Urkerland Sportbijlage 2013

Sportbijlage Urkers sporten op allerlei niveaus. In de sportkrant van 2013 staan vooral de jonge talenten in de schijnwerpers. Wat is hun drijfveer om soms vier, vijf of zes keer per week te trainen? Dromen ze van een profcarrière of telt alleen het plezier? De 4-jarige hapkido’er Kerach denkt voorlopig nog niet na over die vragen. Hij vindt het gewoon gaaf om vader Jelle Post met een flitsende beweging horizontaal te krijgen. Zijn vader helpt uiteraard een handje mee en dat is zoals het hoort. Sportende kinderen - talent of geen talent - kunnen niet zonder support vanaf het thuisfront.

• 29 augustus 2013 •

sportbijlage het urkerland ● pagina 2

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Trainer Rolf de Boer begint aan tweede seizoen bij SV Urk

Kampioen worden? De spelers mogen het zeggen!

Trainer Rolf de Boer (l) op het trainingsveld: ‘Voetbal gaat niet om steeds weer iets nieuws bedenken’.

De doelstelling voor dit seizoen? Die mogen de spelers tijdens een teamsessie zelf formuleren. Dat ze daar met z’n allen gaan zeggen dat ze kampioen willen worden, dat vindt trainer Rolf de Boer nog niet eens zo interessant. ,,Hoe ze dat voor elkaar denken te krijgen, is een veel interessantere vraag.”

D

e 36-jarige De Boer heeft zijn eerste seizoen erop zitten. Het eerste van drie redeneert hij: ,,Afgelopen seizoen opbouwen, verjongen en de cultuur leren kennen. Dit seizoen moeten er stappen gezet worden en volgend jaar moet er gepiekt worden.” Deel één van dit driejarenplan is geslaagd, vindt de voormalig profvoetballer en ACV-speler: ,,Ik heb me volop verdiept in de cultuur van de club, maar ook in de cultuur van Urk. Dat betekende googelen, boeken lezen en filmpjes kijken op YouTube. Niet om me vervolgens aan die cultuur aan te passen, want dan ben je nep. Maar wel om de achtergrond van de jongens beter te snappen.” Vervolgens was er de verjonging. De Boer aarzelt niet om talentvolle A-junioren een kans te geven. Een tussenstap via Urk 2 is niet nodig als hij ziet dat iemand het niveau al aankan. ,,Maar het is nooit verjongen omdat dat nu eenmaal moet. Of iemand nu 18 jaar is of 28, wat telt is dat hij er klaar voor is. Om voeling te houden met de jeugd,

wordt er vaak overlegd en laten we elke maandag twee A-junioren meespelen. Dit seizoen laten we in elk geval Meindert van Slooten ruiken aan het eerste elftal.”

Blijven gaan of temporiseren

Dit seizoen moet de piepjonge selectie stappen gaan zetten: ,,Er zijn dingen waarop je niet kunt trainen, die moeten er door ervaring inslijpen. Deze ploeg heeft nog wel eens de neiging om een hele wedstrijd lang op vol tempo door te blijven gaan. De jonge jongens moeten nu leren om een wedstrijd te lezen, zodat ze weten wanneer er getemporiseerd moet worden. Daarnaast moet de concentratie beter, minder onnodige fouten maken.” ,,En we gaan verder met het opbouwen van een goed positiespel. Op dat gebied hebben we in het eerste seizoen al de nodige stappen gezet en daar moeten we nu verder op bouwen. Goed beseffen ook dat voetbal niet gaat om steeds weer iets nieuws bedenken, maar om je zwakke punten steeds te verbeteren en je sterke punten uit te buiten.”

Vak 04

Rolf de Boer introduceerde de leus ‘passie, strijd en beleving’ bij de selectie. ,,Daar draait het om en dat gaat gepaard met veel plezier, als het goed is. En het betekent ook dat je attractief voetbalt, het publiek vermaakt, want daar gaat voetbal ook voor een belangrijk deel om: de toeschouwers moeten vermaakt worden. En als wij dan weer opgepept worden door de jongens van Vak 04, werkt het twee kanten op. Hun aanwezigheid heeft ons afgelopen seizoen echt goed gedaan en

we hopen dat ze er dit seizoen weer zijn.” SV Urk verhuist dit seizoen naar district Noord. ,,Qua teams en accommodaties was ik ook graag in Oost gebleven”, zegt De Boer. ,,Maar verder zegt het me niet zoveel. Is het niveau in Noord lager? Spelen ze daar een soort voetbal dat ons minder zou liggen? Ik betwijfel het. In Noord hebben we ook te maken met sterke ploegen. Denk alleen maar aan Oranje Nassau, PKC en Olde Veste. En in Oost zag je dat bijna elke ploeg tegen ons ook inzakte. Voor ons is het gewoon een kwestie van spelen met passie. Dan doen we mee voor de bovenste plaatsen.”

Zaalvoetbal in de ban

En zo zijn we weer terug bij de doelstelling. Rolf de Boer laat de spelers er met elkaar over praten. ,,Een teamsessie op die manier, dat waren ze niet zo gewend. Ik laat ze praten, omdat ik besef dat ik als trainer wel kampioen kan willen worden, maar dat als de jongens bij zichzelf denken dat een plek bij de top vijf ook mooi is, dat niet echt opschiet. Ik wil horen wat ze willen en wat ze van elkaar verwachten. Dat kan heel concreet zijn: een aanvaller die zegt dat hij in een bepaalde situatie de bal bij de eerste paal wil hebben. Maar het gaat ook om ‘leven voor de sport’. Wat betekent dat? Wat accepteren we wel en niet van elkaar. Vorig jaar leidde het ertoe dat zaalvoetbal in de ban werd gedaan. De jongens kwamen daar zelf mee en dat werkt veel beter dan als het van bovenaf verboden zou worden.” Maar laat duidelijk zijn: als de selectie er een goed verhaal bij heeft, dan zou Rolf de Boer dit jaar graag van zijn spelers horen dat ze kampioen willen worden.

Nieuwe spelers in eerste selectie stellen zich voor

Leeftijd: 18 jaar Is er een van: Klaas en Jolanda Scheffer, Zandplaat 33 Studie: HBO Commerciële Economie aan Windesheim Voetbalcarrière: E2, D3, D1, C3 en daarna de standaardteams Posities: Rechtsbuiten en linksbuiten Sterke punten: Snelheid en schot Zwakke punten: Linkerbeen Mooiste moment: Promoveren met A1 Voorbeeld: Messi Favo club: Ajax Urk 1 tot nog toe?: Eén competitiewedstrijd en één oefenwedstrijd Prognose: Promoveren

Leeftijd: 21 jaar Is er een van: Pieter Hakvoort en Nelie Woord, Lacon 4 Werk: Bij Baarssen Fish Processing Voetbalcarrière: C5, C2, daarna de standaardteams en Urk 2 Posities: Aanvaller Sterke punten: Snelheid, koppen, doorzettingsvermogen Zwakke punten: Linkerbeen Mooiste moment: Kampioenschap Urk 2 Voorbeeld: Zlatan Ibrahimovic Favo club: Ajax Urk 1 tot nog toe?: Eén oefenwedstrijd Prognose: We worden kampioen Leeftijd: 19 jaar Is er een van: Hein en Jannie Nentjes, Trintel 4 Studie: HBO Bedrijfseconomie aan Windesheim Voetbalcarrière: E3, E1 en daarna de standaardteams Posities: Linksbuiten, vorig seizoen vaak op 10 Sterke punten: Techniek en traptechniek Zwakke punten: Rechterbeen en koppen Mooiste moment: De periode bij de KNVB-selectie, van onder 13 tot onder 15. Voorbeeld: Christiano Ronaldo Favo club: Real Madrid Urk 1 tot nog toe?: Eén keer invallen en twee keer in de basis Prognose: Kampioenschap

Bennie Dunnink

Teun Hakvoort

Leeftijd: 21 jaar Is er een van: Riekelt Fokke en Harriëtte Snoek, Waaiershoek 32 Studie: MBO Bedrijfsadministratie aan Friese Poort Voetbalcarrière: F7, F2, daarna de standaardteams en Urk 2 Posities: Middenvelder Sterke punten: Inzicht, techniek, traptechniek, tweebenig Zwakke punten: Fysiek en koppen Mooiste moment: Kampioenschap Urk 2 Voorbeeld: Iniesta Favo club: Ajax Urk 1 tot nog toe?: In de winterstop ben ik erbij gekomen en heb ik aardig wat wedstrijden gespeeld Prognose: We worden kampioen

Riekelt Nentjes

Marinus Snoek

Jaap Scheffer

De lichting van 2013

Leeftijd: 18 jaar Is er een van: Henk en Bep Dunnink, Grindrug 40 Studie: MBO transportplanner op het Berechja College Voetbalcarrière: Begonnen in F3 en daarna de standaardteams Posities: Vroeger mid-mid, de laatste tijd voorstopper en laatste man Sterke punten: Snelheid, doorzettingsvermogen, traptechniek Zwakke punten: Linkerbeen en mentaliteit. Als we achterstaan ga ik wel eens dingen doen die niet slim zijn Mooiste moment: De promotie met A1 en het stagejaar bij FC Zwolle Voorbeeld: Thiago Silva Favo club: Ajax Urk 1 tot nog toe?: Ik heb dertien wedstrijden gespeeld Prognose: We worden kampioen, zeker weten

M

Aardappeltrofee

sportbijlage het urkerland ● pagina 3

● donderdag 29 augustus 2013 ●

ijn dochtertje Helena reageerde verbijsterd toen ik vorig jaar vol trots mijn ‘bokaal’ liet zien. ‘Een zak aardappelen?!’

Ze had me samen met mijn vriendin Marie Anne in Tollebeek uitgezwaaid. De swingende warming-up, rijen aanmoedigende toeschouwers en te gek veel hardlopers hadden haar ogen doen glanzen. ‘Winnen hè mama!’, riep ze. ‘Van mezelf’, beloofde ik.

En nu kwam ik thuis met een zak aardappelen. Een gouden medaille was toch wel het minste geweest… Ik raakte niet uitverteld over mijn allereerste officiële wedstrijdloop en per verhaal kregen die aardappelen ook voor haar meer waarde. Ons menu bestond de volgende dag uit sla met gouden aardappeltjes. Met pimpelpaarse wangen vloog ik over de finish. ‘Gaat het?’, ving een vriendelijke jongeman me op. Ik hijgde iets van ‘ja hoor’, nam dankbaar een beker water aan, kreeg een druivensuikertablet in mijn mond gedrukt en zeeg neer op de stoeprand. Opeens drong het tot me door: ‘Ik heb het gered…’ Hitte, moeheid en brancards met uitgeputte deelnemers verdwenen naar het niets, ik gloeide, mijn endorfine werkte. Links en rechts zag ik bezwete, blije gezichten van lopers in een euforische stemming, ge-wel-dig. Op dat moment schoof NOP-verslaggever Maarten Heijenk naast me voor een praatje. Soms moet ik mezelf de deur uitsleuren om te gaan hardlopen, terwijl ik even later geniet van weidse vergezichten, bos, dijk, zon, regenspetters of sneeuwvlokken, dankbaar dat ik tóch mijn loopschoenen heb aangetrokken. Zin of tegenzin, bij thuiskomst altijd een fit, voldaan gevoel. Maar wie wil er nou van Urk naar Emmeloord vliegen? Laatst reed ik het bewuste stuk. Achterin de auto bedacht mijn zoontje Jan met Helena hoe hij zijn zakgeld in de Lange Nering zou uitgeven – ik koop snoep en puzzels, jij krijgt van mij paardenplaatjes, krijg ik dan iets leuks van jou, bla, bla, bla... Met een gangetje van zo’n tachtig per uur verdeelde ik intussen per mijl mijn energie – het eerste deel loop ik in rustig tempo, versnellen in de laatste kilometers, hopen dat het niet te warm is, het zou leuk zijn als boeren langs de weg met water sproeien, bla, bla, bla... ‘Volgend jaar doe ik de hele’, citeerde journalist Heijenk me in de kop van zijn artikel. ‘Dat vergeet immers toch iedereen’, had ik gezegd. Kort daarna nam ik me voor om die acht mijl gewoon te gaan lopen. Gretig las ik een boek vol trainingsadviezen, downloadde een hardloop-app en toen las ik over een clinic bij AV-NOP ter voorbereiding op de Fish Potato Run. Krek iets voor mij! Een schema op maat, onder leiding van professionele trainers. Collega Lummie Snoek liet zich ook warm maken voor de clinic en in recordtempo raakte ze geïnfecteerd met het hardloopvirus. Waarschijnlijk belandt ze nog wel in de categorie ‘Snoeklopers’. Sinds juni trainen we elke woensdagavond op de atletiekbaan in Emmeloord, plus twee keer per week hardloophuiswerk langs de Urker (on)gebaande wegen. Voorzichtig begin ik te geloven dat die 12,8 kilometers me gaan lukken. Stel je eens voor dat ik het haal en weer met een aardappeltrofee thuiskom, dan vier ik mijn overwinning opnieuw met gebakken poldergoud, ditmaal verfijnd met een sappige schol. Fish Potato! Gretha Woort-Bos

Trainen voor de Fish Potato Run, samen met Lummie (r).

sportbijlage het urkerland ● pagina 4

● donderdag 29 augustus 2013 ●

ildersklus Voor elke sch ook naar rijf Coenen Schildersbed

Klifweg 3, 8321 EH Urk. Tel. 0527 681 304 www.bromode.nl www.theboxx.eu

BEKIJK ONZE BETAALBARE JACK EN JONES COLLECTIE Deze prachtige jeans

vanaf maat 28

49,95

muurtje... verf van

voor elk

Handelskade 1 - 8321 KB Urk - Telefoon 681441

Auto rijden duur? zoek het voordeel in onderhoud bij:

Dealerkwaliteit voor een betaalbare prijs Vraag vrijblijvend een prijsopgaaf. Uw adres voor: ❚ onderhoud en reparatie van alle merken ❚ APk keuringen ❚ Schadebemiddeling/voorruitreparaties ❚ Aircoreparaties/-vullen ❚ in- en verkoopbemiddeling Gespecialiseerd in toyota en andere Aziatische merken Pampus 15a, 8321 Wz urk. telefoon 0527-687393. Mobiel 06-20894955. info@autoserviceurk.nl www.autoserviceurk.nl

sportbijlage het urkerland ● pagina 5

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Trainer Ed Abels wil met Urk/Bakkerij De Kof de weg omhoog inslaan.

De echte fans kennen hem nog wel: Ed Abels, de man die zeven jaar geleden één seizoen aan het roer stond van het eerste team van ZVV Urk. Anderen moeten wellicht wat dieper in hun geheugen graven. Abels zelf is in elk geval altijd met veel warmte terug blijven denken aan zijn tijd op Urk. En hij sprong een gat in de lucht toen hij werd benaderd om dit seizoen opnieuw trainer te worden van Urk/Bakkerij De Kof.

Trainer Ed Abels terug van weggeweest bij Urk/De Kof

Oude bekende maakt nieuwe start

bels belandde destijds via Jacob Hakvoort op Urk. ,,Ik kende als tegenstander Urk al langer en had respect gekregen voor hun manier van spelen.” Door werkomstandigheden en privéproblemen duurde de verbintenis destijds slechts één seizoen: ,,Ik ging met verdriet weg. Maar blijven was toen niet goed voor mij en ook niet voor de groei van Urk.”

A

op het juiste moment kunnen zijn: ,,Na zeven seizoenen is de selectie helemaal nieuw voor me. Veel jongens ken ik niet en de oudgedienden hebben een ontwikkeling doorgemaakt en zijn op een bepaalde manier dus ook nieuw. Ik vind het belangrijk om aan het begin van het seizoen iedereen aan het woord te laten. Ik wil weten welke ideeën er leven en die samenvoegen. Zo moeten we samen een goed collectief kunnen scheppen.”

In dienst bij landskampioen

Degraderen was wijs

Via Leekster Eagles kwam Abels vervolgens bij drievoudig landskampioen CFE in Eindhoven, waar hij de laatste jaren woont. ,,Ik was verantwoordelijk voor de jeugdopleiding en dat ging heel goed. Maar toen het eerste team in de problemen kwam, zette het bestuur mij voor die groep. Het team speelde toen Champions League, maar qua prestaties en sfeer ging het helemaal niet goed. De ploeg was een verzameling spelers die allemaal van zichzelf dachten dat ze de ster waren. Ik heb geprobeerd dat te veranderen, maar dat lukte niet. Uiteindelijk heb ik, om een statement te maken, een jeugdspeler in het veld gezet. Een jongen die volgens mij wel de mentaliteit had. Dat was tegen het zere been en er werd een hetze ontketend om mij weg te krijgen. Ik heb het nog een tijdje volgehouden, maar ben vorig jaar uiteindelijk vertrokken.” Het verhaal over zijn Eindhovense tijd maakt in elk geval duidelijk dat Abels hecht aan een goede samenhang binnen een ploeg: wederzijds respect en alles in een goede sfeer. Wat dat betreft zou hij na een roerig seizoen de juiste man

Urk/De Kof degradeerde afgelopen seizoen naar de Topklasse, het derde landelijke niveau. Door uitval van een ander team hadden de Urkers de kans om alsnog in de Eerste Divisie te blijven, maar na rijp beraad werd besloten niet van die gelegenheid gebruik te maken. Abels is daar blij mee: ,,Het zou misschien wel gelukt zijn om ons op dit niveau te handhaven, maar het zou niet goed voor de groei zijn geweest. Dit seizoen moet er opgebouwd worden. Ik wil een eigen systeem invoeren, herkenbaar, aanvallend, maar wel met genoeg veiligheid achterin. We moeten elkaar goed leren lezen en dat kost tijd. Om zoiets te doen, kun je beter in de Topklasse zitten dan in de Eerste Divisie. We moeten wat meer sjeu in het spel krijgen, meer plezier en enthousiasme. Een gezamenlijke vechtlust en de individuele kwaliteiten uitbuiten.” Maar Abels beseft ook dat het niet in de Urker zaalvoetbalaard zit om een jaar lang niet naar de ranglijst te kijken: ,,De jongens willen kampioen worden, dat begrijp ik heel goed. En ik ben ervan overtuigd dat we met deze ploeg succes gaan hebben.”

Afscheid van vier spelers Urk/Bakkerij De Kof moet het dit seizoen zonder keeper Jacob Kramer doen. Hij nam na vele jaren trouwe dienst afscheid van het team. Ook de twee spelers van buitenaf, Gerke Schaap en Jelmer Bruijnes, keren niet terug. Verder heeft Willem Snoek voor het veldvoetbal gekozen. De zaalvoetballers beginnen op vrijdag 6 september aan de competitie, met een thuiswedstrijd tegen WMC uit Winschoten. In de Topklasse F spelen verder: ONR (Roden), REUZ (Vries), Winsum, Leekster Eagles 2 (Leek), Dragten (Drachten), Real Camaradas (Zuidhorn), Marum, Rolde, Bedum en De Griffoen (Oosterwolde).

sportbijlage het het urkerland urkerland ●● pagina pagina 6 6 sportbijlage

● donderdag donderdag 29 29 augustus augustus 2013 2013 ●● ●

Niet alleen voor voetbalknieën kunt u terecht bij de Fysio Plus Praktijk

■ Fysiotherapie

■ Psychosomatische therapie

■ Manuele therapie

■ Sportmassage

■ Sportfysiotherapie

■ Oncologische therapie

■ Lymfedrainage

■ Beweegprogramma’s

■ Dry needling

■ Fitness

■ Bedrijfsfysiotherapie

De Noord 8c, 8321 BA Urk • Het Dok, Vlechttuinen 1, 8322 BJ Urk • Telefoon 0527-729910.

sportbijlage het urkerland ● pagina 7

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Tennistalent Lucas Molenaar (9)

‘Eerst de beste van Urk worden’ De 9-jarige Lucas Molenaar houdt van tennis. Niet vreemd als je uit een gezin van echte liefhebbers komt. Zijn vader en moeder spelen allebei en zijn broer Pieter is ‘de beste tennisser van Urk’. Lucas wil dan ook heel graag zo goed als zijn broer worden: ,,Dat zou ik supergaaf vinden.’’

T

wee keer per week krijgt Lucas professioneel tennisles, maar ook op andere momenten staat hij op de baan. De jongste zoon van Fokke en Ellie Molenaar van de Grindrug is een echt tennisdier. Maar voetballen doet hij ook. ,,Dat vind ik leuk, omdat je dan in een team speelt. Lekker samen een balletje trappen. Met tennis ben je overal zelf verantwoordelijk voor, dat is ook wel weer leuk.’’ Als kleine jongen kwam Lucas via zijn familie al in aanraking met tennis. Toen hij als 8-jarige voor het eerst les kreeg, pikte zijn tennisleraar hem er meteen uit. Hij vertelde Lucas dat hij talent had en dat hij daar wat mee moest doen. Sinds die tijd is Lucas volop aan de slag. Hij wil

graag aan toernooien mee gaan doen, maar heeft nog wel wat werk te doen voordat het zover is. Zo is hij niet tevreden over zijn backhand en kan zijn opslag ook nog stukken beter. Wat wel goed gaat? Zijn forehand is niet onaardig… Lucas blijft er bescheiden onder, maar voor een knul van 9 jaar staat hij al flink hard te slaan op de baan. Dropshots vindt hij ook leuk. ,,Dat is echt leuk om te doen. Vooral als mijn tegenstander zo’n bal niet meer haalt.’’ Het tennisidool van Lucas is Roger Federer, één van de beste tennissers in de geschiedenis van het tennis. ,,Hij is echt heel goed. Als ik ooit zo goed zou kunnen worden… Ach, als ik eerst maar de beste van Urk en Emmeloord word, dat zou ook al gaaf zijn.’’

Lucas Molenaar werkt aan z’n forehand.

Amazone Gerieanne Blom (16)

Ze leeft de droom van menig tienermeisje. Ze hoeft de deur van haar ouderlijk huis

Alles voor het springen

aan de Staartweg maar uit te lopen en ze staat in de stal, waar niet één maar twee paarden op haar staan te wachten. Bovendien is het lijstje met sportprestaties van de zestienjarige amazone Gerieanne Blom flink. Ze schopte het tot de Z-klasse springen, werd vorig jaar bekroond tot sportvrouw van het jaar en is druk bezig met het verwezenlijken van haar droom: zelf jonge paarden opleiden tot springkampioenen.

W

edstrijden rijden blijft voor routinier Gerieanne, dochter van Willem en Jannie, een spannende aangelegenheid. Helemaal als het om een kringkampioenschap op eigen bodem gaat. Sinds afgelopen april heeft ze de vierjarige Everest onder zadel. ,,De klik tussen ons was er meteen. Heel bijzonder’’, vertelt Gerieanne. Dat blijkt wel, want ondanks de onervarenheid van het paard rijdt ze haar rondje over het b-parcours tijdens het concours op Urk ontspannen én foutloos rond. Het levert de combinatie een reserveplek voor de regiokampioenschappen op. Een prestatie van formaat, met een paard dat net komt kijken. ,,Ergens is het wel vervelend dat je met elk paard weer helemaal onderaan moet beginnen, maar aan de andere kant is dat ook weer een uitdaging. Bovendien is elke dag een verrassing, iedere training is anders. Met name omdat je zo’n groen paard nog werkelijk alles moet leren.’’ De basis is en blijft dressuurmatig rijden. Eerlijk: ,,Eigenlijk vind ik dressuur rijden maar saai. Geef mij maar springen, dat is tenminste spannend. Maar ja, ook een springpaard trainen begint met dressuur.’’

Onverslaanbaar

Met pony Maybe reed Gerieanne in de klasse Z. Bij tijden was deze combinatie onverslaanbaar, vloog het over de hindernissen. ,,Met hulp van Marjan Korf-

Post van Horseteam heb ik Maybe als driejarige zelf helemaal opgeleid. Dat was echt een hele bijzondere pony. Ze ging voor mij door het vuur. Sprong werkelijk alles.’’ Vorig jaar nam Gerieanne met pijn in het hart afscheid van Maybe. Ze ging haar droom achterna: jonge paarden opleiden. Aan Maybe viel niets meer te verbeteren. ,,Natuurlijk vond ik het rot, maar nu ik zie hoeveel plezier de nieuwe eigenaresse met haar heeft, maakt dat veel goed.’’

Pittig

Naast de nieuwe uitdaging, Everest, heeft Gerieanne de veertienjarige Toronto op stal staan. ,,Een totaal verschil met Everest. Toronto lijkt wel de jongste van de twee. Is veel onstuimiger.’’ Met Toronto rijdt Gerieanne inmiddels op M-niveau, maar door een peesblessure staat het wedstrijdrijden op een lager pitje. ,,Ik ben net weer voorzichtig begonnen met trainen met hem.’’ Gerieanne rijdt haar paarden dagelijks, liefst een uur per paard. En dat naast het naderende examenjaar van de theoretische leerweg aan het Berechja College. ,,Soms pittig, maar ik heb het voordeel dat ik vrij gemakkelijk kan leren. Bovendien helpt mijn moeder veel mee met de paarden.’’ Nuchter: ,,Ik weet het. Rijden op het allerhoogste niveau kost handenvol met geld. Toch zou ik in deze tak van sport graag mijn geld willen verdienen. Dat kan dus bijvoorbeeld met het trainen van paarden. Een eventuele vervolgstudie, zoek ik ook in die richting.’’

sportbijlage het urkerland ● pagina 8

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Spelend voorzitter Arjan Langman legt uit waarom Orca’s in de Promotiedivisie blijft

Eredivisie klinkt mooi, maar is een brug te ver Het was een zegetocht. Nadat een seizoen eerder op bloedstollend spannende wijze het kampioenschap in de Eerste Divisie was behaald, stoomden de heren van Martho Flexwerk/Orca’s het seizoen erop ineens door naar de titel in de Promotiedivisie. Een titel met overmacht. En het werpt de vraag op: is de tijd rijp voor een terugkeer in de Eredivisie? Een gesprek met spelend voorzitter Arjan Langman. Vind jij dat Orca’s naar de Eredivisie moet?

Eredivisie is natuurlijk het hoogste en misschien wel mooiste wat je als club kunt spelen. En we denken natuurlijk terug aan de gouden tijden van vroeger. Maar op dit moment denk ik dat het niet verstandig is om de stap naar de Eredivisie te maken.

Waarom niet?

De stap van Promotiedivisie naar Eredivisie is een hele grote. Niet alleen qua niveau, maar ook qua organisatie binnen vereniging en rondom team, qua eisen vanuit de bond en het daarbij behorende financiële plaatje. We zijn als vereniging nog lang niet klaar voor deze overstap. Qua organisatie is het sowieso onbegonnen werk om dit op korte termijn op poten te zetten.

Met welke eisen krijgt een club te maken?

De bond heeft een hele waslijst aan eisen. Inschrijfgelden en scheidsrechterskosten zijn aanzienlijk hoger. Daarnaast zijn er verplichte afdrachten richting opleidingstrajecten binnen de NBB. Tijdens wedstrijden moeten de statistieken bijgehouden worden, wedstrijden moet gefilmd worden en er moet een samenvatting van gemaakt worden.

Martho Flexwerk/Orca’s gaat dit seizoen proberen om het succesvolle, afgelopen seizoen te herhalen. Wedstrijden moeten ook via livestream uitgezonden worden.

Orca’s moet dan dus een profclub worden?

Inderdaad. En om het niveau aan te kunnen, moet er ook dagelijks getraind worden. Met het huidige team en twee keer trainen in de week, ga je in de Eredivisie een heleboel wedstrijden verliezen. Naast een professionele benadering van

Competitie start zaterdag 21 september

Derby al op derde speeldag Voor Martho Flexwerk/Orca’s begint de competitie op zaterdag 21 september in de Amsterdamse Apollohal, met een uitwedstrijd tegen Apollo 2. Al op de derde speeldag (5 oktober) staat de derby tegen Red Giants op het programma, uit in Meppel. In de Promotiedivisie krijgt Orca’s dit seizoen te maken met de tweede teams van Leiden, Apollo Amsterdam en Rotterdam en met Vlissingen, Cangeroes (Utrecht), De Hoppers (Hoorn), Punch (Delft), Red Giants (Meppel), Almere Pioneers, Binnenland (Barendrecht), Almonte (Eindhoven), The Jugglers (Enschede) en De Groene Uilen (Groningen).

je spelersgroep, krijg je ook te maken met eisen voor wat betreft fysiotherapie, ontvangst van scheidsrechters, commissaris en tegenstanders, de inrichting van de zaal en een stuk beveiliging. Daarnaast moet je U20-team in de Eredivisie spelen.

En financieel moet er ook heel wat gebeuren om naar de Eredivisie te kunnen?

Dan is inderdaad een flinke financiële impuls nodig. En zelfs als er geld is, moet je reëel blijven. Want er moet dan wel continuïteit zijn. Nu met een zak geld voor één of twee seizoenen naar de Eredivisie gaan, dat heeft geen zin.

Hoeveel geld heeft een club trouwens nodig om in de Eredivisie te spelen?

Het laagste budget in de Eredivisie is naar mijn weten een ton en deze ploeg bevindt zich in de onderste regionen van de competitie. De topploegen variëren in budget tussen de vier ton en één miljoen euro.

Zijn er eigenlijk wel voorstanders?

Binnen bestuur en team zijn best wat voorstanders, maar de realiteitszin is dusdanig groot dat we allemaal weten

dat de haalbaarheid nog ver weg is. Er heerst niet het idee om alles op alles te gaan zetten om in de toekomst Eredivisie te gaan spelen. Het is dus nog een behoorlijke ver-van-mijn-bedshow. Het niveau waarop we nu spelen is het hoogst haalbare. Dit is te doen met beperkt budget en met twee trainingen per week, en dat waarderen de huidige spelers zeer, in verband met werk, opleiding, gezin en andere vrijetijdsbestedingen.

Hoe ziet het team eruit waarmee aan het nieuwe seizoen begonnen wordt?

Alleen Rikus ten Napel vertrekt. Hij stapt over naar Red Giants. Edwin Reijenga is ook komend seizoen de trainer-coach. Voor de rest blijft de selectie ongewijzigd, er wordt naar vervanging gezocht voor Rikus ten Napel.

En dus is de doelstelling om opnieuw kampioen te worden?

Uiteraard! We weten dat andere teams zich ook versterkt hebben en het is dus nog niet duidelijk of we een vervanger voor Rikus kunnen vinden. Maar met dit team zijn we het sowieso aan onze stand verplicht om opnieuw te strijden voor het kampioenschap.

sportbijlage het urkerland ● pagina 9

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Dames Martho Flexwerk/Orca’s gaan voor de titel

Van den Berg gaat nog een jaartje door Na drie jaar met veel plezier de dames van Martho Flexwerk/ Orca’s getraind te hebben, vond Jurie van den Berg het tijd dat er een nieuwe gezicht voor de groep kwam te staan. Besprekingen waren in een vergevorderd stadium, maar de club kwam er niet uit met de opvolger. En dus gaat Van den Berg ‘met alle plezier’

E

nog een jaartje door. ,,

r waren wat privéredenen om een stapje terug te doen”, zegt Jurie van den Berg. Maar de belangrijkste reden om te willen stoppen was dat een fris gezicht en een andere manier van werken hem beter leek voor de groep. Zelf wilde hij zich daarna richten op de begeleiding van de trainers aan de dameskant van Orca’s: ,,Het idee was om zo te werken aan meer eenheid en structuur. Die plannen blijven evengoed doorgaan, maar dus niet op de manier zoals ik voor ogen had.” Ergens is Van den Berg ook wel blij dat het op deze manier gelopen is: ,,Het zou voor het eerst geweest zijn dat ik een seizoen geen team onder

mijn hoede had, dus ik sta nu toch wel te trappelen. En de dames hebben aangegeven dat ze graag met me verder wilden, dus van die kant is het ook geen probleem.”

Doel: kampioenschap

Dat de ploeg ook dit seizoen het kampioenschap in rayon oost wil behalen, is niet meer dan logisch. Afgelopen seizoen ging de titel naar Twente Buzzard en haalde Orca’s een met Batouwe gedeelde tweede plaats. Van den Berg: ,,In deze competitie steken een paar teams boven de rest uit en daar horen wij ook bij.” Een extra reden om voor de titel te gaan, is dat

Ze was nog maar een jonge tiener toen ze al een plekje kreeg naast de leiding als assistente. Inmiddels traint gymjuf Anna Koffeman (27) alweer enkele jaren haar eigen wedstrijdgroepen. Eén keer in de week bijgestaan door turntalent Julia Jonkers. Lachend: ,,Zelf is ze bijna net zo jong, als de kinderen in de groep.

het team versterkt wordt met Ri-janne van den Berg en Wilja ten Napel, die beiden terugkomen na een zwangerschap. Verder blijft de ploeg intact: ,,Een mix van ervaring en jongere speelsters. Verder wil ik dit seizoen weer diverse jeugdspeelsters mee laten draaien in het team.” De dames spelen in de voorbereiding tegen Binnenland (7 september) en tegen Celeritas/Donar, de kampioen van rayon noord (14 september). De competitie start de week erna met de uitwedstrijd tegen WSV Apeldoorn. In oktober treft de ploeg al Batouwe en Buzzards en dan kan dus meteen de eerste stap op weg naar de zo gewenste titel gezet worden.

Dames Orca’s, met hier Marlies Verhoeff aan de bal, is opnieuw een van de favorieten in rayon oost.

Gymjuf Anna Koffeman (27) aan het woord

‘Ieder kind trainen op z’n eigen niveau’

Maar toch luisteren ze allemaal goed naar haar.’’

G

ymjuf Anna Koffeman zet graag de puntjes op de i, streeft naar perfectie, maar houdt het niveau van het turnende kind wel goed in de gaten. Na jarenlang zelf de turnhal aan De Noord onveilig te hebben gemaakt - ‘nog steeds één keer in de week’ - staat ze nu meestentijds les te geven. ,,Naast de zeven uur trainingstijd per week, werk ik thuis de lessen vooraf uit en ga ik mee met wedstrijden en uitvoeringen. Tijdens de lessen krijg ik hulp van Julia Jonkers, Christien Visser en Cora de Boer.’’ Koffeman heeft twee wedstrijdgroepen en een ‘prepre’ groep onder haar hoede. ,,Allemaal meiden van zes en zeven jaar, en een paar van vijf jaar waar je nu het talent echt al in ziet schitteren.’’ Meedoen aan wedstrijden is leuk, vindt Anna, maar is zeker niet het belangrijkste. ,,Het gaat om de ontwikkeling van een kind in de sport. De één is eerder klaar om deel te nemen aan een wedstrijd dan een ander. Als ik inschat dat een kind er nog niet klaar voor is, schrijf ik ze dus niet in.” Maar: ,,Áls mijn meiden dan meedoen,

en heel goed presteren, terwijl ze veel minder trainen dan de kinderen aan de ‘walle’, ben ik hartstikke trots op ze. De wedstrijd in Ens van de vijfde divisie, waarbij het hele podium gevuld was met ‘mijn’ kinderen, vergeet ik nooit. Dat was heel gaaf.’’

Uitdaging

Het komend seizoen staat naast de wedstrijd en de jaarlijkse uitvoering voor eigen publiek, nog een uitdaging te wachten: vernieuwde lesstof. ,,Daar moeten we als trainsters eerst goed voor gaan zitten. Het turnen wordt met deze lesstof naar een nog hoger niveau gebracht. Het is echt gericht op de olympische lijn. Alles wordt veel meer uitgewerkt, het is meer gericht op de houding en het voorkomen van blessures. Zo moet er bijvoorbeeld bewust getraind worden op beide benen. Dus een spagaat moet wisselend ingezet worden met links én met rechts. Zeker een uitdaging, maar zo breng je het niveau van de kinderen wel weer hoger.’’

Anna Koffeman traint bij Christelijke Gymvereniging Urk drie jongemeidengroepen.

● ● donderdag 29 augustus 2013 ● ●

sportbijlage het urkerland ●● pagina 10

Van woningbouw tot bedrijfshallen of een renovatie, bij CHK Bouw bent u aan het juiste adres!

Foksdiep 20 • 8321 MK Urk • telefoon 0527-200219 e-mail: info@chkbouw.nl

sportbijlage het urkerland ● pagina 11

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Fanatieke jeugdafdeling bij Damclub Urk aan Zet

Dammen op het scherpst van de snede ,,Kun je nou echt niet zien dat je een poot eawen?’’ ,,Dit binnen gien zetjes, dit is een duurbraak!’’ De (Urker) damtermen vliegen je om de oren tijdens de jeugdavonden van Damclub Urk aan Zet. Onder de bezielende leiding van Teunis Snoek en Jan Snijder worden de talenten van de club klaargestoomd voor het grote werk. De keukentafel in huize Snoek verandert op deze donderdagavond in een waar strijdtoneel, waar kinderhoofden zich ingespannen buigen over moeilijke damkwesties.

D

ammen is helemaal niet zo makkelijk als soms wel beweerd wordt. Teunis Snoek gooit er meteen een stelling in. ,,Schaken is makkelijker om te leren. Die regels leer je uit je hoofd en dan kun je beginnen. Met dammen ligt dat net even wat lastiger.’’ De talenten van de club krijgen dan ook niet voor niets het nodige ‘huiswerk’ te doen, voordat ze ‘live’ aan het dambord mogen zitten. Vellen vol met damuitdagingen, die vragen om een oplossing worden doorgewerkt. Julia Keuter (6) is er een kei in. ,,Ik vind die steentjes gewoon lollig. Ik snap best snel waar ik mijn steen naar moet verplaatsen. Mijn moeder versla ik meestal al.’’

‘Geen tijd voor kletspraatjes’

Teunis Snoek ziet wel meer jeugdige damtalenten voorbij komen, maar de vraag blijft altijd of de denksport de puberteit doorstaat. ,,Er zijn zoveel kinderen die dammen leuk vinden.

Maar als ze een jaar of vijftien zijn, worden er vaak weer andere dingen belangrijk. Ach, de kinderen die het echt heel leuk vinden, die blijven het ook doen.’’ Twee van zulke ‘echte’ dammers zijn in ieder geval Albert Hendrik Snijder (9) en Age Brouwer (11). Fanatiek wordt er door het tweetal gepeinsd over de te nemen zetten. Onder druk ook nog eens, want er wordt gesneldamd. Ze hebben geen tijd voor kletspraatjes tussendoor, het spel gaat op het scherpst van de snede. Ondertussen nemen Hessel Kramer (14) en Bart Baak (13) het tegen elkaar op. Trainers Teunis en Jan proberen de dammers op sterkte in te delen, zodat het een leuk potje is voor beide partijen. Dammen kun je namelijk wel degelijk leren, vindt Teunis. ,,Er zitten bepaalde slagwendingen in een damspel, die moet je wel leren zien, maar dan kom je al een heel eind. Het mooie van de sport is dat je je hersenen moet gebruiken om anderen te slim af te zijn. Je bedenkt dus steeds weer wat nieuws.’’

Darter Dirk van Duijvenbode

‘Zij aan zij met Barney’ Winnaar van het Open België voor koppels, drie keer deelname aan het jeugd-EK (twee keer top zestien), drie keer Nederlands Kampioen, winnaar van de Flevoland Dartmasters en twee keer winst op het Urk Open. De dartsprestaties van Dirk van Duijvenbode (21) zijn bijna niet meer bij te houden. Tegenwoordig dart hij zij aan zij met Raymond van Barneveld (Barney) en staat veertiende op de wereldranking voor darters tot 25 jaar. ,,Ik ben in 2006 met darten begonnen. Na lang en vaak

aandringen mocht ik een keertje mee met de beste jeugddarter van Urk, Johann Brouwer. Binnen anderhalf jaar won ik mijn eerste grote toernooien’’, vertelt Van Duijvenbode. ,,De tijd bij De Rake Gooier is bepalend geweest voor mijn carrière. Daar is de basis gelegd. Bovendien is het niveau bij De Rake Gooier hoog en dankzij de vele goede darters om mij heen kon ik mijn eigen spel verbeteren. Ook nu ik in ’s-Gravenzande woon, is de band met de club nog goed.’’

Het voorste bord v.l.n.r.: Julia Keuter en Johan Baak, tweede bord: Age Brouwer en Albert Hendrik Snijder, derde bord: Jan Snijder en Teunis Snoek, vierde bord: Hessel Kramer en Bart Baak.

sportbijlage het urkerland ● pagina 12

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Schiettalent Jacco Ekkelenkamp (16)

Koele kikker op de schietbaan Jacco Ekkelenkamp traint drie keer per week volgens een strak schema.

Ben Pereboom over Jacco Ekkelenkamp

Ben Pereboom kwam jaren geleden als regiocoach van de Koninklijke Nederlandse Schiet Associatie (KNSA) naar Urk, om daar met selectieschutters te trainen. Tegenwoordig is hij lid van schietvereniging Het Vizier, om de Urkers de kneepjes van het schietvak bij te brengen. Hij heeft ook Jacco Ekkelenkamp onder zijn hoede. Pereboom: ,,Jacco is een talent. Zijn koelbloedigheid en lichaamsbeheersing vallen op. Vergeet niet, het gaat om millimeters. Als hij tijdens een wedstrijd veertig schoten moet doen, komt het ook in zijn lichaam veertig keer op millimeters aan. Hij heeft zijn zenuwen onder bedwang en schiet zeer stabiel. Zijn persoonlijkheid speelt daarbij ook een rol. Als Jacco binnenkomt, komt er echt iets binnen. Tegenstanders voelen dat en raken geïntimideerd.’’

Jacco Ekkelenkamp is een koele kikker. Als schutter komt hem dat goed uit, want zenuwen en schieten is een slechte combinatie, met name als het erop aankomt. Zijn koelbloedigheid is niet de enige kwaliteit die de 16-jarige zo goed maakt. ,,Ik train drie keer per week. Zonder dat zou ik niets presteren.’’

T

ot zijn twaalfde zat Jacco op voetbal, maar hij was ook vaak te vinden in het clubgebouw van Schietvereniging Het Vizier. De zoon van Arie en Dittie Ekkelenkamp-van Slooten keek graag even op de baan bij de schutters in actie. Toen hij twaalf jaar was mocht Jacco lid worden en al snel bleek dat hij talent had voor het schieten.

Jacco begon als C-schutter, in de klasse tot vijftien jaar. Hij selecteerde zich voor het NK en werd vijfde. Een jaar later werd hij derde en vorig seizoen deed hij voor het eerst als B-junior mee. Hij werd opnieuw vijfde. ,,Dit jaar wil ik Nederlands Kampioen worden. Ik ga er echt alles aan doen om dat te bereiken.” Het is een reële doelstelling, want zijn prestaties vallen steeds meer op, ook buiten Urk. Jacco schreef de landelijke juniorendag van de KNSA op zijn naam en ontving een uitnodiging voor de Nederlandse jeugdselectie. ,,Ik ben daar heel erg blij mee. Het is alleen jammer dat alle wedstrijden op zondag zijn en op die dag sport ik niet. Ik kan nu alleen meedoen met de trainingen op zaterdag.’’

Gedreven

Jacco is een gedreven schutter, die eruit wil halen wat er inzit. Daarom traint hij drie keer in de week, volgens een schema dat hij kreeg van Dick Bosman, de Euro-

pees Kampioen van 2001. ,,Met dat schema train ik heel gericht op techniek en concentratie’’, legt Jacco uit. En om zichzelf te blijven verbeteren, is hij kritisch op zijn eigen resultaten. Na een slechtere serie bijvoorbeeld analyseert hij zijn wedstrijd: wat ging er mis, wat kan beter? ,,Ik stond in een belangrijke finale heel goed te schieten. Op het scorebord zag ik dat ik bovenaan stond, maar meteen verslapte ook mijn concentratie. Nu weet ik dus: nooit meer tijdens een wedstrijd naar een scorebord kijken, maar de spanning erop houden en me focussen op mijn schoten’’, vertelt Jacco. De Urker jeugdschutter gaat voor een nationale titel en hoopt ooit aan een Europees Kampioenschap mee te mogen doen. Verder dan dat kijkt hij niet. Nuchter: ,,Ik weet dat ik goed ben in mijn sport, maar je moet uitzonderlijke kwaliteiten hebben, wil je er je beroep van kunnen maken en de Olympische Spelen halen. Die uitzonderlijke kwaliteiten heb ik niet.’’

Jan Ras: vierde seizoen SC Heerenveen

Zes keer in de week trainen Jan Ras vertelde in de sportkrant van 2011 over zijn eerste jaar bij SC Heerenveen. Hoe gaat het nu met de jonge voetballer? De 14-jarige zoon van Albert en Babette Ras-Romkes voetbalt voor het vierde seizoen bij SC Heerenveen. Hij is een tweedejaars C-junior en heeft zin in het nieuwe seizoen. Om bij alle trainingen aanwezig te kunnen zijn, verruilde hij het Emelwerda College in Emmeloord voor de LOOT-school in Heerenveen, waar onderwijs en topsport gecombineerd worden. ,,Ik krijg op deze school vrijstelling van bepaalde vakken, waardoor er meer tijd is voor voetbal.’’

Gezien het rooster van Jan moet dat ook wel, want de spelers van SC Heerenveen C1 trainen zes keer in de week, verdeeld over vier dagen. Afgelopen seizoen was het moeilijk voor de Friezen - degradatie werd net ontlopen -, maar persoonlijk ging het goed met Jan. ,,Als eerstejaars ben je vaak wisselspeler. Dat wist ik van tevoren. Toch heb ik nog behoorlijk veel gespeeld. Ik ben dus tevreden.’’ Dit seizoen hoopt hij basisspeler te zijn. ,,Ik kan goed meekomen en heb het naar mijn zin in Heerenveen. Natuurlijk mis ik SVU nog wel eens, maar ja, ik wil graag profvoetballer worden. Mijn droom? Heerenveen, Ajax, Barcelona.’’

sportbijlage het urkerland ● pagina 13

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Gedreven jeugdopleiding Hapkido Vereniging Urk

‘Met techniek komt verantwoordelijkheid’ Het is zeven uur op een vrijdagavond in juli. De zon doet in de late middaguren nog flink van zich spreken. Over heel Urk valt de geur van houtskool te ruiken en de terrassen zijn goedgevuld. Een enkele hardloper begeeft zich in traag tempo richting Vormtweg. De vakantieuittocht is al op gang

len in de groep dezelfde drang. ,,Dalinna laat ik vaak even assisteren bij de training. Zij is echt een talent. Ze is één van de jongsten, maar ze heeft al de hoogste band van de groep. Haar trainingsmaatjes zijn echter allemaal gedreven. Iedereen komt hier omdat hij of zij dat zelf graag wil.’’

hapkidotalenten onder de bezielende leiding van Paulus van Slooten.

Tijdens de training is discipline een vereiste. Meligheid of laks gedrag wordt niet getolereerd en meteen ‘bestraft’ met push-ups. Toch is er ook ruimte voor lol, vindt Van Slooten. ,,We zijn serieus bezig, maar we houden er ook rekening mee dat de jeugd energie kwijt moet. Dan doen we bijvoorbeeld een spelletje trefbal. Maar in principe geldt dat we tijdens de training allemaal goed meedoen.’’

oe! Opschieten, ik moet naar hapkido.’’ De moeders van de hapkidotalenten hebben het allemaal al wel een keer gehoord. De training op vrijdagavond begint om zeven uur en te laat komen is geen optie. Dalinna (9), dochter van Gerrit en Greetje de Boer, is daar veel te gedreven voor. ,,Ze geniet echt van de training, ze wil echt niets missen. Ze is nog best jong, maar ze heeft al veel zelf-

Valtechnieken, sprongen, verdedigingshoudingen en meer hapkido-oefeningen worden tijdens de training tot in de puntjes doorgenomen. Aan het eind van de les heeft Van Slooten de complimenten paraat: ,,Jullie hebben het laatste halve jaar heel hard gewerkt. Er is veel geleerd. Maar met die techniek, komt ook verantwoordelijkheid. Jullie kunnen nu zo goed hapkidoën dat jullie een ander flink kunnen bezeren. Dus daar moeten we goed mee oppassen. De beste hapkidoër is degene die zijn technieken nooit echt hoeft te gebruiken.’’

gekomen, de straten zijn uitgestorven. Het is een lome zomeravond, zoals die zou moeten zijn. In Sportzaal de Waaiershoek heerst echter discipline, ondanks verschillende lachsalvo’s. Daar traint een groep van zo’n twintig

M ,,

vertrouwen gekregen door het hapkido. Ook haar broer zit er op en die heeft er al net zoveel plezier in’’, vertelt moeder Greetje. Ook Tromp (12) en Stefan (9) Romkes nemen hun sport heel serieus. Moeder Martina moet er zelfs haar vakantieplannen op afstemmen. ,,Wij zouden eigenlijk vanavond al vertrekken richting het zuiden, maar vanwege hapkido wordt dat morgenochtend. Tja, het hoort erbij.’’ Paulus van Slooten signaleert bij meerdere pupil-

Eigen locatie

De Urker hapkidovereniging is een groeiende vereniging. Steeds meer jeugd raakt geïnteresseerd in hapkido en dat is uiteraard positief. De club kampt echter met een wachtlijst, omdat er een gebrek aan trainingsruimte is. De vereniging behelpt zich momenteel met het huren van zaalruimte in verschillende sportzalen, wat vooral veel onnodige rompslomp oplevert. ,,We kunnen niet wachten tot we een eigen gebouw hebben. Gelukkig lijken alle lichten momenteel op groen te staan. Hopelijk kunnen we in 2014 van start gaan’’, verwacht Van Slooten, tevens voorzitter van de vereniging. Het nieuwe onderkomen voor de hapkidovereniging komt aan de Staartweg, vlakbij het zwembad.

sportbijlage het urkerland ●● pagina 14

● donderdag 29 augustus 2013 ● ● ●

VAN SLOOTEN VSL AUTOLEASE DE VERSCHEIDENHEID AAN LEASEVORMEN MAAKT DAT HET AFSLUITEN VAN LEASECONTRACTEN NIET ALLEEN IS VOORBEHOUDEN AAN GROTE ONDERNEMINGEN, MAAR OOK UITERMATE GESCHIKT IS VOOR DE ZELFSTANDIGEN IN HET MIDDEN- EN KLEINBEDRIJF.

VAN SLOOTEN AUTOVERHUUR WANNEER U (TIJDELIJK) NIET OVER EEN EIGEN AUTO, PERSONENBUS OF BESTELBUS BESCHIKT, IS HUREN EEN PRIMA OPLOSSING. MET EEN AUTO VAN VAN SLOOTEN HEEFT U NAAST VRIJHEID EN COMFORT DE MOGELIJKHEID OM TE GAAN EN TE STAAN WAAR EN WANNEER U DAT WILT. U KUNT BIJ ONS HUREN PER DAGDEEL, DAG , WEEK OF LANGERE PERIODE.

AUTOBEDRIJF URK

AUTOBEDRIJF EMMELOORD

VESTIGING URK Industrierondweg 27 8321 EC Urk TELEFOON 0527-681666

VESTIGING EMMELOORD Tinweg 2 8304 BP Emmeloord TELEFOON 0527-620202

www.van-slooten.nl

PERSONENVERVOER

AUTOSCHADEBEDRIJF

VSL AUTOLEASE

Sportief zijn begint op een fiets van bikeshop urk Ruime keus in stads- en sportieve fietsen • hardlopen Gazelle Allure

• fitness

• voetbal

Industrierondweg 20, Urk. Telefoon 684857 www.bikeshopurk.nl

Wijk 2-102, 8321 EV Urk • 0527 685 979

AUTOVERHUUR

sportbijlage het urkerland ● pagina 15

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Voetbaltalent Lucas Tol (11)

‘Ik wil graag profvoetballer worden’ Wie Lucas Tol ziet voetballen, ziet een liefhebber aan het werk. Een geestdriftige speler die geniet van een passeerbeweging en een technisch hoogstandje. En toch, buiten het veld is de 11-jarige zoon van Jacob en Marjan Tol-Hoekman een timide jongen. ,,Ik wil graag profvoetballer worden’’, zegt hij op bijna fluisterende toon over zijn ambities.

L

ucas werd als E-pupil gescout door SC Heerenveen en speelde eerst twee jaar bij de voetbalschool van de Friese club, voordat hij definitief door mocht naar D1. Gevolg: vier keer in de week trainen, een doordeweekse oefenwedstrijd en op zaterdag een invalbeurt. ,,Alle eerstejaars zijn wissel op zaterdag, omdat er geen D2 is bij SC Heerenveen. Daarom speelden wij op dinsdagavond een oefenwedstrijd’’, blikt Lucas terug op zijn eerste echte seizoen in Friesland. Hij is tevreden over het aantal invalbeurten dat hij kreeg op de zaterdagen, had niet verwacht dat hij zo vaak het veld in mocht. Aan het eind van het seizoen was er een feestje, want SC Heerenveen D1 werd kampioen. ,,We speelden niet tegen teams zoals Ajax hoor’’, bagatelliseert hij bijna meteen de prestatie van zijn ploeg. ,,Wel tegen FC Groningen, SC Cambuur en FC Twente.’’

Techniek

Op het voetbalrapport van Lucas prijken veel voldoendes. Vooral met zijn techniek zit het wel snor: ‘je vaardigheden met de bal zijn prima’. Fysiek moet hij sterker worden. Zo wordt zijn lange pass met een onvoldoende beoordeeld en moet hij nog leren om ook in balbezit ‘groot’ te spelen. Werk aan de winkel dus voor de fijngebouwde voetballer, maar dat is hem wel toevertrouwd. Met plezier stapt hij op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag in het busje om

te gaan trainen. En zoals SC Heerenveen het in het eindgesprek zo mooi verwoordde: ‘het ijs is gebroken’. Met andere woorden: Lucas voelt zich veilig binnen het team en de club en dan presteert hij op z’n best.

Trucjes

Jacob Tol, de bliksemsnelle en bloedfanatieke rechtsbuiten van het succesvolle Urk 1 uit de jaren negentig, kijkt graag bij de wedstrijden van zijn zoon. Hij ziet geen vergelijkingen met zichzelf: ,,Ik kon amper een bal hooghouden en trucjes interesseerden me niet. Lucas geniet juist van een mooie beweging en is veel technischer dan ik.’’ Hij houdt zijn zoon vooral voor om te genieten van zijn tijd bij SC Heerenveen, want ieder jaar is het onzeker of er een vervolg komt. Dat geeft druk en soms is dat moeilijk, maar Lucas leert ermee om te gaan, net als met het feit dat hij minder tijd kan doorbrengen met vrienden. ,,Zij gingen van de winter schaatsen en ik moest naar Heerenveen om te trainen. Toen dacht ik wel even: ‘wat jammer’. Maar toch kies ik dan voor voetballen, want ik vind het de mooiste sport.’’ De leukste herinnering aan zijn eerste seizoen in Heerenveen? ,,De huldiging in een vol stadion nadat we kampioen waren geworden. En een internationaal toernooi. We speelden tegen ploegen uit Duitsland en Engeland en sliepen in een Van der Valk-hotel. Gaaf.’’

Lucas Tol in actie voor Heerenveen D1.

Robin Veldman over Lucas Tol

Robin Veldman is trainer van SC Heerenveen en zegt over Lucas Tol: ,,Ik ken Lucas nu drie jaar. Eerst vanuit de voetbalschool en het afgelopen seizoen in de D1. Hij kwam bij ons binnen als een verlegen en timide jongen, maar Lucas wordt steeds opener en laat zien dat hij ook leiding kan geven. Dat vinden we een prima ontwikkeling en we verwachten dat hij deze lijn in het nieuwe seizoen doorzet. Hij is een kleine en fijne speler, die fysiek nog moet groeien, maar technisch goed is, met daarbij ook nog een prima inzicht. Een echte voetballer, die makkelijk zijn medespelers vrij speelt. Bij SC Heerenveen zijn we heel tevreden over hem.’’

Zwemmer Albert Jan van Slooten (15)

‘Het beste uit mezelf halen’

Hij zwemt bij Zignea in Emmeloord en traint fanatiek. In de Sportbijlage van 2011 gaf hij een interview. Hoe gaat het met hem? Het gaat… ,,Goed. Afgelopen seizoen kampte ik helaas met een blessure en kon weinig trainen. Het eerste seizoendeel trainde ik met mijn fysiotherapeut. Wedstrijden moest ik aan me voorbij laten gaan. In totaal zwom ik er vier en gelukkig mocht ik tóch naar het NK. De eerste keer werd ik negende op de vijftig meter vrije slag. Het tweede NK pakte ik de zevende plek en met onze estafetteploeg de vijfde plaats.’’ Ik wil… ,,Komend seizoen hard werken. Er zit meer in, dat weet ik zeker. De tweede seizoenshelft kon ik

gelukkig alweer volop trainen, waardoor ik toch gegroeid ben, ondanks mijn blessure. Komend seizoen krijgen we een nieuwe trainer en dus de nodige veranderingen, in positieve zin.’’ Doel… ,,Opnieuw meedoen aan de drie NK’s, inclusief sprint, en: nog beter presteren. Hogere wedstrijden zijn er niet voor mijn leeftijd, maar ik wil wel deelnemen aan de Overijsselse finales, waar ik een aantal keer de tweede en derde plek haalde. Eén tegenstander op die wedstrijden is echt lastig. Werk aan de winkel dus voor mij, ik wil meer druk op hem uitoefenen.’’ School… ,,Gaat goed. Ik zit op het Emelwerda in Emmeloord en ben over naar 4 vwo.”

sportbijlage het urkerland ● pagina 16

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Meedoen met jeu de boules, schieten en biljarten

Makkelijke sporten? We nemen drie sporten: jeu de boules, schieten en biljarten. Sporten die over het algemeen in de categorie ‘makkelijk’ worden geplaatst, omdat ze balanceren op de grens van sport en spel en omdat de echte fysieke krachtmeting ontbreekt. Maar is het eerlijk om ze dit stempel op te drukken? Bij de jeu-de-boulesvereniging, Biljartvereniging Het Groene Laken en Schietvereniging Het Vizier mocht ik een avondje langskomen om dit te ervaren.

Lenie de Vries-van den Berg

Jeu de boules

D

e jeu-de-boulesvereniging op Urk is een kleine, gezellige club met ruim twintig leden. Iedere woensdagavond komt het gezelschap – uit diverse leeftijdscategorieën en met overwegend mannen – samen op het terrein van Tennisvereniging T’77 om te spelen. Alweer zo’n tien jaar. Bij aankomst krijg ik een korte introductie. De jeu-de-boulestermen vliegen me om de oren en al snel besluit ik dat de praktijk waarschijnlijk de beste leerschool is. We spelen met dubbele teams, twee tegen twee. De man drie ballen. Het principe is makkelijk: de drie ballen moeten zo dicht mogelijk komen te liggen bij de kleine bal, oftewel: de but. Het team dat als eerste dertien punten heeft, wint. Mijn eerste bal rolt mooi dichtbij. Ik krijg complimentjes, maar vrees voor beginnersgeluk. De ander mag nu. ‘Ze legt’, roept drie man tegelijk. Verward kijk ik om me heen en weet niet of deze

Jan Oost controleert of Tiemen de Vries goed meet.

uitroep positief of negatief is. Ik kijk beter en lig nog steeds het dichtst bij de but, positief dus. Helaas wordt mijn vrees werkelijkheid en zit winnen er niet in voor mijn team. Ook later niet, na een herverdeling van de teams. Na de zoveelste poging word ik er subtiel op gewezen dat ik niet helemaal juist gooi. Gezelligheid speelt een belangrijke rol bij de jeu de boulers, meer dan de competitiedrang. Zo’n vijf keer in het jaar doen ze mee met wedstrijden, maar tijdens de trainingen gaat het vooral om het samenzijn en het spel. ‘Na jarenlang voetballen is dit een leuke manier om te blijven sporten. Op een rustige manier andere mensen ontmoeten’, licht Rob Buys toe. ‘En het is goed voor harten bloedvaten’, merkt Frans-Willem de Vries op. Makkelijk willen de leden de sport niet noemen. Tactiek speelt een belangrijke rol. Wel geven ze voorzichtig toe dat jeu de boules meer spel is dan sport. Na de ja-knik van gerespecteerd lid Jan Oost mag dit ook in de krant. Over de juiste houding, tactiek, invloeden van de ondergrond en het weer wordt nog lang nagepraat. ,,Maar”, merkt iemand nuchter op: ,,Uiteindelijk is het maar net hoe de bal rolt.”

Rob Buys werpt de bal.

sportbijlage het urkerland ● pagina 17

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Biljarten

B

ij het binnenstappen in clubgebouw ‘De Keet’ van Biljartvereniging Het Groene Laken valt de concentratie meteen op. Er wordt weinig gesproken. De meesten kijken even verbaasd op als ze me zien. Later snap ik waarom: het is een beetje een ongeschreven regel dat vrouwen geen lid mogen worden bij Het Groene Laken. Vanavond ben ik echter van harte welkom. Ik krijg les van voorzitter Albert Ras en secretaris Klaas van Kuijk en dat is volgens de andere leden een bijzonder privilege. Mijn kennis van de sport is niet groot. Na een blik op de tafels denk ik: ‘oké, dit is dus de versie zonder de gaatjes in de tafel’. Maar mijn trainers zijn goede docenten en al snel weet ik het verschil tussen libre en driebanden en snap ik wat een carambole is. Weten en doen is echter twee. Ik leer hoe ik de keu moet vasthouden en doe een paar pogingen. Biljarten is vooruitdenken. De mannen om mij heen weten precies waar een bal naartoe gaat, wanneer ze deze op een bepaalde manier raken. Dit inzicht - na veel trainen ontwikkeld - ontbreekt bij mij compleet en daardoor doe ik eigenlijk zomaar wat. Competitie speelt een belangrijke rol binnen deze vereniging. Het is ieders hobby, maar de leden zijn stuk voor stuk fanatiek. Bij mijn eerste carambole (punt) glunder ik van trots. Het libre, waarbij concentratie de grootste rol speelt en zoveel mogelijk caramboles moeten worden gemaakt, laat ik al snel voor wat het is. Mijn wil ‘opleggen’ aan de ballen, de vaste hand en het dik of dun raken gaat niet helemaal zoals het hoort. Mijn trainers tonen mij de zogenaamde Série Américaine, waarbij bij het libre met korte stoten zo veel mogelijk punten worden gemaakt.

De ballen blijven dicht bij elkaar – een precisieklus. Doe mij dan maar de ‘Japanner’, een Urker term voor even wild stoten. Na afloop gok ik dat deze sport voor een zenuwachtig type als ik niet geschikt is. Makkelijk kan ik het ook niet noemen, maar dat is dus echt een kwestie van oefening. Nog één poging dan. ,,Moet ik de bal daar doorheen krijgen?”, vraag ik nog even ter advies aan mijn trainers. Ik krijg een paar flauwe glimlachjes en vanaf de andere kant van de zaal roept iemand: ‘Als je die ertussendoor krijgt, mag je lid worden’.

Biljarten is vooruitdenken.

Eize Kramer houdt de stand bij.

Kees Kapitein in opperste concentratie.

Schieten

De jeugdafdeling ontwikkelt zich de laatste jaren op een positieve manier.

M

et een grote glimlach op het gezicht van voorzitter Arie Ekkelenkamp word ik verwelkomd bij Schietvereniging Het Vizier. Een gezellige vereniging met veel trouwe leden, die volgend jaar haar vijftigste verjaardag viert. Het is dinsdagavond, de avond van de senioren. Door mijn aanwezigheid durven echter alleen wat jonge schutters zich te laten zien op de schietbaan. De laatste jaren ontwikkelt de jeugdafdeling bij de schietvereniging zich op een positieve manier, sommigen staan op hoog nationaal niveau. Veel trainen is daarbij een vereiste, want zo zegt Ekkelenkamp: ‘trainen is resultaat’. Ik krijg een introductie op zowel het schieten met een pistool als met een luchtgeweer. Welke makkelijker is, is bij iedereen persoonlijk. Allereerst krijg ik de veiligheidsregels uitgelegd. Dan beginnen we met het pistool. Ik leer hoe ik moet staan, een standvastige houding is namelijk van groot belang. Om me heen zie ik de jongens in speciale pakken en schoenen schieten. Grote, stevige schoenen, en ik schaam me dat ik hakken heb aangetrokken. Als kind ging ik in december met m’n vader mee naar de schietvereniging. Het geweer stond vast en je hoefde alleen maar te richten. Nu is het net even wat anders. Ten eerste denk ik niet dat mijn schoten me dit keer een Barbie gaan op-

leveren. Daarnaast is het opgelegd schieten alleen voor de vijftigplussers weggelegd. Ik moet het pistool met één hand vasthouden. Eén voor één volg ik het stappenplan op en ik oefen mijn houding. Het kaartje komt terug, maar geen spoor van een schot. Na een paar mislukte pogingen mag ik het pistool met twee Een standvastige houding is bij schieten van groot belang. handen vasthouden. Dat gaat al veel beter, ik kom zowaar in de buurt van de roos. Nu maar even met het luchtgeweer. Een totaal andere houding is vereist en ik moet letten op mijn ademhaling. Ik heb de houding vrij snel onder controle en voel dat ik stevig op m’n hakken sta. En ik heb gelijk. Arie Ekkelenkamp en zijn talentvolle zoon Jacco geven me een ‘Trainen is resultaat’, aldus Arie Ekkelenkamp. complimentje: ,,Voor een eerste keer schiet je erg netjes.” Leuk is dit. Ik ben trots op mijn prestaties, op mijn vaste hand en het hoge aantal punten dat ik schiet. Tot op heden prijkt het kaartje waarop ik bijna een negen schoot met het luchtgeweer op mijn bureau. Ik neem me voor zeker nog een keer te komen schieten. En dan zonder hakken.

sportbijlage het urkerland ● pagina 18

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Basketbaltalent Bart van Schaik (13)

Dromen van een leven in de NBA Professioneel basketballer worden. Dat wil Bart van Schaik (13). Als hij mag dromen zonder belemmering ziet hij zichzelf al ballen in de NBA, dé beste basketbalcompetitie ter wereld. Of dat ook gaat lukken, is een tweede. Bart is realistisch genoeg om te weten dat van de

Aanvallende actie van Bart van Schaik.

vele talenten, er maar weinig echt tot de top doordringen. Tot die tijd doet hij er echter alles aan om zijn droom te verwezenlijken.

B

art heeft echte basketbalgenen. Zowel zijn vader Edwin als zijn moeder Herm ina (meisjesnaam Brands) hebben op het hoogste amateurniveau gebasketbald. Niet vreemd dan ook dat Bart zowat met een bal in zijn handen ter wereld kwam. Van jongs af aan is hij gek op basketbal en traint hij urenlang op zijn schot. Hij begon als mini bij Orca’s, speelde al snel op regionaal niveau en nu zit hij sinds een jaar in Zwolle op het Centre for Sports & Education, het opleidingscentrum voor topsporters.

Sterk punt van Bart van Schaik: dribbelen.

Onderwijs en sport zijn op deze school helemaal op elkaar afgestemd. Iedere ochtend gaat Bart zonder tegenzin om zes uur de deur uit om de bus te pakken, om ’s avonds rond half acht weer thuis te komen. ,,En dan moet hij nog kost eten”, vertelt moeder Hermina. Zij ziet iedere dag wat Bart moet doen én laten voor zijn grote liefde basketbal. ,,Voor hem is het geen moeite, hij geniet iedere dag. Als hij in de zomervakantie zijn eigen trainingsschema moet bijhouden, is dat geen enkel probleem. Hij gaat met liefde een paar uur zijn schot oefenen. Dat schoolgedeelte, daar heeft hij wel moeite met het tonen van inzet. Hij kan het best, maar hij is veel liever bezig met basketbal.’’ Bart speelt op dit moment in een jeugd-eredivisieteam als guard. Het liefste zou hij echter als center het verschil maken. ,,Ik weet dat ik goed kan dribbelen en dat ik veel kan met de bal. Maar de center-positie vind ik gewoon het mooiste om te spelen.’’ Hij bewondert Kevin Durant, een speler uit de

NBA, die twee keer op rij topscorer van die basketbalcompetitie werd: ,,Dat is pas een schutter.’’ Zijn moeder vult aan: ,,Bart heeft ook een goed schot, vorig jaar had hij bijna het vrijeworprecord (59x) op zijn school verbroken door 57 vrije worpen op rij te scoren.’’ Nog zo’n voordeel van twee lange basketballende ouders: de lengte van Bart wordt, als hij uitgegroeid is, geschat tussen de 2.03 en 2.13 meter. Hij kan niet wachten tot het zover is: ,,Wil je doorbreken als basketballer, dan moet je wel lang zijn. Plus dat het natuurlijk ook nu al verschil maakt of je ballen in de rebound kan pakken of niet. Ik ben nu nog één van de kleinere spelers in mijn team.” Over de kansen van Bart op een topsportcarrière is de familie Van Schaik realistisch. Met de steun van zijn ouders zit het echter wel goed. ,,Het wordt heel moeilijk. Maar het is zijn droom. En als een jongere ergens echt voor gaat, dan moet je dat aanmoedigen. En dat houdt niet alleen op met een school in Zwolle, maar Edwin rijdt hem ook door het hele land voor wedstrijden. Bart is ook echt goed, dat zien wij ook, maar het zal altijd afwachten blijven of het goed genoeg is.’’

Fytac verzorgt al acht jaar de voetballers van SV Urk

Spreekuur voor iedere sporter Fytac - al acht jaar sponsor van SV Urk - is aan De Noord een spreekuur gestart voor alle Urker sporters. ,,Het wordt steeds drukker met allerlei blessures bij de sporters. Vandaar dit nieuwe spreekuur’’, zegt Jan Heutink. De relatie SV Urk-Fytac begon met een blessurebehandeling van Klaas Wakker, jaren geleden. Al snel was Fytac er voor alle spelers van de eerste selectie en daarna mochten ook de andere voetballende leden van de club een beroep op de fysiotherapeuten doen. De club groeit en dus wordt het steeds drukker. Maar er kwamen ook sporters van andere sportverenigingen in de medische ruimte van SV Urk. De clubleiding stelde Jan Heutink daar-

om voor om een apart inloopspreekuur te houden. Niet alleen voor de leden van de Sportvereniging Urk, maar voor alle sporters. Jan Heutink: ,,Dat vonden wij een goed idee en daarom zijn wij daar op maandagavond aan De Noord mee gestart. Twee medewerkers staan klaar om een eerste diagnose te stellen. Dat eerste contact is gratis. Mocht het nodig blijken dat er een vervolgbehandeling moet komen, dan loopt dat via de zorgverzekeraar. Mensen kunnen zich via de website bij ons melden.’’

Meer blessures

Volgens Jan Heutink komen er steeds meer blessures voor bij sporters, en dan vooral bij jongeren: ,,Dat heeft volgens ons vooral te maken met slech-

te motoriek, slechte conditie, omdat zij minder bewegen en het ontbreken van goede gymlessen op de scholen.’’ Maar Fytac zet zich ook steeds vaker voor ouderen in. Zo zijn er voorlichtingsavonden en worden er bewegingsprogramma’s voor ouderen aangeboden. Mensen met overgewicht, long- of hartproblemen en diabetes kunnen deze programma’s volgen. Meestal worden deze volledig vergoed door de verzekeraar. En wat ook steeds meer aandacht krijgt, is de begeleiding van mensen met een lage weerstand. ,,Steeds meer mensen kunnen een beroep op de fysiotherapeut doen, want ons werkterrein wordt steeds breder. Het gaat niet alleen over knieën en pijnlijke schouders’’, besluit Jan Heutink.

● donderdag 29 augustus 2013 ●

sportbijlage het urkerland ● pagina 19

VOLG ONS OP TWITTER EN LIKE ONS OP OP FACEBOOK VOOR DE LAATSTE NIEUWTJES EN AANBIEDINGEN

www.palsenvantilburg.nl

25 JAAR

3 01 IA 2 K 88 aar 9 1 j 0 n2

e

De KIA dealer voor de Noordoostpolder en omgeving! Autobedrijf Pals & van Tilburg Oosteinde 12, 8316 BL Marknesse T (0527) 20 14 81 E verkoop@palsenvantilburg.nl

sportbijlage sportbijlage het het urkerland urkerland ●● pagina pagina 20 20

● ● donderdag donderdag 29 29 augustus augustus 2013 2013 ●●

Sfeer en persoonlijke zorg SCHOENEN - LEDERWAREN - PODOLOGIE

VOOR DE PERFECTE VERZORGING VAN UW: Bruiloft Receptie Warm en koud buffet Diner Broodmaaltijd Koffietafel, etc.

Pyramideweg 3 - 8321 CG Urk - Tel. 68.68.68 www.visserschoenen.nl

www.visserschoenen.nl

DE TWIEDE BOET PYRAMIDEWEG 3B, URK, TEL. 688549

Wij bieden u naast onze sfeervolle zalen en persoonlijke zorg ook nog de laagste prijs! Kom eens even langs of bel ons voor een gratis offerte.

… weg! g e z d e o Da’s gn de pyramide ker va

ze Pyramideweg 9, 8321 CG Urk Tel. 0527-683700 - Fax 0527-688154

DE LAAGSTE PRIJS

Pyramideweg 5, 8321 CG Urk Tel. 0527-68 16 83 • www.schildertennapel.nl

r e k e z . . . g e z d e o g Da’s ! g e w e id m a r y P e d n va Tapijt

Naamloos-1 1

27-08-12 11:28

Parket (lamel) PVC vloeren

Rolgordijnen Jaloezieën Vouwgordijnen Plissee

20-08-13 11:56

Kom langs en laat u verrassen door onze

Laminaat

Vitrage

L. Kramer, Wijk 8-85, 8321 TL Urk. Tel. 0527-681590 / 682874

Zalencentrum Irene.indd 1

Vinyl

Gordijnen

ZALENCENTRUM

BOXSPRINGS

spectaculaire kortingen op boxsprings en kasten

Kom kijken naar al Schuifwandkasten Slizing deze nieuwe producten in onze showroom! 360 m2 VRAAG VRIJBLIJVEND EEN OFFERTE AAN.

Tapijt voor minder dan de helft.

Karpetten (ook op maat gemaakt) Gordijnroedes Matten (schoonloop) Horren Bedden en bedtextiel Schuifwandkasten

Marsdiep 28, 8321 MC Urk. Tel. 0527-69 00 79 Fax 0527-68 70 03

Lemsterpad 54a, Lemmer. Tel. 06-41494809

Openingstijden: Maandag t/m Donderdag 10.00-18.00 uur Vrijdag 10.00 - 19.00 uur • Zaterdag 10.00 - 16.00 uur

Openingstijden: Maandag gesloten Dinsdag 13.00 - 18.00 uur Woensdag-donderdag 10.00 - 18.00 uur Vrijdag 10.00 - 19.00 uur Zaterdag 10.00 - 16.00 uur

www.brouwerwoninginrichting.nl • info@brouwerwoninginrichting.nl

sportbijlage het urkerland ● pagina 21

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Voetbaltalent Anna Bakker (13)

De top, maar welke top? Ze behoort tot de betere 13-jarige meisjesvoetballers van het noorden, is gedreven en wil de top van haar kunnen halen. Wat dat is, weet ze niet. Het Nederlands Vrouwenelftal? ,,Nee, zo goed ben ik niet’’, glimlacht de bescheiden Anna Bakker, dochter van Johan en Anna Bakker-de Vries. Echt niet?

Anna Bakker voetbalde altijd bij de jongens, maar maakt nu de overstap naar het meisjesvoetbal. (foto: S. Baarssen)

Eddie Kuik over Anna Bakker

J

ongens waren haar maos en voetballen vond ze gaaf. Het was niet meer dan logisch dat de 7-jarige Anna het gympakje inruilde voor een paar voetbalschoenen. ,,Ik hoefde niet te wennen op een voetbalveld, want buiten op straat voetbalde ik ook altijd al met jongens’’, blikt ze terug op dat eerste seizoen in de eigen divisie, bij Schildersbedrijf Coenen. Een jaar later mocht ze naar F3 droomde net als haar teamgenoten van Urk 1 en daarna volgden E4, E1, D2 en D1.

Meisjes

Eddie Kuik is regiocoach bij de KNVB van het district Noord en heeft als clubbegeleider SVU onder zijn hoede. Hij kent Anna Bakker van de KNVB-selectie en zegt over haar: ,,Anna is een groot talent. Ze heeft de potentie om het hoogst haalbare te halen, dus een voetbalcarrière in de vrouweneredivisie of zelfs het Nederlands Vrouwenteam. Toch zijn we altijd voorzichtig om zoiets op zo’n jonge leeftijd al te voorspellen. Dat doe ik in het geval van Anna dus ook niet. Alleen talent is niet genoeg, is al zo vaak gebleken. Alles hangt af van haar ontwikkeling, hoe ze de puberteit door komt, of het thuisfront haar blijft steunen en of ze ambitieus blijft. Maar nogmaals: we zien haar als een groot talent.’’

Dit seizoen mocht ze naar de C-junioren, maar Anna besloot over te stappen naar de meisjes. Waarom? Ze legt uit: ,,Ik vond het altijd leuk bij de jongens, vooral de eerste jaren. Nu ga ik buiten het voetbal niet meer zo veel met hen om. Daardoor wordt het minder leuk, want het blijft bij trainingen en wedstrijden, terwijl vriendschappen de sport juist zo leuk maken.’’ Het meisjesvoetbal op Urk is nog maar een paar jaar onderweg en het niveauverschil met de jongens is groot. Met haar dertien jaar wordt ze niet ingedeeld bij de Meisjes C-junioren, maar

bij de Meisjes A. ,,Ik vind dat niet erg. Die meiden ken ik goed en eigenlijk kan ik met iedereen wel opschieten, maakt niet uit hoe oud of jong ze zijn.’’ Daarnaast traint Anna ook nog één keer per week met het Urk C1 van Tijmen de Boer.

KNVB

Alhoewel ze uit het voetbal wil halen wat er voor haar in zit, droomt Anna niet van een profcarrière in landen als Zweden, Duitsland of Amerika, waar vrouwenvoetballers betaald worden. Nee, Anna wil later met baby’s werken. ,,Dat lijkt me zo leuk. Voetbal blijft gewoon mijn hobby.’’ Ze genoot in het afgelopen seizoen van de trainingen en wedstrijden met de selectiespelers van de KNVB en hoopt ook in de toekomst dat ze zich weer in de kijker zal spelen. Mocht ze ooit geselecteerd worden voor een nationale selectie, dan zal ze dat geweldig vinden. Grenzen blijven er echter, bijvoorbeeld de zondag. ,,Ik denk niet dat ik op zondag wil voetballen. Dat mag van mij een rustdag blijven. En sport moet leuk blijven. School en huiswerk gaan vóór voetbal. Zolang ik die twee kan combineren, ga ik voor het hoogste.”

Judoka Anneke Kramer deed stapje terug

Studie gaat voor Anneke Kramer deed in de sportkrant van 2010 verslag over haar judocarrière. Wat is nu de stand van zaken? De 19-jarige Anneke Kramer, dochter van Klaas en Harmke Kramer-Taal, judode tot december 2012 op hoog niveau. Ze trainde een aantal seizoenen in Heerenveen bij de talenten, deed mee aan een jeugd-NK, haalde de zwarte band, maar kon het sporten op hoog niveau niet langer combineren met haar studie fysiotherapie in Groningen. ,,Het werd me te veel en de wedstrijden gingen niet meer zo lekker. Omdat judo een individuele sport

is, heb je maar één persoon die je als schuldige kunt aanwijzen en dat ben je zelf. Ik vond het steeds moeilijker worden en daarbij komt: studie gaat voor”, zegt ze. Nu traint Anneke nog één keer in de week in Dronten. ,,Dat is omdat ik het leuk vind, maar de druk van het presteren voel ik niet meer. Voor mij is dat nu beter. Misschien dat ik in de toekomst mijn tweede dan wil halen, maar dat zie ik dan wel. In Groningen ben ik gaan voetballen bij The Knickerbockers en dat vind ik erg leuk. Vooral van het teamgebeuren en het samen iets bereiken kan ik erg genieten.’’

sportbijlage het urkerland ● pagina 22

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Darttalent Maarten Dirk Woord (13)

Uit het niets naar eerste in de ranking In oktober 2011 gooide hij zijn allereerste pijl. In mei 2013 staat hij eerste in de jeugdranking van de Nederlandse Dartsbond. Zelf kan Maarten Dirk Woord (13) het ook nog niet helemaal bevatten, maar gaaf vindt hij het zeker. De tiener heeft zijn doel duidelijk voor ogen: ,,Op een groot podium darten in een wedstrijd die wordt uitgezonden op nationale televisie.’’

N

et als iedere tiener kan ook Maarten Dirk uren voor de tv hangen. Hij kijkt dan dartwedstrijden. Het verschil? ,,Ik kan een goede wedstrijd keer op keer overnieuw bekijken.’’ Maarten Dirk kijkt de fijne kneepjes van het vak graag af bij professional Peter ‘snakebite’ Wright. ,,Hij speelt zo rustig en geconcentreerd, laat zich door niemand uit zijn spel halen. Echt gaaf om te zien.’’ Het verschil tussen de speelstijl van Wright en de zoon van Albert en Lubette Woord kan bijna niet groter zijn: ,,Ik ben zelf juist een hele snelle darter. Heb vaak moeite om echt rust in te bouwen.’’ Daar traint Maarten Dirk dan ook bewust op. ,,Je kunt in wedstrijden juist door die rust je tegenstander uit zijn spel halen. En dan winnen natuurlijk.’’ In de trainingsperiode voor belangrijke wedstrijden gooit Maarten Dirk dagelijks drie kwartier pijltjes, gewoon thuis in de keuken. Daarnaast dart hij twee of drie keer per week bij zijn club De Rake Gooier en staat hij twee keer in de maand tussen zijn teammaatjes van jeugddartsteam LaCo van de Dartsclub Almere.

Wereldkampioenschap. ,,Grote wedstrijden gooien blijft erg leuk. Helemaal als ik goed gooi en mezelf zo kan bewijzen.’’ Maarten Dirk heeft zijn veertienjarige zus Marieke inmiddels ook aangestoken met het dartsvirus: ,,Ik ga wel mee en gooi ook een pijltje, maar zo goed als Maarten Dirk ben ik niet. Ik dart puur voor de lol.’’

hartstikke zenuwachtig, maar Michael was heel aardig. Hij gaf me wat goede tips. Vooral om wat rustiger te gooien en goed te concentreren.’’ Maar ja, dat is natuurlijk knap lastig als je naast Van Gerwen staat. Maarten Dirk wist trouwens wel een puntje af te snoepen en verloor zijn wedstrijd met een knappe 3-1.

Wereldkampioenschap

Tips van de kampioen

Ondanks het succes met darten, blijft Maarten Dirk met beide benen stevig op de grond staan. Naast het vele trainen, start hij komend schooljaar in de tweede klas van de basisberoepsgerichte leerweg aan het Berechja College. ,,Ik wil schilder worden. Wat zekerheid hebben, want of je prof wordt, weet je nooit zeker. Maar dat hoop ik natuurlijk wel.’’

Die overstap naar de Dartsclub in Almere was een gouden greep. Als aspirant in het team veroverde Maarten Dirk al snel een basisplaats en staat hij zijn mannetje op menig toernooi. In augustus komt hij uit op de Champions League in Egmond aan Zee. Het doel voor komend jaar is plaatsing voor het

Spannend. Het bezoek van de kampioen van het moment, Michael van Gerwen, aan De Rake Gooier afgelopen mei. Maarten Dirk Woord ging er vrij relaxt naartoe. Hij hoefde tenslotte niet tegen ‘Mighty Mike’ te spelen… ,,Vijf minuten van tevoren bleek dat ik toch tegen hem mocht darten. Ik was meteen

Mentor Dirk Schenk:

,,Echt profdarter worden is vreselijk lastig, je moet geld hebben, uren trainen, maar Maarten Dirk heeft er zeker het talent wel voor.’’ Dat zegt Dirk Schenk. Als actief lid van De Rake Gooier en ‘mentor’ voor de jonge jeugd begeleidt Schenk het grote talent van de club regelmatig. ,,Zijn talent is exceptioneel. Als je ziet wat die jongen heeft bereikt in een kleine twee jaar, is dat echt erg goed. Dat heb ik in tien jaar in ieder geval niet kunnen evenaren. Voorheen kon ik hem nog wel wat leren, maar de rollen zijn inmiddels omgedraaid. Het is bijna onmogelijk om nog een partijtje van hem te winnen. In potentie zou hij prof kunnen worden, maar het is eigenlijk nog te vroeg om daar echt wat over te zeggen. Maarten Dirk is natuurlijk nog maar dertien jaar en zolang hij blijft groeien, verandert zijn gooipositie, en moet je aanpassingen blijven maken. Dat kan natuurlijk ook in zijn voordeel werken. Wil je echt je brood met darten kunnen verdienen, zul je in de top 32 mee moeten draaien.’’

Maarten Dirk Woord dartte bij De Rake Gooier een potje tegen Michael van Gerwen.

sportbijlage het het urkerland urkerland ●● pagina pagina 23 23 sportbijlage

● donderdag donderdag 29 29 augustus augustus 2013 2013 ●● ●

BAKKER & VAN DUREN BAKKER & www.pietbrouwer.nl

DRUKWERK RECLAME WEBSITES

Uw Toyota-dealer voor Noordoostpolder en

VAN TinwegDUREN 10, 8304 BP Emmeloord - tel. 0527-614204 - www.bakkerenvanduren.nl

Uw Toyota-dealer voor Noordoostpolder en Urk

In 2011 is de SGS samengegaan met de sponsorcommissie. Maar de doelstelling is nog steeds hetzelfde. De activiteiten van de nieuwe businessclub (BCU) zijn er op gericht om de club financieel te ondersteunen, maar vooral ook om de jeugdafdeling handen en voeten te geven. Deze afdeling is heel groot en vraagt naast grote organisatorische inspanningen ook grote financiële offers.

De Hofstee 4, Ransuil 55a, Urk Telefoon: 0527-681760

En daar probeert de BCU bij te helpen.

KB DE

Member of the DAMEN SHIPYARDS GROUP

Maar dat kunnen wij niet zonder de inbreng van u als sponsor. Daarom zijn wij er trots op dat er zoveel bedrijven zijn die al jaren de helpende hand hebben toegestoken. En gelukkig zien steeds meer ondernemers het doel en nut van onze inspanningen: de jeugd op een verantwoorde manier opleiden en bezighouden. Er zijn verschillende mogelijkheden om onze club financieel te ondersteunen. De BCU heeft daar een aantal pakketten voor samengesteld, maar er is zeker ook een mogelijkheid om maatwerk met de BCU af te spreken. Natuurlijk krijgt u ook heel wat terug voor uw financiële ondersteuning. Dat staat allemaal omschreven in de voorwaarden

die voor verschillende pakketten gelden. In ieder geval kunt u seizoenskaarten tegemoet zien, zitplaatsen op de tribune, gratis consumpties bij de thuiswedstrijden van Urk 1, naamsvermelding op het bord bij de ingang van het sportpark, in de presentatiegids, het clubblad, programmablad en in de advertentie in de sportbijlage van Het Urkerland. Doet u mee en helpt u ons de club te ondersteunen? Mail of bel even en wij maken een afspraak met u om meer informatie te kunnen geven of om vrijblijvend kennis te maken.

E-mail: businessclub@svurk.nl

Visserij - Industrie - Scheepvaart

Wijk 4-22, Urk Tel. 681396

Tel. 0527-683535 Site: www.vcu.nl

volop in beweging...

Visserij - Industrie - Scheepvaart

Tel. 0527-683535 Site: www.vcu.nl

BV www.brouwergroep.nl

H. van Veen Holding

T 0527 687377 www.scholassurantien.nl

Riekelt Brouwer

Tel.: 0527-686403 Fax: 0527-685090

Pieter Bos

sportbijlage het urkerland ● pagina 24

● donderdag 29 augustus 2013 ●

E

llis Hakvoort-van der Kooi ontving een uitnodiging voor het Nederlands basketbalteam. De Urker basketballer speelde al niet meer voor Orca’s, maar was vertrokken naar Den Helder om uit te kunnen komen op het hoogste niveau. Het nationale team deed mee aan een drielandentoernooi met Engeland en Duitsland.

T

ijdens de Nationale Visserijtouwtrekwedstrijd in Goedereede werd een Urker team vierde. De mannen begonnen goed, maar lieten gaandeweg te veel punten liggen om aanspraak te maken op de titel. Samen met de Grevelingse Palingvissers werden ze derde, maar loting bepaalde dat de Urkers genoegen moesten nemen met de vierde plaats. Van links naar rechts: Dolf Gnodde, Egbert van Veen, Klaas Koffeman, Hendrik Brands, Jacob Gnodde, Jan Oost, Piet Hakvoort en Harm Oost.

Sportend Urk in 1993

V

ijf Urker sportmannen waren volop in training voor de hele triatlon van Almere. Als voorproef deden Eize van Eerde, Gerard Hakvoort, Gerrit van Urk, Dirk Ras en wijlen Gerrit Korf mee aan de Berkoper Triatlon, waarvoor ze 2,5 kilometer moesten zwemmen, tachtig kilometer fietsen en twintig kilometer lopen. Snelste Urker werd Gerrit van Urk, die na 4 uur, 24 minuten en 34 seconden over de finish kwam.

Hoe presteerden Urkers twintig jaar geleden op sportgebied? Het fotoarchief van Het Urkerland geeft antwoord op die vraag.

U

rker biljarters waren twintig jaar geleden succesvol tijdens het Jan van Woerkomtoernooi. In het eigen onderkomen aan de Staartweg eindigden Albert Bakker en Pieter Keuter als eerste in hun poules, waarna ze het tegen elkaar op moesten nemen. Albert Bakker won deze finale in 26 beurten. Kees van Otterloo werd derde en Klaas Koopmans eindigde als vierde. V.l.n.r.: Pieter Keuter, Kees van Otterloo, Albert Bakker en Klaas Koopmans.

V

ier broers, vier keer judo! Meindert, Cees, Teun en Albert de Boer deden in 1993 mee aan de judowedstrijden van Sportschool De Wit in Emmeloord en drie van hen vielen in de prijzen. Teun werd eerste, terwijl Meindert en Cees zilver wonnen. Albert viel net buiten de prijzen. Op de foto, v.l.n.r.: Meindert, Cees, Teun en Albert.

S

port- en Gezondheidscentrum Urk organiseerde in december 1993 een demonstratie kickboksen. Urker jeugd kon op de sportschool al terecht voor het kickboksen, maar om meer bekendheid te geven aan de sport, was de demonstratie voor iedereen die belangstelling had. Deelnemers ontdekten dat een goede conditie onontbeerlijk is bij het kickboksen en dat stevige buikspieren ook meewerkten om goede resultaten te halen.

I

nzet en werklust. Dat toonde Orca’s in de wedstrijd tegen Texim/Tonego. De ploeg stroopte de mouwen op en stuurde op basis van karakter het fysieke team uit Haaksbergen met lege handen naar huis. Op de foto: een hoekschot van Cees Hakvoort.

sportbijlage het urkerland ● pagina 25

● donderdag 29 augustus 2013 ●

D

ianne Kramer-Hoekman (foto) en Jan de Boer werden in 1993 clubkampioen bij T’77. In de finale van de heren versloeg Jan de Boer op overtuigende wijze Bert Hoekman. Op de baan ernaast vocht Dianne tegen haar moeder Truida voor de punten. In de eerste set won ze makkelijk, maar in de tweede leek de wedstrijd te kantelen. Dianne liet het echter niet zover komen, herstelde en won.

D

at je als Orcaruiter niet alleen plezier beleeft tijdens wedstrijden en trainingen, bewezen deze drie amazones in 1993. Ze brachten één van de schaarse zonnige dagen van die zomer door op het strand. De paarden gingen mee en vonden verkoeling in het water van het IJsselmeer. Op de foto, v.l.n.r.: Evelien Brouwer, Geke Kramer-Hakvoort en Hendrika Jelies-Bakker.

U

rk 1 kroop in 1993 door het oog van de naald. In een beslissingswedstrijd tegen Heerenveense Boys moest het eersteklasserschap - toen nog het hoogste amateurniveau - veiliggesteld worden. Urk kwam op het hoofdveld van Flevo Boys eerst op achterstand, maar Klaas Tol (foto) en Klaas Wakker zorgden voor een 2-1 overwinning. Na het laatste fluitsignaal ging alles wat Urk was het veld op om feest te vieren, ook de spelers op de reservebank met de technische staf (foto onder).

U D

rk aan Zet was één van de genomineerden tijdens de Sportverkiezingen. De club was gepromoveerd naar de hoogste doordeweekse landelijke klasse en draaide opvallend goed mee in de kopgroep. Tijdens de verkiezingen werden ze derde en dat vonden de dammers ietwat teleurstellend. Tot overmaat van ramp ging de dag erna ook nog de wedstrijd tegen Gorredijk verloren.

e gebroeders Ras zorgden op zaterdag 7 augustus 1993 voor een geweldige verrassing, door de eerste prijs te pakken met een duif, die maar liefst elf minuten sneller was dan de nummer twee. Ze werden met die prestatie zelfs eerste van het rayon en tweede van de afdeling. Met ruim twintigduizend deelnemende duiven was dit een hele puike prestatie. Op de foto, v.l.n.r.: Hessel, Albert Teun en Jan Ras.

B

urgemeester Sijko Veninga zette het echtpaar Ab en Jannie Ras-Bakker tijdens de nieuwjaarsreceptie van 1993 in het zonnetje. Zij kregen voor al het vrijwilligerswerk - Ab voor SVU en Jannie voor de gym - de gemeentelijke erepenning.

Z

o’n driehonderd schutters uit het hele land vonden in 1993 de weg naar het clubgebouw van Schietvereniging Het Vizier. De Urker vereniging organiseerde een nationale open wedstrijd. Ook de jongeren lieten zich niet onbetuigd en met name in de A- en B-klasse deden de Urker schutters goede zaken.

L

ucas Hoekman nam na een imposante voetbalcarrière afscheid. Hij deed dat in een wedstrijd tussen het nieuwe Urk 1 en een door Hoekman zelf samengesteld team, waarin spelers zoals Jelbert Kramer en Jelle Loosman een plek kregen. Vlak tegen het einde ging de 35-jarige voetballer op de schouders van Auke Brouwer (links) en Klaas Nentjes van het veld.

● donderdag 29 augustus 2013 ●

sportbijlage het urkerland ● pagina 26

sportbijlage het urkerland ● pagina 27

● donderdag 29 augustus 2013 ●

Voetbaltalent Reinier de Groene (18)

‘Deze kans grijp ik met twee handen aan’ Natuurlijk droomde Reinier de Groene (18) er als jongetje van om profvoetballer te worden. Soms leek die droom dichterbij te komen, want zijn naam stond op verschillende scoutinglijstjes. ,,Maar uiteindelijk beschouwde ik Urk 1 als het hoogst haalbare. Ik ging ervoor om dat te halen.” Totdat er op een dag een brief van FC Groningen op de mat lag. De 18-jarige voetballer kreeg een kans: ,,En die grijp ik met twee handen aan. Ik ga mijn uiterste best doen om zover mogelijk te komen.”

D

e Groene debuteerde afgelopen seizoen als 17-jarige in het eerste elftal. Hij viel op, niet alleen bij het Urker publiek, maar ook bij FC Groningen. ,,Ik werd uitgenodigd om een keer mee te trainen en kreeg daarna de aanbieding om in de A1 te komen spelen.” Zo kwam zijn leven aardig op de kop te staan. Want veranderen van club betekent ook veranderen van school én verhuizen naar een gastgezin. ,,We trainen vijf of zes keer in de week, waarvan één keer fitnesstraining. Wedstrijden zijn op zaterdag. FC Groningen speelt in de Eredivisie, dus we komen alle grote ploegen tegen.”

Voetbal én Jessica

Reinier de Groene in actie tijdens een oefenwedstrijd tegen Oranje Nassau. Hij scoorde.

Voetbal vormt dit seizoen dus de absolute hoofdmoot in zijn leven. ,,Voetbal én Jessica”, verbetert De Groene. Jessica is Jessica de Raat, zijn vriendin, die in het Nederlands basketbalteam onder de 15 jaar speelt: ,,We doen allebei aan topsport en daardoor begrijpen we elkaar beter.” In Groningen staat de jonge Urker onder een constante druk om zich te laten zien: ,,Je moet opvallen. Train je een week niet goed, dan zit je op de bank. En als je niet goed je best doet, wordt dat meteen gezegd, recht voor z’n raap. Wat dat betreft mag ik onze trainer (oud-international Peter Hoekstra, red.) wel, je weet altijd precies waar je aan toe bent.”

,,Laten zien dat je beter wordt, dat is het belangrijkste. Op het moment dat je niet meer beter wordt, heb jij je plafond bereikt. Maar laat je zien dat je steeds bij blijft leren, dan weet de leiding dat je nog doorgroeit.” Het eerste doel van Reinier de Groene, is om een plek in Jong FC Groningen te verdienen, het team tussen de A1 en het eerste elftal. Die overstap moet in elk geval volgend seizoen gemaakt worden, omdat hij dan A-junior af is. Zo nu en dan komt het voor dat een speler het zo goed doet dat hij gedurende het seizoen al overstapt.

Geen slechte cijfers

Naast goed voetbal eist FC Groningen nog heel wat meer van haar talenten. ,,We moesten een contract tekenen waarin onder andere de huisregels staan. Dat gaat over je kleding, op tijd aanwezig zijn, maar ook over netjes met elkaar omgaan, vriendelijk zijn tegen de buschauffeur en elkaar niet afzeiken in de kleedkamer. Verder moeten je schoolresultaten goed zijn. Als je slechte cijfers haalt, speel je niet, zo simpel is het.” ,,En gezond leven natuurlijk. Goed eten, op tijd naar bed, maar zo bijzonder is dat nu ook weer niet. Als je ’s ochtends naar de vis moet, kun je ’s avonds ook geen twintig bier achterover slaan.” De Groene is een laatbloeier. Hij is een van de drie nieuwelingen in een selectie van 22 spelers. ,,Sommige jongens zitten al vanaf de E’s bij de club en een groot deel van de ploeg kent elkaar dus al goed. Gelukkig worden nieuwelingen makkelijk in de groep opgenomen, het is meteen handen schudden als er een nieuw gezicht de kleedkamer binnenkomt.” Waarom hij pas zo laat een kans krijgt? ,,Ik denk dat ik een speler ben die zich met name de laatste jaren steeds meer heeft ontwikkeld en gelukkig krijg ik nu toch nog een kans om te laten zien dat ik dit niveau aan kan. Ik ga alles op alles zetten om ervoor te zorgen dat ik later mijn geld met voetballen kan verdienen.”

Basketballers Melissa (16) en Jessica de Raat (14)

‘Het gaat haar lukken!’ Hun leven bestaat grotendeels uit basketbal, ze zijn er goed in. In de sportbijlage van vorig jaar stond een interview met de meiden en hun ouders. De stand van zaken. Melissa de Raat gaat komend jaar naar CTO Amsterdam, waar talentvolle sporters de kans krijgen om te studeren, te sporten en te wonen. Ze neemt haar intrek in een flat, op een etage bestemd voor basketbalvrouwen. Naast school (5 vwo) doet ze dagelijks twee trainingen. Melissa gaat deel uitmaken van team Den Helder. Ze is op en top gemotiveerd en wil volgend seizoen opnieuw

geselecteerd worden voor het Nederlands Team. ,,Dat gaat haar lukken’’, voorspelt zus Jessica. ,,Ik vind het ontzettend knap wat zij presteert!’’ Jessica zelf heeft het gehad met heen-en-weer reizen tussen Urk en de sportschool Landstede in Zwolle. Na de vakantie gaat ze terug naar het Berechja College en speelt weer in het Urker basketbalteam. ,,Den Helder heeft me gevraagd, maar ik heb nog geen besluit genomen. Ik zie het reizen als problematisch. Wel wil ik serieus gaan trainen met als doel volgend jaar ook naar CTO te gaan en bij het Nederlands Team te spelen.’’

Melissa (l) en Jessica de Raat.

sportbijlage het het urkerland urkerland ●● pagina pagina 28 28 sportbijlage

● donderdag donderdag 29 29 augustus augustus 2013 2013 ●● ●

WIJ VERZORGEN IN HET NIEUWE ToyoTa Bakker & van Duren SEIZOEN GRAAG UW MOBILITEIT! Erkend Duurzaam Bedrijf

Door BOVAG bekroond met de titel

Toyota Verso-S. Misschien wel de meest Hollandse Toyota ooit.

Prettig hoge instap. Automaat met A-Label. 1.3 VVT-i motor met 99 pk. Toyota Verso-S vanaf e 15.990,-

Bakker & Van Duren Uw Toyota-dealer voor Noordoostpolder en Urk Tinweg 10, 8304 BP emmeloord - tel. 0527-614204 - www.bakkerenvanduren.nl

Naamloos-3 1

Door BOVAG

Erkend

bekroond met

Duurzaam

de titel

Bedrijf

28-03-11 11:46