Skip to main content

Aaltje 179 (mrt-apr 2014)

Page 1

SCHOP In de berging staat een spiksplinternieuwe ongebruikte sneeuwschop. Ei zo na moest de ingeoliede grasmaaier terug van stal gehaald. Het gras bleef maar groeien. Winter zonder winter, maar water en wind zat. Hopelijk worden lente en zomer niet op dezelfde wijze overgeslagen. Zijn er nog seizoenen? Alvast niet voor de commercie: exact 70 dagen vóór datum lagen de eerste paaseieren in de warenhuisrekken. ‘t Aaltje stevent af op zijn paarlen jubileum. Dertig jaar! Een eigenzinnig fossiel uit het predigitale tijdperk? Of nog steeds de onmisbare maïzena in de gemeenschapssoep? Een dorpskrant voor een dorp dat alsmaar minder dorp wordt? Wie maalt nog om zijn buur en buurt? De laatste selfmade feeststoet dateert van vorige eeuw. Herinneringen werden toen nog op pellicule vastgelegd. Tijden veranderen. De stad werd inmiddels opgedeeld in ‘gebieden’. Dorpsidentiteit naar de rommelmarkt, hoogstens museumwaardig. Gebiedswerking werd het toverwoord. De cultuurfunctionaris werd gebiedswerker, recent tot bijberoep gedegradeerd. Gebiedsondersteuning moet het nu met afstandsbediening rooien. O ja, we zouden haast vergeten u te bedanken voor uw zeer gewaardeerde steun. Wees gerust, wij gaan na dertig jaar nog bijlange onze schop niet afkuisen. De redactie wenst u een ‘normaal’ voorjaar.

1 ‘t Aaltje

maart—april 2014

TOCH GEEN EXTRA GELD VOOR BIEKORFJE Even leek het er op dat de Aalbeekse basisschool Biekorfje zou delen in de 655.560 euro die minister Ingrid Lieten aan Kortrijk geeft om de kinderarmoede in de scholen te bestrijden. Zo stond het toch recent in de krant. ’t Aaltje trok op onderzoek uit en moest helaas, of misschien gelukkig, vaststellen dat het krantenbericht niet correct was.

Kinderarmoede Dat de kinderarmoede in Vlaanderen de voorbije jaren sterk is toegenomen wordt door de cijfers bevestigd. Vooral sinds een zestal jaar is de stijging spectaculair en ook Kortrijk ontsnapt daar niet aan. In West-Vlaanderen is Kortrijk zelfs de stad met de hoogste kinderarmoede. Sinds 2007 steeg die kinderarmoede in onze stad van 7% naar 18%. De oorzaken zijn veelvuldig: de algemene economische crisis, de jongerenwerkloosheid, het toenemend aantal éénoudergezinnen, verstoorde familierelaties, uitsluitingen uit de sociale zekerheid en de trek van arme mensen in

31ste jaargang nr. 179

moeilijkheden vanuit de dorpen naar de anonimiteit van de stad. Uit een bevraging van de Kortrijkse basisscholen, tussen mei en november van vorig jaar, bleek dat in sommige scholen de kleuterjuffen en andere leerkrachten elke dag met schrijnende situaties werden geconfronteerd van ongewassen kinderen, kleuters die blijkbaar geen behoorlijk eten meekrijgen, droevige kleding, … En toch moeten ook die kinderen op het einde van het schooljaar de eindtermen halen. De scholen smeekten de overheid om hulp. In maart 2013 lanceerde de bevoegde minister voor de derde opeenvolgende maal een oproep naar


school ten goede, zegt Greetje Huyse.

Minder geboorten

de gemeenten en steden om projecten in te dienen. Ze trok daarvoor jaarlijks één miljoen euro uit. Kortrijk zal nu gedurende zes jaar telkens 109.000 euro krijgen om de scholen toe te laten twee tot drie begeleiders aan te trekken die deze arme gezinnen moeten ondersteunen en helpen.

Brugfiguren Er is, zo zeggen de basisscholen, immers grote nood aan brugfiguren tussen de school en het zwakkere gezin. Zij moeten helpen om het gezin ten voordele van het kind te versterken. Vaak weten die gezinnen niet hoe en waar hulp geboden kan worden. Soms zitten ze verstrikt in een kluwen van kleinere en grotere problemen. Sommige moeders hebben uit hun eigen voorgeschiedenis geen ervaring met het warme nest dat een gezin voor opgroeiende kinderen moet zijn. Ook vinden sommigen de weg niet meer in onze ingewikkelde maatschappij. Uit ervaring weten de maatschappelijke werkers van het OCMW dat schuldenproblematieken jonge gezinnen soms in het isolement drijven. Dat er nu extra middelen komen om de kinderarmoede te bestrijden is dan ook voor Kortrijk een bijzonder goede zaak.

Biekorfje Omdat in de krant te lezen viel dat de Aalbeekse basisschool Biekorfje behoorde tot de Kortrijkse scholen “waar het risico op leerlingen in armoede het grootst is” en de redactie van onze dorpskrant dus dacht dat er extra middelen naar de Aalbeekse basisschool zouden gaan, 2

‘t Aaltje

maart—april 2014

ging ’t Aaltje praten met de directrice van Biekorfje, Greetje Huyse. Zij kon evenwel niet bevestigen dat er een significante stijging van kinderarmoede in haar school zichtbaar was. Ook bij de stedelijke welzijnsdienst vernam ’t Aaltje dat het krantenbericht op een vergissing moest berusten. Vermoedelijk heeft men te sterk gekeken naar het element thuistaal. Een van de zaken waar kinderarmoede aan gelinkt wordt is immers het niet spreken van Nederlands in de thuissituatie. Maar de kinderen van de Aalbeekse kleuter - en basisschool die thuis Frans spreken (en vaak van de Moeskroense middenstand komen) leven niet noodzakelijk in arme gezinnen. Volgens de directrice is in het Biekorfje het aantal gezinnen dat er voor uit moet komen dat ze het bijzonder moeilijk hebben heel klein.

Anderstaligheid Toch is de anderstaligheid thuis van veel kleuters, in het bijzonder in het schooltje op de Sterreberg, een reden tot bijzondere zorg en een heel specifieke aanpak door de leerkrachten. ’t Aaltje heeft daar in 2008 al eens een hoofdartikel aan gewijd en de prima aanpak toegelicht. Ongeveer 60% van de kleuters op de Sterreberg spreken thuis geen Nederlands. Voor de lagere school is dat bijna 30%. Gelukkig krijgt de school sinds een paar jaar daarvoor een betere ondersteuning vanuit Vlaanderen. Dit jaar kreeg Biekorfje voor de kleuters 19 en voor de lagere school 28 extra lestijden. Die worden ingezet om te werken aan taal en komen zo de hele 31ste jaargang nr. 179

Een andere zorg voor de directrice is het lage aantal geboorten. In 2011, het geboortejaar van de jongste kleuters, waren er dat in Aalbeke maar 19. Dit is een vrij recent fenomeen. Vooral het aantal kleuters op de Sterreberg is verminderd. Daardoor zijn er dit schooljaar 20132014 in het totaal wat minder kinderen in Biekorfje dan vorig schooljaar: 344 tegen 351 (tellingsdatum 3 februari 2014). De grootste klassengroep blijkt het eerste leerjaar te zijn met 44 leerlingen. Opvallend daarbij is dat er in dat eerste leerjaar veel meer meisjes dan jongens zitten: 28 tegen 16. De verhouding tussen meisjes en jongens in de hele school daarentegen is nagenoeg in evenwicht: 176 meisjes tegenover 168 jongens.

GEZOCHT… M/V De redactie van ’t Aaltje zoekt dringend nieuwe medewerkers met interesse voor: •

alles wat leeft en leefde in Aalbeke en op de Markesteert

•

interesse voor de jeugd en

•

een vlotte pen zijn een extra aanbeveling

Mail uw interesse en uw vragen naar frans.destoop@telenet.be of bel 0473 729235


Sjouwer Cup 2014 Op 1, 3 & 4 mei 2014 organiseert K. FC Aalbeke Sport een Jeugdvoetbaltornooi voor de categorieën: Pluimpjes (U6), Duiveltjes (U8 & U9), Pré-Miniemen (U10) & Miniemen (U13). Op 1 mei treden de U8 & U9 aan, op 3 mei is het de beurt aan de U13 en tot slot komen op 4 mei de U6 en U10 in actie. Vooral het tornooi voor de U6 moet een echte eyecatcher worden want dit zal afgewerkt worden op opblaasbare veldjes (2 tegen 2). De tornooien vatten telkens aan om 9u00. Heeft u (klein)kinderen bij K. FC Aalbeke spelen? Kom hen dan zeker eens aanmoedigen! Uiteraard zijn ook alle andere voetballiefhebbers van harte welkom. Ook voor toekomstige spelertjes is het een toffe gelegenheid om met onze club kennis te maken. Toegangsprijs: € 2,00/tornooidag. De opbrengst van het tornooi komt volledig de werking van onze Jeugdstructuur ten goede.

3 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


AALBEEKSE VLAGGEN: HARMONIE Er zijn in Aalbeke vermoedelijk weinig verenigingen die sinds hun bestaan meerdere vaandels en vlaggen gekend hebben. Voor de Tweede Wereldoorlog kende Aalbeke twee muziekverenigingen. Die hadden elk een vaandel. De harmonie Deugd en Vreugd schafte zich in 1925 een nieuwe vlag aan. Na de oorlog kwamen beide verenigingen samen in de Eendracht, die pas in 1960 een eigen vlag kon verwerven. Over de inhuldiging van die vlag is er in het harmonie-archief een verslag te vinden, alweer van meester Louis Corne waaruit we een paar teksten plukken.

Een ‘oude dame’ Voor het ontstaan van de allereerste vlag moeten we een beroep doen op een foto want geschreven teksten zijn tot nu toe niet teruggevonden. Een paar jaar na de stichting van de harmonie ‘In Deugd en Vreugd’ in 1885 moeten de bestuursleden besloten hebben om een vaandel voor hun vereniging te laten maken. Een vaandel werd gemaakt uit zwaar fluwelen stof, met kunstig en vaak rijkelijk borduurwerk. Op de groepsfoto waarvan u een fragment te zien krijgt, staat het jaar 1890 vermeld, allicht het jaartal van de inhuldiging van het pronkstuk. Later ontstond vanuit kringen rond de pannenfabriek een concurrerende fanfare ‘St-Cécile’. Ook hier wilde men over een vaandel beschikken. Er zijn over die fanfare jammer genoeg zo goed als geen verdere gegevens bekend.

Op het vaandel van de ‘muziekminnende maatschappij In Deugd en Vreugd’ staat de datum 1890 vermeld. 4

‘t Aaltje

maart—april 2014

Wat opvalt is dat op het vaandel van Deugd en Vreugd, naast het sierlijke bloemenmotief met twee afhangende kwasten, er een medaillon te zien is waarin de beeltenis prijkt van SintCecilia, de patrones van de muzikanten. Niet zo uitzonderlijk voor een vereniging die gesteund werd vanuit katholieke hoek. Onderaan ziet u het Belgische wapenschild ‘van sabel (zwart) met de klimmende leeuw in goud, getongd en geklauwd in keel (rood)’, zoals dat in de wapenkunde wordt omschreven. Bovenaan staat nog een ster met stralenkrans, De liberaal getinte fanfare koos, eigenaardig genoeg, voor de naam St.-Cécile, maar zette de heilige niet op haar vaandel. Ook hier zien we de Belgische leeuw opduiken. En, voor de kenners van heraldische wapens, kunnen we nog wijzen op een opmerkelijk detail. De kronen die boven het wapen zijn

aangebracht verschillen. Op het vaandel van Deugd en Vreugd staat (verkeerdelijk) een kroon die verwijst naar een markgraaf. Op het vaandel van St-Cécile staat de correcte koningskroon.

Deugd en Vreugd moderniseert Toeval of niet, maar er zijn geen aanwijzingen (ook weer tot nu toe) dat beide vaandels na de Eerste Wereldoorlog nog werden gebruikt. Zijn ze misschien tijdens de oorlog verdwenen? Feit is dat Deugd en Vreugd in 1925 met een vlag op de proppen komt. Zware vaandels hebben immers enkele nadelen. Ze zijn duur én delicaat. Bovendien niet zo geschikt om er mee buiten ten komen. Wat toch een van dé belangrijkste opdrachten is van muziekverenigingen in die tijd.

De ‘Fanfare St-Cecile Aelbeke’ kreeg een vaandel in 1892.

31ste jaargang nr. 179


Daarvoor is een vlag in dundoek toch iets praktischer… De vlag uit 1925, die wél nog bewaard is, is een zogenaamde ‘double face’. Dat wil zeggen dat voor– en achterkant een verschillend beeld tonen. De vlag in het formaat van een ruit is duidelijk gemaakt om geneigd te worden gedragen: de vlagdrager houdt daarbij de stok schuin naar voren of over de schouder, zodat de toeschouwers het beeld duidelijk kunnen zien. De vlag is gemaakt uit zijde (die hier en daar aan restauratie toe is) in rode en groene kleur en is afgezoomd met de Belgische driekleur en gouden franjes. Aan de ene kant zien we bovenaan opnieuw de Belgische leeuw, met in het midden borduurwerk in goud dat in een lauwerkrans een trofee van muziekinstrumenten toont, met daarbovenop een partituur. Daarrond staat ‘Harmonie’ en ‘Aelbeke’ en de data 1885 en 1925. Onderaan duikt de Vlaamse leeuw op. Midden links staat een Ierse harp afgebeeld, midden rechts een lier. Op de andere zijde van de vlag wordt centraal opnieuw Sint-Cecilia afgebeeld in een medaillon, samen met de naam van de vereniging. De hoeken zijn versierd met een bloemenmotief.

Op naar een nieuwe vlag In 1960 beslist het bestuur van de Eendracht om dan toch een nieuwe vlag te laten maken. Tekenaar en dorpsgenoot Robert Hinderyckx maakt er het ontwerp van. De vlag oogt heel wat moderner, zowel van ontwerp in de stijl van die jaren als door het gebruik van kunststof. De vormgeving is duidelijk op herkenbaarheid gericht: ‘Harmonie Eendracht’ bovenaan en ‘Aalbeke’ onderaan laten het publiek meteen zien met welke vereniging ze doen hebben. Centrale blikvanger is een artistieke combinatie van een solsleutel en een symbolisch wapenschild. Op de rechterhelft ervan staan drie verbonden ringen die doen denken aan de Olympische ringen. Was het de bedoeling van de ontwerper om hiermee te verwijzen naar de twee vooroorlogse muziekverenigingen, waarvan de traditie door de Eendracht werd verdergezet? Op de linkerhelft staat een gestileerde jachthoorn. Beide elementen worden met elkaar verbonden door een notenbalk met

In november 1960 overhandigde burgemeester René Vanhoenackere, als peter, de vlag aan Michel Santy. Uiterst links: meter Noëlla Lemey. de eerste maten van het lied ‘Viva Sancta Cecilia’, gecomponeerd door de toenmalige dirigent Achiel Decock. De tijdsgeest was ook veranderd: de ontwerper liet niet na zijn handtekening op de vlag achter

De twee worden één: Eendracht Wanneer na de oorlog het gewone leven weer zijn gang gaat, komen ook de twee muziekverenigingen in actie. Het vlot blijkbaar niet zo best om in het kleine Aalbeke twee verenigingen in stand te houden. Na moeilijk overleg ontstaat tenslotte toch een nieuwe muziekvereniging onder de naam ‘Eendracht’. Daar hoort uiteraard een nieuwe vlag bij. In 1948 is voor het eerst sprake van het aanschaffen van een vlag. Alleen had men er toen nog niet het nodige geld voor... Gelukkig beschikt de harmonie nog over de oude vlag van Deugd en Vreugd. Die zal dienst doen tot in 1960.

5 ‘t Aaltje

maart—april 2014

De vlag van Deugd en Vreugd uit 1925 31ste jaargang nr. 179


te laten, met als datum 27 november 1960.

De traditionele vlaggenwijding In die tijd was het gebruikelijk om een nieuwe vlag te laten wijden. Dank zij meester Louis Corne, toen secretaris van de vereniging, beschikken we ook ditmaal over een verslag van de bestuursvergadering voorafgaand aan de vlaggenwijding. Te 9.30 h overhandiging van het vaandel door de heer burgemeester in het gemeentehuis. Te 9.50 h wijding van de vlag. Te 10 h hoogmis, gevolgd door de uitvoering van de Pavane. {Muziekstuk van Gabriël Fauré} Te 11h optocht met de muziekmaatschappij op kop, gevolgd door de afgevaardigden van de verscheidene verenigingen met vlag. Een reeks verenigingen werden hierbij uitgenodigd: de Brandweer, de Oudstrijders, de Vliegende Pijl, het Davidsfonds, de BJB en de VBJB (nu KLJ), de Bond van Kroostrijke Gezinnen (nu de Gezinsbond), de Kroonwacht (nu Chiro), de KAJ, de KAV (nu FeMMa), het ACW en de KWB. Achteraan komt dan onze nieuwe vaan omringd door ons bestuur, supporters en supporteressen. Gedurende de optocht brengen we een bezoek aan het graf van onze dirigent Ach. Decock en leggen we eveneens een bloemtuil neer aan het dodenmonument. Daarna volgt de ontvangst door het gemeentebestuur en de maaltijd.

geen enkele herberg aandoen; maar we stellen aanstonds uw bierzucht gerust, daar u in de namiddag nog de gelegenheid zult hebben uw dorst te lessen opdat u de maandagmorgen met een bierhoofd naar uw werk zoudt mogen trekken.

Nog een luimige noot En in het verslag van de bestuursvergadering omtrent de toekomstige vlaggenwijding voegt meester Louis er op zijn manier nog een paar bedenkingen bij: Voor de wijding van de vlag zien we uit naar een peter en meter. E.H. Onderpastoor was uiterst verbaasd toen hij dit vernam; maar als er nu een pasgeboren schepsel gedoopt wordt, moet er toch een peter en meter aanwezig zijn, al was het maar om suikerbollekes uit te delen. Wie deze voorname ambten zal bekleden weten we nog niet en hoeft u zich alleen maar stil en waardig te gedragen en van elke commentaar onthouden. En voor het middagmaal weet hij in zijn eigen stijl dit nog aan te merken: Voor het middagmaal nemen we dezelfde menu: boullie en karoten worden tot uw spijt of tot uw vreugd wederom vervangen door ruelle en boontjes. Tafelredes worden uitgesproken, muziek zal ten gehore gebracht worden. Misschien komt er

aan tafel nog een extraatje bij doch daarover reppen we geen woord en wordt het voor u een blijde verrassing. Aan tafel wordt uw verloofde of desgevallend uw vrouw geduld, maar schoonmoeders worden absoluut geweerd. We wensen u nu reeds ‘smakelijk eten’ en moest u na het diner nog niet voldaan zijn, u kunt zich nog een zakske frites aanschaffen bij de associé van Frans Cornelus… Dit laatste zal wel een ‘inside’ voor de tijdsgenoten zijn geweest!

Nog altijd in dienst De vlag uit 1960 is nog in perfecte staat en wordt meer dan vijftig jaar na haar wijding nog altijd in ere gehouden. Op de meeste concerten staat ze op het podium. De harmonie komt op vandaag minder op straat dan vroeger. Wanneer dat het geval is, is de vlag er ook bij. Ook bij een begrafenis van een (bestuurs)lid van de harmonie staat de vlag, met de zwarte rouwband, vooraan in de kerk. Vaandrig (of vlagdrager) van dienst op nu is Marcel Benoit. Hij trad daarmee in de voetsporen van zijn naoorlogse voorgangers Michel Santy en Lucien Lybeer.

De verdere viering ‘s Namiddags bezoeken de trotse muzikanten een reeks herbergen: In de Harmonie, In de Beenhouwerij, In de Smisse en café Taxi. ‘s Avonds volgt een gezellig samenzijn met muziek en dans bij ondervoorzitter Aimé Bekaert (Au Batteur). En de secretaris vervolledigt het verslag met een meer persoonlijke noot: Misschien laat u dadelijk opmerken dat we ’s voormiddags 6

‘t Aaltje

maart—april 2014

In 1976 kreeg de Eendracht een eervolle uitnodiging om een galaconcert te verzorgen in Le Havre. Er werd toen op de speelplaats van de jongensschool een fotosessie georganiseerd, mét vlag uiteraard! 31ste jaargang nr. 179


KWARTEEUW Een kwarteeuw geleden stelde Aalbeke zich heel wat vragen over de toekomst van het ‘kasteel’ en ‘den bos’ van Allart. De eigenaar-bewoner Georges Allart was in 1962 overleden. Het inwonend huispersoneel moest enkele jaren later verhuizen toen de eigendom geamputeerd werd voor de verbreding van de rijksweg. De erfregeling bleef aanslepen met verwaarlozing en aftakeling tot gevolg. De dorpskrant wilde zijn lezers iets meer vertellen over de waarde van het park. In ’t Aaltje nr. 29 van maart-april 1989 verscheen een hoofdartikel onder de titel ‘Allartbos: park of natuurreservaat?’. De inleiding was duidelijk: ‘De Aalbekenaren willen het park graag opengesteld zien. Dit bleek duidelijk uit een enquête en is ook de wens van de Aalbeekse verkozenen in de gemeenteraad. Is dit wel zo zinvol? Is het niet nadelig voor dit stukje natuur. Daarenboven zijn park en kasteel privéeigendom…’ Het artikel verduidelijkte de hamvraag: moest het gebied een natuurgebied zijn, met beperkte begeleide toegankelijkheid, of moest het een ‘gemeentepark’ worden, altijd open om er te wandelen, te spelen, feesten en concerten in te richten? Het is noch bos, noch natuurreservaat, zo werd gesteld, maar een door mensenhanden

aangelegd Engels park, met veel nietinheemse bomen en struiken. Uniek is zijn ligging op een helling en de daaraan gekoppelde waterhuishouding. Allart had iets met water en pompen (hij richtte nota bene een vrijwillig brandweerkorps op en investeerde in een mobiele motorpomp). Bij de aanleg van het park werkte hij een systeem uit waarbij het water uit een vijver beneden werd opgepompt en trapsgewijs via reservoirs, beekjes en watervalletjes, naar beneden stroomde. Het artikel vermeldde voorts het bestaan van een orchideeënserre en vestigde de aandacht op de omgeving: een oplopend onverhard wegje tussen meidoornhagen, hooiweide en boomgaard. Een inventaris van de aangetroffen soorten vogels, bomen, struiken,

bloemen en planten vervolledigde de beschrijving. Wat de bestemming van het kasteeltje moest worden liet het artikel wijselijk in het midden. Een aantal jaren later werd dit duidelijk. In 2000 werd het juridisch steekspel tussen de erfgenamen beëindigd. Kasteel en park werden toebedeeld aan de familie van kleinzoon Guillemyn. Het park kreeg een grondige onderhoudsbeurt. Het kasteel werd opgeknapt, deels opnieuw bewoonbaar gemaakt en betrokken door een achterkleinzoon van de legendarische ‘meneer Allart’. In 2004 werd het geheel als monument en dorpszicht beschermd. De mythes en mysteries die decennia lang de Aalbekenaren intrigeerden vervagen stilaan in ons collectief dorpsgeheugen.

Uniek is zijn ligging op een helling en de daaraan gekoppelde waterhuishouding. 7 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


DE MONNIK (2) Pastoor Havermans is met ernstige hartproblemen opgenomen in het ziekenhuis. Daardoor heeft Aalbeke tijdelijk geen priester meer om de kerkelijke diensten te verzorgen. Parochieassistente Mauricette Verminderen heeft echter vernomen dat de bisschop van Brugge een oplossing heeft gevonden. De laatste zaterdag van januari zou hij persoonlijk naar Aalbeke komen om in de Sint-Corneliuskerk de gelovigen te informeren. Voor de oriëntatie van de trouwe lezers van onze dorpskrant zijn ook in dit achtste Aalbeekse misdaadverhaal de bestaande straatnamen en namen van gebouwen behouden. De gebeurtenissen en de personages daarentegen zijn totaal verzonnen. Echt bestaande personages zijn door de verteller fictief gebruikt.

5. Zaterdagavond Parochieassistente Mauricette Verminderen was blij dat Ganaëlle die avond naar de bisschop zou komen luisteren. Het zou voor de jonge vrouw zonder twijfel een bijzondere gebeurtenis zijn en het kon haar integratie in de Aalbeekse dorpsgemeenschap alleen maar bevorderen. Ook al verstond ze nog niet alles, haar kennis van het Nederlands was toch al voldoende groot om straks de woorden van de bisschop te begrijpen. En misschien zou ze zin krijgen om later mee te zingen in het kerkkoor. Haar man Ludovic wilde niet meegaan. Ze had nochtans een beetje aangedrongen, maar hij had koppig geweigerd. “Je weet, Ganaëlle, dat ik niets moet hebben van priesters of paters. Ik ga vanmiddag vissen en ik maak vanavond, terwijl jij in dat kerkje naar die bisschop luistert, een lekkere spaghetti voor ons tweeën klaar. Verontschuldig mij bij die nieuwe vriendin van jou, maar mij zie je niet in de kerk.”

notabelen van de stad. Op de tweede rij zat heemkundige Marcellus Slots naast Azère Sandra. De jonge vrouw uit de Luingnestraat, Ganaëlle, zat heel bescheiden opzij naast de achterste pilaar. Haar ogen blonken. Het altaar was mooi versierd met wintergroen en enkele vuurrode amarillissen. Mauricette Verminderen had uit de sacristie een zware gebeeldhouwde stoel gehaald voor de bisschop en over de hoge rugleuning een damasten kleedje gehangen. De koster speelde, tot grote vreugde van enkele kenners van orgelmuziek, een koraalvariatie van de beroemde zestiende-eeuwse componist Jan Pieterszoon Sweelinck. In de kerk was een licht geroezemoes hoorbaar. De aanwezigen keken belangstellend naar het koorgedeelte van de kerk, wachtend op de intrede van de bisschop. Er heerste een zekere spanning want in het dorp hadden de gekste geruchten de ronde gedaan

over wat de bisschop van Brugge in het kleine Aalbeke zou komen zeggen. Zou de diaken alleen verantwoordelijk worden voor de zielzorg? Zouden de missen in het klooster of in het ouderenzorgcentrum De Weister plaats moeten vinden? Zou de kerk misschien gesloten worden? Een grapjas, die duidelijk niet thuis was in kerkelijke kringen, opperde zelfs dat de bisschop in Aalbeke de eerste vrouwelijke priester zou aankondigen…

6. De bisschop spreekt De heldere klank van het intredeklokje galmde door de kerk. Spontaan gingen alle aanwezigen rechtop staan en het werd muisstil. Parochieassistente Mauricette Verminderen ging plechtig voorop en hield halt opzij van het altaar, vlakbij de microfoon. Achter haar schreden de bisschop, met staf en mijter, en de diaken naar hun

Er was opvallend veel meer volk dan gewoonlijk in de Sint-Corneliuskerk aanwezig toen de kerkklok halfzeven sloeg. Alleen helemaal links waren nog een drietal stoelen vrij waar blijkbaar niemand op durfde te gaan zitten. Achteraan stonden zelfs enkele mensen tevergeefs uit te kijken naar nog een vrije zitplaats ergens in de rijen. Het Aalbeeks Gemengd Koor stond met een maximale bezetting klaar in de diepte achter het altaar. Op de eerste rij van de middenbeuk zaten de kloosterzusters en enkele 8

‘t Aaltje

maart—april 2014

Parochieassistente Mauricette Verminderen ging plechtig voorop en hield halt opzij van het altaar, vlakbij de microfoon. 31ste jaargang nr. 179


zitplaatsen. Op grote afstand volgde, schijnbaar een beetje aarzelend, een wat kleinere man met een asgrauwe pij. Hij droeg een grijze ringbaard en een donkere hoornen bril. Van op afstand leek hij kalend maar de parochieassistente had in de sacristie al gezien dat het een recent aangebrachte tonsuur of kruinschering was. In de kerk keken de mensen snel naar elkaar. “Een monnik,” fluisterde Marcellus Slots, en Azère Sandra knikte hevig. “Goede avond allemaal,” zei de parochieassistente, en ze kuchte zenuwachtig. “Het is een hele eer voor ons dat bisschop Jozef naar de Sint-Corneliuskerk van Aalbeke is willen komen om ons te spreken over een oplossing voor het probleem van de verhinderde pastoor.” Ze keek even sluiks op het kleine papiertje dat ze in de hand had. “Het is dan ook met grote vreugde dat ik u allen onze bisschop van Brugge mag aankondigen en hem het woord verlenen.” Blij dat ze die slotzin er zonder haperen uit gekregen had, trad Mauricette Verminderen opzij en wenkte met een voorzichtig gebaar de bisschop. De bisschop zette zijn mijter af waardoor een klein paars mutsje op zijn hoofd zichtbaar werd, gaf zijn staf aan de diaken en ging achter het altaar staan. Alle ogen in de kerk waren vol spanning op hem gericht. “Beminde broeders en zusters in Christus. U weet dat het aantal priesters in ons bisdom de jongste jaren sterk verminderd is. Van de overblijvenden zijn velen te oud geworden om nog een parochie te leiden. Gelukkig beschikken we nog over enkele flinke diakens, maar zij kunnen helaas niet alle vereiste bedieningen verrichten. De noodsituatie in Aalbeke heeft mij ertoe gebracht op zoek te gaan naar nieuwe oplossingen. Ik heb dan ook de abt van de abdij Notre Dame du Bec in Normandië aangeschreven met de vraag of hij geen monnik ter beschikking kon stellen om gedurende enkele maanden de 9 ‘t Aaltje

maart—april 2014

misvieringen in de parochie van Aalbeke te leiden. Tot mijn grote vreugde heeft de abt daar positief op geantwoord. Hij heeft mij voorgesteld frater Penitentius te sturen, een van zijn bekwame en godvrezende monniken. U ziet frater Penitentius daar zitten, naast de diaken.” De bisschop boog zich zijwaarts en gaf teken dat de monnik even rechtop moest gaan staan. Frater Penitentius boog voorzichtig en ernstig naar de gelovigen in de kerk. “Misschien, beminde broeders en zusters, stelt u zich de vraag of frater Penitentius, een monnik uit een Frans klooster, uw taal zal spreken. Ik kan u daarin gerust stellen. Frater Penitentius is van Vlaamse afkomst. Hij heeft mij verzekerd dat hij met liefde en toewijding voor de Aalbeekse kerkgemeenschap zal zorgen. Hij zal verblijven in het huis van de vroegere geestelijke directeur van de zustergemeenschap, het huis in de Moeskroensesteenweg dat recent is vrijgekomen door de opname van de directeur in een woon - en zorgcentrum. Ik hoop van harte dat u hem in uw midden met blijdschap en genegenheid zult ontvangen. Ik zal nu voorgaan in de eucharistieviering. Na de viering kunt u dan kennis maken met uw nieuwe pastoor, frater Penitentius.” De bisschop knikte naar de diaken die onmiddellijk het grote met zilver beslagen misboek bracht en het open legde op het altaar. Het koor zette met overtuiging het Kyrie in van de Missa Papae Marcelli van de Italiaanse grootmeester Palestrina. Het beloofde een lange mis te worden…

7. Een zwerver Op de Papeyeweg stapte in het duister een man. Zijn zware bergschoenen waren helemaal beslijkt. Hij droeg een vaalbruine winterjas van dierenhuiden gemaakt. Op zijn hoofd stond een vormeloos vilten hoedje met een rafelig lint rondom. Met zijn rechterhand tikte hij met de regelmaat van een klok de 31ste jaargang nr. 179

Het silhouet van De Sjouwer tekende zich haarscherp af tegen de avondlijke hemel stevige wandelstok op het brokkelige asfalt. Hij stapte niet erg snel maar in een gelijkmatig tempo alsof hij al van erg ver kwam. In de duisternis waren zijn ogen niet te zien. Was het een schaduw over zijn gezicht of droeg hij een baard? Hij gromde en bleef even stilstaan. Uit zijn jas haalde hij een zakhorloge en hield die schuin naar het licht van de maan. Hij was te laat. De kerk was vlakbij, maar hij was te laat. Hij draaide zich om en keerde op zijn stappen terug. Het silhouet van De Sjouwer tekende zich haarscherp af tegen de avondlijke hemel. Daar kon hij slapen.

8. In De Smisse De plechtige misviering had inderdaad lang geduurd. Azère Sandra had tijdens de kerkdienst gehoopt dat hij in De Smisse nog een partijtje zou kunnen kaarten en hij was dan ook blij verrast dat de vrienden op hem hadden gewacht. “En,” vroeg Victor Sansen “heeft de bisschop een nieuwe pastoor uit zijn hoed, of beter uit zijn mijter, getoverd?” “’t Is een Franse monnik van Vlaamse afkomst, een tamelijk klein ventje met een ringbaard,” antwoordde Azère Sandra. “Hij heeft nog geen woord gezegd. ’t Ziet er ne serieuzen uit. Hij gaat in de Moeskroensesteenweg wonen in het huis van de geestelijke directeur van de zusters.” “’t Zijn harten troef,” riep Felix Akers en hij wenkte Prunella voor het eerste rondje. (wordt vervolgd)


80 BEDDEN TUSSEN AALBEKE EN COMPOSTELA (2) In vorig nummer kon je lezen hoe Pieter Hanssens en Mieke Nottebaere gedurende een kleine vier weken wandelden tot in Vézelay in Bourgondië. Het was een eerste belangrijk doel op de weg naar Compostela. Tot daar waren er nagenoeg geen problemen die te maken hebben met de tumor die zich op de pancreas van Pieter genesteld heeft en ze hadden dan ook goede hoop dat ze het doel in het noordwesten van Spanje konden halen. Toch waren er nog een dikke vijftienhonderd kilometer te gaan. Letterlijk!

Op kruissnelheid Vanuit Vézelay gaat het dan verder in west-zuid-westelijke richting. Het heuvelachtige Bourgondië gaat over in het vlakkere gebied van het Centre. We hebben nog een laatste ontmoeting met een ‘bekende’: onze zwangere dochter Saskia. Vanaf Tannay zijn we op onszelf aangewezen tot … ja hopelijk tot in Compostela zeker. De warme dagen zijn terug en aangezien we nu meestal slapen in gemeentelijke ‘refuges’, dit zijn (delen van) gebouwen die speciaal ten behoeve van de pelgrims zijn ingericht, kunnen we telkens vroeg opstaan en profiteren van de koele ochtenduren om kilometers te maken. Zo tellen de laatste drie etappes vóór Bourges samen 95 kilometer. Een mens zou al beginnen zweten bij het gedacht alleen! En dat doen we, want het

Drinken is de boodschap, gelukkig zijn er in elk dorp tappunten met drinkbaar water. 10 ‘t Aaltje

maart—april 2014

Bij Tannay ontmoeten we een groepje scouts, die het Ultreïa-lied zingen. kwik gaat in de namiddag steevast richting 35 graden. Drinken is de boodschap, gelukkig zijn er in elk dorp tappunten met drinkbaar water. We passeren ook veel ‘lavatoires’, dat zijn centrale waterbassins in de dorpen waar mensen vroeger hun was kwamen doen. Nu worden die voor dat doel niet meer gebruikt, maar voor ons zijn het heel welkome plaatsen om even halt te houden en de voetjes te verfrissen. Al stappend proberen we elke dag een overzicht van onze tocht te reconstrueren, opgehangen aan de namen van de slaapplaatsen. We onderhouden elkaar over de avonturen die we hebben beleefd tot dan toe en houden die aldus levendig om ze later nog te kunnen vertellen aan al wie er oor voor heeft. Het gaat over de goede, de domme en de leuke burgemeester, over de lekke band in Buironfosse, over de gastvrouw die ons geen drankje kon geven in Locquignol en de vriendelijke kano-uitbater in Autreppes. Bij Tannay beginnen we luidkeels het Ultreïa-lied te zingen, 31ste jaargang nr. 179

want daar hebben we enkele kilometers in het spoor van een groepje scouts gestapt, die ons dit op een schitterende manier voorzongen.

Tussenstop in de Kennedylaan Ondanks het vele drinken merk ik dat mijn plas steeds donkerder wordt. De dokter had vooraf gewaarschuwd dat mijn galkanaal wat dichtgedrukt werd door de tumor en dat het mogelijk was dat ik geelzucht zou ontwikkelen. We zijn extra attent en op onze rustdag in Bourges op zaterdag 3 augustus, wanneer ik mij naast Mieke sta te wassen, valt het haar op dat de bovenkant van mijn benen, waar de korte broekspijpen het bruinen beletten, veel geler is dan haar bovenbeen. Het kleurverschil is onmiskenbaar en we besluiten terug te keren naar België. Met je gezondheid moet je tenslotte niet spelen… Onze droom lijkt in het water te vallen, maar we zijn er zeker van dat dit de enige goeie beslissing is. De zusters Annonciaden, bij wie we die dagen logeren, tonen zich van hun allerbeste kant en steunen ons


met raad en daad en veel gebed in dit moeilijke moment. Zondag 4 augustus stappen we om kwart over acht op de trein in het station van Bourges en om kwart over drie in de namiddag uit de Rijselse metro aan de Franse grens bij Risquons-Tout. We zijn dit als een intermezzo op onze queeste gaan beschouwen, een soort pitstop om even bij te tanken en de nodige herstellingen uit te voeren. De maandag al heb ik een afspraak met de dokter in de Kennedylaan en de dag erna plaatst hij een stent in mijn galkanaaltje. Maar o wee, dat doet pijn! Ik probeer die te verdragen, maar als ik na een drietal dagen toch even de dokter contacteer, stelt hij meteen voor om het stent-buisje te vervangen door een korter model, dat iets minder zal uitsteken en dus ook minder irritatie zal geven. Al bij al duurt het oponthoud een goeie tien dagen. Op donderdag 15 augustus vertrekken we in alle vroegte met een oom van Mieke richting Bourges. Hij neemt nog een paar weken vakantie en is bereid om ons bij Bourges met pak en zak af te zetten. Niet zonder eerst nog even de Zusters Annonciaden te gaan bedanken voor hun zeer gewaardeerde bijstand!

de kerk, waar ze als vrijwilliger mee helpt in het onderhoud en de restauratie.

Een steentje voor de zonden Op maandag 19 augustus verandert het landschap van de ene kilometer op de andere. Kort nadat we Vézelay verlaten hadden, trokken we veelal door open landschappen met graanvelden, akkers met koolzaad en zonnebloemen. In het dorpje Badecon-le-Pin schuiven we voor de middag aan in een piepklein restaurantje dat door Belgen gerund wordt en daarna duiken we in de vallei van de Creuse en wordt het landschap ruiger en heuvelachtiger. De lichtbruine kleur van de runderen wijst erop dat we in de Limousin gekomen zijn. Dit is het dunst bevolkte département van Frankrijk, maar de mensen leven er in hechte dorpsgemeenschappen en zijn uitermate gastvrij. Ze hebben duidelijk een hart voor pelgrims. We ontmoeten in het middeleeuwse dorp Crozant een dametje van wel negentig jaar, dat een winkeltje runt en naar eigen zeggen de enige echte pelgrimstempel van het dorp in bezit heeft. We laten er ook een steentje

achter ter nagedachtenis van een jonge man uit Rollegem die in een moto-ongeval uit het leven gerukt werd en de dag erna begraven zou worden. Dat achterlaten van een steentje op een symbolische plaats is een eeuwenoud gebruik van pelgrims op weg naar Compostela. Men nam een steentje mee van thuis dat de eigen zonden symboliseerde en liet dat achter bij het Cruz de Ferro, zo’n 150 kilometer vóór Compostela op het hoogste punt van de pelgrimsroute. Het idee was om op die manier met een gezuiverde ziel de heilige stad te betreden. In de loop der tijd breidde het gebruik uit en nu zie je overal langs de weg bij kruisen, kerken, standbeelden of gewoon in de vrije natuur hoopjes met achtergelaten steentjes.

Limousin en Périgord

Enkel oplossingen

Enkele dagen later bereiken we Limoges, waar we onze volgende rustdag gepland hebben. De zusters Franciscanessen hebben een pelgrimsrefuge, maar je mag er maar één nachtje blijven en dus verkassen we tijdens onze rustdag naar een hotel elders in deze mooie stad. We moeten opnieuw een aanvaardbaar evenwicht zoeken tussen nodige rust en het verkennen van het boeiende weefsel van deze aartsbisschoppelijke stad.

We zitten meteen weer in het ritme en overnachten op de tweede dag na de onderbreking bij Monique, een ‘garde champêtre’ die haar huis in Neuville-Pailloux ter beschikking stelt van pelgrims onderweg. Haar motto is ‘Ici, il n’y a pas de problèmes, il n’y a que des solutions’ (hier zijn er geen problemen, enkel oplossingen). En effectief, als ik op een bepaald moment tot de vaststelling kom dat ik mijn tasje met fototoestel, gps en voorraadje cash geld in de dorpskerk heb laten liggen en dat die kerk intussen op slot is, schiet ze in een lach en haalt doodleuk de sleutel van de kerk uit haar handtas! Ze trakteert ons zelfs op en privérondleiding in

De warme dagen zijn terug en we naderen lager gelegen gebieden. We zullen de Pyreneeën immers oversteken op minder dan 50 km van de Atlantische kust. We trekken door kleinere stadjes die in de loop van de geschiedenis elk wel hun moment de gloire gehad hebben. Zo is er La Coquille, die zijn naam ontleent aan de Coquille-Saint-Jacques, het symbool van de Compostelapelgrim. Daar ontmoeten we MarieBéatrice en Huguette voor het eerst. Twee kranige jong-gepensioneerde dames, die in een drietal weken vanuit La Coquille de pelgrimsroute tot aan de Alpen willen volgen. We weten dan nog niet dat we bijna dagelijks elkaars pad zullen kruisen

11 ‘t Aaltje

maart—april 2014

Even een steentje achterlaten bij een kruis langs de weg geeft het gevoel dat je iets ‘terug’ kan doen in ruil voor al het mooie… 31ste jaargang nr. 179


en er uiteindelijk een goeie vriendschapsband aan zullen overhouden. Périgueux is een middelgrote stad met een romaanse kathedraal waarvan men beweert dat ze model gestaan heeft voor de bekende basiliek Sacré-Coeur in Montmartre, Parijs. Sainte-Foy-la-Grande is een oude garnizoenstad, wat heel duidelijk te merken is aan het dambordpatroon van de straten. We logeren er in het tehuis voor daklozen. Want dat zijn we natuurlijk ook een beetje, hoewel uit vrije wil natuurlijk. We steken er de Dordogne over. Op maandag twee september stappen we de vallei van de Garonne binnen. Bazas heeft ook een kathedraal, maar daarmee is ook bijna alles over die stad gezegd. Wanneer we er in de avond nog een wandelingetje willen maken, is de stad leeg, we kunnen niet eens nog ergens een ijsje krijgen en op het terras voor de kathedraal zijn een drietal kinderen aan het voetballen. Het portaal dient als doel! Op maandag twee september komen we in het stadje La Réole aan de oevers van de Garonne. Mijn leraarsbloed kriebelt die dag, maar ik

word getrakteerd op een ontmoeting met mijn grote idool Don Bosco. Of hoe toeval soms te toevallig is om toeval nog toeval te zijn…

In de geest van de Camino Meer en meer lijkt de pelgrimsroute ingebakken in de omgeving en de cultuur. Mensen die we ontmoeten steken hun duim op, beginnen spontaan een gesprekje of wensen ons een ‘bon chemin’. We worden verwend door een vrouwtje dat ons, gekromd van ouderdom, met een pastic zakje eigen gekweekte mirabellen tegemoet komt. We worden getrakteerd op een privérondleiding in de gigantische abdijkerk van het kleine dorpje Saint-Ferme. Het dametje aan wie we een lift vragen na onze boodschappen twee kilometer buiten het stadje SaintSéver is zo fier dat we te voet uit België komen en haar vragen om ons terug naar de refuge te brengen, dat ze er prompt een haast professionele rondleiding door het middeleeuwse stadje aan boord van haar Citroën C3 (met airco) bij doet. We mogen aanschuiven voor een feestmaal ter ere van onszelf, bereid door Henri, deeltijds clown, deeltijds beroepspelgrim en deeltijds kok en

gastheer van de refuge in het pittoreske stadje Roquefort-deMarsan. ‘Des araignées de porc’ noemt hij het en we zijn er nog niet helemaal uit welk deel van het varken we precies gegeten hebben, maar het was heerlijk. We genieten van speciaal voor pelgrims ingerichte rustplaatsen langs het pad met telkens een soort gulden boek waarin je een boodschap kan achterlaten voor wie na je komt. Op die manier komen we te weten dat Henk, een kranige en vooral warme Nederlander die we een aantal keer ontmoetten tussen Troyes en Bourges ons steeds een tiental dagen voor blijft, precies de tijd die we besteedden aan het gele probleem.

Op naar de Pyreneeën Onze laatste rustdag op Franse bodem is voorzien in de stad Montde-Marsan. We hebben dan de uitgestrekte en zanderige Landes doorkruist. We hebben gezien hoe pruimen machinaal van de bomen geschud worden, hoe duizenden eenden in eendenfarms voor onze magret de canard of eendenborst zorgen, hoe gigantische sproeiinstallaties van honderden meter lang traag vooruitschuiven door maïsvelden, of hoe de hazelnootjes

Spelende kinderen in het portaal van de kathedraal van Bazas. 12 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


van de Nutella chocopasta gekweekt worden. Mont-de-Marsan voelt al wat Spaans aan met zijn stierenvechtersarena, drinkgelegenheden met Spaans klinkende namen als Don Quichote of Corrida en zijn met palmbomen aangelegde pleinen. We hebben er nood aan een extra rustdag, want Miekes voeten en mijn buik lijken wat uit evenwicht geraakt te zijn. Een volle maaltijd na de klok van vijf verhindert mijn nachtrust, maar soms hebben we geen andere keuze. De eerste van de twee rustdagen spenderen we dan ook bijna volledig in ons hotelkamertje. Zes dagen scheiden ons van de Pyreneeën, maar groot is onze

verwondering als we de volgende dag plots heel in de verte de bergketen al kunnen waarnemen, op zo’n tachtig kilometer afstand! We komen in Frans Baskenland, iets waar de plaatselijke bevolking zo te zien graag mee uitpakt. De straatnaamborden zijn tweetalig en in het plaatsje Ostabat leren we zowaar een lied in het Baskisch. Muziekleraar is plaatselijke boer en gastheer Beñat Eyharts – Bernard pour les Francophones. Ostabat is trouwens de plaats waar ook de Via Turonensis (weg over Tours) en de Via Podiensis (weg over Le Puy en Velay) aansluiten bij onze Via Lemovicensis. We slapen er ineens met zijn dertig. Beñat is intussen een begrip langs de Camino, je kan hem

aan het werk zien op Youtube als je er ‘Ultreïa’ intikt. Daar is hij trouwens heel erg fier op. De dag nadien bereiken we SaintJean-Pied-de-Port, legendarische startplaats van de Camino Frances, waar de meeste pelgrims de tocht aanvatten. Vanaf nu maken we deel uit van een achthonderd kilometer lange stoet met duizenden pelgrims en één doel… Op woensdag 9 april om 19.30 u. komen Mieke en Pieter vertellen over hun tocht in het OC van Aalbeke.

LIJST STEUNERS Dit is de eerste lijst van particulieren en verenigingen die ’t Aaltje financieel steunden. Robert Vanderghinste, Pierre Cosaert, Gilbert Dedecker, Remi Gistelinck, Stefaan Derde, Filip De Wispelaere, Giovanni Debard, Rosa Vanrijckeghem, Gaspard Vandekerkchove, Genoveva Vermeulen, Frank Heyse, Marie-Joseph Verbeke, Els Haegeman, Eric Vanoverschelde, Zusters Van Liefde, Dries Cottenier, José Coghe, Arsène Losfeld, Astrid Fioen, Roger Verhoyen, Daniël Cottenier, Leonel Hooghe, Jeanine Wastyn, Isidoor Depourcq, Maria Bruggeman, Gerard Declercq, Geert Delhaye, Marie-Louise Deré, Antoine Mortier, Gabriël Lavaert, Johnny Vandenbossche, Georgette Callens, Liliana Staelens, Roger Hanssens, Jacques Verdin, Etienne Putman, Jean-Marie Planckaert, Eddy Debrulle, Wim Debu, Patrick Decraene, Geert Foulon, Oswald Geeraert, Lucien Meulebrouck, Gesubsidieerde Vrije Basisschool, Willy Haegeman, Anne Ovaere, Clarisse-Maertens, Rogette Verhaeghe, Joseph Messiaen, Joseph Neirynck, Oswald Vanbiervliet, John Meulebrouck, Francis Vanrysselberghe, Eric Brunein, Bernise Bouckhout, Lieven Kerckhof, Dirk Ghequiere, Margriet Tijtgat, Stefaan Desramault, Arsène Leman, Hendrik Ryckoort, Louis 13 ‘t Aaltje

maart—april 2014

Corne, Pieter Hanssens, André Debels, Gervais Debrulle, Freddy Van Meenen, Arsène Santy, Norbert Wittouck, Ignace Bels, André Tomme, André Desmet, Lutgarde Yzerbyt, Jonny Beunens, Lieve Devolder, Edy Douchi, Anne-Marie Decruyenaere, Lievain Theys, Frans Destoop, Jean-Marie Stichelbout, Etienne Soens, Georgette Rigole, Noël Vincke, Josepha Vandenbogaerde, Frans Houtekier, André Vercleyen, Arsène Nottebaere.

Verenigingen Pastorale Werken, K.W.B., OKRA, Koninklijke Sportclub, Femma, Ziekenzorg CM.

Abonnementen Hubert Sergeant, Cyriel Dejaegere, Jan Soenen, Silvère Vermeulen, Marijke Vandorpe, Johnny Dhondt, Jan Peene, Patrick Vanooteghem, Robert Santy, Lucas Santy, Achille Vermeulen, Luc Deschamps, Michel Vandesompele, Georges Leman, Arsène Hanssens, Firmin Cornelus, Willy Parmentier, Paul De Wulf, Guy Defontaines, Luc Joye, Griet Van Nieuwenhove, Stefaan Cornelus, Peter Cosaert, Florent

31ste jaargang nr. 179

Adriaens, Wilfried Desramault, Koen Willems, Bernard Santens, Gilbert Soens, Charvet-Dejaegere, Norbert Vermeulen, Nottebaere-Santy, Hans Deprez, Etienne Casteele, Stichting De Bethune, Jean-Pierre Monserez, Dirk Deschamps, Raf Van Poucke, Wim Nottebaere, Lucien Maes, Etienne Vermeulen, Johan Maebe, Jaklien Suys, Pierre Monserez,

Hartelijke dank aan iedereen. Wie de lijst nog wil aanvullen kan nog steeds een bijdrage overschrijven op ons rekeningnummer BE 57 4616-5227-8135. Met dank bij voorbaat.


VEEL VOLK OP DE NIEUWJAARSRECEPTIE

14 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


GLAS IN LOODRAAM WORDT HERSTELD Begin januari 2014 werd in onze dorpskerk voor de derde keer het glas-in-loodraam dat de beeltenis draagt van de heilige Lodewijk ernstig beschadigd. Dit keer werd niet, zoals in 2011 en 2013, één ruitje van het brandraam verbrijzeld, maar moesten er twee gebrandschilderde ruitjes aan geloven. Dat wordt zonder twijfel een dure herstelling. ’t Aaltje ging daarover praten met de penningmeester van de kerkfabriek Pierre Cosaert. genoeg op dit ogenblik nog niet aan het werk gaan.

Jammerlijk vandalisme Een pijnlijke verrassing was het toen de vormelingen onder de leiding van de koster en de parochieassistente samen de mooie glas-in-loodramen gingen bewonderen. Twee grote gaten onderaan het raam van de heilige Lodewijk (Ludovicus) gaapten hen aan. Het kon niet anders of de politie moest hier bij gehaald worden. De penningmeester is er het hart van in. Zeker nu de expert van de verzekering hem hoofdschuddend heeft gezegd dat de Aalbeekse glasin-loodramen van een zeer hoge kwaliteit zijn zoals die zelden wordt gevonden ‘tot in Compiegne’. Gelukkig blijkt de verzekeringspolis de schade te dekken en is er een goedkeuring tot herstel, maar het zit de penningmeester hoog dat dit nu al voor de derde keer gebeurt. Over de precieze kostprijs bestaat er nog geen duidelijkheid, maar de kerkfabriek

Beschermingsnetten

Op de plaats van de vernielde glas-in-loodraampjes is tijdelijk klaar glas aangebracht. zou de herstelling graag toevertrouwen aan een glaskunstenaar uit de streek. De kunstenaar die de kerkfabriek op het oog heeft kan, wegens gezondheidsproblemen, ongelukkig

Om dergelijke schade in de toekomst te voorkomen denkt de kerkfabriek eraan om aan de buitenkant van de kerk beschermingsnetten aan te brengen. In het meerjarenplan 20142019, dat al voor de zomer van 2013 werd opgemaakt, was dit al voorzien. Helaas liet de stad toen weten dat er weinig geld ter beschikking was, maar de schepen van financiën vertelde de kerkfabriek nu ‘dat dit misschien toch voorrang had’. In een eerstvolgende vergadering zal vermoedelijk beslist worden een raming op te laten maken voor het aanbrengen van die bescherming. Als er dan op de stadsbegroting een budget vrijgemaakt wordt kan met de concrete uitvoering begonnen worden.

LEVEND GEHEUGEN: VIER WANDELINGEN Hebt u ze al gezien? De nieuwe zeshoekige bordjes die de voorbije weken in het straatbeeld van Aalbeke zijn verschenen? Zoals vroeger al in ’t Aaltje vermeld werd heeft het Woonzorgcentrum De Weister positief gereageerd op de oproep van de Koning Boudewijnstichting om van Aalbeke een dementievriendelijke gemeente te maken. Een van de initiatieven is het uitstippelen van vier wandelingen onder de naam Levend Geheugen.

voetganger geven aan in welke richting de wandelaar moet gaan. Op

Later moeten er nog borden met tekst en foto’s worden geplaatst. De wandelroutes krijgen elk een eigen naam en kleur en er komt ook een wandelbrochure. De inwandeling is gepland voor de maand mei. In een volgend Aaltje gaat de redactie daar dieper op in.

De voorbije weken zijn de eerste wegwijzertjes verschenen. Naast Levend Geheugen staat er ook Kjèr ne kjé were in de tit route op de bordjes. Een pijltje en een 15 ‘t Aaltje

maart—april 2014

vier van de zes randen van de wegwijzertjes staan de namen van de initiatiefnemers: Kortrijk, Aalbeekse Gemeenschap, Woonzorgcentrum De Weister en Koning Boudewijnstichting.

31ste jaargang nr. 179


LOUIS DE POORTERE ANDERMAAL FAILLIET Het nieuws haalde amper de media: tapijtbedrijf Louis De Poortere uit Moeskroen heeft het faillissement aangevraagd. De krant De Tijd schrijft over het failliet van ‘het sterfhuis’ en bedoelt daarmee dat het hier gaat over de schaarse overblijfselen van wat LDP ooit geweest is: een negentigtal tewerkgestelden in Moeskroen werkten nog voor de ooit wereldvermaarde merknaam. De moederholding Dry Tex One, geleid door Louis’ aangetrouwde kleinzoon Pascal Dryon, neemt de handelsactiviteit en de merknaam over en brengt een veertigtal werknemers onder bij Vernier, een ander bedrijf binnen zijn groep. Geen verwondering bij de ingewijden. Reeds sedert eind de jaren tachtig, is LDP een onverkwikkelijke en hopeloos ingewikkelde soap van ruzies en intriges binnen de eigenaarsfamilie, herstructureringen, faillissementen, overnames binnen dezelfde groep. Stof voor een roman of een TVserie.

Mooi geschiedenis Het was ooit anders. Louis De Poortere, industrieel met textielroots, startte in 1929 aan het stationnetje van Aalbeke, tegen de grens met Moeskroen een tapijtweverij met 24 kleine getouwen. De werknemers stapten

van de trein zo de werkplaatsen binnen. Het bedrijf groeide en bloeide. De uitbreiding van de gebouwen gebeurde noodgedwongen over de gemeentegrens. Louis De Poortere werd in de jaren zestig een communautaire twistappel. Maar dat belette geenszins het commercieel succes. In de jaren veertig veroverde LDP de Amerikaanse markt. LDP werd een der grootste tapijtweverijen van Europa, met in de hoogdagen een tewerkstelling van tegen de tweeduizend arbeiders en bedienden en een jaarproductie van veertig miljoen m² (of meer dan vijf maal de oppervlakte van heel Aalbeke). De hoge kwaliteit van de producten maakte LDP wereldberoemd. Tot in het UNO-gebouw in New York en het Vaticaan in Rome, lag luxetapijt van Louis De Poortere. In de jaren zeventig kwam koning Boudewijn naar Aalbeke op bedrijfsbezoek. Louis verdeelde zijn bedrijf gelijkmatig over zijn vier zonen: Jean, Carlo, Franck en Pierre. Franck

werd de operationele leider. Maar toen in de jaren tachtig de derde generatie aantrad begonnen de problemen: onenigheid binnen de familie, een onbesuisd overnamebeleid, een commerciële misinschatting van de opkomende goedkopere getufte tapijten. LDP gleed bergaf. In 2000 werd LDP failliet verklaard. Zevenhonderd banen verdwenen. Vele Aalbekenaren verloren hun job. De tuftafdeling werd overgenomen door Lano en verhuisde naar Harelbeke. De afdeling geweven tapijt werd door Pascal Dryon overgenomen en teruggeplooid in Moeskroen. Daar is nu dus ook een eind aan gekomen. Tenzij de naam over een paar jaar opnieuw ergens opduikt. Iemand zei: ”Louis De Poortere heeft meer levens dan een kat!”

De toegang tot het bedrijf in betere tijden, op grondgebied Aalbeke, net voor de spoorweg. 16 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


17 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


VERENIGINGSNIEUWS OKRA

regenboogstrepen! Of een kabouter die rondtolt op zijn eigen pinnenmuts! Of…

Wandelen Vrijdag 7 maart en 4 april, 14 u., OC. Wandeling van 7 à 8 km. Er is een tussenpauze voor een verfrissing. Niet-leden zijn niet verzekerd.

Voor 6-12-jarigen is er de

Petanque Vrijdag 14, 28 maart, 11, 25 april. Zoals u ziet is er nu 2x petanque per maand. Dit vindt plaats bij André Tomme, Bergstraat 136 om 14.30 u. Petanqueballen zijn ter plaatse te verkrijgen. Deelname € 2, sportleden zijn verzekerd.

Meifeest 12 mei 2014, 14 uur. Verder uitnodiging langs uw kernlid.

Voordracht samen met Ziekenzorg 13 maart, 14.30 u, OC. Het bestuur van Ziekenzorg en OKRA nodigen u uit op een zeer interessante voordracht. Thema: Vernieuwde spelregels voor een gezonde voeding. Voeding en welvaartziektes door diëtiste Mevrouw Anne Mie Dufromont. Duur van de voordracht 2 uur, deelname 1 euro, koffie inbegrepen.

OC Kinderatelier ‘Een wereld vol fantasie’ van 4 t.e.m. 12 jaar Dinsdag 4 t.e.m. donderdag 6 maart van 9 tot 12 uur. Elfjes en trollen, dat bestaat toch helemaal niet? Toch wel, als je er maar hard genoeg in gelooft. Want met fantasie kan je alles! In mijn hoofd zie ik een kasteel, met torens als suikerspinnen, en de prinses die er woont is zo stoer dat ze eigenhandig alle draken de les spelt… Met wat klei, verf of papier is het heus niet moeilijk om een tovenaar met flaporen te maken! Of een tijger met vleugels en 18 ‘t Aaltje

maart—april 2014

zich te vervelen. De hele dag is ze in de weer met papier, lapjes stof en met haar camera. Ze maakt decors, kostuums en poppen die de hoofdrol spelen in haar eigen filmpjes. Koma houdt van speurtochten en picknicken in de natuur en maakt graag vriendjes om mee te spelen. Maar geen avontuur zonder gevaar: spoken, een yeti, een geheimzinnige verdwijning,… Koma vindt voor alles een oplossing.

mogelijkheid om aansluitend in de namiddag een sportkamp omnisport te volgen. Inschrijven: sportplus 056 278 000: kinderatelier € 17,25 / dagkamp kinderatelier/sportkamp 9 u.-16 u. – 6 t.e.m. 12 jaar: € 37,50

Filmnamiddag ‘Stip en Vlek’ en ‘Komaneko’ Vrijdag 7 maart – 14-16 u. Toegang: € 4, drankje inbegrepen, leden Gezinsbond € 3 (op vertoon van lidkaart). Er is opvang voorzien vanaf 13.30 u. en tot 16.30 u. Vanaf 3 jaar, i.s.m. de Gezinsbond Kijk, daar heb je Stip & Vlek. Stipt is gestipt en Vlek is gevlekt. Precies zoals het hoort. Stilzitten kunnen ze niet. Ze buitelen van het ene avontuur in het andere. Ze houden van picknicken, de kamer behangen, stempels maken en piraat spelen. Bruisend van fantasie bezorgen ze het allerjongste publiek een echt filmfeest! In grootvaders charmante huisje op de top van de groene heuvel krijgt het katje Koma nooit de kans om

31ste jaargang nr. 179

Op de koffie met… Bang-Up! opera – Regards to Broadway Maandag 24 maart – 14.30 u. € 8 (koffie en taart inbegrepen) Dit internationale gezelschap, bestaande uit studenten van de Vlaamse Operastudio in Gent, verwent het publiek met hoogstaande opera of musical en dit vaak op plekken waar je dit allerminst zou verwachten. Met Regards To Broadway komen alle elementen voor een geslaagd avondje uit samen : muziek, dans, verleiding, passie, drama en romantiek, het zit er allemaal in. Bij aanvang concentreren de burlesk geklede zangeressen zich op hun rol als niet ongevaarlijke dames van lichte zeden. Gebaseerd op het werk van Bob Fosse en geïnspireerd op zijn broadway shows en films krijgen nummers uit de hitmusicals Cabaret, Chicago en Sweet Charity een sprankelende, humorvolle vertolking. Ook de songs van Stephen Sondheim lenen zich tot een revue-achtige


aanpak met als apotheose het zalige lied “Cell Block Tango” uit Chicago waarbij de dames lustig uitleggen hoe een man per ongeluk vermoord wordt door zijn liefhebbende eega. He definitely had it coming! Schitterend gebracht en met veel humor geïnterpreteerd. Je zou de moordenaressen onmiddellijk vrijpleiten! Ook romantische zielen kunnen hun hart ophalen bij nummers uit West Side Storu(Bernstein) en een selectie uit musicals van o.a. Gershwin. Vanzelfsprekend mogen Les Misérables en The Sound of Music en natuurlijk ook Andrew Lloyd Webber niet op het menu ontbreken. “Anything you can do” van Berlin is trouwens heel geestig uitgewerkt en voor het publiek is het alvast moeilijk kiezen wie van de zangeressen nu eigenlijk de beste is.

Familievoorstelling ‘Bus vol leugens’ Zaterdag 29 maart om 13.30 u. | 15 u. | 17.30 u. in een bus op Aalbekeplaats

uitkomen? In de Bus vol leugens is alles mogelijk.

Kinderatelier ‘Wij gaan kamperen!’ van 4 t.e.m. 12 jaar

Filmnamiddag ‘Pudding T’

Dinsdag 15 t.e.m. donderdag 17 april van 9 tot 12 uur.

Donderdag 10 april – 14-16 u. Toegang: € 4, drankje inbegrepen, leden Gezinsbond € 3 (op vertoon van lidkaart). Er is opvang voorzien vanaf 13.30 u. en tot 16.30 u. Vanaf 8 jaar, i.s.m. de Gezinsbond

“Heb je al je rugzak gemaakt?” “Ja mama!” “En kleren aan die vuil mogen zijn?” “Ja mama!” Goed, nog drie dikke zoenen en de kinderen zijn helemaal klaar om te gaan kamperen! Slapen we in een tent in het bos of bouwen we een gezellig huisje met stoelen en tafels? Slaapzak of zaklamp vergeten? Dat knutselen we toch gewoon zelf! In ons kamp is er plaats voor iedereen! (maar eerst het wachtwoord zeggen…) Voor 6-12-jarigen is er de mogelijkheid om aansluitend in de namiddag een sportkamp balsporten en omnisport te volgen. Inschrijven: sportplus 056 278 000: kinderatelier € 17,25 / dagkamp kinderatelier/sportkamp 9 u.-16 u. – 6 t.e.m. 12 jaar: € 37,50

‘Pudding Tarzan’, dat is de bijnaam die de tienjarige Ivan van zijn vader kreeg. Ivan is namelijk helemaal niet sterk en bovendien heeft hij ook nog eens zijn uiterlijk niet mee. Zijn haar ligt nooit goed, hij heeft een grote neus en dunne ‘spaghetti’-armen. Dat maakt hem het ideale doelwit voor pesterijen. Niet alleen thuis door zijn vader, maar ook op school. Ivan is doodongelukkig en doet er alles aan om sterker te worden, maar niets lijkt te werken. Tot er een heks in het dorpje komt wonen…

Tickets: € 6 – vanaf 4 jaar. De kinderen komen terecht in de zachte, warme en veilige buik van de walvis waar ze al dobberend het hoofdpersonage Mark ontmoeten. Mark is de bangste bangerik van de hele wereld. Hij is voor alles bang, maar vooral voor zwemmen. Met de hulp van het publiek en allerlei bizarre figuren maakt hij de sprong in het diepe. Zal zijn droom

Filmnamiddag ‘Kirikou en de mannen en de vrouwen’ Vrijdag 18 april – 14-16 u. Toegang: € 4, drankje inbegrepen, leden Gezinsbond € 3 (op vertoon van lidkaart). Er is opvang voorzien vanaf 13.30 u. en tot 16.30 u. Vanaf 5 jaar, i.s.m. de Gezinsbond

19 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179


Dinsdag 25 maart om 20 uur OC Aalbeke Filip Santy (historicus)

In en rond Aalbeke tijdens de Groote Oorlog (1914-1918)

Toegang leden: € 5, niet-leden:€7 Kirikou is er weer! Opnieuw is deze animatiefabel van Michel Ocelot opgebouwd uit een aantal korte, eenvoudige verhalen, verteld door de oude wijze man uit het dorp. Hij haalt herinneringen op aan de kindertijd van Kirikou, een tijd waarin hij meermaals in de bres sprong om het dorp te beschermen tegen het boze oog van Karaba, de heks. Hij vertelt hoe Kirikou een vrouw te hulp schoot van wie het dak volledig vernietigd werd door Karaba; of over hoe Kirikou de mopperende dorpsoudste terugvond die verdwaald was op de savanne.

20 ‘t Aaltje

maart—april 2014

De PlanKtrekkers

zo'n heilige was als ze, o zo graag, had willen geloven...

De B.O.M.

FeMma

Vrijdag 14, zaterdag 15, vrijdag 21 en zaterdag 22 maart om 20 u.; zondag 16 maart om 15 u.

Koken met kids

Een aartsconservatieve dochter en haar slappe echtgenoot, een zoon die wel pastoor is maar moeilijk van de fles kan blijven, en een andere dochter die het niet zo nauw neemt met de regels van het fatsoen, meer heb je als moeder niet nodig om vroegtijdig dement te worden. Of doet ze maar alsof? Tijdens de rouwplechtigheid voor haar overleden echtgenoot, doet ze behoorlijk raar, alhoewel haar heldere momenten de meest genante blijken te zijn. En wie is die onbekende, hoogzwangere vrouw die hete tranen plengt voor de dode, ouwe rakker? De schone schijnwereld van dochterlief wordt pijnlijk door elkaar geschokt, wanneer blijkt dat papa helemaal niet

31ste jaargang nr. 179

Maandag 3 maart, 13.30 u., OC. Een klein hapje, een lekker gerechtje, een heerlijk dessertje. Een speciale namiddag voor de kinderen samen met mama of oma achter het kookfornuis. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Crea salon Woensdag 5 maart en 2 april, 19.30 u. OC. Maandag 17 maart en 28 april, 13.30 u., OC.


Breien, haken, allerhande borduurtechnieken, verschillende hobby’s… Vanaf nu is het werken zonder begeleiding. Iedereen helpt de ander.

Info bij Valérie Vandenbussche 0473 36 27 95, 056 299 605, valerievandenbussche@telenet.be

Start to yoga

Crea : naaiproject voor starters

Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Dinsdag 18 maart, 29 april en woensdag 28 mei telkens om 19.30 u., OC.

Zwemmen

Nieuw bij Femma ! Naaien voor starters, maar ook voor diegenen waarvan het heel lang geleden is. Wegwijs maken met de naaimachine, proeflapje en een bistroschortje uittekenen en natuurlijk aaneenstikken. Voor de hele rappe is er mogelijkheid om nadien iets nieuws te starten. Later op het jaar wordt het naaiproject verder gezet.

Zowel jong als oud volgt yogalessen, als antistressmiddel, om zich te ontspannen, om soepel te blijven van lichaam en geest, maar vooral omdat yoga heel leuk is.Yoga brengt energie, rust, ontspanning en harmonie.

Donderdag 6 maart en 3 april om 19.45 u. aan het oud- gemeentehuis. Enkele lengtes zwemmen en genieten van een tof samenzijn onder vrouwen. Dat is de formule voor een leuke zwemavond. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Koken : zoete lekkernijen Dinsdag 11 maart, 19.30 u. OC. Cadeautjes uit de keuken. Een hele reeks aan zoete lekkernijen : klassiekers als bokkenpootjes, macarons, koekjes aangepast aan modernere smaken. Een lekkere avond zonder meer. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Donderdag 27 maart en 24 april, 19.30 u. aan het OC.

Info bij Heidi Lagae, 056 32 39 26, heidi.lagae@telenet.be

Ladies @ the movies Dinsdag 1 april, afspraak aan de voorkant van de kerk, 18.45 u. om te carpoolen. Een leuke avond die start met een glaasje, verschillende standjes van winkeliers, een film die nog niet uitgekomen is en als geschenk een goody bag. Reservatie enkele weken vooraf. Inschrijven noodzakelijk. Wees er snel bij en contacteer Bea Loncke 056 40 33 37, 0485 98 75 52 of bij Valérie Vandenbussche 0473 36 27 95, 056 299 605, valerievandenbussche@telenet.be

Crea met kids

Crea : vrije scrappy avond

Dinsdag 8 april,19.30 u. OC.

Donderdag 20 maart en woensdag 23 april, 19.30 u., OC.

Een mooi armbandje of een creatie met pixels. Een leuke avond voor kinderen samen met mama of oma. De kinderen krijgen de kans om iets tofs te creëren.

Een avond waar u verder kunt werken aan uw scrapcreaties. U wilt iets nieuws starten ? Hier heeft u de mogelijkheid. Enkele lesgevers staan klaar om te helpen. Info bij Bea Loncke 056 40 33 37, 0485 98 75 52

Info bij Nancy Debouvries, 0496 66 51 11

Crea: vrij juwelen maken Dinsdag 15 april,19.30 u. OC.

Lentewandeling

Info avond: website FeMma Donderdag 13 maart, 19.30 u. OC. Wat kan ik vinden op de website van FeMma ? Op de website van FeMma Aalbeke ? Hier zal men u wegwijs maken in de wereld van internet en meer bepaald de FeMma websites. 21 ‘t Aaltje

maart—april 2014

Maandag 24 maart, verzamelen om 14 uur aan het OC.

Een avond waar u vrij kunt verder werken aan uw juwelen. Een nieuwe creatie starten kan ook.

Start omgeving Sint-Anna. Een namiddag samen met onze mannen genieten van een mooi brokje natuur.

Info bij Valérie Vandenbussche 0473 36 27 95, 056 299 605, valerievandenbussche@telenet.be

Info bij Anita De Coninck 056 41 76 83

Bloemschikken: paasstuk Donderdag 17 april, 19.30 u., OC.

31ste jaargang nr. 179


Een mooie creatie in het thema van Pasen zal prachtig staan op uw kast of op uw tafel. André zal u opnieuw wegwijs maken hoe u dat bloemstukje tot stand kunt brengen. Iedereen gaat fier naar huis met een prachtig bloemstuk. Info bij Jeanine Carrein 0473 37 16 25, 056 40 31 71

Kom uit je kot Kom uit je kot editie 6 Zaterdag 5 en zondag 6 juli Aandacht : andere locatie voor dit jaar: basisschool in Aalbeke. Voor de 6e maal worden er verschillende activiteiten georganiseerd voor jong en oud. Een spel zonder grenzen in een nieuw kleedje, een heerlijk avondmaal, een optreden, uw tentje uitzetten en lekker camperen. Op zondag een lekker ontbijt, een familie animatie, een optreden en natuurlijk de frietjes. Voor elk wat wils. Een

weekend om niet te missen. Noteer de datum alvast in uw agenda. Info bij Valérie Vandenbussche 0473 36 27 95, 056 299 605, valerievandenbussche@telenet.be

KWB Bewogen Vertellers Woensdag 9 april,19.30 u., OC. Pieter Hanssens en Mieke Nottebaere komen vertellen over hun tocht naar Santiago de Compostela. Deze activiteit wordt ondersteund door talrijke socio-culturele verenigingen van Aalbeke (zie advertentie elders in dit nummer)

Prijswinnaars kaarting 443, 604, 431, 208, 445, 584, 306, 500, 324, 485, 391, 453, 317, 585, 460, 250, 114, 496, 375, 418, 174, 195, 302, 245, 298, 361, 279, 141. Afhalen voor eind maart a.u.b.

Davidsfonds Nacht van de Geschiedenis Dinsdag 25 maart 2014, 20 u, OC. Meer in de advertentie elders in dit nummer. Toegang leden: € 5 en nietleden € 7

Quiz Zaterdag 26 april 2014, 20 u., OC. De slimste ploeg van Aalbeke quizt voor de beste wijnen. Sponsors steeds welkom. Vier personen kunnen een ploeg vormen om deel te nemen. Vergeet niet om de naam van de ploeg te vermelden. Haast u: er zijn al vroege inschrijvers. Inschrijven tegen zaterdag 19 april ( paaszaterdag) bij bossuytbart@skynet.be. Inleg per ploeg: €12 (€ 5 per persoon). Supporters zijn natuurlijk welkom.

De Digitale Week

VERNIEUWD BEHEERSCOMITÉ OC

De Digitale Week vindt dit jaar plaats van zaterdag 19 april t.e.m. zondag 27 april. Onder de leuze ‘Yes We Click’ worden in geheel Vlaanderen, sessies georganiseerd rond het gebruik van computer, gsm, internet, sociale media en digitale televisie. Stad Kortrijk, Gezinsbond, VBS Aalbeke, KWB, en de Markse Apple-Mac gebruikersgroep ‘appeltje -i’ en Seniornet-Vlaanderen organiseren tijdens deze week samen een aantal activiteiten en workshops.

Programma dinsdag 22 april, OC, 14 u. en 18 u. Een computer is toch handig.

Staand v.l.n.r. David Carrein, Frans Destoop (ondervoorzitter), Jorinde Derde, Filip De Wispelaere, Jean-Marie Stichelbout, Xavier Werniers, Nele Hagebaert en Frank Heyse. Zittend v.l.n.r. Bart Chiers, Lieve Devolder, Ulrike De Wispelaere (secretaris), Annie Vermeulen en Filip Santy (voorzitter). Ontbreken op de foto: Tom Bels, Tomas Bulcaen, Joël Delputte, Driek Desmet, Jan Deweer, Arsène Santy, Tine Soens.

22 ‘t Aaltje

maart—april 2014

31ste jaargang nr. 179

We richten ons vooral naar een publiek met weinig of geen ervaring met computers maar dat nieuwsgierig is naar de mogelijkheden van laptops en tablets. Het wordt geen ‘praatbarak’. Na een uiterst korte uiteenzetting en demonstratie van het internet kan ieder die dit wil proeven van een aantal mogelijkheden. Deelnemers hoeven geen vrees te hebben: we zetten 10 computers en


een aantal tablets klaar en we zorgen voor de nodige assistentie. Deze sessie wordt tweemaal georganiseerd: van 14 tot 16 u. En van 18 tot 20 u. Deelname: 3 euro woensdag 23 april, OC, 18u tot 21 u. Workshop: Hoe digitaliseren we oude lp’s en cassetjes?’ Wellicht hebt u nog ergens lp’s of cassetjes met nieuwjaarsbrieven van de kinderen? En wat doet u ermee? In deze workshop gaan we aan de slag met een usb-platendraaier en een cassetterecorder. Met behulp van het gratis programma ‘Audacity’ digitaliseren we lp’s of cassetjes en zetten het resultaat om naar mp3. Deelname: 3 euro zaterdag 26 april, OC, 9 u. tot 17 u. Mac-café en ‘demo’sworkshops’ (telkens een uur) Op 26 april organiseren we in het OC elf verschillende workshops van één uur. Geïnteresseerden kunnen dus aan verschillende activiteiten deelnemen. Deelname: 3 euro Inschrijven kan via 056 40 18 92 of via oc.aalbeke@kortrijk.be Info: www.aalbeke.be | www.facebook.com/aalbeke | www.facebook.com/snvlaalbeke

QR-wedstrijd 'Wie wordt 'digikampioen'? Tijdens de digitale week ontdekt u in het centrum van Aalbeke een tiental borden met een QR-code. Met een smartphone of tablet-pc kunt u de codes ontcijferen en de wedstrijdvraag oplossen. U bezorgt uw antwoord op een creatieve digitale manier en u dingt mee naar een prachtige prijs.

ACTIVITEITENKALENDER MAART za ma di

1 3 4

wo

5

vr

7

di do

11 13

vr

14

za zo ma

15 16 17

di do

18 20

vr

21

za ma di

22 24 25

do

27

vr

28

za

29

APRIL di wo vr di wo

do

vr

23 ‘t Aaltje

maart—april 2014

Concert, Kon. Harmonie Eendracht, 20 u., OC Koken met kinderen, feMma, 13.30 u., OC t.e.m. do. 6: Kinderatelier ‘Een wereld vol fantasie’, OC, 9-12 u., OC + sportkamp ‘Omnisport’ 13-16 u. Kaarting, Okra, 14 u., OC Creasalon, feMma, 19.30 u., OC. Filmnamiddag ‘Stip en Vlek’ en ‘Komaneko’, OC, 14 u., OC Wandelen, Okra, 14 u., start aan OC Zoete lekkernijen, feMma, 19.30 u., OC Voordracht over gezonde voeding, Ziekenzorg & Okra, 14 u., OC Info-avond over website, feMma, 19.30 u., OC Petanque, Okra, 14.30 u., André Tomme De B.O.M., De PlanKtrekkers, 20 u., OC De B.O.M., De PlanKtrekkers, 20 u., OC De B.O.M., De PlanKtrekkers, 15 u., OC Creasalon, feMma, 13.30 u., OC t.e.m. do. 20: i-Pad, Seniornet Vlaanderen, 19 u., OC Voordracht over orgaandonatie, LG en Davidsfonds, 20 u., OC Naaiproject voor starters (3), feMma, 19.30 u., OC Onder ons, Ziekenzorg, 14 u., OC Vrije scrappy, feMma, 19.30 u., OC De B.O.M., De PlanKtrekkers, 20 u., OC Bowling, KWB, 19.30 u., verzamelen oud-gemeentehuis De B.O.M., De PlanKtrekkers, 20 u., OC Op de koffie met…Bang-up opera!, OC, 14.30 u., OC Kantklossen, feMma, 19.30 u., OC Nacht van de geschiedenis, Davidsfonds, 20 u., OC Kantklossen, feMma, 19.30 u., OC Voordracht rond EHBO, Gezinsbond, 19.30 u., OC Start to yoga (1), feMma, 19.30 u., OC Petanque, Okra, 14.30 u., André Tomme Musical, Basisschool Kinderland, 18 en 20.30 u., OC Familievoorstelling ‘Bus vol leugens’, OC, 13.30 u., 15 u., 17.30 u. bus op Aalbekeplaats

1 2

Kookles ‘verleidelijke vis’, KVLV, 13.30 u., OC Kaarting, Okra, 14 u., OC Creasalon, feMma, 19.30 u., OC. 4 Wandelen, Okra, 14 u., start aan OC 8 Vorming voor begeleiders kinderatelier, OC, 9.30 u., OC Crea met kids ‘juwelen met pixels’, feMma, 19.30 u., OC 9 Creanamiddag met de kinderen, KVLV, 14 u., OC ‘Pieter Hanssens & Mieke Nottebaere naar Compostella’, KWB, 19.30 u., OC 10 Hobby, Ziekenzorg, 14 u., OC Filmnamiddag ‘Pudding T’, OC, 14 u., OC Bloemschikken ‘Bloementaarten’, KVLV, 19.30 u., OC 11 Petanque, Okra, 14.30 u., André Tomme Cocktails bereiden, LG, 20 u., OC

31ste jaargang nr. 179


di

do

vr zo di wo do vr za Zo ma

di

15 t.e .m. do. 17: Kinderatelier ‘Wij gaan kamperen’, OC, 9-12 u., OC + sportkamp balsporten en omnisport 13-16 u. Vrij juwelen maken, feMma, 19.30 u., OC 17 Paasfeest, Ziekenzorg, 14 u., OC Maaltijd Witte Donderdag, Parochie St.-Cornelius, 19 u., OC Bloemschikken ‘Paasstuk’, feMma, 19.30 u., OC 18 Filmnamiddag ‘Kirikou’, OC, 14 u., OC 20 Paasontbijt, VBS Sterhoek, 8 u., OC 22 Kantklossen, feMma, 19.30 u., OC Digitale week, 14 en 18 u, OC 23 Vrije scrappy, feMma, 19.30 u., OC Digitale week, 18 u., OC 24 Start to yoga (2), feMma, 19.30 u., OC Kantklossen, feMma, 19.30 u., OC 25 Petanque, Okra, 14.30 u., André Tomme Avondwandeling, KBW 26 Digitale week, 9 u., OC Quiz, Davidsfonds, 20 u., OC 27 Vissen op zee, LG 28 Creasalon, feMma, 13.30 u., OC Voordracht ‘Help, mijn computer doet het niet’, Seniornet Vlaanderen, 19 u., OC 29 Naaiproject voor beginners (4), feMma, 19.30 u., OC

27 december: Liam Decavel 29 december: Néas Masselus 6 januari: Nicole Cras 30 januari: Camille Van Glabeke

7 februari: Godelieve Deceuninck, 87 jaar, weduwe van André Vandamme 11 februari: Christiane Vanluchene, 81 jaar, weduwe van Hector Vanhuysse 16 februari: Denise Kinds, 86 jaar, weduwe van André Vanhoucke

8 februari: gouden jubileum van Marcel De Bevere en Bernadette Dejaegere

Overlijdens 22 december: Jean-Pierre Delavaud, 65 jaar 28 januari: Antoine Debels, 75 jaar, echtgenoot van Fernande Kerkhove 3 februari: Marie Naessens, 86 jaar, weduwe van Mauritius Lobbens

24 ‘t Aaltje

maart—april 2014

'T AALTJE is een uitgave van de Aalbeekse verenigingsraad ARKO GRATIS VERSPREIDING Jaarabonnement buiten Aalbeke en Markesteert: € 12. AFHUREN: 1 pag: € 50 - ½ pag: € 30 SPONSORING: € 40 per nummer. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER

Frans Destoop, Steertstraat 93, 8510 Marke

15 april 2014.

Jubilea

Geboorten

REDACTIEADRES Ontmoetingscentrum, Aalbekeplaats, 8511 Aalbeke, tel. 056 40 18 92 frans.destoop@telenet.be Rek. nr. BE57 4616 5227 8135

Artikels en aankondigingen van activiteiten voor het volgend nummer worden op het redactieadres verwacht vóór

KRONIEK De wet op de privacy bepaalt dat eenieder de publicatie van gegevens van de burgerlijke stand over zichzelf kan verhinderen door een seintje te geven aan het stadsbestuur. Dat wil onder meer zeggen dat wie niet wil dat geboorte, huwelijk, jubileum of overlijden in het Aaltje wordt vermeld, dit ook aan de stad moet laten weten.

REDACTIE Frank Claerhout, Firmin Cornelus Boudewijn Deschamps, Frans Destoop Pieter Hanssens, Etienne Lachat Filip Santy, Alain Vandeputte, Ginette Vermeeren

31ste jaargang nr. 179

Dit Aaltje kwam tot stand met de financiële steun van:


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook