Stort i smått

Lyrikkforlaget © 2026 Lyrikkforlaget Postboks 112 4395 Hommersåk www.lyrikkforlaget.no ISBN: 9788283985146 Omslag: Hana Costelloe Sats: Hana Costelloe Omslagsbilete: Gunvor Hegge

Materialet i denne publikasjonen er omfatta av bestemmingane i åndsverklova.

Utan særskild avtale med Lyrikkforlaget er all eksemplarframstilling og tilgjengeleggjering berre tillate så langt det er heimla i lov.

Utnytting i strid med lov eller avtale kan føre til erstatningsansvar.

STORT i S M ÅT T Inga Robøle Hegge

LYRIKKFORLAGET

2026

AKS På snøflekka bø under bratte hø grastue så modig sto overlevde skarpe sno vissen ja og grå og rimkvit trona med sitt slitte faks

― 4

trassig karrig måneglans i snøkrystallar i det gamle visne aks

5 ―

SALME TIL BARNDOMEN MIN Barndomen min innved høge fjell langt, langt vekk kvasse vinddrag over fjorden sildring i bekk tusen doggperler i stive, grøne gras slåst for livet i vinden sitt kjas og mas ei blåklokke på tynne stilk som venleg kikar ned ei smellfin snøsøte på bakken like ved ein kvit isranunkel bivrar innmed bre Barndomen min innved høge fjell langt, langt vekk kvasse vinddrag over fjorden sildring i bekk høyr heilojammer mellom gråe fjell ein fjellvåk vakar vidda no i kveld og eg spring lett på stølsvollen med sang så lykkeleg og fri, så snøgg var all min gang det var måneskin det var moltemyr eit barndomseventyr

― 6

men alle mine sår og sakn grov eg ned i bre i metertjukke fonnelag der isa sakna ned så for eg derifrå så mange nye vegar lyt ein gå og alle mine sår og sakn so låg der nedi bre dei tiner alt til smeltevatn som jorda gler seg ved og undren ser eg ned då veks det opp ei blomstereng på dette skrinne sted det lakkar no mot kveld eg syng ein salme til barndomen min

7 ―

VINTER Djup snø isklaka vottar eit ferdigtrakka unnarenn konturen av hoppkanten i lyset frå utelampa timeterssvevet mjuk landing stabba inn med raude kinn ein kopp varm kakao

― 8

BRØR Dei krangla og slost som brør flest men når dei køyrde bil med bestemor lyftast samtala seg til høgder foreldra aldri fekk ta del i og dei var ikkje lenger barn dei var unge menn med visdomen sine forunderlege formuleringar dei var livsvitarar og forteljarar og bestemor hadde ikkje teki del i slik samtale den tid ho kunne minnast

9 ―

DEI SOM FÓR HER FØR Alle sjelene som fór her gjennom hundretal av år trødde dei på mjuke lyngtuve åt dei søte bær retta dei ryggen såg ikring seg og lo eller var det berre trasking opp og ned det bratte lendet med tunge bører på ryggen

― 10

DEN GAMLE Ho tok dei skrukkute arbeidshendene mellom sine såg den gamle inn i augo og spurde korleis synest du livet har fare fram mot deg å, sa den gamle og såg ned på dei krokute nevane ho hadde lagt i fanget eg skulle ha dansa litt meir

11 ―

FALCO VESPERTINUS (AFTENFALK) Ho sto på det eirgrøne jordet i fjør og fargar lot ingen koma seg for nær fann ho det for godt vippa ho med stjerten og dei blåe fjøra falda ho ertande ut i floget over fotografane som låg som snikande friarar på grasteppet under den glansfulle ferda hennar men kvardagskråka som vaggande pikka i jorda og drog meitemark opp i dagen var det ingen som ensa

― 12

EI MOR vil løysa flokar støa oppunder bøta på retta opp tetta igjen heller halda fingrane av fatet

13 ―