EUREKA 37

REDAKCJA: REDAKTOR NACZELNY Aneta Głowala DZIENNIKARZE Sylwia Tratkiewicz Karolina Grzegrzółka Sylwia Głowala

Katarzyna Gajownik

Kamil Narojczyk Karolina Łukasik SKŁAD, RYSUNKI: Piotr Filipowski Szymon Kędziorek ZDJĘCIA: Weronika Jarząbek KOREKTA: Agnieszka Karwowska DRUK: Edward Czypionka Marta Ozóg KOŁO DZIENNIKARSKIE PROWADZI: Marzena Tudek Gazeta Szkolna Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 im. Bohaterów Westerplatte w Garwolinie ul. Kościuszki 53 08-400 GARWOLIN tel./fax: +48 (25) 682 30 71, 682 03 10 http://www.zsgarwolin.pl

SPIS TREŚCI Słowo wstępne..........................3 Kalendarium..............................3

FOTOPLASTYKON............12 NAUKA

Tradycja

Nie tylko my świętujemy..........4

Chemia przyda się w życiu.....15 Jak się uczyć...........................16

WYDARZENIA

KULTURA

WYWIAD

Warto obejrzeć........................18 Repertuar kina.........................18 Książka czy film......................19 Jak czytamy.............................20

KONTROWERSJE

Modnie....................................23

Prawdziwe dziennikarstwo.......5 Gortat w szkole.........................5 Jak Polak z Brazylijczykiem.....6 Homoseksualizm.......................8 Coś nie tak................................9 FILOZOFICZNIE

URODA

SPORT

Złoto dla Ekonomika..............24

Pamiętać o najważniejszym....10 A może tak uśmiech................11 Oszukany przez litość.............14 Dobrodziejstwa Internetu........14

ŚWIĄTECZNE ŻYCZENIA „Jest taki dzień, tylko jeden raz do roku Dzień, zwykły dzień, który liczy się od zmroku Jest taki dzień, gdy jesteśmy wszyscy razem Dzień, piękny dzień, dziś nam rok go składa w darze”

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Wszystkim uczniom, nauczycielom, pracownikom administracji i obsługi składamy najserdeczniejsze życzenia Niech czas świąt, przyniesie nam wszystkim radość, spokój, dobre chwile spędzone wśród najbliższych. Życzymy świątecznej atmosfery, radości w blasku gwiazdy betlejemskiej. Oby Nowy Rok przyniósł nam spełnienie marzeń, zdrowie, realizację wszystkich zamierzeń i szczęście w życiu osobistym.

Dyrekcja

Eureka 2

SŁOWO WSTĘPNE

Święta zbliżają się wielkimi krokami, ale w tym roku jakoś nie czuję tej wyjątkowej atmosfery. Mimo że już od połowy listopada w sklepach pojawiły się choinki i wszelkie możliwe ozdoby, to świąteczna gorączka jeszcze mnie nie dopadła. A może to właśnie dlatego? Wydaje mi się, że Boże Narodzenie już dawno przestało być świętem duchowym, a stało się maszynką do zarabiania pieniędzy. Pamiętam, że gdy byłam dzieckiem był to dla mnie najszczęśliwszy dzień w roku – z niecierpliwością wyczekiwałam też pierwszej gwiazdki, do domu zjeżdżała się cała rodzina i przez ten czas wszyscy po prostu cieszyli się tym szczególnym czasem. A teraz? Trzy dni spędzone z krewnymi kończą się najczęściej ogólnym podenerwowaniem, a dawanie prezentów stało się jakby koniecznością, przykrym obowiązkiem, który trzeba „odwalić”. Może w tym roku spróbujmy cieszyć się Bożym Narodzeniem bez jego otoczki – ozdób, choinek czy prezentów. Poczujmy prawdziwą magię świąt!

W imieniu redakcji życzę Wam wszystkim wesołych, pogodnych świąt spędzonych z rodziną, porządnego wypoczynku od szkoły i oczywiście udanego Sylwestra!

KALENDARIUM

Redaktor Naczelny: Aneta Głowala

Październik

17 października – Przedstawienie związane z 50 rocznicą szkoły oraz Dniem Edukacji Narodowej.

18 października – Apel oraz koncert zespołu El Camino z okazji Dnia Papieskiego.

19 października – Wycieczka do Zamościa dla najlepszych uczniów naszej szkoły.

To kolejne potwierdzenie faktu, że nauka się opłaca. Ekonomik dba o swoich zdolnych uczniów.

20 października – I etap konkursu „Ortografia na co dzień”. „Granice mojego języka są granicami mojego świata” – Ludwik Wittgenstein.

26 października – Spotkanie autorskie z Grzegorzem Gortatem.

28 października – Robimy zdjęcia klasowe. Uśmiech proszę!

Listopad 1 listopada – Dzień Wszystkich Świętych. „Z każdą śmiercią człowieka ginie cały nieznany świat” – Antoine de Saint-Exupéry.

11 listopada – 93 rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę.

14–18 listopada – Tydzień Tolerancji obchodzony w naszej szkole.

Eureka 3

TRADYCJA

NIE TYLKO MY ŚWIĘTUJEMY BOŻE NARODZENIE...

Boże Narodzenie to pełne uroku i radości święto narodzin Chrystusa. Kojarzy się nam z rodzinnymi spotkaniami, Mikołajem, prezentami i uroczystą kolacją przy której dzielimy się opłatkiem. Warto się również przyjrzeć jak jest ono obchodzone w innych krajach, a szczególnie w takich, których religią dominującą nie jest chrześcijaństwo.

W Japonii święto Narodzenia Pańskiego zostało Na świętego czeka, w niektórych domach kieliszek skomercjalizowane i mieszkańcom nie przeszkadza alkoholu i marchewka dla renifera. W tym kraju nieznajomość jego religijnego znaczenia. Wpadają również śpiewa się kolędy i dekoruje choinkę. wtedy w zakupowy szał. Obchodzą je w szczególCo roku królowa Elżbieta II o godzinie 15 przemaności młodzi ludzie. Boże Narodzenie upodabniają wia do narodu. do Halloween czy Walentynek. Rodziny tego dnia Rosja to kraj prawosławny posługujący się kaspotykają się na wspólnej kolacji. Na stołach gości lendarzem juliańskim. Z tego powodu Boże Naronajczęściej kurczak i tzw. ,,kurisumasu keiki” czyli dzenie obchodzone jest od 7 do 8 stycznia. tort obfitujący w krem, polany dwucentymetrową 6 stycznia w Soczelnik (wigilię) rozpoczyna się warstwą czekolady. Po służba trwająca 3 godziny. Po posiłku młodzi wychodzą niej Rosjanie pozdrawiają się z domu i spędzają wspólsłowami ,,Bóg się urodził”, nie czas. Jest to świetna śpiewają bożonarodzeniowe okazja do propozycji Tropar i Kondak – rosyjskie małżeńskich lub wyznania kolędy. Na wigilijnym stole uczuć. Wówczas mężpowinno stanąć 12 potraw. czyźni obdarowują kobieJedną z najbardziej popularty drogimi upominkami. nych potraw jest gęś z jabDla Japończyków koniec łkiem. W te szczególne święta randki jest równoznaczny nie może zabraknąć kutii i z końcem świąt. prosfory, czyli poświęconeŚwięta bożonarodzego chleba ofiarnego, a także niowe inaczej przebiegają kompotu z suszu. Po uroczyw Australii. W tym czasie stej kolacji członkowie rodzipanuje tam środek lata i ny rozpakowują prezenty od są wakacje. NajpowszechDziadka Mroza, pozostawione niejsza jest kolacja na pod choinką. powietrzu, najczęściej jest to piknik w parku czy na W Rosji panuje zwyczaj stawiania na parapecie plaży. Spożywa się wtedy dania zimne ze względu zapalonej świecy, która ma pokazać narodzonemu na pogodę: indyka z sosem żurawinowym, owoce Chrystusowi, że tu się na Niego czeka. morza i szynkę. Następnie podaje się ,,Pavlova” 7 stycznia stoły są suto zastawione sałatkami, zupą – torcik bezowy z truskawkami i bitą śmietaną. 25 rybną lub piwną, piernikami, kaszą, ciastami i ingrudnia dzieci obarowuje Mikołaj. Znacznie różni nymi smakołykami. Coraz częściej na stołach gości się on od polskiego świętego. Jest on ubrany lekko alkohol. np. w kąpielówki i okulary przeciwsłoneczne, towarzyszą mu koale i kangury. Wśród Australijczyków To samo święto, różne obyczaje i tradycje dla dapopularne jest śpiewanie kolęd. nego kraju. Liczy się utrzymanie świątecznej atmoW Anglii święto narodzin Chrystusa jest krótsfery, uprzejmości, czasem zadumy i refleksji. sze niż w Polsce. Tego dnia mieszkańcy obchodzą Jednak rzeczą najważniejszą nie jest to gdzie je spęuroczystość zwaną w naszym kraju wigilią. Posiłki dzimy, lecz z kim. spożywają w koronach na znak Trzech Króli. Tradycyjną angielską potrawą jest indyk nadziewany waKatarzyna Nazorek Ib LO rzywami. Za deser służy pudding polany budyniem lub brandy oraz babeczki nadziewane bakaliami.

Dzień później, 26 grudnia zaczyna się Boxing Day. Wtedy Mikołaj wkłada prezenty do dużych skarpet.

Eureka 4

CZYLI WARSZTATY PRASOWE

26 października uczniowie naszej szkoły po raz kolejny mieli możliwość uczestniczenia w warsztatach dziennikarskich organizowanych przez Wyższą Szkołę Informatyki, Zarządzania i Administracji w Warszawie. Kolejna, szósta już edycja, jak co roku dała licealistom możliwość poznania zawodu dziennikarza od podstaw oraz spotkania osobowości medialnych, u których mogli szlifować swój warsztat i zdobywać nowe umiejętności.

W tym roku Ekonomik wziął udział w zajęciach prasowych prowadzonych przez Magdalenę Kozińską – dyrektorem wydawniczym Custom Publiching Aude, byłym współpracownikiem Polskiej Agencji Prasowej, czasopism „Życie”, „Świat Kobiety”, „Claudia” oraz redaktorem naczelnym miesięcznika „Rodzice”. Pani Magdalena opowiadała o swoim zdobytym doświadcze-

niu zawodowym i starała się zainteresować młodzież swoją pracą. Wymieniała jej niewątpliwe zalety, takie jak: możliwość poznania nowych ludzi, spania do późna i twórczego spełnienia. Nie zaprzeczała, że dzięki niej prowadzi ciekawe i dostatnie życie. Chętnie udzielała też wskazówek każdemu, kto chciałby pójść w jej ślady. Radziła gdzie studiować oraz jak dostać się do świata mediów. Dużą część zajęć wypełniły ćwiczenia praktyczne. Każdy miał okazję sprawdzenia swoich umiejętności w pisaniu komunikatów prasowych oraz krótkich historii rodem z „Faktu”. Prowadząca wybrała te, które według niej mogłyby zostać opublikowane. Wśród nich znalazły się teksty dwójki naszych uczniów.

Po dwugodzinnym wykładzie ciekawość większości uczestników została zaspokojona.

Dzięki tym warsztatom wielu z pewnością zainteresowało się pracą dziennikarza prasowego a ci, którzy pracą w mediach byli zainteresowani od dawna z pewnością dowiedzieli się jaką drogę obrać, by dotrzeć do upragnionego celu.

Aneta Głowala IIIa LO

PISARZ GRZEGORZ GORTAT W NASZEJ SZKOLE

26 października 2011 roku odbyło się spotkanie z Grzegorzem Gortatem, autorem takich powieści jak Patron, Szczury i wilki, Słowik moskiewski, Zła krew i wielu innych.

Co zainspirowało Pana do napisania pierwszego w swoim życiu utworu?

Na długo przed pisaniem było czytanie książek. Rozwijanie fabuł poprzez dopowiadanie w myślach własnych wątków, ożywianie przeczytanej bajki, opowiadania czy powieści we własnej wyobraźni – to również forma pisania, choćby to było tworzenie historii w głowie, nie na papierze.

Jaki jest Pana stosunek do śmierci, która jest obecna w Pana powieściach?

Jak najbardziej poważny. Ale temat śmierci jest często wykorzystywany w sztuce przede wszystkim dlatego, że jest nie tyle negacją życia, ile jego dopełnieniem. Pośród wielu tajemnic życia właśnie śmierć jest Tajemnicą największą. Świadomość tego powinna nas skłaniać do życzliwości wobec świata, ludzi i zwierząt, bo każdy z nas może swoim życiem tak wiele zmienić.

Czy twórczość Sándora Máraiego była dla Pana inspiracją w napisaniu powieści „Niekompletność”?

Sándor Márai jest w dużej mierze „patronem” tej powieści. Dla mnie Márai jest ważny z dwóch powodów: jest pisarzem wybitnym a zarazem człowiekiem, którego postawa moralna i wybory życiowe mogą być swoistym azymutem. Dziennik Máraiego to lektura gorzka a jednocześnie napełniająca czytelnika optymizmem, dowodząca, że warto unikać poklasku i dróg na skróty.

Eureka 5

WYDARZENIA

PRAWDZIWE DZIENNIKARSTWO,

WYWIADY

Co Pan uważa za swój największy sukces?

Każda nowa książka jest wyzwaniem. Jeśli pomysł, często dojrzewający przez lata, narodzi się i przybierze postać książki – to już jest sukces. Od tego momentu książka staje się własnością wszystkich, którzy chcą po nią sięgnąć.

Czy planuje Pan napisanie nowej książki?

Książka istnieje na długo przed napisaniem. Tyle że nie każda z książek „w głowie” doczeka się przyjścia na świat. I z pewnością każda – choć mówię tylko w swoim imieniu – również dla pisarza jest niespodzianką.

goda młodości zajmuje mnie również w dojrzałym wieku.

Z tego co wiemy interesują Pana sztuki walki. Skąd to zainteresowanie? Może trenował Pan kiedyś jakąś z nich?

Dbając o rozwój ducha i intelektu, staram się nie zapominać o tym, że człowiek to również „fizyczność”.

Troska o sprawność fizyczną jest zresztą niezbędną przeciwwagą dla kogoś, kto długie godziny spędza w fotelu przed komputerem. Cieszę się zatem, że przy-

Czym jest dla Pana sztuka? Próbował Pan może swoich sił w malarstwie?

Malarstwo, rysunek to moje pierwsze fascynacje. Obiecuję sobie, że kiedyś do nich powrócę. Pewnie czekają na „swój czas”. I mam nadzieję, że ten czas nadejdzie.

Jak Pan spędza wolny czas?

Czytam. Czytam nie z pozycji krytyka czy literaturoznawcy, ale czytelnika. I pewnie dlatego książki są wciąż dla mnie źródłem najzwyklejszej w świecie przyjemności. Uważam zresztą, że pisarz unikający czytania książek jest personą mocno podejrzaną. Poza literaturą jest jeszcze historia. No i wreszcie jest ten „ląd”, który kiedyś zacząłem odkrywać, ale po jakimś czasie zarzuciłem – czyli sztuki piękne. Podobnie jak w literaturze, tak i w sztuce przykładem dającym mi wiele do myślenia jest Kafka. Tak, Franza warto poznawać – i na pewno nie tylko jako autora powieści, które wchodzą do kanonu szkolnych lektur.

Wywiad przeprowadziły: Katarzyna Narojczyk Ib LO, Paulina Gendek Ib LO

POGADAć JAK POLAK Z BRAZYLIJCZYKIEM – wywiad z Matheusem Alvesem Gomesem

Co chciałbyś o sobie powiedzieć?

Podróżuję po różnych krajach poznając ich kulturę. W czasie podróży kompletnie się zmieniłem. Jeśli twoja szkoła ma możliwość wymiany zagranicznej lub czegoś podobnego, to weź w tym udział. To najlepsze doświadczenie jakie może cię spotkać. Gdy pojedziesz do innego kraju, twoje zmysły się otworzą, urodzisz się na nowo i dorośniesz, poczujesz, że się zmieniłeś, ale na lepsze. Myślę, że gdy wrócę do Brazylii wszystko będzie dla mnie trudne, ale będę patrzył na to w inny, lepszy sposób.

Studiujesz dwa kierunki prawo i dziennikarstwo. Jaki zawód wybierzesz w przyszłości?

To jest pytanie! Będąc dziennikarzem mógłbym podróżować po świecie, poznając nowe kraje i ich kultury. To jest część dziennikarstwa, którą lubię najbardziej, lecz praca dziennikarza jest w Brazylii bardzo trudna, ponieważ jest słabo płatna i potrzebna jest dodatkowa praca, aby utrzymać siebie i rodzinę, a bycie prawnikiem to szansa na godne życie w przyszłości. Myślę, że decyzję podejmę, gdy wrócę do kraju, bo ta decyzja jest dla mnie naprawdę bardzo trudna.

Dużo podróżujesz, poznajesz inne kraje. Z jakim krajem wiążesz swoją przyszłość?

W najbliższej przyszłości chciałbym wrócić do Brazylii, do mojej rodziny i skończyć uniwersytet. Chciałbym też zostać prawnikiem, lecz pewnego dnia chciałbym wrócić do krajów, które odwiedziłem czyli Polski oraz Rosji i zwiedzić je jeszcze raz.

Eureka 6

Czy projekt, w którym bierzesz udział narzucił ci wizytę w Polsce, czy też sam miałeś możliwość wyboru?

Miałem możliwość wyboru. Wybrałem Polskę i Rosję ze względu na historię, która jest jednym z moich ulubionych przedmiotów, szczególnie okres II wojny światowej. Zarówno Polska, Rosja, jak i Niemcy mają bogatą historię, z którą historia Brazylii nie może się równać. Z Polską będę miał dużo pięknych wspomnień, zapamiętam polskie jedzenie, które jest bardzo dobre i nigdy nie zapomnę o tym, co przeżyłem tu i w Rosji.

No właśnie polska kuchnia, co o niej myślisz? (Śmiech). Myślę, że nigdy nie jadłem więcej niż w Polsce. Ludzie tu zachęcali mnie ciągle do jedzenia, ale to bardzo miłe. Wszystkiemu co jadłem robiłem zdjęcia i zapamiętałem wiele nazw polskich potraw – pierogi, zapiekanka, które są wyśmienite.

Co wyjątkowego poznałeś w Polsce?

W waszym kraju skosztowałem po raz pierwszy śmietanę, pierogi i zapiekankę. Zobaczyłem pierwszy raz w życiu traktor we Włocławku i napiłem się wyśmienitych polskich alkoholi – żubrówki i bimbru.

Spędziłeś w Polsce kilka tygodni. Co myślisz o naszym kraju?

Myślę, że Polska jest bardzo fajna. Kiedy rozmawiałem z dyrektorem waszej szkoły mówiłem mu, że kiedy mieszkałem w Rosji uważałem, że nikt nie mógł mnie lepiej przyjąć, ale okazało się, że Polacy są jeszcze bardziej gościnni i mają lepszą niż rosyjska kuchnię.

Co myślisz o naszej szkole?

W waszej szkole poznałem uczniów z kilku klas, trochę przestraszonych i zwariowanych, ale rozumiem to, miałem z nimi dobry kontakt. Gdy pytałem co wiedzą o Brazylii odpowiadali – futbol, karnawał, samba. Starałem się im przybliżyć moją ojczyznę, uświadomiłem im, że Brazylijczycy lubią futbol, bo z nim związane są ogromne pieniądze. Mam nadzieję, że kiedyś znów tu wrócę i znów będę mógł opowiadać uczniom o moim kraju.

No właśnie, futbol, czy wierzysz w to, że polska reprezentacja w piłce nożnej kiedykolwiek pokona reprezentację Brazylii ?

Mogłoby się to udać jedynie wtedy gdybyście sprowadzili do waszej reprezentacji kilku Brazylijczyków. Wtedy szanse byłyby równe.

Wszyscy mówią, że polskie dziewczyny są najpiękniejsze na świecie. Co o tym sądzisz?

O tak! Polskie dziewczyny są bardzo piękne, aczkolwiek w Rosji też jest mnóstwo ładnych dziewczyn. W Brazylii tak samo. Ale dziewczyny z Polski są najpiękniejsze. Gratulacje dziewczyny!

Eureka 7

WYWIAD

Zanim przyjechałeś do Polski, co o niej wiedziałeś?

Na świecie Polska słynie z wyśmienitej wódki, ale też z wybitnych osobowości takich jak: Maria Skłodowska–Curie, Jan Paweł II, Mikołaj Kopernik czy pianista Fryderyk Chopin. Wiedziałem o tym, ponieważ lubię historię. Mam nadzieję, że w przyszłości Polska będzie postrzegana jako kraj gościnnych, zdolnych ludzi.

KONTROWERSJE

HOMOSEKSUALIZM – Czemu nie?

Nie widziałem, nie znam, jednak mam na ten temat najwięcej do powiedzenia.

Homoseksualizm budził, budzi i będzie zapewne budzić wiele kontrowersji, dopóki nie zrozumiana zostanie istota tego ,,niemoralnego zjawiska’’. Z homoseksualizmem jest troszkę tak jak z AIDS – teoretycznie wiemy co to jest, jednak posiadamy na ten temat tak ograniczoną wiedzę, że boimy się wnikać w głąb tego pojęcia. Coraz więcej mówi się o tolerancji wobec osób homoseksualnych, jednak czy naprawdę coś się zmieniło? Czy może dalej toniemy w morzu niewiedzy?

Strasznie śmieszy mnie gdy ludzie mylą osobę o innej orientacji płciowej z transwestytą. Gdy mowa o homoseksualistach, przychodzi nam na myśl mężczyzna ubrany podobnie jak kobiety, a nie jest to prawdą. Najbardziej komiczny jest fakt, że najczęściej myślą tak ludzie, którzy wyśmiewając innych chcą ukryć swoje wady i niedoskonałości.

Coraz częściej spotykamy się również z postawą negatywną, a nawet agresywną w stosunku do gejów i lesbijek. Postawa ta nosi miano homofobii. Jakie słowa kojarzą nam się z homoseksualizmem? Chyba nie muszę ich wymieniać, prawda? Co gorsza, wyrażeń tych używamy również by ubliżyć innej osobie.

To żenujące. I choć z badań wynika, że stajemy się coraz bardziej tolerancyjni wobec związków jednej płci, to trudno zauważyć to w dzisiejszym świecie. Wiele razy jesteśmy świadkami wyśmiewania homoseksualistów, lecz czy kiedykolwiek zamieniliśmy choć jedno zdanie z osobą kochającą inaczej niż my? Mało kto. Nie zmienia to faktu, że każdy ma coś do powiedzenia na ten temat. Moim zdaniem gej bądź lesbijka jest takim samym człowiekiem jak my.

Człowiekiem, który pragnie szczęścia. Więc pytam, dlaczego mamy ingerować w jego życie? Każdy z nas ma prawo do bycia szczęśliwym i nie ma tu znaczenia, czy jesteśmy homo- czy heteroseksualni. Są to ludzie tacy sami jak my. Nie rozumiem, jak można porównywać ich do zboczeńców i gwałcicieli.

Takie wypowiedzi świadczą jedynie o naszej głupo-

Eureka 8

cie, choć w tym wypadku „głupota” to za delikatne słowo.

Wielu opiera swoją nietolerancję na przekonaniach religijnych. Lecz jeżeli naprawdę jesteśmy tak głęboko wierzącymi ludźmi, to powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, że religia chrześcijańska nie napiętnuje homoseksualistów. Jednak nie toleruje ona związków takich osób. Tym samym oznacza to, że według tej religii ludzie homoseksualni skazani są na samotność, ponieważ chrześcijanie potępiają ich związki. Paradoks, mamy być tolerancyjni i miłować bliźnich, a zarazem patrzeć na to jak ci, którzy kochają inaczej są odsuwani od reszty społeczeństwa?

Kolejną sprzeczną kwestią jest adopcja dzieci przez związki homoseksualne.

To normalne, że ludzie są ze sobą, kochają się, planują wspólną przyszłość, myślą o dzieciach.

Na początku chodzi o miłość.

Z czasem- o wspólny dom. I pojawia się wielkie marzenie: dziecko. Dlatego też wśród lesbijek coraz popularniejsza jest inseminacja, czyli zapłodnienie nasieniem dawcy. Według statystyk około 15 tysięcy par homoseksualnych wychowuje w Polsce dzieci.

Jak wcześniej zwróciłam uwagę Polacy uwielbiają stereotypy i mity. Mit pierwszy: Dziecko wychowywane przez lesbijki, będzie homoseksualne. Mit drugi: Nie stworzy „normalnej” heteroseksualnej rodziny. Moim zdaniem największym zagrożeniem dla takich dzieci jest społeczeństwo. Nietolerancyjne i bezlitosne społeczeństwo, które nie będzie potrafiło normalnie się do niego odnosić. W sprawie adopcji dzieci przez pary homoseksualne opieram się jedynie na opiniach psychologów, sama nie potrafię przyjąć stanowiska sprzecznego ani pochwalającego. Nie chciałabym wychowywać się mając dwóch tatusiów ani dwie mamusie. Jednak patrząc na to z drugiej strony zastanawiam się, czy zwlekając z pozwoleniem na takie adopcje nie zabieramy dziecku możliwości doświadczenia rodzicielskiej miłości?

KG

Homoseksualizm nie jest w dzisiejszych czasach niczym fascynującym. Zajmuje stałe miejsce wśród problemów społecznych i co jakiś czas korzysta z okazji, by stać się przedmiotem żywych dyskusji publicznych. Kto dyskutuje? Wszyscy. Co jest tematem tych debat? Przede wszystkim konsekwencje jakie pociąga za sobą wybór tej orientacji seksualnej.

Jakaś osoba może Was spytać: A co taki gej czy lesbijka mogą złego zrobić? Najlepszą odpowiedzią na pytanie będzie inne pytanie: „A chciałaby pani mieć dwóch tatusiów?”

Oczywiście powszechnie wiadomo, że nie jest to możliwe fizycznie. I całe szczęście. Naturalność funkcjonowania świata polega właśnie na tym, że kobieta i mężczyzna mają zdolność dawać życie nowym istotom, te zaś wychowywane, w odpowiednim czasie same przejmują odpowiedzialność za przedłużanie ciągłości gatunku ludzkiego. Nie jest możliwe by kobieta wydała na świat potomstwo za sprawą drugiej kobiety, bądź by mężczyzna urodził dziecko z pomocą, czy też bez pomocy drugiego mężczyzny.

Jest to kwestia niepodważalna. Czy warto zatem żyć i angażować się seksualnie z osobą takiej samej płci, skoro w takim związku nie można realizować swojej płciowości? Osobiście uważam, że nie.

Każdy jednak sam odpowiada za swoje decyzje i dokonuje indywidualnych wyborów. Jeśli więc wybieram życie z osobą tej samej płci – co jest sprzeczne nie tylko z naturą, lecz także kanonami życia społecznego – muszę liczyć się z różnymi reakcjami otoczenia. Zanim jednak powiemy o konsekwencjach wyboru homoseksualizmu, warto wspomnieć o słynnym zdjęciu jakie pojawiło się na pewnej stronie internetowej po tegorocznych wyborach. Przedstawiona na tym zdjęciu została dziewczyna trzymająca za rękę chłopaka. Pod spodem znajdował się następujący napis: „Rok 2080 – heteroseksualiści walczą w Polsce o swoje prawa.” Szczerze się przeraziłam widząc to zdjęcie. Dlaczego? Pewnie dlatego, że faktycznie coraz częściej słyszę w mediach organizatorów różnych kolorowych parad zabiegających o szereg swobód dla współtowarzyszy. Jakie są te postulaty? Przede wszystkim legalizacja związków partnerskich. Zaraz potem możliwość adopcji dzieci. Na końcu dotacje dla takich rodzin i wsparcie socjalne. Aż ciarki przechodzą po plecach słysząc wymienione żądania homoseksualistów. Wszystkie są oczywiście potępione przez Kościół katolicki. Co

z tego, skoro rząd już od kilku lat gdyba na temat legalizacji małżeństw par jednakowej płci, a kwestie adopcji dzieci pojawiają się w rozmaitych debatach.

Ciekawe tylko kiedy poselskie gdybanie zmieni się w rzeczowe dyskusje.

Największym problemem homoseksualistów jest oczywiście brak akceptacji poza swoim środowiskiem.

O czym mógł przekonać się poseł Robert Biedroń (Ruch Poparcia Palikota) bardzo mocno akcentujący swoją odmienną orientację płciową. W czasie swojego pierwszego przemówienia w Sejmie został wyśmiany przez posłów za słowa „Ataki na panią Nowicką to chwyty poniżej pasa”.

Słowa najsłynniejszego obrońcy gejów i lesbijek w Polsce były dla heteroseksualnej części sejmu prostym skojarzeniem. Czy zatem wolno odzywać się gejom i lesbijkom? Oczywiście każdy ponosi konsekwencje swoich słów, nieważne jakiej jest orientacji płciowej. Warto jednak pamiętać, że coś co jest sprzeczne z ogólnymi normami nie powinno być pretekstem do publicznego wychwalania.

Jak podchodzić do problemu homoseksualizmu? Trudno powiedzieć. Nie muszę znać geja czy lesbijki, aby dyskutować o nienaturalności ich orientacji płciowej. Jest to oczywiste. Czy jednak można obrażać tych ludzi? Absolutnie jestem temu przeciwna. Należy jasno powiedzieć, że coś nie tak z głowami mają homoseksualiści domagający się prawa adopcji dzieci. I nie mają sensu argumentacje, że geje czy lesbijki są w stanie wychowywać dziecko.

Nie są w stanie. Tak samo jak nie są wstanie spłodzić tego dziecka. Potwierdzają to wszyscy psycholodzy oraz psychiatrzy. Potwierdzają to również naukowcy.

Dlatego nie warto takich opinii bagatelizować.

Czy będę krytykowała też inne postulaty homoseksualistów zamieniając się tym samym w homofoba?

Nie chodzi tu o mój stosunek, ale o człowieczeństwo, które jest moim udziałem. Nie jestem konstruktorką tego świata. Ale ufam, że tak jak został stworzony, jest dobry, i nie można próbować nic w nim zmieniać. Kobieta i mężczyzna są stworzeni dla siebie. Jeśli ktoś uważa, że został stworzony dla osoby tej samej płci to jego sprawa. Ale tylko do momentu, kiedy nie ingeruje w życie moje i reszty społeczeństwa.

MW

Eureka

9

KONTROWERSJE

Homoseksualizm – COŚ NIE TAK Z GŁOWAMI!!!

FILOZOFICZNIE

PAMIĘTAĆ O NAJWAŻNIEJSZYM – KRÓTKO O NAS SAMYCH

Jakiś czas temu przeczytałam książkę Paula Coelho „Weronika postanawia umrzeć”. Bardzo spodobał mi się fragment, w którym chora psychicznie kobieta opowiadała bohaterce książki następującą historię.

Pewnym krajem rządził król, który był bardzo lubiany przez poddanych.

Ludzie uważali, że świetnie rządzi ich narodem.

Na samym środku miasta znajdowała się studnia, z której wszyscy czerpali wodę. Ktoś ją zatruł. Osoby, które ją spożyły zaczęły dziwnie się zachowywać. Jedynie król miał własną wodę. Władca wszystko obserwował, lecz nie był w stanie zrozumieć zachowania poddanych. Po pewnym czasie odkrył źródło ich dziwnego zachowania. Z racji, że był jedyną osobą, która nie była pod wpływem skażonej wody – przez chorych ludzi zaczął być traktowany jak ktoś inny, zaczęli na niego narzekać, że nie zna ich potrzeb i nie daje rady panować nad ich krajem. Król chciał dla ludzi jak najlepiej, dlatego zdecydował się na drastyczny

krok – postanowił skosztować wody. Tylko dzięki temu mógł być dobrze traktowany przez innych. Tak więc zrobił to, co postanowił. Od tej pory zatruty lud zaczął go traktować jak równego sobie.

Dlaczego o tym piszę? Chciałabym zwrócić uwagę na to, że inni mają na nas ogromny wpływ. Ludzie wyznaczają granicę tolerancji, tworzą kulturę. Właściwie kobieta opowiadająca tę historię chciała pokazać sytuację chorych psychicznie ludzi w świecie ludzi zdrowych. Lecz tak naprawdę to opowiadanie oddaje sytuację każdego z nas, żyjącego w społeczeństwie. Idziemy za większością. Uważamy, że większość ma rację, dlatego nie staramy się podkreślać swojej indywidualności. Jesteśmy szarą jednolitą masą, która nie toleruje odmienności, dlatego boimy się wyglądać tak jak chcemy. Nie chcemy być lepsi, dążyć do celu, bo boimy się krytyki ze strony znajomych. A czasem oni nam po prostu zazdroszczą, nie chcą, abyśmy się wybili. Czy to na pewno dobrze, że jesteśmy właściwie tacy sami? Nie mówię, żeby nie być sobą i za wszelką cenę pokazać się z innej pozornie lepszej strony, na siłę się wyróżniać, kiedy mamy spokojną naturę. Jeśli jednak ktoś jest oryginalny – niech nie boi się tego pokazać. Powiedzieć „nie” , kiedy reszta mówi „tak”.

Apeluję, abyście nie obawiali się podążać za sercem. Przestańcie kierować się wyłącznie rozsądkiem i starać nie odbiegać od normy, a dowiecie się kim tak naprawdę jesteście. Bowiem „prawdziwe Ja to to kim jesteś, a nie to, co z ciebie uczyniono”.

J.P Jagna

„Jasio pyta Tatę: – Jak myślisz, ile kilometrów jest z Warszawy do Lublina?

– Sto osiemdziesiąt.

– A z powrotem?

– Tyle samo.

– Niemożliwe! Przecież między gwiazdką a Nowym Rokiem jest tylko jeden tydzień, a między Nowym Rokiem a gwiazdką prawie cały rok!”

Eureka 10

NIE TYLKO NA ŚWIĘTA

Uśmiech to najwspanialsza, naturalna broń człowieka. Nieważne czy jesteś stary, młody, wysoki czy niski, ty też ją posiadasz. Już dawno przeprowadzono badania potwierdzające, że osoby często uśmiechające się są bardziej zadowolone z życia niż tzw. „ponuracy”. To w bardzo dużym stopniu wpływa na nasze samopoczucie, na to jak się zachowujemy i jaki mamy ogólny stosunek do świata. Czyniąc tę prostą minkę, możemy wywołać radość na twarzy innej osoby. Nawet jeśli kogoś nie znamy, warto czasem się uśmiechnąć, nie oczekując nic w zamian. Gwarantuję wam, że poczujecie się lepiej, tak jakby jakaś „iskierka” przebiegła między wami. Niestety wiele osób uważa, że powinniśmy się uśmiechać tylko do tych, którzy to odwzajemniają. Lecz co będzie gdy każdy w ten sposób pomyśli? Wszyscy będą chodzić przygnębieni, czekając na reakcję innych osób. A

Aby wam to udowodnić zapytałam dzieci co sądzą o uśmiechaniu się. Oto ich odpowiedzi: Anetka (6 lat) ,,Uśmiechanie się to jest taki ruch ustami, kiedy robię np. gdy mama mi kupi batonika albo czekoladę. Wtedy jestem bardzo szczęśliwa”.

Igor (6 lat) ,,Ja też się uśmiecham. Robię to gdy mamie albo tacie jest smutno, wtedy idę do nich, siadam na kolanka i wystarczy, że spojrzę w ich stronę z uśmiechem, to oni od razu czują się lepiej”.

Oliwia (4 lata) ,,Uśmiech, to jest coś takiego co robisz, gdy się cieszysz. Chociaż ja to się uśmiecham nawet wtedy kiedy coś zepsuję i idę do mamy, aby przeprosić. Ona od razu mi wybacza”.

Konrad (8 lat) ,,Nie umiem tobie wytłumaczyć co to jest uśmiech. Lecz mam kilka takich osób, które gdy tylko przechodzą wywołują uśmiech na mojej twarzy”.

może warto zrobić ten pierwszy krok? Nie potrzeba wiele, tak naprawdę to nic nie kosztuje. Wystarczy spojrzeć lub podejść i uśmiechnąć się. Sprawimy tym radość nie tylko sobie, lecz także osobom nas otaczającym.

Wnioskuję z tych wypowiedzi, że uśmiech nie tylko sprawia, iż czujemy się lepiej, lecz także pomaga nam w wielu sytuacjach. Dzięki niemu możemy wyrazić radość, jaką w danej chwili czujemy. Powinniśmy brać przykład właśnie z naszych młodszych kolegów. Często ich proste wypowiedzi wyrażają więcej niż byśmy się po nich spodziewali. Rozważcie moje zdanie, oraz opinie dzieciaków i miejcie na uwadze to, że UŚMIECH TO ZDROWIE! Wioleta Baran IIb LO

Eureka 11

FILOZOFICZNIE

A może tak…UŚMIECH?–

FOTOPLASTYKON

50 LAT EKONOMIKA JUBILEUSZ

Eureka 12

Eureka 13

FOTOPLASTYKON

DZIEŃ TOLERANCJI

FILOZOFICZNIE

Oszukany przez własną litość – Z zapisków na pudełku od kredek W „Opowieściach z Tysiąca i Jednej Nocy” znajduje się następująca historia, w której pewien młody mężczyzna litując się nad sparaliżowanym starcem niesie go kawałek drogi. „Młodzieniec czuje litość – litość, ty głupcze, dlaczego się litujesz? (...), rzeczywiście pochyla się gotów służyć swoją pomocą i bierze starego człowieka na ramiona.

Jednak ten pozornie bezradny staruszek jest dżinem, złym starcem, podłym czarodziejem, który siadłszy młodzieńcowi na barkach zaplata zaraz swoje sękate, gołe nogi wokół gardła dobroczyńcy, nie mając zamiaru zejść. Bezlitośnie zmienia bezradnego młodzieńca w swojego wierzchowca. Bezwzględny, pozbawiony współczucia wciąż okłada tego, kto się nad nim ulitował, nie dając mu chwili wytchnienia.

I ten nieszczęśnik musi nieść dżina tam, dokąd chce.

Od tej chwili stał się bezwolny. Stał się wierzchow-

cem, niewolnikiem nędznika i czy uginają się pod nim kolana, czy zasycha w ustach, musi – ofiara własnej litości – kłusować naprzód, niosąc na plecach złego, niegodziwego, chytrego starca, jak swój los.”

Czyż nie jest to obraz, który oddaje w sposób bardzo plastyczny i zarazem dramatyczny sytuację wielu wypalonych wewnętrznie ludzi? Ci, którzy zdecydowali się pomagać innym ludziom, służyć im swoim życiem, towarzyszyć w drodze, brać na siebie cudze troski, mają uczucie, że nie mogą się wyzwolić, że są uciskani przez tych, dla których chcieli żyć. Czują się przy tym bezradni, jak więźniowie jakiegoś systemu, jakiejś sieci układów, zobowiązań i zależności. Pragną się wyzwolić, chcą zrzucić to wszystko, co ich ogranicza, co odbiera im radość życia. Jednak wydaje się, że każda próba skazana jest na niepowodzenia. A nawet popadają coraz bardziej w zależność od tego monstrum, w którego władzy zdają się być.

Internet do dobra rzecz. Pomaga nam w nauce, głównie w odrabianiu prac domowych. Pozwala nawiązywać nowe znajomości z ciekawymi ludźmi i z tymi nieco mniej.

Daje nam możliwość korzystania z darmowych usług, między innymi umożliwia nam łamanie prawa autorskiego – pobieranie muzyki, filmów. Czy rzeczywiście za darmo? A jakże! Bo co to jest 94 zł 80 gr? Nic! Za tę kwotę można utrzymać rodzinę przez cały tydzień. Ale kogo to obchodzi?

Na pewno bardzo zainteresowani są tym faktem moderatorzy strony www.pobieraczek.pl. Moderatorzy?

Nie, to złe słowo. Może oszuści? Naciągacze? Już lepiej. Zapewne teraz zadajecie sobie pytanie: o co jej chodzi? Już odpowiadam. Ostatnio, konkretniej mówiąc w maju, przydarzyła mi się pewna internetowa przygoda. Widząc reklamę: 10 dni pobierania za darmo dałam się skusić i zalogowałam się na powyżej wymienioną stronę. Zalogowałam się, jednakże

nie mogłam nic ściągnąć. To była moja pierwsza i ostatnia wizyta na tejże stronie. Z czasem zapomniałam o tym. Aż tu nagle, wczoraj, otrzymałam list.

Napisane w nim było, że wzywają mnie do zapłaty 94 złotych i 80 groszy. Przecież ja nic nawet nie ściągnęłam! A jakie to ma znaczenie? Masz zapłacić!

Bo jak nie, to sprawę przejmie komornik! Przecież wszystko było wyjaśnione w regulaminie. Szkoda tylko, że niewidocznym druczkiem. Nie nieczytelnym, tylko niewidocznym! Mniej więcej wyglądało to tak: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx. Niestety nie miałam przy sobie lupy, aby odczytać te dziwne znaki. Nie jestem jedyną osobą, którą w ten sposób oszukali. Ludzi, którzy się na to nabrali jest bardzo dużo, dlatego chciałam prosić Was o racjonalne korzystanie z Internetu. Z pewnością może być on skarbnicą wiedzy i może ułatwić życie, ale…

Zawsze jest jakieś ale... W globalnej wiosce kręci się dużo wartych uwagi ludzi, ale także mnóstwo złych, nieuczciwych ! Należy uważać na to co się tam robi... Znaleźć się w Internecie jest bardzo prosto, lecz się z niego wydostać już nie jest tak łatwo!

Sylwia Głowala IIIa LO

Dobrodziejstwa Internetu

Eureka 14

Paulina Możdżonek IIIa LO

Podstawowym problemem cywilizacji jest żywienie, w którego składzie głównie znajduje się chemia. Trująca żywność produkowana przez globalne koncerny sieje postrach w USA i Europie. A polscy producenci żywności zaczynają naśladować zachodnie sposoby jej wytwarzania. Przemysłowe metody w rolnictwie i przetwórstwie często powodują fałszowanie produktów i nabijanie ludzi „w butelkę”. Na rynku spożywczym zapanowała wolnaamerykanka.

Zwycięża ten, kto wyprodukuje taniej, a jego wyroby będą zjadliwe.

Kontrole stwierdziły, że to co sprzedaje się u nas jako chleb i bułkę jest w większości produktami chlebopodobnymi i bułkopodobnymi. Niektórzy producenci dodają do chleba startą bułkę, czasem gips i kreatynę otrzymaną z ludzkich włosów kupowanych w zakładach fryzjerskich.

Do niedawna ze stu kilogramów mięsa odpowiedniej jakości wolno było wyprodukować 52 kg kabanosów czy 86 kg szynki „wydajność” tych wyrobów wynosiła odpowiednio 52 proc. i 86 proc. Dzisiaj z tej samej ilości mięsa produkuje się 200 i więcej kilogramów „szlachetnych” wędlin. Do mięsa wstrzykuje się wodę z azotanami i azotynami, substancje wiążące wodę, fosforany dające wędlinie kruchości, ulepszacze. Z kilograma mięsa można spokojnie zrobić 1,5–2 kg szynki. Producent zgodnie z przepisami umieszcza na towarze informację, ale czy ktoś to czyta?

Nie inaczej jest z wyrobami drobiowymi, które mają niewiele wspólnego z drobiem. Są one produkowane z MOM, czyli mięsa drobiowego odkostnionego. Jest to mieszanka zmielonych kości, chrząstek, szpiku kostnego, ścięgien. Do 1995 roku używanie tego specyfiku było zabronione. Teraz już nie jest. Dodanie MOM–u znacznie obniża koszty produkcji. Najczęściej wykorzystuje się go w parówkach, kaszankach i pasztetowych. Unijne normy dotyczące rtęci odnoszą się wyłącznie do ryb. Jeszcze bardziej tolerancyjne jest obecnie prawo dotyczące kadmu metalu wysoce rakotwórczego. Po 1 maja 2004 roku do Polski można sprawdzać żywność o podwyższonej jego zawartości.

Pięknie wyglądający różowy łosoś zawdzięcza swoją barwę dodatkowi beta–karotenu. Napojom gazowanym kolor nadają barwniki, których nazwy zaczynają się od litery „E”.

Od lat wiemy, że masło roślinne zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe i jest zdrowsze od tradycyjnego, w

którego skład wchodzą zwierzęce tłuszcze nasycone. Ale, aby olejowi roślinnemu nadać konsystencję maślanego żelu należy dodać szereg substancji zagęszczających, które zdrowotność masła roślinnego czy margaryny stawiają pod znakiem zapytania.

Sery, które powinny być wytwarzane z mleka są podrabiane z użyciem olejów roślinnych. Mleko i kefir często produkowane są z proszku. Cała żywność produkowana metodą przemysłową nasycona jest chemią.

Także ta, którą postrzegamy jako wolną od niezdrowych składników. Przykładem tego mogą być produkty oznaczone jako „light”. W Polsce nie istnieje prawna definicja tego terminu. Dlatego każdy producent może go używać jak chce. Ci, którzy rezygnują z cukru w produktach „light” dodają chemikalia imitujące smak owego składnika. Są one często bez porównania groźniejsze dla zdrowia niż zwykła sacharoza. Jak choćby aspartam, dopuszczany do użycia tylko w niewielkich dawkach.

Poważne znaczenie dla człowieka ma powstający w hodowlach przemysłowych aerozol mikrobiologiczny amoniaków i odorów. Efekty skażenia gnojowicą powierzchniowych i podziemnych zbiorników wodnych są

z natury rzeczy odległe i mało dostrzegalne przez odbiorców wody. Jak się przed tym bronić? Klienci powinni sprawdzać na etykietach, co kupują. Wybierać produkty o naturalnej barwie, pieczywo bez przedłużonego terminu ważności, żywność jak najmniej przetworzoną.

Zimą i wiosną warto kupować mrożonki, w których rzadko trafiają się substancje dodatkowe. Należy zapomnieć o wspaniale wyglądających owocach, trzeba też zrozumieć, że wyroby czekoladowe pięknie błyszczą, ponieważ są pokryte specjalnymi substancjami nabłyszczającymi, czyli chemikaliami.

Michał Mucha Ia TE

Eureka 15

NAUKA

CHEMIA PRZYDA SIĘ W ŻYCIU

NAUKA

Jak się uczyć, by się nauczyć? – relacja z wykładu

Jest 23 października 2011 roku. My, uczniowie ZSP nr 1 w Garwolinie, spotkaliśmy się dziś w auli szkolnej w celu wysłuchania wykładu na temat pracy naszego mózgu i sposobów skutecznego uczenia się.

Jak więc należy to robić? Jak robić, by efektywniej wykorzystać potencjał naszego umysłu? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć na dzisiejszym spotkaniu.

Zacznijmy więc od rzeczy niesamowicie istotnej. A mianowicie, nasz mózg jest bardzo skomplikowanym narządem składającym się z miliardów pojedynczych neuronów. Jeśli więc poznamy sposób jego funkcjonowania, z pewnością łatwiejsze będzie dogłębne zrozumienie tego, co jest fundamentem nauki.

Okazuje się, że czysto werbalny przekaz jest bardzo trudną formą poznawania świata. Neurony ucząc się wytwarzają wypustki zwane dendrytami. Gdy jest ich bardzo dużo, mózg działa dużo sprawniej. Gdy podczas nauki docierają do nas jedynie słowa, mózg nie wykształca wielu dendrytów. Jeśli jednak oprócz słów widzimy zjawiska, o których mowa, jeśli możemy brać udział w doświadczeniach, to ilość dendrytów wzrasta. Dzięki temu mózg zapamiętuje nowe informacje dużo efektywniej. Dowiadujemy się, że nowe informacje najpierw zostają zapisane w hipokampie, a dopiero później w tzw. procesie konsolidacji, mózg przenosi je do struktur korowych.

Aby proces uczenia się mógł się odbywać, w mózgu muszą wydzielać się neuroprzekaźniki: adrenalina, noradrenalina oraz – niezmiernie ważna – dopamina – zwana też hormonem szczęścia, który odpowiada za uczucie zadowolenia, satysfakcję i wewnętrzne poczucie spełnienia. „Mózg ucznia to miejsce pracy nauczyciela” – słyszymy z ust pani doktor. Te słowa mają na celu podkreślenie faktu, iż nauczyciele powinni poznać wnioski płynące z badań nad mózgiem.

Niewątpliwie, systematyczna nauka „trenuje” nasz

Eureka 16

umysł. Mózg, regularnie skupiając się na jakiejś czynności, będzie zapamiętywał to, czego się nauczyliśmy, tym samym doskonaląc jej wykonywanie. Dlatego właśnie systematyczne ćwiczenia są niesamowicie ważne przy skutecznej nauce. Im więcej czasu poświęcamy określonej dziedzinie wiedzy, tym więcej połączeń powstaje w naszym mózgu.

Kolejnym aspektem, który rozpatrujemy na spotkaniu, jest rozwijanie naszego umysłu poprzez rozwiązywanie tzw. zadań produktywnych i wymagających kreatywności, a nie tylko takich, które są narzędziem pomiaru. Tego typu ćwiczenia pomagają nam wnioskować, wykorzystywać zdobytą już wiedzę i logicznie porządkować zebrane dane. „Struktura naszych mózgów zależna jest od tego, co robimy – neuroplastyczność” Dowiadujemy się, iż charakterystyczną cechą naszego umysłu jest ciekawość poznawcza. Pragniemy dowiedzieć się czegoś, czyli motywujemy się, by zdobyć wiedzę, znaleźć odpowiedź na pytanie, które nas nurtuje. Pani doktor zwraca uwagę na to, iż żeby coś zrobić, czegoś się nauczyć, musimy rozpocząć wykonywanie danej czynności, czyli „namówić” nasz mózg do pracy. Spróbujmy przedstawić sobie podstawowe zasady skutecznego uczenia się za pomocą prostego schematu: Co pomaga nam się uczyć?

– „uczenie się przez nauczanie” – wchodzenie w rolę nauczyciela jest niezwykle skuteczną metodą uczenia się; – odpowiednie warunki, tzn. stymulujące, bogate w bodźce środowisko; – uczenie się poprzez aktywność: podejmowanie prób zrobienia czegoś nowego stymuluje mózg do tworzenia nowych połączeń neuronalnych; – uaktywnianie naszego umysłu; – uczenie się przez łączenie treści kognitywnych z elementami emocjonalnymi (rola zachwytu);

– świadomość satysfakcji, wewnętrznego zadowolenia z samego siebie – uwalnianie dopaminy.

Co przeszkadza nam się uczyć?

– nudny, monotonny, abstrakcyjny materiał; – brak uaktywniania naszego umysłu, treści, które nas osobiście nie dotyczą; – brak motywacji; – brak sukcesu; – bierność (np. oglądanie telewizji). „Jak wykorzystać potencjał mózgu?” – pyta pani doktor. Dowiadujemy się, że szczególnie ważne podczas nauki jest uaktywnianie nie tylko mózgu, ale i ciała, np. rąk. Oprócz tego, można wykorzystać muzykę, która aktywizuje wiele struktur mózgowych (mózg trwale zapisuje muzykę: rytm + słowa + dźwięk).

Wiedza z hipokampa odpowiadającego za pamięć krótkotrwałą przenoszona jest do struktur pamięci długotrwałej podczas

Ważne jest, by umieć wykorzystywać zdobytą wiedzę, a nie jedynie ją reprodukować.

Uważam, że wykład ten był bardzo przydatny dla młodych „pochłaniaczy wiedzy”. Niewątpliwie wiele z powyższych wskazówek wykorzystam w codziennej nauce. Życzę również Wam Czytelnicy, by te ciekawostki zmotywowały Was do pracy nad Waszym umysłami.

Miejmy nadzieję, że ten wykład zaowocuje sprawniejszą i skuteczniejszą nauką. Dziękujemy bardzo dr Marzenie Żylińskiej za tak wiele przydatnych informacji, które (oby!) pozostały w naszych głowach na bardzo długo.

Małgorzata Beczek Ib LO

Eureka 17

NAUKA

odpoczynku, a przede wszystkim – podczas snu.

Dlatego właśnie kolejną, bardzo istotną wskazówką dla nas, uczniów, jest to, że przed ważnym sprawdzianem musimy się po prostu wyspać. Wtedy nasz mózg będzie wypoczęty, zmotywowany i gotowy do pracy.

Co ciekawe, okazuje się także, że nauka łatwiej niż w neutralnych warunkach wchodzi nam do głowy, gdy jesteśmy w lekkim stresie. Jednakże powinniśmy unikać skrajnych, negatywnych emocji – one nie służą nam przy uczeniu się, a wręcz przeciwnie – dekoncentrują nas.

KULTURA

WARTO OBEJRZEĆ - Recenzje filmowe „1920 Bitwa Warszawska”, reż. Jerzy Hoffman, 2011.

Niezwykły film przedstawiający Warszawę 1920 roku i wielką bitwę z bolszewikami. Ola jest aktorką warszawskiego teatru i narzeczoną Jana, polskiego kawalerzysty. Po otrzymaniu rozkazu wyjazdu na front, Jan postanawia oświadczyć się Oli i natychmiast ożenić. Podczas walk Jan zostaje posądzony o sympatie komunistyczne i bolszewicką agitację. Sąd wojskowy skazuje go na karę śmierci. Wkrótce Ola wstępuje do Ochotniczej Legii Kobiet, jako sanitariuszka i przygotowuje się do obrony Warszawy. Wciąż ma nadzieję na odnalezienie męża, po którym wszelki ślad zaginął. Wątek miłosny jest przeplatany z wydarzeniami, w których uczestniczą postacie kluczowe dla opisywanych historycznych zdarzeń. „Listy do M.”, reż. Mitja Okorn, 2011.

Jedna z najbardziej romantycznych polskich komedii. „Listy do M.” to film, w którym pogubieni życiowo bohaterowie odkryją, że to, co ich spotkało, to właśnie miłość! W jeden, wyjątkowy dzień w roku, pięć kobiet i pięciu mężczyzn przekona się, że przed miłością i świętami nie da się uciec. Historie bohaterów składają się na pełną gamę różnych możliwych problemów sercowych: od dotkliwej samotności i noszenia przydomku „starej panny”, przez problem bycia wiecznie niedojrzałym singlem, po doświadczenie małżeńskiej frustracji, ukrywania swego związku przed światem lub oddalania się od siebie. W filmie występują m.in.: Paweł Małaszyński, Katarzyna Zielińska, Piotr Adamczyk, Agnieszka Dygant, Maciej Stuhr i Tomasz Karolak. „Wyjazd integracyjny”, reż. Przemysław Angerman, 2011.

Pracownicy korporacji Polish Lody, lidera branży lodziarskiej i zaprzyjaźnieni z nimi dziennikarze, przyjeżdżają na weekend integracyjny do atrakcyjnego hotelu. W wyniku nieporozumienia Prezes dostaje apartament wspólnie z przebojowym dziennikarzem, Gerardem oraz ponętną modelką Gabi. Wkrótce w walce o wdzięki pociągającej współlokatorki zetrą się witalność i spontaniczność Gerarda, oraz dojrzałość i powaga Prezesa.

Podczas tych podchodów pomysłowi pracownicy umilają sobie czas licznymi rozrywkami.

Przyszłość firmy leży w rękach pechowego szefa kadr Stasiaka, prześladowanego przez histeryczną narzeczoną. Czy dzielnemu menedżerowi uda się uratować Polish Lody przed „gorącą” dezintegracją? Doskonały film dla miłośników dobrego humoru.

Karolina Grzegrzółka IIIa

„WILGA” POLECA...

Eureka

Termin Tytuł Gatunek 02.12-08.12 Winx Club - Magiczne Animowany Przygody 3D 02.12-08.12 Listy do M. Komedia romantyczna 09.12-12.12 Giganci ze stali Akcja 09.12-12.12 Elita Zabójców Akcja 09.12-12.12 Paranormal Activity 3 Horror

Wiek b.o.

Seanse 16

Ceny 14, 16, 18 PLN

>15 lat

14, 16 PLN

>7 lat >15 lat >15 lat

18 i 20:15 16 18:15 20:15

16.12-19.12 Auta 2 – 3D

Animowany

b.o.

16

14, 16, 18 PLN

16.12-19.12 Jutro będzie lepiej 16.12-19.12 Oszukać Przeznaczenie 5 - 3D

Dramat Horror

>15 lat >15 lat

18:15 20:15

14, 16 PLN 16, 18 PLN

18

12, 14, 16 PLN 14, 16 PLN 14, 16 PLN

rzeczy można w każdej chwili wrócić, najistotniejsze można sobie zaznaczyć. Można powiedzieć, że czytanie jednocześnie wymaga oraz uczy cierpliwości.

Oglądanie filmu w porównaniu do czytania książki wydaje nam się dość banalnym zajęciem. Film, jak wspomniałam wcześniej, nie pokaże wszystkich wątków przedstawionych przez pisarza. To scenarzysta decyduje co zobaczymy na szklanym ekranie, coś co dla niego jest zbędną częścią fabuły, dla nas może okazać się istotną jej częścią. W ekranizacjach brakuje nam narracji jak również licznych opisów.

Jak wiemy, bardzo ważne są opisy uczuć w lekturach.

To właśnie na nich często bazujemy opowiadając lekturę. Po obejrzeniu ekranizacji możemy mieć problem z charakterystyką postaci, nie przytoczymy cytatu opisującego daną postać lub wydarzenie, a przede wszystkim nie dokonamy szerszej interpretacji.

Książki pozwalają na szybkie przyswajanie wiedzy.

Czytanie może niwelować stres. Książka może działać uspokajająco na nas. Dodatkowo czytanie pomaga w pisaniu. Ten kto dużo pisze powinien również dużo czytać. Przede wszystkim uczniowie muszą dużo czytać. Kiedy piszemy maturę czy chociażby sprawdzian łatwiej jest nam odtworzyć konkretne fragmenty, które przeczytaliśmy. Nie łatwo jest „ubrać w słowa” to co obejrzeliśmy. Ponadto przez lata nauki szkolnej pisaliśmy, czy będziemy musieli napisać niejedno wypracowanie, rozprawkę czy esej. Za najważniejszą zaletę czytania uważam to, że jest ono po prostu tanie. Zwłaszcza w czasach zbliżającego się kryzysu.

Książki kosztują mniej niż filmy. Zwłaszcza, że w każdej szkole, każdym mieście jest biblioteka i tam za darmo możemy wypożyczać książki nawet na dwa, trzy tygodnie.

A więc podsumowując, za czytaniem książek przemawiają czynniki: ekonomiczne, zdobywanie doświadczeń i wiedzy od innych, nauka na cudzych błędach i sukcesach, nowe pomysły i umiejętności, inne spojrzenie na świat, rozwój kreatywności i wyobraźni.

Pamiętaj!! „Czytając książki zwiększasz swój potencjał, wartość rynkową i prawdopodobieństwo osiągnięcia sukcesu w każdej dziedzinie życia.”

Karolina Łukasiak IIIa LO

Eureka 19

KULTURA

Książka czy film? zumieć książkę. Tempo zależy od nas. Do pewnych

„Stajemy się społeczeństwem, które czyta coraz mniej. Według niedawnych badań przeprowadzonych przez Zakład Badań Czytelnictwa Biblioteki Narodowej i TNS OBOP, 42% Polaków deklaruje brak zainteresowania książką. Wyniki te są zatrważające, ponieważ człowiek wychowany jedynie przez „szklany ekran” funkcjonuje zupełnie inaczej, niż ktoś kto czyta książki. Dlaczego? Ponieważ czytanie bardzo pozytywnie wpływa na ludzki rozwój’’ – tak czytamy na jednej ze stron internetowych. Z pytaniem – co wybrać, książkę czy film? – możemy mieć styczność nawet na co dzień. Ktoś proponuje nam przeczytanie książki, zaś ktoś inny obejrzenie filmu. Najczęściej jednak zastanawiamy się nad tym wtedy, kiedy mamy zadaną lekturę.

Obejrzeć film czy przeczytać książkę? Lektura jest gruba, nie wyrobię się, więc sięgam po film.

Oglądanie filmu jest wygodniejsze, szybsze i bardziej rozrywkowe. Możemy wczuć się w akcję, wiemy jak wyglądają bohaterowie poza tym niczego nie musimy się domyślać ani wyobrażać, wszystko mamy podane jak na dłoni. Natomiast inaczej jest w książce.

Tutaj sami reżyserujemy sobie to, co przeczytaliśmy.

Ekranizacja nie pozwala nam na samodzielne myślenie natomiast dobra książka porusza i ożywia umysł.

Jeżeli ktoś jest zwolennikiem filmu, zwłaszcza lektur, właśnie w tym momencie powinien się zastanowić, czy na pewno wszystkie sceny zostały sfilmowane?

Odpowiedź na to jest prosta. Nie wszystkie. Dlaczego? Każdy reżyser może omijać pewne szczegóły a nawet ma prawo zmieniać treść powieści. Czytanie może być dla nas męczące, większość z nas może nawet nie ma czasu na czytanie książek. Wtedy sięgamy po film. To, czy coś wyniesiemy z tego filmu i ile wyniesiemy, zależy od nas. Niemniej jednak czytając poznajemy więcej szczegółów, książka dostarcza nam silniejszych wrażeń. Zechciejmy zastanowić się nad tym, co bardziej wzbogaca człowieka. Czytając poszerzamy zasób naszego słownictwa. W filmie akcja toczy się szybko, co nie pozwala na zapamiętanie połowy wątków. W ten sposób telewidz uczy się skupiania uwagi na krótką chwilę, a jego myśl staje się bardziej impulsywna niż refleksyjna. Inaczej jest z czytaniem, w trakcie którego przetwarzanie informacji zachodzi w świadomości, a więc przebiega wolniej. Odwracając kartki, wchodzimy stopniowo w mechanizm narracji. Krok po kroku staramy się zro-

KULTURA

Jak czyta młodzież w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w Garwolinie Ankietę czytelniczą przeprowadzono wśród 234 uczniów liceum ogólnokształcącego, technikum ekonomicznego, informatycznego i cyfrowych procesów graficznych.

Przeprowadzona ankieta wśród uczniów miała: przybliżyć obraz czytelnictwa w szkole; pomóc w ustaleniu preferencji czytelniczych.

Lektury omawiane na lekcji są:

Jakie lektury Cię zainteresowały? (podaj 2 tytuły) Bez lektury nie zdacie matury!

Można zauważyć dwie prawidłowości w podawaniu lektur: 1. Najczęściej podawano ostatnio omawianą lekturę: n Powieści: Quo Vadis, Chłopi, Nad Niemnem, Potop, Mały książę, Chłopcy z Placu Broni; n Dramaty: Romeo i Julia, Makbet; n Epopeja: Pan Tadeusz.

2. Książki, które były lekturą w gimnazjum: Najczęściej powtarzające się tytuły to: n N. H. Kleinbaum, Stowarzyszenie umarłych poetów; n L. M. Montgomery, Ania z Zielonego Wzgórza; n A. de Saint-Exupéry, Mały książę; n J. R. R.Tolkien, Hobbit; n F. Monar, Chłopcy z Placu Broni; n H. Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy.

Osoby, które podawały lektury z gimnazjum stwierdzały, że nie czytają, nie lubią czytać. Wygląda to tak, jakby ich przygoda z książką skończyła się w gimnazjum, ulubioną formą spędzania czasu było surfowanie po Internecie.

Eureka 20

KULTURA

Dlaczego czytasz?

Pojawiały się zdania w stylu: n czytam, bo mi mama każe; n zmuszają mnie; n czytam z przyzwyczajenia; n aby powiększyć zasób słownictwa i poprawić ortografię; n bo głupio czegoś nie znać; n gdy mnie coś zainteresuje; n bo nie mam wyjścia; n bo lubię, mam swoje typy.

Czego szukasz w czytanych przez siebie książkach?

W ankiecie zadano dwa następujące pytania: 1. Jakie książki Cię ostatnio zainteresowały?

2. Podaj tytuły książek, które poleciłbyś do przeczytania koledze/koleżance.

Dzięki tym pytaniom powstała lista najchętniej czytanych książek przez naszych uczniów.

Książki te można podzielić na osiem grup tematycznych:

Eureka 21

KULTURA

Tematyka narkomanii: n My dzieci z dworca Zoo. n Burgess Melvin, Ćpun. n Onichimowska Anna, Hera moja miłość. n Rosiek Barbara, Pamiętnik narkomanki. n Rosiek Barbara, Kokaina: zwierzenia narkomanki.

Fantastyka: n Meyer Stephenie, Zmierzch, Księżyc w nowiu, Zaćmienie, Przed świtem, Intruz. n Tolkien J. R. R., Hobitt czyli tam i z powrotem. n Tolkien J. R. R, Władca pierścieni, Dwie wieże, Powrót króla. n Sapkowski Andrzej , Cykl o Wiedźminie. n Rowling J. K., Harry Potter. n Paolini Christopher, Eragon.

Sensacja: n Brown Dan, Kod Leonarda da Vinci, Anioły i Demony. n Simons Paulina, Jeździec miedziany. n James Peter, Zabójczy żart. n King Stephen, Cmentarz zwieżąt, Bezsenność, Wielki marsz. n Shuman George D., 18 sekund. „Literatura na obcasach”: n Jasnyk Barbara, Kaktus w sercu. n Fielding Helen, Dziennik Bridget Jones. n Brashares Ann, Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów. n Kalicińska Małgorzata, Dom nad rozlewiskiem. n Seria „Nie dla mamy nie dla taty lecz dla każdej małolaty”.

Literatura „wampiryczna”: n Meyer Stephenie, Zmierzch, Księżyc w nowiu, Zaćmienie, Przed świtem. Intruz. n L. J. Smith, cykl „Pamiętniki wampirów”; n P. C. Cast, Kristin Cast, „Dom nocy”; n S. King, Miasteczko Salem.

Literatura religijna: n Sz. Hołownia, Tabletki z krzyżykiem; Ludzie na walizkach; n Biblia Literatura podróżnicza: n W. Cejrowski, WC na końcu Orinoko; Gringo wśród dzikich plemion.

Literatura fachowa: n Informatyka w pigułce; n System i sieci komputerowe; n Programowanie strukturalne i obiektowe.

Wnioski: n Uczniowie twierdzili, że czytają, ale niestety nie miało to pokrycia w odpowiedzi na pytanie o ulubionego autora. Najczęściej podawano Adama Mickiewicza, Jana Kochanowskiego, Henryka Sienkiewicza. Oznacza to, że osoby, które mało czytają, lub nie czytają wcale, jako ulubionych podają po prostu takich, których zapamiętali z lekcji.

Eureka 22

Ankietę opracowała: Agnieszka Karwowska

MODNIE!

Zapewne każda z nas ma problem z dobieraniem sobie kolorów ubrań do swojej urody. Nie jesteśmy do końca pewne, w którym kolorze będzie nam dobrze. Dlatego przedstawię analizę kolorystyczną – podział na cztery pory roku, która pomoże nam w przypadku wyboru koloru ubrań.

Typ wiosenny: skóra zazwyczaj jest blada, przezroczysta, ma odcień żółtawy, lekko złoty. Kobiety tego typu opalają się szybko na kolor brązowy. Włosy mają odcień lniany, słomkowy, złocisty, wpadający w beż lub jasno rudawy blond, aż po miodowy. Kolor oczu od niebieskiego, turkusowego, szarozielonego po złotobrązowy. Kolory odpowiednie dla typu wiosennego to: zieleń jabłkowa, zieleń lipowa, każda zieleń słoneczna, ciepła soczysta żółć, delikatne odcienie różu i czerwieni o tonacji żółtej jak brzoskwiniowa, morelowa, łososiowa, ciepła koralowa czerwień, złamana i śmietankowa biel, różany beż, brąz w odcieniu mlecznej czekolady, ciepłe brązy, jasny turkus, marynarski granat, delikatny fiolet, srebrny, szaroniebieski, jasnoniebieski.

Typ letni: cera jest delikatna, jasna, prawie mleczna, bądź różowawa.

Najtrudniej rozpoznać typ letni o cerze śniadej, która szybko się opala. Ich skóra nabiera koloru orzecha laskowego. Kolor włosów to najczęściej popielaty blond ze srebrnym połyskiem. Kolor oczu to często szaroniebieski, jasnoniebieski, szarozielony, niebieskozielony, także jasnobrązowy. W tym przypadku najbardziej korzystne są kolory pastelowe, szczególnie jeśli mają domieszkę błękitu lub szarości. Wszystkie odcienie powinny być przyszarzałe, przypudrowane różem lub zgaszonym błękitem. Kolory odpowiednie to czerwień malinowa, kolor miąższu arbuza, soczysta czerwień wiśni, kolor czerwonego wina, każdy dymny błękit, żółć cytrynowa, chłodna biel z odcieniem różu lub szarości, marynarski granat, brązy, indygo, lila, kolor śliwki o czerwonawym połysku, lawendowy.

Typ jesienny: cera najczęściej jest jasna, a nawet blada i przezroczysta, czasem z lekko rudymi piegami.

Wiele kobiet ma karnację bardziej intensywną, złocistobeżową lub brzoskwiniową. Charakterystycznym kolorem włosów jest rudy – od marchewki poprzez miedziany po kasztan. Kolor oczu zawsze bardzo intensywny, błyszczący. Najczęściej jasnobłękitny, stalowy, niebieskozielony, bursztynowy, blady jasnozielony i soczysty oliwkowy, złocistobrązowy aż po intensywny brąz. Najodpowiedniejszymi kolorami będą ciepłe odcienie brązu – od jasnego, przypominającego szampana i złotego beżu poprzez ciepły i soczysty rdzawy, aż po najciemniejsze odcienie czekoladowego brązu. Doskonale prezentują się w zieleni groszkowej, jasnym i nieco ciemniejszym odcieniu khaki aż po ciemną zieleń jodłową. „Jesieniom” pasują też wszystkie czerwonawe odcienie niebieskiego – od śliwkowego po fiołkowy, świetlisty oranż, łososiowy, morelowy, czerwień makowa, pomidorowa i miedziana, musztardowy, żółć kukurydzy, złamane biele, jeżynowy.

Typ zimowy: cera biała jak śnieg to charakterystyczna cecha tego typu urody. Jasna skóra o chłodnawym niebieskawym odcieniu, przezroczysta i porcelanowa. Większość kobiet ma raczej ciemne włosy: granatowoczarne, kruczoczarne, czarnobrązowe i ciemnobrązowe.

Kolor oczu czysty, wyrazisty lodowaty błękit, fiołkowy, ciemnoniebieski, szary, zimny zielony, brązowy, czarny. Najbardziej pasują barwy chłodne i czyste kontrastujące. Doskonałe są wszystkie odcienie różu – mocne i chłodne, czerwień malinowa, lila, fiolet, ciemny brąz gorzkiej czekolady, mocny błękit, indygo, szafir, lazur, szary, czerń, odcienie ciemnej zieleni, śnieżna biel, szmaragdowy oraz piaskowy.

Mam nadzieję, iż to ułatwi Wam wybór kolorów, pasujących do cery, oczu oraz włosów. A przede wszystkim, pomoże wybrać Maturzystkom odpowiednią kreację na najważniejszy bal w życiu – studniówkę!

Katarzyna Kałaska IIIa LO

Eureka 23

URODA

n Uczniowie, którzy zakreślili odpowiedź, że czytają książkę w wolnej chwili podawali autorów spoza kanonu lektur: P. Coelho, J. R. Rowling, J. R. R. Tolkien, S. King, A. Sapkowski, S. Meyer. n Osoby, które oglądają telewizję wybierały autorów „hitów kinowych” — Tolkien, Rowling, Brown.

Można śmiało powiedzieć, że media „obrazkowe” w niektórych przypadkach pomagają w pozyskaniu nowych czytelników. n W szerzeniu kultury czytelniczej może pomóc Internet, dlatego ważne jest, aby biblioteki posiadały swoje strony internetowe. Zapraszamy do korzystania z naszej strony internetowej: http://zsgarwolin.pl/biblioteka/

Ekonomik, każdy wie – złoto zajmie w każdej grze!

14 listopada 2011 roku już po raz kolejny został rozegrany Turniej siatkówki dziewcząt, upamiętniający odzyskanie przez Polskę niepodległości.

Naszą szkolną halę zaszczyciły swą obecnością trzy zespoły: Liceum Ogólnokształcące z Długiej, Gimnazjum z Unina, a także niezastąpiona drużyna z Ekonomika.

W naszej drużynie momentami zawodziła zagrywka, czasami przyjęcie, lecz w imieniu całego zespołu obiecuję, iż dołożymy wszelkich starań, by pokazać wam drodzy kibice siatkówkę na światowym poziomie. To był nasz pierwszy mecz w zmienionym składzie, dlatego na boisku można było dostrzec kilka pomyłek, błędów, nad poprawą których będziemy sumiennie pracować :) Naszą szkołę reprezentują: kpt. Katarzyna Mikulska, Edyta Rejnik, Marta Warchoł, Sylwia Tratkiewicz, Sylwia Chruściel, Anna Janisiewicz, Katarzyna Mikulska, Martyna Zadrożna, Arleta Radziej, Karolina Mikulska, Magda Sikora, Karolina Paziewska, Joanna Karwowska, Joanna Nowacińska.

Wyniki i klasyfikacja: LO Garwolin – ZSP 1 Garwolin 0:3 Gimnazjum Unin – LO Garwolin 0:3 ZSP 1 Garwolin – Gimnazjum Unin 3:1 1. ZSP 1 Garwolin – opiekun Mariusz Mikulski 2. Gimnazjum Unin – opiekun Mirosław Mętrak 3. LO Garwolin – opiekun Zofia Lenicka Sylwia Tratkiewicz IIIa LO