Lyrikkforlaget © 2026
Inkognito publisering
Postboks 112
4395 Hommersåk
www.lyrikkforlaget.no
Lyrikkforlaget er eit imprint av Inkognito publisering
ISBN: 9788283985665
Omslag: CF media
Sats: CF media
Materialet i denne publikasjonen er omfatta av bestemmingane i åndsverklova. Utan særskild avtale med Lyrikkforlaget er all eksemplarframstilling og tilgjengeleggjering berre tillate så langt det er heimla i lov. Utnytting i strid med lov eller avtale kan føre til erstatningsansvar.
Til Cathrine
Takk for støtte og oppmuntring gjennom heile dette prosjektet. Takk for tolmod og gode tilbakemeldingar undervegs. Denne boka betyr mykje for meg. Takk for at du alltid har hatt trua og vist forståing for arbeidet mitt. Eg verdset deg høgare enn noko anna.
ei ørkenpil svinga seg forbi
kva vil du meg
pila bomeranga, spissa snuten følgjer du meg heile livet
legg sandkorn bak deg
timeglaset renn fortare enn skritt
på slitne strukturar
eg treng styrke til å stramme min eigen boge
då eg var lita, tenkte eg at alle var som mor min draum var å bli stor
fiskepinnar, kjøttkaker tran i dans rundt bordet bli sterk, sa ho i ein støvel og ein sko var mor òg fri ein gong
som vaksen blæs vinden raskare skoen passar ikkje alltid
med mjølkebart og kjøttkakesaus glanar du med små svevande auge
me leika paradis bretta sjøfuglar
eg hadde ein lastebil med hengar som kunne koplast ifrå
me plukka stein og kongler la oppi i sandkassa var du på den sida spaden var grensa
me laga tunnel begge kunne bruka på min gard var masse kyr og litt sau du hadde mindre på din
eg måtte heim og du fekk ikkje røra medan eg var borte
iskald mjølk
einaste eg kjem på
bidrar til å skjerpe sansane mine
brainfreeze
Me var begge blenda lenge av ljos og skuggens tørst.
Bak opne dører viste seg at kjærleik jo er størst!
Hand i hand på bakke berr sjå opp – me er her no!
I lufta kvilar sanninga på vindens kraft og ro.
Å vere to i hjarte med same språk og sinn styrken som då finst er kjærleik i sterk vind.
Mi syster drog i natta bort, mi stemme står igjen.
Skuggens mørke – altfor fort greip taket i min venn.
Som små i hagen leika ein i gras, i grus og skau.
Delte bær og latteren − sprang over myr og haug!
På solskinsdagar ut på ski, i ope, kvitt terreng.
Eit lite fall − det kunne svi, såg fram til varm ei seng!
I stunder var me stille små, lét smilet trekkje inn.
Pennar farga havet blått i haustens sterke vind.
Den tause vår som sakte går − mi syster søv i fred.
Minner som i draumane der vinden snur i le.
då eg bikka over skulle eg gjerne ha bikka tilbake for då visste du allereie problemet