NIKOLA ŽIGON SLIKE U E - MOLU
IZLOŽBA SLIKA SLIKE U E - MOLU NIKOLE ŽIGONA
GALERIJA ŠTAB
BUL. VUDROA VILSONA 14
GALERIJA
NIKOLA ŽIGON
BIOGRAFIJA Nikola Žigon je rođen 13. jula 1958. godine u Ljubljani. Diplomirao je na Fakultetu Likovnih Umetnosti 1991. godine u Beogradu, odsek slikarstvo u klasi profesora Mome Antonovića. U prvom periodu svog stvaralaštva bavi se crtežom, koji smatra najvažnijom likovnom disciplinom, video artom i umetničkim instalacijama koje je izlagao na izložbama u Studenskom Gradu 1992. godine i u Salonu Muzeja Savremenih Umetnosti 1995. godine. Dvehiljadite godine živi i radi u Parizu u kome se u potpunosti posvećuje slikarstvu. Na svoje dve pariske izložbe i na izložbi u Beogradu 2001. godine po povratku iz Pariza, Nikola Žigon se pokazao kao autor koji je pronašao svoj likovni izraz. Zahvaljujući tim izložbama od 2002. godine, postaje ekskluzivni član prestižne Prom Galerije u Minhenu. Njegove slike se nalaze u stalnoj postavci Würth muzeja u Künzelsau, Baden Virtember, Nemačka. Prisutan je u brojnim privatnim kolekcijama širom Evrope i Amerike. Na izložbama u Minhenu 2004. i 2009. godine, u Portugalu 2005. godine, u Beogradu 2006. i 2007. godine, Nikola Žigon prikazuje svoje bele slike, koje sadrže umetnikov stav pomeranja granica izdržljivosti materije boje. Godine 2009. uporedo izlagajući slike u Tivtu, Petrovcu i Sv. Stefanu, Žigon priređuje izložbu crteža u Galeriji “New Moment” u Beogradu. Ovaj ciklus crteža velikog formata ima ulogu upozorenja; ovde je reč o nevidljivom magnetnom polju na koje nam umetnik skreće pažnju. Autor se takođe predstavlja beogradskoj publici u decembru iste godine u “Galeriji 212” sa najnovijim slikama. I kako kaže istoričar umetnosti Milena Marjanović; “Nikolina umetnost ne želi da obmanjuje svet, jer ni on samog sebe to ne želi.“ Slede izlozbe u Beogradu “Galerija Progres,” izložbe u Milanu, Piranu, Dubaiju… U slikama iz ovog perioda Žigon, po rečima istoričara umetnosti Danijele Purešević, ne svodi niti apstrahuje pojavni svet, već nastoji da apstraktne sadržaje uobliči, da ih prevede u jezik slike.
Ciklus slika „Dodekatlos“, kojima se umetnik predstavlja na izložbi 2015. u Paviljonu “Cvijeta Zuzorić”, donosi tople boje, kao i prevagu intuitivnosti i impulsivnosti. Dakle, u platna emformelne strukture, gde je dominirala belina i svetli kolorit i gde je crtež predstavljao važan element, umetnik u sliku unosi intenzivne, snažne kolorističke namaze u duhu apstraktnog ekspresionizma. Izložba Nikole Žigona “Kao da je bilo nekad” 2018. godine u galeriji X Vitamin, rezultat je ispitivanja strukture procesa sećanja kroz slikarski medij, kojim autor sumira dosadašnje iskustvo stvaralačkog opusa i donosi nova rešenja. Žigon se tom izložbom, koju je posvetio svojoj majci – nedavno preminuloj glumici Jeleni Žigon, upušta u putovanje kroz sopstvenu mapu memorije. Osvrt na uspomene, pokrenuo je vedru i svežu energiju, koja označava novo razdoblje, kako u umetničkom tako i u zemaljskom životu autora; 2021. posle višegodišnje pauze tokom koje je živeo i stvarao u inostranstvu, Nikola Žigon se, izložbom radova, pod imenom “Osmeh se vratio u grad”, vratio na mapu beogradskih kulturnih i umetničkih zbivanja.
SAMOSTALNE IZLOŽBE:
2021. „Osmeh se vratio u grad“, dom porodice Žigon na Senjaku, Beograd 2018. Kao da je bilo nekad, Thalberg Galerie, Cirih 2018. Kao da je bilo nekad, X vitamin, Beograd 2017. Izložba “Glasovi i Mitovi”, Galerije Pizana u Porto Montenegru 2016. Slike GSLU Niš, Galerija „Srbija” 2015. „Dodekatlos“, Paviljon Cvijeta Zuzorić, Beograd 2012. „No Boundaries“, Dubai 2011. Slike, galerija Progres, Beograd 2011. Slike, galeria Arte Reale, Milano 2011. „Moonlight Mile“, Apolonijeva palata , Piran, Slovenija 2011. Crteži “Delikatesa”, Galerija Dar Mar, Beograd 2010. Crteži, „Shitting”, Galerija Art, Beograd 2009. Izložba “Everness”, Galerija 212, Beograd 2009. Izložba “Shitting”, Ideas gallery, New moment, Beograd 2009. Crteži, “New Moment”, Beograd 2008. Slike, Galerija Meander, Apatin 2007. Slike, DKSG, Beograd 2007. Slike, Gradska galerija, Bela Crkva 2007. „New Day Yesterday”, Slike i stubovi, Moderna Galerija Budva 2007. „New Day Yesterday”, Slike i stubovi, Galerija Progres Beograd 2006. Slike, Galerija Eurocentar, Beograd 2004. Slike, Prom Galerie, München 2002. Slike, Abstraction Galerie, Beograd 2001. Slike, Abstraction Galerie, Beograd 2000. Slike i crteži, Yougoslave Culturel Centre, Paris 2000. Slike, International Galerie, Paris 1995. „Svete tajne ili ključ naše izdržljivosti”, kolaži, slike, instalacije, Galerija Salona Muzeja Savremene Umetnosti, Beograd 1994. Instakcije, Galerija Kulturnog Centra, Novi Sad 1993. „Izložba crteža i jednih vrata”, Likovni salon tribina mladih, Novi Sad 1992. „Unutrašnja strana vrata”, izložba instalacija, video rad, Galerija DK, Studentski grad, Beograd 1992. Crteži, galerija NUBS, Beograd
LJUBAV KAO PATOS SAVREMENOSTI (ILI O SLIKAMA U E-MOLU) Slojevitost slika Nikole Žigona objedinjenih naslovom “Slike u e-molu” ne ogleda se u višeznačnosti tzv. „dela u izgradnji“ već je ovde reč o kovitlanju amalgama gesta i boja u nekoliko planova prostora: formalno-slikarskog, psihološkog i fizičkog (gestualnog). Dok na prvom mestu pribegava boji, umetnik se u isto vreme ne odriče ni forme, ni figure, ni gesta, tražeći ravnopravni udeo svih u otelotvorenju psihofizičkog prisustva slikara u sopstvenom delu. Novo pozitivno iskustvo za Žigona bila je slobodnija aktivnost gesta na širokom prostoru petnaest (15) velikih platana, kao i prihvatanja i uspostavljanja novih pravila igre, neposredno rođenih ili oslobođenih iz tih belih prostora. U sadejstvu sa Mendelsonovim koncertom za violinu i Šopenovim klavirskim koncertom u e-molu kao inspriacijama, Žigon stvara umetnički svet koji nije puka simbioza umetničkih formi, već uvođenje strukture, ritmova i tonova umetničke forme kakva je muzika, u sopstveni svet slika. Ova „težnja ka muzičkom stanju“uvodi autora u temu energije ljubavi, kao svemoćne energije rastvaranja oblika i energije magijskog aspekta zavođena sveta. To nije samo ceremonijalna igra, to je govor čija je energija – ekstenzivna, zračeća i ezoterična, to je ljubav kao – ekspresija, toplina, komunikacija. Ljubav o kojoj „govori“ Nikola Žigon na svojim slikama daleko je od opscene kulture današnjice gde se forsira izražavanje, priznavanje, razotkrivanje, oslobađanje podsvesnog u pravcu progona i brisanja svake tajne ili zagonetke u umetničkom delu, a na zacrtanom putu ka opscenosti izrečene i otkrivene istine. U svetu gde nema više „ljubavnih napitaka“ i izazova Žigon veruje u primat energije i zakona zapisanih u dubini čovekovog srca, kao spasonosnog puta kroz veštačku zbrku znakova. U dubini svake igre pa i ove čija je pravila uspostavio sam umetnik postoji još jedno skriveno stanovište – a to je da bude zagonetka. Zato umetnik i pribegava temi kao što je ljubav, ne samo kao temi prepunoj svih misterija sveta, nego i kao temi – rešenju. Šarm izmišljenih pravila je upravo ono što čini intenzitet igre boja i „muzike“ na Žigonovim slikama: Čudo ljubavi I i II, Halo ljubavi, Srećna okolnost, Praznik na jastuku, Portal izobilja itd.
Umetnik uvodi ljubav kao lajtmotiv, ali ne na patetičan način kako to radi sentimentalna kultura, već joj pristupa kao najnerazumljivijem i najdifuznijem „kristalnom stanju“ ili nekom zagonetnom dvoboju, gde se sve pretvara u tečni rastvor, čak i u gasovito stanje ili još preciznije u već definisano „muzičko stanje“. Bodrijarovski rečeno: „Sve je rastvoriljivo u ljubavi, sve se rastvara pomoću ljubavi“. Ovoj temi Žigon pristupa kao principu stvaranja. Lišene pravilnosti i tradicionalnog kompozicionog sklopa, glavno sredstvo oblikovanja Slika u e-molu bila je umetnost automatske „écriture“ koja je iz ofanzivnog pokreta umetnika i njegove telesne gestike proizvela neku vrstu psihograma, čime se lirsko osećanje pretvara u neposredni likovni trag na platnu proširenom do velikih razmera. Platno je shvaćeno kao prostor u kome su kreirana dva plana slike: arhetipska slika i simbol, a kako je reč o automatskom slikanju, jer Žigon ne pribegava skicama, prevashodno se aktivnost svodi na prepoznavanje simbola i njihovih mogućih značenja. Reč je o tehnici automatskog slikanja koja ne proizvodi figure, već proizilazi iz figura, samim tim Žigon ih prihvata kao izraz sam po sebi, ali i kao vrstu naturalističkog simbolizma čija je svrha da se „odgonetne azbuka sveta“. Poenta stvaranja tako velikih platana nije težnja ka nečemu grandioznom i pompeznom, već potreba umetnika da sebe jasno predstavi, sasvim intimno i ljudski. Potraga za nađenim i doživljaj koji nastoji da to osećanje sačuva, umnogome ometa pogled posmatrača ka punom ispoljavanju automatske akcije na slikama. Sekvence gestualnih aktivnosti špahtlom nanetih boja „rastočenih u muzici“– kao zadiruće akcije u sam život, unose dinamičnost u dvodimenzionalne površine izloženih slika. Oslonivši se na ritam, na sudaranje formi u prostoru i na presecanje prostora vremenom, gde boja privlači formu, a znaci privlače boju, umetnikov je vizionarski poduhvat da „okupi“ sve ove „instrumente poezije platna“ na svojim radovima. Nalik zidnim slikama, Žigonova platna i sama postaju poseban prostor koji uvodi posmatrača u ponuđeni svet umetnika, u svet njegovih umetničkih viđenja. Upravo ta vrednosna orijentacija i učvršćivanje umetničkog sveta oko posmatrača, preduslov su stvaranja njegove estetske stvarnosti, različite od spoznajne i etičke stvarnosti, ali ne i ravnodušne prema njima.
Marta Vukotić Lazar
Ljubavni napitak, 200x140 cm, Akril na platnu, 2023.
Sunce moje, 200x200 cm, Akril na platnu, 2023.
Portal izobilja, 200x200 cm, Akril na platnu, 2023.
Rumeno putovanje, 200x200 cm, Akril na platnu, 2023.
Praznik na jastuku, 150x250 cm, Akril na platnu, 2023.
Čudo ljubavi II, 150x230 cm, Akril na platnu, 2023.
Čudo ljubavi I, 150x230 cm, Akril na platnu, 2023.
Halo ljubavi!, 200x140 cm, Akril na platnu, 2023.
Srećna okolnost, 150x250 cm, Akril na platnu, 2023.
Weightless I i II, 200x70 cm, Akril na platnu, 2023.
IZLOŽBA
BEOGRAD, novembar / decembar 2023.