajobrazy wulkaniczne.

Śnieg i wulkan

Wyspę na pół dzieli typowo górski, surowy krajobraz. W samym jego centrum znajduje się jedna z głównych atrakcji Teneryfy –

3 lutego 2017

wulkan Teide znajdujący się w parku narodowym Parque nacional de Canadas del Teide. Znajdują się tam liczne trasy do pieszych wędrówek. Na szczyt wulkanu można wjechać kolejką linową. Warto jednak wziąć pod uwagę, że bez względu na porę roku spotkamy się tam ze śniegiem. Kolejnym charakterystycznym elementem wpisanym w krajobraz parku jest skała Roque Cinchado, która ze względu na specyficz-

ny kształt nazywana jest kamiennym drzewem i palcem bożym. Ciepły i wilgotny klimat na południu wyspy umożliwia pełny relaks dzięki piaszczystym plażom, przezroczystej wodzie i ogromnym, wakacyjnym kurortom. Z kolei północ jest nieco chłodniejsza i bardziej deszczowa, jednak jej ogromnym atutem jest wspaniała przyroda i klimatyczne, małe miasteczka. Jeżeli jesteśmy fanami beztroskiego wypoczynku i słodkiego lenistwa, znajdziemy to w południowej części wyspy. Znajduje się tam niezliczona ilość kurortów, barów, dyskotek, restauracji, centrów handlowych i parków rozrywki. Nieodłącznym elementem południa są piękne plaże, jak Playa de los Cristianos, Playa de las Americas, gdzie piasek zo-

stał przywieziony z samej Sahary czy Playa de los Gigantes, która ciągnie się przez około dwa kilometry, a warunki wyjątkowo sprzyjają tu windsurferom i kitesurferom.

Park wodny

Gdy wolimy jednak kąpiel w basenie, zamiast w morzu, na Teneryfie wybudowano największy w Europie park wodny – Siam Park. O wysoki poziom adrenaliny zadbają zjeżdżalnie o budujących napięcie nazwach Tower od Power, Giant, Volcano i Dragon. Można się tu również zrelaksować na sztucznej plaży, którą zbudowano z piasku

| | Malediwy turystyka przywiezionego prosto z Portugalii. Jeżeli nie będziemy się czuli tym usatysfakcjonowani, możemy udać się do Aqualand Costa Adeje. Oprócz tradycyjnego parku wodnego, znajdziemy tam również delfinarium. Delfiny spotkamy również w Jungle Park. Zgromadzono tam prawie sześćset różnych i niekiedy rzadkich gatunków zwierząt, jak krokodyle, lwy czy tygrysy. Twórcy parku wyjątkowo się postarali, aby przedstawić zwierzęta w ich naturalnym środowisku, dlatego znajdują się tam liczne jaskinie, wodospady czy linowe mosty. Istnieje też możliwość udania się w rejs statkiem, w trakcie którego można obserwować delfiny i walenie w ich naturalnym środowisku. Dla fanów pieszych wycieczek, przy zapierających dech w piersiach widokach, idealną destynacją będzie rezerwat przyrody Barranco del Infierno. Spacerując „piekielnym wąwozem” warto zwrócić uwagę na niespotykaną florę i faunę oraz wielki wodospad. Na północy znajdziemy przede wszystkim spokój, otoczeni większą ilością przyrody i miejsc o znaczeniu historycznym. Głównym kierunkiem turystycznym w północnej części wyspy jest Puerto de la Cruz. Znajduje się tu m.in.

To warto wiedziec Z Londynu na Teneryfę można się dostać tanimi liniami lotniczymi. Jeśli dodatkowo kupimy bilet z wyprzedzeniem, możemy zapłacić za niego sporo poniżej 100 funtów. Ceny atrakcji na wyspie: pobyt w praku Lolo – ok. 30 funtów, rejs jachtem i oglądanie delfinów – ok. 50, podróż na wyspę La Gomera – ok. 60. park zoobotaniczny Loro Park, gdzie zgromadzono ogromną liczbę zagrożonych gatunków zwierząt ze wszystkich kontynentów i takich miejsc jak Antarktyda czy Australia. Turyści mogą tu tresować papugi, pływać z delfinami,

podziwiać występy lwów morskich czy śpiew egzotycznych ptaków. Jeśli potrzebujemy dodatkowych przeżyć estetycznych, warto udać się do miejscowości La Orotava, skąd można podziwiać widok na ocean i ośnieżone szczyty wulkanu. Miasteczko charakteryzuje się uroczą XVII-wieczną architekturą i pięknymi ogrodami. Najbardziej przyrodniczo-krajobrazowym elementem Teneryfy i największą atrakcją regionu jest Parque Rural de Teno. Chroniona przed urbanizacją dzika przyroda zaskoczy nas licznymi wąwozami, lasami i malowniczymi zatoczkami nad oceanem. Pod koroną 800letniego, 18-metrowego drzewa Drago Milenario znajdziemy górskie domki, w których utworzono

liczne muzea. Przebywając na wakacjach na Teneryfie warto też postawić na zorganizowane wycieczki. Liczne oferty zaspokoją potrzeby nawet najbardziej wybrednych turystów. Można zdecydować się na objazd wokół wyspy, wycieczkę jeepami, opłynięcie wyspy katamaranem, statkiem pirackim czy łodzią podwodną. Organizatorzy licytują się w atrakcjach, które trafią w gusta ich odbiorców, oferując rejsy wędkarskie, wycieczki helikopterowe czy offroad.

38 turystyka

Gran Canaria

Gran Canaria nie jest najwi ksza w archipelagu Wysp Kanaryjskich, jednak jej zachwycaj ce wybrze a przyci gaj ka dego roku turystów z całego wiata.

ołożona niedaleko północno-zachodniego wybrzeża Afryki wyspa przynależy do Hiszpanii. Znajduje się ona w centralnym miejscu archipelagu kanaryjskiego pomiędzy Teneryfą i Fuertaventurą, a jej stolicą jest miasto Las Palmas de Gran Canaria. Wspólnie z równie popularnymi Lanzarote i Fuerteventurą, tworzy prowincję Las Palmas zdobywającą coraz większą popularność wśród turystów. Do najbardziej znanych miast należą Maspalomas Playa del Inglés i San Agustin. Gran Canaria słynie głównie ze swoich pięknych plaż, miasta składają się więc w większości z infrastruktury hotelowej. Branża turystyczna na wyspie Gran Canaria skupia się na aktywnościach związanych z plażowaniem i sportami wodnymi. Z uwagi na jej niewielki rozmiar, wyspę zamieszkuje zaledwie 847 tysięcy osób, zatrudnionych zazwyczaj w branży gastronomicznej lub hotelarskiej. Okazuje się, że liczba turystów znacznie przekracza liczbę stałych mieszkańców.

3 lutego 2017

Co zwiedzić?

Maspalomas znane jest na całym świecie z wyjątkowego systemu wydmowego w rezerwacie Dunas de Maspalomas. Rosnąca popularność wyspy i związany z tym rozwój urbanistyczny zaczął jednak zagrażać odtwarzaniu się wydm i naturalnemu środowisku rezerwatu. Znane są także miejscowości Arguineguin, Puerto Rico i Puerto de Mogan, gdzie można znaleźć sztuczne plaże stworzone z piasku saha-

– wyspa turystów

ryjskiego. Na osiedlu hotelowym Patalavaca znajduje się natomiast plaża z piaskiem sprowadzonym aż z Bahamów. Ciekawym miejscem jest również gmina Agaete, w której znajduje się Kościół Niepokalanego Poczęcia. Postawiono go w 1874 roku na miejscu pierwotnej kaplicy z 1515 roku, którą zniszczył pożar. Świątynia otoczona jest małymi, urokliwymi uliczkami. Poza pięknym kościołem, w Agaete znajdziemy też wspaniałe tereny przyrodnicze, takie jak Huerto de las Flo -

res, czyli Kwiatowy Sad i Park Przyrodniczy Tamadaba. Akurat w tej gminie większość znajdujących się tu plaży to tereny skaliste i trudno dostępne. Jedyną odwiedzaną przez turystów w tym obszarze plażą jest usytuowana w pobliżu przystani jachtowej, kamienista Playa de Las Nieves. Kolejną popularną miejscowością jest Agüimes. Najciekawszą atrakcją turystyczną tego miejsca jest kamienny Kościół pod wezwaniem Świętego Sebastiana, będący jednym z najwybitniejszych dzieł miejscowej architektury. Kościół został nawet wpisany na listę Narodowych Zabytków Historii Sztuki.

| | Malediwy turystyka 39 Wyjątkowym punktem zwiedzania jest także Góra Agüimes. Jest to miejsce, w którym zachowały się jaskiniowe malowidła i aborygeńskie groty mieszkalne.

Sporty wodne

W tym samym regionie znajduje się także Playa de Vargas, powszechnie uważana za jedną z najlepszych plaż na świecie do uprawiania windsurfingu. W tym właśnie miejscu odbywają się coroczne mistrzostwa świata w windsurfingu wyczynowym Vargas PWA Wave Classic Grand Prix. Dla fanów spokojniejszych sportów wodnych, Agüimes uchodzi za jedno z najlepszych miejsc do nurkowania. Playa de El Cabrón to jedno z najbardziej znanych miejsc z całego archipelagu kanaryjskiego. Swoją sławę zawdzięcza niespotykanej różnorodności biologicznej i ekologicznej, dlatego uchodzi za prawdziwy raj dla nurków. Najpopularniejszym miastem pozostaje Las Palmas de Gran Canaria z pełną zabytków dzielnicą Vegueta. Znajduje się tam między innymi Kapliczka San Antonio Abad, Dom Regenta i Katedra Świętej Anny.

To warto wiedziec Średnie ceny lotów z Londynu na przełomie lutego i marca wahają się od 45 do 110 funtów w dwie strony. Koszt 7-dniowego zameldowania w hotelu zaczyna się już od 150 funtów, może jednak wynieść nawet do 3500 funtów (lub więcej). Najlepsze hotele to Cordial Mogán Playa, Bohemia Suites & Spa, Santa Mónica Suites Hotel. Można tam podziwiać słynne Pilar Nuevo, Santo Domingo i Plac Świętego Ducha. W okolicy znajdują się również liczne muzea,

na przykład Dom Kolumba, w którym można poznać różne aspekty wyprawy do Ameryki oraz historię pobytu odkrywcy w Las Palmas. Często odwiedzane jest także Muzeum Kanaryjskie przybliżające odwiedzającym dzieje mieszkańców wyspy. Do nowocześniejszych placówek należy Atlantyckie Centrum Sztuki Współczesnej. Wyspa

znana jest również ze swoich tradycji rzemieślniczych. Na terenie większości regionów znajdują się liczne, uwielbiane przez turystów pracownie i warsztaty, w których ręcznie wyrabia się tradycyjną ceramikę, wyroby kamieniarskie, odzież, stroje ludowe i hafty.

40 turystyka

Madera

– zielone ogrody Europy

Madera to kraina wiosny. Oczarowuje turystów bujn ro linno ci z wyj tkowymi gatunkami kwiatów, a klimat tam panuj cy sprawia, e turystyka kwitnie przez cały rok.

adera to portugalski archipelag położony na Oceanie Atlantyckim. Średnia roczna temperatura wynosi tu 22 stopnie Celsjusza, dzięki czemu Madera jest świetnym miejscem dla osób, które lubią ciepło (niekoniecznie upały). Podobnie jak Wyspy Kanaryjskie, Madera jest pochodzenia wulkanicznego, jednak widoczne są spore różnice pomiędzy hiszpańskimi wyspami a tą portugalską. Tam wszechobecne są góry, skały i nieczynne kratery. Z kolei tutaj wszystko porośnięte jest bujnymi trawami, kwiatami, a to wszystko podkreślają malownicze wodospady. Jest to główny powód, dla którego wyspa nazywana j e s t często

3 lutego 2017

„wiecznie zielonym ogrodem Europy”. Na Maderze znajduje się drugie najbardziej niebezpieczne lotnisko świata. Port lotniczy położony w miejscowości Santa Cruz jest bardzo nietypowym miejscem, otoczonym pasmem wysokich gór i oceanem. Złą sławę zyskał po tragicznym wypadku, który miał miejsce na początku lat 70. XX wieku. Pas, mimo że został wydłużony, nadal uchodzi za jeden z bardziej niebezpiecznych. Nie zraża to jednak dwóch milionów turystów, którzy

każdego roku pojawiają się na Maderze.

Góry i doliny

Górzysty teren oferuje turystom wiele tras do wędrówek z widokiem na skaliste wybrzeże. Najwyższą górą jest tutaj sięgający ponad 1800 metrów Pico Ruivo (coś dla miłośników wspinaczki). Górskie trasy umożliwiają też podróż samochodem. Dlatego warto tutaj wypożyczyć auto. W okolicach stolicy wyspy, Funchal, znajduje się punkt widokowy Cabo Girao. Wznosząca się o blisko 600 metrów nad poziom morza skała jest jedną z najpopularniejszych atrakcji Madery. Jest to absolutny obowiązek każdego, kto zdecyduje się wybrać na wyspę, ale też gwarant

zapierających dech w piersiach widoków. Podobne widoki, chociaż nieporównywalnie więcej adrenaliny, zapewni nam wycieczka na jeden z najwyższych klifów w Europie. Zainstalowano tam platformę wykonaną w większości ze szkła, z której można podziwiać panoramę wzburzonych fal Atlantyku rozbijających się o skaliste wybrzeża. Madera może się dodatkowo pochwalić liczącym kilka milionów lat lasem wawrzynowym. Jest to największy tego typu las, zajmujący blisko 15 tysięcy hektarów. Pokrywa on całe zbocza gór i rozpościerające się pod nim doliny.

| | Malediwy turystyka W Laurissilva zachwycą nas widoki wiecznie zielonych drzew i traw oraz niesamowicie aromatyczny zapach. Miejsce zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Trzy wyspy

W skład archipelagu Madery wchodzą trzy wyspy – Madera, Ilhas Desertas oraz Porto Santo. Ilhas Desertas, jak można się domyślić z samej nazwy, nie jest miejscem sprzyjającym turystyce ani ludziom. Jest ona zupełnie niezamieszkana. Najwięcej uwagi warto poświęcić zatem Porto Santo. Porto Santo oddalone od Madery jest o zaledwie 40 kilometrów. Można tu dotrzeć zarówno samolotem, co nie zajmie nam więcej niż dwadzieścia minut lub promem. Wówczas należy liczyć się z dwugodzinną wycieczką. Nie znajdziemy jednak tutaj tak zapierających dech w piersiach widoków jak na Maderze, ale głównym wabikiem dla turystów jest ciągnąca się tu przez dziewięć kilometrów przepiękna, piaszczysta plaża. Przebywając na Maderze warto się wybrać t a m cho-

To warto wiedziec Ceny biletów samolotowych nie należą do najdroższych. Jeśli się postaramy, to znajdziemy je już w cenie 40 funtów w jedną stronę (za osobę). Portugalia nie jest krajem mniej bezpiecznym niż inne kraje UE. Podczas pobytu należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na bardzo częste kradzieże kieszonkowe. Średnia temperatura na Maderze w styczniu to 19 st. C (w dzień) i 13 (w nocy).

ciażby na jednodniową wycieczkę i słodkie lenistwo na miękkim piasku.

Stolica Ronaldo

Od 2013 roku Madera ma nową atrakcję turystyczną, która szybko stała się najchętniej odwiedzanym miejscem na wyspie. Otwarte zostało wówczas muzeum Cristiano Ronaldo. Można tam znaleźć 120 eksponatów z życia gwiazdy sportu zarówno tego prywatnego, jak i sportowego. Kolekcja na bieżąco jest powiększana, dlatego najwięksi fani wywodzącego się z Madery piłkarza regularnie tam powracają. Co można tam

zobaczyć? Najważniejsze indywidualne nagrody, które zdobył gwiazdor od samego początku kariery. Można tam podziwiać odznaczenia zdobyte jeszcze w lokalnym klubie – Andorinha, aż po te najsłynniejsze, jak Złota Piłka czy Europejski Złoty But. Muzeum mieści się w samym centrum stolicy Madery, czyli rodzinnego miasta Ronaldo. Koszt biletu dla osoby dorosłej to 5 euro. Dzieci, młodzież i studenci mogą poznać bliżej życie piłkarza zupełnie za darmo.

42 kuchnia

Pastitsio, czyli zapiekanka z mielonÄ… woÅ‚owinÄ…

SkÅ‚adniki:

t H NBLBSPOV X LT[UBÂ’DJF SVSFL t H TFSB PXD[FHP t Â’ZÇ‡LB NBTÂ’B t Â’ZÇ‡LB CVÂ’LJ UBSUFK t KBKLP Sos miÄ™sny: t Â’ZÇ‡LJ PMJXZ t DFCVMB t Â’PEZHB TFMFSB OBDJPXFHP t [Æ¤CLJ D[PTOLV t H NJFMPOFHP NJÆ¬TB XPÂ’PXFHP t NM D[FSXPOFHP XJOB t H QBTTBUZ QPNJEPSPXFK t Â’ZÇ‡LB LPODFOUSBUV QPNJEPSPXFHP t Â’ZÇ‡LB TVT[POFHP PSFHBOP t MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ t NM CVMJPOV Sos beszamelowy: t H NBTÂ’B t H NÆ¤LJ QT[FOOFK t NM NMFLB t Â’ZÇ‡FD[LJ UBSUFK HBÂ’LJ NVT[LBUPÂ’PXFK

Å‚osos SkÅ‚adniki:

SposÃ³b przygotowania:

Sos miÄ™sny: /B PMJXJF [FT[LMJÆ¥ QPLSPKPOÆ¤ X LPTUFD[LÆ¬ DFCVMÆ¬ ESPCOP QPTJFLBOZ D[PTOFL J TFMFSB OBDJPXFHP 1PETNBÇ‡BÆ¥ PL NJOVU %PEBÆ¥ NJÆ¬TP J EPLÂ’BEOJF KF PCTNBÇ‡ZÆ¥ PL NJO 8MBÆ¥ XJOP EPEBÆ¥ QBTTBUÆ¬ QPNJEPSPXÆ¤ QS[FDJFS QPNJ EPSPXZ PSFHBOP MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ J NM CVMJPOV %PQSBXJÆ¥ TPMÆ¤ J QJFQS[FN HPUPXBÆ¥ PL NJOVU NJFT[BKÆ¤D 6TVOÆ¤Æ¥ MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ .BLBSPO VHPUPXBÆ¥ [HPEOJF [ QS[FQJTFN OB PQBLPXBOJV Beszamel: 8 HBSOLV SP[UPQJÆ¥ NBTÂ’P EPEBÆ¥ NÆ¤LÆ¬ J NJFT[BKÆ¤D QPETNBÇ‡BÆ¥ QS[F[ PL NJOVUÆ¬ 4UPQOJPXP EPEBXBÆ¥ NMFLP KFEOPD[FÆ½OJF FOFSHJD[OJF NJFT[BKÆ¤D 1P EPEBOJV DBÂ’FHP NMFLB TPT [BHPUPXBÆ¥ (PUPXBÆ¥ CF[ QS[ZLSZDJB OB NBÂ’ZN PHOJV QS[F[ PL NJOVU DP DIXJMÆ¬ NJFT[BKÆ¤D %PQSBXJÆ¥ HBÂ’LÆ¤ NVT[LBUPÂ’PXÆ¤ TPMÆ¤ J QJFQS[FN 1JFLBSOJL OBHS[BÆ¥ EP TU $ 1S[FTUVE[POZ NBLBSPO XZNJFT[BÆ¥ [ TPTV CFT[BNFMPXFHP [ SP[US[FQBOZN KBKLJFN PSB[ QPÂ’PXÆ¤ TUBSUFHP TFSB 3FT[UÆ¬ TPTV US[ZNBÆ¥ OB NBÂ’ZN PHOJV 'PSNÆ¬ P XZNJBSBDI Y Y DN XZTNBSPXBÆ¥ Â’ZÇ‡LÆ¤ NBTÂ’B 8ZÂ’PÇ‡ZÆ¥ NBLBSPOV QPÂ’PXÆ¬ TPTV NJÆ¬TOFHP NBLBSPOV J QS[ZLSZÆ¥ SFT[UÆ¤ TPTV NJÆ¬TOFHP 8ZÂ’PÇ‡ZÆ¥ QP[PTUBÂ’Z NBLBSPO J TPT CFT[BNFMPXZ 3FT[UÆ¬ TFSB XZNJFT[BÆ¥ [ CVÂ’LÆ¤ UBSUÆ¤ J QPTZQBÆ¥ QP XJFS[DIV [BQJFLBOLJ 1JFD CF[ QS[ZLSZDJB QS[F[ NJOVU BÇ‡ XJFS[DI CÆ¬E[JF [SVNJFOJPOZ [B LXFTUJBTNBLV DPN

SkÅ‚adniki:

t H LSFXFUFL #MBDL 5JHFS PC SBOZDI PCHPUPXBOZDI NPHÆ¤ CZÆ¥ NSPÇ‡POF

t H D[BSOFHP NBLBSPOV CBSXJP OFHP TFQJÆ¤

t Â’ZÇ‡LB NBTÂ’B t Â’ZÇ‡LJ PMJXZ FYUSB WFSHJOF EP QPEBOJB

t [Æ¤CLJ D[PTOLV t LBXBÂ’FL PLPÂ’P QBQSZD[LJ DIJMJ t Â’ZÇ‡LJ QPTJFLBOFK OBULJ t D[Æ¤TULJ DZUSZOZ EP QPEBOJB

Czarny makaron z krewetkami SposÃ³b przygotowania:

,SFXFULJ SP[NSP[JÆ¥ EPLÂ’BEOJF PTVT[ZÆ¥ .BLBSPO VHPUPXBÆ¥ BM EFOUF X PTPMPOFK XPE[JF /B QBUFMOJ SP[UPQJÆ¥ NBTÂ’P [ Â’ZÇ‡LÆ¤ PMJXZ PSB[ [ QPLSPKPOZN OB DJFOLJF QMBTUFSLJ D[PTOLJFN 4NBÇ‡ZÆ¥ OB VNJBS LPXBOZN PHOJV QS[F[ PLPÂ’P NJO BÇ‡ D[PTOFL [NJÆ¬LOJF %PEBÆ¥ ESVHÆ¤ Â’ZÇ‡LÆ¬ PMJXZ XÂ’PÇ‡ZÆ¥ LSFXFULJ EPQSBXJÆ¥ TPMÆ¤ J QJFQS[FN %PEBÆ¥ QPTJFLBOÆ¤ QBQSZD[LÆ¬ DIJMJ CF[ QFTUFL J TNBÇ‡ZÆ¥ QS[F[ PLPÂ’P QÃ˜Â’ NJOVUZ 1S[FXSÃ˜DJÆ¥ LSFXFULJ OB ESVHÆ¤ TUSPOÆ¬ J TNBÇ‡ZÆ¥ QS[F[ LPMFKOF QÃ˜Â’ NJOVUZ %PEBÆ¥ OBULÆ¬ QJFUSVT[LJ J XZNJFT[BÆ¥ %PEBÆ¥ PEDFE[POZ NBLBSPO J XZNJFT[BÆ¥ QPMBÆ¥ EPEBULPXÆ¤ PMJXÆ¤ FYUSB WFSHJOF 1PEBXBÆ¥ [ D[Æ¤TULBNJ DZUSZOZ [B LXFTUJBTNBLV DPN

3 lutego 2017

Ma z wÄ™d t H NBLBSPOV t H XÆ¬E[POFHP Â’PTPTJB t NM Æ½NJFUBOLJ QSPD

t NM NMFLB t [Æ¤CFL D[PTOLV t MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ t TÃ˜M J QJFQS[ t ESPCOP QPTJFLBOZ T[D[ZQJP SFL MVC QJFUSVT[LB

Cannelloni ze szpinakiem SkÅ‚adniki:

t SVSLJ DBOOFMMPOJ T[UVLJ t MJÆ½DJF T[QJOBLV MVC NSPÇ‡POFHP H

t TFSFL SJDPUUB H t [Æ¤CLJ D[PTOLV t TFS DIFEEBS t QS[ZQSBXZ TÃ˜M QJFQS[ NJFMPOB HBÂ’LB NVT[LBUPÂ’PXB t CFT[BNFM SkÅ‚adniki na sos beszamel: t Â’ZÇ‡LJ NBTÂ’B t Â’ZÇ‡LJ NÆ¤LJ t QÃ˜Â’ MJUSB NMFLB t NJFMPOB HBÂ’LB NVT[LBUPÂ’PXB t TÃ˜M t QJFQS[ t Â’ZÇ‡FD[LJ TPLV [ DZUSZOZ

| kuchnia 43

akaron dzonym

siem

SposÃ³b przygotowania:

.BLBSPO VHPUPXBÆ¥ XFEÂ’VH PQJTV OB PQB LPXBOJV OBTUÆ¬QOJF PEDFE[JÆ¥ Æ–NJFUBOLÆ¬ PSB[ NMFLP QS[FMBÆ¥ EP HBSOVT[LB EPEBÆ¥ [Æ¤CFL D[PTOLV J MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ (PUPXBÆ¥ QS[F[ PLPÂ’P NJOVU BÇ‡ QÂ’ZO MFLLP [HÆ¬TU OJFKF 1P UZN D[BTJF XZKÆ¤Æ¥ MJÆ½Æ¥ MBVSPXZ J [Æ¤ CFL D[PTOLV OBTUÆ¬QOJF EPEBÆ¥ QPLSPKPOFHP Â’PTPTJB EPQSBXJÆ¥ EP TNBLV Æ½XJFÇ‡P NJFMP OZN D[BSOZN QJFQS[FN J FXFOUVBMOJF TPMÆ¤ VXBHB CP Â’PTPÆ½ KFTU EPÆ½Æ¥ TÂ’POZ %P TPTV EPEBÆ¥ NBLBSPO J TUBSBOOJF XZNJFT[BÆ¥ .BLBSPO QS[FÂ’PÇ‡ZÆ¥ OB UBMFS[F VEFLPSPXBÆ¥ ESPCOP QPTJFLBOZN T[D[ZQJPSLJFN J Æ½XJF Ç‡P NJFMPOZN D[BSOZN QJFQS[FN [B OBKTNBD[OJFKT[F QM

SposÃ³b przygotowania:

#FT[BNFM %P HBSOLB EPEBKFNZ NBTÂ’P PSB[ NÆ¤LÆ¬ J XMFXBNZ USPDIÆ¬ NMFLB .JFT[BNZ TLÂ’BEOJLJ OB HÂ’BELÆ¤ NBTÆ¬ BCZ QP[CZÆ¥ TJÆ¬ HSVEFL 8MFXBNZ SFT[UÆ¬ NMFLB J HPUVKFNZ DBÂ’Z D[BT NJFT[BKÆ¤D BÇ‡ TPT [HÆ¬TUOJFKF B LPOTZTUFODKÆ¤ QS[ZQPNJ OBÆ¥ CÆ¬E[JF Æ½NJFUBOÆ¬ %PQSBXJBNZ HBÂ’LÆ¤ NVT[LBUPÂ’PXÆ¤ TPMÆ¤ QJFQS[FN J EPEBKF NZ TPL [ DZUSZOZ %P ESVHJFHP HBSOLB XTZQVKFNZ NSPÇ‡POZ T[QJOBL J EPQSPXB E[BNZ EP PEQBSPXBOJB XPEZ /BTUÆ¬QOJF EPMFXBNZ Â’ZÇ‡LJ PMJXZ J EPTZQVKFNZ QPLSPKPOZ D[PTOFL 0ETUBXJBNZ [ PHOJB J EPS[VDBNZ SJDPUUÆ¬ NJFT[BNZ J EPQSB XJBNZ /B EOP Ç‡BSPPEQPSOFHP OBD[ZOJB XMFXBNZ TPTV CFT[BNFM B OBTUÆ¬QOJF OBE[JFXBNZ DBOOFMMPOJ J VLÂ’BEBNZ KFEOP QS[Z ESVHJN /B LPOJFD QPMFXBNZ QP[P TUBÂ’ZN TPTFN B OBTUÆ¬QOJF Æ½DJFSBNZ TFS DIFEEBS QS[ZLSZXBKÆ¤D DBÂ’LPXJDJF SVSLJ ;BQJFLBNZ X QJFLBSOJLV OBHS[BOZN EP TU $ QS[F[ NJOVU [B OJF[MBCBCLB QM

Spaghetti z maÅ‚Å¼ami SkÅ‚adniki:

t H NBLBSPOV TQBHIFUUJ t Â’ZÇ‡FL PMJXZ [ PMJXFL t NM CJBÂ’FHP XJOB t [Æ¤CLJ D[PTOLV QPLSPKPOF X QMBTUFSLJ t Â’ZÇ‡LJ OBULJ QJFUSVT[LJ QPTJFLBOF t H NBÂ’Ç‡Z X TLPSVQLBDI

SposÃ³b przygotowania:

.BLBSPO VHPUPXBÆ¥ X PTPMPOFK XPE[JF [HPEOJF [ JOTUSVLDKÆ¤ OB PQBLPXBOJV ,JFEZ TJÆ¬ VHPUVKF PEDFE[JÆ¥ 8 UZN D[BTJF OB EVÇ‡FK QBUFMOJ SP[HS[BÆ¥ PMJXÆ¬ QPETNBÇ‡ZÆ¥ D[PTOFL PL NJOVUÆ¬ XMBÆ¥ XJOP OBTUÆ¬QOJF EPEBÆ¥ QPÂ’PXÆ¬ OBULJ J NBÂ’Ç‡F .JFT[BÆ¥ FOFSHJD[OJF ,JFEZ NBÂ’Ç‡F TJÆ¬ PUXPS[Æ¤ QP KBLJDIÆ½ NJOV UBDI EPLÂ’BEOJF XZNJFT[BÆ¥ KF [ TPTFN EPEBÆ¥ VHPUPXBOZ NBLBSPO J XZNJF T[BÆ¥ 5S[ZNBÆ¥ OB PHOJV KFT[D[F PL NJOVUÆ¬ 1PTZQBÆ¥ OBULÆ¤ J QPEBXBÆ¥

[B XIJUFQMBUF DPN

44 kuchnia

Klasyczna

Carbonara Spaghetti

z miÄ™sem mielonym i pomidorami

SkĹ‚adniki:

t PL H NBLBSPOV spaghetti t EBH mielonej wieprzowiny t DFCVMB t D[FSXPOB QBQSZLB t EVÇ‡F QPNJEPSZ t Â’ZÇ‡LJ LVLVSZE[Z konserwowej

t Â’ZÇ‡FL EPNPXFHP LFUDIVpu z cukinii (moĹźna dodaÄ‡ koncentrat) t T[LMBOLJ XPEZ t PMJXB EP TNBÇ‡FOJB t TĂ˜M t QJFQS[ t QBQSZLB TÂ’PELB J PTUSB t EFLPSBDKB QPNJEPSLJ LPLtajlowe i ostre papryczki)

SposĂłb przygotowania:

Makaron ugotowaÄ‡ (al dente) w osolonej wodzie. OdcedziÄ‡. CebulÄ™, paprykÄ™ i pomidory pokroiÄ‡ w kostkÄ™ i podsmaĹźyÄ‡ na oliwie, posoliÄ‡. MiÄ™so mielone rĂłwnieĹź podsmaĹźyÄ‡ i dodaÄ‡ do podsmaĹźonych warzyw. DoprawiÄ‡ solÄ…, pieprzem oraz paprykami. Kolejno dodaÄ‡ ketchup z cukinii oraz trochÄ™ wody, zagotowaÄ‡. Na koĹ„cu dodaÄ‡ kukurydzÄ™. Przygotowany sos miÄ™sny nakĹ‚adaÄ‡ na makaron. (za: gotujmy.pl)

3 lutego 2017

Zapiekanka makaronowa z boczkiem i pieczarkami

SkĹ‚adniki:

t H CPD[LV XĆŹE[POFHP NPÇ‡MJwie chudego) t QPS t H QJFD[BSFL t DFCVMB t Â’ZÇ‡LB NBTÂ’B t H NBLBSPOV GBSGBMMF t NBÂ’B Ć˝NJFUBOB t KBKLB t H TFSB Ç‡Ă˜Â’UFHP TUBSUFHP OB tartce t TĂ˜M EP TNBLV t QJFQS[ EP TNBLV

| kuchnia 45 SkĹ‚adniki:

t KBKLB t H CPD[LV XĆŹE[POFHP lub suszonego â€“ pancetty) t H NBLBSPOV TQBHIFUUJ t [Ć¤CLJ D[PTOLV t Â’ZÇ‡LJ ESPCOP QPTJFLBOFK natki pietruszki t H TFSB 1FDPSJOP 1BSNFzanu lub Grana Padano) t TĂ˜M t NJFMPOZ D[BSOZ QJFQS[

SposĂłb przygotowania:

Makaron ugotowaÄ‡ (al dente) w osolonej wodzie. Jajka sparzyÄ‡ wrzÄ…tkiem, wbiÄ‡ do gĹ‚Ä™bokiego talerza, doprawiÄ‡ solÄ… i roztrzepaÄ‡ widelcem. Na patelniÄ™ wĹ‚oĹźyÄ‡ pokrojony w kosteczkÄ™ boczek i podsmaĹźyÄ‡ na maĹ‚ym ogniu przez kilka minut, aĹź siÄ™ lekko zrumieni. DodaÄ‡ starty czosnek oraz posiekanÄ… natkÄ™ pietruszki i smaĹźyÄ‡ KFT[D[F QS[F[ LJMLBOBĆ˝DJF TFLVOE TrzymajÄ…c patelniÄ™ na maĹ‚ym ogniu dodaÄ‡ makaron i wymieszaÄ‡. OdstawiÄ‡ z ognia, dodaÄ‡ poĹ‚owÄ™ TFSB J EPQSBXJĆĽ Ć˝XJFÇ‡P [NJFMPOZN pieprzem. Makaron polaÄ‡ roztrzepanymi jajkami i wymieszaÄ‡. +BKLB OJF NPHĆ¤ DBÂ’LPXJDJF TJĆŹ Ć˝DJĆ¤ĆĽ majÄ… utworzyÄ‡ kremowy sos i tylko trochÄ™ zgÄ™stnieÄ‡ od gorÄ…cego makaronu. WyĹ‚oĹźyÄ‡ na talerze i posypaÄ‡ pozostaĹ‚ym serem.

Fettucine

z krewetkami i pomidorkami koktajlowymi SkĹ‚adniki:

t PL H NBLBSPOV GFUUVDDJOF t H NBÂ’ZDI LSFXFUFL t QVT[LB QPLSPKPOZDI QPNJEPSĂ˜X t QPNJEPSLJ LPLUBKMPXF D[FSXPOF J Ç‡Ă˜Â’UF t Â’ZÇ‡LB NBTÂ’B t [Ć¤CLJ D[PTOLV t [JPÂ’B QSPXBOTBMTLJF t TĂ˜M J QJFQS[

SposĂłb przygotowania:

,SFXFULJ QPETNBÇ‡BNZ OB NBĆ˝MF [ EPEBULJFN QPkrojonego czosnku. NastÄ™pnie dodajemy pomidory z puszki. Wszystko dobrze solimy i przyprawiamy zioĹ‚ami prowansalskimi. Gdy sok z pomidorĂłw nieco odparuje QS[FTVXBNZ TPT OB KFEOĆ¤ TUSPOĆŹ QBUFMOJ B OB QVTUĆ¤ D[ĆŹĆ˝ĆĽ kĹ‚adziemy pokrojone na pĂłĹ‚ pomidorki koktajlowe i przyprawiamy KF TPMĆ¤ QJFQS[FN J [JPÂ’BNJ /JF TNBÇ‡ZNZ JDI EÂ’VÇ‡FK OJÇ‡ NJOVUZ CZ OJF byĹ‚y za miÄ™kkie. Fettuccine gotujemy zgodnie z wskazĂłwkami na opakowaniu. Makaron polewamy sosem i dodajemy pomidorki koktajlowe. [B GVMMPGUBTUF DPN

(za: kwestiasmaku.com)

SposĂłb przygotowania:

WÄ™dzony boczek kroimy w drobne kosteczki i podsmaĹźamy na patelni, przekĹ‚adamy do naczynia zostawiajÄ…c tĹ‚uszcz. Na tej samej patelni podsmaĹźamy posiekany w piĂłrka por, do zeszklenia i przekĹ‚adamy go do naczynia z boczkiem. PokrojonÄ… cebulÄ™ dodajemy do rondelka z roztopionym masĹ‚em i czekamy, aĹź siÄ™ zeszkli, dodajemy pokrojone wraz z ogonkami pieczarki. Pieczarki doprawiamy pieprzem, solÄ… i dusimy do momentu odparowania wody. PrzekĹ‚adamy je do miski z boczkiem oraz porem. Piekarnik rozgrzewamy EP TUPQOJ %P NJTLJ EPEBKFNZ KBKLB Ć˝NJFUBOĆŹ J TUBSUZ Ç‡Ă˜Â’UZ TFS doprawiamy do smaku i mieszamy. 1S[FLÂ’BEBNZ DBÂ’PĆ˝ĆĽ EP OBD[ZOJB Ĺźaroodpornego z pokrywÄ…. ZapiekankÄ™ wstawiamy do piekarnika na NJO 1P UZN D[BTJF [EFKNVKFNZ QPLSZXĆŹ J [BQJFLBNZ DBÂ’PĆ˝ĆĽ PL minut. (za: targsmaku.pl)

Spaghetti ze szpinakiem i pesto

SkĹ‚adniki:

t H NBLBSPOV t H T[QJOBLV t Â’ZÇ‡LJ QFTUP [ OBULJ QJFUSVT[LJ (lub tradycyjnego, z bazylii) t H TUBSUFHP TFSB UZQV QBSNF[BO t PMJXB [ PMJXFL FYUSB WFSHJOF

SposĂłb przygotowania:

Szpinak pĹ‚uczemy, odcinamy Ĺ‚odyĹźki i gotuKFNZ OB QBS[F NJOVU QS[FMFXBNZ [JNOĆ¤ XPEĆ¤ 8 HBSOLV [ EVÇ‡Ć¤ JMPĆ˝DJĆ¤ QPTPMPOFK wody gotujemy makaron, wedĹ‚ug przepisu producenta. Gdy jest juĹź al dente â€“ odcedzamy, zostawiajÄ…c parÄ™ Ĺ‚yĹźek wody, w ktĂłrej siÄ™ gotowaĹ‚. W misce mieszamy makaron, pesto, szpinak i trochÄ™ wody z makaronu, gdyby byĹ‚ za suchy. Skrapiamy oliwÄ…, posypujemy startym serem i od razu podajemy. (za: mojegotowanie.pl)

stylowy goniec |

Adwokat Magdalena Korol specjalizuje się w dziedzinie prawa mody. Doradza przedsiębiorcom działającym w branży odzieżowej. Z nami rozmawia o Instytucie Prawa Mody oraz skandalach w branży, które poruszyły adwokatów na całym świecie w ubiegłym roku. Rozmawia: Natalia Ros.

O prawie

prawie wcale Jak zaczęła się twoja przygoda z prawem w branży mody? – Jako prawnik z kilkuletnim stażem w korporacji szukałam pomysłu na siebie i swoją specjalizację. Zastanawiałam się, co mogłabym i też co chciałabym robić. Praca pochłania zdecydowaną część naszego życia, dlatego też bardzo chciałam robić coś ciekawego i dającego szansę na rozwój, a przede wszystkim na możliwość pracy z każdego miejsca świata, niekoniecznie zza biurka. Wówczas ogromnie zainspirowała mnie Susan Scafidi – prawniczka i prekursorka Fashion Law i jej Fashion Law Institute w Nowym Jorku. Pomyślałam wtedy – dlaczego nie miałabym zająć się prawem mody w Polsce? Inspiracja była tak duża, że postanowiłam zbudować swoją kancelarię w oparciu o prawo mody, aby następnie zająć się obsługą prawną całej branży kreatywnej. Czy to bardzo wyspecjalizowana dziedzina prawa w Polsce? – Prawo mody to prawo dedykowane konkretnej branży. Branży mody. Nie jest to osobna dziedzina prawa, ale prawo dostosowane do potrzeb rynku. Branża mody jest bardzo zróżnicowana. Funkcjonuje w niej wielu uczestników: przedsiębiorcy odzieżowi, projektanci, fotografowie, modele, agencje, zarówno modelingowe, jak i reklamowe czy marketingowe oraz startupy. Regulacje dotyczące tej branży muszą uwzględniać jej specyfikę. Staram się patrzeć na branżę i swoją pracę w sposób kompleksowy. Często porównuję ją do orkiestry, w której, żeby wszystko grało, koniecznie muszą współgrać ze sobą wszystkie instrumenty i to najlepiej od samego początku, tj. od założenia i prowadzenia działalności we właściwej for3 lutego 2017

mie, poprzez specjalistyczne umowy, na dobrze poprowadzonym procesie sądowym kończąc. To „dobre granie” właśnie staram się zapewnić branży razem ze swoim zespołem. Czym jest i na czym polega założony przez ciebie Instytut Prawa Mody? – Instytut Prawa Mody powstał jesienią 2016 roku. To fundacja, która pełni funkcję pośrednika między osobami z branży kreatywnej a prawem i biznesem. Pomysł na stworzenie Instytutu Prawa Mody powstał z obserwacji rynku i chęci wsparcia prawnego i biznesowego branży kreatywnej, przede wszystkim branży mody. Razem z moim zespołem zdaliśmy sobie sprawę, że na polskim rynku brakuje instytucji, która non profit wspiera branżę – od edukacji począwszy na networkingu kończąc. To dało nam impuls do tego, aby obok kancelarii stworzyć profesjonalny podmiot i wykorzystać zbudowany już zespół zorientowany na branżę mody, jak również zaprosić do współpracy ekspertów w swoich dziedzinach, których rolą będzie przekazanie innym swojej eksperckiej wiedzy i doświadczenia. Jak wygląda kondycja prawa mody w Polsce? – Prawo mody rozwija się powoli, ale konsekwentnie. Co ważne, wzrasta również świadomość prawna samej branży, co nas bardzo cieszy, a w czym mamy swój mały udział jako Kancelaria i Instytut. Oprócz obsługi prawnej i prowadzenia szkoleń, zajmujemy się także networkingiem i mentoringiem dedykowanym branży fashion. Jakie były największe skandale w branży mody w ubiegłym roku?

Prawo mody rozwĳa się powoli, ale konsekwentnie. (...) Skandale wybuchają dość często.

MAGDALENA KOROL – Skandale wybuchają dość często i mają różne podłoże. Dotyczą one kwestii estetycznych czy moralnych, takich jak zbyt chuda modelka w kampanii Gucci Cruise 2016, czy też sesja modowa Rubena Domingueza (modowego blogera z Hiszpanii) w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Te, które interesują nas z zawodowego punktu widzenia to związane z naruszeniem nie tylko norm moralnych czy estetycznych, ale również prawnych. Są to wszelkiego rodzaju naruszenia praw autorskich, czy też praw do wizerunku, których dopuszczają się duże sieciówki, czy też zarzuty o dyskryminację rasową, z którymi musiała zmierzyć się marka GAP w związku z reklamą wiosennej kolekcji dziecięcej w 2016. Szereg spraw dotyczy także zbyt daleko idących inspiracji poszczególnych projektantów, co rodzi zarzuty o plagiat. Z mojej perspektywy jako adwokata, w każdym sporze oprócz tego, żeby zakończyć go po myśli klienta, istotne jest także rozstrzygnięcie, które kończy zaistnia-

ły spór, albowiem to właśnie kształtuje praktykę w sprawach, sprzyja wzrostowi świadomości branży i tym samym jej rozwojowi. Co jest największym wyzwaniem w tym zawodzie? – Zrozumienie branży, dla której się pracuje i jej problemów. Bez tego nie ma szans na udaną współpracę. Wyzwaniem jest bycie prawnikiem, który wsłuchuje się w potrzeby swojego klienta, potrafi odpowiednio się z nim komunikować i zareagować na problem, z którym klient przychodzi. Wyzwaniem jest też zbudować relację, która sprawi, że klient, który do nas przyjdzie zaufa nam, powierzy sprawę, a także zwiąże się z nami współpracą i poleci innym.

Czekamy na Twój komentarz

48 motoryzacja

Odświeżony

Maserati Ghibli Maserati Ghibli jest dostępne na rynku od czterech lat, ale dopiero teraz producent zdecydował się na lifting najtańszego modelu w gamie. Pod maską podstawowej wersji czterodrzwiowego sedana pracuje jednostka V6 twin-turbo o pojemności trzech litrów. Najnowsze wydanie tego silnika rozwija 350 KM (o 20 KM więcej w stosunku do poprzedniej wersji), generując do tego 500 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Dzięki tym zmianom zwiększyła się prędkość maksymalna do 267 km/h. (za: moto.pl)

FORD ujawnił dane techniczne modelu GT 3 lutego 2017

Supersamochód Forda, czyli model GT robi niemałe zamieszanie od momentu oficjalnej premiery. Producent od razu podzielił się informacjami na temat jednostki napędowej, aczkolwiek nie ujawnił mocy oraz osiągów. Teraz wszystko jest już jasne. Ford GT generuje 647 koni mechanicznych przy 6.250 obrotach na minutę. Moment obrotowy to aż 745 Nm dostępnych przy 5 900 obr./min. Moc na koła przekazywana jest za pomocą 7-biegowej przekładni automatycznej Getrag 7DCL750. Przy wadze auta wynoszącej zaledwie 1.385 kg (zredukowanej między innymi dzięki karbonowym felgom ważącym 0,9 kilograma od sztuki) o osiągi nie trzeba się martwić – prędkość maksymalna to 347 km/h. (za: autogaleria.pl)

| motoryzacja 49

Arrinera Hussarya GT Rusza sprzedaż

Arrinera Hussarya GT to pierwszy polski supersamochód. Właśnie ruszyła sprzedaż sportowej wersji GT. O otrzymaniu pierwszej zaliczki na bolid wyścigowy poinformowała Arrinera Racing Limited – spółka zależna od Arrinera S.A. Jej wysokość to 53.897 funtów, a przyszły nabywca pozostał anonimowy. Hussarya jest napędzana silnikiem LS7 V8 rozwijającym w zależności od ustawień od 420 KM do 650 KM. Jednostka współpracuje z sześciobiegową, sekwencyjną przekładnią wyścigową Hewlan. (za: motofakty.pl)

Kia Stinger z dieslem pod maską

Najbardziej ekscytujący model Kii dostanie w Europie... pragmatyczną jednostkę napędową. Chodzi o diesla 2.2 CRDi, rozwijającego 200 KM i 440 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Nie jest to mało, ale dość skromnie jak na auto o sportowym zacięciu i napędzie na tylne koła. Osiągi w tej wersji są wystarczające (sprint do 100 km/h w 8,5 s.), ale można by oczekiwać, że Kia opracuje dla wysokoprężnego Stingera jakąś mocniejszą jednostkę albo przynajmniej wyciśnie nieco więcej koni mechanicznych z już istniejącego silnika. (za: magazynauto.interia.pl)

50 sport Za reprezentantami Polski kolejny ligowy weekend. Powody do zadowolenia mogą mieć Bartosz Bereszyński i Karol Linetty, których Sampdoria pokonała Romę.

Tak grali Polacy, tak grali w całej Europie sobotę na murawie pojawiło się pięciu biało-czerwonych. Tylko dwóch mogło jednak cieszyć się ze zwycięstwa. Robert Lewandowski rozegrał całe spotkanie przeciwko Werderowi Brema, a Bayern wygrał 2:1. Dzięki temu utrzymał pozycję lidera Bundesligi. Trzy punkty powędrowały także na konto Girondins Bordeaux. Drużyna Igora Lewczuka wygrała z AS Nancy 2:0, a Polak strzegł barw „Żyrondystów” od pierwszej do ostatniej minuty. Na boisko wyszli też Jakub Błaszczykowski, Paweł Wszołek i Kamil Grosicki. Maciej Rybus znalazł się poza kadrą na mecz z FC Nantes. Dużo bardziej emocjonująca była niedziela. Powody do zadowolenia może mieć Bartosz Bereszyński. Defensor Sampdorii dostąpił zaszczytu debiutu w Serie A, wychodząc na boisko w podstawowym składzie swojego zespołu na mecz z Romą. Zespół z Genui stał się sprawcą niespodzianki, pokonując faworyzowanych rzymian 3:2. Dla Sampdorii było to niezwykle ważne zwycięstwo – przełamało bowiem długą serię meczów bez wygranej. Romy przed porażką nie ustrzegł Wojciech Szczęsny, który jednak nie może mieć sobie nic do zarzucenia przy stracie żadnej z bramek. Gorzej weekend wspominać będą Łukasz Skorupski i Łukasz Piszczek. Empoli ze „Skorupem” w składzie uległo Crotone aż 1:4, a Borussia Dortmund zaledwie zremisowała na wyjeździe z 1. FSV Mainz 1:1. Kolejnej bramki do swojego konta mimo rozegrania pełnych 90 minut nie dopisał Łukasz Teodorczyk – Anderlecht bezbramkowo zremisował ze Standardem Liege. Dość niespodziewanie punkty w meczu z Palermo straciło SSC Napoli. Drużyna Maurizio Sarriego przez godzinę przegrywała z zespołem Thiago Cionka (który cały mecz obejrzał z ławki rezerwowych), ale w końcu do

3 lutego 2017

wyrównania doprowadził Dries Mertens. Miał w tym swój udział wprowadzony po przerwie Piotr Zieliński. To właśnie Polak dograł do Mertensa, a ten, przy sporej „pomocy” bramkarza Palermo, skierował piłkę do siatki. Spotkanie w Neapolu zakończyło się więc remisem 1:1. We Francji hit na szczycie Ligue 1 nie zawiódł – AS Monaco wywalczyło bardzo cenny remis. W Paryżu drużyna Kamila Glika długo utrzymywała wynik 0:0 z Paris Saint-Germain, jednak w 87. minucie bramkę dla gospodarzy zdobył z rzutu karnego Edinson Cavani. Gdy wydawało się, że PSG odniesie niezwykle istotne zwycięstwo, w doliczonym czasie gry dramaturgii dopełnił Bernardo Silva i starcie zakończyło się remisem 1:1. Kamil Glik rozegrał pełne 90 minut i pokazał się z doskonałej strony, będąc jednym z najsilniejszych punktów swojej drużyny. (KP, za: laczynaspilka.pl)

Weekendowe mecze z udziałem reprezentantów Polski: Sobota, 28.01 Jakub Błaszczykowski (VfL Wolfsburg) – od 72. minuty w meczu z Augsburgiem (1:2) Robert Lewandowski (Bayern Monachium) – 90 minut w meczu z Werderem Brema (2:1) Paweł Wszołek (Queens Park Rangers) – 90 minut w meczu z Burton Albion (1:2) Maciej Rybus (Olympique Lyon) – poza kadrą na mecz z OSC Lille Kamil Grosicki (Stade Rennes) – 90 minut w meczu z FC Nantes (1:1) Igor Lewczuk (Girondins Bordeaux) – 90 minut w meczu z AS Nancy (2:0)

Niedziela, 29.01 Bartosz Bereszyński (UC Sampdoria) – 90 minut w meczu z AS Roma (3:2) Karol Linetty (UC Sampdoria) – od 62. minuty w meczu z AS Roma (3:2) Łukasz Skorupski (Empoli) – 90 minut w meczu z FC Crotone (1:4) Wojciech Szczęsny (AS Roma) – 90 minut w meczu z Sampdorią (2:3) Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund) – 90 minut w meczu z 1. FSV Mainz (1:1) Łukasz Teodorczyk (RSC Anderlecht) – 90 minut w meczu ze Standardem Liege (0:0) Thiago Cionek (Palermo) – cały mecz z SSC Napoli (1:1) na ławce rezerwowych Piotr Zieliński (SSC Napoli) – od 54. minuty meczu z Palermo (1:1) i asysta Kamil Glik (AS Monaco) – 90 minut w meczu z Paris Saint-Germain (1:1) Grzegorz Krychowiak (Paris Saint-Germain) – poza kadrą na mecz z AS Monaco

| sport 51 Ligue 1 (Francja)

Bundesliga (Niemcy)

Serie A (Włochy)

Primera Division (Hiszpania)

22. kolejka Ligue 1: Olympique Marsylia – Montpellier HSC 5:1 (1:0 – Bafetimbi Gomis 4’, 2:0 – Bafetimbi Gomis 19’, 3:0 – Jorge Rolando 38’, 3:1 – Ryad Boudebouz 49’, 4:1 – Bafetimbi Gomis 77’, 5:1 – Florian Thauvin (k.) 80’), Olympique Lyon – Lille OSC 1:2 (0:1 – Yassine Benzia 38’, 0:2 – Yassine Benzia (k.) 80’, 1:2 – Alexandre Lacazette (k.) 86’), Angers SCO – FC Metz 2:1 (1:0 – Flavien Tait 25’, 1:1 – Ismael Traore (sam.) 33’, 2:1 – Nicolas Pepe 36’), SC Bastia – SM Caen 1:1 (1:0 – Allan Saint–Maximin 26’, 1:1 – Ronny Rodelin (k.) 45’), FC Lorient – Dijon FCO 2:3 (0:1 – Lois Diony 10’, 1:1 – Sylvain Marveaux 51’, 2:1 – Majeed Waris (k.) 60’, 2:2 – Jordan Loties 70’, 2:3 – Pier Lees–Melou 90+2’), AS Nancy Lorraine – Girondins Bordeaux 0:2 (0:1 – Joeffrey Cuffaut (sam.) 67’, 0:2 – Malcom 88’), Stade Rennes – FC Nantes 1:1 (0:1 – Jules Iloki 45’, 1:1 – Joris Gnagnon 87’), OGC Nice – EA Guingamp 3:1 (1:0 – Alassane Plea 11’, 2:0 – Jean Michael Seri 38’, 2:1 – Jimmy Briand 63’, 3:1 – Mario Balotelli 87’, Toulouse FC – AS Saint –Etienne 0:3 (0:1 – Nolan Roux (k.) 9’, 0:2 – Kevin Monnet–Paquet 55’, 0:3 – Nolan Roux (k.) 67’), Paris Saint –Germain – AS Monaco 1:1 (1:0 – Edinson Cavani (k.) 81’, 1:1 – Bernardo Silva 90+2’).

18. kolejka Bundesligi: 27.01 Schalke 04 Gelsenkirchen – Eintracht Frankfurt 0:1 (0:1 – Alexander Meier 33’), 28.01 Werder Brema – Bayern Monachium 1:2 (0:1 – Arjen Robben 30’, 0:2 – David Alaba 45+1’, 1:2 – Max Kruse 53’), 28.01 SV Darmstadt 98 – 1.FC Koeln 1:6 (0:1 – Aytac Sulu (sam.) 32’, 0:2 – Yuya Osako 37’, 0:3 – Anthony Modeste 42’, 1:3 – Sidney Sam (k.) 66’, 1:4 – Yuya Osako 72’, 1:5 – Milos Jojic 85’, 1:6 – Artjoms Rudnevs 89’), 28.01 FC Ingolstadt 04 – Hamburger SV 3:1 (1:0 – Pascal Gross 14’, 2:0 – Markus Suttner 23’, 3:0 – Almog Cohen (k.) 47’, 3:1 – Gotoku Sakai 63’), 28.01 VfL Wolfsburg – FC Augsburg 1:2 (1:0 – Mario Gomez 4’, 1:1 – Halil Altintop 25’, 1:2 – Dominik Kohr 70’), 28.01 RB Lipsk – TSG 1899 Hoffenheim 2:1 (0:1 – Nadiem Amiri 18’, 1:1 – Timo Werner 38’, 2:1 – Marcel Sabitzer 77’), 28.01 Bayer Leverkusen – Borussia M’gladbach 2:3 (1:0 – Tah 31’, 2:0 – Hernandez 34’, 2:1 – Stindl 52’, 2:2 – Stindl 58’, 2:3 – Raffael 71’), 29.01 SC Freiburg – Hertha Berlin 2:1 (1:0 – Janik Haberer 39’, 2:0 – Nils Petersen 87’, 2:1 – Julian Schieber 88’), 29.01 1.FSV Mainz – Borussia Dortmund 1:1 (0:1 – Marco Reus 3’, 1:1 – Danny Latza 83’).

22. kolejka Serie A: 28.01 Lazio Rzym – Chievo Werona 0:1 (0:1 – Roberto Inglese 90’), 28.01 Inter Mediolan – Pescara Calcio 3:0 (1:0 – Danilo D’Ambrosio 23’, 2:0 – Joao Mario 43’, 3:0 – Eder 73’), 29.01 Torino FC – Atalanta Bergamo 1:1 (1:0 – Iago Falque 16’, 1:1 – Andrea Petagna 66’), 29.01 Cagliari Calcio – Bologna FC 1:1 (0:1 – Gonzalo Higuain 9’, 0:2 – Sami Khedira 25’), 29.01 FC Crotone – Empoli FC 4:1 (1:0 – Adrian Stoian 24’, 1:1 – Lewan Mczedlidze 39’, 2:1 – Diego Falcinelli 56’, 3:1 – Diego Falcinelli 90’, 4:1 – Diego Falcinelli 90’), 29.01 ACF Fiorentina – Genoa CFC 3:3 (1:0 – Josip Ilicić 18’, 2:0 – Federico Chiesa 50’, 2:1 – Giovanni Simeone 57’, 2:2 – Oscar Hiljemark 60’, 3:2 – Nikola Kalinić 62’, 3:3 – Giovanni Simeone (k.) 86’), 29.01 US Sassuolo – Juventus Turyn 0:2 (0:1 – Gonzalo Higuain 9’, 0:2 – Sami Khedira 25’), 29.01 Udinese Calcio – AC Milan 2:1 (0:1 – Giacomo Bonaventura 8’, 1:1 – Cyril Thereau 31’, 2:1 – Rodrigo de Paul 73’), 29.01 Sampdoria Genua – AS Roma 3:2 (0:1 – Bruno Peres 5’, 1:1 – Dennis Praet 21’, 1:2 – Edin Dzeko 66’, 2:2 – Patrick Schick 71’, 3:2 – Luis Muriel 73’), 29.01 SSC Napoli – US Palermo 1:1 (0:1 – Ilija Nestorovski 6’, 1:1 – Dries Mertens 66’).

20. kolejka Primera Division: 27.01 Osasuna Pampeluna – Malaga CF 1:1 (1:0 – Goran Causić 76’, 1:1 – Camacho 79’), 28.01 Villarreal CF – Granada CF 2:0 (1:0 – Bruno Soriano 42’, 2:0 – Alvaro Gonzalez 73’), 28.01 Deportivo Alaves – Atletico Madryt 0:0, 28.01 SD Eibar – Deportivo La Coruna 3:1 (1:0 – Adrian Gonzalez 4’, 2:0 – Sergi Enrich 15’, 2:1 – Emre Colak 19’, 3:1 – Florian Lejeune 72’), 28.01 CD Leganes – Celta Vigo 0:2 (0:1 – Alvaro Lemos 32’, 0:2 – John Guidetti (k.) 66’), 29.01 Real Betis – FC Barcelona 1:1 (1:0 – Alex Alegria 75’, 1:1 – Luis Suarez 90’), 29.01 Espanyol Barcelona – Sevilla FC 3:1 (1:0 – Jose Antonio Reyes (k.) 4’, 1:1 – Stevan Jovetić 20’, 2:1 – Marc Navarro 45+2’, 3:1 – Gerard Moreno 71’), 29.01 Athletic Bilbao – Sporting Gijon 2:1 (0:1 – Duje Cop (k.) 27’, 1:1 – Iker Muniain 50’, 2:1 – Aritz Aduriz (k.) 71’), 29.01 Real Madryt – Real Sociedad 3:0 (1:0 – Mateo Kovacić 38’, 2:0 – Cristiano Ronaldo 51’, 3:0 – Alvaro Morata 82’).

DRUŻYNA DRUŻYNA

MECZE BRAMKI PUNKTY

MECZE BRAMKI PUNKTY DRUŻYNA

MECZE BRAMKI PUNKTY

DRUŻYNA

MECZE BRAMKI PUNKTY

1. Real Madryt