79e jaargang | 16 februari 2023
de
7
weekblad-debrug.nl
Voorlezer 3
Nieuwbouw 5
Bomen planten 6
Carnaval 15-21
Gemeentenieuws 12
Gezin uit oorlogsgebied al sinds april in Berlicum
‘Ik wil niet meer terug naar Oekraïne’ BERLICUM – Op het filmpje is een bom te zien, die vlak voor een flat in Charkiv ligt. Op andere beelden op de telefoon van de 27 jarige Pasha Pechynskyi licht de stad omdat er een raket neerkomt. Bijna een jaar geleden viel Rusland Oekraïne binnen. Pasha sloeg met zijn zus Sonya (18), moeder Vita en de onafscheidelijke kat Sima op de vlucht. Sinds april verblijft de familie in Berlicum, bij kattenpension De Kattenburg en zorgboerderij de Elsburg. Door Wim Poels Dat er juist bij de Kattenburg een gezin met twee katten neerstrijkt, naast hun eigen kat hebben de Oekraieners ook een kat van vrienden meegenomen, is natuurlijk geen toeval. Eigenaar Natascha Woudwijk had zich aangemeld bij een organisatie die zich inzet voor de opvang van Oekraiense huisdieren. Haar man Pieter van Uden had weer van zich laten horen bij een organisatie voor de opvang van mensen uit dat land. “Achter ons huis staan verschillende gebouwen. In de tweede kantine van de zorgboerderij was best plek voor een gezin en zo zit je niet op elkaars lippen.” In eerste instantie zag het ernaar uit dat er een familie zou komen met veertien katten en twee honden. Voor dat laatste duo was bij het pension geen plek. Natascha had net buren bereid gevonden die twee honden op te vangen, toen ze te horen kreeg dat het gezin toch vooralsnog in Oekraïne bleef. Maar er was nog wel een andere familie, met twee katten. Natascha en Pieter vonden het prima. Al ging het wel wat rap: twee uur later zou
de Rosbode Pieter, Sonya, Pasha, Natascha en Vita de familie al op de stoep staan. “We zetten een en ander op de groepsapp van de straat.” Nog voor het gezin arriveerde, waren er al stapelbedden uit het vlakbij gelegen Opvanghuis Berlicum gearriveerd en stond er een bank. De douche in de kantine van de zorgboerderij was zo lang niet gebruikt, dat er nog wel wat aan gerepareerd moest worden. Maar na een paar dagen was alles in orde. Vita, Sonya en Pasha hadden toen al heel wat kilometers achter de rug. Vanuit Charkiv waren ze naar de stad Poltava gegaan en van daaruit bij Polen de grens over. Telkens verbleven ze een paar weken bij kennissen in bijvoorbeeld Groningen, Oostenrijk en Italië, tot ze in april in de opvang in Utrecht terecht kwamen. Daar kregen ze het bericht dat ze naar Berlicum konden. “Al dat groen, de rust, het was een droom”, geeft Pasha zijn eerste indruk weer.
Krant niet ontvangen? APK, ONDERHOUD reparatie EN schade herstel voor álle merken T. 073 - 503 29 1 1
bezorgklachten@ janenjanmedia.nl Kijk op weekblad-debrug.nl voor afhaalpunten
Inmiddels spreekt hij een beetje Nederlands en het beste Engels van het trio. Eindelijk hadden ze een plek waar ze even konden blijven. Ook Sonya had het naar haar zin. Ze leerde onder meer paardrijden. In het begin volgde ze online de lessen van school. Nu heeft ze een jaar pauze, dat ze onder meer gebruikt om Engels te leren. Voor Pasha ligt het wat lastiger. Hij werkte voor een grote digitale spellenfabrikant. “Maar de lonen in Oekraïne zijn lager. Het levert te weinig op om in Nederland van te kunnen leven. Hoewel de Nederlanders en de Oekraïners hun eigen plekje hebben, trokken ze zeker het eerste half jaar regelmatig met elkaar op. Ze aten soms bij elkaar, gingen samen naar bijvoorbeeld de Efteling. En Pasha zag een paar dromen in vervulling gaan. Bijvoorbeeld door concerten bij te kunnen wonen van Metallica en Rammstein. “Die komen niet naar Oekraïne.” Sonya wil actrice worden. Pieter en Natascha regelden dat ze binnenkort aan een productie van iemand die in Amersfoort afstudeert aan een theateropleiding mee mag doen. Die leuke dingen kunnen niet verhelen dat de reden waarom ze hier zijn heel triest is. “We zijn Oekraïners en wilden niets liever dan in vrede in ons eigen land wonen”, zegt Pasha.
Toch volgen hij en zijn familie het nieuws uit Oekraïne niet eens zo nauwgezet. “Het is oorlog hè, wat de Russen zeggen, maar ook wat Oekraïne zegt is niet betrouwbaar”, meent hij. Liever belt hij met vrienden, die uit de eerste hand vertellen wat ze ervaren. Zij zitten overigens, op een na, niet in het leger. Pasha zelf
mocht het land uit omdat hij fysiek niet geschikt voor het uniform is. Vita zit er tijdens het gesprek wat stiller bij. Deels door de taalbarrière, maar ook omdat ze het zwaar heeft. Haar vader overleed afgelopen zomer Hij woonde met haar moeder in de Donbas, achter de frontlijn. Afscheid nemen was onmoge-
lijk. En nu maakt ze zich zorgen om haar moeder, met wie het niet zo goed gaat. Ze belt elke dag, maar har bezoeken is er niet bij. Wel is ze op en neer gereisd naar Lviv, waar ze een handtekening moest zetten om een bankpas voor haar moeder te regelen. Als ze snakt naar een ding, dan is het vrede. “Zodat ik weer naar mijn moeder kan.” Maar of ze terug wil naar Oekraïne? Sonya en vooral Pasha zijn er duidelijk over. “Nee. We zijn in 2014 vanuit de Donbas vertrokken en later weer terug verhuisd. Toen gingen we naar Kharkiv en daar moesten we weer vertrekken. Ik wil nu wel eens een plek waar ik een tijd kan blijven.” Maar dat vooruitzicht is er niet. Het is dus ook volkomen onduidelijk hoe lang het gezin nog in Berlicum moet blijven. Het is misschien niet het belangrijkste in het conflict, maar ook huisdieren in Oekraïne hebben het moeilijk. De Kattenburg doet daarom mee aan een inzamelingsactie van honden- en kattenvoer en medicijnen voor deze huisdieren. Die kun je tot 24 februari inleveren bij het pension.
We mogen weer SINT-MICHIELSGESTEL – In 2021 vierden we het thuis, een jaar later was de voorbereidingstijd kort en was het half werk. Vanaf zaterdag beleven we voor het eerst in drie jaar weer een volwaardige carnaval, met alles erop en eraan. We mogen weer.
Lallen in de kroeg, in polonaise door de tent, meelopen met de optocht, misschien gaan we naar een boerenbruiloft of blazen we zelf in een orkest. Het feest der feesten kan weer zo goed als ouderwets worden gevierd in Mullukzuipertjesland, Dun Birre-
koal, Bokkendonk, Krabberdonk of waar je ook wilt zijn. Of je nu jong bent of oud, voor iedere liefhebber is er wel wat te doen. Hebben we er zin in? Geniet ervan! Lees er alles over op de speciale carnavalspagina’s in deze krant vanaf pagina 15.
Weekblad WeekbladdedeBrug Brugisiseen eenuitgave uitgavevan vanJan JanenenJan JanMedia MediaBV enen wordt wordt huis-aan-huis huis-aan-huis verspreid verspreid met met een een oplage oplage van van 16.500 16.500 exemplaren. exemplaren.