"EDit" numer 16

EDit MAGAZYN DZIECI I MŁODZIEŻY W EDUKACJI DOMOWEJ

NUMER 16 2023

Kropla wody OPOWIADANIE Jestem kropelką wody, leżę na listku.

Obok mnie jest mnóstwo moich przyjaciół. Wszyscy się cieszą, bo ich życie jest wspaniałe, ponieważ nigdy nie umrą. Jedyna ja się nie cieszę, dlatego że moi wszyscy bliscy nagle znikają. A to dlatego, że gdy parujemy do chmur nie zawsze jako deszczyk spadamy w to samo miejsce. Dlatego już nigdy nie spotkam moich przyjaciół i bliskich.

Teraz wiecie, dlaczego jestem smutna.

Postanowiłam jednak, że dopóki jest zima i nie parujemy, mogę spokojnie zaprzyjaźnić się z nowymi śnieżkami śniegu. Teraz jestem już szczęśliwa, bo cały czas mam nowych przyjaciół.

WANDA MARSZAŁ, KL. 2

Z pamiętnika śnieżynki OPOWIADANIE Życie śnieżynki jest czasami krótkie i może nawet smutne. Bo taka śnieżynka, jak tworzy się na początku jesieni i dorasta, to w sumie w tych chmurach jest wesoło. Tylko zimą, jak zaczyna padać śnieg, to gdy śnieżynka spadnie, czasem od razu się roztapia. Dziś opowiem wam o innym życiu śnieżynki. A zaczęło się tak…

Pewnego dnia mała śnieżynka obudziła się i poczuła, że chmury drżą.

Robiła się dziura, w którą skakały wszystkie inne śnieżynki. Koleżanka zawołała ją, żeby poszła z nimi. Śnieżynka się zgodziła i skoczyła.

Leciała, leciała i leciała, aż w końcu spadła na inne śnieżynki. Ze zmęczenia zasnęła. Następnego dnia na dwór wyszły dzieci. Zaczęły lepić bałwana. Najpierw jedna kula… o, tak jest dobrze. - Wszystkim nadzorował chłopak – O, i druga kula... A teraz zróbcie jeszcze jedną kulę - to będzie głowa. Gdy śnieżynka się obudziła, to spojrzała w lewo i zobaczyła wielkiego bałwana oraz dzieci, które zorganizowały konkurs, kto znajdzie najładniejszą śnieżynkę. Wygrała nasza bohaterka. Po kilku tygodniach przyszła odwilż. Śnieżynka się stopiła i zaczęła wsiąkać w ziemię. Gdy całkowicie spłynęła, to obudziła ziarenko. Ale to już całkiem inna historia…

WIERSZ

ZOSIA SAFERNA, KL. 4

Opuszczony dom OPOWIADANIE Był wrześniowy wieczór. Moi rodzice wyjechali służbowo, a ja miałam zostać u kuzynki w domu na kilka nocy. Bardzo się cieszyłam, ponieważ dawno jej nie widziałam. Nigdy nie wierzyłam w duchy, ale to, co się tam stało, zmieniło mnie na zawsze.

Wszystko było normalnie. Rodzie Ali pojechali do sklepu na większe zakupy. Powiedzieli, że nie będzie ich kilka godzin i możemy w tym czasie zaprosić gości na granie w gry i oglądanie filmu.

Zaprosiłyśmy Gabi, Maję, Tomka i Filipa. Zanim się przeprowadziłam, to była moja fantastyczna paczka.

Kiedy graliśmy w „Monopol” zauważyliśmy, że za oknem nagle coś się zaświeciło. Ala podeszła do okna i zlała się zimnym potem. Poprosiła, abyśmy podeszli. Zrobiliśmy to i zlękliśmy się. W opuszczonym domy świeciły się światła.

- Jak to się stało? – zapytał Filip.

- Nie mam zielonego pojęcia – rzekła Ala. - Ala, gdy rano przyszłam do Ciebie, drzewa nie były uschnięte, trawa nie była zarośnięta, nie było kamieni na drodze, ani tego zniszczonego wozu też tam nie było – powiedziałam.

Pochyliliśmy się nad sobą i odpowiedzieli: „Komu w drogę temu czas”. Spakowaliśmy się. Zabraliśmy ze sobą latarki, lupę, scyzoryk i lampkę z ultrafioletem.

Kiedy wyszliśmy za próg, zawahaliśmy się chwilę.

- Idziemy? – zapytałam.

- Idziemy! – rzekł Tomek.

- Tak – odparła Gabi.

Kiedy staliśmy na ścieżce, zwróciliśmy uwagę na to, że wszystkie okna w domu świecą się oprócz tego na strychu. Gdy podeszliśmy do drzwi, nacisnęłam klamkę. Drzwi otworzyły się z trzaskiem. Zobaczyliśmy stary, zniszczony salon.

Po lewej stronie znajdowały się schody. Na ścianie wisiały obrazy z niezadowolonymi ludźmi. W jednej chwili zamknęły się drzwi i zgasło światło. Szybko wyjęliśmy latarki. Włączyliśmy je i w tej chwili jakby jakaś mgła przeleciała przez pokój i wspięła się po schodach.

Poszliśmy na górę. Znaleźliśmy tam zamknięta drzwi. Ala wyciągnęła z plecaka scyzoryk i podała Filipowi. On je otworzył. Zobaczyliśmy ciemność.

Nasze oddechy przyspieszyły. Weszliśmy tam i wtedy baterie z latarek rozładowały się. Gabi wyjęła lampkę z ultrafioletem. Gdy ją włączyła, ujrzeliśmy białą postać stojącą przy biurku.

Zlękliśmy się. Postać czytała coś. Raptem odwróciła się i zaczęła się śmiać, a potem nagle zniknęła.

Szybko wpadliśmy do pokoju i zabraliśmy książkę.

Tomek wyciągnął linę, zaczepił ją o fotel i zrzucił przez okno. Zaczęliśmy schodzić po linie i biec do domu Ali. Lecz nie wiadomo dlaczego… zatrzymaliśmy się. Spojrzeliśmy w stronę opuszczonego domu.

Nie wiadomo, w którym momencie wszystko było jak wcześniej. Nie było kamieni na drodze, zarośniętej trawy, uschniętych drzew ani zniszczonego wozu.

- Ale jak to się stało? – spytała Gabi.

- Jakim cudem – odrzekł Filip.

- Chyba lepiej nie wiedzieć – powiedziałam.

Zdezorientowani wróciliśmy do domu. Bez namysłu spaliliśmy książkę w ognisku. Bez słów wiedzieliśmy, że tak będzie lepiej. Już nigdy więcej nie widzieliśmy ani nie przeżyliśmy tego, co tej nocy.

KAROLINA SIKORA, KL. 6

OPOWIEDZ MI HISTORIĘ...

BOHATEROWIE:

Ania, pies Klara MIEJSCE AKCJI

Łeba

TYTUŁ OPOWIEŚCI:

Chmura w lesie

CZAS AKCJI

przeszłość

Co się wydarzyło?

Była środa, czyli ulubiony dzień tygodnia Ani, ponieważ w środę mogła iść po obiedzie na spacer z swoim psem, Klarą. Ulubionym miejscem, do którego lubiły chodzić Ania i Klara w środę, był las obok ich domu. Lecz tym razem, gdy Ania weszła do lasu, poczuła się jakoś dziwnie. Klara pociągnęła mocno za smycz i Ania się przewróciła. Nagle poczuła, że unosi się z psem. Otworzyła oczy i zobaczyła, iż stoi na chmurach przed pięknym pałacem.

Weszła do środka i zobaczyła długi korytarz, na samym końcu była kuchnia, lecz szybko wyszła z pałacu. Gdy szła po chmurach z Klarą, zobaczyła w nich dziurę i wskoczyła do niej. W taki oto sposób trafiła z Klarą do domu.

Zofia Szczypka, kl. 3.

Szkoła WIERSZE Większość szkoły nie lubi, Bo się często w przedmiotach gubi, Lecz nasza szkoła, Jest świetna i nikt w niej nie ma doła.

Mamy super robotykę, A z panem Rysiem ekstra matematykę, Polskiego uczymy się z panią Moniką, Potem piszemy z klasyką, A gdy pogoda ładna, Gramy z panem Łukaszem w dwa ognie jak drużyna zgrabna, Z panią Ewą uczymy się angielskiego, Potem języka używamy wyśmienitego.

A zgadnijcie, z kim robimy lampiony?

Ten jeden jest pięknie zdobiony…

Z panią Asią oczywiście, A potem rodzicom te rzeczy pokazujemy uroczyście.

I co? Jak tu fajnie, widzicie?

My się tu czujemy wyśmienicie!

Mowa Każdy chyba się w kimś zakochuje, Ale potem, gdy chce coś powiedzieć wszystko się psuję, Zaczyna seplenić, Aż by się język przydało wymienić, Każde słowo powtarza, a potem stęka, Aż w końcu wymięka, Strasznie się zawstydza, A po chwili się zmywa.

EMILIA MARSZAŁ, KL. 4

CZY KORZYSTANIE Z TELEFONÓW W SZKOLE JEST DOBRYM POMYSŁEM?

ZA, A NAWET PRZECIW Odwieczny dylemat, bolączka polskich szkół... W tym artykule rozprawię się z tematem.

na tak Kontakt z rodzicami Jest to wg mnie najważniejszy argument. Dzięki telefonom możemy mieć kontakt ze wszystkimi na żądanie, a najważniejszą pozycją w naszym spisie kontaktów są Mama i Tata. Kiedy coś się poważnego stanie, źle się poczujesz, zapomnisz czegoś lub po prostu gdy nauczyciel zwolni cię z ostatniej lekcji albo będziesz musiał zostać dłużej w szkole z powodu zaległego sprawdzianu, dzwonisz do rodziców. Dzięki temu oszczędzimy zmartwień i nieporozumień nie tylko sobie, ale również naszym rodzicom.

Potrzebne informacje Kto nie miał chwili zwątpienia na lekcji? Kto nie potrzebował pomocy przy zadaniu z cyklu: "co autor miał na myśli"? Kto nie potrzebował wsparcia przy zadaniu z algebry? No właśnie...

Dzięki telefonom możemy w mgnieniu oka tę pomoc otrzymać!

na nie Wspomaganie uzależnień i pogorszenie stanu zdrowia W jednym z argumentów będę pisał o zabijaniu nudy na przerwie, ale też i o umiarze. Jeśli ten umiar przekroczymy [a jest to niestety bardzo łatwe], będziemy się powoli uzależniać, co może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia.

Dlatego czasem warto spędzić parę przerw na przykłąd na grze w piłkę czy bieganiu na dziedzińcu lub w hali.

Pogorszenie/zerwanie relacji Powiedzmy sobie to szczerze. Jeśli spędzamy dużo czasu przy ekranie, bez rozmowy (nawet na grach logicznych), pogarszamy nasze relacje.

Mówiąc prościej oddalamy się od siebie.

Koniec nudy na przerwie Dzięki telefonom możemy umilić sobie czas, np.: przerwy, grając w przyjemną grę na telefonie.

Ale nie tylko grę. Może być również aplikacja z quizami, zagadkami lub grami logicznymi. W dodatku umówmy się! Czasy się zmieniają, a sposób spędzania przerwy też! Jednakże najważniejszy jest UMIAR! Ciekawsze zajęcia Dzięki temu, że uczniowie mają telefony, nauczyciel może urozmaicić lekcję (np. poprzez quizy Kahoot).

Hejty, stalking i wyśmiewanie Coraz częściej młodzież szkolna i śródszkolna pada ofiarą hejtu i stalkingu. Znakomita większość takich przypadków zaczyna się i kończy na telefonie, konkretnie w mediach społecznościowych. Te przypadki to nie tylko naśmiewanie się i "obluzgiwanie" kogoś na "fejsie", ale również kompromitujące nagrania a w skrajnych przypadkach nawet kampanie hejterskie, które swym zasięgiem obejmują nie tylko klasę czy szkołę, lecz nawet całą dzielnice, miasto. Może to prowadzić do depresji, pogorszenia relacji interpersonalnych, a nawet do samobójstw i samookaleczania.

Możliwość oszukiwania na testach /sprawdzianach "O nie! Dzisiaj ma być sprawdzian z Pana Tadeusza! Na szczęście mam telefon. Dam go pod ławkę, tylko mam nadzieje że polonistka mnie nie przyłapie..." Niestety, telefon korci podczas sprawdzianów. Więc bardzo łatwo jest "ściągać" na sprawdzianie dzięki naszemu urządzeniu.

Kontakt pomiędzy uczniami Dzięki smartfonom uczeń może szybciej skontaktować się ze swoim kolegą ze szkolnej ławki. Może np. wysyłać notatki, zdjęcia tablicy, zadania itd.

co mówi prawo?

Nauczyciel nie ma prawa zabrać uczniowi telefonu.

Art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, ustanawia że: własność może być ograniczone jedynie w drodze ustawy, w zakresie nienaruszającego istoty prawa własności.

Zatem: Żadna ustawa nie daje pracownikom szkoły upoważnienia do zatrzymywania własności ucznia.

Statut nie może uprawniać nauczyciela do zatrzymania własności ucznia.

MARCO POGORZELSKI, 1LO

Kradzieże Niestety jeśli nosimy telefony do szkół, szczególnie tych wielkomiejskich, musimy mieć na uwadze zagrożenie kradzieżą. Najlepszym sposobem uniknięcia kradzieży jest niepozostawianie go na stole niepilnowanego, zabezpieczenie ekranu lub lokalizator.

propozycje Aktywna przerwa – 9 stref tematycznych i mnóstwo zabawy Czyli jak odciągnąć dzieci od telefonów. Nie oszukujmy się... korytarze w większości szkół polskich wieją nudą. Jedyną rozrywką poza rozmową z kolegą i książką jest telefon. Jednak, dzięki wprowadzeniu pewnych stref tematycznych, można dzieciaki zaktywizować i zaciekać.

Przeczytaj świetny rozwiązaniami.

artykuł

z

dobrymi

W świecie kur

ARTYKUŁ

Mam na imię Tomek, bardzo lubię przyrodę i chciałbym zostać w przyszłości rolnikiem i weterynarzem. Interesuję się maszynami rolniczymi i quadami, budowaniem z klocków LEGO i grą komputerową Farming Simulator 22. Hodowałem mrówki, patyczaki, miałem chomika i rybki, obecnie mam dwuletnią suczkę Doris, hoduję ślimaka afrykańskiego i kury.

Hodowlę kur zacząłem od zdobycia informacji na ten temat oraz zakupienia potrzebnych rzeczy, między innymi jaj, które umieściłem w inkubatorze. Po osiemnastu dniach inkubacji, czyli ogrzewaniu, nawilżaniu i obracaniu jaj, zaczęły się wykluwać małe pisklaki. Był to ogromnie fascynujący moment. Na początku jajka się poruszały, słychać było stukanie dziubkiem w skorupkę, delikatne popiskiwanie, po czym po mozolnej pracy udało się maluchom wydostać, co można obejrzeć na moim kanale:)

Po wykluciu pisklaki musiały wyschnąć.

Ponieważ pisklęta nie miały mamy kwoki, to miały sztuczną w postaci grzejącego daszku, pod który się chowały, a moja mama i ja karmiliśmy je, poili i czyścili ich domek. Kurki szybko rosną, a ja wciąż obserwuję ich życie i zwyczaje.

To ja głównie jestem odpowiedzialny za kury i opiekuję się nimi, a za to mamy nagrodę w postaci zdrowych wiejskich naturalnych jaj.

W hodowli kur są miłe momenty, ale i smutne też niestety się pojawiają, zwłaszcza gdy jakaś kurka ''padnie''. Najlepsza rasa kur według mnie to zielononóżki, bo są najsilniejsze i podobno ich jajka są najzdrowsze.

kolegatomek.pl

Najtrudniejszy okres dla kur to zima i dlatego dogrzewamy kurnik i naświetlamy, aby kury nie przemarzły i nosiły jajka, bo w tym celu potrzebują od 12 do 14 godzin światła, a w zimie robi się szybko ciemno.

Szukam osoby do gry w Farming Simulator 22. Chętnych proszę o kontakt emaliowy na adres okeytomasz@gmail.com Zapraszam też na kanał

TOMASZ KNOP, KL. 6

śnieżne DIY Ciemności, które nam zapodaje zima, trzeba rozpraszać... Czym? Najlepiej lampionami! Najlepiej własnej roboty:) By przygotować lampiony, potrzebujemy: słoik, sól gruboziarnista, klej Wikol, pędzel lub gąbka, świeczka (podgrzewacz), sznurek jutowy, gałązki choinki, szyszki, wysuszone pomarańcze, małe bombki, suszone pomarańcze, laski wanilii – czym tylko chcemy udekorować nasz lampion.

Oczyszczony słoik smarujemy klejem i obtaczamy go w soli dokładnie. Czekamy aż wyschnie.

Sznurkiem jutowym obwijamy dookoła słoika, przywiązujemy gałązki choinki i jakiś drobny świąteczno-zimowy dodatek. I gotowe!

Do lampionu wkładamy podgrzewacz lub świeczkę elektryczną.

Postaw tak, abyś czuł, że w domu zrobiło się cieplej i milej:)

Zdjęcia: Joanna Bochyńska

Polonistyczny kalendarz adwentowy Zadania do kalendarza adwentowego przygotowała Kinga Willim.

Mroźny piernik Czerwony piernik był bardzo ciepły i smaczny.

Pewnego dnia, gdy siedział sobie w pudełku na słodkości, mały dzieciak wziął go i bawił się nim. Nagle bobas wyrzucił ciasteczko na dwór, bo okno było otwarte. Pierniczek smutny i zimny leżał na dworze, gdzie panował straszliwy mróz...

Pamiętnik bombki Większość roku leżę w pudelku na ozdoby, ale jak zbliżają się święta, to jestem na choince.

Czasami ludzie przypadkowo zrzucają moich przyjaciół. Jedni są twardzi i się tak szybko nie tłuką, a drudzy, czyli ja i inni moi koledzy, jesteśmy delikatni i szybko można zniszczyć.

Jak leżę w pudełku, to czuję się świetnie, ale gdy wiszę na choince, to się boję, że to moje ostatnie święta... Szanujcie swoje ozdoby!!!

Losy bałwanka

Jest Wigilia, napadało dużo śniegu. Dzieci biegną i lepią mnie - bałwana. Mam dwa guziki, marchewkę w miejscu nosa, oczy z węgielków, ręce, szalik i kapelusz. Stoję na dworze, gdzie czuję się dobrze. Dzieci przeniosły mnie raz też do garażu, ale tam było za ciepło i się roztapiałem. Dlatego dzieci dały mnie z powrotem na dwór. Gdy kończył się miesiąc zacząłem się topić i to był mój koniec. Ale wrócę do was za rok - hejka!

Franek Moryń, kl. 6 Na choince mamy dzwoneczek.

I trochę małych bombeczek.

Nie lubię śpiewać w święta, Bo w naszym domu jest na to mała zachęta.

A tu mały kot W bibułę się zaplótł.

Tak nam mijają święta...

Czasami jakaś kolęda.

Kota tak naprawdę nie posiadamy.

Ale zabawę już jak najbardziej mamy.

Mateusz Piszczek, kl. 5

Kraina ciasteczka W odległej krainie, która nazywa się CIASTECZKOWO, mieszkało wiele osób. Było tam bardzo mroźno. Pewna rodzina dopiero się wprowadziła. Gdy już się rozłożyli, zaczęli piec czerwone pierniki, bo właśnie nadchodziły święta. Gdy już skończyli piec ciasteczka, mama z tatą zaczęli szukać pracy, aż znaleźli odpowiednią dla nich.

Mama będzie kelnerką, a tata - policjantem. Mama z tatą w pierwszy dzień pracy przynieśli ciasteczka do pracy i zrobiła się świąteczna atmosfera...

Złoty anioł Jestem Aniołem na szczycie choinki. Mam na sobie złotą sukienkę i białe skrzydła. Powiem wam, że większości ozdób jest zrobiona własnoręcznie, np.: łańcuch z kolorowych karteczek, styropianowa bombka pokryta solą, trójkącik z patyczków, aniołki z masy solnej. Dzieci robiły te ozdoby w ciągu kolejnych lat... teraz są już dorosłe, ale my pozostałyśmy niezmienne.

Mnie zrobiła Marysia na zajęciach kreatywnych w swojej szkole:) Marysia Moryń, kl. 4

Gdzie są pierniczki?

Babcia upiekła pyszne pierniczki. Pewnego dnia poszliśmy z babcią do sklepu. Gdy wróciliśmy nie było pierniczków. Przeszukaliśmy wszystkie pomieszczenia, ale nigdzie ich nie było. Mieliśmy jedno podejrzenie, że zrobiła to najmłodsza siostra Gloria, ale okazało się, że to nie był nikt z rodzeństwa. Po analizach z kamer okazało się, że to był nasz sąsiad. Babcia upiekła nowe pierniki, ale najpierw sąsiada wsadziła do więzienia.

Dawid Skoczeń, kl. 4

Co z feriami?

ARTYKUŁ

Ferie zimowe to świetny moment na spędzanie wspólnego czasu z najbliższymi, można robić wtedy naprawdę wiele ciekawych rzeczy. Ja osobiście o moich feriach pomyślałem już jakiś czas temu, znalazłem miejsce, w które chciałbym pojechać razem ze znajomymi i po prostu zarezerwowałem, choć nie było to proste. Każda rzecz, którą chcemy zrobić, wymaga od nas pewnego zaangażowania, niektórym osobom nie będzie to sprawiać problemu, ale jednak większość z nas niestety taki problem ma. Myślę, że jest to główny powód, dla którego zamiast spędzać ten czas aktywnie, w gronie znajomych lub rodziny, wolimy przeleżeć go na kanapie i nic nie robić. To głównie od nas i naszego zaangażowania zależy, co będziemy mogli zrobić. A więc jeżeli jesteśmy w stanie się wystarczająco zaangażować, to teraz tylko z górki… Możesz organizować spotkania czy wypady ze znajomymi (np. na narty), gry planszowe, bitwy na śnieżki, naprawdę pomysłów na spędzanie czasu jest mnóstwo i jestem przekonany, że na pewno dla każdego coś się znajdzie. Podsumowując, do aktywnego spędzenia ferii nie potrzeba wiele, wystarczy tylko chcieć ;) Pomysły na ferie (zwłaszcza bez śniegu) Wybierzcie się na lodowisko.

Idźcie do biblioteki.

Idźcie do kina.

Zorganizujcie bal karnawałowy.

Zróbcie warsztaty kulinarne.

Zorganizujcie konkurs karaoke.

Zróbcie wypad na łyżwy lub na sanki.

Zobaczcie miasto w świetlnych iluminacjach (i zróbcie zdjęcia).

Zróbcie tour po muzeach, wybierzcie się do teatru czy na koncert.

JAN STACHURA, KL. 2LO

JAK ZADBAĆ O SIEBIE - PORADNIK NA ZIMĘ ARTYKUŁ I oto z przytupem nadeszła zima... Razem z nią przybyły temperatury poniżej zera, ogromne zaspy śniegu i szybko zapadające wieczory. Mimo wszystko zima ma mnóstwo plusów. Bo czy siedzenie z kubkiem aromatycznej herbaty bądź gorącej czekolady i oglądanie seriali oraz filmów nie nabiera wtedy nowego znaczenia?

Oprócz tych wszystkich wspaniałych rzeczy musimy pamiętać o naszym zdrowiu i właściwej pielęgnacji skóry.

Zacznijmy od witaminy D3. Każdy z nas na pewno o niej słyszał, bo przecież co chwila w telewizji nadają reklamy o suplementach diety z tą właśnie witaminą. Jest ona bardzo ważna dla naszego organizmu.

Szczególnie istotne jest podawanie jej dzieciom i młodzieży właśnie w okresie jesienno-zimowym. Wiadomo nie od dziś, że w zimie słońce rzadko wychodzi zza chmur, więc nasza skóra nie jest wystawiona na działanie promieni słonecznych, a zatem i nie absorbuje witaminy D3. Niedobór tejże może prowadzić do krzywicy. W jej wyniku kości stają się miękkie i podatne na deformacje oraz załamania.

Prowadzi to do nieprawidłowego rozwoju szkieletu i opóźnionego rozwoju ruchowego. Tak więc dbajmy o odpowiedni poziom tej witaminy (innych oczywiście też) w naszym organizmie.

W zimie nasz naskórek traci na wilgotności zarówno na dworze, jak i w pomieszczeniach. Są za to odpowiedzialne chłodne powietrze i niski poziom wilgotności oraz branie przez nas gorących kąpieli. Dodatkowo nosząc grube wełniane swetry, możemy podrażnić naszą skórę.

Dlatego koniecznością jest stosowanie kremów nawilżających. W naszej codziennej pielęgnacji nie stosujmy mocno oczyszczających żeli, maseczek i toników (dziewczyny to głównie do was).

Postawmy za to na delikatne kosmetyki.

Nie zapominajmy też o kremie z filtrem.

W mroźne dni słońce bywa mocne, a poza tym promienie UVA przenikają przez chmury.

Skóra zniszczona takimi promieniami wolniej się regeneruje i traci swoje zdolności obronne przed nieprzyjaznymi warunkami atmosferycznymi.

Na sam koniec oczywiście masz ubiór. Nie wiem, czy słyszeliście, ale niedawno nad USA przeszedł okropny cyklon. Ludzie nie mogli dostać się do swoich domów na święta z powodu odwołanych lotów i zablokowanych dróg.

Najniższa temperatura została odnotowana w mieście Elk Park w stanie Montana i wynosiła –46 stopni. W Polsce nie musimy się obawiać takich mrozów, ale nie oznacza to, że nie powinniśmy się ciepło ubierać.

Dla wielu osób wygląd zewnętrzny jest bardzo ważny jednak nie warto ryzykować swojego zdrowia by prezentować się zawsze nienagannie lub zgodnie z najnowszymi trendami mody (z mini spódnicami lepiej poczekać na cieplejszą porę roku, kostki jednak proszę o zasłonięcie ciepłymi skarpetami, a szyja uprzejmie czeka na ciepłe otulenie). Jedno wyjście bez czapki lub szalika może się skończyć grypą i antybiotykami (przekonałam się o tym całkiem niedawno).

Nasze ciało jest świątynią i niezależnie od pory roku powinniśmy o nie należycie dbać, ponieważ wszystkie nasze decyzje mają wpływ na to, jak będziemy wyglądać i czuć się za dwadzieścia czy trzydzieści lat.

Dbajmy o siebie!

MARTA MORYŃ, 2 LO Przepis na zimową herbatę z pomarańczą i przyprawami korzennymi Składniki: czarna herbata (lub czarna z przyprawami korzennymi) 1-2 plastry pomarańczy (pomarańczę należy wcześniej sparzyć) laska cynamonu 4-5 goździków kawałek imbiru 1-2 łyżki naturalnego miodu Przygotowanie: 1. Zaparzyć 250-300 ml czarnej herbaty razem z cynamonem oraz imbirem.

2. Dodać plastry pomarańczy z goździkami oraz miód. Podawać od razu po przygotowaniu. źródło przepisu:

Książkowe polecajki Nancy Springer "Enola Holmes", seria książek Enola ma 14 lat i uwielbia rozwiązywać zagadki i niewyjaśnione sprawy, podobnie jak jej starszy brat.

Niestety wszystko komplikuje się w dniu, kiedy znika jej matka. Enola chce za wszelką cenę ją odnaleźć. Sherlock i Mycroft natomiast postanawiają, iż dziewczyna pozostanie na pensji z internatem. Oczywiście Enoli udaje się uciec i dostać do Londynu, gdzie zaczyna poszukiwania. Na dodatek zostaje wplątana w porwanie młodego markiza! Czy samodzielnie będzie w stanie rozwikłać tę zagadkę? A może to początek jej kariery detektywa? Seria książek “Enola Holmes” wciągnie nie tylko młodzież, ale i każdego czytelnika, który chciałby poznać kolejnego uzdolnionego detektywa z rodziny Holmesów! (opis wydawcy) Mathilda Masters, Louize Perdieus "321 fascynujących faktów historycznych" ZDUMIEWAJĄCA ENCYKLOPEDIA CIEKAWOSTEK HISTORYCZNYCH! Czy wiesz, że: Wielki Wybuch, od którego wszystko się zaczęło, nie był prawdziwym wybuchem?

Persowie w 400 roku p.n.e. wynaleźli zamrażarkę?

Rzymianie czasami napełniali Koloseum wodą i odtwarzali bitwy morskie? nadwornymi błaznami bywały też kobiety? królowa piratów Ching Shih miała pod swoją komendą 40 000 mężczyzn? to Napoleon kazał Europejczykom jeździć prawą stroną drogi?

Dowiedz się mnóstwa rzeczy o prawiekach i prehistorii, o starożytnych cywilizacjach, średniowieczu, wyprawach odkrywczych i wynalazkach. Od czasów najdawniejszych do teraz. (opis wydawcy)

WYBÓR REDAKCJI

jak zadebiutować w "EDit"?

Szukamy nowych, ciekawych artykułów!!!

Możesz napisać:

opowiadanie wiersz recenzję książki, którą ostatnio przeczytałeś wywiad z osobą, którą uważasz za ważną artykuł o muzyce, sporcie artykuł o swoim idolu poradnik, diy artykuł o swoich pasjach sprawozdanie z ostatniej wycieczki

Możesz też nadesłać: swoje zdjęcia (fotoreportaż z krótkimi opisami) prace plastyczne (skany dobrej jakości) projekty (foto lub print screeny z opisami) komiksy grafiki

Jeśli masz swoją stronę www lub kanał w mediach społecznościowych - pochwal się tym w "EDit" - to okazja, żeby zdobyć followersów:)

Kontakt: redakcjaed@gmail.com

Wysłuchaj audiobooka, który stworzyły czwartoklasistki Joanna Papuzińska "Nasza mama czarodziejka":)

redakcja SKŁAD: MARTA MORYŃ, WIKTORIA GOŁĘBIEWSKA, HANIA POWNUK OPIEKA: MONIKA MORYŃ

"EDit" to miesięcznik stworzony na potrzeby dzieci i młodzieży, którzy zdobywają wiedzę w ramach edukacji domowej.

Obecnie jest tworzone przez uczniów szkół MARANATHA w Knurowie.

Czasopismo jest bezpłatne, na użytek prywatny.

Kopiowanie artykułów oraz czasopisma jest zabronione.

GRAFIKI I OKŁADKI KSIĄŻEK POCHODZĄ OD WYDAWCÓW. GRAFIKI, ZDJĘCIA: CANVA.COM, PIXABAY.COM, ARCHIWA PRYWATNE NA OKŁADCE MAGAZYNU – CANVA.COM

Kontakt: redakcjaed@gmail.com 1. Wysyłając maila z tekstem, zdjęciem, filmem, grafiką, w temacie maila piszcie: imię i nazwisko autora tekstu + klasa.

2. Każdy artykuł musi mieć tytuł.

3. Pod tekstem podpisz się imieniem i nazwiskiem + klasa (NIE wiek) 4. Można przesłać zdjęcia i prace graficzne (PNG lub JPG), jednak zastrzegamy, że publikujemy tylko te, które są dobrej jakości.

5. Artykuły zapisujcie w pliku tekstowym.

6. Tekstów nie odsyłamy do autoryzacji.

7. Nie publikujemy materiałów zapisanych jako PDF.

STRONA NA FB HTTPS://WWW.FACEBOOK.COM/CZASOPISMOED