Page 1

PAGE 1


10 maϊου 2012

H TAINIA Tης εβδομαδας

Η ΚΥΡΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ

Η ΤΙΜΩΡΟΣ

PAGE 2 | FREE CINEMA | ISSUE#9

FISH N’ CHIPS

GHOST RIDER: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ


PAGE 3


10 maϊου 2012

FREE CINEMA | τευχοσ #09

follow us on

www.freecinema.gr

Διεύθυνση Ηλίας Φραγκούλης Σχεδιασμός The Comeback Κείμενα Λευτέρης Αδαμίδης Άγγελος Μαύρου Παναγιώτης Παναγόπουλος Ηλίας Φραγκούλης

© 2012 FREE CINEMA All Rights Reserved Το περιεχόμενο του FREE CINEMA, στην όποια μορφή του (site, pdf), προστατεύεται από τις εθνικές (Ν.2121/93 ως ισχύει) και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, αντιγραφή, πώληση, μίσθωση, χωρίς δικαίωμα παραχώρηση, αναδημοσίευση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, μεταγλώττιση, φόρτωση (upload), κατέβασμα (download), διαμόρφωση, δημιουργία αντιγράφων site (mirroring), τροποποίηση των σελίδων ή/και του περιεχομένου του με οιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδειά μας.

PAGE 4 | FREE CINEMA | ISSUE#9


εικονογραφηση: ηλιασ κυριαζησ

Editorial

Π

ήγα στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου αναζητώντας μια fun διέξοδο στην ειδησεογραφική φρίκη των ημερών ή το φόρτο δουλειάς, που, δυστυχώς, δε μου επιτρέπει να πάω στις φετινές Κάννες (σπάει το σερί από το «Pulp Fiction», διάβολε!). Δεν πλησίασα κανέναν. Απλά, παρατηρούσα εξ αποστάσεως. Τη χαμογελαστή αμηχανία, την παρέλαση δημοσίων σχέσεων, το ανησυχητικά αυξανόμενο ποσοστό της hipster-ιάς, τη φαιδρότητα των «πρωταγωνιστών» αυτού του χώρου, οι οποίοι δεν καταφέρνουν να γεμίσουν έτσι καμία αθηναϊκή αίθουσα όταν παίζει ελληνική ταινία... Από όλη τη βραδιά μου άρεσε ο Καφετζόπουλος, η κυρία Ζατέλη, η χαρά της Μπουσίου, όταν κράτησε το βραβείο της καλύτερης ταινίας. Κατανοώ τη χαρά των κερδισμένων, αλλά δεν μπορώ να τη νιώσω με τόση ειλικρίνεια, ειδικά όταν αυτά που θα ήθελα να δω να βραβεύονται τη Δευτέρα που μας πέρασε δεν ήταν καν υποψήφια.

Είμαι κι εγώ κάπως αμήχανος αυτές τις μέρες. Περνάω έξτρα ώρες μπροστά από την οθόνη ενός υπολογιστή, μου αρέσει να βλέπω το FREE CINEMA να διορθώνεται και ν’ ανανεώνεται σιγά σιγά. Μου αρέσει να κάνω browsing μέσα στο site, λες και είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι. Διασκεδάζω όταν ανακαλύπτω πως πολλοί από τους επισκέπτες δεν καταλαβαίνουν αμέσως τι ρόλο παίζουν τα μικρά «κουμπάκια» κάτω από την κεντρική εικόνα των posts. Σκέφτομαι πόσα πράγματα έχω να κάνω εδώ μέσα και ελπίζω να μη χάσω τόσα άλλα που πρέπει να ζω και εκεί έξω... Ελπίζω να μας αφήσουν να τα κάνουμε πράξη. Όλα αυτά τα πράγματα που ονειρευόμαστε. Κυρίως τα δημιουργικά, γιατί σ’ αυτή την κάστα ανθρώπων πιστεύω πως ανήκω. Κι όλα τ’ άλλα θα τα βολέψουμε, κάπως. Δε μου αρέσει να μιλάω για πολιτική. Αλλά νομίζω πως κατάλαβες τι εννοώ.

Hλίας Φραγκούλης PAGE 5


10 maϊου 2012

H TAINIA Tησ εβδομαδασ

Η ΚΥΡΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ (1938) (THE LADY VANISHES)

Είδος Θρίλερ Μυστηρίου Σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Καστ Μάργκαρετ Λόκγουντ, Μάικλ Ρέντγκρεϊβ, Πολ Λούκας, Ντέιμ Μέι Γουάιτι Διάρκεια 96’ Διανομή NEW STAR

η γνωμη του mr. klein

Είναι μια γριά κι εξαφανίζεται. Σε τρένο. Και την ψάχνει μια μορφονιά μην την έχουνε σουτάρει πουθενά. Ασπρόμαυρο, από αυτά που τα βγάζουνε από τη ναφθαλίνη, ξέρεις. Αλλά είναι Χίτσκοκ, βρε αδελφέ! Έχει ελαφρυντικά...

PAGE 6 | FREE CINEMA | ISSUE#9

του Ηλία Φραγκούλη Νεαρή Αγγλίδα συνδέεται φιλικά με γηραιά κυρία σε τρένο που διασχίζει τα ταραγμένα Βαλκάνια. Όταν η τελευταία εξαφανίζεται μυστηριωδώς και κανένας από τους υπόλοιπους επιβάτες δε θυμάται να την είδε ποτέ, δίνει έναν αγώνα δρόμου για να βρει το δίκιο της και, ίσως, να σώσει μια ανθρώπινη ζωή. Η αποθέωση και μαζί το τέλος της βρετανικής περιόδου στη φιλμογραφία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, γιορτάζεται με ένα υποδειγματικού σασπένς θρίλερ - σχόλιο πάνω στον αναπόφευκτο πόλεμο που θα βίωνε η Ευρώπη, με φλεγματικά πικρές δόσεις χιούμορ κατά του ναζισμού. Ο Χίτσκοκ επιλέγει για το ταξίδι το αγαπημένο του μέσο, ένα τρένο (δίχως τα σεξουαλικά υπονοούμενα που θα περάσει αργότερα, κάτω από το βλέμμα της λογοκρισίας, με τη «Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων», για παράδειγμα), μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ, δημιουργώντας ένα αγχωτικά κλειστοφοβικό περιβάλλον για την ηρωίδα του και, φυσικά, το θεατή. Με ένα εξαιρετικό σενάριο, βασισμένο στην ιστορία της Έθελ Λίνα Γουάιτ «The Wheel Spins», ο Χίτσκοκ στήνει τα πιόνια του πάνω σ’ ένα διασκεδαστικό παιχνίδι γύρω από την προσωπικότητα της κεντρικής ηρωίδας, που ενίοτε τολμά να διαψεύσει ακόμη και τη μαρτυρία του θεατή ως προς την ύπαρξη της εξαφανισμένης (;) γριούλας, γεννώντας αμφιβολίες για το τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό ή και... δολοπλόκα μεταμφιεσμένο στην εξέλιξη της πλοκής. Η γελοιότητα των καταστάσεων (μαζί με τη νέα τάξη των... χιτλερικών πραγμάτων) και μιας ολόκληρης πινακοθήκης δεύτερων χαρακτήρων σαρκάζει αδυσώπητα το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής, δίχως ν’ αφήνει σε χλωρό κλαρί και τους Βρετανούς υπηκόους που επιβαίνουν στο τρένο, με χαρακτηριστικότερο δείγμα το ανδρικό δίδυμο των «φίλων» (όποιος δεν κατανοεί τον ομοφυλοφιλικό δεσμό τους, μάλλον τυφλός είναι...)


PAGE 7


Κάλντικοτ και Τσάρτερς, οι οποίοι δεν παρεμβαίνουν ποτέ στα δραματικά τεκταινόμενα διότι αγωνιούν περισσότερο για το αν θα φτάσουν στον προορισμό τους έγκαιρα ώστε να μη χάσουν έναν αγώνα κρίκετ! Διαβολικά έξυπνη, σταθερά αγέραστη στην αφήγησή της, «Η Κυρία Εξαφανίζεται» έγινε το απόλυτο διαβατήριο του Άλφρεντ Χίτσκοκ προς τις ΗΠΑ, όπου θα μετατρεπόταν σε κάτι αναμφισβήτητο μέχρι σήμερα: στο σπουδαιότερο σκηνοθέτη που μας έδωσε το παγκόσμιο σινεμά.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ; Είναι αδύνατον να μην έχεις δει έστω και μια φορά στη ζωή σου αυτή την ταινία ή να παραγνωρίζεις την απόλαυση της θέασης μιας χιτσκοκικής δημιουργίας στη μεγάλη οθόνη. Τίποτε λιγότερο από αυτά! link me official trailer imdb facebook page

PAGE 8 | FREE CINEMA | ISSUE#9


PAGE 9


10 maϊου 2012

FISH N’ CHIPS (2011)

Είδος Δράμα Σκηνοθεσία Ηλίας Δημητρίου Καστ Μάριος Ιωάννου, Μαρλέν Καμίνσκι, Αν-Μαρί Ο’Σάλιβαν Διάρκεια 102’ Διανομή ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

η γνωμη του mr. klein

Είναι ένας Κύπριος από Λονδίνο μεριά και θέλει να πάει πατρίδα και ν’ ανοίξει μαγαζάκι στιλ «βρώμικο» που θα πουλάει αυτή την αηδία, ψάρι και πατάτα τηγανητή, ξενέρα Άγγλοι, ρε φίλε... Και τρως ΤΟ ντουβρουτζά. PAGE 10 | FREE CINEMA | ISSUE#9

του Παναγιώτη Παναγόπουλου Κύπριος του Λονδίνου, που δουλεύει σε μαγαζί με fish n’ chips, αποφασίζει να γυρίσει στην πατρίδα με την ανορθόδοξη οικογένειά του και ν’ ανοίξει εκεί το δικό του μαγαζί. Οι δυσκολίες, όμως, θα είναι απανωτές και δύσκολο ν’ αντιμετωπιστούν. Σε δύσκολη θέση σε φέρνει το «Fish n’ Chips» του Ηλία Δημητρίου, ντοκιμενταρίστα που δοκιμάζεται για πρώτη φορά στη μυθοπλασία μεγάλου μήκους. Είναι ταινία που διαθέτει θετικά στοιχεία, τα οποία δεν μπορείς ν’ αγνοήσεις. Είναι, όμως, και τόση η δυστυχία που περνούν οι ήρωές της, μέχρι να βρουν μια σταγόνα ελπίδας, που δε γίνεται να μην αντιδράσεις. Φιλότιμα στημένη και καλογυρισμένη, η ταινία του Δημητρίου αρχίζει ελπιδοφόρα, με σκηνές πολυφυλετικού εργατικού Λονδίνου. Σιγά σιγά, ωστόσο, ξεδιπλώνεται το κουβάρι της μιζέριας, που φτάνει στα άκρα όταν ο Αντι, ο κεντρικός ήρωας, επιστρέφει στην Κύπρο με τη Γερμανίδα σύντροφό του και την κόρη της. Και τη δουλειά τους χάνουν στο Λονδίνο και μάνα με άνοια έχουν και η κόρη έχει παρελθόν με την πρέζα και η Κύπρια νύφη δεν τους πολυθέλει και ο αδελφός έχει τα δικά του και το μαγαζί που βρίσκουν δεν τραβάει και ένα νοσοκομείο προκύπτει και κάτι περίεργο παίζει με την οικογενειακή ιστορία! Με όλες του τις καλές προθέσεις και την αμεσότητα που χαρακτηρίζει κάποιες από τις ερμηνείες, το «Fish n’ Chips» δε σου επιτρέπει να το δεις με περισσότερη συμπάθεια, επειδή πάσχει από το άγχος να πει πολλά και στήνει ένα τείχος μιζέριας. Η αφαίρεση θα βοηθούσε την ιστορία, η οποία θυμίζει το συνωστισμό συμφορών που είχε το «Biutiful» του Ινιάριτου. Μπουκωμένο από καταστροφές, το «Fish n’ Chips» δίνει στο τέλος λίγη ελπίδα. Μέχρι τότε, όμως, δεν έχει επιτρέψει ούτε μια αναπνοή, είτε στους ήρωές του, είτε στους θεατές.


ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ; Αν νιώθεις καλύτερα βλέποντας ιστορίες ανθρώπων που η δυστυχία τους καταδιώκει, βρήκες την ταινία σου. Η αντοχή των υπόλοιπων θα δοκιμαστεί... link me official trailer imdb facebook page

PAGE 11


10 maϊου 2012

GHOST RIDER: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ (2012) (GHOST RIDER: SPIRIT OF VENGEANCE)

Είδος Περιπέτεια Φαντασίας Σκηνοθεσία Μαρκ Νεβελντάιν, Μπράιν Τέιλορ Καστ Νίκολας Κέιτζ, Βιολάντε Πλάτσιντο, Κίαραν Χάιντς, Άιντρις Έλμπα, Τζόνι Γουίτγουερθ Διάρκεια 95’ Διανομή AUDIOVISUAL

του Άγγελου Μαύρου Ο λάβρα οργίλος μηχανόβιος Τζόνι Μπλέιζ αποφεύγει τους ανθρώπους στην Ευρώπη, ώσπου ένας καλόγερος του υπόσχεται λύτρωση από τη φαουστική κατάρα του. Το αντάλλαγμα; Να προστατεύσει μία γυναίκα και το αγόρι της από τον πατέρα του, το... Σατανά, που το αναζητεί με πιόνι έναν εγκληματία. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά; Όχι αναγκαστικά, μπορεί να αναδίδεται από τα αποκαΐδια. Αυτή είναι η... περίπτωση του δεύτερου στη σελιλόζη «τεύχους» με ήρωα τον ταπηροκρανιαζόμενο σε σημείο αυτανάφλεξης και αμόκ στην κυριολεξία αλυσιδωτών δολοφονιών, «παιγμένο» από τον Εωσφόρο αντι-«Easy Rider» της Marvel, που βολοδέρνει μπιμουβάδικα βγαίνοντας ριγμένος και από την (τύπου 666;) συμφωνία της Columbia με το σε σημείο παράνοιας στιλιζέ auter δίδυμο των δύο «Crank» και του «Gamer». Όχι ότι μόνο το αφιονισμένο σήμα κατατεθέν τους, τα διαγώνια κοντρ πλονζέ, διαολίζουν σε σημείο σπασίματος νεύρων εδώ. Ο εξαποδώ κατάρας μεταμορφωτικού άλλου εγώ action

η γνωμη του mr. klein

Κατούρα να φύγουμε!

PAGE 12 | FREE CINEMA | ISSUE#9


μύθος στέκεται σούζα εμπρός στην αποκαλυπτικά (κοσμο)σωτήρια ίντριγκα διακυβεύματος προσεταιρισμού παιδιού - Αντίχριστου, το couleur locale Ρουμανίας και Τουρκίας φτηναίνει την υπεραξία του προϋπολογισμού 75 τόσων εκατομμυρίων δολαρίων (τουλάχιστον 20 πρέπει να ζέσταναν προσωρινά την τσέπη του - ανισόρροπα υπερεκφραστικού κι εδώ - Κέιτζ, πριν του τα σακουλιάσει για τα χρέη του η Εφορία), ενώ ο Χάιντς ως Μεφιστοφελής γίνεται γκροτέσκα αντιπαθής και ο Κριστόφ Λαμπέρ αποτελεί guest αξιοπρόσεκτο, αποκλειστικά από τους καρβουνιασμένους trash-οθήρες. Το ανίερο deal προβλέπει ως αποζημίωση το μανουλομάνουλο Βιολάντε Πλάτσιντο (είναι η νέα Όλγα Καρλάτου;), αεροπλανικές CGI κασκάντες οριζοντίωσης και περιστροφής του τσατισμένου εν λόγω, καυτά morphing εφέ στις φάσεις μετάλλαξης και τη θεαματική σεκάνς μόνου εναντίον όλων στο λατομείο. Σπιθίτσες αρκετές για να κρατήσουν μετά βίας θερμή την ελπίδα μιας (της δέουσας, επιτέλους) πυράκτωσης ακόμη στις καρδιές των βουρλισμένων των καρέ. Η φλόγα, όμως, έχει σβήσει ήδη από την πρώτη γκαζιά

αυτού του star/comic οχήματος πριν από μία πενταετία για τους έχοντες σώας τας φρένας και το γούστο τους θεατές - και μάλλον δε θα ξανανάψει, εκτός και αν την κατουρήσει ο λεβέντης (τσέκαρε τη σκηνή που ως viral έγινε το «Backdraft» της ταινίας) ή ο ίδιος ο εξαποδώ. Αυτό πάρ’ τo ως «Προφητεία»... ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ; Αν διαθέτεις όλη την illustrated έντυπη σειρά του skeleton κεφάλα, εδώ θα βρεις κάποιου είδους καύσιμο. Πας με το μηχανάκι στο μουλτιπλεξάκι; Ίσως μαρσάρεις για το χαβαλέ. Οι ρέστοι περιμένετε το τρίτο «Στα Ίχνη του Χαμένου Θησαυρού», δε θα’ ναι τόσο «σάπιο»...

link me οfficial site official trailer imdb facebook page (GR) PAGE 13


10 maϊου 2012

Η ΤΙΜΩΡΟΣ (2012) (HAYWIRE)

Είδος Περιπέτεια Σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ Καστ Τζίνα Καράνο, Μάικλ Φασμπέντερ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Αντόνιο Μπαντέρας Διάρκεια 93’ Διανομή VILLAGE

η γνωμη του mr. klein

Είναι πράκτορας. Θέλουνε να τη σκοτώσουνε. Και έπρεπε! Μαλάκα μου, τι ήταν αυτό; Κάθε πέντε λεπτά, νόμιζα πως έβλεπα άλλη ταινία! Ούτε τα χοροπηδητά της γκόμενας δεν το σώζουνε... PAGE 14 | FREE CINEMA | ISSUE#9

του Λευτέρη Αδαμίδη Η Μάλορι, freelance πράκτορας με μεγάλο ταλέντο σε κάθε λογής πολεμικές τέχνες, μετά από μια αποστολή στη Βαρκελώνη καταλαβαίνει ότι ο άνθρωπος που την προσέλαβε έχει σκοπό να τη βγάλει από τη μέση. Ακολουθεί ο χαμός… Υπάρχουν δύο ειδών nerd σκηνοθέτες, μιλώντας για Αμερικανούς, τουλάχιστον. Μπορείς να τους πεις και σπασικλάκια για ευκολία. Αυτοί που έβγαλαν τη σχολή με άριστα και αυτοί που σπούδασαν βλέποντας ό,τι έπεφτε στα χέρια τους. Ο Σόντερμπεργκ πάντα μου έκανε για την πρώτη κατηγορία. Σκηνοθέτης πολύ έξυπνος, φοβερός τεχνίτης, έχει δει πολύ σινεμά και έχει κλέψει πολύ (ή μάλλον αντιγράψει), αλλά ποτέ δεν κατάφερε ν’ αποκτήσει μια δική του υπογραφή. Μπορεί μετά το συγκλονιστικό ντεμπούτο του «Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες» να έχει δοκιμάσει τα πάντα (από τη «Συμμορία των Έντεκα» μέχρι την αμερικανική διασκευή του «Solaris» και πίσω στις minimal indie ρίζες του με το «Bubble», ή στους τάχα πειραματισμούς του «Full Frontal» και το διεκπεραιωτικό «Contagion»), του λείπει, όμως, η ψυχή. Γι’ αυτό γυρίζει διαρκώς ταινίες, μήπως και του κάτσει


κάτι (τελειώνει δύο - τρεις ακόμη, ήδη!). Θα καταλήξει στα γεράματα σαν το Βέντερς τον οποίο θαυμάζει -, φοβάμαι. Στην αντίθετη όχθη βρίσκεται ο Ταραντίνο. Κλεφταράς με τα όλα του, αλλά με άποψη και στιλ ολόδικό του. Όταν αποφασίζει να κάνει homage ή pastiche έχει κάποιο λόγο. Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο Σόντερμπεργκ όταν αποφασίζει να κάνει κάτι σαν το «Haywire», φόρο τιμής στις girl power ταινίες β’ κατηγορίας των 70’s ή μια indie απάντηση στο «Salt» της Αντζελίνα Τζολί, έρχεται δεύτερος και καταϊδρωμένος και του λείπει, πάνω από όλα, το χιούμορ. Για να κάνεις πρωταγωνίστρια την ξύλινη Τζίνα Καράνο πρέπει να το έχεις το ρημάδι. Για να βάλεις αυτή την αντρογυναίκα να ξυλοφορτώνει από το Μάικλ Φασμπέντερ μέχρι τον Αντόνιο Μπαντέρας (γλιτώνει ο Μάικλ Ντάγκλας, ευτυχώς) πρέπει επίσης να έχεις και ένα καλό λόγο πέρα από το μετα-φεμινιστικό κλείσιμο του ματιού «κοίτα τους άνδρες να τρώνε βρωμόξυλο». Η ανέκφραστη Καράνο απλά τρέχει, πηδάει, πυροβολεί και, κυρίως, ρίχνει ξυλίκι άγριο από την αρχή μέχρι το τέλος, υπηρετώντας απλώς ένα από τα πιο βαρετά και προβλέψιμα σενάρια που έχουμε δει τελευταία στο σινεμά. Άντε, μάλιστα, να καταπιείς ότι το ρόλο του «κακού» (μαζί και

του τελικού ξυλοδαρμού) κουβαλάει ο «μη μου άπτου» Γιούαν ΜακΓκρέγκορ! Το μόνο που μένει να σκεφτείς είναι ότι ακόμη και ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ κάτι παραπάνω θα έβγαζε σε χαβαλέ (θυμήσου πόσο ωραία πέρασες στο «Machete»). Αν, πάντως, κάτι έχει καταφέρει εδώ ο Σόντερμπεργκ είναι ν’ αναδείξει - χωρίς ανταγωνισμό - τη μεγαλύτερη φακλάνα της χρονιάς. Και συγνώμη για τα «γαλλικά» μου... ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ; Για να σου αρέσει αυτό το φρανκενσταϊνικό κολλάζ περιπετειωδών σεκάνς σε τουριστικά locations ανά τον κόσμο, πρέπει να είσαι για πολύ ξύλο ή να έχεις ακόμη πιο ειδικά γούστα στις γυναίκες, ώστε ν’ αντέξεις και την πρωταγωνίστριά του.

link me οfficial site official trailer imdb facebook page PAGE 15


PAGE 16 | FREE CINEMA | ISSUE#9


FreeCinema #9  

Film Reviews for May 10th 2012. Including Haywire, Ghost Rider: Spirit of Vengance and The lady vanishes

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you