Open Sportvisdag 2025
Samen aan de waterkant

Snoeken met dode aasvis
De basis van onze visrechten ligt bij de verenigingen




In deze uitgave

6 20
Samen aan de waterkant

De basis van onze visrechten

30
Fotoverslag Open Sportvisdag 2025

Arnout Terlouw 5 10 12 14 19 22 25 26
Voorwoord
Ton van der Spiegel
Jagen op karper
Hans Eshuis
Met vervreemde krachten
Column Jan Teuben
Belevenissen in Canada
Robert van der Haas
Zomercompetitie 2025
Koos van Herk en Ron Hofland
Snoeken met dode aasvis
Haakon Nadorp
Wordt verenigingscontroleur
Ton van der Spiegel
Graskarper fascinatie
Op de omslag: Bestuurslid Jeugdzaken Hans Deurloo laat tijdens de Open Sportvisdag 2025 zien hoe je veilig een vis hoort te onthaken

“Een volledig overzicht van ons eigen viswater is te vinden in het nieuwe viswaterboekje 2026”


Voorwoord
Beste Sportvissers,
Het afgelopen jaar was op bestuurlijk gebied een van de meest intensieve jaren voor onze vereniging. De fusie van Sportvisserij Nederland en de zes federaties naar de nieuwe Sportvisunie vroeg veel aandacht. We hebben daarbij steeds inhoudelijke kanttekeningen geplaatst: zo’n grote reorganisatie kan alleen slagen als er breed draagvlak is en vertrouwen centraal staat.
De fusie is uiteindelijk doorgevoerd, maar heeft helaas niet geleid tot de beoogde bundeling van organisatiekracht. In plaats daarvan is er een splitsing binnen de sportvisserij ontstaan. Naast de Sportvisunie is de nieuwe bond NHO opgericht, plus Sportvisserij Fryslân gaat zelfstandig verder. Dat is jammer, want niemand binnen de al decennialang samenwerkende hengelsportverenigingen heeft een dergelijke scheiding gewild.
De gevolgen merken we ook regionaal: door het uiteenlopen van landelijke structuren is de onderlinge uitwisseling van viswater met onze zusterverenigingen Groot Rotterdam en SVBD beëindigd. Dat vinden we bijzonder spijtig, maar we hebben respect voor ieders mening en strategische keuze om gescheiden verder te gaan. Een volledig overzicht van ons eigen viswater is te vinden in het nieuwe viswaterboekje 2026. De digitale versie hiervan kunt u downloaden op onze website ghvgroenehart.nl.
Ondanks alle bestuurlijke hectiek hebben we als GHV / Groene Hart ons vizier gericht gehouden op waar het voor ons écht om draait: gezond en levend viswater, betrokken leden en sterke samenwerking in onze regio. In Den Haag, Gouda en de omliggende polders in het Groene Hart zijn opnieuw stappen gezet met gemeenten en waterschappen over duurzaam visstand- en visserijbeheer, met name het omgaan met drukte op polderwateren en onze inzet voor rust en respect langs de oevers.
In 2026 staan er opnieuw belangrijke momenten op ons te wachten. Allereerst de gemeenteraadsverkiezingen. Gemeenten bepalen immers veel over de inrichting en toegankelijkheid van openbaar water, natuurkwaliteit in de stad, bereikbaarheid en veiligheid langs oevers. We blijven daarom nadrukkelijk in gesprek met politieke partijen, nieuwe raadsleden en beleidsmakers, zodat sportvissen herkend blijft als waardevolle maatschappelijke activiteit: natuurbeleving, welzijn, jeugdparticipatie en verbinding tussen mensen. Daarnaast blijven we in 2026 de vinger aan de pols houden voor een verstandig en duurzaam visstandbeheer. Ook blijven we scherp op hengeldruk en handhaving, op visveilig handelen, zodat ons water leefbaar blijft voor zowel vis als sportvisser.
Tot slot blijven we bouwen aan een duidelijke en stabiele positie binnen het nieuwe landelijke sportvisserijlandschap. Hoe dat zich verder ontwikkelt, zal de komende tijd moeten blijken. Eén ding staat echter vast: GHV / Groene Hart blijft een sterke, zelfstandige en betrokken vereniging die staat voor goed beheer van haar eigen wateren en voor een sportieve en verantwoordelijke hengelsport. Dank aan al onze vrijwilligers en leden: zonder jullie geen vereniging.
Ton van der Spiegel, voorzitter
Onderzoek
Samen aan de waterkant
Waar mens en natuur elkaar ontmoeten
Tekst: Ton van der Spiegel Foto’s: Ton van der Spiegel en Lex Peters
Vroeg in de ochtend hangt er nog nevel boven het water één van onze parkvijvers in Den Haag. De stad ontwaakt traag; alleen een sportvisser zit al stil en geconcentreerd aan de oever. Een reiger strijkt neer, ergens scharrelt een karper in het riet.
Wat voor sommigen slechts een hobby lijkt, is in werkelijkheid een vorm van natuurbeleving die rust brengt, kennis oplevert, bijdraagt aan het behoud van onze stedelijke natuur en — zonder dat velen het beseffen — een wezenlijk onderdeel vormt van het stedelijke waterbeheer.
De stille hoeders van het water Sportvissers zijn in stilte aanwezig op plekken waar bijna niemand anders komt.
Ze zien het als eerste wanneer de waterkwaliteit verandert, wanneer blauwalg verschijnt of vissen naar lucht happen. Ze zijn de ogen en oren van het waterbeheer. Hun meldingen leiden regelmatig tot snelle actie bij zuurstoftekorten, vervuiling of schade aan oevers.
Onderzoek toont aan dat structurele ecologische maatregelen – zoals natuurvriendelijke oevers, migratiemogelijkheden en schuilplekken – veel effectiever zijn voor gezonde vispopulaties dan het instellen van “hengelvrije rustgebieden” (zie GHV / Groene Hart Magazine, maart 2025)
“Wie een stad wil die bestand is tegen hitte, droogte en wateroverlast, moet investeren in gezond water”

Jong geleerd is oud gedaan

Toch zien we in steden als Gouda, Leiden, Den Haag en recentelijk ook weer Utrecht dat politieke voorstellen op tafel liggen om sportvissen te beperken, onder het mom van “rust voor vissen” of “dierenwelzijn”.
Dat klinkt sympathiek, maar rust bereik je niet met bordjes verboden te vissen. Echte rust ontstaat door schoon water, ecologisch beheer en samenwerking. Sportvissers weten dat al generaties lang.
Een stad waar water leeft
Wie een stad wil die bestand is tegen hitte, droogte en wateroverlast, moet investeren in gezond water. Sportvissers spelen daarin een belangrijke rol. Ze leveren gegevens over visstand, signaleren ecologische problemen en ondersteunen herstelmaatregelen.
In Den Haag werkt GHV / Groene Hart actief mee in het Overlegplatform Visstandbeheer Haagse Wateren, samen met Delfland en de gemeente. Daarin delen we kennis, signalen en praktijkervaring — precies de participatie die de Omgevingswet beoogt: niet tegenhouden, maar meedenken, meedoen en meebeheren.
Onze projecten, zoals de pilots ‘Loodvrij vissen’ in de Madesteinplas en het Zuiderpark en de actie ‘Niet in ’t Riet’, laten zien dat de hengelsport zuinig is op haar natuur. We zetten in op zorg voor milieu en water, beschermen rietzones en stimuleren verantwoord gedrag aan de waterkant.
Sportvissen anno nu laat zien dat natuurbeleving en duurzaamheid hand in hand kunnen gaan.


Met projecten als ‘Niet in het Riet’, pilotgebieden Loodvrij vissen en de loodomruilactie laten we zien dat we zuinig zijn op onze natuur.
Balans tussen natuur en medegebruik
GHV / Groene Hart streeft niet naar exclusief oevergebruik. Ook andere recreanten — wandelaars, kanoërs, natuurliefhebbers — hebben recht op hun plek aan het water.
Wat wij wél willen, is balans: natuurvriendelijke oevers waar rust en biodiversiteit vooropstaan, afgewisseld met goed ingerichte visplekken waar mens en natuur elkaar niet storen.
Zoals we al schreven in onze bijdrage aan de Nota Grote
Groengebieden Den Haag: “De sportvisserij streeft naar natuurlijke oeverinrichting mét ruimte voor sportvissers én andere recreanten. Strategisch geplaatste visstoepen voorkomen schade aan oevers en maken onderhoud en handhaving eenvoudiger.”
Zo voorkomen we dat vissers ongepland oevers betreden, terwijl de natuur en andere bezoekers profiteren van een beter beheerde, rustiger inrichting.
Meer dan vissen alleen
Sportvissen is veel meer dan het vangen van vis. Het is rust, concentratie, buitenlucht en verbondenheid met de natuur. Juist in een tijd waarin stress, eenzaamheid en mentale druk toenemen, biedt de waterkant een laagdrempelige uitweg.
Onderzoek van de University of Exeter (2019) en Wageningen UR (2021) toont aan dat contact met water en natuur stress verlaagt en herstel bevordert. Daarom organiseren wij jeugdvislessen, visdagen met sociale instellingen en activiteiten voor ouderen of mensen met een beperking. Een hengel, een stoeltje en een beetje geduld –meer is er niet nodig om weer even onderdeel te zijn van het leven buiten.
Sportvissen is daarmee niet alleen ecologisch verantwoord, maar ook sociaal van groot belang: het brengt rust, ontmoeting en verbinding in een drukke samenleving.

Een plek in het gesprek over de stad van morgen
Met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht, in zowel Den Haag als Gouda, hebben wij een eenvoudige maar belangrijke boodschap: “Behoud en erken de sportvisserij als rustige, duurzame en educatieve vorm van natuurrecreatie.” Een stad waar water wordt gedeeld — door wandelaars, kanoërs, natuurliefhebbers en vissers — is een stad die leeft. De toekomst ligt niet in uitsluiting, maar in gedeeld gebruik, goed beheer en samenwerking. Sportvissen hoort bij de stad: als stille bondgenoot van natuur, gezondheid en samenleving.

Natuurbewustzijn bij de jeugd
Samen aan de waterkant
Of het nu in de Goudse singels is, in Madestein of langs de vijvers van het Zuiderpark — vissers horen bij het stadsbeeld. Ze zorgen voor toezicht, rust en verbondenheid met de natuur. GHV / Groene Hart blijft zich daarom inzetten voor levende en gezonde waternatuur, verantwoord gebruik en maatschappelijke waarde.
Want een stad zonder vissers aan de waterkant is een stad die iets van haar ziel verliest. En een stad die vissers koestert, houdt haar wateren levend.
BINDCURSUS 2026
3, 10 en 24 maart in De Topstek

Altijd al eens willen kennismaken met vliegvissen en vliegbinden? De ’s-Gravenhaagse Vliegvisser organiseert elk jaar een vliegbindcursus. De cursus wordt gehouden op vier dinsdagavonden van 20:00 uur tot … laat.
Wat leer je op een bindcursus? Welk bindgereedschap je nodig hebt en hoe je daar mee om gaat, welk bindmateriaal je nodig hebt, bindtechnieken, verschillende soorten vliegen en wat ‘vangende vliegen’ zijn.
Aan het eind van de cursus kan je zelfstandig verschillende vliegpatronen binden.
Voor de kosten hoef je het niet te laten. Voor leden van GHV / Groene Hart is de cursus €15,-. Voor leden van de ‘s-Gravenhaagse Vliegvisser is de bindcursus gratis. Alles is inclusief gebruik van gereedschap, materialen en natuurlijk een kopje koffie.
Meld je aan voor deze cursus bij Marius van Kampen via vliegvisuitje@ghvgroenehart.nl
Kijk voor meer informatie op www.ghvgroenehart.nl
Of stuur een mail naar vliegvisuitje@ghvgroenehart.nl
Karpervissen
Jagen op karper
Tekst en foto’s: Hans Eshuis
“Je mag de volgende keer alleen nog meedoen als je een stuk schrijft over hoe je toch elke keer de meeste vissen vangt!”. Deze opmerking met knipoog van Hans Moolenaar was op de penvisdag afgelopen jaar de aanleiding om voor jullie clublad dit stuk te schrijven over mijn passie voor het penvissen. Ik ben Hans Eshuis, nu 57 jaar jong en ik vis al ruim 20 jaar met de pen op karper.
Dat is begonnen sinds ik op Walcheren woon, een waar walhalla voor penvissers, omdat het visbestand hier vrijwel uitsluitend bestaat uit karper en ruisvoorn. In de eerste jaren viste ik nog vrij statisch, vanaf één stek en dan lekker op een stoeltje met één of twee hengels. Toen al waren er avonden bij dat je regelmatig twee vissen tegelijk stond te drillen: “Beet!, Even de andere hengel uit het water halen.. ook beet!. Dan maar een voet op de hengel zetten en twee vissen uit elkaar proberen te houden, of je vismaat inschakelen. Ik viste toen met mais, mestpiertje en soms met zelfgemaakt deeg of broodkorst. De stek van tevoren bevoeren en dan gelijk dezelfde vissen.

Omdat de vissen in de polders ‘s-avonds aan de oppervlakte kwamen ben ik op zoek gegaan naar drijvend aas en kwam ik bij katten en hondenbrokken uit. Aan de droge kattenbrokjes knoopte ik een touwtje om de haak achter te plaatsen (soort bait bandje). Hiermee kon je met een klein buldootje flink op afstand vissen. Of de karpers gedresseerd raakten weet ik niet. Feit is wel dat de vissen nu bijna alleen nog in de kanten aan de oppervlakte komen, het liefst onder de rietkraag. Ik ben


daarna gaan experimenteren met de brokjes door ze te weken en er deeg van te kneden. Dit bleek een aas van formaat dat ik nu bijna altijd gebruik. Flinke deegballen doe ik aan de haak, dan hoop ik daarmee de kleinere witvis te vermijden. Op Walcheren lukt dat, maar in Zuid Holland levert dat ook grote brasems op. Soms, in de winter of als ik ergens nieuw kom doe ik ook nog mestpiertjes aan de haak, maar als er flink geaasd wordt is dat niet nodig.


De zelfgemaakte baitband

Verder ben ik meerdere stekjes onder de kant gaan aanvoeren en vervolgens die afvissen. Deze tactiek levert je alleen al statistisch gezien meer vis op, maar geeft de vis ook de kans om op elke stek eerst ongestoord te azen, voordat er een haak tussen wordt gegooid. Bij aankomst zie je vaak al direct activiteit en het gebeurt me regelmatig dat je binnen één minuut al met een kromme hengel staat! Andersom vis ik nooit langer dan 10-15 minuten op een stek zonder activiteit. Echt belangrijk is, en nou komt het “jagen”, dat je de stekjes geruisloos en trillingsloos benadert. Gewoon lopen levert al boeggolven op en zeker als de vis ook aan de oppervlakte aast moet je sluipend dichterbij komen. Een rietkraag of struik kan dan handig zijn. Ik heb een
Wat ook helpt om meer vissen op een stek te vangen is om de “afdrilplek” op minstens 10 meter van je stek weg te houden. Dus bij een beet ook zo snel mogelijk de vis van de stek wegtrekken en dan verderop drillen, scheppen en foto’s maken. Ik vis zo licht mogelijk, maar zoek daarvan de grenzen zeker niet op. Wel een heel klein dobbertje met 1 hageltje lood. Grotere dobbers gebruik ik alleen bij stroming of water van meer dan 2 meter diep. De dobber monteer ik met twee rubber stuitjes en een speldwartel, dan kun je altijd snel wisselen van dobber. Haken altijd zonder weerhaak, ik gebruik graag relatief dunstelige haken die goed combineren met drijvend aas. Mijn hengels en molens zijn zo licht mogelijk, zo in de orde van 1.5 tot 1.75 lbs en molens type 2500. Je staat er de hele dag mee in je hand. De lengte van de hengel tussen 3.60 en 4 meter. Korter kan handig zijn als je weinig ruimte hebt, maar dan kun je weer minder ver onder de top vissen. Met meer dan 4 meter kun je nauwkeurig een drijvend korstje aanbieden, maar is het landen van een vis weer lastig. Ik heb wel eens de top van een nieuwe Sportex gebroken omdat ik de hengel te ver naar

Last but not least de stekkeuze. Ik vis altijd langs de kant op plekken die net afwijken van de lange rechte oever. Dat kan een rietpol zijn, een overhangende struik, een pluk drijfvuil. Als het even kan liefst de zonkant en of windkant, maar dat hangt ook van het jaargetijde af. Wat voor veel visserij geldt, geldt ook voor de karper: warme wind, vocht en bewolking zijn beter dan kou, droge wind en felle zon. Met google maps en leggerkaarten doe ik veel onderzoek over waar ik deze plekken kan vinden, dat is voor mij al een deel van de voorpret!

O ja nog een laatste tip: Lelijke slootjes op vage bedrijventerreinen geven soms aangename verrassingen! Veel penplezier toegewenst en tot ziens op één van de penvisdagen in Den Haag, Gouda of bij ons in Middelburg. Ik ben altijd geïnteresseerd in het vissen op nieuwe karperlocaties. Dus… als je zelf denkt ik organiseer een penvisdag, dan kom ik zeker vissen!
(Noot van de redactie in de persoon van dezelfde bovengenoemde Hans Moolenaar: op het eerste zicht een gewoon artikel over penvissen, zonder al teveel afwijkende ideeën. Maar, onder de motorkap vele kleine tips en aanwijzingen die bij elkaar het succes verklaren waarom Hans Eshuis vrijwel altijd de meeste karpers vangt. Het is de optelsom van deze vele kleine details die het succes bepalen. Hans, proficiat, je mag blijven meedoen. En bedankt voor de genomen moeite.)
Column Jan Teuben
Met vervreemde krachten
Volg jij het allemaal nog? Ik niet. Om het nog te volgen, had ik “het” eigenlijk al eerder moeten volgen. En het boeide me niet echt. Om alles te begrijpen, moet het gebeuren bovendien logisch zijn, of op z’n minst begrijpelijk. Daar al bleef ik achter en overzie nog steeds de gevolgen niet.

Gelukszoeker
Volg je mij nog? Ik heb het niet over de politiek en de laatste verkiezingen van de afgelopen periode. Al is bovenstaand daar ook zeker op mij van toepassing. (Ergert u niet, verwondert u slechts.)
Ik heb het over onze verenigende sport, die ik zelf eerder hobby en vaak zelfs tijdverdrijf noem.
Het mooie van het ontstaan van een vereeniging is dat het eigenlijk altijd begon met iets simpels. Een paar mensen die dachten: als we het samen doen, lukt het beter. Of dat nou ging om een klaverjasavond, een fabriek die ’s avonds haar werkplaats beschikbaar stelde voor de timmerclub, of een stukje viswater. Niemand had daar beleid of protocollen voor nodig; men kende elkaar, regelde wat, en had vooral plezier in het samen doen. Zo groeiden die clubjes uit tot kleine gemeenschappen.
Neem nu ons sportvissen, uit al die lokale kracht, al die plassen van passie en sloten vol betrokkenheid, en landelijk verspreide verenigingen groeide een reden om een nationale stem aan de sportvisserij te geven*.
Ooit werd die nationale stem gevormd door de Algemene Hengelaarsbond tegenover de door de visserijwetgeving sterk bevoordeelde beroepsvisserij. Het scherp krijgen van visrechten, toegang tot water en invloed op regelgeving voor sportvissers. (Red: in dat kader; lees ook het artikel over de basis van de visrechten die bij de verenigingen ligt verderop in het magazine)
Vervolgens is de georganiseerde hengelsport uitmondend in hedendaags Sportvisserij Nederland in 1975 tot stand gekomen waar, ik veronderstel, de visserijwetgeving meer in afstemming met de sportvisserij van nu is gekomen. Er spelen andere zaken zoals waterkwaliteit en -beheer, recreatiedruk (weer eens wat anders dan hengeldruk) en zelfs visgerelateerde logistieke zaken in de vorm van het Kierbesluit, vistrappen en zelfs een sluisdeurbel onder het zicht van de Domtoren. Ook hebben we op TV onze lokale held tot nationale vismaat zien groeien en schalt z’n collega op de weekendochtenden nog steeds door de kamer: “JAAA! VIS, VIS! WAT EEN VIS!!!”.
De samenwerking tussen HSV Groot-Rotterdam, SVBD en GHV / Groene Hart (+ Gouda en Stolwijk) is bijzonder te noemen. Naast mooie samenwerking en soms een competitief tournooitje, biedt het ook een prachtig waterrijk gebied: polders, parken, rivierkribben, stadscentra – voor elk wat wils**.
En nu? Wat gaat Vispas2026 brengen? Er wordt de laatste maand meer over viswater geluld dan dat er aan wordt gestaan. (Ga daar maar eens aan staan, of liever: doe maar niet.)
De Roofvisgroep op Whatssapp lijkt meer op een vispasvergelijkingssite www.visvaak.com van Ben Woldring. En een poll van het aantal vispassen 2025 versus verwacht in 2026 is al gestart.


Mijn Vispas is nog niet binnen, het geld al wel afgeschreven. Aan welk water ik in 2026 met die ene pas mijn Groene Hart kan ophalen, weet ik nog niet. Sportvisserij Nederland, Sportvisserij Fryslân en ons naburige verenigingen hebben (met ongetwijfeld voor hen gegronde reden), in plaats van hun handen ineen, juist gaten in “mijn” water geslagen. Zoals al eerder vermeld, er is weinig wat ik volg, maar gaten in water slaan is toch iets wat, volgens mij, tegen alle wetten van de natuur in gaat….
*) Ik heb geen diepe kennis van ontstaan en het verleden van de verenigingen. Ik heb slechts geprobeerd een haakje te vinden dat mijn column dient. **) “Elk wat wils” is ook de naam van een vervlogen hengelsportzaak uit mijn geboortestad Winschoten. Een groot deel van hun neveninkomsten werd vergaard door het graveren van Bokalen en Medailles, toen verenigingen en prestaties daarbinnen nog ge(waard)eerd werden.
Wat betekent de fusie voor jou als lid van GHV / Groene Hart?
Op 1 januari 2026 gaat onze vereniging mee in de fusie naar de nieuwe landelijke organisatie Sportvisunie
Maar wat betekent dit nu concreet voor jou als lid?
Hieronder zetten we de belangrijkste punten op een rij.
Lidmaatschap en VISpas
√ Heb je vóór 1 oktober niet opgezegd? Dan blijf je lid van GHV / Groene Hart en ben je automatisch ook lid van de Sportvisunie.
√ Je kunt gewoon blijven vissen op ons eigen viswater.
√ De nieuwe Verenigingslijst van Viswateren 2026–2028 verschijnt binnenkort.
√ Na betaling van de contributie krijg je weer de VISpas 2026 thuisgestuurd.
Uitwisseling van viswater
Tot nu toe kon je dankzij een onderlinge afspraak ook vissen in de wateren van HSV Groot Rotterdam en Sportvisserijbvelangen Delfland (SVBD)
Groot Rotterdam en SVBD doen niet mee aan de fusie.
Als een vereniging niet meedoet met de fusie, stopt de uitwisseling en kun je daar niet meer automatisch vissen met je VISpas.
Landelijke Lijst van Viswateren
Ook de Gezamenlijke Lijst van Nederlandse
Viswateren verandert:
• Sportvisserij Friesland doet niet mee met de fusie → de meeste Friese wateren verdwijnen uit de lijst en uit de VISplanner.
• Dit kan ook gebeuren met wateren van andere verenigingen die niet aansluiten bij de Sportvisunie.
Kosten
De contributie van onze vereniging blijft hetzelfde.
De afdracht aan de nieuwe Sportvisunie stijgt met € 3,- waardoor de VISpas 2026 voor onze leden € 38,50 gaat kosten. De prijs van de JeugdVISpas blijft ongewijzigd.
Wil je weten welke wateren er precies veranderen?
Houd onze website in de gaten: www.ghvgroenehart.nl
Avontuur
Belevenissen in Canada van een inmiddels ietwat gevorderd vliegvisser
Tekst en foto’s: Robert van der Haas
Vorig jaar, 2024, heb ik in in dit blad verhaald over mijn ervaringen als beginnend vliegvisser in Canada. Ik had mij toen voorgenomen om ook eens op een driftboat op de Bowriver bij Calgary te gaan vissen. Mijn ervaring en handigheid in vliegvissen is er intussen op vooruit gegaan. Het afgelopen jaar heb ik meerdere malen gevist op verschillende plekken in meren, rivieren en poelen. En tevens heb ik bij de “Topstek” ook weer een opfriscursus werpen van de GHV afdeling de ‘s-Gravenhaagse Vliegvisser gedaan.
Afgelopen september zijn mijn vrouw en ik weer naar Canada geweest om onze dochter en kleindochter te bezoeken. Ik heb die kans natuurlijk te baat genomen om er weer te gaan vissen.
De Bowriver is een van die vliegviservaringen die je een keer in je leven gedaan moet hebben. De rivier begint in Banff en loopt door de Rocky Mountains naar Calgary en verder door naar de prairies. De forellen, met name Rainbow- en Brown trout, gedijen goed vanwege het zuurstofrijke water en bereiken behoorlijke lengtes tot zo’n 50 cm. Je kunt bijna het hele jaar jaar op de rivier vissen. September is een goede maand omdat de forellen zich vol eten voor de winter. Ik had een paar maanden eerder een dag op een driftboat geboekt, je moet er vroeg bij zijn, want de trips zijn populair. Sinds kort is Canada nog populairder geworden bij internationale bezoekers vanwege de Trumpiaanse toestanden in Amerika, men gaat liever naar Canada dan naar Wyoming, Idaho of Montana. Overigens, ook veel Amerikanen komen naar Canada, maar dan vooral vanwege de voordelige koers van de Amerikaanse dollar ten opzichte van de Canadese dollar. Iets dat ook voor de Euro geldt. 1 Euro is ongeveer 1,50 Canadese dollar waard. Zeker voor de duurdere spullen zoals hengels, reels of kleding is het de moeite waard om die in Canada aan te schaffen. Maar er gelden helaas vanaf 2025 speciale Trump-tarieven voor Canada, dus sommige Amerikaanse producten zijn daardoor duurder geworden.

Er zijn verschillende “outfitters” die trips verzorgen, even zoeken op: “flyfishing on Bowriver” of “Bowriver flyfishing guides” en je krijgt verschillende leveranciers. Ik heb voor “Fishtales Flyshop” in Calgary gekozen omdat ik daar zelf al goede ervaringen mee had, in de loop der tijden heb ik allerlei producten besteld die in Canada keurig en op tijd geleverd werden. Op youtube staan ook verschillende filmpjes (op de New Flyfisher site) over deze outfitter waardoor je een goed beeld krijgt.


De kosten bedragen 800, = Canadase dollars per Driftboat, dus ongeveer 516, = Euro. Er is naast de gids plaats voor twee personen in de boot, in dat geval kun je de kosten delen. Ik zat zelf alleen met de gids. Het is gebruikelijk dat de gids na afloop ook nog een fooi krijgt van een bedrag tussen de 100 en 150 Dollar. Niet gering, maar ze doen er wel wat voor. Ze roeien heel wat af en ze hebben een goede kennis van de rivier en de visplekjes. Mijn gids maakte ook de hengels klaar, het enige wat ik diende te doen was vissen.
Er werken een aantal gidsen bij Fishtales, ik kreeg Matt toegewezen die als klein kind al met zijn vader op de rivier viste en ondertussen zelf reeds acht jaar gids is.
Zoals gezegd is september een goede maand voor forel, met name Rainbow- en Brown Trout. De forellen eten zich vol voor de winter, met een gemiddelde lengte van 18 en 19 inch (tussen 45 en 48 cm). Op de website word wel gewaarschuwd dat de vissen op steroids leven en dat je daarom minder binnenhaalt dan dat er aan je haak zit. En dat gebeurde ook in mijn geval. Op de website van Fishtalesflyshop.com vindt je al veel informatie over het vissen op de Bowriver. Je vindt informatie over de weersomstandigheden, wat je kunt verwachten t.a.v. vangsten, welke vliegen er gebruikt worden en welke hengels, lijnen en tippet je het beste kunt gebruiken.
Ik had mijn eigen hengel meegenomen - 9,5 ft en #5omdat ik ook nog op andere plaatsen wilde vissen. Ook zelf waadpak, schoenen, dozen met vliegen meegenomen. Mijn koffer zat richting Canada dus al vol. Ik heb echter op de Bowriver geen van die spullen hoeven gebruiken.
Alles wordt verstrekt zonder extra kosten. Van waadpak, schoenen, vliegen tot een uitstekende lunch. Je wordt wel gevraagd om een eerste eigen flesje water mee te nemen, maar ook frisdrank en water is in ruime mate reeds aanwezig. De gidsen hebben allemaal een Coleman of Yeti Cooler aan boord.
Je moet er wel voor zorgen dat je meerdere laagjes kleding bij je hebt plus regenkleding in het geval dat. De temperatuur in september kan verschillen van ong. 10C tot 28C. Ik heb in korte broek gevist aangezien we de hele dag schitterend weer hadden met een temperatuur van 24C. De dag daarvoor was er een vergelijkbare temperatuur, maar sommige vissers hadden op bepaalde stukken van de rivier een half uur durende hoosbui over zich heen gehad. En dan kan het afkoelen.
Op zaterdagochtend om 09.15 meldde ik mij in de flyshop waar ik de uitstekende lunch met sandwich, salade, fruit en snacks in ontvangst nam en 15 minuten later reed ik met Matt naar de rivier. Elke gids schijnt zijn voorkeursplekjes te hebben. Je kunt ook in Calgary zelf op de rivier vissen, maar Matt doet dat nooit, hij vind het te druk met allerlei andere charters.
Na zo’n 20 minuten kwamen we bij de plek waar we de boot te water lieten, Matt maakte op de parkeerplaats de hengels klaar. Ik heb die dag 4 of 5 verschillende hengels gebruikt!

“Vlak onder de kant sprong een grote Brown trout boven op de hopper”
Na wat proefwerpen, ook voor Matt om te bepalen wat ik kon en waar hij rekening mee moest houden, dreven we de rivier af. Het bleek al gauw een totaal nieuwe ervaring te zijn waarbij ik me snel moest aanpassen. Mijn ervaring is voornamelijk in water met nauwelijks stroming zoals het OVM, meren en de stroming van de grote rivieren in Nederland, als je daar in staat is dat toch wat anders dan in een boot op een bij tijd en wijle snelstromende rivier zoals de Bowriver.
False casts zijn nauwelijks nodig, daar zijn de afstanden niet groot genoeg voor. Ik moest echter de gewoonte wel afleren! Matt had de hengels, ook mijn eigen hengel, klaar gemaakt met verschillende uitrustingen. De hengels waren 5 en 6 Wts en met lengtes varierend van 8,5 ft tot 9,5 ft. Ik viste met hopper/dropper combinaties, streamers en nymphs. De hoppers waren de dag ervoor nauwelijks aangenomen, de droppers, streamers en nymphs wel. Dat zou ook bij mij zo blijken, op één spectaculaire uitzondering na! Hoewel ik onder kritische bewaking van mijn vrouw stond, heb ik in de winkel ook enkele vliegen aangeschaft, en trouwens ook wat andere spullen, je moet toch wat als vliegvisser. Daarnaast had ik ook enkele zelf gebonden “red tags” bij me, die ik wilde uitproberen op de Bow. Mijn ervaring is dat de “red tags” het bijna altijd en overal goed doen. Aangezien Matt de hengels al uitgerust had heb ik mijn aangeschafte vliegen niet gebruikt, maar de ‘red tag’ wel en met succes.

Na nog geen half uur op de rivier kreeg ik al de eerste aanbeet, maar helaas kwam de forel niet binnen. Pal daarop weer een aanbeet, en deze kwam wel binnen. Een mooie regenboog van 17 inches (ong 43 cm). De combinatie was een hopper (chubby Chernobyl) /dropper (pheasant tail). De Pheasant tail werd aangenomen.
Na het nemen van de foto’s werd de forel teruggezet. Matt bleef hem nakijken en zei: “hij is gedesorienteerd in het wier. Hij begint op zijn rug te draaien”. Hij viste met het schepnet de forel weer uit het water en hield hem even onder water maar boven het wier totdat de forel weer levendig werd. Daarna een paar meter verder weer uitgezet in water zonder wier en de forel schoot onmiddelijk weg. Ik vond een mooie actie van Matt en had weer wat geleerd.
We bleven de rivier afzakken waarbij Matt aanwijzingen gaf. “Gooi vooruit tegen de kant aan en laat maar drijven”. Bij de kant stroomde het water minder snel, dus er moest flink gewerkt worden om de lijn mooi strak te houden. Dat was een van de moeilijkste dingen die dag omdat er zoveel verschillende stroomsnelheden waren. Soms haalden wij de vlieg in, soms werden wij ingehaald door de vlieg. Matt gaf aan wat voor omstandigheden we konden verwachten en waar ik moest werpen. “Over een minuut komen we bij diep water aan, hier is de hengel met 2 nymphen en gooi in de stroming”. Of “we komen bij rustig water, hier is de hengel met een hopper/dropper en gooi zo dicht mogelijk bij de linkerkant.” En soms aan de rechterkant van de boot. Omdat ik alleen viste hoefde ik geen rekening te houden met een tweede visser en had ik dus wat meer ruimte. Het werpen ging over het algemeen goed, ik moest dus alleen afleren om false casts te gebruiken. Ik moest links en rechts werpen, soms voor de boot, naast de boot of achter de boot, maar dat gaf geen problemen. Wel elke keer

even gevoel krijgen voor weer een andere hengel met weer een andere combinatie.
Matt had ook een hengel geprepareerd met 2 nymphen (chironomid) en een stukje lood voor onmiddelijke diepte. Bij de achterwaartse cast moest ik die op het water laten landen en dan bij de voorwaartse cast in werpen. Die simpele chironomids deden het erg goed en ik heb verschillende Rainbows er mee binnengehaald. En zoals gezegd kreeg ik op mijn eigen hengel met red tag ook nog een Rainbow binnen.
Tot dan had ik nog maar alleen Rainbows binnengehaald en een stuk of vier gemist omdat ik veel te laat was met aanslaan. Het viel me op dat alles sneller leek te gaan dan op een meer. Je bent constant aan het menden en als je even verkeerd zit ben je te laat met aanslaan en is de forel alweer weg. Ik had ook een keer goed aangeslagen waarbij een grote rainbow uit het water sprong en direct ook van de haak. Jammer dan.
Bij een rustig stukje water viste ik weer met een chubby Chernobyl en een nymph. Vlak onder de kant sprong tot mijn verrassing een grote Brown trout boven op de hopper. Het was een spectaculaire sprong met een draai bovenop de vlieg, ik was zo verbaasd dat ik er gewoon naar zat te kijken en niet aansloeg. Weer jammer dus. Eigen schuld. Een stuk verder op de rivier waar het dieper was kreeg ik gegeven moment een flinke klap op de hengel, ik sloeg meteen aan maar pal daarop weer een harde klap, 3x tippet finaal doormidden. Dat was dus een hele grote forel. Schrale troost dat Matt zei dat ik daar niets aan kon doen.
Ook had ik op gegeven moment een aanbeet, goed aangeslagen en stripte ik snel binnen toen de lijn ineens slap werd. Rustig doorgegaan met lijn binnenhalen, vis ogenschijnlijk weer van de haak totdat vlak bij de boot de lijn weer onder spanning kwam en we een mooie regenboog zagen, die echter alsnog los kwam voordat we hem binnen konden halen. De forel was dus gegeven moment omgekeerd en richting boot gezwommen en aangezien wij nog steeds met redelijke snelheid de rivier afdreven ontmoet je elkaar snel met een slappe lijn.

Ik heb die dag zo’n beetje alle emoties gehad die je als vliegvisser kunt hebben; forellen gevangen, maar ook door eigen fout gemist en gewoon pech gehad. Na de eerste Rainbow was het voor mij al een succes, eer gered. En de rest was puur plezier. Volgens Matt had ik het goed gedaan in moeilijke omstandigheden, het water in de rivier was een stuk lager dan normaal en helder. Je kon dus niet te dicht bij de vissen komen. Na een heerlijke dag en 25 kilometer stroomafwaarts van waar we startten kwamen we bij het eindpunt, waar ook twee andere boten landden met ieder 2 vissers die weinig of niets gevangen hadden, voor mij een mooie bevestiging dat ik het goed gedaan had. Of misschien gewoon een goede gids gehad?
Om 19.00 hrs waren we weer terug bij de winkel na een mooie en leerzame dag. Ik heb genoten, maar ik wil het nog wel een keer doen waarbij het misschien iets minder hectisch is omdat ik weet wat ik kan verwachten.

Wedstrijdvissen
Zomercompetitie 2025 Afdeling Moordrecht
Tekst en foto’s: Koos van Herk en Ron Hofland
Al sinds mensenheugenis wordt er in Moordrecht al de zomercompetitie gevist. Vroeger zaten we regelmatig met meer dan 25 vissers aan de waterkant, maar dat is heden ten dage wat teruggelopen. Dat wil de pret overigens niet drukken.
Vroeger visten we nog op gewicht, maar 20 jaar geleden zijn we overgestapt op het vissen op punten. De beste van de dag krijgt 1 punt en nummer 2 krijgt 2 punten etc. Degene die aan het einde van het seizoen de minste punten heeft mag zich kampioen noemen en mag de bekende Gar Blom trofee een jaar thuis op de schoorsteenmantel hebben. In 2025 visten we 15 wedstrijden en de 3 slechtste resultaten vielen af.
De wedstrijdcommissie probeert elk jaar een zo attractief mogelijk programma samen te stellen met diverse leuke wateren in de regio. Door de problemen bij Leiden e.o. konden we niet op een aantal mooie plekken terecht, maar hopelijk volgend jaar misschien weer wel. Wat de commissie echter niet kan regelen zijn de vangsten. Dat kan per jaar verschillen. Als voorbeeld: wat vorig jaar een topstek was, kan dit jaar een drama zijn. Neem nou de Oude Rijn bij Buitenkerk. Vorig jaar waren veel gewichten boven de 10 kg, nu afgelopen voorjaar 14 vissers zonder vis en 1 gelukkige met goed vis. Ook konden we op een aantal superstukken wel goed vangen, maar werd door het slechte weer roet in het eten gegooid.


Voor volgend jaar staat er alweer een mooi programma op papier dus hopelijk meer vis en mooi weer.
Onderstaand de uitslag van de zomercompetitie en de uitslagen van een aantal extra wedstrijden.
Zomercompetitie:
A-poule:
B-poule
1e Erik Faas 29 punten 49.4 kg
2e Ron Hofland 52 punten 29.9 kg
3e Hans Speulman 52 punten 26.4 kg
1e Koos van Herk 57 punten 27.6 kg
2e Marco Heemelaar 59 punten 24.1 kg
3e Dennis Holthuijzen 67 punten 21.9 kg
Grootste vis: Koos van Herk met een brasem van 64.5 cm
Verrassingsconcours in de Vinkeveense plassen:
1e Gerard Vreeeburg/Ron Hofland 22.4 kg
2e Hans Speulman/Koos van Herk 15.5 kg
3e Hannie Hoek/Marco Heemelaar 15.3 kg
60+ concours in Het Kanaal, Moordrecht
1e Jan vd Schee 5.2 kg
2e Hans Speulman 2.0 kg
3e Peter Kuster 1.9 kg
Paaswedstrijd in Het Kanaal, Moordrecht
1e Erik Faas/Hans Speulman 6.3 kg
2e Peter Kuster/Ron Hofland 6.1 kg
3e Jan vd Schee/Koos van Herk 5.0 kg
Verenigingsnieuws
Basis van onze visrechten ligt bij de verenigingen
Tekst en foto’s: Ton van der Spiegel
Afgelopen jaar werd op sociale media druk gediscussieerd over de vorming van de nieuwe Sportvisunie. Daarbij ging het vaak over één ideaal beeld: één landelijke VISpas waarmee elke sportvisser in al het water van aangesloten verenigingen zou kunnen vissen. Een mooi idee – maar in de praktijk onmogelijk. Dit artikel legt uit waarom dat zo is, en waarom dat ook geen recht zou doen aan het werk en de rechten van de hengelsportverenigingen die de basis van onze sport vormen.
Van beroepsvisserij naar hengelsport
Tot de Tweede Wereldoorlog lagen vrijwel alle visrechten in handen van de beroepsvisserij en particuliere eigenaren. Sportvissers konden alleen terecht met losse machtigingen of dagvergunningen. Pas na een wijziging van de Visserijwet begin jaren ’50 kregen hengelsportverenigingen de mogelijkheid om zelf visrechten te huren. Dat was het startschot voor de enorme groei van de georganiseerde sportvisserij in Nederland.


GHV / Groene Hart: van polder naar openbaar viswater
Onze vereniging, GHV / Groene Hart, is van oorsprong een echte poldervereniging. Al decennialang huren wij visrechten van boeren in het veenweidegebied. Niet alleen de visrecht, maar ook de looprechten in de weidepercelen van de boeren. Nog steeds beheren we meer dan 200 huurovereenkomsten met boeren voor sloten en weteringen in het Groene Hart. Dat is intensief werk dat alleen lukt dankzij wederzijds vertrouwen en een lange traditie van zorgvuldige afspraken.
Later kwamen daar grotere en meer openbare wateren bij: stukken van de Oude Rijn, de Haagse Trekvliet, de Gouwe, stedelijke vijvers en kanalen. Daarmee groeide onze vereniging uit tot een regionale club met zowel authentiek polderwater als openbaar vaar- en stadswater.
De Grote Vergunning: eerste landelijke samenwerking
Vanaf de jaren ’60 gingen hengelsportverenigingen steeds vaker samenwerken, aanvankelijk in beheerseenheden en later in federaties met als landelijke koepel de in 1975 opgerichte NVVS. Een belangrijke stap was hierbij de invoering van de Grote Vergunning.
Met deze vergunning konden sportvissers vissen in een groot aantal wateren die door verschillende verenigingen vrijwillig waren ingebracht in de daarbij behorende Lijst van Viswateren. Het was van meet af aan de bedoeling

dat vooral de grotere wateren van regionaal of landelijk belang zouden worden toegevoegd. Zo kreeg de sportvisserij een bredere basis, zonder dat verenigingen hun eigen rechten hoefden op te geven. Het principe was duidelijk: gezamenlijk delen, maar op basis van vrijwillige inbreng en erkenning van de verenigingen die de visrechten beheren.
Van Grote Vergunning naar
Landelijke Lijst
De Lijst van Viswateren behorend bij de Grote Vergunning groeide in de decennia erna uit tot de Gezamenlijke Lijst van Nederlandse Viswateren: de basis voor landelijke samenwerking. In 2006 werd dit systeem gekoppeld aan de nieuwe VISpas.
De VISpas is echter geen uniform landelijk document. Iedere hengelsportvereniging heeft zijn eigen VISpas: het is het bewijs van lidmaatschap van die specifieke vereniging en toont dat deze via een federatie is aangesloten bij Sportvisserij Nederland en sinds kort direct bij de nieuwe Sportvisunie.
Welke viswateren met die VISpas toegankelijk zijn, hangt af van wat de vereniging – al dan niet via de Landelijke Lijst – beschikbaar stelt.


Propagandaboekje Algemeene Hengelaarsbond 1951
Grote Vergunning NVVS Zuidwest Nederland 2003

De vaak gehoorde wens om één VISpas voor alle Nederlandse wateren te hebben, klinkt aantrekkelijk, maar is in de praktijk onmogelijk. Elk water heeft een eigenaar en het visrecht is gebonden aan afzonderlijke overeenkomsten met boeren, gemeenten of waterschappen. Onze visrechten zijn het resultaat van vele jaren samenwerking met boeren, gemeenten en waterschappen. Dat wederzijds vertrouwen is de basis van ons visrecht – iets dat je niet van bovenaf kunt regelen of overdragen. Landelijke toegang is alleen mogelijk dankzij de vrijwillige inbreng van verenigingen in de Gezamenlijke Lijst van Nederlandse Viswateren. Daarmee blijft de VISpas altijd een verenigingsdocument, gekoppeld aan het water dat de betreffende vereniging beschikbaar stelt.
Erkenning voor de basis
Toch blijft de kern overeind: zonder de inzet van de hengelsportverenigingen zouden er
geen visrechten zijn om landelijk te bundelen. GHV / Groene Hart is daar een levend bewijs van: geworteld in het polderwater, en uitgegroeid tot een brede regionale vereniging met zowel polderwater met boerenland, stedelijk water als openbaar vaarwater met inmiddels bijna 23.000 leden.
Kortom: federaties en de landelijke bond hebben de sportvisserij geholpen om samen sterker te staan. Maar de wortels liggen bij de hengelsportverenigingen zelf. Daar worden de visrechten veiliggesteld, daar wordt het water beheerd, en daar ligt de binding met de sportvissers. Dat de voormalige federaties in de loop der tijd ook zelf visrechten hebben verworven of viswater van verenigingen hebben overgenomen – en dat deze rechten inmiddels zijn overgegaan naar de nieuwe Sportvisunie – doet daar niets aan af: de basis van ons visrecht blijft verenigingswerk.
Roofvissen
Snoeken met dode aasvis onder de dobber
Tekst en foto’s: Haakon Nadorp

Winter is coming. Dat betekent de tijd dat snoek niet echt actief is, en in ieder geval voor mij, moeilijker is te vangen met traag gevist kunstaas.
Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Ik moet mijzelf hier wat indekken tegen lezers die in de winter prima snoek vangen met kunstaas. “Vissen met dood aas is saai”, is een opmerking die ik regelmatig hoor. Is het mijn favoriete visserij? Nee, zeker niet. Ik struin liever langs de waterkant en maak kilometers in de polder. Maar het is wel effectief, zeker in de winter (en zelfs in de herfst). Vandaar dat ik je in dit artikel wil meenemen in het vissen met dode aasvissen onder de dobber op snoek en hoe ik dit aanpak om het toch iets minder saai te maken.
Eerst even door wat droge materie heen, het materiaal wat ik gebruik. Kleine kanttekening. Doodaas vissen doe ik in polderwater en kleine vaarten. Geen groot water dus. Vandaar dat het voor mij allemaal een tandje kleiner en lichter mag.
Materiaal voor doodaas vissen
Als eerste de doodaas hengels. Ik vis altijd met 2 hengels. Lengte 300 cm. Werpvermogen 80-100 gram. Ik vis zelf al een paar jaar met de Mitchell Traxx R spinhengels. Hengels met voor mij genoeg body om de haak te zetten, maar geen stijve poken. Ik
beleef er veel plezier mee met het drillen van snoek. Vismaat Ko vist met de Patriot Ace 10 hengels, waar hij zeer tevreden over is. Maar ieder roofvismerk heeft wel doodaas hengels in het assortiment. Natuurlijk kan je ook je karperhengel of een zware spinhengel gebruiken in plaats van weer een nieuwe hengel aan te schaffen. Dat kan altijd nog als je het echt leuk gaat vinden. Aan de hengel komt bij mij een vrijloopmolen (baitrunner). Deze heeft een dubbele slip: op de voorkant de slip voor de dril en aan de achterkant een hendeltje om de molen in de vrijloop te zetten voor soepele lijnafgifte. Alsof de beugel open staat. Als de snoek er vandoor gaat, dan kan hij of zij zonder weerstand lijn afnemen en zodra ik een draai aan de slinger geef, wordt de slip voor het drillen ingeschakeld. Ik vis met Mitchell en Daiwa vrijloopmolens uit de 2500/3000 serie. Hierop heb ik een 23/100 gevlochten lijn gespoeld (trekkracht rond de 15 kg).
Dan de doodaas dobbers. Ik heb er velen verzameld in allerlei gewichten. Handgebouwde Timm’s dobbers, de Slim Sliders van Fox Rage, maar uiteindelijk uitgekomen op foam dobbers. Ik vis alleen met dobbers waar ik een klein batterijtje in de antenne kan plaatsen zodat deze licht geeft om in de schemering en het donker door te kunnen vissen. Ik gebruik nu foam dobbers van 15 en 20 gram van Lion Sports type Onyx. Deze zijn zeer slecht leverbaar, maar vergelijkbare alternatieven zijn de Rozemeijer Pike Float en de Ultimate Predator Float.
Optuigen van de doodaas hengel
We starten met een slank rubber stuitje dat ook door de topoog van mijn hengel moet kunnen glijden. Daarna schuif ik er een klein plastic kraaltje op, te groot voor het oogje van de dobber. Daarna gaat de dobber erop. Hierna volgt het lood. Dit kunnen schuifloodjes zijn (loodgewicht is 5 gram minder dan mijn dobber), maar ik gebruik ook Fox Rage Quick Change Weights. Hierdoor kan ik wisselen van gewicht zonder alles weer te demonteren. Daarna zet ik er weer een rubber stoppertje op om mijn knoop te beschermen tegen het glijdende lood. De knoop is voor de wartel waar mijn fluorocarbon 80 lbs/ 0,90mm onderlijn is gemonteerd met aan het uiteinde een dreg maatje 4. Bij grote aasvissen gebruik ik een maatje 2. Dun staaldraad werkt ook, maar ik geloof wat meer in ‘onzichtbaarheid’ onder water, het voordeel van fluorocarbon.
Aasvissen
Ik zelf vis alleen maar met voorns en horsmakreel. De horstmakreel is een stevige vis die niet snel van de haak af gaat. Lengte 12 – 15 cm vind ik ideaal voor in de polder. De dreg prik ik door de rugvin. De vis moet recht onder het dregje hangen. Kan zijn dat de blaas van de voorn door het invriezen al kapot is gegaan, maar ik prik deze altijd door voordat ik de voorn laat ‘zwemmen’.
Snoeken zoeken
Ik leg altijd 1 aasvis op de bodem en 1 aasvis op de drift. Kijken wat werkt om dan over te schakelen met de andere hengel naar de succesvolle presentatie. 1 hengel gaat ook onder de kant. Wat zijn nu de snoekstekken voor mij? In de winter vis ik in de bebouwde kom. Water wat vanuit een kanaal of polder de bebouwde kom in gaat. Denk bijv. aan centrum Maassluis, Schipluiden of Alkmaar. En in de polder rond boerderijen. Om deze stekken te zoeken gebruik ik Google Maps in combinatie met Streetview. Ook passantenhavens hebben in de winter mijn voorkeur. Al wordt het steeds moeilijker om daar te vissen. Tegenwoordig is het daar vaak ‘verboden te vissen’. Qua stekken, denk aan bruggen, aangemeerde boten, T-splitsingen, breder water na een versmalling en een van mijn favorieten; een doodlopend uiteinde.
Naar een stek toe gaan, hengels ingooien en wachten maar, dat werkt niet optimaal. Ik hanteer de ‘hit & run’
methode. Na 15 - 20 minuten nog geen aanbeet of actie in het water van bijv. jagende snoek, dan spullen oppakken en verkassen naar een volgende stek. En dat kan best 10 meter verder zijn. Zo vis ik op een dag best wel wat stekken af. In onze mooie polders rondom Stolwijk doen we hit & run van brug naar brug. Eén hengel tegen of onder de brug en de 2e hengel vaak voor de T-splitsing met de dobber op de drift.
Ploppende dobbers:
Het visuele spel is verslavend. Dobbers die onder ploppen of ineens aan de wandel gaan zorgen voor een flinke dosis adrenaline. Mooie vangsten heb ik de polders gehad. Een memorabele dag is mij bijgebleven van een paar jaar geleden in polder Benedenberg. Heel de dag met Ko hoppend van brug naar brug gegaan, maar geen snoek gevangen en geen actie gezien. Eind van de middag de beslissing genomen om nog niet de handdoek in de ring te werpen, maar nog 1 stek aan te doen bij een brug, daar waar we al vaker snoek gevangen hebben. Daar ging het helemaal los. In 1 uurtje tijd met zijn tweeën totaal 13 snoeken rond de brug gevangen, waarbij een paar keer allebei onze hengel gelijktijdig krom stond.
Ik krijg nog wel eens de vraag: wanneer sla je aan? Dit is bij mij een gevoelsspelletje. Schiet de dobber in 1x weg onder water dan ga ik ervanuit dat de snoek de aasvis vol gepakt heeft en deze al volledig in de bek zit, dan sla ik al vrij snel aan. Als mijn dobber gaat wandelen, dan zwemt de snoek met de aasvis rustig weg. Dan wacht ik wat langer met aanslaan. Kan wel pas na 20 seconden zijn. Dit hangt ook af of ik er een grote aasvis (18-20 cm) of een kleine aasvis (10-15 cm) aan heb zitten. Bij een grote aasvis wacht ik langer met aanslaan. Soms sla je te vroeg aan en soms zit de dreg diep in de bek. Maar goed dat je dus met 1 klein dregje vist.
Zorg dus altijd voor een lange onthaak- en kniptang, een onthaakmat en evt. een schepnet met rubber coating. Doodaas vissen doe ik nooit alleen, maar met een gezellige vismaat. Dan hebben we 4 hengels op een stek uitstaan. En kletsen we gezellig bij met goedgevulde soep en koffiekannen. En door met de hit & run aanpak veel stekken af te vissen maak ik het doodaas vissen een stuk minder saai. Probeer het eens in de winter en ervaar de kick van ploppende dobbers.
Oh en volg de avonturen van onze Roofvisgroep ook op Facebook @ghvdenhaagroofvisafd en op Instagram @ghv_roofvisgroep
WERPCURSUS 2026
31 mei, 7, 14 en 21 juni in De Topstek

De ’s-Gravenhaagse Vliegvisser organiseert elk jaar een werpcursus. De cursus wordt gehouden op vier zondagen van 10:00 uur tot …
Wat leert men op een werpcursus? Aan het eind van de cursus kan een deelnemer de basistechnieken van het werpen met een vliegenhengel in praktijk brengen.
Voor de kosten hoef je het niet te laten. Voor leden van GHV / Groene Hart is de cursus €15,-.
Voor deelnemers aan de ‘s-Gravenhaagse Vliegvisser is de werpcursus gratis. Alles is inclusief gebruik van een hengel met reel en lijnen, deze hoeft u dus niet eerst zelf te kopen.
Meld je aan voor deze cursus bij Marius van Kampen via vliegvisuitje@ghvgroenehart.nl
Kijk voor meer informatie op www.ghvgroenehart.nl
Of stuur een mail naar vliegvisuitje@ghvgroenehart.nl
Verenigingsnieuws
Word verenigingscontroleur Help mee ons viswater netjes en veilig te houden!
Tekst en foto’s: Ton van der Spiegel
Onze vereniging is op zoek naar nieuwe vrijwilligers die willen helpen bij het controleren van sportvissers langs onze polderwateren. Als controleur draag je direct bij aan een prettig, eerlijk en verantwoord gebruik van ons viswater. Je spreekt sportvissers aan, controleert de benodigde schriftelijke toestemmingen (zoals de VISpas van onze vereniging of andere verplichte toestemmingen) en ziet toe op het naleven van onze vergunningsvoorwaarden. Je bent tevens een ambassadeur namens onze vereniging; je geeft ook voorlichting over onze sportvisserij.
Gratis cursus via de Sportvisunie
Voordat je als controleur aan de slag gaat, volg je een praktijkgerichte ééndaagse cursus Controle via de Sportvisunie. Een onderdeel van de cursus Controle is een online examen. Dat moet je maken voordat je deelneemt aan de cursusdag. Je hebt dan namelijk al met de stof geoefend en zal dus actiever mee kunnen doen tijdens de cursusdag.
Wat krijg je ervoor terug?
• Je leert veel over visserijregels en toezicht in de praktijk.
• Je leert ons viswater in het Groene Hart goed kennen.
• Je draagt zichtbaar bij aan een nette, veilige en toegankelijke waterkant.
• Je maakt deel uit van een betrokken team.
• Kilometerkosten voor autogebruik tijdens controles worden vergoed.
• Een officiële controleurspas, uitgegeven door de Sportvisunie.
• Controleurskleding van onze vereniging, zodat je duidelijk herkenbaar bent.
Interesse? Meld je aan!
Stuur een e-mail naar secretaris@ghvgroenehart.nl.
Geef hierin aan in welk deel van ons polderwater je het liefst wilt controleren. En ook of je in het weekend of doordeweeks kunt.
Wij informeren je graag verder, we nodigen je uit voor een gesprek en schrijven je in voor de eerstvolgende cursusdag.
Samen houden we ons prachtige viswater veilig, eerlijk en toegankelijk.

Avontuur
Graskarper fascinatie Intrigerende vis
Tekst en foto’s: Arnout Terlouw
Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik graskarpers uitermate intrigerende vissen vind waar ik heel graag op vis. Grote, hele grote graskarpers hebben de binnenkant van mijn net gezien, gevangen op ‘afstand’ met reguliere karpertechnieken en een aangepaste aasaanbieding, maar veel vaker nog op een hele simpele manier: struinend met de korst. Mijn eerste bijdrage voor dit magazine ging dan ook niet voor niets over deze superspannende visserij op deze natuurlijke grasmaaier.
De graskarper [Lat. Ctenopharyngodon idella] behoort tot de familie van de karperachtigen, maar verschilt toch in een groot aantal opzichten van onze ‘gewone’ karper. Qua uiterlijk lijkt hij meer op een grote kopvoorn met zijn haaiachtige bovenvin en spitse kop. Een graskarper is een echte herbivoor (planteneter) met daardoor een heel ander aasgedrag als een karper. In tegenstelling tot een karper neemt een graskarper zijn voedsel als wier, rietstengels en ander waterplanten stevig vast voorin z’n bek. Een graskarper bezit dan ook geen zachte leerachtige lippen als een karper maar daarentegen zeer stevige beenachtige lippen.


Op groot, open water met reguliere karpersystemen
Alleen al het zien azen van graskarpers is vaak een spectaculair gezicht. Hangend met hun hele kop en zelfs vaak een deel van hun lichaam uit het water, proberend om hooggelegen grassprieten van de oever te rukken. Soms pakken ze een rietstengel zó stevig vast dat ze een complete rietpol onder water trekken. Krijgen ze een rietstengel niet makkelijk los, dan draaien ze, net als een haai, om hun as rond om die los te scheuren. Een fascinerend schouwspel kan ik je verzekeren! Dit typische aasgedrag zorgt ervoor dat een graskarper een eenmaal gepakt aas nog hoogst zelden uitspuugt!
Bovendien is een graskarper hierdoor doorgaans absoluut niet lijnschuw, wat zo zijn voordelen heeft.

In Kazachstan, waar ze van nature wel voorkomen, mocht ik tijdens een meervaltrip naar de Ili-delta aanschouwen hoe een aantal hele grote graskarpers een enorme, metershoge rietkraag over een lengte van enkele tientallen meters bij de waterlijn ‘dubbelknakten’ om daarna in de volle stroming de in het water hangende jonge, malse toppen naar binnen te werken. Of toen die keer, lang geleden, dat we bij een dode zijarm van de IJssel zagen hoe graskarpers hele leliebladeren dubbelvouwden om vervolgens beetje bij beetje naar binnen te werken. Fascinerend om te zien!

Gevonden!
Waterkoe
In wetenschappelijke literatuur valt te lezen dat graskarpers het meeste eten wanneer het water 28 graden warm is en dat ze dan wel tot 1,5 keer hun lichaamsgewicht aan waterplanten/ wier kunnen verorberen! Dat zou betekenen dat een graskarper van 20 kg soms wel 30 kg groenvoer per dag zou kunnen verorberen. Of dat klopt weet ik niet. Dat zou vastgesteld zijn bij kleine, jonge graskarpers die nog volop in de groei waren, maar ik weet wel dat ze zich in de zomermaanden als echte koeien kunnen gedragen en de hele dag actief blijven, herkauwend op kilo’s groenvoer – mits dat voldoende aanwezig is natuurlijk! Om uit al die kilo’s vezelrijk en caloriearm groenvoer voldoende voedingstoffen te halen heeft een graskarper daarom, net als een koe, een extreem lang darmstelsel.
Natuurlijke grasmaaier
Niet voor niets heeft deze vis de bijnaam van grasmaaier en daarom is deze exoot op veel plaatsen, hier maar ook in vele andere landen in en buiten Europa, uitgezet om overvloedige planten en/of wiergroei te reguleren. Sinds eind jaren zeventig zijn ze op veel plekken in Nederland uitgezet door diverse waterschappen. In eerste instantie ging dat voornamelijk om grote polderstelsels om te zorgen dat de doorstroming van sloten niet belemmerd werd door waterplanten. Later om dezelfde reden ook in en rond nieuwe woonwijken. Al snel werd duidelijk dat de effectiviteit van deze uitzettingen heel uiteenlopend waren. Te veel graskarper en de sloten worden volledig kaalgevreten, te weinig en het zet geen zoden aan de dijk. Vaak zie je in de poldersystemen, maar ook in andere wateren in Nederland waar graskarpers zijn uitgezet, het ene of het andere uiterste. Ofwel vrij kale sloten/kanalen met veelal wat kleinere vissen ofwel een zwaar begroeid water met weinig vissen, die meestal een stuk groter zijn, maar vaak moeilijker te vangen door de overvloed aan natuurlijk voedsel. De laatste decennia is men daarom heel terughoudend geweest met het uitzetten van graskarpers. Maar nu steeds meer wateren dichtgroeien met wier en andere (exotische) waterplanten wordt er toch weer nagedacht over het uitzetten van graskarper als aanvulling om overmatige plantengroei te beteugelen.

Mijn PR graskarper van 27 kg, gevangen in de Elzas in Frankrijk
Al in 2016 is er een rapport ‘Waterplantenbeheer met graskarper’ verschenen van Sportvisserij Nederland. Daarin komen ook de negatieve effecten van maaien aan bod: ‘Maaien levert vaak veel problemen op voor het onderwatermilieu. Vooral wanneer alle waterplanten worden weggemaaid, leidt dit tot een ernstige verstoring van het watermilieu. Er treedt directe schade op aan individuele vissen en er is vaak een sterke daling van het zuurstofgehalte. Maar mechanisch schonen leidt ook tot een ecologische ‘shock’ omdat een helder, plantenrijk
Graskarpers zijn stressgevoelige vissen die zich letterlijk dood kunnen vechten…
water plotseling verandert in een troebel, kaal water. In wateren waaraan regelmatig een dergelijke ‘shock’ wordt toegediend, kan zich geen evenwichtige visstand ontwikkelen. Het uitzetten van graskarper is in vergelijking met andere waterplantenbeheermethoden vijf tot meer dan tienmaal goedkoper.’ Voortschrijdend inzicht zullen we maar zeggen… Maar ondanks de positievere kijk op het gericht uitzetten van graskarper als aanvulling op andere maatregelen heeft dat helaas nog niet geleid tot nieuwe graskarperuitzettingen in onze wateren. Hopelijk komt daar de komende jaren verandering in.
Niet het eeuwige leven

Een nat pak moet je er soms voor over hebben
Dat we nog steeds gericht op graskarper kunnen vissen ligt in het gelukkige feit dat graskarpers een stuk ouder kunnen worden dan werd gedacht. In de literatuur valt meestal een maximumleeftijd van 25 jaar te lezen. Inmiddels weten we dat graskarpers zeker 40 jaar oud kunnen worden. Graskarper mag alleen uitgezet worden in een afgesloten waterstelsel om ongewenste verspreiding te voorkomen. Gebleken is echter wel dat velen ‘ontsnapt’ zijn naar open water of daarheen illegaal zijn overgezet. Op veel grote, open wateren zwemmen inmiddels kapitale graskarpers, vaak in kleine groepjes. In het Benedenrivierengebied, de Biesbosch en de Randmeren zijn sommige van deze graskarpers uitgegroeid tot vissen van meer dan 25 kg zwaar, met uitschieters richting of zelfs over de 30 kg. Maar het vinden van deze vissen op deze uitgestrekte waterpartijen is vaak het zoeken van een speld in een hooiberg, maar de beloning kan groot zijn. De vraag is voor hoe lang nog. Ook graskarpers hebben niet het eeuwige leven.


Afstand houden is de sleutel tot succes
Wispelturig en schuw
Inmiddels vis al meer dan 40 jaar gericht op graskarper. Het is vooral de aard van het beestje, zijn gedrag, de wijze waarop hij aan z’n voedsel komt en het aas pakt, die deze vis zo intrigerend maken. Wispelturig ook. Dan weer alles zonder schroom pakkend, dan weer niet te benaderen en stoïcijns bijna arrogant wegzakkend, zo van ‘mij belazer je echt niet’. Schuw, dat zeker ook. Benaderen van azende graskarpers moet uiterst omzichtig gebeuren, afstand bewaren is vaak een pré, behalve soms wanneer er grote wierplakkaten liggen waar ze onder azen. Een echte scholenvis, waarbij het soms lijkt of ze telepatisch met elkaar kunnen communiceren. Uit het niets kan een sloot ontploffen door wegvluchtende vissen of wordt het sein gegeven voor een massale


schranspartij op de uitgestrooide korsten, die net zo plotseling stopt als hij begonnen was.
Dat steeds helderder wordende water met meer wier maakt het vissen op graskarper er niet altijd eenvoudiger op. Graskarpers zijn extreem schuwe vissen die de aanwezigheid van iets vreemds in hun omgeving, zoals een visser (hoe stil en ‘onzichtbaar’ die zich ook gedraagt) gelijk opmerken – door trillingen en geluid maar ook visueel.

Een zinkend vlokje op afstand aangeboden kon deze machtige vis niet weerstaan
25 jaar VisTV met Ed Stoop, gewoon op de korst met een oude glashengel alsof er niets veranderd is in al die jaren

Vissen op graskarper met een vismaat is natuurlijk leuk en ook handig om foto’s van een vangst te maken of om bijvoorbeeld hongerige meeuwen op afstand te houden… maar het is vaak niet bevorderlijk voor je kansen. Ook al fluister je en heb je zo min mogelijk contact, op een één of andere manier krijgen ze al snel door dat er iets niet in de haak is.
Voordeel van het heldere water is wel dat ze broodkorsten eerder opmerken, graskarpers zijn nu eenmaal zeer visueel ingesteld, maar het nadeel is dat ze die dan vaak ook argwanender benaderen. Elk voordeel heeft zijn nadeel…

Op wateren waar vaker met de korst op graskarper wordt gevist zal je merken dat ze vaak wel interesse tonen in de korsten, maar goed pakken is er vaak niet meer bij. Voeren en vissen met honden- en kattenbrokken kan dan soms helpen, maar ook het vissen met een ‘good old’ langzaam zinkende broodvlok. Die aanpak heeft voor mij al voor enkele kapitale graskarpers gezorgd.
Al met al is de graskarper voor mij een welkome aanvulling op het ‘normale karperbestand. Zeker voor dié vissers die de struinvisserij een warm hart toedragen, maar ook voor de jagers op groot wild. Het zal echter wel nooit een favoriet van elke karpervisser worden: ‘some love them, some hate them’.
Verenigingsnieuws
Open Sportvisdag 2025, een gezellige dag!
Tekst en foto’s: Juri Froger
Onze jaarlijkse Open Sportvisdag, de derde editie alweer, vond afgelopen jaar plaats tijdens ‘Madestein Beweegt Je’ op 27 september. Een dag waarop alle sportverenigingen die in en om recreatiegebied Madestein gevestigd zijn, zich presenteren aan het publiek. Iedereen, lid of geen lid, kon zo gratis kennismaken met onder andere voetbalclubs GDA en S.V. Loosduinen, hockeyclub GDA, de modelbootvereniging en natuurlijk ook met ons!
Madestein Beweegt Je wordt georganiseerd door WSDH (Werken aan Sportstad Den Haag), de organisatie waar ook onze sportcoördinator vandaan komt.
Bezoekers aan De Topstek konden in en om ons clubhuis alle facetten van de hengelsport uitproberen. Van het vissen met de vaste hengel tot het leren werpen met de vliegenhengel en alles er tussenin.
Alle specialiteiten waren aanwezig, de roofvis commissie stond er met een uitgebreide stand inclusief een compleet uitgeruste visboot en trapkano. De karpervissers konden de bezoekers alles uileggen over het vissen op karper met loodvrije systemen. Hans Deurloo, ons nieuwe bestuurslid Jeugdzaken, was misschien wel de drukste man van Madestein. Werkelijk alle kids wilde leren vissen met de vaste hengel, en Hans gaf ze alle aandacht die ze nodig hadden. De vliegvissers waren er om de bezoekers te leren werpen én een vliegje te leren binden.
Ook de castingbaan (drie hoepels in het water die dienen als doel om in te werpen) mocht op de nodige aandacht rekenen. Niet altijd met succes, met enige regelmaat mocht de secretaris met zijn bootje een werpgewichtje uit de boom halen.
Veel bezoekers genoten van een mooi boottochtje met Rondvaart Westland langs ons viswater. En, zoals ieder jaar weer, kon de jeugd onze Ultra Skiffs wel waarderen.
Al deze activiteiten werden goed bezocht. Na het bezoek van deze activiteiten genoten de bezoekers van een hapje en een drankje op ons zonnige terras. Vaak terwijl de kids naast ons terras nog aan het vissen waren.
Al deze activiteiten werden mede mogelijk gemaakt door De Sportvisser Den Haag, Rondvaart Westland, WSDH en niet in de laatste plaats door de vrijwilligers van GHV / Groene Hart. In een tijd van bijzondere belangstelling voor de sportvisserij, hebben wij als GHV / Groene Hart met al onze vrijwilligers een positief visitekaartje afgegeven en laten zien wat sportvissen te bieden heeft.
Deze dag werd afgesloten met een heerlijke barbecue voor de vrijwilligers, die het hele jaar klaar staan om tal van activiteiten te organiseren en hiermee ouderen en jongeren een kans bieden om kennis te maken met onze prachtige sport.
Op de komende pagina’s een impressie van deze dag, die volgend jaar vervolg gaat krijgen. U kunt met potlood vast zondag 8 augustus in de agenda zetten.























www.ghvgroenehart.nl
https://www.facebook.com/ ghvgroenehart
Alles rond lidmaatschap, vergunningen en ledenadministratie
Postadres: GHV / Groene Hart, Postbus 162, 3720 AD Bilthoven. ledenadministratie@vispas.nl Telefoon 030-6058400
Algemeen correspondentie-adres
Madesteinweg 34, 2553 EC Den Haag secretaris@ghvgroenehart.nl
Telefonisch informatie (geen voicemail) 070-3297965
Clubhuis GHV / Groene Hart, Madesteinweg 34 - 2553 EC Den Haag
Voorzitter/Webmaster
Ton van der Spiegel
Secretaris
Juri Froger
Penningmeester
Ben Boere
Tweede secretaris
Hans Moolenaar
https://www.instagram.com/ ghvgroenehart/
https://www.linkedin.com/ company/ghv-groene-hart
Tweede penningmeester, ledenadministrateur Emile Meuldijk
Bestuurslid Coördinator uitgifte vergunningen
Jan Ockhorst
Bestuurslid Externe relaties viswaterhuur Marius van Kampen
Bestuurslid Facilitaire zaken Raymond Renirie
Bestuurslid Commissie Viswaterbeheer Kors Verweij
Bestuurslid Roofviscommissie Haakon Nadorp roofvissen@ghvgroenehart.nl
Bestuurslid Vliegviscommissie Jan Ockhorst vliegvissen@ghvgroenehart.nl
Vertegenwoordiger afdeling VWP Ben Boere vwpgouda@ghvgroenehart.nl
Vertegenwoordiger afdeling MWV Emile Meuldijk mooiweervissers@ghvgroenehart.nl
Website/Internet GHV / Groene Hart www.ghvgroenehart.nl
Meldpunt spiegelkarperprojecten skp@ghvgroenehart.nl of via aanmeldbutton website
Meldpunt vissterfte sos@ghvgroenehart.nl
Redactie GHV / Groene Hart Magazine
Hans Moolenaar (Ton van der Spiegel) p/a GHV / Groene Hart redactie, Madesteinweg 34, 2553 EC Den Haag redactie@ghvgroenehart.nl
Vertrouwenscontactpersoon Myrthe Starrenburg vcp.myrthe@gmail.com
Ontwerp en opmaak Juri Froger, info@roodd.nl
Contactadres Speyclub speyclub@ghvgroenehart.nl
Clubhuisbeheerder Raymond Renirie beheerder@ghvgroenehart.nl
Bij onderstaande winkeliers en regionale aanmeldpunten kan men lid worden van GHV / Groene Hart en direkt de schriftelijke toestemming meekrijgen na betaling van de verschuldigde contributie.
De Sportvisser *
https://www.youtube.com/ @hsvghv-groenehart8550
Jan v/d Heijdenstraat 61, 2522 EL Den Haag 070-3905820
RTV Hengelsport * Almeloplein 60-61, 2533 AD Den Haag 070-8874370
Camp Carp *
Appelstraat 199, 2564 EE Den Haag 070-3239816
Albatros Hengelsport * Dr. Lelykade 68-70, 2583 CM Scheveningen 070-3556013
Nico’s Hengelsport* Rottumsestraat 11a, 2583 HG Den Haag 06-14536756
Dierenshop Rijswijk * Huis te Landelaan 45-47, 2283 VA Rijswijk 070-3935118
Pets Place Boerenbond Hofstede* Schrepelpad 6, 2491 EE Leidschendam 070-3860916
Hengelsport Zoetermeer* Oranjelaan 31, 2712 GA Zoetemeer 079-3164822
Hengelsport Leiden Mary Beystraat 9, 2324 DK Leiden 071-5318002
Hotspot Fishing Ripselaan 3, 2375 NA Rijpwetering 071-5801323
Hengelsport Gouda Walvisstraat 96, 2802 SE Gouda 0182-529091
Hengelsport de Spot Zuidkade 1, 2741 JA Waddinxveen 0182-620417
* Winkeliers waar ook het Stadsvisbewijs van Den Haag los te koop is.
HOFSTEDE DIER & TUIN
ALLES VOOR DE SPORTVISSER!
Tegen inlevering van deze bon 20% KORTING
Alles voor: ZEEVISSEN KARPERVISSEN ROOFVISSEN WITVISSEN
WORDT VRIEND VAN HET PEUTERFONDS!
OP EEN
HENGELSPORTARTIKEL NAAR KEUZE
Stichting PeuterFonds heeft als doel kinderen met gezondheidsproblemen de dag van hun leven te bezorgen op het gebied van sportvissen. Het PeuterFonds biedt deze geheel verzorgde dag gratis aan met daarbij een unieke één-op-één begeleiding. Om deze evenementen te kunnen blijven organiseren zijn wij op zoek naar vrienden die ons willen steunen. Natuurlijk willen wij ook de komende jaren nog een mooie maatschappelijke bijdrage aan de hengelsport leveren, zeker nu onze prachtige hobby wel wat positieve aandacht kan gebruiken!
Maximaal 1 bon per klant. Niet geldig i.c.m. andere aanbiedingen.
SCHREPELPAD 6 - 2491 EE DEN HAAG - TEL 070 386 09 16 -
SCHREPELPAD 6
Wordt ook ‘Vriend van het PeuterFonds’ en doneer op NL54 RABO 0148 5415 85 t.n.v.
8.00 - 18.00
8.00 - 21.00
2491 EE DEN HAAG TEL 070 386 09 16
Stichting PeuterFonds of scan de code en doneer direct!
MA 8.00 - 18.00 WO 8.00 - 18.00
8.00 - 18.00
8.00 - 18.00 WO 8.00 - 18.00
8.00 - 21.00
8.00 - 18.00
8.00 - 17.00
8.00 - 17.00 RUIM 5.000 M² VOOR DIER EN TUIN
OPENINGSTIJDEN

Maandag: 08.30 – 17.30 uur
Dinsdag: 08.30 – 17.30 uur
Woensdag: 08.30 – 17.30 uur
Donderdag: 08.30 – 17.30 uur
Vrijdag: 08.30 – 17.30 uur
Zaterdag: 08.30 – 17.00 uur




