Gastvrouw
Verdwenen kerken
Helèn Bal zorgt voor de docenten en studenten aan de Theologische School in Rotterdam.
De sloop van een bedehuis komt emotioneel hard aan. „Het is in feite een rouwproces.”
terdege
3 juni 2015 32e jaargang nr. 18 Losse nummers: € 3,95
reformatorisch familiemagazine
Bakker en metselaar Jan van Harberden gaf nieuwe zaak Oudhollands gezicht
Thema ‘Vrouw’ Portret Jacqueline den Breejen schrijft het liefst in het Engels Opvoeding Geloofsvragen zijn leeftijdgebonden Gespot Amish-kookboek, papieren lamp en citruspers met glas
reportage
De kerk niet meer nodig Over de herbestemming van lege kerken wordt soms lang gesproken, maar sommige Godshuizen vallen simpelweg ten prooi aan de slopershamer. Religieus en cultureel leidt dat tot heftige emoties. „Het slopen van de kerk was een van de zwaarste momenten uit m’n leven.”
interview
Kennis voor leven en sterven De belangstelling voor kerkhistorie en prekenbundels is ook in reformatorische kring sterk tanend. In plaats daarvan kwam een opvallende interesse voor Bijbeluitleg en toegankelijke dogmatiek. Ds. H. Korving leverde een bijdrage met ‘Kennis in viervoud’. „Hopelijk brengt het onderzoek van Gods Woord ook tot het luisteren naar stemmen uit het verleden.” tekst Huib de Vries foto Anton Dommerholt
20 terdege ● 3 juni 2015
terdege 3 juni 2015 21 â—?
interview
Gastvrouw aan de Boezemsingel Goedbeschouwd hoort ze niet echt in de grote stad, past ze veel beter op het platteland, tussen koeien, kippen en een hok vol konijnen. Inmiddels woont ze al bijna 25 jaar in het centrum van Rotterdam. Helèn Bal, echtgenote van Ron Bal, bibliothecaris van de Theologische School van de Gereformeerde Gemeenten. tekst Jan van ’t Hul foto’s Henk Visscher
28 terdege ● 3 juni 2015
terdege 3 juni 2015 29 â—?
interview
Snuffelen in De Kameleon Na een loopbaan als ambulanceverpleegkundige ging Berry Bosgoed in een middeleeuws pand in Deventer tweedehands kinderboeken verkopen. Onder kenners werd De Kameleon een begrip. „We krijgen veel opa’s en oma’s die de kleinkinderen aan het lezen willen krijgen.” tekst Huib de Vries foto’s Anton Dommerholt
36 terdege ● 3 juni 2015
terdege 3 juni 2015 37 â—?
interview
Ontferming over gebroken leven De oudste broer van lerend ouderling/evangelist H. Bor uit Poederoijen had het syndroom van Down. Ook latere contacten met mensen met een beperking waren onvergetelijk. Bor schreef er een boekje over. „Toen broer Wim op zijn sterfbed lag, zei vader: Jongens, Wim is nooit dominee geworden, maar hij heeft altijd gepreekt. Nu zal hij nooit meer spreken hier op aarde. Zullen jullie zijn vermaningen niet vergeten?” tekst L. Vogelaar foto Sjaak Verboom
42 terdege ● 3 juni 2015
terdege 3 juni 2015 43 â—?
68 terdege â—? 3 juni 2015
jongeren
Vermaak op de camping Marjorie blaast haar wangen bol op een felgroen fluitje. De twee voetbalteams stoppen met hun spel. „Wisselen”, brult Gertine over het veld. Marlinde maakt een gebaar met haar handen en de jonge voetballers gehoorzamen. Ze weten: dit recreatieteam heeft de touwtjes stevig in handen. tekst en foto’s Evert Barten
D
e zon zakt als een oranje bal weg achter de horizon. Toch denken de meeste gasten van camping Schoolzicht in het Zeeuwse Aagtekerke nog lang niet aan slapen. Zelfs niet als een kille zeewind opsteekt, die de tientallen toeschouwers doet verkleumen. Dat geldt ook voor de zes meiden die in deze meivakantie op de camping het recreatieteam vormen. „Je moet er wat voor over hebben, hè”, zegt Gertine Slingerland (16) uit Bruinisse, terwijl ze haar armen probeert warm te houden. Ze is samen met Jacoline
Versprille (16) en Marlinde Oostdijk (16) uit Krabbendijke, Rianne Jansen (17) en Leonie Bruinooge (17) uit Kruiningen en Marjorie Sinke (16) uit Waarde verantwoordelijk voor het vermaak van de gasten op Schoolzicht. Een spannend tafeltennistoernooi, een leuke ruilactie voor kinderen, het maken van een tamboerijn, verschillende balspellen en een picknick: zomaar een greep uit de activiteiten die dit team heeft bedacht.
Niet vanzelf
Een interview is zo geregeld. „Maar dan wel met z’n allen”, is de voorwaarde. Kijk, dat tekent de meiden, die op woensdagmiddag wel even tijd hebben voor een gesprek in de stacaravan. ‘Recreatieteam’, staat er met gekleurde
letters boven de deur. Niet te missen dus. Binnen zitten de zes te wachten op hun gast. Waarom ze hier werken om campinggasten te vermaken? „Allereerst om gezellig met elkaar vakantie te hebben”, aldus Rianne. „Dit is op onze leeftijd de enige manier om alleen op een camping te zijn.” Marjorie knikt. „En je hebt direct iets nuttigs te doen. Maar het gaat niet vanzelf hoor. Je moet, voordat de vakantie begint, een paar keer flink met elkaar vergaderen over wat je gaat doen. Anders loopt het tijdens zo’n week helemaal in de soep.” Deze week staat in
terdege 3 juni 2015 69 ●
reportage
Verlaten plekken tekst en foto’s Marianne Witvliet
J
e hoeft maar een paar uur te rijden, of de vrijstaande huizen liggen voor het oprapen. In deplorabele staat, dat wel. Richting Mecklenburg, Sachsen-Anhalt of nog verder in het oosten van Duitsland zijn er lege landgoederen, boerderijen en kastelen te over. Ooit het domein van vermogende eigenaars. Vaak waren het nazi’s en viel het bezit na de oorlog toe aan de staat. Daarna werden het scholen of verzorgingstehuizen. Toen bleken de panden onpraktisch of te duur in onderhoud, en nu koop je voor een paar duizend euro een huis met twintig kamers. Dat betekent wel jaren vechten om te voorkomen dat het langzaam maar zeker onderdeel van het omringende landschap wordt. Schimmels, zwammen, houtwormen of de natuur zelf doen er alles aan om mede-eigenaar te worden. Toch krijg je de kriebels als je zo’n pand op eigen risico betreedt. Wat heeft zich hier allemaal afgespeeld? Wie heeft destijds dat gordijntje opgehangen of het behang uitgezocht? Welke boeken stonden er in de bibliotheek? Keek de laatste bewoner bij vertrek met betraande ogen achterom? We zullen het nooit weten. Zeker is dat verhalen hier altijd in overvloed achterblijven.
78 terdege ● 3 juni 2015
terdege 3 juni 2015 79 â—?