Issuu

Editie 12 - 2026

Effe noar Geffe 50 jaar en springlevend!

Uw ICT volledig ontzorgd

IT DIENSTVERLENING

Nuland | weservit.nl | 073-2032100 2

Inhoud Gruts 12 | Augustus 2026

HET EINDE VAN EEN ‘MONUMENT’ MET VOLDOENING TERUGBLIKKEN

BALANCEREN TUSSEN NOSTALGIE EN VERNIEUWING

7 8.418 LITER BIER EN ANDERE CIJFERS

16 VELE HELPENDE HANDEN

19 ‘TOT VOLGEND JAAR’ ALS TRADITIE

OPTREDENS OM TE KOESTEREN

VAN ALPACA’S TOT DIKBILKOEIEN

28 130 KM. HEEN ÉN OOK WEER TERUG

31 OOK EEN HALVE EEUW JONG

32 3

Een goede administrateur hoeft niet duur te zijn. Gewoon goede kwaliteit voor een betaalbaar tarief, juist voor de MKB-ondernemer!

Hallo Geffen Geffen

Bezoekadres: Veldstraat 31F, 5386 AW Geffen T: 073-3030823 E: info@ba-administratie.nl

www.ba-administratie.nl

GRUTS 12 | AUGUSTUS 2026

Colofon

“Gruts” verschijnt 4 keer per jaar, wordt gratis verspreid in Geffen en is verkrijgbaar bij een aantal Geffense winkeliers. Stichting Geffens Magazine KVK nummer: 84807482 Secretariaat: Elzendreef 24 Redactie: Bredeweg 4 Email: geffensmagazine@gmail.com NL27 RABO 0376 1427 74 Redactie Bart Verhagen Eva Langens Geert Piek Marinus van der Heijden Tekst Bart Verhagen Jan van der Zande Marja van Kreij Peter van Erp Rens van Orsouw Ruud Verhagen Temmie van Uden Fotografie Eva Langens (www.baasenbeest.com) John-Willem van Dijk Marijn Schraa (cmesmile.nl) Voor deze editie is gebruikgemaakt van archiefmateriaal. Van een aantal foto’s is de fotograaf helaas onbekend. Speciale dank aan Dianne van Erp Jordi Hartogs (www.dss-accountants.nl) Meike Raijmakers Sanne Rasing Drukker Rudolph Print Oplage: 2000 stuks Bezorging Tal van vrijwilligers Vragen over bezorging en adverteren: mail naar geffensmagazine@gmail.com Iedereen mag tips geven of zijn/haar diensten aanbieden voor aankomende uitgaves. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Voorwoord

Tekst: Peter van Erp | Fotografie: John-Willem van Dijk

Boer(in) voor een dag Het was een beetje een ongemakkelijk moment. We zaten met onze vriendengroep op een muurtje voor het wit-gele kruisgebouw, pet op, hesje aan. De vrouwen met een rok tot op de enkels en een scholk (schort) om hun goeie goed te beschermen bij het dagelijks werk. In werkelijkheid hebben we er nooit zo bij gelopen -dat was de generatie voor de onze- maar op deze ene dag in het jaar hijsen we ons in dit boerenkloffie. Geen Effe noar Geffe zonder verkleedpartij. Het is ook de enige dag in het jaar dat ik op klompen loop. Correctie: dat ik op die Spartaanse houten klompen loop. De rest van het jaar gebruik ik comfortabele klompen met een leren wreef als ik me rondom huis beweeg. Maar bij Effe noar Geffe hoort ook een beetje afzien. Ik klepper over de klinkers, zoals mijn vader dat gedaan moet hebben toen hij als kind dagelijks twee keer op en neer naar school liep, een afstand van zo’n drie kilometer enkele reis. Ongetwijfeld stopte hij net als ik een handje hooi in de klomp om de wrijving met de voet te verminderen. Terug naar dat ongemakkelijke moment. We zaten daar dus met z’n allen aan de Dorpstraat, waarschijnlijk te wachten op vrienden die wat langer deden over de etappe van het ene naar het andere terras dan de meerderheid. Ineens duikt daar die man op die ons uitgebreid begint te fotograferen. Let wel, dit was in de tijd dat mensen nog een echte fotocamera gebruikten om beelden vast te leggen. We dachten even dat die man ons voor de gek aan het houden was. Waarom zou je ons op de foto zetten? Toch maar even vragen wat nou precies de intentie was. De man sprak Duits. Hij kwam uit Wenen, zei hij. En hij keek zijn ogen uit in Geffen. En die klederdracht van ons paste helemaal bij het sfeertje. Pas toen drong het tot ons door. Wij hadden klederdracht aan! We werden gezien als authentieke boeren en boerinnen, zoals we in Oostenrijk kijken naar mannen in lederhosen en vrouwen in dirndls. We poseerden gewillig voor deze enthousiaste toerist. Deze gebeurtenis onderstreepte voor mij nog maar eens dat Effe noar Geffe veel meer is dan de zoveelste braderie. Inderdaad, alleen de alleroudste bezoekers weten nog hoe het was om graan te dorsen met een vlegel of wat te doen met een boterkarn. Maar dat maakt niet uit. Net zoals Volendam zijn vissers-dna uitdraagt, doen wij dat met onze boerenwortels. En ook als je voorvaderen helemaal geen boer waren, is het leuk om één dag in het jaar te doen alsof. Al was het maar voor die ene toerist uit Wenen of waar dan ook. Deze hele Gruts staat in het teken van 50 jaar Effe noar Geffe. Laten we er met z’n allen een onvergetelijk feest van maken.

Veel leesplezier! 5

ROMME ROMME

TIMMERWERKEN TIMMERWERKEN

Peter Kieboom Heesterseweg 12 5386 KT Geffen M 06 - 46074075 E info@pkvloeren.nl www.pkvloeren.nl

SIERGRINDVLOEREN - DESIGNVLOEREN - INDUSTRIEVLOEREN - VLOEISTOFDICHTE VLOEREN

Bestuur Effe noar Geffe (vlnr) Bert de Haas, Chrisjan van Dinther, Nathalie Steenbakkers, Boet van Dijk, Frank van Nistelrooij, Rien van Wanrooij, Daniel Janssen.

Veranderend de toekomst in Dat het organiseren van Effe noar Geffe niet op één dag geregeld is zal u waarschijnlijk niet verbazen. Wat moet er geregeld worden en wat is er in de loop van de jaren hierin veranderd? Bert de Haas en Rien van Wanrooij, respectievelijk 21 en 9 jaar bestuurslid, kunnen hierop antwoord geven. Tekst: Ruud Verhagen | Fotografie: Eva Langens In de wijde omgeving zijn in de loop der jaren talloze evenementen ontstaan en weer verdwenen. Wat is het geheim van Effe noar Geffe? Waardoor heeft men het 50-jarig jubileum kunnen behalen?

bestendig is en blijft. Het is belangrijk dat je de jeugd bereikt, zij hebben de toekomst. Voor hen is het boerenleven, de gedachte waarop Effe noar Geffe voorheen gebaseerd was, niet meer vanzelfsprekend.”

Bert: “Toen ik 21 jaar geleden bij het bestuur kwam, was de trend om zoveel mogelijk te behouden wat goed ging. Meestal stond alles elk jaar op dezelfde plek. Iedereen moest het liefst in boerenkleding lopen. Het bestuur speelde een heel grote rol in het voorbereiden en in de opbouw van ‘de mèrt’. Zo waren we lang bezig met het zetten van de hekken voor de parkeerterreinen, het plaatsen van de borden, het maken van de Effe noar Geffe-krant. Dat bezorgde voor elk bestuurslid een zwaar takenpakket. Ik ben van het vooruitdenken, wilde graag dat Effe noar Geffe toekomst-

Rien: “We wisten dat we iets moesten veranderen. We hebben enkele Geffenaren laten meedenken als een soort van ‘denktank’. Een van de adviezen was dat we het bedrijf Daily Brand konden inschakelen om Effe noar Geffe te herpositioneren. Daily Brand stelde een rapport samen. Niet alle adviezen hebben we doorgevoerd, maar het meeste heeft inderdaad positief uitgepakt. Het waren soms kleine aanpassingen, maar de gevolgen waren groot. Neem nou bijvoorbeeld de groene kleur die we voeren en het andere lettertype in het logo. Het is toch geweldig om te zien dat

er nu overal groene vlaggen hangen en de jeugd de groene emblemen en klompjes draagt en petten met ons logo opzet?” Bert: “Toch hebben we veel zaken behouden. Maar in tegenstelling tot vroeger proberen we om dingen na een aantal jaren wat te verplaatsen. De dieren blijven natuurlijk op het gras, maar bijvoorbeeld is de koeienkeuring van de Trudostraat naar de Lambertusstraat verhuisd. De Friese paarden komen dit jaar terug en zijn juist te zien in de Trudostraat. Mede hierdoor blijft een bezoek attractief.” Verandering in route Niet alleen de plekken van de dieren, ook die van de kraampjes verandert regelmatig. Ook de route werd wel eens aangepast.

“Wij vinden het een eer om Effe noar Geffen te mogen organiseren, het is niet van het bestuur maar van heel Geffen” Bert: “In het verleden was het bij De Gouden Leeuw regelmatig zo druk dat de veiligheid in het gedrang kwam. Bij de 30e Effe noar Geffe hebben we daarom de Molenberg/ Molenstraat bij de route betrokken. Daar kwamen voor het eerst de stoommachines en de oude tractoren verhuisden naar de Molenstraat. Daardoor nam de drukte bij De Gouden Leeuw af. Dat De Gouden Leeuw stopte was voor ons de reden om de Molenberg/Molenstraat er weer uit te halen. We hadden gemerkt dat we daar de ‘Effe noar Geffe-sfeer’ niet voor elkaar kregen. Het bleef een beetje een dood straa tje. De Raadhuisstraat was ook lang een aandachtspunt. We hebben nu het idee dat dit nu beter bij de route past. Voordeel is dat met de Raadhuisstraat het parkoers niet helemaal een rondje is. De mensen moeten soms het idee krijgen niet te weten waar ze naartoe moeten, dan is het verrassend. Maakten we voorheen een papieren tekening van de route waarop alles was aangegeven, zijn we daar nu digitaal mee bezig. Voordeel is dat je makkelijk kunt schuiven. Een maand voor Effe noar Geffe staat 80% vast, de rest is dan nog variabel. Soms wisselen we een week van tevoren nog. Soms komt er nog iets bij of valt iets op het laatste moment toch nog af.” Van krant naar social media Rien: “Vroeger hadden we de Effe noar Geffe-krant. Die werd in een straal van ongeveer 10 kilometer rondom Geffen verspreid. De bezorgkosten liepen op een gegeven moment erg hoog op. Bovendien kostte het enorm veel tijd om die krant samen te stellen. Het is rondom coronatijd geweest dat we

besloten om de krant niet meer uit te geven. Dat was nogal een stap… We zijn toen in zee gegaan met het bedrijf User Story. Zij zijn echt een kei in het onder de aandacht brengen op social media. Het gevolg was dat we gezien werden door mensen in een veel grotere straal rondom Geffen. Dit zie je terug in de bezoekers, die komen werkelijk overal vandaan. De meesten uit een straal van 30 tot 50 kilometer. Creativos speelt hierin met het beheer van onze website ook een belangrijke rol.” Veranderende wetten en regelgeving Wanneer je een evenement voor de 50e keer organiseert, zal hetzelfde draaiboek voor de zoveelste keer uit de kast gehaald worden. Maar dat blijkt toch niet helemaal te kloppen. Bert: “Elk jaar moeten we vergunningen aanvragen. Daarbij moeten we steeds meer stukken aanleveren. Dat was vroeger veel en veel minder. Denk bijvoorbeeld aan de veiligheid. We hebben sinds een aantal jaren twee calamiteitenroutes, eentje via de Vlijmdstraat, de ander via de Veldstraat. Deze routes zijn met borden aangegeven; CR1 en CR2. Is er een hulpdienst nodig dan fietst een bestuurslid naar het beginpunt en haalt het voertuig letterlijk op, hij/zij fietst voorop naar het punt waar de dienst nodig is. We blijven erbij totdat de hulpdienst weer vertrekt. Dit staat allemaal beschreven in het calamiteitenplan. We hebben een centrale meldkamer, daar zit Geert Stofmeel de hele dag op zijn post om alles te coördineren. Aan het eind van de dag zorgt hij voor een keurig overzicht van alle meldingen die hij binnenkreeg.” Rien: “Bij de vergunningaanvraag moeten we vermelden waar ieder dranghek, brandblusser, toiletwa-

gen, bouwhek et cetera staat. Onze voorzitter Chrisjan heeft deze taak op zich genomen. Daarnaast hebben we EHBO’ers, beveiligers en een dierenarts rondlopen. Bij de kassa’s staan naast vrijwilligers ook professionele beveiligers. De vrijwilligers verdienen een centje bij voor hun vereniging, maar de professionele beveiliger heeft van zichzelf wat meer overwicht. Dat voorkomt vaak vervelend gedrag. Maar denk ook aan het dierenwelzijn. Elk onderdeel met dieren levert een map aan bij het bestuur waaruit blijkt dat ze voldoen aan weten regelgeving. Deze wordt bewaard op de centrale post. Sinds een paar jaar kunnen de bezoekers op borden lezen hoe we met de dieren omgaan. Dit in het kader ‘dat je de antwoorden al klaar hebt voordat er vragen gesteld worden.’ We hebben goed overleg met de gemeente Oss. Effe noar Geffe is een van de belangrijke activiteiten in de gemeente. Niets dan lof over de samenwerking. Soms zie je wel dat er een ambtenaar ingehuurd is, die weet dan niet wat Effe noar Geffe is. Dat is dan soms wel even lastig. Want hoe leg je uit wat Effe noar Geffe is…?” Bert: “Vroeger, ten tijde van de gemeente Maasdonk, kregen we weleens een dag van tevoren de vergunning. Het is zelfs een keer gebeurd dat we de vergunning pas de dag erna kregen! Dat is nu niet meer voor te stellen… Gemeente Oss begint er steeds vroeger mee, ze willen zich voor alles indekken. Van tevoren worden door ons allerlei stukken geschreven over hoe te handelen. Dat is echt veel werk, maar dan ben je ook goed voorbereid. In coronatijd

mochten wij mede daarom van de gemeente Oss het ‘Molenfeest’ organiseren. Dit omdat ze wisten dat wij dit goed zouden regelen.” Gedragen door vrijwilligers Bert: “Zoals eerder gezegd waren de bestuursleden, toen ik nieuw was, veel bezig met praktische zaken. Stonden we bijvoorbeeld met dranghekken te sjouwen. Sinds Chrisjan in het bestuur kwam is de structuur veranderd. Er werden veel meer werkgroepen samengesteld die zelf verantwoordelijk werden voor een deel van de uitvoering. We hebben de beschikking over veel enthousiaste vrijwilligers. Ieder bestuurslid heeft contact met meerdere werkgroepen. Het bestuur heeft nu vooral een coördinerende rol. Het feitelijke werk wordt door de werkgroepen gedaan. Vaak zijn het vriendengroepen die meehelpen bij de opbouw en/of afbraak. Ze hebben er veel plezier in. Als bestuur lopen we langs, vragen hoe het gaat, geven ze wat drinken of wat te eten. Het zijn vaak behapbare taken die ze leuk vinden om te doen. Na afloop bel ik steevast de mensen op met de vraag hoe het gegaan is. Vaak zeggen ze dan al ‘tot volgend jaar’!” Zaterdag steeds populairder De zaterdagavond voor Effe noar Geffe werd en wordt steeds meer gezien als een Geffens feestje. Stonden de oudere Geffenaren voorheen op het plein bij de kiosk, benieuwd wie de nieuwe Geffenaar van het jaar werd, was de jeugd verderop bij Boetje en De Gouden Leeuw te vinden. De laatste jaren wordt het publiek op het plein steeds gemêleerder. Rien: “De zaterdagmiddag wordt door veel Geffenaren gezien als een reünie. De jeugd, vaders en moeders met hun kinderen gaan met opa’s en oma’s al naar het plein. Voor de kleintjes is er een kermis, ze kunnen kinderkleding passen en kunnen gratis pannenkoeken eten, die gebakken worden door vrijwilligers. Om ongeveer 20.00 uur zien

Een gedeelte van de kartrekkers en werkgroepen van Effe noar Geffe

we de ouders met hun kleine kinderen naar huis gaan en komen er steeds meer volwassenen voor in de plaats. Gelukkig is de bekendmaking van de Geffenaar van het jaar weer op zaterdagavond. Voorheen was het geluid vaak niet in orde. Daarom hebben we speciaal daarvoor ringgeluid geregeld. Daardoor is het wel goed te verstaan. We zorgen ervoor dat er continu muziek is tot 0.00 uur. Hierdoor blijven de meeste mensen gezellig tot het einde op het plein ‘plakken’.” Toekomst Bert: “Daar waar andere boerenmarkten zijn blijven hangen in het traditionele en de belangstelling terugloopt, hebben wij ons concept op tijd wat aangepast. We zijn niet meer de boeremèrt. Probeer Effe noar Geffe maar eens in 10 woorden te vatten. Dat lukt je niet. De 60+-er loopt anders over de markt dan bijvoorbeeld een 16-jarige. Die zien Effe noar Geffe meer als een soort festival, terwijl de oudere het nostalgische zoekt. Voor de toekomst is het noodzaak om te zorgen dat je attrac-

tief blijft voor een grote groep. Wij als bestuur vinden het een eer om Effe noar Geffe te mogen organiseren, want Effe noar Geffe is niet van het bestuur, maar van heel Geffen. Voor ons is het echt een feestje om te zien hoeveel mensen er meehelpen om het ieder jaar weer georganiseerd te krijgen. Persoonlijk geniet ik enorm als ik op zondagochtend om 5.30 uur bij de kiosk ben en daar koffie drink met de nachtbeveiligers. Ik zie daarna de markt heel langzaam opgebouwd worden. Dat is gewoon schitterend om te zien.“ Rien: “Ik geniet van veel kleine dingen, bijvoorbeeld als ik zie dat ideeën goed uitpakken, als ik zie hoe mensen verrast zijn en genieten. Dat maakt voor mij dat het evenement geslaagd is. Hopelijk kunnen we dat met z’n allen nog lang voor elkaar krijgen.”

Effe noar Geffe in cijfers Waar een klein dorp groot in kan zijn Al na enkele jaren was Effe noar Geffe een begrip in de regio en inmiddels ook ver daarbuiten. Naast alle mooie herinneringen die het evenement oproept, zijn ook de statistieken indrukwekkend. Na een halve eeuw Effe noar Geffe kunnen we imponerende aantallen optekenen. Hieronder vliegen de cijfers u om de oren. Mogelijk zal enige trots u bekruipen. Tekst: Jan van der Zande | Fotografie: John-Willem van Dijk

20.000

Bezoekers Op de eerste zondag van september verviervoudigt het aantal mensen in het dorp. De laatste jaren had Effe noar Geffe gemiddeld zo’n 20.000 bezoekers. Daarvan betalen er ongeveer 9.500 entree. De rest bestaat uit deelnemers (2.500), kinderen t/m 12 jaar (6.000) en mensen die op het parcours wonen (2.000). Effe noar Geffe staat garant voor mooi weer. Slechts één editie viel volledig in het water. Er kwamen toen toch nog 11.000 bezoekers. In 1996 piekte het evenement met 26.000 bezoekers. In 2019 werd de miljoenste bezoeker in het zonnetje gezet.

840

Dieren Hoewel tegenwoordig in kleinere aantallen, is er nog steeds een verscheidenheid aan dieren te bewonderen zoals pluimvee (100), koeien (65) en kleinvee (100). Verder is ‘t Brabants span met 20 paarden aanwezig en maakt dit jaar de paardenkeuring haar rentree. Het Nederlands trekpaard is met 55 kandidaten present. En vanwege de jubileumeditie worden er 500 duiven losgelaten! In het verleden zagen we ook kamelen, een ganzenhoeder, een roofvogelshow, flamingo’s en ooievaars.

200

1135

Strobalen Het belangrijkste item voor de aankleding is de strobaal. Vanaf de snelweg zie je het stropoppendorp al opdoemen, dat opgebouwd is uit 700 kleine en 35 grote balen. Het parcours is aangekleed met 400 strobalen. Deze worden al voor de zomervakantie geoogst op één vast adres in Oss. Voorheen werden deze zelfs door vrijwilligers met de hand geladen. Vakanties werden er op afgestemd. Nog steeds worden ze tijdens het evenement met de hand gelost en weer opgehaald. Een ander veelvoorkomend attribuut voor de aankleding zijn de 400 maisstengels.

Marktkramen Veel van wat je op Effe noar Geffe kunt zien en doen wordt mogelijk gemaakt door de deelnemers. Een groot gedeelte komt van buiten het dorp. Er zijn maar liefst 80 ambachten en 30 hobbyisten die hun expertise graag met het publiek delen. Daarnaast zijn er nog 10 verenigingen, 5 ondernemers en 5 goede doelen. Samen hebben zij 200 marktkramen in gebruik.

250

Artiesten De hele dag is er volop entertainment. Bezoekers worden door zo’n 250 artiesten vermaakt. Er zijn 8 podia met solisten, bandjes en dweilorkesten. En natuurlijk het straattheater. ‘Terug in d’n ted Liemt’ vermaakt al jarenlang het publiek. Iedereen heeft de fietsende bakker weleens gespot. Ook het poppentheater is al sinds mensenheugenis op het parcours te vinden.

Wel een kleine disclaimer; bij de totstandkoming van dit artikel is hoogwaardige onderzoeksjournalistiek bedreven. Mocht u toch onjuistheden constateren... Er kunnen geen rechten worden ontleend aan de inhoud. Oftewel: ‘wè goan ur nie over liggen streien’

33.742

Glazen bier Effe noar Geffe is natuurlijk ook een bourgondisch festival. Er wordt 8.418 liter bier opgedronken. Wat zich vertaalt in 33.742 glazen. Ook worden er 20.000 glazen fris geschonken en 10.000 hamburgers en broodjes cajun naar binnen gewerkt.

4,9

Kilometer kabel Om alles goed te kunnen versterken worden er 132 speakers en bijna 5 kilometer aan kabel gebruikt. Naast het lokale geluid bij de podia is dit ook het ringgeluid langs het hele parcours. En wat te denken van de 49 lichtgevende molentjes in de lantaarnpalen met in totaal 8.000 ledlampjes.

Voorzitters Soms is een laag aantal juist bijzonder. Een halve eeuw Effe noar Geffe en we hebben nu pas de 4e voorzitter.

1.400

Vlaggen Speldjes, emblemen, petten, er zijn allerlei Effe noar Geffe items verkrijgbaar. Inmiddels zijn er 1.400 vlaggen en 1.000 boerenzakdoeken met klompjes verkocht. Ook het drukwerk is noemenswaardig: 2.200 parkeerhangers, 2.500 flyers en 20.000 entreetickets.

Er zijn nog veel meer aantallen te noemen, maar we sluiten af met de ontelbare keren schik die er aan zijn beleefd. Op naar nog vele mooie edities!

203

Bouwhekken Voor afzettingen worden 203 bouwhekken en 1 kilometer aan dranghekken ingezet. Bezoekers komen binnen via 9 kassa’s en kunnen even zitten op een van de 575 stoeltjes. Hun afval komt terecht in een van de 240 afvalcontainers. Om alles in goede banen te leiden worden 68 bewegwijzeringsborden ingezet. Niet alles hoeft gehuurd te worden. Zo worden er bijvoorbeeld 5 bedrijfsbussen door lokale ondernemers uitgeleend.

Uniek drukwerk, toph geregeld!

Ruud Bosch 06 55 33 67 93 Nijverheidsstraat 7 5391 BW Nuland ruud@rudolphprint.nl rudolphprint.nl

24/7 GLAS SERVICE 06 18800100

AL JAREN STERK IN GLASSERVICE EN SCHILDERWERKEN T: 073 532 5052

E: info@vandepolglas.nl

www.vandepolglas.nl

op online applicaties

Memorabele optredens Leo Bongers (links) en Adriaan Ebergen voeren een discomedley op tijdens Effe Noar Geffe in 2005.

De Revuo’s en Geffen, ‘da was twee hand op innen buik’ Was Leo Bongers gezond gebleven, dan hadden ze dit jaar waarschijnlijk hun 30-jarig jubileum gevierd op Effe noar Geffe. Want de Revuo’s hoorden bij de jaarmarkt zoals mayonaise bij de friet. Vooral de doldwaze capriolen van gangmaker Bongers zorgden voor onvergetelijke optredens aan de voet van de Geffense kerktoren. Tekst + fotografie: Peter van Erp Het is dinsdagavond en Adriaan Ebergen en René Geurts zitten aan tafel bij Leo Bongers in Lith. Zoals elke dinsdagavond. De Revuo’s mogen dan als band niet meer bestaan, de vriendschap is voor altijd. Terwijl Ebergen en Geurts terugblikken op de vele memorabele optredens op Effe noar Geffe, knikt Bongers instemmend met een glimlach op zijn mond. Parkinsonisme heeft hem beroofd van zijn stemgeluid en mobiliteit. Met een pen tikt hij af en toe wat steekwoorden op zijn mobieltje. “700 jaar Geffen?” leest Ebergen. “Oh ja, we hebben ook gespeeld toen Geffen 700 jaar bestond. Leo stond op een gegeven moment als Elvis boven op

het gemeentehuis. ‘Are you lonesome tonight’. Geweldig!” Wereldberoemd in heel de Maaskant. Zo zou je de Revuo’s wel kunnen betitelen. Voortgekomen uit de Lithse Revu, de spraakmakende pronkzittingen die een kraamkamer bleken te zijn voor lokaal talent. “We vonden het sunt dat de liedjes die we voor de Lithse Revu maakten alleen dan maar te horen waren”, vertelt Ebergen in plat Brabants. “Als de Revuo’s zongen we ze ook op bonte avonden en bijeenkomsten van de boerinnenbond.” Omdat het repertoire in die begindagen nog mager was, trad de Rooie T. (Theo van Orsouw) op als spreekstalmeester met humoristische teksten.

Gehesen in een oranje pakje met daaroverheen een witte onderbroek en de rode letters T. en O. vloog hij over de tafels als het succesnummer D’n Durver werd ingezet. “Zonder ooit een glas omver te gooien”, benadrukt Ebergen. “Nou ja, op die keer in Nistelrode na dan. Toen schoof hij onderuit en vloog tegen de tafel met muntenverkoop aan. Alle munten vlogen door de lucht.” Ebergen krijgt tranen in het ogen van het lachen als hij eraan terugdenkt. Na een jaar of vijf haakte Rooie T. af. Maar daarmee verdwenen niet de verkleedpartijen en ongein. De Revuo’s waren altijd veel meer dan muziek en grappige liedteksten op bestaande

melodieën. Het was cabaret in muziekvorm. Wie herinnert zich niet de act die hoorde bij het nummer De Schepper? Het nummer, oorspronkelijk van de band O.E.F. uit Oploo, verhaalt over Harrie die langs de boeren gaat om melk uit de koeltanks te scheppen voor kwaliteitscontrole in het lab. De Revuo’s ontwikkelden een act waarbij een klein bekken op een standaard de hoofdrol speelde. Er klonk een fluit, er volgde een trap en het bekken vloog door de lucht. Een toehoorder op de eerste rij werd uitgedaagd om het telkens op te vangen. Lukte dat, dan kreeg hij bier. Lukte het niet, dan moest hij de band trakteren. Natuurlijk zorgde Leo Bongers ervoor dat het niet lukte. Bij de laatste ronde gooide hij een oude trommel richting vanger, en meteen daarna schopte hij het bekken van de standaard. De vanger stond met volle handen en kwam steevast te laat. Het publiek lag dubbel. De mannen koesteren de optredens op Effe noar Geffe. “Het eerste jaar dat we op het Kerkplein speelden, was het nog rustig. Maar het werd elk jaar drukker. Mensen stemden er hun loopronde op af”, weet René Geurts, de man van het licht en geluid. “Het was gewoon één groot feest”, zag Ebergen. “We begonnen meestal rond half twee en gingen bijna onafgebroken door tot zes uur. Nou staat het plein vol, dan kunnen we niet stoppen, zeiden we tegen elkaar. We waren naderhand bekaf. Maar we

Van Bloed, Zweet en Tranen maakten de Revuo’s Shag, Bier en Pinda’s. Hier krijgt Leo Bongers bijval van een echte Hazes-fan. hadden zelf meer schik gehad dan al het volk op dat plein.”

De Revuo’s en Effe noar Geffe, da was twee hand op innen buik.”

Kastelein Paul van den Hanenberg, indertijd uitbater van café Govers, zag het terug in de omzet. “We hadden altijd discussie over geld met de organisatie van Effe noar Geffe”, vertelt Adriaan Ebergen. “Op een gegeven moment vroegen we duizend euro. Veel te veel, vond Bert van Laarhoven, de voorzitter van Effe noar Geffe. In Heesch hadden ze toen de Heesche Feesten, een week voor Effe noar Geffe. Daar betalen ze het wel, zeiden we. ‘Nou, dan gaan jullie toch lekker daarheen’, was de reactie. Dus dat deden we. Dat is het enige jaar geweest dat we niet op Effe noar Geffe stonden. We misten het wel.

Dat gevoel was gelukkig wederzijds. Hetzelfde jaar nog werd de band alweer vastgelegd voor de volgende editie. “Ze hebben me kapot geschend (verrot gescholden, red.), vertelde Van Laarhoven me.” Paul van den Hanenberg legde het geld bij dat Effe noar Geffe niet kon of wilde opbrengen. “Als ze maar komen.” Uren kunnen de mannen nog praten over alles wat ze tijdens hun optredens meemaakten. “We hebben wat afgelachen. Nie normaal.” Leo Bongers krijgt een glinstering in zijn ogen en knikt. Het is mooi geweest. Meer dan mooi.

De Revuo’s kenden in de loop der jaren verschillende bezettingen: • • • • • • • Adriaan Ebergen en Leo Bongers (rechts) zijn op de tafels geklommen op het Kerkplein in Geffen. Muzikaal leider Jos Nederkoorn kijkt vanaf de grond toe of het allemaal wel goed gaat.

Leo Bongers (zang) Adriaan Ebergen (zang, bassist) Jos Nederkoorn (arrangeur, accordeon) Piet de Blank (gitaar) René Geurts (licht en geluid) Esther van de Velden (keyboard) Theo van Orsouw, alias Rooi T (spreekstalmeester)

Voor de allerlaatse keer Het boerderijtje bij Effe noar Geffe is al 30 jaar oud, maar helaas écht op Dit jaar kunt u voor het laatst dit boerderijtje zien en beleven, dat 30 jaar geleden bedacht en gemaakt is. Het boerderijtje heeft als naam: “ut Veldje”, bedacht door Tiny van Lee. Er is ook nog een tekening van een molen, die erbij gemaakt zou worden maar die er niet gekomen is. (Misschien een idee?) Tekst: Marja van Kreij | Fotografie: John-Willem van Dijk, Will van Leeuwen, Archief Ik ben op bezoek bij Frans Verstegen, die sinds 2019 bij de bouwploeg zit. Tonnie van de Haterd schuift aan. Hij is al vanaf 2009 bij de bouwploeg. Van ‘uitvoerder’ Piet Cremers kreeg Frans een schriftje met namen en telefoonnummers. Er moet een heleboel geregeld worden. Effe noar Geffe is dit jaar voor de 50e keer, en het boerderijtje kwam er bij de 20e keer bij. Het is de allerlaatste keer dat dit boerderijtje wordt opgebouwd, het materiaal is versleten en de meutel zit erin. Het vele opzetten, afbreken, en ook in de opslag leidt het veel. “Ge kret ur ginne schroef mer in die nog goed vast zit”, zeggen onze bouwers.

Hoe kwam het boerderijtje er? Deze informatie komt van Piet Cremers. Het toenmalige bestuur van Effe noar Geffe zat bij elkaar om iets bijzonders te doen bij de 20e editie. Veel praten en een paar biertjes verder kwam het idee voor een echt boerderijtje! Toon Schuurmans zorgde voor een architect. En ook Piet Cremers, Harrie v/d Hanenberg en Tiny van Lee werden benaderd. De tekening van de architect was te uitgebreid en er werd besloten om alleen een voor- en achterhuis te bouwen. De bouwploeg werd groter; Gerrit Gloudemans, Piet de Haas, Wim van Druenen, Broer Damen en Tiny van Bergen kwamen erbij. Een mooie mix van metselaars en tim-

mermannen. Voor de aankleding binnen zorgden Joke van Zandvoort en Maria van Lith. Bij het boerderijtje staat een put. Als je een scheve steen ziet in de rollaag; deze is aangebracht door burgemeester Netten. Later kwam er een wc’tje en een oventje bij, getekend en gemaakt door Tiny van Lee. Andere namen van bouwers/helpers zijn; Harrie Verbruggen, Rien van den Berg, Piet van Wanrooij, Hans de Poot, Frans van Dinther, Jan Willemse, Harrie Tiemissen, Peter Vos en Theo van Uden. Het is een hele organisatie, die een goede planning nodig heeft! Als we namen zijn vergeten te noemen, alvast onze ver-

ontschuldigingen hiervoor, want het schriftje bestaat nog geen 30 jaar. John van Zandvoort verzorgde heel veel jaren het transport van het boerderijtje. De opslag was ooit bij de gemeentewerf in Nuland en nu bij de NAS. Het schilderwerk werd verzorgd door Chrisjan Verhagen. Bij Ad van Erp lag ook een heleboel: stenen, plavuizen en palen voor het vee. En natuurlijk lag het materiaal wat ze het eerst nodig hadden achteraan……

‘Een boerderij in oude stijl hoort gewoon bij Effe noar Geffe.’ De tuiten en het “stroj” werd weer bij de familie Van Lith en Van Zandvoort bewaard. Als u denkt: wat liggen de spullen van het boerderijtje altijd erg vroeg op de parkeerplaatsen, dat klopt. Dit is in verband met het vervoer dat vóór de bouwvakvakantie moet gebeuren. Effe noar Geffe is altijd vlak na de bouwvakvakantie en de bouwploeg heeft toch echt 2 weken

nodig om alles op te bouwen. Bij het afbreken is men weer afhankelijk van het weer. Het strodak moet droog zijn voor het weer in de opslag kan, voor het volgende jaar. Deze 2 bouwers vinden het jammer dat sommige dingen er niet meer zijn: het kar-schot (voor de koffie en zo) en het volksdansen. De bouwploeg van nu bestaat uit: Toon Loeffen, Frans van de Wouw, Bart van Venrooij, Gerrit Clement, John Kerkhof, Ad Bijveld, Willem van Griensven, Tonnie van de Haterd en Frans Verstegen. Deze enthousiaste ploeg is bezig met het bewaren van de inboedel maar ook met het bedenken van het nieuwe boerderijtje, in oude stijl, daarbij rekening houdend met het ergonomisch in- en uit elkaar halen. Want daar zijn veel Geffenaren het wel over eens: een boerderij in oude stijl hoort gewoon bij Effe noar Geffe.

De volgorde van het bouwen: • • • • • • • • • •

•

De fundering wordt gelegd met balken. Dan wordt het opgevuld met tegels, om het vlak te krijgen. De elementen/schotten worden gezet. (Tot 5 jaar terug gebeurde dat nog handmatig. Je had wel 5 tot 8 man nodig om deze schotten te plaatsen.) De spanten erin voor de kap. Het rekwerk met panlatten. Dan kan het stro erop. Dit krijgen ze van de dorsploeg. Rietdekker vader Molenaar kreeg in het begin hulp van zijn 2 zonen. Zoon Stefan is nog steeds actief en krijgt hierbij hulp van Albert van Orsouw. Dan het straatwerk naar de put. De plavuizen komen in “de goei kamer”, en dan ook het zand erover. De inrichting: de bedstee, de schouw en verder aankleden met o.a. de kruisbeelden, wijwaterbakje, de manchesterse boks en niet te vergeten het korset. Dan achter de stal inrichten; de “kiepekoi”, de plek voor de koeien en de geiten. Tot ongeveer 10 jaar terug stond er nog een echte koe in de stal, nu staan er 2 prachtige kunstkoeien, die goed vaststaan. Kinderen vinden die prachtig. De geiten en kippen zijn nog steeds echt, en komen op zondagmorgen naar het boerderijtje en gaan op tijd weer weg.

Sierbestrating voor je tuin! Bezoek onze showtuin Heesterseweg 25 in Geffen

073 532 5318 BEDRIJVENWEG 6, GEFFEN

In/verkoop nieuwe en gebruikte auto’s

TONNY HANEGRAAF GOEIEART@GMAIL.COM WWW.GOEIEART.COM

WORKSHOPS | TEAMBUILDING | WOONZORGBELEVING PORTRET IN OPDRACHT | MUURSCHILDERINGEN

Onderhoud en schadereparatie met behoud van fabrieksgarantie Onderhoud voor uw elektrische auto Samenwerking met nagenoeg alle leasemaatschappijen Daar kom je graag terug!

WWW.MARKVANSCHIJNDEL.NL

Onzicthbare krachten Gerrit van der Sangen

Al jarenlang achter de schermen De organisatie van Effe noar Geffe heeft nogal wat voeten in de aarde. Maanden van voorbereiding, talloze telefoontjes, de nodige vergaderingen en natuurlijk noeste arbeid leiden ieder jaar weer tot een evenement om als Geffenaar trots op te zijn. Het gemiddelde publiek krijgt van al die inspanningen maar weinig mee. Gelukkig maar, hoe beter iets geregeld is, hoe minder het opvalt. En dat het zo goed geregeld is, is onder meer te danken aan de vele handjes die deze dagen ter beschikking staan. Echte werkers, die al jaren de aan hen toevertrouwde taken ronduit perfect volbrengen. Tekst: Rens van Orsouw | Fotografie: Archief Coconut Geluidsverzorging Joz Stockfisch (71) en Gerrit van der Sangen (70) zijn met hun bedrijf Coconut Geluidsverzorging al sinds 2002 op Effe noar Geffe te vinden. Met name op de zaterdag en vroege zondagochtend zijn ze in ons dorpshart te spotten. Samen, en met hulp van een heel blik familieleden, voorzien ze het volledige parcours van de voor hen zo kenmerkende groene boxjes. Om die opbouw in één dag te laten slagen, gaan de mannen minutieus te werk in de voorbereiding. Alle apparatuur wordt vooraf getest en doorgemeten, complete situatietekeningen worden geactualiseerd en de situatie

wordt ook live onder de loep genomen tijdens hun jaarlijkse ‘schouw’. En dat blijkt hartstikke nuttig, want ze hebben het centrum van Geffen de afgelopen 25 jaar compleet zien veranderen. Al sinds 1972 zijn ze samen actief in de geluidswereld. Eerst nog als DJ-duo, maar later met name als geluidstechnici. Ze hebben zich toegelegd op 100 volts boxen, die veelal bij evenementen met een groot oppervlak worden gebruikt. Met name jaarmarkten, braderieën, zeskampen en optochten vragen om dit type geluid. Maar bijvoorbeeld ook de KPJ-sportdagen in de wijde omgeving vielen daaronder. Per saldo zijn Joz en

Gerrit de hele zomer druk in de weer om de gehele regio, in totaal zo’n 50 evenementen per jaar, van geluid te voorzien. Hun aanbod past dus perfect bij wat Effe noar Geffe nodig heeft. Over het gehele parcours hangen ze zo’n 100 boxjes op, maar er zijn ook nog enkele losse circuits waarop specifieke muziek gedraaid kan worden. Zoals bijvoorbeeld bij het paardrijden of op de veemarkt. Met zo veel materieel is de kans op storingen niet gering. Joz en Gerrit zijn dan ook heel de zondag nog standby. Gelukkig verloopt de zondagmiddag voor hen vaak rustig en doet de techniek zijn ding.

Wat ze - over onrustige zondagen gesproken - nog wel is bijgebleven, is de brand bij meubelzaak Van der Heijden in 2010. De brandweer kwam maar moeilijk ter plekke, en ook enkele kabels van de muziek hingen voor hen in de weg. Maar in plaats van doorknippen, werden de kabels keurig opzij gehouden voordat de brandweerwagen doorreed. Dit omdat, mocht de situatie daarom vragen, het geluidssysteem perfect was om mee richting het publiek te communiceren. De brand werd uiteindelijk geblust en alle apparatuur van Coconut ging ongeschonden mee terug naar Wintelre. Zodra alles weer staat, alles draait en er geen klachten binnen komen, zijn Joz en Gerrit weer helemaal in hun nopjes. Tegenwoordig kan de playlist dan het werk grotendeels overnemen, maar vroeger werd er toen nog druk achter de platenspeler gezwoegd om de muziek draaiende te houden. Op de bus hing een bordje met “LET OP”, om te voorkomen dat mensen binnenkwamen en daardoor dan de muziek oversloeg. Vervlogen tijden, maar het is typerend voor de toewijding van Gerrit en Joz. Alles moet perfect verlopen.

Het vakmanschap van Coconut - de naam is overigens afkomstig van een jingle uit de jaren ‘70 - is in Geffen vaker van pas gekomen. Zo mochten zij in de Geffense straten het geluid verzorgen bij de bruiloft van Ruud van Nistelrooij. Gerrit was toen zelfs nog op het journaal te bewonderen. Maar ook bij de afgelopen zeskamp was Coconut van de partij als geluidsteam. De Raauw Ossekar De mannen en vrouwen van C.S. De Raauw Ossekar uit Oss zijn ook al jaren verbonden aan Effe noar Geffe. Jan van Rossum (64) en Jeffry van Vugt (45) kunnen erover meevertellen. Van zaterdagochtend tot en met zondagavond staat hun club volledig in het teken van onze jaarmarkt, waarmee ze een mooi centje op kunnen halen voor hun carnavalsvereniging. Op zaterdagochtend start het weekend met het sjouwen en bouwen, waarbij De Raauw Ossekar zich bezighoudt met het maken van de dierenverblijven. De afrastering van de verschillende weides worden met de hand in elkaar geknoopt. Een nogal arbeidsintensief klusje dus. Maar de vele krachten van De Raauw Ossekar

klaren dat klusje al jaren. Hun mix van jonge en ervaren krachten maakt het een geoliede machine. Op zondag splitst de groep zich en ontfermt Jan zich met name over het parkeren. Hij zorgt daar als Chef Parkeren dat de parkeervelden zo efficiënt als mogelijk bezet worden. En daarnaast moet voorkomen worden dat auto’s hun eigen weg zoeken en een opstopping in het dorp zelf veroorzaken. Jeffry is op zondag de vliegende keep, die zich inzet waar nodig. De Raauw Ossekar gaat op zondag zowel over het parkeren als ook de kaartverkoop aan de deur. De meest bizarre smoezen horen ze voorbij komen, waarom iemand met de auto wél door zou mogen rijden. Of waarom iemand alsnog gratis het terrein op zou mogen. Dat werkt zo nu en dan nogal op de lachspieren, die creativiteit van mensen. Maar de jarenlange ervaring zorgt er gelukkig ook voor dat ze de meeste smoezen zo door kunnen prikken en zodoende regels strikt toe kunnen passen. Belangrijk, want met name de zondag is al zo’n logistieke puzzel. Krachten zoals Jan, Jeffry en hun hele team zijn dan ook onmisbaar. In de avond moet er natuurlijk ook nog het nodige worden opgeruimd. En ook daar toont De Raauw Ossekar zich niet te beroerd om mee de handen uit de mouwen te steken. En zo gaat dat dus al een jaar of 25, een heel weekend Effe noar Geffe voor deze Osse club. Tot grote tevredenheid van zowel Effe noar Geffe als ook De Raauw Ossekar zelf. Ieder jaar worden ze goed ontvangen, vooraf goed meegenomen in de (eventueel gewijzigde) plannen en ook op zondag is de communicatie goed geregeld.

Joz Stockfisch

Door de portofoons krijgen ze trouwens een hoop mee van wat zich allemaal op een dag aandient bij de organisatie aan problemen en incidenten. Groot respect hebben ze daarvoor. Al kunnen ze zelf ook nog wel meepraten over enkele incidenten. Zo was er eens een kalf ont-

dan wel onder de voorwaarde dat de ploeg nog zeker 10 jaar inzetbaar zou zijn voor deze klus. De jaartallen stonden namelijk op het shirt, waarbij ze één voor één moesten worden afgekruist. Inmiddels is het eerste shirt al volledig afgekruist en is het tweede shirt ook bijna vol.

snapt, die na interceptie van Jan kon worden gevangen. Of een ambulance die het parkoers op moest, maar bij de verkeerde ingang kwam aangereden. Ieder jaar is anders, dat maakt het leuk. En samen met de ploeg iets moois neerzetten, als start van het (carnavals)seizoen, daar kunnen ze echt van genieten. Opbouwploeg Ieder jaar staat op zondagochtend een kar met pakken stro geladen. Standhouders hebben in de weken voorafgaand aan Effe noar Geffe hun pakken stro kunnen bestellen, maar die moeten natuurlijk wel op locatie worden afgeleverd. Gelukkig heeft de organisatie Roy van Heesch, Gert Kappen, Ronny Langens en Bart van Erp zo gek kunnen krijgen om deze bezorgtocht op de vroege zondagochtend uit te voeren.

half 9 in de ochtend al hun eerste pilsje hebben verdiend. Eerst deden ze dat nog bij Café Boetje, maar de laatste jaren openen ze steevast de bar bij het WIK-terras. Dat zorgt nog best voor wat verbaasde blikken, die vroege dorst. Maar dat is nu eenmaal het lot van het werken in de vroege uren. Het kerkvolk ligt dan immers nog gewoon op één oor. Jarenlang heeft de ploeg gezeurd bij de organisatie of zij geen speciaal gedrukte shirts konden krijgen. Dan zou hun inzet toch net wat zichtbaarder zijn. Zo gezegd, zo gedaan: die shirts kwamen er uiteindelijk. Maar

Onderweg hebben de mannen onderling de grootste lol. Er komen veel vaste rituelen terug, zoals de tinnegieter die altijd weer vergeet zijn pakken te bestellen. Maar ook de altijd even hartelijke ontvangst van andere opbouwers, waar dan de welverdiende bak koffie genuttigd kan worden. Zo bijvoorbeeld ook bij Arie Jagers, die de nacht ervoor beloofde om de koffie klaar te hebben. De volgende ochtend bleek hij zich te hebben verslapen, waarna alsnog (in onderbroek) de koffie werd verzorgd. De totaal verouderde plattegrond die ze meekrijgen voor hun klusje - inclusief C1000, Aloysiusschool en de activiteit van Nooit Gedacht bij familie van de Wouw op de inrit - leidt hen al ruim 20 jaar dwars door het dorp. En voorlopig kan de organisatie nog wel op ze blijven rekenen. Want: “Geen man kan dit zo goed als wij!”

Om 6 uur verzamelen ze bij Roy, om daarna met de kar door Geffen te rijden. Zelfs dan is er op straat al het een en ander te doen, waarbij de doorgang met zo’n grote kar links en rechts al krap kan zijn. Gewapend met een (naar verluidt nooit kloppende) lijst bezorgen ze bij iedere stand het juiste aantal pakken. De afgelopen jaren hebben ze ongeveer 10.000 pakken stro op de plek van bestemming afgezet. Gelukkig hoeven ze die ‘s avonds niet meer op te halen. Dat zou overigens ook niet meer gaan, aangezien ze rond

De opbouwploeg

Ambachten Alles is strak geregeld, dus komen ambachtslieden graag naar ons dorp Dit jaar worden voor de 22e keer de ambachten op de markt van Effe Noar Geffe georganiseerd. Bert de Haas is daarbij een van de drijvende krachten. Het hele jaar wordt hard gewerkt om bezoekers de meest mooie en bijzondere ambachten te kunnen laten zien. “Als ik rondloop en zie dat alles klopt, dan geniet ik.” Tekst: Temmie van Uden | Fotografie: Heidi van Boxtel, John-Willem van Dijk, Archief De organisatie staat ieder jaar weer voor een uitdaging: in totaal staan er ieder jaar zo’n 70 tot 80 verschillende ambachten op de markt. “Ik heb altijd contact met een paar mensen die al jarenlang ambachten aan ons leveren”, vertelt Bert. “Ook hebben we een lijst met oude ambachten in ons bezit. We benaderen veel deelnemers rechtstreeks, en natuurlijk krijgen we ook veel aanvragen.” Effe Noar Geffe is en blijft populair onder de ambachtslieden. “Na de coronaperiode was het best spannend”, weet Bert nog. “Veel ambachtslieden zijn op leeftijd en stopten. We wisten niet of iedereen nog terug zou komen.” Maar het tegenovergestelde bleek waar: er kwamen meer aanmeldingen binnen dan ooit.

De deelnemers komen uit het hele land, tot Groningen aan toe. “Velen zien elkaar op dit soort markten. Ze vinden Effe Noar Geffe een fijn evenement. Alles is strak geregeld en we komen onze afspraken na. Dat is belangrijk voor deze mensen. De kramen staan klaar, afgedekt met een zeil als het nodig is. Dat waarderen ze.” Persoonlijk contact met deelnemers Veel ambachtslieden komen dan ook al jaren naar Geffen. Sommigen staan er al meer dan 30 jaar. Een paar jaar geleden merkte de organisatie dat veel deelnemers eigenlijk helemaal niet wisten wie er achter de schermen actief waren. “We hebben altijd veel telefonisch contact, maar ik zag lang niet altijd iedereen. Er was zelfs iemand die hier al 15 jaar kwam en mij nog nooit had ontmoet. Ze had

niks aan te merken, maar had geen gezicht bij de organisatie. Dat vond ik wel slecht vanuit ons.” Sindsdien loopt Bert aan het einde van de dag een rondje langs alle deelnemers met een bedankflyer. “Even vragen hoe het is gegaan en dan

“De populariteit van oude ambachten groeit weer. Denk an rieten manden, die zijn ineens weer helemaal hip. Of glas-in-lood. Mensen willen weten hoe zoiets gemaakt wordt en daar hebben ze geld voor over ”

Gevarieerde markt Bezoekers komen langs de meest uiteenlopende ambachten: smeden die moderne naamborden maken, een tingieter, makers van sieraden uit bestek, een turfsteker, noem maar op en het is er. De populariteit van oude ambachten groeit volgens Bert weer. “Denk aan rieten manden, die zijn ineens weer helemaal hip. Of glas-inlood. Mensen willen weten hoe zoiets gemaakt wordt en daar hebben ze geld voor over.”

hebben staan. Twee glas-in-loodmakers kan bijvoorbeeld wel, maar dan moeten ze elkaar niet in de weg zitten. Daar letten we goed op.” Het hele jaar door speuren de bestuursleden naar bijzondere ambachten, maar de selectie van deelnemers gebeurt zorgvuldig. “We krijgen heel veel aanmeldingen, maar ongeveer negentig procent wijzen we af omdat het niet in het concept past. Ondernemers uit Geffen zijn natuurlijk welkom, maar we willen geen commerciële markt worden. Als we ergens over twijfelen, bespreken we dat met z’n allen in het bestuur.”

Voor de organisatie is het belangrijk dat de markt gevarieerd blijft. “Je wil niet twee keer hetzelfde naast elkaar

Feest van iedereen Na ruim twintig jaar vindt Bert het nog altijd even leuk om te doen. “Als

zeggen ze al: ‘Tot volgend jaar!’ Zo bouw je mooie contacten op.”

ik rondloop en zie dat alles klopt, dan geniet ik. Het mooiste is het enthousiasme van iedereen. In Geffen zegt bijna nooit iemand nee als je hulp vraagt. Zeker nu we het 50-jarig jubileum vieren, merk je dat enthousiasme. Daar kan ik van genieten.” En de waardering? Die hoeft voor de organisatie niet per se, en zeker niet voor individuele bestuursleden. “Het gaat niet om ons als bestuur. Effe Noar Geffe is niet óns feest, maar het feest van iedereen die eraan meedoet en er naartoe komt. Als deelnemers en bezoekers het gevoel hebben dat het hun evenement is, dan creëer je een groot draagvlak.”

De nr. 1 in kunstgras sporten speelvelden Onderdeel worden van ons team?

Solliciteer dan via: info@sports-playgrass.nl

E. VAN HERPEN Timmerwerken WWW.VANHERPEN-TIMMERWERKEN.NL

Prins Bernhardplein 12 | 5391 AR Nuland | T: (073) 532 47 67 E-mail: meijer@colorsathome.nl | www.meijernuland.nl

Een bont pallet aan dieren Bart de Kinderen is ‘hoofd dieren’. ‘‘Het welzijn van de dieren speelt een steeds grotere rol.’’

Stuk voor stuk professionals die heel bewust met hun dieren bezig zijn Tekst: Bart Verhagen | Fotografie: John-Willem van Dijk, Archief

Hij is 62 jaar, geniet van zijn welverdiende pensioen, maar stilzitten is er voor Bart de Kinderen niet bij. Binnen de organisatie van ‘Effe noar Geffe’ is hij hét gezicht en de dragende kracht achter het complete dierenprogramma. Van dikbilkoeien tot alpaca’s en van acrobatiek op paarden tot de rijdende kinderboerderij: Bart regelt het allemaal. Bart is een ondernemer in hart en nieren. Samen met zijn vrouw bouwde hij een succesvolle dierenspeciaalzaak op. In 2020 stopte dit avontuur. “We hebben het winkelpand verhuurd en zelf hebben we alleen nog wat dieren voor de hobby”, vertelt Bart. “Tegenwoordig worden er nogal wat eisen gesteld aan het houden en verkopen van

dieren; alles moet op papier. Vroeger was dat wel anders.” Toen de winkel sloot, kwam er plotseling flink wat tijd vrij. “Ik heb toen contact gezocht met Chrisjan van Dinther en gevraagd of ik iets voor de organisatie kon betekenen. Eerst kregen we te maken met corona, toen lag alles stil. Maar zodra Effe

noar Geffe daarna weer in de vertrouwde, grote opzet ging rollen, nam Chrisjan contact met me op. Of ik de volledige organisatie van het dierenstuk op me wilde nemen.” Sindsdien draagt Bart de verantwoordelijkheid voor alles wat met dieren te maken heeft op het evenement. “Hoewel ik altijd kan terugvallen op

“Als ik zie dat de straten volstromen en de mensen massaal met een glimlach bij de dieren staan te kijken. Dat is waar je het voor doet.” het bestuur en we de opbouw echt samen met de club van Effe noar Geffe doen, is de organisatie van de dierenhoek echt míjn ding. Ik ben er tijdens de opbouw ook altijd bij. Prachtig om te doen, die hele aanloop naar de dag toe.” Een gigantische diversiteit Wie een rondje over de markt loopt, ziet een enorme variëteit aan dieren voorbijkomen. Bart somt moeiteloos op wat er allemaal geregeld moet worden: Kingduiven: “Dit jaar hebben we twee mannen uit het Limburgse Smakt die Kingduiven meenemen. Dat zijn reusachtige duiven, wel twee keer zo groot als een normale postduif, puur ter demonstratie.” De Rijdende Kinderboerderij: “Deze komt speciaal naar Geffen toe vanuit Heteren. Kinderen kunnen hier genieten van cavia’s, konijnen, ezels, pony’s, geiten en kalfjes.” Kippen & Pluimvee: “Kippen zijn tegenwoordig een gevoelig punt vanwege de vogelpest. Vorig jaar hadden we ze wel, een paar jaar daarvoor weer niet omdat er toen een vervoersverbod gold. Als er geen nieuwe uitbraken komen, zijn ze er dit jaar hopelijk weer bij. Gelukkig vallen de duiven buiten deze specifieke regeling, hoewel het ook pluimvee is.” Sportfokkers & Keuringen: “De dierhoudersverening De sportfokkers uit Nuland is aanwezig met verschillende rassen konijnen, cavia’s en duiven laten zien. Zij houden tijdens Effe noar Geffe hun jaarlijkse keuring. Voor elke diersoort komt er een officiële, gespecialiseerde keurmeester naar Geffen.” Paardenkracht en spektakel Ook de paardensport is traditioneel sterk vertegenwoordigd, al verandert

er door de jaren heen wel het een en ander op het gebied van veiligheid en aanbod: Het Brabants Span: “Dit zijn de Belgische trekpaarden, de paarden ‘met de dikke kontjes’ uit de nabije omgeving zoals Maren-Kessel en Berlicum. Zij voeren op het grote veld verschillende demonstraties uit, waaronder het ‘vliegend tapijt’ waar kinderen op mogen zitten. Dat is altijd vechten om wie er als eerste op mag! Vroeger bouwden ze met de paarden zelfs nog levende piramides.” Friese Paarden (Berlicum): “Dit zijn hele sierlijke beesten, met lange zwarte manen. Zij rijden synchrone figuren op muziek. Vroeger reden ze nog weleens door het publiek, maar dat mag tegenwoordig niet meer van de gemeente in het kader van de veiligheid. Hoe getraind en rustig die paarden ook zijn, er kan altijd iets gebeuren en dat risico moeten we uitsluiten.” Voltige: “Sinds vele jaren hebben we de voltigeclub uit Oijen (bij de Burgthoeve) weer terug. Dit is pure acrobatiek op een veel ranker rijpaard. Dit zijn dames die in galop op het paard springen, een handstand doen of aan

de zijkant van het paard hangen.” Stichting Huifbedrijden: “Dit heeft niks met sport te maken, maar is een prachtig, bijzonder initiatief uit Oijen/Ravenstein/Oss. Met twee Tinkers, dit zijn hele rustige paarden, rijden ze rond met meervoudig gehandicapten die in een speciaal bed boven de grond liggen. De deining en de warmte van de paarden maakt deze mensen enorm rustig. Vorig jaar waren ze er voor het eerst en de reacties waren overweldigend positief.” ZLTO: Ook het ZLTO is weer aanwezig, deze organisatie is een vertegenwoordiging van agrariërs uit de omgeving. hier kunnen kinderen kalfjes en een echt koe knuffelen. Ook laten ze onder andere de verschillen van het boer zijn tussen vroeger en nu zien. Knuffelen met alpaca’s en honden agility Nieuwere publiekstrekkers zijn de alpaca’s en de honden. “Alpaca’s zijn ontzettend lief en aaibaar. Kinderen mogen ze hooi voeren. We werken hiervoor samen met mensen uit Oosterhout. Omdat alpaca’s

stressgevoelige dieren zijn, komen deze eigenaren midden op de dag de dieren omwisselen. Zo krijgen de beesten niet te veel prikkels.” Ook hebben we dit jaar weer een hondenshow, dit doet de vereniging Dogtivitiez. “Zij komen uit Nuland, hebben een indoor locatie in Geffen en verzorgen demonstraties ‘agility’ (behendigheid in een circuit met slaloms) en speurwerk op basis van geur. Ze staan nu voor het vierde jaar op rij op Effe noar Geffe.” Het logistieke huzarenstukje van de dikbillen Een van de absolute hoogtepunten en logistiek de grootste uitdaging is de aanwezigheid van de dikbilkoeien (Belgisch Blauw ras). “Voor die fokkers is Effe noar Geffe eigenlijk een volwaardige fokveedag”, legt Bart uit. “Er komen zo’n 50 tot 60 dikbillen naar Geffen, en de eigenaren komen werkelijk uit het hele land. Onze contactpersoon zit in Riel (bij Alphen), maar de deelnemers reizen vanuit heel Nederland af. De eerste vrachtwagen staat vaak al om kwart over zes ‘s ochtends op de stoep, dit zijn dikwijls degene die het verst moest rijden. Ik zorg dat ik er stipt om 6.00 uur ben om iedereen op te vangen.” Het is een intensieve dag voor de veehouders, die vaak ook nog een eigen bedrijf aan te sturen hebben. “De dag van tevoren worden alle koeien thuis gewassen en geschoren. Dankzij de buurtbewoners langs het parkoers kunnen we de boeren voorzien van stroom en stromend water om de koeien ter plekke ook nog te wassen.

welzijn van de dieren speelt een steeds grotere rol. De dieren moeten te allen tijde schaduw, voldoende voer en vers water hebben. ‘s Morgens als de dieren binnenkomen, loopt er een dierenarts rond om te controleren of alles gezond is. De mensen die hier staan, zijn stuk voor stuk professionals die heel bewust met hun dieren bezig zijn.” Ook de strenge registratieplicht is een wereld van verschil met vroeger. “Tegenwoordig moet exact geregistreerd staan waar de dieren vandaan komen en waar ze naartoe gaan. Alle deelnemers krijgen vooraf een mail van ons met vragen: Met hoeveel dieren kom je? Wat doe je om stress te voorkomen? Is er voldoende eten en drinken? Ook de vervoermiddelen moeten wettelijk gekeurd zijn. Vroeger zette een boer een koe op een simpel aanhangertje en reed naar Geffen, tegenwoordig heeft iedereen een complete map bij zich met paspoorten en eigendomsbewijzen. Zonder paspoort kom je er niet in.” Bart herinnert zich nog de verhalen uit het verleden: “Voor mijn tijd liep er een andere kinderboerderij met levende varkens los tussen het publiek door. Die beesten schoten op een gegeven moment tussen de koeien door, dat kan vandaag de dag echt niet meer. Ook hebben we in het

verleden ganzenhoeders gehad. Toen die zich een keer moesten afmelden, hebben we op het allerlaatste moment iemand met twee kamelen kunnen regelen. Dat was wel even heel wat anders in de Geffense straten!” Pure Geffense trots Als je Bart vraagt waar hij aan het einde van de dag écht gruts op is, hoeft hij niet lang na te denken. “Als ik zie dat de straten volstromen en de mensen massaal met een glimlach bij de dieren staan te kijken. Dat is waar je het voor doet.” Het succes valt of staat met de saamhorigheid in het dorp. De hulp uit de Geffense gemeenschap is hartverwarmend. “Mensen die aan het parkoers wonen stellen belangeloos hun water en stroom beschikbaar. Ook de brandweer rukt ‘s morgens vroeg speciaal uit om alle grote waterkuipen bij de dieren te vullen. Iedereen staat direct voor je klaar.” Bart sluit af met een mooie anekdote: “Ik heb het destijds overgenomen van Toon van der Cruijsen. Toon zei altijd: ‘Als je zegt dat het voor Effe noar Geffe is, is het altijd goed’. En dat is ook precies mijn ervaring.”

De dikbil-fokkers vinden Effe noar Geffe geweldig. Normaal laten ze namelijk hun vee op een fokveedag aan een handjevol kenners zien, nu passeren er duizenden mensen hun runderen.” Dierenwelzijn staat voorop Het houden en tonen van dieren op een jaarmarkt is door de jaren heen sterk veranderd. Bart merkt dat het publiek kritischer is geworden. “Het

Piet, Jan en Bert Effe noar Geffe heeft meermalen aan een zijden draadje gehangen Wat begon met een compleet verregende braderie, groeide uit tot een evenement waarmee Geffen zich landelijk op de kaart zette. Drie oud-voorzitters van Effe noar Geffe droegen ieder hun eigen steentje bij aan het succes, dat inmiddels al 50 jaar voortduurt. Het ging zeker niet altijd van een leien dakje, maar wat bij Jan van Ravenstein, Piet van Herpen en Bert van Laarhoven vooral beklijft is de lol en voldoening. Tekst: Peter van Erp | Fotografie: Eva Langens Als je de drie mannen niet zou kennen, dan zou je kunnen denken dat ze elkaar niet mogen. In ieder geval zijn ze niet bang om elkaar de waarheid te zeggen. Jan is wel erg veel aan het woord, voor iemand die maar drie jaar voorzitter is geweest van Effe noar Geffe, vinden Bert en Piet. Komt omdat Piet zijn verhaal niet goed vertelt, reageert Jan. Het lijkt op het terras van Ambt 15 soms wel of Janus en Peer terug zijn om een act van Recht vur zunne Roap op te voeren. Ze delen sneren aan elkaar uit en incasseren ze met een lach. Onbewust demonstreren de mannen de kracht achter de organisatie van Effe noar Geffe. De sfeer is ontspannen en er wordt veel gelachen, maar

intussen wordt wel gezegd wat er gezegd moet worden. En in hun tijd werden woorden ook omgezet in daden. Want dat is het wonderlijke. De vergaderingen van het bestuur liepen, zeker in de eerste jaren van Effe noar Geffe, nogal eens uit op nachtelijke drankgelagen. In die nazit werden volgens de mannen vaak de beste ideeën geboren. “In de beginperiode kwamen we veel bij Harrie en Wilma van Lee bij elkaar”, weet Jan van Ravenstein. “Dat werd steevast nachtwerk. Supergezellig. We hebben wat afgelachen daar. Wilma zorgde ervoor dat we niks tekortkwamen en Harrie bruiste altijd van de ideeën. Hij is ook de bedenker van de naam Effe noar Geffe.”

Voor het ontstaan van het mooiste evenement van het jaar moeten we terug naar 1976. Dat jaar vierde Geffen de redding van molen De Vlijt. Deze molen, ook wel bekend als de molen van de familie De Kinderen, was in de loop der jaren ernstig in verval geraakt. Om te voorkomen dat hij zou instorten en voorgoed zou verdwijnen, werd het initiatief genomen voor restauratie en verhuizing naar de Papendijk. Daar kon de molen weer genoeg wind vangen om te draaien. Het hele dorp werd dat jaar betrokken bij de Molenfeesten. De plaatselijke Middenstandsvereniging organiseerde een braderie, met tientallen kraampjes in de Dorpstraat. Geffen telde toen nog 43 winkeliers. Helaas

viel dit deel van de Molenfeesten compleet in het water. Letterlijk. De regen kwam die zaterdag met bakken uit de hemel en er kwam geen hond op af. In allerijl besloot het bestuur van de Middenstandsvereniging om de deelnemers een herkansing te gunnen op de zondagmiddag. De kramen werden naar het Dorpsplein voor het gemeentehuis verplaatst. Dat was toen nog een grasveld met alleen de dorpspomp als mogelijk obstakel. Er was een podium geplaatst, waarop harmonie Frisselstein uit Veghel een concert gaf.

Daar was hij heel fel op”, weet Jan van Ravenstein. Als componist en zanger van het Geffense ‘volkslied’ Oh ’t is hier goed, had Harrie recht van spreken. En dus kwamen op de Geffense boeremèrt legendarische groepen als de Ploegadoers, Ut Kos Kojer en Ut Vollek. Het evenement sloeg aan. Veel meer dan waar iedereen rekening mee had gehouden. Er ontstond een file op de Rijksweg en alle straten stonden vol geparkeerde auto’s. De schattingen van het aantal bezoekers liepen al snel in de tienduizenden. ,,Eigenlijk

‘Het meest trots ben ik nog wel dat we in de loop van vijftig jaar ontiegelijk veel bezoekers naar Geffen hebben getrokken’ De combinatie van muziek, eten (Bert Govers), drinken (Frans van Griensven) en markt bleek een schot in de roos. Zodanig dat de winkeliers, onder aanvoering van slager Jan van Ravenstein direct opteerden voor een vervolg. Het bestuur van de Middenstandvereniging, met daarin naast Jan ook Harrie van Lee, Stif Leijten, Johnny van de Goor en Jo van Druenen, toog naar Liempde. Want daar hadden ze een jaarlijkse boeremèrt en dat sprak de Geffense ondernemers erg aan. “Harrie was gek van Brabantse volksmuziek. Coverbands waren een gruwel in zijn ogen en oren.

deden we er maar een gooi naar”, geeft Piet van Herpen toe. ,,In die eerste jaren werd er geen entree geheven en wisten we helemaal niet hoeveel mensen er over de hele dag heen kwamen. We gokten twintig-, misschien wel dertigduizend. Burgemeester Netten riep dat het er wel vijftigduizend waren. Uiteindelijk kwam het getal zestigduizend in de krant”, lacht hij. Met het heffen van een gulden entree in 1980 -een pilsje op de markt kostte eveneens een gulden- kregen de organisatoren een beter beeld

van het aantal bezoekers. Omdat kinderen gratis binnen mochten en veel Geffenaren zonder betalen werden toegelaten, was het nog geen exacte wetenschap. “We hebben op zeker moment mensen van buiten Geffen aan de poort gezet, want met de inzet van Geffense vrijwilligers aan de entree hebben we in die jaren veel geld verloren”, weet Piet van Herpen. Jan van Ravenstein had in die tijd een stapje terug gedaan. ,,Ik kon de organisatie niet goed meer combineren met mijn slagerswinkel. Als voorzitter moest ik mensen soms aanspreken op dingen die in mijn ogen niet goed gingen of niet volgens afspraak liepen. Dat liep een keer zo hoog op dat iemand dreigde nooit meer in mijn winkel te komen. Dat kon ik natuurlijk niet hebben. Ik ontmoette Piet een keer bij het tanken en hij gaf aan dat hij de nieuwe eigenaar van de pomp aan de Rijksweg was. Hij wilde graag iets meer voor Geffen betekenen.” Piet van Herpen groeide daarna al snel uit van een onbekende nieuwkomer tot ‘mister Effe noar Geffe’. Hij stond maar liefst 21 jaar aan het roer van de organisatie. In de weken voorafgaand aan de eerste zondag van september liep hij de deur plat in het Geffense gemeentehuis. “Ambtenaren noemden me de reserveburgemeester van Geffen”, blikt hij met een glimlach terug. Ook burgemeester Hans Netten liet meermalen blijken in zijn sas te zijn met het evenement. ,,Als hij in een andere gemeente op bezoek was, kenden ze Maasdonk niet, maar wel Effe noar Geffe.” Toch kwam het een keer tot een stevige clash tussen de voorzitter van Effe noar Geffe en de gemeente. Piet: “Ze hadden in het gemeentehuis uitgerekend hoeveel ambtelijke uren ze daar besteedden aan Effe noar Geffe en presenteerden ons uit het niets een rekening van dertigduizend gulden. Ze dachten kennelijk dat wij bulkten van het geld. Maar we hielden nauwelijks iets over, na aftrek van alle kosten. Ik heb toen samen met Bert van Laarhoven een gesprek aangevraagd met

de burgemeester. Daarin heb ik hem voor het blok gezet. Als jullie dit doorzetten, dan is de afgelopen editie van Effe noar Geffe de laatste geweest. En we zullen aan de krant melden dat het evenement de nek om is gedraaid door de gemeente. Het zweet brak Hans Netten uit, zag ik. Hij zei dat hij het intern ging bespreken. We hebben er nooit meer iets over gehoord.” Het zou niet de laatste keer zijn dat Effe noar Geffe aan een zijden draadje bungelde. Bert van Laarhoven herinnert zich het ‘rampjaar’ 2008. “Dat was het jaar dat de stropoppen aan de Rijksweg afbrandden. Dat was meer dan vervelend. Maar erger nog was de column in het Brabants Dagblad die volgde. Daarin werd Nuland als rivaliserend dorp van Geffen compleet afgefakkeld. Sloeg echt nergens op. We werkten al jaren heel goed samen met mensen uit Nuland. We kampten op dat moment al een tijd met een onderbezetting in het bestuur en dit soort negativisme hielp niet. Toen Effe noar Geffe daarna ook nog eens compleet verregende, zag het er heel somber uit. Het is dat de gemeente toen met vierduizend euro over de brug kwam als steun en de Bedrijven-

De ene anekdote buitelt anderhalf uur lang over de andere. Over dat moment dat Piet(je) van der Heijden aanbood om alle podia op het parcours te regelen. Het kostte de baas van het Geffense stucadoorsbedrijf (tegenwoordig NAS) zoveel kruim dat hij het jaar erop zei: ‘Regel het zelf maar, ik betaal wel.’ Of over de akoestische optredens van de groep Toedem. “Ze zouden hun eigen muziekversterking meebrengen. Dat bleek een papieren roeptoeter.” Of over de nazit in het Geffense politiebureau aan de Dorpstraat met agenten. “Toen het bier op was, gingen we met loeiende sirenes een paar kratten bijhalen. Kon toen allemaal nog.” Bert van Laarhoven vertelt over de schrik die hem om het hart sloeg toen er in 2010 brand uitbrak in meubelwinkel Van der Heijden langs het parkoers. “Ik dacht: dat komt door ons. Iets met stro dat vlam heeft gevat of zoiets. Dat bleek gelukkig niet het geval. Maar we moesten wel zorgen

dat de brandweer erbij kon. Ik heb toen een megafoon van een clown die daar stond geleend en het volk instructies gegeven. Een houtsnijder die daar zijn kraam had, moest snel verhuizen. Al zijn spullen werden door een stoet helpers naar een andere plek verplaatst. Ik greep daarna een stok van de kraam en liep ermee over de breedte van de weg om die vrij te maken voor de brandweer. Achteraf kregen we complimenten van de hulpdiensten dat het zo goed geregeld was. Ook van de houtsnijder. Er was niks van zijn spullen verdwenen.” Alle drie de oud-voorzitters zijn vol lof over de steun die ze in hun periodes hebben ervaren van met name de Geffense ondernemers. Piet: “We voelden ons echt gedragen door de gemeenschap. Maar ook de gemeente heeft ons altijd gesteund. Op dat ene heikele moment na dan. Het meest trots ben ik nog wel dat we in de loop van vijftig jaar ontiegelijk veel bezoekers naar Geffen hebben getrokken en dat er nooit iets echt vervelends gebeurd is.” Daar kunnen de andere oud-voorzitters alleen maar volmondig mee instemmen.

Jan van Ravenstein (79)

Piet van Herpen (73)

Bert van Laarhoven (70)

Indertijd slager in Geffen

Indertijd zelfstandig ondernemer (tankstations)

Indertijd hoofd uitvoering GEA Refrigeration (voorheen Grasso)

Voorzitter Effe Noar Geffe van 1980 tot met 2000

Voorzitter Effe Noar Geffe van 2000 tot 2018

Voorzitter Effe Noar Geffe van 1977 tot en met 1979

vereniging Ondernemend Geffen zich garant stelde voor tienduizend euro. Anders was er dat jaar de stekker uit getrokken.”

Van ver boven de rivieren Jan en Ans rijden elk jaar ‘effe’ 130 kilometer heen en ook weer 130 terug “Vrolijke en gastvrije mensen.” Dat is wat Jan en Ans de Goede elk jaar opnieuw doen besluiten om de reis naar Geffen aan te gaan. Zelf wonen ze in Uitgeest, in de kop van Noord-Holland, 130 kilometer enkele reis. “We vinden altijd wel een slaapplek.” Tekst: Peter van Erp | Fotografie: Rien van Wanrooij Het begon allemaal zo’n 25 à 30 jaar geleden in het Gelderse Hierden. Het echtpaar De Goede vierde vakantie en verbleef in hetzelfde hotel als de Geffense familie Van Wanrooij. Buiten waren de broers Rien, Theo en alle andere Van Wanrooijs aan het jeu de boulen en Jan en Ans keken toe. Ze raakten aan de praat met de Geffenaren. En al snel volgde de uitnodiging om naar ‘Effe noar Geffe’ te komen. Jan: “Ik herinner me nog goed de eerste keer. We parkeerden op een groot parkeerterrein bij molen De Vlijt. Na een volle dag gezelligheid kregen we dat parkeerterrein met geen mogelijkheid meer gevonden. Gelukkig liepen we één van die jongens van Van Wanrooij tegen het lijf.

We werden bij hem thuis uitgenodigd. Later die avond zette hij ons af bij het parkeerterrein. Het was inmiddels stikdonker.” Het jaar erop boekte het echtpaar een kamer bij Van der Valk in Nuland. Geen lange terugrit meer aan het eind van Effe noar Geffe. “We kunnen altijd wel ergens slapen”, weet Jan inmiddels. ”De mensen in Geffen zijn zo ongelooflijk gastvrij. Het is gewoon vreselijk leuk bij jullie.” En dan bedoelt hij niet alleen tijdens Effe noar Geffe. “We komen ook weleens op andere dagen. Gaan we vanuit Geffen fietsen. Naar Den Bosch of de dijk op aan de Maas. Er is bij jullie genoeg te zien en te beleven.” De band met het dorp is in de loop

der jaren zo sterk geworden dat Jan (80) na zijn pensionering een schaalmodel bouwde van molen De Zeldenrust. Niet toevallig de molen waar Rien van Wanrooij een van de molenaars is. Die kleine molen pronkt nu boven in de echte molen als pronkstuk in een bescheiden museumpje. Jan en Ans genieten elke keer van de sfeer op Effe noar Geffe. Van de muziek, de dieren, maar vooral van de vrolijke mensen die ze onderweg tegenkomen. Als oud-bakker bezoekt Jan ook steevast de ouderwetse bakoven van Wim van Lier. “We barsten intussen van de kennissen in Geffen. Je kunt wel zeggen dat we in de loop der jaren een bijzondere band hebben opgebouwd met het dorp. Steeds als we in de buurt zijn, komen we effe aan.”

Even oud als Effe noar Geffe Feest voor Effe noar Geffe én voor enkele Geffenaren Effe noar Geffe viert dit jaar het 50e jubileum, een geweldige prestatie. Het gehele jaar zette de organisatie van Effe noar Geffe de Geffense 50-jarigen in het zonnetje. Ik ging op bezoek bij twee Geffenaren die praktisch even oud zijn als ‘onze mèrt’ en al die jaren in Geffen woonden. Wat betekent Effe noar Geffe voor hen? Tekst: Ruud Verhagen | Fotografie: Marijn Schraa Wist je dat je bijna even oud bent als Effe noar Geffe? “Nee, dat wist ik niet. Nooit bij stilgestaan trouwens.” Wat betekent Effe noar Geffe voor jou? ‘‘Gezelligheid. Ik loop er elk jaar even ‘overheen’. De laatste jaren is dat wat gemakkelijker omdat ik in het parkoers woon. Ik ervaar het altijd als een hele mooie dag. Ook de zaterdagavond is geweldig, dan ben je te midden van echte Geffense mensen. Soms kom ik bekenden tegen die ik al jaren niet meer gezien heb.” Hoe ziet een dag Effe noar Geffe voor jou eruit? “Meestal word ik ’s morgens vroeg om ongeveer 7.00 uur gewekt door de oude tractoren die voorbij komen rijden. Om ongeveer 10-11 uur vertrek ik om een rondje over de markt te lopen. Je blijft dan altijd wel ergens ‘hangen’ of je komt iemand tegen die je kent. De veiling is de laatste jaren eigenlijk een plek waar ik als vanzelf terechtkom. Vroeger was dat meestal bij ’t Haasje, omdat Erny de Haas een kameraad van me was.” Wat is voor jou het speciale van Effe noar Geffe? “Er is van alles te zien en te beleven. De koeienkeuring is niet echt mijn ding, maar ik vind het wel mooi dat die beesten er zijn. De oude tractoren, de ambachten en ook de nostalgische

kermis vind ik heel mooi om te bekijken. En natuurlijk gewoon gezellig op een terrasje zitten.” Wat is je vroegste herinnering aan Effe noar Geffe? “Ik was denk ik een jaar of tien toen ik mijn buurman Rien van Wanrooij mocht ‘helpen’ met het dorsen van het koren. Dan mocht ik het koren in een oude machine doen, terwijl veel mensen toekeken.” Zou je iets voor Effe noar Geffe willen doen? “Als ze me vragen, wil ik best wel wat doen. Ik heb vroeger na afloop van de ‘mèrt’ voor Erny de Haas de strobalen opgehaald. Kees Smits regelde vroeger de kassa’s, hij woonde schuin tegenover ons, en zo heb ik ook ooit achter de kassa gezeten.” Wat zou je graag nog eens willen zien tijdens Effe noar Geffe? “Ik vond de schuitjesschommel op de nostalgische kermis altijd erg leuk om te zien. Dat mag voor mij wel terugkomen. Misschien zijn er nog meer oude houten kermisattracties te regelen.” Wat zou je tegen de organisatie willen zeggen? “Het is knap dat Effe noar Geffe al zo lang bestaat. Dat is vooral te danken aan de vele vrijwilligers achter de schermen. Die verdienen echt een hele dikke pluim.”

Niels Vogels geboren op 8 september 1977, zoon van Tonny Vogels en Jet Bosch, destijds wonende Rijksweg 11

ik niet meer. Het zal wel zelf gemaakt zijn. Later werkte ik bij ’t Akkertje. Jeske verkocht dan balkenbrij in het kraampje voor de slagerij van haar ouders. We probeerden altijd snel af te spreken als we allebei pauze hadden.” Zou je iets voor Effe noar Geffe willen doen? “Nee joh, ik zou dan bang zijn om iets van die dag te missen. Ik weet van ons pap hoe het werkt… Bovendien zijn we op de zaterdagavond nooit vroeg thuis… Dan is het op het plein meestal erg gezellig.”

Reci Dortmans-van Herpen geboren op 12 september 1977, dochter van Piet van Herpen en Mimi Peters, destijds wonende Pastoor van der Kampstraat 9a

Wist je dat je bijna even oud bent als Effe noar Geffe? “Nee, dacht altijd dat de eerste Effe noar Geffe in 1976 was.” Wat betekent Effe noar Geffe voor jou? “Voor mij geldt: alles wijkt voor Effe noar Geffe. Het staat voor mij voor gezelligheid en ons kent ons. Voor mijn gevoel is het een Geffens feestje.” Hoe ziet een dag Effe noar Geffe voor jou eruit? “Sinds een paar jaar spreken we af op het Speciaal bier-terras aan de Thijmstraat. Ik begin er niet met bier, maar een ‘bakske’ koffie. Dan zitten we altijd aan de straatkant, veel mensen komen voorbij en maken een

praatje. Vanaf het terras loop ik met een groepje vrienden een rondje over het terrein. Overal kletsen we met mensen die we kennen. We lopen van terras naar terras. ‘s Middags zijn we altijd te vinden op het ‘WIK-terras’. Vandaar gaan we naar De Gover en sluiten we de dag af bij Boetje en de laatste jaren bij Ambt. Tussen 20 en 21 uur gaan we naar huis.” Wat is voor jou het speciale van Effe noar Geffe? “Dat het een Geffens feestje is. Moet eerlijk zeggen dat mijn aandacht meer uitgaat naar de mensen die ik tegenkom dan naar de kraampjes. Maar zonder kraampjes? Dat zou een gemis zijn, dat hoort er ook bij.” Wat is je vroegste herinnering aan Effe noar Geffe? “Ons pap was voorzitter van Effe noar Geffe. Ik herinner me dat hij met Effe noar Geffe er niet was. Hij was er altijd al weken van tevoren druk mee bezig. Zelf heb ik, met mijn vriendin Jeske van Ravenstein, een kraampje gehad op het Kinderplein. We verkochten iets, maar wat dat was weet

Wat zou je graag nog eens willen zien tijdens Effe noar Geffe? “Het terras bij Boetje. Daar gingen we altijd heen. De zaterdagavonden waren daar erg gezellig. Omdat mijn man Mike en Boet bevriend zijn, gingen we nooit ergens anders naartoe. Bij Boetje voelden we ons thuis, net zoals we ons nu thuis voelen bij Ambt. Het heeft iets ‘eigens’. Ik herinner me de ganzenhoeder. Die mengde zich met het publiek, dat vind ik erg mooi om te zien, is verrassend. Graag zou ik zoiets weer zien. Wat ik graag terug zou willen zien zijn de luchtballonnen aan het eind van de ‘mèrt’ Dat was voor mij altijd het signaal van ‘nu is het afgelopen’.” Wat zou je tegen de organisatie willen zeggen? “In één woord RESPECT! Ik weet hoeveel energie er gaat zitten in het organiseren van het evenement. Ik gun het ze dat het nog jaren mag plaatsvinden. Ook Geffen gun ik dat, want wie is er nu niet bij Effe noar Geffe? Sommige mensen zie ik maar één keer per jaar, ik kom ze alleen tegen tijdens Effe noar Geffe. Dat is toch geweldig? Dus organisatie: ‘‘hou vol!’’

“Voor mij geldt: alles wijkt voor Effe noar Geffe.”

Jarig tijdens Effe noar Geffe Hoe is het om jarig te zijn tijdens Effe noar Geffe? Een aantal Geffenaren weten hier alles van, Christ-Jan Verhagen maakte het zes keer mee. Christ-Jan: “Tot drie jaar geleden hielp ik als ober altijd mee tijdens Effe noar Geffe bij café De Nieuwe Ark en later bij Boetje. Ik heb zelfs nog meegeholpen met de Molenfeesten, de voorloper van Effe noar Geffe. Ik was op die zondag jarig. Samen met Mari Schuurmans en Antoon Vos stonden we in een bar op het plein. Het was zo druk dat we niet door de straat konden lopen, daarom rolden we de biervaten maar door de Raadhuisstraat van het café naar het plein. Als je jarig bent, komen familie en bekenden even naar het terras waar ik werkte. Ze feliciteren je dan, gasten zien dat en doen hetzelfde. Apart, omdat ze je helemaal niet kennen. Eén keer kwam WIK door de straat en fluisterde iemand hen in dat ik jarig was. Stonden ze speciaal voor mij ‘Lang zal hij leven’ te spelen, haha. Doordat je bezig bent, krijg je vrijwel niets mee van hetgeen tijdens Effe noar Geffe gebeurt. Je bent vooral

voor de gasten in de weer. Soms zijn het gasten die jaarlijks terugkomen. Zo kwamen er altijd mensen uit Rotterdam op een Zündapp-brommer naar Geffen. Zeiden ze op het terras: ‘Zo, we zijn er weer!’ Erg leuk. Vroeger hielp ik ook op de zaterdagavonden mee. En op maandag nam ik een vrije dag om alles af te breken en op te ruimen. ’s Avonds regelde Boetje dan een barbecue. Het bestuur van Effe noar Geffe werd dan ook uitgenodigd. Dan waren we soms met 35 personen, een leuke afsluiter. Nu beleef ik Effe noar Geffe compleet anders. Om 10.00 u. vertrekken we. De kleinkinderen gaan altijd

in klederdracht. Dat levert vaak leuke reacties op. Dat ik nu niet meer meehelp als ober wil niet zeggen dat ik geen bijdrage meer lever. Ik wit altijd de wanden van het boerderijtje. Ik heb ooit de kassa’s groen geschilderd. Ook heb ik eens de ogen, neus en mond van de strooipoppen geschilderd. Bovendien vervang ik elk jaar wel een kapot ruitje van het boerderijtje. Het is voor mij geen opgave. Als je daarvoor gevraagd wordt, doe je dat. Effe noar Geffe kan tenslotte niet zonder vrijwilligers. Ik denk dat de meeste Geffenaren er zo in staan.”

Gezichtsbehandelingen Verven van de wimpers en wenkbrauwen

Harsen

Massages

Sinds januari 2022 geopend. Voor advies bent u altijd welkom. Informatie over de salon vindt u op social media.

SALON STRALEND-MOOI

De Ing 4 5386DC Geffen 06 23941917 salonstralend-mooi@outlook.com

Heikampweg 1 5249 JX Rosmalen

Telefoon: 073 - 5037094 E-mail:

www.jagersasbest.nl

Al 45 jaar hét schildersbedrijf van Geffen Schilderwerk info@ernis.nl

Roy Romme Den Oven 35 5386 EW Geffen

Spuitwerk www.ernis.nl

Behangwerk

073 53 23 400

www.rommehoveniers.nl T: 06 11366282 E: info@rommehoveniers.nl

Bedrijvenweg 10 5386KA Geffen www.bekkersmetaalspuitwerken.nl

Reparatie, revisie, en verduurzaming van mechanische componenten

Als familiebedrijf bouwen we met toewijding, oog voor detail en voor mensen. We combineren vakmanschap met betrokkenheid en passie, en leveren keer op keer de kwaliteit waar onze naam voor staat. Van Schijndel Bouwgroep ZORGT dat JIJ GEZIEN wordt

www.vanschijndel-bouwgroep.nl

Overweegt u uw woning te gaan verkopen en bent u benieuwd naar de waarde? Of bent u juist op zoek naar een bestaande, nieuwbouw- of huurwoning? Boumij Makelaars is als NVM-makelaar door bewezen kwaliteit al jaren marktleider in 's-Hertogenbosch en omgeving. Al ruim 50 jaar helpen wij mensen bij al hun vragen op het gebied van wonen en hypotheken. Onze gemiddelde klantbeoordeling van 9,3 laat zien dat we onze kernwaarden

VERKOCHT De Ing 5

‘betrouwbaar, betrokken en transparant’ waarmaken. Iets waar wij trots op zijn! Woonwensen en zoekgebieden veranderen. Als grootste makelaarskantoor van 's-Hertogenbosch hebben wij onze activiteiten steeds verder uitgebreid richting de omliggende dorpen, waaronder Nuland, Vinkel en Geffen. Waarbij wij inmiddels veel kopers en verkopers hebben mogen begeleiden.

Voor onze medewerkers die hier zelf woonachtig zijn, is dit natuurlijk een extra leuke uitdaging!

VERKOCHT

Neem gerust contact met ons op voor een vrijblijvende afspraak: 073 61 22 344.

Dorpstraat 55 Rianne Leijten

Fieke van der Biezen

HEKELLAAN 6 | 5211 LX | 'S-HERTOGENBOSCH | 073 - 61 22 344 | INFO@BOUMIJ.NL

GEOPEND!

ag woensdag - zond r uu :00 22 10:00 (BIJ)B AA

Dorpsplein 9, Geffen

www.ambt15.nl

Bekijk N? on vacatu ze res!