‘ o WZ
V.U. BĂŠnĂŠdicte Buylen Godshuisst*aat 13 9185 Wachtebeke
Oktober - november - december 2020 1
Inhoudstafel Voorwoord Wist je dat Interview Zorg in de kijker Kruip in je pen Lichaam in balans Gelukkige verjaardag We verwelkomen We nemen afscheid van Enkele leuke herinneringen Puzzelplezier
Blaas me bont in de mooiste kleuren, waai me rond in de lekkerste geuren. Want hier ben ik dus laat me maar gebeuren
2
3 4 6 8 10 14 16 17 18 19 20
Voorwoord Beste bewoners, bezoekers en medewerkers, Het hee. lang geduurd, jullie geduld is meermaals op de proef gesteld, onze bewoners hielden zich zo kranig mogelijk… en uiteindelijk hebben we onze deuren weer voor jullie open kunnen ze0en. Een moment waar we samen heel erg naar uit gekeken hebben. Jammer genoeg blijken de besme3ngscijfers weer te s4jgen waardoor we toch uiterst waakzaam moeten blijven. We zijn dan ook heel blij om te kunnen vaststellen dat jullie, onze bezoekers, zich heel goed aan de gemaakte afspraken houden om zo onze bewoners maximaal te beschermen terwijl ze toch van jullie gezelschap kunnen blijven genieten. Op die manier hopen we het venijnige virus buiten de deur te kunnen houden. Alhoewel we nog lang hebben kunnen genieten van een warm najaarszonnetje, is het ondertussen toch herfstweer geworden en staat de winter voor de deur. Dit maakt de uitdaging des te groter maar samen met jullie zijn we er klaar voor! Tot er een werkzaam vaccin is, zijn we echter genoodzaakt om extra alert te blijven. Dat betekent dat jaarlijkse ac4viteiten zoals bijvoorbeeld de kerstmarkt of de mosselsouper dit jaar niet kunnen doorgaan in de vorm die jullie gewend zijn. Dat is jammer want er is me verteld dat jullie massale en enthousiaste aanwezigheid telkens hartverwarmend was voor onze bewoners en voor ons personeel. We gaan dan ook ons uiterste best doen om voor jullie geliefden een zo goed mogelijk alterna4ef uit te werken. En ondertussen rekenen we op onze wetenschappers die met man en macht zoeken naar een oplossing en een vaccin. Want onder het mo0o: “Uitstel is geen afstel”, hopen we jullie tegen de zomer dan toch nog te mogen verwelkomen voor een ‘begin of summerparty’ zodat we dit nieuwe hoofdstuk al feestend kunnen inluiden! Ik kijk er als kersverse directeur alvast naar uit om jullie dan in fijne omstandigheden te mogen ontvangen. Hartelijke groeten, Annick Braem.
3
Wist je dat … Onze deuren gingen terug open voor jullie! Voor de veiligheid van onze bewoners, ons team en uzelf, vragen we u om volgende afspraken te respecteren: • Bij het binnenkomen registeren via het bezoekersregister. • De handen desinfecteren bij het binnenkomen van het WZC, bij het binnengaan van de kamer en bij het verlaten van de kamer. • Er wordt steeds een mondneusmasker gedragen, ook op de kamer. • Er mag geknuffeld worden maar ook hierbij blij. het mondneusmasker op.
begrijpen dat het geen goed idee zou zijn om met veel personen tegelijk op bezoek te komen omdat dit het besme3ngsgevaar in de hand werkt. Het is trouwens voor onze bewoners ook aangenamer om het bezoek over meerdere dagen te spreiden. Dat maakt het minder druk voor hen en ze kunnen meerdere dagen van fijn gezelschap genieten. Laten we samen zorg dragen voor elkaar & heel graag tot binnenkort!
Omdat wij geen glazen bol hebben, en wij niet kunnen voorspellen wat de coronasitua4e zal zijn op het einde van dit jaar kunnen wij geen grote ac4viteiten plannen zoals: mosselfes4jn, sinterklaas, kerstmarkt. Dit wil echter niet zeggen dat er geen Graag drukken wij nog eens op het ac4viteiten worden georganiseerd in het correct dragen van het mondmasker! WZC. Onze bewoners krijgen een gevarieerd Dit moet neus én mond ten allen 4jde aanbod aan dagelijkse ac4viteiten, af en toe bedekken! Al te vaak moeten wij mogen ze eens een optreden of iets vaststellen dat het mondmasker onder dergelijks meepikken in de polyvalente zaal. de neus of kin hangt. En dit is uiteraard Wij maken hier uiteraard geen reclame niet de bedoeling! voor, omdat we gezien de situa4e geen grote groepen externe mensen mogen Bij het niet naleven van deze afspraken, ontvangen. Wij hopen op ieders begrip hiervoor! kunnen wij u de toegang tot het WZC
ontzeggen. Wij rekenen hierbij dan ook op jullie verantwoordelijkheidsgevoel zodat we geen stappen meer terug hoeven te ze0en want dat zou voor iedereen een grote teleurstelling betekenen en dit vooral voor onze bewoners. Hoewel er geen beperking is op het aantal toegelaten personen, gaan we er graag van uit dat jullie ongetwijfeld
Wist je dat we sinds kort een nieuwe directeur en een nieuwe hoofdverpleegkundige in dienst hebben? De hoofdverpleegkundige is Yvonne Steenbeek, je vindt haar bureau in het voormalige kapsalon. De nieuwe directeur is Annick Braem. Zij stelt zichzelf voor in het interview op pagina 6 en 7.
4
Vernieuwen abonnement ‘t Meyklokje Het jaar 2020 begint op zijn einde te lopen. Dus moeten we al eens denken aan het vernieuwen van ons abonnement op het Meyklokje. De prijs voor een (papieren) abonnement zal zoals vorig jaar 5 euro bedragen. (10 euro indien u het per post wil toegestuurd krijgen) Er verschijnt een Meyklokje in de maanden januari, april, juli en oktober. Voor bewoners, vrijwilligers en personeel is het Meyklokje gra4s. Abonneren kan via onderstaand strookje of via mail vóór eind december. (info.ocmw@wachtebeke.be). Graag uw Meyklokje digitaal? Geef uw e-mail adres door en ontvang het Meyklokje gra4s in uw mailbox. Geef uw voorkeur door via onderstaand strookje!
Naam: ………………………………………………………………………………..
Adres: ………………………………………………………………………………..
O Ik wens het Meyklokje via mail te ontvangen E-mailadres: …………………………………………………………………….
O Ik wens het Meyklokje op papier te ontvangen
5
belangrijk dat er een huiselijke sfeer heerst in ons woonzorgcentrum en dus hou ik erop na om met alle medewerkers en bewoners een persoonlijk gesprek te hebben. Ondertussen hebben mijn fijne collega’s me al goed geholpen om een zicht te krijgen op het reilen en zeilen van het WZC. Bij hen kan ik ook al4jd terecht als ik een vraag heb. Ik heb er zin in om een nieuwe wind doorheen ons rusthuis te doen waaien.
Interview Op naar een mooie toekomst Tijdens de beginmaanden van de coronauitbraak werd woonzorgcentrum De Mey zwaar getroffen door het Covid-19 virus. Ondertussen ligt deze crisis alweer maanden achter ons en kijken we, met de nodige voorzorg, uit naar een mooie toekomst. In augustus vervoegde Annick Braem, als directrice van het woonzorgcentrum, ons team. Samen blikken we vooruit.
Hoever staan jullie met jullie bescherming tegen Covid-19?
Welkom aan boord, Annick! Zou jij je als kapitein even kunnen voorstellen? Ik woon in Zwijndrecht, ik ben al 26 jaar samen met mijn man en samen hebben we drie kinderen (21, 18 en 12 jaar). Eigenlijk ben ik psychologe van opleiding en ik heb dan ook, tot voor kort, lang een eigen prak4jk gehad, maar nu ben ik uiteraard een nieuwe uitdaging aangegaan als directrice van WZC De Mey. Ik wil er dan ook al mijn energie in steken om ervoor te zorgen dat ons woonzorgcentrum, ook ondanks de coronacrisis, een warme woonomgeving blij. die toch voldoet aan alle strikte hygiënische procedures en accurate medischeverpleegkundige opvolging.
Door het feit dat het virus heel vroeg in de pandemie reeds in ons woonzorgcentrum aanwezig was, en zo hard toesloeg, hebben we natuurlijk geleerd om ons te verdedigen. Ondertussen merk ik dat we in onze aanpak énorm gegroeid zijn en dat we erg veel geleerd hebben. Onze veerkracht is toegenomen, we hebben een grote voorraad aan beschermingsmiddelen en ook onze medewerkers zijn prima opgeleid. Onlangs kregen we een COVID-inspec4e en daaruit bleek dat we op alles mooi scoren. Wat ook erg belangrijk is, is dat de bezoekers zich goed aan de maatregelen houden. Zij zorgen er mee voor dat zulke beestjes zich minder snel onder onze bewoners kunnen nestelen door o.a. voldoende afstand te houden, een mondmasker correct te dragen… Ik merk dat we zeker ook op hen kunnen rekenen en dat is fijn!
Ondertussen ben je een maand aan de slag (dit interview werd afgenomen medio september, nvrd.). Hoe is die eerste maand verlopen? Het was uiteraard erg spannend en je kan wel zeggen dat het kriebelde, maar dan op een goede manier. De grote corona-uitbraak hee. er hier diep ingehakt en dat laat nog steeds zijn sporen na. Ik zie het dan ook als een enorme uitdaging om ervoor te zorgen dat we, samen met alle medewerkers en bewoners, terug uit dat dal geraken. Die opwaartse beweging was trouwens al ingezet door mijn voorgangers, dus we zijn goed bezig. Tijdens mijn inwerkweken heb ik me vooral bezig gehouden met kennismakingen. Daar kruipt wel wat 4jd in, maar ik vind het
Wat zou jij graag 3jdens jouw carrière bij ons verwezenlijken? Ik wil nog meer navigeren naar een heel huiselijke sfeer waar alle focus ligt op onze bewoners en hun wensen. Deze droom is niet te verwezenlijken zonder aanpassingen op het vlak van infrastructuur, samenwerkingen met andere zorginstellingen, algemene opleidingen, opleidingen in het kader van onze referen4egebieden, aanpassingen in de uurroosters… Allemaal dingen waarop ik dus op4maal wil inze0en. Je gaat dat fantas3sch doen, veel succes! 6
Zijn beur5! Er is vannacht iets raars gebeurd: Het park heeſt andere kleuren! En als je diep en heel goed r<ikt ook heel andere geuren. Wind ademt nat in mijn gezicht. Nevel stopt alles onder. Maar verder op de weg g*oeit licht, wordt feller, g*oot en ronder. ‘t Is de zomer die nog vlug even gauw het park opfleur5. Mensen, ik kom echt ter<g, maar nu is de herfst weer aan de beur5! 7
De rol van het personeel kreeg extra dimensies: niet alleen zorgen voor vanuit het medisch perspec4ef, ook de familierol werd Wereldalzheimerdag aan iedereen toegeschreven. Een uitdaging 21 september 2020 voor éénieder van ons, waarin we meer dan De dag dat alle personen met demen4e centraal worden gesteld. Maar wat maakt deze ooit met glans geslaagd zijn. dag net zo anders dan alle anderen? Het is een Niet al4jd gericht op het troosten en verminderen van verdriet, néé hoor.. er was dag waarop we de mensen kunnen sensibiliseren om de zorg voor personen met ook 4jd voor plezier en ontspanning. We blikken hier op terug in de rubriek demen4e ter harte te nemen. Tijdens de COVID19-periode hebben we “Enkele leuke herinneringen” op pagina 19. gemerkt dat het leven voortdurend koprollen maakt. We vallen en staan weer op. Iedereen doet dit op zijn eigen manier en sommige Annelien hebben daar net iets meer hulp bij nodig. (ergotherapeute) Vooral personen die hulpbehoevender zijn hebben dat extra duwtje in de rug nodig, die houvast waar ze zich dagelijks zo aan optrekken. Om juist die groep maximaal te kunnen beschermen 4jdens de hevige crisis moesten de deuren een 4jdje op slot. Het leven binnen de muren van het woonzorgcentrum zag er plots heel anders uit. Geen bezoek meer, hulpverleners in vreemde pakken, marsmannetjes die op de gang liepen,... Het was niet voor iedereen even duidelijk, maar samen moesten we er door. We hebben 4jdens die periode gemerkt dat we naast onze dagdagelijkse zorg voor onze bewoners ook nog 4jd wilden maken voor dat extraatje.. Want het voelde zo aan… diep in ieder van ons. De dagelijkse passage van vele familieleden en vrijwilligers werd tot het minimum herleid. Om er voor te zorgen dat het isolement binnen de muren van het WZC draaglijker zou worden, besloten onze personeelsleden om steeds dat extraatje aan de mensen aan te bieden. De eenzaamheid was groot, maar dankzij ieders warme hart werd de pijn toch wat verzacht. De popula4e in ons WZC is kwetsbaar. Omwille van de ouderdom, het mooie lange levenspad die ze reeds bewandeld hebben, omwille van de lichamelijke toestand of psychische kwetsbaarheid, … iedereen is uniek.
Zorg in de kijker
8
Dag moeder Kind, ik ben jouw naam vergeten Ik peins, maar ik zou het niet weten Kind, ik weet echt niet wie jij bent Misschien dat een ander jou herkent Kind, ik ken je niet, maar mijn har5 voelt dat je het allemaal wel goed bedoelt. Kind, ik ben niet meer goed in namen, maar ik vind het wel gezellig zo samen Kind, je zou een kind van mij kunnen zijn Och een kind te hebben, lijkt me zo ďŹ jn. Kind, ga nu maar, ik ben opeens moe, ga nu maar gauw naar je moeder toe.
9
Hanny OFen
Kruip in je pen
Ondertussen was de Tweede Wereldoorlog uitgebroken, 1940 - 1945. Alles was op de bon, ook de petroleum. Dat betekende dat we Verhalen van vroeger en nu daar zuinig mee om moesten gaan en dus liefst lang in het donker moesten blijven door Yvonne De La Ruelle zi0en. We konden de petroleum goed gebruiken om de stallantaarns te laten De Vrachtwagen branden zodat we de koeien konden melken. Mijn vader Gustaaf had op een gegeven Maar we hadden ook licht nodig als een paard moment een vrachtwagen aangescha. en moest veulenen. Bij de dieren is het als bij de was vrachtrijder geworden. Hij haalde in mensen, meestal gebeurt dat ‘s nachts. Terneuzen kolen die ze dan thuis aan de Door het gebrek aan petroleum werden er in mensen van Overslag verkochten. Dikwijls gebeurde het dat er gezinnen waren die wel de huiskamer dan maar dikwijls kaarsen aangestoken. Maar alles went hoor, we kwamen kopen maar niet konden betalen. Het werd dan betalen met uitstel maar soms vonden het zelfs gezellig met het kaarslicht. ook met afstel. Vaak reed vader ook naar de En zo gingen de oorlogsjaren met al zijn ongemakken voorbij. In de oorlogsjaren Kempen om voor bloemisten bosgrond te hielpen de mensen elkaar allemaal. Zowel halen die ze gebruikten om hun bloemen te bemesten. Het is 1932 als mijn oudste broer met muren verven, behangen, de grote kuis of Raymond wordt geboren. Drie jaar later kwam met de was. Wasmachines waren er immers ik ter wereld en als laatste werd broer Michel niet. Zoals ik al eerder zei was er geen elektriciteit voor verlich4ng, te wassen, te geboren. Dat betekende dat we op dat koken of te bakken. Iedere week werd er bij moment in totaal met 9 mensen onder één de boeren in een grote oven brood gebakken dak woonden. die met stokken hout voorverwarmd werd. Iedereen kon hulp gebruiken bij het vele werk De Varemépolder In de Varemépolder kwam er een boerderijtje dat er overal was. te huur waar wij met zijn vijven introkken. Het was wel een half uur lopen tot op Overslag en Op vakan3e mijn moeder die in Brussel had gewoond had De zuster van mijn moeder die met de Waalse soldaat getrouwd was en nog al4jd op de nooit leren fietsen. Toch moest ze om boodschappen in Overslag, daar haar moeder Oudeburgse Sluis woonde kwam bijna iedere week een handje toesteken. Ik was nog heel bezoeken en ‘s Zondags naar de mis. Dus noodgedwongen moest ze toch leren fietsen. jong en op een keer mocht ik met haar (tante Madeleine) voor een hele week mee op Ze hee. het eigenlijk nooit goed onder de vakan4e naar haar thuis! Het was natuurlijk knie gekregen. Ze had ook nooit eerder koeien leren melken maar dat lukte haar wel niet met de auto of het vliegtuig. Bagage had goed. Ze kon dat zelfs erg goed, ze had er wel ik niet mee, geen portemonnee, nee zelfs nog geen schoon onderbroekje. Want over 7 prijzen mee kunnen winnen. Op de boerderij in de polder hadden we geen dagen was ik toch weer thuis… en zo lang kon ik er wel mee doen. Aan de hand van tante elektriciteit. Dat was voor haar een veel was het drie kwar4er stappen langs en op en grotere aanpassing dan in haar eerdere af de dijken. Op veel plaatsen lag er heel veel “Parler Francais-4jd. los wit zand waar je bijna niet door kon stappen. Zo moe als een hondje kwam ik aan op mijn “vakan4eadres”. 10
werkgever, madame en monsieur Simons in Brussel, mocht Maria eens een weekend thuis op rust komen. En thuis was inmiddels niet meer op de Oudeburgse Sluis maar op de Nederlandse Overslag.
Spaanse griep 1918 - 1919 De weduwe en de weduwnaar De Spaanse griep was ook heel erns4g maar daar werd niet zo veel ruchtbaarheid aan gegeven. De mensen hadden immers geen TV of radio want die bestonden nog niet. Mijn grootvader langs moeders kant is aan de Spaanse griep gestorven. Maar ook nog verschillende andere mensen van Overslag en Wachtebeke. Mijn grootmoeder bleef toen achter met drie dochters waarvan er één gehandicapt was. De oudste dochter was 20 jaar en bleek in verwach4ng van een Waalse soldaat die in WO I aan de Ijzer gevochten had. En zij moest dan maar met hem huwen.
De reis was een hele onderneming. Vanuit Brussel met de trein naar Wachtebeke en vandaar te voet naar Overslag. Daar werd ze ontvangen in het nieuwe gezin. Dat gezin bestond dus uit mijn grootvader, langs vaders kant en grootmoeder, langs moeders kant, die inmiddels gehuwd waren. en dan woonden daar nog de kinderen, Gustaaf, zijn broer René en zus Augusta.
De andere, 14-jarige dochter, was mijn moeder die maar bij de boeren moest gaan werken. In het gezin zal er geen vast inkomen geweest zijn want zoiets als weduwenpensioen bestond nog niet. Wat een armoede! Mijn grootvader, langs vaders kant, was in die periode weduwnaar geworden. Wat de oorzaak van overlijden van zijn vrouw was is mij niet bekend. Hij bleef ook achter met drie kinderen. Wellicht zijn de weduwe en weduwnaar aan elkaar gekoppeld. Maar wat zat er anders ook op voor die mensen. Van verliefdheid zal er wel geen sprake zijn geweest. Ah ja, moeilijk gaat ook! Grootmoeder gaat dan bij mijn grootvader wonen in Overslag (Gebuurte) terwijl de oudste dochter in het huisje op de Oudeburgse Sluis blij. wonen samen met haar Waalse soldaat. Mijn moeder Maria, de tweede dochter, ging bij rijke mensen in Brussel gaan dienen. De gehandicapte dochter werd geplaatst in een ges4cht, waar ze korte 4jd later overleed. Van grootvaders kant waren ze boeren thuis en de drie kinderen bleven maar thuis werken zoals dat vroeger overal gebruikelijk was. Na 6 maanden gewerkt te hebben bij haar
Parler Français en “deugnieterij” Ze was blij na 6 maanden weer Vlaams te kunnen spreken al was dat niet al4jd even gemakkelijk. Ze had heel die 4jd niets anders dan de Franse taal gehoord en die taal ook al heel wat leren spreken. Ook had ze daar geleerd om taarten te bakken en bloemkool klaar te maken met gele eiersaus erover! Wat waren die mensen trots op hun dochter als ze dat hoorden! Na het weekend terug met de trein naar Brussel. De meeste dorpsgenoten hadden nog nooit met de trein gereisd. Trouwens ook niet met een auto want die waren en nog niet zo veel. Om de zoveel maanden mocht ons ma naar huis komen. Ze was inmiddels een jongedame geworden en werd verliefd op de oudste zoon des huizes, Gustaaf. En de liefde was wederzijds. Zo was er nog jaren liefde (vaak op afstand) totdat ze toch een keer blijkbaar “deugnieterij” gedaan hebben want ze bleek in verwach4ng. Ze kwam terug uit Brussel met een dik buikje en was intussen wel bespraakt in de Franse taal. Er werd snel onderhandeld over het nakende huwelijk. Toen het zover was moest ze na de huwelijksmis niet de pata0en maar wel de bloemkool met de heerlijke saus maken. Als vanzelfsprekend gingen ze bij de ouders inwonen.
11
Blijf in uw kot het is 2020 en we leven in een “droom” die we niet zo maar zullen vergeten. Om het coronavirus niet te verspreiden moest iedereen, waar het mogelijk was, binnenshuis blijven. “Blijf in uw kot”, hoorden we dagelijks op TV. Hou 1,5m afstand! Het voorjaar had zowel zonnige als koude dagen. Vanmorgen ging ik naar buiten met wat afval. De vuilcontainer staat op een frisse plaats naast het huis en brrrrr, ik was blij dat ik weer terug binnen was. En binnen gingen mijn gedachten weer naar vroeger. Ik heb nu wel de 4jd om erover na te denken en ook om ze op te schrijven. Want buiten mijn persoonlijke bubbel mag er toch niemand op bezoek komen. De kerk en het geloof vroeger Zo denk ik weer aan het voorjaar in mijn jeugd en de rol die het geloof erin speelde. Hoe die dagen werden genoemd weet ik niet meer, maar ik denk aan het feit dat we vier weekdagen na elkaar ‘s morgens om 7 uur in de kerk moesten zijn. Er werd dan een H. Mis gevierd en daarna volgde al biddend een rondgang over dorp. Iedere dag in een andere rich4ng, dus zowel naar het noorden, zuiden, oosten als westen. En dit alles was om “De vruchten der aarde te bevorderen”, werd er verteld. Ik was dan nog een kind tot jong meisje. Thuis waren we zoals zovelen “boeren”. Dat betekende ‘s morgens om half 5 opstaan om de koeien te melken, de overige beesten eten geven en ook nog heel wat ander werk. Daarna aan de pomp onze handen en gezicht met koud water wassen. En dan nog vlug een boterham eten of soms ook niet omdat we in de kerk nog te communie moesten gaan. Zeker weet ik het niet meer. We reden op de fiets naar de kerk in Overslag. En in die 4jd mocht een meisje geen lange broeken dragen. Dat zou een schande zijn! ’s Winters waren onze knieën bijna bevroren
en in onze voeten hadden we geen gevoel meer. (Het waren veel strengere winters toen) Maar of “de vruchten der aarde” daar harder van gaan groeien zijn betwijfel ik ten zeerste! Om onze Plech4ge Communie te doen moesten we eerst 7 weken lang ’s morgens naar de H. Mis en onze catechismus opzeggen. Mijn grootouders woonden niet zo ver van de kerk en kon ik daar gelukkig overblijven. Ik herinner me die keer dat het behoorlijk gesneeuwd had. Op sommige plaatsen was de sneeuw in grote hopen opgewaaid. Mijn grootvader droeg me die keer op zijn rug naar de viering. Een ander kind werd door zijn moeder ook op de rug gedragen. Zij had maar liefst meer dan een uur door de hoge sneeuw moeten lopen. Als dank kreeg ze van de pastoor een pluim! Ik vind dat de pastoor het kind beter zelf opgehaald zou hebben. Mijn moeder en de buurvrouw gingen ’s Zondags al4jd plichtsgetrouw naar de mis. Of het nu sneeuwde of ijzig glad was, geen probleem! Tegen de gladheid trokken ze dan oude sokken over hun schoenen. En zo gingen ze al wiebelend en glijdend recht naar OnzeLieve-Heer toe. In de kerk was het al4jd zeer koud. In de middenbeuk stond er wel een grote kolenkachel die wat warmte gaf. Maar daar rond stonden de pachtstoelen. Dat waren de stoelen van de rijken die zo’n stoel gekocht of gehuurd hadden. Dus de minderen moesten maar in de kou zi0en. Ik ben door mijn moeder heel gelovig opgevoed en ben dan ook een groot deel van mijn leven gelovig geweest, maar nu is het over. Als er iemand is die me nog wil overtuigen is hij welkom, maar ik denk niet dat dat gaat lukken.
12
Goede kanten van het corona-virus Bij mooi weer zi0en mijn man en ik veel in onze tuin. De tuin ligt langs de doorgaande weg en er komen veel fietsers en wandelaars langs. Veel van de voorbijgangers blijven tegenwoordig staan om een praatje te maken. Ook buren die we anders nauwelijks zien komen nu vragen of ze misschien boodschappen voor ons moeten doen of wellicht een karweitje? Van mij mag dat zo blijven hoor! De mensen hebben nu allemaal wat meer 4jd. De een gaat maar enkele dagen per week werken, een ander mag niet gaan werken en weer een ander kan werken van thuis uit! Ik ben me er goed van bewust dat mijn man (92) en ik (85) veel geluk hebben dat we gezond zijn en ook nog samen zijn. We hopen natuurlijk dat we niet besmet geraken door het virus. Het zou veel leed en onnodige moeilijkheden met zich meebrengen. Daarom zeg ik tegen iedereen: “Alles is beter dan ziek worden”. De regels moeten we er maar bij nemen.
Onze boterham zal wellicht wat kleiner worden maar misschien komt dat onze gezondheid ten goede. Door de maatregelen rijden er veel minder auto’s en zijn er in de lucht minder vliegtuigen te bespeuren. Het werk en het geld zal moeten verdeeld worden. Ik wil niet pessimis4sch worden of zie ik het misschien verkeerd? Dat zou natuurlijk ook kunnen. Ik ben dan wel niet hoog geleerd maar heb wel een hoop ervaring! Gelukkig heb ik ook wel wat gezond verstand en dat hebben we toch gekregen om te gebruiken! En dan nog iets anders? Waarom moeten we een spaarvarken hebben als het water ons aan de knieën staat? In plaats van het op de spaarbank te ze0en zouden we het ook in de zee kunnen laten zwemmen. Of kan een varken niet zwemmen? Hoe het ook zij, we zullen het ermee moeten doen! Het voornaamste is dat we er gezond weer uitkomen. En dat wens ik iedereen toe! Yvonne De La Ruelle
Straf van God? Wat is er toch aan de hand met onze véél te mooie wereld? Ik hoop dat ik het mis heb maar het lijkt wel of hij van de ene naar de andere kant aan het tuimelen is. De gelovigen zullen denken en zeggen “het is de straf van God”. Ik denk dat de natuur op aarde zich herstelt en dat het nog lang zal duren voordat het weer zal zijn zoals voor het corona-4jdperk, of misschien zal het nooit meer zo zijn! Laten we ervan uitgaan dat het de straf van God is. Inderdaad er gebeuren tegenwoordig veel dingen die niet door de beugel kunnen. Ik ben nu 85 jaar en ik zou wel boeken kunnen schrijven over zaken en gebeurtenissen die vroeger ook het daglicht niet konden verdragen. Zowel bij héél gelovigen als ongelovigen. Dus ga ik er maar vanuit dat het gewoon de natuur is. Er zullen door deze crisis wel vele miljarden euro’s opgehoest moeten worden. 13
Yvonne met echtgenoot Achiel
Lichaam in balans
of op de trein en in onze vrije 4jd spelen we met de computer, gaan we naar de bioscoop of lezen we een boek.
(Blijven) sporten 3jdens corona
Is sedentair gedrag hetzelfde als fysiek inac4ef zijn? Nee, want mensen die veel s4lzi0en, kunnen toch voldoende ma4g intensief bewegen. Dat geldt ook voor kinderen. Stel dat een kleuter elke dag 60 minuten ma4g intensief beweegt, dan haalt hij mooi de aanbeveling. Maar zit hij de rest van de dag s4l, dan hee. hij toch een zi0end leven. Een gezonde mix van zi0en, staan en bewegen is dan ook het beste advies voor jong en oud. Afwassen: het is niet meteen het leukste 4jdverdrijf. Maar wel goed voor je gezondheid. Hoezo? Als je afwast, ben je licht intensief aan het bewegen. En daarin schuilen meer gezondheidsvoordelen dan je denkt. Je vindt licht intensief bewegen dan ook terug in de onderste laag van de groene zone in de bewegingsdriehoek. De bewegingsintensiteit van de groene lagen erboven ligt hoger.
Gezond leven? Beperk s+lzi,en en beweeg. In een gezonde bewegingsmix wissel je zi,en, staan en bewegen af. Hoe je dat het best aanpakt, gee0 de bewegingsdriehoek je heel helder weer. Wat is sedentair gedrag? Sedentair gedrag of lang s4lzi0en is alles wat je doet terwijl je ligt of zit en waarbij je heel weinig energie verbruikt. Slapen hoort daar niet bij. Enkele voorbeelden van sedentair gedrag: • s4lzi0en op school • aan je bureau zi0en op het werk • in de auto zi0en • werken voor een beeldscherm Beeldschermwerk of scherm4jd zijn alle ac4viteiten waarvoor je een scherm nodig hebt, zoals: • tv-kijken • op de computer werken • een tablet of smartphone gebruiken Elke dag is een uitnodiging om veel en lang te zi0en. En dat is niet oké: een gezonde dag bestaat uit een gezonde mix van zi0en, staan en bewegen. Zi0en wordt soms het nieuwe roken genoemd. Dat is wat kort door de bocht. Maar wat wel vaststaat, is dat we ons fysiek en mentaal beter in ons vel voelen als we lang s4lzi0en beperken. Dus waar wacht je op? Sta wat vaker op, strek de benen en beweeg! Als je op de bewegingsdriehoek kijkt, vind je sedentair gedrag of lang s4lzi0en dan ook terug in de oranje zone. Sedentair gedrag of lang s4lzi0en: de Vlaming lust er wel pap van. We brengen gemiddeld meer dan acht uur per dag door op ons zitvlak: thuis, op school en op het werk. Ook als we onderweg zijn, zi0en we in de auto
14
Wat is licht intensief bewegen? Op school, in de auto of op het werk: we zi0en er langere 4jd s4l. En ook thuis en 4jdens onze vrije 4jd valt het vaak voor. Dat wordt ook ‘sedentair gedrag’ genoemd en zie je in de bovenste hel. van onderstaande cirkel. In de onderste hel. vind je alles over bewegen: van licht over ma4g tot hoog intensief. Je beweeg vaker licht intensief dan je denkt. Een paar alledaagse voorbeelden: • staand bellen • staand knutselen • traag stappen • yoga • licht huishoudelijk werk (afwassen, koken)
Denk dus niet dat je buitengewone inspanningen moet doen: voldoende ma4g intensieve beweging, levert je al heel wat gezondheidsvoordeel op.
Wat is hoog intensief bewegen? De bovenste cirkelhel. staat voor lang s4lzi0en of sedentair gedrag. De verschillende soorten bewéging vind je in de onderste cirkelhel.: van licht over ma4g tot hoog intensief. Wat gebeurt er met je lichaam als je heel intensief beweegt? • Je ademt veel sneller (‘aeroob’ bewegen). • Je hart slaat sneller. • Je zweet. Je kunt moeilijk praten. Hoe weet je of een beweging licht intensief is? Beweeg je alleen hoog intensief als je sport? Nee, want sporten doe je meestal op geplande • je ademt niet sneller momenten in je vrije 4jd. Ook in het dagelijkse • je hartslag blij. normaal, je kunt gewoon leven beweeg je soms hoog intensief. Enkele praten voorbeelden van hoe de gemiddelde Vlaming hoog intensief beweegt: Wat is ma3g intensief bewegen? Op de figuur hiernaast zie je twee cirkelhel.en. • trappen oplopen met volle boodschappentassen De bovenste hel. staat voor lang s4lzi0en of ‘sedentair gedrag’, de andere hel. gee. de • stevig doorfietsen naar school of je werk • spi0en in je tuin drie vormen van lichaamsbeweging weer. Ma4g intensief bewegen, wat doet dat met je? • joggen Ben je ouder dan 45 en ongetraind? Ga dan • Je gaat sneller ademen, dat noemen we niet meteen heel intensief bewegen, maar aeroob bewegen. bespreek het eerst met je huisarts. • Je hart slaat sneller. • Je bent niet buiten adem. • Je kunt nog gewoon praten. Moet je sporten om ma4g intensief te bewegen? Nee, zeker niet. Sporten kan ma4g intensief zijn, maar doe je in je vrije 4jd en heb je meestal gepland. Het verschil met licht intensief bewegen? Bij ma4g intensief bewegen kan je nog praten, maar een liedje zingen lukt al moeilijker. Wist je dat je ook in je dagelijkse leven vaker ma4g intensief beweegt dan je denkt? Enkele voorbeelden: • (elektrisch) fietsen naar school of het werk • harken in de tuin • ramen wassen 15
GelukkiBe verjaardaB
Oktober Bracke Marie José (K013) Couché Anny (K 008) De Visscher Monique (K 213) Pollyn Robrecht (K 201) De Backer Elza (K 101) D’hooge Denise (K 114)
5 oktober 1935 5 oktober 1939 12 oktober 1944 12 oktober 1937 14 oktober 1924 19 oktober 1932
85 jaar 81 jaar 76 jaar 83 jaar 96 jaar 88 jaar
9 november 1930 10 november 1923 11 november 1924 19 november 1930 22 november 1937
90 jaar 97 jaar 96 jaar 90 jaar 83 jaar
13 december 1926 14 december 1937 27 december 1931
94 jaar 83 jaar 89 jaar
November Migom Simona (K 216) Kerschaever Louise (K 104) Van Acker Iréne (K 112) Velleman Jenny (K 111) De Le0er Cecilia (K 203)
December Steel Veerle (K 230) De Vreese Angela (K 110) Dieleman André (K 118)
16
Nieuwe bewoners We verGelkomen onze nieuwe bewoners. Wij wensen hen een gelukkige tijd en een goed “thuisgevoelâ€?. De directie, het personeel en de vrijwilligers van WZC De Mey doen hun best om daar zoveel mogelijk toe bij te dragen. Mevrouw De LeCer Cecilia woont bij ons op kamer 203 sinds 8 juli 2020 De heer Geirnaert Rudolf woont bij ons op kamer 9 sinds 14 juli 2020 Mevrouw Van der Haegen AntoineCe woont bij ons op kamer 206 sinds 22 juli 2020 Mevrouw De Vreese Angela woont bij ons op kamer 110 sinds 11 augustus 2020 De heer Plasschaert Hubert woont bij ons op kamer 202 sinds 13 augustus 2020 Mevrouw CouchĂŠ Anny woont bij ons op kamer 8 sinds 14 augustus Mevrouw Van De Vyver Marcella woont bij ons op kamer 215 sinds 14 augustus De heer Martens Francois woont bij ons op kamer 1 sinds 25 augustus De heer Pollyn Robrecht woont bij ons op kamer 201 sinds 7 september 2020 De heer Van Bambost Roger woont bij ons op kamer 211 sinds 10 september 2020
NO PQL R STRU R zi R Ui UOTV W XR TOY R ZTTO [ i iV \ R] XR ^ Rs R Ui PoRU O [OTV W P _ R UT
K L oM 17
\ R]
We nemen afscheid van De heer Van De Voorde August Geboren op 20 oktober 1925 Verbleef in WZC De Mey sinds 23 oktober 2019 Overleed op 28 juni 2020 Mevrouw Leliard Jeanne Geboren op 19 februari 1931 Verbleef in WZC De Mey sinds 19 mei 2020 Overleed op 13 juli 2020 Mevrouw De Baets Angela Geboren op 16 juni 1925 Verbleef in WZC De Mey sinds 16 januari 2017 Overleed op 16 augustus 2020
Waar je ook bent Ik zou het niet weten
Mevrouw Schryvers Elza Geboren op 26 april 1927 Verbleef in WZC De Mey sinds 5 juli 2017 Overleef op 23 augustus 2020
Niet in afstand
Van Wynsberghe Yvonna Geboren op 15 juni 1930 Verbleef in WZC De Mey sinds 4 september 2017 Overleed op 27 augustus 2020
of tijd te meten Maar ik heb je bij me Diep in mij Daarom ben je zo dichtbij
Toon HerYans
18
Enkele leuke herinneringen Op 18 september organiseerden we, naar aanleiding van wereldalzheimerdag, een bubbelkoor met COVIDbollen. Twee uur lang zongen we samen alle bekendste Vlaamse klassiekers. Om wat lekkers te verdienen moesten de bewoners hun beste beentje voor ze0en, of beter gezegd: als Wachtebeekse nachtegael uitblinken. Hoe enthousiaster er gezongen werd, hoe meer er kon gewonnen worden. Tijdens het eerst deel van de karaoke werd er gestreden voor koffie en bloemsuiker. We zongen tot de vonken er van af vlogen en verdiende zo de eerste prijs. Nadien werd door Ellen een akoes4sch stukje gespeeld op de klarinet en moesten we in groep kunnen raden over welk liedje het ging. Wie zin had in lekkere COVIDbollen (oliebollen) moest vervolgens ook de tekst uit volle borst kunnen meezingen…en wat dacht je?! Vanaf de eerste noten klonk het liedje als muziek in de oren en werd er luidkeels meegezongen. De oliebollen waren meer dan verdiend… Na de pauze konden we genieten van een gastoptreden van onze eigen Flor. Hij bracht een ode aan zijn moeder, maar vooral aan alle mooie vrouwen rondom hem. Als afsluiter zongen we ‘ik hou van u’ als dankbetuiging aan het voltallige personeelsequipe: zij vochten samen met onze bewoners dag in, dag uit tegen het virus COVID19. Wat zijn we trots op iedereen! Met het project “Wat Alz” willen we een aanzet geven om gedurende een jaar lang elke dag iets extra te doen. Begrijp goed dat dit de basis is van onze dagelijkse zorg, alleen willen we het dit jaar net iets meer. Iets groot, klein, … het maakt niet uit. 19
Puzzel plezier CORONA (hoe kan het ook anders) - WOORDZOEKER C P V W T G R O Z E K E B E T H C A W K
O S L A J V U O I I F G B C L G F S O T
R X O H U O R P E G E S P O A L S T L S
O Z T C E G S C K F N K A R A O T R F N
N N E S I I T O E A R P E H N R R O W A
A A L O E A E V N B O Q R N A I A A Z R
V I R U K M L I H C G E I V H W H L E N
U O A C T N K D U E D U T I C U L K N A
I H N I S T E A I N H A M D E N I I O V
D H A N D E N W A S S E N D A A G S I C
F C B D S Q E K B D T T F M M IJ K R R R
P O IJ I K R K O K R H A A D E N U N P A
Z O R G V E R L E N E R N Y R S B P L M
W Z C Q L R E I N J W O K C S B E U I G
P E T E L E W E R K M A U O I A R I S H
O E Z U G P E V O IJ N D R V G N F V A A
C N C C E B L IJ F I N U W K O T G E M M
A M H O V O E T J Z O D A S P K T N E E
Q U A R A N T A I N E E L K E E O M S V
O R E K S A M D N O M T H C A N F IJ L B
CORONA QUARANTAINE TELEWERKEN SOCIAL DISTANCING MONDMASKER COVID WZC ZORGVERLENER MARC VAN RANST HANDEN WASSEN BLIJF IN UW KOT WACHTEBEKE ZORGT ANDERHALF VIRUS ZIEKENHUIS STAY SAFE
SUDOKU
VERBIND DE CIJFERS 20