Page 1

φιλμ νουάρ

Εβδομαδιαίο έντυπο για τον πολιτισμό και τη Θεσσαλονίκη Τεύχος 14 • 8 Δεκεμβρίου 2011 • Διανέμεται δωρεάν

Το μεγάλο μας τσίρκο

πορτογαλικά

Η ύπαρξη της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης κρέμεται σε λεπτή κλωστή. Παράλληλα, οι ηθοποιοί του Κ.Θ.Β.Ε. στέλνουν απεγνωσμένη έκκληση σε ώτα μη ακουόντων, όντας μήνες απλήρωτοι, σε αντίθεση -όπως τονίζεται σε ανακοίνωση- με συναδέλφους τους, π.χ. της Λυρικής Σκηνής. Τι θα γίνει με το θέατρο στη Θεσσαλονίκη το έτος 2012; Θα έχουμε μια ιδιαίτερη εφαρμογή των -υπαρκτών ή μη- προφητειών των Μάγια; Πριν 15 μέρες, μετά την ακύρωση τριών παραστάσεων, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανακοίνωσε ότι το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» μετατίθεται για τη θερινή θεατρική περίοδο, για λόγους έγκαιρης προετοιμασίας. Τώρα εκείνη η ανακοίνωση φαντάζει ως η μικρότερη απώλεια! Το ελληνικό κράτος, υδροκέφαλο, σάπιο, πνιγμένο στα περιττώματα της πολιτικής του ζωής, κλείνει πια τα μάτια και απέναντι στην τέχνη. Οι έσχατες άμυνες του πολιτισμού παραβιάζονται... Δεν ωφελεί να μιλά κανείς, βεβαίως, μόνο για θέματα τέχνης και κουλτούρας σε μια χώρα που βυθίζεται. Δεν είναι πρωτεύουσα σκέψη στο μυαλό του κάθε πονεμένου από τα οικονομικά μαρτύρια συμπατριώτη μας το τι μέλλει γενέσθαι με το Κ.Θ.Β.Ε. ή την Πειραματική. Το κατανοούμε απόλυτα. Όμως, αυτός ο τόπος πάλευε πάντα (πολλές φορές και με δική του ευθύνη, δεν το αρνούμαστε αυτό) με όσα λιγοστά διέθετε. Ένα από δαύτα ήταν, είναι και... ελπίζουμε ότι θα είναι ο πολιτισμός! Πριν μια εβδομάδα διαβάσαμε σχεδόν στα “ψιλά” όλων των έγκυρων εφημερίδων που κρέμονται στα περίπτερα ότι η Άγγελα Μέρκελ, η Γερμανίδα καγκελάριος (λέτε το γηπεδικό σύνθημα “τα μυαλά στα κάγκελα” να έχει καμιά σχέση;), διόρισε υφυπουργό με αρμοδιότητα την Ελλάδα και ουσιαστική έδρα τη Θεσσαλονίκη και το Προξενείο εδώ. Ο κ. Φούχτελ, διότι περί αυτού πρόκειται, είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της κατάργησης της εθνικής ανεξαρτησίας μας. Όσα δεν πέτυχαν με δυο παγκόσμιους πολέμους οι Γερμανοί, θα τα επιβάλλουν μέσω της οικονομικής οδού και εκμεταλλευόμενοι την κατάρρευση των άλλοτε Συμμάχων, που κινούνται στις μέρες μας ως δορυφόροι τους (Γαλλία) ή έχουν απαξιωθεί (Ηνωμένο Βασίλειο)... Όταν το 1973 η χούντα έπνεε τα λοίσθια (και δυστυχώς δεν το είχε καταλάβει!), κάποιοι τολμηροί Έλληνες καλλιτέχνες έγραφαν στίχους σαν τούτους του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που παραθέτουμε πλάι. Τους μελοποιούσαν (Σταύρος Ξαρχάκος), τους τραγουδούσαν (Νίκος Ξυλούρης – Τζένη Καρέζη), τους ενσωμάτωναν σε θεατρικά έργα (Κώστας Καζάκος)... Πολεμούσαν με τις σφεντόνες τούς εντός των τειχών εχθρούς. Διαβάστε τους στίχους του Καμπανέλλη: Μήπως γράφτηκαν πριν μια βδομάδα ή ένα μήνα;

Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω περίμενε μια στάλα ν’ ανασάνω και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω, να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω. Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό, οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό. Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες, αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ’ την αρχή κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί. Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι. Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες. Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί προσμένουν κάτι νέο να φανεί. Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες. Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι, σαράντα με το λάδι και το ξύδι κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε, βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Δημοσθένης Ξιφιλίνος

ΕΓΝΑΤΙΑ 128 Τηλ. 2310240 962 e-mail: info@colombo. edu.gr www.colombo.edu.gr

Το φιλμ νουάρ σας προσφέρει αυτή την εβδομάδα από 3 διπλές προσκλήσεις για τις παραστάσεις του ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Οι στοχαστές του αοράτου και Λόγος και σιγή, στο Μικρό θέατρο της ΜΟΝΗΣ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ. Στέλνετε απλώς ένα e-mail στο contact@filmnoir.gr, όπου αναφέρετε τον τίτλο του πρωτοσέλιδου. Οι πρώτοι από εσάς θα είναι και οι τυχεροί, που θα ειδοποιηθούν με e-mail σχετικά με το πώς θα παρακολουθήσουν την παράσταση. Επίσης, όταν συμπληρωθεί ο αριθμός των νικητών, τα ονόματά τους θα ανέβουν και στο facebook του φιλμ νουάρ. Καλή θέαση! Το φιλμ νουάρ σας προσφέρει 5 μονές προσκλήσεις για τις ταινίες των κινηματογράφων ΟΛΥΜΠΙΟΝ ή ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να στείλετε ένα e-mail στο contact@filmnoir.gr με το ονοματεπώνυμό σας και τον τίτλο του πρωτοσέλιδου (για αυτήν την εβδομάδα: «Το μεγάλο μας τσίρκο» ). Οι πέντε πρώτοι που θα στείλουν ταχύτερα (μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής) e-mail είναι αυτοί που θα κερδίσουν από μία πρόσκληση ο καθένας. Οι νικητές θα ειδοποιηθούν με e-mail ενώ τα ονόματά τους θα ανακοινωθούν και στη σελίδα του φιλμ νουάρ στο facebook το απόγευμα της Παρασκευής. Καλή προβολή!

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι. Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε. Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή, του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.


απόψεις

Η ατζέντα της εβδομάδας Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου

Ξεκινά σήμερα η 3η Εβδομάδα Ισπανικού Κινηματογράφου «Σταυροδρόμια» στην αίθουσα ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ. Δείτε τις ταινίες Χαοτική Άννα (20:30) και Ζωή και χρώμα (22:30) για αρχή...

Δείτε την πολύ ενδιαφέρουσα πειραματική παράσταση Εσωτερικό του Μόρις Μέτερλινκ, σε σκηνοθεσία Κώστα Conie Ισαακίδη, από την ομάδα θεάτρου C FOR CIRCUS...

Για τρίτη συνεχή φορά το Lindy Hop Greece διοργανώνει το μοναδικό Swing Festival στην Ελλάδα! SwingALONICA λοιπόν στο PRINCIPAL!

Τελευταίος κύκλος παραστάσεων της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης»; Στο θέατρο ΑΜΑΛΙΑ ανεβαίνει η κωμωδία του Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια...

Ο κινηματογράφος ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ φιλοξενεί ένα από τα καλύτερα φιλμ της χρονιάς: Τυραννόσαυρος του Πάντι Κονσιντάιν!

Στέφανος Τσιτσόπουλος και Σάκης Παπαδημητρίου παρουσιάζουν τη Χίλντα Παπαδημητρίου και το εξαιρετικό βιβλίο της Για μια χούφτα βινύλια στον ΙΑΝΟ!

Αν αγαπάτε το ποδόσφαιρο και δεν αντέχετε το αίσχος του ελληνικού πρωταθλήματος, να η διέξοδος: ΠΑΟΚ – Ρούμπιν Καζάν στην ΤΟΥΜΠΑ για να πανηγυρίσετε ευρωπαϊκά!

Β΄ εξώστης Η ζωή δεν ζει σε κουτί Κούτες, κουτάκια, κουτιά, μικρότερα και μεγαλύτερα κουτιά... κουτίσπίτι και κουτί-γραφείο, αμάξι-κουτί. Ο «αξιοθαύμαστος» άνθρωπος του 21ου αιώνα! Περνάς σχεδόν όλη σου τη ζωή μέσα σ’ ένα κουτί, προσπαθώντας απεγνωσμένα να πείσεις τον εαυτό σου ότι κάπως έτσι είναι η επιτυχία και καλλιεργώντας στο μυαλό σου την απόλυτη ψευδαίσθηση της ασφάλειας. Πρέπει-πρέπει-πρέπει! Για να είσαι ευτυχισμένος πρέπει να έχεις το καλύτερο και μεγαλύτερο σπίτι (μεγάλο κουτί), την πιο περιζήτητη και αδρά αμοιβόμενη δουλειά (τονίζεται κι αλλιώς), με γραφειάρα ως αναφαίρετο décor (κι άλλο κουτί), αυτοκίνητο τελευταίο μοντέλο, που μπροστά του ο KIT να μοιάζει παλιοσίδερα (λίγο μικρότερο κουτί), τηλεόραση σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού, κατά προτίμηση 3568,2 ιντσών πλάσμα (χρωματιστό κι ελκυστικό αλλά Το κουτί)! Για φαντάσου! Τι αφελής! Κι εγώ που νόμιζα ότι ασφάλεια σου δίνει μια αγκαλιά και επιτυχία είναι να ξυπνά κανείς χαρούμενος και να ζωγραφίζει χαμόγελα στα πρόσωπα γύρω του… Τα κουτιά μας δεν έχουν πόρτα και η αγάπη δεν βρίσκει κουδούνι να χτυπήσει. «Ξενύχτησα στη πόρτα σου και σιγοτραγουδώ”... Ο παράδεισος αποκλείεται να ζει μέσα σε τέσσερις τοίχους και δυστυχώς τα μυαλά μας δεν παίρνουν αέρα. Δύσκολο να υπολογίσεις τι διάμετρο έχει το χάδι για να δεις αν χωρά στο κουτί σου. Και οι ιδέες (άλλες εκείνες, αλλά δεν βαριέσαι) κατοικούνε λέει ψηλά και όχι απέναντι απ’ τον καναπέ σου… Ω! Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνεις! Ακόμα και αν γελάς ειρωνικά ή αδιαφορείς. Μα έχε το νου σου μην ξυπνήσεις μια μέρα τετράγωνος και τότε δεις ότι σε χώρεσαν και εκπλαγείς! Πίστεψέ με λοιπόν και παρ’ το χαμπάρι. Η ζωή δεν ζει σε κουτί και η ελευθερία είναι από τη φύση της άστεγη... Γεια και χαρά και άμα θες τα λέμε εκεί έξω… Μαριλένα Παπαγεωργίου

Προς Θεσσαλονικείς η΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου Αδελφοί Γελούσαν και διασκέδαζαν κάποιοι όταν το λέγαμε εις τας συναθροίσεις μας, αλλά όντως τα βιβλία εις τα σχολεία φέτος θα τα διανείμει ο άγιος Βασίλειος, η τσάντα του Τσάντα Κλάους! Με τις υγείες μας… Κάποιοι άλλοι γελούσαν (κατόπιν εορτής) με το σύνθημα του Ανδρέου Παπανδρέου «το ΠαΣοΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία», μέχρι που ήρθε ο κανακάρης του ο Giorgakis και τους κόπηκε ο γέλωτας. Γιατί τώρα πια ο ΛαΟΣ είναι όντως εις την εξουσία. «Μπουμπούκο μου και Μάκη μου με τι να σας… στολίσω» που λέγει και ο Καββαδίας. Φρίκη! Βρωμάει η πραγματικότητα μα βρωμάει και το γιατάκι μας, πονούν ράχη και μέλη από τη συνεχή κατάκλιση… Παρακολουθούμε τους πλέον απίθανους τύπους, ασχολούμαστε με θλιβερά σκιάχτρα και ιστορικά υποκείμενα (αντικείμενα θα ήτο ακριβέστερος και επαρκέστερος προσδιορισμός) που υπό κανονικές περιστάσεις θα χρησίμευαν μόνον ως πτυελοδοχεία εις εισόδους μουσειακών ανακτόρων. Νανουριζόμαστε με παραμύθια και παραδινόμαστε εις παραδοσιακά άσματα του τύπου «ο γερο-Δήμος πέθανε, ο παπα-Δήμος πάει» ή εις νεότερα όπως «εγώ δεν ήμουνα Μπεγλίτης, Μπεγλίτη μ’ έκανες εσύύύύ» ή «Μάκη Βορίδη είσαι μεγάλη αρχή ήδη». Το hit «τζουτζούκα» διαδέχτηκε το νέο –τόσα χρόνια στα charts- «μπουμπούκα», ενώ χρόνια τώρα οι «Καρα» και οι «Παπα» ρυθμίζουν τις τύχες μας την ώρα που δεν δύνανται ούτε τα οίκου τους να τακτοποιήσουν… Αγανακτισμένοι άπαντες, μα «μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα», προσμένουμε κανένα θάμα στέλνοντας βιντεάκια και ειδήσεις ο ένας στον άλλο κι ελπίζοντας να εξοργιστεί εκείνος πρώτος!... «Κλεισμένος στο μικρό μου ρετιρέ / αντίσταση με video και πουρέ», όπως προ-φύτεψε και ο ψαλμωδός Δημήτριος Πανούσης… Και η κατρακύλα-ξεφτίλα μας δεν έχει τέλος… Θοδωρής Μπακάλης

φιλμ νουάρ www.filmnoir.gr Εβδομαδιαίο έντυπο για τον πολιτισμό και τη Θεσσαλονίκη Τεύχος 14 8 Δεκεμβρίου 2011 Διανέμεται δωρεάν

Διεύθυνση Λώρη Μαργαρίτη 6 Τηλέφωνο 2310 267484 e-mail contact@filmnoir.gr facebook https://www. facebook.com/ filmnoirmag twitter @filmnoirmag issuu issuu.com/filmnoir

Υπεύθυνη έκδοσης και διαφήμισης Χριστίνα Μυλωνοπούλου Αρχισυντάκτες Θόδωρος Για­χουστίδης Δημοσθένης Ξιφιλίνος Σχεδιασμός εντύπου Θάνος Πάππας Εκτύπωση Άγγελος Αθ. Αλτιντζής

Το φιλμ νουάρ κυκλοφορεί σε 18.000 αντίτυπα και μοιράζεται δωρεάν Τα ενυπόγραφα κείμενα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών.

Στο τεύχος 14 γράφουν Δελίνα Βασιλειάδη, Μαριάννα Βασιλείου, Άγγελος Γιάννου, Γιάννης Ν. Γκακίδης, Γιώργος Ζερβόπουλος, Κώστας Καρδερίνης, Νίκη Κεφαλά, Εύα Κουσιοπούλου, Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος, Μελίνα Μελικίδου, Σοφία Μελικίδου, Θοδωρής Μπακάλης, Μαριλένα Παπαγεωργίου, Βάγια Πολυζωΐδου, Νέστορας Πουλάκος, Ρωμανός Σκλαβενίτης, Γιάννης Τοτονίδης

φιλμ νουάρ 2


συνέντευξη

Ντογκάν Σολμάζ Η μουσική συνθέτει επαναστάσεις και αλλάζει τα πράγματα Συνέντευξη στον Θοδωρή Μπακάλη Στη Θεσσαλονίκη ήρθε το 1998 κι έκτοτε μετράει πάμπολλες εμφανίσεις. Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες, δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να δισκογραφήσει τις εξαίσιες μουσικές του, όμως υπάρχει σκέψη να γίνει κάτι...

Πίσω από τις εμπορικές τυμπανοκρουσίες, εξακολουθούν σε πείσμα των καιρών να υπάρχουν γόνιμες μουσικές από μύστες της τέχνης που δεν έχουν τις αγορές ως προτεραιότητα. Ένας από αυτούς είναι ο Ντογκάν Σολμάζ. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, υπηρετώντας αθόρυβα την παράδοση και κάνοντας το σάζι γέφυρα που ενώνει λαούς και πολιτισμούς. Γεννήθηκε το 1969 στο Ντερσίμ (ανατολική Τουρκία) και σπούδασε πολιτικός μηχανικός στα Άδανα. Παίζει σάζι από δέκα χρονών και άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά στο πανεπιστήμιο , με ρεπερτόριο που περιελάμβανε έντεχνα, αλλά και επαναστατικά, τραγούδια. Το 1993 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα και να έρθει πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα. Πέρασε από το στρατόπεδο προσφύγων του Λαυρίου, έμεινε πέντε χρόνια στην Αθήνα, ενώ μετά την πρώτη διετία ασχολήθηκε με την παραδοσιακή μουσική, παίζοντας τραγούδια τούρκικα, κουρδικά, αλεβίτικα (Ζαρζάικα), αρμένικα και της Μεσοποταμίας.

Συνηθίζοντας να εναλλάσσει τη σοβαρότητα με το δηκτικό χιούμορ και το τρανταχτό γέλιο του, ο Σολμάζ μιλά με την ορμή του επαναστάτη και τη σοφία εκείνου που κυνηγήθηκε, πόνεσε, πάλεψε και ζυμώθηκε με τα πράγματα. «Η μουσική που παίζω με το σάζι έρχεται πριν από 1.100 χρόνια. Από εκεί ξεπηδούν και οι συγγενικές σχέσεις με το ρεμπέτικο στις αρχές του 20 ου αιώνα. Άλλωστε “μπουζούκ” είναι το “χαλασμένο” και εν προκειμένω το… χαλασμένο σάζι»! Ο χώρος που κινείται είναι από τους πρώτους που αισθάνθηκαν την κρίση, που είναι και πολιτική στην περίπτωση (και) της ανατολίτικης μουσικής: «Τα τελευταία χρόνια η τουρκική μουσική είναι νεκρή, αφού οι Έλληνες δεν ακούν παραδοσιακή μουσική και δεν βάζουν τούρκικη. Αφ’ ενός δεν υπάρχουν μαγαζιά με ανατολίτικη μουσική κι αφ’ ετέρου το μικρό υπάρχον κοινό δυστυχώς συρρικνώνεται κι άλλο, παρά το ρεύμα που παρατηρείται προς την Τουρκία». Σημειώνει ότι τόσο ο Σύριος Ζιάντ Ρατζάμπ όσο και η Τουρκάλα Ντιλέκ Κοτς -δυο καλλιτέχνες με δισκογραφία, γνωστοί και αγαπητοί στο ελληνικό κοινό- εμφανίζονται λιγότερο συχνά την τελευταία τριετία: «Δεν υπάρχει πρόσφορο έδαφος, τα μαγαζιά δεν δέχονται εύκολα εμφανίσεις σε σταθερή βάση, άλλωστε δεν υπάρχουν πια μαγαζιά… Παλιότερα υπήρχαν στη Θεσσαλονίκη το “Αμάρειο”, το “Μπαμ Τερλελέ”, η “Αίγλη”... Μας πονάει αυτή η κατάσταση» λέει. «Το παρόν υπαγορεύει να ακούμε δυτική μουσική από ηλεκτρονικούς υπολογιστές και ψηφιακούς

δίσκους. Δεν υπάρχει περιβάλλον για την παραδοσιακή μουσική, να την ακούσουμε και να την αγαπήσουμε. Κι αν πάμε έτσι είμαστε χαμένοι…». Οι συζητήσεις μας κρατάνε από παλιά, με τον Ντογκάν να μιλάει για καλλιτέχνες που τους φτιάχνουν τα Μ.Μ.Ε. και για άλλους που παλεύουν αθόρυβα: «Η μουσική πρέπει να ανοίγει την καρδιά, όταν την παίζεις ή την ακούς, να υπάρχει μέσα σου και να ορίζει τον χώρο σου όπως γίνεται μ’ έναν ταλαντούχο μάγειρα, μ’ ένα σκηνοθέτη. Δεν έχει γλώσσα, ανήκει παντού, σε όλους. Συνθέτει την καλύτερη επανάσταση: όπως κάθε τέχνη, αλλάζει τα πράγματα». Μιλάει με θαυμασμό για τον Ρος Ντέιλι, τον Χαΐγκ Γιαζντζιάν και λέει: «Ο καλλιτέχνης ανανεώνει τον κόσμο. Νέα πράγματα, ποιήματα, μουσικές, πίνακες, όλες οι τέχνες... Δεν είναι ξεκομμένος, καλλιτέχνης είναι κανείς όταν είναι κοντά και μέσα στον κόσμο». Δεν τρέφει αυταπάτες για τα συμβαίνοντα, έχοντας διαμορφώσει τη συλλογιστική του από την απτή πραγματικότητα, αυτή που τον ξερίζωσε από την Τουρκία και τον κατατρύχει –μαζί με δεκάδες άλλους ευαίσθητους αγωνιστές- και στην Ελλάδα: «Το σύστημα μάς καταστρέφει από τη μικρή ηλικία μας, αφού έχει τη δύναμη στα χέρια του και τη χρησιμοποιεί. Πόσες φορές βλέπουμε παραδοσιακή μουσική στην τηλεόραση ή αλλού; Πόσα παιδιά ωθούνται να μάθουν παραδοσιακή μουσική και πόσα δυτική χωρίς ρίζες; Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την αλήθεια από το ψέμα. Έχουν τη δύναμη και προάγουν ένα μοντέλο, αλλά μέχρι πού και πότε;» λέει και κοιτώντας βαθιά στα μάτια με το ανατολίτικο βλέμμα του προσθέτει: «Ελπίζω να μας δοθούν περισσότερες ευκαιρίες, να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι ώστε να προχωρήσουμε στη διάδοση της ιστορίας και της παράδοσής μας. Της ιστορίας των λαών και όχι των κρατών…». Και καταλήγει: «Ταιριάζουμε σε όλα και είμαστε τόσο κοντά με τους Έλληνες… Σαν ένας τόπος κι ένας κόσμος. Έχω πολύ μεγάλο σεβασμό και αγάπη γι’ αυτό τον τόπο. Πιστεύω ότι καθένας που αγαπά την παράδοση, πρέπει να ενώσει την αγάπη αυτή, την ιδεολογία και την τέχνη του, και να αναζητήσει χώρο για να την απλώσει…».

Μια νέα ψαροταβέρνα (ουζερί) όπου τα ψάρια μιλούν Ελληνικά και οι τιμές παίρνουν τον κατήφορο

Αγ. Σεραφείμ 4 (περιοχή Μπότσαρη) τηλ. 2310 815 316 Θεσσαλονίκη φιλμ νουάρ 3


θέατρο

Θεατρικές Προτάσεις

Εσωτερικό

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά

Η Επαφή, μια παράσταση σωματικού θεάτρου – physical theatre, ανεβαίνει από τις 10 έως και τις 15 Δεκεμβρίου στις 21:00 στο Studio ΚΟΙΤΩΝΕΣ (Πρώην στρατόπεδο Κόδρα, Καλαμαριά, τηλ. 6971952885), σε σκηνοθεσία – ερμηνεία Αλίκης Δουρμάζερ και Εύας Τσούρου. Μνήμες ερωτικών συναντήσεων, ταξίδια νομάδων και κίνηση πτηνών φλαμίνγκο, συνάντηση και αποχωρισμός δύο δημιουργικών συμπάντων στη σκηνή σε πραγματικό χρόνο. Τα κοστούμια επιμελήθηκαν οι Χρύσα Δουρμάζερ και Άλκηστις Μάμαλη. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Ως και τις 29 Ιανουαρίου, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, κάθε Κυριακή στις 19:00 (μόνο τα Χριστούγεννα στις 21:00) και τη Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου στις 21:00, η ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ (Θέατρο Αμαλία, Αμαλίας 71, τηλ. 2310821483) παρουσιάζει το έργο του Κεν Λούντβιχ Πανικός στα παρασκήνια, σε σκηνοθεσία Στάθη Μαυρόπουλου και μετάφραση Δημήτρη Ναζίρη. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική κωμωδία παρεξηγήσεων, όπου ένας καταχρεωμένος θίασος περιοδείας βρίσκεται στα όρια νευρικής κρίσης. Θέατρο μέσα στο θέατρο και μια λοξή ματιά στη σκηνή και τους ανθρώπους της. Πρωταγωνιστούν οι Έφη Σταμούλη, Δημήτρης Ναζίρης και Μένη Κυριάκογλου. Στις 11 και στις 18 Δεκεμβρίου (21:00) το ΜΥΛΟΣ CLUB (Μύλος, Ανδρέου Γεωργίου 56, τηλ. 2310551836) φιλοξενεί τους Χριστόφορο Ζαραλίκο και Σπύρο Γραμμένο, σε μια stand up comedy μετά μουσικής. Special guest: Λουδίας. Κατά τη διάρκεια της παράστασης θα τεθούν και πολλά ερωτήματα βόμβες, όπως αν είναι ο Βενιζέλος ο Τσάκας του Δ.Ν.Τ. ή αν έχει το facebook, το twitter ή ο Τειρεσίας περισσότερα μέλη. Στις 14 Δεκεμβρίου (19:00) το ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΕΧΝΩΝ Α.Π.Θ. (Αγίου Δημητρίου 159Α, τηλ. 2310247111) παρουσιάζει -στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων της έκθεσης χαρακτικών Goya- την performance Proyecto para Goya από την ομάδα χορού Vis Motrix. Πρόκειται για μια συνομιλία με τα χαρακτικά του μεγάλου Ισπανού δημιουργού που εκτίθενται στο Τελλόγλειο, τα οποία αποτελούν και το σημείο εκκίνησης για δράση, λόγο και χορό. Ιδέα - χορογραφία – σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Γεράρδος. Το έργο Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά, μια μουσική παράσταση βασισμένη στη Μαρία Νεφέλη του Οδυσσέα Ελύτη προτείνει η ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ (Θέατρο Αμαλία, Αμαλίας 71, τηλ. 2310821483) την Τετάρτη 14 και την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στις 21:00. Πρόκειται για μια πολυφωνική προσέγγιση του ποιητικού κειμένου του Οδυσσέα Ελύτη για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του. Τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Νικηφόρος Παπανδρέου. Παίρνουν μέρος οι Έφη Σταμούλη, Δημήτρης Ναζίρης και Κώστας Βόμβολος, καθώς και φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Θεάτρου Α.Π.Θ. Τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου στις 19:00, το ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΕΧΝΩΝ Α.Π.Θ. (Αγίου Δημητρίου 159Α, τηλ. 2310247111) φιλοξενεί την παράσταση Επάνω μένει ο Μπετόβεν, μια ελεύθερη μεταφορά – διασκευή στα ελληνικά της ιστορίας της Μπάρμπαρα Νίκολ Beethoven lives upstairs, σε σκηνοθετική επιμέλεια Δημήτρη Ναζίρη. Τι μπορεί να συμβαίνει όταν στο επάνω πάτωμα ενός βιεννέζικου σπιτιού μετακομίζει ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν; Την αναστάτωση, τη συγκίνηση και τη γνωριμία με το δύσκολο, κλεισμένο στον κόσμο του, δημιουργό μάς μεταδίδει η δωδεκάχρονη Ελίζα, μέσα από μια σειρά επιστολών προς τον θείο της. Παίζουν οι Δημήτρης Ναζίρης και Νανά Παπαγαβριήλ.

φιλμ νουάρ 4

Όταν μια νεαρή κοπέλα βρίσκεται μέσα στο βράδυ νεκρή να επιπλέει στο ποτάμι, κάποιοι σπεύδουν να ενημερώσουν την οικογένειά της για το τραγικό γεγονός. Μια πειραματική προσέγγιση του εξαιρετικού θεατρικού Εσωτερικό του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Βέλγου δραματουργού Μορίς Μέτερλινκ παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Κώστα Conie Ισαακίδη και μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη στο χώρο C. For Circus (Συγγρού 19, 4ος όροφος, τηλ. 6936754534)... Πρόκειται για ένα έργο βαθιά συμβολικό, όπου ο άνθρωπος, ανίσχυρος απέναντι στη μοίρα, το Θεό, το θάνατο, βιώνει την καθημερινότητά του περιμένοντας υπομονετικά και σχεδόν αποστασιοποιημένα το μέλλον, το άγνωστο. Στη σκηνή κυριαρχεί ο θάνατος, ο θάνατος μιας νέας γυναίκας για τον οποίο κανείς δεν φέρει ευθύνη και κανείς δεν είχε τη δύναμη να τον αποτρέψει (ίσως εκτός από την ίδια;)... Αλλά κυριαρχεί ταυτόχρονα και η ευτυχία της οικογένειας, που ακόμα δεν έχει επίγνωση του τραγικού γεγονότος. Οι γονείς και οι αδελφές της νεκρής συνεχίζουν κανονικά τη ζωή και τις ασχολίες τους μέσα στην ασφάλεια του σπιτιού τους, μιλούν μεταξύ τους, γελούν, δίχως να φαντάζονται ότι από στιγμή σε στιγμή η πραγματικότητα θα τους χτυπήσει την πόρτα και η ζωή τους θα αλλάξει μεμιάς για πάντα, καθώς έξω από το σπίτι τους ήδη έχουν φτάσει οι άνθρωποι που βρήκαν τη νεκρή κόρη και ετοιμάζονται να τους ανακοινώσουν το θλιβερό νέο. Οι γονείς και οι αδελφές της νεκρής είναι εντελώς ανυπεράσπιστοι και αδύναμοι -όπως κάθε άνθρωπος- απέναντι στο πεπρωμένο. Πλέον, η ευτυχία τους, μια ευτυχία που βασίζεται πια μόνο στην άγνοια της αλήθειας, εξαρτάται απόλυτα από κάποιους άλλους, οι οποίοι έτυχε απλά να είναι εκείνοι που ανακάλυψαν τη νεκρή. Τεμαχισμένη η σκηνή σε δύο μέρη. Στο χώρο του σπιτιού της οικογένειας της νεκρής, το χώρο της ευτυχίας, και στο χώρο που περιβάλλει το σπίτι, το χώρο της γνώσης του θανάτου, όπου κινούνται, δρουν και μιλούν οι άνθρωποι που ανέλαβαν την ευθύνη να ενημερώσουν τους γονείς και τις αδελφές της νέας γυναίκας για το χαμό της. Τεμαχισμένοι και οι άνθρωποι-αγγελιοφόροι της θλιβερής είδησης. Οι ρόλοι του ξένου και του γέρου ερμηνεύονται όχι από δύο αλλά από τέσσερις ηθοποιούς, οι οποίοι βρίσκονται και δρουν ταυτόχρονα στη σκηνή. Στο τέλος του έργου τεμαχισμένο είναι και το ίδιο το σπίτι της οικογένειας, το οποίο διαλύεται, σπάει σε πολλά κομμάτια, όπως ακριβώς έσπασε η ευτυχία της οικογένειας, αλλά και η ζωή της κοπέλας. Ο σκηνοθέτης επέλεξε ο κάθε ηθοποιός να είναι ταυτόχρονα και μια μαριονέτα και ο χειριστής της μαριονέτας – ο Μέτερλινκ είχε γράψει το Εσωτερικό αρχικά ως έργο για μαριονέτες. Όλοι κρατούν στα χέρια τους σκοινιά με τα οποία έχουν δεμένα τα πόδια τους, και, χρησιμοποιώντας αυτά τα σκοινιά, δίνουν με τα χέρια, ουσιαστικά, τις απαραίτητες οδηγίες στα πόδια και το σώμα τους προκειμένου να κινηθούν. Αν και στο κείμενο του Μέτερλινκ τα πρόσωπα της άτυχης οικογένειας είναι εντελώς βουβά και μένουν διαρκώς μέσα στο σπίτι, στη συγκεκριμένη παράσταση παρουσιάζονται εμβόλιμες σκηνές από τη ζωή της οικογένειας πριν από το θάνατο της κόρης, ενώ παράλληλα οι γονείς και τα αδέλφια της νεκρής μιλούν μια δική τους, εντελώς ακαταλαβίστικη, άγνωστη γλώσσα. Την ίδια γλώσσα μιλά και η νεκρή, η οποία εμφανίζεται και είναι παρούσα σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του έργου. Το άσπρο χρώμα κυριαρχεί στο εξωτερικό του σπιτιού, με όλους τους ανθρώπους που παρατηρούν την ευτυχία της οικογένειας μέσα από τα κλειστά παράθυρα να είναι ντυμένοι στα ολόλευκα, τη στιγμή που στο εσωτερικό του σπιτιού τα πράγματα και τα υφάσματα είναι χρωματιστά, η κούνια του βρέφους πράσινη, τα ρούχα της μητέρας και των κοριτσιών κόκκινα. Σε όλη σχεδόν τη διάρκεια του έργου η πολύ όμορφη φωνή της Νατάσας Ρουστάνη συνοδεύει τη δράση. Παίζουν οι Όλγα Βεζερτζή, Παναγιώτης Γαβρέλας.

τη σελίδα γράφει η Δελίνα Βασιλειάδη


συνέντευξη

Αχιλλέας Ψαλτόπουλος Άνθρωποι χωρίς μνήμη είναι άνθρωποι χωρίς ιστορία και χωρίς μέλλον Συνέντευξη στον Κώστα Καρδερίνη Στη Νέα Σκηνή του Θεάτρου Αθήναιον (Β. Όλγας 35, τηλ. 2310832060) ανεβαίνει από την ερχόμενη Παρασκευή, 9 τρέχοντος, η κωμωδία Ψάρι στα χείλη του Βασίλη Τσικάρα, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου, μιας ήρεμης δύναμης της Βόρειας Ελλάδας. Ο σκηνοθέτης τη χαρακτηρίζει “ένα αντιμιούζικαλ με ευρωπαϊκό αέρα” κι εμείς μιλήσαμε μαζί του για να μας τα εξηγήσει όλ’ αυτά καλύτερα. Συνήθως ανεβάζετε έργα καταξιωμένων συγγραφέων. Ξεκινήσατε το 1985 με τον Μπέκετ και είδαμε ως τώρα Άλμπι, Πίντερ, Μαριβώ, Όσκαρ Ουάιλντ και πολλούς άλλους. Εδώ επιλέξατε το έργο ενός νέου Έλληνα συγγραφέα και μάλιστα πρωτοεμφανιζόμενου. Πώς συνέβη αυτό; Το καλοκαίρι είχα παρουσιάσει το έργο Μετά τη βροχή του καταλανού Σερτζί Μπελμπέλ. Το παρακολούθησε ο Βασίλης που έγραψε το Ψάρι στα χείλη, ενθουσιάστηκε με το ανέβασμα και, ξέροντας και παλιότερες δουλειές μου, μού ζήτησε να συναντηθούμε. Μου έδωσε το δικό του θεατρικό, εγώ είμαι πάντα επιφυλακτικός γιατί αρκετοί μου προτείνουν πράματα που δεν μ’ ενδιαφέρουν, το διάβασα και κατάλαβα ότι έχει κάτι... παρόλο που σε αρκετά σημεία ήθελε βελτίωση και επιπρόσθετη επεξεργασία για να ξεκαθαρίσει θεματολογικά. Ερχόταν σαν μια φυσική συνέχεια της Εύθραυστης ισορροπίας του Έντουαρντ Άλμπι, έργο που σκηνοθέτησα στις αρχές του 2011. Κι εδώ έχουμε τη σχέση ενός ζευγαριού, την εισβολή ξένων επισκεπτών που τη δυναμιτίζουν... μια συγγενή τέλος πάντων θεματολογία. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε το θέμα από άλλη σκοπιά. Δέχτηκα να το αναλάβω με την προϋπόθεση ότι θα ξαναδουλευτεί σε ορισμένα σημεία. Δέχτηκε ο Βασίλης, δουλέψαμε μαζί και... θα δείτε το αποτέλεσμα. Από τις πρώτες πρόβες με τους ηθοποιούς της θεατρικής ομάδας “Άρατος” τους εξήγησα ότι δεν σκέφτονται ελληνική, αλλά σύγχρονη ευρωπαϊκή κωμωδία. Δε μ’ ενδιαφέρουν βωμολοχίες, αστειάκια με το κοινό και πράγματα που με απωθούν από τη λεγόμενη ελληνική θεατρική κωμωδία. Λίγο τους δυσκόλεψε αυτό, γιατί αυτόματα φαντάζονται τηλεοπτικές σειρές, σαπουνόπερες, παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Οπότε, για να ξεφύγουμε απ’ αυτό, καταναλώσαμε αρκετό χρόνο. Η υπόθεση μού θύμισε το “Χριστουγεννιάτικο Παραμύθι” (A Christmas Carol)... Μα πατάμε εκεί επάνω, γι’ αυτό και κάνουμε πρεμιέρα στις γιορτές. Δεν είναι όμως μόνο Ντίκενς, επεμβάσεις από μηχανής θεών έχουμε από το αρχαίο θέατρο ακόμη. Στον “Καλό άνθρωπο του Σετσουάν” του Μπρεχτ τρεις θεοί έρχονται κι αλλάζουν όλη τη δομή της ηρωίδας. Ο Στρίντμπεργκ στο “Ένα Ονειρόδραμα” θέλει την κόρη του Θεού να κατεβαίνει στη γη για ν’ αποφασίσει αν πρέπει να καταστρέψει ή όχι την ανθρωπότητα. Είναι ένα εύρημα, η εισβολή του μεταφυσικού μέσα στο πραγματικό, που σου δίνει τη δυνατότητα να πεις και να δείξεις πράγματα που δύσκολα φαίνονται. Ήταν ένα στοίχημα τεράστιο σκηνοθετικά. Στράφηκα περισσότερο στην ψυχοκωμωδία, σκεπτόμενος τα διδάγματα του Μελ Μπρουκς, του Μολιέρου, του Πιραντέλο. Έχουμε μεν τρεις επισκέπτες, αλλά είναι αυτοσατιριζόμενοι και υπερβολικοί, είναι σαφώς πολύ γοητευτικοί, κουβαλάνε ακόμη και στα κοστούμια τους αναμνήσεις από το παρελθόν, στα λογοπαίγνια και στον τρόπο που συμπεριφέρονται και κινούνται, αφού έχουν δημιουργηθεί από τότε που φτιάχτηκε κι ο Κόσμος. Υπάρχει κι ένα κομβικό σημείο πολύ σημαντικό όπου μιλάνε για τον χρόνο. Κι εκεί γίνεται ένα εξαιρετικό χορευτικό και χρησιμοποιούμε μάσκες... Η μουσική είναι ροκ και νοσταλγική. Κραουνάκης, Μπάουι, Πρίσλεϊ, James, Pink Floyd... Καταρχήν ευχαριστώ θερμά τον Σταμάτη Κραουνάκη για την παραχώρηση του τραγουδιού “Το χρώμα του φεγγαριού”, που ακούγεται στην αρχή της παράστασης, αλλά και κάπου αλλού... όπου έχει μεγάλη δραματουργική σημασία. Από κει και μετά με ενδιέφερε πάρα πολύ η μνήμη. Είναι άλλωστε ένα από τα δικά μου ζητήματα που με απασχολεί σχεδόν σε όλα τα έργα που επιλέγω. Είναι πάγια η θέση μου: άνθρωποι χωρίς μνήμη είναι άνθρωποι χωρίς ιστορία και χωρίς μέλλον κατά συνέπεια. Δε μπορώ να παραγράφω ό,τι δε με βολεύει (από την ιστορία). Εδώ λοιπόν γίνεται ένα παιχνίδι με τη μνήμη πολύ έντονο. Αυτό πριμοδοτεί αναγκαστικά πράγματα που έρχονται από το παρελθόν. Ας πούμε Στράους ή Πρίσλεϊ. Αλλά έχουμε και James και στο φινάλε κλείνουμε με το “Dark Side of the Moon”. Τα νέα μίντια τι ρόλο παίζουν στην παράσταση; Πώς υλοποιείται αυτό οπτικά; Για μένα παίζουν ρόλο πάρα πολύ σημαντικό. Από την εποχή που ανέβασα τη “Συλλογή” (The Collection) του Χάρολντ Πίντερ, την πρώτη ουσιαστικά ώριμη σκηνοθετική μου δουλειά, με ενδιέφερε αυτή η μείξη των στοιχείων. Κι εκεί υπήρχαν βίντεο, όταν κανείς δεν είχε σκεφτεί να τα χρησιμοποιήσει ακόμη σε παράσταση. Με ενδιέφερε από τότε η αλληλοεπικάλυψη των μέσων και πάντοτε τη χρησιμοποιώ όταν υπάρχει δυνατότητα και αναγκαιότητα. Στο “Κενό. Κοινό. Καινό” (Καινό είναι ό,τι καλύπτει ένα τεράστιο Κενό που νιώθει ένα πολυπληθές Κοινό) όλο το έργο ήταν ένα πολυμεσικό κόνσεπτ, δεν μπορούσε να λειτουργήσει αλλιώς.

ψάρι στα χείλη

Εδώ υπάρχει κάποιο θέμα που προβάλλεται πίσω τους, αλλά δεν είναι ακριβώς η ανάμνηση (την ανάμνηση τη βιώνουμε λάιβ). Είναι η ατμόσφαιρα της ανάμνησης που έρχεται... ή το σχόλιο πάνω στην ανάμνηση, το οποίο εικονογραφείται στο βίντεο. Αλλά καθόλη τη διάρκεια της παράστασης λειτουργεί το βίντεο, το οποίο, σε στιγμές, δημιουργεί μαγικές εικόνες. Είναι ένας τόπος ου-τόπος. Γιατί πολλά απ’ αυτά τα νυχτερινά τοπία που προβάλλονται είναι εντελώς εξωπραγματικά. Διπλά φεγγάρια, λίμνες από άλλους πλανήτες... Γι’ αυτό και όλο το σκηνικό της παράστασης κινείται προς... το μαύρο με... Σβαρόφσκι. Είναι η αίσθηση μιας νύχτας που περιγράφει τη νύχτα του Σύμπαντος κι όχι ένα συγκεκριμένο χώρο. Κι αυτό ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί: ν’ απογειώσουμε ένα σκηνικό και να μοιάζει σαν αστρόπλοιο. Σας ευχόμαστε καλά κοσμικά ταξίδια, λοιπόν!


μουσική

SwingALONICA in Salonica

Οι συναυλίες της εβδομάδας Στις 9/12, ημέρα Παρασκευή, η Άλις Ράσελ και ο TMJuke από το Μπράιτον της Αγγλίας έρχονται για μια soul-funk βραδιά στο Block33 της Θεσσαλονίκης. Τιμές εισιτηρίων: 17 ευρώ προπώληση και 20 ευρώ στο ταμείο. Την ίδια Παρασκευή -και για τις επόμενες της χρονιάς (τουλάχιστον)- οι Διονύσης Τσακνής, Νίκος Ζιώγαλας και Γιάννης Μηλιώκας εμφανίζονται στον καινούργιο χώρο του Love-Casual Living. Τιμή εισόδου 12 ευρώ, φοιτητικό/κάρτα ανεργίας 5 ευρώ. Οι Cabaret Balkan, το συγκρότημα που συνδυάζει τον βαλκανικό ήχο με το νεύρο της τζαζ-φανκ επιστρέφει με νέο υλικό στην Θεσσαλονίκη, κάθε Σάββατο στο Γαία Live. Ο Σταμάτης Κραουνάκης δεν χρειάζεται συστάσεις. Από τους πλέον πετυχημένους και παραγωγικούς συνθέτες της εποχής μας, παρουσιάζει την καινούργια του δουλειά 55 το Σάββατο 10/12 και τα επόμενα Σάββατα, για λίγες παραστάσεις, στο Love-Casual Living. Μαζί του η Σαλονικιά Ελευθερία Πάτση και οι Banda di Stelle. Τιμή εισόδου 10 ευρώ. Την Κυριακή 11/12 μας περιμένει μία ιδιαίτερη βραδιά στο μπαρ Residents: Beuys will be Beuys. Οι Τζόνι Μπράουν, Τζέιμς Φιν, Κρις Λάπθορν, Ίνγκα Τιλέρ και οι Minor Mine οπτικο-ακουστικο-ποιούν ένα ποίημα του Τζόζεφ Μπόις. Ώρα έναρξης 21:30, είσοδος δωρεάν. Την ίδια βραδιά υπάρχει και ακόμα μία εναλλακτική επιλογή: Στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο εμφανίζεται το ντούο Krousma, μαζί με την τραγουδίστρια Γιούλα Μιχαήλ. Τα κορίτσια του Krousma, η Ντόλλυ Ντανιά και Νταβίνα Φλωρεντίν δηλαδή, παρουσιάζουν συνθέσεις ενορχηστρωμένες αποκλειστικά από κρουστά όργανα: μαρίμπα, βιμπράφωνο, ξυλόφωνο, ντραμς κ.α. Ώρα έναρξης: 21:00, είσοδος δωρεάν. Την Δευτέρα 12/12 η ιστορική ρέγκε μπάντα από τη Τζαμάικα Gladiators εμφανίζεται στον Μύλο. Την βραδιά ανοίγουν οι συμπολίτες μας Global Vibe. Εισιτήρια 12 ευρώ προπώληση, 24 ευρώ ταμείο. Την Τετάρτη 14/12, από την εξωτική Πτολεμαϊδα καταφθάνουν στη σκηνή του Γαία Live οι Los mujeros. Σταμάτης Κραουνάκης

Η Sugahspank των The Speakeasies Swing Band

Έχω γράψει και στο παρελθόν για το πόσο αγαπώ την Αμερική των 50’s και τη νοσταλγική αθωότητα που αυτή αποπνέει. Πουά φούστες και φιόγκοι, drive-in και μιλκσέικ φράουλα, rockabilly και μαλλί κοκοράκι, Έλβις στα μεγάφωνα και Τζέιμς Ντιν στην οθόνη, βινύλια 45 στροφών και vintage περιοδικά. Και, πάνω από όλα, ο χορός εκείνης της εποχής. Νομίζω ότι το τρίτο συνεχόμενο SwingALONICA, το μοναδικό swing φεστιβάλ που διοργανώνεται στη χώρα (από το Lindy Hop Greece), είναι ό, τι πιο κοντινό θα μπορούσαμε να ζήσουμε σε εκείνη την εποχή. Το Παρασκευοσαββατοκύριακο 9-11 Δεκεμβρίου στο Principal, θα λάβει χώρα ένα πρόγραμμα μαθημάτων που θα καλύπτει τα περισσότερα ήδη παραδοσιακών αμερικάνικων χορών της swing περιόδου: lindy hop, tap dance, burlesque και authentic vernacular jazz. Επειδή όμως εκτός από τη συμμετοχή στο χορό, μάς ενδιαφέρει και το show, την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου θα εμφανιστούν στη σκηνή του Principal οι Harlem Hot Shots και θα παρουσιάσουν την τελευταία τους παραγωγή Swingin’ in Black and White, στην οποία οι χορευτές και τραγουδιστές θα αναβιώσουν σκηνές από κλασσικές ταινίες εποχής. Πρόκειται για μια ομάδα χορευτών που αναβίωσαν τον swing χορό, το lindy hop, τη δεκαετία του ‘80 και έμαθαν να χορεύουν από εκείνους που χόρευαν τη δεκαετία ‘30’40. Live θα παίξουν οι The Speakeasies Swing Band. Το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου θα λάβει χώρα χριστουγεννιάτικος χορός, με dj set και live συγκροτήματα -όπως βλέπουμε και στις αμερικάνικες ταινίες, είτε γελάμε είτε ζηλεύουμε αυτά τα σκηνικά. Για το κόστος και την εγγραφή, πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.lindyhop. gr. Καλό Φεστιβάλ και καλό χορό! Μαριάννα Βασιλείου

Μία εξαιρετική μπάντα που έχει εντυπωσιάσει όπου και αν έχει εμφανιστεί (schoolwave, rockwave, Βλάστη Κοζάνης, river party, support στον Τονίνο Καροτόνε) με τις multi-culti εκρηκτικές ερμηνείες. Τιμή εισιτηρίου: 3 ευρώ (ή 17,47 πέσος Αργεντινής)! Σε εντελώς διαφορετικό ύφος, την Τετάρτη 14 και την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου, πραγματοποιείται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, συναυλία-αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο. Η Μαρία Φαραντούρη μαζί με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη τραγουδούν μελοποιημένους στίχους ενός από τους πιο σημαντικούς ποιητές-στιχουργούς της Ελλάδος. Εισιτήρια: από 15 έως και 50 ευρώ. Την Πέμπτη 15/12 εγκαινιάζεται το Hungry Christmas, μια σειρά συναυλιών-εμφανίσεων καλλιτεχνών της πόλης στην αίθουσα Τζον Κασαβέτης στην αποθήκη 1 στο λιμάνι. Η αρχή γίνεται με τον Παύλο Παυλίδη unplugged. Είσοδος 12 ευρώ. Και μην ξεχνάτε! Την επόμενη Παρασκευή 16/12 έρχονται οι Hooverphonic στο Principal. Θα τα ξαναπούμε όμως μέχρι τότε! Σοφία Μελικίδου

NAMASTE NAMASTE σημαίνει «χαιρετώ τον Θεό που κρύβεις μέσα σου». Σ’ αυτήν ακριβώς τη θεότητα -άλλως στον καλύτερό μας εαυτό- απευθύνονται οι NAMASTE. Εάν μάλιστα ισχύει ότι τα συναισθήματα που γεννάμε στους ανθρώπους είναι συνάρτηση αυτού που εμείς δίνουμε, μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει για ποιο λόγο κάθε εμφάνιση του συγκροτήματος κλείνει με ένα χαμόγελο αγαλλίασης ζωγραφισμένο στα πρόσωπα των παρευρισκομένων… Οι NAMASTE δημιουργήθηκαν σχεδόν δέκα χρόνια πριν, αρκετά πιο νότια, σε φόντο αιγαιοπελαγίτικο, και με μοναδικό σκοπό την διοχέτευση της αγάπης τους για τη μουσική στους «τυχερούς» που θα βρίσκονταν στον δρόμο τους. Έτσι και έγινε. Με αφετηρία τις κοινές μουσικές προσλαμβάνουσες (από world έως ρεμπέτικα), αλλά και τη γενικότερη φιλοσοφία για τη ζωή, έπλασαν ένα πρόγραμμα βασισμένο στην περιήγηση σε τόπους λιγότερο ή περισσότερο γνώριμους, ανάμεσα σε ανθρώπους τόσο διαφορετικούς και συνάμα τόσο ίδιους. Ντύνοντας μάλιστα τα ενδιάμεσα των τραγουδιών μέρη με μικρές εισαγωγές, ολοκλήρωσαν και αφηγηματικά το ονειρικό τοπίο στο οποίο προσθαλάσσωσαν με τη βοήθεια του γεμάτου με ήχους και εικόνες μουσικού καραβιού τους. Έχοντας παλαιότερα στο πλήρωμά τους κάποιους από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες μουσικούς (Κώστας Λώλος) και απαριθμώντας στο ενεργητικό τους συνεργασίες με σπουδαία ονόματα της εγχώριας αλλά και της ξένης μουσικής σκηνής, σήμερα πλέον οι NAMASTE απαρτίζονται από τον πρωτομάστορα του συγκροτήματος Θανάση Κλεώπα στη φωνή και στην κιθάρα, την HarpEri στην άρπα, στα κρούστα και στο ακορντεόν και τον Κυριάκο Φωτιάδη στο πιάνο. Και φυσικά μπορείτε να τους συναντήσετε σε κάποιο από τα ταξίδια τους στις… Versalies (καφέ πιάνο μπαρ) τις Παρασκευές, όπως επίσης και σε πιο ανατολίτικα μονοπάτια (βλ. Cafe Bazaar) αλλά και σε άλλα όμορφα στέκια της πόλης που τόσο τους στηρίζει, ενώ δισκογραφικά μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει ένα -ομώνυμο του τίτλου τους- cd και επίκειται η κυκλοφορία νέου δίσκου.

φιλμ νουάρ 6

Βάγια Πολυζωΐδου


μουσική

Νalyssa Green Θα ήθελα να θυμηθούμε ότι είμαστε όπως το δέντρο, το χώμα... Συνέντευξη στην Εύα Κουσιοπούλου Η συνέντευξη μεταδόθηκε ολόκληρη στην εκπομπή «H ζωή όπως μας αρέσει!». Ακούστε την καθημερινά ζωντανά Δευτέρα – Παρασκευή στον 958fm και στο www.ert3.gr. Ας ξεκινήσουμε από το άλμπουμ σου Barock, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από την INNER EAR, σε μια έκδοση λευκού βινυλίου με bonus cd... Έγραφα τραγούδια και αποφάσισα να τα ηχογραφήσω. Ζήτησα βοήθεια από έναν πολύ καλό μου φίλο, τον Σπύρο Λιβάνη, και πήγα την άνοιξη του 2010 στο σπίτι του στην Πάτρα, όπου μείναμε δύο εβδομάδες και γράψαμε τα τραγούδια. Τα ηχογραφήσαμε με την λογική του do it yourself, με πολύ λίγα τεχνικά μέσα, με ό,τι έχει ο καθένας σπίτι του, για παράδειγμα το κλασικό κοινό κομπιούτερ και ένα μικρόφωνο. Tο ανέβασα στο site μου για ελεύθερο downloading. Για πολύ καιρό στα live μου έπαιζα αυτά τα τραγούδια και πουλούσα το δίσκο σε συμβολική τιμή. Μετά ήρθε η Inner Ear. Έχει περάσει ήδη πάνω από ένας χρόνος και τα τραγούδια έχουν αρχίσει και γίνονται γνωστά... Τώρα όμως είστε σε φάση ηχογράφησης και πάλι, για νέο δίσκο... Ναι, ξεκινήσαμε ήδη σε ένα απομονωμένο σπίτι στην Κορινθία, με τον ίδιο φίλο μου και παραγωγό μου. Συνεχίζουμε τις ηχογραφήσεις και ελπίζω την άνοιξη να είναι έτοιμος, ώστε να τον παρουσιάσουμε σε όλους σας. Είχες πάντα την κλίση να γράφεις ιστορίες και στίχους και κάποια στιγμή ξεκίνησες να τραγουδάς… Δεν θέλεις φαντάζομαι να αλλάξεις κάτι από αυτό το κοριτσίστικο που έχεις στη σκηνή. Κάπως έτσι «άνοιξες» τη συναυλία του Γιαν Τιρσέν στο Fuzz. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία; Ήταν πολύ κουραστική η προετοιμασία, ο χώρος ήταν κατάμεστος, το κοινό όμως δέχτηκε πολύ θετικά τα τραγούδια μου, αν και τα άκουγε μάλλον για πρώτη φορά! Ήταν πολύ ωραία, είχα για πρώτη φορά πενταμελή μπάντα και το χάρηκα πάρα πολύ. Νομίζω ότι χάθηκα για μια στιγμή. O Τιρσέν είναι από τους πολύ αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Χάρηκα πολύ όταν μου πρότειναν να ανοίξουμε τη συναυλία και, παρ’ όλο που δεν μιλήσαμε πολύ πέρα από τα τυπικά, ήταν πολύ ευγενικός και ήρεμος.

Δισκοκριτική

Nalyssa Green > Barock Inner Ear Τη Nalyssa Green την άκουσα πρώτη φορά να τραγουδά στη συναυλία των Film, τον Ιούνιο του 2010, στο Play Our Music Fest και την ήξερα ως μέλος της πολυμελούς μπάντας του Leon. Όταν η INNER EAR μου έστειλε το Barock υπέθεσα πως ο τίτλος του προέκυψε από τις λέξεις baroque και rock. Όντως, η ατμόσφαιρα του δίσκου έχει κάτι από τη θεατρικότητα της εποχής του τίτλου, αλλά σε σημεία είναι πιο επιθετικός, άρα rock. Δέκα τραγούδια με λιτές ενορχηστρώσεις σε ένα χειροποίητο, αγνό στις προθέσεις του, δίσκο είναι μια καλή αρχή. Στα συν προσθέτω τη ματιά της Nalyssa, που αν και δεν σπούδασε μουσική, όπως δηλώνει, παίζει θέρεμιν, ακορντεόν, πλήκτρα, κιθάρα, ό,τι χρειαστεί! Από την άλλη, υποθέτω ότι της λένε συχνά πως αποπνέει κάτι εύθραυστο και ρομαντικό, όσο και αν εγώ θέλω να βρω rock στοιχεία! Οι ηχογραφήσεις έγιναν από τον Σπύρο Λιβάνη. Το artwork του Barock επιμελήθηκε η Κάκια Κωνσταντινάκη. Στο site της www.nalyssagreen.com, που έφτιαξε η Lick my kazoo, ο δίσκος είναι διαθέσιμος για δωρεάν download. Είναι η πρώτη φορά που μίλησε σε ραδιοφωνική εκπομπή στη Θεσσαλονίκη, την οποία ελπίζει να επισκεφθεί σύντομα με το γκρουπ της.

Μακάρι να μην αλλάζαμε γνώμη γνωρίζοντας έναν καλλιτέχνη, αλλά αυτό είναι μια άλλη λυπητερή ιστορία... Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, το έχω ήδη καταλάβει! Και θα το συναντάς συχνά από εδώ και πέρα, αν συνεχίσετε με τη μπάντα. Μήπως να σε ρωτήσω για τις επιρροές σου; Θέλω πέντε αγαπημένα γκρουπ χωρίς δεύτερη σκέψη! Arcade Fire, PJ Harvey, Radiohead, Beatles, Blur. Εφηβικά μου κάνουν, κλασικά πράγματα δηλαδή. Ναι, αυτά δεν αλλάζουν, δεν γίνεται να μην τα αναφέρω (γέλια)! Σε έχω κάπως συνδυάσει με κάτι που έχει σχέση με τη φύση, με δάση, ίσως γιατί κάθε φορά που ακούω το δίσκο είμαι καθ’ οδόν, ταξιδεύω για κάπου. Χαίρομαι που το επισήμανες αυτό. Ειδικά ο νέος δίσκος είναι πολύ επηρεασμένος από τη γη, την ενέργεια της φύσης, των δένδρων και πώς θα μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω σε όλο αυτό. Πώς θα μπορούσαμε να νιώσουμε ξανά κομμάτι τού κόσμου, να μπορέσουμε να προστατέψουμε τη φύση και όχι να είμαστε απέναντί της. Θα ήθελα να θυμηθούμε ότι είμαστε όπως το δέντρο, το χώμα. Ίσως να παίζει ρόλο και η επιλογή του χώρου που διάλεξες για να γράψετε το δίσκο: όχι σε κάποιο υπόγειο στούντιο μέσα στην πόλη, στο θόρυβο, αλλά απομονωμένοι σε ένα φιλόξενο σπίτι στην εξοχή. Έτσι ακριβώς! Πήραμε τα μηχανήματά μας και πήγαμε σε ένα μέρος που δεν είχε σήμα, θόρυβο και κόσμο να σου αποσπούν την προσοχή. Ήταν μαγικά: τις τελευταίες μέρες είχε και χιόνι, ταίριαζε πολύ στον ήχο που θέλαμε να βγάλουμε. Ο ήχος πόσο θα αλλάξει στο επόμενο άλμπουμ; Στο Barock ήμαστε πολύ μίνιμαλ, λίγο «στεγνοί». Οι ενορχηστρώσεις όμως έχουν γίνει πολύ πιο πλήρεις και συνθετικά τα τραγούδια θα είναι λίγο πιο ενεργητικά, ίσως λίγο πιο αισιόδοξα. Ακόμα υπάρχει η μελαγχολία, αλλά είναι σαν να υπάρχει πάντα λίγο φως από πίσω… Γενικά πάντα την ελπίδα ψάχνω, το φως, αλλά όταν γράφω μου βγαίνει και μια μελαγχολία, λίγο σκοτάδι. Στο Bios είχες τραγουδήσει το Κάτω από τη Μαρκίζα της Βίκυς Μοσχολιού. Έχεις επομένως και τέτοια ακούσματα; Θα έγραφες σε ελληνικό στίχο; Είμαι Πειραιώτισσα. Όλη μου η κουλτούρα, η γειτονιά μου, οι αναμνήσεις μου ήταν και είναι από την ελληνική μουσική. Αγαπώ πάρα πολλά τέτοια τραγούδια. Το συγκεκριμένο είναι από τα αγαπημένα μου και όποτε βρίσκω ευκαιρία το λέω. Είναι ένας καημός μου που δεν γράφω τραγούδια στα ελληνικά, στη μητρική μου γλώσσα. Μου βγαίνει αβίαστα και πιο εύκολα ο αγγλικός στίχος, αλλά κάποια στιγμή νομίζω θα γράψω και ελληνικό. Απλά θα είμαι πιο απαιτητική από τον εαυτό μου τότε...

φιλμ νουάρ 7


βιβλίο Π.Ε. Δημητριάδης Ξεκαθάρισμα Λογαριασμών, Ποιήματα (2000-2010) εξώστης 2011, 200 σελ. Στο εξώφυλλο ένα απόσπασμα από τον πίνακα Η Σταύρωση: Η Τελευταία Κρίση του Γιαν Βαν Έικ κι ένας τίτλος πολυτονικός: οξεία στο “-θά-” και περισπωμένη στο “-σμών”. Το Ξ και το Λ είναι πεζοκεφαλαία: εκ πρώτης φαίνονται πεζά, αλλά εκ δευτέρας ατροφούν οι απολήξεις τους και γίνονται κεφαλαία. Κάτω χαμηλά το κοντέρ των εκδόσεων εξώστης. Στο οπισθόφυλλο λεπτομέρειες από τον πίνακα Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων του Ιερώνυμου Μπος. Ο Π.Ε. Δημητριάδης απολαμβάνει το αφρόλουτρο της μπανιέρας του περικλειόμενος από το Ο και δίπλα το -ας πούμε- βιογραφικό του σε μονοτονικό. Από κάτω, αριστερά οι σχεδιαστές της συλλογής ΑνΟΥσΙΑ ΕντΑσΗ, δεξιά το κοντέρ των εκδόσεων και στο κέντρο το ISBN. Μέσα, σκέφτομαι, θα δούμε κάτι σε μικτή τεχνική. Όμως όλα είναι μονοτονικά. Αλλά όχι μονότονα. Ξεκινάει με τη μετέωρη φράση Να φύγουν από πάνω μου... και τελειώνει με την αποφώνηση ...γιατί μάθαμε να αμυνόμαστε σωστά / στον παίχτη παραπάνω. Στο εσώφυλλο κάτω από τα τυπογραφικά γράφει Αντίτυπο Νο 56 από 500. Με κεφαλαία. Ξεκινάει και αναπτύσσει το φευγιό από πάνω του χρονολογικά και καταλήγει σε μια μικτή ζώνη (2007-2010), όπου όλα τα ποιήματα είναι αθλητικά. Εξού και ο... παίχτης παραπάνω. Το περιεχόμενο είναι μια συναισθηματική, αισθητική και ερωτική σταύρωση (όπως στο εξώφυλλο με πολλές θεατρικές υπερβολές), που λυτρώνεται σταδιακά και μεταστοιχειώνεται σε πνευματική ανάσταση (το παραδείσιο οπισθόφυλλο). Αυτό επιτυγχάνεται με μετάλλαξη τύπου κάμπιας-πεταλούδας και σταδιακή αποβολή του φύλου, ωσάν αυτό να μαραίνεται και να καθίσταται αχρείαστο και περιττό (πνευματικά). Κάτι σαν το παράξενο ζούδι που βλέπουμε στο άνω μέρος της ράχης του βιβλίου. Ο Θηβαίος Τειρεσίας χρειάστηκε μόνο 7 χρόνια να πετύχει αυτό που ο κερκυραίος Παντελής κατάφερε σε 11. Σήμερα όλα τρέχουν με διαστημικές ταχύτητες, αλλά ο απόλυτος έρωτας επιμηκύνει και στρεβλώνει το χρόνο, αμβλύνει και οδοστρώνει κάθε εξόγκωμα. Είναι σα να χωρίζεις δυο φίδια την ώρα που κάνουν έρωτα. Οι θεματικές και οι στίχοι του Παντελή αποδομούν και ανασυνθέτουν μια νέα ταυτότητα με τη χάρη και την ακρίβεια ενός πλαστικού χειρουργού, που υποβάλλει τον ασθενή του σε αναγκαστική αλλαγή φύλου (πνευματικά πάντα). Ακόμη και ο ναρκισσισμός του ξεθωριάζει γλυκά κι αποτεφρώνεται κάτω από το δέρμα που κατοικεί. Γίνεται μπούρμπερη στη θύμησή της. Κι εκεί στη γόνιμη στάχτη φυτρώνει μια νέα ποίηση. Χωρίς κανόνα. Τρέφεται ασκητικά με λίγο ψωμί, λίγο Κόρε. Και κάποτε πίνει λιγάκι νερό, λίγο Ύδρο. Και το απόδειπνο μιρταζαπίνη. Αφού δειπνήσει... κι ας αλληλοπροκαλούμεθα πέρδεσθαι όρχεις. Το πέρδεσθαι ως επι-θετικός προσδιορισμός. Στέκει δε στέκει. Κατά τ’ άλλα, η μυωπία σταθερή... Κώστας Καρδερίνης

Την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), oι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, παρουσιάζουν το Θεσσαλονίκη: Ημερολόγιο 2012. Επιμέλεια: Θωμάς Κοροβίνης. Θα μιλήσουν οι Γιώργος Τούλας, Σούλα Χρυσανίδου, Θωμάς Κοροβίνης. Την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), o Σπύρος Κουζινόπουλος παρουσιάζει το βιβλίο του Δράμα 1941: Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Θα μιλήσουν οι Μόσχος Βοϊτσίδης, Νίκος Μέρτζος, Σπύρος Σφέτας, Σταύρος Τζήμας. Τo Σάββατο 10 Δεκεμβρίου, ώρα 12:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), η Δήμητρα Π. Πυργελή παρουσιάζει το βιβλίο της Η μικρή μπότα του Αϊ-Βασίλη, εκδόσεις Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ. Τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), το περιοδικό SOUL και η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS παρουσιάζουν τον Αλέξανδρο Τσιρίδη. Τη συζήτηση συντονίζουν ο Στέφανος Τσιτσόπουλος κι ο Δημήτρης Καραθάνος. Την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), η Χίλντα Παπαδημητρίου παρουσιάζει το βιβλίο της Για μια χούφτα βινύλια, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Θα μιλήσουν οι Στέφανος Τσιτσόπουλος, Σάκης Παπαδημητρίου. Την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου, ώρα 19:00, στον ΙΑΝΟ (Αριστοτέλους 7), ο Γιώργος Κοτανίδης παρουσιάζει το βιβλίο του Όλοι μαζί, τώρα!, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Θα μιλήσουν οι Μάκης Τρικούκης, Δημήτρης Παπαφιλίππου, Γιάννης Χατζηγώγας. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι Λίλα Βλαχοπούλου και Σταυριάννα Παπαδάκη.

φιλμ νουάρ 8

από 28/11 έως και 3/12

1. Το Νήμα της Victoria Hislop, εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ 2. Χτυποκάρδια στο κρανίο της Έλενας Ακρίτα, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 3. Προσωπικό ημερολόγιο-ανεκδοτολόγιο 2012 του Γιάννη Σερβετά, εκδόσεις IANOS 4. Περαίωση του Πέτρου Μάρκαρη, εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 5. Καιρός σκεπτικός της Ιωάννας Καρυτιάνη, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 6. Το ημερολόγιο της κρίσης του Παύλου Τσίμα, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 7. Η λογική της παράνοιας του Στέλιου Ράμφου, εκδόσεις ΑΡΜΟΣ 8. Για την αγάπη της γεωμετρίας της Σώτης Τριανταφύλλου, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ 9. Γράφοντας για τον εαυτό μου του Βασίλειου Μαρκεζίνη, εκδόσεις Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ 10. Περιπολών περί πολλών τυρβάζω του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

Ηδονή στον κρόταφο της Ζυράννας Ζατέλη, εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Η Ηδονή στον κρόταφο διαβάζεται ως καλειδοσκοπική αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, ως ασπρόμαυρη μυθοπλασία με πρωταγωνιστές όλους τους έμψυχους και άψυχους κατοίκους του ζατελικού κόσμου. Σπαράγματα μιας εξομολόγησης που αναδίδει ομίχλη και σκιές σαν γνήσιο παραμύθι, με ιστορίες που γράφτηκαν στην πυρά και ενίοτε στην στάχτη της. Το πρόβλημα Σπινόζα του Irvin D. Yalom, εκδόσεις ΑΓΡΑ. Ποιος ήταν ο Σπινόζα; Στο συναρπαστικό καινούργιο του μυθιστόρημα ο συγγραφέας δεν εξανθρωπίζει μόνο τον μεγαλοφυή φιλόσοφο, που με το έργο του επηρέασε την παγκόσμια σκέψη, αλλά αποκαλύπτει και την αφετηρία και το νόημα αυτής της ισχυρής μα αινιγματικής εμμονής. Αμερικάνικη λήθη του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Οι ιστορίες που συνθέτουν την Αμερικανική λήθη συστήνουν ένα τολμηρό, μεγαλειώδες έργο εν προόδω. Ο συγγραφέας χαρτογραφεί την ανθρώπινη συνείδηση, αναπαριστάνοντας σε αργή κίνηση τις απρόβλεπτες πορείες και τις επικίνδυνες στροφές που αναγκάζεται να πάρει ο ανθρώπινος νους σε επώδυνες και οριακές καταστάσεις. Γιώργος Σαραντάρης. Ο άνθρωπος, ο ποιητής, ο διανοούμενος του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου, εκδόσεις ΕΚΠΛΗΞΗ. Με το βιβλίο αυτό ο δημοσιογράφος μας καλεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στη ζωή, στη σκέψη και στο έργο του μεγάλου ποιητή και σημαντικού διανοούμενου. 30 λεπτά γεύματα του Jamie Oliver, εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ. Μάθετε πώς μπορείτε να δημιουργήσετε ένα ολόκληρο γεύμα σε 30 λεπτά! Όχι μόνο ένα πιάτο, αλλά ένα ολόκληρο μενού με υπέροχα πιάτα.


ταινίες

φιλμ νουάρ

κινηματογράφος

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ: ΤΥΡΑΝΝΟΣΑΥΡΟΣ / IN TIME / MONEYBALL / NEW YEAR’S EVE / Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΪ - ΒΑΣΙΛΗ / SHARK NIGHT 3D /// AGON /// VIDEODROME ///

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΤΥΡΑΝΝΟΣΑΥΡΟΣ (TYRANNOSAUR) Σκηνοθεσία: Πάντι Κονσιντάιν Παίζουν: Πίτερ Μιούλαν, Ολίβια Κόλμαν, Έντι Μάρσαν, Πολ Πόπλγουελ, Νεντ Ντένεχι Διάρκεια: 91’

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ Ένας θυμωμένος μεθύστακας βγαίνει από παρακμιακή παμπ παραπατώντας και βρίζοντας. Δεμένο εκεί έξω έχει και το σκυλί του, που κάνει το λάθος να του γαβγίσει. Θα είναι η τελευταία φορά, καθώς θα δεχθεί κλωτσιές στα πλευρά από τον αφέντη του. Έτσι, το άτυχο τετράποδο, που εξαρχής μοιάζει να ήταν το μοναδικό έμβιο ον που άντεχε και αγαπούσε τον περί ου ο λόγος μεθύστακα, φεύγει πρόωρα και φρικτά από τη ζωή. Αυτός ο τύπος που μόλις γνωρίσαμε είναι ο «ήρωας» της ταινίας! Αφού τον δούμε στα επόμενα πέντε – έξι λεπτά να επιδίδεται σε κάθε λογής «ανδραγαθήματα», να πλακώνει στα καλά καθούμενα κάτι παιδιά που είχαν την

έμπνευση να παίξουν μπιλιάρδο και να γελάσουν στο χώρο που τα πίνει, να σπάει μια τζαμαρία για να τονώσει το εγώ του... αντιλαμβανόμαστε σύντομα ότι ο Ιωσήφ (Πίτερ Μιούλαν, σε ερμηνεία που πολύ απέχει από τον ξυλουργό της Βίβλου) είναι όντως μια από τις πιο αθώες ψυχές στον κόσμο που μας εισάγει ο Πάντι Κονσιντάιν... Τι είναι ο Τζόζεφ, λοιπόν, πέρα από πειραγμένος πια στο μυαλό απόμαχος της πάλαι ποτέ εργατικής τάξης, που ο Κεν Λόουτς ή ο Μάικ Λι μας έκαναν να αγαπήσουμε; Στο σκοτεινό περιβάλλον του φιλμ, εκεί όπου κάθε άλλο παρά αποδρά κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός, συναντούμε κι άλλες αγριεμένες ψυχές. Δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ακόμα μάλιστα κι αν έφτιαξαν μιαν αξιοπρεπή κατοικία και υποτίθεται πως τέλεσαν έναν καλό γάμο, εκείνες οι ευτυχισμένες φωτογραφίες λειτουργούν αποκλειστικά ως αναμνηστικά της φρίκης της νυν ζωής τους... Ναι, τέτοια είναι η γυναίκα του φιλμ. Μια κυρία καθωσπρέπει, που δουλεύει σαν άγγελος επί της γης για να έχουν όλοι οι κατατρεγμένοι ένα ρουχαλάκι να βάλουν πάνω τους, που συμπαραστέκεται στον από-

βλητο της κοινωνίας, που προσεύχεται για τη λύτρωση (δηλαδή την ευθανασία) των χαμένων κορμιών. Αυτή η άγια κυρά υφίσταται με τη σειρά της μαρτύρια, αλλά κάποια ώρα, όπως κι ο Ιωσήφ, παύει να γυρίζει το άλλο μάγουλο, ανθίσταται, εκρήγνυται, τινάζει τη μια σκλαβιά μέσω μιας άλλης. Τη λένε Χάνα και την υποδύεται η Ολίβια Κόλμαν, εξίσου συγκλονιστικά με τον Μιούλαν (δεν είναι η Παναγία, παρότι λίγο ήθελε να μας πείσει περί του αντιθέτου...)! Ανεργία, αλκοόλ, ρατσισμός, μίσος... Όλα είναι εδώ, όπως δεν τα αφήσαμε και όπως δεν τα ξέραμε. Το Λιντς στο φως της κάμερας του -εντυπωσιακού για πρωτάρη στη σκηνοθεσία- Κονσιντάιν είναι ένας τόπος άθλιος, χωρίς διεξόδους, χωρίς ανθρωπιά, χωρίς αύριο. Δεν υπάρχει πουθενά το Καλό, μόνο διαβαθμίσεις του Κακού, ανάλογα με το πόσο έχει αποκτηνωθεί ο κάθε χαρακτήρας. Οι γροθιές στο στομάχι που μας καταφέρνει το φιλμ, από το πρώτο ακόμα πλάνο του, είναι αλλεπάλληλες και το νοκ άουτ παραμονεύει. Υπάρχει φως στο βάθος; Υπάρχει ελπίδα; Κι αν ναι, ποια είναι αυτή; Ίσως ότι φτάσαμε στον πάτο του βαρελιού (τη συνηθίσαμε αυτή την έκφραση εσχάτως) και πλέον αργά ή γρήγορα θα βγάλουμε λίγο το κεφάλι πιο έξω; Πώς θα έρθει η λύτρωση αν δεν περάσει κανείς πρώτα από το δαντικό Καθαρτήριο; Υ.Γ. «Τυραννόσαυρο» φώναζε χαϊδευτικά ο Τζόζεφ τη μακαρίτισσα γυναίκα του, λόγω των διαστάσεών της! Ο τυραννόσαυρος έχει περάσει στην ιστορία. Μόνο τα μουσεία, ο Μαρκ Μπόλαν (T-Rex) και ο Σπίλμπεργκ θυμούνται πια σταθερά την ύπαρξή του. Όπως κάθε ερπετό που σέβεται τον εαυτό του, όμως, έχει αποφασίσει να σέρνει τον όγκο του πάνω στο έδαφος, αφήνοντας τα σημάδια του. Το ότι αυτό το πλάσμα που έχουμε εμείς μπροστά μας τυραννιέται ακόμα από την έλλειψη πραγματικής αγάπης και θα τυραννιέται δια παντός, γιατί η έννοια της αγάπης τού είναι κατ’ ουσίαν άγνωστη, το καθιστά πιο ευάλωτο από ποτέ. Και είναι ουσιαστικά άλλος ένας τυραννόσαυρος εν αποστρατεία... Αξιολόγηση: **** Δημοσθένης Ξιφιλίνος

φιλμ νουάρ 9


ταινίες IN TIME

MONEYBALL

Σκηνοθεσία: Άντριου Νίκολ Παίζουν: Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Αμάντα Σάιφριντ, Σίλιαν Μέρφι, Ολίβια Γουάιλντ, Τζόνι Γκαλέκι Διάρκεια: 109’

Σκηνοθεσία: Μπένετ Μίλερ Παίζουν: Μπρατ Πιτ, Τζόνα Χιλ, Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν, Ρόμπιν Ράιτ Διάρκεια: 133’

ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON 1, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 2, STER CITY GATE 2, VILLAGE COSMOS 4&7&9 Ο Γουίλ Σάλας είναι κάτι παραπάνω από εικοσιπέντε χρονών, αλλά δεν του φαίνεται. Όχι λόγω της εξαιρετικής του επιδερμίδας, αλλά γιατί στο εγγύς μέλλον όπου τοποθετείται η ταινία, έτσι συμβαίνει: οι άνθρωποι ζουν για εικοσιπέντε χρόνια. Η ιδέα του γήρατος μοιάζει σαν κρύο αστείο. Ένα ψηφιακό ρολόι στο δέρμα τους, τους υπενθυμίζει τη ροή του χρόνου. Όλοι τρέχουν για να προλάβουν. Σχεδόν όλοι. Η νομισματική πολιτική είναι επίσης «χρονολογική»: πληρώνεις και πληρώνεσαι με χρόνια από/ για τη ζωή σου. Αν είσαι φτωχός και... τυχερός, μπορεί να φτάσεις τα σαράντα. Αν πάλι είσαι πλούσιος, όπως η Σίλβια Γουάις, η τύχη δεν έχει σημασία: ο χρόνος σου ανήκει... Το «Ιn Time» είναι καλύτερο από ό,τι φαίνεται. Μέρος ενός νέου τύπου ρεύματος του Χόλιγουντ (ας το πούμε «Σαν Blockbuster»), αξιοποιεί τα χαρίσματα μιας ταινίας δράσης ενώ αποπειράται έναν κοινωνικό σχολιασμό μέσω της αλληγορικής πραγματικότητας. Εντοπίζουμε σαφείς αναφορές στη διασκεδαστική μυθολογία των «Μπόνι και Κλάιντ» και αποσπασματικές παραπομπές στον Ιαβέρη του Ουγκώ αλλά και αιχμηρές αναπαραστάσεις στην αναξιοπιστία του όχλου. Ασφαλώς, δεν πρόκειται για μία... πνευματική ταινία. Είναι, ωστόσο, πνευματώδης, παρά τα κλισέ που αναπόφευκτα κάνουν την εμφάνισή τους εδώ κι εκεί. Μία νέα κουλτούρα αναδύεται στα στούντιο του Χόλιγουντ και φαίνεται διατεθειμένη να συγκεράσει στοιχεία που μέχρι τώρα απέκλιναν, εξαιτίας ίσως κάποιας παλιάς προκατάληψης που πιθανώς επιτέλους θα αρθεί. Ούτε Νουβέλ Βαγκ λοιπόν ούτε Ρόκι Μπαλμπόα. Αλλά: κάτι πλησιέστερο στο δεύτερο, με το βλέμμα όμως στραμμένο στο πρώτο. Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε αν και πώς θα εξελιχθεί η νέα λογική.

Αξιολόγηση: *** Ρωμανός Σκλαβενίτης

cafe bar Κ.Ντηλ 18 2310 275 159

ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON 2, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 8, STER CITY GATE 4, VILLAGE COSMOS 2 Ο Μπίλι Μπιν, πρώην παίκτης και νυν μάνατζερ μιας μικρομεσαίας ομάδας μπέιζμπολ, απεχθάνεται να χάνει. Έχοντας στη διάθεσή του το μικρότερο μπάτζετ στην κατηγορία του, νιώθει καταδικασμένος να βλέπει τους άλλους να αγοράζουν τον αφρό των διαθέσιμων παικτών και να νικούν. Ώσπου συναντά έναν απόφοιτο οικονομικών του Γέιλ, ο οποίος του προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο ανάλυσης των χαρακτηριστικών των αθλητών. Βασισμένος σε αυτή τη νέα τακτική, ο Μπίλι θα στήσει την ομάδα από την αρχή, against all odds, αγοράζοντας χαμηλού κόστους παίκτες, που σύμφωνα όμως με τους αριθμούς, θα του εξασφαλίσουν τη νίκη. Ξανθός, ωραίος και μοιραίος, ο Μπραντ Πιτ αποτελεί τη σύγχρονη εκδοχή του Ρόμπερτ Ρέντφορντ και ως τέτοιος, εκτός από ρομαντικά δράματα και πολιτικά θρίλερ, είναι φυσικό (Natural) να πρωταγωνιστήσει και σε μία ταινία για το εθνικό σπορ της Αμερικής. Μην πάει ο νους σας στις κλασικές αθλητικές και εν μέρει βαρετές ταινίες του είδους. Η ταινία, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της ομάδας του Όκλαντ που το 2002 άλλαξε για πάντα το παιχνίδι, μπορεί να είναι γυρισμένη σε αποδυτήρια και γήπεδα, όπου οι άντρες μασούν και φτύνουν καπνό συνέχεια και καμία γυναίκα δεν έχει θέση (εκτός αν είναι γραμματέας, σερβιτόρα, πρώην σύζυγος ή κόρη του πρωταγωνιστή) αλλά σε καμία περίπτωση δεν εξυμνεί αθλητικά ιδεώδη, θαυμαστές επιδόσεις και προσωπικά δράματα. Ο σκηνοθέτης του μελαγχολικού «Capote» χειρίζεται εδώ με μαεστρία θεατρικού δράματος τον θρίαμβο των αριθμών και της λογικής επάνω στο συναίσθημα και το ένστικτο. Το «Moneyball» είναι μια ταινία για το μπέιζμπoλ, με τον τρόπο που το «Social Network» ήταν μια ταινία για το facebook. Διόλου τυχαίο μάλιστα, αφού το σενάριο και στις δύο υπογράφει ο οσκαρούχος Άαρον Σόρκιν, ο οποίος στο τέλος μας λέει απερίφραστα ότι όλα είναι μια μπίζνα για να πουλήσουν κάποιοι περισσότερα εισιτήρια και χοτ ντογκ. Όσο για τις ερμηνείες, ο Μπραντ Πιτ δίνει ρέστα γερνώντας επιτυχώς, ο Τζόνα Χιλ με το ζόρι κρατιέται να μην κάνει καμιά γκριμάτσα στον πρώτο μη κωμικό ρόλο της ζωής του και ο Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν με μια τεράστια μπυροκοιλιά κάνει homerun ως βαρύς και ασήκωτος προπονητής. Οι προσεκτικοί θα απολαύσετε ακόμα και τα περάσματα του σκηνοθέτη Σπάικ Τζόνσι και του Τζο Σατριάνι.

Αξιολόγηση: **** Μελίνα Μελικίδου

NEW YEAR’S EVE Σκηνοθεσία: Γκάρι Μάρσαλ Παίζουν: Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Τζέσικα Μπιλ, Άστον Κούτσερ, Μισέλ Πφάιφερ, Ζακ Έφρον, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Χάλε Μπέρι, Κάθριν Χέιγκλ, Τζον Μπον Τζόβι, Σοφία Βεργκάρα Διάρκεια: 118’

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ, ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON 5, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 10, STER CITY GATE 1, VILLAGE COSMOS 5&6&10 Φέτος που δεν θα πω κάλαντα, θα σας τα πω σε πεζό -πολύ πεζό- λόγο και θα ξεκινήσω με μια προσωπική κατάθεση: σιχαίνομαι τις ημέρες των γιορτών. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και Πάσχα μου προκαλούν (με αυτήν τη σειρά) αηδία. Βρίσκω πρόστυχο αν όχι και αφελές να γιορτάζουμε καταναλωτικά συγκεκριμένες ημέρες που η πρόφασή τους είναι η ενεργοποίηση της ελπίδας, της ανανέωσης, της αγάπης και της δεύτερης ευκαιρίας. Είναι σα να ευνουχίζουμε τη διανοητική μας ικανότητα και να υποτασσόμαστε σε μια ματαιότητα με κορδέλες και φιόγκους. Η αλληλοδιαδοχή των ετών φέρνει το κάθε νέο έτος με εμάς τους καταφρονεμένους να ελπίζουμε για ανατροπή προς το καλύτερο, ενώ ήδη από τις πρώτες μέρες ξέρουμε ότι οι ελπίδες μας θα σκιαστούν από την κλασική πλέον ρήση: «κάθε πέρσι και καλύτερα». Όχι, δεν είναι πεσιμισμός, είναι το αποτέλεσμα του καπιταλισμού που προπαγανδιστικά προδιαγράφει την αποκωδικοποίηση των παραπάνω εννοιών -με όρους και μέσα- που κατ’ ανάγκη δεν είναι τα ιδανικά για τον καθένα μας ξεχωριστά. Η ταινία «New Year’s Eve» ανήκει σε αυτά τα προϊόντα που ίσως αγοράσετε. Προσοχή όμως γιατί κάρτα αλλαγής δεν υπάρχει! Τι περιμένατε από το νέο σάγκα γιορτινών ταινιών που ξεκίνησε το «Valentine’s Day»; Σίγουρα το καλό να κυριαρχήσει, οι άνθρωποι να βρουν ηρεμία και μια αγκαλιά να ξαπλώνουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Αυτά συμβαίνουν όμως μόνο στα παραμύθια και στις ξεπερασμένες ταινίες που απευθύνονται σε αφελείς ρομαντικούς. Δεν κατακρίνω τους ρομαντικούς (υπήρξα ένας, δεν το κρύβω) ούτε όσους επενδύουν σε συναισθηματικά φορτισμένες βασιλόπιτες με κάλπικη λίρα για φλουρί. Προτιμώ όμως όταν αυτές οι ταινίες υποτάσσονται σε ένα συναισθηματικό φορολογικό σύστημα, αν τις αποδεχτώ, να μην αναγκάζομαι να κόψω ένα κομμάτι του θεού, του Χριστού, της Παναγίας και του σπιτιού και να πληρώσω το ΦΠΑ σε κάποιο φορέα που έχει το clopy-right της πλασματικής ευτυχίας… γιατί απλά κοροϊδεύω εαυτόν όταν στην ουσία ελπίζω να πέσει σε εμένα το φλουρί. Κάλπικα συναισθήματα για μια ανάλογη λίρα ζυμωμένη με μηχανικό τρόπο σε εργοστάσιο παρασκευής συναισθηματικής φόρτισης. ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ 44 & ∆. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ, 2310 261727

φιλμ νουάρ 10

Αξιολόγηση: • Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος


Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ (ARTHUR CHRISTMAS)

ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Σκηνοθεσία: Σάρα Σμιθ

Σκηνοθεσία: Νίκος Κουτελιδάκης

Με τις φωνές των: Τζέιμς ΜάκΑβοϊ, Χιου Λόρι, Μπιλ Νάι, Τζιμ

Παίζουν: Γιάννης Μπέζος, Αντί-

Μπρόαντμπεντ, Ιμέλντα Στόντον

νοος Αλμπάνης, Γιάννης Στάνκο-

Διάρκεια: 97’

γλου, Βίκυ Παπαδοπούλου, Ελένη

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 2&3, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 3&9&11, STER CITY GATE 3&7, VILLAGE COSMOS 2&5&6&7

Κοκκίδου, Γιάννης Ρίσβας

ταινίες ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Διάρκεια: 102’

Για ακόμη μια Χριστουγεννιάτικη περίοδο «αποστολή εξετελέσθη» για την καλοκουρδισμένη ομάδα των ξωτικών

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 7, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 3&4, STER CITY GATE 6, VILLAGE COSMOS 1&5&9 (2η εβδομάδα)

του Σάντα Κλάους, που λειτουργώντας με υποδειγματική ταχύτητα και ακρίβεια, έκανε πραγματικότητα τις ευχές των δύο δισεκατομμυρίων παιδιών, τα οποία του έστειλαν γράμμα ζητώντας τους να τα επισκεφτεί με γεμάτα χέρια.

Αν με ρωτούσαν ποιος χορός εμπεριέχει κοκτέιλ πάθους, έντασης, έρωτα και

Ουπς! Υπάρχει λάθος! Γενικός συναγερμός! Ένα κοριτσάκι δεν έχει παραλάβει ακόμη το ποδηλατάκι που παρήγ-

οδύνης, χωρίς δισταγμό θα απαντούσα: το αργεντίνικο τάνγκο και το ζεϊμπέκικο.

γειλε στον Άγιο και οι ώρες μέχρι να ξυπνήσει κι αντικρίσει θλιμμένο την άδεια κάλτσα λιγοστεύουν! Έστω κι αν η

Η επιλογή έγκειται αποκλειστικά και μόνο στο αν πρόκειται για χορό ανάμεσα σε

εμπειρία του μέχρι τώρα ήταν να κρατά την αλληλογραφία του πατέρα του, ο γιος του Αϊ-Βασίλη, ο καλόκαρδος

δύο πρόσωπα ή αφορά μόνο ένα.

αλλά και αφελής Άρθουρ, πρέπει να δράσει άμεσα, ώστε το παιχνίδι να καταλήξει άμεσα κάτω από το δέντρο της

Στην ιστορία μας ένα πρόσωπο (υπολοχαγός Καραμανίδης) είναι αβάσταχτα

μικρούλας... Κι όχι με κανέναν hi-tech τρόπο, αλλά με τον παλιό, τον γνώριμο, τον παραδοσιακό. Είναι ώρα να μπει

ερωτευμένο με ένα άλλο (Ζωή), αλλά δεν έχει δύναμη να το εξομολογηθεί. Το

μετά από καιρό σε λειτουργία το Έλκηθρο με τους ταράνδους και από τον Βόρειο Πόλο, ο απροετοίμαστος για μια

τανγκό του δίνει το σθένος που του λείπει και λειτουργεί ως δούρειος ίππος για

τέτοια περιπέτεια Αρθούρος, παρέα με τον (απίθανο) παππούλη του κι ένα πανέξυπνο καλικαντζάρι, να φτάσουν

να την πλησιάσει σε κοινή θέα όλου του στρατοπέδου και να αποβάλει το φορ-

μέχρι την πόρτα της παιδούλας, που καρτερικά τους προσμένει...

τίο μεγατόνων που συμπιέζει την καρδιά του.

Έχοντας ήδη την εμπειρία στον τρόπο της ανάπτυξης ενός όμορφα δομημένου animation, η Aardman με την αρωγή

Τέσσερις άνθρωποι εμπλέκονται σε τρεις διαφορετικές ερωτικές σχέσεις υπό

της Sony, ακολουθεί πιστά τους σύγχρονους κανόνες που έχει ορίσει για το genre η πρωτοπόρα Pixar: εστίαση στο

τους ήχους τριών διαφορετικών μουσικών θεμάτων. Ο λανθάνων έρωτας στρο-

συναίσθημα, πρωτίστως για τους μπόμπιρες, δίχως όμως να ξεχνιούνται οι (και καλά) συνοδοί τους στην αίθουσα,

βιλίζει σε σπειροειδή τροχιά, όπως η βελόνα του πικάπ στα αυλάκια του δίσκου

ενήλικες. Ο αδέξιος όσο και γλυκούλης μυτόγκας με την άτσαλη φράντζα και το (απίθανο σε σύλληψη) λαχανί

Tango Notturno, οδηγώντας το κάθε πρόσωπο στο στόχο του. Τον αντισυνταγ-

πουλόβερ με τα πλουμιστά στολίδια και η κομπανία του, με τις γκάφες τους στο ακατάπαυστο σλάπστικ, αλλά και

ματάρχη στην Αθήνα, τον υπολοχαγό στην αγκαλιά της Ζωής, τη Ζωή στην

την βοήθεια του ελκυστικού τρισδιάστατου και του πολύχρωμου φόντου, πανεύκολα κλέβουν όχι μόνο την ματιά,

άνοιξη του έρωτα και τον «καλλιτέχνη» φαντάρο στο πολυπόθητο φιλί από τον

αλλά και την καρδιά της - κατά βάση αθώας και ανέμελης - πλατείας.

υπολοχαγό. Όλα με την ακρίβεια της βελόνας στο δίσκο. Από την άκρη, με τα

Αξιολόγηση: ***

μεγαλύτερα αυλάκια, προς το κέντρο με τα μικρότερα, μέχρι το τέλος, όπου...

Γιώργος Ζερβόπουλος (αναδημοσίευση – ολόκληρη η κριτική υπάρχει στο www.moviesltd.gr)

οι νότες σιωπούν. Πολλά συγχαρητήρια ανήκουν στη «δική» μας εταιρεία παραγωγής N-Orasis που έστησε άψογα την ατμόσφαιρα του ομότιτλου βιβλίου του Γιάννη Ξανθούλη. Όπως

ΚΡΑΣΟΔΙΚΕΙΟ

Ουζερί Φιλίππου 18 με Βενιζέλου τηλ.2310 239 031

επίσης και στο Γιάννο Αιόλου για την υψηλής αισθητικής αιθέρια μουσική επένδυση, ισάξια ξένων συναδέλφων του. Η σκηνοθεσία είναι επιβλητική, οι ερμηνείες εξαιρετικές, η φωτογραφία καταλυτική (συμπρωταγωνιστεί). Μοναδικό «φάλτσο»,

SHARK NIGHT 3D

το άστοχο μακιγιάζ των ηρώων στην ηλικία των γηρατειών.

Αξιολόγηση: ****

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Ρ. Έλις

Γιάννης Τοτονίδης

Παίζουν: Σάρα Πάξτον, Ντάστιν Μίλιγκαν, Κρις Κάρμακ, Ντόναλ Λογκ Διάρκεια: 91’

ΠΛΑΤΕΙΑ ODEON 3, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1, STER CITY GATE 7

Ελληνική Κουζίνα Μητρ.Γενναδίου 8 (πλ. Άθωνος) 2310 223 95

Η τεράστια προσπάθεια που απαιτείται να καταβληθεί για να περιγράψει κανείς το πόσο κακό είναι αυτό το κατασκεύασμα αποτελεί από μόνη της αποδεικτικό της ανεκδιήγητης φύσης του. Πρόκειται για την πέμπτη, τουλάχιστον φορά που ξεκινάω αυτό το κείμενο ελπίζοντας να είναι η τελευταία και ο θυμός - αγανάκτηση να υποχωρήσουν έστω και στο ελάχιστο ώστε το νευρικό μου σύστημα να μου επιτρέψει να αρθρώσω κάποιον λόγο και να τελειώνω με το βάρβαρο ετούτο καθήκον του να παρουσιάσω την εν λόγω ταινία στο αναγνωστικό κοινό. Ακόμη κι ένα τόσο μικρό κείμενο μπορεί να αποδειχθεί μαρτύριο όταν η μόνη λέξη που νιώθεις την ανάγκη να χρησιμοποιήσεις για να χαρακτηρίσεις αυτό το βδέλυγμα είναι… ακριβώς αυτή, βδέλυγμα. Πρόκειται για την εξαιρετικά πρωτότυπη ιστορία μιας χούφτας αγοριών και κοριτσιών που πηγαίνουν διακοπές σε πανέμορφο πλην αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο εξοχικό για να συναντήσουν εκεί τον εφιάλτη και να αρχίσουν να πέφτουν τα καλογυμνασμένα, ανορεκτικά κορμιά τους νεκρά το ένα μετά το άλλο. Αυτή τη φορά ο εφιάλτης έχει τη μορφή, εξαιρετικά κακοφτιαγμένων, αιμοδιψών καρχαριών που όμως ζουν εκεί που δε θα το περίμενε κανείς. Στη γειτονική λίμνη! Του γλυκού νερού λοιπόν οι καρχαρίες, του γλυκού νερού και τα μοντελάκια, όπως και οι ερμηνείες τους, όπως και οποιοσδήποτε κατασκευαστικός τομέας αυτής της ντροπής. Αποτελεί σίγουρα μία από τις πιο κακοσκηνοθετημένες, κακοπαιγ-

Μαθήματα κρουστών, Drums, κιθάρας, μουσικής προπαιδείας, παιδικό musical.

Εγγραφές όλο το χρόνο Αλ. Παπαδιαμάντη 6 (περιοχή Μαρτίου) Τηλ. 2310 861874 www.kroustophono.gr , email: info@kroustophono.gr

μένες, κακομονταρισμένες και γενικότερα κακοστημένες απάτες που θα μπορούσε να συναντήσει ποτέ κανείς σε κινηματογραφική αίθουσα. Με γυαλάκια και σε τρεις διαστάσεις, έτσι, μήπως ψαρέψουμε καμιά εφηβοπαρέα, που ακόμη κι αυτή θα αναμένει μια ένοχη απόλαυση μαλακού πορνό και αιματηρής βίας αλλά θα απογοητευτεί από τον συντηρητισμό και τη σοβαροφάνεια που θα αντικρίσει. Το κείμενο τελείωσε. Τα κατάφερα. Μην τυχόν και τη δείτε.

Αξιολόγηση: • Αλέξανδρος Μιλκίδης

Ταβέρνα Ουζερί Βασ. Ηρακλείου 35 στοά Μοδιάνο τηλ. 2310 279006

φιλμ νουάρ 11


ταινίες ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ (LA GUERRE EST DECLAREE/ DECLARATION OF WAR) Σκηνοθεσία: Βαλερί Ντονζελί Παίζουν: Βαλερί Ντονζελί, Ζερεμί Ελκαϊμ, Φρεντερίκ Πιερό, Ελίνα Λόουενσον Διάρκεια: 100’

ΦΑΡΓΚΑΝΗ (2η εβδομάδα) Είναι το πλέον εξαγώγιμο προϊόν της γαλλικής κινηματογραφικής παραγωγής για φέτος. Ήδη το έχουν στείλει στα Όσκαρ, άνοιξε και την Εβδομάδα Κριτικής στις Κάννες, έχει κόψει εκατομμύρια εισιτήρια στις αίθουσες, και αναμένεται να σαρώσει τα Σεζάρ την ερχόμενη άνοιξη.

REAL STEEL Σκηνοθεσία: Σον Λεβί Παίζουν: Χιου Τζάκμαν, Ιβάντζελιν Λίλι, Ντακότα Γκόγιο, Άντονι Μάκι, Χόουπ Ντέιβις, Τζέιμς Ρέμπχορν Διάρκεια: 127’

ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ 6, STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 6&7, STER CITY GATE 3, VILLAGE CENTRE 4&7 (2η εβδομάδα) Αρκετή δράση, εξελιγμένα εφέ, επιφανειακό σενάριο χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις και συμπαθητικοί πρωταγωνιστές, σε αυτό το blockbuster επι-

Κι όλα αυτά για την ανεξάρτητη παραγωγή της νεαρής Ντονζελί, που σκηνοθετεί, γράφει το σενάριο και παίζει, μαζί με τον επίσης νεαρό Ελκαϊμ, παριστάνοντας τους Ρωμαίο και τον Ιουλιέτα σε μια ταινία που μοιάζει σα να έχει βγει από την καρδιά της γαλλικής Νουβέλ Βανγκ, τον πολύχρωμο κόσμο του Ζακ Ντεμί ή το βιντεοκλιπίστικο, ατμοσφαιρικό, συναισθηματικό σινεμά του Κλοντ Λελούς. Το θέμα της, βέβαια, βαρύ: στο νεογέννητο βρέφος εντοπίζεται όγκος και το νεαρό ζευγάρι αποφασίζει να δώσει τη μάχη μέχρι το τέλος. Και τα καταφέρνει. Μπορεί το θέμα να σε ψυχοπλακώνει (είναι και αυτοβιογραφικό) η σκηνοθετική ευφυΐα όμως της Ντονζελί τα μαλακώνει όλα. Ιδιαίτερες λήψεις, σκηνοθετικά τεχνάσματα, παιχνιδιάρικες ερμηνείες σε πολύχρωμα φόντο, δίνουν και τόνο χαράς και αισιοδοξίας μα και την απαιτούμενη συγκίνηση για το δράμα του μωρού και τον αγώνα δρόμου της οικογένειας. Δηλαδή, η ταινία δεν καταντά χαζοχαρούμενη με όλα αυτά. Αντιθέτως, προσφέρει σε σωστές δόσεις χαρά και κλάμα μαζί. Εντέλει, αυτός ο κλαυσίγελος είναι τόσο διασκεδαστικός. Όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο. Γι’ αυτό άλλωστε η ταινία σκίζει στο ευρύ κοινό. Είναι σινεμά απολαυστικό, ένα μάθημα ζωής κανονικό, που σου κολλάει στο μυαλό. Πολλά μπράβο στη σκηνοθέτιδα. Ένα τέτοιο γαλλικό σινεμά θέλουμε.

Αξιολόγηση: *** Νέστορας Πουλάκος www.sevenart.gr

στημονικής φαντασίας, που για να μην το αδικήσουμε εντελώς δεν είναι μόνο… ηχορύπανση. Ανάμεσα στα ατσάλινα κροσέ και άπερκατ αναπτύσσεται μια υποτυπώδης ιστορία με επίκεντρο την σχέση πατέρα - γιου, αλλά και την ανάγκη για δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή. Μην ανησυχείτε όμως, δεν ακούγονται όλα τόσο βαρύγδουπα στην ταινία. Μια θεαματική και διασκεδαστική περιπέτεια θα παρακολουθήσετε, με εντυπωσιακά αληθοφανή ρομπότ (μετεξέλιξη του Ρόκι Μπαλμπόα) και καθηλωτικές σκηνές μάχης μέσα στο ρινγκ. Όπως διαβάσαμε, ο σκηνοθέτης Σον Λεβί αξιοποίησε στο έπακρο την τεχνολογία του motion capture μαζί με την εμπειρία του βετεράνου πυγμάχου και Χρυσού Ολυμπιονίκη Σούγκαρ Ρέι Λέοναρντ, ο οποίος ανέλαβε χρέη συμβούλου της παραγωγής. Όσο για τις ατάκες, είναι κοινότυπες και αναμενόμενες, ωστόσο δεν βαριέσαι λεπτό, ακόμη κι αν είσαι κορίτσι. Ο Χιου Τζάκμαν πάντα «λάμπει» στη μεγάλη οθόνη (το «Real Steel» δεν αποτελεί εξαίρεση) σε μια ταιριαστή συνύπαρξη με τον μικρό Ντακότα Γκόγιο, ενώ σε μικρότερο ρόλο εμφανίζεται και η Εβαντζελίν Λίλι του «Lost». Με λίγα λόγια, μην ψάχνετε για βαθύτερα νοήματα: αρκεστείτε στο θέαμα που θα σας αποζημιώσει και με το παραπάνω.

Αξιολόγηση: ** Νίκη Κεφαλά

Ελληνικό μπάρ Κατούνη 17 Λαδάδικα 2310 538 282

ΤΖΕΪΝ ΕΪΡ (JANE EYRE) Σκηνοθεσία: Κάρι Φουκουνάγκα Παίζουν: Μία Βασικόφσκα, Μάικλ Φασμπέντερ, Τζούντι Ντεντς, Τζέιμι Μπελ, Σάλι Χόκινς Διάρκεια: 120’

ΒΑΚΟΥΡΑ 2 (3η εβδομάδα) Το μυθιστόρημα της Σαρλότ Μπροντέ, γραμμένο το 1847, έχει γνωρίσει αρκετές κινηματογραφικές μεταφορές. Ξεχωρίζω του Ρόμπερτ Στίβενσον με Τζόαν Φοντέιν και Όρσον Γουέλς. Τι μπορεί να προσδοκά κανείς από μια ακόμη κινηματογραφική εκδοχή; Ο Φουκουνάγκα δίνει στο (ευρύ) νεανικό κοινό μια αξιοπρεπή εκδοχή, με την Τζέιν (Βασικόφσκα) να αντιμετωπίζει αποστασιοποιη-

μένα ή με εσωστρέφεια τα δρώμενα γύρω της με αποκορύφωμα την ερωτική πρόκληση. Η ορφάνια στην τρυφερή παιδική ηλικία δημιουργεί βίαιο συναισθηματικό τραύμα συνοδευόμενο από εξίσου βίαιη ωρίμανση. Η απουσία γονέων δεν συνεπάγεται μόνο συναισθηματικό κενό, αλλά σε εκθέτει πρόωρα στους κινδύνους της ανθρώπινης επιβουλής με χαιρεκακία, ζηλοφθονία, επιθετικότητα. Η ασπίδα γονικής προστασίας είναι απαραίτητη για την ομαλή ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Η διαδρομή της Τζέιν καθίσταται επώδυνη από την πρώτη μέρα της ορφάνιας της, πρώτα από τη συμπεριφορά των συγγενών και στη συνέχεια από τους «παιδαγωγούς» του οικοτροφείου. Παρότι ευφυής, η ανασφάλειά της και τα κοινωνικά συμφραζόμενα, δημιουργούν μπαριέρα στη σύναψη υγιών σχέσεων. Η απουσία θαλπωρής, αγάπης, στοργής, εμποδίζουν ψυχοσωματικές λειτουργίες όπως ο έρωτας. Όταν θα βρεθεί απέναντι στον γοητευτικό ευγενή Ρότσεστερ η έλλειψη αυτοπεποίθησης θα την αποτρέψει από το να ενδώσει στο φλερτ του. Όταν αφεθεί στην ορμή του έρωτα θα αναδυθούν προβλήματα, που σχετίζονται με τα κρυμμένα μυστικά της προσωπικής ζωής του Ρότσεστερ. Ο έρωτας θα ευοδωθεί ετεροχρονισμένα μετά από επίπονη προσμονή και ψυχικό κόστος. Ο έρωτας είτε την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης είτε σήμερα, σε συνθήκες ύστερου καπιταλισμού με επαναζήτηση ηθικών αξιών, παραμένει ο αστάθμητος παράγοντας της τελματωμένης ζωής μας.

Αξιολόγηση: *** Γιάννης Ν. Γκακίδης

παραδοσιακό Βολιώτικο τσιπουράδικο Δραγούμη και Δήμητσα 18 2310 267 063 και delivery

Παίζονται επίσης... Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν, Μια επικίνδυνη μέθοδος, Υπηρέτριες, Ανώνυμος, Trespass, The Double, Άγγελος του πάθους, Το σπίτι των ονείρων, Πώς να κλέψετε έναν ουρανοξύστη, Το δέρμα που κατοικώ, Χαραυγή – μέρος 1, Αθάνατοι, Καναρίνι μου γλυκό, Happy Feet Two, Οι περιπέτειες του ΤενΤεν , Τα στρουμφάκια

φιλμ νουάρ 12


«Agon»: Μια αλβανική ταινία με ελληνικά χρώματα Από τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου έχει ξεκινήσει γυρίσματα στη Θεσσαλονίκη η ταινία «Agon» (Αυγή) του Αλβανού σκηνοθέτη Ρόμπερτ Μπουντίνα, και το «φιλμ νουάρ» βρέθηκε σ’ αυτά. Η υπόθεση: Δυο αδέλφια από την Αλβανία, ο Σαϊμίρ και ο Βίνι, δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, μεταναστεύουν στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να φτιάξουν τη ζωή τους από την αρχή. Ο Σαϊμίρ, μάλιστα, ερωτεύεται την Ηλέκτρα, μια όμορφη Ελληνίδα που θέλει πολύ να την παντρευτεί, και αποφασίζουν να ζήσουν μαζί. Ο πατέρας της Ηλέκτρας, Νίκος (τον ρόλο κρατά ο Αντώνης Καφετζόπουλος) καλοδέχεται τον Σαϊμίρ, όχι όμως και τον μικρότερο αδερφό του Βίνι, με τον οποίο δεν τα πάνε και τόσο καλά. Σύντομα καταφτάνει στη Θεσσαλονίκη ο θείος των παιδιών για μια εγχείρηση, και μαζί με την οικογένειά του εγκαθίσταται στο σπίτι του Σαϊμίρ και της Ηλέκτρας. Ο θείος φέρνει μαζί του την αλβανική παράδοση και τα ήθη και έθιμα που αυτή περιλαμβάνει. Και φυσικά δεν αργεί η ώρα που συγκρούεται με την Ηλέκτρα σχολιάζοντας και κριτικάροντας τον ρόλο της ως γυναίκα της οικογένειας. Τόσο η Ηλέκτρα όσο και ο πατέρας της Νίκος θα ζητήσουν από τον Σαϊμίρ να επιλέξει… Στο μεταξύ, ο Βίνι μην αντέχοντας την όλη κατάσταση, θα μείνει σε ένα φίλο του, τον Μπεν, και γρήγορα μπλέκεται με την αλβανική μαφία της περιοχής. Ο έρωτάς του για την κοπέλα του αφεντικού, την Μαλίντα, θα τον ανακατέψει ακόμη περισσότερο. Η αναταραχή που φέρνει στην οικογένειά του, και η σύγκρουση με την οικογένεια του Νίκου και της Ηλέκτρας, δεν θα έχουν ευτυχή κατάληξη. Παρά την όποια αισιοδοξία που υπάρχει και το μεγάλο έρωτα του ΣαΊμίρ και της Ηλέκτρας, η τραγωδία θα τους χτυπήσει την πόρτα. Στην παραγωγή συνεργάζονται οι Σαμπίνα Κόντρα από την Αλβανία (Era Films), η Λιλέτ Μπόταση από την Ελλάδα (Inkas Films), ο Ντανιέλ Μπουρλάκ από τη Ρουμανία (Elefant Films) και ο Γκιγιόμ Ντεσέιγ από τη Γαλλία (Arizona Films). Επιπλέον, η Λιλέτ Μπόταση έχει εξασφαλίσει τόσο τη συμμετοχή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου όσο και της Nova, τη διανομή της ταινίας στην Ελλάδα. Η ταινία άλλωστε γυρίζεται κατά 70% στην Ελλάδα (μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου θα διαρκέσουν τα γυρίσματα στη Θεσσαλονίκη, και μέχρι τα τέλη του μήνα συνεχίζονται στα ελληνοαλβανικά σύνορα), και η κύρια γλώσσα της ταινίας είναι η ελληνική. Ταυτόχρονα, η παραγωγή φέρει και τη σφραγίδα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μιας κι είχε συμπεριληφθεί στο 4ο Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads 2008, όπου και έγινε η επαφή με την εταιρεία Inkas Films. Η ταινία διαθέτει ένα πλούσιο καστ από Αλβανία και Σκόπια, ενώ από ελληνικής πλευράς συμμετέχουν μεταξύ άλλων πέρα από τον Αντώνη Καφετζόπουλο και οι Ιζαμπέλλα Κογιεβίνα και Λαέρτης Βασιλείου. Βασικός συνεργάτης της ταινίας του Μπουντίνα είναι ο διάσημος Ρουμάνος διευθυντής φωτογραφίας Μάριους Παντούρου, ο οποίος έχει «φωτίσει» όλες τις μεγάλες επιτυχίες του νέου ρουμάνικου κινηματογράφου όπως «Όταν θέλω να σφυρίξω, σφυρίζω» του Φλορίν Σερμπάν, «Στις παρυφές» του Μπόγκνταν Τζόρτζι Απέτρι, «Αστυνομία ταυτότητα» του Κορνέλιου Πορουμπόιου κ.ά. Τέλος και σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Μπουντίνα: «Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης. Άλλωστε και οι δυο αδελφοί είναι ερωτευμένοι με κοπέλες και ‘πεθαίνουν’ για αυτές. Ο ένας μάλιστα και κυριολεκτικά. Ενώ ο άλλος, ο Σαϊμίρ, ζει για την Ηλέκτρα και κάνει τα πάντα για να είναι ευτυχισμένη. Αυτές τις ιστορίες αγάπης προσπαθούν να τις διαλύσουν διάφοροι: συγγενείς, παραδόσεις, μαφία… Είναι μια ταινία για την αγάπη, αναμφίβολα». Νέστορας Πουλάκος

Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου Θριαμβευτής ο Λαρς Φον Τρίερ! Το περασμένο Σάββατο 3 Δεκεμβρίου έγινε στο Βερολίνο η τελετή απονομής των βραβείων της Ευρωπαϊκής Ακαδημία Κινηματογράφου! Μεγάλος νικητής αναδείχτηκε ο Δανός Λαρς Φον Τρίερ και η ταινία του «Melancholia» καθώς απέσπασε τρία βραβεία: καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας για το 2011, φωτογραφίας και καλλιτεχνικής διεύθυνσης. Η Σουζάνε Μπίερ (επίσης από τη Δανία) απέσπασε βραβείο σκηνοθεσίας για το «Ίσως αύριο», ταινία που είχε βραβευτεί πέρυσι με βραβείο Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Ο Βρετανός ηθοποιός Κόλιν Φερθ απέσπασε βραβείο ανδρικής ερμηνείας για τον «Λόγο του βασιλιά», ενώ η Τίλντα Σουίντον κέρδισε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας για το «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν». Καλύτερο σενάριο αναδείχθηκε εκείνο της ταινίας «Το παιδί με το ποδήλατο» των Βέλγων αδελφών Νταρντέν, ενώ το «The Artist» του Μισέλ Χαζαναβίσιους βραβεύτηκε για τη μουσική του (Λουντοβίκ Μπουρσέ). Βραβείο καλύτερου κινουμένου σχεδίου μεγάλου μήκους απέσπασε το «Chico and Rita», ενώ καλύτερο ευρωπαϊκό ντοκιμαντέρ αναδείχθηκε το «Pina» του Βιμ Βέντερς. Τιμητικά βραβεία δόθηκαν στον Βρετανό σκηνοθέτη Στίβεν Φρίαρς και στον Γάλλο ηθοποιό Μισέλ Πικολί.

AVANT PREMIERE Ο STAR FM 97,1, σε συνεργασία με την εταιρεία διανομής Village Films, σας προσκαλούν στην πρεμιέρα της ταινίας «Νήσος 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού» του Αντώνη Αγγελόπουλου, με τους Βλαδίμηρο Κυριακίδη, Μιχάλη Μαρίνο, Δημήτρη Τζουμάκη και Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, την Τρίτη 13 Δεκεβρίου, στις 20.30, στον πολυκινηματογράφο VILLAGE COSMOS. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη με προσκλήσεις που μπορείτε να εξασφαλίσετε μέσα από διαγωνισμούς στις εκπομπές του STAR FM 97,1 (2310 220300).

Next Την ερχόμενη Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου αναμένονται να βγουν στη Θεσσαλονίκη οι εξής ταινίες: «Επικίνδυνη Αποστολή - Πρωτόκολλο: Φάντασμα» (Mission: Impossible - Ghost Protocol) του Μπραντ Μπερντ, με τους Τομ Κρουζ, Τζέρεμι Ρένερ και Πόλα Πάτον, «Αλλάζουμε;» (The Change-Up) του Ντέιβιντ Ντόπκιν με τους Ράιαν Ρέινολντς, Τζέισον Μπέιτμαν και Ολίβια Γουάιλντ και «Ο δρόμος του χρήματος» (Margin Call) του Τζ. Σ. Κάντορ με τους Κέβιν Σπέισι, Πολ Μπέτανι και Τζέρεμι Άιρονς.

φιλμ νουάρ 13


σινεμά

Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών - 2011 Μέση Ανατολή «The Greek – Jewish Miracle» Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συμμετέχοντας στο πρόγραμμα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού «Θεσσαλονίκη Σταυροδρόμι Πολιτισμών - 2011 Μέση Ανατολή» παρουσιάζει την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου στις 19:00 στην αίθουσα «Παύλος Ζάννας» του «Ολύμπιον» την εκδήλωση με τίτλο «The Greek – Jewish Miracle» / «Το ελληνο - εβραϊκό θαύμα». Στην εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί η επίσημη πρώτη προβολή τριών ταινιών μικρού μήκους που δημιούργησαν φοιτητές του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Πρόκειται για μια παραγωγή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η οποία δίνοντας βήμα σε νέους δημιουργούς, μέσα από τρεις πρωτότυπες ταινίες - μία μυθοπλασίας, μία ντοκιμαντέρ και μία animation - με θέμα τον Ιουδαϊσμό και τις σχέσεις του με τη Θεσσαλονίκη, φέρνει στο φως σημαντικές πλευρές της συμβίωσης Ελλήνων και Εβραίων. Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.

Άλλη μια ελληνική ταινία σε διεθνές φεστιβάλ Στο Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα (World Drama Competition) του Sundance Film Festival 2012 επιλέχθηκε να συμμετάσχει η ταινία «L» του Μπάμπη Μακρίδη. Πρόκειται για την πρώτη συμμετοχή ελληνικής ταινίας στο Sundance Film Festival που φιλοξενεί κάθε χρόνο μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες ανεξάρτητες παραγωγές από όλον τον κόσμο. Σύμφωνα με την υπόθεση: Ένας άντρας ζει μέσα στο αυτοκίνητό του. Είναι 40 ετών και δεν έχει πολύ ελεύθερο χρόνο, αλλά όταν έχει, επιλέγει να τον περνά με την οικογένειά του. Συναντάει τη γυναίκα του και τα 2 παιδιά του συγκεκριμένες ώρες και ημέρες σε πάρκινγκ αυτοκινήτων. Η δουλειά του είναι να βρίσκει και να μεταφέρει το καλύτερο μέλι που υπάρχει σε έναν άντρα 50 ετών. Η εμφάνιση ενός καινούριου οδηγού οδηγεί στην απόλυση του άντρα. Η ζωή του αλλάζει και θεωρεί παράλογο το ότι δεν τον εμπιστεύεται κανείς. Πρωταγωνιστεί ο Άρης Σερβετάλης.

62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου Ο Μάικ Λι πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Έναν από τους σημαντικότερους Βρετανούς σκηνοθέτες των ημερών μας με μια καριέρα που μετρά σχεδόν 40 χρόνια και βραβεία στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του πλανήτη θα έχει για πρόεδρο η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Βερολίνου. Ο Μάικ Λι έχει κερδίσει το Χρυσό Λέοντα στη Βενετίας με την ταινία «Το μυστικό της Βέρα Ντρέικ» (Vera Drake) και τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες με το «Μυστικά και ψέματα» (Secrets and Lies). Χρυσή Άρκτο δεν έχει κερδίσει (ακόμα) στη συγκεκριμένη διοργάνωση όμως, θα το παραδώσει στα χέρια του νικητή.

φιλμ νουάρ 14

3η Εβδομάδα Ισπανικού Κινηματογράφου «Σταυροδρόμια» Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ετήσιας δραστηριότητάς του και σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ισπανίας διοργανώνει την 3η Εβδομάδα Ισπανικού Κινηματογράφου με τίτλο «Σταυροδρόμια», που αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων διοργανώσεων «Εικόνες ενός ευρωπαϊκού κινηματογράφου» (2009) και «Ο ισπανικός εμφύλιος στον κινηματογράφο» (2010). Η 3η Εβδομάδα Ισπανικού Κινηματογράφου θα πραγματοποιηθεί από τις 8 έως τις 14 Δεκεμβρίου στην αίθουσα «Παύλος Ζάννας» του «Ολύμπιον». Η 3η Εβδομάδα Ισπανικού Κινηματογράφου περιλαμβάνει την προβολή επτά ταινιών μυθοπλασίας. Πρόκειται για τις ταινίες: «Η μυστική ζωή των λέξεων» (La vida secreta de las palabras) της Ισαμπέλ Κοϊξέτ, «Ζωή και χρώμα» (Vida y color) του Σαντιάγο Ταβερνέρο, «Μάτα Χάρι» (Mataharis) της Ιθιάρ Μπογιαΐν, «Επτά τραπέζια γαλλικού μπιλιάρδου» (Siete mesas de billar francais) της Γκράθια Κερεχέτα, «Χαοτική Άννα» (Caotica Ana) του Χούλιο Μέντεμ, «Camino» του Χαβιέρ Φεσέρ και «Επιστροφή στη Χανσάλα» (Retorno a Hansala) της Τσους Γκουτιέρεθ. Παράλληλα, θα παρουσιαστεί και ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο Ισπανό σκηνοθέτη και σεναριογράφο Λουίς Γκαρθία Μπερλάνγκα, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατό του. Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα προβληθούν πέντε ταινίες του: «Καλώς ορίσατε κ. Μάρσαλ», «Πλάθιδο», «Ο δήμιος», «Εθνική κληρονομιά», «Ο μικρός ταύρος».

14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους 11η Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας Camera Zizanio Για τους απανταχού μικρούς, και μεγάλους, λάτρεις του ποιοτικού σινεμά, άνοιξε επίσημα τις πύλες του την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου το 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ολυμπίας για Νέους και Παιδιά και η 11η Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανική Οπτικοακουστική Δημιουργία Camera Zizanio με ένα πλούσιο διαγωνιστικό πρόγραμμα, κινηματογραφικά εργαστήρια και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις, στον Πύργο και σε άλλες πόλεις και χωριά του νομού Ηλείας. Η Ολυμπία επιμένει, εδώ και 14 χρόνια, να υπερασπίζεται τον κινηματογράφο που έχει θέμα του τον κόσμο των παιδιών, κλείνοντας κάθε Δεκέμβρη τον ετήσιο κύκλο κινηματογραφικών συναντήσεων στην Ελλάδα. Γι’ αυτό φροντίζουν, κάθε χρόνο, οι δυο σκηνοθέτες και καλλιτεχνικοί διευθυντές των δυο παράλληλων προγραμμάτων της. Ο Δημήτρης Σπύρου επιμελείται το κυρίως πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου, από το 1997 και ο Νίκος Θεοδοσίου έχει την οργάνωση του παράλληλου φεστιβάλ Camera Zizanio από το 2001, το οποίο επενδύει στα κινηματογραφικά εργαστήρια και την προετοιμασία των αυριανών σινεφίλ και, γιατί όχι, αυριανών κινηματογραφιστών. Η τελετή λήξης και η απονομή Βραβείων θα γίνει στον Πύργο, στο θέατρο Απόλλων, το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου, ώρα 20:00. Μετά την τελετή λήξης ακολουθεί συναυλία των Γιώργου Νεράντζα και Dasho Kurti. Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όλες τις εκδηλώσεις και τις προβολές ταινιών του Φεστιβάλ.

«Ανάμεσα σε δύο πατρίδες» Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της ετήσιας δραστηριότητάς του, και σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Φινλανδίας, την ΚΟΥΙΝΤΑ Production και τον Φινλανδικό Σύλλογο Βορείου Ελλάδος, παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ Ανάμεσα σε δύο πατρίδες του Χρήστου Ν. Καρακάση. Η προβολή θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Λιμάνι Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α’) την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου στις 19.00. Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται την ιστορία του Ηλία Μισύρη, ενός Έλληνα που βρέθηκε στη Φινλανδία, για να ανακαλύψει σε ξένο τόπο την ίδια του την πατρίδα. Η οικογένειά του, εγκατεστημένη στο Ξυλόκαστρο, εκδιώχθηκε στη διάρκεια της δικτατορίας, εξόριστη επί επτά χρόνια στα βουνά της Τρίπολης. Τα χρόνια αυτά τον καθόρισαν σημαντικά. Εγκατέλειψε τις σπουδές του και ταξίδεψε εκτός Ελλάδας, βρίσκοντας στη Φινλανδία, μια δεύτερη πατρίδα. Εκεί βίωσε έντονα τα φιλελληνικά αισθήματα του φινλανδικού λαού, ενώ ταυτόχρονα ανακάλυψε τον πολιτισμό της χώρας που τον «υιοθέτησε». Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά και ο ίδιος ο Ηλίας Μισύρης, «από ένα σημείο και μετά επήλθε η ανοστιά. Όχι ανοσία, αλλά ανοστιά. Δεν υπήρχε ο νόστος. Ο νόστος που έχεις ως ξένος σε ξένη χώρα. Υπήρχε κάτι το οποίο σε έκανε να σου λείπει η Ελλάδα όταν είσαι στη Φινλανδία και να σου λείπει η Φινλανδία όταν είσαι στην Ελλάδα». Όποιοι ενδιαφέρονται μπορούν να κλείσουν θέση τηλεφωνικά: Επίτιμο Προξενείο της Φινλανδίας Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 511191.


σινεμά ΝΥΧΤΕΣ ΣΤΟΥ ΠΑΣΚΑΛ (BIBLIOTHEQUE PASCAL) Σκηνοθεσία: Σαμπόλτς Χάιντου Παίζουν: Ορσόλια Τόροκ-Ίλιες, Οάνα Πελέα, Ραζβάν Βασιλέσκου, Άντι Βασλουιάνου Ουγγαρία, Ρουμανία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία: 2010 Διάρκεια: 105’

Απ’ όλες τις ταινίες που σας έχουμε παρουσιάσει αυτή τη χρονιά στο Videodrome η σημερινή είναι νομίζουμε μακράν η καλύτερη. Ένα διαμαντάκι από την Ουγγαρία για όσους έχουν μάθει να εκτιμούν την πρωτοτυπία, η οποία όμως οφείλει να είναι και επαρκώς συνειδητοποιημένη ώστε να αναγνωρίζει τα όριά της και να τιμά τις αναφορές της. Για όσους επίσης έχουν μάθει να εκτιμούν την γνήσια κινηματογραφικότητα, η οποία υπερβαίνει τον λόγο, την στεγνή λογική, αλλά και τον στείρο ηθικισμό που ταλανίζει κάποιες φορές την τέχνη, ώστε να αναχθεί σε ένα αμιγές και λυτρωτικό οπτικοακουστικό θέαμα. Για όσους ακόμη έχουν μάθει να εκτιμούν την ευαισθησία, δηλαδή την ικανότητα να μπαίνεις στη θέση του άλλου και να προσπαθείς να δεις τον κόσμο με τα δικά του μάτια. Τέλος, για όσους και όσες έχουν μάθει να εκτιμούν τη φαντασία και τη δύναμη της αφήγησης να διαπλάθει την πραγματι-

Γράφει ο: Άγγελος Γιάννου / videodrome@ymail.com

κότητα. Γιατί η πραγματικότητα τελικά δεν μπορεί παρά να είναι βιωμένη, δηλαδή ερμηνευμένη, με άλλα λόγια αφηγημένη. Όλ’ αυτά μαζί βάλτε τα εσείς σε όποια σειρά προτίμησης θέλετε και αφεθείτε σε μια σπάνια κινηματογραφική απόλαυση. Για την υπόθεση της ταινίας δεν πρέπει να πούμε πολλά, για να μη σας χαλάσουμε την έκπληξη. Μπορούμε όμως να σας αποκαλύψουμε ότι έχει για ηρωίδα μια γυναίκα γύρω στα τριάντα, ότι ξεκινά από την Ουγγαρία, στη συνέχεια μας ταξιδεύει στα ρουμανικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, για να συνεχίσει σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό της Γερμανίας, κατόπιν στο Λίβερπουλ, κι από κει πίσω στην Ουγγαρία. Ο δε τίτλος της ταινίας, «Bibliotheque Pascal», είναι το όνομα ενός κλαμπ στο Λίβερπουλ. Ενός πολύ ιδιαίτερου κλαμπ, που συμπυκνώνει όλη την καλλιέργεια και ταυτόχρονα όλη τη διαστροφή του δυτικού πολιτισμού. Γενικά στην ταινία επικρατεί μια ατμόσφαιρα τσιρκολάνικη ή καμπαρετίστικη. Κάτι από Φελίνι πλανάται στον αέρα, αλλά και κάτι από τη «Σάντα Σάνγκρε» του Χοντορόφσκι, χωρίς όμως τις ακραίες βιαιότητες του τελευταίου. Κάποιοι άλλοι, ίσως όχι και τόσο ευφάνταστοι, παρομοίασαν το κλίμα της ταινίας με αυτό των ταινιών του Ντέιβιντ Λιντς, και ιδιαίτερα το «Mulholland Drive». Η ταινία όμως, εκτός από άσκηση ατμόσφαιρας, φαντασίας, πρωτοτυπίας και κινηματογραφοφιλίας, είναι και ένα κοινωνικό δράμα εξαιρετικά συμπαγώς αγκιστρωμένο στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό και οι σκηνές στην Ουγγαρία, η αρχή και το τέλος του ταξιδιού δηλαδή, είναι γυρισμένες περισσότερο στο στιλ του κοινωνικού ρεαλισμού του Κεν Λόουτς και μας επαναφέρουν στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι γυναίκες, στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, χτυπημένες από τη φτώχια και την ανεργία. Συνολικά η ταινία ισορροπεί επιδέξια πάνω σε αρκετά τεντωμένα σχοινιά, είναι για παράδειγμα αρκετά πολύπλοκη, όχι όμως τόσο ώστε να γίνεται δυσνόητη, αρκετά πρωτότυπη, όχι όμως τόσο ώστε να μην μπορεί κανείς να εντοπίσει τις αναφορές της, αρκετά ευαίσθητη, όχι όμως τόσο ώστε να καταντά μελό ή ηθικίστικη, αρκετά εικαστική και εμπλουτισμένη με φαντεζί εικόνες, όχι όμως τόσο ώστε να καταντά μια στείρα αυτοπροβολή σκηνοθετικών ικανοτήτων. Αν υπερβάλλει κάπου, είναι ίσως στη δύναμη που υπονοεί πως διαθέτει η ικανότητα των ανθρώπων να αφηγούνται ιστορίες. Αν δεν το υπονοήσει όμως αυτό μια ταινία, δηλαδή ένα ταξίδι στα όνειρα που βλέπουμε στο σκοτάδι με τα μάτια ανοιχτά, τότε ποιος θα το υπονοήσει; Αξιολόγηση: ***** videodrome-filmnoir.blogspot.com

Η μοναδική γκαλερί που νοικιάζει τα έργα της Αλ. Σβώλου 45 541821, Θεσσαλονίκη τηλ. 2310 275185

Μια προσφορά τoυ

sevenfilmgallery.blogspot.com

Starsystem

Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

***

SHARK NIGHT

*

**

**

*

***

***

***

** ***

****

***

**

Αχιλλέας Ψαλτόπουλος *

***

Γιάννης Τοτονίδης *

**

*

Κωνσταντίνος Σαμαράς * (ΣΙΝΕΜΑ)

NEW YEAR’S EVE

Νέστορας Πουλάκος* (SEVENART)

*

(MOVIES FOR THE MASSES)

***

****

Ιωσήφ Πρωιμάκης

*

MONEYBALL

Γιώργος Παπαδημητρίου (CINEDOGS)

*

Βούλα Παλαιολόγου

**

**

****

Δημοσθένης Ξιφιλίνος *

**

IN TIME

Αλέξανδρος Μιλκίδης

****

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος (ΕΡΤ)

***

Βασίλης Κεχαγιάς * (TVXS)

***

Στράτος Κερσανίδης * (ΕΠΟΧΗ)

****

Δημήτρης Δρένος

Κώστας Καρδερίνης (MIC)

****

Σωτήρης Ζήκος * (CITY)

****

Γιώργος Ζερβόπουλος (MOVIES LTD)

ΤΥΡΑΝΝΟΣΑΥΡΟΣ

Αλέξης Δερμεντζόγλου * (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΡΤ)

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Γιάννης Ν. Γκακίδης

Αριστούργημα ***** Πολύ καλό **** Καλό *** Ενδιαφέρον ** Μέτριο * Κακό •

Θόδωρος Γιαχουστίδης * (SUNDAY)

(* μέλος της Π.Ε.Κ.Κ.)

Προτάσεις DVD για όσους αναζητούν το διαφορετικό

** *

***

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

***

***

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

***

***

REAL STEEL ΤΖΕΙΝ ΕΪΡ

** ***

***

** **

***

**

****

* **

** ***

***

*** **

**

****

***

***

**

** ***

***

φιλμ νουάρ 15


κινηματογραφική ατζέντα ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ (2310 262051): New Year’s Eve (18.30 – 20.45 – 23.00) ΒΑΚΟΥΡΑ (2310 233665): Αίθ. 1: Υπηρέτριες (19.00 – 21.30), Αίθ. 2: Τζέιν Έιρ (18.30 – 20.45 – 23.00) ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (2310 834996): Καναρίνι μου γλυκό (Δευτέρα έως Παρασκευή: 18.30), Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν (Δευτέρα έως Πέμπτη: 20.15/ Παρασκευή: 22.30/ Σάββατο και Κυριακή: 21.30), Ανώνυμος (Δευτέρα έως Πέμπτη: 22.15) ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΝ (2310 261727): Τυραννόσαυρος (19.00 – 21.00 – 23.00) ΟΛΥΜΠΙΟΝ (2310 378404): Αίθ. 1: Το τανγκό των Χριστουγέννων (18.30 – 20.45 – 23.00), Αίθ. 2 «Παύλος Ζάννας»: Αφιέρωμα: «Σταυροδρόμια του ισπανικού κινηματογράφου» ΦΑΡΓΚΑΝΗ (2310 960063): Πολεμώντας για τη νίκη (18.45 – 20.45), Το δέρμα που κατοικώ (22.30)

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

ΒΑΚΟΥΡΑ

H πιο αγαπημένη ταινία της καριέρας τους. Empire Μια ταινία που μοιράζεται την ίδια ψυχή με τον "Κλέφτη των Ποδηλάτων". Variety

Γεμάτο δύναμη, διακριτικότητα και αλήθεια. Time Out London

Η ομορφιά και η δύναμη της μένουν μαζί σου για πολύ καιρό. Wall Street Journal Ένα τέλειο παράδειγμα του πόσο συγκινητική εμπειρία μπορεί να είναι το σινεμά. The Film Stage

Σεσίλ Ντε Φρανς Τομά Ντορέ Ζερεμί Ρενιέ

ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

φιλμ νουάρ 16

kx We need to talk abour Kevin 1-2 film noir.indd 2

ΠΟΛΥΣΙΝΕΜΑ ODEON ΠΛΑΤΕΙΑ (2310 290290/ Κρατήσεις: 801 11 60000/ on-line: www.i-ticket.gr): Αίθ. 1: Happy Feet Two (σε 3D/ μεταγλωττισμένη/ Σάββατο: 16.40/ Κυριακή: 12.30 – 16.40), In Time (18.50 – 21.10 – 23.30), Αίθ. 2: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 18.00/ Σάββατο: 15.50 – 18.00/ Κυριακή: 13.00 – 15.50 – 18.00), Moneyball (20.10 – 23.00), Αίθ. 3: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (σε 3D/ μεταγλωττισμένη: 17.00/ Κυριακή: 12.15 – 14.30 – 17.00), The Double (19.10), Shark Night (σε 3D: 21.20 – 23.20), Αίθ. 4: Happy Feet Two (μεταγλωττισμένη: 18.10/ Σάββατο: 16.00 – 18.10/ Κυριακή: 12.00 – 16.00 – 18.10), Μια επικίνδυνη μέθοδος (20.20 – 22.30), Αίθ. 5: New Year’s Eve (17.30 – 20.00 – 22.30), Αίθ. 6: Real Steel (17.40 – 20.20), Trespass (23.00), Αίθ. 7: Το τανγκό των Χριστουγέννων (18.50 – 21.00 – 23.10/ Σάββατο και Κυριακή: 16.40 – 18.50 – 21.00 – 23.10), Αίθ. 8: Χαραυγή: μέρος 1 (19.30 – 22.00/ Σάββατο και Κυριακή: 17.00 – 19.30 – 22.00) STER ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (801 801 7837/ από κινητό: 210 237 1000): Αίθ. 1: Άγγελος του πάθους (16.15/ Σάββατο και Κυριακή: 12.15 – 14.15 – 16.15), Shark Night (σε 3D: 18.20 – 20.20 – 22.20/ Παρασκευή και Σάββατο: 18.20 – 20.20 – 22.20 – 00.20), Αίθ. 2: In Time (16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.20 – 16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40), Αίθ. 3: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 16.30 – 18.30/ Σάββατο και Κυριακή: 12.30 – 14.30 – 16.30 – 18.30), Το τανγκό των Χριστουγέννων (20.30 – 22.40), Αίθ. 4: Το τανγκό των Χριστουγέννων (17.10 – 19.20 – 21.40 – 00.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.50 – 15.00 – 17.10 – 19.20 – 21.40 – 00.00), Αίθ. 5: Happy Feet Two (μεταγλωττισμένη: 16.10 – 18.10/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.10 – 16.10 – 18.10), Υπηρέτριες (20.15), Το σπίτι των ονείρων (23.00), Αίθ. 6: Αθάνατοι (16.40 – 18.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.20 – 14.30 – 16.40 – 18.50), Real Steel (21.10), Trespass (23.50), Αίθ. 7: Οι περιπέτειες του ΤενΤεν: Το μυστικό του μονόκερου (17.40/ Σάββατο και Κυριακή: 13.40 – 15.40 – 17.40), Real Steel (19.40 – 22.10), Αίθ. 8: Στρουμφάκια (μεταγλωττισμένη: 17.50/ Σάββατο και Κυριακή: 13.50 – 15.50 – 17.50), Moneyball (19.50 – 22.30), Αίθ. 9: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 17.30 – 19.30/ Σάββατο και Κυριακή: 13.30 – 15.30 – 17.30 – 19.30), Πώς να κλέψετε έναν ουρανοξύστη (21.30 – 23.30), Αίθ. 10: New Year’s Eve (16.20 – 18.40 – 21.00 – 23.20/ Σάββατο και Κυριακή: 13.10 – 16.20 – 18.40 – 21.00 – 23.20), Αίθ. 11: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (σε 3D/ μεταγλωττισμένη: 16.00 – 18.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00 – 18.00), The Double (20.00 – 22.00/ Παρασκευή και Σάββατο: 20.00 – 22.00 – 00.10) STER CITY GATE (801 801 7837/ από κινητό: 210 237 1000): Αίθ. 1: New Year’s Eve (16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.20 – 16.40 – 19.00 – 21.20 – 23.40), Αίθ. 2: In Time (16.50 – 19.10 – 21.30 – 23.50/ Σάββατο και Κυριακή: 12.20 – 14.30 – 16.50 – 19.10 – 21.30 – 23.50), Αίθ. 3: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 17.00 – 19.00/ Σάββατο και Κυριακή: 13.00 – 15.00 – 17.00 – 19.00), Real Steel (21.00 – 23.30), Αίθ. 4: Happy Feet Two (μεταγλωττισμένη: 17.40/ Σάββατο και Κυριακή: 13.40 – 15.40 – 17.4), Moneyball (19.40 – 22.30), Αίθ. 5: Οι περιπέτειες του ΤενΤεν: Το μυστικό του μονόκερου (16.00 – 18.00/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.00 – 16.00 – 18.00), The Double (20.00 – 22.00 – 00.00), Αίθ. 6: Χαραυγή: μέρος 1 (16.10 – 18.30/ Σάββατο και Κυριακή: 13.30 – 16.10 – 18.30), Το τανγκό των Χριστουγέννων (20.50 – 23.00), Αίθ. 7 (V.I.P.): Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (σε 3D/ μεταγλωττισμένη: 16.10 – 18.10/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.10 – 16.10 – 18.10), Shark Night (σε 3D: 20.10 – 22.10/ Παρασκευή και Σάββατο: 20.10 – 22.10 – 00.10) VILLAGE COSMOS (2310 499999): Αίθ. 1: Happy Feet Two (μεταγλωττισμένη: 16.00 – 18.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.50 – 14.00 – 16.00 – 18.00), Το τανγκό των Χριστουγέννων (20.10 – 22.30 – 00.40), Αίθ. 2: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 16.20/ Σάββατο: 11.40 – 13.50 – 16.20/ Κυριακή: 13.50 – 16.20), Moneyball (18.20 – 21.00 – 23.50), Αίθ. 3: Οι περιπέτειες του ΤενΤεν: Το μυστικό του μονόκερου (Κυριακή: 11.30), Χαραυγή: μέρος 1 (16.10 – 18.40 – 21.10 – 23.40/ Σάββατο: 11.20 – 13.40 – 16.10 – 18.40 – 21.10 – 23.40/ Κυριακή: 13.40 – 16.10 – 18.40 – 21.10 – 23.40), Αίθ. 4: Happy Feet Two (μεταγλωττισμένη: 15.20 – 17.30/ Σάββατο και Κυριακή: 11.10 – 13.10 – 15.20 – 17.30), In Time (19.30 – 22.00 – 00.30/ Παρασκευή: καμία προβολή), Real Steel (Παρασκευή: 19.30 – 22.00 – 00.30), Αίθ. 5: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.10 – 14.20), Οι περιπέτειες του ΤενΤεν: Το μυστικό του μονόκερου (16.30), New Year’s Eve (18.50), Το τανγκό των Χριστουγέννων (21.20 – 23.30), Αίθ. 6: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη/ Τετάρτη: 19.10/ σε 3D/ Σάββατο: 12.50 – 15.00 – 17.00 – 19.10/ Τρίτη: 16.10 – 18.20,/Τετάρτη: 15.00 – 17.00), New Year’s Eve (21.40 – 00.10/ Τρίτη: 22.40), Αίθ. 7: Ο γιος του Αϊ-Βασίλη (μεταγλωττισμένη: 15.40 – 17.50/ Παρασκευή: 15.40 – 18.00/ Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 13.20 – 15.40 – 17.50), Real Steel (19.50 – 22.20 – 00.50/ Παρασκευή: καμία προβολή), In Time (Παρασκευή: 20.00 – 22.20 – 00.40), Αίθ. 8: Στρουμφάκια (μεταγλωττισμένη/ Σάββατο και Κυριακή: 12.00 – 14.10), Trespass (16.20), Πώς να κλέψετε έναν ουρανοξύστη (18.30), Το σπίτι των ονείρων (20.40 – 23.00/ Παρασκευή και Σάββατο: 23.00), Χαραυγή: μέρος 1 (Παρασκευή και Σάββατο: 20.40), Αίθ. 9 (Comfort): Το τανγκό των Χριστουγέννων (17.00 – 19.10/ Κυριακή: 14.50 – 17.00 – 19.10/ Παρασκευή: καμία προβολή), In Time (22.00 – 00.30/ Παρασκευή: 00.40), Αίθ. 10 (Comfort): New Year’s Eve (16.20 – 18.50 – 21.40 – 00.10/ Παρασκευή: 00.10/ Σάββατο: 18.50 – 21.40 – 00.10/ Τρίτη: 17.00 – 19.20 – 22.40)

29/11/2011 3:21 μ.μ.

Film Noir - Issue 14  

Culture free press - Thessaloniki, Greece

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you