Weekblad de Brug
79e jaargang | 26 januari 2023
4
weekblad-debrug.nl
Stamtafel 3
Onze club 5
Zeveren 6
Wereldbeker 12
Gemeentenieuws 8
Schijndels Weekblad de Rosbode Dungense geeft leven na 34 jaar verslaving positieve wending
‘Ik heb zelf in de schoenen van mijn patiënten gestaan’ DEN DUNGEN – We vieren onze verjaardag, moederdag, vaderdag. Karin van Haandel uit Den Dungen heeft haar eigen feestdag: 17 april is Karin-dag. Op die datum in 2017 begon ze met afkicken. Na 34 jaar verslaving, omgaan met verkeerde mensen, misbruik, therapie en onder invloed van het spul niet al te helder denken ging ze in twee weken van vijftien joints naar nul. Door Wim Poels
Ze heeft nog geen terugval gehad en dat maakt haar trots. Een leven vol tegenslagen zette ze tegenwoordig om in iets nuttigs. Ze werkt sinds 2018 als ervaringsdeskundige bij Reinier van Arkel en heeft sinds een paar weken een gedichtenbundel uit. Het verhaal van Karin is triest en aangrijpend. Ja, natuurlijk heeft er wel even over gedaan voor ze het met andere kon en wilde delen. Inmiddels is ze zover. De belangrijkste les in haar eigen ogen: “Ben niet bang om hulp te zoeken.” Maar ze wil ook duidelijk maken dat psychiatrische patiënten gewone mensen zijn en waarschuwen voor het gevaar van overmatig gebruik van softdrugs. Karin groeide op in Boxtel. Daar ging ze naar de huishoudschool en vanaf dat moment wordt ze gepest. “Ik was erg klein voor mijn leeftijd en had nog geen borsten”, vertelt ze. “Op school zaten alleen meiden en er is niets zo erg dan meiden onderling.” Uiteindelijk spijbelde ze steevast bij de gymlessen. Pas na 2,5 jaar kreeg haar vader daar lucht van en ging hij verhaal halen op school. “Hoe het de directeur lukte weet ik niet, maar over dat onderwerp ging het niet
gingen samen coke gebruiken.” Toen daarbij iets mee mis ging en ze in het ziekenhuis terecht kwam, werd ontdekt dat ze klappen kreeg. Vanuit het ziekenhuis werd ze naar het politiebureau gebracht, deed ze aangifte en er volgde een verblijf in verschillende vrouwenhuizen. Daar leerde ze een Dungense vrouw met kind kennen. Ze kregen zo’n hechte band dat Karin nadat ze uit het vrouwenhuis wegging, even bij haar kwam wonen. Ook toen ze weer op eigen benen ging wonen, bleef ze in het dorp. Ondertussen wisselde ze nog steeds vaak van partner. Opnieuw werd ze zwanger. Het derde kind kwam, maar werd niet erkend door de vader. “In mijn vriendenkring werd ondertussen ook XTC gebruikt. Dus dat ging ik ook doen. Op een avond dacht ik dat mijn kind misvormd was. Op dat moment besloot ik alleen nog maar wiet te gebruiken.” Ze had het karakter om dat ook te doen. Er kwam nog een vierde kind, een dochter. Wat een keer moest gebeuren, kwam nu uit. Karin wist niet zeker wie de vader was. Het kind kreeg – bleek achteraf na een DNA-test – de verkeerde achternaam. “Dat heb ik lang alleen gedragen, met heel veel pijn.” Het was voor Karin opnieuw reden om haar leven te veranderen: ze zwoor mannen af. Dat lukte lang. Pas sinds drie jaar heeft ze weer een relatie. Vast. Wat ze nog niet afzwoor, was het blowen. Terwijl ze wel besefte dat ze haar gedrag doorgaf aan volgende generaties. “Mijn twee zoons hebben ook een periode van verslaving gekend. Niet zo erg als ik, maar toch. Bij het derde kleinkind pas vroeg ik me af: ‘Karin, waar ben je eigenlijk mee bezig.’ Toen besloot ik af te kicken en zocht ik contact met Novadic-Kentron. Dat was op 17 april 2017, sindsdien mijn eigen Karin-dag.” Eigenlijk zou ze opgenomen moeten worden, maar dat weigerde ze. En medicatie gebruikte ze ook maar even.
de Streekwijzer Karin van Haandel
meer. Ze vonden natuurlijk wel andere dingen om me te hebben.” Ook thuis gebeuren er vervelende dingen en Karin besluit het huis te verlaten. In die tijd gaat ze vooral om met vrienden van haar broer. “Hij was geen lieverdje en had al wat inbraken en berovingen op zijn naam staan.” Maar zijn vriendenkring vond ze wel stoer. “Ze waren vijf tot tien jaar ouder dan ik. Punkers, gothic. Dat wilde ik ook zijn, maar mijn ouders vonden dat niet goed. Er werd bovendien flink geblowd.” Na een tijdje ging ze meedoen. “Ik hoopte dat het de pijn weg zou nemen. Dat was niet zo, maar blowen maakte de dagen wel draaglijk”, kijkt ze terug. Dat ging van kwaad tot erger. “De allereerste keer neem je een hijs, meer trek
je niet. Dan wordt het een hele joint, het worden er twee, de waterpijp komt erbij. Uiteindelijk zou het uitgroeien tot wel 15 joints per dag.
Het leven was wild en op haar 17e raakte ze zwanger. “In mei ’86, op mijn 18e verjaardag, ben ik getrouwd en in september kwam mijn oudste zoon.” Maar het huwelijk was niet gelukkig. Al na zes weken dacht ze alleen beter af te zijn, maar op aandringen van haar ouders probeerde ze het nog. Toen ze 20 was kwam er een dochter bij, twee jaar later ging het koppel toch nog uit elkaar. De kinderen bleven achter bij haar ex. Wel kwamen ze, nadat Karin weer een eigen stekje had gevonden, elke twee weken een weekeindje op bezoek. “Blowen deed
ik dan op het balkon. Of buiten, als we naar de winkel gingen. Ik dacht dat ze het dan niet in de gaten zouden hebben.” In die tijd merkte ze ook de geestelijke gevolgen van het blowen. “Het maakt je anders van lichaam en geest. In feite was ik de hele dag stoned, niet helder. En dus niet in staat verstandige beslissingen te nemen. Mijn hele omgeving was zo, vrienden buiten dat kringetje raak je vanzelf kwijt als je zo leeft.” Daarbij hobbelde ze van vriendje naar vriendje. Allemaal kortlopende relaties, die ze om de simpelste redenen uitmaakte. Na een paar jaar stortte ze geestelijk toch nog in en ze was een jaar of 25 toen ze werd opgenomen bij Reinier van Arkel. Ze zou aan borderline en schizofrenie
lijden en kreeg medicatie daarvoor. Zelf geloofde ze niet in die diagnose, al hielp de medicatie wel. Blowen kon ze er niet. Na drie maanden ging het beter. “Maar toen ik weer thuis kwam, ben ik meteen met de medicatie gestopt en ging ik weer aan de softdrugs. Dat was vertrouwd. Mijn oude leven ging gewoon verder. Ik werkte toen niet, zat hele dagen in de koffieshop en ging weer met de verkeerde mensen om. In die periode ben ik ook twee keer verkracht.” Dat kon niet goed blijven gaan. En zo kwam Karin opnieuw bij Reinier van Arkel terecht, dit keer in dagtherapie. Dat betekent dat ze ’s avonds naar huis mag. Via iemand die ze daar leerde kennen, kreeg ze een relatie met een Bosschenaar. “Hij mishandelde me en we
GemertsNieuwsblad SPAAR VOOR EEN GRATIS AUTOWASBEURT
U bent van harte welkom om onze winkel te bezoeken of maak een afspraak. Voor vragen, service of advies (aan huis) 073 594 34 79.
Shell & Carwash Middelrode
Krant niet ontvangen? bezorgklachten@ janenjanmedia.nl
Kijk op debrug-online.nl voor afhaalpunten
Lees verder op pagina 15
Weekblad WeekbladdedeBrug Brugisiseen eenuitgave uitgavevan vanJan JanenenJan JanMedia MediaBV enen wordt wordt huis-aan-huis huis-aan-huis verspreid verspreid met met een een oplage oplage van van 16.500 16.500 exemplaren. exemplaren.