ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΩΝ

1ο ΠΕΙΡΑΜΑΣΙΚΟ ΓΤΜΝΑ΢ΙΟ

ΟΜΙΛΟ΢ Ι΢ΣΟΡΙΑ΢

«ΜΕ ΜΙΑ ΣΑΙΝΙΑ ΜΑΘΑΙΝΩ Ι΢ΣΟΡΙΑ»

2024-2024 1

ΑΝΣΙΟ ΚΡΙ΢ΣΟΦΕΡ ΡΟΜΠΙΝ» Η ταινία "Αντίο, Κρίςτοφερ Ρόμπιν" του 2017, ςε ςκθνοκεςία του ΢άιμον Κζρτισ, είναι μια βιογραφικι δραματικι ταινία που επικεντρϊνεται ςτθ ηωι του ςυγγραφζα Α. Α. Μίλνε και ςτθ ςχζςθ του με τον γιο του, Κρίςτοφερ Ρόμπιν, που αποτζλεςε τθν ζμπνευςθ για τα διάςθμα παιδικά βιβλία του Γουίνι το Αρκουδάκι. Η ταινία εξερευνά τθ δυναμικι μεταξφ του Μίλνε, τθσ οικογζνειάσ του, και τθσ δθμόςιασ εικόνασ που ςχθματίςτθκε γφρω από τον Κρίςτοφερ Ρόμπιν, κακϊσ και τισ επιπτϊςεισ αυτισ τθσ δθμοςιότθτασ. Η ταινία εξελίςςεται ςτο μεςοπόλεμο και παρουςιάηει τθν επίδραςθ που είχε ο Πρϊτοσ Παγκόςμιοσ Πόλεμοσ ςτον Α. Α. Μίλνε, τον οποίο ενςαρκϊνει ο Ντόμναλ Γκλίςον. Η τραυματικι εμπειρία του πολζμου οδθγεί τον Μίλνε να μετακομίςει με τθν οικογζνειά του ςτθν εξοχι για να βρει ψυχικι θρεμία και να επικεντρωκεί ςτο γράψιμο. Εκεί, με τθ βοικεια του γιου του, Κρίςτοφερ (που τον υποδφεται ο Γουίλ Σίλςτον), δθμιουργεί τον κόςμο του Γουίνι το Αρκουδάκι Η ταινία αναδεικνφει τθ λεπτι γραμμι ανάμεςα ςτθ φανταςία και τθν πραγματικότθτα, κακϊσ και τισ ςυνζπειεσ τθσ διάκριςθσ μεταξφ δθμόςιασ και ιδιωτικισ ηωισ. Η φιμθ του βιβλίου οδθγεί τον Κρίςτοφερ ςε ζναν κόςμο που δεν επζλεξε, προκαλϊντασ εντάςεισ και προβλιματα ςτθν οικογενειακι του ηωι. Ο Μίλνε και θ ςφηυγόσ του, Ντάφνε (Μάργκο Ρόμπι), αντιμετωπίηουν τθ δυςκολία του να προςτατεφςουν τον γιο τουσ από τθ δθμόςια ςφαίρα, τθν ίδια ςτιγμι που απολαμβάνουν τθν επιτυχία. Η ταινία μου άρεςε πάρα πολφ γιατί εξερευνά βακιά ςυναιςκιματα, όπωσ θ αγάπθ, θ απϊλεια και θ αναηιτθςθ τθσ ταυτότθτασ, προςφζροντασ μια ςυγκινθτικι εμπειρία ςτο κοινό. Επίςθσ θ φωτογραφία και οι τοποκεςίεσ ενιςχφουν τθν αίςκθςθ τθσ νοςταλγίασ και τθσ μαγείασ του κόςμου του Γουίνι το Αρκουδάκι. Σζλοσ, οι είναι 2

καλά ανεπτυγμζνοι και οι ερμθνείεσ των θκοποιϊν τουσ δίνουν ηωι, κακιςτϊντασ τουσ ενδιαφζροντεσ και αλθκοφανείσ. Α.Σ. Η ταινία "Αντίο, Κρίςτοφερ Ρόμπιν" είναι μια παραγωγι που ζχει προκαλζςει διάφορεσ αντιδράςεισ ςτο κοινό που τθν παρακολοφκθςε. Για μζνα θ πλοκι είναι αρκετά προβλζψιμθ ι χωρίσ τισ απαραίτθτεσ εκπλιξεισ που κα κρατοφςαν το ενδιαφζρον ηωντανό. Η ιςτορία επικεντρϊνεται ςτθ ςχζςθ μεταξφ του ςυγγραφζα A. A. Milne και του γιου του, Κρίςτοφερ Ρόμπιν, κάτι που μπορεί να φάνθκε μονότονο ι υπερβολικά ρομαντικό για τα γοφςτα ςου. Η ταινία ζχει ζναν τόνο μελαγχολικό, κακϊσ αγγίηει κζματα όπωσ θ παιδικι θλικία, οι οικογενειακζσ ςχζςεισ και θ ψυχολογικι επίδραςθ του πολζμου. Αυτόσ ο βαρφσ τόνοσ δεν ιταν αυτό που περίμενα για τθν ιςτορία του δθμιουργοφ των ιςτοριϊν του Γουίνι το Αρκουδάκι. Οι χαρακτιρεσ δεν αναπτφχκθκαν επαρκϊσ ι δεν κατάφεραν να ςε ςυνδζςουν ςυναιςκθματικά. Ο A. A. Milne απεικονίηεται ωσ ζνασ αρκετά απομακρυςμζνοσ και ςκλθρόσ πατζρασ, και θ ςχζςθ του με τον γιο του μπορεί να φάνθκε επίπεδθ ι μθ ρεαλιςτικι. Επίςθσ δεν εντυπωςιάςτθκα από τισ ερμθνείεσ των θκοποιϊν οι οποίοι μάλλον δεν απζδωςαν τισ απαιτιςεισ των ρόλων τουσ με τρόπο που να ςυγκινολυν τον κεατι. Μ.΢

3

«ΧΡΙ΢ΣΟΤΓΕΝΝΙΑΣΙΚΘ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ» Η ταινία «Χριςτουγεννιάτικθ Εκεχειρία» ("Joyeux Noël"), ςκθνοκετθμζνθ από τον Κριςτιάν Κάριον και κυκλοφόρθςε το 2005, είναι μια ςυγκινθτικι και βακιά ανκρϊπινθ αφιγθςθ που βαςίηεται ςε αλθκινά γεγονότα του Α' Παγκοςμίου Πολζμου. Η ταινία εξερευνά τθν ανκρωπιά, τθν αλλθλεγγφθ και τθν ειρινθ μζςα από τθ φαινομενικά απλι αλλά ιςχυρι ιςτορία τθσ αυκόρμθτθσ εκεχειρίασ των ςτρατευμάτων κατά τθ διάρκεια των Χριςτουγζννων του 1914. Θεωρϊ πωσ ιταν ζνασ πολφ ωραίοσ τρόποσ να εξερευνιςουμε τθν ιςτορία του Α’ παγκοςμίου πολζμου ςτθ διάρκεια των χριςτουγεννιάτικων διακοπϊν αλλά και να αντιλθφκοφμε τθν αξία τθσ αλλθλεγγφθσ και τθσ ειρινθσ. Λ.Ρ Η ταινία τοποκετείται ςτο Δυτικό Μζτωπο τθσ Γαλλίασ κατά τθ διάρκεια του Α' Παγκοςμίου Πολζμου. Η πλοκι περιςτρζφεται γφρω από τρεισ βαςικζσ ομάδεσ ςτρατιωτϊν: τουσ Γάλλουσ, τουσ ΢κωτςζηουσ και τουσ Γερμανοφσ. Κακϊσ πλθςιάηουν τα Χριςτοφγεννα, οι ςτρατιϊτεσ από τισ τρεισ αντιμαχόμενεσ πλευρζσ βρίςκονται ςε αδιζξοδο και βιϊνουν τθ φρίκθ του πολζμου ςτα χαρακϊματα. ΢τισ παραμονζσ των Χριςτουγζννων, οι ςτρατιϊτεσ αποφαςίηουν να αναςτείλουν τισ εχκροπραξίεσ και να μοιραςτοφν ςτιγμζσ ειρινθσ και αδελφότθτασ. Μζςα από αυτι τθν αυκόρμθτθ εκεχειρία, οι ςτρατιϊτεσ ανταλλάςςουν δϊρα, τραγουδοφν χριςτουγεννιάτικουσ φμνουσ και κάβουν τουσ 4

νεκροφσ τουσ με ςεβαςμό. Αυτι θ ςυγκλονιςτικι εμπειρία τουσ ενϊνει προςωρινά, αλλά ταυτόχρονα τονίηει τισ παραδοξότθτεσ και τα αδιζξοδα του πολζμου. Η ταινία μου άρεςε πάρα πολφ και ε ζκανε να αςχολθκϊ λίγο με τθν ιςτορία του Α’ παγκοςμίου πολζμου που μου ιταν εντελϊσ άγνωςτθ. Κ.Λ Η ταινία, βαςιςμζνθ ςε πραγματικά γεγονότα του Α’ ΠΠ, απεικονίηει τισ φρικαλεότθτεσ του πολζμου αλλά και τθν ανκρωπιά που μπορεί να ανκίςει ακόμθ και ςτισ πιο ςκοτεινζσ ςτιγμζσ.Σο ςενάριο τθσ ταινίασ επιτυγχάνει να ιςορροπιςει ανάμεςα ςτο δράμα και τθν ελπίδα, αναδεικνφοντασ τισ αντικζςεισ μεταξφ του πολζμου και τθσ ειρινθσ. Οι ερμθνείεσ των θκοποιϊν είναι ςυγκινθτικζσ και αυκεντικζσ, προςδίδοντασ βάκοσ ςτουσ χαρακτιρεσ που υποδφονται. Ο Ντάνιελ Μπρουλ, ο Μπενόιτ Μαηιμζλ και ο Γκάρι Λιοφισ ξεχωρίηουν με τισ δυναμικζσ τουσ ερμθνείεσ, αποτυπϊνοντασ τθν εςωτερικι πάλθ των ςτρατιωτϊν που αναγκάηονται να πολεμοφν ανκρϊπουσ που κα μποροφςαν να είναι φίλοι τουσ υπό άλλεσ ςυνκικεσ. Η μουςικι τθσ ταινίασ, ςυνκζμενθ από τον Φιλίπ Ρομπί, παίηει ζναν κακοριςτικό ρόλο ςτθ δθμιουργία τθσ ατμόςφαιρασ και ςτθν ανάδειξθ των ςυναιςκθμάτων. Οι μελωδίεσ των χριςτουγεννιάτικων φμνων, ειδικά όταν τραγουδιοφνται από τουσ ςτρατιϊτεσ, δθμιουργοφν μια ζντονθ ςυναιςκθματικι επίδραςθ, ςυνδζοντασ τουσ κεατζσ με τθν ελπίδα και τθν αλλθλεγγφθ. Η κινθματογραφία τθσ ταινίασ, με τθ ςκθνοκετικι ματιά του Καρίον και τθ φωτογραφία του Γκιγιϊμ ΢ιφμάν, αποτυπϊνει με ακριβι λεπτομζρεια τθ φρίκθ και τθν ακλιότθτα των χαρακωμάτων, αλλά και τθν απρόςμενθ ομορφιά τθσ χριςτουγεννιάτικθσ εκεχειρίασ. Σα ςκθνικά και τα κοςτοφμια αναδεικνφουν με ακρίβεια τθν εποχι, δίνοντασ ςτο κεατι μια αυκεντικι αίςκθςθ του περιβάλλοντοσ και των ςυνκθκϊν του πολζμου. Δ.Χ., Α.Κ Η ταινία μου άρεςε πάρα πολφ κακϊσ αναδεικνφει τθν ιςχφ τθσ ανκρωπιάσ και τθσ κατανόθςθσ που μπορεί να υπερβεί τα εμπόδια του 5

πολζμου. Μζςα από τθν αυκόρμθτθ εκεχειρία των Χριςτουγζννων του 1914, οι ςτρατιϊτεσ δείχνουν ότι ακόμθ και ςτισ πιο ςκοτεινζσ ςτιγμζσ, υπάρχει ελπίδα για ειρινθ και ςυμφιλίωςθ. Σο μινυμα τθσ ταινίασ είναι διαχρονικό, υπογραμμίηοντασ τθν αναγκαιότθτα τθσ ειρινθσ και τθσ ενότθτασ ςε ζναν κόςμο που ςυχνά κατακλφηεται από ςυγκροφςεισ και αντιπαρακζςεισ ςε ζνα πόλεμο που διιρκεςε πολλά χρόνια και ςτοίχιςε τθ ηωι πολλϊν ανκρϊπων. Η ταινία επίςθσ κίγει τθν παράλογθ φφςθ του πολζμου και τθν αποξζνωςθ των ςτρατιωτϊν που αναγκάηονται να πολεμοφν για αιτίεσ που ςυχνά δεν κατανοοφν πλιρωσ. Η εκεχειρία δείχνει ότι οι αντιμαχόμενεσ πλευρζσ είναι ικανζσ για αλλθλεγγφθ και κατανόθςθ, προκαλϊντασ τουσ κεατζσ να αναλογιςτοφν τθν αλικεια και τθν αναγκαιότθτα των πολεμικϊν ςυγκροφςεων. Α.Σ.

Η «Χριςτουγεννιάτικθ Εκεχειρία» είναι μια ςυγκινθτικι ταινία που μου άρεςε πάρα πολφ και θ οποία καταφζρνει να απεικονίςει με αυκεντικότθτα και ευαιςκθςία τθν ανκρωπιά που μπορεί να ανκίςει ακόμθ και ςτισ πιο ακραίεσ ςυνκικεσ. Είναι μια ιςχυρι υπενκφμιςθ τθσ ςθμαςίασ τθσ ειρινθσ και τθσ ενότθτασ, κακϊσ και μια κριτικι τθσ παράλογθσ φφςθσ του πολζμου. Οι κεατζσ, παρακολουκϊντασ αυτιν τθν ταινία, ενδζχεται να βρουν ζμπνευςθ για τθν προςωπικι τουσ ηωι και να αναλογιςτοφν τθν αξία τθσ κατανόθςθσ και τθσ ανκρωπιάσ ςτισ δικζσ τουσ ςχζςεισ και καταςτάςεισ. Ε.Σ.

6

Ο ΜΕΓΑΛΟ΢ ΔΙΚΣΑΣΩΡ» Η ταινία «Ο Μεγάλοσ Δικτάτωρ» ("The Great Dictator") του Σςάρλι Σςάπλιν, θ οποία κυκλοφόρθςε το 1940, κατά τθ διάρκεια του Β' Παγκοςμίου Πολζμου, παραμζνει ζνα διαχρονικό αριςτοφργθμα και ζνα από τα πιο ςθμαντικά ζργα του κινθματογράφου. Αποτελεί μια ςατιρικι κριτικι του φαςιςμοφ και του ναηιςμοφ, κακϊσ και μια ιςχυρι διλωςθ υπζρ τθσ ανκρωπιάσ και τθσ ελευκερίασ. Ο Σςάρλι Σςάπλιν, βλζποντασ τθν άνοδο του Χίτλερ και του ναηιςμοφ, αποφάςιςε να χρθςιμοποιιςει τθν τζχνθ του για να ςχολιάςει τα γεγονότα τθσ εποχισ του. Η απόφαςθ να ςατιρίςει τον Χίτλερ ιταν τολμθρι, δεδομζνου του κλίματοσ τθσ εποχισ και τθσ απειλισ του ναηιςμοφ Σο ενδιαφζρον με τθν πλοκι τθσ ταινίασ είναι ότι εξελίςςονται δφο παράλλθλεσ ιςτορίεσ: αυτι του Σςάπλιν ωσ ανϊνυμοσ Εβραίοσ κουρζασ και αυτι του Άντενοϊντ Χίνκελ, του δικτάτορα τθσ Σομανίασ, ζνασ προφανισ παραλλθλιςμόσ με τον Χίτλερ. Ο κουρζασ, μετά από ζνα ατφχθμα ςτο τζλοσ του Α' Παγκοςμίου Πολζμου, χάνει τθ μνιμθ του και επιςτρζφει ςτθν πατρίδα του, όπου ανακαλφπτει ότι θ χϊρα του ζχει μετατραπεί ςε ζνα απολυταρχικό κράτοσ υπό τθν θγεςία του Χίνκελ. Μζςα από μια ςειρά περιςτάςεων, ο κουρζασ καταλιγει να αντικαταςτιςει κατά λάκοσ τον Χίνκελ και καταφζρνει να παραδϊςει ζναν από τουσ πιο εμβλθματικοφσ λόγουσ ςτθν ιςτορία του κινθματογράφου. Ο Σςάπλιν, τόςο ωσ ςκθνοκζτθσ όςο και ωσ θκοποιόσ, αποδεικνφει τθν ευφυΐα του και τθν αίςκθςθ του χιοφμορ του. Οι ερμθνείεσ του είναι εξαιρετικά δυνατζσ, με τθ διπλι του ερμθνεία να ξεχωρίηει: θ ευαιςκθςία και θ ακωότθτα του κουρζα αντιπαραβάλλεται ζντονα με τθν υπερβολικι γελοιότθτα του Χίνκελ. Η ςκθνι όπου ο Χίνκελ χορεφει 7

με μια υδρόγειο ςφαίρα παραμζνει ζνα από τα πιο αναγνωρίςιμα ςτιγμιότυπα τθσ ταινίασ, αποτυπϊνοντασ τθν αλαηονεία και τθν τρζλα τθσ δικτατορικισ εξουςίασ. Η ταινία είναι γεμάτθ με ςάτιρα, χρθςιμοποιϊντασ το χιοφμορ για να αναδείξει τισ γελοιότθτεσ του ναηιςτικοφ κακεςτϊτοσ. Ο Σςάπλιν χρθςιμοποιεί το ςτυλ του βωβοφ κινθματογράφου, το οποίο είχε ιδθ εγκαταλείψει θ βιομθχανία του κινθματογράφου τθν εποχι εκείνθ, για να προςδϊςει μια διαχρονικι ποιότθτα ςτθν ταινία. Η χριςθ τθσ ςάτιρασ επιτρζπει ςτον Σςάπλιν να καταδικάςει τθν καταπίεςθ και τθν βία με ζναν τρόπο που παραμζνει προςιτόσ και κατανοθτόσ για το κοινό. Σο πιο ςυγκλονιςτικό κομμάτι τθσ ταινίασ είναι ο τελικόσ λόγοσ του κουρζα, όπου ο Σςάπλιν εκφράηει τθν ελπίδα για ζναν καλφτερο κόςμο, ζναν κόςμο ελευκερίασ και ιςότθτασ. Αυτόσ ο λόγοσ είναι μια ιςχυρι καταδίκθ του φαςιςμοφ και μια ζκκλθςθ για ειρινθ και κατανόθςθ μεταξφ των ανκρϊπων. Η ειλικρίνεια και θ ςυναιςκθματικι ζνταςθ αυτοφ του μονολόγου ζχουν κάνει τθν ταινία να αντζχει ςτο χρόνο ωσ μια διαχρονικι ζκκλθςθ για τθν ανκρωπότθτα. Η ταινία κεωρείται ζνα από τα αριςτουργιματα του κινθματογράφου, λόγω τθσ ικανότθτασ του Σςάπλιν να ςυνδυάηει τθν κωμωδία με τθν κοινωνικι κριτικι. Η ικανότθτα του να γεφυρϊνει τθν απόςταςθ μεταξφ γζλιου και ςυγκίνθςθσ είναι μοναδικι, και αυτόσ ο ςυνδυαςμόσ κακιςτά τθν ταινία μια διαχρονικι κριτικι τθσ τυραννίασ και τθσ καταπίεςθσ. Κ.Λ, Α.Σ, Μ.΢., Ε.Σ.

8

«Θ ΚΛΕΦΣΡΑ ΣΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ» Αφοφ παρακολουκιςαμε τθν ταινία “Η κλζφτρα των βιβλίων” και είδαμε αρκετά ςχετικά με τον 2ο Παγκόςμιο πόλεμο γράψαμε τθν άποψι μασ για τθν ταινία. Κατά τθν γνϊμθ μου «Η κλζφτρα των βιβλίων» είναι μια πολφ ωραία ταινία. Πρϊτα απ’ όλα, είναι πολφ εποικοδομθτικι και ενιςχφει τισ γνϊςεισ που ιδθ ζχουμε ςχετικά με τον Δεφτερο Παγκόςμιο Πόλεμο και με το Ολοκαφτωμα, κακϊσ μζςω τθσ ταινίασ προβάλλονται εικόνεσ που αναπαριςτοφν το τοπίο και τθν κοινωνία εκείνθ τθν εποχι. Επιπλζον, μζςω τθσ ςυγκεκριμζνθσ ταινίασ μου δθμιουργοφνται ζντονα ςυναιςκιματα και μπορϊ να νιϊςω, μζςω τθσ πλθκϊρασ των ιχων και τθσ μουςικισ επζνδυςθσ, όπωσ νιϊκουν, κάτι το οποίο κακιςτά τθν ταινία ςυγκινθτικι. Ωςτόςο, το ςτοιχείο τθσ ταινίασ που δεν μου άρεςε ιταν το τζλοσ, διότι κεωρϊ άδικο να χάνονται όλοι αυτοί οι χαρακτιρεσ με αυτόν τον τρόπο. Όμωσ αυτό το γεγονόσ δεν ιταν κακόλου απίκανο εκείνθ τθν εποχι. Θα ςυνιςτοφςα ςίγουρα αφτθ τθν ταινία ςε κάποιον. Ειδικότερα κα τθ ςφςτθνα ςε άτομα που δεν γνωρίηουν τα γεγονότα του Δευτζρου Παγκοςμίου Πολζμου, γιατί κεωρϊ πωσ θ ταινία αυτι παρζχει ςτουσ κεατζσ τθσ πολλζσ γνϊςεισ μζςω των εικόνων, οπότε καταλαβαίνει κάποιοσ πιο εφκολα και ζχει μια καλφτερθ εικόνα για το τοπίο εκείνθ τθν εποχι. Αναςταςία Σςίχλθ

Η ςυγκεκριμζνθ ταινία ιταν ωραία φτιαγμζνθ με ενδιαφζρουςα πλοκι και ιςτορικά χαρακτθριςτικά. Ζνα από τα κετικά τθσ ταινίασ αυτισ ιταν ότι με ζναν τρόπο που να μθν τθν κάνει βαρετι και 9

κουραςτικι περιλάμβανε πολλά ςθμαντικά κοινωνικά κζματα. Ζνα άλλο κετικό τθσ ταινίασ ιταν ότι οι χαρακτιρεσ ιταν ολοκλθρωμζνοι και δεν είχαν κενά ςτισ προςωπικότθτεσ τουσ. Σο μόνο αρνθτικό που μπορϊ να εντοπίςω ςτθν ταινία είναι ότι ζνασ μακθτισ που τθν παρακολουκεί και δεν γνωρίηει πολλζσ λεπτομζρειεσ για τον ΒϋΠΠ μπορεί εφκολα να μπερδευτεί. Αυτι τθν ταινία ςίγουρα κα τθν ςυνιςτοφςα ςε κάποιον άλλο γιατί είναι μια ταινία με ανατροπζσ, ςυγκινιςεισ και ιςτορικζσ λεπτομζρειεσ. Μαργαρίτα ΢τζφου

Η ταινία “Η Κλζφτρα των Βιβλίων” βαςίηεται ςτο ομϊνυμο μυκιςτόρθμα του Markus Zusak και προςφζρει μια ςυγκινθτικι και πανζμορφθ κινθματογραφικι εκδοχι τθσ ιςτορίασ. Η ταινία αφθγείται τθν ιςτορία μιασ νεαρισ κοπζλασ, τθσ Λίηελ, που ηει ςτθ Γερμανία του Β’ Παγκοςμίου Πολζμου και ανακαλφπτει τθ δφναμθ των λζξεων μζςα από τθ φιλία τθσ με ζναν νεαρό εβραίο που κρφβεται ςτο ςπίτι τθσ οικογζνειασ που τθν υιοκζτθςε. Ο ςκθνοκζτθσ Brian Percival κατάφερε να μεταφζρει με ευαιςκθςία τθν ατμόςφαιρα τθσ εποχισ και το βάκοσ των χαρακτιρων. Η πανζμορφθ φωτογραφία και θ ατμόςφαιρα του φιλμ ενιςχφουν τθν εμβζλεια του μυκιςτοριματοσ και κακιςτοφν τθν εμπειρία τθσ παρακολοφκθςθσ τθσ ταινίασ αξζχαςτθ. Οι ερμθνείεσ των θκοποιϊν επίςθσ εντυπωςιακζσ, με τθν Sophie Nélisse να ενςαρκϊνει με εξαιρετικι ευαιςκθςία τον ρόλο τθσ Λίηελ και τον Geoffrey Rush να ξεχωρίηει ωσ ο χαριςματικόσ και πολυδιάςτατοσ Χανσ Χοφμπερμαν, ο πατριαρχικόσ φιλόςοφοσ και πατζρασ αντιςτάςεωσ. Επιπλζον, θ Emily Watson προςφζρει μια άψογθ ερμθνεία ςτον ρόλο τθσ ψυχρισ και ςκλθρισ Ρόηα Χοφμπερμαν, προςκζτοντασ ζνταςθ και ςυναιςκθματικό βάκοσ ςτο φιλμ. ΢υνολικά, θ “Κλζφτρα των Βιβλίων” είναι μια ςυναιςκθματικά φορτιςμζνθ και ςυναρπαςτικι ταινία που αφινει το κοινό με βακιζσ ςκζψεισ και ςυναιςκιματα. Με τθν εξαιρετικι ςκθνοκεςία, τισ 10

εξαιρετικζσ ερμθνείεσ και το βακφ μινυμα τθσ, αξίηει να τθν ανακαλφψει κανείσ και να τθν απολαφςει ςτο ζπακρο. Κ.Λ.

΢τθν ταινία αυτι, βυκιηόμαςτε ςε ζνα κλίμα αναταραχισ και ςφγκρουςθσ ςτθ Γερμανία τθσ δεκαετίασ του ’40. Οι πρωταγωνιςτζσ, θ Λίηελ και ο Ροφντι, μασ οδθγοφν ςε ζνα ταξίδι μζςα από τα μάτια ενόσ παιδιοφ, ανακαλφπτοντασ τον κόςμο και τισ ανκρϊπινεσ ςχζςεισ με μια ιδιαίτερθ ευαιςκθςία. Ζνα από τα πιο ενδιαφζροντα πράγματα ςτθν ταινία είναι θ δφναμθ των λζξεων. Βλζπουμε πϊσ θ Λίηελ ανακαλφπτει τθν εξουςία τθσ γραπτισ λζξθσ, κακϊσ κλζβει βιβλία και αρχίηει να γράφει τθ δικι τθσ ιςτορία. Η αφιγθςθ από τον Θάνατο επίςθσ είναι ςυγκλονιςτικι γιατί μασ βοθκάει να αντιλθφκοφμε τθ βαρφτθτα των γεγονότων μζςα από το φιλτράριςμα τθσ ανκρϊπινθσ φπαρξθσ. Επίςθσ, θ ταινία αγγίηει κζματα όπωσ θ αλλθλεγγφθ, θ ανκρϊπινθ ανκεκτικότθτα και θ ςθμαςία τθσ φιλίασ ςε κρίςιμεσ ςτιγμζσ. Η ςχζςθ τθσ Λίηελ με τον Μαξ αποτελεί ζνα ςθμαντικό κομμάτι τθσ ιςτορίασ, κακϊσ μασ υπενκυμίηει τθ ςθμαςία τθσ αλλθλεγγφθσ και τθσ αγάπθσ ανεξαρτιτωσ προελεφςεωσ. ΢το τζλοσ, θ ταινία μασ αφινει ζνα ςυναιςκθματικό και ςυνάμα εντυπωςιακό μινυμα, που μασ καλεί να αναηθτιςουμε το φωσ ακόμθ και ςτισ πιο ςκοτεινζσ ςτιγμζσ.

Ε.Σ.

Εμζνα δεν μου πολυάρεςε θ ταινία. Ήταν μεγάλθ ςε διάρκεια και με κοφραςε γιατί δεν ιξερα και πολλά για τον Β’ Παγκόςμιο Πόλεμο οπότε δεν καταλάβαινε αρκετά ςθμεία τθσ πλοκισ (διωγμόσ των κουμουνιςτϊν, κάψιμο των βιβλίων) . Βζβαια , κατάλαβα πολλά μετά 11

τθν προβολι τθσ ταινίασ όταν κάναμε ςτον όμιλο τ α φφλλα εργαςίασ. Δεν μου άρεςε κακόλου ο αφθγθτισ Θάνατοσ. Ενϊ για κάποιουσ μπορεί να προςκζτει ζνα ιδιαίτερο και ενδιαφζρον ςτοιχείο ςτθν αφιγθςθ, για άλλουσ μπορεί να φαίνεται υπερβολικό ι αποςπαςματικό. ΢ίγουρα κα προςπακιςω να διαβάςω ιςτορικά βιβλία ι να δω ντοκιμαντζρ για να κατανοιςω καλφτερα τα γεγονότα. Α.Κ

12

ΠΟΛΙΣΙΚΘ ΚΟΤΗΙΝΑ Η ταινία «Πολίτικθ Κουηίνα» (A Touch of Spice),ςε ςκθνοκεςία του Σάςου Μπουλμζτθ, κυκλοφόρθςε το 2003 και γνϊριςε μεγάλθ επιτυχία τόςο ςτθν Ελλάδα όςο και διεκνϊσ. Η ταινία αποτελεί ζνα εξαιρετικό δείγμα ςφγχρονου ελλθνικοφ κινθματογράφου, ςυνδυάηοντασ ςτοιχεία δράματοσ, ιςτορίασ και γαςτρονομίασ. Ασ εξετάςουμε τα κφρια ςθμεία τθσ ταινίασ, τα κζματα που κίγει και τθ γενικι κριτικι που ζχει λάβει. Παρακολουκοφμε τθν ιςτορία του Φάνθ, ενόσ Ζλλθνα που μεγαλϊνει ςτθν Κωνςταντινοφπολθ. Ο Φάνθσ είναι εγγονόσ ενόσ ςοφοφ γαςτρονόμου και μακαίνει από μικρόσ τθν τζχνθ των μπαχαρικϊν και τθσ μαγειρικισ. Όταν θ οικογζνειά του αναγκάηεται να φφγει από τθν Πόλθ εξαιτίασ των πολιτικϊν εντάςεων μεταξφ Ελλάδασ και Σουρκίασ, θ ηωι του αλλάηει δραματικά. Αργότερα, ωσ ενιλικασ, ο Φάνθσ επιςτρζφει ςτθν Κωνςταντινοφπολθ, όπου ζρχεται αντιμζτωποσ με το παρελκόν του και ανακαλφπτει τισ ρίηεσ του. Η κινθματογραφία τθσ ταινίασ είναι εκπλθκτικι, αποτυπϊνοντασ με μαεςτρία τθν ομορφιά και τθν πολυπλοκότθτα τθσ Κωνςταντινοφπολθσ. Οι ςκθνζσ με τθν προετοιμαςία των φαγθτϊν είναι ιδιαίτερα εντυπωςιακζσ, δίνοντασ ζμφαςθ ςτθ ςθμαςία τθσ γαςτρονομίασ ωσ μζςο διατιρθςθσ τθσ πολιτιςτικισ ταυτότθτασ και τθσ οικογενειακισ μνιμθσ. Η μουςικι του Ευανκία Ρεμποφτςικα ενιςχφει τθν ατμόςφαιρα τθσ ταινίασ, προςκζτοντασ ςυναιςκθματικι δφναμθ και βάκοσ ςτισ ςκθνζσ. Οι μελωδίεσ είναι πλοφςιεσ και ςυχνά παραπζμπουν ςτισ παραδοςιακζσ μουςικζσ του Αιγαίου, δίνοντασ ζνα ξεχωριςτό θχθτικό τοπίο ςτθν ταινία. Ε.Σ., Α.Σ., Λ.Λ.,Α,Κ, Η ταινία «Πολίτικθ Κουηίνα» εξετάηει τον πόνο και τθν ταλαιπωρία των προςφφγων που αναγκάηονται να εγκαταλείψουν τισ πατρίδεσ τουσ λόγω πολιτικϊν ςυγκροφςεων. Αναδεικνφει επίςθσ τθν ζνταςθ μεταξφ Ελλινων και Σοφρκων και πϊσ αυτζσ οι εντάςεισ επθρεάηουν τισ ανκρϊπινεσ ηωζσ.Η γαςτρονομία λειτουργεί ωσ ζνασ ςυμβολικόσ τρόποσ διατιρθςθσ τθσ πολιτιςτικισ ταυτότθτασ και των αναμνιςεων. Σα μπαχαρικά και οι γεφςεισ λειτουργοφν ωσ γζφυρα μεταξφ 13

παρελκόντοσ και παρόντοσ, ςυνδζοντασ τον Φάνθ με τισ ρίηεσ του. Η ταινία εξετάηει τισ πολφπλοκεσ ςχζςεισ εντόσ τθσ οικογζνειασ και πϊσ αυτζσ επθρεάηονται από τισ εξωτερικζσ ςυνκικεσ. Οι ςχζςεισ παπποφ-εγγονοφ και γονιϊν-παιδιϊν είναι κεντρικζσ ςτθν αφιγθςθ, αποτυπϊνοντασ τθν αγάπθ, τθν απϊλεια και τθ ςυγχϊρεςθ. Η «Πολίτικθ Κουηίνα» ζλαβε γενικά πολφ κετικζσ κριτικζσ. Πολλοί κριτικοί επαίνεςαν τθν ταινία για τθν ειλικρινι τθσ απεικόνιςθ τθσ ιςτορίασ και των ςυναιςκθμάτων, κακϊσ και για τθν εξαιρετικι τθσ φωτογραφία και μουςικι. Ωςτόςο, κάποιοι επζκριναν τθν ταινία για το μελοδραματικό τθσ φφοσ και τθν υπερβολικι χριςθ ςυμβολιςμϊν. Λ.Ρ., Μ.Κ., Μ.Δ., Π.Α, Μ.Ε. Εξετάηοντασ τθ ςκθνοκεςία, τθν ερμθνεία των θκοποιϊν, τθν κινθματογραφικι τεχνικι, τα κεματικά ςτοιχεία τον κοινωνικό αντίκτυπο τθσ ταινίασ «Πολίτικθ Κουηίνα» καταλιγουμε ότι ο Σάςοσ Μπουλμζτθσ ωσ ςκθνοκζτθσ και ςεναριογράφοσ καταφζρνει να δθμιουργιςει μια ταινία που είναι βακιά προςωπικι και ςυγκινθτικι, ενϊ ταυτόχρονα είναι πλοφςια ςε ιςτορικά και πολιτιςτικά ςτοιχεία για μια εποχι που πολφ λίγο τθ διδαςκόμαςτε ςτο ςχολείο. Η χριςθ τθσ γαςτρονομίασ ωσ μζςο αφιγθςθσ προςδίδει ςτθν ταινία μια μοναδικι γεφςθ, ςυνδζοντασ το προςωπικό με το πολιτικό. Η αφιγθςθ τθσ ταινίασ είναι πολυεπίπεδθ, με αναδρομζσ ςτο παρελκόν που βοθκοφν το κοινό να κατανοιςει τισ ρίηεσ των χαρακτιρων και τα γεγονότα που διαμόρφωςαν τθ ηωι τουσ. Η ιςτορία ξεκινά με τον Φάνθ ωσ παιδί ςτθν Κωνςταντινοφπολθ και προχωρά ςτθ ηωι του ωσ ενιλικα ςτθν Ακινα, επιςτρζφοντασ ξανά ςτο παρελκόν για να κλείςει τον κφκλο τθσ ηωισ και τθσ αναηιτθςθσ ταυτότθτασ. Οι ερμθνείεσ των θκοποιϊν είναι ζνασ από τουσ ιςχυρότερουσ παράγοντεσ που ςυνζβαλαν ςτθν επιτυχία τθσ ταινίασ. Ο Χωραφάσ ενςαρκϊνει τον Φάνθ με ζνα ςυγκινθτικό βάκοσ, καταφζρνοντασ να αποδϊςει τθν πολυπλοκότθτα του χαρακτιρα, τθ νοςταλγία για το παρελκόν και τθ ςυνεχι αναηιτθςθ για τθ δικι του ταυτότθτα και ειρινθ. Η θρεμία και θ ςυγκράτθςθ ςτθν ερμθνεία του δθμιουργοφν μια ιςχυρι ςυναιςκθματικι ςφνδεςθ με το κοινό. Η Μπαςάκ Κεκλίκ ωσ παιδικι φίλθ του Φάνθ, ΢αϊμζ, δίνει μια γλυκιά και ταυτόχρονα δυναμικι ερμθνεία. Η χθμεία μεταξφ των παιδιϊν, κακϊσ και θ αίςκθςθ τθσ χαμζνθσ ακωότθτασ, είναι καίριεσ για τθν αφιγθςθ τθσ ταινίασ.Η Θεοδϊρα Σηιμου, ςτον ρόλο τθσ μθτζρασ του Φάνθ, παρουςιάηει μια πολυδιάςτατθ προςωπικότθτα, αποτυπϊνοντασ με επιτυχία τθ κλίψθ και τθν αγωνία τθσ μθτζρασ που αναγκάηεται να αφιςει πίςω το ςπίτι τθσ και να αναηθτιςει μια νζα ηωι. Αλλά και οι δευτερεφοντεσ χαρακτιρεσ, όπωσ ο παπποφσ του Φάνθ, αποτελοφν κεντρικό άξονα ςτθν αφιγθςθ, προςφζροντασ 14

ςθμαντικά ςτοιχεία για τθν κατανόθςθ τθσ πολιτιςτικισ ταυτότθτασ και τθσ οικογενειακισ κλθρονομιάσ. Η «Πολίτικθ Κουηίνα» κίγει ςθμαντικά ιςτορικά και πολιτικά κζματα, όπωσ θ προςφυγιά και οι εντάςεισ μεταξφ Ελλάδασ και Σουρκίασ. Η ταινία καταφζρνει να αποδϊςει τισ ςυνζπειεσ των πολιτικϊν αποφάςεων ςτισ ηωζσ των ανκρϊπων, προςφζροντασ μια βακιά ανάλυςθ τθσ ανκρϊπινθσ κατάςταςθσ και τθσ αναηιτθςθσ για ταυτότθτα ςε ζναν διαρκϊσ μεταβαλλόμενο κόςμο. Μ.΢

15

΢ΜΤΡΝΘ, ΜΙΑ ΚΟ΢ΜΟΠΟΛΙΣΙΚΘ ΠΟΛΘ-ΜΣΟΚΙΜΑΝΣΕΡ

Σο ντοκιμαντζρ «΢μφρνθ, μια Κοςμοπολίτικθ Πόλθ» (A City that Vanished) είναι μια εξαιρετικι παραγωγι που αςχολείται με τθν ιςτορία και τον πολιτιςμό τθσ ΢μφρνθσ, μιασ από τισ πιο ςθμαντικζσ και κοςμοπολίτικεσ πόλεισ τθσ Ανατολικισ Μεςογείου, θ οποία καταςτράφθκε το 1922. Σο ντοκιμαντζρ, που κυκλοφόρθςε το 2012, είναι ςκθνοκετθμζνο από τθν Μαρία Θλιοφ, με ςθμαντικι ςυνειςφορά από τον ιςτορικό Αλζξανδρο Κιτροζφ. Ασ εξετάςουμε τισ διάφορεσ πτυχζσ του ντοκιμαντζρ και τθ ςθμαςία του. Σο κζμα του ντοκιμαντζρ είναι θ παρουςίαςθ τθσ ιςτορίασ τθσ ΢μφρνθσ από τα τζλθ του 19ου αιϊνα μζχρι τθν καταςτροφι τθσ το 1922, μζςα από ςπάνιο αρχειακό υλικό, ςυνεντεφξεισ, και μαρτυρίεσ. Εςτιάηει ςτθ ηωι και τθν κακθμερινότθτα τθσ πόλθσ, αναδεικνφοντασ τθν πολυπολιτιςμικι και κοςμοπολίτικθ φφςθ τθσ, κακϊσ και τθν καταςτροφι που επιλκε με τθν πυρκαγιά και τθν εκδίωξθ των ελλθνικϊν πλθκυςμϊν. Θ ςκθνοκζτιδα Μαρία Θλιοφ καταφζρνει να αποδϊςει τθν πολυπλοκότθτα τθσ ΢μφρνθσ και τθν ιςτορικι ςθμαςία τθσ μζςα από μια προςεκτικά επιλεγμζνθ και ευαίςκθτθ προςζγγιςθ. Θ αφιγθςθ είναι λεπτομερισ και κατατοπιςτικι, ενϊ θ χριςθ αρχειακοφ υλικοφ προςδίδει αυκεντικότθτα και βάκοσ ςτθν παρουςίαςθ. Σο ντοκιμαντζρ χρθςιμοποιεί ςπάνιο αρχειακό υλικό, όπωσ φωτογραφίεσ και βίντεο, που αποτυπϊνουν τθν κακθμερινι ηωι ςτθ ΢μφρνθ, τθν αρχιτεκτονικι τθσ, και τισ κοινωνικζσ και πολιτιςτικζσ δραςτθριότθτεσ των κατοίκων τθσ. Οι 16

αναπαραςτάςεισ και οι ςυνεντεφξεισ με ιςτορικοφσ και επιηϊντεσ προςκζτουν ςθμαντικι αξία, προςφζροντασ μια ηωντανι και πολυδιάςτατθ εικόνα τθσ πόλθσ. Θ αφιγθςθ του ντοκιμαντζρ είναι καλοδουλεμζνθ και ιςορροπθμζνθ, καταφζρνοντασ να ςυνδυάςει ιςτορικά γεγονότα με προςωπικζσ ιςτορίεσ και μαρτυρίεσ. Θ ςκθνοκζτιδα επιτυγχάνει να διατθριςει το ενδιαφζρον του κεατι, παρουςιάηοντασ τθν ιςτορία τθσ ΢μφρνθσ μζςα από ποικίλεσ οπτικζσ γωνίεσ και προοπτικζσ. Ζνα από τα βαςικά κζματα που κίγει το ντοκιμαντζρ είναι θ πολυπολιτιςμικότθτα τθσ ΢μφρνθσ. Θ πόλθ φιλοξενοφςε Ζλλθνεσ, Σοφρκουσ, Αρμζνιουσ, Εβραίουσ, και Ευρωπαίουσ, και το ντοκιμαντζρ αναδεικνφει το πϊσ αυτζσ οι κοινότθτεσ ςυνυπιρχαν και ςυνζβαλαν ςτθν ανάπτυξθ και τον πλοφτο τθσ πόλθσ. Αυτι θ πολυπολιτιςμικότθτα αποτελεί ζνα ςθμαντικό μάκθμα για τισ ςφγχρονεσ κοινωνίεσ, δείχνοντασ τθν αξία τθσ ςυνεργαςίασ και τθσ αμοιβαίασ κατανόθςθσ. Σο ντοκιμαντζρ δεν αποφεφγει να κίξει τισ τραγικζσ πτυχζσ τθσ ιςτορίασ τθσ ΢μφρνθσ, όπωσ θ πυρκαγιά του 1922 και οι ςυνζπειζσ τθσ για τουσ κατοίκουσ τθσ πόλθσ. Οι μαρτυρίεσ των επιηϊντων και οι ιςτορικζσ αναφορζσ προςφζρουν μια ςυγκινθτικι και ςυναιςκθματικά φορτιςμζνθ απεικόνιςθ τθσ καταςτροφισ και τθσ απϊλειασ. Σο ντοκιμαντζρ καταφζρνει να αποδϊςει τθν ανκρϊπινθ διάςταςθ αυτϊν των γεγονότων, επιςθμαίνοντασ τθ ςθμαςία τθσ μνιμθσ και τθσ ιςτορικισ δικαιοςφνθσ. Σο ντοκιμαντζρ περιλαμβάνει ςυνεντεφξεισ με ιςτορικοφσ, όπωσ ο Αλζξανδροσ Κιτροζφ, και επιηϊντεσ τθσ καταςτροφισ τθσ ΢μφρνθσ. Οι ςυνεντεφξεισ αυτζσ προςφζρουν πολφτιμεσ πλθροφορίεσ και προςωπικζσ εμπειρίεσ, ενιςχφοντασ τθν αυκεντικότθτα και τθν αξία του ντοκιμαντζρ. Θ παρουςίαςθ των διαφορετικϊν απόψεων και προοπτικϊν προςδίδει μια πολυφωνικι διάςταςθ ςτθν αφιγθςθ. Θ ανάλυςθ των ιςτορικϊν γεγονότων είναι βακιά και ςφαιρικι, προςφζροντασ ςτον κεατι μια ευρεία κατανόθςθ των κοινωνικϊν, πολιτικϊν και οικονομικϊν παραγόντων που διαμόρφωςαν τθν ιςτορία τθσ ΢μφρνθσ. Σο ντοκιμαντζρ δεν περιορίηεται ςε μια απλι παρουςίαςθ γεγονότων, αλλά προςπακεί να εξετάςει τισ αιτίεσ και τισ ςυνζπειεσ τθσ καταςτροφισ, αναδεικνφοντασ τθ ςθμαςία τθσ για τθ ςφγχρονθ ιςτορία.

Σο ντοκιμαντζρ ζλαβε κετικζσ κριτικζσ για τθν πιςτότθτά του ςτθν ιςτορικι αλικεια και τθν ευαιςκθςία με τθν οποία προςεγγίηει τα κζματα τθσ πολυπολιτιςμικότθτασ και τθσ ιςτορικισ μνιμθσ. Οι κριτικοί επαίνεςαν τθ 17

ςκθνοκετικι δουλειά τθσ Μαρίασ Θλιοφ και τθν επιμζλεια του Αλζξανδρου Κιτροζφ, αναγνωρίηοντασ τθν αξία του ντοκιμαντζρ ωσ ζνα ςθμαντικό ζργο ιςτορικισ τεκμθρίωςθσ και αφιγθςθσ.

Σζλοσ

Οι μακθτζσ που εργάςτθκαν για τισ κριτικζσ των ταινιϊν : ΛΙΑΝΟΤ

ΑΙΚΑΣΕΡΙΝΘ Α2

ΧΑΒΙΑΡΘ΢

ΓΕΩΡΓΙΟ΢ Α4

ΚΕΛΕΠΟΤΡΘ΢ ΑΝΑ΢ΣΑ΢ΙΟ΢ Β4 ΜΑΚΡΤΓΙΑΝΝΘ΢ ΔΘΜΘΣΡΙΟ΢

Β2

ΜΠΑΜΠΑΛΘ΢ ΕΤΘΤΜΙΟ΢ Β3 ΠΘΣΑ΢ Α΢ΣΕΡΙΟ΢ Β3 ΡΙΗΟΠΟΤΛΟ΢ ΛΕΩΝΙΔΑ΢ ΢ΣΤΛΙΑΝΟ΢

Β4

΢ΣΕΦΟΤ ΜΑΡΓΑΡΙΣΑ ΕΛΠΙΔΑ Β4 ΣΗΟΤΡΜΑΚΛΙΩΣΘ ΕΛΕΝΑ

Β4

Σ΢ΙΧΛΘ ΑΝΑ΢ΣΑ΢ΙΑ – ΡΑΦΑΘΛΙΑ Β4 ΧΑΣΗΘΚΩ΢ΣΘ΢ ΔΘΜΘΣΡΙΟ΢ Β4 ΜΑΡΑΓΚΙΔΟΤ ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΘ Α2

Θ υπεφκυνθ κακθγιτρια : Κολοκοτρϊνθ Ευκαλία

18