Enimerotiko Deltio 39

Ἀρχελάου 25 Παγκράτι Ἀθήνα 116 35 Σηλ..-Υαξ 210-7219718

ΕΣΤΙΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΧΑΛΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΨΣΙΚΟΝ ΔΕΛΣΙΟΝ Ἀριθ. Σεύχους 39

Δεκέμβριος 2008

Σό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο στό κέντρο τῶν ἐξελίξεων. Ἱστορικές πρωτοβουλίες. Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαἶος, μετά τήν πρώτη ΢ύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς 15ης Μαρτίου 1992 καί μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης δύο χιλιάδων ἐτῶν ἀπό τή γέννηση τοὖ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, προσκάλεσε τούς ἐν λόγῳ Προκαθημένους στήν ἓδρα τῆς πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας πρός ἀπότιση ἀπό κοινοὖ εὐγνωμόνου τιμῆς στόν θεσπέσιο Παὖλο, τόν «ἐν πληγαἶς ὑπερβαλλόντως, ἐν φυλακαἶς

περισοτέρως,ἐν θανάτοις πολλάκις... ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις∙ ἐν κόπῳ καί μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμ῵ καί δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καί γυμνότητι» (Β’ Κορ. 11, 23 – 27) δοκιμασθέντα. Σαὖτα δέ πάντα ὑπέμεινε, ὃπως παρατηρεἶ ὁ Παναγιώτατος σέ σχετική εἰσήγησή του, «ἵνα ἱδρύσῃ καί

στερεώσῃ τάς Ἐκκλησίας, τῶν ὁποίων τήν μέριμναν καί διαποίμανσιν ἀνέθηκε καί ἡμἶν τό ἔλεος τοὖ Κυρίου». Πρός τό σκοπό αὐτό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο ὀργάνωσε προσκυνηματική ἐπίσκεψη σέ περιοχές τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας του, ὃπου κήρυξε ὁ Ἀπ. Παὖλος, διεθνές διαχριστιανικό ἐπιστημονικό συμπόσιο, στό ὁποἶο προσκλήθηκαν ἐκλεκτοί εἰσηγητές τόσον ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὃσον καί ἐξ ὰλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μέ θεματικό ἅξονα τήν προσωπικότητα καί τή διδασκαλία τοὖ Ἀπ. Παύλου.

Ἀσφαλῶς, ἡ ΢ύναξη τῶν Προκαθημένων δέν ἐξαντλήθηκε σέ ἐπετειακές ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποἶες ὑπῆρξαν σαφῶς ἡ εὐκαιρία «πρός ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἐν Φριστῶ ἀρρήκτου ἑνότητος» τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “καί δια-

βούλευσιν ἐπί τῶν ἀπασχολούντων τήν Ἐκκλησίαν ζητημάτων ἐν τῆ ἐκπληρώσει τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς εἰς τόν σύγχρονον κόσμον». Σό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο ἀπό τῆς ἱδρύσεώς του μέχρι σήμερα πραγματώνει τήν ἀποστολή του ἀπό ἓνα γεωπολιτικό χῶρο, ὁ ὁποἶος εἷναι τό σταυροδρόμι πολυπολιτισμικῶν καί πολύθρησκευτικῶν παραδόσεων. Σό μαρτυρικό Υανάρι ποτέ δέν ἐφησυχάζει, ἀλλά ζεἶ πάντοτε στό κλίμα τῆς ἀβεβαιότητας καί τοὖ μετασχηματισμοὖ τοὖ κόσμου. Γι’ αὐτό ἕχει ἀναπτύξει ἀδιαμφισβήτητα ἀντανακλαστικά, εὐαισθησία καί ἑτοιμότητα ἕναντι τῶν προκλήσεων τῶν καιρῶν. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς ζῶν ὀργανισμός ζεἶ καί δρᾶ στό πλαίσιο τῆς μεταβλητότητας τῶν χωροχρονικῶν δεδομένων. Ἡ λειτουργία ὃμως τοὖ ἐκκλησιαστικοὖ ΢ώματος «μέχρις οὗ μορφωθῆ Φριστός ἐν ἡμἶν» προϋποθέτει τήν ὀργανική καί ὀντολογική ἑνότητα. «Σοὖτο, ἄλλωστε, κατά τόν λόγο τοὖ Παναγιωτάτου, ἀπετέλει ρητήν ἐπιθυμίαν τοὖ

ἱδρυτοὖ αὐτῆς, τήν ὁποίαν ἐκφράζει μετά ἰδιαι τέρας ἐπιτάσεως εἰς τήν πρός τόν Πατέρα Σου προσευχήν ὀλίγον πρό τοὖ πάθους Σου: Οὐ περί τούτων δέ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλά καί περί τῶν πιστευ(σ)όντων διά τοὖ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ, ἵνα πάντες ἕν ὦσι, καθώς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί

2

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

κἀγώ ἐν σοί, ἵνα καί αὐτοί ἐν ἡμἶν ἕν ὦσιν, ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας. Καί ἐγώ τήν δόξαν, ἥν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοἶς, ἵνα ὦσιν ἕν καθώς ἡμεἶς ἕν ἐσμεν, ἐγώ ἐν αὐτοἶς καί σύ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσι τετελειωμένοι εἰς ἕν» (Ἰωάν. 17, 20 – 23) . Σό θέμα ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας, σήμερα, εὑρίσκεται στό ἐπίκεντρο τοὖ σύγχρονου

προβληματισμοὖ τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, τό ὁποἶο καλεἶται ὅχι μόνο νά τή διασφαλίσει, άλλά καί νά τήν ἐγγυηθεἶ, μέ τή σφυρηλάτηση τῶν πνευματικῶν δεσμῶν τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τή στενή καί ἀγαστή συνεργασία αὐτῶν ἐπί σύγχρονων θεμάτων, πού συνέχουν τή ζωή τοὖ Ὀρθοδόξου ποιμνίου.

Διεθνές Παύλειον Θεολογικόν ΢υμπόσιον εἰς τό πλαίσιον τῆς ΢υνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν ἀνά τόν κόσμον Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Σό Παύλειον Βιβλικόν ΢υμπόσιον, τό ὁποἶον ἕλαβε χώραν μεταξύ 11ης καί 16ης Ὀκτωβρίου ἐν τοἶς πλαισίοις τῶν ἑορτασμῶν τοὖ ἔτους 2008 ὡς ἔτους ἀφιερωμένου εἰς τόν Ἀπόστολον Παὖλον, διωργανώθη ἐν συνδυασμ῵ πρός τήν συγκληθεἶσαν μεταξὺ 9ης καί 12ης Ὀκτωβρίου ἐν Υαναρίῳ ΢ύναξιν τῶν Προκαθημένων τῶν ἀνά τὸν κόσμον Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Εἰς τό ἐν λόγῳ ΢υμπόσιον προσεκλήθησαν καί ἔλαβον μέρος, τόσον Προκαθήμενοι καί Ἀντιπροσωπεἶαι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅσον καί εἰδήμονες βιβλικοί θεολόγοι καί καθηγηταί, οἱ ὁποἶοι ἀνέγνωσαν ἐπιστημονικάς εἰσηγήσεις ἐπί τῆς προσωπικότητος καί τῆς θεολογίας τοὖ Ἀπο- στόλου τῶν Ἐθνῶν. Σήν ἔναρξιν τοὖ ΢υμποσίου ἐκήρυξεν ἡ Α.Θ.Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος τό ἑσπέρας τοὖ ΢αββάτου, 11ης Ὀκτωβρίου, ὁμιλήσας καταλλήλως καί διανείμας πρός τούς Μακ. Προκαθημένους, τούς συνοδούς αὐτῶν καί λοιπούς ἐκπροσώπους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί εἰς τούς συνέδρους τοὖ ΢υμποσίου ἀναμνηστικά δῶρα. Σήν ἑπομένην, Κυριακήν, 12ην τ.μ., μετά τήν τέλεσιν τῆς Διορθοδόξου Θείας Λειτουργίας ἐν τ῵ ἐν Υαναρίῳ Πανσέπτῳ Πατριαρχικ῵ Να῵ τοὖ Ἁγίου Γεωργίου τοὖ Σροπαιοφόρου,ἡ Α. Θ.Π. ὁ Πατριάρχης, ἀνεχώρησε μετά τῶν ὡς ἄνω

ὑψηλῶν ἐπισκεπτῶν τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου δι’ εἰδικοὖ ἀεροσκάφους τῶν Σουρκικῶν Ἀερογραμμῶν εἰς ΢μύρνην πρός συμμετοχήν εἰς τήν δευτέραν φάσιν τοὖ ΢υμποσίου, εἰς τά βήματα τοὖ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν ἐν τῇ Μικρᾷ Ἀσίᾳ καί ἐν ταἶς νήσοις Ρόδῳ καί Κρήτῃ. Ἡ περιοδεία-προσκύνημα πάντων τῶν συμμετασχόντων εἰς τό ΢υμπόσιον συνεχίσθη εἰς τάς πόλεις Ἔφεσον, Ἀττάλειαν, Πέργην, Λίνδον Ρόδου καὶ Καλούς Λιμένας Κρήτης, τάς ὁποίας, ὡς γνωστόν, ἐπεσκέφθη ὁ Ἀπόστολος Παὖλος, ἱδρύσας ἐν αὐταἶς τοπικάς Ἐκκλησίας. Ἡ κατακλείς τῶν ἐργασιῶν τοὖ Βιβλικοὖ ΢υμποσίου ἐγένετο τήν 16ην Ὀκτωβρίου, ἐν τ῵ ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης Ἱερ῵ Να῵ τοὖ Ἁγίου Ἀποστόλου Σίτου, διά καταλλήλου ὁμιλίας τοὖ Πατριάρχου, τοὖ ΢εβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ.Δημητρίου, ἐκθέσαντος τά ἀποτελέσματα τοὖ ΢υμποσίου, ἐν῵ προηγήθη ἡ ὑπό τοὖ Πατριάρχου θεμελίωσις τοὖ Βήματος τοὖ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν ἐν Γορτύνῃ Ἡρακλείου, ἔνθα οὗτος ἐκήρυξε τόν Λόγον τοὖ Θεοὖ εἰς τόν λαόν τῆς Κρήτης καί ὥρισεν ὡς πρῶτον Ἐπίσκοπον αὐτῆς τόν μαθητήν αὐτοὖ Σἶτον.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

3

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης στή Διεθνῆ Διάσκεψη κατά τῆς Διαφθορᾶς

Σο Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο στηρίζει τήν ἐπιστημονική ἕρευνα γιά τό Περιβάλλον καί τήν ὑγεία

΢τήν Ἀθήνα τήν 30η Ὀκτωβρίου 2008 ἕλαβε χώραν ἡ 13η Διεθνής Διάσκεψη κατά τῆς Διαφθορᾶς (ΙACC ), στήν ἐναρκτήρια συνεδρία τῆς ὁποίας προσκλήθηκε νά παρα στεἶ ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἱκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος. Ὁ Παναγιώτατος, ἀπευθυνόμενος στούς συνέδρους δήλωσε ἀπερίφραστα ὃτι «ἡ Ἐκκλησία κινεἶται καὶ

Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίου προσκλήθηκε καί παρέστη στήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς ἡμερίδας τοὖ Ἱδρύματος Ἰατροβιολογικῶν ἐρευνῶν πού ἕλαβε χώρα στήν Ἀθήνα τήν 8η Νοεμβρίου 2008, μέ θέμα: «Περιβάλλον, Ὑγεία καί νέαι Σεχνολογί-

αὐτὴ ἐντὸς τῆς Ἱστορίας καὶ τὰ μέλη αὐτῆς, οἱανδήποτε θέσιν καὶ ἅν κατέχουν ἐν αὐτῇ, φέρουν ἐντός των τὰς κοινωνικὰς καὶ πολιτισμικὰς ἰδιότητας τοὖ περιβάλλοντός των. Δὲν ἀποτελεἶ, συνεπῶς, ἕνα χῶρον στεγανὸν εἰς τὸν ὁποἶον ἀδυνατοὖν νὰ εἰσχωρήσουν οἱ νοσογόνοι ὀργανισμοὶ τῆς εὐρυτέρας κοινωνίας. Παρὰ ταὖτα ἡ φύσις της καὶ τὸ μήνυμα τὸ ὁποἶον μεταφέρει εἰς τὸν κόσμον, δὲν παύουν νὰ προσφέρουν ἀντισώματα κατὰ τοὖ ἰοὖ τῆς διαφθορᾶς. Ἐπὶ τοὖ σημείου τούτου, ὡς ἐκ τῆς θέσεως ἡμῶν ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, θὰ ἠθέλομεν ἰδιαιτέρως νὰ ὑπογραμμίσωμεν τὰς ἀκολούθους ἀληθείας». Καί ἀναφέρθηκε μέ σαφήνεια στίς βασικές θέσεις τῆς Ἐκκλησίας ἕναντι τῶν σύγχρονων προκλήσεων τῆς Μετανεωτερικότητας δηλώνοντας ὃτι «ἡ Ἐκκλησία ὡς

ἐκ τῆς φύσεώς της εἷναι τὸ πλέον ἀντι- ἀτομοκρατικὸν γεγονὸς τῆς Ἱστορίας. Γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννᾶται καὶ ἀναπτύσσεται μὲ ἔντονον τὴν τάσιν τῆς φιλαυτίας. Εἰς τὴν Ὀρθόδοξον πατερικὴν καὶ ἀσκητικὴν παράδοσιν ἡ φιλαυτία θεωρεἶται ὡς ἡ πηγὴ ὅλων τῶν παθῶν. Ὁ ἄνθρωπος καλεἶται νὰ ἀνατρέψῃ μίαν σειρὰν προτεραιοτήτων δεδομένων εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν φύσιν του, καὶ ἀντὶ νὰ δίδῃ προτεραιότητα εἰς τὸν «ἑαυτόν», νὰ προτάσσῃ τὸ συμφέρον τοὖ «ἄλλου». «Μὴ τὰ ἑαυτῶν ἕκαστος σκοπείτω, ἀλλὰ τὰ τοὖ ἑτέρου», κατὰ τὴν προτροπὴν τοὖ Ἀπ. Παύλου. (…) Ἡ κοινωνικὴ αὐτή φύσις τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἀποτελεἶ ἠθικὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ χαρακτηριστικὸν τῆς ἰδίας τῆς δομῆς της. (<) Ἡ πρόταξις τοὖ Ἐγὼ ἔναντι τοὖ ΢ὺ ἀποτελεἶ λανθασμένην ὑπαρξιακήν, πολιτισμικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐπιλογήν. Ἀποτελεἶ δὲ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ τὴν βαθυτέραν πηγὴν τοὖ φαινομένου τῆς διαφθορᾶς». Ὁ Πατριάρχης καταλήγων μεταξύ ἅλλων διαβεβαίωσε τούς συνέδρους ὃτι «ὡς Ἐκκλησία καὶ μάλιστα

ὡς Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεἶον θὰ εἴμεθα πάντοτε εἰς τὸ πλευρόν σας ἕτοιμοι νὰ προσφέρωμεν ὅ, τι μᾶς ζητηθῇ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοὖ ἱεροὖ σκοποὖ, τὸν ὁποἶον ὑπηρετεἶτε». Ἡ παρουσία καί οἱ θέσεις πού διατύπωσε ὁ Πατριάρχης γιά τό θέμα τῆς ἀντιμετώπισης τοὖ νοσηροὖ αὐτοὖ φαινόμενου τῶν σύγχρονων κοινωνιῶν, ὃπως καί οἱ ἐντυπωσιακές πρωτοβουλίες τίς ὁποἶες ἀναλαμβάνει γιά τήν ἀντιμετώπιση πανανθρωπίνων προβλημάτων προκάλεσαν τόν ἐνθουσιώδη εὕφημο σχολιασμό τῶν συνέδρων.

αι» . Κατά τήν ὁμιλία του, ἀφοὖ συνεχάρη τά στελέχη τοὖ Ἱδρύματος καί τούς ἐργαζομένους σ’αὐτό, εὐχήθηκε

«νά προοδεύῃ καί νά μεγαλύνεται καί νά προσφέρῃ διά τῆς ἐρεύνης πολλά ἀγαθά εἰς τόν τομέα τῆς Ἰατρικῆς, ἀποσκοποὖντα εἰς τήν θεραπείαν τῶν ἀσθενειῶν τοὖ ἀνθρώπου». Ἐπεσήμανε δέ ὃτι «ὀρθῶς καί κατ’ἀξίαν ὁ Ἐπίτροπος Ἐρεύνης τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἐχαρακτήρισεν ὡς τί κορυφαἶον ἐκ τῶν κορυφαίων τῆς Εὐρώπης». ΢τή συνέχεια ἀναφέρθηκε στή σχέση ἀνθρώπου καί περιβάλλοντος, ἐντός τοὖ ὁποίου «ἐτέθη ὁ ἄνθρωπος

ὡς ὑπερτάτη ἔκφρασις τῆς δημιουργίας, διά νά ἐναρμονίσῃ ἑαυτόν μέ τό συνεχῶς ἐκφραζόμενον μεγαλεἶον τῆς ἀγάπης τοὖ Θεοὖ καί τήν ὡραιότητα τοὖ περιβάλλοντος, τό ὁποἶον ἀκολουθεἶ τόν ἄνθρωπον εἰς τήν πορείαν του, συγχαἶρον, συμπάσχον ἤ συνοδυνώμενον μετ’ αὐτοὖ». ΢τόχος τῆς ἀναφορᾶς του ἦταν ἡ ἀνάδειξη τῆς εὐθύνης τοὖ ἀνθρώπου ἕναντι τῆς Υύσης, στήν ὁποίαν «Ὅλαι αἱ ἐσωτερικαί δυσπραγίαι τοὖ ἀνθρώπου προεβλήθησαν ἐντός τοὖ περιβάλλοντος κόσμου καί ὅλη ἡ ἀδυναμία τοὖ ἀνθρώπου νά ἀποκαταστήσῃ τήν ἐντός αὐτοὖ ἁρμονίαν ἐξεδηλώθη ὡς ἀδυναμία του νά διατηρήσῃ τήν ἁρμονίαν του μετά τοὖ πλησίον αὐτοὖ, τῆς κοινωνίας καί τοὖ αἰσθητοὖ κόσμου. Ὑστερα ἀπό μίαν εὕφημη μνεία τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς ἐπιστήμης στό χῶρο τῆς προστασίας καί διάσωσης τῆς ὑγείας τοὖ ἀνθρώπου, κατέθεσε καί τόν προβληματισμόν τῆς Ἐκκλησίας, εἰπών μεταξύ ἅλλων: «Ἐπί

τῆς τεχνολογίας ὑφίστανται οὐσιώδεις καί εὔλογοι ἀντιρρήσεις ἀπό τόν χῶρον τῆς ἰατρικῆς ἠθικῆς, ἐν῵ ἡ διαφοροποίησις καί μεταμόσχευσις ἀρχεγόνων κυττάρων ἐνήλικος καί ἡ χρησιμοποίησις αὐτῶν ἐπί τοὖ ἰδίου ἀτόμου, ἀπό τό ὁποἶον ἐλήφθησαν ταὖτα, δέν προσκρούει εἰς τάς ἰσχυούσας ἀρχάς τῆς ἰατρικῆς ἠθικῆς, ἐφ’ ὅσον ἡ χορήγησις αὐτῶν ἀποβαίνει ἐπ’ ἀγαθ῵ τοὖ δέκτου». «Αἱ ἐπιστημονικαί αὗται παράμετροι προβληματίζουν καί τό καθ’ ἡμᾶς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεἶον τό ὁποἶον ἀσχο λεἶται μέ τά θέματα τῆς βιοηθικῆς, προτίθεται δέ νά θέσῃ αὐτάς εἰς ἁπάσας τάς κατά τόπους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας δημιουργουμένης μιᾶς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς, ἐπί τ῵ τέλει τῆς ἐκφράσεως τῆς ἐπί τοὖ θέματος ἑνιαίας θέσεως τῆς Ὀρθόδόξου Ἐκκλησίας, ὡς ἐξηγγέλθη κατά τήν προσφάτως συγκληθεἶσαν ἐν Υαναρίῳ ΢ύναξιν τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν».

4

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος στή ΙΒ’ Σακτική ΢ύνοδο τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας Κατόπιν προσκλήσεως τῆς Α.Α. τοὖ Πάπα Βενεδίκτου τοὖ Ι΢Σ’ παρέστη ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαἶος στή 12η Σακτική ΢ύνοδο τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία συνεκλήθη στό Βατικανό τήν 20 Ὀκτωβρίου 2008. Ὁ Πατριάρχης ἀπευθυνόμενος στά μέλη τῆς ΢υνόδου χαρακτήρισε τήν πρόσκλησή του ἱστορικοὖ χαρακτήρα, διότι γιά πρώτη φορά καλεἶται ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης νά ὁμιλήσει ἐνώ πιον ΢υνόδου τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης. Ἐτόνισε δε, ὃτι διά τῆς τιμητικῆς αὐτῆς προσκλήσεως να ἀπευθύνει τον λόγο προς τά Μέλη τῆς ΢υνόδου «ἐμφα-

νίζονται ἐλπίδαι τῆς ἐλεύσεως ἐκείνης τῆς ἡμέρας, κατά τήν ὁποίαν αἱ δύο Ἐκκλησίαι ἡμῶν θα συγκλίνουν πλήρως ἐπί τοὖ ρόλου τῆς ἡγεσίας καί τῆς συνοδικότητος εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας, πρός τόν ὁποἶον, σήμερον, ἑστιάζονται αἱ ἐργασίαι τοὖ κοινοὖ θεολογικοὖ διαλόγου».

Ὁ Πατριάρχης ὁμιλῶν πρός τήν ΢ύνοδο τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαι οκαθολικῆς Ἐκκλησίας μετά τῶν ἐξ Ἀρχιερέων μελῶν τῆς ΢υνοδείας του.

Ἐν συνεχείᾳ ἀνέδειξε μέ ἕμφαση τίς καινοδιαθηκικές συντεταγμένες ζωῆς καί δράσης τῆς Ἐκκλησίας στό σύγχρονο κόσμο. Θέματα ὃπως ἡ προσφορά τοὖ εὐαγγελικοὖ λόγου στό σύγχρονο κόσμο, ἡ ἀνάληψη πρωτοβουλιῶν γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῶν ὅπου τῆς γῆς ἀναξιοπαθούντων, ἡ συμφιλίωση τῶν λαῶν,ἡ ἀπώθηση τοὖ φονταμενταλισμοὖ,ἡ ἀνάπτυξη διαθρησκειακοὖ διαλόγου, ἡ ἀντιμετώπιση τοὖ ρατσισμοὖ καί ἡ διασφάλιση τῆς ἀνεξιθρησκείας μέσα σ’ἓνα κόσμο συγκρούσεων.

Ἐδήλωσε δε ὃτι πρόθεσίς του εἷναι να μοιρασθεἶ μαζί τους σκέψεις ἐπί τοὖ θέματος τῶν ἐργασιῶν τῆς ΢υνόδου, αἱ ὁποἶαι ἀπορρέουν ἀπό τόν τρόπον μέ τόν ὁποἶον ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις ἕχει προσεγγίσει τό θέμα αὐτό διά μέσου τῶν αἰώνων καί μέσα εἰς τά πλαίσια τῆς Πατερικῆς παραδόσεως. Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κατά τήν ὁμιλία του ἀνεφέρθη καί εἰς τήν ἀνάγκην ἀνάληψης πρωτοβουλιῶν γιά θέματα προστασίας τοὖ περιβάλλοντος, παρουσιάζοντας τίς θεολογικές διαστάσεις αὐτῶν σύμφωνα μέ τήν Πατερική διδασκαλία καί τή σύνδεσή του μέ τή Οἱ δύο πνευματικοί ἡγέτες τῆς Ἀνατολικῆς καί Δυτικῆς Ἐκκλησίας μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας.

εἰσερχόμενοι στή μεγαλοπρεπῆ αἵθουσα τῶν συνεδριάσεων τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

5

1ο Διεθνές ΢υνέδριο τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου γιά τήν ποιμαντική διακονία στό χῶρο τῆς ὑγείας Μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, διοργανώθηκε μὲ ἐπιτυχία τὸ πρῶτο «Διεθνὲς ΢υνέδριο γιὰ τὴν

Ποιμαντικὴ Διακονία τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου στὸ Φῶρο τῆς Ὑγείας» στὴ Ρόδο, μεταξὺ 8ης καὶ 12ης Ὀκτωβρίου τοὖ 2008. Πρόεδρος τῆς ΢υντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς ἦταν ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος. ΢ὲ αὐτὸ ἔλαβαν μέρος 170 ἀντιπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων ποὺ ἀνήκουν πνευματικὰ καὶ διοικητικὰ στὸ Πατριαρχεἶο ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο (κληρικοί, ἰατροὶ καὶ ἄλλοι ποὺ διακονοὖν τὸν εὐαίσθητο τομέα τῆς Ὑγείας), καθὼς καὶ ἀντιπρό σωποι τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Κύπρου, Ἑλλάδος, Ἀλβανίας, καὶ ἄλλων φορέων ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ποιμαντικὴ διακονία τοὖ ἀσθενοὖς, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἰατρικὴ καὶ νοσηλευτική του φροντίδα, καθὼς καὶ οἱ κοσμήτορες τῶν Θεολογικῶν ΢χολῶν Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης καὶ Βοστώνης, ἀντιπρόσω ποι τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἀκαδημιῶν καὶ τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογικῆς ΢χολῆς τοὖ Πανεπιστημίου τοὖ Μονάχου. Ἐπίσης, παρακολούθησαν τὸ ΢υνέδριο ἀντιπρόσωποι τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν Ποιμαντικὴ τῆς Ὑγείας τοὖ Ποντίφηκα, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν Ποιμαντικὴ τῶν Νοσοκομείων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ΢κωτίας. Σὸ ΢υνέδριο ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στοὺς ΢υνέδρους, νὰ συζητήσουν τὶς δυσκολίες ποὺ παρουσιάζονται στὴν ποιμαντικὴ διακονία στὸ χῶρο τῆς ὑγείας, τόσο σὲ θεωρητικὸ ὅσο καὶ σὲ πρακτικὸ ἐπίπεδο. Σὸ θεωρητικὸ μέρος ἑστιάσθηκε στὴ θεολογικὴ «ταυτότητα» τῆς διακονίας μας. Οἱ ὁμιλίες καὶ συζητήσεις ἐπιβεβαίωσαν τὴ σημαντικὴ θέση ποὺ κατεἶχε ἡ φιλανθρωπία, καὶ κυρίως ἡ μέριμνα γιὰ τοὺς ἀρρώστους, σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας, τόσο στὴν ἐποχὴ πρὶν τὴν Ἅλωση ὅσο καὶ μετά, μὲ κορυφαἶα τὰ παραδείγματα τῶν μονῶν τοὖ Παντοκράτορος, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς καὶ τοὖ Νοσοκομείου «Μπαλουκλῆ». Ἡ φιλανθρωπία δὲν εἷναι τὸ χρέος τοὖ πράττειν, ἀλλὰ τό κατόρθωμα μιᾶς πράξης προφητικῆς, πράξης δηλαδὴ ποὺ φανερώνει ἕναν ἄλλο τρόπο κατανόησης τῶν πραγμάτων ἓναν ἅλλον τρόπο ὕπαρξης ποὺ ἐμπνέεται ἀπὸ τη φιλάν-

΢τιγμιότυπο ἀπό τις ἐργασίες τοὖ ΢υνεδρίου στη Ρόδο.

θρωπη ΢άρκωση τοὖ Φριστοὖ (τὸ νὰ γίνεται δηλαδὴ στοιχεἶο τῆς ζωῆς σου ἡ ὀδύνη τοὖ ἄλλου) καὶ τὴν Σριαδικότητα τοὖ Θεοὖ (τὴν κοινωνία προσώπων ὡς μοναδικῶν καὶ πολύτιμων). ΢ὲ πρακτικὸ ἐπίπεδο συζητήθηκε ἡ ἀνάγκη εἰδικῆς ἐκπαίδευσης καὶ ἐπιμόρφωσης τῶν ἱερέων, ποὺ διακονοὖν τὸν ἄρρωστο, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἡ ἀσθένεια εἷναι μία πολυδιάστατη ἀνθρώπινη κατάσταση ποὺ ἀπαιτεἶ λεπτοὺς πνευματικοὺς χειρισμοὺς ἐκ μέρους τοὖ ἀσκοὖντος τὸ ἔργο τῆς ποιμαντικῆς διακονίας. Σονίσθηκε ὅτι οἱ Θεολογικὲς ΢χολὲς μποροὖν νὰ ἀναλάβουν πρωταρχικὸ ρόλο σ’ αὐτὴ τὴν προσπάθεια, ἐρευνώντας νέες μεθόδους πρακτικῆς ἐξάσκησης. Ἐπίσης, ἐπισημάνθηκε ἡ ἀνάγκη νὰ γίνουν περισσότερες ἱερατικὲς συνάξεις μὲ θέματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν ποιμαντική τοὖ ἀρρώστου. Ἐπιπροσθέτως, οἱ ΢ύνεδροι ἐνημερώθηκαν γιὰ τὶς διεθνεἶς ἐξελίξεις σχετικὰ μὲ τὴ φροντίδα τῶν ἀσθενῶν σὲ ποιμαντικὸ καὶ ἰατρικὸ ἐπίπεδο, καθὼς καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη εἰλικρινοὖς καὶ στενῆς συνεργασίας τῶν ἀσκούντων τὴν ποιμαντικὴ διακονία μὲ τοὺς γιατρούς, τοὺς νοσηλευτές, τοὺς κοινωνικοὺς λειτουργοὺς καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ διακονοὖν στὸ χῶρο τῆς ὑγείας. Ἐπίσης, ἀνταλλάχτηκαν ἀπόψεις γιὰ τὸν ρόλο τοὖ ἱερέως στὸ νοσοκομεἶο καὶ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίζει στὴ διακονία του. ΢ὲ ὅλες αὐτὲς τὶς συζητήσεις, διαπιστώθηκε ὅτι ὁ ἄρρωστος ἀπομονώνεται ὅλο καὶ περισσότερο στὸ οἰκεἶο του περιβάλλον, λόγω τοὖ τρόπου ζωῆς στὴ μετανεωτερικὴ κοινωνία καὶ τῶν τάσεων πού διαμορφώνον-

6

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ο ΟΙΚΟΤΜΕΝΙΚΟ΢ ΠΑΣΡΙΑΡΦΗ΢ ΢ΣΟ ΕΤΡΨΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΤΛΙΟ

γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς

΢τιγμιότυπο ἀπό τό ΢υνέδριο. Ἐξ ἀριστερῶν ὁ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. ΢ταὖρος Κοφινᾶς Γενικός ΢υντονιστής τοὖ ΢υνεδρίου, ὁ Ὑφυπουργός κ. Γ. Κωνσταντόπουλος, ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος καί ὁ Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀθηναγόρας Δικαιάκος, Γ. Γραμματέας τοὖ ΢υνεδρίου. ται στὸν ἰατρικό καὶ νοσηλευτικὸ χῶρο, καὶ γι’ αὐτὸ χρήζει περισσότερης ἐπιμέλειας καὶ προσοχῆς, ὥστε νὰ μὴν ἀποκοπεἶ ἀπό τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα. ΢τὸν κύκλο τῶν θεμάτων ποὺ ἀπασχόλησαν τοὺς ΢υνέδρους περιελήφθησαν καὶ οἱ προκλήσεις τῆς βιοηθικῆς πρὸς τὴ θεολογία καὶ τὴν ποιμαντικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας.

Σέλος, οἱ ΢ύνεδροι ἐξέφρασαν τὴν ἐπιθυμία νὰ εὐλογήσει ὁ Παναγιώτατος τὴ δημιουργία ἑνὸς Ὀρθόδοξου «Δικτύου» ποιμαντικῆς διακονίας τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, τὸ ὁποἶο θὰ παρέχει τὴ δυνατότητα σὲ ὅσους μετέχουν σὲ αὐτὸ: * Νὰ ἀλληλοβοηθοὖνται στὴ διακονία τὴν ὁποία προσφέρουν στοὺς ἀσθενεἶς. * Νὰ συμμερίζονται ὁ ἕνας τὰ προβλήματα τοὖ ἄλλου. * Νὰ ἐπωφελοὖνται ἀμοιβαἶα ἀπὸ τὴ γνώση καὶ τὴν ἐμπειρία τῶν ἄλλων.Νά προωθηθεἶ ἡ ἀνάπτυξη ὑπηρεσιῶν ὑψηλῆς ποιότητας στὸν τομέα τῆς ποιμαντικῆς διακονίας. Σὰ πορίσματα αὐτὰ τοὖ ΢υνεδρίου ἀποφασίσθηκε νὰ τεθοὖν ὑπ’ ὄψιν τοὖ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου, ὁ ὁποἶος εὐλόγησε τὶς ἐργασίες τοὖ ΢υνεδρίου ἐπισημαίνοντας τὴ σημασία του διὰ σεπτοὖ Πατριαρχικοὖ Μηνύματος, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθοὖν ὑπὸ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καταλλήλως. Ὅλοι οἱ ΢ύνεδροι ἐξέφρασαν εὐχαριστίες καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Παναγιώτατο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο γιὰ τὴν εὐλογία τῆς συγ κλήσεως τοὖ ΢υνεδρίου αὐτοὖ. Παράλληλα μίλησαν μὲ ἐνθουσιασμὸ γιὰ αὐτὴ τὴν πρωτοποριακὴ πρωτοβουλία ποὺ τοὺς ὠφέλησε πολλαπλὰ καί ζήτησαν νὰ δοθεἶ ἡ εὐλογία καὶ γιὰ ἄλλες τέτοιες μελλοντικὲς συνάξεις.

Σήν 29η ΢επτεμβρίου 2008 τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο στό πλαίσιο τοὖ Εὐρωπαϊκοὖ ἕτους γιά τόν Διαπολιτισμικό Διάλογο ὑποδέχθηκε τήν Α.Θ.Π. τον Οἰκουμενικό Πατριάρχη, ὁ ὁποἶος κατά τήν ὁμιλία του, μεταξύ ἅλλων, ἀναφέρθηκε στό θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς . Ὁ Πρόεδρος τοὖ Ε.Κ. κ. Φάνς Γκέρντ Πέτεριγκ ἀναφερόμενος στήν εὐρωπαϊκή προοπτική τῆς Σουρκίας εἷπε ὃτι «για την Σουρκία θα ἦταν

μεγάλο πλεονέκτημα καί τιμή να ἕχει στο ἕδαφός της το Κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας. Σόι Πατριαρχεἶο ὃμως για να ζήσει χρειάζεται στελέχη καί ὃταν δέν ἕχει τη δυνατότητα να τά μορφώσει καί να τά προετοιμάσει δημιουργεἶ κινδύνους καί για το παρών καί για το μέλλον τοὖ Πατριαρχείου». Δήλωσε δέ κατηγορηματικά ὃτι “εἷναι ἀπαραίτητη, ἀλλά ὅχι ἰκανή προϋπόθεση, τό νά ἀνοίξει ἡ Θεολογική ΢χολή Φάλκης γιά νά μπεἶ ἡ Σουρκία στην Ε.Ε. Δέν ἀποτελεἶ τιμή γιά τήν Σουρκία τό κλείσιμο τῆς ΢χολῆς ἀπό το 1971, ἐνῶ προϋπῆρχε δεκαετίες πρίν. Θα πρέπει οἱ χριστιανοί να λατρεύουν το Θεό τους, ὃπως οἱ Μουσουλμάνοι μποροὖν να το πράξουν στην Ε.Ε. Ἀκόμη και ἅπιστος νά ἢμουν θα ὑποστήριζα τον Παναγιώτατο. Είναι προφανές καί αυτονόητο ἀνθρώπινο δικαίωμα καί ἀπορρέει από τά δικαιώματα πού ἕχουμε σ’ ἓνα ἐλεύθερο κράτος». Καταλήγων δε ὁ κ. Πέτεριγκ εἷπε: “Θα ἢθελα να συστήσω στήν Σουρκική Κυβέρνηση να κινηθεἶ γρήγορα καί νά ἀναγνωρίσει τίς ἀρχές πού ἕχουμε στην Ε.Ε., διότι ἅν δέν ἀναγνωρισθοὖν, τοὖτο ἀντιτιθεται στήν ἐπιθυμία της νά ἐνταχθεἶ στήν Ε.Ε.».

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

7

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΘΟΥΣΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ Σήν 31 Ὀκτωβρίου 2008,ἡμέρα Παρασκευή ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἐπισκέφθηκε γιά πρώτη φορά τίς ἐγκαταστάσεις τοὖ Πατριαρχικού ἱδρύματος Ἁγίας ΢οφίας Ἀνθούσας Ἀττικῆς, δωρεά τῆς ἀειμνήστου Ἀλεξάνδρας Μαχαιρίδου ἐκ Σραπεζοὖντος πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο, τῆς ὁποίας ἡ ζωή ὑπῆρξε θυσιαστική προσφορά ἀγάπης στόν συνάνθρωπο. Ὁ Δῆμος Ἀνθούσης καί οἱ κάτοικοι αὐτοὖ ἐπεφύλαξαν μεγαλοπρεπῆ καί ἐνθουσιώδη ὑποδοχή στόν Πατριάρχη. Ἡ Ἑστία ἐκπροσωπήθηκε ἀπό τόν Πρόεδρο αὐτῆς κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλο, τον Γ.Γραμματέα κ. Κων/τἶνο Γιοκαρίνη τόν Αἰδεσ. π. ΢εραφείμ Υαράσογλου καί τόν κ. Εὐστάθιο Γιαννῆ.

Σο ἱστορικό τοὖ Ἱδρύματος Ὁ κ. Ἀριστείδης Πανώτης κατά τήν ὁμιλία του στό λαμπρό ναῒδριον τοὖ συγκροτήματος, ὃπου τελέσθηκε δοξολογία, μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐπίσκεψης τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου, ἀναφέρθηκε στό ἱστορικό τοὖ θέματος ὡς ἑξῆς: Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, Ἡ σημερινή παρουσία τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Κορυφῆς τῆς Ἐκκλησίας στό κέντρο τοὖ περίοπτου λόφου τῆς Ἀνθούσας καί μάλιστα στό ἁγιαστήριο τοὖτο τοὖ τόπου καί τῆς φροντίδος τῆς μακαριστῆς Ἀλεξάνδρας Μαχαιρίδου, ἀποτελεἶ ἐπισφράγιση τοὖ πόθου της, προκειμένου νά συντελεστεἶ ἓνα ὀφειλετικό καθῆκον πρός τήν μητέρα Ἐκκλησία. Πρίν ἀπό 14 χρόνια μέ προσκάλεσε νά τήν ἐπισκεφθῶ στήν Ἀνθοὖσα καί μέ ἐρώτησε πῶς λειτουργεἶ τό Μετόχι τοὖ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας στό γειτονικό της Γαργητό καί τῆς ἐξήγησα. ΢τή συνέχεια ζήτησε νά μάθει πόσα ἅλλα Μετόχια Πατριαρχείων ὑπάρχουν στήν περιοχή τῆς πρωτεύουσας. Ὃταν τῆς ἀπήντησα ὃτι ὑπάρχουν ἐπίσημα περί τά 15 ἀπόρησε καί μέ ρώτησε: “Γιατί τό Πατρι-

αρχεἶο Κωνσταντινουπόλεως δέν ἕχει Μετόχι στήν Ἀθήνα» Σότε τῆς εἷπα: «Σό Πατριαρχεἶο δέν κράτησε δικό του τόπο στήν παλαιά Ἑλλάδα, γιατί ἢθελε νά στηρίξει τήν αὐτοκέφαλη διοίκηση. Ὃμως οἱ Ἑλλαδικοί δέν προσέφεραν κανένα ἀντίδωρο, πάντα ἢθελαν κάτι περισσότερο ἀπό ὃ, τι εἷχαν. Ἒτσι, οἰ Ἀποκρισάριοι πού ἐκπροσωποὖσαν ἀπό τό 1922 μέχρι τό 1950 τους Πατριάρχες στήν Ἀθήνα, οἱ τρεἶς Ἱεράρχες Φρυσόστομος, Φρύσανθος καί Ἀθηναγόρας, ὅχι μόνον δέν εἷχαν τόπο γιά νά λειτουργοὖν, ἀλλ’οὕτε γραφεἶο καίθ φιλοξενοὖνταν

Ὁ περικαλλής Ἱ. Ναός τῆς Ἁγίας ΢οφίας Ἀνθούσας Ἀττικῆς, μέ ἐντυπωσιακές ψηφιδωτές εἰκόνες

ἀναγκαστικά στό ΤΠΕΞ! Αὐτό ὃμως τρόμαζε τούς ἐδῶ ἐκκλησιαστικούς καί ὃταν ἐπανερχόταν τό αἵτημα τοὖ Μετοχίου παρενέβαλον μόνιμη ἐπιφυλακτικότητα μέ φανταστικά ἐμπόδια. Αὐτό, γιατί ἵσως ἀγνοοὖσαν τήν ἐκκλησιολογικήν σημασίαν τοὖ μετοχιακοὖ θεσμοὖ πού ξέρουμε ἀπό τήν ἱστορία, πώς στερεώνει τή συνείδηση στήν ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων, μέσα στή μία καί αὐτήν Ἐκκλησία τοὖ Φριστοὖ»: Ἡ γερόντισσα σκανδαλίστηκε καί ἀπάντησε: «Αὐτό πού ἀρνήθηκαν ἅλλοι εἷμαι πρόθυμη νά τό προσφέρω στήν Ἐκκλησία πού με βάπτισε. ΢ᾶς παρακαλῶ βοηθήσατέ με νά ἐπικοινωνήσω μέ τό Υανάρι». Ἡ ἐπιθυμία της διαβιβάστηκε ἀμέσως, ἀλλά ἡ ἀποδοχή της καθυστέρησε. Σότε παρενέβη ἡ Ἀρχιεπισκοπἠ Ἀθηνῶν καί ἡ γερόντισσα πείστηκε νά μερίσει στά δύο τήν προσφορά της. Αὐτό γνωστοποίησα στό Υανάρι καί εὐθύς ἦλθε ὁ τότε Γέρων Φαλκηδόνος Ἰωακείμ καί συνετελέσθη ἡ ἀποδοχή τῆς δωρεᾶς τῆς Ἀνθούσας την 29η Ἰουνίου 1995, ἡ ὁποία

8

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

ὃμως κρατήθηκε κατ’ ἐπιθυμία τῆς γερόντισσας μυστική μέχρι τοὖ θανάτου της». Ἒτσι, τό μικρό «ἀντίδωρο» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὃπως παρατηρεἶ ὁ κ. Α. Πανώτης, πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησία προσφέρθηκε ὓστερα ἀπό 145 χρόνια ἀπό μία «προσφυγοπούλα», πού ἕφθασε στήν Ἀττική γῆ τό 1922 . Ἡ προσφορά της, μόχθος μιᾶς ὁλόκληρης ζωῆς, ἕγινε κατάθεση μαρτυρίας πίστης καί ἀφοσίωσης πρός τόν θεσμό πού ἐκφράζει τήν Ὀρθοδοξία καί τήν ἑνότητά της. Ὁ κ. Πανώτης στήν ὁμιλία του προῆλθε σέ μία ἐνδιαφέρουσα ἐπισήμανση καί ἓνα σημειολογικό συσχετισμό. «Σό ὅνομα τοὖ οἰκισμοὖ αὐτοὖ,

κατά παράδοξον τρόπον, ὑπενθυμίζει τήν πρώτην ὀνομασίαν τῆς πόλεως τοὖ Βυζαντίου, πρίν αὐτή κληθεἶ Νέα Ρώμη ἢ Κωνσταντινούπολη ἦταν Florentias», δηλαδή Ἀνθοὖσα. Ἲσως γιά να συνδέει στενά ὁ τόπος αὐτός ὃλους ἐκείνους, πού ἀγαπητικά συνδέονται μέ τόν ἱερό θεσμό τοὖ Γένους καί ἐπιθυμοὖν ἐδῶ νά διασφαλίσουν ὃ, τι δέν χρειάζεται τό Υανάρι: Βιβλιοθῆκες, ἐκκλησιασικό ἀρχειακό ὑλικό κ. ἅ.ὣστε νά γίνει κέντρο πληροφόρησης γιά τόν ἱερό θεσμό τοὖ Γένους. (<) Σό Ἂστυ καί ἡ Ἀττική γῆ ἕχει ἀνάγκη τῆς πραγματικῆς παρουσίας τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. ΢τή συνείδηση, τήν ἀσφαλῆ τοὖ Γένους ὁ τόπος αὐτός ἀνήκει σέ μίαν Ἐκκλησίαν τοὖ Φριστοὖ πού ἑνώνει ὃλον τόν λαό τοὖ Θεοὖ. Πολλαπλή εἷναι ἡ σημασία τοὖ ἱδρύματος ὡς κέντρου γιά τή λατρεία, τήν ἀσφαλῆ συγκέντρωση τῆς πνευματικῆς κληρονο-

Ἀπό τό ἐσωτερικό τοὖ Ναοὖ, τό ὁποἶο κοσμεἶται μέ ἐξαιρετικῆς τέχνης ψηφιδωτές εἰκόνες. Ὁ ἐσωτερικός διάκοσμος τοὖ Ναοὖ ἐντυπωσιάζει τόν προσκυνητή γιά τή λαμπρότητά του, ἡ ὁποία εἷναι ἐξαγορευτική τῆς βαθειᾶς πίστης καί τῆς εὐσέβειας τῆς γερόντισσας Ἀλεξάνδρας Μαχαιρίδου.

΢τιγμιότυπο ἀπό τήν ἅφιξη τοὖ Πατριάρχου στό Ἳδρυμα τῆς Ἀνθούσας.

μιᾶς του καί τήν κάθε πληροφορίαν περἰ αὐτοὖ, τήν παραμονήν τοὖ πατριαρχικοὖ ἀντιπροσώπου, τήν φιλοξενίαν τῶν διερχομένων στελεχῶν τοὖ Πατριαρχείου καί γιά τή συναγωγή εὐέλπιδων νέων γιά τή ΢χολή καί τή Μεγάλη τοὖ Φριστοὖ Ἐκκλησία». Ὁ κ. Ἀριστείδης Πανώτης, ἐκλεκτός φίλος ΄τῆς Ἑστίας μας, ὑπῆρξε ἓνας ἐκ τῶν στενῶν συνεργατῶν τῆς μακαριστῆς δωρήτριας Ἀλεξάνδρας Μαχαιρίδου, ἀλήστου μνήμης διακόνισσας τῆς ἀγάπης γιά τό πολυσχιδές φιλανθρωπικό ἕργο της καί ἕνθερμος ὁραματιστής τῆς ἀνάπτυξης τοὖ δωρηθέντος συγκροτήματος σέ ἐκκλησιαστικό καί πνευματικό κέντρο τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. Ἀσφαλῶς, ἡ ὀργάνωση καί λειτουργία τοὖ ἀνωτέρω κέντρου θά καλύψει ἓνα μεγάλο κενό καί θά ἱκανοποίησει μία σημαντική ἀνάγκη τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου στόν ἑλλαδικό χῶρο πρός ἐξυπηρέτηση τῆς πολυσχιδοὖς δραστηριότητάς του. Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης μετά πολλῆς χαρᾶς ἐπληρφορήθη τό γεγονός καί ὁλοθύμως στηρίζει πρωτοβουλίες πρός τήν κατεύθυνση αὐτή.

Ὁ κ. Ἀριστείδης Πανώτης, Ἂρχων Μ. Ἱερομνήμων τῆς Μ. Φ. Ἐκκλη σίας, ἐκ τῶν πρω τεργατῶν τοὖ ἱδρύματος,προσερχόμενος στὀ Ναό .

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

9

Η ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΣΤΗΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΙΕΡΙΣΣΟΥ Ποἶοι καί πόσοι συμμετεἶχαν στήν ἐφετεινή προσκυνηματική ἐξόρμηση τῆς Ἑστίας μας; Σό «ποἶοι» δέν χρειάζεται νά τό συζητήσουμε, τό γνωρίζουν, ἅλλωστε, ὃσοι ὁμογάλακτοι ἕχουν στά χέρια τους τό «Δελτίο» μας αὐτή τή στιγμή. Σό «πόσοι», ὃμως μᾶς προβληματίζει ἀρκετά. Διότι, μολονότι ὁ ἀριθμός τῶν μετεχόντων ἀδελφῶν καί τῶν συζύγων τους, ἀπό ὃλα τά διαμερίσματα τῆς χώρας δέν ἦταν,δόξα τῶ Θεῶ, εὐκατραφρόνητος, ὡστόσο θά μποροὖσε ἀσφαλῶς νά ἦταν μεγαλύτερος, λαμβανομένου ὑπ’ὅψη τοὖ ἀριθμοὖ τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας πανελλαδικά. Γι’αὐτό καί λέμε «μᾶς προβληματίζει». Ἀλήθεια δέν συνειδητοποιοὖμε ὃτι κάθε χρόνο ἡ Ἑστία συρρικνοὖται ἀριθμητικά; Καί τό γεγονός αὐτό ἐπιτρέπεται νά μᾶς ἀφήνει ἀδιάφορους; Ὃμως, ἅς τό ἀφήσουμε τό θέμα, πρός τό παρόν. Καί να ποὖμε, μέ ἰδιαίτερη ἱκανοποίηση καί πολλή χαρά, πώς καί ἡ ἐφετεινή ἐξόρμησή μας ἦταν κατά πάντα ἐπιτυχημένη, μέ πρωτόγνωρες, καί αὐτή τή φορά, ἐμπειρίες καί μέ βιώματα πού μᾶς πλούτισαν τό ἕσω κόσμο καί ἀνανέωσαν πολλαπλῶς τό φρόνημά μας. Ἐφέτος, ἅλλωστε, ἡ σύναξή μας ἐκτός ἓδρας τῆς Ἑστίας εἷχε καί μία ἰδιαιτερότητα-εὐλογία: τό 40νθήμερο μνημόσυνο ἐν Θεσσαλονίκῃ τοὖ μακαριστοὖ ὁμογαλάκτου κυροὖ Νεαπόλεως Διονυσίου. Ἡ πρόσκληση εἷχε φθάσει ἐγκαίρως στά Γραφεἶα μας ἀπό τόν διάδοχό του, ΢εβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Βαρνάβα. Καί ἕτσι, ἀπό τήν Παρασκευή τό μεσημέρι ξεκίνησε ἡ ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι σύναξή μας. Καταλύσαμε ὡρισμένοι στό ξενοδοχεἶο «ΑΝΑΣΟΛΙΑ» καί οἱ ὑπόλοιποι στούς ξενῶνες τῆς Ἱ. Μητροπόλεως. Σό ἀπόγευμα ἡ ὑποδοχή μας ἀπό τόν ΢εβασμιώτατο καί τούς ἅξιους συνεργάτες του— ἰδιαίτερα τόν π. Ἰωάννη καί τόν π.Ἐλευθέριο—στήν Ἐνορία τοὖ Ἁγίου Γεωργίου, ἦταν περισσότερο ἀπό θερμή καί ἐγκάρδια. Καί τό δεἶπνο πού ἀκολούθησε στή μεγάλη αἵθουσα «ΚΑΙ΢ΑΡΕΙΑ» τοὖ πνευματικοὖ Κέντρου τοὖ Ναοὖ, ὑποδειγματικό κατά πάντα.Θερμές εὐχαρι στίες καί ἀπό τή θέση αὐτή πρός ὃλους.

Μμημοσυμο του αειμμηστου Μητροπολιτου Σταυρουπολεωσ διομυσιου Σό πρωῒ τοὖ ΢αββάτου ἐκκλησιασθηκαμε στόν Μητροπολιτικό Ναό τοὖ Ἁγίου Ἰωάννου, ὃπου καί τελέσθηκε τό Μνημόσυνο τοὖ μακαριστοὖ ἀδελφοὖ Διονυσίου. Ἐκεἶνο πού μᾶς ἐντυπωσίασε ἦταν ἡ μεγάλη παρουσία λαοὖ καί τοπικῶν ἀρχόντων καί ἡ πλήθουσα συμμετοχή ΢εβασμιωτάτων Ἀρχιερέων ἀπό ὃλα τά διαμερίσματα τῆς χώρας, εἵτε ὡς συλλειτουργῶν κατά τήν εὐχαριστιακή σύναξη, εἵτε ὡς συμπροσευχομένων στό ἱ Βῆμα.

Μετά τό μνημὀσυνο, στό τῆς Θ. Λειτουργίας, τελέσθηκε ἕξω ἀπό τό ἱ Βῆμα τοὖ Ναοὖ, ὃπου καί ὁ τάφος τοὖ ἐκλιπόντος. Ἀκολούθησε γεὖμα στό κάτωθεν τοὖ Ναοὖ Πνευματικό Κέντρο, στό ὁποἶο παρέστησαν οἱ ΢εβασμιώτατοι Ἀρχιερεἶς, τοπικοί ἅρχοντες, πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι, οἱ συγγενεἶς τοὖ ἐκλιπόντος, τά Μέλη τῆς Ἑστίας μας καί μεγάλος ἀριθμός πιστῶν. Μετά τό πέρας τοὖ γεύματος, καί ἀφοὖ εὐχαριστήσαμε ἃπαξ ἕτι, τόν ΢εβ. Νεαπόλεως καί ΢ταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα γιά τήν ἅψογη φιλοξενία καί τά φιλόφρονα αἰσθήματά του πρός τόν Πρόεδρο καί τά μέλη τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης, ἀναχωρήσαμε ὑπό τήν φιλόξενον αἰγίδα τώρα τοὖ ὁμογαλάκτου ΢εβ. Μητροπολίτου Ἰερισσοὖ κ. Νικοδήμου γιά τήν ἐπαρχία του, στά ὃρια τῆς ὁποίας θά ἐξελίσσοταν ἡ ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι προσκυνηματική μας ἐξόρμηση.

10

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

΢τιγμιότυπο ἀπό τήν ἐπιμνημόσυνη δέηση στόν τάφο τοὖ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Νεαπόλεως κυροὖ Διονυσίου

ΕΠΙΣΚΕΨΗ –ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΗΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΙΕΡΙΣΣΟΥ

Ὓστερα ἀπό μία θαυμάσια διαδρομή μέσα ἀπό ὀρεινούς ὅγκους καί χλωρίδα ἀπαράμιλλου φυσικοὖ κάλλους φθάσαμε στήν Ἀρναία , ἓδρα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἰερισσοὖ καί Ἁγίου Ὂρους. Ὁ ΢εβασμιώτατος ἃγιος Ἀδελφός, ἀφοὖ μᾶς ξενάγησε ἐν πρώτοις στό Μητροπολιτικό Ναό τοὖ Ἁγ. ΢τεφάνου, τά πρῶτα θεμέλια τοὖ ὁποίου ἀνάγονται στόν Δ’ αἰῶνα, μᾶς ὁδήγησε στή συνέχεια στό Μητροπολιτικό Μέγαρο γιά μικρή ἀνάπαυλα καί παγωτό. Γιά ὃσους δέν τό ἕχουν ἐπισκεφθεἶ ἀξίζει νά σημειώσουμε πόσο καλαίσθητο εἷναι τό ἰσόγειο, τό βυζαντινά ἱστορημένο παρεκκλήσι, ἀλλά καί ὁ λοιπός διάκοσμος στό χῶρο τοὖ μεγάρου. Ἀξίζουν καί ἀπό τή θέση αὐτή συγχαρητήρια στόν ρέκτη Μητροπολίτη Ἃγιο Ἰερισσοὖ. Σό πρόγραμμα στή συνἐχεια προέβλεπε ἀναχώρηση γιά τήν Οὐρανούπολη ὃπου καί θά καταλύαμε γιά τό ἑπόμενο διήμερο. Καινούργιες ἐμπειρίες ὁμορφιᾶς κατά τή διαδρομή καί νέες πνευματικές ἀνατάσεις. Ὃλα προοιωνίζονταν μία ἱεραποδημία μεστή καί γόνιμη κατά πάντα. ΢τήν Οὐρανούπολη μᾶς ὑποπδέχτηκε ὁ π. Θεοδόσιος, Ἐφημέριος τῆς ἐκεἶ Ἐνορίας τῶν Ἁγ. Κωνσταντίνου καί Ἑλένης καί μᾶς ὁδήγησε στήν παραθάλασσια πανσιόν μας. Σακτοποιηθήκαμε, ξεκουραστήκαμε καί στίς 6 μ.μ. πήγαμε γιά τόν Ἑσπερινό, στόν ὁποἶο χοροστάτησε ὁ Ἃγιος Ἱερισσοὖ, μέ ἱερουργό στό ἱ Βῆμα τόν π. Κυριακό Σσουρό καί ψάλτες ὁμογαλάκτους ἀδελφούς. Μετά τόν Ἑσπερινό περιηγηθήκαμε στήν πόλη καί στή συνέχεια ὁδηγηθήκαμε σέ ὡραἶο παραθαλάσσιο ἑστιατόριο, ὃπου δειπνήσαμε συζητώντας παράλληλα ποικίλα θέματασέ ἀτμόσφαιρα ἀδελφῶν. Γύρω στίς 10μ.μ. ἀποσυρθήκαμε στά δωμάτιά μας, ὣστε νά ξεκινήσουμε ξεκούραστοι τήν ἑπόμενη ἡμέρα .

Ἡ ἀρχιερατική Θ.Λειτουργία τῆς Κυριακῆς μᾶς μετέφερε νοερά στό κλίμα κατάνυξης τῆς Σροφοὖ ΢χολῆς, μέ προεξάρχοντα τόν ΢εβασμιώτατο Ἃγιο Ἰερισσοὖ καί συλλειτουργούς τους πατέρες Κυριακό Σσουρό, ΢εραφείμ Υαράσογλου, Μιχαήλ Κανιαδάκη καί τόν π. Θεοδόσιο. ΢τούς χορούς, φυσικά, ἕψαλαν ὁμογάλακτοι. Ἡ συνέχεια, μετά τή Θ.Λειτουργία, δόθηκε στό θαυμάσιο ξενοδοχεἶο «ΑΚΡΑΘΨ΢», ὃπου, ἀφοὖ πήραμε πρωϊνό, πραγματοποιήσαμε τήν καθιερωμένη σύναξή μας. Ἡ ἕναρξη ἕγινε «μέ τό «Εὐλογητός σοι Φριστέ ὁ Θεός ἡμῶν» καί ἀκολούθως ὁ σεβαστός Πρόεδρός μας, Καθηγητής κ. Βασ. Ἀναγνωστόπουλος ἐνημέρωσε τά μέλη γιά τίς τελευταἶες δραστηριότητες τῆς Ἑστίας καί ἕδωσε ἕμφαση σέ δύο σημεἶα: α) στήν ἀνάγκη στήριξης τῆς Ἑστίας, μέ περισσότερη ἐνεργό συμμετοχή ὃλων μας στό ἕργο της, ἀλλά καί, μέ τήν κινητοποίηση τῶν ἀδρανῶν μελῶν της καί β) τήν ἀνάγκη στήριξης τῆς Σροφοὖ ΢χολῆς, μέ τήν ἐκ περιτροπῆς μετάβαση, ὃπως αὐτό εἷχε συζητηθεἶ κατά τήν τελευταία ἐπίσκεψή μας στή ΢χολή, τήν ἑορτή τῆς Ἁγίας Σριάδος. Διατυπώθηκαν λίαν ἐνδιαφέρουσες προτάσεις καί μακάρι ὁ Θεός νά εὐλογήσει τήν ὑλοποίησή τους. Μετά τή λήξη τῆς συνάξεως ἀκολούθησε γεὖμα προσφορά τοὖ ξενοδοχείου καί στή συνέχεια μετάβαση σέ παραλιακό κέντρο γιά καφέ καί παγωτό. Σό ἀπόγευμα μᾶς ἐπιφύλασσε νέες καί εὐχάριστες ἐμπειρίες. Κατ’ἀρχάς τήν ἐπίσκεψη τῆς ἀρχαίας Μονῆς Ζυγοὖ, πάνω στά σύνορα τοὖ Ἁγίου Ὂρους, ὃπου συναντηθήκαμε ἁρμοδἰως καί θαυμάσαμε τά ὑπέροχα σπαράγματα ψηφιδωτῶν δαπέδων καί τοιχογραφιῶν τοὖ ἐρειπωμένου καθολικοὖ τῆς Μονῆς. Ἡ δεύτερη εὐχάριστη ἕκπληξη ἦταν ἡ μετάβασή μας μέ πλοιάριο στό ἀπέναντι ἀπό τήν Οὐρανούπολη νησάκι τῆς Ἁμουλιανῆς, ὃπου ἐπισκεφθήκαμε τόν Ἱ. Ναό τοὖ Ἁγ. Νικολάου (κτίσμα προσφύγων ἐκ Μ. Ἀσίας τοὖ 22), μέ θαμάσιες εἰκόνες, πολλά λείψανα Ἁγίων καί ξεναγηθήκαμε ἀπό τόν ἐκεἶ εὐγενέστατο Ἐφημέριο τοὖ Ναοὖ. Με τό δεἶπνο πού ἀκολούθησε σέ ὡραἶο ἑστιατόριο τοὖ νησιοὖ καί τήν ἐπιστροφή μας στήν Οὐρανούπολη, ἀργά τό βράδυ, ἕκλεισε ἐξαιρετικά εὐχάριστα καί αὐτή τήν ἡμέρα. Σήν ἑπόμενη ἡμέρα, ἀφοὖ πήραμε πρωϊνό, ἀποχαιρετήσαμε τήν ὅμορφη Οὐρανούπολη, ὅχι ὃμως καί τίς εὐχάριστες ἐμπειρίες. Ὁ Ἃγιος Ἰερισσοὖ - ὁ Θεός νά τόν εὐλογεἶ - ἕκανε το πᾶν, ὣστε νά καρποθοὖμε εύχάριστες ἐμπειρίες μέχρι καί

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

11

Υπομμηση και προσκληση για τημ προσκυμηματικη επισκεψη στη Σχολη μας τομ Ιουμιο του 2009

Ἀναμνηστική φωτογραφία ἀπό τή σύναξη τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας στήν Ἱ῎ Μητρόπολη Ἱερισσοὖ, φιλοξενούμενοι τοὖ ΢εβ. Μητροπολίτου Ἱερισσοὖ κ. Νικοδήμου, ὁμογαλάκτου ἀδελφοὖ

τήν τελευταία στιγμή ἀπό τήν ἐκεἶ παραμονή μας.

Ἒτσι, στό δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς ὁ πρῶτος σταθμός ἦταν ἡ Ἱ. Μονή τῆς Μεγάλης Παναγιᾶς, ὡραἶο μοναστήρι ἀπό τό ὁποἶο εἷχε κλαπεἶ πρό ἐτῶν ἡ παλαιἀ θαυματουργός εἰκών τῆς Θεοτόκου, στό ὁποἶο φιλοξενοὖνται οἱ κατασκηνώσεις τῆς Ἱ. Μητροπόλεως σέ ἅνετα ἀνακαινισμένες ἐγκαταστάσεις. Ὁ ἑπόμενος σταθμός ἦταν τό χωριό τοὖ Ἁγίου Προδρόμου, ὃπου τό πρόγραμμα προέβλεπε γεὖμα (τά περίφημα σουβλάκια τοὖ Ἁγίου Προδρόμου) πού εἷχαν κάνει τόν Ἃγιο Ἰερισσοὖ νά ἐπαναστατήσει. Ὁ τελευταἶος μας σταθμός η Μονή τῆς Ἁγ. Ἀναστασίας, μέ τό μεγάλο ναό, τά ἱερά λείψανα τοὖ ἁγίου Θεωνᾶ καί τά παληά της κτίσματα, ὅπου φιλοξενήθηκε παλαιότερα ἡ γνωστή ἱερατική ΢χολή, τροφός πρό τῆς Σροφοὖ ἀρκετῶν ὁμογαλἀκτων. Κατηφορίζοντας τήν πλαγιά τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, μέ προορισμό τή Θεσσαλονίκη καί τό ἀερο δρόμιο γιά μερικούς νοιώσαμε τή ψυχή μας νά μένει πίσω καί νά προσπαθεἶ νά ξαναζήσει ὃσα μᾶς ἀξίωσε ὁ Θεός καί ἡ φιλόξενη καρδιά τοὖ Ἁγίου Ἰερισσοὖ νά γευθοὖμε τίς τρεἶς αὐτές ἡμέρες. Δέν μπόροὖμε λοιπόν, παρά νά δοξάσουμε ἐν πρώτοις τόν Πανάγαθο γι’ αὐτήν τή δωρεά καί νά εὐχαριστήσουμε ἀκολούθως ἐκ βαθέων γιά μιά ἀκόμη φορά καί ἀπό αὐτή τή θέση τό ΢εβασμιώτατο ὁμογάλακτο ἀδελφό γιά ὃ, τι γόνιμο καί ἃγιο εὐλογηθήκαμε νά βιώσουμε κατά τήν ἐφετεινή μας ἱεραποδημία.

Ὡς γνωστόν ἀπό διετίας καί μέ τήν εὐλογία τῆς Α.Θ.Π. τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου ἕχει καθιερωθεἶ ἡ ἐτήσια προσκυνηματική ἐπίσκεψη τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας μας κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς καί τήν ἑορτή τῆς Ἁγίας Σριάδος στή Μητέρα ΢χολή καί ἡ παραμονή αὐτῶν ἐκεἶ γιά μία ἑβδομάδα, μέ σκοπό τήν ἀναβίωση τῶν χρόνων τῶν σπουδῶν τους, μέ τή συμμετοχή τους στίς καθημερινές ἱερές Ἀκολουθίες. Κατά τή διάρκεια τῆς παραμονῆς στή ΢χολή δέν ζοὖμε μόνο ἓνα παρελθόν, μία περίοδο πού σφράγισε καθοριστικά τήν μετέπειτα πορεία τῆς ζωῆς τοὖ καθενός ἀπό ἐμᾶς, ἀλλά καί καταγράφουμε τόν κοινό πόθο τῶν ὁμογαλάκτων γιά τήν ἐπαναλειτουργία τῆς ΢χολῆς, ὁ ὁποἶος παρωθεἶ σέ ἀναζήτηση τρόπων ἐνίσχυσης, στήριξης καί ἕμπρακτης συμπαράστασης ὃσων ἐτάχθησαν νά περιφρουροὖν, νά διαφυλάσσουν καί νά συντηροὖν τον ναό τῆς κατά Θεόν σοφίας, τή ΢χολή μας. Ἐφέτος, τό 2009, αὐτή ἡ ἐπίσκεψη θά πραγματοποιηθεἶ ἀπό τήν 4η μέχρι τή 12η Ἰουνίου, ὣστε οἱ μετέχοντες σ’ αὐτή να συνεορτάσουν μετά τῆς Ἐφορείας, τοὖ Ἡγουμενου τῆς Μονῆς καί τῶν ἐν ἐν Κωνσταντινουπόλει ὁμογαλάκτων, Κληρικῶν καί Λαϊκῶν ἀδελφῶν τήν πανήγυρη τοὖ ναϊδίου τῆς Ἁγίας Σριάδος. Οἱ ἐπιθυμοὖντες να συμμετάσχουν στη φετεινή τρίτη κατά σειρά προσκυνηματική ἐπίσκεψη πρέπει νά δηλώσουν τή συμμετοχή τους μέχρι τό τέλος Ἀπριλίου στό Διοικητικό ΢υμβούλιο τῆς Ἑστίας. Ὀφείλουν ὃμως ταυτόχρονα νά ἀποστείλουν τά στοιχεἶα τοὖ Διαβατηρίου ἢ τῆς νέας ταυτότητας τους, ἡ ὁποία ἀναγράφει μέ λατινικούς χαρακτῆρες τά ἀτομικά στοιχεἶα. Σό Δ.΢. ἐλπίζει, ὃτι καί ἐφέτος θα ὑπάρξει ὃπως καί κατά τό παρελθόν ἕτος, αὕξηση τοὖ ἀριθμοὖ συμμετοχῆς ὁμογαλάκτων ἀδελφῶν, ὡς ἕμπρακτη ἀπόδειξη ἀφοσίωσης καί συμπαράστασης προς τήν Μητέρα ΢χολή .

12

Εστια Θεολογωμ Χλκησ

Οἱ ἀνάγκες τῆς ΢χολῆς μας. Ἒκκληση πρός τά Μέλη μας γιά συμπαράσταση καί ἐνίσχυση. Κατά τήν προσκυνηματική ἐπίσκεψη Μελῶν τῆς Ἑστίας στή ΢χολή μας ζητήσαμε ἀπό τόν Ἃγιο Μοσχονησίων νά μᾶς ἐνημερώσει γιά τίς ἅμεσες ἀνάγκες πού ἀντιμετωπίζει πρός ἐξασφάλιση τῆς λειτουργίας τῆς ΢χολῆς, τό βάρος τῆς ὁποίας ἕχει ἐπωμισθεἶ, μέ πολλή αὐταπάρνηση ὁ ἀγαπητός καί σεβαστός ὁμογάλακτος Ἡγούμενος τῆς Μονῆς. Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο τῆς Ἑστίας πιστεύει, ὃτι παρά τήν ὃποια ἀριθμητική συρρίκνωση, διαθέτει ἐπαρκεἶς ἐφεδρικές δυνάμεις γιά νά συνδράμει ἀποτελεσματικά τό ἕργο τῆς εὕρυθμης λειτουργίας τῆς ΢χολῆς μας ὑπό τίς παροὖσες συνθῆκες.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕ΢ ΣΙ΢ ΢ΦΟΛΗ΢ 1.Λατρευτικές. Ἀπόφοιτοι τῆς ΢χολῆς μας στό ψαλτῆρι

2. Γραμματειακῆς ὑποστήριξης Ἡ Γραμματεία τῆς ΢χολῆς ἕχει ἅμεση ἀνάγκη συνδρομῆς γιά τήν κάλυψη τῶν ἐπικοινιακῶν της ἀναγκῶν. Πολλοί ἐκ τῶν Μελῶν τῆς Ἑστίας ὡς ἐκπαιδευτικοί ἕχουν ὑπηρετήσει σέ διοικητικές θέσεις, Γυμνασιάρχες ἢ Λυκειάρχες καί διαθέτουν πεἶρα στό χῶρο αὐτό.

3. Βιβλιοθήκη

Ἀπόφοιτοι Ἱερεἶς της ΢χολῆς μας σε συλλείτουργο στό Ναό της

Ἡ λατρευτική ζωή τῆς Μονῆς ἐξυπηρετεἶται ἀπό ἐθελοντές ἱερεἶς, οἱ ὁποἶοι διατίθενται ἀπό Μητροπόλεις τοὖ κλἰματος τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου ἢ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Πολλοί Ἱερεἶς, ἀπόφοιτοι τῆς ΢χολῆς, συνταξιοὖχοι ἢ μή θά μποροὖσαν νά καλύψουν ἐκ περιτροπῆς τίς ἀνάγκες τῆς λατρευτικῆς ζωῆς, μεταβαίνοντες στή ΢χολή γιά μικρά χρονικά διαστήματα, ἀπό ἓνα 15θήμερο ἓως ἓνα μήνα ἢ καί περισσότερο χρόνο, ἰδιαίτερα κατά τίς μεγάλες περιόδους ἐκκλησιαστικῶν ἑορτῶν, ὃπως τοὖ Πάσχα ἢ τῶν Φριστουγέννων κατά τίς μεγάλες ἑορτές τῆς Πεντηκοστῆς, τοὖ Δεκαπενταυγούστου κ.ἅ. ΢τό πλαίσιο τῶν λατρευτικῶν ἀναγκῶν ἐντάσσονται καί οἱ ἀνάγκες ἐξεύρεσης ψαλτου ἢ ψαλτῶν. Πολλοί ἐκ τῶν Ὁμογαλάκτων ἕχουν τή δυνατότητα νά ἐξυπηρετήσουν τή ΢χολή μας στόν τομέα αὐτό.

Πέραν τούτου θά μποροὖσαν νά παράσχουν πολύτιμη βοήθεια στίς βιβλιοθηκονομικές ἀνάγκες τῆς Βιβλιοθήκης τῆς ΢χολῆς, ἡ ὁποία, σημειωτέον, δέχεται πλῆθος ἐπισκεπτῶν, ἡ ξενάγηση τῶν ὁποίων σέ περιόδους αἰχμῆς προσέλευσης προσκυνητῶν συνιστᾶ ὀξύ πρόβλημα.

ΕΚΚΛΗ΢Η ΠΡΟ΢ ΟΛΑ ΣΑ ΜΕΛΗ ΜΑ΢ Παρακαλοὖμε θερμά ΟΛΑ τα μέλης μας νά συμπαρασταθοὖν καί νά συνδράμουν τή ΢χολή μας. Γιά πληροφορίες γιά χρόνο καί τρόπο μετάβασης, διαμονῆς κλπ. ἐπικοινωνεἶστε μέ τήν Ἑστία.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Το Οικουμεμικο Πατριαρχειο ετιμησε τομ κ. Θεοδωρο Νικολαου Καθηγητη του Παμ/μιου Μομαχου

Ἡ χειροθεσία τοῦ Θεοδώρου Νικολάου σέ Ἂρχομτα Ὑπομμήμομα τῆς Μ.Χ.Ε.

΢τιγμιότυπονἀπό τή *χειροθεσία τοὖ κ. Θεοδώρου Νικολάου στόν Ἱ. Πατριαρχικό Ναό τοὖ Ἁγ. Γεωργίου

Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος Α΄, ἀπένειμε στόν ἱδρυτή καί πρώην Πρόεδρο τοὖ Σμήματος Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοὖ Πανεπιστημίου Μονάχου, ὁμότιμο καθηγητή Δρα φιλ., Δρα Θεολ., Δρα τ.έ., Δρα τ.έ. κ. θεόδωρο Νικολάου, τό ὀφφίκιο τοὖ «Ἐντιμολογιωτάτου Ἂρχοντος Ὑπομιμνήσκοντος τῆς Ἁγίας τοὖ Φριστοὖ Μεγάλης Ἐκκλησίας». Μέ τήν τιμητική αὐτή διάκριση ἐπεβράβευσε ὁ Πατριάρχης τόν κ. Νικολάου, ὁ ὁποἶος γεννήθηκε τό 1942 στήν Ἀνάβρα Ἁλμυροὖ Μαγνησίας, γιά τίς «πολύτιμες ὑπηρεσίες του» πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο. Ἰδιατέρως ἐτίμησε ὁ Πατριάρχης «τήν ἐπί σειράν ἐτῶν καρποφόρο ἐνασχόλησή του μέ τά Θεολογικά Γράμματα, τή συγγραφή πολλῶν ἅρθρων καί βιβλίων, τή διδασκαλία του στήν Ὀρθόδοξη Θεολογική ΢χολή τοὖ Μονάχου καί τή μετάδοση τῆς πατερικῆς σοφίας σέ πλεἶστες διψῶσες ψυχές καί μάλιστα σέ θεολογική γλῶσσα, τήν ὁποία δύνανται νά κατανοήσουν οἱ ἀδελφοί μας τῆς Δυτι- κῆς Θεολογικῆς Παραδόσεως». Ἡ χειροθεσία, πραγματοποιήθηκε αὐτοπροσώπως ἀπό τόν ἵδιο τόν Πατριάρχη στά πλαίσια πανηγυρικοὖ Ἑσπερινοὖ στόν Ἱ. Πατριαρχικό Ναό τοὖ Ἁγίου Γεωργίου τήν 10 Ἰουνίου 2008, στήν Κωνστανστινούπολη, παραμονή τῆς ἑορτῆς τοὖ ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου παρουσία Ἱεραρχῶν τοὖ Θρόνου καί πλήθους προσκυνητῶν.

13

Παναγιώτατε Δέσποτα, ἡ εὐγενής ΢ας χειρονομία νά μέ ἀνυψώσετε σέ Ἄρχοντα Ὑπομιμνήσκοντα τῆς Ἁγίας τοὖ Φριστοὖ Μεγάλης Ἐκκλησίας περιποιεἶ ἐξαιρετική τιμή στήν ταπεινότητά μου καί μέ γεμίζει μέ μεγάλη χαρά κι εὐγνωμοσύνη. Σοὖτο δέ πολλ῵ μᾶλλον, δοθέντος ὅτι τό ἐκκλησιαστικόν ἀξίωμα τοὖ Ὑπομιμνήσκοντος ἤ Ὑπομνήμονος ἐδίδετο εἰς κληρικούς – καί μόνον σπανίως εἰς λαϊκούς. Περί πλέον δέ συνεκέντρωνε – βάσει τῆς σχετικῆς βιβλιογραφίας: Jean Darrouzès, Ἰάκωβος Πηλίλης κτλ. – μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς δύο σοβαρά ὑπουργήματα: πρῶτον τοὖ μεσολαβητοὖ μεταξύ λαοὖ καί ἀρχιερέως καί δεύτερον τοὖ «ἐμπίστου συμβούλου». Σῆς σημερινῆς τιμῆς καί διακρίσεως προηγήθηκε ἡ ἐμπιστοσύνη καί πολλαπλῆ τιμή τῆς Μητρός Ἑκκλησίας πρός τό πρόσωπόν μου ἐδῶ καί δεκαετίες, πρᾶγμα για τό ὁποἶο αἰσθάνομαι ὡσαύ τως βαθειά εὐγνωμοσύνη. Ἐπί τοὖ προκειμένου ἐννοῶ τήν ἀνάθεση διαφόρων ἐπισήμων ἀποστολῶν, ὅπως π. χ. σέ διορθόδοξες συναντήσεις καί συνδιασκέψεις, στήν Ἐπιτροπή γιά τόν Ἐπίσημο Θεολογικό Διάλογο μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλη σίας καί τῆς Παγκόσμιας Λουθηρανικῆς Ὁμοσπον δίας, στίς ἀντιπροσωπεἶες γιά τούς θεολογικούς διαλόγους μεταξύ θεολόγων τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου καί τῆς Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας τῆς Γερμανίας ἤ τέλος σέ διάφορες ἀποστολές σέ σχέση με τή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία. Καί ἔπραξα μέν στίς ἀποστολές αὐτές τό «ἐφ’ ἡμἶν», ὅμως δέν παραθεωρῶ τό γεγονός, ὅτι ἡ ἑκάστοτε - ἀκόμη καί κατ’ ἄριστον τρόπον - ἐκτέλεση τοὖ καθήκοντος δέν ἀντισταθμίζει τήν τιμή, ἡ ὁποία μοὖ προσεγένετο καί ἡ ὁποία συνέβαλε μεγάλως στήν καθόλου πορεία τῆς ζωῆς μου. Κάθε ἐκτέλεση τοὖ χρέους ἀπέναντι στήν Ἐκκλησία θυμίζει τό γραφικό λόγιο: «ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμἶν, λέγετε ὅτι δοὖλοι ἀχρεἶοί ἐσμεν, ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λκ 17, 10). ΢τήν ἐκκλησία, ὅπως καί σέ κάθε ὀργανωμένη κοινωνία, ἰσχύει ἡ ὀφειλή νά ὑποτάξουμε τό ἴδιον συμφέρον στό συμφέρον τοὖ συνόλου καί πρό πάντων νά ἀγαπήσουμε «τὸν πλησίον ... ὡς σεαυτόν» (Λκ 10, 27). Ὅπως ὁ «ἀγαθὸς πολίτης» ἔτσι καί ὁ εὐσεβής πιστός σώζει τό ἴδιον καλόν καί συμφέρον «τὸ κοινὸν πρὸ αὐτοὖ αἱρούμενος, ἀλλά μὴ τοὖτο πρὸ τοὖ κοινοὖ· ἐπειδή τοὖ μὲν κοινοὖ καλῶς τιθεμένου, αὐτό τε καὶ τὸ ἴδιον μάλιστα σῴζεσθαι πέφυκε, τοὖ δὲ ἰδίου διισταμένου τοὖ κοινοὖ, ἀμφότερ’ ἀπόλλυσθαι» (Πλήθωνος, Περὶ ἀρετῶν, PG 160, 877 C).

14

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης συγχαίρει τον κ. Θεόδωρον Νικολάου, ἀγαπητόν ὁμογάλακτον ἀδελφόν, διά τήν ἀπό μέρους τῆς Ἐκκλησίας τιμητικήν διάκρισιν καί εὕχεται αὐτῶ ὁλοθύμως ὑγείαν καί δύναμιν πρός συνέχισιν τῆς προσφορᾶς του εἰς τήν Ὀρθόδοξον Θεολογίαν καί τήν Ἐκκλησίαν.

΢τιγμιότυπο ἀπό τή χειροθεσία. Ἐκ δεξιῶν ὁ Μακ. Ἀρχ/ πος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος, ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαἶος, ὁ Ἂρχων Ὑπο μιμνήσκων τῆς Μ.Φ.Ε. κ. Θεόδώρος Νικολάου, ὁ ΢εβ. Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αὐγουστἶνος καί ὁ κ. Φρ, Βάντσος.

Ἕνα τρίτο καί τελευταἶο σημεἶο, στό ὁποἶο ἐπιτρέψτε μου νά ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων, εἷναι οἱ ἀπαρχές τῶν ἀμέσων σχέσεών μου μέ τό ΢επτόν τῆς Ἐκκλησίας μας Κέντρον. Ἀνάγονται στό ἔτος 1961, ὅταν τήν 4η Ὀκτωβρίου τοὖ ἐν λόγῳ ἔτους γιά πρώτη φορά πάτησαν τά πόδια μου τά ἅγια αὐτά χώματα, ἀσπάσθηκα τό χέρι τοὖ μακαριστοὖ προκατόχου ΢ας, Ἀθηναγόρου Α΄, καί μέ μόνιππο ἀνέβηκα γεμᾶτος ἐλπίδες κι ὄνειρα τό Λόφο τῆς Ἐλπίδος. Δίπλα στή φυσική μητέρα ἀπέκτησα (ἀπεκτήσαμε) ἐκεἶ μιά πνευματική τροφό, ἡ ὁποία μᾶς ἐγαλούχησε μέ τά τῆς θεολογίας νάματα. Δέν μᾶς παρέσχε ἁπλῶς ἐπιστημονικές μεθόδους καί ξηρές θεολογικές γνώσεις. Οὔτε ἐσμίλευσε μόνον φιλίες καί δεσμούς ἀκατάλυτους. Πολύ περισσότερο μόρφωσε μέσα μας ἐκκλησιαστικό φρόνημα κι ἕνα ἰδιαίτερο ἐκκλησιαστικό ἦθος, τό ὁποἶο – τολμῶ νά πῶ – ἀποτελεἶ τήν εἰδοποιό διαφορά μεταξύ τῶν ἀποφοίτων τῆς Φάλκης καί ἐκείνων ἄλλων θεολογικῶν σχολῶν. Ὅμως ἡ ΢χολή μας, «κρίμασιν οἸς οἷδε Κύριος» δέν λειτουργεἶ, εἷναι δέ γνωστό, πόσους κόπους καί προσπάθειες καταβάλλετε γιά τήν ἐπαναλειτουργία της. Οἱ ἀνά τόν κόσμον ὁμογάλακτοι ἀδελφοί, τούς ὁποίους πρός τοἶς ἄλλοις μᾶς ἑνώνει τό κοινό ὅραμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Σροφοὖ ΢χολῆς, παρακολουθοὖμε μέ ἔντονο καί ἄσβεστο ἐνδια φέρον τούς μόχθους ΢ας αὐτούς. Μέ τό ἴδιο ἐνδια φέρον, ἀλλά καί μέ πολλή ἱκανοποίηση καί κρυφή ὑπερηφάνεια παρακολουθοὖμε τίς πρωτοβουλίες καί τό πολυσχιδές καί πολύπλευρο ἔργο ΢ας. Κατακλείων, την ὁμιλία του ὁ κ. Νικολάου ἐξέφρασε πρός τόν Παναγιώτατον τάς θερμάς αὐτοὖ εὐχαριστίας διά τήν τιμητικήν διάκρισιν

Ἐκδόσεις τῆς Ἑστίας Θεολόγωμ Χάλκης ΕΠΙ΢ΣΗΜΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΤ΢ΙΑ Ε΢ΣΙΑ΢ ΘΕΟΛΟΓΨΝ ΦΑΛΚΗ΢ Σόμος Ζ’

Εἰς μνήμην Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου Φρυσοστόμου (Κωνσταντινίδου) Εἷναι γνωστό στά Μέλη τῆς Ἑστίας μας, ὃτι ἀνά τριετία ἐκδίδεται τό ἐπιστημονικό Περιοδικό τῆς Ἑστίας. Ὃπως ἕχομε ἢδη ἀναγγείλλει ἀπό τίς ἀρχές τοὖ 2008, κατά τό ἀρξάμενο ἕτος θά λάβει χώρα ἡ ἕκδοση τοὖ Ζ΄ κατά σειράν τόμου τῆς ἐπιστημονικῆς ἐπετηρίδας τῆς Ἑστίας μας, στόν ὁποἶο συμμετέχουν μέ ἐπιστημονικές ἐργασίες ἀπόφοιτοι τῆς ΢χολῆς μας. Ἡ Ἐπιστημονική Ἐπιτροπή, ὑπεύθυνη γιά τήν ὓλη τοὖ τόμου, ἕχει παραλάβει τίς ἐργασίες. Ἡ διαδικασία γιά τήν ἕκδοση τοὖ ἀνωτέρω τόμου θά δρομολογηθεἶ ἀπό τήν ἀρχή τοὖ νέου ἕτους. Εὐελπιστοὖμε, ὃτι τά Μέλη μας θά στηρίξουν οἰκονομικά τό ἐκδοτικό ἕργο τῆς Ἑστίας.

Εστια Θεολογωμ Χαλκης ΕΠΕΤΗΡΙΣ ΜΕΛΩΝ 2009 Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο γνωστοποιεἶ στά Μέλη τῆς Ἑστίας τήν ὁλοκλήρωση τῆς νέας Ἐπετηρίδος τῶν Μελῶν, ἡ ὁποία εἷναι ἐμπλουτισμένη μέ ἐνδιαφέροντα στοιχεἶα. Εὐελπιστοὖμε, ὃτι θά εἷναι δυνατή ἡ διάθεση τῆς Ἐπετηρίδος στά μέλη τῆς Ἑστίας συντόμως, προκειμένου νά ἐξυπηρετηθοὖν οἱ ἐπικοινωνιακοί σκοποί τῆς ἕκδοσης ὅχι μόνον γιά τά Μέλη της, ἀλλά καί γιά τούς φίλους καί ὑποστηρικτές τοὖ ἕργου τῆς Ἀδελφότητάς μας.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

15

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΟΜΟΓΑΛΑΚΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιαμός 50 χρόμια ἱερωσύμης Ὁ ΢εβ. Ἀρχ/πος Αὐστραλίας κ. ΢τυλιανός, Μέλος τῆς Ἑστίας μας, συμπλήρωσε πεντηκονταετῆ ἐκκλησιαστική διακονία. Γεννήθηκε στό Ρέθυμνο Κρήτης τό 1935. Εἰσῆλθε στή ΢χολή τό 1951, ὃπου φοίτησε στό Λυκειακό Σμῆμα αὐτῆς καί ἐν συνεχείᾳ στό Θεολογικό,ἀπό τό ὁποἶο ἀπεφοίτησε τό 1958. Σό 1957 χειροτονεἶται Διάκονος καί τό 1958 Πρεσβύτερος. Ἐν συνεχείᾳ μεταβαίνει στή Βόννη, ὃπου κάνει τίς μεταπτυχιακές του σπουδές (19581966) στή ΢υστηματική Θεολογία καί τή Υιλοσοφία τῆς Θρησκείας. Σό 1966 διορίζεται Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς Μονῆς Βλατάδων στή Θεσσαλονίκη. Ὁ Ἀρχ/πος ΢τυλιανός ὑπῆρξε ἓνας ἐκ τῶν ἱδρυτικῶν μελῶν τοὖ στεγαζομένου στήν Ἱ. Μονή Βλατάδων ἱδρύματος Πατερικῶν ΢πουδῶν, τοὖ ὁποίου ἐχρημάτισε ἀντιπρόεδρος καί ἐν συνεχείᾳ Πρόεδρος αὐτοὖ. Ἐξελέγη ὑφηγητής τῆς Θεολοφικῆς ΢χολῆς τοὖ Ἀριστοτελίου Πανεπιστημίου Θεσσαλονἰκης τῆς ΢υστηματικῆς Θεολογίας ἀπό τό 1969 ἓως τό 1975. Σό 1970 ἐξελέγη ὑπό τῆς Ἱ. ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Σιτουλάριος Μητροπολίτης Μηλιτουπόλεως καθ’ ὃν χρόνον διέμενε στή Μονή Βλατάδων καί ὡς Ἒξαρχος τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου γιά θέματα τῶν Νέων Φωρῶν καί τοὖ Ἁγίου Ὂρους. Σο 1975 ἐξελέγη ὑπό τῆς Ἱερᾶς ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας. ΢υχνά ἐλάμβανε μέρος σέ ἐπιστημονικά συνέδρια καί ἐπανειλημμένως ἐξεπροσώπησε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεἶο στίς Γενικές ΢υνελεύσεις τοὖ Παγκοσμίου ΢υμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν. Ἀπό τῆς ἐνάρξεως τοὖ θεολογικοὖ διαλόγου μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν ἠγήθη τῆς Πατριαρχικῆς ἀποστολῆς καί κατά τάς συνεδριάσεις

ἐξελέγη ὡς Ὀρθόδοξος συμπρόεδρος τοὖ Διαλόγου. Πρίν ἀπό τόν ἀνωτέρω Διάλογο ὑπῆρξε μέλος τῆς Πατριαρχικῆς Ἀποστολῆς στό Διεθνῆ Διάλογο μέ τούς Ἀγγλικανούς. Ἀπό το 1975 διδάσκει Ὀρθόδοξη Θεολογία καί Πνευματικότητα στό πανεπιστήμιο τοὖ ΢ύδνεϋ καί ἀπό τό 1986 εἷναι Κοσμήτορας τοὖ Θεολογικοὖ Κολλεγίου τοὖ Ἁγίου Ἀνδρέου. Ἒχει τιμηθεἶ μέ τό διεθνές βραβεἶο Gottfried von Herder (1973) καθώς ἐπίσης καί μέ τό βραβεἶο ποίησης τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν(1980). Ἒχει ἀνακηρυχθεἶ καί ἐπίτιμος διδάκτορας ἀπό τό πανεπιστήμιο τοὖ Δουβλίνου (1985). Ἡ στήριξη τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας ὑπῆρξε ἓνας ἐκ τῶν σημαντικώτερων στόχων καί ἐπιδιώ ξεών του. ΢τό πλαίσιο τῆς προσπάθειας αὐτῆς ἐντάσσεται ἡ ἳδρυση ἑπτά δίγλωσσων Ἡμερήσιων Κολλεγίων (Γυμνασίων-Λυκείων) σέ διάφορες Πολιτεἶες τῆς Αὐστραλίας. Σαυτόχρονα ὃμως μερίμνησε καί γιά τή θεολογική κατάρτιση νέων στελεχῶν τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἡ ἀνάγκη θεολογικῆς προπαρασκευῆς καί μιᾶς πολύπλευρης συγκρότησης τῶν μελλοντικῶν στελεχῶν τῆς Ἀρχ/πῆς εἷχε ἐμφανισθεἶ πολύ πρίν ἀπό τήν ἐκλογή τοὖ Ἀρχ/που ΢τυλιανοὖ. Για τό σκοπό αὐτό, τό 1986, προῆλθε στήν ἳδρυση Θεολογικῆς ΢χολῆς, μέ τήν ἐπωνυμία: “St. Andrew’s Greek Orthodox Theological College”. Οἱ Ὁμογενεἶς τῆς Αὐστραλίας, δεύτερης καί τρίτης γενιᾶς, εἷχαν πλέον ὑπερβεἶ τίς δυσχέρειες καί τά ἅμεσα προβλήματα τῆς ἕνταξής τους στόν αὐστραλιανό χῶρο. Ἡ πολυεθνική καί πολυπολιτισμική δομή τῆς αὐστραλιανῆς κοινωνίας δημιούργησε νέες συνθῆκες καί νέες ποιμαντικές ἀνάγκες, ἡ διακονία τῶν ὁποίων προϋπέθετε ἀνάλογη προετοιμασία τῶν κληρικῶν τῆς Ἀρχ/πῆς, προκειμένου τό Ὀρθόδοξο Πλήρωμά της νά μή ἀπωλέσει τήν ἰδιοπροσωπία του καί νά διατηρήσει τήν πνευματική συνοχή του. ΢ημαντικό εἷναι τό γεγονός, ὃτι ἡ διοίκηση τῆς Ἀρχ/πῆς Αὐστραλίας παρά τίς αὐξημένες ἀπαιτήσεις της, δέν τόν ἀποξένωσαν ἀπό τό χῶρο τῶν ἀκαδημαϊκῶν ἐνδιαφερόντων του, ὃπως τουλάχιστον μαρτυρεἶ ἡ συγγραφική προσφορά του στό χῶρο τῶν θεολογικῶν Γραμμάτων καί ἡ συμμετοχή του σέ ἐπιστημονικά συνέδρια.

16

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ὁ Ἐπίσκοπος Θεουπόλεως Παμτελεήμωμ 50 χρόμια Ἱερωσύμης Ὁ Θεοφ. Ἐπίσκοπος Θεουπόλεως κ. Παντελεήμων (΢κλάβος) Μέλος τῆς Ἑστίας μας συμπληρώνει ἐφέτος 50ετῆ ἐκκλησιαστική διακονία. Ὁ κατά κόσμον Γεώργιος ΢κλάβος γεννήθηκε στή Θεσσαλονίκη τό 1936.

Εἰσήχθη στή Θεολογική ΢χολή Φάλκης τό 1955 καί ἀπεφοίτησε τό 1959. Σήν 17 Νοεμβρίου τοὖ 1957 χειτοτονήθηκε Διάκονος ἀπό τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων Δωρόθεο. Μετά τήν ἀποφοίτησή του ἐπέστρεψε στή γενέτειρά του, ὃπου τό 1961 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος καί ὑπηρέτησε ὡς Ἱ. Προϊστάμενος τοὖ Ἱ. Ναοὖ Ἁγ. Κων/νου καί Ἑλένης Ντεπό, ὃπου ἀνέπτυξε ἀξιόλογο ἐνοριακό ποιμαντικό ἕργο. Σό 1964 προσκλήθηκε ἀπό τόν τότε Ἀρχ/πο Αὐστραλίας Ἰεζεκιήλ νά ὑπηρετήσει τόν ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Διορίσθηκε Προϊστάμενος τοὖ Ἱ. Ναοὖ Ἁγ. Γεωργίου τῆς Κοινότητος Θέμπαρτον τῆς Ἀδελαῒδος. Ὁ διορισμός του στήν ἀνωτέρω Κοινότητα ὑπῆρξε ἰδιαίτερα ἐπωφελής γιά τόν ἀπόδημο Ἑλληνισμό σέ μία περίοδο, κατά τήν ὁποία ὑπῆρχε μεγάλο ρεὖμα μετανάστευσης πρός τήν Αὐστραλία. Ἡ Ὁμογένεια ἀντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα ἐγκατάστασης, προσαρμογῆς στό νέο καί ἅγνωστο ἐργασιακό περιβάλλον, ὃπως ἐπίσης καί ὀργάνωσης γιά τήν ἀντιμετώπιση ἅμεσων προβλημάτων, μεταξύ τῶν ὁποίων καί αὐτό τῆς διατήρησης τῆς πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς. Ὁ Ναός τῆς Κοινότητας ὑπῆρξε πάντοτε ἡ κιβωτός ἐπιβίωσης τοὖ ἀπόδημου Ἑλληνισμοὖ καί τό σημεἶο τῆς συλλογικῆς ἀναφορᾶς του. Ὓστερα ἀπό ἑνάμισυ ἕτος ὑπερανθρώπων προσπαθειῶν του ὁλοκλήρωσε τό ἕργον τῆς ἀνεγέρσεως τοὖ ἐπιβλητικοὖ καί περικαλλοὖς Ἱ. Ναοὖ τοὖ Ἁγίου Γεωργίου, ὁ ὁποἶος διέθετε κτιριακές ἐγκαταστάσεις γιά τή στέγαση τοὖ ἑλληνικοὖ σχο-

λείου καί τοὖ πνευματικοὖ κέντρου τῆς Κοινότητος. Ἒχοντας δημιουργήσει τήν ἀναγκαία ὑποδομή ἀνέλαβε πρωτοβουλίες γιά τήν καλύτερη ὀργάνωση καί συσπεἰρωση τῶν ἀποδήμων. Πέρα ἀπό τήν ἐργώδη προσπάθεια του γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν ἅμεσων κοινωνικῶν προβλημάτων τῶν ἀποδήμων τῆς Ἀδελαῒδος, ἀνέπτυξε ἕντονη δραστηριότητα γιά τήν προσέλκυση τῶν νέων στήν Ἐκκλησία μέ τήν ὀργάνωση καί λειτουργία Κατηχητικῶν καί Ἀπογευματινῶν Ἑλληνικῶν ΢χολείων γιά τήν προαγωγή τῆς ἑλληνοιμάθειας. ΢τα ὁμογενειακά σχολεἶα προσέφερε τίς ἐκπαιδευτικές του ὑπηρεσίες ἀμισθί ἐπί σειράν ἐτῶν καί προσφέροντας δυνατότητες γιά τή διατήρηση καί καλλιέργεια τῶν ἑλληνοχριστιανικῶν ἀξιῶν τοὖ λαοὖ μας. Ἀνέπτυξε πολυσχιδῆ πνευματική δράση καί ἀνέλαβε πρωτοβουλίες γιά τήν προώθηση τῆς ἑλληνομάθειας στά ὁμογενειακά σχολεἶα τῆς Κοινότητός του. Σό 1970 ὁ Ἀρχ/πος Αὐστραλίας τόν ἐκάλεσε στό ΢ύδνεϋ καί τοὖ ἀνέθεσε τή διεύθυνση τῶν Κεντρικῶν Γραφείων τῆς Ἀρχ/πῆς. Σό 1970 προτείνεται ἀπό μέρους τοὖ Ἀρχ/που Αὐστραλίας Ἰεζελιήλ γιά Βοηθός Ἐπίσκοπος καί τήν 9η Δεκεμβρίου τοὖ ἰδίου ἕτους ἐκλέγεται ὑπό τῆς Ἱ. ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Ἐπίσκοπος τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Θεουπόλεως. Μετά διετίαν, τό 1970 μετατίθεται στήν Μελβούρνη γιά τήν ἐξυπηρέτηση τῶν διοικητικῶν ἀναγκῶν τῆς Ἀρχ/πῆς, ὃπου ὑπηρέτησε μέχρι τῆς ἀποχωρήσεως τοὖ Ἀρχ/που Ἰεζεκιήλ, ἀναλαβών ἐντολῆ τοὖ μακαριστοὖ Πατριάρχου Δημητρίου καθήκοντα Πατριαρχικοὖ Ἐπιτρόπου μέχρι τῆς ἐκλογῆς νέου Ἀρχ/που. Σό 1975, μετά τήν ἐκλογή τοὖ νέου Ἀρχ/που Αὐστραλίας ΢τυλιανοὖ, τοποθετεἶται στήν Ἀδελαῒδα, ὃπου λόγῳ τῆς προτέρας ἐκκλησιαστικῆς του διακονίας θά μποροὖσε νά ἱδρύσει Γραφεἶα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς στήν Σρίτη Ἀρχιεπισκοπική περιφέρεια. Σό 1979 μετατίθεται ἀπό τήν Ἀδελαῒδα στή Μελβούρνη γιά τίς ἀνάγκες τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, ὃπου παρέμεινε μέχρι τόν Μάρτιο τοὖ 1984, ὃταν γιά λόγους ὑγείας ζήτησε ἅδεια ἀπό τήν οἰκεία ἐκκλησιαστική Ἀρχή νά ἐπιστρέψει στήν Ἑλλάδα, ὃπου παραμένει μέχρι σήμερα. Ἒκτοτε προσφέρει τήν πολύπλευρη ἐκκλησιαστική του διακονία στήν Ἱ. Μητρόπολη Καλαμαριᾶς.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Ὁ Ἐπίσκοπος Ἀλικαρμασσοῦ Ἐμμαμουήλ 50 χρόμια Ἱερωσύμης Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπί σκοπος Ἀλικαρνασσοὖ κ. Ἐμμανουήλ,(Ἀλευροφᾶς) Μέλος τῆς Ἑστίας μας, συμπλήρωσε ἐφέτος πεντηκονταετῆ ἐκκλησιαστική διακονία. Γεννήθηκε στήν Κάλυμνο τό 1932 καί πραγματοποίησε τίς ἐγκύκλιες σπουδές του στή γενέτειρά του, τις ὁποἶες ὁλοκλήρωσε στό Λυκειακό Σμῆμα τῆς Θεολογικῆς ΢χολῆς Φάλκης, στό ὁποἶο ἐνεγράφη τό 1951. Εἰσῆλθε στό Θεολογικό Σμῆμα τό ἀκαδημαϊκό ἕτος 1955 καί περάτωσε τίς σπουδές τό 1958, ὑποβαλών ἐναίσιμη ἐπί πτυχίῳ διατριβή μέ τίτλο : “Ἡ συμμετοχή τοὖ λαϊκοὖ στοιχείου εἰς τήν ἐκλογήν τῶν Ἐπισκόπων». Πρίν ἀπό τήν ἀποφοίτησή του ἐχειροτονήθη Διάκονος κατά ἕτος 1957 καί Πρεσβύτερος τό 1958. Ὑπηρέτησε σέ διάφορες Κοινότητες τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ὡς προσωρινός

17

κωδικογράφος τῆς Ἱ. ΢υνόδου τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου Σό 1958 μερίμνῃ τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου ἀποστέλλεται εἰς τήν Ἱ. Ἀρχιεπισκοπήν Θυατείρων καί τοποθετεἶται ἱερατικῶς Προϊστάμενος τῆς ἐν Γαλλίᾳ Ὀρθοδόξου Ἑλληνικῆς Κοινότητος τῆς Ἁγ. Σριάδος Saint Etienne . Ἀπό ἐκεἶ μέ αἵτησή του μετατίθεται στήν Κοινότητα τῆς Ἁγ. Αἰκατερίνης τοὖ Port de Bouc, ἀπό τήν ὁποία ἀπεχώρησε τό 1962. Σό 1964 ἐπιστρέφει στήν Ἱ. Ἀρχιεπισκοπή Θυατείρων, μετά διετῆ ὑπηρεσία στόν Ἱ.Ναό Παναγίας Σελένδου τῆς Καλύμνου, καί διορίζεται ὡς Προϊστάμενος τῆς νεοσύστατης Κοινότητας τοὖ Ἁγ. Νικολάου Southempton τῆς Ἀγγλίας, ὃπου ὑπηρέτησε μέχρι τό 1967, προσφέρων παράλληλα τίς ἐκπαιδευτικές του ὑπηρεσίες στά ὁμογενειακά σχολεἶα. Ἀπό τοὖ ἕτους 1967 μέχρι σήμερον ὑπηρετεἶ στήν Ἱ.Μητρόπολη Καλύμνου σέ διάφορες θέσεις: α) Πρωτοσύγκελλος ἐπί 38 συναπτά ἕτη καί καθηγητής Μ. ἐκπαίδευσης ἀπό τό 1974 ἓως τό 1999. Σό 2005 ἐκλέγεται Ἐπίσκοπος ἀπό τήν Ἱ. ΢ύνοδον τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου μέ τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ἀλικαρνασσοὖ καί τόποθετεἶται ὡς Βοηθός Ἐπίσκοπος στήν Ἱ. Μητρόπολη Καλύμνου, ὃπου διακονεἶ τήν Ἐκκλησία μέχρι σήμερα.

Ἐλάβαμε καί εὐχαριστοῦμε

ΔΙΑΒΑ΢Η, τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Περιστερίου,

Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης εὐχαριστεἶ τούς ἀποστολεἶς τῶν κάτωθι περιοδικῶν καί μελετῶν διά τόν ἐμπλουτισμόν τῆς Βιβλιοθήκης αὐτῆς.

Ο ΛΟΓΟ΢ ΣΟΤ ΢ΣΑΤΡΟΤ, τῆς Ἱ. Μητροπόλε-

ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΑΛΕΚΣΑ, Ἐκδόσεις τοὖ Ἰνστιτούτου Ἀνατολικῶν ΢πουδῶν τῆς Πατριαρχικῆς Βιβλιοθήκης Ἀλεξανδρείας, τόμ. Η’ 2008.

ΕΠΙ΢ΚΕΧΙ΢, Δελτίον εἰδήσεων, Ὀρθόδοξο Κέντρο Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου, τεὖχ.676,677.

ΠΑΝΣΑΙΝΟ΢, Ἐπίσημο Δελτίο Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, τευχ. 74, 2008.

ΥΙΛΟΓΕΝΕΙΑ, Ἐπιστημονικό περιοδικό ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς ἐμβέλειας, τόμ. Θ’, τεὖχ. 3.

Ο ΠΟΙΜΗΝ, τῆς Ἱ.Μητροπόλεως Μυτιλήνης, τεύχη, 8.

τεύχη 61-63. ΔΙΑΛΟΓΟ΢, τοὖ Διορθοδόξου ΢υνδέσμου Πρωτοβουλιῶν Γονέων, τευχ.52 ως Μεγάρων και ΢αλαμἶνος, τεύχη 265, 266.

ΔΙΑΚΟΝΙΑ, τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ξάνθης, τεὖχ.

68.

ΠΑΜΜΑΚΑΡΙ΢ΣΟ΢, τῆς Ἀδελφότητος Ὀφφικιάλων τῆς Ἁγίας τοὖ Φριστοὖ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τεὖχ. 10.

ΠΑΤΛΕΙΟ΢ ΛΟΓΟ΢, Διμηνιαἶο Περιοδικό τῆς Ἱ.Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης & Καμπανίας, 2008.

Ἐπαγγελία,

Ἱ. Μητροπόλεως Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου, ἀριθ. φυλ. 163.

Ἂγκυρα

Ἐλπίδος,

Ἱ.Μη τ ρ οπ ό λ εως Ἱεραπύτνης καί ΢ητείας, τεὖχ.40. Η ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ “Ο ΠΑΛΑΙΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ” Ἐκδ. Ἱ.Ναοὖ Σαξιαρχῶν Περιστερίου, Ἒτος Ε’, τεὖχ. 21.

18

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ

Βιβλία που ἐλήφθησαν Understanding Orthodox Christianity Today ENCOUNTERING THE MYSTERY His All Holiness Ecumenical Patriarch BARTHOLOMEW Ed. Boubleday, New York, 2009, pp. 252. Σό ἀνωτέρω βιβλίο ἕχει ἐκδοθεἶ ἀγγλι στί μόνον μέ τίτλο: Κατανοώντας τόν Ὀρθοδοξο Φριστιανισμό σήμερα Η ΢ΤΝΑΝΣΗ΢Η ΣΟΤ ΜΤ΢ΣΗΡΙΟΤ Ἡ Α.Θ.Π. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης

Βαρθολομαἶος Ν. Τόρκη 2008

Σό βιβλίο αὐτό εἷναι ἀφιερωμένο στόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαἶο καί τό ἕργο του. Γραμμένο μέ ἓνα πηγαἶο αὐθορμητισμό καί πολυμάθεια φωτίζει τήν πλούσια πολυτισμική παράδοση καί τήν ψυχή τοὖ Ὀρθόδοξου Φριστιανισμοὖ. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαἶος ἀνιχνεύει τίς ρίζες του στά θεμέλιά του, δύο χιλιάδες χρόνια πρίν, ἐξευρενᾶ τήν πνευματικότητα καί τή διδασκαλία του καί ἑρμηνεύει τήν λειτουργία του. Ἀκόμη, ἐπειχειρεἶ μέ ἓνα μοναδικό καί πρωτότυπο τρόπο νά συνδέσει Ὀρθόδοξο Φριστιανισμό καί σύγχρονα θέματα, ὃπως ἐλευθερία καί ἀνθρώπινα δικαιώματα, κοινωνική δικαιοσύνη καί παγκοσμιοποίηση, ἐθνικισμός καί πόλεμος. ΢τίς Η.Π.Α., σήμερα, ἕχει καταγραφεἶ ἓνα ἕντονο ἐνδιαφέρον γιά τή λειτουργική παράδοσή της καί τήν ἀνθεκτική θεολογία της. Γιά τούς ἐρευνητές, γενικά, ἀνεξαρτήτως πεποιθήσεων, τό ἀνωτέρω βιβλίο συνιστᾶ μία πλούσια πνευματική πηγή ἡ ὁποία ἀντλεἶ ἀπό τή σοφία χιλιετηρίδων. Σό βιβλίο προλογίζει Ὁ Ἐπίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware, γνωστός ἀπό τή σημαντική

παρουσία του στόν σύγχρονο προβληματισμό τοὖ Ὀρθόδοξου θεολογικοὖ στοχασμοὖ, ἐνῶ ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἰωάννης Φρυσαυγής ἐπιμελεἶται τοὖ βιογραφικοὖ σημειώματος τοὖ Πατριάρχου. Ὁ ἀναγνώστης τοὖ βιογραφικοὖ ἐπισημαίνει ὃτι ὁ συντάκτης του ἐπιχειρεἶ νά ἀναδείξει μέσα ἀπό τίς πρωτοβουλίες τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριάρχου τήν φωτεινή προσωπικότητά του, τόν πρωτοποριακό καί ἡγετικό ρόλο του γιά τήν ἀντιμετώπιση τοὖ πολυεπίπεδου προβληματισμοὖ τοὖ σύγχρονου ἀνθρώπου, σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο, γεγονός πού συνιστᾶ ὑπέρβαση ἑνός ἐφησυχασμοὖ ἀπότοκου τῆς ἱστορικῆς εὕκλειας τοὖ Θρόνου καί ἑνός αὐτάρεσκου ναρκισσισμοὖ, μέ ἐντυπωσιακῆς τόλμης δραστηριότητες πού κατοχυρώνουν τήν ἀποφασιστικότητα καί τεκμηριώνουν τή βούληση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας νά διακονήσει τόν ὃπου τῆς γῆς ἅνθρωπο. ΢τό πλαίσιο τῆς προοπτικῆς αὐτῆς καί στοχοθεσίας καταγράφονται καί ἀναδεικνύονται σημαντικά κατηγορήματα τῆς προσωπικότητας τοὖ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, τά ὁποἶα ἐκδιπλώνονται μέσα ἀπό τήν προβολή τοὖ ὁράματός του γιά τήν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας χάριτι θείᾳ ἐπελέγη πνευματικός ποδηγέτης. Μέ πατερική σοφία καί σύνεση διαχειρίζεται σοβαρές κρίσεις στό χῶρο τῆς διεκκλησιαστικῆς κοινωνίας τῶν Ὀρθοδόξων πρός διασφάλιση τῆς ἀναγκαίας ἑνότητας, τῆς ἀδελφοποιητικῆς σύμπνοιας καί ὁμόθυμης ἀγαστῆς συνεργασίας τῶν έκκλησιαστικῶν ταγῶν. Καί ὅχι μόνον, ἅν λάβει κανείς ὑπ’ὅψη τίς ἀρνητικές ἓως ἐχθρικές ἢ ἐξοντωτικές πολιτικές συνθῆκες καί ὃρους ζωῆς καί δράσης τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας. Σό ὃραμά του γιά μία χριστοκεντρική ἑνότητα δέν ἐξαντλεἶται στά ὃρια τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλά, ὃπως προβάλλεται μέσα ἀπό τίς σελίδες τοὖ ἐν λόγῳ πονήματος, ἐκτείνεται καί σέ ἐπίπεδο διομολογιακό. Ἀσφαλῶς στό πλαίσιο μιᾶς εὐρύτερης προσέγγισης τῶν λαῶν καταβάλλει ἐργώδεις προσπάθειες, γιά τή δημιουργία καί ἀνάπτυξη ἑνός γόνιμου διαθρησκειακοὖ διαλόγου. Ἡ καταγραφή τῶν πρωτοβουλιῶν τοὖ Πατριάρχου Βαρθολομαίου δέν στοχεύει στήν ἐκδίπλωση μόνον πτυχῶν τῆς προσωπικότητας ἑνός μεγάλου σύγχρονου πνευματικοὖ ἡγέτη, ἀλλά στήν ταυτόχρονη προβολή μιᾶς βιωματικῆς ἕκφρασης τῆς ὀντολογίας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σ’ ἓνα κόσμο, ὁ ὁποἶος κατατρύχεται ἀπό τήν ὲξαρση τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς πτώσης καί ὁλοφύρεται ὡς μή ἕχων ἐλπίδα.

Εστια Θεολογωμ Χαλκησ ΦΡΤ΢Ο΢ΣΟΜΟΤ ΢. ΚΨΝ΢ΣΑΝΣΙΝΙΔΟΤ(†) Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου Καθηγητοὖ τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΣΟΧΕΙ΢

19

ΤΟ

ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ

ΤΗΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ὑπό τοῦ Ἀριστείδη Παμώτη Ἒκδ. ΢ταμούλη Α.Ε., Ἀθήνα 2008, σελ. 631

Σόμος Ε’ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ἐκδ. Πατριαχικόν Ἳδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 462

Ὁ Ε’τόμος τῆς σειρᾶς Ὀρθόδοξοι κατόψεις τοὖ μακαριστοὖ Μητροπολίτου Γέροντος Ἐφέσου Φρυσοστόμου ἐκδόθηκε μέ τήν φροντίδα τοὖ κ. Ἀποστόλου Γλαβίνα ἀπό τό Πατριαρχικό Ἳδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, μετά τήν ἐκδημία τοὖ συγγραφέα. ΢τόν ἀνωτέρω τόμο περιλαμβάνονται ὃσα κείμενα ἠδυνήθη νά συγκεντρώσει ὁ ἀείμνηστος Διδάσκαλος πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του, τά ὁποἶα εἷναι εἰσηγήσεις σέ διάφορα ἐπιστημονικά συνέδρια, ἀναφορές πρός τήν Ἱ. ΢ύνοδο τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου ἐπί θεμάτων διαχριστιανικῶν διαλόγων, σύγχρονων προβλημάτων τῆς Ἐκκλησίας κ.ἅ. Γι’αὐτό καί ὁ ἵδιος χαρακτηρίζει τή συλλογή αὐτή τῶν κειμένων του ὡς «σύμμεικτον». Παρά τό προκεχωρημένον τῆς ἡλικίας του διετήρει ζωηρό ἐνδιαφέρον γιά τά θεολογικά καί ἐκκλησιαστικά δρώμενα καί ἀπό φύσεως παρορμητικός δέν ἀντιστεκόταν στήν πρόκληση νά καταθέσει τή δική του ἅποψη, ὡς ὑπέρβαση ἑνός ἐνδεχόμενου «ναρκισσισμοὖ», ὃπως χαρακτηριστικά σημειώνει ὁ ὶδιος «ὃ, τι εἷχα νά προσφέρω τό

προσέφερα». Μέσα ἀπό τά «παραλειπόμενα»κείμενα τοὖ Ε’ τόμου καταγράφει κανείς τήν αὐτοσυνειδησία τῆς ἐπιστημονικῆς ὠριμότητάς του καί τήν ἰσχυρή παρώθηση νά προσφέρει μέσα ἀπό τό μεστό θεολογικό του λόγο τόν ἐκλεπτυσμένο σύγχρονο πατερικό στοχασμό, πού φάνταζε πολλές φορές ὡς προωθημενος γιά τά ἰσχύοντα καί, ἵσως, πολλές φορές, ὡς ἀνατρεπτικός. Γιά τους Φαλκίτες, ἰδιαίτερα, ὁ ἀνωτέρω τόμος, ὁ ὁποἶος καλύπτει ἓνα ποικίλο φάσμα θεμάτων τοὖ σύγχρονου θεολογικοὖ προβληματισμοὖ, ἕχει ἐξαιρετικό ἐνδιαφέρον.

Ὁ κ. Ἀριστείδης Πανώτης μέ τήν ἕκδο ση τοὖ ἀνωτέρω πονήματός του προσφέρει εὕληπτο ἱστορικό ὑλικό, προσβάσιμο σ’ ἓνα εὐρύτερο ἀναγνωστικό κοινό, προκειμένου νά ριφθεἶ ἅπλετο φῶς στό θέμα τοὖ αὐτοκεφάλου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποἶο καιροσκόποι ἐξουσιομανεἶς «συσκοτίζουν». Ὃπως ὁ ἵδιος, εἰσαγωγικά, δηλώνει, πρόκληση γιά τή συγγραφή τῆς ἀνιστόρησης τοὖ θέματος ὑπῆρξε ἡ συμπλήρωση 150 χρόνων ἀπό τῆς ἐκδόσεως τοὖ Πατριαρχικοὖ καί ΢υνοδικοὖ Σόμου τοὖ 1850 τοὖ Οἰκουμενικοὖ Πατριαρχείου. ΢τά πλαίσια τοὖ σκηνικοὖ πού διαμορφώνουν τά δεδομένα τοὖ ἱστορικοὖ γίγνεσθαι τοὖ ἑλλαδικοὖ χώρου προβαίνει σέ μία τεκμηριωμένη καταγραφή καί τεκμηρίωση τῶν παραγόντων καί τῶν αἰτίων τῶν ἐκκλησιολογικῶν ἐκτροπῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Σό πλούσιο ἱστορικό ὑλικό, τό ὁποἶο παραθέτει ὁ συγγραφέας, μέ τή δομική συνοχή του καί τήν αἰτιώδη ἀλληλουχία του προσφέρει στόν ἀναγνώστη τήν δυνατότητα νά παρακολουθήσει τήν ἐκδίπλωση σημαντικῶν πτυχῶν τοὖ ὃλου θέματος, ἕτσι ὣστε ἡ ἀξιολόγησή τους νά ὁδηγεἶ σέ ἀντικειμενικά καί πειστικά συμπεράσματα. Ἡ τεκμηριωμένη προβολή τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως ἐπί ἐκκλησιολογικῶν θεμάτων, ἰδιαίτερα δέ, ἀναφορικά μέ τό ζήτημα τοὖ Πρωτείου, τῆς ΢υνοδικότητας καί τῆς Ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας κατά τήν ἱστορική διαδρομή της, καταδεικνύει ἀποκαλυπτικά τίς πραγματικές προθέσεις καί ἐπιδιώξεις ὃσων κατά καιρούς, ἀλλά καί ἐπ’ἐσχάτων ἐπιχείρησαν ν’ ἀμφισβητήσουν ἢ ν’ ἀπαξιώσουν τήν «ὑπερόριον» λειτουργία τῆς Πρωτοθρόνου καί Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Σό πόνημα τοὖ κ. Πανώτη συνιστᾶ πολύτιμη συμβολή στή προσέγγιση ἑνός ἱστορικοὖ θέματος μεγάλης ἐκκλησιολογικῆς ἐμβἐλειας καί σημασίας .

Εστία Θεολόγωμ Χάλκησ

Συμεισφοραί Μελῶμ διά τήμ ἒκδοσιμ τοῦ Ζ’ τ όμου τῆς Ἐπετηρίδος εἰς τιμήμ καί μμήμημ Τοῦ Μητροπολίτου Γέρομτος Ἐφέσου Χρυσοστόμου ΢εβ. Μητρ. Περιστερίου κ. Φρυσὀστομος<.....1.000 € ΢εβ. Μητρ.Βελγίου κ. Παντελεήμων<<..< 500 € ΢εβ. Μητρ. ΢ουηδίας κ. Παὖλος<<<<<... 200 € κ. Νικόλαος Ξεξάκης<<<<<<<<<..< 300 € Κ. ΢πυρίδων Σσιτσογιάννης<<<<<<..... 200 € Κ. Κυριάκος Παπακυριάκος<<<<<<<.. 150 € ΢ΤΝΟΛΟ 2.350 €

Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο εὐχαριστεἶ θερμά τούς ἀνωτέρω ὁμογαλάκτους γιά τήν πρόθυμη ἀνταπόκρισή τους στήν ἕκκλησή του γιά συνδρομή στό ἐκδοτικό ἕργο τῆς Ἑστίας μας.

Ἐπισκεφθεἶτε τήν ἱστοσελίδα μας

www.estia-theol-halkis. gr

Ἐκδόσεις Ἀπό τις ἐκδόσεις τῆς Καθἡμᾶς Ἀνατολῆς κυκλοφορεἶ ὁ τόμος:

Δώρημα στόν Καθηγητή Βασίλειο Ἀναγνωστόπουλο

20

Ἒκτακτες εἰσφορές – δωρεές Μελῶν τῆς Ἑστίας Άρχιμ. Φρυσόστομος Ξυνός<<<<<<.. ΢ταμάτιος Καραμπίνης<<<<<<<<. Θεολόγος Σσαταλμπάσης<<<<<<<. Μόσχος Ξακουστός<<<<<<<<<<. Ἀνώνυμος<<<<<<<<<<<<<<.. ΢ΤΝΟΛΟ

500 € 100 € 100 € 100 € 100 € 900 €

Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο ἐκφράζει τίς θερμές εὐχαριστίες του πρός τούς ἀνωτέρω δωρητές, Μέλη καί φίλους τῆς Ἑστίας.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Η ΢ΕΙΡΑ ΣΩΝ ΣΟΜΩΝ ΣΗ΢ ΕΛΛΗΝΙΚΗ΢ ΠΑΣΡΟΛΟΓΙΑ΢ ΣΟΤ MIGNE ΕΤΥΑΡΙ΢ΣΗΡΙΟ Ἡ Ἑστία Θεολόγων Φάλκης ἐκφράζει τίς θερμές εὐχαριστίες της πρός τόν ΢εβ. Μητροπολίτη Ἱερισσοὖ Ἀρδαμερίου καί Ἁγίου Ὂρους κ. Νικόδημο, γιά την ἀποστολή καί τῶν τελευταίων τόμων τῆς Ἑλληνικῆς Πατρολογίας . Ὁλόκληρη ἡ σειρά τῆς κριτικῆς ἕκδοσης τῆς πατερικῆς Γραμματείας PATROLOGIA GRECA MIGNE ἀγοράστηκε καί προσφέρθηκε ὡς δωρεά στή Βιβλιοθήκη τῆς Ἑστίας μας ἀπό μέρους τοὖ ΢εβασμιωτάτου, Μέλους τῆς Ἑστίας μας.

Σό Διοικητικό ΢υμβούλιο ἐκφράζει τίς εὐγνώμονες εὐχαριστίας τῆς Ἑστίας πρός τόν Ἃγιο Ἱερισσοὖ γιά τήν πολύτιμη προσφορά του.

Σιμητικός τόμος Οἱ ἐνδιαφερόμενοι μποροὖν νά προμηθευτοὖν τόν τόμο ἀπό τά βιβλιοπωλεἶα Ἰανός ἀθηνῶν, ΢ταδίου 24 καί Θεσσαλονίκης, ὃπως ἐπίσης καί ἀπό τά βιβλιοπωλεἶα Μ.Ι.Ε.Σ. Ἀθηνῶν ὁδός Ἀμερικῆς καί Θεσσαλονίκης *** Ἡ Ἑστίας μας ἀξιοποίησε ἀρχειακό ὑλικό ἀπό τή λατρευτική ζωή τῆς ΢χολῆς μας καί τό κατέγραψε σέ ἀναμνηστικό CD, πού περιέχει Ὂρθρο και λειτουργία. Διατίθεται στήν τιμή € 10.

Αἲσιομ καί εὐλογημέμομ το Νέομ Ἒτος 2009.

ΕΝΗΜΕΡΩ΢Η ΣΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΗ΢ Ε΢ΣΙΑ΢ Ἡ ἐξ 20 Εὐρώ συνδρομή ἢ ὁποιαδήποτε ἕκτακτος οἰκονομική ἐνίσχυσις δύνανται νά κατατίθενται εἰς τούς κάτωθι λογαριασμούς τῆς Ἑστίας Θεολόγων Φάλκης. Σραπεζικοἰ λογαριασμοί Ἑστίας ΙΒΑΝ στή Eurobank € Εὐρώ: GR 0602602140000110100139348 $ Ἀμερικῆς: GR 9402602120000011100022817 $ Αὐστραλίας : GR 5202602120000091100078471 Παράκλησις, ὃπως ἐνημερώνεται ἡ Γραμματεία διά τάς καταθέσεις γραπτῶς ἢ τηλεφωνικῶς, προκειμένου νά ἀποστέλλεται ἡ σχετική ἀπόδειξις.