Skip to main content

FRITS Maart/April 2026

Page 1


VE RK IEZI NG

DE POTENTIE VAN

RIJKSMUSEUM

RIJKSMUSEUM EINDHOVEN

DIVINO MEEST

DIVINO MEEST

FAVORIETE FRITS’

FAVORIETE FRITS’

RESTAURANT

RESTAURANT DE POTENTIE VAN

WIJ MAKEN VAN IEDER

Boven Zijde 12, 5626 EB Eindhoven Koppelstraat 35, 7391 AK Twello Esperantolaan 4, 3001 Heverlee

E info@lotec.nl E twello@lotec.nl E info@lotec.be

Loungeplateau Zwembadafdekking
Techniek ruimte

Een wereld vol gastvrijheid

Binnenkort opent Café Kaat aan de Kleine Berg zijn deuren.

Een stads eetcafé met dorpse gemoedelijkheid waar iedereen zich welkom voelt en waar gastvrijheid geen belofte is maar een vanzelfsprekendheid.

Café Kaat is meer dan eten en drinken. Het is een plek waar mensen elkaar ontmoeten, lachen, praten en zich thuis voelen, een derde wereld naast thuis en werk. Onze drive is simpel: wij houden van de horeca in al haar facetten. Het is ons leven geworden. Het heeft ons gevormd, ons sterker gemaakt, en ons geleerd dat échte gastvrijheid altijd begint bij aandacht en warmte.

We hebben in de loop der jaren vele jongens en meisjes zien uitgroeien tot zelfverzekerde mannen en vrouwen. Daarom is Café Kaat ook een leerplek, waar jongvolwassenen in ons team groeien, zichzelf leren kennen en leren wat het betekent om er voor anderen te zijn.

Achter Café Kaat staat een ervaren team. Harold, geboren in het café, keerde na vele omzwervingen terug naar zijn eerste liefde: de horeca. Samen met zijn jeugdliefde Kaat, het warme gezicht van de zaak, vormt hij de stabiele kern. Marc, die al op zijn twaalfde begon bij zijn moeder op de Grote Berg, brengt zijn internationale ervaring mee. Zijn vrouw Godelieve werkt bij Café Kaat meer op de achtergrond, terwijl zij in hun andere zaken juist op de voorgrond schittert.

Hun credo’s zeggen genoeg:

• Marc: ‘Vier het leven’ en ‘Ga met je gasten om zoals je zelf graag behandeld wilt worden’.

• Harold: ‘Haast u langzaam’ en ‘Als het op werken gaat lijken, schei ik er mee uit’.

En zoals in elke grote metropool waar om elke horecameter wordt gevochten, heeft Café Kaat een troef in handen: het grootste zonneterras van de binnenstad, op eigen terrein, een oase van ruimte, rust en gezelligheid.

Welkom bij Café Kaat, waar gastvrijheid, ervaring en levenswijsheid samenkomen en waar iedereen zich thuis voelt in de mooiste straat van Eindhoven.

Café Kaat een thuis in de stad met de zon in je glas.

Daar drinken we op!!

Harold en Kaat, Marc en Godelieve

Lach met je hart, leef zorgeloos en laat de wereld meegenieten.

Het leven geeft ons talloze redenen om te glimlachen. Wij zorgen ervoor dat jouw glimlach er altijd klaar voor is. Natuurlijk, krachtig en vol zelfvertrouwen.

Bij VieDenta Kliniek combineren we esthetiek met precisie. In een omgeving waar aandacht, rust en vakmanschap samenkomen, brengen we de kunst

van tandheelkunde tot leven. Van subtiele verbeteringen tot complete esthetische behandelingen. Onze cliënten komen uit heel Nederland en ver daarbuiten, voor één reden: een glimlach die echt van hén is.

‘klimaat op maat’

• Airconditioning, VRF-systemen

• Warmtepompen

• Koel- en vriestechniek

• Wijnkelders

• Onderhoud & Service

Bij professioneel onderhoud bieden wij oneindige garantie!

in dit nummer

algemeen

013 Editorial

015 Colofon/Service

interviews

022 Kimberly Alkemade overtrof zichzelf met Paralympisch goud

068 Jeroen Dijsselbloem over potentie Rijksmuseum Eindhoven

118 Frits Bovers

25 jaar voorzitter van PSV Fans United

148 Stijn Steenbakkers vindt dat de stad een Gouden Eeuw beleeft

022

068

reportages

RE STAURA NT

VE RK IEZI NG

030

030 Restaurantverkiezing 2026 wie doet er gastronomisch toe?

172

038 Esp natuur in Eindhoven-Noord bedreigd?

046 Nieuwe directeuren in Eindhoven stellen zich voor

082 Rafelranden creatieve broedplaatsen onder druk

098 Concerti Fetti is het allerleukste feest in de stad

130 FC Eindhoven Nieuw stadion kans vooor de club

016 Fotospread

Bright Nights- City Lights

018 Uitgelicht & B(u)y Locals

FRITS' tips

Zien & gezien worden in FRITS 062 110

062 Eindhovenaar kun je worden

Wim de Graaf

110 Onderstroom

Stichting WensAmbulance Brabant

156 CLUB I FRITS

Sprekers in Kazerne

161 Flits!

029 Daan de Kort

Links laten liggen

045 Mariska Pinxt-van Iersel

067

089

Unicorn

Bert-Jan Woertman

Geen wereldklasse zonder wijkgevoel

Lars van der Hoorn

Aan de slag

105 Nova Borgers

Hoe belangrijk vinden we kunst?

125 Najat Toub

Het zit in de kleine dingen

137 Harold van Asperdt

De verdwaalde

082

Wat doet een rentmeester?

Mogen wij een moment…

Woont u in een monument of op een landgoed? Dan komt u vast voor lastige keuzes te staan bij de instandhouding van uw kostbare bezit.

Monumentale panden en landgoederen vragen om meer dan beheer alleen. Ze vragen om visie, kennis en betrokkenheid. En om een partner die u bij al uw vragen behulpzaam is. Een partner voor wie een integrale aanpak de basis van handelen is.

Wij zijn Klement Rentmeesters. Onze liefde voor monumenten en landgoederen zit diep. We wonen, werken en leven in monumenten. Het is onze lotsbestemming om dit moois te vitaliseren en te behouden voor de toekomst.

Onze rentmeesters en erfgoed specialisten adviseren over beheer, onderhoud, herbestemming en

verduurzaming van monumenten, landgoederen en religieus erfgoed. Onze architecten maken praktische plannen voor restauratie en verzorgen de benodigde vergunningen. Wij optimaliseren exploitaties, versterken de toekomstbestendigheid van erfgoed en begeleiden zorgvuldig de aan- en verkoop ervan.

In subsidieland kennen wij de weg als geen ander. Wij signaleren tijdig nieuwe subsidiemogelijkheden en zorgen ervoor dat u optimaal gebruikmaakt van beschikbare regelingen. Maar bovenal spreken wij dezelfde taal als u. Omdat wij niet alleen adviseren over erfgoed, maar net als u dezelfde passie voor erfgoed hebben.

Klement Rentmeesters. Liefde voor monumenten en landgoederen.

Nu is het moment… …om Klement Rentmeesters te gaan volgen.

Bel ons: 043 32 33 511, ga naar www.klement-rentmeesters.nl of scan de qr-code.

Vestiging Vught

Landgoed Muyserick Maurick 1, 5261 NA Vught

Vestiging Gulpen

Rijksweg 4, 6271 AE Gulpen

Makelaardij

Restauratie & herbestemming

Onderhoud & beheer

Subsidies

Verduurzaming Grondzaken

Over groei, plannen en liefde voor de stad

Bevindt Eindh0ven zich momenteel in een Gouden Eeuw? Dat is de vraag. Eindhovens wethouder Stijn Steenbakkers (o.a. Brainport en economie) oppert die gedachte, weliswaar met een prikkelende knipoog, wijzend op de ongekende ontwikkeling die de stad en de regio doormaken. Hij vergelijkt de huidige groei graag met de gloriejaren van Philips een eeuw geleden. Wie uit het raam kijkt en zijn blik werpt op de stad kan moeilijk ontkennen dat er wat gebeurt in Eindhoven en omtrek. En dan praten we alleen nog maar over de fysieke omgeving en niet over de zachte kant zoals hij het noemt. Op al die honderdduizenden vierkante meters in aanbouw komen mensen te wonen en te werken. Ontegenzeggelijk gaat Eindhoven van karakter veranderen al was het maar omdat nieuwe zichtlijnen en horizonten worden gecreëerd. We gaan letterlijk en figuurlijk anders tegen de stad aankijken. De andere kant van deze medaille is de zorg om (behoud van) de leefbaarheid en Eindhovense c.q. Brabantse identiteit. Dat klinkt niet alleen door in het interview met de wethouder maar ook in andere verhalen. Het is het teken van deze tijd. Waarin we verwonderd en tegelijkertijd met enige argwaan kennisnemen van wat er allemaal om ons heen verandert. In een hoge mate en in een hoog tempo. Hebben we nog

wel invloed op alle ambities en plannen die in uitvoering worden gebracht? Met zo'n 650 bestuurders op een dikke 800.000 inwoners in de Metropoolregio Eindhoven zouden de democratische checks and balances gegarandeerd moeten zijn. Wij volgen de transformatie van Brainport in elk geval met meer dan gemiddelde belangstelling. Dat mag je op z'n minst verwachten van een regionaal journalistiek magazine en dat blijkt ook wel uit de inhoud van deze editie.

Ondertussen werken wij toe naar onze eigen transformatie. Te beginnen met nieuwe columnisten in de personen van parlementariër Daan de Kort, diversiteit-voorvechtster Mariska Pinxt-van Iersel, zangeres Nova Borgers en verbinder Najat Toub. We namen afscheid van Pieter van Santvoort, Leyla Kalender, Jochem Goedhals en Marjolijn Sengers onder dankzegging voor hun bijdragen en de zaadjes die zij plantten in de hoofden van onze lezers. We startten met CLUB I FRITS, samen met grondlegger Evert Fila van de SuitClub. Overigens heeft de SuitClub inmiddels zijn wedergeboorte aangekondigd, zij het zonder Evert. Het is net zo goed een ontwikkeling in een stad die volwassen wordt. De netwerk- en business clubkes, zoals burgemeester Jeroen Dijsselbloem ze zo liefkozend noemt, springen als paddenstoelen uit de grond. Bij het ter perse gaan van deze editie zag ik op de socials de oprichting van Eindhoven Connect voorbij komen. Het zijn allemaal uitingen van de dynamiek in en rond de stad. En ook weer een teken van deze tijd. Wie zijn ei niet kwijt kan in een bepaalde omgeving creëert gewoon zijn eigen nieuwe omgeving. Of bubbel. Naargelang de invalshoek. En de criteria voor toetreding. Willen we met alleen gelijkgestemden Brabants gezellig bij elkaar zijn of ligt het ambitieniveau hoger? Willen we er ook wat wijzer van worden? Of is het doel om de stad vooruit te helpen, al was het maar wat betreft perceptie. De overeenkomst tussen alle initiatiefnemens is hun liefde voor de stad en de mensen die erin huizen. De clubkes zijn hun bijdrage aan de groei en bloei van Brainport.

Dat zijn wij ook op onze manier, om terug te keren naar FRITS. Over de transformatie kom ik nog nader te spreken. Voor nu veel leezplezier met deze FRITS boordevol (nieuwe) groei, plannen en liefde voor de stad..

Gomes Eindhoven

De nieuwe Mercedes-Benz dealer van de regio

Per 1 januari 2026 is Gomes Eindhoven de o ciële Mercedes-Benz dealer voor de regio Eindhoven. Gevestigd op de vertrouwde Mercedes-Benz locatie waar voorheen ASV Eindhoven gevestigd was. Vanuit deze vestiging biedt Gomes het volledige aanbod van Mercedes-Benz, Mercedes-AMG, Mercedes-Maybach en smart modellen.

Meer weten over Gomes Eindhoven? Scan de QR code: AMG Performance Center in Eindhoven

Gomes Eindhoven opent binnenkort een eigen AMG Performance Center, gericht op het exclusieve en sportieve segment. Mercedes-AMG staat voor pure performance, motorsport-DNA en een rijervaring die emotie losmaakt.

Adres: Hugo van der Goeslaan 49, 5643 TX Eindhoven Telefoonnummer: 040 249 49 49

COLOFON

FRITS MAGAZINE

LEZERSSERVICE

FRITS is een vlot geschreven, hoogwaardig, (regio-) breed journalistiek en onafhankelijk magazine. De toon is positief-kritisch, en daardoor sterk opiniërend. FRITS besteedt aandacht aan de (Brainport)regio Eindhoven, de inwoners en hun verhalen. FRITS is verschijnt vijf maal per jaar en heeft abonnees in Zuidoost-Brabant

U kunt al een jaar kennismaken met FRITS voor € 34,95. Het jaarabonnement is daarna € 44,95. Voor abonnementen in het buitenland geldt een speciaal tarief. FRITS is los te koop bij erkende boekhandels, kiosken en in supermarkten en kost dan € 9,99.

Wilt u graag een abonnement?

Bel met Abonnementenland: 025 - 125 79 24. U kunt het formulier invullen op onze site www.frits.nl of een mailtje sturen naar: abonnementen@frits.nl

Adres

Ons bezoek- en postadres is Paradijslaan 7A, 5611 KM in Eindhoven. Het telefoonnummer is 040 - 304 60 00.

Tips voor de redactie

Als u ons een mailtje wilt sturen met tips, opmerkingen of persberichten kunt u dit doen naar redactie@frits.nl

FRITS

LEESMAGAZINE OVER EINDHOVEN EN OMGEVING

UITGEVER / HOOFDREDACTIE

Hans Matheeuwsen 06 - 317 916 54 / h.matheeuwsen@frits.nl

TRAFFIC / COÖRDINATIE SPECIALS

Sam Waeghe 06-230 707 14 / s.waeghe@frits.nl

VORMGEVING FRITS & SPECIALS

Leon Torremans 040 - 304 60 00 / l.torremans@frits.nl

SALES / MEDIA ADVIES

Nico van der Meer 06 - 818 136 72

Marianne Brugmans 06 - 534 576 26 materiaal@frits.nl

AAN DIT NUMMER WERKTEN MEE

Harold van Asperdt; Nova Borgers; Koen Chatrou; Romy Chatrou; Marie-José Dekkers; Bregje van Dommelen; André Driessen; Monique van Esch; Karin van Gemert; Runa Hellinga; Lars van der Hoorn; Daan de Kort; Marlène van Kuyk; Eveline Lamers; Frank van der Linden; Raquel Mourik; Mariska Pinxt-van Iersel; Willem Pijnenburg; Martin van Rooij; Najat Toub; Bert-Jan Woertman; Ton de Zeeuw

FOTOGRAFIE

Ruud Balk; Mitchell van Eijk; Luca Engelbracht; Tom Heuijerjans; René Manders/DCI Media; Kees Martens/DCI Media; Patrick Meis; Jos Meusen; Leon van Loon; Eddie Mol; Oscar Vink; Thijs Vorstenbosch/DCI Media

COVERFOTO

Kimberly Alkemade, door Eddie Mol

ABONNEEHANDLING / DISTRIBUTIE

Abonnementenland

DRUK

PreVision Eindhoven

ISSN 1877-895X

COPYRIGHT

Het overnemen van artikelen als bedoeld in artikel 15 van de Auteurswet is niet toegestaan

VERSCHIJNINGSDATA 2026

15 mei, 24 juli, 9 oktober en 11 december

BRIGHT NIGHTS-CITY LIGHTS

FOTO: MITCHELL VAN EIJK

FRITS Trends & Tips

Bistro Margaux

Bij Bistro Margaux in Helmond nodigen we je uit om écht de tijd te nemen. In onze warme, levendige bistro serveren we klassieke Franse favorieten: puur, vol smaak en met aandacht bereid. Voor wie graag iets nieuws proeft, vind je bij ons nu ook Indonesische gerechten op de kaart, voortkomend uit de persoonlijke passie van Djailany, die we met trots delen. Kom binnen voor een goed glas wijn, een ontspannen avond en gerechten die je bijblijven.

www.bistromargaux.nl

Ongekende natuur in Fins Lapland

Ik reis zodat u weet wat u te wachten staat. Fins Lapland? Een openbaring. Eindeloze, maagdelijke witte landschappen, zo puur! Overdag glijd ik met enthousiaste husky's door de sneeuw en scheer ik met een sneeuwscooter over het bevroren meer. In de avond ga ik op zoek naar het Noorderlicht, wat een ervaring! De dag eindigt met een goed glas wijn bij het haardvuur. Ik vertel u er graag meer over: een Laplandervaring die raakt en verrast. Het is een beleving om nooit te vergeten! Yvonne.walters@tuiathome.nl | 06 - 493 243 22

De bonbon van Nuenen

In het centrum van Nuenen bevindt zich de sfeervolle winkel BonMarie van Marieke IJsendoorn. Hier draait alles om kwaliteit en bijzondere producten: ruim 30 soorten slow-roasted koffiebonen van Mocca d'Or, meer dan 180 soorten losse thee en heerlijke bonbons en chocolade van Cerisette uit Oisterwijk. Wisselende seizoensproducten, servies en cadeaupakketjes zorgen voor een unieke winkelervaring.

www.bonmarie.nl

Ambachtelijke pizza's

Bij Da Portare maken wij ambachtelijke pizza’s die vers voor u bereid worden in onze prachtige houtgestookte steenoven. Ben de drukte voor en bel ons vanaf 16.30u om uw bestelling door te geven. Het is natuurlijk ook mogelijk om bij de bus te bestellen en te wachten in de zon met een wijntje. Check de website www.daportare.nl voor onze menukaart en standplaatsen. Tot pizza!

06 - 34 55 33 00

Dineren

tussen het groen

Midden in de natuur van Streekpark Kienehoef, in Sint-Oedenrode, vind je De Helden van Kien. Een uniek horecapaviljoen waar je direct tot rust komt. Kom voor een heerlijke lunch, een avond 'Uitgekiend Dineren' of een gezellige borrel met verse streekproducten. Heb je iets te vieren? Voor bedrijfsfeesten, vergaderingen en bruiloften is dit dé locatie. Een plek die verrast, verwelkomt en bijblijft. www.deheldenvankien.nl

Mr. Roberts verbindt

De twintigjarige student Tijmen de Koning uit Eindhoven miste zijn vriendin zo erg tijdens haar vakantie dat hij een bijzonder armbandje ontwierp. In het sieraad verwerkte hij een geurcapsule zodat hij altijd haar vertrouwde geur bij zich kon dragen. Zijn idee viel meteen op bij vrienden en medestudenten, die ook zo’n armbandje wilden. Wat begon uit gemis, groeide uit tot een eigen armbandjeslijn: Mr Roberts, een stijlvol concept dat herinnering, parfum en verbondenheid samenbrengt. www.mrroberts.nl

MET JE COLLEGA’S NAAR HET THEATER?

Ga samen naar FOXTROT, de Annie M.G. Schmidt musical, De Zaak Shell of een andere voorstelling.

Maak gebruik van een van onze groepsarrangementen. Meer weten? Kijk op parktheater.nl/events

het adres voor: In lijstingen Schi lderijen Gra ek Wanddecoraties Posters Spiegels Kunstkaarten Kunstpuzzels Rouwverwerking

Lijstenmakerij Kunsthandel van Antwerpen Lange Voren 35 5521 DC Eersel Tel.0497-530150 info@lijstenmakerijvanantwerpen.nl www.lijstenmakerijvanantwerpen.nl

FRITS Trends & Tips

Het leven is goed

De Tennessee Drifters zijn een Eindhovense band bestaande uit drie door de wol geverfde muzikanten met één doel: oprechte muziek maken vanuit het hart. Ze spelen dansbare fifties songs, aangevuld met eigen nummers in dezelfde stijl. Klassieke rockabilly! Op het repertoire staat alles waar ze zelf warm van worden, onder wie Carl Perkins, Chuck Berry, Johnny Horton, Charlie Feathers, Johnny Burnette, Warren Smith en de vroege Elvis Presley. Onlangs verscheen met Life is Pretty hun tweede cd die te koop is bij de Mediamarkt, Bolcom en de bekende platenzaken.

Vergeten

AarleRixtelnaar weer tot leven gewekt

Arnoud van Eijndhouts werd geboren in 1510 in Aarle-Rixtel. Waar in die tijd weinigen verder kwamen dan hun eigen dorp of stad vestigde Arnoud zich na vele omzwervingen in Bologna als Arlenius, een invloedrijke uitgever van klassieke manuscripten. Hij groeide uit tot een sleutelfiguur in de Italiaanse boekenwereld. Eindhovenaar en voormalig dorpsgenoot Wim Daniëls brengt hem weer tot leven. Hij verhaalt niet alleen over deze intrigerende figuur maar toont tevens op fascinerende wijze het zestiende-eeuwse Brabant, Nederland en Europa. Te koop in de boekhandel voor: € 23,99.

Focus op ASML

Denk als een atleet

Eindhovenaar en sportpsycholoog Joost Pluijms volgt de sport in zijn stad met extra aandacht. Of het nu de zwemmers betreft, de voetballers van landskampioen PSV of de hockey(st)ers van Oranje-Rood: op momenten kan de mentale kant van topsport het verschil maken. Daar gaat zijn boek Think Like an Athlete, Don’t Act Like One over: 75 korte, directe lessen uit de topsport en de wetenschap over focus, druk, herstel en duurzaam presteren. Compact, toepasbaar, geen blabla. Voor iedereen die wil pieken wanneer het ertoe doet. Verkrijgbaar via: www. thinklikeapro.nl en wwwjoostpluijms.com

Liefde die blijft

In 2014 verliest de Eindhovense Babette Blom haar achttienjarige zoon bij een verkeersongeval. Wat volgt is een periode van diepe rouw. Hoe leef je verder na zo’n verlies? In het schrijven vindt ze houvast en dit groeit uit tot haar boek: Zijn naam is Bart. Daarin beschrijft ze ontmoetingen, gebeurtenissen en haar zoektocht naar een zinvolle manier om verder te leven. Openhartig vertelt ze over verdriet, veerkracht en moederliefde die nooit verdwijnt. Verkrijgbaar via de boekhandel en via: www.babetteblom.nl.

Altijd al willen weten hoe de wereld van ASML in elkaar zit? Lees dan de geactualiseerde versie van het boek Focus dat Marc Hijink schreef. Het is een bijzonder inside portret van Neerlands meest waardevolle bedrijf en het unieke verhaal van industriële innovatie en de internationale techstrijd om economische en militaire macht. Zonder ASML zou de wereld er heel anders uitzien. Iedereen maakt gebruik van chips die worden gemaakt met de machines van ASML. Focus biedt een adembenemende en zeer toegankelijke reis door de techwereld, van Azië tot Arizona, langs cleanrooms en boardrooms, tot in de achterkamertjes in Washington aan toe. Te koop in de boekhandel voor: € 24,99 .

Kimberly Alkemade overleefde ernstig busongeluk en werd Paralympisch topsporter

Van ‘Queen of Blades’ naar ‘Queen of Inspiration’

Kimberly Alkemade (35) raakt in 1998 samen met haar vader, moeder en twee broers betrokken bij een traumatisch busongeluk in Frankrijk op weg naar hun vakantiebestemming. Haar moeder overlijdt. Wonder boven wonder overleeft Kimberly het ongeval maar ze raakt wel haar linker onderbeen kwijt. Zesentwintig jaar later haalt ze goud op de 200 meter sprint op de Paralymische Spelen in Parijs. Het verhaal van Kimberly is een bijzonder verhaal. Een verhaal over focus en doorzettingsvermogen. ,,Ik vraag veel van mijn team en nog veel meer van mezelf. Het feit dat ik zo in elkaar zit, heb ik geleerd door para-atletiek.”

TEKST: KARIN VAN GEMERT | FOTO'S: EDDIE MOL, PAUL RAATS

Ze startte haar sportcarrière in Eindhoven bij Eindhoven Atletiek nadat ze een andere beenprothese kreeg aangemeten. In 2017 wordt ze gescout op een Paralympische talentendag. Daarna start ze met trainen in Eindhoven.

Kimberly woont in Rosmalen, samen met haar steun en toeverlaat partner Hervé Maas en hun twee prachtige honden. Je zou het leven van Kimberly kunnen omschrijven als een rollercoaster. Ze vertelt voluit over alle gebeur -

tenissen en hoe zij hier als een sterke, onafhankelijke vrouw én topsporter uit is gekomen. En nu is ze hoogzwanger. Klaar voor haar nieuwe rol als moeder. En daarna…? Hoewel ze dit voor zichzelf al wel weet, blijft de volgende stap voor de buitenwereld vooralsnog een verrassing.

Kimberly is acht jaar als het gezin Alkemade, bestaande uit vader Rob, moeder Yvonne, Kimberly en haar twee oudere broers Michael en Remco, met de bus op vakantie gaat naar Spanje. Tijdens deze reis raakt de dubbeldeks touringcar betrokken bij een ernstig ongeval waarbij haar moeder overlijdt. Haar vader en broers raken lichtgewond maar Kimberly, die uit de bus was geslingerd, raakt zeer ernstig gewond. Met een traumahelikopter wordt ze naar het

‘Proberen de wereld mooier achter te laten dan dat je ‘m vond’
- Motto van zowel Kimberly als Frits Philips junior -

dichtstbijzijnde ziekenhuis in Valence gebracht. Omdat ze veel bloed verliest heeft dit haar leven gered. Als de vlucht langer zou hebben geduurd, bijvoorbeeld naar het traumacentrum in Lyon, had ze het niet na kunnen vertellen.

In het ziekenhuis wordt haar linker onderbeen geamputeerd, en moet ze hiervan, en van diverse andere ernstige verwondingen, herstellen. Een medisch wonder blijkt ze want de artsen hadden er weinig hoop op dat ze dit zou overleven. Daarna moet het gezin verder, zonder moeder en Kimberly zonder onderbeen. Een zware periode van rouw, het verwerken van verlies en van vallen en opstaan volgt. Kimberly moet opnieuw leren lopen door middel van een prothese en verblijft maandenlang in een revalidatiecentrum.

Zoektocht

Kimberly worstelt zich door deze moeilijke periode heen. Ze haalt haar hbo-diploma en werkt in de zorg. Op haar 27e krijgt ze een tweedehands sportprothese (blade) aangemeten die haar leven drastisch zal veranderen. ,,Het begon allemaal toen ik overstapte naar een andere orthopedisch instrumentmaker, gespecialiseerd in sport. Bij mijn eerste bezoek had ik een totaal andere instelling. Ik was tevreden met minder en deed het met de middelen die ik had, onwetend over de andere mogelijkheden. Er werd een nieuwe pasvorm gemaakt en ik moest opnieuw leren lopen. Het was alsof ik jarenlang op sloffen had gelopen en plotseling weer strakke schoenen droeg. Dat was het gevoel. Na dit proces ontving ik een tweedehands sportprothese.”

Ze wordt steeds sportiever en loopt binnen acht weken al vijf kilometer hard. ,,In de tien maanden die volgden, heb ik een enorme persoonlijke groei doorgemaakt. Deze ontwikkeling maakte duidelijk dat mijn dromen veel verder reiken dan het ‘normale’ leven in onze samenleving. Dit besef was confronterend omdat het betekende dat ik mijn leven drastisch moest omgooien. Ik was al drie jaar werkzaam als begeleider in de gehandicaptenzorg, wat ik erg leuk vond, maar ik merkte dat er weinig dynamiek was. Ik wilde actiever zijn in mijn werk met mensen. Mijn doel is niet

alleen om anderen te helpen actiever te worden, maar ook om hen te inspireren. Dit is alleen mogelijk als ik mezelf eerst voor de grootste uitdaging stel.”

Ze stort zich ook op het snowboarden, echter op een Paralympische talentendag in 2017 in Amsterdam ziet men potentie in haar binnen de atletiek, waar ze uiteindelijk ook voor kiest. ,,Er spookte van alles door mijn hoofd. Wat zou dit kunnen betekenen? Voor welke sport wil ik ontdekken wat het me oplevert als ik mezelf tot het uiterste drijf? Ik heb alles onderzocht wat ik kon onderzoeken en heb gesproken met iedereen die ik moest spreken. Mijn keuze voor atletiek was definitief. Sindsdien heb ik het nooit meer losgelaten.”

Haar (top)sportcarrière begint met Xander van Doorn bij Eindhoven Atletiek. Ze geeft haar baan in de zorg op en haar sportcarrière gaat in een stroomversnelling. In 2018 wordt ze al Nederlands kampioen op de 100 meter sprint. Daarna krijgt ze haar eerste sprintblade. Het is een zoektocht naar het juiste materiaal - afstellen, inkorten, en opnieuw uitproberen. Als enige sporter behaalt ze zelfs medailles op blades van drie verschillende fabrikanten waardoor ze de titel krijgt Queen of Blades. Op het WK in Dubai, eind 2019, behaalt ze haar eerste medailles - een zilveren plak op de 200 meter en brons op de 100 meter.

Ook haar normale prothese was een zoektocht. Vroeger verborg ze deze altijd onder lange broeken en rokken maar inmiddels draagt ze haar robotbeen met trots. ,,Het is een deel van mij waar ik me niet voor hoef te schamen.”

Familie

Voor Kimberly is haar familie onmisbaar. Na het verlies van haar moeder moet ze samen met haar vader en broers het enorme verlies verwerken – ieder op z’n eigen manier. Dat gaat met vallen en opstaan. ,,Samen zijn we hier sterker uitgekomen. Ieder van ons gezin heeft weer opnieuw geluk in het leven gevonden. Ik heb ondanks het verlies van mijn moeder de liefde van een opgroeiend gezin niet gemist, dankzij mijn sterke vader en twee oudere broers.”

‘Het beste uit jezelf halen en van daaruit anderen inspireren, ervaringen overdragen en mensen in beweging krijgen’
- blz 61 van het boek -

Oom Peter, de broer van haar vader, en zijn vrouw Jolanda staan dicht naast het gezin. Tante Jolanda is er altijd voor Kimberly, die zich staande moet houden in een mannengezin. Jolanda helpt bij de ‘vrouwendingen’, gaat mee winkelen en praat veel met Kimberly over haar moeder.

Helaas zijn beiden inmiddels overleden en dat was opnieuw een grote klap en een groot verlies voor het gezin Alkemade. Over ome Peter zegt Kimberly: „ Als hij nog zou leven zou ik geen coach nodig hebben gehad.” Aangezien Peter enige tijd professioneel heeft gevoetbald bij PSV, de sportwereld goed kende, een enorm netwerk had en ondernemer pur sang was, zou hij de ideale man zijn geweest om het commerciële stuk op te pakken. „ Jammer genoeg heeft hij dit allemaal niet meegemaakt – hij zou mijn steun en toeverlaat zijn geweest. En tante Jolanda gaf me mee: ‘Fly, baby, fly'. Dat heb ik gedaan.”

Goud

Manlief Hervé Maas, die ze in 2015 leert kennen, is de man waar ze altijd op kan leunen; haar grootste supporter. „ Zonder hem was alles wat ik bereikt heb onmogelijk geweest. Daar kunnen veel mannen nog wat van leren. Wij doen bijna alles samen”, vertelt Kimberly. „Welke man zou alles opgeven om zijn vrouw volledig te volgen en steunen? Als ik hem niet zou hebben, zou ik niet zijn waar ik nu ben. We zijn in 2024 getrouwd – precies één maand na het behalen van goud in Parijs.”

Vader en broers volgen haar zoveel ze kunnen. Zo zijn ook bij de Paralympische Spelen in Parijs anderhalf jaar geleden. Dit was de eerste keer dat ze als gezin weer samen terug zijn in Frankrijk, 26 jaar na het fatale busongeluk. Een bijzonder moment.

Zonder een goed team en goede sponsoren, wat een enorme zoektocht is geweest, was het onmogelijk om tot deze prestatie te komen. De zoektocht was vooral ook naar diepgang. Kimberly zocht veiligheid; menselijk behandeld en menselijk benaderd te worden. „ Ik denk heel diep na over dingen en ben heel gepassioneerd. Het was moeilijk om een coach te vinden die meekon in mijn gedachtengoed.”

Kimberly loopt een perfecte race in de T64 klasse (vrouwen die één onderbeen missen) op de 200 meter sprint en behaalt goud in Parijs. De hemel boven het stadion kleurde oranje na de race. „Toeval bestaat niet – ze waren er allemaal bij, mama, oom Peter en tante Jolanda. De engeltjes op mijn schouder.”

Mentor

Eind 2025 verschijnt haar biografie ‘De sprint uit de schaduw’. Kimberly: „ Het boek betekent veel voor mij en werkt therapeutisch. Het beschrijft waar ik vandaan kom en hoe ik die gouden medaille heb behaald. Wat ik heb moeten doen voor de sport; de strijd die ik daarvoor heb geleverd en de zoektocht naar mezelf. Ik wilde graag iets achterlaten om mensen te inspireren – over verlies, rouw, omgaan met tegenslagen, doorzetten etcetera. Het boek heeft tweehonderd bladzijdes en ik heb goud gehaald op de 200 meter –overal zit een betekenis achter.”

Tijdens een uitzending van talkshow Kraak van Omroep Brabant leert ze Frits Philips junior kennen. Er ontstaat direct een klik en ze delen dezelfde missie: de wereld een beetje mooier achterlaten dan hoe je ‘m vond. ,,Frits is misschien wel degene waar ik naar zocht in mijn hele carrière als sporter. Hij weet op een bepaalde manier te coachen, de innergame coaching – iemand die met mij de diepte ingaat om tot topprestaties te komen. Hij kwam pas na het goud op mijn pad. Hij is mijn mentor, mijn grote inspirator en vraagbaak. Ook coached hij ons met onze stichting Moving for Growth, waar we voor parasporters voorwaarden creëren om hun paralympische droom waar te maken. Ze worden sterker in hun sport én krachtige individuen die veel waarde kunnen leveren voor onze samenleving. Door de methode van de stichting gaat er minder talent verloren en kunnen we nog meer medailles halen voor Nederland.

Als Frits me appt of belt, begint hij met ‘Lieve Kimmy’. Hij is zo puur, een en al positiviteit en hij begrijpt én ziet mij voor wie ik echt ben. Over het winnen van de gouden plak zegt hij: ‘Je hebt een stempel gedrukt op je verleden. Dát is winnen – niet als eerste over de streep komen, maar jezelf overwinnen’.”

Ontwerp uw droomkeuken met een professionele architect: nu geheel kosteloos.

Laat u inspireren en zet de eerste stap naar uw ideale keuken.

Tijdens de Design Your Kitchen Dagen bij Miele in Eindhoven ontvangt u gratis en vrijblijvend persoonlijk advies van een ervaren architect. Tijdens het gesprek bespreekt u uw wensen, stijl en indeling. De architect vertaalt dit direct door naar een schets en geeft deskundig advies over de perfecte Miele apparatuur voor uw keuken. U gaat naar huis met een concreet ontwerp en waardevolle inzichten. Het adviesgesprek met de architect t.w.v. € 250 is nu volledig kosteloos.

Bent u bezig met uw nieuwe keuken en wilt u zeker weten dat alles klopt?

Aanmelden kan via de QR code.

Links laten liggen

In Eindhoven stemde men de laatste keer links. Dat leidt tot een links college en links beleid. Prima — zo werkt democratie.

Maar waar ik me aan erger is dat de automobilist in onze Lichtstad steeds nadrukkelijker het gevoel krijgt ongewenst te zijn. En dat in de stad die groot werd met het hier gebouwde DAFje.

Het betaald parkeren binnen de ring heeft een voorspelbaar waterbedeffect. Auto’s verdwijnen niet, ze verplaatsen zich. Net buiten de ring ontstaat inmiddels een enorme parkeerdruk. Bewoners kunnen hun eigen auto nauwelijks nog kwijt. Bezoekers van de binnenstad parkeren aan de rand en pakken voor het laatste stuk een deelfiets of deelscooter. Creatief? Zeker. Efficiënt? Nauwelijks. Zolang het openbaar vervoer geen volwaardig alternatief is, blijft dit gedrag bestaan.

Ondertussen stijgen de parkeertarieven vrolijk door. Ondernemers merken de gevolgen. Uit onderzoek van Hans van Tellingen van Strabo blijkt dat consumenten die met de auto komen gemiddeld twee tot drie keer meer besteden dan bezoekers die te voet of met de fiets komen. Autoluw beleid klinkt sympathiek maar heeft gewoon economische consequenties voor winkeliers, horeca en uiteindelijk het voorzieningenniveau van de stad.

Daar komt bij dat we in een vergrijzende samenleving leven. De auto-afhankelijkheid neemt toe. Één op de zeven mensen heeft een beperking. Voor veel van hen is de auto geen luxe maar noodzaak. Inclusiviteit betekent óók rekening houden met deze groep.

Ook de invoering van de zero-emissiezone roept vragen op. Begrijp me goed: betere luchtkwaliteit is belangrijk. Maar wat betekent dit voor de weekmarkten, zoals de stadsmarkt op dinsdag of de

biologische markt op zaterdag op het Wilhelminaplein? Is de investering in een elektrisch busje voor iedere marktkoopman haalbaar? En als loodgieters en installateurs de binnenstad mijden omdat het te ingewikkeld of te duur wordt? Bewoners binnen de ring dreigen de rekening te betalen via langere wachttijden en hogere kosten.

Autoluw klinkt modern. Maar beleid dat doorslaat, werkt averechts.

Eindhoven is groot geworden door innovatie, ondernemerschap én bereikbaarheid. Laten we zorgen dat onze Lichtstad niet uitdooft door beleid dat haar eigen bewoners en ondernemers buitensluit.

Daan de Kort

Tweede Kamerlid voor de VVD

FRITS Restaurant Top 50 VOLGENS ONS PUBLIEK

Restaurant DiVino smaakkampioen 2026

Voor FRITS is de grote betekenis van de gastronomie in en voor de regio Eindhoven evident. Vriend en ‘vijand’ zijn het erover eens dat Zuidoost-Brabant een culinaire hotspot van jewelste is. Tot die constatering komen niet alleen onze culinaire medewerkers Louis van de Waarsenburg en Ton de Zeeuw maar ook de andere leden van de vakjury. Het blijkt ook uit de FRITSrestaurantverkiezing van het meest populaire restaurant. Enkele duizenden deelnemers stuurden zo’n paar honderd namen van hun favoriete zaken in.

TEKST: HANS MATHEEUWSEN

Hieruit stelden wij de FRITS

Restaurant Top 50 samen. Tot hun genoegen voert restaurant DiVino in Hapert de ranking aan. Opnieuw, want ook in 2020 won het echtpaar Van Gerwen de publieksverkiezing. In de top bevinden zich vertrouwde en gevestigde namen. Meester Keeman en Restaurant YAYA stonden ook vorig jaar op plek 2 en 3. Opvallende nieuwkomers zijn Foodclub Milo en Gastrovino Girasole op 4 en 5. Anderzijds koestert het publiek Dommel 18, de Luytervelde, Welp en Fifth als favoriete etablissementen.

In het beste geval leiden lijsten tot reuring en in het slechtste tot (onderlinge) animositeit. FRITS

deelt geen sterren uit. Wij richten slechts de schijnwerpers op de smaakmakers van de regio. De charme van deze verkiezing ligt in haar inclusiviteit, waar zowel de verfijnde fijnproevers als de liefhebbers van eenvoudig doch lekker tafelen hun stem laten gelden. Van de meest luxueuze eetgelegenheden tot de verborgen parels die eenvoud omarmen, elk restaurant draagt bij aan de rijke culinaire tapestry van de regio.

De geschiedenis van de FRITS

Restaurant Top 50 wordt gekenmerkt door illustere winnaars, en DiVino sluit zich hier nu opnieuw bij aan. Eerdere titelhouders zoals Crijns in Bladel, Dijk9 in Eindhoven, SMAEK in

Geldrop en Welp in Eindhoven hebben het culinaire erfgoed van de regio verrijkt met hun uitzonderlijke talent en toewijding aan de kunst van het koken.

In het gastronomische hart van Zuidoost Brabant blijft de restaurantverkiezing een hulde aan de ongeëvenaarde culinaire diversiteit en excellentie die de regio te bieden heeft. Met restaurant DiVino als het kroonjuweel van het moment wordt de verfijnde smaak van de regio opnieuw bekroond en gevierd.

O ja. De sterrenrestaurants waren uitgesloten van deelname. Vandaar dat u ze mist in nevenstaande lijst.

ERIC EN IRIS VAN GERWEN

Publieksverkiezing

RESTAURANT TOP 50

1. DiVino Hapert

2. Meester Keeman Waalre

3. YaYa Eersel

4. Foodclub Milo Veldhoven

5. Gastrovino Girasole Nuenen

6. Dommel 18 Eindhoven

7. Fifth NRE Eindhoven

8. Stadsrestaurant Welp Eindhoven

9. De Luytervelde Eindhoven

10. Herberghe de Coeckepanne Lierop

11. Stationskoffiehuis Waalre

12. Crijns Bladel

13. De Leemerhoef Waalre

14. Thym by Parkzicht Eindhoven

15. Dimples Best

16. Casa Pepe Eindhoven

17. Hout Eindhoven

18. Le Sable Veldhoven

19. Doyy Eindhoven

20. Tesoro de Lucie Eindhoven

21. Aengenaam Luyksgestel

22. Mr. Au Eindhoven

23. Brasserie Bellevue Eindhoven

24. Julius Veldhoven

25. Goyvaerts Eindhoven

26. Zuid Eindhoven

27. Châlet Couvert Aarle-Rixtel

28. Olijf Nuenen

29. Café Kaat Eindhoven

30. Mood Eindhoven

31. Vandeijk Riethoven

32. Tweede Thuis Nuenen

33. De Cuijt Mierlo

34. Nova Eindhoven

35. OST Eindhoven

36. Olio Gerwen

37. Smaek Geldrop

38. The Brand Veldhoven

39. Onsz Valkenswaard

40. Roka Helmond

41. Montimar Mierlo

42. Sereh Nuenen

43. Vestdijk 47 Eindhoven

44. Mei Wah Eindhoven

45. Lugar Waalre

46. 1910 Eindhoven

47. Antonio's Eindhoven

48. Bochica Reusel

49. Bouchot Nuenen

50. Brasserie Bravoure Aarle-Rixtel

FRITS Restaurant Top 25 VAN DE VAKJURY

Treeswijkhoeve waardevaste lijstaanvoerder

Als FRITS-redactie vinden we dat een lijst van een vakjury als tegenhanger van de publieksverkiezing niet mag ontbreken. Met Treeswijkhoeve in Waalre als waardevaste lijstaanvoerder, direct gevolgd door Zarzo en Odille. Gem in Gemert, de nieuwe zaak van Soenil Bahadoer, meldt zich uit het niets in de top 10 maar dat zal niemand verbazen. Hij nam immers zijn Michelinsterren mee. Opvallend is de vijfde plek van Le Sable in Zandoerle tussen alle gevestigde namen. Blijkbaar waarderen de fijnproevers het restaurant steeds beter.

Vakjury Restaurant Top 25

1. De Treeswijkhoeve Waalre

2. Zarzo Eindhoven

3. Odille Sint-Oedenrode

4. Wiesen Eindhoven

5. Le Sable Veldhoven

6. Doyy Eindhoven

7. Mei Wah Eindhoven

8. Tribeca Heeze

9. Luytervelde Eindhoven

10. Gem Gemert

11. Nova Eindhoven

12. Tesoro de Lucie

Eindhoven

13. De Cuijt Mierlo

14. Bellevue Eindhoven

15. Reverie Veldhoven

16. Bouchot Nuenen

17. Van Deijck Riethoven

18. Crijns Bladel

19. NEV _______________________________ Eindhoven

20. Sabero Leende

21. Vaderland Nuenen

22. Goyvaerts Eindhoven

23 Frank Eindhoven

24 Eden Waalre

25 Ost Eindhoven

DICK EN ANNE-LAURA MIDDELWEERD

Rob Bongers

Concept- en gebiedsontwikkelaar bij Horeca Development. Met jaren ervaring, passie en erkenning voor cross-secotorale ontwikkelingen ondersteunt hij bij het realiseren van dynamische F&B-concepten, efficiënte keukens- en bars, en mixed-use stadsgebieden.

Eindhovens meest bourgondische kletskous. Schrijft over en voor de horeca. Heeft een eigen cityguide in de vorm van een actief platform: Eindhovensrondje.nl . Bedenkt ludieke campagnes en concepten voor de foodbranche en heeft ook nog tijd om privé van het horeca-aanbod te genieten.

Erik van Gerwen

Zelfbenoemd epicurist en fervent bezoeker van horeca met eigenheid. Voor citymarketing Eindhoven verantwoordelijk voor internationale PR & media. Voorheen onderzoeker naar internationaal uitgaansgedrag, oud columnist voor Misset Horeca en oud jurylid van Café Top 100.

Carla Kentgens

Gourmand in hart en nieren. Verzorgt al ruim dertig jaar kookworkshops voor particulieren en bedrijven. Auteur van elf succesvolle kookboeken. Bijna tien jaar restaurantrecensent voor Brabants en Eindhovens Dagblad met rubriek ‘Over de tong’. (Inmiddels honderden recensies)

Aart Groeneveld

volgde zijn basisopleiding tot kok in Eindhoven. Zijn carrière startte in Den Bosch en voerde hem via Boxtel, Teteringen, Breda en Tilburg vijftien jaar geleden naar Miele. Hij werkt samen met topchefs om de hoogwaardige keukenapparaten van Miele toegankelijk te maken voor thuis.

Charles Nix

Zelfstandige horecamakelaar bij Hormax. Via Cortex Hospitality helpt hij horecaondernemers met vraagstukken. Als echte foodie en voormalig directeur van HANOS Eindhoven kent hij de culinaire regio door en door.

Louis van de Waarsenburg

Horecawatcher met meer dan dertig jaar hobbykok-ervaring door een gedegen parttime opleiding bij meer dan 35 bekende sterrenrestaurants in Nederland en België waar hij in de keuken mocht kijken en daarover verhalen schreef.

Ton de Zeeuw

Schrijft sinds 2012 restaurantkritieken voor FRITS Magazine. Eerder was hij chef-redacteur en culinair recensent bij De Telegraaf en hoofdinspecteur bij Lekker500. Zijn nieuwe website tafelenmetton.nl staat op het ogenblik volop in de belangstelling.

De Vakjury leden

Restaurant verkiezing 2026

ERIC EN IRIS VAN GERWEN

Blije Hapertse winnaars van de FRITS Publieksprijs

DiVino is een schot in de roos

Dolblij zijn ze, de winnaars van de publieks-restaurantprijs van FRITS: Eric en Iris van Gerwen van restaurant DiVino in Hapert. „ Een hele eer dat de lezers van het magazine ons op één zetten. Fantastisch dat we op deze manier in de spotlights staan. Een bewijs ook dat de mensen uit de hele regio Eindhoven ons weten te vinden.”

TEKST: TON DE ZEEUW | FOTO’S: PATRICK MEIS

Officieel heeft DiVino de naam ‘Restaurant & Wijnbar’. Dat komt omdat de uitbaters gék van wijn zijn, pardon: van Italiaanse wijnen. Die importeren ze zelf, na proefbezoeken aan diverse wijnbeurzen en de restaurantgasten kunnen dan zo’n wijn kiezen uit de goed gevulde wijnbibliotheek in de hoek van de zaak. Verder worden de wijnen voor aantrekkelijk prijzen aangeboden aan ‘gewone’ kopers (van wie sommigen van heinde en verre komen).

En er kan online worden gekocht. „Onze website Blend by DiVino wordt beheerd door onze zakelijke partner Imke van Limpt. Zij levert aan de horeca en aan particulieren, organiseert wijnproeverijen in het hele land, bedenkt relatiegeschenken en nog veel meer.”

Jongensschool

DiVino houdt al tien jaar succesvol stand in Hapert. Eric en Iris, allebei afkomstig uit de regio, hebben in de voormalige Jongensschool en later bibliotheek van het Kempische dorp een brede klandizie opgebouwd voor hun uitstekende keuken, voor het gastvrije en professionele onthaal en voor het ruime terras. Het interieur is industrieel en klassiek tegelijk en pronkt met prachtige graffitikunst (waaronder een opvallend portret van Don Corleone van de hand van Studio Giftig uit Veldhoven), naast halfronde leren banken, tafels met linnen servetten en een centrale open keuken.

Iris en Eric leerden elkaar na hun verschillende hotelschoolopleidingen kennen in Oirschot en werkten daarna samen in de bediening bij een Oisterwijks restaurant. Ook

was Eric gastheer in Amsterdamse zaken als The Grand en Americain en in De Hofstee in Bladel terwijl Iris soortgelijke banen had. Samen maakten ze DiVino groot en ze piékeren er niet over ooit nog iets anders te gaan doen. „ Het pand viel ons destijds in de schoot en we zijn ervoor gegáán. Gelukkig maar want we draaien nu regelmatig honderdvijfentwintig couverts per avond.”

Gardameer

Het Italiaanse is een passie van Eric. „ Ik ben opgegroeid met de Italiaanse keuken, mijn ouders hebben een vakantiehuisje aan het Gardameer, en ik heb tijdens mijn studie in Piemonte gewerkt waar ik me verder bekwaamde in de Italiaanse keuken en de wijnen.”

Het leidde als vanzelf tot DiVino, dat niet zomaar ‘een Italiaan’ is,

‘Er is geen wijnkaart, in de wijnbibliotheek heb ik honderden wijnen opgeslagen’

zoals er in elke stad wel enkele zijn, maar een moderne keuken met Italiaanse accenten. Waar ook Italiaanse klassiekers worden bereid in een nadrukkelijk eigentijds jasje. Verder zijn alle wijnen Italiaans.

Eric: „ Er is geen wijnkaart, in de wijnbibliotheek heb ik honderden wijnen opgeslagen, iedereen mag daar vrij in- en uitlopen en kiezen uit de flessen die daar, met het prijsje eraan, gereed staan. Een concept dat werkt. Door eigen import schakelen we de tussenhandel uit waardoor we mooie wijnen voor een goed prijsje kunnen aanbieden. We begonnen ooit zaken te doen met drie wijnhuizen in Italië, nu zijn het er 23. Vijf pallets (à 600 flessen) per jaar, toen, tegen nu 120 pallets.”

Internationaal

De keukenmeesters van Divino, David Lepelaars en Niels van der Heijden, koken modern-klassiek op basis van internationale recepturen met een Italiaans twist. David, de chef die ons vandaag bedient, heeft na zijn studie op het ROC en bij het vermaarde Vlaamse opleidingsinstituut Ter Duinen in Koksijde, zich het vak meester gemaakt in regionale keukens bij toppers als Oud Sluis en De Hofstee in Bladel en tijdens stages in Spanje en Antwerpen.

Hij serveert ons als voorgerecht forel. De filets van dit enigszins onderschatte zoetwatervisje zijn gepekeld en licht gerookt, daarna is de huid weggebrand en ze worden opgediend met een garnituur van koolrabi, beukenzwammetjes, dillemayonaise en een vinaigrette van koolrabi. Mooi! Hartig, fris en veel bite tegenover dat zachte visvlees. Imke van Limpt – van de wijnwebsite – treedt op als sommelier. Ze schenkt riesling uit Veneto, een onverwachte oorsprong. Uiteraard zelf geïmporteerd en geheel voldoend aan het profiel van deze ‘Duitse’ wijn: goût petrol, fris en toegankelijk.

Mosterd

Gevolgd door eendenborst. Op lage temperatuur gegaard en daarna krokant gebakken op de vetrand. De zeer smakelijke tranches zijn supermals en worden vergezeld door een kroketje van het gekonfijte eendenvlees, naast zachte mosterdmousseline, gekonfijte en vervolgens gefrituurde aardpeer, zwarte knoflook, gel van kruidnagel en jus van mosterd. Een bord vol lekkernijen. In het glas fonkelt nu donkerrode wijn uit Puglia: naar chocola en kersen smakende Primitivo. Uit zo’n Italiaanse macho-fles met bredere schouders dan de voet. Uitstekende wijn-spijscombinatie.

Tot slot een eigentijdse interpretatie van het super-Italiaanse dessert tiramisu. Een zogenaamde deconstructie, een bereiding waarbij alle ingrediënten van het origineel werden gebruikt maar dan in een ander jasje en afwijkende volgorde. Een verrukkelijk toetje, smakend naar, eh, tiramisu. Imke schenkt een ander juweeltje uit haar vineuze schatkamer: Vinsanto, de zoete, amberkleurige verleider uit de Chiantistreek.

Één en al smakelijke Italiaanse verrassingen daar, bij dat Brabantse marktpleintje van Hapert.

Restaurant DiVino, Kerkstraat 27, Hapert 0497 - 22 50 00 www.divino-hapert.nl

Ma. en woe. gesloten, rest van de week geopend vanaf 11:00 uur. Parkeren voor de deur. Menu’s en à la carte.

Bedreigd (?) natuurschoon in de stad

Esp: De groenparel aan de noordkant van Eindhoven

Tot 2040 wil Eindhoven 40.000 woningen toevoegen aan de woningvoorraad. Dat zijn net zoveel huizen als er in heel Helmond staan. Aan de noordkant van de stad bevindt zich nog een oorspronkelijk stukje groen: Esp. De vraag is voor hoe lang nog…?

TEKST & FOTO'S: MARTIN VAN ROOIJ

�en verborgen pareltje. Zo kwalificeren groenmensen Esp, het gebiedje dat Son van Eindhoven scheidt. Je moet het maar net weten te liggen anders rijd je er zonder erg voorbij. Verlaat Eindhoven over de J.F. Kennedylaan in noordelijke richting en het ligt aan je rechterkant zodra je de bebouwde kom uit bent. Het is niet bijzonder groot en als je er rondwandelt vraag je je misschien af: is dit het nou? Zo zul je er tevergeefs zoeken naar veteraanbomen. Toch is het gebied al eeuwenoud. Hoe weten we dat? En waar zie je dat aan?

Hier biedt internet uitkomst. Op de site www.topotijdreis.nl vind je de oudste maatvaste landkaarten van ons land. Die liggen als het ware over elkaar, in lagen. Zoek op ‘Esp’ en ga met de schuifregelaar links terug in de tijd. Dan valt op dat de verkaveling en de padenstructuur al ruim twee eeuwen onveranderd zijn. Denk de lichtmasten en de bestrating in het gebied weg en beeld je in dat er graan op de akkers staat in plaats van maïs en je waant je twee eeuwen terug in de tijd – in de stad waar de toekomst wordt bedacht.

Leonhard Schrofer, gepensioneerd stadsecoloog van de gemeente Eindhoven, beaamt dat Esp bijzonder is. Hij was jarenlang verantwoordelijk voor de versterking van de Eindhovense stadsnatuur. „Een van eerste dingen die ik deed toen ik in dienst van de gemeente kwam, was een rondje maken langs de randen van de stad. In de eerste maanden heb ik het hele buitengebied bezocht, veel foto’s gemaakt en de zaak op kaart gezet. Ik zag al meteen dat Esp mooi was en de moeite van het behouden waard.”

Twee bijzondere kenmerken

Oorspronkelijke landschappen hebben we in Nederland niet meer, aldus Schrofer. „Alles in ons land is gecultiveerd, met andere woorden: in cultuur gebracht door de mensen. Soms al lang geleden. In Esp is dat goed te zien aan twee bijzondere kenmerken: bolle akkers en bijzonder gesnoeide bomen. Bolle akkers ontstonden doordat boeren eeuwenlang mest uit de potstal op het land brachten om de grond te verbeteren, in het midden wat meer dan aan de randen. Zo zijn, heel geleidelijk, de bolle akkers ontstaan. Als je midden op zo’n akker staat, sta je al gauw een meter hoger dan op het pad dat de akker begrenst.”

Stoven

Dat je op Esp geen oude bomen vindt, houdt verband met de manier waarop het gebied al die eeuwen werd gebruikt. „Hout was nodig om te overleven: om te stoken, huizen mee te bouwen

‘Esp is een puntgaaf wandelgebied dat je op allerlei manieren kunt doorkruisen’
‘ De Eindhovense gemeenteraad kan ieder moment besluiten om er bedrijventerrein van te maken’
LEONHARD SCHROFER

ESP: KLEIN MAAR FIJN

Esp wordt aan de noordzijde begrensd door een bedrijventerrein in Son en aan de zuidkant door bedrijventerrein Esp in Eindhoven. Aan de westkant vormt de J.F. Kennedylaan de grens, aan de oostzijde de Eindhovenseweg. Het gebied meet ongeveer zes hectare en ligt tamelijk geïsoleerd. Dieren hebben daar overigens geen last van, zeker vogels niet. Daarnaast vind je in het gebied vossen, dassen, bunzings, hermelijnen en reeën. Er staan uitsluitend inheemse boomsoorten, hoewel de meeste daarvan oorspronkelijk van elders komen. Denk aan de Amerikaanse eik en bijvoorbeeld eiken die van oorsprong uit Duitsland, Frankrijk en Italië komen.

en gereedschap van te maken. Als je stookhout nodig had, kapte je een relatief jonge boom. Een oude boom gaf veel te veel werk: al dat kappen en zagen. Bovendien waren die stukken hout veel te zwaar. Kortom: je kapte een stammetje. Uit de wortels schoten weer nieuwe loten op. Die werden na verloop van tijd ook weer gekapt op maaiveld. Zo kreeg je bomen met een heel typische vorm, zogenaamde stoven van soms ettelijke meters breed. Daarvan staan er nog een paar van in het gebied. En die zijn dus wel eeuwenoud.”

Veel mensen maken zich zorgen over het verlies van natuur. Ook Schrofer is bezorgd, al moet je volgens hem alles zien in historisch perspectief. „Neem de luchtkwaliteit. Die is de laatste jaren flink verbeterd. Met de kwaliteit van ons oppervlaktewater is het daarentegen slecht gesteld. We hebben 23 jaar de tijd gehad om ons oppervlaktewater te laten voldoen aan de Kaderrichtlijn Water die op 1 januari 2027 ingaat en we zitten pas op twee procent. Al die jaren hebben we veel te veel dierlijke mest uitgereden. Die deadline halen we nooit meer.” En hoe zit het met de hoeveelheid bos in Nederland? Schrofer: „Die is redelijk. Kijk, toen er nog geen mensen woonden in ons land, bestond wat we nu Nederland noemen geheel uit bos en moeras. Toen de mens kwam, werd veel bos gekapt om te stoken en te bouwen. Rond 1800 was er nog maar een half procent bos. Rond 1880 besloot de overheid dat er meer bossen moesten komen. Dat was overigens niet omdat men vond dat de natuur er slecht voor stond. De redenen waren vooral economisch. Hout was nodig om te bouwen en te stoken en houtbouw leverde meer op dan heidegrond die

ongeschikt was voor landbouw. Bovendien was bosbouw een vorm van werkverschaffing.” En nu?

Schrofer: „Op dit moment zitten we op ongeveer tien procent. Dat lijkt best veel, maar in Duitsland is 35 procent bos.”

Puntgaaf wandelgebied

Terug naar ‘Esp Noord’, zoals het bij de gemeente formeel heet. Volgens Schrofer is Esp door de gemeente aangemerkt als een zogenaamd reserveringsgebied. „Dat betekent dat het weliswaar landelijk gebied is maar dat het gereserveerd is voor een andere bestemming. De Eindhovense gemeenteraad kan ieder moment besluiten om er bedrijventerrein van te maken. Dan gaat het gebied eraan.” Hij zou het een onverstandig besluit vinden. „Als je in de stad net zoveel huizen bij wilt bouwen als er in Helmond staan, zorg er dan ook voor dat er net zoveel groen bij komt als er in Helmond is. Esp is een gebied van hoge cultuurhistorische en landschappelijke waarde met prachtige eikenlanen. Een puntgaaf wandelgebied dat je op allerlei manieren kunt doorkruisen. Een pareltje zoals Esp zou je moeten behouden.”

Unicorn

Het gebeurt me regelmatig: ik sta op een zakelijke bijeenkomst en voel me vooral een decorstuk. Niet omdat ik niets te melden heb, integendeel, maar omdat de setting zo voorspelbaar is dat mijn aanwezigheid er nauwelijks toe lijkt te doen.

Dus sta ik aan de zijkant en observeer.

Grijs. Blauw. Zwart. De kleur van de kleding. Zet het licht uit en niemand merkt het. Overal dezelfde groepjes, dezelfde gezichten, dezelfde gesprekken. Een drankje in de ene hand, een bitterbal in de andere. Veilig en comfortabel. Het voelt als een reünie waar niemand écht zin in heeft maar waar je toch even langsgaat omdat het zo hoort.

Misschien schop ik hiermee tegen een gevoelig been maar ik hoop vurig dat dit soort bijeenkomsten verrassen. Dat er iets gebeurt. Iets dat je bijblijft. Muziek. Energie. Een moment waarop je denkt: dit was anders. Dit onthoud ik. Zeker in een regio die zichzelf graag innovatief, vooruitstrevend en internationaal noemt.

Wat mij betreft mag het radicaal anders. Een gekleurde dresscode. Een band. Een dansvloer. Of op z’n minst de uitnodiging om niet automatisch bij dat vaste clubje te gaan staan waarmee je elke vrijmibo beleeft. Stap eens op iemand af die je níét kent. Loop naar iemand toe die je interessant vindt maar waar je normaal net niet op af durft te stappen. De meeste mensen bijten niet.

Stel eens een persoonlijke vraag. Geen functietitel, geen pitch, geen „en wat doe jij precies?” Laat de business even los. Het blijft me verbazen hoeveel netwerkevents er zijn waar niemand écht contact maakt terwijl verbinding juist het doel zou moeten zijn.

Onze burgemeester, Jeroen, ik neem even de vrijheid, benoemt regelmatig het belang van de Nederlandse taal voor internationale medewerkers. Begrijpelijk. Maar laten we stoppen met doen alsof gastvrijheid éénrichtingsverkeer is. Als we niet willen dat expats en internationals in hun eigen bubbel blijven, moeten wij zelf ook uit onze comfortzone stappen. Ja, dat betekent Engels praten. Nee, dat is niet eng. En nee, niemand verwacht dat je accentloos klinkt.

Dus aan organisatoren: durf. Voeg kleur toe. Toon lef. En aan iedereen die daar rondloopt: wees die ene unicorn in de zaal die het anders doet.

„ Mijn naam is Mariska Pinxt - van Iersel. Operationeel directeur 24 uur in bedrijf, co-founder van Future by Diversity, getrouwd met David, moeder van twee dochters en een bonusdochter. En ik heb een neurodivers brein."

Aangenaam.

Operationeel directeur 24 uur in bedrijf & co-founder van Future by Diversity

Mariska Pinxt-van Iersel

In de afgelopen anderhalf jaar werd een opvallend aantal nieuwe directeuren benoemd in Eindhoven. Met name culturele instellingen kregen een andere manager. Er was een ook een onverwacht vertrek: de Amerikaan Ramon Amaro had het binnen vijf maanden gezien als creatief directeur bij Design Academy Eindhoven. Twaalf (!) nieuwkomers stellen zichzelf voor.

Algemeen directeur Muziekgebouw Eindhoven

Jack Pisters

Jack Pisters is sinds 1 september 2025 algemeen directeur van Muziekgebouw Eindhoven.

Met een achtergrond in het zuiden van Nederland en een internationale loopbaan beweegt hij zich al jaren op het snijvlak van podium, talentontwikkeling en educatie. Hij was grondlegger van de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam en medeoprichter van de Amsterdam Electronic Music Academy (AEMA).

Als artistiek leider van het Amsterdam Guitar Heaven Festival en betrokken partner bij het BRIDGE Guitar Festival verbindt hij internationale topmusici aan EEN nieuw publiek. De afgelopen jaren was hij daarnaast actief als interim-manager bij Popronde en interim-directeur bij Popspot.

Directeur-bestuurder CKE

Rianne Brouwers

Rianne Brouwers begon op 1 oktober 2024 als directeur-bestuurder van Cultuur & Kunst Eindhoven (CKE).

Ze is een ervaren bestuurder in de culturele sector, in Eindhoven is ze een nieuw gezicht. „ Ik heb CKE in mijn hart gesloten en ik voel me er thuis. Met het motto ‘creativiteit voor iedereen’ staat CKE aan de basis van persoonlijke ontwikkeling en verbinding tussen mensen. Dat is een belangrijke belofte aan Eindhoven en ik ga mijn best doen om zoveel mogelijk mensen te bereiken en te betrekken."

Voor haar benoeming was Rianne onder andere directeur bij Filmtheater 't Hoogt in Utrecht en CKC & partners in Zoetermeer. Op dit moment is ze onder meer voorzitter van het bestuur van Common Frames, dat film- en mediaprojecten doet met jonge nieuwkomers.

Thijs van Mierlo

Thijs van Mierlo is met inang van 1 december 2025 programmadirecteur van Pact Woensel-Zuid. In deze rol werkt hij aan het duurzaam versterken van leefbaarheid, veiligheid en kansen in Woensel-Zuid, samen met bewoners, maatschappelijke organisaties, gemeente en andere partners.

Het pact richt zich op langjarige verbetering van perspectief voor inwoners, met aandacht voor wonen, opgroeien, bestaanszekerheid en samenleven.

Thijs brengt ruime ervaring mee in het versterken van gemeenschapskracht en het organiseren van samenwerking rond complexe maatschappelijke opgaven. Hij richt zich op het bouwen van stevige coalities, het verbinden van systeem en leefwereld en het vergroten van bewonersinvloed vanuit de overtuiging dat duurzame verandering alleen samen tot stand komt.

Directeur Philips Museum

Freek Janssen

Sinds januari van 2026 mag Freek Janssen zichzelf directeur noemen van het Philips Museum. Zo voelt dat althans voor hem wel, als 'mogen'. „ Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor zowel geschiedenis, techniek, als storytelling. Dit is de plek waar alles samen komt.

In het Philips Museum bieden we een podium aan verhalen die laten zien hoe je met innovatie en maatschappelijke betrokkenheid een positieve impact kunt maken op de wereld. Dat is nu misschien wel meer nodig dan ooit.

Mijn doel is om dit de komende jaren (nog) meer te doen in de Brainport-context. Wil je meedenken? Stuur een berichtje!"

Directeur Brainport voor Elkaar

Erik de Vries

Erik de Vries startte 1 november 2025 als directeur van Brainport voor Elkaar.

Na elf jaar als wethouder in Helmond, verantwoordelijk voor Sociale Zaken, zet hij zich nu met veel overtuiging in voor een sociaal sterke Brainportregio.

„ Brainport voor Elkaar is een vereniging waarin bedrijven, onderwijs, gemeenten en maatschappelijke organisaties samenwerken aan sociaal-maatschappelijke opgaven die we alleen samen kunnen oppakken.

Brainport is pas echt sterk als iedereen de kans krijgt om mee te doen en mee te profiteren”, zegt De Vries. „Werkgevers spelen daarin een sleutelrol. Wie wil meedoen aan deze beweging is welkom om zich aan te sluiten."

Voorzitter Technische Universiteit

Koen Janssen

Koen Janssen is sinds 27 maart 2025 voorzitter van het college van bestuur van de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e).

Koen - afkomstig uit Vlaanderen (1964) - heeft een rijke loopbaan opgebouwd in met name de chemische industrie. Hij werkte onder meer bij DSM en TNO in verschillende directiefuncties, met Research &Development en Innovatie als rode draad.

Als voorzitter van de TU/e leidt hij het dagelijks bestuur en heeft hij onder meer strategie, relaties, sociale veiligheid en reputatie in de portefeuille. De belangrijkste opgave van de TU/e is momenteel het realiseren van een flinke groei in masterstudenten in het kader van ‘Beethoven’. Een van Janssens speerpunten is om de TU/e meer als ‘One TU/e’ te laten werken, zowel qua processen als qua cultuur.

Directeur Van Abbemuseum

Defne Ayas

Defne Ayas, vanaf 15 september 2025 directeur van het Van Abbemuseum, geeft richting aan de culturele en strategische koers van het museum.

Ze scherpt het profiel van de instelling aan en leidt het Van Abbemuseum een nieuwe fase van vernieuwing binnen, na twintig jaar onder het vorige bestuur. In haar rol is zij verantwoordelijk voor het tentoonstellingsprogramma, de ontwikkeling van de collectie, onderzoek en het betrekken van diverse publieksgroepen. Ze positioneert het Van Abbemuseum zowel als een internationaal toonaangevende en vernieuwende kunstinstelling, als een actieve en betrokken speler in de regio. Een nieuwe collectiepresentatie, die op 6 juni van dit jaar opent ter gelegenheid van het negentigjarig jubileum van het museum, vormt daarin een belangrijk moment.

Ayas versterkt de nationale en internationale zichtbaarheid van het museum, werkt nauw samen met curatoren en teams rond de collectie, en bouwt duurzame relaties op met kunstenaars, curatoren, patrons, donateurs en partnerinstellingen. Ze vertegenwoordigt het Van Abbemuseum als een plek voor dialoog, experiment, gemeenschappelijke verantwoordelijkheid en educatie, in hechte verbinding met de stad Eindhoven, haar gemeenschappen en haar bedrijven.

Algemeen directeur FC Eindhoven

Peter Bijvelds

Peter Bijvelds is vanaf 1 mei 2025 algemeen directeur van FC Eindhoven.

De zestigjarige Veghelaar brengt ruime ervaring mee uit het betaald voetbal, waar hij eerder directiefuncties vervulde bij FC Den Bosch, TOP Oss en De Graafschap. Daarnaast werkte hij als zelfstandige in topsportbegeleiding, recruitment en individuele- en teamcoaching.

Bijvelds kijkt ernaar uit om samen met medewerkers, spelers, partners en supporters het beste uit de club te halen, zowel op sportief als organisatorisch vlak en FC Eindhoven verder te ontwikkelen als ambitieuze en maatschappelijk betrokken organisatie.

Olga Coolen

Olga Coolen startte op 1 november 2025 in een nieuwe baan bij de Technische Universiteit Eindhoven als hoofd Studium Generale.

„ Na bijna dertien jaar directeur te zijn geweest van het Philips Museum heb ik deze parel van de stad verruild voor een andere diamant. Als Studium Generale brengen we studenten - vaak voor het eerst - in aanraking met cultuur en met urgente maatschappelijke onderwerpen.

We planten zaadjes die misschien tot bloei komen in hun latere maatschappelijke carrière of leven. En dat op een prachtige campus die net weer enkele monumenten rijker is!"

Directeur Dutch Design Foundation

Willem van Zeeland

Willem van Zeeland is sinds 1 januari 2026 de nieuwe directeur van Dutch Design Foundation.

Hij was van 2018 tot en met eind 2024 hoofdredacteur van de VPRO. Eerder was hij lid van de raad van toezicht bij Eurosonic Noorderslag, hoofd internet en innovatie bij de NTR en hoofd programma bij Tivoli Utrecht. Sinds 2024 is hij lid van de raad van commissarissen van Koninklijk Theater Carré in Amsterdam.

Onder zijn leiding maakte de VPRO de afgelopen jaren meerdere programma’s over de Dutch Design Week (DDW). In 2013 organiseerde Willem van Zeeland een festival over Eindhoven in Paradiso te Amsterdam onder de titel 'Het wonder van Eindhoven'.

FOTO: MAX KNEEFEL

Directeur-bestuurder filmtheater Natlab

Hannie Derks

Hannie Derks is sinds 1 mei 2025 directeurbestuurder van filmtheater Natlab op Strijp-S.

Zij is eindverantwoordelijk voor de artistieke koers, organisatie en zakelijke continuïteit van het filmtheater. Eerder was zij directeur van cultuurcentrum Weeffabriek in Geldrop. Hannie is een echte Eindhovenaar en heeft een achtergrond in marketing en culturele antropologie.

Ze werkt bij Natlab aan een open en toegankelijke plek voor film, theater, cultuur en ontmoeting. In haar rol ligt de focus op inhoudelijke kwaliteit, publieksverbreding en duurzame samenwerking binnen de stad en regio.

Directeur-bestuurder van GLOW

Philip Ross

Philip Ross (Deurne, 1978) heeft licht als leidraad door zijn carrière. Eerst als onderzoeker aan de TU/e, daarna als ondernemer in een eigen startup en vanaf 2014 als eigenaar van het Eindhovense lichtbureau Studio Philip Ross.

In 2014 maakte hij zijn eerste lichtkunstwerk voor GLOW. Sindsdien is hij betoverd door het festival en elk jaar betrokken geweest als kunstenaar, begeleider van jonge kunstenaars of organisator. Per 1 januari 2026 is Ross de nieuwe directeur-bestuurder van GLOW. Samen met het team, partnerbedrijven, onderwijsinstellingen, vrijwilligers, bewoners en andere betrokkenen in Eindhoven en de regio, werkt hij het hele jaar door aan dit unieke, innovatieve en gratis toegankelijke lichtfestival.

Nieuwe expositie Next Nature Museum in Evoluon

BV planeet Aarde

In Eindhoven heeft Next Nature Museum in het iconische Evoluon de tentoonstelling Er was eens... de Aarde geopend die niet alleen uw kinderen betovert maar ook uw boardroom wakker schudt. Een titel die klinkt als een bedtime story maar in werkelijkheid meer weg heeft van een strategische sessie over grondstoffen, geopolitiek en de toekomst van uw businessmodel. Want ja, de aarde is een sprookje. Maar het verhaal kraakt.

Van kosmisch theater tot grondstoffenoorlog

Next Nature Museum presenteert onze planeet als een levend systeem én als een verhaal dat voortdurend wordt herschreven door ons. „De aarde is een schitterend sprookje in een kosmisch theater”, zegt Koert van Mensvoort, oprichter van Next Nature. „Vandaag kraakt dat verhaal maar wij hebben de pen in de hand.”

Dat klinkt poëtisch, maar wie de krant openslaat, ziet de harde realiteit. Olie, lithium, kobalt, zeldzame aardmetalen; grondstoffen zijn de nieuwe geopolitieke wapens. Spanningen rond Venezuela, Groenland en andere grondstofrijke regio’s laten zien hoe bepalend natuurlijke rijkdom is voor macht en internationale verhoudingen. Tegelijkertijd versnellen klimaatverandering en vervuiling. De planeet is geen oneindig magazijn.

De tentoonstelling stelt daarom een ongemakkelijke vraag: wat gebeurt er als we de aarde blijven behandelen als leverancier in plaats van als partner?

Voor ondernemers, bestuurders en investeerders is dat geen filosofische exercitie, maar een existentiële. Wie de aarde als lineaire supply chain blijft zien, loopt vroeg of laat tegen een muur – of een wetgever – aan.

Van oerknal tot iPhone

Er was eens… de Aarde is het eerste hoofdstuk van de permanente tentoonstelling Enter Spaceship Earth . Bezoekers reizen van de oerknal tot het einde van het universum, maar vooral van gesteente tot smartphone.

In installaties als Geolift en Borehole

Park daal je letterlijk af in de aardlagen. Fossiele brandstoffen, metalen en zeldzame elementen worden tastbaar gemaakt – inclusief hun marktwaarde en historische gebruik. Wat normaal verborgen zit in jaarverslagen of in verre mijnen, ligt hier open en bloot.

Het ogenschijnlijk speelse werk SmartPhone knikkers is confronterender dan menig ESG-rapport. Het toont hoeveel grondstoffen schuilgaan in één apparaat in uw binnenzak. De vraag dringt-

‘De aarde is geen voltooid kunstwerk, maar een werk in uitvoering’

zich op: wat betekent exponentiële techgroei voor een eindige planeet?

In The Cooling Game spelen bezoekers met klimaatinterventies. Geo-engineering als serious game: wat werkt, wat niet, en tegen welke prijs? Future Travels katapulteert u miljarden jaren vooruit, tot het moment waarop de aarde ophoudt te bestaan. Het relativeert kwartaalcijfers, maar scherpt het lange-termijndenken aan.

En dan is er Pangea , een augmented reality-zandtafel waarop continenten opnieuw worden samengesteld. Plastigliet , een nieuw door de mens veroorzaakt gesteente, laat zien hoe zelfs ons afval een fossiel van de toekomst wordt. De antropoceen als blijvende handtekening.

Geen doemdenken maar denkkracht

Wat deze tentoonstelling onderscheidt is de toon. Geen apocalyptische alarmbellen, geen schuldbelijdenis met een vingertje omhoog. Next Nature positioneert zich als positieve denktank. Hier geen klimaatdepressie maar verbeeldingskracht.

„ De aarde is geen voltooid kunstwerk, maar een werk in uitvoering”, verklaart directeur Mieke Gerritzen. „Wij veranderen de planeet elke dag. De vraag is niet óf we haar vormgeven, maar hoe.”

Voor een doelgroep die gewend is verantwoordelijkheid te dragen, in bedrijven, netwerken, families, is dat een uitnodiging. Niet om schuld te voelen, maar om regie te nemen.

Inspiratie voor de boardroom (en de keukentafel)

Het Evoluon is meer dan een museumdecor. Het gebouw, ooit neergezet als toekomstvisie van Philips, fungeert als een architectonisch statement. De iconische ring – strak vormgegeven, licht en ruim – leent zich uitstekend voor besloten inspiratiesessies.

Voor bedrijven biedt Next Nature Academy programma’s die een museumbezoek koppelen aan strategische reflectie. Denk aan workshops om toekomstdenken te stimuleren, midden in de tentoonstelling. Geen PowerPoint-marathon in een anonieme vergaderzaal, maar een gesprek tussen installaties die de urgentie tastbaar maken.

Voor directieteams kan dit de katalysator zijn voor een herijking van strategie. Voor HR-afdelingen een manier om talent te inspireren en medewerkers te betrekken bij duurzaamheidsambities. Voor netwerkorganisaties een onderscheidende bijeenkomst die verder gaat dan borrelpraat. En ja, het werkt ook met het gezin. Wie met kinderen langs Plastigliet loopt of samen conti-

nenten herschikt in Pangea, voert ongemerkt gesprekken over verantwoordelijkheid, technologie en toekomst. Het museumbezoek wordt zo een intergenerationeel gesprek: hoe willen wij dat het volgende hoofdstuk eruitziet?

De aarde als strategische asset Voor de hogere inkomensklasse is duurzaamheid allang geen lifestyle-accessoire meer, maar een strategische factor. Vastgoed, energie, mobiliteit, investeringen – alles raakt aan de staat van de planeet. De aarde is geen abstract decor, maar een asset die onder druk staat.

Er was eens… de Aarde maakt die druk voelbaar, zonder de schoonheid uit het oog te verliezen. Het kosmisch perspectief relativeert, maar ontslaat niemand van verantwoordelijkheid.

De boodschap is helder: het sprookje is nog niet uit. Maar het volgende hoofdstuk wordt niet geschreven door geologische krachten alleen. Het wordt geschreven in bestuurskamers, in innovatielabs, in families die keuzes maken over consumptie en investeringen. De pen ligt op tafel. De vraag is: pakt u hem op?

Next Nature Museum Noord Brabantlaan 1a, Eindhoven 040 - 250 46 20 office@nextnature.net www.nextnature.net

PANGEA THE CAVE
GEO CHANNEL

Geboren Rotterdammer Wim de Graaf reisde als Eindhovens model de hele wereld over

‘Ik denk dat we hier het licht wel hebben gezien’

Kun je domweg gelukkig zijn in Eindhoven? Ja, dat kan. Wim de Graaf reisde voor zijn modellenwerk de hele wereld over, woonde in New York, Hamburg, München en Zürich maar vond zijn geluk in Eindhoven. Wim (66) werd geboren in Rotterdam, was in de glorietijd van Feyenoord supporter van de club maar kwam als puber in Eindhoven terecht waar hij niet meer vertrok. Hij voetbalde zelfs onder Jan Reker in PSV-C1. Wim verpandde zijn hart aan de stad en de mensen. Hij hoopt dat Eindhoven de komende jaren uitgroeit tot een van de metropolen die hij uit het buitenland kent. „Bouwen, bouwen, bouwen en zorgen dat we de boel bij elkaar houden.”

TEKST: HANS MATHEEUWSEN | FOTO'S: DCI MEDIA

Wim de Graaf woont inmiddels 24 jaar in het centrum van Eindhoven. En dat bevalt hem uitstekend. Hij fietst veel, ook naar de randgemeenten, alleen als hij naar vrienden gaat verder weg pakt Wim de auto. Hij heeft een winkel op loopafstand in de stad. Overgehouden uit de tijd na zijn carrière als model. Toen handelde hij met partners internationaal in vanalles. Uiteindelijk bleef de productie in China van meubels en de verkoop in Europa over. Hij werd leverancier van Beter Bed maar vond dat klanten beter geholpen konden worden en nam daarvoor een winkel in Eindhoven over. Dat werd Goed Slapen aan de Leenderweg. Verder

woont hij gemiddeld de helft van het jaar in Portugal. Maar Wim keert altijd terug in Eindhoven. In het kielzog van hun vaders carrière zwierf het gezin De Graaf door Nederland. Van Zeist naar Rotterdam naar Zierikzee naar Maarheeze naar Apeldoorn. Zijn twee zussen werden geboren in Zeist, zijn twee broers in Maarheeze. Wim was tien jaar toen het gezin landde in Eindhoven. Vader werkte bij Philips. De middelste De Graaf ging naar de Dr. Edith Stein Mavo. Op de Havo won Wim de weddenschap dat hij zou worden aangenomen bij de politie. Na drie selectiedagen in Hilversum werd hij tot zijn eigen verbazing ‘gewoon politieagent’ en wel in Den Haag. Dat werd weer verhuizen. En na een paar jaar opnieuw, naar Utrecht.

EINDHOVENAAR KUN JE WORDEN

Rugzak

Totdat hij tijdens een week vakantie in Duitsland als twintigjarige door een fotograaf werd ontdekt als model. Hij kreeg een uitnodiging van Otto en kwam in de wereld van de modecatalogi als Quelle, Neckermann en Wehkamp terecht. Hij kon na de eerste kennismaking meteen aan de slag en werd voor fotoshoots drie weken naar Gran Canaria gestuurd. Maar hij werkte nog bij de politie... Wim kreeg drie maanden onbetaald verlof maar zou het politieuniform nooit meer aantrekken. Via bureaus als Euromodel, Model Pool, Euromen Amsterdam, Model Team Hamburg, Dominique in Brussel, Karin Men in Parijs en Ugly Peoople in Milaan nam zijn modellenwerk een grote vlucht. Hij zag er verrekes goed uit. Wim: „Ik werd het meest gevraagde mannelijke model van Nederland.”

Zijn opdrachtgevers waren Duits, Frans, Italiaans, Engels en Amerikaans. Wim vloog de halve wereld over. Hij liep ook shows voor Jean Paul Gaultier en Giorgio Armani. Dat vond hij minder aantrekkelijk omdat het aanzienlijk minder opbracht dan de shoots voor de modecatalogi. Twaalf jaar lang was Wim volgeboekt, zoals hij het noemt. „Ik reisde heel veel, leefde vanuit mijn rugzak met altijd mijn walkman op. Ik spaarde veel want je maakt niks op. Ik was wel teruggekeerd naar Eindhoven en woonde in een flatje op het Kastelenplein. Vrienden vonden dat ik naar Amsterdam moest komen en ik had bijna zo’n grachtenpand gekocht. Zij begrepen niet wat ik in Eindhoven deed maar ik vond de stad gewoon veel fijner dan Amsterdam of Rotterdam.”

Na twaalf jaar was de koek op. Wim was moe van het onrustige leven. In 1989 viel de muur waarna Rusland zich als markt ontsloot voor het Westen. Wim had goed gespaard en investeerde met anderen in allerlei handel waaronder landbouwmachines en hout. Dat beperkte zich na enige tijd tot meubels, bedden en matrassen. „Nadat we als partners uit elkaar gingen nam ik de meubeltak over. Daar maakte een matrassenfabriek deel van uit. Zo ben ik in de bedden en matrassen terechtgekomen. Via Wit-Rusland en Roemenië kwam ik in China terecht. Ik was een van de eersten die daar produceerde, in Chengdu. In Nederland leverde ik als groothandel aan ketens als Beter Bed. Het magazijn stond in Leende. Ik was inmiddels verhuisd naar het centrum en liep tegen de winkel aan. Ik doe verder nog grote projecten, veel in het buitenland, Spanje bijvoorbeeld. Ik hecht aan autonomie; ik ben een anarchist.”

Gas geven

De vraag is of Wim tussen alle verhuizingen en zijn vele reizen door Eindhovenaar is geworden? „ Ja, ik ben een Eindhovenaar”, bevestigt hij volmondig. „Ik heb altijd in Eindhoven gewoond. Het is wel mijn stad geworden. Ik heb het in Eindhoven altijd super naar mijn zin gehad. En Eindhoven is een nóg leukere stad geworden. Ik houd van de Brabantse mentaliteit, dat gewoon doen. Een kopje koffie drinken, samen naar de kroeg gaan. Niemand die zegt: wat kom je doen? Ik vind de natuur om ons heen fijn. Ik fiets alles. Ook door de natuur. Heerlijk! Ik ga hier nooit meer weg. Vrienden gingen studeren in Amsterdam. Die komen de stad niet meer uit, gaan hooguit naar Bloemendaal in de zomer. Die weten helemaal niet wat er buiten Amsterdam in het land gebeurt. Omdat ze familie in Eindhoven hebben, willen ze nog wel eens naar de Dutch Design Week of GLOW komen, of carnaval vieren hier. Carnaval is natuurlijk een geweldig feest. Kijk, Amsterdam, Rotterdam en Utrecht zijn qua architectuur mooie steden maar die gaan wij wel inhalen. Eindhoven was lang synoniem voor saai, grijs, beton. Dat verandert. Eindhoven wordt een mooiere stad. Wel dankzij ASML natuurlijk. ASML heeft Eindhoven gewoon gered. Door ASML en de hele toeleveringsketen hier groeit de stad. Maar we moeten wel gas geven. We moeten bouwen, bouwen, bouwen. Vrienden die bij ASML werken zijn in Tilburg gaan wonen.”

Vuist

Wim hoopt dat Eindhoven erin slaagt talent voor de stad te behouden. „We moeten zorgen dat we de jonge mensen niet wegjagen. Eindhoven heeft als voordeel dat het best wel een moderne stad is; zorg dat mensen zich hier thuisvoelen. Hou het gezellig. Ik vind al het groen in het centrum een enorme vooruitgang. De terrassen, de parken. Eindhoven heeft nu de kans om het goed aan te pakken. Ik hoop dat iedereen zich dat bewust is. De politiek… We zijn allang geen Calimero meer, al mogen we in Den Haag nog steeds wat meer met de vuist op tafel slaan wat mij betreft. Zelf denk ik dat we hier inmiddels het licht wel hebben gezien. Daarover gesproken… De herontwikkeling van de Philips-gebouwen in Strijp is fantastisch aangepakt. Het kan natuurlijk altijd beter, ik heb veel gezien, China gaat als een speer, maar we mogen trots zijn op Eindhoven.”

Bij Martens Outdoor laten we u genieten van al het moois wat het buitenleven te bieden heeft. Van tuinmeubels en bijhorende accessoires, tot parasols en barbecues. Martens Outdoor is uw dealer van een groot assortiment aan top merken.

Zo zijn wij officieel dealer van Fermob. De Franse fabrikant van zeer kleurrijke outdoor meubels en accessoires, creëert innovatieve, slimme, praktische en leuke tuinmeubels die uw wereld vullen met kleur.

Ginderdoor 55, 5738 AB Mariahout www.martensoutdoor.nl • 0499 - 421717

Foto: Sebastien Erome

Geen wereldklasse zonder wijkgevoel

Eindhoven groeit. Dat is geen verrassing, maar een herhaling. We groeiden door Philips, door mensen van buiten, door nieuwe industrie en nieuwe ideeën. Steeds opnieuw. Die groei zet nu door. Brainport staat internationaal sterk. ASML is daarin geen toeval maar het resultaat van decennialange investeringen in kennis, samenwerking en doorzettingsvermogen. Daar mogen we trots op zijn.

Maar groei is geen machine die je aanzet en daarna vanzelf goed blijft draaien. Het idee dat groei automatisch iedereen voordeel oplevert, is niet vanzelfsprekend. Dat is geen oordeel maar een observatie. En toch zijn we daar in Eindhoven niet altijd expliciet over. We zijn een stad van doen en vooruitkijken. Dat heeft ons veel gebracht maar maakt het tegelijkertijd soms lastig om even stil te staan bij wat groei betekent voor verschillende groepen in de stad.

Dat zie je terug in kleine momenten. Mijn schoonvader is 93. Melkboer geweest, begonnen met paard en wagen, woont in Geldrop. Hij zag de stad veranderen. Laatst zei hij, bijna achteloos: „ Ze praten ineens allemaal Engels.” Geen klacht. Gewoon een constatering. Geen afwijzing van groei maar afstand.

Mensen willen zich verbonden voelen met elkaar en met hun omgeving. Dat lukt alleen als je begrijpt wat er gebeurt en het gevoel hebt dat je mee mag doen. Philips was ooit dichtbij. De producten stonden in huis, mensen werkten om de hoek. En meneer Frits zat gewoon op de tribune bij PSV, de Philips Sport Vereniging.

Bert-Jan

Philips liet zien dat economische en sociale groei samen kunnen gaan. Werk, wonen, sport, cultuur en verenigingen hoorden bij elkaar. Niet perfect, wel verbonden. Vandaag is technologie complexer, abstracter en internationaler. Dat is logisch. Maar juist daardoor groeit ook de afstand. Tussen wie profiteert en wie vooral de gevolgen voelt. Tussen internationale dynamiek en het dagelijks leven in wijken, scholen en verenigingen. Dat vraagt om extra aandacht voor samenhang en betrokkenheid. Steeds vaker nemen bedrijven verantwoordelijkheid voor meer dan economische groei alleen. Dat is belangrijk. Tegelijk kan die sociale agenda niet alleen bij bedrijven of bij de overheid liggen. Die verantwoordelijkheid ligt bij de stad als geheel. Bij ons allemaal.

In de groei heeft ieder van ons een aandeel. Niet als beleggers, wel als gemeenschap. Wij leveren ruimte in en voelen de druk op wonen, infrastructuur, onderwijs en voorzieningen. Dan is het redelijk dat de voordelen van die economische groei ook voelbaar terugkomen in brede welvaart. Niet als gunst, maar als voorwaarde voor blijvend draagvlak. Niet vanzelf, maar door bewuste keuzes.

De vraag is niet of we blijven groeien. Dat doen we. De vraag is hoe we die groei zo vormgeven dat we ons erin blijven herkennen. Geen wereldklasse zonder wijkgevoel. Dat is geen politiek standpunt maar een gezamenlijke opgave. Dit is het moment om die opgave expliciet te maken. Voor de nieuwe gemeenteraad en het nieuwe college, maar ook voor ons als stad.

Wat verwachten we van elkaar in Eindhoven, en wat zijn we bereid te ontwerpen met dezelfde lef en vooruitstrevendheid als waar we wereldwijd om bekendstaan?

Burgemeester Jeroen Dijsselbloem nodigt partners uit tot een bijdrage aan ‘een mooi project’

‘De potentie van het Rijksmuseum Eindhoven is enorm’

Het Rijksmuseum Eindhoven wordt geen kopie van het ‘Rijks’ in Amsterdam, verzekert Eindhovens burgemeester Jeroen Dijsselbloem. Het is een zelfstandig museum met een Eindhovense identiteit, een eigen cultuur, een eigen uitstraling en een eigen manier van kunst presenteren. Het zal een waardevolle toevoeging zijn aan het culturele klimaat in de stad en de regio, zelfs in Brabant. Het iconische gebouw wordt een verbindende schakel tussen het zuidelijke en noordelijke deel van de stad. Wie wil bijdragen, kan dat door Vriend van het Rijksmuseum Eindhoven worden, nodigt de burgemeester uit.

TEKST: HANS MATHEEUWSEN I FOTO’S: OSCAR VINK

Het Rijksmuseum Eindhoven gaat naar verwachting jaarlijks 150.000 tot 200.000 bezoekers trekken. Velen zullen van heinde en verre komen. De opening, voorzien over zes tot acht jaar, kan dan ook niet eerder nadat het busstation onder de grond is gebracht en de capaciteit van het centraal NS-station is uitgebreid. Verder wordt er ruimte gemaakt op de kop van de Kennedylaan, waar het nieuwe museum in een parkachtige omgeving komt te staan. Rijbanen worden gebundeld op de Fellenoord ten gunste van woningbouw en meer groen. In deze ‘KnoopXL’ wordt het centrum uitgebreid met een voetgangersgebied in de richting van Woensel. Dat gaat de komende jaren allemaal gebeuren. En wat de burgemeester betreft in een hoog tempo. Zijn moeder zou de opening van het museum graag nog meemaken, onderstreept hij de urgentie van de plannen: „ Ze is 92.”

De komst van het Rijksmuseum naar Eindhoven staat symbool voor de metamorfose van de stad in de komende jaren, verklaart de burgemeester. Maar er

‘ We gaan niet een klein Rijksmuseumpje creëren.
Nee, het is het Rijksmuseum Eindhoven’

is meer, veel meer. Het feit dat het gáát gebeuren, zegt alles over de attitude en ambities van de huidige generatie beslissers. Of zoals hij het samenvat: „We doen het gewoon.” Er zijn wel decennia van ontwikkeling, groei, strijd en bewustzijn aan voorafgegaan. De kentering kwam met de erkenning in Den Haag van de Brainportregio als mainport bijna tien jaar geleden waarna de Rijks-financiering een miljarden-impuls kreeg. Dat leidde tot een grotere zelfverzekerdheid en trots, ervaart ook burgemeester Dijsselbloem. Sindsdien lijkt niets meer onmogelijk. Da’s natuurlijk niet waar maar het momentum én de financiële mogelijkheden zijn er nu wel. Eindhoven telt inmiddels een kwart miljoen inwoners. Onder invloed van de groei van de gehele high tech industrie waaronder ASML zal het inwoner-aantal alleen maar toenemen.

Investeren

Groei is nodig om de topvoorzieningen op peil te houden. Omgekeerd zijn topvoorzieningen nodig om de regio aantrekkelijk te houden. Hij somt op: het Muziekgebouw, dat studeert op uitbreiding en het Metropole Orkest als residentie-orkest binnenhaalde; het Nationaal Zwemcentrum de Tongelreep dat is vernieuwd; het Philips Stadion dat gaat uitbreiden met misschien zelfs 20.000 zitplaatsen. Hij wil er niet op vooruitlopen maar er wordt ook nagedacht in de regio over een zaal waar grote, internationale artiesten en bands kunnen optreden. „Een groeiende bevolking betekent dat je in de breedte van voorzieningen mee moet groeien. Scholen, sport, zorg. Daarnaast verdient een stad die zo groeit ook nieuwe top-

voorzieningen. Op dat punt zijn we wat mij betreft.” Het Rijksmuseum wordt een ongekende trekker. Andere musea in de stad, waaronder het Van Abbe, gaan daarvan profiteren, onder andere door samenwerking, legt de burgemeester uit. Hetzelfde geldt voor onderwijsinstellingen als de Design Academy, de Technische Universiteit, Fontys, SintLucas en wellicht Summa. „Het Rijksmuseum wordt een zelfstandig museum. Het Rijks is wel inhoudelijk verantwoordelijk, brengt zijn kennis en expertise in. Maar we gaan niet een klein Rijksmuseumpje creëren. Nee, het is het Rijksmuseum Eindhoven. De Eindhovense identiteit moet in alle aspecten worden uitgewerkt, tot en met de ruimtelijke. Grote internationale musea hebben dependances geopend, met Museum Guggenheim Bilbao als bekendste voorbeeld. Ook wij willen dat alleen al het gebouw mensen trekt door zijn enorme kwaliteit en architectonische waarde.”

Oplossing

Al jaren wordt in Eindhoven geijverd voor de vestiging van ‘een’ Rijksmuseum, tot in het Catshuis aan toe. Nederland telt 29 Rijksmusea die alle boven de grote rivieren staan. Burgemeester Dijsselbloem kent de discussie: „Je bent alleen een Rijksmuseum als je volgens de Erfgoedwet een Rijkscollectie beheert die de Rijksoverheid wil beschermen. Die hebben we in Eindhoven niet. Ook niet op het gebied van design. Daar hebben we een aanvang mee gemaakt met de aankoop van de collectie van Lidewij Edelkoort. Nu ontsluiten we de collectie van het Rijksmuseum voor Zuid-Nederland en mogen we ons met recht Rijksmuseum Eindhoven noemen. Het Rijks bezit een collectie van circa één miljoen voorwerpen waarvan nog geen één procent wordt getoond. Een belangrijke drijfveer van het Rijksmuseum is dat zij de collectie die zij in bezit hebben heel graag op meer plekken in Nederland willen tonen. Zodat het met meer mensen gedeeld kan worden.

Ik ken directeur Taco Dibbits van het Rijksmuseum nog uit de tijd toen ik als minister van Financiën samen met Frankrijk de Rembrandts Marten en Oopjen kocht. We zijn bij hem op bezoek geweest. De timing bleek perfect. Het Rijks zocht uitbreiding voor het tonen van de collectie. Het gesprek is voortgezet in Eindho-

ven én in Amsterdam. Taco is hier komen kijken. We hebben een gezamenlijke club aan het werk gezet, een adviesbureau heeft de haalbaarheid onderzocht waaronder de ruimtelijke mogelijkheden.”

Vriend

Vanwege de grote, internationale aantrekkingskracht voor de Brainportregio is de vestiging van het Rijksmuseum meer dan de moeite waard om in te investeren, betoogt de burgemeester. De gemeente Eindhoven gaat dat vooralsnog doen met tachtig miljoen euro. Burgemeester Dijsselbloem hoopt wel dat het Rijk en de provincie Brabant gaan bijdragen in de kosten. In

ASML is al een partner gevonden die heeft toegezegd substantieel bij te dragen, ook al in de komende jaren om de komst van het Rijks zichtbaar te maken in de stad en de regio. De burgemeester is daar blij mee: „Dat hadden ze niet hoeven te doen. Maar we trekken al langer samen op met betrekking tot dit verhaal.”

De exploitatie wordt vooralsnog geschat op zo’n elf miljoen euro per jaar, uitgaande van een gebouw met een bruto vloeroppervlakte van

JEROEN

‘Vanwege de grote, internationale aantrekkingskracht voor de Brainportregio is de vestiging van het Rijksmuseum meer dan de moeite waard om in te investeren’

3.600 vierkante meter. Burgemeester Dijsselbloem: „De getallen zijn natuurlijk onder voorbehoud.” Hij rekent erop dat in het kielzog van ASML meer lokale cq regionale partners zullen volgen. „Daar zijn we volop mee bezig. We praten voorzichtig met mensen die geïnteresseerd zouden kunnen zijn. Wij roepen de stad op om bij te dragen aan dit mooie project. Dat kan op allerlei manieren. Maar bij deze: word Vriend van het Rijksmuseum Eindhoven!”

Schop

Komende tijd worden de plannen voor het museum verder uitgewerkt zodat er tegen het einde van het jaar een klap op kan worden gegeven, aldus de burgemeester. „Daarna gaat de schop de grond in”, grapt hij: „Spreekwoordelijk dan.”

Omdat Eindhoven inmiddels een grotere bijdrage krijgt uit het Gemeentefonds zijn de financieringsmogelijkheden beter geworden, verklaart de burgemeester. „Wij hebben de status van de grootste van de middelgrote steden in Nederland. Dat pakt voor Eindhoven gunstig uit. Wij zijn er als stad fors op vooruitgegaan de laatste jaren. Daarnaast willen we een beroep doen op de Rijkscultuursubsidies. De verdeling van deze subsidies over Nederland is nog steeds scheef en verhoudt zicht niet tot de betekenis die Brainport Eindhoven heeft voor Nederland. De provincie Brabant krijgt beduidend minder rijksmiddelen toebedeeld in de periode 2025-2028 dan andere provincies. We vinden dat dit moet worden gecorrigeerd. Eindhoven krijgt stapsgewijs meer geld. Dat geeft ons ruimte om te investeren.

We kunnen bovendien goedkoop geld lenen. Goedkoper dan bijvoorbeeld het bedrijfsleven. Qua financiering is het voordeliger als de overheid het museum bouwt.”

Betekenis

Alle seinen staan op groen voor de komst van het Rijksmuseum. Dan zijn er nog de criticasters die vrezen dat er alleen Hollandse meesters te zien zullen zijn en dat het geld beter in andere culturele voorzieningen voor de stad had kunnen worden gestoken. „Het antwoord is nee maar je mag daar

‘Het Rijksmuseum wordt van betekenis voor de ontsluiting van Woensel. Dat wordt de eerste topvoorziening aan de noordkant van het spoor!’

best op kritisch op zijn”, reageert de burgemeester. „Wat we besteden aan cultuur in verhouding tot andere steden houdt nog niet over. Als gemeente hebben we pas geïnvesteerd in VONK, het nieuwe Eindhoven Museum, samen met het bedrijfsleven."

Hij vervolgt: „We gaan uit van de voordelen voor alle andere culturele voorzieningen als er 200.000 mensen naar Eindhoven komen. Interessant worden de inhoudelijke samenwerkingen en verbanden. Het Rijksmuseum wordt van betekenis voor de ontsluiting van Woensel. Dat wordt de eerste topvoorziening aan

de noordkant van het spoor! We willen een gebouw dat aan alle kanten toegankelijk is en een aantrekkelijk gezicht krijgt. Zodat het Rijksmuseum alle gebieden, de TU/e, het station, KnoopXL en Woensel met elkaar verbindt. In een parkachtige omgeving met een beeldentuin. En met een zo laag mogelijke drempel voor de jeugd en studenten. De potentie van het Rijksmuseum Eindhoven is enorm. Tate in Liverpool trok in vijf jaar al een half miljoen mensen!"

Plannen getuigen van ambitie

Eindhoven vergroent op én boven de grond

De komende vijftien jaar is Eindhoven het toneel van hijskranen, bouwketen en graafmachines. Er komen veertigduizende woningen bij, binnen de stadsgrenzen. Toch wordt Eindhoven een stuk groener. Wethouder Rik Thijs legt uit hoe dat kan.

TEKST & FOTO'S: MARTIN VAN ROOIJ

MICHIEL VAN HOOF (L) EN RIK THIJS
‘Met het ‘upside park’ voegen we een nieuwe ecologische laag aan de stad toe, een aantal meters boven de grond’

Dat Eindhoven de komende jaren flink uitdijt is alom bekend. De onstuimige groei van de halfgeleiderindustrie en de toeleveringsketen daar omheen trekt veel werknemers naar Eindhoven. Er zijn veel extra woningen nodig. Om de verdichting van de stad in goede banen te leiden stelde de stad in 2017 Winy Maas aan als supervisor voor de binnenstad. Maas schreef een ‘Verdichtingsvisie Binnenstad’, bedoeld om de bouw van woningen te combineren met vergroening van de binnenstad.

Scheve verdeling groen

Wie op een zomerse dag Eindhoven overziet vanaf de bovenste verdieping van een woontoren ziet hoe groen Eindhoven is. Rik Thijs, wethouder klimaat, energie, grond en vergroening: „Van de grotere steden in ons land is Eindhoven inderdaad de groenste. Alleen is dat groen tamelijk scheef over de stad verdeeld. Ons centrum is stenig. Dat is jammer want een groene binnenstad is veel aantrekkelijker. We willen dus meer groen in het hart van de stad maar óók meer woningen. Alleen al binnen de ring 21.000. Dat is een enorme opgave."

Een van de eerste dossiers die Thijs als wethouder kreeg, was het dossier Herinrichting Binnenstad. „De binnenstad, zeg maar het rode-steentjesgebied, zag er rommelig uit, onder meer omdat er meer dan 35 verschillende materialen waren toegepast. Er was al besloten de hele binnenstad opnieuw in te richten en om De Bergen en KnoopXL – de omgeving van het centraal station – bij het centrum te betrekken. En als het kón, dan zouden we de binnenstad nog wat gaan vergroenen. Daar heb ik me tegen verzet. Als de stad toch op de schop moest, dan meteen een groene revolutie."

Tegengestelde belangen

De praktijk is echter weerbarstig, weet programmamanager Michiel van Hoof. „In een binnenstad spelen allerlei belangen. Je hebt te maken met de zelfstandige ondernemers, winkelketens en de eigenaren van de panden – veel ondernemers huren hun winkelruimte immers. Daarnaast heb je nog de bewoners van de binnenstad en het winkelpubliek." Vaak staan de belangen haaks op elkaar, aldus Van Hoof. „Bezoekers van het centrum vinden het fijn als de binnenstad groener wordt maar winkeliers zijn niet altijd blij met een boom

voor hun deur, want bomen staan soms in de weg bij het laden en lossen. En dan zijn er nog de technische belemmeringen, vooral ondergronds. Onder de bestrating ligt een wirwar aan kabels en leidingen. Daardoor is er maar weinig ruimte om bomen te planten. Het vergt veel afstemming om tot een plan te komen waarin zo’n beetje iedereen zich kan vinden." Klimaatcritici trekken het nut van milieumaatregelen nog wel eens in twijfel, Thijs niet: „Nu de straten toch open liggen, kunnen we kabels en leidingen opnieuw schikken en goede groeiplaatsen maken voor de bomen. Wachten we met vergroening van de binnenstad tot de volgende herbestrating, dan is het over tien jaar zo warm in de stad dat winkelpubliek en bezoekers van de horeca wegblijven."

Brabanders zijn bescheiden, zegt men. Ze zouden klappen met hun handen in de zakken. Maar bescheiden zijn de plannen om Eindhoven te vergroenen allerminst. Ze getuigen van ambitie en lef. Zo gaat de stad – eindelijk! – de aanwezigheid van de Dommel beter benutten. Thijs: „Van oudsher kent Eindhoven drie groene wiggen: Genneper Parken, de Karpen en het Lichtbos (de Wielewaal en omgeving - MvR). Die gebieden scheidden destijds Stratum en Gestel, Strijp en Woensel en Woensel en Tongelre. De architecten die het ontwerp voor Groot Eindhoven maakten, kozen er bewust voor die groengebieden te behouden, zodat ook de nieuwe, grote stad robuuste groenstructuren zou hebben. Alleen: die wiggen houden op bij het centrum. Daarom gaan we de Dommel meer ruimte geven en de oevers waar mogelijk verbreden, verlagen en ontharden. Dat doen we onder meer bij het Van Abbemuseum en de Effenaar. Door groen, schaduw en verkoeling in de

stad te brengen maken we Eindhoven bestand tegen hetere zomers en zware regenbuien."

Groen op hoogte

Een ander spoor is het upside park. „We willen daken die niet gebruikt worden toegankelijk maken voor dieren zodat we een nieuwe ecologische laag aan de stad toevoegen, een aantal meters boven de grond. Lola, een bureau uit Rotterdam, heeft acht daktypen bedacht. Één voor de mens en zeven voor diersoorten, bijvoorbeeld bestuivers. Ze hebben in kaart gebracht op welke hoogte welke dieren leven, hoe ze zich verplaatsen en in welke omstandigheden ze floreren. We beginnen met het gemeentelijk vastgoed en werken aan een subsidieregeling om particuliere eigenaren van vastgoed te verleiden hun dak te vergroenen. Verder is vastgelegd dat met iedere woning die nu in Eindhoven wordt gebouwd ook acht vierkante meter groen wordt aangelegd."

Wie wil ervaren wat vergroening doet voor de binnenstad krijgt van Thijs het advies naar het Victoriapark te gaan, waarvan de toegang zich bevindt tegenover het hoofdbureau van politie aan de Mathildelaan. „Het is een fors nieuw park van dertienduizend vierkante meter met tweehonderd nieuwe bomen. We laten de Gender daar weer bovengronds stromen. Het park is bijna klaar." Hoewel het accent ligt op vergroening van het centrum blijven de inspanningen niet beperkt tot de binnenstad. „We hebben veel groenarme wijken. Daarom gaan we in ieder stadsdeel een plein vergroenen. Verder hebben we in ons bestuursakkoord vijftig straten benoemd die we in deze raadsperiode wilden vergroenen. De ambtenaren vonden dat destijds nogal ambitieus maar inmiddels staat de teller al op negentig vergroende straten. Sindsdien weet ik: je moet niet te laag inzetten."

Hij is enthousiast over alle lopende en geplande projecten, al heeft één project een streepje bij hem voor. „Dat is de vergroening van de Demer en de Rechtestraat. Op de eerste schetsen voor de herinrichting was amper groen te zien. We hebben moeten praten als Brugman om de vergroening door te zetten. We gaan in het centrum van vier naar vijftig bomen en het ziet er nu veel mooier uit."

HET IN 2020 VERGROENDE CLAUSPLEIN

Samen voor onze Regio

5 Redenen waarom bedrijfsvrijwilligerswerk goed is voor je bedrijf én je medewerkers

Vrijwilligerswerk is allang niet meer alleen iets voor de vrije zaterdag. Steeds meer bedrijven geven medewerkers de ruimte om zich onder werktijd in te zetten voor maatschappelijke organisaties. Deze vijf redenen laten zien waarom steeds meer bedrijven bewust ruimte maken voor vrijwilligerswerk onder werktijd:

1. Meer betrokken en gemotiveerde medewerkers

Bedrijfsvrijwilligerswerk geeft medewerkers het gevoel dat hun werk ertoe doet. Door zich in te zetten voor een ander ervaren zij zingeving en trots. Niet voor niets voelt 94 procent van de medewerkers zich positief na vrijwilligerswerk via het werk (NLvoorelkaar). Betrokken medewerkers zijn gemotiveerder, loyaler en werken met meer plezier.

2. Sterkere bedrijfscultuur en samenwerking

Samen bedrijfsvrijwilligerswerk doen versterkt de onderlinge band. Medewerkers leren elkaar op een andere manier kennen, buiten hun dagelijkse rol. Dit vergroot vertrouwen, samenwerking en teamgevoel. Zoals UBS stelt: 'Corporate volunteering deepens employee connection and strengthens company culture '.

3. Aantrekkelijker werkgeverschap

Maatschappelijk engagement is voor veel werknemers een belangrijke factor bij de keuze voor een werkgever. Zestig procent van de werknemers vindt maatschappelijke betrokkenheid via het werk belangrijk, bij Millenials loopt dit op tot 91 procent (NLvoorelkaar). Bedrijfsvrijwilligerswerk laat zien waar je als organisatie voor staat en helpt bij het aantrekken én behouden van talent.

DONATIE LAPTOPS DLL

4.

Ontwikkeling van vaardigheden en talent

Bedrijfsvrijwilligerswerk biedt medewerkers de kans om nieuwe vaardigheden te ontwikkelen, zoals samenwerken, communiceren en probleemoplossend denken. Daarnaast komen medewerkers in een nieuwe omgeving terecht waardoor ze wel uit hun comfort zone moeten stappen. VrijwilligerswerkNL benadrukt dat de impact verder gaat dan de activiteit zelf: medewerkers groeien, zowel persoonlijk als professioneel.

5.

Zichtbare en lokale maatschappelijke impact

Bedrijven hebben menskracht, kennis en een groot netwerk, precies wat maatschappelijke organisaties nodig hebben. Met bedrijfsvrijwilligerswerk bouw je actief aan sterke relaties met maatschappelijke organisaties en overheidsorganisaties. Zoals Volunteermatters stelt: 'Well-structured corporate volunteer work creates mutual benefits for employees, businesses, and nonprofit partners'

Door medewerkers de ruimte te geven om zich in te zetten voor een ander, investeren bedrijven niet alleen in de samenleving, maar ook in hun eigen organisatie.

Toch werkt bedrijfsvrijwilligerswerk pas echt als het goed georganiseerd is. Daar ligt de kracht van Samen voor onze Regio. Als verbindende schakel koppelen zij maatschappelijke vragen aan de talenten en tijd van medewerkers. Bedrijven worden ontzorgd, maatschappelijke organisaties krijgen passende ondersteuning en vrijwilligers weten waar ze aan toe zijn. Wanneer begin jij met bedrijfsvrijwilligerswerk?

SAMEN VOOR ONZE REGIO

Neem contact op met Paul Ypinga om de mogelijkheden voor bedrijfsvrijwilligerswerk te bespreken via: paul@samenvooronzeregio.nl

PRO BONO COMMUNICATIEDAG
GROEN ONDERHOUD ASML EN SPRINGPLANK
GLOW WANDELING
CASPAR DE HAAN EN ZORGGROEP DE LAREN
CARNAVALSHOEDJES MAKEN
ARCHIPEL KANIDAS EN RABOBANK

Transformatie van historische Melkfabriek naar werkomgeving!

MELKFABRIEKSTRAAT 11 TE EINDHOVEN

Kantoorruimte - verdeeld over 3 units - vanaf circa 289 m² -->

totaal circa 1.418 m²

• 65% reeds verhuurd

• Volledig getransformeerde voormalige melkfabriek van Campina

• Kantoorunit 1: circa 687 m² verdeeld over 2 bouwlagen

• Kantoorunit 3A: circa 289 m² gelegen op de begane grond

• Kantoorunit 5: circa 442 m² gelegen op de 1e verdieping

• Energielabel: A++

• Bovengrondse openbare parkeergarage

> Beschikbaar: per direct

Hoogwaardige kantoorruimte in markant gebouw op prominente locatie!

VESTDIJK 68-76-80 TE EINDHOVEN

Kantoorruimte te huur met uitzicht op de markt!

JAN VAN HOOFFSTRAAT 8A TE EINDHOVEN

Kantoorruimte verdeeld over 4 bouwlagen --> circa 1.011 m²

• Gelegen in hartje centrum aan drukke Vestdijk op loopafstand van centraal station

• Circa 231 m² kantoorruimte gelegen op de begane grond

• Circa 220 m² kantoorruimte gelegen op de 1e verdieping

• Circa 273 m² kantoorruimte gelegen op de 2e verdieping

• Circa 276 m² kantoorruimte gelegen op de 3e verdieping

• Circa 11 m² verkeersruimte gelegen in de kelder

• Energielabel: B (3e verdieping C)

• 18 eigen parkeerplaatsen gelegen in de ondergelegen parkeergarage

> Beschikbaar: januari 2027

Kantoorruimte op de 2e verdieping --> circa 430 m²

• Circa 430 m² kantoorruimte gelegen op de 2e verdieping

• Gelegen in het centrum van Eindhoven

• Het gehuurde is voorzien van een liftinstallatie

• Voorzien van glasvezelverbinding

• Energielabel: A++

> Beschikbaar: per direct

Project Panoven - 16 hoogwaardige Businesslofts!

PANOVENWEG 22-29 TE HELMOND

16 Businesslofts circa 192 m² t/m circa 446 m² --> verdeeld over 3 bouwlagen

• Gelegen bij de Automotive Campus direct aan de N270 Eindhoven - Deurne

• De Businesslofts worden nagenoeg instapklaar opgeleverd

• Koeling, verwarming, ventilatie, sanitair, pantry, data, elektra, systeemplafonds met LED-inbouwverlichting, zonnepanelen, etc.

• Zie de Technische Omschrijving versie dec. 2025 “Project Panoven”

• Er zal een VVE opgericht worden waarvan alle kopers automatisch lid zullen zijn

• De koopsom is inclusief notariskosten, notaris is PVM Notarissen te Almere

• Energielabel: A++

• 4 tot 9 eigen ppl per Businessloft gelegen voor/achter het complex. Aanvullend gratis aan de straatzijde

> Beschikbaar: 250 werkbare dagen vanaf start bouw. Start bouw bij verkoop 80% van het project

Drie inspirerende kantoorunits met industrieel karakter!

IJSFABRIEKSTRAAT 10 TE EINDHOVEN

Kantoorruimte - verdeeld over 3 units - vanaf circa 703 m² --> totaal circa 2.822 m²

• Gelegen in plangebied De Caai op het voormalige Campina terrein direct aan de binnenring

• Kantoorunit 1: circa 703 m² gelegen op de begane grond

• Kantoorunit 2: circa 959 m² verdeeld over de kelder, begane grond en 1e verdieping

• Kantoorunit 3: circa 1.160 m² verdeeld over de kelder, begane grond en 1e verdieping

• Hoogwaardig afwerkingsniveau met nieuwbouwcomfort en behoud van industrieel karakter

• De units worden casco+ opgeleverd, mogelijkheden tot maatwerk opleverniveau

• Energielabel A++

• Semi-openbare parkeervoorziening op huurbasis, tevens fietsenstalling in de kelder

> Beschikbaar: in overleg op korte termijn

Kantooretages in zéér representatieve kantoorvilla, hartje centrum!

AUGUSTIJNENDREEF 2 TE EINDHOVEN

Kantoorruimte verdeeld over de 1e en 2e verdieping - vanaf 138 m² --> circa 295 m²

• Gelegen in het centrum van Eindhoven aan een rustige straat

• Circa 157 m² kantoorruimte gelegen op de 1e verdieping

• Circa 138 m² kantoorruimte gelegen op de 2e verdieping

• Hoogwaardig compleet opleveringsniveau

• Veel karakteristieke elementen

Winkel-/kantoorruimte in karakteristiek gebouw op centrumlocatie!

ZUID KONINGINNEWAL 49 TE HELMOND

• Voor gezamenlijk gebruik: archiefruimte, grote spreekkamer, pantry en sanitair

• Energielabel: C

• 5 parkeerplaatsen

> Beschikbaar: per direct

Kantoorruimte te huur op de High Tech Campus!

HIGH TECH CAMPUS 85 TE EINDHOVEN

Winkel-/Kantoorruimte op de begane grond --> circa 239 m²

• Gelegen in hartje centrum met bushalte voor de deur en treinstation op loopafstand

• Circa 239 m² winkel-/kantoorruimte gelegen op de begane grond

• Hoge plafonds

• Karakteristieke elementen, het gebouw is een Rijksmonument

• Gedeelde containerruimte

• Casco plus oplevering

• Energielabel: niet van toepassing, Rijksmonument

• openbare betaalde parkeerplaatsen in de directe omgeving

> Beschikbaar: per direct

Kantoorruimte op de 3e verdieping --> circa 270 m²

• Bedrijventerrein High Tech Campus

• Circa 270 m² kantoorruimte gelegen op de 3e verdieping

• Circa 30 m² gemeenschappelijke ruimte

• Energielabel: A

• 8 parkeerplaatsen

> Beschikbaar: per direct

Sectie-C en Microlab vrezen onzekere toekomst

De Rafel-randen

Vorig jaar plofte er bij de Eindhovense gemeenteraad een brandbrief van De Creatieve Laag op de mat. Daarin sprak dit netwerk van creatieve broedplaatsen in Eindhoven zijn zorg uit over het verlies van plekken in de stad waar designers en makers terecht kunnen. Volgens de brandbrief is er al een tekort aan creatieve ruimte en staat zo’n 57.000 vierkante meter aan creatieve ruimte onder druk.

TEKST: RUNA HELLINGA | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

‘Het verdwijnen van dit soort gebieden is vooral voor startende makers echt een probleem’
JUR JACOBS

De rafelranden van de stad worden ze vaak genoemd: leegstaande voormalige bedrijfsterreinen en -gebouwen die onderdak bieden aan ateliers en werkplaatsen waar makers – kunstenaars, ontwerpers, ambachtslieden – terecht kunnen. Kleurrijk en vaak een beetje chaotisch. Zoals Strijp-S ooit was voor die wijk zich ontwikkelde tot een hip stedelijk centrum en zoals Sectie-C, het zes hectare grote voormalige industrieterrein van Stork-Nolte Elektrotechnische en Mechanische Industrie, dat nog steeds is.

De machines waar Stork ooit schakelborden, lantaarnpalen en verkeersborden mee maakte, hebben plaatsgemaakt voor de meest verschillende ateliers, werkplaatsen en bedrijven. Hier staat een rij pastelkleurige betonnen katachtige beelden, daar een uit betonblokken gebouwde Amerikaanse pick-up truck die gemaakt lijkt te zijn voor Fred Flintstone. Reusachtige muurschilderingen verlevendigen de oude fabriekshallen. Overal zijn zitjes, soms niet meer dan een paar oude stoelen, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.

Sectie-C biedt onderdak aan meer dan 250 creatieve ondernemers die samen werk geven aan zo’n duizend mensen: kunstenaars, ontwerpers en ambachtslieden, maar ook muzikanten en schrijvers. Omdat het terrein volgens het bestemmingsplan nog steeds een industriële bestemming heeft, zijn er weinig beperkingen als het om geluid of het gebruik van bepaalde machines gaat en kan er van alles wat elders door regels wordt beperkt. Er werken zowel meer gevestigde makers als mensen die net van de Design Academy komen.

Het is juist deze kruisbestuiving die dit soort plekken zo belangrijk maken voor het culturele ecosysteem van Eindhoven, zegt Jur Jacobs van Sectie-C. Maar net als elders in de stad staat ook deze stedelijke rafelrand onder druk. Er zijn plannen om 1.300 woningen te bouwen, deels in hoogbouw van zestien verdiepingen.

In die plannen is ruimte voor ateliers en werkruimtes voor makers maar dat het karakter van het gebied desondanks zal veranderen, staat vast.

Al was het maar, omdat Sectie-C straks geen industriële bestemming meer heeft en dus onder andere regelgeving komt te vallen die past bij de woonfunctie die de rest van het gebied krijgt.

Jacobs bestrijdt het belang van woningbouw absoluut niet. „Maar het verdwijnen van dit soort gebieden is vooral voor startende makers echt een probleem. De gevestigde makers vinden wel een plek, zij kunnen zich ook meer veroorloven. Maar ieder jaar komen er een nieuwe lichting makers van de Design Academie en het SintLucas. Ze hebben het al heel moeilijk om woonruimte te vinden, en daar komt dan het probleem van betaalbare werkruimte bij. Je ziet dat die mensen Eindhoven verlaten en naar Tilburg of Rotterdam gaan, waar meer kansen zijn. Dat gaat ten koste van het hele creatieve ecosysteem want ook de zittende makers hebben die jonge mensen en de nieuwe ideeën nodig. Het heeft grote weerslag op Eindhoven als designstad."

Op gemeentelijk niveau groeit dat besef inmiddels ook. Op 22 oktober lanceerde burgemeester Jeroen Dijsselbloem het Design Development Eindhoven, een initiatief om de designsector in Eindhoven te

versterken. Het dreigende vertrek van de Design Academy vorig jaar was een wake-up-call, zei hij bij die gelegenheid. Voor het eerst maakt Eindhoven daarom echt geld vrij om het design-ecosysteem te versterken. De gemeente trekt daar de komende vijf jaar jaarlijks twee ton voor uit.

Wat dat voor de rafelranden betekent, is afwachten, want de vraag naar ruimte voor woningbouw en high tech industrie is er nu eenmaal ook. Tanja Mlaker, directeur van Cultuur Eindhoven, de stichting die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het cultuurbeleid van de gemeente Eindhoven, herkent de problemen en de zorg van Jacobs.

„Je ziet dat er in die rafelranden oorspronkelijk voldoende ruimtes waren, maar dat soort gebieden heeft altijd een tijdelijk karakter. Dat kan ook niet anders, het zijn oude gebouwen die zonder onderhoud verder vervallen. Daar moet je dus iets mee en daar heb ik geen moeite mee. Maar die plekken hebben wel een belangrijke functie, dus als je denkt over de ontwikkeling van de stad moet je dat wel meenemen. Je moet ruimte houden waar nieuwe generaties makers zich kunnen ontwikkelen en hun model vinden.

‘ De situatie waar we inzitten, is heel onzeker ’

Uiteindelijk gaan we ervan uit dat kunstenaars en creatieve ondernemers op zeker moment voldoende verdienen om elders ruimte te huren. Maar dat gebeurt niet van de ene dag op de andere, dat heeft tijd nodig.”

Gelijktijdig, zegt ze, is het natuurlijk niet zo dat iedere creatieve ondernemer hele goedkope werkruimte hoeft te hebben. „Gevestigde kunstenaars kunnen andere werkruimtes betalen. Daar moet je ook rekening mee houden. Wat je wilt, is doorstroming zodat die betaalbare plekken vrijkomen voor starters.”

De rafelranden zijn niet alleen voor de gebruikers van belang. Ze dragen bij aan de totale leefbaarheid van de stad. Nadat Philips was weggegaan uit Strijp-S was dat een wat desolaat gebied totdat het door makers en door doeners in gebruik werd genomen. Een aantal van de voorlopers destijds zijn inmiddels volwaardige ondernemingen geworden, zoals Area51, ooit begonnen als een baan voor BMX’ers, inmiddels een complex dat ruimte biedt aan meerdere sporten, dans, kunst, festivals en poëzieavonden. Die ontwikkelingen hebben Strijp-S tot ver buiten Eindhoven op de kaart gezet.

„Wat je vaak ziet gebeuren is dat creatieve ondernemers in de rafelranden ervoor zorgen dat zo’n gebied een plek hip en leuk wordt, waarna anderen zoals projectontwikkelaars geïnteresseerd raken”, zegt

Luuk Visser, die elf jaar geleden samen met zijn broer het initiatief nam tot het Microlab op Strijp-S waar zo’n 220 creatieve en andere ondernemers onderdak vonden in een oud Philips-laboratorium en waar al met al zo’n vierduizend mensen gebruik van maken. Op de onderste verdieping zijn ateliers en werkruimtes voor kunstenaars en ambachtslieden, die maandelijks vijfhonderd euro betalen waarvoor ze naast hun eigen ruimte kunnen beschikken over het gezamenlijke machinepark, van zaagbanken tot een spuitcabine. De verdiepingen daarboven worden verhuurd aan meer draagkrachtige ondernemers die zo samen zorgen dat de creatieve ondernemers betaalbaar onderdak houden.

Microlab huurt het gebouw van de gemeente, en dat contract loopt volgend jaar af. Niet voor het eerst in de tijd dat hij het Microlab exploiteert, weet Visser nog niet hoe het daarna verder zal gaan. „We zijn momenteel in gesprek over de toekomst”, zegt hij. „Ik hoop uiteraard dat we eruit komen want als dat niet lukt zou dat niet alleen slecht nieuws zijn voor de creatieve ondernemers in het Microlab maar ook voor de studenten van de creatieve vakschool SintLucas op Strijp-S en Summa en de studenten van de Design Academy. Én voor de exposanten van de Dutch Design Week die in de week daaraan voorafgaande regelmatig gebruik maken van de faciliteiten

LUUK VISSER

in het Microlab. De situatie waar we inzitten, is heel onzeker, ook voor de makers. Op een bepaald moment moet je besluiten: blijven we open of niet?” Het is geen kwade wil van de gemeente, zegt hij erbij, al zou die af en toe wat dapperder kunnen wezen.

Ook bij de vastgoedbedrijven zitten partijen die goede dingen doen. Maar de belangen van woningbouw, high tech en creatieve ondernemers zijn soms moeilijk te combineren. Dat zegt ook Fieke van den Beuken, manager vastgoed en projectontwikkeling bij woningcoöperatie Trudo, vanaf het begin een van de kartrekkers van de herontwikkeling van Strijp-S. Behalve woningen was ruimte voor creatieve en startende ondernemers daarbij ook een doel. „Wij hechten veel belang aan gebiedsontwikkeling en wijkontwikkeling en kijken daarbij heel bewust verder dan wonen. Daarom bieden we al vanaf het begin op Strijp-S ruimtes aan waar makers terecht kunnen – denk aan het Klokgebouw en de Apparatenfabriek maar ook aan Area51 en het Veem. Zij maken het gebied levendig. Maar een probleem in oude industriegebieden als Strijp-S is dat de oude fabrieks-

gebouwen waar de makers werken onderhoud en verduurzaming nodig hebben. Dat maakt het lastig om de prijzen voor werkruimtes laag te houden.”

Al staat de culturele ruimte op Strijp-S onder druk, niemand betwist dat die moet blijven bestaan. Gebouwen als het Klokgebouw, het Ketelhuis, de Machinekamer en Area51 hebben een belangrijke functie in het karakter van het gebied. Maar zelfs als gemeente en vastgoedontwikkelaars het belang van creatieve ruimtes zien, zorgt de transformatie van rafelrand naar een woonwijk met ook ruimte voor makers en doeners soms voor botsende belangen, weet Van den Beuken uit eigen ervaring: „Hoewel mensen die op Strijp-S komen wonen daar vaak echt voor kiezen en ervoor tekenen dat ze zich bewust zijn van de andere functies in de wijk, klagen sommigen later toch over overlast.”

Aan de slag

‘Aan de slag’ is het motto van het nieuwe kabinet. Een mooi voornemen maar vooral een noodzakelijke houding. Want ook in de Brainportregio is de rek er op veel plekken uit. Terwijl deze regio als geen ander laat zien dat vooruitgang mogelijk is als we durven doorpakken. Voor Zuid-Nederland en Brainport is dat motto bijzonder aansprekend. Denk alleen al aan de Beethoven-deal: een forse investering in onze economische motor maar ook één die ons direct voor grote uitdagingen plaatst. We groeien sneller dan ons beleid en dat wringt.

Ondernemers in onze regio zijn helder over wat hen bezighoudt. Vergunningen duren te lang, regels stapelen zich op en de belastingdruk neemt toe. De bereikbaarheid loopt terug en hoge stroomprijzen en netcongestie remmen innovatie en groei. Boven alles staat de behoefte aan stabiel en voorspelbaar overheidsbeleid.

Het is goed dat het nieuwe kabinet deze vraagstukken voortvarend wil oppakken. Maar deze uitdagingen vragen niet alleen om landelijke oplossingen. Ook op gemeentelijk niveau is scherp beleid nodig en vooral een hechte samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven. Niet alleen in Eindhoven maar in álle gemeenten in de regio. Groei en vooruitgang stoppen immers niet bij gemeentegrenzen.

Daar willen ondernemers bij helpen. Vooruitgang wordt voor een groot deel door onze bedrijven gerealiseerd. VNO-NCW Brabant Zeeland vertegenwoordigt bijna 500 ondernemingen in Brainport: van groot tot klein, van high tech tot maakindustrie en dienstverlening. 'Vooruitgang moet je maken' is niet voor niets de rode draad van onze campagne rond het vestigingsklimaat. Ondernemers willen vooruit en werken elke dag aan oplossingen.

Een voorproefje kregen we voorafgaand aan de New Horizon-nieuwjaarsbijeenkomst. Daar zagen we aansprekende voorbeelden van ondernemers met slimme batterijoplossingen die bijdragen aan het verminderen van netcongestie. Maar ook dronebouwers uit de regio die onze veiligheid en weerbaarheid versterken. Zoals vaker bleek: de oplossing is vaak dichterbij dan we denken.

Tegelijkertijd vraagt de sterke groei van deze regio om een brede blik. De focus ligt vaak op de chipsector maar een gezonde regio draait op méér. Op toeleveranciers, andere sectoren en bovenal op werkgelegenheid voor iedereen. Voor partners, voor kinderen, voor mensen met verschillende opleidingen en ambities. Alleen zo blijft deze regio leefbaar én aantrekkelijk.

Maar die ondernemers hebben ruimte nodig. Letterlijk en figuurlijk. Ruimte om te ondernemen, te experimenteren en te groeien. Dat vraagt om gemeenten die economie en vestigingsklimaat hoog op de agenda zetten en niet als sluitpost maar als randvoorwaarde voor brede welvaart.

Aan de slag. Ja, zeker. Dat kan, maar alleen als beleid en praktijk elkaar versterken. Daarom gaan wij actief het gesprek aan met de lokale politiek. Over keuzes, prioriteiten en samenwerking. En dat maakt deze verkiezingen relevant: wie stemt, bepaalt mede hoe het ondernemersklimaat en de werkgelegenheid in zijn of haar gemeente zich ontwikkelen.

Want als deze regio iets bewijst dan is het dit: het kan wel, als we samen aan de slag gaan.

Lars van der Hoorn Voorzitter

CapitalatWork investeert in eigen toekomst

Nieuwe energie

De afgelopen drie jaar leerde Richard van den Berg alle ins en outs van CapitalatWork kennen. Nu is het tijd om het stokje over te nemen van managing director Steven Faber. Wat gaat de buitenwacht daarvan merken? Niet zoveel. „ Ik besef heel goed waarom dingen zijn zoals ze zijn.”

TEKST: RAQUEL MOURIK | FOTO'S: TEUN DANIELS/DCI MEDIA

De een noemt het traditioneel, de ander saai. Welk label je er ook op plakt, feit is dat CapitalatWork al jarenlang werkt volgens dezelfde methodieken en daarmee succesvol is. Toch is er onlangs wat veranderd op de burelen van de vermogensbeheerder.

Managing director Steven Faber zette een stapje opzij om ruimte te maken voor de nieuwe generatie. Richard van den Berg, tot dan toe regiodirecteur Eindhoven, voert sinds begin dit jaar de troepen aan. Steven: „Dat is weliswaar een verandering maar wel in lijn met hoe ons bedrijf opereert. Wij analyseren bedrijven op langjari-

ge continuïteit. We kijken daarbij naar winstgevendheid, balanspositie en de prijs. Het is logisch dat je je eigen organisatie ook op die manier tegen het licht houdt. Er zitten hier hartstikke goede mensen maar als we de komende tien jaar zo verder willen, hebben we nieuwe energie nodig. In een tijd waarin veel gebeurt, moet iemand aan het hoofd staan die daar met een blik van nu naar kijkt. Dat proces heb ik de afgelopen drie jaar kunnen managen.”

Organisch

Steven trad zestien jaar geleden aan bij CapitalatWork Nederland, Richard kwam er ruim drie jaar terug in dienst. „Ons eerste gesprek ging helemaal niet over de financiële markten”, herinnert Steven zich. „We spraken over hoe zit je in elkaar en waarvoor sta je ’s morgens op? Bij Richard voelde ik meteen dat hij in het team zou passen en dat hij de potentie had om managing director te worden.” >>

RICHARD VAN DEN BERG (L) EN STEVEN FABER

‘Dan staat hij op een dag voor je en zegt hij: ‘We moeten echt een kantoor in Eindhoven openen’

‘We zijn niet op zoek naar snelle jongens, maar naar mensen met de juiste energie en een sterk eigen netwerk’

Richard: „De opvolging is organisch verlopen. We zijn eerst gewoon lekker gaan samenwerken. Steven kent de organisatie door en door en kent ook al onze relaties. Hij nam me overal mee naartoe en gaf mij alle ruimte me te ontwikkelen.”

Steven: „En dan staat hij op een dag voor je en zegt hij: ‘We moeten echt een kantoor in Eindhoven openen’. Vervolgens ontmoeten we de juiste mensen en twee maanden later hebben we een kantoor op een heel mooie plek. Daarna komt Richard in een aantal goede netwerken terecht en nu is hij aan boord bij Club I FRITS, een nieuwe netwerkclub voor eindbeslissers.”

Luxepositie

„Door de overdracht van de afgelopen jaren, besef ik heel goed waarom dingen zijn zoals ze zijn”, zegt Richard. „Heel plat gezegd zijn er twee uiterste scenario’s als je managing director wordt van een bedrijf: je treft een grote puinhoop aan of een gestroomlijnde organisatie waarop je verder kunt bouwen. Voor mij geldt het laatste. Ik verkeer in de luxepositie dat ik mijn energie kan richten op doorbouwen; de juiste mensen aannemen, misschien wel een nieuw kantoor openen.” „Dat zeg jij mooi, uiteindelijk maken de mensen het verschil”, reageert Steven.

Richard: „Toen Steven begon, belegden we als groep een totaal vermogen van 2,5 miljard euro. Dat is nu zestien jaar later 12,5 miljard euro. Ons rendement is gemiddeld negen procent per jaar, daarmee is ons aandelenfonds in 25 jaar verachtvoudigd. Daarin heeft Steven voor het Nederlandse onderdeel natuurlijk een grote rol gespeeld. De allerbelangrijkste bijdrage zit hem in het type mensen dat hij heeft aangenomen. Het is ontzettend lastig om de juiste mensen aan boord te krijgen. We zijn niet op zoek naar snelle jongens maar naar mensen met de juiste energie en een sterk eigen netwerk. Er zit een grote parallel tussen hoe wij naar bedrijven kijken en hoe wij mensen aannemen. We gaan niet mee op die snelle rush. We blijven dicht bij onszelf en maken keuzes vanuit bedachtzaamheid.”

Grillig

Richard vervolgt: „De financiële markten zijn grillig. Tegelijk kun je gemakkelijk aan informatie komen die je misschien niet helemaal begrijpt. Als iedereen

dan ook nog eens allemaal door elkaar heen gaat roepen, neem je verkeerde beslissingen. Je kunt beter naar het onderliggende patroon kijken en op basis daarvan beslissingen nemen.”

Steven: „Ik kijk ernaar uit om hierover weer wat vaker in gesprek te gaan met onze relaties. Daarnaast ga ik me ook bezighouden met strategie. Ik heb ontzettend veel plezier gehad als manager van deze club en dat ga ik ook weer op een andere manier hebben. Door deze stap heb ik meer ruimte om te doen wat ik leuk vind in mijn werk. Ik ga nu niet ineens meer vrije tijd krijgen. Want ja, in dit werk sta je eigenlijk nooit uit.”

Geschiedenis

„Steven is het toonbeeld van ‘als je doet wat je leuk  vindt, hoef je nooit meer te werken’”, zegt Richard. „En nu we het toch hebben over een wisseling van generaties, de komende decennia gaat naar verwachting zo'n 900 miljard aan vermogen van babyboomers over naar de volgende generatie. Je ziet nu al dat we steeds vaker gesprekken hebben met een familie, in plaats van met een enkel persoon. We voeren ongelooflijk mooie gesprekken over verwachtingen en dromen maar ook over de druk die soms wordt gevoeld. Ik denk dat het een misvatting is dat jonge mensen per se in gesprek willen gaan met iemand van hun eigen leeftijd. Het gaat eerder om een klik en dat kan je niet altijd vastpakken. Wij begrijpen heel goed dat het vermogen dat mensen aan ons toevertrouwen, altijd een geschiedenis heeft. Wij zijn oprecht nieuwsgierig naar die geschiedenis en we vragen ook goed door op wat de bestemming van dat vermogen moet worden. Zo breng je de twee belangrijkste zaken bij elkaar.”

Hij besluit: „Het gaat ontzettend goed met CapitalatWork. Ondanks dat we in een competitieve arbeidsmarkt zitten, blijven wij in staat de juiste mensen aan ons te binden. Dat geldt voor ons eigen team, maar ook voor onze relaties.”

CAPITALATWORK

Parklaan 64C, Eindhoven 040 - 249 95 80 cra-nl@capitalatwork.com www.capitalatwork.com

Leren werkt pas als het bij mensen past ’

GoodHabitz’ CEO Annabelle Vultee leerde niet uit studieboeken

Al vroeg wist Annabelle Vultee dat ze niet leerde volgens de gangbare norm. Dat inzicht bracht haar later aan het hoofd van een leerplatform. ,,Ik was op zijn best een gemiddelde leerling”, lacht ze. ,,Leren uit een tekstboek en daarna een standaardtoets maken, zo werkt mijn brein gewoon niet.”

TEKST: MARLÈNE VAN KUYK | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Die ervaring vormt de kern van haar werk. Sinds mei 2024 is ze ceo van GoodHabitz, het Eindhovense leerplatform dat organisaties helpt leren onderdeel te maken van de werkdag. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen. Haar gezin woont in Zweden; zelf is ze doordeweeks vaak in Eindhoven of onderweg. Met haar komst haalde GoodHabitz niet alleen internationale ervaring binnen maar ook een uitgesproken visie. Minder gericht de omvang van het cursusaanbod maar meer op hoe mensen kennis echt opnemen en toepassen.

Annabelle groeide op in de Verenigde Staten. Ze werkte en woonde in China, Vietnam en Europa, op het snijvlak van onderwijs, technologie en digitale transformatie. Tijdens haar studie Native American Studies liep ze vast in traditioneel onderwijs, tot ze het veld in ging: „Ik voerde gesprekken en interviewde mensen. Toen merkte ik: zo leer ik wél. Door te luisteren, te vragen, te doen.” Ook later, tijdens haar studie aan Harvard, bleek dialoog doorslaggevend. „Discussies en reflectie maakten het verschil. Niet de hoeveelheid theorie, maar wat je ermee doet.”

GoodHabitz was bij haar aantreden al succesvol. Toch stuurde ze bij. „Onze focus reikt inmiddels verder dan verkoop”, legt ze uit. „De vraag is: komen mensen terug? Leren ze echt? Heeft het impact?” Het accent verschoof van aantallen naar gedrag. Leren moet geen verplicht nummer zijn, maar een gewoonte. Dat vraagt om korte, toegankelijke modules die passen binnen een volle werkdag. Het platform

werkt met vier domeinen: persoonlijke effectiviteit, samenwerking, vitaliteit en digitale vaardigheden: „Leren moet passen in het echte leven. Niet naast het werk, maar erin.” Kunstmatige intelligentie speelt een groeiende rol. Annabelle is uitgesproken, maar nuchter: „AI is alleen een bedreiging als je het niet omarmt. De kunst is om technologie in te zetten met behoud van de menselijke maat, betekenis en creativiteit.” Ze volgt ontwikkelingen zeker niet vanaf de zijlijn. In 2024 rondde ze aan de Bologna Business School een Executive Master of Science in AI for Business af, om bij te blijven terwijl de regels van leren en werken verschuiven. Bij GoodHabitz helpt AI om leercontent sneller te vertalen en aan te laten sluiten op cultuurverschillen. AI is geen abstract toekomstverhaal: het bedrijf lanceerde recent GoodLearn, een gamified app voor AI literacy, en GoodHabitz Experts, dat interne expertise vastlegt en direct omzet in maatwerktrainingen. Annabelle: „Technologie helpt ons kennis schaalbaar te maken, niet om mensen te vervangen.”

Ondanks internationale ambities blijft Brainport belangrijk voor het bedrijf. Annabelle ziet er een sterke maakcultuur en een hechte gemeenschap: „Klanten denken hier mee, geven feedback en bouwen mee. Dat voelt minder transactioneel en veel relationeler. Dat is iets moois en we waarderen die connectie." Met haar internationale blik en eigen leerervaring leidt Annabelle Vultee GoodHabitz een nieuwe fase in. „Leren werkt pas als het aansluit bij hoe mensen leren, én bij wat ze nodig hebben om succesvol te zijn: op individueel, team- en organisatieniveau.”

Heerlijk Chillen

De Chill collectie van Solpuri verandert je terras in een oase  van rust en moderne esthetiek.

Alloutdoor

Exclusieve Tuinmeubelen

Bestseweg 33, Oirschot

Vuurmeester

Met zijn afwerking, nieuw design en topprestaties bij direct grillen, roken en bakken zet de AVANTGARDE.55 de nieuwe standaard in het topsegment.

Sarton’s BBQ Shop Brabant Nieuwstraat 15, Son

Tijdloze vijver

De waterlelie brengt rust, kleur en leven in elke vijver. Een tijdloze blikvanger die het buitenleven compleet maakt.

Vijvercentrum De Scheper ’t Laar 3, Oirschot

FRITS favo’s buitenleven

Vat op vuur

Functionele buitenkachels die warmte en sfeer brengen en gezien mogen worden op het terras. Verkrijgbaar in twee maten cortenstaal of RVS.

BurningBarrel www.burningbarrel.nl

Lekker zonnen

Deckchair van Duitse topkwaliteit. Beleef hem in onze showtuin in Mierlo.

Peter Brüsewitz Tuinornamenten & Tuinmeubilair Oudvensestraat 4, Mierlo

Eeuwige tuinkunst

Een beeld van Cortenstaal of steen past perfect in uw groen. Atelier Ruimte in Beeld Dubbestraat 61, Nuenen

Van Piere viert het voorjaar!

Na de kille wintermaanden is het eindelijk zover: we zetten de ramen open, genieten van de vogels en zonnestralen, en openen onze armen voor de frisse voorjaarswind – in de keuken, aan de tekentafel of in de vorm van een roman die al te lang in de kast staat. Benieuwd wat de medewerkers van Van Piere lezen deze lente?

Ely-Janne trapt af met twee titels die draaien om samen genieten. In IJs & Meer van Marleen Visser worden klassieke en vernieuwende ijsrecepten gecombineerd: van room- en sorbetijs tot vegan delicatessen, ijstaarten en hoorntjes. „ Iedere winter kijken we weer uit naar het voorjaar en dat eerste ijsje in de zon”, zegt Ely-Janne. „ Maar met dit boek hoef je zelfs niet te wachten tot de eerste ijssalons opengaan! Deze traktaties maak je namelijk gewoon eenvoudig zelf.”

In dezelfde sfeer past All Day

Brunch with Teds. Het boek vertaalt de uitbundige brunchformule van restaurantketen Teds – met vijftien locaties, waaronder in Eindhoven – naar de eigen keuken. Pancakes, eggs benedict, salades en cocktails; perfect voor lome lenteochtenden of impromptu picknicks.

Wie het voorjaar liever met penseel en papier toetreedt, kan terecht bij Jenny Kiker’s Modern Botanisch Aquarelleren Met heldere, stapsgewijze instructies maakt het boek planten en bloemen schilderen toegankelijk voor beginners. Lotte beaamt: „ Dit seizoen vraagt erom om naar buiten te gaan en de natuur te bewonderen – dit boek helpt je om die bijzondere vondsten vast te leggen.”

Voor wie liever leest dan schildert, raadt Ilse De Visser van Mathijs Deen aan, het vijfde deel in de Hollander-reeks rond rechercheur Lieuwe Cupido. De combinatie van spanningsopbouw, psychologische diepgang en het zorgvuldig neergezette landschap maakt deze serie tot meer dan een klassieke thriller. In Ilse’s woorden: „ Ik lees doorgaans vooral literatuur, maar voor de Waddenthrillers van Mathijs Deen kan je me wakker maken. Het predicaat ‘literaire thriller’ is hier absoluut terecht.”

Lisa tipt een voorjaarsroman à la lettre:

The Enchanted April van Elizabeth von Arnim. In deze broeierige roman uit 1922 ontvluchten vier vrouwen van verschillende achtergronden het grauwe Londen om een maand door te brengen in een Italiaans kasteel aan de Middellandse Zee. Wat begint als een vakantie, groeit uit tot een gedeelde heroriëntatie op hun eigen levens en verlangens. Een feministische klassieker, die nu verkrijgbaar is in een nieuwe luxe editie.

En bent u nog op zoek naar een bijzonder cadeau voor een kind of kleinkind? Laat u dan verleiden door de prachtige illustraties van De Geheime Tuin van Frances Hodgson Burnett, vertaald door Imme Dros. In dit tijdloze verhaal brengt het ongelukkige weeskind Mary een verwaarloosde tuin én zichzelf tot bloei. De subtiele parallellen tussen natuur, vriendschap en verbeelding maken dit tot een onvergetelijk voorjaarsboek voor jong én oud.

Met literaire voorjaarsgroet, Boekhandel Van Piere

Voor de 25e keer

Concerti Fetti

Het leukste feest van Eindhoven

Concerti Fetti is één van de zeldzame Nederlandstalige concerten speciaal voor mensen met een beperking. Ze kijken elk jaar uit naar die bijzondere woensdag voor Hemelvaart, dit jaar 13 mei, en teren maanden op de herinneringen.

TEKST: MARIE-JOSE DEKKERS | FOTO'S: JOS MEUSEN

Want dat typeert Concerti Fetti; ben je er een keer geweest, dan kom je graag terug omdat de sfeer en stralende snoeten zo bijzonder zijn. Voor mensen met een beperking is een concert niet de gewoonste zaak van de wereld – er zijn er maar een paar in Nederland – maar hier wordt alles gedaan voor hen, de échte vips.

Intrinsiek enthousiasme

Concerti Fetti ontstond uit de baten die voortkwamen uit een inline skate toertocht die door John van Hout en Lambert Stekelenburg werd georganiseerd. De eerste editie vond plaats in het Beursgebouw. Na het overlijden van Lambert ging John verder, zijn huidige

medebestuursleden zijn Meranda de Laat, zij werkte destijds bij concertlocatie Beursgebouw en bleef betrokken, en hospitality- en horecaondernemer Bas Strijbosch, hij bezocht Concerti fetti al jaren met zijn twee kinderen. De volgende generatie staat ook al klaar: John’s zonen Giorgio en Senna en John’s aanstaande schoondochter Anne Vroomen laten nu al hun handjes wapperen als vrijwilligers. Giorgio: „We lopen al wat jaartjes mee en dat bevalt supergoed.

‘Als vrijwilliger zie ik hoe leuk de gasten het hebben, maar heb ik ook het gevoel van één grote familie ’

We zijn er vanzelf ingegroeid, zijn er – positief – gek mee gemaakt. Geen druk, maar puur intrinsiek enthousiasme. Je krijgt nergens zo veel voldoening van.” Senna: „Als vrijwilliger zie ik hoe leuk de gasten het hebben, maar heb ik ook het gevoel van één grote familie.”

Het team wordt ondersteund door Patricia Heezen en Han Soetens en de vele vrijwilligers die al jaren terug komen.

Hartverwarmend

Het hartverwarmende feest wordt mogelijk gemaakt door vrienden en maatjes die helpen met sponsoring in de vorm van geld, diensten en goederen. Op de indrukwekkende sponsorvriendenlijst is menig goed doel stikjaloers. De exposure is niet eens het belangrijkst. Nee, het gaat om het intense en zichtbare genieten, illustreert John met een voorbeeld: „Voor een nieuwe voordeur kwam ik in een timmerfabriekje in Deurne terecht waar ik aan de praat raakte met de eigenaar. Toen Concerti Fetti ter sprake kwam, vertelde hij over zijn zoon met een beperking die zijn slaapkamer compleet had ingericht als Concerti Fetti-museum met alle cadeautjes die hij in de loop der jaren bij ons kreeg.”

Volle bak

Sponsoring houdt ook de entree betaalbaar voor de doelgroep. Initiatiefnemer John: „Een kaartje kost een symbolisch bedrag; gratis kaarten zouden kunnen blijven liggen terwijl de belangstelling groot is. De kaartverkoop online en via zorginstellingen start wanneer de artiesten geboekt en bekend zijn. Dit jaar staan onder anderen Django Wagner, Alpenzusjes en Jan Biggel op het programma en centrale podium. Het avondvullende programma wordt aan elkaar gepraat door Mike Weerts.”

Concerti Fetti is steevast volle bak; duizenden mensen met een beperking en hun begeleiders zijn te gast in het Indoor-Sportcentrum in Eindhoven. Jarenlang was het iets kleinere Beursgebouw de vaste locatie. Nu is er meer ruimte, met name op de tribunes. Bas: „Da’s goed voor de sfeer. Er is nog plek voor mensen die goed ter been zijn, zoals sportclubjes en G-elftallen.”

Ook vanaf die tribunes is er prima zicht op het centrale, grote podium dat niet alleen het domein van de Nederlandstalige artiesten is; ook gasten mogen

er dansen en zingen. Dat doen ze graag en uit volle borst, zeker met het officiële Concerti Fetti-lied dat standaard het festivalprogramma opent en afsluit. Anne: „De sfeer is zo geweldig. In de zaal zie je amper telefoons, alleen maar mensen die puur genieten, in het moment zelf. Ze kijken ook steeds de aftermovie terug: ‘Hier was ik bij!’, als mooi aandenken.”

25 + 25

Ter ere van de 25ste editie is er de Walk of Fame, de gang rondom de zaal, met snackkraampjes, cadeautjes en fotomomenten met de artiesten die speciaal voor het jubileum wordt ingericht. Senna: „We pakken extra uit, de gasten worden écht als vip behandeld en in het zonnetje gezet.”

Over de volgende 25 edities wordt ook al nagedacht. John: „Doorgaan, verder professionaliseren en financieel gezond blijven met voldoende maatjes en andere sponsors. Vroeger kon je nog makkelijk de via-vialijntjes leggen vanuit je netwerk, dat is nu anders omdat Eindhoven en Brainport zo groot groeiden. Toch, de wereld draait nog steeds om elkaar iets gunnen.”

CONCERTI FETTI

Zien hoe hartverwarmend Concerti Fetti is of heb je ook interrese om vriend, maatje of vrijwilliger te worden? Bekijk op hun Facebookpagina, YouTubekanaal of op: www. concertifetti.nl

Vertel het voort, iedereen kent wel iemand die tot deze bijzondere doelgroep behoort.

technologische ontwikkelingen brainport bieden perspectieF op arbeidsmarkt

‘Een werkkans voor

De krapte op de arbeidsmarkt is een gegeven, in heel Nederland en al helemaal in Brainport. Tegelijkertijd zijn er nog stappen te zetten op het gebied van arbeidsparticipatie. Om te zorgen voor een inclusieve arbeidsmarkt waarin iedereen een kans krijgt, slaan overheid, werkgevers en onderwijs de handen ineen. Wethouders Martijn de Kort (Helmond) en Saskia Lammers (Eindhoven) hebben het thema ‘Arbeidsmarkt’ in hun portefeuille. Samen vertellen ze hier meer over. Ook vertellen ze waarom dit thema hen persoonlijk raakt. „Juist in een krappe arbeidsmarkt moet iedereen een eerlijke kans krijgen. Werk is meer dan een baan, het doet iets met mensen.”

TEKST: ROMY CHATROUX | FOTO'S: LEON VAN LOON

Wat de wethouders met dit thema hebben? Ze spreken er enthousiast en betrokken over. Zo vertelt De Kort: „Ik was jarenlang ondernemer bij een grote kappersketen. Ik zag hoe belangrijk het is om verder te kijken dan diploma’s. Door mensen aan te nemen om wie ze zijn, op potentie en motivatie, kun je echt verschil maken. Het is fantastisch om die mensen tot bloei te zien komen.”

Lammers verkende in haar loopbaan verschillende branches, en weet dus hoe belangrijk een leven lang leren is. „Ik begon in het bedrijfsleven maar vond via vrijwilligerswerk een baan in de culturele sector en via dezelfde route ook weer in het onderwijs en uiteindelijk in de politiek.” De Kort haakt daarop in: „Dat laat zien dat leren niet altijd via de boeken hoeft, juist vrijwilligerswerk of leren van ervaren collega’s is enorm waardevol.”

Samen aan de slag

Die persoonlijke betrokkenheid nemen de wethouders mee in de regionale aanpak. Arbeidsparticipatie stimuleren zien ze als een gezamenlijke opgave, met de overheid als verbindende factor. In Brainport werken partijen steeds nauwer samen aan oriëntatie, omscholing en begeleiding op de werkvloer, zodat mensen niet alleen aan een baan komen, maar ook duurzaam aan het werk blijven. „Dat vraagt iets van bijvoorbeeld onderwijs, waar

MARTIJN DE KORT

iedereen in de regio’

meer plek komt voor innovatie, bij- en omscholing, maar ook van werkgevers”, benadrukken de twee. „Zij kunnen niet wachten op het perfecte cv maar moeten kijken naar vaardigheden, motivatie en leervermogen.”

Anders kijken naar werk is essentieel, want er ligt een grote opgave. Voor de groei van de semicon- en high techsector zijn in Brainport de komende jaren tienduizenden extra mensen nodig. Maar, benadrukt Lammers, die vraag staat niet op zichzelf. „We kunnen wel groeien in technologie, maar als je geen huisartsen meer hebt, geen leerkrachten of zorgmedewerkers dan loopt alles vast.”

Er zijn sectoren waar het toekomstbeeld minder rooskleurig is en juist daarom is strategische personeelsplanning volgens haar belangrijk. De Kort voegt daaraan toe: „In sommige sectoren zijn straks door automatisering en AI juist minder mensen nodig. Daar moeten we op tijd op inspelen voordat mensen hun baan kwijtraken.”

Passende baan door innovaties

Volgens Lammers biedt die technologische ontwikkeling ook kansen voor inclusiviteit. Innovatie maakt het mogelijk om werk anders te organiseren en functies aan te passen. „Wat vroeger niet kon, kan nu soms wél. Door inzet van technologie kunnen ook mensen met een fysieke of psychische belemmering aan het werk.” Dat vraagt tegelijkertijd iets van werkgevers want technologische ontwikkeling gaat meestal hand in hand met sociale innovatie op de werkvloer. Anders kijken naar talent en investeren in begeleiding kost tijd en energie, zeker voor mkb’ers. „We zien dat werkgevers dit vaak wel willen, maar niet altijd weten hoe. Daarom is ondersteuning zo belangrijk.”

Die ondersteuning is bijvoorbeeld een aandachtspunt in Project Beethoven waarmee het Rijk en de regio investeren in talent, infrastructuur en huisvesting om de groei van de microchipsector in Nederland te versterken. Op het vlak van talentontwikkeling is de Brainport Academy één van de initiatieven uit Beetho -

ven die ervoor gaat zorgen dat we kunnen voldoen aan de talentvraag in de semicon sector. Het is gericht op om- en bijscholing. „We moeten af van het idee dat je één opleiding doet en daarna klaar bent”, zegt De Kort. „Mensen moeten zich blijven ontwikkelen.”

Mooie voorbeelden

De wethouders zitten vol ambitie voor de komende jaren, maar zijn minstens zo positief over wat er nú al gebeurt in de regio. „Er zijn al zoveel mooie voorbeelden”, stelt Lammers. „Kijk maar naar de FRITS Regionale Top 25 Inclusieve Ondernemers. Die ondernemers laten zien dat een arbeidsmarkt waarin iedereen mee kan doen geen ideaalbeeld is, maar steeds meer de dagelijkse praktijk.”

SASKIA LAMMERS

MET JE COLLEGA’S NAAR HET THEATER?

Ga samen naar FOXTROT, de Annie M.G. Schmidt musical, De Zaak Shell of een andere voorstelling.

Maak gebruik van een van onze groepsarrangementen.

Hoe belangrijk vinden we kunst?

Trots keek ik vanuit de coulissen naar het podium. Daar stonden mijn leerlingen de sterren van de hemel te zingen. In de grote zaal van de Effenaar. Met een echte liveband. Alles erop en eraan. Man, man… De adrenaline gierde weer door mijn lijf alsof ik zelf voor het eerst het podium op stapte. Eerlijk is eerlijk: die adrenaline is nooit meer helemaal weggegaan.

De drummer sloeg een laatste, flinke roffel. Klaar. Boem. Succes. Een paar leerlingen kwamen stralend mijn kant op en deelden high fives uit alsof we net de Champions League hadden gewonnen. Jonge kids maar ook vrouwen van rond de veertig die die avond hun eigen grens hadden verlegd. En ik? Ik had het geluk dat ik ze daarbij mocht begeleiden. Wat een geluksvogel ben ik toch. De laatste vrouw kwam naar me toe. Geen high five maar een lange, intense knuffel. Ze pakte mijn schouders vast, keek me recht aan en zei: ‘Je hebt geen idee wat je gedaan hebt’.

Later vertelde ze me waarom. Ze kwam uit een zwaar traject met chemokuren. Zingen was voor haar niet alleen een hobby, maar ook een houvast. Even ademhalen. Even leven. Een les, een optreden, een podium - het hield haar op de been.

Als vocal coach, oprichter van zangschool SingShop en docent aan verschillende muziekopleidingen is Eindhoven aan het zingen krijgen mijn levensmissie. Daarnaast ben ik fervent concert- en festivalbezoeker, theaterliefhebber én museumganger met pubers die bij het woord ‘museum’ spontaan gaan oogrollen.

Gelukkig ben ik niet de enige liefhebber. Veel mensen genieten van professionele muzikanten en kunstenaars. Maar ooit waren zij allemaal een beginner. Ze begonnen in een lokaal. In een huiskamer. Geïnspireerd door iets of iemand. Het waren nog amateurs voordat het professionals werden.

En precies daar wringt het. Amateurkunst krijgt het steeds lastiger. Ruimtes verdwijnen, lessen worden duurder terwijl gekort wordt op subsidies. Kansen om te creëren en te groeien staan onder druk. Terwijl juist nu de makers van morgen ontstaan. Kunstparticipatie is geen luxe. Het is expressie, verbinding, lef.

De vraag is dus niet óf kunst belangrijk is maar hoe belangrijk vinden we het? En vooral: wie durft daar echt voor te staan?

Ik hoop dat veel Eindhovenaren op 18 maart hun stem hebben gegeven aan een partij die begrijpt dat investeren in amateurkunst investeren is in mensen en in de samenleving. In onze stad. En in de toekomst.

WPO Sportscars in Oirschot

Drie bezeten sportautoliefhebbers bouwen aan dé Porsche-specialist van de regio

Wie bij WPO Sportscars in Oirschot binnenloopt, ziet meteen waar het hier om draait. Geen glanzende façade die iets verhult, maar een warme ruimte waarin showroom en werkplaats vloeiend in elkaar overlopen. Achter grote glazen wanden staan sportauto’s op de brug, waar topmonteurs geconcentreerd sleutelen. De drie eigenaren komen al aanlopen. WPO Sportscars is het bedrijf van Jonas Wintermans, Dirk Prinssen en Stefan van Oosterhout. Drie eigenaren, een klein team en een praktisch motto: of we doen het goed of we doen het niet.

TEKST: WILLEM PIJNENBURG | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Dirk en Stefan zijn geen nieuwkomers in de autobranche. Integendeel. Beiden zijn gepokt en gemazeld in de wereld van exclusieve sportauto’s en al jaren bekende gezichten in het vak. Stefan werkte achtereenvolgens bij Nissan, Porsche, RollsRoyce, Aston Martin en Bentley. Dirk was ruim twintig jaar verbonden aan Porsche, maakte daar de overgang naar hybride modellen mee maar bleef in hart en nieren sportautoman. Uiteindelijk stapte hij over naar Bentley in Maastricht. Hun loopbanen liepen niet altijd parallel maar het contact bleef warm. „We spraken elkaar veel", zegt Dirk. „Vaak onderweg naar het werk, in de auto. Dan ga je automatisch dromen en filosoferen." Stefan herkent dat. „We vroegen ons af hoe het zou zijn om iets voor onszelf te beginnen. Maar we wilden het wel direct goed doen. We zijn echt gaan rekenen, op een bierviltje, zoals dat gaat. En toen wisten we: dit kan alleen met de juiste mensen om ons heen."

Dromen op de snelweg

De liefde voor sportauto’s zat er bij alle drie al vroeg in. Stefan kleurde als puber zijn schoolagenda’s vol met Porsche-logo’s. Als hij voor sport van Veldhoven naar Eindhoven fietste, stopte hij steevast bij de Porsche-dealer. „ Ik stond voor het raam om gewoon te kijken naar die auto’s." Bij Dirk ging het net zo diep. Zijn vader had tankstations en een autobedrijf met een werkplaats. Hij ging naar de autovakschool en liep als negentienjarige stage bij Porsche. Toen een verkoper onverwacht uitviel, draaide hij samen met de werkplaatsreceptioniste acht weken lang de showroom. „ Ik had net mijn rijbewijs. Toen zat ik erin en ik ben er nooit meer uitgekomen."

Ook bij Jonas begon het vroeg. „ Als achtjarig manneke stond ik met open mond te kijken als zo’n Porsche met een enorme taartschep voorbij kwam grommen", romantiseert hij. „ Dat geluid vond ik magisch." Samen met zijn vader

DIRK PRINSSEN, STEFAN VAN OOSTERHOUT EN JONAS WINTERMANS (VLNR)

en zijn broer bouwde Jonas later hun familiebedrijf verder uit, onder andere met grote ondernemingen zoals NTS Group. De familie was jarenlang eigenaar van sigarenfabrikant Royal Agio Cigars. Op die schaal groeide ook de afstand tot product en klant. „ Ik had behoefte om weer dichter bij het vak te staan. Sportauto’s zijn altijd mijn hobby geweest. Dit is nu mijn uitvalsbasis."

Zelf de handen vuil maken

Dat gevoel kreeg vorm toen Jonas Dirk opbelde, die hij al jaren privé kende. Al snel ontstond de behoefte om Stefan erbij te betrekken. Dirk en Stefan brengen de inhoud, ervaring en het netwerk binnen de automotive. Jonas zorgt voor ondernemerschap en financiële stabiliteit voor de lange termijn, en sleutelt zelfs op vrijdagen aan zijn eigen auto’s in de showroom. „ Ik heb niet de technische kennis", zegt hij. „ Auto’s inkopen en verkopen is een serieus vak. Die autoriteit ligt bij hen. Maar ik weet hoe je een bedrijf opbouwt en wil hier tevreden klanten en commitment voor de lange termijn."

Die langetermijnvisie betekent ook dat WPO verder kijkt dan een puur trans -

actionele relatie. „We verkopen of onderhouden niet alleen één auto", zegt Dirk. „ Naast de Porsche, Bentley of Lamborghini zijn ook de auto’s van andere gezinsleden hier welkom voor onderhoud, tegen scherpe tarieven. We bieden ook stalling en begeleiding bij aankoop of verkoop. Eigenlijk de complete ontzorging rondom het wagenpark van een gezin. We willen dat klanten weten: als het om auto’s gaat, kunnen we hier terecht."

Werkplaats als visitekaartje

De lange adem van WPO zie je terug in het pand: het voormalige Porsche Centrum Eindhoven. Het gebouw kreeg een compleet nieuwe warmte. Geen zwartglanzend decor met glazen plafonds en strakke lijnen maar een open en transparante omgeving. De werkplaats is het kloppend hart van WPO Sportscars. Gold-level Porsche-monteur Peter werkt er dagelijks samen met dito Porsche-opgeleid monteur Thomas en jong talent Niek.

„ Zij kennen het binnenwerk van een Porsche op hun duimpje. Onderhoud aan Porsches, Bentley’s of Lamborghini’s (automerken die onder de Volkswagen-groep vallen): dat is hun wereld", zegt Stefan.

Toegankelijke WhatsApp-service

In en rondom Eindhoven zien ze duidelijk behoefte aan een hoogwaardige, onafhankelijke Porsche-specialist.

„ Er zijn veel liefhebbers in deze regio die kwaliteit zoeken, maar ook persoonlijk contact. Dat bieden wij hier." Die persoonlijke benadering zie je terug in de service. Klanten kunnen laagdrempelig contact opnemen via

‘ We doen het goed of we doen het niet. Dat mag nooit veranderen’

het aftersales WhatsApp-account. „ Even een vraag stellen, een foto sturen van een melding op het dashboard of een korte audioboodschap inspreken, het kan allemaal. Geen chatbot, maar direct contact met een van ons."

WPO Sportscars is aangesloten bij het officiële Porsche Partner Network en werkt met het Porsche Central Service System. „We hebben toegang tot alle informatie en werken vanzelfsprekend met originele Porsche-onderdelen. De standaarden van onze bruggen, het gereedschap: alles is op het niveau van een officieel Porsche-centrum." De open werkplaats is een bewuste keuze. „ Mensen willen weten waar ze hun kostbare bezit achterlaten en wie eraan werkt. Transparantie hoort daar gewoon bij.’ Het team blijft bewust klein." Dirk: „We hebben vooral een goede groep mensen bij elkaar. Peter kent iedere klant en iedere auto." Die betrokkenheid zorgt voor korte lijnen en een informele sfeer. „Wij noemen ons geen directeur", lacht hij. „ Maar we weten wel dat we eigenaar zijn."

Ondernemen zonder bochten afsnijden

WPO Sportscars richt zich op de in- en verkoop van exclusieve sportauto’s, met nadruk op Porsche, maar ook Bentley en Lamborghini zijn vertrouwd terrein voor het team. „ Het mooie van klein zijn is dat je kunt

bijsturen. Bentley en Lamborghini horen hier net zo goed thuis. We willen dat mensen bij onderhoud van deze merken meteen aan WPO Sportscars denken. Juist omdat we zoveel kwaliteit en kennis in huis hebben."

Het motto is onwrikbaar. Jonas verwoordt het zonder omwegen. „We doen het goed of we doen het niet. Dat mag nooit veranderen. Geen bochten afsnijden. Als we ergens niet achter staan, doen we het niet." Hij vertrouwt daarin volledig op zijn compagnons. „ Er zijn weinig mannen die ik zo hoog heb zitten. Inhoudelijk, maar ook qua stijl. Dit vak moet je serieus doen, niet te vlot. Met hun reputatie moet dat goedkomen."

WPO Sportscars

De Scheper 305, Oirschot 040 - 792 09 11 www.wpo.nl info@wpo.nl

Direct contact via WhatsApp

Afl. 22: Giel van Genugten en Frans van Gerven, oprichters van de vijftienjarige WensAmbulance Brabant

‘Nee staat niet in ons woordenboek’

TEKST: HANS MATHEEUWSEN I FOTO’S: THIJN VORSTENBOSCH/DCI MEDIA

Onderstroom de staat van sociaal nederland

De wensambulance deed in 2008 zijn intrede in Nederland en zo zijn wij ook aangestoken: dat kunnen we in Brabant ook opzetten. In 2010 speelden we met de gedachte; een jaar later is de Stichting WensAmbulance Brabant officieel opgericht. We bestaan vijftien jaar. In juni van 2011 voerden we de eerste wensreis uit. We waren gepensioneerd, of met functioneel leeftijdsontslag zoals dat heet. We hebben allebei jarenlang bij de regionale ambulancedienst gewerkt. Frans als chauffeur en ik als verpleegkundige. Vaak samen. Valkenswaard was onze standplaats. Tijdens ons werk liepen we er wel eens tegenaan dat we wat meer zouden willen kunnen doen voor terminaal zieke patiënten. Er zijn nog teveel patiënten die overlijden zonder dat ze echt alles hebben afgesloten. We mochten wel eens terminaal zieke mensen die een laatste wens hadden vervoeren. Vaak gebeurde dat ’s avonds.

Toen we begonnen met de wensambulance kregen we alle medewerking van de regionale ambulancediensten in Brabant. We konden twee Chevrolets overnemen en nog een Mercedes Sprinter. Daardoor konden we ook beginnen. Ambulances staan niet op iedere hoek te koop. We hadden een 06-nummer dat gebeld kon worden. Mensen konden zich opgeven via onze site. We communiceerden via de mail. Een kantoor hadden we toen nog niet.

In 2012 werden we gekozen tot Brabander van het Jaar. Toen kregen we de nodige publiciteit waardoor onze bekendheid een vlucht nam. In die eerste jaren werkten veel familieleden, kennissen en oud-collega’s mee. De een had verstand van auto’s, de ander van boekhouding. We waren een soort kennissenbedrijf. We waren ook nog erg gericht op Zuidoost-Brabant. Nog steeds wel eigenlijk.

We huren een garage in Breda. Daar staat een ambulance, evenals in Bergen op Zoom, Someren, Helmond en in Valkenswaard. Van onze 150 vrijwilligers komt bijna de helft uit Zuidoost-Brabant. We hebben 55 chauffeurs, met 45 verschillende beroepen. Afgelopen jaar ontvingen we negenhonderd rit-aanvragen uit heel Brabant. In een week kan wel vierhonderd uur vrijwilligerswerk zitten. Elke wens wordt gehonoreerd. We rijden dagelijks overal naartoe, in Nederland

‘Onze hoofddoelgroep zijn mensen in hun laatste levensfase die niet meer de mogelijkheid of de kracht hebben om lang in een auto vervoerd te wordenʼ

maar ook daarbuiten. We rijden regelmatig naar Lourdes, Spanje, Frankrijk, we zijn in Noorwegen geweest.

Onze hoofddoelgroep zijn mensen in hun laatste levensfase die niet meer de mogelijkheid of de kracht hebben om lang in een auto vervoerd te worden en toch ergens naartoe willen, naar de bruiloft van een dochter, de geboorte van een kleinkind, een dagje strand, een wedstrijd van PSV, het vakantiehuis in het buitenland of gewoon nog een keer naar de biljartclub. Het gaat veelal om bedlegerige mensen.

Ook helpen we mensen die onverwacht bedlegerig zijn en naar een voor hun heel belangrijke eenmalige bijeenkomst willen, denk aan een bruiloft of een begrafenis. Wij vervoeren mensen uit heel Brabant en de aangrenzende regio’s vanuit hospices, zieken- en verpleeghuizen én vanuit huis. Komen er voor een dag meer wensen binnen dan kunnen wij een beroep doen op de landelijke organisatie waardoor de wens altijd door kan gaan. Er komt dan een ambulance van elders deze kant op. Nee staat niet in ons woordenboek. Wensvragers worden altijd begeleid door professioneel geschoolde verpleegkundigen. Wat ons bindt, is de wens om samen iets bijzonders te betekenen voor mensen in hun laatste levensfase. Voor veel vrijwilligers is het vervullen van een wens een voorrecht. De dankbaarheid van wensvragers en hun families geeft de vrijwilligers voldoening en laat zien waarom dit werk zo waardevol is.

Het bestuur voelt diezelfde verantwoordelijkheid: het zorgt ervoor dat de organisatie professioneel en toekomstbestendig wordt en blijft, zodat iedere vrijwilliger zijn of haar talenten kan inzetten. We doen dit samen. Vrijwilligers geven hun tijd, zorg en betrokkenheid, terwijl het bestuur zorgt voor duidelijke afspraken, goede ondersteuning en heldere communicatie. Door naar elkaar te luisteren, successen te benoemen en nieuwe ideeën een plek te geven, groeien we als organisatie – warm, menselijk én vakbekwaam. Elke wensreis moet uitstralen dat er met zorg, respect en aandacht gewerkt wordt. Niet alleen voor wensvragers en hun families, maar ook naar de buitenwereld toe. Zo zijn we herkenbaar als een organisatie die het hart op de juiste plek heeft én die haar zaken goed op

orde heeft. Voor onze vrijwilligers betekent dit dat ze deel uitmaken van iets groters: samen maken ze een onvergetelijke ervaring mogelijk. Het schenkt voldoening en geeft een diep gevoel van betekenis. Zoals een vrijwilliger het mooi verwoordde: ‘Een wens mogen vervullen is een privilege’.

Het vervoer met de ambulance is kosteloos. Dat kan omdat wij uitsluitend met vrijwilligers werken. We hoeven dus geen loonkosten af te dragen. Wij leven van donaties en die komen op allerlei manieren tot stand. We ontvangen gulle giften van scholen, verenigingen, particulieren en bedrijven die ons een warm hart toedragen. Collectes worden ten gunste van ons gehouden, kinderen houden sponsorlopen, bedrijven kiezen ons als maatschappelijk doel. Ook van wensaanvragers zelf of hun familie ontvangen we donaties. Een mooie waardering voor ons werk.

Wij zijn een financieel gezonde organisatie met een grote gunfactor. Elke euro gaat naar de stichting. We zijn CBF erkend, dat wil zeggen dat wij voldoen aan de kwaliteitseisen van de Toezichthouder Goede Doelen in Nederland. Bedrijven helpen mee om onze auto’s te onderhouden, waaronder de Mercedesgarage. In geval van schade worden we ook geholpen. Een schadeherstelbedrijf zorgt dat alles er dan weer netjes komt uit te zien. We kunnen niet het risico lopen dat een auto onderweg uitvalt.

Het is geen goedkope hobby… Al met al gaat er jaarlijks zo’n 2,5 ton om in de stichting. We zitten in een mooi, verbouwd pand in Valkenswaard; we lijken inderdaad wel haast een bedrijf. Frans zit in het bestuur. Hij zit ook nog de dagelijkse leiding. Hij zorgt mede dat alles blijft rijden. Ik heb een pas op de plaats gemaakt. Het kost energie om alles in stand te houden maar het levert vooral ook veel resultaat op. We hebben nooit incidenten gehad en dat is ook veel waard.

Het grote verschil met de reguliere ambulances is dat wij niet dezelfde apparatuur aan boord hebben. Wel een AED, een verbandtrommel en wat verzorgingsmiddelen. De brandcard-matrassen zijn aangepast voor beter ligcomfort. We beschikken over een hooverboard oftewel een luchtgeveerde brandcardtafel, terwijl de auto ook nog luchtgeveerd is. Onze wagens

FRANS VAN GERVEN (L) EN GIEL VAN GENUGTEN ONTVINGEN ONLANGS EEN KONINKLIJKE ONDERSCHEIDING VOOR HUN INITIATIEF, INZET EN MAATSCHAPPELIJKE BETEKENIS VAN DE WENSAMBULANCE BRABANT

WENSAMBULANCE BRABANT

Nog een laatste maal het ouderlijk huis zien, naar familie toe of een dagje naar het strand? Voor mensen die niet lang meer te leven hebben, is dat echt niet altijd vanzelfsprekend. WensAmbulance Brabant brengt terminaal zieke mensen nog één keer naar hun favoriete plek. Kent u iemand die ernstig ziek is of hebt u zelf een laatste wens? Wij regelen het!

Zie voor meer informatie: www.wensambulancebrabant.nl.

Mailen kan ook, naar: info@wensambulancebrabant.nl

hebben rondom glas zodat de wensvrager naar buiten kan kijken. Andersom kan niet vanwege de privacy. Er kunnen twee familieleden mee in de auto. We hebben aanhangers voor een aangepast bed, een All Terrain Brandcard met grote luchtbanden of speciale apparatuur van de zieke. De aanhangers worden vaak ingezet bij meerdaagse reizen naar het buitenland.

Wij rijden echt op comfort. We vervoeren mensen die erg ziek zijn of veel pijn hebben. Chauffeurs die voor ons gaan rijden, krijgen eerst instructie van een instructeur die ambulancechauffeurs opleidt. Wij werken de chauffeurs zelf helemaal in. Ze moeten vooral voorzichtig rijden. Daarnaast zijn de chauffeurs volwaardige partners in het geheel. Zij moeten ook met mensen kunnen omgaan. Je moet mensen kunnen helpen, in binnen- en buitenland. Dat doen we allemaal gewoon samen.

Wij rijden altijd met z’n tweeën. Je bent toch met een zware auto op stap, soms moet er getild worden. Het is toch een hele verantwoordelijkheid. Wij blijven wel altijd op afstand. De mensen moeten samen kunnen zijn. Als je de verhalen van de vrijwilligers hoort dan weet waarvoor je het doet. Als je ziet dat mensen en hun familie genieten van een dag weg. Bij de ambulancedienst hebben we veel zware dingen meegemaakt maar dit is vaak gewoon ontroerend. Iemand die afscheid nam van haar paard. En op de terugweg zei dat ze eigenlijk bij haar paard had willen inslapen.

Het is dankbaar en zinvol werk. We hopen ook in de toekomst veel ernstig zieke mensen nog één keer naar hun favoriete plek te kunnen brengen. Onze vrijwilligers zijn onze kracht. In 2030 zijn we een nóg professionelere vrijwilligersorganisatie, met duidelijke structuren, goede digitale ondersteuning, transparante communicatie, korte lijnen en scholing die echt helpend is in de praktijk. Vrijwilligers voelen zich welkom en gewaardeerd vanaf de eerste dag en ze vervullen wensreizen met betrokkenheid, aandacht en deskundigheid. Zo groeien we uit tot een wensgerichte, warme en professionele organisatie waarin iedereen zich thuis voelt. En bewaren we de balans tussen warmte en betrokkenheid enerzijds, en professionaliteit en continuiteit anderzijds. Terwijl steun van inwoners, bedrijven en organisaties in Brabant ons werk mogelijk maakt. Door al deze factoren blijven we een veilige en sterke organisatie, gedragen door de samenleving. Zichtbaarheid en vindbaarheid zijn daarbij essentieel.”

LifeSpark:

Vermogen organiseren rond het leven dat je wilt leiden

In het Helmondse kantoor van Hans en Marloes Maasakkers van LifeSpark hangt een levensgrote afbeelding van Het Meisje met de parel, opgedeeld in vakjes. Van dichtbij zie je alleen gekleurde vlakken. Maar als je een paar stappen achteruit doet, zie je het hele plaatje: het wereldberoemde schilderij van Johannes Vermeer. „ Dat beeld past perfect bij wat wij doen. Wij helpen mensen om uit te zoomen. Je krijgt weer scherp: hoe wil ik leven, nu en later?"

TEKST: KOEN CHATROU | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

LifeSpark komt onder andere voort uit de ervaringen die Hans de afgelopen 25 jaar opdeed als financieel adviseur bij ABN AMRO, ING en later als zelfstandig ondernemer. Bij het structureren van vermogen en inkomen ontstaan vaak fundamentele vragen. Vóór en na belangrijke financiële keuzes zoals een bedrijfsverkoop of een erfenis. „ Als er substantieel vermogen is of vrijkomt, volgen er vaak allerlei adviezen. Maar de belangrijkste vraag is: wat wil je met dit vermogen mogelijk maken? Ik merkte dat financiële plannen vaak technisch klopten maar toch in de keukenla belandden. Omdat de onderliggende keuzes voor de klanten vaak niet helder waren."

Logische keuzes

Dat gedrag is logisch, weet Marloes. „ Mensen komen pas in actie als ze zélf willen, niet als iemand anders het zegt." Als gecertificeerd Life Planner begeleidt Marloes klanten om dat scherp te krijgen. „ Pas als die intrinsieke motivatie er is, kun je passende financiële keuzes maken. Die combinatie van Life Planning en

financiële planning zorgt ervoor dat vermogen een middel wordt, geen doel op zich. Dat maakt LifeSpark uniek.”

Samen met Marloes gaan klanten aan de slag via individuele gesprekken. Hierin verkennen zij persoonlijke en gezamenlijke prioriteiten. Vervolgens wordt ingezoomd op wat nodig is om dat te realiseren. „ Zo’n traject geeft je overzicht en rust."

Fundament onder financiële rust

Wanneer de gewenste richting duidelijk is, volgt de vertaling naar financiële planning. Hans: „Wat je toekomstbeeld ook is, het heeft altijd financiële consequenties. „Wat betekent dit voor je inkomen? Hoe structureer je vermogen? Welke rol speelt beleggen? Hoe zorg je dat je financiële beslissingen bijdragen aan rust, vrijheid en toekomstzekerheid? Life Planning is het fundament, daar bouwen we op verder."

„ Bij LifeSpark begint financiële planning daarom niet bij cijfers maar bij keuzes over hoe iemand wil leven", zegt Hans. „ Pas als die richting helder is, wordt vermogen ingezet op een manier die dat leven ondersteunt, nu en later."

FINANCIËLE KEUZES VOOR DE TOEKOMST?

Meer weten over hoe je vermogen kunt organiseren rondom jouw toekomst? Bezoek één van onze informatieavonden of plan direct een vrijblijvende kennismaking.

Kijk op:

www.lifespark.nl/informatieavond of www.lifespark.nl/afspraak

Professioneel reiniger én social media-hit:

Barend Seijkens scoort met Bereschoon

Als Helmonder Barend Seijkens (24) tijdens zijn studie pakketjes bezorgt, valt hem één ding steeds weer op: vieze opritten, terrassen en bedrijfsterreinen. Daar moet iets aan te doen zijn, denkt hij. En dus begint hij Bereschoon, zijn onderneming waarmee hij buitenruimtes professioneel reinigt. Tegelijkertijd start hij een TikTok- en Instagram-kanaal, waarop hij het resultaat van zijn werk toont. Met succes: video’s halen regelmatig honderdduizenden views. „ Het is ook gewoon heel satisfying om te zien.”

TEKST: EVELINE LAMERS | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Dit is keimooi werk ”, begint Barend, nog voordat de koffie op tafel staat. „Ik zie direct resultaat van mijn werk: vieze terreinen zien er na mijn komst weer zo goed als nieuw uit.” Dat is volgens Barend ook de reden dat hij meer dan 50.000 volgers op social media heeft. „Zij vinden het voor- en nabeeld heerlijk om te zien.” Dat Barend eerlijk durft te zijn, helpt hem ook. Zo besloot hij een grote klus waarin hij een fout maakte tóch op social media te delen. „Bij de hoofdingang van Driessen Groep in Helmond ontstonden opeens vlekken op de tegels. Wat bleek: ik had voegzand voor metselwerk gebruikt. Dat heeft me heel wat slapeloze nachten en flink wat herstelwerk gekost. Ik moest alles er met de hand weer uithalen.” Waar andere ondernemers bang zouden zijn voor negatieve reclame gooide Barend het juist wél op social media. „Niet alles gaat perfect, dat mogen mensen best weten.” De video werd ruim twee miljoen keer bekeken en kreeg veel positieve reacties. „Mooi dat je dit óók deelt”, stuurden volgers.

Van vieze oprit naar viral video

Barend startte Bereschoon drie jaar geleden, direct na zijn studie Ondernemerschap en Retailmanagement. „Ik wist dat ik voor mezelf wilde beginnen maar als je me drie jaar geleden had verteld dat ik nu opritten zou reinigen, had ik je écht niet geloofd.”

Voor zijn eerste klussen ging hij van deur tot deur, waar Barend zijn diensten gratis aanbood. Puur om te experimenteren en content te maken. Die video’s sloegen meteen aan. „De eerste video’s waren in het Engels, waardoor ze soms wel zeven miljoen views kregen.” Maar aan klanten uit de Verenigde Staten of Brazilië had Barend niet zoveel en dus schakelde hij over naar het Nederlands. „Daar pluk ik nu nog de vruchten van. Bijna al mijn klanten, particulier én zakelijk, vinden me via social media. Door de video’s weten mensen wie ik ben, wat ik doe en wat voor werk ik lever.”

Kansen via social media

Want wie is Barend dan? „Een aanpakker”, vat hij samen. „Van mijn vader leerde ik dat hard werken loont.” Zijn advies neemt Barend dan ook ter harte. „Mijn vader raadde aan om naar klanten toe altijd duidelijk te zijn. Maar ook om niet te bescheiden te zijn en te weten wat ik waard ben.” Dat kwam goed van pas toen Barend door onder andere Kärcher en ZEP benaderd werd voor social media-samenwerkin-

gen. „Ik krijg korting op hun producten in ruil voor een shout-out in mijn video’s.” Via social media kwamen er nog meer leuke kansen op zijn pad. „Tien jaar geleden keek ik de YouTube-video’s van Enzo Knol en pas stond ik zijn tuin te reinigen. Alleen maar doordat we contact hadden via social media.”

Dankbaar voor de reacties

Zijn toekomst heeft Barend nog niet volledig uitgestippeld. „Waar het schip precies strandt, zie ik wel. Maar het zou leuk zijn als Bereschoon groeit, misschien wel met een aantal jonge aanpakkers in dienst.” Het aantal online volgers mag van hem ook verder groeien. „Ik zou liegen als ik zou zeggen dat die cijfers me niets doen. Samen met alle mooie reacties geeft dat waardering voor het vak dat ik uitoefen. Daar ben ik heel dankbaar voor.”

BERESCHOON

Uw oprit, terras of terrein ook Bereschoon deze zomer? Neem contact op via: www.bereschoon.nl

Frits Bovers 25 jaar voorzitter van het even oude PSV Fans United

De rebel die bestuurder werd

Onze afspraak bij hem thuis in de Bennekel is niet toevallig op de geboortedag van Elvis: 8 januari. Bij leven zou de charismatische Amerikaanse zanger 91 zijn geworden. Een leven zonder zijn idool is echter al lang realiteit voor Frits Bovers - Elvis overleed in 1977 - maar een leven zonder PSV is gewoonweg ondenkbaar voor de voorzitter van PSV Fans United. De supportersclub bestaat 25 jaar; Frits is net zolang voorzitter. Maar nog belangrijker in zijn leven acht hij inmiddels zijn gezondheid en zijn familie. „Ja, maar daar kom je naderhand pas achter hè.”

TEKST: HANS MATHEEUWSEN | FOTO'S: EDDIE MOL, EUGENE VAN DE LAAR

Frit s Bovers (65) is een geboren en getogen Eindhovenaar die opgroeide in de Palingstraat in Gestel en naar het Gemeentelijk Lyceum Eindhoven (GLE) ging. Het leven behandelde hem niet bepaald mild. Zijn moeder stierf op 46-jarige leeftijd, hij ontvluchtte de nieuwe relatie van zijn vader en ging in een caravan op woonwagenkamp Doolplein in Tongelre wonen. Hij hing rond op

het Plataanplein of in de Vlucht. Werd lid van de Elvisbende, later de Rocking Rebels, en zo ook haast automatisch van de harde supporterskern van PSV. Ze waren geen lieverdjes. In zijn jeugdjaren was het regelmatig knokken in de stad.

Frits woonde daarna met zijn vrouw en kinderen in de Bennekel. Tot zijn nog immer grote verdriet overleed zij achttien jaar geleden

aan een hersentumor. Hij hertrouwde met notabene een Rotterdamse.

Zelf overleefde Frits tot twee keer toe darmkanker: „Serieuze shit ja.”

Zijn dochter en oudste kleinzoon bleken hetzelfde afwijkende gen als hij te hebben. Hij heeft nog een zoon en vijf kleinkinderen. Een oom bracht hem de liefde voor PSV bij. Hij trapte met de zoon van de terreinknecht wel eens een balletje in het PSV-stadion. Dat kon toen

‘ We zijn alleen wat fanatieker.
Wij zoeken het randje op maar nooit er overheen’

nog. Er is veel veranderd. Frits is zelf ook veranderd: van een opstandige jonge fan in een volwassen, realistische bestuurder. Op het jubileumfeest van PSV Fans United medio januari in stadionbar de Aftrap waren zowel de PSV-directie als de Eindhovense burgemeester aanwezig.

Zijn huis vol memorabilia is een spiegel van zijn ziel. Na Elvis is rockabilly zijn favoriete muziek. In zijn leven verruilde Frits zijn rebelse kuif voor een kale kop, wat hem de bijnaam ‘Kale Frits’ opleverde. Inmiddels is hij tot en met zijn schedel volgetattoeëerd met zijn levensverhaal, wat gemakkelijk intimiderend kan overkomen. Want Frits is ook nog eens geen kleine jongen, al is hij vanwege een leververvettting behoorlijk afgevallen. Zijn verschijning maakt hem herkenbaar uit duizenden en daardoor misschien ook wel Eindhovens best gekende PSV-supporter in binnenen buitenland. Misschien was hij ook ooit PSV’s meest gevreesde fan. Gevormd door de weerbarstigheid van het leven is hij inmiddels de rust zelve. Nu is zijn doel vooral dat de club waarvan hij houdt niet wordt beschadigd.

Randje

Frits zou je behalve super-Eindhovenaar ook een succes-supporter kunnen noemen. Als voorzitter van PSV Fans United maakte hij elf kampioenschappen mee en won de club vier KNVB-bekers en elf Johan Cruijff-schalen. De lijst met prijzen demonstreert de dominantie van

de Eindhovenaren in de nationale voetbalcompetitie sinds de millenniumwisseling. Eindhoven mag zich met recht voetbalhoofdstad van Nederland noemen en Frits is een van de supporters die zich mag wentelen in de sportieve successen van de club.

Dan hebben we het nog niet gehad over de ambities van PSV in de nabije toekomst. Hoe groot kan PSV Fans United worden als PSV in 2030 speelt in een voetbalstadion met 56.125 zitplaatsen in plaats van de huidige 35.000? PSV Fans United telt nu zo’n achttienhonderd leden. Ze komen uit het hele land. De club komt voort uit de Stichting Oost die evenals tegenhanger West bestond totdat toenmalig PSV-voorzitter Harry van Raaij het tijd vond voor serieus overleg met de supporters. Naast de officiële supportersvereniging werd dat het nieuwe maar niet minder officiële PSV Fans United, verklaart Frits. „We zijn alleen wat fanatieker. Wij zoeken het randje op maar nooit er overheen.” Het logo van PSV Fans United bestaat een roodwit gestreept wapenschild dat links wordt vastgehouden door de leeuw van Oost en rechts de stier van West met in het midden een oude voetbal. Daaronder staat de ‘wapenspreuk’ Eendracht maakt macht.

Sjaaltjes

PSV Fans United onderscheidde zich al gauw door de diverse sfeeracties op de tribunes. Grote kleurig beschilderde doeken werden bij

speciale wedstrijden en gelegenheden door leden op de Noordtribune ontrold. De doeken waren een rib uit hun lijf. De inspiratie daarvoor haalde Frits uit het buitenland. Bij het betreden van het veld liep de tegenstander er recht tegenaan. Tegenwoordig hebben ze nog maar één doek van negenhonderd vierkante meter. Meer ruimte is er niet meer, letterlijk en figuurlijk. PSV heeft elke plek in het stadion hard nodig voor zijn supporters. „Ja, dat snap ik wel”, zegt Frits. „Zo’n doek is een behoorlijk gewicht en neemt veel ruimte in beslag. Voetbal is geld. Dan kun je wel de kont tegen de krib gooien maar we hebben nog steeds genoeg aan de club te danken dus werken wij daar graag aan mee.”

Frits maakt ook al 25 jaar het clubblad van PSV Fans United. In januari verscheen het honderdste nummer. Full color, vol advertenties. Hij had graag wat meer interviews met voetballers geplaatst maar dat zit er niet meer in. Dan staat ie elke thuiswedstrijd met een kraam vol merchandise bij de door PSV Fans United geregelde nostalgische poort van Oost van het Philips Stadion. „De sjaaltjes zijn het best verkopende artikel”, weet Frits. „We proberen elke keer weer iets leuks te verzinnen. Samen met de supporters. Kijk, ik ben ook geen brave jongen geweest hè. Ik snap een hoop dingen. Maar ik snap niks van de bivakmutsjes. En allemaal in het zwart. Trek dan iets roods aan. Wij droegen geen bivakmutjes. Iedereen kende ons. We kwamen

‘ Ik heb drie stadionverboden gehad. Nou, jammer dan. Niet janken. Dat was het spel en dat wist je ’

zelfs op tv. Ik heb drie stadionverboden gehad. Nou, jammer dan. Niet janken. Dat was het spel en dat wist je.”

Fanatisme

De haat-liefde verhouding met het gezag is altijd gebleven. Als voorzitter van PSV Fans United maakte hij deel uit het lokale convenant Voetbal en Veiligheid waarin club, supporters, politie, justitie en gemeente samenwerken. Één keer is hij eruit gestapt, toen de Aftrap dicht moest vanwege ongeregeldheden bij PSV-Galatasaray. „ De burgemeester sloot de Aftrap drie maanden zonder overleg. Daar was ik het absoluut niet mee eens. We zijn weggebleven tot zijn ambts -

termijn erop zat.” PSV vroeg Frits terug. Tot dit seizoen. Er is nog wel regulier veiligheidsoverleg maar de supporters maken geen deel meer uit van het convenant, aldus Frits. „ Ik kan ermee leven. En wij hoeven niet meer met het vingertje te wijzen naar onze eigen leden.”

Het leven kreeg hem weliswaar klein, reflecteert hij, maar Frits kan zich nog steeds druk maken over PSV. „Als PSV verliest dan ben ik daar wel een paar dagen ziek van ja. Ik kan niet tegen mijn verlies. Tegenwoordig kan ik me goed beheersen maar vroeger vlogen de kaarten of het Strategobord door de kamer. Dat fanatisme zit er nog steeds in. Vanwege mijn gezondheid beschik

ik inmiddels over de nodige discipline. Eet gezond. Drink een biertje op z’n tijd. Ik voel me op zich prima, gebruik al 2,5 jaar geen medicijnen meer. Ik ga niet veel van huis, ben ook lid van een brotherhood, zij helpen mij. Ik stond in Griekenland, ons favoriete vakantieland, nog in de krant. Op de foto met de tattoo van de Griekse vlag aan de ene kant en aan de andere kant het portret van Elvis. En vergeet onze hoogtepunten niet: de Harry van Raaij Cup en ons bezoek aan Frits Philips in 2005. We hebben meebetaald aan de beelden van Willy van der Kuijlen en Coen Dillen voor het stadion en Meneer Frits op de Markt. Berry van Aerle is onze ambassadeur. Kijk, dat vind ik nou mooi.”

Wij schamen ons niet voor een beetje chauvinisme

FRITS magazine houdt je al bijna 20 jaar op de hoogte van wat er speelt in en om onze prachtige regio. Word ook een trotse abonnee en maak het eerste jaar kennis met FRITS voor slechts € 34,95.

Voor een FRITS abonnement bel je met Abonnementenland: 025 - 125 79 24, mail ons via: abonnementen@frits.nl of via www.frits.nl

Het zit in de kleine dingen

Dag allemaal,

Mijn naam is Najat Toub-Arssi en ik ben zeer vereerd dat ik dit jaar een bijdrage mag leveren aan dit mooie blad. Eerlijk gezegd dacht ik altijd: FRITS, dat is toch niet voor mij? Een magazine voor de hoogopgeleide witte man met zeven vinkjes en voorzichtig ook steeds meer voor de witte vrouw. Maar als we het hebben over een afspiegeling van de samenleving dan hebben we nog een slag te slaan en ben ik juist daarom dankbaar dat ik jullie mag meenemen in de dingen die ik tegenkom in onze regio.

Laat ik beginnen met mezelf voor te stellen. Ik ben geboren en getogen in Tegelen maar de liefde voerde mij 26 jaar geleden naar Brabant. Samen met mijn man en drie kinderen woon ik in Helmond. Voor mijn man, geboren en getogen in Eindhoven, was dat een hele stap, het compromis tussen Eindhoven en Venlo. ;-)

Mijn carrière begon in het onderwijs. Jarenlang stond ik voor de klas op verschillende basisscholen in Eindhoven. Prachtig werk maar al snel voelde ik dat ik meer impact wilde maken buiten het klaslokaal. Ik ging ondernemen, met één duidelijke drijfveer: verbinden en kansen creëren.

Want er gebeurt hier veel. We leven in een regio die tot de snelst groeiende van de wereld behoort. High tech, innovatie, internationale allure. Tegelijkertijd groeit ongeveer één op de tien kinderen hier op onder de armoedegrens. Twee werkelijkheden naast elkaar. Hoe zorgen we ervoor dat ook deze kinderen gezien worden? Dat ze zich welkom voelen? Dat hun talent niet onbenut blijft? Dat we ons niet laten leiden door vooroordelen? Mijn ervaring is: het begint met iets kleins. Een begroeting bij de voordeur. Een naam goed uitspreken. Een uitnodiging die ook echt uitnodigt. Een magazine en een samenleving waarin je jezelf herkent.

Vroeger dacht ik dat FRITS geen blad voor mij was. Nu ik het beter heb leren kennen, voelt het steeds vertrouwder. Blijkbaar werkt het zo: welkom zijn zit niet in grote woorden maar in kleine gebaren.

En precies daarover wil ik het met jullie hebben in het komende jaar.

Over de kleine dingen die het verschil maken.

Najat Toub Verbinder met lef, gedreven door kansengelijkheid

c atharina ziekenhuis koppelt gezondheid aan welzijn:

Een inspirerend voorbeeld van zorg voor vitaliteit

Wanneer we denken aan een ziekenhuis, zien we vaak als eerste artsen, chirurgen en verpleegkundigen voor ons, die zich dagelijks inzetten voor de gezondheid van patiënten. Steeds vaker klinkt echter de roep om aandacht voor het bredere welzijn van patiënten én zorgmedewerkers.

TEKST: FRANK VAN DER LINDEN | FOTO'S: JARNO VERHOEF/CATHARINA ZIEKENHUIS

Vitaliteit in het algemeen en voeding in het bijzonder spelen daarbij een belangrijke rol. Goed uitgebalanceerde maaltijden versnellen het herstel van patiënten én geven medewerkers energie om dagelijks de beste zorg te verlenen. Werken aan vitaliteit gaat nog verder: voldoende beweging en mentale veerkracht zijn eveneens cruciaal. In een tijd waarin de werkdruk in de zorg hoog is en duurzame inzetbaarheid van personeel volop in de actualiteit staat, laat het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven zien dat gezondheid en welzijn binnen het ziekenhuis verder reiken dan de behandelkamer.

Gezond en lekker uit eigen keuken Al sinds jaar en dag staat vitaliteit hoog op de agenda van het ziekenhuis. Een mooi voorbeeld is het project ‘Samen Beter Eten’. Hierbij werken patiënten, bezoekers én medewerkers aan vitaliteit. Kroon op het werk is het gloednieuwe personeelsrestaurant dat ruim een jaar geleden werd geopend. Hier draait alles om gezondheid, innovatie, duurzaamheid én aantrekkelijk eten. Zowel wat betreft de omgeving, als de maaltijden zelf. Maaike Heeren, afdelingsmanager Eten & Drinken: „Het belangrijkste doel was om samen met ons keukenteam maaltijden te bereiden die volledig voldoen aan de uitgangspunten van het Nationaal Preventieakkoord

(NPA). Met minder suiker, minimale hoeveelheid zout, als ook minimale hoeveelheid verzadigde vetten, tóch smaakvolle gerechten op tafel zetten. Dat vraagt om continu proeven, testen en feedback ophalen. Zo werden gezonde keuzes vanzelfsprekend én aantrekkelijk. Natuurlijk was er aanvankelijk wat weerstand, sommige medewerkers wilden bijvoorbeeld de bitterballen niet missen maar door vol te houden en te laten zien dat gezond ook écht lekker kan zijn, hebben we veel enthousiasme gewonnen. Daar zijn we trots op, net als op het feit dat we alles zelf koken, iets wat bijna geen enkel ziekenhuis doet. De kwaliteit wordt gewaardeerd, ons restaurant behaalde onlangs nog een tweede prijs bij de Nieuwe Lunchcultuur Award. Dit gaat verder dan alleen een gezonde maaltijd, namelijk ook om een groene omgeving waar je elkaar ontmoet en ontspannen kunt lunchen.” Deze aanpak hanteert het ziekenhuis niet alleen voor medewerkers, maar ook voor patiënten en bezoekers.

Practice what you preach

Maaike: „Voor patiënten is gezonde voeding uiteraard heel belangrijk. Ter ondersteuning van hun behandeling en voor herstel. Hierbij moet er bovendien soms rekening gehouden worden met speciale diëten. Dieetwensen luisteren heel nauw.”‹ Ook voor medewerkers en bezoekers koken de eigen koks. Het besluit om uitsluitend gezonde voeding uit

MAAIKE HEEREN (L) EN SIMONE MUTSAERS
Het ziekenhuis is één van de koplopers en actief betrokken bij het regionale netwerk ‘DE STAP naar gezonder op het werk’

eigen keuken te serveren is niet zomaar een praktische keuze, maar een strategische beslissing van de raad van bestuur. Daarmee benadrukt het Catharina Ziekenhuis dat gezondheid en vitaliteit tot in alle geledingen van de organisatie leidend zijn. Onderdeel van dit besluit is ook aandacht voor overige aspecten van vitaliteit van medewerkers, waaronder mentale ondersteuning. Simone Mutsaers, projectleider vitaliteit, is dagelijks bezig met een optimale invulling hiervan. „Er wordt

veel van onze medewerkers gevraagd, zeker met de steeds maar toenemende vraag naar zorg. Goede zorg voor personeel is bij ons fundamenteel. Naast ons restaurant bieden we medewerkers 24/7 gezond eten via smart fridges en op diverse plekken staat gratis fruit. Daarnaast bieden we medewerkers een programma om te werken aan lichaam en geest. Via ons platform Catharina Vitaal hebben alle medewerkers toegang tot alle denkbare thema’s die van invloed zijn op hun

fysieke of mentale welzijn. Hierbij is niet één holy grail, iedereen heeft behoefte aan iets anders. Wij maken bewust, stimuleren en waar mogelijk faciliteren we en werken samen met gespecialiseerde partners als OpenUp. Medewerkers krijgen hulp bij thema’s als mentale gezondheid, financiën en mantelzorg. Verder stimuleren we medewerkers om zelf laagdrempelig dingen te doen, zoals Rondje Cathrien: wandelend vergaderen.”

Het ziekenhuis houdt de initiatieven zeker niet alleen binnenskamers, want regelmatig wordt er samengewerkt met externe partijen. Simone: „We zoeken ook in de regio actief de samenwerking op.”

Stap voor stap sterk in je werk

Het ziekenhuis is één van de koplopers en actief betrokken bij het regionale netwerk ‘DE STAP naar gezonder op het werk’, inmiddels verweven met Brainport voor Elkaar. Simone vindt dit soort partnerships belangrijk. „Vitaliteit gaat verder dan alleen inzetbaarheid van onze eigen medewerkers. We willen dit breder uitdragen, zodat partijen elkaar hierin versterken. Mooi om te zien dat bij deze ketenaanpak steeds meer organisaties in de regio zich aansluiten. Dit past goed bij de doelstellingen van ‘DE STAP’; extra gezonde levensjaren voor inwoners van de Brainportregio én twintig procent minder gezondheidsverschillen. We willen fit en gezond leven makkelijker en aantrekkelijker maken, met aandacht voor voeding, beweging, mentale gezondheid, preventie en sociale verbinding, vanuit het gedachtengoed 'positieve gezondheid'. Zo kunnen zorgpunten beter worden aangepakt. Simone stipt er twee aan. „Een belangrijk aandachtspunt is de toename van mentale problemen onder jongeren. Wij kunnen het verschil maken door bij onze aanpak dit gezamenlijk op de agenda te zetten.” In de zorg is het merendeel van de medewerkers vrouw. Bij hen spelen thema’s als menstruatie, de overgang en hormonale gezondheid een grote rol in hun vitaliteit. „Samen met partners kan het ziekenhuis niet alleen inspelen op dit soort - soms actuele - maatschappelijke ontwikkelingen, maar ook concreet bijdragen aan duurzame inzetbaarheid van haar medewerkers.”

Alles voor de waardering

Langzaam stroomt het personeelsrestaurant vol. Dagelijks eten hier zo’n 700 medewerkers. Door slim ontwerp voelt een verblijf altijd aangenaam. Maaike: „Bij de indeling is goed nagedacht over een aangename sfeer en een goede flow. Er staan nooit rijen omdat men eenvoudig en snel kan betalen met een app op de telefoon. Alle maaltijden zijn betaalbaar, een broodje zalm is bijvoorbeeld €2,50. Al het eten wordt aantrekkelijk gepresenteerd en gezonde voeding is goedkoper dan ongezonde, hiermee stimuleren we gezonde keuzes. Het hele concept klopt en dat zorgt ervoor dat we goed gewaardeerd worden. Om de ervaring te monitoren doen we regelmatig onderzoek. Jaarlijks zijn er vier menucyclussen. Vooraf houden we een proeverij, verwerken de feedback en starten daarna de cyclus voor medewerkers en patiënten. Laatst hadden we trouwens een wel heel mooie score,” zegt ze glimlachend, „onze pompoensalade scoorde maar liefst een 8,3!” „Daar zijn we inderdaad heel blij mee,” vult Simone aan, „maar nog mooier is het als mensen onze filosofie mee naar huis nemen en ook daar gezond leven.”

‘Samen bouwen aan de toekomst’

Nieuw stadion kans voor FC Eindhoven

FC Eindhoven heeft uitdagingen en kansen. Één ervan is de bouw van een nieuw stadion. De mogelijkheden worden momenteel onderzocht. Een nieuw, multifunctioneel stadion met zes- à zevenduizend zitplaatsen zou de club niet alleen commercieel maar ook sportief een bloeiende toekomst bieden. Het draagvlak en de ambitie zijn groot waardoor realisatie niet onmogelijk is. Wethouder Remco van Dooren (sport) volgt het onderzoek naar het nieuwe stadion met belangstelling. „Ik ga uit van een realistisch plan dat echt past bij de club.”

TEKST: HANS MATHEEUWSEN | FOTO'S: LUCA ENGELBRACHT

Onder de noemer ‘Samen bouwen aan de toekomst van ons stadion’ presenteerde FC Eindhoven onlangs de mogelijkheden aan businessclubleden, relaties en partners van de club. De aftrap van de bijeenkomst was voor directeur Peter Bijvelds: „Vandaag hebben we ons oog op de toekomst. Samen gaan we kijken hoe we onze kansen in onze bruisende stad Eindhoven optimaal kunnen benutten terwijl we onze eigen identiteit bewaken.”

Onder anderen Pieter Nieuwenhuis, ceo van Hypercube Business Innovation, nam de aanwezigen mee in de resultaten van het eerste verkennende onderzoek dat werd aangeduid als een plan van aanpak. Om maar met de deur in

huis te vallen: een nieuw, multifunctioneel stadion van zes- à zevenduizend zitplaatsen pal aan de Aalsterweg is economisch haalbaar. Er is ook bestuurlijk draagvlak voor bij de gemeente Eindhoven.

Remco van Dooren is naast wethouder is tevens fanatiek supporter van FC Eindhoven. Hij vindt dat er zeker iets gebeuren. „Het is gewoon allemaal een beetje krakkemikkig”, vat hij de staat van het huidige stadion samen. „Ik denk dat iedereen het erover eens is dat het stadion geen visitekaartje meer is voor FC Eindhoven.” Hij volgt dan ook met meer dan professionele belangstelling het onderzoek naar een nieuw, modern(er) onderkomen voor de club. „Als dat uitmondt in een realistisch plan voor FC Eindhoven én de samenleving zullen we daar als gemeente zeker aan meewerken.”

Onbetaalbaar

De bouwkosten worden geschat op veertig à vijftig miljoen euro. Daarvoor moeten investeerders worden gezocht. Om exploitatie van het stadion betaalbaar

‘ De club wil een stadion bouwen dat helemaal dicht is; een soort klein Kuipje ’

te maken wordt er gedacht aan woningen, kantoren en commerciële ruimten in en rond het stadion. „ Een stadion met alleen één keer in de veertien dagen voetbal is door geen enkele club rendabel te krijgen”, aldus Pieter.

Onbetaalbaar is renovatie van het huidige Jan Louwers Stadion, dat 4.200 zitplaatsen heeft en geen staanplaatsen. De hoofdtribune stamt uit 1934. Ondanks aanpassingen door de jaren heen voldoet het stadion niet aan de eisen die aan een moderne betaald voetbalorganisatie worden gesteld. Nieuwe, noodzakelijke aanpassingen zouden miljoenen euro’s extra kosten terwijl de bouwkundige beperkingen blijven bestaan. Door de aanwezigheid van de Sporthogeschool van Fontys is aan die korte zijde geen plek voor een tribune.

De beperkte ruimte, verouderde faciliteiten en ligging middenin de Genneper Parken zorgen ervoor dat de club beperkt wordt in haar groei, zowel sportief als commercieel. Daarnaast maakt de huidige infrastructuur verdere ontwikkeling lastig. Een grootschalige renovatie zou bovendien langdurige overlast veroorzaken en slechts tijdelijk soelaas bieden. De conclusie van Hypercube is dan ook dat renovatie niet de meest verstandige keuze is voor de lange termijn.

Houten stadion

Het onderzoek richt zich daarom op een nieuwe accommodatie in de buurt van de huidige plek. Het Jan Louwers Stadion ligt strategisch gunstig; dat wil zeggen dat de supporters van FC Eindhoven ook voornamelijk uit het zuiden van de stad komen. Een beperkte verplaatsing in de richting van de Aalsterweg biedt extra mogelijkheden. Een nieuw stadion zou niet alleen moderne faciliteiten en betere beleving bieden maar ook kansen creëren om delen van het huidige locatie terug te geven aan de natuur. Deze zogenoemde ‘Groen Plus’-benadering past binnen de visie van de gemeente om de Genneper Parken verder te verduurzamen en verkeersstromen te verminderen.Het meest opvallende onderdeel van het onderzoek is de verkenning - samen met architectenbureau Diederendirrix in Eindhoven - van een hybride, houten stadion; een innovatief, duurzaam concept dat aansluit bij de identiteit van Eindhoven als stad van innovatie. Zo’n stadion zou circulair worden gebouwd, met zelfs een negatieve CO₂-uitstoot en behoud van restwaarde door herbruikbare materialen. Daarmee zou FC Eindhoven zich ook op duurzaamheidsvlak onderscheiden binnen het Nederlandse profvoetbal. Verder wil de club een stadion bouwen dat helemaal dicht is; een soort klein Kuipje, met de tribunes dicht op het veld.

Businesscase

De gemeente is eigenaar van het stadion en vervult een faciliterende rol. FC Eindhoven huurt van de gemeente. De wethouder heeft alle vertrouwen in het bedrijf Hypercube Business Innovation dat betrokken is bij het onderzoek naar de mogelijkheden, zowel voor de club als voor het bedrijfsleven én eventuele maatschappelijke partners. „Hypercube is een serieuze partij en niet de minste. Momenteel wordt met ambtenaren van verschillende domeinen gekeken naar de diverse scenario’s voor de huidige plek en verplaatsing richting de Aalsterweg.”

Over financiering van de plannen wordt met de gemeente Eindhoven, eigenaar van het Jan Louwers Stadion, niet gesproken, aldus Remco. „Uiteindelijk moet het plan onder de streep gewoon financieel rond gerekend zijn door de club. FC Eindhoven zorgt zelf voor het geld. Dat is het kader waarbinnen wij praten. Maar voor mij is het uitgangspunt wel dat de club samen met het bedrijfsleven en de samenleving kijkt naar een haalbare businesscase. Dát is de volgorde."

FC Eindhoven is aan zet Remco: „ Ik hoop natuurlijk dat alle vinkjes worden gezet en we richting de volgende fase kunnen gaan. We hebben wel een ton gereserveerd voor de projectleiding van het haalbaarheidsonderzoek dat volgt. Zodra alle seinen op groen staan van de intake, de fase waarin we nu zitten, gaan we ervoor. We wach-

ten dan niet af, dan gaan we het gewoon doen. Blijven er teveel open eindjes aanwezig dan zal het proces langer duren. Maar FC Eindhoven zet vol in en praat momenteel met heel veel mensen.”

Upgrade

Niks doen is in elk geval geen optie meer, weet de wethouder. „Er zal in de komende jaren hoe dan ook geïnvesteerd moeten gaan worden. Het stadion zal een upgrade moeten krijgen, anders neem je jezelf niet serieus als betaald voetbalorganisatie. Maar de grootte, welke functies, het financiële plaatje, ja, dat is allemaal nog geen zekerheid. Dus zeg ik elke keer: leg een realistisch plan op tafel dan kunnen we als gemeente zakendoen.”

Pieter: „Het draagvlak en de ambitie zijn aan beide kanten groot. Dan gaat het nog om de politieke wil en wenselijkheid. De relatie met de gemeente is goed en dat willen we graag zo houden.” De club zet in op samenwerking met private investeerders, ontwikkelaars en ‘founding partners’. Duidelijk is in elk geval dat FC Eindhoven voor een belangrijke fase staat. De club heeft de ambitie om structureel te groeien en een gezonde financiële basis te behouden, en een nieuw stadion kan daarin een sleutelrol vervullen. Volgens Pieter Nieuwenhuis is de aantrekkingskracht van FC Eindhoven groter dan het huidige stadion toelaat. Een signaal dat de tijd rijp is om verder te kijken.

‘Het stadion zal een upgrade moeten krijgen, anders neem je jezelf niet serieus als betaald voetbalorganisatie ’

Lijstenmakerij Van Antwerpen in Eersel

Kunst of kimono, altijd een passende lijst

In 1997 begon het echtpaar op de Lange Voren voor zichzelf, nadat het bedrijf waar Cees werkte failliet was gegaan. „We begonnen vrijwel vanaf nul", vertelt Heidi. „Cees nam een paar klanten mee maar verder hebben we onze naam moeten vestigen door goed werk te leveren."

TEKST: BREGJE VAN DOMMELEN | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Dankzij mond-tot-mondreclame kregen ze het al snel drukker. Vooral met het maken van lijsten op maat maar bij Van Antwerpen zijn ook schilderijen en kunstzinnige cadeaus te koop.

Lijsten voor musea

Inmiddels hebben ze een brede klantenkring, van particulieren die een dierbare foto, doopjurkje of kunstwerk willen laten inlijsten, tot beeldend kunstenaars als Rob van Trier en musea. Dat laatste is echt een aparte tak van sport, vertelt Heidi. „We verzorgen de lijsten voor het Steendrukmuseum in Valkenswaard. Zij hebben wisselende expo’s met kwetsbare steendrukken die ze in bruikleen hebben. Die moeten we dus heel zorgvuldig inlijsten. Vastplakken is uit den boze, en we moeten alles in perfecte staat ook weer uit de lijst kunnen halen."

Klanten komen uit de regio en van verder weg, bijvoorbeeld uit de Randstad. „We hebben een goede naam en lijstenmakerijen zijn daar een stuk duurder. De moeite waard dus om naar Eersel te rijden." Het echtpaar heeft al heel wat bijzondere zaken ingelijst. Bijvoorbeeld de Japanse kimono die een klant op reis had gekocht. „Een heel groot kledingstuk dat bovendien van twee kanten zichtbaar moest zijn. We hebben de kimono ingelijst tussen twee glasplaten, met speciale ophanging zodat hij aan het plafond kon hangen."

De broek van Gordon Maar ook de broek van BN’er Gordon, die geveild zou worden voor het goede doel, was een bijzondere inlijstklus. Al was het maar omdat het prijskaartje er nog aan hing. „Dat hebben we er hier maar even af geknipt", grinnikt Heidi.

Heidi en Cees zorgen altijd voor een lijst die past. „We hebben hier achter een oerwoud, zo noemen we dat. Een enorme verzameling houten en aluminium latten van drie meter lang, zodat we de lijsten op maat kunnen maken." Ook de keuze van het glas komt nauw. De meeste klanten kiezen tegenwoordig voor museumglas, vertelt Heidi. „Dat is heel helder en het houdt uv-straling tegen, zodat het kunstwerk mooi blijft."

Cees van Antwerpen wordt eind dit jaar zeventug maar een pensioen is wat hem betreft nog ver weg. “Uiteindelijk gaan we wel een keer op zoek naar een opvolger maar nu nog niet. We doen dit werk allebei nog veel te graag", verzekert Heidi.

LIJSTENMAKERIJ VAN ANTWERPEN

Lange Voren 35, Eersel 0497 - 53 01 50 / 06 - 513 260 31 info@lijstenmakerijvanantwerpen.nl

CEES EN HEIDI VAN ANTWERPEN

De Verdwaalde

In het nieuwe jaar wil ik iets anders doen. Niet langer het café als decor maar als plek van ontmoeting. Of beter gezegd: als plek van zien en luisteren.

Wie goed kijkt, ziet dat een café meer is dan een plek waar gedronken wordt. Het is een huiskamer voor wie thuis even geen antwoorden heeft. Aan de bar zitten geen klanten maar gasten. Mensen die ieder op hun eigen manier proberen te begrijpen wat er van hen verwacht wordt. Of wat zij nog van zichzelf mogen verwachten.

Dit jaar wil ik vijf van die mensen voorzichtig uitpakken. Niet om ze te verklaren maar om ze beter te zien. Vijf types die ik al jaren zie binnenkomen. Soms luidruchtig, soms zwijgend. Altijd menselijk.

Ik begin met De Verdwaalde.

Hij zoekt richting zonder bestemming. Twijfelt niet aan het leven, maar aan zijn plaats erin. Hij komt meestal alleen. Niet per se omdat hij niemand heeft maar omdat hij even niemand wil uitleggen waar hij staat. Of beter: waar hij niet staat. Hij neemt plaats aan de bar, kijkt rond alsof hij iets zoekt dat hij zelf nog geen naam kan geven en bestelt wat past bij het moment. Dat wisselt. Net als zijn plannen. De Verdwaalde is niet dom, niet lui, niet incapabel. Integendeel. Hij heeft ideeën genoeg. Te veel misschien. Vandaag wil hij dit, morgen iets anders. Opleiding afgebroken, nieuwe richting gekozen, toch weer getwijfeld. Hij praat in mogelijkheden, niet in besluiten.

Je moet doen waar je gelukkig van wordt, zegt hij dan. Maar als ik vraag wat dat is, blijft het even stil. Dat zwijgen ken ik. Het is het geluid van iemand die ontdekt dat de vraag naar richting pas zin krijgt wanneer je even durft stil te staan. Niet bij wat hij moet worden maar bij wat er al is. Soms is het juist dat toevallige moment, niets gepland en nergens op uit, waarin iets zich aandient dat meer zegt dan alle plannen samen.

De Verdwaalde zoekt geen bier. Hij zoekt toestemming. Niet om te falen, maar om nog niet af te zijn. Om te mogen kijken zonder meteen te hoeven kiezen. Ik tap, zet het glas neer en zeg niets wat lijkt op een antwoord. Wat ik wel doe, is blijven staan. Niet wegkijken, niet invullen. Gewoon aanwezig zijn. Soms is dat genoeg.

Na een tijdje zegt hij dat hij misschien eerst eens moet snappen waarom hij steeds ergens anders heen wil. En dan denk ik dat dit geen omweg is. Dat is hoe betekenis zich soms aandient. Niet als besluit, maar als toeval. Want verdwalen is niet hetzelfde als verloren zijn.

We drinken zwijgend ons bier. Mooi getapt, mooie schuimkraag, zegt hij. Hij staat op, betaalt, knikt en gaat weer verder.

Ik spoel een glas om en zie de volgende gast al binnenkomen. Die zoekt geen richting. Die zoekt vergeving.

Proost.

BEDRIJVIGE FAMILIES

Deze rubriek gaat over familiebedrijven. Bedrijven die, zoals de naam al aangeeft, in handen zijn van families en die van ouder(s) op kind(eren) worden doorgegeven, van generatie op generatie. Het zijn vaak eeuwenoude, ambachtelijke bedrijven die zijn meegegroeid met hun tijd, maar hun familiewaarden en basis(product) trouw zijn gebleven. Deze bedrijven zijn de kurk waarop Brainport drijft.

In dit artikel besteden we aandacht aan familiebedrijf Van Zelst Automaten BV uit Eindhoven: een halve eeuw vakmanschap in koffie en thee.

‘Elke dag beter voor de klant’

‘Elke dag beter voor de klant’: dat is het motto waar Van Zelst al meer dan vijftig jaar voor staat. Het gouden jubileum in 2025 werd dan ook groots gevierd in de Efteling. Een mijlpaal waarbij niet alleen werd teruggeblikt op het verleden maar vooral ook werd vooruitgekeken. Het echtpaar Henk en Francien van Zelst begon in 1975 vanuit huis met de verkoop van koffie en thee aan bedrijven. Al snel breidde het assortiment zich uit met nevenproducten zoals koekjes, suikerzakjes, melk, frisdrank en de befaamde worstenbroodjes en ijsjes voor sportkantines.

TEKST: MONIQUE VAN ESCH | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

LOBKE, MAARTEN EN FRANCIEN VAN ZELST (VLNR)

In de afgelopen tien jaar ontstond de behoefte om de focus opnieuw scherp te stellen: terug naar de kern, terug naar het koffieambacht. Van Zelst is van oorsprong een koffiespecialist met een sterke focus op service rondom producten en automaten. Door kritisch te kijken naar wie ze zijn en waar hun kracht ligt, werd duidelijk dat koffie de core business is waar ze zich de komende jaren op willen blijven richten. Deze hernieuwde focus leidde niet alleen tot een strategische koerswijziging maar ook tot een visuele vernieuwing.

Het vernieuwde logo is geïnspireerd op de essentie van koffie en thee: warmte, beweging en verfijning. De golvende lijnen verwijzen naar de vloeiende aroma’s en het ambachtelijke proces dat elke kop uniek maakt. In het logo is subtiel een koffiekopje te herkennen, waar het uiteindelijk allemaal om draait. Het kleurenpalet vertelt het verhaal van Van Zelst: het frisse blauw van coldbrew staat voor innovatie, met een knipoog naar het verleden, chocolate straalt warmte en gezelligheid uit, terwijl latte een zachte, neutrale basis biedt die rust en balans brengt.

„We hebben ons logo vernieuwd om ons vakmanschap en onze toekomstvisie met elkaar te verbinden. We zijn een nieuwe fase ingegaan”, aldus algemeen directeur Maarten van Zelst. Meebewegen met de tijd Tijden veranderen en dat vraagt om mee te bewegen met de markt en in te spelen op nieuwe ontwikkelingen. Van Zelst is leverancier van verschillende merken zoals Nescafé, Douwe Egberts en Wonder Beans, een B Corp-gecertificeerd koffiebedrijf dat duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid hoog in

‘We creëren een plek waar iedereen welkom is en bieden actief kansen aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt’

het vaandel heeft staan. Eerlijke handelspraktijken worden binnen deze sector steeds belangrijker en er worden mooie stappen gezet om betere voorwaarden voor koffieboeren te creëren. Daarnaast is Melange d’Or het eigen merk van Van Zelst, een totaaloplossing voor het mkb. Maarten: „ Met deze merken bieden we een breed assortiment kwalitatieve koffie, met verschillende zetsystemen zoals liquid, instant en bonen voor de perfecte koffie. We geloven in samenwerkingen en het delen van kennis met koffieproducenten om samen een positieve impact te maken.”

Duurzaamheid

Van Zelst heeft al meer bewuste, duurzame keuzes voor de lange termijn gemaakt. Zo stapte het bedrijf sinds 2025 voor meer dan vijftig procent over op elektrisch rijden, waarbij de sales, operationele dienst en technische dienst volledig elektrisch rijden. Daarnaast zet Van Zelst actief in op het recyclen van verpakkingen en is het koploper op het gebied van duurzaamheid door als eerste in de branche zonnepanelen te installeren op vrachtwagens. Dit is een innovatieve stap die het bedrijf onderscheidt. Van Zelst investeert actief in projecten voor CO2-compensatie om de ecologische voetafdruk verder te verkleinen. Daarnaast wordt de klimaatimpact van koffie verminderd door duurzame en verantwoorde keuzes binnen het bedrijf. „Voor elke consumptie die bij ons wordt gedronken, zorgen we dat er een glas schoon drinkwater beschikbaar komt in een ontwik-

kelingsland. Via onze samenwerking met Made Blue hebben we bijna zestig miljoen liter water gedoneerd in 2025”, geeft Maarten aan.

Klanten ontzorgen

Van Zelst bedient zo’n 3.000 klanten, van het mkb tot grote multinationals met meer dan 10.000 medewerkers, evenals gemeenten en ziekenhuizen. „Onze kracht ligt in het bedienen van klanten op locaties waar persoonlijke service het verschil maakt”, aldus Maarten. „ Dit lokale bereik en onze betrokkenheid maken ons uniek. Met onze jarenlange kennis en ervaring ontzorgen we onze klanten volledig. Dankzij onze flexibele aanpak spelen we snel in op hun wensen en behoeften, zodat alles rondom koffie en automaten vlekkeloos verloopt. Zo kunnen zij zich richten op wat écht belangrijk is, want een dag zonder goede koffie is een verloren dag. Iedereen binnen ons bedrijf is zich bewust van die klantgerichtheid. We willen onze klanten het gevoel geven dat we er écht voor hen zijn.”

Familiaire werksfeer

Maarten geeft regelmatig trainingen aan (nieuw) personeel over koffie, thee en smaakbeleving. „ Het is van groot belang dat we met z’n allen achter onze producten staan en dat we dat uitdragen naar onze klanten. We willen medewerkers inspireren en motiveren, zodat iedereen het beste uit zichzelf kan halen.”

De familiaire sfeer binnen Van Zelst is duidelijk voelbaar. Moeder Francien blijft op de achtergrond

betrokken en komt vaak langs voor een kop koffie en een praatje. Lobke, Maartens vrouw, was eerst verantwoordelijk voor Finance en HR en is inmiddels naast verantwoordelijk voor HR ook directie ondersteunend en de drijvende kracht achter Stichting Henkie. Ze kent al het personeel en hun persoonlijke situaties goed. Als stille kracht op de achtergrond werkt ze samen met Maarten aan het opbouwen van een hecht en betrokken team.

Maarten: „ Mensen vinden het fijn om bij ons te werken. We creëren een plek waar iedereen welkom is en bieden actief kansen aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. We geloven in hun talent en potentie. Dit sluit naadloos aan bij ons sociaal ondernemerschap, waarvoor we met trots het PSO trede 3 certificaat dragen.”

Stichting Henkie

In de ontvangsthal staat een borstbeeld van Henk van Zelst, die in 2023 overleed. Maarten: „ Mijn vader bood altijd de helpende hand aan klanten. Hij was betrokken bij het wel en wee van mensen. Vooral voor kinderen had hij een zwak. Vlak voor zijn overlijden richtten we samen stichting Henkie op. Via deze stichting ondersteunen wij elk jaar een aantal sociale projecten in binnen- en buitenland die een positieve bijdrage leveren aan het welzijn van kinderen, zoals het Ronald McDonald Kinderfonds. Daarnaast werken we samen met Stichting Kartini, die zich inzet voor onderwijs en kansen voor kinderen in ontwik-

kelingslanden.”

Maarten gelooft sterk in langetermijnsamenwerking. „ Ik ben onlangs in Uganda geweest om te zien hoe ons project daar zijn vruchten afwerpt. Dat project is gericht op het toegankelijk maken van scholen en het aanbieden van maaltijden. Ook regionale sportclubs worden ondersteund om te zorgen dat kinderen kunnen sporten. Zo blijft mijn vaders betrokkenheid duidelijk en persoonlijk voelbaar.”

Klant én koffie centraal Nee zeggen was voor Henk lastig,

jullie ook slagroomgebak voor tweehonderd man bij de koffie verzorgen?’ zorgde ervoor dat mijn vader dat ging regelen.” Door de jaren heen groeide het assortiment en werd het klantenbestand steeds breder en diverser. Hoewel het brede horecapakket in de loop der jaren werd uitgebreid, ligt de focus nu weer volledig op koffie. Maarten: „We zijn teruggegaan naar onze kern. Natuurlijk blijven we met plezier food- en non-foodproducten leveren aan onze leisure-locaties, zodat we ook voor het mkb de totaalle -

verancier kunnen blijven, maar onze echte kracht ligt in het koffieambacht: het bieden van de beste smaakbeleving en het garanderen van een perfecte werking van onze apparatuur.” Maarten benadrukt: „ Met ons eigen service- en technische team ontzorgen we onze klanten volledig. We zorgen ervoor dat een lekkere kop koffie of thee altijd dichtbij is. Door regelmatig smaaktesten en preventief onderhoud te doen, houden we onze kwaliteit hoog. Zo blijven we een betrokken, betrouwbare en professionele partner waar onze

Bouw samen met Lightt own Brewers aan Eindhovense trots

Eindhoven groeit! In innovatie, in ondernemerschap en in verbondenheid. Aan de Dirk Boutslaan wordt diezelfde ambitie dagelijks vloeibaar gemaakt. Daar brouwen de merken 100 Watt, Van Moll en Stadsbrouwerij 013 samen onder één dak bij Lighttown Brewers.

TEKST: BREGJE VAN DOMMELEN | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Drie jaar geleden sloegen mede-eigenaren Erwin van Moll (Van Moll) en David Hendrich (100 Watt) de handen ineen. De vraag naar hun speciaalbieren groeide en de ketels in de binnenstad draaiden overuren. In plaats van ieder apart uit te breiden, kozen ze voor iets typisch Eindhovens: samenwerken. „We zeiden tegen elkaar: als we echt willen doorgroeien, moeten we het samen doen”, aldus Erwin.

Dat besluit blijkt visionair. Lighttown Brewers produceert inmiddels niet alleen voor de eigen merken, maar ook voor vele andere Nederlandse brouwerijen en partners als de Efteling, Toverland, Crisp online supermarkt en DAF museum.

De vraag blijft stijgen. De ambities ook. „We hebben hier de kennis, de capaciteit en de ideeën. Nu is het tijd voor de volgende stap”, vertelt David. En precies daarom is Lighttown Brewers een crowdfunding gestart.

Inspelen op een veranderende markt

„De markt verandert en wij willen vooroplopen”, vertelt Erwin. „Zo willen we in kunnen spelen op de groeiende vraag naar 0.0 en laag-alcoholische bieren maar ook craft frisdranken, mixdranken en seltzers.” Met de investering van de crowdfunding wil de brouwerij daarom onder andere een eigen tunnelpasteur aanschaffen. „ Deze dranken moet je na het bottelen pasteuriseren voor de houdbaarheid. Met een eigen tunnelpasteur hebben we alles zelf in de hand. Dat maakt ons flexibeler en sterker. Bovendien kunnen we dan nog meer betekenen voor andere partijen.”

Van brouwerij naar beleving

„We willen niet alleen groeien in volume”, vult David aan. „We willen groeien in kwaliteit, in beleving en in duurzaamheid.” En die beleving wil Lighttown Brewers gaan creëren door een proeflokaal te realiseren in de brouwerij. David: „Hoe mooi is het als je een vers gebrouwen bier kunt drinken en tegelijk kunt zien waar het vandaan komt? Dan ervaar je pas echt die Eindhovense trots!”

Groei betekent voor Lighttown Brewers niet alleen méér produceren maar vooral slimmer produceren. „Bierbrouwen kost veel water en energie”, zegt Erwin. „We willen water hergebruiken, CO2 opvangen en zonnepanelen installeren.” David: „Als we investeren, doen we het meteen goed. Toekomstbestendig.”

Word onderdeel van de community

De crowdfunding biedt bierliefhebbers, ondernemers en betrokken Eindhovenaren de mogelijkheid om medeeigenaar te worden. Instappen kan zowel met een klein als groot bedrag. Je investeert niet alleen in een aandeel in de brouwerij en financieel rendement: je naam komt ook op de Wall of Brewers in het toekomstige proeflokaal en je wordt uitgenodigd voor de opening. „En uiteraard: hoe meer je investeert, hoe meer extra’s je krijgt”, zegt David lachend. „Maar belangrijker nog: je wordt onderdeel van het verhaal en onze community.”

Lightown Brewers

Dirk Boutslaan 28, Eindhoven info@lighttownbrewers.com www. lighttownbrewers.com

ERWIN VAN MOLL (L) EN DAVID HENDRICH

De Kempische mentaliteit van Des Group (Dutch Electrical Solutions)

Continu transformeren als bouwsteen voor succes

Joris Verheggen begon als kleine elektriciën in de Kempen maar is inmiddels met zijn Dutch Electrical Solutions (DES) Group uitgegroeid tot speler van formaat. Dienstverlener op het gebied van elektro-, communicatie- en beveiligingstechniek die alles aankan. Integrale oplossingen, mede dankzij een uitgebreid netwerk van gespecialiseerde installatie en technische bedrijven, voor klanten in de utiliteitssector tot in de woningbouw, van industrie tot zorg en van leisure tot energietransitie. DES Group durft alles aan.

TEKST: FRANK VAN DER LINDEN | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA

Geboren en getogen in Wintelre, onder de rook van Eindhoven, begon hij eerst als elektriciën in loondienst maar hij had al snel in de gaten dat hij meer wilde. „ Het begon ermee dat ik nog dingen wilde doen naast mijn werk, ’s avonds en in de weekenden. Ik had het al snel zó druk dat ik m’n toenmalige vriendin, die inmiddels m’n vrouw is, én mijn vrienden bijna niet meer zag. Dat moest dus anders. Ik zag dat ik zelf ook kon wat de bedrijven deden waarvoor ik werkte. Dus waarom dan niet voor mezelf beginnen? En zo kwam van het één het ander. In het begin in m’n eentje maar al vrij snel met één medewerker, twee en zo groeide het door." In die aanloopperiode werkte Verheggen vooral voor het mkb

en particulieren, dat ging goed, hij had de wind in de rug. Totdat de bouwcrisis kwam. „ Dat was een pittige tijd. Ik werd geconfronteerd met een situatie waarin ik voor het eerst medewerkers moest ontslaan. Maar het leverde ook een moment op om stil te staan bij welke kant we als bedrijf op wilden gaan. Iedereen in onze markt deed in de crisis zo’n beetje hetzelfde: veel concurreren op prijs. Dat was het moment waarop we bedachten dat we de ‘transformatiewereld’ in zouden stappen, waarbij bedrijfspanden omgezet worden naar woningen."

Schakelen om te blijven groeien

De keuze voor deze nieuwe markt was een schot in de roos, waarbij zeker de timing goud bleek. Verheggen: „Wij waren een van de allereerste elektrotechnische bedrijven die in de transformatiemarkt stapten en we gingen er vol voor. Het was wel écht een nieuwe aanpak in de woningmarkt maar daar was ik helemaal niet bang voor. Sterker nog, ik haal energie uit het vinden van oplossingen om daarmee de markt

‘Onze kracht bij Verheggen is van vroeger uit júist dat de lijnen altijd heel erg kort zijn’

te kunnen veroveren. De economie trok ondertussen weer aan en onze nieuwe aanpak werd een succes. We wisten goede partners te worden met vastgoedontwikkelaars die sterk waren in deze specifieke markt. Dit gaf ons de gelegenheid om samen met hen verder te groeien." Echter zorgde vervolgens het aantrekken van de conjunctuur er ook voor dat kantoorpanden zich weer beter vulden. Dus die markt werd weer stroever. Verheggen: „We moesten opnieuw schakelen en gingen weer wat meer de kant op van de nieuwbouw. Daar hadden we al de nodige ervaring mee en dat blijft mooi werk. Met al die verschillende markten en afdelingen kwam er steeds meer managen bij kijken. En van huis uit ben ik toch meer een elektriciën dan een manager dus ik besefte op tijd dat ik daarbij hulp moest zoeken. Dat gebeurde uiteindelijk in de vorm van twee compagnons: Bram van den Heuvel en Simon Dams."

DES Group van alle markten thuis

Met de vondst van deze twee goede partners en het in 2018 overnemen van Valkenaars Elektrotechniek uit

Budel werd het ontstaan van de DES Group in gang gezet. Er ontstond een breed pakket aan dienstverlening waarbij alle aspecten van Elektrotechniek vertegenwoordigd zijn en een grote diversiteit aan branches bediend kan worden, tot en met service en onderhoud. „ Met onze groep versterken we elkaar. DES Group staat voor Dutch Electrical Solutions, waaronder een groep solide ondernemingen: Valkenaars Elektrotechniek, Verheggen Elektrotechniek, JWR Elektrotechniek, Regio Service Elektrotechniek, DES Service & onderhoud, DES Beveiligingstechniek, DES Retailtechniek, DES Energy Solutions en NVO Verdelerbouw. Ieder in zijn kracht maar samen streven we naar de hoogst mogelijke kwaliteit. Tevreden klanten, daar doen we het voor. Dus uiteindelijk draag ik niet alleen Verheggen uit omdat ik zelf toevallig zo heet", zegt hij glimlachend, „ maar de hele DES Group. Daarbij hoef ik alleen maar even het stokje door te geven en neemt het betreffende bedrijfsonderdeel zijn deel over."

Kempische aanpak als verbindende factor De groei van de laatste jaren zou ervoor kunnen zorgen dat het bedrijf steeds lastiger te managen

wordt en minder persoonlijk. Dat bewaakt Joris spreekwoordelijk met zijn leven. „Onze kracht bij Verheggen is van vroeger uit júist dat de lijnen altijd heel erg kort zijn. Daarvoor komen klanten naar ons. Dat is binnen de hele DES Group net zo. We staan allemaal met beide beentjes op de grond. Je kunt het een familiebedrijf-gevoel noemen. Niet lullen maar poetsen. Tegelijkertijd zijn we niet bang en durven dingen te zeggen en aan te pakken. Zeker als ik met klanten praat zal ik altijd zeggen waar het op staat. Alles om het optimale resultaat eruit te halen. Dat combineren we dus met Kempische gemoedelijkheid. Een belangrijke rol spelen hierbij onze nieuwe kopmannen Ron Oosterbosch en Mark van Loon. Zij zijn gestart als hulpmonteur, opgeklommen tot bedrijfsleider en houden sinds twee jaar de tent van Verheggen mee draaiende. Ze zijn beiden bovendien afkomstig uit Wintelre."

De persoonlijke aanpak brengt het bedrijf inmiddels verder dan alleen de eigen regio. „We concentreren ons op de Kempen, de Brainportregio, Noord-Limburg en de regio Nijmegen, daar zitten ook de onderdelen van onze groep. Maar we rijden regelmatig verder dan vijftig kilometer van onze kantoren. Een bekend groot project dat dan vaak genoemd wordt zijn de Lee Towers in Rotterdam. In Eindhoven kunnen mensen ons kennen van projecten als De Caai, Eurostaete en de Oude Melkfabriek. Omdat we in de markt bekend staan als dé veelzijdige partner die grote en uitdagende projecten niet schuwt, komt men vaak bij ons uit. Om met onze aanpak en expertise te scoren is het super belangrijk dat we personeel aan ons binden. Met trots kan ik zeggen dat onze medewerkers ons heel trouw zijn. Dat doen we onder andere met ons opleidingscentrum, leuke dingen organiseren voor personeel en zorgen voor een goede sfeer. Dus we kunnen volgens mij wel stellen dat onze Kempische mentaliteit niet alleen bij onze klanten aanslaat."

DES GROUP

Aalsterweg 22A, 5615 CG Eindhoven

040 - 200 58 11 www.desgroup.nl info@desgroup.nl

EUROSTAETE AAN DE PSV-LAAN IN HET CENTRUM VAN EINDHOVEN
DE CAAI AAN HET EINDHOVENSCH KANAAL IN TONGELRE

Wethouder Stijn Steenbakkers blikt terug op de afgelopen vier jaar én vooruit

‘Wij zijn Eindhoven! We hoeven ons helemaal niet te bewijzen’

IMPRESSIE VAN HET STADSCENTRUM NA UITBREIDING MET DISTRICT-E, EDGE EN LIGHTYARDS

Eindhoven beleeft momenteel zijn eigen Gouden Eeuw. Wethouder Stijn Steenbakkers kan niet genoeg benadrukken dat we in een bijzondere, voorspoedige en dynamische tijd leven waarin volop wordt gezaaid voor de toekomst van de stad. Hij is bijna acht jaar wethouder en zou er graag nog vier jaar aan vastplakken. Een en ander uiteraard afhankelijk van de verkiezingsuitslag en de daaropvolgende eventuele coalitieonderhandelingen. „Gouden Eeuw met een knipoog hè. Maar er is in een relatief korte tijd zo waanzinnig veel gebeurd. Dat hadden we vier jaar geleden ook niet gedacht. En we zien dat in Den Haag het kwartje ook echt is gevallen. Meer dan vier miljard euro aan investeringen zijn binnengehaald. Dat is dé grote stap vooruit.”

TEKST: HANS MATHEEUWSEN | FOTO EN ARTIST IMPRESSIONS: AM, VERO, ZUS, MOVARES, KCAP & TEAM V

In tegenstelling tot de verwachting van velen ging

Stijn Steenbakkers (39) niet naar Den Haag. Hij bleef wethouder voor het CDA in Eindhoven. Dat is hij sinds mei 2018. En de laatste vier jaar met Brainport, economie, onderwijs, KnoopXL en Eindhoven-Noordwest in zijn portefeuille. Als zodanig zit hij in het brandpunt van de ontwikkelingen. KnoopXL betreft de ontwikkeling van het gebied rondom NS-station Eindhoven Centraal tot nieuw woongebied waar ruim negenduizend woningen worden gerealiseerd inclusief een nieuwe openbaar vervoers-knoop met een ondergronds busstation. In Eindhoven-Noordwest vindt de verdere ontwikkeling plaats van Brainport Industries Campus (BIC) met onder andere de nieuwe campus van ASML. De gemeente is sinds vorig jaar eigenaar van het bestaande campusgebouw BIC-1 waarvan de aankoopprijs 217 miljoen euro was.

Door de samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen is Brainport al jaren de economische succesformule van Nederland waarbij de focus in de regio steeds meer wordt gericht op culturele en sociaal-maatschappelijke voorzieningen. Stijn: „Eindhoven is al 140 jaar economisch gedreven en zal dat altijd blijven. Eerst was Philips de motor in onze stad en regio en nu is de high tech maakindustrie dat. De ontwikkelingen laten zich moeilijk voorspellen. In 2022 dachten we niet dat die zo snel zouden gaan, dat we de miljarden-impuls van Beethoven zouden krijgen, dat BIC versneld zou uitbreiden,

en onder meer ASML zou groeien met nog eens circa 20.000 arbeidsplaatsen.

Ik heb een rotsvast vertrouwen in de toekomst. Zo is de houding van de Rijksoverheid ten opzichte van deze regio fundamenteel veranderd. In Den Haag is het kwartje echt gevallen. Dus laten we niet meer te krampachtig kijken naar onze stad. Wij zijn Eindhoven! Wij hoeven ons helemaal niet te bewijzen. En we zijn in staat om de uitdagingen die op ons pad komen, dankzij onze sterke samenwerking met al onze partners in de regio en daarbuiten, samen op te lossen.”

Het gesprek met de wethouder vindt een maand voor de raadsverkiezingen (op 18 maart – red.) plaats. Hij lardeert de afgesproken recap van de laatste collegeperiode met kreten uit het verkiezingsprogramma van het CDA zoals ‘Niet mauwen maar bouwen’. Hij zegt het met een uitdagende blik in zijn ogen maar meent het wel. Tegelijk brengt hij de nodige nuance aan én plaatst hij ook kanttekeningen. Om te beginnen ziet hij de woningopgave met vertrouwen tegemoet. Dat is weliswaar een bestuurlijke opdracht voor collega-wethouder Mieke Verhees, die volgens Steenbakkers met Eindhoven Bouwt Door een succesvol programma voor versnelling heeft ontwikkeld. Stijn gaat over de invulling van de zogenoemde Spoorzone. Daar valt de Prof. dr. Dorgelolaan onder, Knoop XL rondom het NS-station Eindhoven Centraal, het Stadionkwartier, het Emmasingelkwadrant, Strijp-S en Strijp-T, somt hij op. „We hebben

binnen het college de verschillende gebieden verdeeld. Zo valt bijvoorbeeld het Stadhuisplein onder collega Rik Thijs.”

Serieus

De recap van Stijn is de volgende: „De eerste Regio Deal van 130 miljoen euro is uitgevoerd, een tweede van twintig miljoen is binnengehaald. In 2022 sloten we de Brainport Deal voor 1,59 miljard euro en met de Beethoven Deal haalden we 2,51 miljard binnen. We kochten BIC-1. De omgevingsvergunning voor BIC-2 volgt snel. ASML wil in fases 428.000 vierkante meter aan cleanrooms, productieruimten en kantoren bouwen op het noordelijke deel van BIC. Fase IV op Strijp-S is onherroepelijk. Daar staan inmiddels verschillende hijskranen. We hebben de BV Fellenoord opgericht. In de Spoorzone hebben we met projecten zoals EDGE, TAC Living, Lightyards, de Victoriatoren en Eurostaete veel woningen in aanbouw gebracht. We hebben 227 miljoen euro gereserveerd om te investeren in de nieuwbouw en/ of uitbreiding van 44 scholen. En we hebben samen met PSV de uitbreiding van het Philips Stadion aangekondigd.

Dat zijn allemaal grote ontwikkelingen voor de stad met heel grote investeringspakketten. Waarover we op dit moment kunnen concluderen dat we ze allemaal in de afgesproken tijd gerealiseerd krijgen. Het lukt om het geld van de Rijksoverheid uit te geven. Decennialang hebben we moeten zeuren om meer investeringen in de Brainportregio. Door een mooi samenspel met de Stichting

STIJN STEENBAKKERS EN MIEKE VERHEES
̒Bij alle ontwikkelingen houden we oog voor het gevoelsaspect. Daarom is behoud van het Philips Stadion op de huidige plek, midden in het hart van onze stad zo belangrijk!’

Brainport Eindhoven en toenmalig minister van Economische Zaken Micky Adriaansens kregen we via de Brainport Deal het eerste geld voor het busstation, wat een draaischijf was. De mindset in Den Haag veranderde en in de regio lieten we zien dat het serieus werd. De Beethoven Deal was ook heel bijzonder, op dat zolderkamertje van Anton Philips in Villa De Laak. En nu gaan we Eindhoven en de regio in de volgende fase brengen waarbij we terecht volop inzetten op voorzieningen. Het niveau willen we naar de next level brengen. Alle aandacht voor high tech is hartstikke mooi maar kunnen onze kinderen hier straks nog een huis vinden? Het is echt cruciaal dat we ervoor zorgen dat de zachte kant van stad net zo hard kan meegroeien.

Ik heb samen met de ambtenaren veel tijd moeten besteden aan het losstrekken van projecten. TAC Living bijvoorbeeld, de Victoriatoren, Fase IV van Strijp-S. Dan vind ik het nou wel echt vet om alle hijskranen te zien als ik door de stad fiets. En daar komen de eerste projecten in de Fellenoord, aan de noordkant van het station, snel bij. We hebben hier voor honderd miljoen euro aan vastgoed gekocht zodat we sneller kunnen ontwikkelen, bijvoorbeeld door een woningcorporatie, om niet afhankelijk te zijn van de markt. Het busstation wordt onder de grond gebracht, het NS-station breidt uit, er komen twee (ondergrondse) fietsenstallingen voor in totaal ruim dertienduizend fietsen. Daar komt de uitbreiding van het Phi-

lips Stadion nog bij. Ja, dat is zo’n asset voor de stad, dat geeft zo’n fantastische dynamiek. Er gebeurt nu snel heel veel. Daarbij moeten we Eindhovenaren wel het gevoel blijven geven en laten zien dat het hún stad is én blijft. Het is dus belangrijk dat we de herkenbare ankerpunten behouden. PSV is er daar één van. Of het standbeeld van Anton Philips. Of carnaval. Of GLOW. Ik snap heel goed dat door de snelheid van de enorme investeringskracht inwoners soms denken ‘wow, wow’… Er verandert veel; blijft Eindhoven ook gewoon zoals het is?’ Eindje, toch? Bij alle ontwikkelingen houden we oog voor dat gevoelsaspect. Daarom is behoud van het Philips Stadion op de huidige plek, midden in het hart van onze stad zo belangrijk!

Telescoop

Wij moeten gewoon betaalbaar blijven bouwen”, vervolgt Stijn. „En niet alleen voor internationals. Dat betekent woontorens én verdichting. En het mag allemaal wat sneller gaan. Er is nog teveel discussie. Daar willen wij vanaf. Als CDA zijn wij voor een soort crisis herstelwet op Eindhovens niveau met een pakket aan maatregelen. Er moet echt minder gepraat gaan worden en meer handjes uit de mouwen worden gestoken. Dat is ook onze insteek. Dit willen we scherp neerleggen.

Kijk, de overheid managet niet alleen de samenleving, dat doet de samenleving ook zelf. Er gaan al de nodige kenniswerkers in Weert wonen. Dat is slechts zeventien

minuten hier vandaan met de trein. In Limburg verwelkomen ze graag internationals want deze groei levert volop kansen en draagt bij aan de lokale economie daar. Waar gaat dit in godsnaam over, qua afstand en tijd? We moeten ophouden om met een telescoop naar de stad Eindhoven of de Brainportregio te kijken. Er is nooit bestuurlijk vastgesteld dat iedereen hier moét komen wonen. We hebben heel goed contact en werken samen met ook andere regio’s. Wij moeten samen ervoor zorgen dat wordt voldaan aan de randvoorwaarden, waaronder goed en snel openbaar vervoer. Doen, executiekracht, afspraak is afspraak. Laten zien dat we doen wat we zeggen, dat er wat gebeurt, we oog hebben voor zorgen van onze inwoners en daar ook mee aan de slag zijn. Dan win je vertrouwen en gaan de bewoners vanzelf mee.

De ontwikkelingen zullen nog sneller gaan als gevolg van AI. Dat zeg ik ook in gesprekken met de stad en de gemeenteraad. We komen in een economische realiteit waarin bepaalde beroepen overbodig worden. Juist dan heb je de high tech maakindustrie nodig voor het bedenken van slimme oplossingen. We moeten zoeken naar de volgende generatie ASML, VDL, NXP etcetera. Dat biedt kansen voor de hele beroepsgroep, van praktisch tot theoretisch opgeleid. Het is heel goed dat gemeenteraden op hun zaak letten. Dat kan hand-in-hand gaan met de ontwikkelingen. Zolang we maar niet over elk

HET NIEUWE STATIONSPLEIN MET DE GENDER OP DE VOORGROND
HET NIEUWE STATIONSPLEIN MET DISCTRIC-E OP DE ACHTERGROND
BOVENAANZICHT VAN HET NIEUWE BUSSTATION
ZIJAANZICHT VAN HET NIEUWE BUSSTATION
̒Wim van der Leegte maakte afspraken op de achterkant van een servetje. Nu is alles dichtgeregeld, te juridisch, te ambtelijk. Er mag soms wat meer ondernemers-spirit ingebracht worden’

plan een uitgebreide discussie op detailniveau hoeven te voeren.”

Geitenpaadje

Naast wethouder in Eindhoven is Stijn ook voorzitter van het ‘portefeuillehoudersoverleg economie’ waarin hij met twintig collega-wethouders voor economische zaken van de Metropoolregio Eindhoven (MRE) praat over de groei en bloei hier. „Zij zijn positief en trots maar vragen zich tegelijkertijd ook af hoe we dit als regio allemaal gaan doen. Als Eindhoven moeten wij onze verantwoordelijkheid nemen. Hetzelfde geldt voor de MRE. Elkaar helpen en steunen. Aanpakken. Een voorbeeld: Brainport-Oost; wij doen mee, hop. We moeten gewoon bedrijventerreinen realiseren. Dus maken we als Eindhoven alvast geld vrij. Andersom doen randgemeenten hetzelfde bij het busstation.

Da’s natuurlijk best spannend. Maar heb vertrouwen in elkaar. Wim van der Leegte vertelde dat hij soms afspraken maakte op de achterkant van een servetje. Nu is alles dichtgeregeld, te juridisch, te ambtelijk. Er mag soms wel wat meer ondernemers-spirit ingebracht worden. Ik vind dat de overheid op punten moet veranderen. Het keurslijf van de overheid zullen we blijven voelen maar het motiveert mij om binnen de wettelijke kaders en regels te kijken wat wel kan en mogelijk is en ook zo ondernemend mogelijk te opereren. We zijn ook hier in het stadhuis veel te lang bezig met

papierwerk. De samenleving heeft geen behoefte aan remmers in vaste dienst. Kritisch zijn moet zeker maar zoek altijd concrete oplossingen. Telkens nieuwe plannen en beleidsstukken vormen geen oplossingen voor mensen en bedrijven. Maak keuzes. Wat kan wel? Ik vind dat mooi, dat puzzelen, op zoek naar een geitenpaadje om samen met ambtenaren en partners in de stad met een loodgieterstas te kijken naar een ogenschijnlijk groot probleem en het vervolgens wel mogelijk te maken.”

De gemeente moet plannen op locaties ook eerder zichtbaar en tastbaar maken waardoor er minder bezwaren tegen woningbouwprojecten rijzen, weet Stijn inmiddels. „Mensen gaan het pas echt zien en voelen als er een begin van een ontwikkeling staat. Met alles moesten we naar de Raad van State, District-E, EDGE, Lightyards, waardoor het veel te ingewikkeld wordt en jaren duurt voordat er gebouwd kan worden. Twee projecten in mijn portefeuille hebben tot nu toe geen last van bezwaren gehad: BIC-2 en Fase IV van Strijp-S. Mensen zien: hé, dat wordt hartstikke gaaf. Ze wisselen foto’s en artist impressions van projecten uit. Zet een uitkijktoren erbij zodat mensen de bouw kunnen volgen en neem ze mee in wat er gaat gebeuren. Wij moeten faciliteren dat inwoners zo snel mogelijk fysiek een project kunnen zien, aanraken, letterlijk voelen dat het concreet is. Ondertussen blijven we het gesprek voeren en keuzes maken.

Eindhoven bouwt door, zoals collega Mieke Verhees ook zegt. En ja, dat betekent natuurlijk ook overlast. Die gaat ook jaren duren. Daar moeten we gewoon open en eerlijk over zijn. Als jij je huis verbouwt, krijg je ook overlast. Dat gaat soms ook nog verkeerd in de politiek: dat we te veel beloven en het niet waarmaken.”

Extra biertje

Juist vanwege al het moois dat Eindhoven te bieden heeft - zoals hij zelf stelt -, de regionale ambities en ontwikkelingen heeft Stijn meer dan gemiddelde lol in zijn werk, dat hij overigens niet als werk beschouwt. „Ik vind het zo ontzettend leuk wat ik doe. Ik ben verliefd op deze prachtige stad en nog super gemotiveerd om elke dag hier aan de slag te gaan. Ik kijk uit naar de volgende periode. Er is vanalles geopperd en geroepen met betrekking tot het nieuwe kabinet maar het is niet gebeurd. Ik wist dat rond het Federatiebal en heb er maar een extra biertje op gedronken”, zegt hij eerlijk. „Het is een mooie tijd om hier te werken en als je vertrekt weet je niet waarin je terecht komt. Wethouder mogen zijn van Eindhoven en elke dag iets kunnen betekenen voor de inwoners, ondernemers en samenleving is ontzettend eervol. En er gebeurt hier zoveel. Het is nergens zo dynamisch als in Eindhoven. Zoveel kansen, zoveel positiviteit. Met terechte zorgen maar juist hier met de mentaliteit van onze stad en regio zijn die in mijn ogen allemaal oplosbaar.”

BRAM

Uitgever Hans Matheeuwsen en Evert Fila (SuitCLub) slaan handen ineen

FRITS start CLUB I FRITS

FRITS Media start CLUB I FRITS. Uitgever Hans Matheeuwsen en SuitClub-founder Evert Fila hebben de handen ineengeslagen om vier, vijf keer per jaar in Eindhoven een spraakmakende spreker uit te nodigen op een bijzondere locatie. Denk aan de sfeer en de beleving van de vermaarde SuitClub als provenance, waarvan Evert Fila de grondlegger en lang de eigenaar was. De eerste gastspreker was Amerikadeskundige Michiel Vos.

TEKST: HANS MATHEEUWSEN | FOTO'S: RENÉ MANDERS/DCI MEDIA, RUUD BALK

BIJNEN, RICHARD VAN DEN BERG, HANS MATHEEUWSEN EN EVERT FILA (VLNR)

De initiatiefnemers hebben partners-in-crime gevonden in de personen van Bram Bijnen, mede-exploitant van Kazerne in Eindhoven, en Richard van den Berg, regiodirecteur van CapitalatWork Eindhoven. Kazerne in het centrum van de stad is de vaste locatie van CLUB I FRITS. De uitgeverij is tegenover het monumentale pand - dat bestaat uit restaurants, bar, hotel, zalen en een binnenterras - in de Paradijslaan gevestigd. Richard van den Berg is directeur van vermogensbeheerder CapitalatWork in de Parklaan. Als verbinder van ondernemers, investeerders en intermediairs beschikt hij over een uitstekend netwerk van sprekers.

Alle vier vinden het hoog tijd om Eindhoven opnieuw te prikkelen als antwoord op de zelfgenoegzaamheid die binnen Brainport op de loer ligt. We zijn gewaarschuwd, onder anderen door voormalig ASML-ceo Peter Wennink, maar willen we ook luisteren? Zijn we inderdaad ‘dik, dom en blij’ geworden of zien we nog voldoende uitdaging om het verdienvermogen van Brainport cq Nederland op te krikken?

CLUB I FRITS is het platform voor inspiratie en ontmoeting en richt zich op de ambitieuze, vernieuwende ondernemer, uitvinders en politiek actieven. CLUB I FRITS schuwt de middelmaat en richt zich niet alleen op de Brainportregio maar zoekt de controverse.

CLUB I FRITS houdt try-outs voor een select gezelschap om daarmee de draagkracht en de animo te toetsen bij de doelgroep. De eerste bijeenkomst was op maandag 15 december. Gastspreker was jurist, journalist en Amerika-kenner Michiel Vos. Hij woont in New York en is getrouwd met Alexandra Pelosi, de dochter van Nancy Pelosi, de eerste vrouwelijke voorzitter van het Huis van Afgevaardigden. Als zodanig heeft Michiel toegang tot informatie over het centrum van de macht in de VS. Hij ging onder meer in op de impact van Amerika’s geopolitiek op Brainport in het algemeen en ASML in het bijzonder.

MICHIEL VOS
Abonneer

CLUB | FRITS

Wanneer: Maandag 15 december 2025

Wat: Eerste (gratis) try-out van CLUB I FRITS in Kazerne met Amerikadeskundige Michiel de Vos als onderhoudende gastspreker

Door wie: Bram Bijnen, Richard van den Berg, Evert Fila & Hans Matheeuwsen

Wie: Genodigden & belangstellenden

Waardering: 

Michiel de Vos
Bram Bijnen, Evert Fila, Richard van den Berg & Hans Matheeuwsen (vlnr)
Hans van der Pluijm (l) & John Beks
Pim de Weerd (l) & François Driessen (r)
Jeroen Veldkamp (l), Paul Veendrick (2e l) & Johan van der Heijden (2e r)
Joris Roest (l) & Jean-Marie Paffen
Harrie Kwinten (l) & Wim de Graaf
Thibault van der Laan (l) & Johan van der Heijden
Jo van den Boer (l), Ankie & Rob Beks
Tijs Rooijakkers (l) & Jan Mengelers

FRITS TOP 50 2025

Wanneer: Maandag 8 december 2025

Wat: Presentatie FRITS Top 50’s regionale topvrouwen & topmannen in Evoluon

Door wie: FRITS Media & Next Nature Museum

Wie: Genomineerden, relaties, gasten & Vrienden van FRITS

Waardering: 

Foto’s: Tom Heuijerjans

Topvrouw 2025
Mieke Verhees
Topman 2025
Paul van Nunen
Mechteld Petersen, Angelina den Otter, Mariska Pinxt & Manon Pijnenburg (vlnr)
Najat Toub, Jelle Engels, Evert Fila & Zeynep Dag (vlnr)
Aline Zwierstra (l), Maarten Houben & Mieke Verhees
Jeannette Vos, Leyla Kalender, Wil van Haalen, Judith van de Belt & Loubna Bakra (vlnr)
Willem van der Leegte (l) & Paul van Nunen
Mirella Sleenhoff (l), Rachida Senhaji & Ruud Sleenhoff
Robert van Boldrik (l) & Ted Rooijakkers
Paul Ypinga, Rick de Wit & Jelle van Kruijssen met partner (vlnr)

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
FRITS Maart/April 2026 by FRITS Media - Issuu