Dutch Courier Digital Edition April 2026 by Dutch Courier

Letters from the editor editor@dutchcourier.com

Beste lezer,

Ik ben zo trots op de Dutch Courier-community. Ook als je minder bekend bent met de digitale wereld, neem je toch de moeite om de Dutch Courier online te lezen. En wat mooi om te zien hoe mensen elkaar helpen — bijvoorbeeld door een “fellow Dutchie” te ondersteunen met e-mail. Dat voelt echt als verbinding. Daarnaast ben ik steeds vaker door heel Victoria te vinden op verschillende farmers markets. Hoe leuk is het om elkaar daar te ontmoeten, samen poffertjes te eten en even bij te praten? Ook daar help ik je natuurlijk graag. Onlangs was ook Kabloom van Tesselaar hier in Melbourne. Wat een prachtige bloemenzee — echt inspirerend! Het heeft me zelfs aangezet tot het maken van een kunstwerk met de titel Tulpen in Australië. En eerlijk… dat was best “out of my comfort zone”. Ooit is mij verteld dat ik dat niet kon, en dat ben ik lange tijd gaan geloven. Maar tegenwoordig ben ik een beetje zoals Pippi Langkous: ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Dus ik blijf ontdekken en uitproberen. Met diezelfde blik lees ik ook de verhalen in deze editie. Wat een inspirerende mensen! Robert bijvoorbeeld, met zijn bijzondere reizen over de wereld in zijn World Safari truck — met de Nederlandse vlag én Australië op de voorkant. Misschien wel het mooiste voorbeeld van een Nederlander in de wereld, met Australië als thuisbasis. Ken jij nog meer van zulke verhalen? Laat het ons weten!

Ook Wilma daagt zichzelf uit met haar stappen, en Red Feb Bingo moedigt lezers aan om actief te blijven. Geweldig om te zien hoe iedereen op zijn eigen manier in beweging komt. Tot slot wil ik alle schrijvers bedanken die elke maand weer bijdragen. In het bijzonder Carla, die werkt aan haar laatste columns.

En vergeet ook niet het mooie gedicht op pagina 3, als ode aan het mooie Australie.

Weer met liefde gemaakt. Carole Overmaat

NOTES FROM THE EDITOR

SUBSCRIPTION CHANGES

Please send us your email (or from your kids or neighbour or anyone who maybe can help you set this up)

We want to keep publishing the Dutch Courier, but in a new format. That’s why we are introducing a multi-platform subscription:

• 11 online editions per year, available on our website, out of those 11 edition 5 printed editions per year, mailed directly to you

• Audio recordings of each edition, also available online

This way, we can continue offering the Dutch Courier without increasing prices and without extra costs.

46 dollars for hybrid subscription 40 dollars for only online

Kind regards, Carole and Ron

Please send an email to us and we set you up for this editor@dutchcourier.com

post: 6a McKay Avenue, Black Rock, VIC 3193 text or phone call: 0437 757 393

Dutch Courier Nieuws – Belangrijke Update

Veranderingen

Stuur ons een email naar editor@dutchcourier.com (of die van uw kinderen of buren of iemand die u kan helpen om u op te zetten voor de multi platform subscription. )

We willen de Dutch Courier blijven uitgeven, maar in een nieuwe vorm.

• 11 online edities, beschikbaar via onze website en van deze 11 edities 5 gedrukte edities per jaar, per post naar u verstuurd

• Audio-opnames van elke editie, ook online beschikbaar

Zo kunnen we de krant blijven aanbieden zonder prijsverhoging en zonder extra kosten.

46 dollars for hybrid subscription 40 dollars voor online versie

Met vriendelijke groet, Carole en Ron

PRICESadvertising

Editorial: Carole Overmaat 6a Mc Kay Avenue Black Rock Phone: 0437 757 393 editor@dutchcourier.com www.dutchcourier.com © Carole Overmaat 2026

The Dutch Courier is available by subscription.

Printed 5 times a year by News Pty Ltd

Online via : www.dutchcourier.com

EFT via bank: BSB 033055 ACCT: 376 516

Please put your name and Postcode in the description field

Where the wide brown land breathes red dust and salt, Where gum trees whisper in the searing afternoon

And magpies herald the dawn.

I came from low lands shaped by tide and will---

From polders wrestled patiently from the sea---

To a continent immeasurably older,

Where time is Dreaming, And Country is not owned, but known.

I arrived as a representative Of the Kingdom of the Netherlands.

I departed carrying something less official, And far more enduring.

Here, I learned to tread carefully.

To understand that every river bend, Every stretch of ochre earth, Was sung into being long before

Charts and compasses arrived.

I listened to Elders speak of Country---

Not land as possession, But land as responsibility.

To be welcomed was never routine.

It was grace.

Australia---

You beauty.

From the hush of the outback a dusk

To the crash of surf on endless coasts;

From jacaranda bloom to wattle gold;

From kangaroos crossing open plains

To the sudden laughter of a kookaburra in the bush---

Four years beneath the Southern Cross

Poem by : Col Peter Burgerhout,

You changed me.

I learned to yarn over a flat white.

To say “no worries” and truly mean it.

To call a mate a mate---

And to understand that mateship

Is no small word here.

I stood in the surf at Bondi at first light.

Felt dry heat roll in from the bush.

Shared a barbie where stories flowed easier than the wine.

Bit by bit, I became less a visitor

And more – at least in spirit –part of the mob.

Yet it was in silence that I was most moved.

At the Australian War Memorial, Beneath the dome, beneath the names ---

So many names---

I stood as the Last Post echoed through the hall.

Each evening, one life remembered.

One story drawn from thousands.

Not statistics. Not strategy.

But sons. Daughters. Mates. There I felt the sacred weight of remembrance.

Lest we forget. Our nations have stood shoulder to shoulder.

In the dark waters of the Second World War, Dutch and Australian ships fought side by side In the Battle of the Java Sea. When the Netherlands East Indies fell,

Australian harbours – Sydney, Fremantle –

Sheltered Dutch vessels and submarines.

From Australian soil, the fight continued.

Decades later, in Uruzgan, Afghanistan,

Again our flags flew alongside one another---

Professional. Steady. Resolute. Bound not only by mission, But by trust.

Shared sacrifice.

Shared values.

Long before alliance, there was encounter.

In 1606, the Duyfken made landfall.

Willem Janszoon and his crew---

The first Europeans recorded to set foot on Australian soil. Not conquerors of a continent, But early witnesses to its immensity.

From Dirk Hartog

To Abel Tasman, Dutch names still trace your coastline---

Quiet reminders that history, like the tide, Runs both ways between us.

I have sung your songs.

“I am, you are, we are Australian.”

Though born beneath another sky,

Those words found resonance in me.

“I still call Australia home.”

And somehow, in a quiet way, I do.

And the old swagman by the billabong---

Waltzing Matilda---

In that larrikin defiance, In that rough-edged poetry, There beats the heart of a nation.

Your anthem stirred me too---

“For we are young and free; We’ve golden soil and wealth for toil.”

I have seen that soil blaze at sunset.

I have witnessed that toil---

In uniform, in parliament, On farms carved from stubborn earth, In classrooms, laboratories, shipyards.

These years have left their mark.

Broadened my stride.

Softened my certainties.

Deepened my respect.

The vastness recalibrated my sense of scale.

The light sharpened my vision.

The frankness of conversation refined my diplomacy.

Nations, like people, are shaped by memory---

By how they honour their fallen,

How they welcome the stranger,

How they care for the land beneath their feet.

You have taught me

That strength may walk with humility.

That remembrance may be daily.

That diversity may be unity without uniformity.

That courage may speak softly.

And that true mateship crosses oceans.

May our two maritime nations---

One carved from water, One surrounded by it---

Bound by trade winds, by history, by shared sacrifice---

Continue to stand together

When seas grow rough.

I arrived representing my country.

I departed enriched by yours. Under Southern skies, I found not only an assignment,

But a friendship.

And may we always remember Friendship, like the Southern Cross, Needs no borders to shine

March 2026 – Peter A.B.

Col Peter Burgerhout, former Defence Attaché for the Kingdom of the Netherlands

MISTY MTN CAMPING, KUNGHUR

Carla van Dokkum (1943) woonde in Lathum, Gld, op het schiereiland Riverparc. Ze is getrouwd met Onno. Samen hebben ze vijf kinderen en dertien kleinkinderen. Ze schreef Eigenlijk heet ik Tsiwja, een boek over haar turbulente leven. carlavandokkum@gmail.com was de buurvrouw van de vader van Carole Overmaat, de editor van deze krant. In haar maandelijkse bijdrage herschrijft Carla stukjes uit haar boek. Dit is column 76.

Eigenlijk heet ik Tsiwja is te koop bij www.bol.com. Ook als luisterboek te verkrijgen en als e-boek te downloaden.

Bezoek aan Hanni in Israël

Terwijl mijn kinderen en ik in Jeruzalem zijn houden we intensief contact met Hanni. Op het uur U rijdt een taxi ons naar de sinaasappelplantage van de zoon van Hanni. Daar woont ze met een verzorgster in een eigen huisje op het terrein van haar zoon. In de deuropening staat een levendige oude dame van bijna honderd. De ontmoeting is zoals we verwachten: innig en emotioneel. Binnen wacht ons een culinair festijn van heerlijkheden en verrassingen.

Hanni heet zich in ons verdiept en overlaadt ons met toepasselijke cadeautjes. Ik zit met een rijk geïllustreerd werkje over de levensloop van Vincent van Gogh in mijn handen. Het is in linnen gebonden groen boekje met goudopdruk uit 1941, beduimeld en met plakband bij elkaar gehouden. De opdracht in mijn moeders handschrift zegt alles. ‘Voor Hanni van Blankenstein. Voor je lieve hulp, de eerste dag na de geboorte van onze Tsiwja, 10 maart 1943. Ellen en Ben.’ Mijn naam in Hebreeuwse tekens. Bij het doorbladeren valt er een vergeeld snippertje papier uit met daarop nogmaals mijn Hebreeuwse naam. Mijn moeder moet mijn naam daarop geoefend hebben voordat ze het in het boekje schreef. Voor het eerst en waarschijnlijk voor het laatst. Ik streel de tekst. Het grote vertellen begint. Over mijn grootouders en mijn moeder Ellen Sanders. ‘Ik leerde Ellen kennen in het zwembad,’ zegt Hanni. Beiden waren we dol p zwemmen en onze Joodse achtergrond leidde tot een hechte

Oorlog en voetbal

door Jorge

Gekluisterd aan de buis zie ik Oorlog en voetbal.

Het W.K.-voetbal komt dichterbij. In Juni is de aftrap. De laatste landen spelen nog kwalificatiewedstrijden. De poules zijn dan definitief bekend.

Nederland en Australië doen mee. Ik zal geel en oranje dragen. Tot ze tegen elkaar spelen, dan zal ik kleur bekennen.

Helaas is de politiek het toernooi binnen geslopen. De gevolgen van de oorlog en de olieprijzen zijn eigenlijk niet te overzien. Ook de veiligheid lijkt in het geding. Voorlopig gaat het toernooi door.

Rinus Michels zei ooit: ‘voet-

Sport

by Hernry van Zanden

Ajax v Feyenoord Dec 14 200th edition of the klassieker

World Cup 2026

vriendschap totdat ze er niet meer was. Ik was zeer onder de indruk van de statige villa Midsummer aan de Verlengde Herenweg in Groningen,’ vertelt ze. ‘Jouw opa, de vader van je moeder was directeur van de Ranja limonadefabriek van de firma Polak. Je opa was een rijzige, ernstige man voor wie ik een beetje bang was. Maar ik was dol op je oma, een hartelijke gastvrije vrouw. Ik was altijd welkom en bracht vanaf mijn twaalfde nagenoeg alle Joodse hoogtijdagen bij je grootouders door. Die vierden ze groots en uitbundig. Je moeders tweelingzusje heette Vera. Ze gaven hun twee- eiige tweeling de namen Vera en Ellen naar de in die tijd beroemde danseres Vera Ellen.’

Ik kan Hanni alleen maar aanstaren en drink haar woorden. Mijn kinderen luisteren hevig geëmotioneerd en bijna ademloos naar de verhalen over mijn (en hun) afkomst. Ik ontwijk hun blik, bang om met ze mee te huilen.

Wordt vervolgd

bal is oorlog’. Maar het, in wezen simpele, spelletje zorgt ook voor veel plezier, schoonheid, ontspanning en verbondenheid. Hoop dat de focus daarop blijft.

Muziek doet dat ook, verbinden. Gek dat ik, tot voor kort, nooit gehoord had van Paul Kelly. We draaien hem nu grijs in de auto. Vooral zijn laatste cd ‘Seventies’, met prachtige liedjes, die beklijven. Inspirerende en verhalende teksten.

Een andere Paul draaien we ook vaak in de auto. Paul van Dijck. Hij was een vriend en onder anderen lang huisarts in Marken, Nederland. Hij overleed op 18 Mei 2024, in Haarlem.

Niet heel bekend in Nederland, maar hij was een rasmuzikant. Hij speelde op veel verschillende instrumenten. Zijn vier kinderen hebben dat muziekgen allemaal overgenomen. Zij speelden bovendien lang samen als familieband. Sofie Winterson heeft een solocarrière, Floor speelt voor ‘Blue Crime’ en Joost en Cato spelen in de wereldwijd bekende band ‘My Baby.’ Regelmatig te zien in New Zealand. Eenmaal in Adelaide. Ik ga zeker een poging ondernemen ze te vragen vaker naar Australië te komen.

Dromen mag toch?

De w.k. Finale… AustralieNederland. Hoe mooi zou dat zijn?!

The Netherlands will face Morocco, Panama, and New Zealand in June. During the international break, the Netherlands played a friendly against Norway, resulting in a 2-1 win at the Ajax stadium. Although Norway scored first with a very good solo goal, captain Virgil van Dijk headed home soon afterward from a corner. The Dutch continued to press in the second half, with 14 shots on goal to Norway’s five. The second goal was magnificent,not only in how Reijnders scored, but the organisation and understanding in the immediate lead up to the goal. It was a work of artistry.

Although this is not the final make-up, as some will be omitted, here is the latest Netherlands squad for the WC.

Goalkeeper

Justin Bijlow

Mark Flekken

Bart Verbruggen

Defence

Nathan Ake

Virgil van Dijk

Denzel Dumfries

Jorrel Hato

Jean-Paul van Hecke

Jurrien Timber Micky van de Ven

Stefan de Vrij

Midfield

Ryan Gravenberch

Teun Koopmeiners

Tijani Reijnders

Xavi Simons

Luciano Valente

Quinten Timber

Kees Smit

Forwards

Brian Brobbey

Cody Gakpo

Noa Lang

Donyell Malen

Mephis Depay

Wout Weghorst

Coach

Ronald Koeman

Noa Lang, the Galatasaray winger, may be in doubt as he battles a freak injury to his thumb in a match against Liverpool, March 18, 2026. He caught his thumb on a LED advertising board that required immediate surgery to avoid amputation. The injury, which was described as a serious

Melbourne 92.3 FM 3ZZZ 92.3 FM Monday 4pm-5pm Friday 8am - 9am

and Saturday 11 am

Adelaide. – 5EBI 103.1 FM

Thursdays 9 pm to 12 am

Website: www.5ebi.com.au

Email: ebiradio@5ebi.com.au

Ballarat - 99.9 Voice FM Thursdays 1pm – 3pm

Website: www.voicefm.com.au

Facebook: voicefm

Email: info@voicefm.com.au

Brisbane – Radio 4EB 98.1FM Wij zijn LIVE op 98.1FM op zaterdag om 16h. Onze GLOBAL programmas zijn vrijdag om 18h en zaterdag om 17h.

Website: www.4eb.org.au

Facebook: Dutch-Group-4EB981FM-in-Brisbane

Email: info@4eb.org.au

Radio Fremantle 107.9 fm Broadcasting in the Dutch language sunday from 15.30 to 17.00

cut/partially severed thumb, was successfully operated on. Although reports have indicated that he has recovered well and has rejoined the squad, he will sit out the Netherlands’ first match.

I doubt very much that Denzel Dumfries will be going to the World Cup. He has had a severe ankle injury that required surgery in December 2025. He has only just returned in March after a long layoff. The next month will decide his World Cup future.

Although I have sung Xavi Simons’ praise in the past, his form has not been good, especially his last match against Ecquador. Jerdy Schouten has a question mark over his ability, but his criticism of not only Ajax players but also ex-Ajax players. He is directly attacking Brian Brobbey, Jorel Hato, and Wout Weghorst. The latter has his own problems trying to attempt to return to top form after a horrific injury in January. He was already re-

Een reisje naar het verleden

Reizen naar het verleden: dat is iets wat we doen elke keer als we een museum betreden, want een museum is, per slot van rekening, een plaats vol herinneringen. Vooral omdat mensen uit de Nederlandse gemeenschap hier in Victoria niet wilden dat we waarde-

volle herinneringen zouden kwijtraken, hebben velen van hen voorwerpen uit hun familie naar DAHC gebracht. Waaronder niet alleen huisraad en souvenirs, maar duizenden boeken!

Die waren erg belangrijk in het tijdperk voordat er in bijna elk huis een TV-toestel stond. We hebben een bezoeker gehad, die vol bewondering zei: “We hadn’t realised the Dutch were such bookish people”. Wijzelf hadden dat niet zo gezien omdat de meesten van ons met boeken opgegroeid waren. Echter, mensen hier vonden het blijkbaar vreemd dat mensen die op het platteland of in fabrieken, kantoren en winkels werkten, in hun vrije tijd boeken lazen. Jammer genoeg, doordat de Nederlandse immigranten zich zo snel en netjes aangepast hebben, kunnen zij en hun kinderen de boeken, die hun ouders hebben meegebracht, niet lezen omdat hun enige taal Engels was en is. Dus kregen we - en krijgen we nog steeds - dozen vol boeken! Die misschien nooit meer gelezen zullen worden; dus vragen we u, ons geen boeken meer te sturen.

Wat ons museum ons natuurlijk ook te zien geeft, dat zijn merendeels de praktische spullen die de landverhuizers, waaronder grotendeels hele gezinnen, doodgewoon voor hun alledaags bestaan nodig vonden. Dus hebben we huishoudelijke voorwerpen zoals een heleboel keukengerei, en ook dingen die òf uit de mode, òf niet praktisch meer zijn. Wat dacht u van dit wasbord,

bij voorbeeld. Nu alleen nog gebruikt als ritme-instrument in skiffle-bands, jugbands, vroege jazz- of dixielandgroepen, wordt het bespeeld door met vingerhoedjes, lepels of stokjes over het geribbelde oppervlak te schrapen en te tikken. Dit kan heel effectief zijn.

mattenkloppers

Wat ook niet meer gebruikt wordt, dat zijn mattenkloppers Ik heb al eens eerder, in 2013, over het ritueel van mattenkloppen geschreven. Zo heb ik het beschreven: “Het is een sprankelende morgen in de Saxenburgerstraat,

een zijstraat van de Overtoom in Amsterdam Oud-West. Aan het einde van de straat ligt het Vondelpark en het is in dit gedeelte van de straat dat twee buurvrouwen een ladder hebben neergezet. De ladder staat wijdbeens en over de top van de ladder hebben ze met z’n tweeën een loper gedrapeerd. Nu nemen ze alle twee een mattenklopper in de rechterhand, houden het uiteinde van de loper in hun linkerhand, lopen naar achteren, strekken de loper en beginnen hem te meppen met hun mattenklopper. Wolken stof waaien naar boven, maar niet in hun haar, want ze hebben ervoor gezorgd dat hun haar goed bedekt is met een hoofddoek die ze zo geknoopt hebben dat hij wel een soort tulband lijkt. Ook dragen ze een degelijk, lang schort, want zonder schort wordt er geen huiswerk gedaan. Daarna komt er een emmer water met azijn aan te pas, want de loper wordt nu stevig met een harde, natte borstel bewerkt. De loper wordt zo gevoerd dat hij uiteindelijk, nadat elke centimeter duchtig geklopt is, aan één kant van de ladder, daar waar de eigenares staat, netjes opgerold ligt. Ze pakt hem op, loopt naar haar huis en stouwt hem onder aan de trap die hij binnenkort bedekken zal. Nu is de volgende loper aan de beurt.

Wij kinderen staan geboeid naar dit huiselijke geweld te kijken en als één van de mepsters je moeder is, en jij een meisje bent, zou je wel eens als taak kunnen hebben, de koperen traproeden glimmend te

poetsen. De loper wordt boven aan de trap vastgehaakt en golft dan als een waterval van tapijt de trap af. Op elke trede zijn twee stalen ringetjes aangebracht waardoor de roede gegleden en vastgezet wordt. Dit vastmaken van de loper kan af en toe hachelijk zijn omdat, totdat op z’n minst drie roeden vastgezet zijn, je weing houvast hebt daarboven aan die trap.

In de volgende twee wekenwant daarna worden de roeden weer dof – is het dan een genot de voordeur open te doen en die frisse loper met op elke trede een glimmende roede, te zien.”

In de vijftiger jaren was een heleboel keukengerei uit groen of grijs-gewolkt émaille, zoals deze twee melkkokers:

Groen geëmailleerd

Meer op pagina 6

Wasbord

Groen geëmailleerd vergiet

vergiet met bloemenversiering

vervolg: Een reisje naar het verleden door Janna Hilbrink

grijs-gewolkt

Ze hebben een vernuftig deksel – iets wat ik altijd met enthousiasme aan bezoekers laat zien, want het deksel heeft gaatjes. En waarom? Collega Michel heeft in het verleden een pluk watte door het middelste gaatje van een deksel geschoven om te laten zien, hoe vernuftig dat deksel is. Die gaatjes zijn er namelijk om de kokende melk naar boven te laten spuiten om dan later weer terug in de koker te druipen. Dus, geen aangebrande melk op het fornuis of petro-

BVN tips

Iftar around the world Iftar around the World neemtjemee op een ontroerende culinaire reis langs de ramadan in verschillende culturen.

Bekijk hier play icon

Rust en Vreugd

In de nieuwe dramaserie neemt Emma de kijker mee naar een schijnbaar idyllisch volkstuinencomplex. Hier maakt ze na het overlijden van haar man een onverwacht nieuw begin.

Bekijk hier play icon

Who’s that girl?

In Who’s that girl? krijgen we een unieke blik in het leven van Sophie Ousri, Zaar Goedemans, Tamara Elbaz en Christina Curry. Bekijk hier play icon

Je Zal Het Maar Hebben

Een duik in de levens van jongeren die een ziekte of een handicap hebben maar zich door niets laten weerhouden om alles uit het leven te halen.

AI love

Hoe is het om te daten met een AI-vriendin? En waarom zou je een digitale kloon van jezelf bouwen? In de 6-delige

leumstel. Aan die verklaring voeg ik dan bescheiden toe dat dit soort melkkoker een voorbeeld van Nederlandse intelligentie is. Dat woord “vernuftig” is pas bij mij komen bovenborrelen en ik vind dat het het juiste woord (op zijn Engels:”ingenious”) is voor wat ik wilde beschrijven. Ook erg vernuftig zijn, bij voorbeeld, applelmoeszeven.

Pas toen ik hier potten Nederlands appelmoes te pakken kon krijgen, begreep ik eigenlijk hoeveel appelmoes voor de doorsnee Nederlander betekent. Volgens de Wikipedia, wordt appelmoes “in Nederland traditioneel gegeten als bijgerecht bij de warme maaltijd, vaak gecombineerd met aardappelen, vlees (zoals varkenskarbonade) en groenten. Het is ook populair bij pannenkoeken, wafels, of als nagerecht. Het wordt vaak puur gegeten als tussendoortje.” Hier in Australië wordt appelmoes als bijgerecht alleen bij varkensvlees gegeten, ter-

wijl je het in Nederland bij een biefstukje kunt krijgen. Als het als nagerecht opgediend werd, deed onze moeder er vaak ook nog vanillevla bij. Over nagerechten gesproken: de flessen vanille – en chocoladevla die door de melkboer aan huis gebracht konden worden, waren bij ons thuis erg geliefd. En ook yoghurt, waar we soms vanillevla aan toevoegden. Ja, dat zijn de soort herinneringen die naar boven komen alleen al bij het bekijken van de appelmoeszeef! De broodtrommel die we hier in onze verzameling hebben is in groen émaille. Het is het soort broodtrommel dat erg populair geworden is, juist omdat het ouderwets is. Om even van het internet te citeren: “Vintage émaille broodtrommels zijn de laatste jaren enorm populair geworden, zowel onder verzamelaars als liefhebbers van retro en vintage woonaccessoires.” Zoals het in één van de advertenties staat: met deze broodtrommel “haal je een zeldzaam en func-

tioneel stukje geschiedenis in huis.” De trommel is echter meer dan pure decoratie, want de adverteerder stelt voor hem als volgt te gebruiken: Om brood te bewaren, met andere woorden: Gebruik de trommel waarvoor hij is gemaakt. Of als: Opberger: de trommel is ook perfect voor theedoeken, voorraad of keukengerei. In die laatste functie hebben wij vaak de onze gebruikt en hem volgestouwd met kleine gebruiksvoorwerpen of breekbaar spul om op een festival uit te stallen

Sjieke broodtrommel

En last, but not least, dit vrolijke gezegde op een pas aangekomen wandkleedje: “Ik, Haan, kraai koning in deze woning. Als ik, Hen, er niet ben”.

non-fictie serie ‘AI love’ volgen we mensen die een diepe emotionele band hebben met kunstmatige intelligentie.

De Joodse Raad

De historische dramaserie

De Joodse Raad laat de onvoorstelbare consequenties van de anti-Joodse maatregelen van de bezetter zien.

Break Free

Nabestaanden treden in de voetsporen van hun dierbare, die de reis van zijn of haar leven maakte maar helaas nooit meer thuiskwam.

Cruijff

De serie is een diepgaand portret over de mens, de legende en zijn blijvende nalatenschap. Bekijk hier play icon

Andere Tijden Special

Op de vleugels van de Europese eenwording wordt de trein in de jaren 50 naar voren geschoven als hét vervoermiddel dat Europeanen verbindt.

covering from an ankle injury in December 2025. He has struggled in recent games, suggesting that he has not recovered sufficiently for a spot in the national team. On the other hand, Brian Brobbey, whose fitness and form were poor while at Ajax, has flourished at Sunderland. He has lost weight, is super fit, and is playing well. Last year, I did not expect Brobbey to ever play for the Oranje again.

Netherlands v Ecuador (Eindoven Stadium)

It wasn’t the best game for the Dutch. Although they went ahead in the third minute through an own goal. Gakpo broke down the left and sent in a firm low cross. Malen dummied over the ball, hoping to see Brobbey tap in at the far corner. However, the defender just caught the ball sending into his own net. Malen almost scored from a poor clearance. His long shot, with the keeper out of position, was heading for the corner. A desperate lunge palmed the ball just past the post. This was the turning point in the entire match. Had the Netherlands scored, it would have been difficult for Equador to overturn a 2 nil lead. Instead, a long pass

just over the top of the last defender, Denzil Dumfries, saw a desperate struggle for the ball between Dumfries and the Equadorian forward, who hit the turf in the tangle of legs. In my opinion, if the VAR had checked the head on shot, it was barely a free kick, let alone a red card. A puzzled and bemused Dumfries was forced into the change room in the 12th minute. This meant that they had to play most of the match with ten men. The most disappointing statistic was the number of shots on goal: two by the Oranje and 14 by the Ecuadorians. I can’t remember another game where the Dutch had so few shots on goal or a lack of possession (29%). Ecuador equalised through a penalty in the 24th minute. The Oranje spent most of the game holding onto a draw rather than searching for a victory.

Australia v Cameroon (friendly)

I was impressed with the organisation and our defence. Feyenoord and Australian international left back Jordy Bos scored the winner. “It’s nice to score for your country and any goal at all. So really happy with that.” Bos has played 23 matches for Feyenoord in the

Eredivisie, scoring three goals and six assists.

Facing Curacao in Melbourne

“It means a lot (to be playing in Melbourne). I’ve got a lot of family and friends coming, so I’ve got to get the tickets ready. But it’s really cool, especially AAMI Park, the old home ground from Melbourne City, so looking forward to it. I think we just have to play our game and get the result. Because obviously it’s our last game before we head to the US. So just get the result and get some momentum leading into the World Cup.”

Curacao came into being after the dissolution of the Netherlands Antilles in 2010. Curacao became a country within the Kingdom of the Netherlands.

The tiny Caribbean nation of Curacao became the smallest country ever to qualify for the World Cup. Curacao are by far the smallest nation ever to qualify for the World Cup, which is being expanded to 48 teams next year for the first

Dutch people in the world

Nederlandse boeren in

het buitenland

Het boek gaat, zoals de titel al zegt, over Nederlandse boeren die hun leven hebben voortgezet in het buitenland, en daar hun bedrijf leiden.

In verschillende landen heb ik mensen geïnterviewd en hun levensverhalen en belevenissen onderweg opgetekend in dit boek.

Zestien uiteenlopende verhalen van onze eigen landgenoten die het lef hadden om te verhuizen en zakelijk in het diepe te springen.

Mijn boeken zijn te vinden op Boerenboeken.online

Martin Vermeer

Onze nieuwste SNBN-nieuwsbrief staat online, weer goed gevuld met een paar updates en oproepen. SNBN zet zich als brug tussen Nederlanders over de grens en politiek Den Haag in om knelpunten zichtbaar te maken en verbeteringen te realiseren.

In deze editie o.a.: Crisis Midden-Oosten: ben je in de regio en loop je vast in de ondersteuning die je nodig hebt? Laat het ons weten via info@snbn.nl.

Dubbele nationaliteit: de behandeling van het initiatiefwetsvoorstel wordt naar verwachting in week 15 (7–9 april) besproken.

SNBN-organisatie & bestuursvacature: we zoeken een opvolger binnen het bestuur (kandideren kan nog t/m 20 maart). SNBN is politiek neutraal, maar werkt met een breed samengesteld bestuur om effectief toegang tot besluitvorming te houden. Daarom zoeken we nu expliciet naar een VVD-lid.

Studiefinanciering vanuit het buitenland: webinar terugkijken en we hebben vrijwilligers die meedenken (mail ons bij vragen!).

Buitenlands pensioen & AOW: handige tip over hoe opgebouwde AOW-jaren kunnen meetellen bij pensioenaanvragen.

Zonder jou geen SNBN. We draaien volledig op vrijwilligers en onze activiteiten zijn mede afhankelijk van steun van betrokkenen.

Dutch men travelling the world

A Dutch-born adventurer who, along with his wife Clary, has spent over 19 years traveling around the world in an expedition vehicle.

In line with our upcoming winter trip to Alaska find below our Previous Iceland

winter trip.

WHY ICELAND IN WINTER

Because few places offer: True winter isolation without polar expedition logistics, Accessible glaciers and volcanic landscapes, A small, resilient population living at the edge of the Arctic Ocean, between Greenland and Europe. Northern lights far from any light pollution, The feeling of crossing a frozen interior under your own power We landed in Iceland in deep winter with one idea: drive into the highlands.., We navigated by a thin GPS line across trackless miles. tracing routes and huts buried under snow. all the way to the top of the famous Eyjafjallayokul volcano. It was a measured expedition: moving when conditions allowed, stopping when they didn’t.

Robert van den Hoven

Daniel

MISTY MTN CAMPING, KUNGHUR

Verstappen: The Cinematic Piano Experience

Daniel Verstappen: The Cinematic Piano Experience featuring special guest violinist Yena Choi

Saturday, May 2 at Sydney Opera House

Big Deal Touring is proud to announce the 2026 return of Belgian pianist and composer Daniel Verstappen, to the Sydney Opera House.

Known for his dynamic fusion of classical tradition and contemporary cinematic sound, this internationally acclaimed artist will perform two exclusive concerts in the one day, on Saturday, May 2. Joining him is celebrated Australian violinist Yena Choi, one of the country’s most versatile and sought-after performers.

Verstappen’s last appearance at Sydney Opera House in April

2024 drew an enthusiastic response from audiences and distinguished guests, including Her Excellency the Hon. Margaret Beazley, Governor of New South Wales. His upcoming return marks his only Australian performances in 2026 as he continueshis glob al Reconnection tour, which has travelled through Europe, North America, Australia and New Zealand. The programme features Verstappen’s own original compositions - deeply cinematic in characteralongside a refined selection of iconic film music by composers such as HansZimmer (Interstellar, Time), Ennio Morricone (Cinema Paradiso, Gabriel’s Oboe), Nino Rota (The Godfather) and others. Verstappen has carved a unique place in international contemporary-classical music; his résumé includes collaborations with Andrea Bocelli, Ennio Morricone, Hans Zimmer, Wyclef Jean, Angie Stone and Natalie

Imbruglia - and appearances for Their Majesties King Philippe and Queen Mathilde of Belgium. Australian violinist Yena Choi brings her own extraordinary pedigree to the stage, having performed with all major Australian orchestras as well as the Royal Opera House Orchestra (London), Academy of St Martin in the Fields, and the BBC Concert Orchestra. Her collaborations span artists from Ed Sheeran and Michael Bublé to Hans Zimmer and Diana Krall. Together, Verstappen and Choi offer Sydney audiences a rare and emotionally resonant musical experience, uniting classical virtuosity with cinematic scopeperformed for one day only at the Sydney Opera House.

CONCERT DETAILS SATURDAY, MAY 2

Daniel Verstappen: The Cinematic Piano Experience

(with special guest violinist Yena Choi)

Venue: Utzon Room, Sydney Opera House, Circular Quay, SYDNEY

Times: 3.00pm & 7.00pm

Tickets: $129 ($79 concession) On sale: Monday, February 9 - 9am

Bookings:

https://www.sydneyoperahouse.com/classical-music/ daniel-verstappencinematic-piano-experience

BOOK AT HIPCAMP COM : MISTY MTN CAMPING, KUNGHUR

PETER VAN LIESHOUT WELCOMES OUR NEDERLANDSE FRIENDS TO MISTY MTN CAMPING KUNGHUR

My passion is yoga

Out of your comfort zone

Tijdens een yogaklas kun je jezelf soms ineens out of your comfort zone voelen. Bijvoorbeeld wanneer er onverwacht een moeilijke houding komt, of zelfs bij een ademhalingsoefening.

Ademen… je zou denken: hoe kan dat nou moeilijk zijn?

Toch kan het dat wel zijn.

Een oefening die ik dan graag doe, is het tellen van je ademhaling. Probeer bij elke in- en uitademing tot 19 te tellen. Zodra je merkt dat je gedachten afdwalen, begin je gewoon weer opnieuw.

Je zult merken dat het gekwetter in je hoofd je steeds afleidt.

Maar dat is heel normaal. Daarom heet het ook een oefening. En daarom begin je steeds opnieuw.

Eigenlijk is dit gewoon meditatie. En net als bij sporten word je daar niet ineens goed in — het vraagt oefening, geduld en zachtheid.

Het tellen doet me denken aan vroeger, toen mijn moeder zei: “Ga maar schaapjes tellen.”

En meestal viel ik daar rustig van in slaap.

Zo werkt het hier ook.

Dus… ga maar schaapjes tellen.

En kijk of je de 19 haalt.

Namaste

www.spiritualsisters.info

New Year Special for Dutch Courier subscribers only. Purchase two books, receive one free. Choose any $60 book from the following: 1606 Discovery of Australia, 1629 Mutiny on the Batavia 2nd edition large print, The Lost White Tribes of Australia Part 3: 1766 Australia’s First Pandemic.

· Buy any two of the above $60 books and get a free $30 book. The free books include: The Lost White Tribes of Australia Part One; 1629 Mutiny on the Batavia 1st edition small print. Note that there are limited copies of unedited versions of Part 3 not listed on the website, also at $30.

· Write the name of the free book in the notes of your order.

· January orders will receive an express post upgrade. Visit australiadiscovered.com.au or write to henry@australiadiscovered.com.au.

2026 - 420th anniversary of the first European discovery of Australia

Any purchase of 1606 Discovery of Australia in January and February will receive an upgrade to express post.

Thank you to Luke Jansen, who sent me the following Facebook message, as well as permission to reprint his correspondence.

Luke Jansen wrote: “This is one of the most amazing books I have read about the discovery of Australia, the amazing life of Willem Janszoon in service of his country, and the founding of the Netherlands. An enthralling and masterful read. Every person of Dutch heritage should read this.

Henry Van Zanden replied: Thank you, Luke. It was difficult to write as I had to translate 16th century Dutch, spend thousands of hours researching, and scour the internet for the very best images that matched either the events or the time period.

Luke Jensen replied, “Henry Van Zanden, well, you did a superb job, and I tell all my Dutch friends about it. Deserving of De Orde van de Nederlandse Leeuw for literature in my opinion.

Het pad van mijn 65 miljoen stappen

Sommige verhalen beginnen niet met een groot plan. Ze beginnen met één kleine stapje — letterlijk. Op 24 januari 2014, tijdens een doodgewone lunchpauze op kantoor, besloot ik even naar buiten te gaan. Gewoon een stukje wandelen om mijn hoofd leeg te maken tussen die vervelende vergaderingen door. Ik had toen niet kunnen weten dat dat korte rondje het begin zou zijn van een reis die me de volgende twaalf jaar+ zou dragen — door zon, regen, kantoor dagen, reizen, ziektes, operaties en herstel.

Aan het einde van die twaalf jaar, begin 2026, nu dus, kijk ik terug naar mijn spreadsheet en zie ik dat ik meer dan 65.000.000 stappen heb gezet. Dat klinkt haast absurd, een getal dat je moeilijk voor je ziet. Maar als je het omrekent, komt dat neer op ongeveer 50.000 kilometer — meer dan één keer rond de aarde wan-

delen. Een wereldreis, stap voor stap, gewoon met mijn eigen voeten.

In die eerste maanden van 2014 voelde het lopen vooral praktisch: een gezonde gewoonte, een manier om even los te komen van mijn computer scherm. Een blokje om werd een vaste routine, en de routine werd een gewoonte.

Voor ik het wist, ging ik niet alleen tijdens de lunch, maar ook ‘s avonds nog even op pad. Mijn stappenteller werd mijn stille motivator — de cijfers die week na week opliepen, waren tastbaar bewijs dat ik in beweging was.

Toen ik begon, had ik geen idee dat ik ooit alle bruggen in Brisbane zou oversteken. Elke brug bracht me naar een ander stukje stad, een ander uitzicht, een nieuw gesprek met mezelf of met een vriend. Er kwam een moment waarop ik besloot: ik wil alles zien. Niet alleen de stad, maar ook de Brisbane kustlijn, de parken, de stukken natuur langs de rivier. Het werd een per-

soonlijke missie. De houten promenades bij de zee, de geur van zilt water, de kreten van meeuwen — het voelde alsof elke stap me dichter bracht bij iets groters, iets diepers. Op sommige dagen liep ik met vrienden; op andere dagen alleen. Er was geen haast, geen wedstrijd. Alleen de ritmische cadans van mijn voeten op de aarde, en de geruststellende wetenschap dat beweging altijd goed is — voor lichaam, maar vooral ook voor je geest. En toen, precies op 31 januari 2015 — de dag dat ik twintig jaar bij de Endeavour Foundation werkte, stopte mijn wereld. De diagnose: borstkanker. Die eerste weken voelde ik me verdwaald, alsof de grond onder me weggetrokken werd. Maar zelfs in die chaos wist ik intuïtief wat me zou helpen: blijven lopen, blijven wandelen, stappen doen! Operaties, chemo en bestraling volgden. Dagen in het ziekenhuis, vermoeidheid, een lichaam dat anders aanvoelde. Toch bleef ik stappen.

Soms heel langzaam, door de gangen van het ziekenhuis — van kamer naar kamer, alsof ik tussen hoop en angst heen en weer wandelde. Overdag of midden in de nacht, blijven wandelen. De verpleegsters glimlachten en zeiden: “Daar is ze weer, onze wandelaar.”

Op slechte dagen liep ik in huis, rondjes door de woonkamer, de keuken, de gang. Op hete dagen verschool ik me in de koele gangen van de supermarket, waar airco me welkom heetten. En wanneer het regende, stapte ik vele stappen in dit of dat winkelcentrum. En de stappen bleven tellen. In 2017 brak ik mijn persoonlijk record: 41.718 stappen op één dag, goed voor zo’n 16 kilometer. Ik weet het nog goed — 4 april, een dag zonder verplichtingen maar vol energie. Ik voelde me licht, vrij, en trots. Zo’n dag waarop zelfs de lucht lijkt mee te bewegen. Tijdens de pandemie in 2020, toen de wereld plotseling stilviel, bleef ik stappen. Juist toen, in dat jaar van gesloten grenzen en afstand houden, zette ik mijn meeste stappen ooit. Wandelen werd mijn manier om te ademen, om de onrust van binnen te verzachten. Terwijl straten leeg waren, liep ik door stille parken en rustige buurten, elke stap een kleine herinnering dat beweging leven is.

Er kwamen ook andere lichtere momenten — reizen naar België om familie te zien, wandelingen in Parijs langs de Seine, tochten door Duitse of Italiaanse steden waar elke stap nieuw terrein was. Herinneringen die geur,

geluid en beweging samenbrachten.

Nu, twaalf jaar later, kijk ik terug op meer dan zomaar een reeks wandelingen. Elke stap vertegenwoordigt een keuze — om door te gaan, om nieuwsgierig te blijven, om mijn lichaam te vertrouwen, zelfs toen het kwetsbaar leek.

Maar de cijfers vertellen niet het hele verhaal. Wat echt telt, is wat er gebeurde tussen al die stappen — de gedachten die kwamen en gingen, de mensen die ik onderweg ontmoette, de kracht die groeide zonder dat ik het direct doorhad.

In het begin liep ik om gezonder te worden. Later liep ik om beter te worden. En na verloop van tijd liep ik gewoon omdat het bij mij hoorde — een ritme van leven dat me telkens weer vooruit droeg.

Soms denk ik terug aan die eerste stap in januari 2014. Wat als ik toen binnen was gebleven op kantoor, mijn lunch achter mijn bureau had gegeten, en nooit die eerste stap had gezet?

Dan had ik zoveel straten, parken, bruggen, seasides, winkelcentrums, stranden, bergen, landschappen in en rond Brisbane niet gezien.

Elke stap — groot of klein, snel of traag — is een stukje van mijn verhaal. En het mooiste is: zolang ik blijf lopen/wandelen/stappen, is dat verhaal nog niet uitgestapt.

Wilma Burton

Poffertjes at the RFM Farmers Markets

1st Saturday of the Month Churchill Island 8am - 1pm

3rd Saturday 34 Homestead Rd Berwick

2nd Sunday of the Month Williamstown 9am - 2pm

Robbertson Reserve (Corner Cole and Hammer Street)

4th Saturday of the Month Bayside 8am - 1pm Trey Bit Reserve, Jetty Road Sandringham

Josephine in the Grampians

Josephina de Jong is not one of the traditional Dutch immigrants. She came a bit later than most of the post-war Dutch immigrants.

She was born in Oss, Brabant, in February 1974. Her parents are Eefje Bunders and Rinus de Jong. They are baby-boomers. Her grandfather on her mother’s side was adopted, and her grandmother was German. On her father’s side everybody was Dutch.

Father Rinus de Jong was with the police in Amsterdam, after marrying Eefje and their first child Bart was born, they moved to Oss, still with the police. After some years in Oss Rinus studied de HBO course “arbeidsvoorziening” while still working full time, graduated, and ended up having a wonderful career in assisting disadvantaged people into the workforce. A man with a beautiful soul, so Josephina tells. Mum Eefje was a doula but retired to be a housewife when Josephina’s older brother was born. Something that was expected in those days. Rinus

now 80, still volunteers and is heavily involved in “Oss maakt schoon” whilst Eefje volunteers her time helping the “oldies”.

Josephina went to primary and secondary schools in Oss. She then studied social pedagogical assistance (SPH), in Eindhoven and “arbeidsvoorziening” at the AMA in Tilburg. (So father so daughter) After one year working in Helmond, she decided to travel around the world for a year. She came to Australia because she could get a working holiday visa here. Josephina arrived in Sydney with a plane full of Dutchies who were all travelling for a year. She made some lovely new friends, travelled the country inclusive New Zealand and ended up meeting her man on a white horse and fell in love. (She had literally had a dream of meeting the love of her life, a man on a white horse prior!) He lived in Deans Marsh, a rural area in central south Victoria and his white horse was called Paddy. It didn’t take long before Rohan Patrick McDonald and Josephina de Jong became an item. Rohan is Australian of Irish descent and was working as the golf course curator at Lorne, Great Ocean Road. After a year in Australia Josephina went back to the Netherlands in March 1999 and Rohan came for a visit in July 1999. While in the Netherlands, Rohan proposed at “de kinderboerderij” in Oss. Josephina accepted of course. Rohan went back to Deans Marsh and Josephina followed in Oct 1999. They got married in March 2000 at the church in Halls Gap (an Anglican church with a catholic priest) and had

a reception at Rohan’s uncles place, who was the magistrate for Western Victoria and lived in Halls Gap. The couple went to live first in Deans Marsh and later on moved to Lorne. Rohan was still golf course curator and after the club’s Secrtary resigned, Rohan and Josephina managed the Lorne Country Club together for 13 years. This is where Josephina learned the ropes of running a business under the guidance of a committee. They ran all in- and outside operations as well as the restaurant for a few years, including many parties and events. Although it was a busy time, business in Lorne was tough. Income was extremely reliant on tourism, who mainly visited in the summer months, resulting in quiet winters. For Josephina and Rohan to be able to pay their home mortgage they both took on a second job. Rohan was also grounds and maintenance manager at Mantra Lorne and Josephina shared a shop with a friend, selling fun, fashionable

Social Media ban in Australië voor onder 16

Uit het onderzoek wie het gelukkigst is in de wereld komt ook het gebruik van social media naar voren.

Het gebruik van veel social media zorgt er voor voor een lager gevoel van welzijn.

Maar diegene die nu volledig afgesloten zijn (zoals de jongeren hier in Australie) laat nu ook zien dat ze ook dingen mislopen in vergelijking met hun leeftijdsgenootjes in de wereld. In Nederland zijn ze ook aan

het nadenken om social media te beperken.

Een van de conclusies van het “geluksonderzoek” is “Een ding mogen duidelijk zijn het is duidelijk dat social media meer sociaal moet zijn.”

Het meenemen van het bannen van social media is niet alleen geweest ivm het verslavende effect van social media. het aantal sex offenders die daar rondlopen of zijn is zo hoog en het onder controlle krijgen niet te doen.

and functional items imported from Europe for families with young children. Looking back, even Josephina wonders how they managed this with two young children.

Indeed, Josephina and Rohan had two children, a girl Keira (2003) and a boy Paddy (2004). Both went to primary school in Lorne and Halls Gap and boarding school in Ballarat. Keira, who is now 22, studied agribusiness at Marcus Oldham in Geelong and now lives in Launceston, working as an analyst for the CBA. Paddy is 21 and having finished his advanced diploma in equine studies, is working in the family business this year. He is planning to finish his bachelor in agribusiness at Marcus Oldham next year.

After 13 years working at the Lorne Country Club, Josephina and Rohan moved to Halls Gap where they bought Halls Gap Lakeside Tourist Park in 2012. They just celebrated Lakeside’s 14th birthday.

The Tourist Park was a run down caravan park, which Josephina and Rohan turned into a very highly rated and award-winning caravan park. Josephina serves a delicious barista made “bakkie koffie” for her guests and has many Dutch travellers coming through her doors.

In December 2019, which was good timing before the pandemic pushed the prices up, Rohan and Josephina purchased Grampians Getaway, which is dog friendly accommodation for now, but they are in the process of transforming it into a wellness resort (GROW Grampians). This will include massage rooms, a ”sauna rondje” and glamping!

Rohan and Paddy are the drivers of this transformation and at the moment they are busy creating roads, infrastructure and landscaping!

Josephina is very happy living in Australia, she sees it is a land of opportunities for those who are prepared to work. But initially she did have some adjustment difficulties. To begin with, everything in the supermarket was unfamiliar. She also struggled with the different cultural traditions as there is no Sinterklaas, or a “gezellig” cuppa coffee together. Another thing she couldn’t get her head around in the early days was that visiting a friend or family “just down the road” could require a three-hour drive.

She misses the Dutch café terraces, saunas and cycle paths the most. But she appreciates that in Australia there is less of a “boxed-in” mentality, a more relaxed style of living. She was made to feel very welcome by Rohan’s family.

Josephina has travelled back to Netherlands about 15 times, often accompanied by Keira, visiting her caring parents Eefje and Rinus in Oss, her loving brother Bart in Culemborg and her very special friend Hester in Den Dungen (they had shared a student flat in Tilburg). Sometimes travel is combined with business such as when she researched saunas in Finland and a retreat in Thailand.

She enjoys meeting and helping people. Josephina’s aim is to thrive in life and inspire others to do the same.

Marianne

Pietersen

Hopelijk krijgt Australie daar meer grip op, zodat de jongeren als ze 16 worden gewoon veilig zijn op het internet.

Helaas kan je niet meer denken (net als in de gewone wereld) Ik ken hem, dus het zal wel goed zijn. Helaas altijd dubbel checken of diegene die zich voordoet als een vriend ook daadwerkelijk die vriend is en ook natuurlijk of die zich als een vriend gedraagd.

Carole Overmaat

Shop Online

Zing sing in Dutch AND Chinese!

On Sunday 8th February, the Zingers joined the Melbourne Chinese Choir and the Lotus Wind Choir at Preston Market. Together they welcomed in the start of

Moos

Het was zo leeg. Zo stil thuiskomen.

Zo naar gedag zeggen naar een lege kamer, wetend dat er niemand luistert. Niemand die het kan horen.

Ochtenden waar er niet om eten wordt gezeurd. Nee, de kinderen zijn nog niet uit huis, ook al zijn ze al dik in de 20. Dat is in Haarlem namelijk nog niet zo vanzelfsprekend. Maar sinds een paar dagen voor kerst is er geen kat meer in ons leven. Onze trouwe makker Piet, de kat die ons ooit koos om te komen wonen, overleed in onze armen. En het verdriet gaf alle kerstdagen een somber randje.

Wat we wel wisten wat dat er geen huisdier meer zou komen. Geen gedoe met oppas voor vakanties. Geen poep en pies en dierenartsen. Dus geen kat.

En ook geen vogel. Vinden we namelijk ook leuk. Maar vogels knagen aan platenhoezen. En daar hebben we er nogal veel van. Daarbij, geen huisdier, is geen enkel huisdier.

Dus we waren het er duidelijk over eens.

Maar de meiden hadden stiekem al een weddenschap; welke ouder zou er het eerste overstag gaan?Ik wist wel: als er toch een kat zou komen, dan natuurlijk wel iets asieligs (of is het vooral iets: ah-zieligs!). Maar puur theoretisch natuurlijk, want er kwam geen huisdier meer.

and of ourselves. We ended the concert with Auld Lang Syne (a Scottish song) and an uplifting rendition “I Still Call Australia Home” which brought a tear to more than one eye.

Helen van der Nagel.

‘From the Lowlands to the Ranges’

Celebrating Dutch Heritage in the Yarra Ranges

Exhibition

Yarra Ranges through their traditions, businesses, farming enterprises, and strong community spirit.

• Photographs, letters, and artefacts from local Dutch families

• Stories of migration, enterprise and community life

• Displays of Dutch craftsmanship and farming heritage

• Dutch food, music, and culture at the Monbulk opening celebration

Opening at Monbulk Living and Learning Centre

21 Main Road, Monbulk (Moores Road entrance)

Date: Sunday, 3 May 2026

Time: 10.30am – 3.00pm

Ofﬁcial Opening: 1.00pm

The exhibition will remain at the Monbulk 3rd May - 30th June 2026

Continuing at the Old Lilydale Court House

61 Castella St, Lilydale

Date: Saturday, 11 July 2026

Time: 10.30am – 4.00pm

the lunar new year. Several hundred audience members of different races and ethnic backgrounds sang along to songs sung in Chinese and Dutch. Yes folks, we learnt Chinese songs and they learnt Dutch songs! We were all proud of each other

Ik liep langs Eppoh die besmuikt op zijn telefoon zat te scrollen. Potverdikke, wat zat híj nou te doen?

Welke Tinder of anderszins vrolijke dames zat hij te begluren?

Ik sloop achter zijn stoel om stiekem te kunnen kijken, maar hij had me door en draaide geschrokken zijn telefoon van mij weg.

Maar ik had het al gezien! Katten!

Hij keek naar katten! En ja, de woordkeuze is hierbij heel bewust!

Zielige katten, die een nieuw baasje zochten, omdat hun baasje ging verhuizen, of ziek was. Of erger.

Maar.... We bleven het erover eens: geen huisdieren! Ondertussen zat ik ook al te kijken bij de asielen in de omgeving. Niet omdat ik een kat wilde hoor. Maar meer gewoon om te zien wat er dan eigenlijk zoal wordt aangeboden.

En toen kwamen er twee Britse Kortharen bij Eppoh in beeld. Een mevrouw met ernstige gezondheidsproblemen moest van haar arts een wijzere keus gaan maken en afstand doen van haar katten hoorde daarbij. Na een fantastische sollicitatiebrief van Ep, bleek ze ons te kiezen.

We spraken een datum af om haar grote liefdes in het zuiden van het land op te kunnen

The exhibition will remain at the Lilydale 11th July 2026 - 31st January 2027

A Living Project - From Exhibition to Book

by : Netje

halen. Samen met een idioot grote krappaal.

Zou jij het kunnen? Je besties uit huis zetten?

Ik niet. En zij ook niet, bleek de dag voor de overdracht.

En dat had ik al een soort van voorvoeld. Want het deed me ook minder dan gedacht.

Maar we gingen dus klaarblijkelijk wél voor een huisdier, hadden jullie de spontane switch opgemerkt?

En dus ging de zoektocht een wat actievere fase in.

Op ons pad kwam een rode Scottisch Fold. Nu zijn dat de meest geweldige katten die ik ken, al hoewel ik ook wel in “katzwijm” kan vallen van een Munchkin. Maar laten dit nou net de twee rassen zijn waarbij de medische klachten zeer groot zijn!

Dankzij de brief van Eppoh waren we weer als eersten uitgekozen en hadden we al een online date met Dubai om te praten over de Scottisch Fold. Nu is sinds kort de regelgeving over dit ras behoorlijk aangescherpt. En terecht! Dus na wat nachten niet slapen van Eppoh, hakten we de knoop door; dit was niet onze kat. Eppoh zei daarbij: ik heb al een huis vol vrouwen die altijd pijn hebben, daar kan niet ook nog een kat bij die altijd pijn heeft. Dat is trouwens wel echt de realiteit!

Nu werd de drang toch wel

groot. Van “nooit meer een huisdier,” naar “wanneer komt er nou eindelijk een kat?”

En toen kwam de advertentie van Moos.

Moos was een grijze Britse Korthaar van 6 jaar, die een ander huis zocht. Althans, zijn baasje zocht dat natuurlijk.

Want Moos was zich helemaal niet bewust van de noodzaak van een ander huis.

Behalve wanneer zijn baasje weer een tijdje op pad was.

Dan werd Moos verdrietig.

Moos is graag dicht in de buurt van zijn mens.

Moos wil ook liever niet dat deuren dicht zijn.

Of dat je naar de wc gaat.

Of boodschappen gaat doen.

Of dat je gaat slapen, zonder Moos.

En zo had zijn baas al een tijd het gevoel tekort te schieten.

Eppoh schreef weer een fantastische mail. En tussen alle enthousiaste reacties viel die het meeste op.

En zo waren wij voor de derde keer de uitverkorenen en mochten wij op visite bij Moos. Een soort ongemakkelijke sollicitatie.

Want, wat als we niet leuk genoeg waren?

Of wij Moos niet leuk zouden vinden?

Maar we hadden ons voor niets zorgen gemaakt.

En zo liepen we opeens langs de grachten van Amsterdam, met bakken vol kattenspullen, grit, eten, een dienblad

With so many wonderful stories to share, the Monbulk Historical Society will be capturing these memories and others in a commemorative book. It is hoped that the book will be launched on 11 July to coincide with the exhibition’s opening in Lilydale.

met de voorouder van Moos erop gedrukt en een grote kooi met een pluizige grijze Britse Korthaar met hele dikke wangen erin.

We hadden we een kat! Het is niet meer stil wanneer we ‘s ochtends beneden komen.

Moos krabt en bonkt en miauwt bij de huiskamerdeur.

Moos wacht ons op in de vensterbank wanneer we thuiskomen.

Moos ziet het verband tussen de mensen buiten en de mensen die de kamer binnenkomen.

Moos ontdekt de wereld. De nieuwe kattenbak, de tuin, de bank en de schoot waar je even overheen kunt wandelen.

Moos weet wie het lampje heeft waar je zo leuk achteraan kunt rennen en staat aanbiddelijk te wachten tot het feest kan beginnen. Nu wil Moos alleen nog heel graag ook het grote boven ontdekken.

Verder ontdekken! De wereld achter de huiskamerdeur.

Waar kasten zijn waar je in kunt verdwijnen en bedden waar je op kunt plassen. Dat hadden wij namelijk al ontdekt met Moos. Houdini mag nog even op de begane grond blijven. Kleine stapjes met fluwelen kattenpootjes.

Under the pear tree

Under the pear tree.

Invisible ropes weave their strands back to the land of my father’s father’s father

We have a daughter my parents said Grandfather hurried the mass of bloody nutrient to bury it deep under the pear tree with those of my father and uncles and aunts

A foreigner now, I gaze at that house where the land at the back holds part of me and my mother

Could I look at the garden I stammer explaining my grandfather owned it There was a pear tree Marja 2012

The fourth of February 1937. Snow had been falling for days and I was born after two hours of labour. My parents lived in a tiny flat on the third floor of an apartment building in the Balije Laan, Utrecht.

My paternal grandfather came and took away the placenta and buried it in his garden. I’ve no idea why this was done but I guess it was buried near my father’s, aunt’s and uncle’s.

My mother tells me that she and my father lived there for ten months after they married and before I was born. ‘Ten months’ she repeated and all your great-aunts and grandparents and aunts were counting. I was the first baby to be born of my generation which meant a lot of interest and visitors. Aunts have told me that my father would not let anyone wake me, nor hold me and God forbid kiss me. He thought it unhygienic.

My father, your great-grandfather, Johan Balthazar Binnendijk was twenty-four and my mother,your great-grandmother, Neeltje Binnendijk, van de Wall Perné was twenty-two.

My modern parents had the latest baby book. From what my mother has told me it threw out all the old beliefs.

To bring up wind after feeding was codswallop

Cuddling the baby too often resulted in spoiling the child. Make sure that the baby was warm, dry and fed. If he or she still cried you were to let it cry until the next feed.

Dummies were out. Thumbs were out and hands were put into gloves. Stubbornly I retained the urge to suck my thumb until I was about ten.

Between five o’clock in the evening and the six o’clock feed it was permitted even encouraged to cuddle the baby. Mother tells me her doctor was old-fashioned. He found me in my cot in a room with patterned flowers frozen on the windows. She had a small hot-water bottle near my feet but my hands on top of the blankets had turned blue. The book said that was perfectly all right. The doctor tonguelashed my mother and made her take the baby, me, into a warmer room. As soon as he was gone she moved me back into the freezer.

The building is still there today. There is a round window behind which was their bedroom. They stayed there until I was six months then moved to 25 bis Antonius Mattheas Laan, a wide street with wide footpaths in Utrecht. We lived there until we moved to Australia. My mother’s parents who at the time lived in Belgium moved back to Holland and in with us. My parents had chosen a corner apartment on top of a tobacco shop in a brand new building. It was called a ‘boven huis’. An above house. Behind the front door was a small space, no more than two metres, enough to store two bikes against the wall and then a stairway up to our first floor. Opposite on the corner was a chemist on the other two corners was a vegetable shop and a grocer. Thinking back, shops seem to occupy corners. I remember one block down was a milkshop. They sold cheese, butter, butter milk and milk. Opposite that was a hat shop. My primary school was one block away built in between houses. It had two floors with three classrooms and toilets on each floor. An office for the headmaster near the entrance and a gymnasium-cum-assembly hall which .was used for sport with rings hanging from the ceiling and poles for climbing But mostly we marched and sang. There was a piano which accompanied us sometimes. After the war our songs were nationalistic, praising our country on its beauty and its freedom. I thought the playground was large until I saw it again after thirty years and realised it was very small. Today it is still used as a school. During the last year of the war it was closed and had become a soup kitchen. Every day my Opa and I, took our pan to be filled up with soup. A watery tasteless soup made with green flour.

My first day at primary school was disaster. I was placed next to a girl who had repeated. She plucked a bit of fluff from her jumper and blew them across our desk. I thought this was great fun and did the same, was caught and spent the rest of the day and most of that year standing in the corner with my back to the class. I suppose I was bored since I could read and write. The teachers were old, much older than my parents. My father who thought he could discuss anything with a six year old, told me that most teachers had had ‘een klap van de molen’ a hit from the blades of a windmill, meaning someone was slightly mad. With this in mind, it reflected my attitude to teachers for the rest of my schooling. For lunch we went home. Birthdays are celebrated big time in the Netherlands. It is usually open house. Neighbours, relatives and friends call in. When it was anyone’s birthday at my primary school, he or she would bring a tin with sweets. Say for thirty children you would bring 30 sweets plus one each for each of the six teachers. After having given the children a sweet, you would then go around each class and give one to each teacher. There was one teacher who would wash the sweet, if it wasn’t in paper, under the tap in the class basin.

One day between home and school I saw my first dead person. Purple curtains covered the windows of the house and a black frill over the door. The dead usually remained at home for three days before being buried. Those houses had no gardens in front. The door opened straight onto the footpath. I was fascinated and pulled myself up to peer through a crack in the curtains where an old man lay in a coffin on a table in the middle of the room. His hands were folded, coins on his eyes and his hair was white. When I told my catholic friend across the road she said that his soul had gone to heaven. My father said he’ll be eaten by worms and in time become dust. We will all be dust one day and there is no heaven. Since I was to be an atheist and knew there was no God, I did believe fervently in small gnomes and fairies. The gnomes were about one third the size of Bilbo Baggins and lived in similar villages under trees in the woods. They wore red pointy hats and were helpful to humans.

We played in the street. Cars

by: Marja Rogers

were rare. We played marbles, hopscotch, ball games against the walls, skipping ropes and tops. Running up and down the street bashing a hoop (an old bicycle wheel) with a stick. In summers there was a swimming pool, in winter skating. Apart from skating on the frozen streams or canals there was also a skating rink. This was a large field which in winter was covered with water and frozen. It blared out music and one could buy hot drinks. The outer side of the rink was for fast or slow skating the inside rink for figure skating. I didn’t go there a lot because

KABLOOM

one had to pay. But when I did go I would zoom around and around for hours. My skates were made from wood with a steel blade and straps which tied onto my shoes. Last time I was in Holland I saw a pair in an antique shop. I remember walking home after having skated for hours, with painful feet. At home Mum made me put my feet into a bowl with lukewarm water until they slowly defrosted. Skating on frozen streams or canals was also fun but we had to be careful of cracked ice. On both ends of our streets was water. Today they and hundreds of other creeks, canals, streams in the cities have been filled in. On one end of our street were fields where in summer we played and picked bunches of buttercups to take home. don’t know who owned the fields.

DutchNews.nl

King Willem-Alexander and queen Máxima will meet US president Donald Trump during their visit to the United States and will stay overnight at the White House, the government information service RVD has confirmed.

The couple will travel to the US from April 13 to April 15 for a working visit to Philadelphia, Miami and Washington DC. During the Washington leg of the trip, Trump has invited the king and queen for a dinner and overnight stay at the White House.

The invitation follows Trump’s visit to the Netherlands during the Nato summit last year, when he stayed at Huis ten Bosch palace. Dutch drop in World Happiness ranking, social media aid decline

The Netherlands has slipped two places to seventh in the latest World Happiness Report with Dutch respondents rating their lives at an average of 7.2 out of 10, down slightly from 7.3 last year.

The report does not point to a specific cause for the fall in the Netherlands, but says well-being has declined in many wealthy countries over the past 15 years, particularly among younger people.

Finland remains the happiest country in the world for the ninth year in a row, followed by Iceland, Denmark. Costa Rica ranked fourth, the highest position ever recorded for a Central American country. Afghanistan again came last, with Sierra Leone and Malawi completing the bottom three.

The researchers say a clear trend is visible in western Europe and North America, where young people report lower levels of happiness than older generations. In countries including the United States, Canada, Australia and New Zealand, younger respondents now rank among the least happy worldwide.

The report links part of the decline to the growing use of social media. Oxford professor Jan-Emmanuel De Neve, one of the authors, said the effect depends on how people use it.

“The global evidence makes clear that the links between social media use and our well-being heavily depend on what platforms we’re using, who’s using them and how, as well as for how long,” he said.

“Heavy usage is associated with much lower well-being, but those deliberately off social media also appear to be missing out on some positive effects. Beyond the complexity, it is clear that we should look as much as possible to put the ‘social’ back into social media.’

There has been talk in the Netherlands about restricting social media use to the over15s, and a clear majority of the population are in favour of such a plan. Among people aged 16 to 28, 60% back restrictions.

The World Happiness Report has been published annually since 2012 and is based on surveys in 136 countries. People are asked to rate their lives on a scale from 0 to 10, and the results are averaged over three years to produce the ranking.

Researchers then analyse factors such as income, life expectancy, freedom and social support to explain differences between countries.

excessive drinkers in NL

Fewer people in the Netherlands are now classed as heavy or excessive drinkers, and their number is now less than half the level recorded in 2001, campaign group Stiva said on Wednesday.

In 2025, 6.7% of adults were classified as heavy drinkers, down from 7.2% in 2024 and 7.9% in 2023.

Men are considered heavy drinkers if they have six or more glasses of alcohol on one occasion at least once a week, while for women the threshold is four glasses. Excessive drinking is defined as more than 21 glasses a week for men and more than 14 for women. Some 5.5% of adults fall into this category.

Just over three-quarters of adults in 2025 said they drank alcohol, compared with over 80% 10years ago. Alcohol use among under-18s has also more than halved since 2003.

Stiva said the figures show the Netherlands is on track to meet the targets in the national prevention agreement, which aims to reduce both heavy and excessive drinking to 5% or less of the adult population by 2040.

The organisation says the decline reflects a long-term

policy combining a tougher approach to age limits, campaigns encouraging moderation and restrictions on alcohol advertising.

The number of people considering themselves to be religious in the Netherlands has fallen again to 42%, national statistics office CBS said on Friday.

Some 16% of the population consider themselves to be Catholic, 12% part of one of the many streams of Protestantism, 6% Muslim and 7% members of other faiths. Some 15 years ago, 55% said they belonged to a religious group.

The percentage of Catholics has dropped the most. Fifteen years ago, 28% said they were Catholic, while 18% considered themselves Protestant. The percentage of Muslims has risen from 5% 15 years ago and has hovered between 6% and 7% for the past few years.

The only one of the 12 Dutch provinces where a majority say they are religious is Limburg, where almost six in 10 claim membership of some sort of church. The lowest number – at just 33% – is in Groningen and Drenthe.

The Netherlands has said it is ready to join other countries to protect ships passing through the Strait of Hormuz, which has been blockaded by Iran since the US and Israel began its bombing campaign.

Six countries, including the United Kingdom, France, Germany, Italy and Japan, issued a joint statement on condemning Iran’s actions, saying it violated United Nations resolutions and international law.

“We express our deep concern about the escalating conflict,” the statement said. “We call on Iran to cease immediately its threats, laying of mines, drone and missile attacks and other attempts to block the Strait to commercial shipping.”

The joint statement gave no indication of how soon a fleet could be assembled or how it would operate. But it said Iran’s actions were having an impact on people in nations

around the world, “especially the most vulnerable”.

“We express our readiness to contribute to appropriate efforts to ensure safe passage through the Strait. We welcome the commitment of nations who are engaging in preparatory planning.”

The statement made no mention of the ongoing campaign by the US and Israel to strike targets in Iran and the Strait, which has been criticised by EU leaders.

The Netherlands is to resume sending single male asylum seekers back to Belgium after the government said it had been given assurances about its southern neighbour’s accommodation facilities.

The Council of State ruled last year that an Afghan man should not be sent to Belgium to await a decision on his asylum application, under the Dublin regulations that say claims should be dealt with by the first safe country refugees arrive in.

The highest Dutch administrative court said Belgian authorities were “indifferent” to “resolving shortcomings in the accommodation and legal protection” for asylum seekers. At least four other cases were thought to be affected.

The ruling concerned the lack of beds available for ”non-vulnerable” male refugees with no families. In one case a Georgian national was not sent to Belgium because a Dutch court said he risked being made homeless.

Asylum minister Bart van den Brink said the two governments had held talks since the judgment last July and he had been assured that “asylum seekers’ basic needs can be met on their return to Belgium”.

“A well functioning European asylum system is crucial for the harmony of our accommodation in the Netherlands,” Van den Brink said. “This is an important aspect of that.”

The GroenLinks–PvdA alliance is to continue under the new name Progressief Nederland, bringing an end to more than 80 years of the Labour Party (PvdA) and 35 years of GroenLinks.

The new name, which the party would like to see abbreviated to “PRO”, was presented alongside a revised logo in which the traditional PvdA rose has changed from red to green.

Party leader Jesse Klaver said the name reflects a positive political message. “We are fighting with hope and optimism for a fair Netherlands,” he told supporters.

The European Union has agreed to introduce a new handling fee for small parcels from outside the bloc, aimed primarily at curbing the surge in low-cost imports from Chinese webshops such as Temu and Shein.

EU member states and the European parliament reached the agreement on Thursday as part of a wider overhaul of customs rules. The measures are intended to protect European businesses and help customs authorities cope with the sharp rise in small shipments.

Typical Dutch:

KRUISWOORD PUZZEL

HORIZONTAAL

1 vertrek, 5 zwakjes, 10 walg, 14 buil, 15 miereneter, 16 pen- sioenuitkering afk., 18 slaapje, 19 telwoord, 20 lijm, 21 sullig persoon, 23 richtingaanwij- zer, 25 kledingstuk, 27 leervak op school, 29 pisdoek, 31 laf- aard, 33 Scandinavische munt, 34 vlug, 35 plof, 36 uitroep, 37 zangnoot, 39 hoeveelheid kolen, 41 Indonesisch bouw- land, 43 snabbel, 44 Verenigde Naties afk., 45 helaas, 47 speen, 49 mul, 50 zoetwater- vis, 51 cricketterm, 52 verlaagde toon, 54 belofte, 56 boos, 57 tooi, 58 soort hout, 60 les in lezen, 63 duurzaam bont, 65 plaats in Gelderland, 67 stekken aanbrengen, 68 plaats in Italie. 69 evenzo afk., 71 boomvrucht, 73 evenhoevig zoogdier, 74 rivier in Friesland, 75 tijdperk, 77 middag, 80 ader, 81 compagnie afk., 82 zuiveringsmiddel, 83 snikheet, 84 vruchtenpunch, 85 roofzuchtige papegaai, 86 onderhuidse vetlaag, 87 ruwe rockmuziek, 89 bevel aan een hond, 90 vervoeging van zijn, 91 inkeer, 94 deel van een jaar, 96 bijwoord, 97 reinigingsmiddel, 98 gelooi- de huid, 101 voederrek, 103 verbouw, 105 inkomen, 107 arglistig, 109 kaatsbaan, 110 uitroep, 111 zacht metaal, 113 arbeidstijdverkorting afk., 114 beroering, 115 vogel, 116 getikt, 118 paardje, 120 ijzerhoudende grond, 122 Frans lidwoord, 123 snoer van een hengel, 124 betalen, 126 scheepstouw,128 volgend op, 129 vreemde munt, 130 bier, 131 tandkar- pertje, 132 ingewand van een haring, 134 vochtig, 137 week- vinnige riviervis, 139 eb, 141 bijbelse figuur, 142 zure vloei- stof, 144 vochtig en koud, 145 vleesnat, 146 in de toekomst, 147 kaasstremsel, 149 dom, 151 zandhoop, 152 luchtvaart- maatschappij afk., 153 bijbelse figuur, 154 deftig kostuum, 155 gekeperd weefsel.

VERTIKAAL

2 streven, 3 uitheemse vrucht, 4 gestalte der maan afk., 5 optelling, 6 laatstleden afk, 7 groente, 8 en anderen afk, 9 vettig waswater, 11 en dergelijke afk., 12 deal van aalfuik, 13 onaangenaam persoon, 15 plantje, 17 poos, 19 plaats in 0-Vlaanderen (B), 20 groeve, 21 vader of moeder, 22 land in Azie, 24 adreskaartje, 26 doorn- achtige sierplant, 28 plaats in Drente, 29 smalle plank, 30 cilinder, 32 veeteelt, 38 deel van een auto, 40 bevel, 42 goedheid, 43. speelgoed, 44 bevestigd, 46 ree, 48 hoender, 50 landenteken Australie, 51 koude valwind, 53 wenk, 55 rivier in Schotland, 56 denneboom, 57 Javaans dorp, 58 vriezer, 59 reclamelicht, 61 enzovoort afk., 62 pets, 63 zeemeermin, 64 inleg, 66 riool, 68 compagnon, 70 bezinksel, 72 misschien, 73 roofdier, 74 voedingsbestanddeel, 76 bijbelse figuur, 78 dakrand, 79 heim, 80 zwendel, 81 bergovergang, 86 waterdruppel, 88 alternatief, 91 muziekteken, 92 vlies, 93 op grote afstand, 95 koortswerend middel, 97 zuur, 98 flauw, 99 zakken, 100 trip, 102 prent, 104 levensmiddelen, 105 bijbelse figuur, 106 baardje, 108 bakinrichting, 110 familielid, 112 scherpe kant van een mes, 114 bouwval, 115 uitgezette lijn, 116 Indisch kapmes, 117 meet- kundig lichaam, 119 vierkante gebakken steen, 121 donderja- gen, 123 bijeenhorend geheel, 124 bravoure, 125 niets, 127 niet veel, 129 zoogdier, 133 patient, 135 komaan, 136 verlaagde toon, 138 rolschaatsbaan, 139 uiting van schrik, 140 doei, 143 uiting van genegenheid, 145 plomp, 148 bouwkundig ingeni- eur afk., 150 frequentiemodula- tie afk., 151 naamloos afk., 152 dieregeluid.

741 Luxury Retirement Apartments

Princess Margriet Village, Kilsyth, VIC

Avondrust Village Carrum Downs VIC

Beatrix Village, Kilsyth, VIC

Pure Nostalgie

Michelangelo ontwerpt zijn lijsten

BY ROVERS

Schilderijlijsten door de eeuwen heen

Een lijst om een schilderij is eigenlijk zo vanzelfsprekend. We registreren het wel, maar kijken vervolgens alleen nog maar naar het schilderij.

Schilderijlijsten

Voor de Fresco’s uit de dertiende eeuw gebruikte men geschilderde banden als een soort omlijsting. In de veertiende eeuw hield men van eenheid. Zowel de lijst als het paneel werden op dezelfde manier bewerkt.

Toen eenmaal duidelijk werd dat het conserveren beter ging met een losse lijst, gingen kunstenaars gladde lijsten gebruiken die verguld en beschilderd werden.

Tijdens de renaissance (zestiende eeuw) maakten kunstenaars nog zelf hun lijsten. Op zich zelf staande kunstwerken die perfect pasten bij het schilderij. Kunstenaars als Botticelli en Michelangelo maakten een ontwerp en lieten de lijsten door de beste houtsnijders uit de geschiedenis vervaardigen. Dat veranderde in de zeventiende eeuw. Kunstenaars lieten toen de lijsten ontwerpen en vervaardigen door meubelmakers.

En in Nederland dan?

In de zeventiende eeuw vond men de zwarte ebbenhouten lijsten geweldig. De schilderijen kwamen zo veel meer tot zijn recht. Maar de rijken bleven een voorkeur houden voor de rijkelijk versierde lijsten (status). Uit die periode kwamen ook de bekende

‘Lutmalijst’. Johan Lutma was een Amsterdamse edelsmid en was briljant in het vervaardigen van sierlijke en uitbundige lijsten.

Gipsen ornamenten

In de achttiende eeuw werden de lijsten elegant met vloeiende lijnen. De ornamenten werden opengewerkt (rococostijl). Het neoclassicisme (eind achttiende eeuw) zorgde voor strakke en sobere lijsten, versierd met parels- en lintmotieven. In de negentiende eeuw werden er ook lijsten gemaakt met gegoten gipsen ornamenten. Deze methode werd feitelijk het startsein voor massaproductie.

De lijst van de impressionisten

In deze periode was de lijst opeens niet zo belangrijk meer. Ze werden vaak vervaardigd in een harde gouden kleur, wat zeker niet een aanvulling was op het schilderij. De Impressionisten daarentegen vonden die lijsten maar niks. Ze gingen aan de slag met zoutzuur (decaperen), waardoor ‘het harde goud’ veel minder aanwezig was. Net als in de zestiende eeuw ging de kunstenaar zich weer intensief met zijn lijst bemoeien.

Lieve lezers,

Ik ben GT Rovers. Een vrouw, een vijftiger en moeder van twee fantastische zonen.

Pseudoniem GT Rovers

Mijn eigen voor- en achternaam (Elzeline Koerselman) zijn niet heel gemakkelijk. Gedoemd tot spellen zeg ik altijd. Daarom gebruik ik net als veel schrijvers dat vroeger deden een pseudoniem.

Boeken

Ik hing als klein meisje altijd al aan de lippen van mijn grootouders wanneer zij vertelden over hun leven vroeger. Naarmate ik ouder werd ontstond de passie om te schrijven over de jaren dertig tot begin jaren negentig. De columns die ik daarover schrijf zijn te lezen in TrosKompas, op mijn website en in mijn boeken: ‘Pure nostalgie’ en ‘Meer nostalgie’ en ‘Nederland bevrijd’. Wat was het een eer om te mogen schrijven over Nederland en Nederlands-Indië ten tijde en na de Tweede Wereldoorlog.

Interviews en podcasts Voor mijn website nostalgieTV.nl interview ik mensen (sommige met dementie) die ons meenemen naar hoe het leven er toen uitzag. Deze video’s zijn voorzien van prachtig beeldmateriaal. Daarnaast kun je op zowel gtrovers.nl als nostalgietv.nl luisteren naar podcasts met natuurlijk allemaal verhalen over vroeger.

Veel plezier met het lezen en luisteren naar al die prachtige verhalen over vroeger.

Veel liefs, GT Rovers

On Saturday 2 May we gathe for Dodenherdenking, 81 years since the end of WWII.

Each year we pause to remember those who gave their lives during the war, in the Netherlands, in the Netherlands East Indies, and across the world.

But remembrance is not only about history. It is about names. Families. Stories.

Do you have a parent, grandparent or family member whose story is connected to the war? Perhaps someone who lived through the occupation, served, resisted, or rebuilt afterwards.

In the coming weeks, we invite you to share a name, a memory, or a photo in the comments or by private message. We would love to honour our community’s stories as we prepare for this special service.

If you would like to say a few words during the service, please contact me directly.

Dodenherdenking Saturday 2 May Service starts at 2 pm Dutch Club NAQ

Let us remember together.

Radio 3zzz

92.3 FM

Nederlandstalig en gezellige

Nederlandse liedjes en muziek

Radio programma’s kunt u beluisteren op maandag van 4-5 en op vrijdag ‘smorgens van 8-9

Wij nodigen u uit om als gast aanwezig te zijn tijdens een uitzending. Bel daarvoor op naar Ina Lewis 98593934.

U mag ook opbellen tijdens een van onze uitzendingen tel 94151923

Als U een programma gemist heeft kunt u het toch luisteren via internet (www.3zzz.com.au)

Wij wensen u veel luistergenot

Under the pear tree (ctnd)

The teachers were old, much older than my parents. My father who thought he could discuss anything with a six year old, told me that most teachers had had ‘een klap van de molen’ a hit from the blades of a windmill, meaning someone was slightly mad. With this in mind, it reflected my attitude to teachers for the rest of my schooling. For lunch we went home. Birthdays are celebrated big time in the Netherlands. It is usually open house. Neighbours, relatives and

SBS in de bocht

Terugblik maart

Aan het begin van de maand stonden we stil bij de Japanse luchtaanval op Broome, 84 jaar geleden. Local Bardi man Charles D’Antoine redde die dag het leven van drie Nederlandse burgers, maar hij werd nooit formeel erkend door de Australische overheid. We maakten daarover de podcastserie ‘Uncle Charlie: the invisible hero’ die te beluisteren is op onze website.

Al 43 jaar is ‘t Winkeltje in Smithfield een begrip voor de Nederlandse gemeenschap in Sydney. Met het overlijden van oprichter Jan van Altena (85) begin februari komt er een einde aan een tijdperk, want de winkel gaat sluiten. Weduwe Anita vertelde waarom de familie tot dit besluit gekomen is.

Hidde van Erven Dorens woont al meer dan 20 jaar in Australië. Telkens als hij Nederland mist kookt hij een gerecht ‘van thuis’. Begin deze maand deed hij dat in de keuken van de Nederlandse club Neerlandia-Sydney, waar hij tot vreugde van de bezoekers kibbelingen serveerde. En wij spraken hem daar na afloop.

friends call in. When it was anyone’s birthday at my primary school, he or she would bring a tin with sweets. Say for thirty children you would bring 30 sweets plus one each for each of the six teachers. After having given the children a sweet, you would then go around each class and give one to each teacher. There was one teacher who would wash the sweet, if it wasn’t in paper, under the tap in the class basin. One day between home and school I saw my first dead person. Purple curtains covered the windows of the house and a black frill over the door. The dead usually remained at home for three days before being buried. Those houses had no gardens in front. The door opened straight onto the footpath. I was fascinated and pulled myself up to peer through a crack in the curtains where an old man lay in a coffin on

a table in the middle of the room. His hands were folded, coins on his eyes and his hair was white. When I told my catholic friend across the road she said that his soul had gone to heaven. My father said he’ll be eaten by worms and in time become dust. We will all be dust one day and there is no heaven. Since I was to be an atheist and knew there was no God, I did believe fervently in small gnomes and fairies. The gnomes were about one third the size of Bilbo Baggins and lived in similar villages under trees in the woods. They wore red pointy hats and were helpful to humans. We played in the street. Cars were rare. We played marbles, hopscotch, ball games against the walls, skipping ropes and tops. Running up and down the street bashing a hoop (an old bicycle wheel) with a stick. In summers there was a swimming pool, in winter skating. Apart from skating on

the frozen streams or canals there was also a skating rink. This was a large field which in winter was covered with water and frozen. It blared out music and one could buy hot drinks. The outer side of the rink was for fast or slow skating the inside rink for figure skating. I didn’t go there a lot because one had to pay. But when I did go I would zoom around and around for hours. My skates were made from wood with a steel blade and straps which tied onto my shoes. Last time I was in Holland I saw a pair in an antique shop. I remember walking home after having skated for hours, with painful feet. At home Mum made me put my feet into a bowl with lukewarm water until they slowly defrosted. Skating on frozen streams or canals was also fun but we had to be careful of cracked ice. On both ends of our streets was water. Today they and hundreds of other creeks, canals, streams

in the cities have been filled in. On one end of our street were fields where in summer we played and picked bunches of buttercups to take home. I don’t know who owned the fields but no one ever bothered us. The fields were separated by creeks. We would jump from one side of the creeks to the other with the help of a long pole stuck in the middle. We’d take a run and jump sticking the pole into the water to get to the other side. I fell in twice when the pole got stuck. I was a good swimmer and the last summer in Holland I regularly met some kids from school to swim in a large canal. It joined the Rhine. Now I shudder at the thought of how we swam to an approaching boat, climbed on the side and sprang off again when the owner shouted and ran towards us. Those boats were long and low to the water with a boathouse at the end. More next issue

Deze maand hebben we een nieuwe serie gelanceerd. In ‘De JvO: Migrantenverhalen’ halen Dutch-Australians herinneringen op aan hun reis met het migrantenschip Johan van Oldenbarnevelt. Ook duiken we in de geschiedenis van het schip zelf, met Ruud van der Sluis die heel veel weet over de bouw van ‘de Johan’. Johannes van der Wielen was 12 jaar toen hij in 1952 met de JvO naar Australië kwam, Henk Vrolijks werkte in 1958 op het schip en Jannetje Nieuwenhuis was 24 toen ze de oversteek maakte in 1953. Al hun verhalen zijn terug te

luisteren op onze website. Een hogesnelheidslijn tussen Sydney en Newcastle lijkt een stapje dichterbij. Onlangs maakte de federale overheid bekend dat het project een ontwikkelingsfase is gegaan en dat naar verwachting in 2028 met de aanleg kan worden begonnen. Hoe serieus moeten we deze plannen nemen? Dat vroegen we aan Michiel Bliemer, professor Transport Planning and Modelling aan de Universiteit van Sydney.

Sacha Kersten woont in Bundanoon (NSW), wat ‘plaats van diepe ravijnen’ betekent. In onze rubriek Groeten uit...

vertelde hij dat hij hier door “die ene bocht” terechtgekomen is.

De liefde bracht Caroline Maul ruim 10 jaar geleden naar een macademiaboerderij in het noorden van NSW. Ze gaf ons een inkijkje in haar dagelijks leven en vertelt waarom de inheemse macadamia een van de beste noten is om te verbouwen. Benieuwd waarom? U kunt het gesprek terugluisteren op onze website.

Ardi Stoios-Braken, de Nederlandse ambassadeur in Australië, was eind deze maand in QLD waar ze meerdere evenementen bijwoonde op het gebied van circulaire economie. Een onderwerp, zo vertelde ze in het programma, waar Nederland veel van weet en goed in is.

Onze series: in de gloednieuwe aflevering van Astrids Boekencast besprak Astrid van Schoonacker ‘Alles voor de reis’ van Adriaan van Dis. Leesconsulente Larissa de Rue besprak in onze kinderboekenserie ‘Willem Zoetelief koning van Aloeka’ van Ronnie van Veen. En in Leer Nederlands gaf Joyce Diebels van Dutch with Joyce uitleg

over woorden en zinnen die te maken hebben met ‘de dierenarts’ en ‘de werkvloer’.

Tot slot: speciaal voor SBS Dutch brengt sportjournalist Jaap de Groot iedere week het belangrijkste nieuws, de scherpste analyses en bijzondere verhalen uit de Nederlandse voetbalcompetitie. Perfect voor Nederlanders in Australië die niets willen missen van hun favoriete club.

Al onze verhalen staan op onze website www.sbs.com. au/dutch en met de SBS Audio App (gratis te downloaden in de App store of Google Play) kunt u SBS Dutch altijd en overal beluisteren. We zijn ook te beluisteren in uw favoriete podcast app. Meepraten kan op onze Facebookpagina www.facebook.com/ sbsdutch. Heeft u een tip voor het programma dan wel aanmerkingen? Stuur een e-mail naar dutch.program@sbs. com.au .

Mis niets en luister iedere woensdag- en zaterdagochtend om 11 uur naar SBS Dutch op SBS Radio 2: Adelaide 106.3FM / Canberra 105.5FM / Darwin 100.9FM / Hobart 105.7FM / Melbourne 93.1FM / Perth 96.9FM / Sydney 97.7FM.

Abel Tasman: 60 Rosstown Road, Carnegie

Dutch Borel

Saturday 25 April

Koningsnacht party 2026

S02 EP S21 CALENDAREVENTS OF SINGING CONTEST

7:00 pm - 11:59 pm Ticket

Sunday 26 April Koningsdag 2026

11:00 am - 5:00 pm

Poffertjes at the Farmers markets

1st weekend: Saturday: Churchill Island and Berwick

2nd weekend in the month: Sunday: Williamstown

3rd weekend Saturday: Berwick

4th weekend : Saturday Sandringham Treybit reserve

Tempo Doeloe

Melbourne

Social Lunch at Bintang restaurant at 75 Stud Road in Bayswater. Note Bintang is pay by card only. If there are no hick-ups, we hope to

see you there. Don’t forget, if you want to attend, give Elly a call (9511 4392), so she can book a table

NCCA

Netherlands Chamber of Commerce in Australia (Melbourne)

WARNAMBOOL

summer markets:, bitterballen Poffertjes at the Friday night market in Lake Pertrobe

Tuesday: 9 AM - 2 PM

Friday: 9 AM - 2 PM

Saturday: 9 AM - 12 PM

on Sunday 19 April we will celebrate Koningsdag (Dutch King

SYDNEY

Dutch Link

MUSIC

Dutch Australian Society in Illawara

Cards on Monday afternoon Billiards on Tuesday, Thursday and Friday Pensioner group SVDO meets every second Wednesday

DANCE

Neerlandia PERTH

Clubhouse details: Neerlandia is using the Rhein-Donau Clubhouse for all their activities. Address: 110 North Lake Road, Myaree—6154

April 2026

Thurs 2,16,30 Neerlandia

Seniors’ Club 10am

FEST

On the business front, we look forward to welcoming Philip Engelberts for the first C-suite breakfast of the year on 3 March. In collaboration with the Consulate-General of the Netherlands and the five Dutch Chambers of Commerce in Australia, we are participating in an exclusive webinar on the Australia–European Union Free Trade Agreement on the 24th of February.

30 April

Hollands Nieuwe

PARTY

ZUMBA

Thurs 2,9,16,23,30 Neerlandia

Thursday Night Cards 7pm

Wed 8,22 Bingo 11am

Sat 11,18 Dutch Singers 10am Morley Windmills

Sun 12 Neerlandia Sunday Cards Drive 10:30am Fri 24 End of Month Drinks 6pm May

Dutch Club Brisbane NAQ

Location: 123 Pine Rd, Richlands QLD 4077

Opening Times:

We have exciting news: Our favourite band Hollandse Nieuwe will once again bring Dutch vibes to our Kingsday Celebrations at Bungalow 8 in Darling Harbour. Save the date of Thursday 30 April! And Dutchlink is also expanding to the region. We are partnering with the local Dutch community in Illawarra/Wollongong to host a Kings day community event.

‘From the

Lowlands to the Ranges’

Celebrating Dutch Heritage in the Yarra Ranges

16 SEP

Lilydale & District and Monbulk Historical Societies have come together to showcase personal stories of many Dutch migrants who helped shape the Yarra Ranges through their traditions, businesses, farming enterprises, and strong community spirit.

• Photographs, letters, and artefacts from local Dutch families

• Stories of migration, enterprise and community life

• Displays of Dutch craftsmanship and farming heritage

Opening at Monbulk Living and Learning Centre

21 Main Road, Monbulk (Moores Road entrance)

Date: Sunday, 3 May 2026

Time: 10.30am – 3.00pm

Ofﬁcial Opening: 1.00pm

The exhibition will remain at the Monbulk 3rd May - 30th June 2026

Continuing at the Old Lilydale Court House

61 Castella St, Lilydale

Date: Saturday, 11 July 2026

Time: 10.30am – 4.00pm

The exhibition will remain at the Lilydale 11th July 2026 - 31st January 2027

A Living Project - From Exhibition to Book

28 SEP

‘From the Lowlands to the Ranges’

• Dutch food, music, and culture at the Monbulk opening celebration

Bringing to you the personal stories of many Dutch migrants who helpeddevelop the Yarra Ranges with their traditions, businesses, farms and community spirit.

Opening at Monbulk Living and Learning Centre 21 Main Road, Monbulk

3rd May-30th June 2026 10.30am - 3.30pm

Continued Event: Old Lilydale Court House 61 Castella St, Lilydale

11th July 2026 to 31st January 2027 10.00am - 4pm

A Living Project - From Exhibition to Book

This exhibition marks the first step in a larger project capturing the personal stories of the Dutch community in the Yarra Ranges. The event will be moved to the Old Lilydale Court House on July 2026 when the a book launch of the Dutch stories will open the continued exhibition.

Celebrating Dutch Heritage in the Yarra Ranges

• Photographs, letters, and artefacts from local Dutch families

• Stories of migration, enterprise and community life

• Displays of Dutch craftsmanship and farming heritage

• Dutch food, music, and culture at the opening celebration Exhibition

Maria McCarthy LDHS President, 0448 040 445

Elke maand bespreken wij in het kort een boek dat is toegevoegd aan het bestand van Nederlandstalige boeken in de Dutch Club “Mies” bibliotheek, 99 Loftus Street, Leederville, Perth, WA.

Deze maand bespreken wij: Rouwdouwers geschreven door Falun Ellie Koos

Ada is samen met haar broer Broos opgegroeid in de stacaravan van hun vader, een verbitterde hovenier die recht wilde schoppen wat door moedervingers krom was geaaid. Hij prentte zijn kinderen in dat de wereld keihard is, en dat ze zich er tegen moeten wapenen. Dit staat diep in Ada’s ruggengraat gekerfd, al heeft ze geen contact meer met haar vader en broer. Nu ze haar leven als gedesillusioneerd kunststudent de rug toe heeft gekeerd en naar Galicia is vertrokken om hout te hakken met een man waar ze geen taal mee deelt, dringt haar broer zich

met elke bijlslag sterker aan haar op: hij is de enige wiens lichaam dezelfde herinneringen draagt, zijn spieren hebben dezelfde reflexen. Toch kennen ze elkaar niet meer. Rouwdouwers gaat over zinken of zwemmen, buigen of barsten. Falun Ellie Koos smijt alle pijn en ellende eerst met precisie tegen de muur, om er vervolgens vol liefde en mededogen naar te kijken. Met een uitgebeende stijl en groot psychologisch inzicht toont Koos de ambivalente aard van de mens.

Oh wat een gevoelig en rauw boek is dit. Prachtig woord gebruik en ondanks het schijnbaar ongevoelige, kreeg ik soms tranen in mijn ogen van de liefde en het respect dat ik voelde tussen de vader en zijn dochter; tot een zeker moment in hun leven ook met de zoon. Een onvergetelijk boek. Dank je wel Sonja vander Feltz voor deze aanrader.

Bron: Atlas Contact.nl & Lianna Parker

Dit boek is een aanrader: een titel die ons werd aangeraden, die wij lazen en nog moeten aanschaffen voor de bibliotheek. Reis jij binnenkort naar Nederland en kun je dit boek (op onze kosten) mee terugbrengen naar Perth? Laat het ons weten dan nemen we direct contact met je op.

Een hartelijke groet van Machiel - mvdstelt@gmail. com

Lianna - lianna_parker@bigpond.com

Feedback en vragen

Machiel - mvdstelt@gmail. com

Lianna - lianna_parker@bigpond.com

AAN ALLE TUINIERS EN NATUURLIEFHEBBERS!

Naast genieten van de Australische levensstijl en het ontmoeten van leuke mensen, probeer ik de natuur te helpen door bestuivende dieren te ondersteunen.

Veel bestuivende soorten hebben het moeilijk, waaronder bijen, terwijl ze essentieel zijn — onder andere voor biodiversiteit en voor de bestuiving van voedselgewassen.

The Pollinators Australia (een lokale tak van The Pollinators) proberen daar iets aan te doen. En jij kunt helpen: door inheemse bloemen en andere planten te planten, of door mee te helpen wat ‘buzz’ te creëren.

Volg @thepollinators_australia op Instagram, stuur ons een DM met je postcode en haal een zakje inheemse bloemzaden op bij jouw dichtstbijzijnde ‘Foodbank for the Bees’. Helemaal gratis!!

(Alleen tot #EarthDay op 22 april, wanneer de campagne eindigt.)

Natuurlijk helpt het ook enorm als je onze posts deelt!

Later organiseren we ook een evenement in Melbourne. Als je het goed vindt, vertel ik daar binnenkort meer over.

Dank je wel!

COMPARE FUEL PRICES WITH APPS

Take a look at different apps that show live fuel pricing. In South Australia, for example, there’s RAA, in NSW it’s NRMA, while QLD has RACQ. There are also community-based apps like Petrol Spy, which relies on customers to report their local fuel prices. In fact, Petrol Spy is so popular in Australia right now that it has surged to number 1 on the App Store.

It’s possibly the easiest way at the moment to save on fuel.

For example, when we took screenshot of Parramatta in Sydney, NSW, E10 fuel prices varied by 15.4 cents. On a 50L tank, that’s a difference of $7.70.

Petrol Spy screenshot March 2026

7-Eleven also allows customers to lock in fuel prices in the app for up to seven days. While this one is handy during the highs and lows of the regular fuel cycle, it’ll only save you if the price of petrol continues to go up.

Whether it’s Woolworths’ Everyday Rewards or Coles’ Flybuys program, you might be able to reduce your fuel cost by 4 cents a litre. While it isn’t a huge saving, it’s an easy one, given most Australians shop at the major supermarkets, allowing you to keep an extra $2 back in your pocket.

There are also other fuel partnerships for the likes of NRMA and RAA members. Some of these can be combined with the supermarket offers to get up to 10 cents per litre off fuel.

SYDNEY

The Dutch Shop ‘t winkeltje

door: MARJO GILJAM

En eten natuurlijk, op schoot zitten, zichzelf omstandig wassen, wat harrewarren met je broer, spelen met alles wat ze kunnen vinden met als favoriet de veters van mijn schoenen wanneer ik haast heb en ze zo snel mogelijk probeer te strikken. En het allerliefste naast slapen kijken ze. Met mooi weer zitten ze graag in de tuin op een knik in de afgezaagde kardinaalsmuts, daar zitten ze lekker hoog om van daaruit de vogeltjes te bestuderen die op de tegels voor het huis strooivoer pikken.

Met guur weer zitten ze graag binnen voor het raam en kijken naar buiten wat daar allemaal gebeurt. Vaak kan ik aan hun manier van commentaar geven opmaken wat er buiten te zien is. Als er vogeltjes zitten, wordt er min of meer klappertandend gemekkerd. Maar o wee als er een andere kat in de voortuin te zien is, dan zit vooral Rosanne te jammeren alsof een voor een haar haren er uit getrokken worden. Ik laat me daardoor nog steeds foppen en kom gehaast aanlopen om te zien wat haar mankeert, en als ik dan naar buiten kijk, zie ik bijvoorbeeld Pipje van de overburen die het ook leuk vindt om vogeltjes te bestuderen.

Dat kunnen onze poezen natuurlijk niet laten gebeuren, ze haasten zich naar buiten om bij het gaas van de afras-

tering van onze poezentuin naar Pipje te gaan mekkeren. Pipje trekt zich daar niets van aan en gaat gewoon door met de vogelstudie tot ze een ander afspraakje in haar poezenagenda tegenkomt waarop ze weg trippelt en onze katten geen blik waardig keurt.

Wat vinden onze besnorde vriendjes van alle sneeuw die momenteel poes-hoog in de tuin ligt? Mattias beschouwt de sneeuw als een persoonlijke belediging. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik hem al een hele middag en avond niet had gezien, ik begon me ongerust te maken tot ik onder het bed keek en daar een verbolgen Mattias tegen kwam. De volgende dag heb ik een paadje door de sneeuw geschept zodat hij zonder veel koude pootjes op te hoeven lopen netjes naar het kippenhok kan gaan om daar op het zoldertje te gaan zitten dutten, tenzij hij het natuurlijk te koud vindt. Azimut en Rosanne trekken zich minder aan van de sneeuw, alleen is het zo lastig dat er steeds sneeuw tussen je teentjes gaat zitten. Bij binnenkomst worden alle vier de pootjes een voor een omstandig geschud om de sneeuw weg te schudden, dat ziet er heel komisch uit. En daarna zoeken ze binnen weer een lekker plekje om te gaan dutten, zichzelf netjes te poetsen, of ze zoeken een plekje in de vensterbank om naar buiten te kijken, naar de sneeuw bijvoorbeeld. Of naar de musjes.

Netherlandsandyou.nl

An important institutional framework for multilateral cooperation between states. This relationship has an extra dimension for the Netherlands because of the UN organisations based in or with offices in our country.

A number of UN bodies are based in the Netherlands, with mandates ranging from humanitarian coordination and development to research and international law and security. The United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) works to protect refugees and displaced persons

SAGE in old Dutch

Het volgende verhaal is een oude sage, die ik vond in een oud boek “Nederlandse Sagen”. De editor is Cor Bruijn. Het boek was gepubliceerd door Uitgeverij Ploegsma in 1946. De taal is dus uit die tijd. Er was eens een Romeins Keizer, die naar Brittannië was getrokken om dat te veroveren. Hij moest er lang strijden, want de bewoners van dat land boden heftige tegenstand. Ze wilden hun vrijheid niet verliezen. Maar het Romeinse leger was duchtig gewapend en de soldaten waren jarenlang geoefend in de krijg en bovendien waren het dappere strijders. Zodoende won de keizer deze strijd en hij werd heerser over Brittannië. Hij regelde daar alles, zoals hij het wou en toen stak hij weer met zijn leger de zee over. Die Romeinse keizer had altijd maar honger naar nieuw land, daarom besloot hij om nu eens regelrecht naar het oosten te varen om te zien, of hij daar ook soms in streken kwam, die de moeite van het veroveren waard waren.

“Naar het Oosten!” beval hij dus en de slaven roeiden en de kapiteins richtten de stevens van hun galeien oostwaarts. Midden op zee brak een hevige storm los. Huizenhoge golven namen de galeien op en smeten ze her en der, zodat ze elkander spoedig uit het gezicht verloren. Bovendien werd het midden op de dag aardedonker, felle bliksemschichten schoten door de lucht, de ratelende donderslagen volgden elkander snel op. Twee galeien werden tegen elkander gesmeten en barstten uiteen. Enige ogenblikken klonken de kreten van de verdrinkenden boven het stormgeloei uit, toen vulde alleen weer het geraas van wind en water de ruimten.

and supports states in the implementation of international obligations in this respect. The United Nations Development Programme (UNDP) focuses on sustainable development, poverty reduction and institutional strengthening and to this end works together with governments and international partners worldwide. In the field of humanitarian aid, the United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UNOCHA) plays a central role in the international coordination of emergency aid

and humanitarian response to crises and conflicts. Additionally, a number of UN bodies with specific knowledge and research profiles are based in the Netherlands. The United Nations University – Maastricht Economic and Social Research Institute on Innovation and Technology (UNU-MERIT) conducts research and organises training courses on development, innovation and policy, with a strong focus on linking academic knowledge and policy practice. And the United Nations

Marianne Pietersen

Dag en nacht waren één, duisternis heerste over de wereld.

De mensen op de schepen streden met verbeten woede tegen een macht, die hun wapens niet vreesde.

Eindelijk brak het licht door, de storm legde zich. De galei van den keizer was op een eenzaam strand geworpen. Overal lagen brokstukken van schepen, vele lijken spoelden weldra aan. Langzamerhand echter ontmoetten elkander van noord en zuid kleine legergroepen. Het waren ellendige dagen, waarin de keizer met moeite zijn mannen samenbracht. Toen trok hij het land in, verder naar het oosten. Eerst moesten ze waden door duinen en zand, toen kwamen ze in een vlakte. Hier werd het er echter niet beter op. Ze stieten op een wild wolk. Ruig en dapper was dat. Het waren voorzaten van de Hollanders. Ze woonden in en om een sterke burcht, die ze Slavenburg noemden. Die stond in de streek, waar nu ongeveer het Westland is. Dat volk vocht als één man tegen de krijgers, die van de kant van de zee kwamen. Hun strijdbijlen flikkerden in het zonlicht bij houw op houw, hun speren suisden fluitend door de lucht heen. Menig Romeins soldaat beet in het zand en vond de dood, die hij pas op zee ontgaan was. Tenslotte echter zegevierde de keizer ook hier. Hij sloot een bondgenootschap met die mannen en toen leefde hij daar met zijn leger enige tijd. Daarna dreef de landhonger hem weer verder. Maar dat zat hem niet glad. Hij kwam al spoedig met zijn mannen aan het grote bos, dat zich destijds uitstrekte over geheel Holland. Hij kon er niet omheen, hij moest er dwars door.

“Recht er door!” beval hij dus. En de grond dreunde onder de sterke schreden van die mannen. Het was een geluid, dat dreigend voortrolde door het bos. Al spoedig echter rolde hun van de andere zijde een nog dreigender geluid tegemoet. Het was een geluid, dat niets menselijks meer had, brullen en loeien. Het waren dieren, die naderden. De haren rezen de keizer te berge. Uit de woudeenzaamheid drongen die dieren op, leeuwen, beren, oerossen, wolven, wilde varkens, en besprongen het leger aan alle kanten, onder gegrom en geloei en gehuil. Zo iets had de keizer nog nooit beleefd. Er was geen doorkomen aan. Er was maar één manier om de dood te ontkomen: terug, terug. “Terug!” beval toen die Romeinse keizer, terwijl hij toornig met zijn tanden knarste.

Dat waren die mannen, die nog nooit hadden moeten vluchten; nu vluchtte hun gehele leger voor de dieren uit dat woud. Ze vluchtten allen, tot ze weer aan de Slavenburg kwamen. Eerst daar waren ze in veiligheid.

“Wat is dat voor een woud?” vroeg de keizer aan de hoofdman van de burcht. Zijn stem was hard, maar de hoofdman hoorde er toch de schrik en de angst in. De oude wrok tegen de Romeinen werd weer in hem wakker.

“Dat woud heeft geen naam”, antwoordde hij duister.

“Nooit gehad?” vroeg de keizer verwonderd. “Kunt ge ook zeggen, hoe groot het is?”

“Men zegt, dat het tien mijlen lang en drie mijlen breed is.”

Toen vroeg de keizer, of er ook mensen woonden in dat meer op pagina 23

Letters to the editor

De DC van Maart 2026 kwam hier veilig aan. Weer één als vanouds: geweldig. Het verhaal van Marjo Giljam sprak me ook aan omdat het over vogels ging waar ik mijn leven lang interesse in had, maar er nu ik wat ouder ben er meer tijd voor heb. Marjo is ook niet jeugdig meer....

Ook het verhaal van de jeugdige Teun Toebes past er, misschien merkwaardig genoeg, ook goed bij. Naar mijn bejaarde smaak heeft hij groot gelijk. Ik ben het met hem eens. Als hij ooit naar Canberra zou komen (zoals voor zijn paspoort naar de Ambassade zou gaan ‘ofwatdan ook’.. zou dat ( onwaarschijnlijk) mogelijk zijn, wil ik graag met hem babbelen daarover. .

Ik ben bv lid van een ‘ volunteers park care group’, die voor een heuvel! hier zorgt, wat eeh ‘ reserve’ heet te zijn, om het te onderhouden, van onkruid te ontdoen, nieuwe

Eucalyptussen te planten, ze water te geven enz... er is geen geld in het arme A.C.T. ( er is in Canberra geen gemeentelijk bestuur, dus geen gemeentelijke faciliteiten omdat dat “more efficient” is (wat ‘goedkoper’) betekent ( niet more effective) ( ik onderzocht de reden voor de afwezigheid van gemeentes hier in de analen) . us die ‘volunteers’ doen dat; zijn geen ‘workforce’ van een gemeentelijk ‘Parks and Gardens Department. Het zijn allemaal gepensioeneerden, die daar dus samen ‘tuinieren op grote schaal’ en dat leuk vinden. Als ze, we, oud worden denken en praten we dus ALLEMAAL wat langzamer en geduldiger en lopen we wat rustiger, dus, en draagt toch men ‘nuttig druk’, mee aan ‘de maatschappij’ zonder in een tehuis opgesloten te hoeven worden onder toezicht van een verpleger die pillen uitdeelt. Ik denk dat genoemde

Teun het daar mee eens zal zijn, volgens mijn begrip van zijn verhaal....

Dat Vogelverhaal van de eveneens bejaarde Marjo gaf bij mij weerklank, omdat ik de stalen palen van een voormalige schuur in mijn achtertuin heb laten staan,... bruin geverfd en op ieder er een vogelvoederplank op heb geschroefd. 8...! Onze maaltijdoverblijfselen and de broodkapjes worden daar in verkruimelde/fijngesneden vorm enkele keren per dag opgelegd/opgeheven en de vogels komen die oppikken. constant en veel....

Een plezier voor het oog en een hele ‘vogelsociale’ scene speelt zich dan af ook tussen de bezoekende soorten. ( Mijn tuin-zitje ( met alleen een dakje and betonnen vloertje ) heeft nu een klein bordje boven de toegang in drie talen: t.w. Vietnamees ( want mijn physiotherapeut die thuis daar me oefeningen laat doen eens in de week) komt uit Vietnam, in het Spaans (mijn kleinzoon is een jaar in Chili geweest om Spaans te leren) en het Nederlands, hoewel het woord niet in mijn dikke Van Dale voorkomt: nl. VOGELKIJKHUT....

Filosofisch inspireren de vogels ook, zoals wanneer een bazige ekster samen op EEN plank ‘vleugel-aan-vleugel’ vredig staat te peuzelen met een ‘crested pigeon’ (die normal elkaar niet kunnen uitstaan) denk ik: Kijk... dat weet Trump (ook) niet: If there’s pleny for everyone, the world will have no big conflicts...any more.

MISTY MTN CAMPING, KUNGHUR

Ik zal Marjo weer schrijven dat ik haar verhaal las. Hartelijk dank, wederom, voor het sturen van de DC.

Peter Reynders.

SAGE in old Dutch (vervolg)

woud.

“Dat weet ik niet,” antwoordde de hoofdman. “Maar ik weet wel, dat het beter voor u zal zijn om niet meer te trachten er doorheen te breken.”

“Zo, en waarom zal ik dat niet doen? Ik ben een Romeins keizer, hoofdman!”

“Is het een eer voor een Romeins keizer om zijn level te verliezen in de muil van beren en wolven?”

De keizer zweeg. Hij stampte met de voet.

“Ge zult stellig de helft van

uw mannen verliezen in dit woud,” vervolgde de hoofdman. “En de rest vindt aan de andere zijde de dood.”

“Aan de andere zijde?” vroeg de keizer. “Hoe meent ge dat?”

“Omdat daar Friezen wonen, Heer. Dat zijn mensen, hoog van gestalte, ruig van haar, sterk van lichaam en zo onstuimig in hun moed, dat ze voor hun vijanden nog erger zijn dan deze dieren.”

Nu zweeg de keizer lang. Strak zag hij naar het oosten, zijn blik ging langs de zoom van

dat woud. Het lag daar zwijgend en duister. Het verborg duizend doden. ren aanlokkelijker streken op. Nog eeuwen lag daar het Woud zonder Genade, geen mens vond er doorgang noch zocht er toevlucht in.

Marianne Pietersen

SPORT

time. The previous smallest country to qualify for the tournament were Iceland in 2018, with a population of around 350,000.

A nerve-shredding finale to the CONCACAF qualifying campaign saw Curacao - with a population of just 156,000squeeze into next year’s finals in the United States, Canada and Mexico with a 0-0 draw against Jamaica in Kingston. Curacao booked their place after an extraordinary finale at Kingston’s National Stadium, where Jamaica launched a furious onslaught, hitting the woodwork three times, and with substitute Bailey-Tye Cadamarteri going agonizingly close with a header that crashed off the post in the 87th minute.

There was more drama in store in stoppage time, when Jamaica were awarded a penalty after substitute Jeremy Antonisse’s sliding tackle brought down Dujuan Richards in the area. They survived the nerve-wracking VAR to win.

Curacao, the team known as the Blue Wave, celebrated without their veteran Dutch coach Dick Advocaat, who was forced to miss the game due to a family issue in the Netherlands. Curacau finished top of Group B with 12 points from six games, one point clear of Jamaica.

The team draws heavily on its Dutch roots, with the entire team that played in their final qualification match born in the Netherlands. The campaign was masterminded by one of Dutch football’s greatest coaches, Dick Advocaat, his tenth national team job. Advocaat stood down from his position as coach of Curacao due to his daughter’s illness. If he had remained, he would have become the oldest coach at a World Cup finals. Advocaat has been replaced by another Dutchman, Fred Rutten, who hasn’t been a head coach since leaving PSV in 2023.

“I consider the qualification of the smallest FIFA country in the world for the World Cup as one of the highlights of my career,” Advocaat said.

If you think that Curacao will be a pushover, you may be mis-

taken. Captain and star player Leandro Bacuna and his brother Juninho both played in the English Premier League. Gorré played one Premier League match for Swansea; their striker, Tahith Chong plays for Sheffield United. Their main defender, Cuco Martina, has played in the Premier League for Southhampton and Everton.

Curacao v Australia, 31 March

This was probably one of the worst games I have seen Australia play for some time. Although they were one-nil up at half time, Curacao were unlucky not to score at least one goal. Mabil scored a good goal after sustained Australian pressure forced a turnover. Kai Trewin sent the ball to Juric, whose flick found Mabil, who slid the ball under a diving keeper. Curacao almost scored 10 minutes later after a pass by captain Bacuna found a gap for Antonisse. However, Ryan pulled off an excellent save to keep the score at 1 nil.

Rutten had done his homework on Australia, especially the pattern of play at the back in bringing the ball out. Our defenders were constantly under pressure through a high press, resulting in constant turnovers as well as some serious mistakes that could have led to a goal. In attack, we rarely got in behind the Curacao defence, and too often the pass into the box was too slow or remained undelivered. When they did deliver a timely cross, such as that by Hrustic to Mabil, who volleyed against the post, they showed a glimmer of class that was missing for most of the first half.

The start of the second half was even worse, with Curacao scoring a well-deserved goal and threatening to take the lead through their control of possession and the play. It was a simple goal: a long ball to the striker who nodded the ball to the wing to a sprinting Martha who easily outpaced the struggling Kye Rowles. The substitute easily struck the ball under the body of an advancing Ryan.

A dramatic change unfolded when Popovic made four necessary changes: Bos, Irankunda, McCree, and Burgess. It was like watching a completely different game.

The impetus changed as McCree combined well with Irankunda and Bos. The class was obvious, with Irankunda scoring twice, providing an assist to Circati, and Bos his second goal in two matches. What the match revealed was that we lacked depth to cover any loss by our key players. The final result - 5-1 - might sound like a thrashing, but it did not tell the whole story.

Final World Cup Qualifiers

Czechoslovakia v Denmark (1-1) Extra time (Czech 2Denmark 2) Czech won on penalties.

Bosnia Herzegovina 1- Italy 1 after extra time. Bosnia won on penalties. For me, it looked like a controversial result, as there appeared to be a clear penalty not given to Italy, and a foul on the Italian defender when Bosnia scored from a header. For Italy, the result is a disaster. It is the third time in a row that Italy has failed to qualify for the World Cup.

Kosovo (0) v Turkey (1). It was a close game, and Kosovo were unlucky not to progress. Turkey’s win means that Australia will face Turkey in the World Cup.

Sweden (3) v Poland (2). Heartbreaking for Poland, but Sweden pipped them at the post with a dramatic 87th minute winner after 5 successive blocks and rebounds, including one off the post, until the ball fell to Viktor Gyokeres to score from close range.

World Cup games and times (EST) to watch (SBS)

Sunday June 14, DallasNetherlands v Japan (10 pm)

Saturday June 20, HoustonNetherlands v Sweden (7 pm)

Friday June 26, Kansas CityTunisia v Netherlands (1 am)

Australia (friendly match) v Mexico (31 May)

Sunday June 14, VancouverAustralia v Turkey (2 pm)

Saturday June 20, SeattleUSA v Australia (5 am)

Friday June 26, San Francisco - Paraguay v Australia (12 pm)

100th De KlassiekerFeyenoord v Ajax (23 March) I watched Jordy Bos walk out in front of a packed De Kuip stadium to play in the most anticipated game on the Dutch Eredivise calendar. In December 2025, Ajax surprisingly defeated their more fancied opponents and, recently, had undergone internal turmoil with the sacking of their coach after a devastating 1-3 loss to Groningen (8 March). With their new coach in place, Oscar Garcia, they recovered the following week with an emphatic win over Sparta Rotterdam, which set the scene for a dramatic encounter at the De Kuip stadium.

In their last three matches, Robin van Persie’s men have struggled with a 2 nil defeat away to FC Twente, a 3 all draw with NAC Breda, and a narrow 2-1 win over Excelsior. The Klasieker was a crucial match for both teams. A win would have made it difficult for Ajax to bridge the gap and battle for second place.

Jordy Bos, attacked with his usual flair down the left, gained a free kick just outside the box. From the subsequent attacking header, Ajax defender Mokio, miraculously headed over the bar to save what looked like a certain goal.

At the start of the second half, Feyenoord missed from a header at the far post. Surprisingly, Ajax took the lead after a cross from the right was somehow missed by everyone. In the 54th minute, the ball fell to the left wing, who crossed low into the six-yard box, but it was deflected to Sean Steur, who was waiting just outside the box, to score a beautiful right-foot shot high into the left corner. The eighteen year-old, 183 cm midfielder, scored his first goal for Ajax in what will be a memorable appearance for him. What followed in the last twenty minutes was a series of mistimed tackles by Ajax, as well as a few stupid ones.

First, Feyenoord’s Moussa was fouled inside the box, but it was not clear. The referee deemed he had dived and issued a yellow card. Jordy Bos had his shot blocked in the 79th min-

by Henry van Zanden

ute from the left side of the box.

Later, Valente was stupidly fouled by Klaassen in a dangerous position. While the defence set themselves for a direct shot on goal, the ball was instead passed to Bos, who sent a low pass into the box. Kian-Fitz Jim, who came on as a replacement for Steur, unwittingly fouled Moussa just inside the box. Chaos ensued as Ajax desperately tried to clear the ball before it fell; a shot cleared the crossbar. Furious cries for a penalty followed as Valente in the lead. Eventually, VAR intervened. The referee, having viewed the replay, awarded a penalty. It was a correct decision, but an unlucky one for Fitz Jim, who was making every attempt to clear the ball from the feet of Jordan Lotomba. Before the penalty was taken, Valente became aggressive toward Rosa, making some unknown accusation. Other players joined in. Lucas Rosa received a yellow card.

Jakob Moder sent the keeper the wrong way to score high in the right corner. Casper Tengstedt almost scored from the left side in extra time after his deceptive shot from the outside of his right foot had to be saved by the outstretched Paes. The game ended 1-1. Although most commentators thought the game was fairly even, Feyenoord were the most dangerous in attack and had the most chances.