Paralia_zo

paralia_zo

Paralia_zo / διαγωνισμός

Paralia_zo / the competition

Οργανωτική επιτροπή Πρόδρομος Νικηφορίδης Μαρία Στεφανούρη Λάζαρος Μπουδακίδης

Organising Committee Prodromos Nikiforidis Maria Stefanouri Lazaros Boudakidis

Επιτροπή αξιολόγησης Βαγγέλης Ιωακειμίδης, Διευθυντής Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Jury Committee Vangelis Ioakeimidis, Director of Museum of Photography Thessaloniki

Γιώργης Γερόλυμπος, Δρ Αρχιτέκτων – Φωτογράφος

Yiorgis Yerolympos, Phd Architect – Photographer

Bernard Cuomo, Αρχιτέκτων

Bernard Cuomo, Architect

Σχεδιασμός ψηφιακής πλατφόρμας διαγωνισμού WEBSQUARED /Νίκος Γαλάνης

Competition digital platform design WEBSQUARED / Nikos Galanis

Paralia_zo / λεύκωμα

Paralia_zo / the competition book

Επιμέλεια Παρασκευή Ταράνη Πρόδρομος Νικηφορίδης

Editors Paraskevi Tarani Prodromos Nikiforidis

Οργάνωση υλικού Σεμίνα Παπαδοπούλου

Material organisation Semina Papadopoulou

Σχεδιασμός Ναταλή Τσαουσίδου, www.snap2design.com

Graphic design Natalie Tsaousidou, www.snap2design.com

Φωτογραφία εξωφύλλου Γιάννη Γιάσαρης - Βόλτα για δυο, Διαγωνισμός paralia_zo το φως

Cover image Yannis Yasaris - Stroll for two, Competition paralia_zo the light

Έκδοση Σύλλογος Φίλων Νέας Παραλίας

Publisher Friends of New Waterfront Association

Εκτύπωση Λυχνία, www.lyhnia.com

Printing Lyhnia, www.lyhnia.com

Υπό την αιγίδα Under the auspices

Χορηγοί Sponsors

paralia_zo

λεύκωμα διαγωνισμού ερασιτεχνικής φωτογραφίας για τη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης amateur photography competition for Thessaloniki’s New Waterfront the competition book

paralia_zo

την κίνηση το φως τις εποχές the motion the light thhe seasons

ISBN 978-618-81286-0-6

ISBN 978-618-81286-0-6

© Σύλλογος “Οι Φίλοι της Νέας Παραλίας”, 2014

© Association “Friends of Thessaloniki’s New Waterfornt”, 2014

Απαγορεύεται η μερική ή ολική ανατύπωση ή αναπαραγωγή του βιβλίου χωρίς την έγγραφη άδεια του εκδότη.

No part of this publication may be reproduced, stored or introduced into a retrieval system or transmitted, in any form or by any means, without the written permission of the publisher.

© Αρχείο Σωκράτη Ιορδανίδη / Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

© Archive Socratis Iordanidis / Museum of Photography Thessaloniki

Ευχαριστούμε το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης για την ευγενική του παραχώρηση.

We wish to thank Museum of Photography Thessaloniki for the photos courtesy.

Ευχαριστούμε τους: Erieta Attali, Γιώργη Γερόλυμπο, και Ιωάννη Κακτσή για την ευγενική παραχώρηση των φωτογραφιών τους.

We wish to thank: Erieta Attali, Yiorgis Yerolympos, Ioannis Kaktsis for their photos courtesy

περιεχόμενα

contents

10

Εισαγωγικό σημείωμα

11

Note of introduction

13

Το ρευστό όριο της πόλης

13

The city’s liquid frontier

26

Μια πόλη σε παράκρουση χαράς

27

A city in a delirium of joy

32

Η δική μου παραλία

33

My own beach

38

Selfie city

39

Selfie city

40

Ο διαγωνισμός paralia_zo

40

The competition paralia_zo

45

Paralia_zo την κίνηση

45

Paralia_zo the motion

73

Paralia_zo το φως

73

Paralia_zo the light

101 Paralia_zo τις εποχές

101 Paralia_zo the seasons

ο διαγωνισμός paralia_zo Η ανάδειξη της φυσιογνωμίας της Νέας Παραλίας Θεσσαλονίκης, του μεγαλύτερου και ζωτικότερου δημόσιου χώρου της πόλης, η οργάνωση συμμετοχικών δράσεων και δράσεων πολιτισμού, η ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα χρήσης και σεβασμού του δημόσιου χώρου, η δημιουργία μιας πλατφόρμας καλλιέργειας, υλοποίησης και διάδοσης ιδεών σχετικά με την «κατοίκηση» του δημόσιου χώρου, η επιστημονική συμβολή στις αρμόδιες υπηρεσίες ως προς την παρακολούθηση, αξιολόγηση, διατήρηση, διαχείριση, αναβάθμιση και προστασία του περιβάλλοντος της Νέα Παραλίας, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους στόχους του συλλόγου “Φίλοι Νέας Παραλίας”. Ο Σύλλογος, με αφορμή την ολοκλήρωση της ανάπλασης, διοργάνωσε διαγωνισμό φωτογραφίας με τίτλο “paraliazo” και κάλεσε ερασιτέχνες φωτογράφους να συμμετέχουν με φωτογραφικά έργα που αποτυπώνουν το πνεύμα και τη ζωή του τόπου της Νέας Παραλίας. Ο διαγωνισμός φωτογραφίας ολοκληρώθηκε με επιτυχία καθώς κατατέθηκαν 832 υποψηφιότητες. Με μια ψηφιακή μηχανή ή απλώς με ένα κινητό τηλέφωνο, οι επισκέπτες της Νέας Παραλίας έγιναν οι εικαστικοί ρεπόρτερ της ζωής ενός μεγάλου δημόσιου χώρου της πόλης, αποτύπωσαν τα χαρακτηριστικά του σημεία ή τις άγνωστες γωνιές του, τα πρόσωπα που τον «κατοικούν», την κίνηση και τις σιωπές του, το φως και τις σκιές, την εναλλαγή των εποχών. Πρόδρομος Νικηφορίδης για το Σύλλογο “Φίλοι Νέας Παραλίας”

10

the competition paralia_zo Some of the most significant aims of the new established association “Friends of Thessaloniki’s New Waterfront” are: to enhance the profile of New Waterfront - the largest and more vital public space of the city; to organise participatory actions and cultural activities; to raise public awareness concerning the use and respect of public space; to create a platform for cultivate, implement and disseminate ideas about the collective “occupation” of public space; to contribute local administration for monitoring, evaluation, conservation, management, enhancement and protection of the New Waterfront’s environment.

The Association, on the occasion of New Waterfront redevelopment completion, organised a photography competition entitled “paralia_zo”* and invited amateur photographers to participate with their projects that capture the place’s vital spirit.

The photo contest was successfully completed and 832 nominations were submitted. With a digital camera or just a mobile phone, the visitors of New Waterfront became the sophisticated reporters of this vital place, capturing its characteristic traces or its unknown corners, the people, the motion or the silence, the light and the shadows, the place’s seasonal changing.

Prodromos Nikiforirdis President, association “Friends of Thessaloniki’s New Waterfront”

* paralia_zo: the contest title consisted by two Greek words, “paralia” which means beach / seafront/ waterfront and “zo” which means live 11

Photo: Bernard Cuomo

το ρευστό όριο της πόλης the city’s liquid frontier Για τη Θεσσαλονίκη, η σχέση πόλης και θάλασσας είναι σχέση δομική, η πόλη τροφοδοτείται από την ύπαρξη του θαλάσσιου στοιχείου κι αυτό με τη σειρά του διαμορφώνει την ταυτότητά της. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η νεώτερη ιστορία της πόλης μπορεί να διαβαστεί μέσα από τους μετασχηματισμούς που πραγματοποιήθηκαν στη σχέση της με τη θάλασσα. Από την κατεδάφιση του παραθαλάσσιου τείχους η μορφή του παραθαλάσσιου αστικού τοπίου αλλάζει συνεχώς, συμπαρασύροντας αλλαγές στο σύνολο της πόλης.

Thessaloniki’s relationship with the sea is structural and it underpins the city’s identity. It’s no exaggeration to say that through the transformations made at the waterfront we can read the city’s modern history. Since the demolition of the city’s sea walls, the form of the seaside urban landscape changes continually, causing - in various levels - changes to the whole city.

13

Η “θυελλώδης” σχέση της Θεσσαλονίκης με τη θάλασσα ξεκίνησε το 1869 όταν με απόφαση του Βαλή Σαμπρή Πασά ξεκινάει η κατεδάφιση του παραθαλάσσιου τείχους. Η περιφρουρημένη πόλη, η αποκομμένη για λόγους ασφαλείας από τη θάλασσα, δεν έχει λόγο ύπαρξης σε μια εποχή που η εκβιομηχάνιση, το διεθνές εμπόριο και η ναυσιπλοΐα, ανοίγουν μπροστά της τον θαυμαστό κόσμο της αγοράς και του χρήματος.

Photo: Prodromos Nikiforidis

The “stormy” relationship between sea and city began in 1869, during the city’s Ottoman occupation, when Vali Sabri Pasha decided the demolition of the city’s sea walls. The fortified city, separated from the sea in order to be protected, didn’t have a reason of existence in an era that industrialization, international trade and navigation where creating a new world of commerce and finance.

14

Το τμήμα του παραλιακού μετώπου στην εντός των τειχών περιοχή – η Παλιά Παραλία – διαμόρφωσε την εικόνα του, σχεδόν οριστικά, μετά το γκρέμισμα του τείχους, και παρά τις σταδιακές και μεγάλες αλλαγές στην αρχιτεκτονική του μετώπου, το δομικό του συντακτικό παρέμεινε αναλλοίωτο έως σήμερα. Στην ανατολική όμως προέκταση του παραθαλάσσιου μετώπου το τοπίο επρόκειτο να αλλάξει και πάλι ριζικά τα πολύ νεώτερα χρόνια. Μέχρι και την δεκαετία του ΄60 η θάλασσα έφθανε έως τα όρια των παραθαλάσσιων μονοκατοικιών και επαύλεων της περιοχής. Οι ταξιδιώτες έβλεπαν τη Θεσσαλονίκη από τη θάλασσα, στο βάθος ενός μεγάλου κόλπου, ανάμεσα σε δεκάδες όρμους και μικρά ακρωτήρια. Ο άγγλος στρατιωτικός H. Day περιγράφει γλαφυρά αυτή την εικόνα: “Είναι μια οφθαλμαπάτη που εντείνεται από το πλήθος των γραφικών καϊκιών και των φέρυ – μπόουτς… η μικρή λευκή πολιτεία, σκορπισμένη εκεί ψηλά, κατρακυλά απότομα… ώσπου το διάβα της αναχαιτίζεται ακαριαία μπρος στο χείλος της θάλασσας, η οποία πέρα από το Λευκό Πύργο παφλάζει ενάντια στους αυλότοιχους των εξοχικών κατοικιών και, σε μερικά μέρη, ίσα πάνω τους. Τόσο κοντά στην ακροθαλασσιά κατεβαίνει η πόλη, που μοιάζει να γλιστρά μαλακά σαν κύκνος πάνω στα κύματα”.

The part of the waterfront inside the walled area – the Old Waterfront- has been shaped almost permanently after the demolition of the walls and its structural syntax remained the same until today. In the east, however, extension of the waterfront the landscape was about to change again radically in the modern times.

Photo: Αρχείο Σωκράτη Ιορδανίδη

Photo: Αρχείο Σωκράτη Ιορδανίδη

Until the 1960’s the sea was reaching the borders of the existing houses and mansions. The travelers were seeing Thessaloniki from the sea in the depth of a large bay, among dozens of havens and small capes. The Britishmilitary H. Day describes this picture smoothly: “It is an illusion enhanced by the numerous traditional boats and ferries... the little white state, scattered up there, tumbles sharply... the city stops spreading instantaneously on the edge of the sea, which beyond the White Tower laps against the yard walls of the cottages, and in some places, just towards of them. The city reaches the sea so closely, that seems like a swan who glides softly over the waves’’.

Photo: Αρχείο Σωκράτη Ιορδανίδη

Photo: Αρχείο Σωκράτη Ιορδανίδη

Η ιδέα της ανατολικής επέκτασης της παραλιακής λεωφόρου αναγγέλθηκε το 1939, διακόπηκε λόγω του παγκόσμιου πολέμου και ξανάρχισε μεταπολεμικά, με σημαντικές αποφάσεις που λήφθηκαν σε μια επίσκεψη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη, το 1959. Το έργο είχε μια σημαντική παράλληλη συνιστώσα: την επιχωμάτωση της παραλίας και την κατασκευή κρηπιδώματος ως παραλιακή ζώνη περιπάτου. Η “σκληρή” τεχνητή φύση της επιχωμάτωσης που αντικαθιστά το ανάγλυφο τοπίο και τον φυσικό αιγιαλό που ξεδιπλώνονταν ποικιλόμορφα από το Λευκό Πύργο έως το μικρό έμβολο, προκαλεί μια ακόμα δραματική αλλαγή στο παραθαλάσσιο μέτωπο της πόλης. Το ανάπτυγμα του φυσικού αιγιαλού αντικαταστάθηκε από έναν γραμμικό τόπο, με περιορισμένο βάθος και μεγάλο μήκος δημιουργώντας έναν λεπτό φλοιό αστικής γης που απλώνεται πάνω στο όριο μεταξύ πόλης και θάλασσας, μεταξύ φυσικού και κατασκευασμένου τοπίου. Πολύ γρήγορα, η “Νέα Παραλία” της Θεσσαλονίκης γίνεται η ζωντανή μεταφορά της μεγάλης δημόσιας πλατείας, ο μεγάλος δημόσιος πεζόδρομος που ενσωματώθηκε απόλυτα στη συλλογική συνείδηση της πόλης.

The idea of the extension of the coastal highway was announced in 1939, interrupted because of the war and restarted after the war, when some important decisions were made during a visit of Constantinos Karamanlis in Thessaloniki in 1959. The project had a significant adjacent effect: the decision for the embankment of the coastal zone and the construction of a breakwater as a coastline promenade. The “hard”, technical nature of the embankment fill, which replaces the natural coastal landscape, caused a dramatic change to the whole seafront zone of the city.

The natural coastal landscape was replaced by a linear artificial zone, narrow and lengthy, that lies like a thin skin of urban land on the frontier between sea and city, between the natural and the constructed landscape.

Very quickly, the new coastal zone starts to function as the live metaphor of the large public square, the public road and was fully incorporated to the collective consciousness of the city.

16

Η σημερινή υλοποιημένη ανάπλαση της Νέας Παραλίας είναι προϊόν διαγωνισμού που προκήρυξε ο Δήμος Θεσσαλονίκης το έτος 2000. Η βασική απόφαση της ανάπλασης ήταν να διατηρηθεί η χαρακτηριστική και αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία του ενιαίου μετώπου προς της θάλασσα, η συνέχεια και η γραμμικότητα του τόπου. Το παραλιακό πλακόστρωτο είναι ο ιδανικός τόπος περιπάτου, χωρίς διακοπές, χωρίς οχλήσεις. Ο “περιπατητής” είναι εκτεθειμένος στο φως, στην ανοικτή προοπτική, σε μια συνεχή πορεία στο όριο μεταξύ των αντιθέτων: τη σταθερότητα του συμπαγούς κρηπιδώματος - την αστάθεια και διαύγεια του υγρού στοιχείου. Πιστεύοντας πως πρέπει να διαφυλαχθεί το γοητευτικότερο στοιχείο της Νέας Παραλίας Θεσσαλονίκης, που είναι η ενιαία πορεία περιπάτου πλάι στον ανοικτό θαλάσσιο ορίζοντα, δεν επιχειρήθηκε καμία προέκταση κατασκευών μέσα στη θάλασσα.

Photo: Bernard Cuomo

In 2000, the Municipality of Thessaloniki launched an International Architectural Competition for the redevelopment of the New Coast of the city. The linearity, the dynamic continuous and open horizon, are the important advantages of the New Waterfront which are emphasized and strengthened with the formation of the breakwater floor. The breakwater is an ideal place for walking, without interruptions, without distractions. The “walker” is exposed to the light, to the open perspective, and has a continuous walk on the charming limit between two opposites: the stability of the massive breakwater and the instability and lucidity of the liquid element.

Believing that we have to preserve this fascinating element of the New Waterfront of Thessaloniki, no construction extension in the sea was attempted.

Στο ανάπτυγμα αυτής της γραμμικής πορείας δημιουργήθηκαν τα “επεισόδια νερού” ως τόποι στάσης, παιχνιδιού και σηματοδότησης σε χαρακτηριστικά σημεία του παραθαλάσσιου περιπάτου. Στην εσωτερική πλευρά του κρηπιδώματος προσφέρεται η δυνατότητα μιας σκιασμένης διαδρομής με τη δημιουργία μιας αλέας με κουκουναριές η οποία αρχίζει στο Μακεδονία Παλλάς και φτάνει έως το Μέγαρο Μουσικής. Η διαδρομή αυτή με τα καθιστικά ανάμεσα στα δέντρα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη κατά τους θερινούς μήνες. Λειτουργεί ως ενδιάμεσο όριο, ως φίλτρο μεταξύ των δύο διακριτών τμημάτων του παραλιακού μετώπου, του πλακόστρωτου και της πράσινης ζώνης. Δημιουργεί μια διαφοροποιημένη σε ποιότητες διαδρομή, οριοθετεί την κλίμακα του αστικού δρόμου και διαμορφώνει μια ενιαία εικόνα στη θέαση του μετώπου από τη θάλασσα.

Along the linear route, we found the “water episodes” as places for sitting, resting and playing. These are spots that appoint some characteristic places along the seaside promenade.

Photo: Erieta Attali

In the inner side of the breakwater, the alternative of a shaded walk is offered, with the creation of a pines alley, starting at Macedonia Pallas Hotel and ends at the Music Ηall. This walk with the benches among the trees is particularly useful during the summer months. The alley functions as an intermediate limit-filter between the two discrete parts of the coast front: the paving and the green zone. It creates a quality differentiated walk; it is delimited by the trees and shapes a uniform image of the waterfront from the sea.

19

Photo: Ioannis Kaktsis

Photo: Bernard Cuomo

Photo: Bernard Cuomo

ο κήπος του Αλέξανδρου the garden of Alexander

20

ο κήπος του απογευματινού ήλιου the garden of the afternnon sun

ο κήπος της άμμου the garden of sand

ο κήπος των εποχών the garden of seasons

ο κήπος του Οδυσσέα Φωκά the garden of Odysseas Fokas

ο κήπος της Μεσογείου the garden of Mediterranean

ο κήπος των γλυπτών the garden of sculpture

ο κήπος του ήχου the garden of sound

ο κήπος των ρόδων the garden of roses

ο κήπος της μνήμης the garden of memory

ο κήπος του νερού the garden of water

ο κήπος της μουσικής the garden of music

Στον αντίποδα της γραμμικής πορείας, διαμορφώνονται οι δώδεκα κήποι ως μια διαδοχή “πράσινων δωματίων” με ένα ιδιαίτερο θεματικό χαρακτηριστικό ο καθένας. Πρόκειται για χώρους που επιχειρούν να διατηρήσουν την οικεία ατμόσφαιρα του ιδιωτικού κήπου, οργανώνοντας ωστόσο το δημόσιο χώρο της πόλης. Δεν αποτελούν μεγάλα “πάρκα” αλλά μικρής έκτασης “δωμάτια” που φέρνουν στη μνήμη τους κήπους των εξοχικών επαύλεων που της ανατολικής παραλίας που πριν την επιχωμάτωση έφταναν μέχρι την άκρη του κύματος. Η ονοµασία των δώδεκα “πράσινων δωµατίων” ακολουθεί το θεµατικό περιεχόμενο κάθε κήπου, ο κάθε χώρος σηµατοδοτείται νοηµατικά, υπαινίσσεται το στοιχείο της έκπληξης και οι χρήστες μπορούν ευκολότερα να τον οικειοποιηθούν.

At the opposite side of the linear route, 12 green spaces are formed in the inner side of the coast, as a succession of “green rooms - gardens”, each with a special thematic characteristic. The choice of this term, rooms - gardens, describes the intentions of the intervention: it is about a sequence of spaces that attempt to maintain the familiar atmosphere of the private, while forming the public space. It’s not about big “parks”, but “rooms” of small size that remind of the house gardens that existed in the area and reached the natural seashore, before the landfill of the coast.

The names of the twelve “green rooms” follow the gardens’ thematic content. Every garden is signified by a meaning while there is a hint of surprise and a sense of intimacy.

21

ο κήπος του Αλέξανδρου the garden of Alexander

22

On the purpose of making this area more appealing for people to visit, the new plan organizes the three parks in a similar way in order to emphasize the sense of the open space and let the view towards the sea unblocked. Along the axis which leads tο the sea, the ground is covered with a solid, hard material and a grid of 72 water springs has been created. The incessant flow of the water produces a continuous sound, creating a pleasant atmosphere. This new scenery provides as an impressive background for the statue of Alexander the Great.

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Prodromos Nikiforidis

Τα τρία μεγάλα πάρκα της περιοχής οργανώνονται με παρόμοιο τρόπο ώστε να ενισχύουν την αίσθηση του ανοικτού τόπου και την ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα. Στην οπτική συνέχεια του ανατολικού άξονα προς τη θάλασσα, δημιουργήθηκε μια ενιαία επιφάνεια σκ ληρού δαπέδου πάνω στην οποία τοποθετούνται, σε κάναβο, 72 χαμηλοί πίδακες νερού, διαμορφώνοντας ένα υπόβαθρο για το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου. Οι πίδακες προσφέρουν οπτικές και ηχητικές εντυπώσεις, παιχνίδι, χαλάρωση και μια ευχάριστη αίσθηση δροσισμού ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες.

ο κήπος του απογευματινού ήλιου the garden of the afternnon sun It is a sloping garden located in the triangular space in front of the Makedonia Palace Hotel. The slope is formed with ground soil to give the impression of a small natural hill. To go up this slope, there are ramps of low inclination and alongside them. This artificial hill provides a privileged place in terms of the view and is expected to attract visitors especially during the afternoon when the sun sets.

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Bernard Cuomo

Πρόκειται για έναν κεκλιμένο κήπο που δημιουργείται στον τριγωνικό χώρο μπροστά στο ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς. Ο κήπος διαμορφώνεται με χώμα σαν φυσική μαλακή πλαγιά και η άνοδος γίνεται με διαδρομές από ομαλές ράμπες που ακολουθούν την κλίση. Ο κήπος αποτελεί ένα σημείο θέασης προς τη θάλασσα, ιδιαίτερα ελκυστικό κατά τις απογευματινές ώρες και το ηλιοβασίλεμα.

23

ο κήπος της άμμου the garden of sand

24

This garden was created in place of the former park of traffic education.

A large area is covered with sand, designed as a playground. The line of bushes that existed around the garden has been removed to unblock the sea view.

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Bernard Cuomo

Ο Κήπος έχει συμπεριλάβει ένα τμήμα του παλαιότερου πάρκου κυκλοφοριακής αγωγής και νέα διαμορφωμένα τμήματα με χώρους άθλησης και παιχνιδιού στην άμμο. Ο κήπος είναι ανοιχτός προς τη θάλασσα και το παραλιακό πλακόστρωτο.

ο κήπος των εποχών the garden of seasons This garden is organised as a natural meadow that brings into the city pictures of vegetation of Greek landscape. The Garden of Seasons is a place of sensations that brings to the city images from the “forgotten” nature, a place where we can observe the cycle of vegetation as the cycle of life, the interchange of seasons, the colors and the smells of an ever changing landscape.

Photo: Bernard Cuomo

Photo: Bernard Cuomo

Ένας κήπος διαμορφωμένος ως φυσικό λιβάδι που φέρνει μέσα στην πόλη εικόνες από τη βλάστηση του ελληνικού τοπίου. Ο κήπος των εποχών είναι ένας κήπος αισθήσεων και εικόνων από τη φύση που τόσο συχνά ξεχνάμε, ένας τόπος όπου μπορούμε να “διαβάσουμε” τον κύκλο της βλάστησης ως κύκλο ζωής, τις εναλλαγές των εποχών, χρώματα και μυρωδιές ενός τοπίου που συνέχεια αλλάζει.

25

μία πόλη σε παράκρουση χαράς!

parallaximag.gr 02/ 12 /2013

Χριστίνα Ταχιάου

Είχα χάσει το άνοιγμα του κομματιού της νέας παραλίας που αναπλάστηκε πρώτο, τον Νοέμβριο του 2008, γιατί έλειπα από τη Θεσσαλονίκη. Άφησα τον χώρο φυλακισμένο με άσχημες λαμαρίνες κι όταν γύρισα βρήκα ένα πανέμορφο “ευρωπαϊκό” μέρος με ζωή 24 ώρες το 24ωρο, χαρούμενα πρόσωπα, έναν δημόσιο χώρο για τον οποίο μπορεί ο δημότης να είναι περήφανος. Το υπόλοιπο κομμάτι έκλεισε για το κοινό τον Αύγουστο του 2011 προκειμένου να αναπλαστεί κι αυτό. Τι θλίψη ήταν εκείνη, απ’ τα χειρότερα καλοκαίρια που μπορούσαμε να ζήσουμε στην πόλη. Και χρονικό ορίζοντα παράδοσης του έργου, 28 μήνες μετά. Τέλος του 2013. Έμοιαζε εφιάλτης. 28 μήνες απ’ τη ζωή μας με το μεγαλύτερο μέρος της νέας παραλίας αποκλεισμένο! Τη βγάλαμε, κουτσά στραβά. Κι ήρθε το τέλος του 2013. Η 1η του Δεκέμβρη. Την περιμέναμε σαν ερωτευμένοι που θα συναντήσουμε το αντικείμενου του πόθου μας. Όχι ότι δεν υπήρξαν γκρίνιες από την εποχή της αρχικής, ακόμη, ανάθεσης. Αλλά είπαμε, μέρα που είναι, ας μείνουμε στα καλά, ας μη θυμόμαστε ποιοι ήταν εναντίον του έργου και τώρα καμαρώνουν γι’ αυτό. Προσωπικά, έχω την τύχη το έργο να είναι «το μωρό» του αδερφού μου, καθώς εκείνος ως αντιδήμαρχος Αρχιτεκτονικού, 10 χρόνια πριν, είχε παλέψει σκληρά να πείσει τον τότε δήμαρχο Βασίλη Παπαγεωργόπουλο ότι το μεγαλόπνοο αυτό έργο πρέπει να γίνει προκειμένου να αλλάξει 26

η εικόνα της πόλης αλλά και η σχέση των κατοίκων με αυτήν. “Φοβόταν ο Παπαγεωργόπουλος -και μου το είχε πει κοφτά- πως ο δήμος θα έμενε με μία ακριβή μελέτη στο χέρι”. Κι όμως αυτό ήταν το κλειδί που άνοιξε τις πόρτες: Η ποιότητα της μελέτης του σχήματος των Νικηφορίδη - Cuomo που είχε επιλεγεί από τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που είχε προηγηθεί. “Με αυτό μόνο στην αρχή - επί Σημίτη, χωρίς καμία πολιτική παρέμβαση - και με προσωπικές επαφές μου στη συνέχεια, μετά την κυβερνητική αλλαγή του 2004, εξασφαλίστηκε η υλοποίηση της μελέτης από τις εγκαταστάσεις των ομίλων μέχρι και το Μέγαρο Μουσικής” γράφει ο Νίκος Ταχιάος ο οποίος από το 2006 δεν ασχολήθηκε, ξανά, με τα δημοτικά.

Πέτυχα τους δυο αρχιτέκτονες - μελετητές του έργου, Πρόδρομο Νικηφορίδη και Bernard Cuomo, να στέκονται μόνοι οι δυο τους. “Αυτόγραφα δίνετε;” είπα πριν τους αγκαλιάσω. Έσκασαν κι οι δυο τόσα χρόνια να ακούν για “τους κήπους του τσιμέντου”, “τα δέντρα που κόπηκαν”, “τα πάρκα που χαλάσανε”.

Το έργο δε γλίτωσε από τη μικροψυχία. Γκρίνιες για το κόστος, για την ανάπλαση των πάρκων με τις πικροδάφνες και τις φυλλωσιές που έκρυβαν τη θάλασσα από το δρόμο, έκαναν τη θέα του Ολύμπου απροσπέλαστη. Γκρίνιες για τις γκρίνιες. Καλά μας λεν “μπαγιάτηδες” τους Θεσσαλονικείς. Αν δε μιζεριάσουμε, δεν δούμε το δέντρο χάνοντας το δάσος, δεν μπορούμε. Χθες η παραλία ήταν απ’ το πρωί γεμάτη περήφανους. Χαρούμενους. Χαμογελαστούς. Τι κι αν ψιλόβρεχε, κι αν είχε πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας; Περπατούσαμε, κάναμε ποδήλατο, χαιρετούσαμε γνωστούς, κοιτούσαμε γύρω μας γελώντας, μιλούσαμε με αγνώστους. Μια πόλη σε παράκρουση χαράς!

Απελευθερώθηκε η θέα στον Όλυμπο, η πόλη έγινε ένα με τη θάλασσα.

Και τι θέλατε, ρε γκρινιάρηδες συμπολίτες, να γίνει; Ο χώρος είναι για περίπατο, για να τον ζούμε. Όχι μόνο για να αγκαλιάζονται ζευγαράκια σε φυλλωσιές γεμάτες ποντίκια και για να έχουμε σπασμένες πλάκες πεζοδρομίου να σκοντάφτουμε και να βρίζουμε τον δήμο, όπως συνέβαινε πριν την ανάπλαση. Κόπηκαν άρρωστα δέντρα, ξεριζώθηκαν άχρηστες πικροδάφνες, από αυτές που βάζεις για να μη σε βλέπουν οι γείτονες.

a city in a delirium of joy!

parallaximag.gr 02/ 12 /2013

Christina Tachiaou

I was away from Thessaloniki in November 2008 and I missed the opening of the green rooms after the regeneration of Nea Paralia, the city’s seafront. When I left, the place was confined, surrounded by nasty metals and when I came back I discovered a beautiful, Europeanlike place that has put new life into the seafront.

The place was now bursting with happy people, an urban public space that citizens felt proud of.

In August 2011 the remaining space to be regenerated was closed for the citizens. We felt sad; it was one of the cruelest summers in the city.

We muddled through.

Finally 2013 came into an end and the first of December had arrived. We were longing for that day like love birds meeting our object of desire. Grumpiness was there, even from the first assignment. But, let’s stick to the good things today and try not to remember all those who were against the project and are now proud of it… I was lucky enough to be personally involved in this project since it has been my brother’s “baby”: he was the vice-mayor of architectural projects, ten years ago, and had managed to convince the ex-mayor Vassilis Papageorgopoulos that this inspired project has to be implemented in order to change the image of Thessaloniki as well as the relationship of citizens towards the city. “Papageorgopoulos was afraid - and had told me so - that the municipality would be empty handed and will

be stuck with an expesive architectural study”.

Indeed that was the key that opened the doors: the quality of the study implemented by the architects Nikoforidis-Cuomo that had been selected by a previous architectural competition.

Nikos Tachiaos, my brother who had not been involved in the municipality things ever since, writes: “Only with that in hand (under the prime-ministry of Simitis without any political intervention) and with my personal contacts after the government change in 2004, we have managed to ensure the implementation of the study”.

And I ask you co-citizens, what did you wish for? The area of the city’s seafront is for strolling, we should enjoy it. It’s not a space for lovebirds hiding in foliages filled with mice and broken pavement flagstones to stumble upon and then complain about the municipality (just as it was the case before the regeneration). Sick trees were cut, ugly oleanders were removed.

Now we can see mount Olympus, the city is united with the sea.

The project was dealt with pettiness: some were complaining and grumbling about the costs, others about the regeneration of the parks with the oleander threes and the leafages that were hiding the sea and made it impossible to view mount Olympus… Yesterday, the new seafront was bursting with proud citizens. Happy ones, smiley. What if it was drizzling, what if the sky was falling on our heads? We were walking, biking, saluting familiar faces, looking around us and smiling, talking to strangers! The whole city was happy! I bumped into the two architects who studied and implemented the project, Prodromos Nikoforidis and Bernard Cuomo.

They were together standing away from the cheerful crowd. “Can I have an autograph” I asked and I hug them. The previous years all said was about “cement gardens”, “cut trees”, “ruined parks”…

27

ο κήπος του Οδυσσέα Φωκά the garden of Odysseas Fokas

28

The garden maintains the synthesis of the existed park of Odysseus Fokas that now is organised exclusively as a playground. The garden is isolated from the road noises but it is open to the sea and the pavement.

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Prodromos Nikiforidis

Ο κήπος διατήρησε την οργάνωση που είχε το πάρκο του Οδυσσέα Φωκά και ο χώρος διαμορφώθηκε αποκλειστικά ως παιδότοπος. Ο κήπος απομονώνεται ακουστικά από το θόρυβο του παραλιακού δρόμου ενώ είναι ανοικτός προς τη θάλασσα και το πλακόστρωτο.

ο κήπος της Μεσογείου the garden of Mediterranean This is a garden for the Mediterranean flora. More of the trees of the pre-existing park have been kept as well as its overall arrangement.

The vegetation maintained and reinforced with extra citrus-trees and spread with low vegetation and herbs of the Mediterranean flora.

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Prodromos Nikiforidis

Η ενδιαφέρουσα βλάστηση που υπήρχε στον προϋφιστάμενο πάρκο, όπως και η συνολική του διάταξη, διατηρήθηκε και ενισχύθηκε με επιπλέον δέντρα εσπεριδοειδή, πορτοκαλιές, νεραντζιές, μανταρινιές αλλά και με διάσπαρτη χαμηλή βλάστηση και αρωματικά φυτά της μεσογειακής χλωρίδας.

29

ο κήπος των γλυπτών the garden of sculpture The garden is organized as an enclosed art room for large scale sculpture.

This place is intended to be an open public space and also an art space without the restrictions of a museum or an art gallery. Visitors can interact or walk freely among the sculpture.

Photo: Bernard Cuomo

Photo: Bernard Cuomo

Πρόκειται για ένα κλειστό «δωμάτιο τέχνης” που διαμορφώνεται για να φιλοξενεί μοντέρνα γλυπτά μεγάλου μεγέθους. Στον κήπο αυτό επιτυγχάνεται η συνύπαρξη τέχνης και δημόσιου ανοικτού χώρου που καταργεί τα προνόμια αλλά και τις αναστολές ενός κλειστού μουσειακού χώρου. Η τέχνη είναι συνεχώς παρούσα, μπορεί ο καθένας να καθίσει δίπλα της, να περπατήσει γύρω της, να την αγγίξει ή να απλά να την αγνοήσει.

30

ο κήπος του ήχου the garden of sound The Garden of Sound is organised as a forest with high-trunk trees, planted on a square grid on soft ground. The garden is bordered by a water channel that was created alongside the boundary of the sea. Three metallic structures covered by climbing plants create three shadowy rooms offered for many uses.

Photo: Bernard Cuomo

Photo: Yorgis Yerolympos

Ο Κήπος του Ήχου διαμορφώνεται ως ένα δάσος με υψίκορμα δέντρα, φυτεμένα πάνω σε τετραγωνικό κάνναβο σε μαλακό δάπεδο. Ο κήπος οριοθετείται από ένα κανάλι νερού το οποίο κατασκευάστηκε παράλληλα με το όριο της θάλασσας. Τρεις μεταλλικές κατασκευές με αναρριχώμενα φυτά δημιουργούν τρία σκιερά κλειστά δωμάτια που προσφέρονται για πολλές χρήσεις.

31

η δική μου παραλία

parallaximag.gr 03/ 12 /2013

Άσπα Πάσσιου

Γεννήθηκα σε ένα σπιτάκι στη γειτονιά της Θεσσαλονίκης που τότε λεγόταν Σαλαμίνα.

50 μέτρα από τη θάλασσα. Μεγάλωσα σε ένα μεγαλύτερο, 150 μέτρα από τη θάλασσα. Όταν παραμεγάλωσα και έκανα δική μου οικογένεια, φεσώθηκα στην τράπεζα όσο δεν πάει, για να μπορώ να πλησιάσω στην παραλία ακόμη περισσότερο και μέχρι στιγμής έχω τη χαρά να την προσεγγίζω τουλάχιστον 200 μέρες το χρόνο. Εννοείται είμαι από αυτούς που δεν ευνοήθηκαν άμεσα από την ανακαίνισή της. Από τα εφτά χρόνια που μένω εκεί - ακριβώς στο όριο του χωρισμού της - τα 3 χρόνια ήταν κλειστή η μία πλευρά και τα 2 η άλλη.

από τη πεζογέφυρα του Μακεδονία Παλλάς που έβλεπαν συχνά πυκνά τους ύποπτους τύπους με τη καμπαρντίνα να ξεπροβάλλουν ανάμεσα από την δάφνες και παρενοχλούσαν σεξουαλικά, έχω περπατήσει πολύ πάνω της, έχω ξαπλώσει στα πάρκα της, έχω σεργιανίσει στα φεστιβάλ βιβλίου, έχω οργανώσει μαζί με άλλους την περίφημη συναυλία με τον Νίκο Παπάζογλου ενάντια στο μπάζωμα της παλιάς παραλίας, έχω μετρήσει τα πλακάκια της πολλές φορές, προσεκτική πάντα μην πατήσω τους αρμούς (!). Σε ένα κέντρο της καθίσαμε ένα βράδυ, οι έξι μας, και μουδόθηκε και δακτυλίδι γάμου…

Είμαι από τους πάμπολλους που έχω τις τυπικές οικογενειακές φωτογραφίες σε κυριακάτικες βόλτες στην παραλία, είμαι από κείνους που πρόλαβαν τα τεράστια μπλόκια να ρίχνονται μέσα στη θάλασσα για να μπαζωθεί η νέα παραλία, λασπουριά, αταξία και μπάζα για χρόνια πολλά, είμαι από κείνους που έπαιξαν πολύ μέσα στο τεράστιο τσιμεντένιο φίδι της αρχαίας παιδικής χαράς, που φιλήθηκαν κάτω,

Τα παιδιά μου πρωτοπαίξανε στην παιδική χαρά του Οδυσσέα Φωκά, έμαθαν ποδήλατο στο πλακόστρωτο της, έδωσαν το όνομά τους σε δύο δενδράκια του πάρκου, τώρα ο μεγάλος βλέπει τη Θεσσαλονίκη όπως της αρμόζει, από τη θάλασσα, αρχάριος ιστιοπλόος, δοκιμάζει τα κότσια του στις μπάρες για τους σκέιτερς, τρώει τα μούτρα του. Δύο χρονών πήγε με ψωμοτύρι και έριξε πετονιά, έπιασε δυο ψάρια,

32

τα τάισε στα υπόλοιπα. Η προχθεσινή γεμάτη κόσμο παραλία μου ξανάνοιξε το άλμπουμ των αναμνήσεων. Η πραγματική έξοδος της πόλης είναι εκεί. Σε αυτή την ανοικτωσιά που τη βρέχουν τα κύματα. Σοφά, μελετημένα, είδα μάλιστα σε μια προβλήτα να έχουν δημιουργήσει μια πασαρέλα ανάχωμα στα κύματα. Είδα πολλούς να φωτογραφίζονται σε διάφορα σημεία της. Είδα κόσμο από τους Αμπελόκηπους από την Άνω Πόλη και την Καλαμαριά. Είδα ψαράδες με γεμάτουςκουβάδες, (όταν έχει ψιλόβροχο τσιμπάνε τα άτιμα) είδα χαρούμενα παιδιά, ξένοιαστους γονείς, ξεσαλωμένους εφήβους, ευχαριστημένους γέροντες, χαμογελαστούς ανάπηρους και χωρούσαν όλοι. Η παραλία είναι για μένα αφετηρία και τέρμα. Χαίρομαι που την είδα με τόσα διαφορετικά πρόσωπα αλλά το τελευταίο της, είναι το καλύτερο! Καλή βόλτα!

my own beach

parallaximag.gr 03/ 12 /2013

Aspa Passiou

I was born in a small house in the neighborhood of Thessaloniki. That time it was called Salamis and it was 50 meters away from the seacoast.

I grew up in a larger one, a little farther, 150 meters from the sea . Later on, as an adult and having my own family, I decided to get a big loan and get a home as close to beach as possible.

Now I have the pleasure to be in touch with it at least 200 days a year. I do not belong to those who directly benefited from the renewal. I have been leaving there about seven years -just at the limit of the separation - and the three of them it was closed from one side and another two years from the other.

I am one of the countless people who have a lot of the formal family photos in the Sunday walks on the beach, I can recollect the huge building blocks being thrown into the sea in order to build the new beach. For many years the beach, being under construction all it offered was a sloppy view, mud and waste material due to the dredging.

Later, I am one of those kids, who enjoyed playing in the huge concrete snake of the old play

ground, one of those teenagers that have been kissed under the bridge of Macedonia Palace.

I belong to those young girls often bothered by those guys in the trench coats, emerging between the large and dense laurel trees and “sexually violated” people. I belong to those that have taken long walk at the promenade, have lied on the grass at the parks, and have rambled at the book festival. Along with other people, I have organized the famous concert with Nikos Papazoglou against the polders of the old beach.

I may have “counted” the tiles several times, always careful not to step on the joints (!).

Finally, one evening, while sitting the six members of our families, in a coffee shop, I received my marriage proposal and my wedding ring...

My kids first played in the playground of Odysseus Fokas they learned bicycle on the paved ground; they gave their names to two little trees they planted at the park. Recently the oldest one, is able to watch and admire Thessalonica at its best; as a novice sailor he can enjoy the view from the sea, while he tests his guts

and will at the skates bars. Some years earlier, when he was two, he had his first fishing attempt, by throwing a bread and cheese sandwich with his fishing line, caught two fishes and fed the rest.

Yesterday, the crowded beach reopened my album of memories. The actual output of the city is there. In this open area, beaten and soaked by the waves. Wisely enough, I observed that in certain peers they have created catwalk -mound in the waves. I saw many people to get pictures of themselves in various spots. I saw people from the suburbs, Ampelokipoi, Upper Town, Kalamaria. I saw anglers with their filled buckets (when drizzling fish bite!). I saw happy children, carefree parents, frenzy teenagers, happy elders, smiley disabled. All of them could fit beautifully! The beach is a start and an end, is a point of arrival and departure at the same time! I think, I have been lucky enough to see all its different faces, but I think the last one is the best! Have a nice ride!

33

ο κήπος των ρόδων the garden of roses

34

The Garden of Roses is designed as playground and also as an educational laboratory concerning mostly the ornamental plants and their preservation and in general terms it concerns the protection and proper treatment of the natural environment. The garden is enclosed by a wooden structure.

Photo: Erieta Attali

Photo: Yorgis Yerolympos

Ο κήπος είναι διαμορφωμένος ως παιδότοπος αλλά και ως εκπαιδευτικό εργαστήριο γύρω από τα θέματα των καλλωπιστικών φυτών, της βλάστησης και γενικά της προστασίας και συνετής διαχείρισης της φύσης. Ο κήπος κλείνει με περιμετρική ξύλινη κατασκευή.

ο κήπος της μνήμης the garden of memory In the historical area’s maps we can see the sea to reach the yard walls of the coastal villa that now houses the National Bank of Greece Cultural Foundation. The Garden of Memory refers to the old sea and city’s frontier by structuring an open space (a discontinuity, an interruption), providing the view of the listed building of the National Bank. To recall memories of the old city the garden is planted with aromatic herbs (oregano, thyme, mint, rosemary and marjoram).

Photo: Prodromos Nikiforidis

Photo: Yorgis Yerolympos

Σε προπολεμικούς χάρτες της περιοχής αποτυπώνεται η θάλασσα να φτάνει μέχρι τον αυλότοιχο της παραλιακής εξοχικής έπαυλης που σήμερα στεγάζει το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Ο Κήπος της Μνήμης κάνει αναφορά στο παλιό όριο πόλης και θάλασσας δημιουργώντας ένα άνοιγμα του παραλιακού μετώπου προς το διατηρητέο αυτό κτίριο. Είναι ουσιαστικά ένας κενός χώρος, μια “ρωγμή” στο παρελθόν της πόλης. Τα παρτέρια του Κήπου της Μνήμης φυτεύονται με αρωματικά φυτά και βότανα (ρίγανη, θυμάρι, μέντα, δενδρολίβανο, μαντζουράνα), ανακαλούν τις μυρωδιές του παρελθόντος και συμπαρασύρουν, συνειρμικά, οικείες εικόνες από τοπία της πόλης που χάθηκαν.

35

ο κήπος του νερού the garden of water

36

The Garden of Water is a place where water is the dominant component that forms the overall atmosphere. Hydrophilic plants, water lilies and reeds, turtles and fishes form a garden favorite for children and adults, cool and pleasant especially on hot summer days.

Photo: Yorgis Yerolympos

Photo: Yorgis Yerolympos

Ο Κήπος του Νερού είναι ένας χώρος όπου το νερό είναι το κυρίαρχο στοιχείο που διαμορφώνει τη συνολική του ατμόσφαιρα. Υδρόφιλα φυτά, νούφαρα και καλαμιές, νεροχελώνες και ψάρια διαμορφώνουν έναν αγαπημένο κήπο για μικρούς και μεγάλους, δροσερό και ευχάριστο, ιδιαίτερα για κατά τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού.

ο κήπος της μουσικής the garden of music The triangular area located next to the Concert Hall forms the Garden of Music. The round wooden platforms, located among the pine-trees are offered for small open air music events and various other activities.

Photo: Bernard Cuomo

Photo: Dimitris Bozis

Στον τριγωνικό χώρο που βρίσκεται δίπλα από το Μέγαρο Μουσικής διαμορφώνεται ο Κήπος της Μουσικής. Οι ξύλινες κυκλικές εξέδρες, ανάμεσα στα δέντρα, προσφέρονται για μικρές, μουσικές εκδηλώσεις, και όχι μόνο.

37

Selfie City

protagon.gr 17/ 04/2013

Στάθης Παχίδης

Ήμασταν που ήμασταν σαν τύποι λίγο παραλίες, τώρα ήρθε κι έδεσε… Καινούργιο κοσκινάκι μου και τι κοσκινάκι - μια “πενταήμερη”, όπως λένε και στα Λύκεια, μπροστά στην πόρτα μας και για όλο τον χρόνο. Η εμβληματική πλέον Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, με τις πρώτες δαγκωμένες λιακάδες, έλκει και δημιουργεί νέες κοινωνικότητες. Δε θα σταθώ στη ραγδαία αναπτυσσόμενη ποδηλατική παιδεία ή στην αέναη περιπατητική σχολή. Ούτε στην τεράστια ανάσα που δίνει ο νέος ελεύθερος δημόσιος χώρος - προσάρτηση του κοινού των πολιτών από το κράτος των εργολάβων. Δυο δρόμους παραπάνω η κατάσταση σ’ επαναφέρει στο έδαφος - ούτε μέτρο, ούτε μετρό. Τα σημεία όμως και η σημασία τους στο ψυχολογικό υπόστρωμα μιας πόλης ολόκληρης, που της δίνεται το έναυσμα, άλλα λένε. Πόσοι Θεσσαλονικείς δε φωτογραφήθηκαν μπροστά στις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου; Αν δε φτάνουμε στο όριο της αποκαθήλωσης του συμβόλου της πόλης (ναι, μιας τουρκικής φυλακής, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), είναι γιατί δε λέει να πανηγυρίσει ο ΠΑΟΚ τίτλο σε ομπρέλες - θέλουν όγκο και ύψος οι πανηγυρισμοί. Τι κι αν είμαστε ως έθνος ανάδελφον, ως άστυ δε γίνεται να είμαστε «ανselfie» στον (και πολύ θα ‘θελα να ξέρω αν υπάρχει άλλο), τόσο πολυφωτογραφημένο μέρος κάπου στον πλανήτη τους τελευταίους μήνες. Η Selfie City σκάει χαμόγελο και περιμένει το κλικ, το πουλάκι, 38

το φλας - μια πόλη ολόκληρη ναρκισσεύεται και φωτογραφίζεται ασταμάτητα. Τόσες φάτσες, τόσες πλακίτσες μπρος στο φακό, τόσα χαμόγελα… Οι παλιοί φωτογράφοι του πλακόστρωτου της παλιάς παραλίας, με τα τρίποδα και τις τεράστιες ασπρόμαυρες φωτογραφικές, είναι από χρόνια οριστικά αλλού, αλλά τα ψηφιακά σμαρτφόνια με φρέσκο μάτι και γωνίες του αύριο βάζουν φωτιά στο Διαδίκτυο. Τόσα zoom, τόσες πόζες, τόσες εκατοντάδες χιλιάδες - αν πω εκατομμύρια θα ‘ναι πολύ; κάδρα, δε γίνεται να πάνε χαμένα και η ιδέα δεν άργησε να πέσει. Ο Σύλλογος Φίλων Νέας Παραλίας, με πρόεδρο μάλιστα τον εκ των εμπνευστών του έργου Πρόδρομο Νικηφορίδη, προκήρυξε ήδη διαγωνισμό φωτογραφίας για ερασιτέχνες, από 10 Μαρτίου έως 10 Απριλίου 2014, με τίτλο “paraliazo” και με τρεις θεματικούς άξονες: την κίνηση, το φως και τις εποχές. Ήδη έχω δει στο Διαδίκτυο πολλές ενδιαφέρουσες απόπειρες, αλλά το μέγιστο κέρδος θα είναι άλλο: όταν κάνεις εικαστικό γεγονός την καθημερινότητά σου, έχεις κι ελπίδες ευαισθητοποίησης και σεβασμού του χώρου της. Εκεί, στο συνήθως σαλονικιώτικα μουντό σημείο μιας μπαζωμένης ακτογραμμής, μιας θάλασσας που έγινε γη, αποτυπώνεται πια σε κάθε κάδρο και γωνία, έστω και φωτογραφικά, το ρευστό όριο της πόλης. Κι αν είναι εντοπισμένο το όριο, ίσως και να υπάρχουν ελπίδες να ξεπεραστεί…

Selfie City

protagon.gr 17/ 04/2013

Stathis Pahidis

Thessalonians could lay claim to the generalized sense of carefree attitude, relaxation and recreation. Indeed, now, they have also the reason to do so. Thessaloniki’s new waterfront is their new toy; favorite as the Lyceum’s five-day school trip. And it is right at their doorstep and available all year round. The emblematic new waterfront of Thessaloniki - Greece gets the first bites of Mediterranean sunshine and attracts and creates new forms of sociability.

I will neither stay at the booming biking culture and the culture of cycling enthusiasts nor at the perpetual act of walking and location change or at the enormous and deep breath that the new open public space offers – a space being tagged by the civil society and appropriated from the control of the power of the contractors. Neither will I dwell on the situation being salient two streets above the waterfront, which brings you back to the ground – without meter or Metro. I will adhere to the signs and their significance to the psychological substrate of a whole city that is being triggered, and that say otherwise. So many Thessalonians have been photographed in front of the “Umbrellas” sculpture of George Zogolopoulos. We might be even reaching the point of the city’s landmark, the ‘White Tower’, deposition (yes, a notorious prison during the period of Ottoman rule, whatever that may mean); something that has not yet happened because P.A.O.K.* does not decide to celebrate a league title elsewhere

besides the “Tower”, for example at the “Umbrellas”: because title celebrations and festivities pair with and crave for mass, volume and height.

What if we are as a nation brother-less, as a city we cannot be selfie-less, and much I would like to know if there is another place so much photographed on the planet in recent months as the new waterfront of Thessaloniki. The Selfie City wears a smile and waits for the camera’s click, “looks at the birdie” or “says cheese”, waits for the flash - a whole city is self-complacent, admires itself and is photographed endlessly. So many faces, so many gags in front of the camera, so many smiles ... The old photographers of the paved old waterfront with their tripods and the enormous old-style black and white cameras, have been gone for many years and for good. Yet, the digital smartphones bring fresh eyes and the angles of tomorrow firing up the Internet.

So many zooms, so many poses, so many hun dreds of thousands -millions if I dare say- frames could not go wasted and the idea was soon dropped. The Association of “Friends of the New Waterfront of Thessaloniki”, leaded by its president who is also one of the initiators and architects of the project, Prodromos Nikiforidis, launched an open amateur photography competition from 10th of March to 10th of April 2014 entitled “paraliazo” (waterfront living) that unfolded around three thematic areas: the movement, the light, the seasons. I have seen

so many interesting photo-attempts uploaded on the Internet, but the utmost benefit and the added value of this, is something else; when you transform your everyday life to an artistic event and conceptual art, you also build hope for public awareness and respect for this public space; the more you provide a glimpse and/or a better understanding of this new space of sociability, the more care you can expect people will take in it.

And then, there, at the salonican usually dull point of a filled with rubble shoreline and of a sea that became land, the fluid and free-flowing limit of the city is being captured, even photographic, and reflected on every frame and camera angle.

And if this fluid limit is found and determined, only then maybe there is hope to overcome it...

* Pan-Thessalonian Athletic Club of Constantinopolitans / a sports club in Thessaloniki...

39

ο διαγωνισμός paralia_zo the competition paralia_zo

Photo: Prodromos Nikiforidis

Βαγγέλης Ιωακειμίδης Διευθυντής Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Vangelis Ioakeimidis Director, Museum of Photography Thessaloniki

Ο ανασχεδιασμός του θαλάσσιου μετώπου της πόλης έδωσε την ευκαιρία να δημιουργηθεί ένας σημαντικός δημόσιος χώρος. Έχοντας ως κεντρική φιλοσοφία την ενίσχυση και διατήρηση της γραμμικότητας του μετώπου, η ανάπλαση βασίστηκε στις αρχές της λειτουργικότητας και της αυτονομίας, ενώ παράλληλα, μέσα από μια σειρά καλά μελετημένων ενεργειών(δημιουργία ειδικών διαδρομών, αξιοποίηση του στοιχείου του νερού, ιδιαίτερος φωτισμός κ.ά.) πέτυχε κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να συνδυάσει μοναδικά τη διατήρηση των χαρακτηριστικών του τόπου και τη λειτουργική αξιοποίηση, από τη μια, και την ταυτόχρονη δημιουργία μιας πλατφόρμας συλλογικών βιωμάτων και εμπειριών από την άλλη. Γι’ αυτό και η βούληση των “Φίλων Νέας Παραλίας” για τη δημιουργία της πλατφόρμας αυτής, έδωσε νόημα στην πρωτοβουλία διοργάνωσης ενός διαγωνισμού φωτογραφίας, λίγο πριν την επίσημη παράδοση του έργου στο κοινό. Το δημοφιλές μέσο της φωτογραφίας αποτελεί ένα εύκολο εργαλείο για να αποτυπώσει κανείς εντυπώσεις, κρίσεις, συναισθήματα αλλά και να “αποδώσει”, μέσα από εικόνες, την εικόνα που έχει στο μυαλό του. Ένα τέτοιο εγχείρημα ενέχει πάντα μια μερίδα ρίσκου. Δεν είσαι ποτέ σίγουρος αν οι συμμετέχοντες του εκάστοτε διαγωνισμού έχουν κάτι ξεχωριστό να προτείνουν ή αν ερμήνευσαν όπως έπρεπε το υποκειμενικό, ούτως ή άλλως, πλαίσιο του κανονισμού του. Η αθρόα συμμετοχή των προτάσεων, σε μικρό χρονικό διάστημα, έδειξε το ενδιαφέρον του κοινού, ενώ η επιλογή των θεμάτων μια πρώτη “γεύση” για τις εντυπώσεις που ήδη σχηματίζονται: το νέο μέτωπο ορίστηκε κατά κύριο λόγο μέσα από τις “Ομπρέλες” του Γιώργου Ζογγολόπουλου και το “Φεγγάρι στην Ακτή” του Παύλου Βασιλειάδη. Οι περισσότερες φωτογραφίες είχαν για σημείο αναφοράς αυτά τα γλυπτά. Φαίνεται πως η σχέση του πολίτη με τη θάλασσα, ιδίως όταν πρόκειται να αποτυπωθεί σε μια εικόνα, χρειάζεται να διαμεσολαβηθεί από ένα άλλο καλλιτεχνικό σημείο. Πολλές ήταν και οι φωτογραφίες κίνησης και καθημερινότητας, ηλιοβασιλέματα και νυχτερινές λήψεις. Ο διαγωνισμός αυτός είχε ενδιαφέρον γιατί μέτρησε τις πρώτες εντυπώσεις, μετατόπισε σύμβολα και αποκάλυψε βιώματα. Μένει να δούμε, με μια επόμενη αφορμή, πώς αυτό το τοπίο και οι χρήσεις του θα βιωθούν ξανά από το κοινό για να ανακαλύψουμε πώς πραγματικά βλέπουμε ή θέλουμε να βλέπουμε τη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης.

42

The redesign of the city’s seaside gave occasion to one of the most important public spaces. With the central philosophy of maintaining and protecting the form of the seaside front, the renewal was based on the principles of functionality and autonomy. This involved a series of well-researched actions (special corridors, element of water, specialized lighting, etc) which together achieved something quite difficult: they combine the preservation of the space’s unique characteristics with two things; a functional use for it and the creation of a platform for collective and individual lived experiences.

In this spirit the initiative of “Friends of Thessaloniki’s New Waterfront” for the completion of this platform gave meaning to the organisation of a photography competition just before the official public unveiling of this new public space.

The popular means of photography is one of the easiest tools to imprint impressions, judgments, and feelings but also to represent through images the respective image having in our minds. Such an undertaking always entails a risk.

You can never be sure that the participants of the competition have something original to offer, or whether they properly interpret the context of guiding regulations.

The huge amount of proposals over a short time showed the public’s interest, while the choice of subjects gave a first “taste” of the impressions taking shape: the new waterfront was chiefly defined by the work of Giorgos Zoggolopoulos, “Umbrellas,” and “The Moon on the Shore” by Pavlos Vasiliadis. Most of the photographs refer in some way to these sculptures. It becomes apparent that the relationship between citizen and sea, especially when depicted through an image, must be mediated through some other artifact. There are of course many photographs showing movement and everyday life, sunsets and night shots.

The competition was noteworthy because it measured these first impressions, shifted symbols and revealed experiences. It remains to be seen through the next occasion how this landscape and its possibilities will be lived again by the public - and this will show us how we really see, or want to see Thessaloniki’s New Waterfront.

Γιώργης Γερόλυμπος Δρ Αρχιτέκτων - Φωτογράφος

Yiorgis Yerolympos PhD Architect - Photographer

Η φωτογραφία τοπίου μπορεί να μας προσφέρει τρεις αλήθειες: γεωγραφία, αυτοβιογραφία και μεταφορά… Αυτό που ο φωτογράφος τοπίου προσπαθεί, παραδοσιακά, να κάνει είναι να δείξει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με μιας.*

Landscape pictures can offer us, I think, three verities - geography, autobiography, and metaphor… What a landscape photographer traditionally tries to do is to show what is past, present, and future at once.*

Η ολοκλήρωση της ανάπλασης της Νέας Παραλίας της Θεσσαλονίκης, χάρισε στην πόλη, καθώς φαίνεται, ένα νέο τοπόσημο. Η Νέα Παραλία σχεδιάστηκε για να αγκαλιάσει τις ανάγκες του περιπατητή, ντόπιου ή επισκέπτη και ο τελευταίος ανταπέδωσε με θέρμη αυτή τη χειρονομία: πάνω από 800 φωτογραφίες μπορούν να το αποδείξουν.

The completion of Thessaloniki’s New Waterfront creates a new landmark for the city. The New Waterfront was designed in order to satisfy all users’ needs, locals or a visitor, that’s why all these people warmly return this generosity during this photography contest: more than 800 pictures can approve it.

Οι φωτογραφίες που υποβλήθηκαν στον διαγωνισμό ξεπέρασαν κάθε όριο οποιασδήποτε άλλης αντίστοιχης διαδικασίας. Οι άνθρωποι της πόλης κατέθεσαν διαφορετικές, ευφάνταστες πολλές φορές απόψεις της Νέας Παραλίας, το εύρος των οποίων εκπλήσσει: η αρχιτεκτονική της, οι περιπλανώμενοι επισκέπτες, τα δειλινά και οι νύχτες της, τα καιρικά φαινόμενα, δείχνουν, πάνω από όλα, την αποδοχή του νέου αυτού έργου με την μορφή της άμεσης οικειοποίησής του. Φαίνεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η πόλη ήταν έτοιμη από καιρό για τη νέα της όψη και τώρα που την απέκτησε, θέλει περήφανη να το φωνάξει σε όλο τον κόσμο. Μακριά από την κατήφεια των καιρών, η εικόνα της Νέας Παραλίας, όπως ερμηνεύθηκε από τους συμπολίτες μας, δείχνει μία όψη της πόλης που αποπνέει δύναμη και αυτοπεποίθηση, ελπίδα για το μέλλον και φροντίδα για το σπίτι μας. Είτε γεμάτη από κόσμο, είτε άδεια στη βροχή, η Νέα Παραλία περπατώντας την, φωτογραφίζοντας ή απλώς παρατηρώντας την είναι η πυξίδα μας με μια ματιά: μεταφορικά και κυριολεκτικά· με τη θάλασσα στο πλευρό της, γνωρίζει κανείς πάντοτε που βρίσκεται, τι υπήρχε εκεί πριν από τον ίδιο και προς τα που ατενίζει.

The photographs submitted to the competition are surpassed any other relevant procedure – according to the number or the quality. The people of the city submitted differentiated, often imaginative views of the New Waterfront, which variety surprise: the architecture, the wandering visitors, the sunsets and the nights, the weather, show us, above all, the acceptance of this new project and its direct familiarity by the citizens. It seems, beyond any doubt, that the city was ready for its new look and now wants to spread it all over the world.

Far from the sadness of our recent days, the image of the New Waterfront, as interpreted by the citizens, shows another city’s aspect which exhales power and confidence, hope for the future and care for our common home. Whether crowded or lonely under the rain, either we are walking there, shooting or just looking around, the New Waterfront is our compass: we have the sense of direction here, in this place, which lies along the sea; we know what pre-exists and where have to gaze.

* California: views by Rober t Adams of the Los Angeles basin, 1978-1983, Fraenkel Gallery San Francisco, Matthew Marks Gallery, New York, 2000.

43

Bernard Cuomo Αρχιτέκτων, μελετητής ανάπλασης Νέας Παραλίας

Bernard Cuomo Architect, planner of New Waterfront redevelopment

Ένας τόπος: Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης Ένα πλαίσιο: το φως, η κίνηση, οι εποχές

A place: Nea Paralia Thessaloniki A framework: the light, the motion, the seasons

Η φαντασία ταξιδεύει στα μέρη που επιλέχθηκαν και αποτυπώθηκαν σ’ αυτές τις 832 εικόνες, εκεί όπου γνώριμες χειρονομίες απέκτησαν ποιητική διάσταση με την καταγραφή τους στο χαρτί. Στιγμές που απέβαλαν κάθε στοιχείο καθημερινότητας για να γίνουν μοναδικές, δικές μας. Και είναι εδώ που η τέχνη της φωτογραφίας καταφέρνει τέλεια να συνδυαστεί με την ίδια τη φύση του δημόσιου χώρου: ο δημόσιος χώρος ανήκει, εξ ορισμού, στον καθένα και σε όλους μας, όταν όμως επιλέγουμε το δικό μας πλάνο, τη δική μας οπτική γωνία, οικειοποιούμαστε, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, τον χώρο που όλοι μπορούν να χρησιμοποιούν, από τον πιο απλό έως τον πιο ξεχωριστό.

The imagination flies over the selected locations which imprinted into these 832 photos, as the gestures that we all recognize took a poetic dimension.

A few moments that lost their daily aspect and became unique. And here is where the nature of public space and photography art are combined perfectly: public space belongs to all and to everyone while framing or shooting angle allows us to own a place that everybody uses either the extraordinary or the common one.

Παρατηρώντας λοιπόν τις εικόνες, ανακαλύπτουμε δεκάδες διαφορετικές “ομπρέλες”, δεκάδες διαφορετικά “φεγγάρια”, αμέτρητους ερωτευμένους ή ονειροπόλους καθισμένους δίπλα στο νερό, κινήσεις κάθε είδους πάνω στην παραλιακή οδό, μοναδικά παιχνιδίσματα του ήλιου μέσα στο νερό, πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα… Η πιο σημαντική όμως πραγματικότητα που αποτυπώνεται σε όλες αυτές τις εικόνες είναι “η συνάντηση” με τον δημόσιο χώρο, κυρίως όμως “η συνάντηση” με τα πρόσωπα κάθε ηλικίας, προέλευσης και κοινωνικής κατάστασης που τον χρησιμοποιούν, αφού ο καθένας μας “κατοικεί” τον χώρο με τον δικό του τρόπο. Το ενδιαφέρον του κοινού, η μεγάλη συμμετοχή και η ποικιλομορφία των φωτογραφιών, επιβεβαιώνουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι δεν θα μπορούσε να έχει επιλεγεί τίτλος περισσότερο δόκιμος για αυτόν το διαγωνισμό. Παραλιάζω: μια καινούργια λέξη για έναν καινούργιο χώρο.

44

So, we discover over the shootings dozens kinds of “umbrellas”, dozens “moons”, numerous lovers or dreamers sitting at the water edge, various movements on the seaside pavement, light reflections in the water, colorful sunsets...

Probably the most important reality introduced by all these images is the “encounter” with the public space, mainly the “encounter” with the people of any age, origin or social contrition which are everywhere, because each of them dwell the public space in his own way.

And finally, the interest for the contest, the large participation and the diversity of the photographs submitted, confirm, without any doubt, the relevance of the contest’s title; paraliazo: a new word for a new place.

paralia_zo την κίνηση the motion

Η Νέα Παραλία είναι ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος δημόσιος χώρος της Θεσσαλονίκης. Είναι ένας χώρος που διαθέτει το σημαντικό πλεονέκτημα να ζει χωρίς τις συνήθεις αστικές οχλήσεις. Ένας συνεχόμενος γραμμικός τόπος με επιλογές ψυχαγωγίας, παιχνιδιού, χαλάρωσης, εκπαίδευσης και πολιτισμού, μια αλληλουχία χώρων με ποικίλες ποιότητες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα διαθέσεων. Στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης το βάδισμα των περιπατητών, το παιχνίδι, η στάση για ξεκούραση, οι ποδηλατάδες, οι συνηθισμένες ή ιδιαίτερες δραστηριότητες αποτελούν το καθημερινό σκηνικό ενός ζωντανού και οικείου δημόσιου χώρου. Φωτογραφίζουμε τους ανθρώπους, τους ποδηλάτες, το παιχνίδι, τα βήματα, τις ροές του νερού, τα σιντριβάνια, τα κύματα...

New Waterfront is the largest and most important public space in Thessaloniki. It’s a space that offers the advantage of living without the usual urban nuisances. A continuous linear place covered by entertainment, playing, leisure, educational or cultural uses, a sequence of spaces of various qualities, offered for a wide range of moods.

In Thessaloniki’s New Waterfront the walking, playing, resting, cycling, the conventional or particular activities constitute the everyday scenes of a lively and intimate public space.

We photograph the people, the cyclists, the games, the steps, the water flows, the fountains, the waves...

ΒΡΑΒΕΙΟ

AWARD

Παναγιώτης Τσούτσας επιστροφή από την παρέλαση

Panagiotis Tsoutsas coming back from the parade

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

under the category paralia_zo the motion

47

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση Δημήτρης Γερεμπακάνης ομπρέλες & σιλουέτες

ΜΕΝΤΙΟΝ

under the category paralia_zo the motion Dimitris Gerempakanis umbrellas & silhouettes

48

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Φώτιος Καρακάσης χαλάρωση

Fotios Karakasis relax

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

under the category paralia_zo the motion

49

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση Κατερίνα Αραμπατζή εξομολογήσεις στο φεγγάρι

ΜΕΝΤΙΟΝ

under the category paralia_zo the motion Katerina Arampatzi confessions to the moon 50

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Θεόδωρος Καρανίκας το κύμα

Teo Karanikas the wave

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

under the category paralia_zo the motion

51

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση Παναγιώτης Μπαλτζής η παραλία στην ομίχλη και τον ήλιο

52

ΜΕΝΤΙΟΝ

under the category paralia_zo the motion Panagiotis Mpaltzis paralia under fog and sun

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Μαριάννα Σπαή μέσα από μια μηχανή

Marianna Spai through a camera

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

under the category paralia_zo the motion

53

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Manuel Alexandre περίπατος

Manuel Alexandre walk

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

54

under the category paralia_zo the motion

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Γεώργιος Καρακώστας ιδιωτικές έρευνες

Yeorgios Karakostas private Investigations

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

under the category paralia_zo the motion

55

ΕΠΑΙΝΟΣ

ΜΕΝΤΙΟΝ

Μαριάννα Μπολτσή barcode

Marianna Boltsi barcode

στην κατηγορία paralia_zo την κίνηση

56

under the category paralia_zo the motion

1 Γεώργιος Κυριαζής εγώ και η σκιά 1 Yeorgios Kyriazis me and my shadow 2 Δημήτρης Γερεμπακάνης το κίτρινο ποδήλατο 2 Dimitris Gerempakanis The yellow bicycle 3 Λήδα Παπαθεοδώρου η παραλία σε νυχτερινό φόντο 3 Lida Papatheodorou waterfront in night background 4 Ρινέτ Ιωσαφάτ η μέρα φεύγει...

4 Riner Iosafat the day is leaving 5 Μωυσής Αβραμίδης πριν την βροχή 5 Moses Avramidis before the rain 1

2

3

4

5

57

1 Βαγγέλης Ματζίρης μοναχική πορεία 1 Vaggelis Matziris lonely walk 2 Βίκη Δασκαλάκη βήματα και πρόσωπα στη Νέα Παραλία 2 Viki Daskalaki steps and faces at the New Waterfront 3 Μελίνα Βασιλειάδου φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα κι ιστορία οι παρέες...

3 Melina Vasiliadou Greeks’ friendships 4 Χρήστος Κωνσταντινίδης κίνηση, χρώμα… με μια λέξη Θεσσαλονίκη 4 Christos Konstantinidis move, color… Thessaloniki 1

2

58

3

4

1 Όλγα Τσιμαράκη παίζοντας κάτω από τον ήλιο 1 Olga Tsimaraki playing under the sun 2 Αλέξανδρος Ατσκακάνης στιγμές χαλάρωσης 2 Alexandros Atskakanis relaxation 3 Μαρία Αντωνιάδου κίνηση σε ασπρόμαυρο φόντο 3 Maria Antoniadou motion in black and white background 4 Θεόδωρος Δεληγιάννης μελέτη 4 Theodore Deliyannis studying 1

2

3

4

59

1 Γρηγόρης Πανταζής παιχνίδια με το φως 1 Grigoris Pantazis playing with the light 2 Χρήστος Οικονομίδης σε ένα τροχό 2 Christos Oikonomidis one wheel 3 Γιάννης Ατματζίδης άνθρωποι της Θεσσαλονίκης 3 Yannis Atmatzidis people of Thessaloniki 4 Γεώργιος Νικολαϊδης ξένοιαστος καβαλάρης 4 Yeorgios Nikolaidis easy rider 5 Δέσποινα Χατζεριάν κάτω από τη δική μου ομπρέλα 5 Despoina Xatzerian under my umbrella 1

2

60

3

4

5

1 Παύλος Γιαταγαντζίδης σαν πεφταστέρι 1 Pavlos Giatagantzidis like a falling star 2 Heidrun Walter άτιτλο 2 Heidrun Walter untitled 3 Θάνος Βραχνός ο ακορντεονίστας 3 Thanos Vraxnos l’ Accordeoniste 4 Ζάχος Βασιλείου λαοθάλασσα 4 Zahos Vasiliou sea of people 4 Μελίνα Βασιλειάδου ρεμβάζοντας 4 Melina Vasiliadou reverie 1

2

3

4

5

61

1 Δημήτρης Δαδινός βόλτα στην ομίχλη 1 Dimitris Dadinos walking in the fog 2 Μαρία Α. η κίνηση των πουλιών 2 Maria A. birds’ movement 3 Άντζελλα Λεωνίδου νέα παραλία 3 Anjela Leonidou nea paralia 4 Κατερίνα Αραμπατζή το ουράνιο σαλέπι 4 Katerina Arampatzi salep from heaven 1

2

62

3

4

1 Γρηγόρης Πανταζής παιχνίδια με το φως…

1 Grigoris Pantazis playing with the light…

2 Αναστάσιος Κατσιώκαλης κίνηση – Φίλμ Kodak BW400cn 2 Anastasios Katsiokalis move – Film Kodak BW400cn 3 Ηλίας Γεωργιάδης περίπατος 3 Ilias Georgioadis walk 4 Ραφαέλλα Π. παρατηρητής 4 Rafaella P. observer 1

2

3

4

63

1 Πάνος Βασιλείου περπατώντας δίπλα αγριεμένη θάλασσα 1 Panos Vasiliou walking by the wild sea 2 Μαριάννα Κουτσιαύτη χαλαρώνοντας μέσα στην απαλή ομίχλη 2 Marianna Koutiayti relaxing under the soft mist 3 Αθανάσιος Δημόπουλος περπατώντας στην ομίχλη 3 Athanasios Dimopoulos walking in the fog 4 Γιάννης Τσακνάκης καράβι 4 Yiannis Tsaknakis the boat 1

2

64

3

4

1 Μαριλένα Σάμπου αδρεναλίνη 1 Marilena Sampou adrenaline 2 Παναγιώτης Ζύμαρης η βροχή εξατμίζεται 2 Panagiotis Zymaris rain evaporation 3 Σοφία Σιαλιάκη άνθρωπος στο φεγγάρι 3 Sofia Sialaki man on the moon 4 Σπύρος Τσαφαράς πάρε με μαζί σου 4 Spyros Tsafaras take me with you

1

2

3

4

65

1 Βικτώρια Σαμανίδου κάτω από τη δική μου ομπρέλα 1 Victoria Samanidou under my umbrella 2 Βλάσσης Χρυσόπουλος κίνηση 2 Vlassis Chrisopoulos movement 3 Orhan Tsolak έλα κύμα πάρε με 3 Orhan Tsolak drifted by the wave 4 Σοφοκλής Πενλίδης Δαβίδ & Γολιάθ 4 Soveklis Penlidis David & Goliath 1

2

66

3

4

1 Νικόλας Πιλπιλίδης συνάθροιση γλάρων 1 Nikolas Pilpilidis seagulls’ meeting 2 Ανδρέας Κατσάκος παραλία Θεσσαλονίκης 2 Andreas Katsakos paralia Thessaloniki 3 Ιωάννης Γιαννέκας σαξοφωνίστας 3 Ioannis Yannekas saxophonist 4 Ιωάννα Ασμενιάδου το άλμα 4 Ioanna Asmeniadou jump 1

2

3

4

67

1 Θάνος Βραχνός ποδηλάτης 1 Thanos Vrahnos cyclist 2 Θοδωρής Αρβανιτίδης νυχτερινός περίπατος 2 Thodoris Arvanitidis nightwalk 3 Αγάπη Κοσμίδου ψαρεύοντας το φεγγάρι 3 Agapi Kosmidou fishing the moon 4 Πάνος Καλογριδάκης skating καθώς η νύχτα πέφτει στη παραλία 4 Panos Kalogridakis skating in the sunset

1

2

68

3

4

1 Συμεών Ιωαννίδης δρόμος στο ΦΩΣ 1 Symeon Ioannidis road in the LIGHT 2 Άγγελοs Καρδαμίλας ποδηλάτης 2 Agelos kardamilas bicyclist 3 Κυριάκος Γκογκόπουλος χωρίς φανάρια 3 Kyriakos Gogopoulos without traffic signals 4 Θωμάς Γκαρίπης ομπρέλες, Θεσσαλονίκη 4 Thomas Garipis umbrellas Thessaloniki

1

2

3

4

69

1

4

2

5

3

6

1 Κωνσταντίνα Ρόιδου καθώς περνάει ο χρόνος

4 Γιώργος Ιωαννίδης βροχή και παραλία

1 Konstantina Roidou as time goes by

4 Yiorgos Ioannidis rain and beach

2 Γιάννης Μητσοακάπας η αντανάκλαση

5 Ιωάννης Παπαδόπουλος παράδεισος… κάτω από την άσπρη ομπρέλα

2 Yannis Mitsokapas the reflection

5 Ioannis Papadopoulos paradise… under the white umbrella

3 Δημήτρης Χαϊτίδης κυριακάτικη βόλτα

6 Έλενα Κανάκη χωρίς τίτλο

3 Dimitris Xaitidis sunday walk

6 Elena Kanaki untitled

70

1

4

2

3

5

6

1 Σταυρούλα Ντολοπούλου μπλε καθρέφτης

4 Θεόδωρος Τσουφλίδης πρωινό στην παραλία

1 Stavroula Ntolopoulou blue mirror

4 Theodoros Tsouflidis morning in the beach

2 Στέφανος Αργυρίου απέναντι από τον χειμωνιάτικο ήλιο 2 - σκιές περαστικών

5 Κώστας Καπελίδης νερό και παιδί

2 Stefanos Argyriou facing the winter sun 2- passengers’ figures

5 Kostas Kapelidis water and child

3 Γιάννης Γιάσαρης το φιλί

6 Αντώνης Βλάχος το κορίτσι με το ποδήλατο

3 Yannis Yasaris the kiss

6 Antonis Vlaxos the girl with the bicycle 71

1

4

2

3

5

6

1 Βασίλειος Μούμκας υδάτινοι δρόμοι

4 Τριαντάφυλλος Μπουσμαλής άσπρο – μαύρο

1 Vasileios Moumkas waterways

4 Triantafyllos Mpousmalis white – black

2 Δημήτρης Γιαχνής θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί

5 Γεώργιος Νικολαΐδης παρα-λιάζονται

2 Dimitris Yiaxnis we could belong together

5 Yiorgos Nikolaidis sun bathing

3 Αλέξανδρος Κοτανίδης περπατώντας ζωηρά

6 Κατερίνα Εκμεκτσόγλου βόλτα

3 Alexandros Kotanidis walking alive

6 Katerina Ekmektsoglou walk

72

paralia_zo το φως the light

Η Νέα Παραλία, στο όριο με το ρευστό τοπίο της θάλασσας και του Θερμαϊκού κόλπου, συνυπάρχει και συνδιαλέγεται με το υδάτινο στοιχείο, δηλαδή τη φύση στη πιο ασταθή μορφή της. Το θαλάσσιο φόντο στον κόλπο της Θεσσαλονίκης αποτελεί το εκπληκτικό σκηνικό όπου το εφήμερο και το μεταβλητό είναι τα κυρίαρχα στοιχεία που δημιουργούν μια διαφορετική κάθε φορά ατμόσφαιρα. Φωτογραφίζουμε τον απογευματινό ήλιο, τη θάλασσα στο φως, τον Όλυμπο, την ομίχλη, την ξαστεριά, το νυχτερινό τοπίο...

Thessaloniki’s New Waterfront lies alongside the fluid sea landscape of Thermaikos Gulf, coexists and converses with the water, actually with nature in its most unstable form.

The sea frame of Thessaloniki’s bay is the stunning stage where the ephemeral and the changeable are the predominant elements which create an ever changing atmosphere.

We photograph the afternoon sun, the sea reflections, the Olympus Mountain, the fog, the clear sky, the night landscape....

ΒΡΑΒΕΙΟ

AWARD

Θεόδωρος Καρανίκας η Νέα Παραλία έγινε καινούργια

Teo Karanikas the New Waterfront became new

στην κατηγορία paralia_zo το φως

under the category paralia_zo the light

75

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo το φως Θεόδωρος Δημοσχάκης άνοιξε η Νέα Παραλία… Ζήτωωωωωωωωω!!!!!!

76

MENTION

under the category paralia_zo the light Theodoros Dimoshakis The new waterfront is open… Hurrayyyyyyyy!!!!!!!

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo το φως Στέλλα Παπαπολυχρόνου νυχτερινή ομίχλη

MENTION

under the category paralia_zo the light Stella Papapolihronou night mist 77

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo το φως Χρύσα Κουρεμένου τα φώτα της πόλης

78

MENTION

under the category paralia_zo the light Chrysa Kouremenou city lights

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo το φως Γιάννης Γιάσαρης βόλτα για δυο

MENTION

under the category paralia_zo the light Yannis Yasaris stroll for two

79

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo το φως Ελένη Μαχαιρά άτιτλο 1

80

MENTION

under the category paralia_zo the light Eleni Mahera untitled 1

1 Λήδα Παπαθεοδώρου αχνές παρουσίες 1 Lida Papatheodorou faint figures 2 Γιώργος Ζωντανός δε θα περπατήσεις ποτέ μόνος 2 Yorgos Zontanos you’ll never walk alone 3 Αριάδνη Σκυριανίδου μαζί μετά την καταιγίδα 3 Ariadni Skyrianidou together after the storm 4 Μαρία Σ καρτ ποσταλ του ‘60 4 Maria S cart postal from the 60’s

1

2

3

4

81

1 Άννα Ταμπάλη ορίζοντες 1 Anna Tampali horizons 2 Στέφανος Αργυρίου απέναντι από τον χειμωνιάτικο ήλιο 1 - σκιές ψαράδων στο φεγγάρι 2 Stefanos Argyriou facing the winter sun 1 – fishermen shadows to the moon 3 Γεώργιος Κυριαζής θαλάσσιο ντόμινο 3 Yeorgios Kyriazis sea domino 4 Δάφνη Σαλιάρη ομπρέλες στα σύννεφα 4 Dafni Saliari umbrellas in the clouds 5 Μαρία Αριστείδου χρώμα στη βόλτα μας 5 Maria Aristidou our colored walk 1

2

82

3

4

5

1 Μαρία Σ. ημερολόγιο παραλίας 1 Maria S. waterfront diary 2 Πάνος Βασιλείου απογευματινή μουσική 2 Panos Vasiliou afternoon music 3 Χαρά Κρέτα τελευταίο ηλιοβασίλεμα 3 Xara Kreta last sunset 4 Ελίζα Παπακώστα – Ιωαννίδου καλοτάξιδο 4 Eliza Papakosta – Ioannidou seaworthy

1

2

3

4

83

1 Μαριάννα Κουτσιαύτη απογευματινές “ψαρομαχίες” με θέα το ηλιοβασίλεμα 1 Marianna Koutsiayti “fishing fights” by the sunset 2 Ελένη Μαχαιρά άτιτλο 2 2 Eleni Mahera untitled 2 3 Αργύρης Καράγιωργας η μόνη διέξοδος από τη μεγαλούπολη 3 Argiris Karagiorgas the only way out of the city 4 Στράτος Μπακάλης τα φώτα της Θεσσαλονίκης 4 Stratos Mpakalis Thessaloniki lights 5 Κατερίνα Χατζηαβράμογλου o ξέγνοιαστος ποδηλάτης 5 Katerina Hatjiavramoglou easygoing cyclist 1

2

84

3

4

5

1 Άγγελος Καρδαμήλας άμυνα 1 Agelos Kardamilas defense 2 Λευτέρης Αρσλάνογλου ρομαντικό 2 Lefteris Arslanoglou romantic 3 Λευτέρης Τσότσος νυχτερινή Νέα Παραλία 3 Lefteris Tsotsos night in the New Waterfront 4 Χριστίνα - Ζήλη Μπεκιάρη νυχτερινή βόλτα 4 Christina - Zili Mpekiari night walk 1

2

3

4

85

1 Ξενοφών Κονταργύρης ένα ζεστό χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα 1 Xenofon Kontargiris a warm winter sunset 2 Φώτιος Καρακάσης σβηστές ομπρέλες 2 Fotios Karakasis unlighted umbrellas 3 Κωνσταντίνος Καραγιάννης κάβος 3 Constantinos Karayannis cable 4 Ελένη Βράκα χωρίς τίτλο 4 Eleni Vraka unititled

1

2

86

3

4

1 Μαρία Μπόζη άτιτλο 1 Maria Mpozi untitled 2 Μελίνα Βασιλειάδου ένα απόγευμα στις ομπρέλες 2 Melina Vasiliadou an afternoon at the umbrellas 3 Γιάννης Μητσοκάπας μόνος 3 Yannis Mitsokapas alone 4 Θάλεια Τραϊανού Σαλονικιώτικο παραήλιον 4 Thalia Traianou Thessaloniki’s parahelium

1

2

3

4

87

1 Αλίκη Ιωσαφάτ επιπλέοντας 1 Aliki Iosafat floating 2 Στέφανος Κωνσταντίνου ήλιος μετά τη βροχή 2 Stefanos Constantinou sun after the rain 3 Χάρης Γεωργούσης κατά τη διάρκεια της βροχής 3 Haris Yeorgousis during the rain 4 Θέμης Καζαντζίδης χωρίς τίτλο 4 Themis Kazantzidis untitled

1

2

88

3

4

1 Ιωάννης Γιαννέκας φεγγαρόλουστη 1 Ioannis Yannekas moonlighten 2 Σωτήρης Κοϊκόπουλος σκάφη στην ξηρά 2 Sotiris Koikopoulos boats on the land 3 Νίκος Δερμεντζής έρωτας στην πόλη 3 Nicos Dermentzis love in town 4 Σωτήρης Φιλίππου υπερηφάνεια 4 Sotiris Filippou pride

1

2

3

4

89

1 Αιμιλιανός Αποσιάδης ελευθερία 1 Aimilianos Aposiadis freedom 2 Χρήστος Ούσλης περασμένα μεσάνυχτα 2 Christos Ouslis past midnight 3 Ηρακλής Καραπαναγιωτίδης νωρίς το απόγευμα 3 Iraklis Karapanagiotidis early in the afternoon 4 Αγάπη Κοσμίδου ο γερανός και ο ήλιος 4 Agapi Kosmidou the crane and the sun 1

2

90

3

4

1 Μαρία M.D. Παπαγεωργίου είμαι τόσο απαρατήρητη έξω στο κρύο 1 Maria M.D Papageorgiou I’m so unnoticed out in the cold 2 Νίκος Δερμεντζής παραίσθηση 2 Nicos Dermentzis illusion 3 Νικολέτα - Βηθλεέμ Κωνσταντινίδου οι ημιδιαφανείς ομπρέλες 3 Nikoleta - Vithleem Constantinidou semitransparent umbrellas 4 Σωτήρης Φιλίππου χρώμα στη νύχτα 4 Sotiris Filippou color in the night 1

2

3

4

91

1 Ντίνος Βεργίδης συμμετρία 1 Dinos Vergidis symmetry 2 Ειρήνη Τσαλιγοπούλου περίπατος για δύο 2 Eirini Tsaligopoulou walk for two 3 Φανή Τσιολάκη upside down... κοιτώντας τον κόσμο ΑνΑπΟδΑ!

3 Fani Tsiolaki upside down 4 Ρινέτ Ιωσαφάτ φως πάνω από την πόλη 4 Rinet Iosafat light over the city 5 Σπήλιος Παπαγιαννόπουλος oμίχλη 5 Spilios Papagiannopoulos mist 1

2

92

3

4

5

1 Σοφοκλής Πενλίδης πριν ακόμα ξυπνήσει κανείς 1 Sofoklis Penlidis before anyone wake up 2 Δημήτρης Τσαλίκης ομπρέλες στο φως 2 Dimitris Tsalikis umbrellas under the light 3 Κυριάκος Γκογκόπουλος παιχνίδια με το φως 3 Kiriakos Gkogkopoulos playing with the light 4 Μαρία Α. η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού 4 Maria A. the dark side of the moon 1

2

3

4

93

1 Θωμάς Οργαντζής νυχτερινές ρομαντικές βόλτες στην Νέα Παραλία 1 Thomas Organtzis night romantic walks at the New Waterfront 2 Γιώργος Ιωαννίδης καθρέφτης η ψυχή της πόλης 2 Yorgos Ioannidis clear city soul 3 Αναστασία Καρίκη γράφοντας με φως 3 Anastasia Kariki light writings 4 Βασίλης Κίκαλος απόγευμα στην Παραλία 4 Vasilis Kikalos afternoon at the beach

1

2

94

3

4

1 Erni Walter φως και σκιά 1 Erni Walter light and shadow 2 Αφροδίτη Τζόλα η Νέα Παραλία την Άνοιξη 2 Afroditi Tzola the New Waterfront in the Spring 3 Νικόλαος Τσιλιγκερίδης ανεμελιά!!

3 Nikolaos Tsilgeridis easygoing!!

4 Ερωδίτη Παπαποστόλου παρέα με το ηλιοβασίλεμα 4 Eroditi Papapostolou along with the sunset

1

2

3

4

95

1 Δημήτρης Δαδίνος ψαρεύοντας στον Όμιλο 1 Dimitris Dadinos fishing at the Omilos 2 Ελένη Τακουρίδου αρμονία 2 Eleni Takouridou harmony 3 Ηλίας Γεωργιάδης νυχτερινή Παραλία 3 Ilias Georgiadis night on the waterfront 4 Χρήστος Οικονομίδης εγώ και το φεγγάρι 4 Christos Oikonomidis me and moon 1

2

96

3

4

1 Παναγιώτης Τσούτσας τα φώτα της πόλης 1 Panagiotis Tsoutsas the city lights 2 Δημήτρης Τσαλίκης oμπρέλες στην πανσέληνο 2 Dimitris Tsalikis umbrellas under the fool moon 3 Γιώργος Κυργίδης πίδακες 3 Yorgos Kyrgidis foundains 4 Λευτέρης Τσότσος Μεγαλέξανδρος 4 Lefteris Tsotsos great Alexander 1

2

3

4

97

1 Valérie Benoit η αντανάκλαση στην ψυχή 1 Valérie Benoit soul reflection 2 Manuel Alexandre το σύμβολο 2 Manuel Alexandre the symbole 3 Μαριάνα Τρούμπη μετά την καταιγίδα 3 Marianna Troumpi after the storm

1

2

98

3

1

4

2

3

5

6

7

1 Iωάννα Τάτλη - Γεώργιος Κοντομηνάς φώτα της πόλης - ζωή της πόλης

4 Διαμαντής Ματθαΐλης γλυκό πράσινο..γαλάζιο

1 Ioanna Tatli - Yeorgios Kontominas city lights - city life

4 Diamantis Mathailis lovely green…blue

2 Ηλίας Ταμπάκης άτιτλο

5 Αστέριος Καναβός οι κινούμενες ομπρέλες

2 Ilias Tabakis Untitled

5 Asterios Kanavos the moving umbrellas

3 Δημήτριος Σαραφίδης το διάχυτο φως αντίκρυ μας

6 Μαρία Παπαδοπούλου το φως

7 Θανάσης Ελμάζης νερό στο νερό

3 Dimitrios Sarafidis diffused light in front of us

6 Maria Papadopoulou the light

7 Thanasis Elmazis water to water 99

1

4

2

3

5

6

1 Ιωάννης Παπαδόπουλος “εντός, εκτός και επί τα αυτά”

4 Βασίλειος Χατζηγιάννης νυχτερινή μαγεία

1 Ioannis Papadopoulos “corresponding”

4 Vasilios Hatjiyannis night magic

2 Anthony Black άτιτλο

5 Θεόδωρος Δημοσχάκης μία διαφορετική οπτική

2 Anthony Black Untitled

5 Theodoros Dimoshakis a different view

3 Ναταλία Κωνσταντινίδου ποιητικό

6 Αναστάσιος Κατσιώκαλης σκιές, φίλμ Kodad BW400cn

3 Natalia Konstantinidou poetic

6 Anastasios Katsiokalis shadows, film Kodad BW400cn

100

paralia_zo τις εποχές the seasons

Η διαφοροποίηση, η εναλλαγή, η δυνατότητα οπτικής απομόνωσης, ο σκιασμός, η έκπληξη, η εμπειρία του εφήμερου, το πράσινο: οι κήποι της Νέας Παραλίας είναι πράσινοι δημόσιοι χώροι που παραπέμπουν στην οικειότητα των ιδιωτικών κήπων εκεί όπου η φύση είναι ορατή και η αίσθηση του χρόνου που αλλάζει πάντοτε παρούσα.

The differentiation, the interchange, the possibility of visual isolation, the shading, the surprise, the discovery or the reveal of the different, the game, the soft floors, the green: the gardens in the New Waterfront are green public spaces that refer to the familiar icon of the private small gardens where the nature is present and the sense of seasonal changes always visible.

Φωτογραφίζουμε τα χρώματα, τα φύλα, τα κλαδιά, τ’ ανθισμένα δέντρα, το μπουρίνι που πλησιάζει, το βρεγμένο χώμα, τη θυμωμένη θάλασσα...

We photograph the colors, the leaves, the branches, the blooming trees, the approaching storm, the wet ground, the wild sea...

ΒΡΑΒΕΙΟ

AWARD

Κωνσταντίνος Οικονόμου ομπρέλες στο χιόνι

Constantinos Oikonomou umbrellas in the snow

στην κατηγορία paralia_zo τις εποχές

under the category paralia_zo the seasons

103

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo τις εποχές Άρης Καρακάσης κάπου, πάνω από το ουράνιο τόξο

MENTION

under the category paralia_zo the seasons Aris Karakasis somewhere, over the rainbow 104

ΕΠΑΙΝΟΣ

στην κατηγορία paralia_zo τις εποχές Μωυσής Αβραμίδης σύννεφα και ομπρέλες (άνοιξη)

MENTION

under the category paralia_zo the seasons Moses Avramidis clouds and umbrellas (spring) 105

1 Θεόδωρος Καρανίκας καλωσορίζοντας την άνοιξη 1 Teo Karanikas welcoming spring 2 Αργύρης Καράγιωργας oι καμπύλες των κήπων 2 Argyris Karagiorgas the gardens’ curves 3 Μαρίνα Ρήγα μια μέρα πριν 3 Marina Riga one day ago 4 Γιώργος Κυργίδης αναμονή της μπόρας...από το αυτοκίνητο 4 Yorgos Kyrgidis waiting for the storm...taken from the car 5 Φώτιος Καρακάσης χιόνι 5 Fotios Karakasis snow

1

2

106

3

4

5

1 Μάνος Σπαρής μπουρίνι 1 Manos Sparis squall 2 Βασίλειος Σακελλαρίδης τοπίο στην ομίχλη 2 Vasilios Sakellaridis landscape in the mist 3 Απόστολος Παναγιώτου φύσηξε Βαρδάρης 3 Apostolos Panagiotou Vardaris is blowing 4 Χαρά Κρέτα ανοιξιάτικες νύχτες 4 Xara Kreta spring nights

1

2

3

4

107

1 Mαρία A. η αυθόρμητη έκφραση της φύσης 1 Maria A. the spontaneous expression of nature 2 Μαρία Σ. εαρινή ισημερία 2 Maria S. vernal equinox 3 Βασίλης Καρανάσιος χειμωνιάτικη νύχτα 3 Vasilis Karanasios winter night 4 Κυριάκος Γουδίνης γραμμές στο τοπίο 4 Kyriakos Goudinis lines on the landscape

1

2

108

3

4

1 Βλάσσης Χρυσόπουλος παγωμένες ομπρέλες 1 Vlassis Chrisopoulos frozen umbrellas 2 Κωνσταντίνος Πέγκος μία νέα αρχή!

2 Constantinos Pegos a new beginning!

3 Ντίνος Βεργίδης ανοιξιάτικο μπουρίνι 3 Dinos Vergidis spring squall 4 Σταυρούλα Ντολοπούλου ροζ μελωδία 4 Stavroula Ntolopoulou pink melody

1

2

3

4

109

1 Θέμης Καζαντζίδης εισαγωγή στα μυστήρια 1 Themis Kazantzidis introduction to the mysteries 2 Ηρακλής Καραπαναγιωτίδης ένα βροχερό απόγευμα 2 Iraklis Karapanagiotidis rainy afternoon 3 Νικόλαος Τσιλιγκερίδης φθινοπωρινός περίπατος 3 Nicolaos Tsilgeridis autumn walk 4 Ελισάβετ Τσελεγγίδου ακόμα σε σκέφτομαι 4 Elisavet Tselengidou still thinkin’of you 1

2

110

3

4

1 Ελένη Βράκα αντανακλάσεις στους κήπους του νερού 1 Eleni Vraka reflections in the gardens of water 2 Αναστασία Καρίκη ουρανός, θάλασσα & πράσινος κήπος 2 Anastasia Kariki sky, sea and green garden 3 Κυριάκος Γουδίνης oικογενειακός περίπατος 3 Kyriakos Goudinis family walk 4 Γιώργος Δέλλιος στο όριο 4 Yorgos Dellios on the limit 1

2

3

4

111

1

4

2

3

5

6

7

1 Δημήτριος Μουτσόπουλος παίζοντας με τα κύματα

4 Ελένη Τσιολάκη όσα δεν πήρε ο άνεμος

1 Dimitrios Moutsopoulos playing with the waves

4 Eleni Tsiolaki Those that the wind didn’t get

2 Κυριάκος Γουδίνης η αναζήτηση της σκιάς

5 Ραφαέλα Σαμαρά γαλάζια ουρανοβλέμματα

2 Kyriakos Goudinis seeking for the shade

5 Rafaela Samara blue glances at the sky

3 Ιωάννα Τσιαμουρτζή αμφιλύκη

6 Φοίβος Μπάχας τρέχοντας στην άνοιξη

7 Πάνος Βασιλείου πρωινός ανοιξιάτικος ήλιος

3 Ioanna Tsiamourtzi twilight

6 Foivos Bahas sprint to spring

7 Panos Vasileiou morning spring sun

112

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΝΕΑΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

REDEVELOPMENT OF THESSALONIKI’S NEW WATERFRONT

Ταυτότητα του έργου

Project Info

Ανάθεση μελέτης Δήμος Θεσσαλονίκης

Developer Municipality οf Thessaloniki

Πολεοδομική - Αρχιτεκτονική μελέτη Πρόδρομος Νικηφορίδης Bernard Cuomo

Urban - Architectural study Prodromos Nikiforidis Bernard Cuomo

Ειδικοί Συνεργάτες: Παρασκευή Ταράνη, Ε. Καρυώτη

Special collaborators: Paraskevi Tarani, E. Karioti

Συνεργάτες: Η. Δόβα, Ε. Ζωγράφου, Ν. Καρακώστα, Ν. Μπίσκος, Σ. Νικολακάκη, Δ. Παυλοπούλου, Γ. Σκιαδόπουλος, Φ. Βαλσαμή, Ε. Κωσταντάρα

Collaborators: I. Dova, E. Zografou, N. Karakosta, N. Biskos, S. Nikolakaki, D. Pavlopoulou, G. Skiadopoulos, F. Valsami, E. Konstantara

Στατική μελέτη Ιάκωβος Λαβασάς, Μαρία Στεφανούρη

Structural study Iakovos Lavasas, Maria Stefanouri

Συνεργάτες: Παντελής Ζέρβας, Γιώργος ΝΙκολαΪδης, Λαμπρινή Δέδα, Φίλιππος Παπαπέτρου

Collaborators: Pantelis Zervas, Giorgos Nikolaidis, Labrini Deda, Filippos Papapetrou

Ηλεκτρομηχανολογική μελέτη Δημήτρης Μπόζης, Παναγιώτης Κικίδης και συνεργάτες Ε.Π.Ε, Γεράσιμος Καμπίτσης

Electromechanical study Dimitris Bozis, Panagiotis Kikidis and collaborators E.P.E., Gerasimos Kampitsis

Συνεργάτες: Δημήτρης Καλοφωλιάς, Δημήτρης Ηλιάδης, Αναστασία Φούκη, Φωτεινή Μοσχοπούλου, Κορνηλία Ντένη, Αλέξανδρος Σαββόπουλος

Collaborators: Dimitris Kalofolias, Dimitris Iliadis, Anastasia Fouki, Foteini Moshopoulou, Kornilia Deni, Alexandros Savvopoulos

Φυτοτεχνική μελέτη Υλωρική Ε.Ε. - Φώτης Φασούλας

Landscaping design Iloriki E.E. – Fotis Fasoulas

Συνεργάτες: Άνθιμος Ζαχαριάδης, Χρήστος Καραχρήστος

Collaborators: Anthimos Zahariadis, Christos Karachristos

Γεωτεχνική μελέτη Ευάγγελος Βασιλικός

Geotechnical study Evaggelos Vasilikos

Σύμβουλος: Θεοδόσης Παπαλιάγκας

Collaborator: Theodosis Papaliagas

Επίβλεψη μελέτης Κωνσταντίνος Μπελιμπασάκης, Μαρία Ζουρνά, Κατερίνα Μπλέτσα, Ελένη Φουντουλίδου, Σεβαστή Λαφτσίδου, Δημήτρης Κατιρτζόγλου, Δημήτριος Σωτηριάδης

Supervision of the studies Konstantinos Belibasakis, Maria Zourna, Katerina Bletsa, Eleni Fountoulidou, Sevasti Laftsidou, Dimitris Katirtzoglou, Dimitris Sotiriadis

Επίβλεψη Κατασκευής Ανδρέας Σπηλιόπουλος, Δημήτριος Τζιώρας, Νικόλαος Μουρουζίδης, Ιωάννα Καραγιάννη, Σπυριδούλα Παρασκευά

Supervision of the construction Andreas Spiliopoulos, Dimitris Tzioras, Nikolaos Mourouzidis, Ioanna Karagianni, Spiridoula Paraskeva

115

ISBN 978-618-81286-0-6