Issuu

De grote bierprijzentest: prijs voor pils

De Sien wil meer zijn dan een lmcafé

21 UNIEKE HUIZEN IN UTRECHT

KOM NAAR DE TWEEDE INLOOPBIJEENKOMST! D derdag 9 juli 2026

In de toekomstige wijk Zuilense Vecht in Utrecht verschijnt Libero: een uniek project met unieke huizen. Het wordt namelijk ontwikkeld in mede-opdrachtgeverschap. Binnen heldere spelregels stel je jouw woning samen, terwijl de architect de samenhang bewaakt.

KOM JIJ NAAR DE TWEEDE INLOOPBIJEENKOMST?

WAAR: Sporthal Zuilen

Burgemeester Norbruislaan 680 in Utrecht

WANNEER: Donderdag 9 juli 2026

HOE LAAT: Van 17:00 tot 19:00 uur

ONTWIKKELING

SFEERVOL VERGADEREN

OP DE CAMPING

• 4 vergaderruimtes, van 2 tot 60 personen

• Op een unieke locatie in Utrechts nieuwste hotspot Rotsoord

• Altijd goed bereikbaar met trein, bus, boot, fiets of auto

• Flexibele catering, van drankjes tot diners

AL VANAF € 100,-

PER DAGDEEL

• Volledig gefaciliteerd met o.a. led-scherm, supersnelle WiFi en whiteboard

• Standaard gratis zwarte koffie, thee en water

• Mooi uitzicht op de Vaartsche Rijn

• 365 dagen per jaar, ook in de avond

DIRECT RESERVEREN?

Dat kan eenvoudig online met het contactformulier op onze website of mail je wensen naar vergaderen@ganspoort.nl

Liever bellen/appen?

Pierre is te bereiken via 06-14415656

Kijk voor een indruk van alle zalen en mogelijkheden op

INHOUD

Nieuws

4. DUIC in Beeld

150 jaar HKU

6. De Sien

Wil meer zijn dan een filmhuis

7. Bierprijzentest

Hoeveel kost een biertje in Utrecht?

9. Een vrouw in bed

Lin Le Roux schrijft autobiografisch boek

Cultuur

10. Uittips

Elke week de leukste tips

11. Het Lam Gods

Hoe de Dom op een beroemd kunstwerk belandde

Stad en leven

12. In beeld: Keti Koti

Herdenking slavernijverleden

14. Op pad met Oud-Utrecht

Langs Nieuw Engeland

Sport

15. Puzzel

Zoek de verschillen

Deze DUIC staat in het teken van kunst en cultuur. We beginnen daarvoor bij De Sien. De opvolger van ‘t Hoogt (on tour) heeft na jarenlang zwerven een vaste locatie gevonden aan de Kanaalweg en wil een nieuwe koers inslaan: “Ons filmcafé moet de nieuwe Nijverheid van Merwede worden”, aldus interim-directeur Aswin Laheij. Hij vertelt meer over de ambitie van De Sien op pagina 6. Van film gaan we naar de boekenwereld, waar de Utrechtse Lin Le Roux haar schrijversdebuut maakt met haar deels autobiografische boek over seksuele verlangens. Op pagina 9 vertelt zij meer over haar roman ‘Een vrouw in bed’.

DE VERANDERENDE STAD IN BEELD

ORANJEBRUG

Utrecht is constant in beweging. Er wordt gebouwd en gesloopt. Hierdoor ziet de stad er op sommige plekken heel anders uit dan vroeger, terwijl andere straten en pleinen juist al decennia hetzelfde blijven. In deze rubriek laten we dat zien.

Verderop duiken we in het wereldberoemde schilderij ‘Het Lam Gods’ uit de late middeleeuwen, waar je de Domtoren op kunt spotten. Hoe Utrechts trots hierop terecht is gekomen, lees je op pagina 11. Daarnaast is een van onze fotografen langs geweest bij de viering van Keti Koti, de dag na de nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij. Een inkijkje in het kleurrijke feest vind je op pagina’s 12 en 13. Tot slot, een belangrijke vraag: waar moet je zijn voor ‘goedkoop’ bier? Om deze vraag te beantwoorden, hebben we rondgebeld in Utrecht. De uitslag van de grote bierprijzentest 2026 delen we met alle liefde op pagina 7. Proost! De DUIC-redactie

Colofon

Bas van Setten, Else Marie Vonk, Jasper Witte, Josje Janssen, Luuk Beckers, Max Weijtens, Robert Oosterbroek,

ART DIRECTION EN VORMGEVING ddk.nl en redactie DUIC

UITGEVERS

Joris Daalhuisen en Martijn Rademakers

CONTACT REDACTIE redactie@duic.nl 030 7600 226

VRAGEN OVER DISTRIBUTIE? Lysanne Scheer via distributie@duic.nl, 030 7600 146

ADVERTEREN

Helling 13, 3523 CB Utrecht, adverteren@duic.nl Dave Vorstenbosch dave@duic.nl 030 7600 146

Sam Pol, Sofie Jansen en Zoey van Wijhe.

DUIC IN BEELD

150 jaar HKU

De Utrechtse binnenstad vormde zondag 28 juli het decor van een feestelijke muziekoptocht ter afsluiting van het 150-jarig jubileum van het HKU Utrechts Conservatorium. Honderden studenten, docenten, alumni en Utrechtse musici trokken vanaf het Domplein door de stad. De parade werd aangevoerd door dansers en muzikanten, terwijl onderweg steeds meer zangers,

blazers, strijkers en slagwerkers aansloten. De kleurrijke stoet trok veel bekijks van voorbijgangers. Met de parade kwam een einde aan een jubileumjaar waarin het conservatorium met concerten en andere activiteiten de verbinding zocht met de stad. Het muzikale feest werd afgesloten met een bijzonder slotconcert.a

Bas van Setten

CULTUUR

‘Ons filmcafé moet de Nijverheid van Merwede worden’

De Sien wil meer zijn dan een filmhuis

Na jaren van omzwervingen en mislukte huisvestingsplannen heeft ‘t Hoogt (on Tour) eindelijk een vaste plek. Onder een nieuwe naam, op een nieuwe locatie en met een nieuwe koers probeert de Sien zich opnieuw uit te vinden. Niet meer enkel als arthouse-theater, maar als ontmoetingsplek waar film, educatie en gemeenschap samenkomen.

Aan de rand van de wijk Merwede, naast Kanaal30, ligt sinds een halfjaar de vernieuwde versie van het voormalige filmhuis ’t Hoogt, het oudste filmhuis van Nederland. Sinds december 2025 draait de Sien films vanuit een oude evenementenruimte van Kanaal30. De afgelopen maanden is een tweede zaal erbij gerealiseerd, onder leiding van de nieuwe interim-directeur Aswin Laheij. Als Aswin op 1 februari aantreedt, treft hij een organisatie aan die nog volop in opbouw is. “Er was één filmzaal, een geïmproviseerde balie met kaartverkoop en bezoekers moesten voor het toiletgebruik naar een dixi. De tekeningen en plannen voor uitbreiding van de Sien waren er, maar het geld was op na de verbouwing van de eerste filmzaal”, vertelt Aswin. “Dus begonnen we met één zaal met 57 stoelen en dan zouden we verder zien.”

Van pionier tot zwerver Om te begrijpen waar het idee voor de Sien vandaan komt, gaan we terug naar ’t Hoogt. Dat was het eerste filmhuis van Nederland en zat ruim 45 jaar in de Utrechtse binnenstad. Na het vertrek uit de Slachtstraat in 2018 begon een lange zoektocht naar een nieuwe vaste plek. Onder de naam ’t Hoogt on Tour programmeerde de organisatie jarenlang films op wisselende locaties in de stad. Diverse plannen voor een vast onderkomen gingen telkens toch niet door. “De ene keer was het de vergunning, de andere keer de locatie en dan weer de financiering”, legt Aswin uit. Ook door de verhuizing naar Beton-T begin 2025 wordt op het laatste moment een streep gezet. Maar

een paar maanden later zit het toch mee. Na gesprekken met Kanaal30 aan de Kanaalweg, waar al films geprogrammeerd worden, is eindelijk een nieuwe locatie gevonden. “Zij hadden nog een ruimte over en die mochten wij ombouwen tot onze eerste filmzaal.”

Het filmhuis opent onder de nieuwe naam ‘de Sien’. “Het verwijst naar woorden als ‘zien’ en ‘cinema’. We wilden een hippe naam voor nieuwe kansen en een nieuwe profilering.”

Volgens Aswin betekent die naamsverandering niet dat de organisatie afstand neemt van haar verleden. “Waarom zouden we onze geschiedenis verloochenen? ‘t Hoogt was een heel mooi filmtheater. Zelf kwam ik er ook veel met vrienden.”

In een paar maanden verbouwd

Toch moest er volgens de organisatie een nieuwe koers worden gevaren. De Sien wil zich nadrukkelijk richten op een jongere doelgroep en wil meer zijn dan alleen een filmtheater. Centraal staat het concept van een ‘community cinema’: een filmhuis dat niet alleen voor publiek programmeert, maar samen met lokale organisaties, makers en gemeenschappen door middel van ‘specials’. Zo organiseerde de Sien onlangs een avond met vintageketen Kilo Kilo rond de film RoboCop. Een ander voorbeeld is De Cabien, waarbij korte films van Utrechtse filmmakers worden getoond. Zij presenteren hun werk, gaan met bezoekers in gesprek en het publiek stemt op haar favoriete film. “We willen niet alleen films vertonen”, zegt de interim-directeur. “We willen mensen samenbrengen rond film.”

‘Een clubhuis voor makers’ “Het moet een soort culturele broedplaats worden”, gaat hij verder. “Een clubhuis waar jonge makers samenkomen, waar je na afloop van een film aan de bar blijft hangen en gesprekken ontstaan. Ook de nieuwe zaal is bewust multifunctioneel ingericht. “Daar kunnen we bijvoorbeeld workshops, lezingen en wellicht zelfs een silent disco organiseren.” Aswin hoopt naar een 50-50-verdeling te gaan van ‘specials’ en arthouse-films. “We blijven ook die films draaien om de traditionele bezoekers van ‘t Hoogt te bedienen.”

De interim-directeur benadrukt wel dat de Sien complementair wil zijn aan andere filmhuizen in de stad. “Als wij alleen maar dezelfde films draaien als onze collega’s in het centrum, slaan we de plank mis. Waarom zou je naar Merwede fietsen als je ook een paar minuten verderop kunt kijken?”

Educatie

Naast de ambitie om een ‘communitybioscoop’ te zijn, is educatie volgens Aswin een net zo belangrijk onderdeel van de Sien. Daarin bouwt het filmhuis voort op een traditie die al bij ’t Hoogt bestond. Bijna wekelijks komen groepen uit het basis-, middelbaar en hoger onderwijs langs. Scholieren volgen workshops en krijgen uitleg over films. Ook leerlingen uit het speciaal onderwijs maken gebruik van de programma’s. “Soms zitten hier dertig basisschoolkinderen, soms mbo-studenten die iets willen leren over cinematografie en laatst presenteerden kinderen met een beperking hun eigen film”, vertelt Aswin. Daarnaast werkt de Sien aan projecten met ouderen, buurtorganisaties en maatschappelijke instellingen. “Ik ben bijvoorbeeld in gesprek met Douwe Egberts. Zij organiseren een activiteit waarbij ze koffiedrinken met eenzame ouderen. Zoiets kan ook goed bij de Sien, in combinatie met film.”

Waarom subsidie nodig blijft Juist die maatschappelijke rol zorgt er volgens Aswin voor dat de Sien een jaarlijkse gemeentelijke subsidie van 310.000 euro ontvangt. De laatste jaren klonk regelmatig kritiek op die bijdrage. Hoe de interim-directeur hier tegenaan kijkt? “Ik was erop voorbereid om veel

kritiek te krijgen, maar we krijgen vooral heel veel leuke reacties. Die enkele keer dat iemand wil weten hoe dat nou zit, leg ik het gewoon uit.” “Wij doen dingen die commerciële bioscopen niet doen”, vervolgt hij. “Daarmee trekken we vaak minder bezoekers dan commerciële aanbieders en de prijzen liggen lager. Als bijvoorbeeld vijftig kinderen met een beperking langskomen, die hun eigen film mogen vertonen, kom je met alleen een commercieel businessmodel niet uit. Zonder subsidie kunnen we dat niet volhouden.”

Het geld van de gemeente gaat volgens Aswin alleen naar de exploitatie van films. Voor het bouwen van de zalen gebruikte De Sien een oud potje van ‘t Hoogt. De tweede zaal, inclusief bar en nieuw toiletgebouw, is bij elkaar gesprokkeld door een combinatie van fondsen en een grote crowdfundingcampagne.

Keihard gewerkt

Volgens Aswin ontbraken nog tienduizenden euro’s toen de bouw moest beginnen. “De gemeente wilde graag dat de tweede zaal op 1 mei openging, maar we hadden de financiering nog niet rond. Op een gegeven moment moesten we een keuze maken, anders kwam het er nooit meer van. We hebben tegen onze bouwpartijen gezegd: we gaan het gewoon doen. Die gok pakte goed uit. Last minute kwam nog een aantal flinke sponsors binnen en de crowdfunding leverde 32.000 euro op.” De komende jaren moeten uitwijzen of het nieuwe model werkt. Het doel is om jaarlijks ongeveer 20.000 bezoekers te trekken. Daarmee kan de stichting volgens Aswin financieel gezond opereren. Winst maken is daarbij niet het uitgangspunt. “We zijn een stichting. Het gaat erom dat de exploitatie sluitend is en dat we onze maatschappelijke functie kunnen vervullen.

De Sien hoopt haar bezoekers vooral te trekken door de eerder genoemde specials met interactie rondom films. “Die lopen nu al het hardst, dus daar willen we nog meer naartoe.” Aswin heeft zelf het volste vertrouwen in de Sien, van werknemers van bij elkaar zo’n 5 FTE. Zelf blijft hij tot 1 augustus. Daarna komt er een nieuwe directeur, waarvoor het sollicitatieproces loopt. Wel is hij duidelijk over de ambitie van de Sien: “Ons filmcafé moet de nieuwe Nijverheid van Merwede worden.” a

Tekst: Else Marie Vonk / Foto: Bas van Setten

NIEUWS

Hoeveel betaal je voor een vaasje in Utrecht?

Vier euro voor bier niet meer bijzonder

Een biertje is de afgelopen jaren opnieuw duurder geworden. Waar je tien jaar geleden op sommige terrassen nog voor tweevijftig een vaasje dronk, is de gemiddelde bierprijs in Utrecht inmiddels bijna vier euro.

STekst/Fotografie: Luuk Beckers

inds 2017 houdt DUIC bij wat een vaasje bier (25cl) kost. De uitkomst is weinig verrassend: jaar na jaar steeg de gemiddelde bierprijs. Over de gehele periode gaat het om een toename van ruim tien cent per jaar. Met na de coronapandemie, tussen 2022 en 2024, een flinke versnelling. De gemiddelde prijs van een vaasje steeg in die jaren met bijna twintig cent per jaar. Een trend die ook zichtbaar was bij andere producten, die na de coronapandemie snel in prijs stegen. Inmiddels kost een vaasje bier niet langer gemiddeld 2,68 euro zoals bij de eerste bierprijsmonitor in 2017 het geval was. Anno 2026 betaal je in Utrecht gemiddeld 3,85 euro.

Uitschieters

De prijsverschillen tussen de Utrechtse kroegen zijn beperkt. Bij 84 procent van de horeca ligt de prijs van een vaasje tussen de 3,70 euro en 4,10 euro. Al zijn er een paar zaken

Gacho Osmanoski, eigenaar Café Vredenburg, achter de tap

die eruit springen. Café Het College en Orloff aan het Wed zijn duidelijk goedkoper. Een vaasje kost daar 3,50 euro.

Aan de andere kant van het spectrum vinden we het luxe vijfsterrenhotel Karel V. Daar betaalt een gast 4,50 euro voor een glas Brand. Volgens operationeel manager Koen van den Berg komt dit niet door de inkoopprijs van het bier. De prijs wordt vooral bepaald door de service, de personeelskosten en de ambiance van de locatie. “Wij zijn geen biertent”, zegt hij.

Ook energie speelt een belangrijke rol. Het historische pand, waarin het hotel is gevestigd, heeft een aanzienlijk hogere energierekening dan een gemiddeld café. “En dat

werkt door in de prijzen op de kaart”, aldus Van den Berg.

In het hart van de stad

Ook bij Café Vredenburg, dat bekendstaat als het oudste café van de stad, stijgen de bierprijzen al jaren mee met de oplopende inkoop- en personeelskosten. Eigenaar Gacho Osmanoski, die het café 25 jaar geleden overnam, ziet de inkoopprijzen voortdurend toenemen en rekent dit noodgedwongen door aan zijn gasten. Voor een Grolsch betaalt een bezoeker er tegenwoordig 4,10 euro, iets boven het Utrechtse gemiddelde. “Maar dan zit je wel in het hart van de stad”, zegt Osmanoski. Op plekken die net

iets minder centraal liggen, betaal je ook iets minder, legt hij uit.

Hogere accijnzen Een woordvoerder van Koninklijke Horeca Nederland (KHN) bevestigt de stijgende prijzen voor ondernemers. Sterker nog KHN ziet dat prijzen onder druk blijven staan door aanhoudende kostenstijgingen en het conflict in het Midden-Oosten. Daarnaast wijst KHN op het politieke debat over de accijnsverhogingen op alcohol. Als dit doorgaat, leidt dat tot nog hogere prijzen voor ondernemers en consumenten, stelt KHN.a Ontbreekt jouw horecazaak? Mail redactie@ duic.nl met je bierprijs voor het online artikel.

Het blijkt vandaag de juiste dag

Ontspanning met voetreflexmassage in Utrecht West. Naast voetreflextherapie kun je bij Praktijk Ohlijf ook terecht voor:

- Yogatherapie

- Lichaamsgerichte therapie

- Relatietherapie

Neem gerust contact op voor meer informatie of het maken van een afspraak. Ik kijk ernaar uit je te mogen ontvangen!

Praktijk Ohlijf – aandacht in het lijf, aandacht in het NU www.ohlijf.nl

Spiritualiteit

Zeer Zen deze Zomer!

Waar: Biltstraat 34, Utrecht

Ontdek deze zomer en dit najaar hoe je meer ‘zen’ in je leven kunt brengen. Geen instant resultaat. Wel duurzaam meer geluk, ontspanning en zingeving vinden. Gratis proeflessen. Een vierweekse kennismakingscursus. Of vanwaf september vijf maanden introductiecursus.

www.zen.nl/utrecht

Praktische Filosofie; ''waar denken verstilt en wijsheid groeit''

In een inspirerende introductiecursus onderzoek je levensvragen zoals “wie ben ik ten diepste”, “wat geeft mijn leven betekenis” en “hoe vind ik rust in mezelf”. Je ontdekt hoe eeuwenoude wijsheid verrassend praktisch toepasbaar is in het dagelijks leven.

De cursus nodigt uit tot zelfonderzoek, verdieping en meditatie. De School voor Praktische Filosofie en Spiritualiteit is voor iedereen toegankelijk die persoonlijke groei en een bewust leven wil ervaren.

De introductiecursussen starten in Utrecht op maandag 21 en woensdag 23 september.

www.praktischefilosofie.org

Erkende opleidingen in geestelijke begeleiding, zingeving en rouwbegeleiding

Waar: Gerrit Rietveld, Eykmanlaan 1200, Utrecht

Voor wie begeleidt én zelf verdieping zoekt.

Onze samenleving snakt naar begeleiders en (zorg) professionals met innerlijke ogen en oren. Kies voor deze plek waar we elkaar zien, waar wetenschap en spiritualiteit samengaan en waar we leren van experts én van elkaar. De academie is interlevensbeschouwelijk, ongebonden en onafhankelijk. Deeltijd beroepsopleidingen en nascholingen | HBO+ | Utrecht.

Online Open Avond donderdag 20 augustus, meld je snel aan!

www.academiegeesteswetenschappen.nl

Kom tot jezelf bij Merlinna

Waar: Demkaweg 11, unit1.18, Utrecht

Verlang je ernaar om spanning los te laten, dieper in je lichaam te zakken en weer volledig in je kracht te staan? In mijn praktijk M-Chi bied ik diepe massages, Reiki, TRE®, readings en healings. Als heldervoelend therapeut voel ik waar blokkades zich bevinden en stem ik intuïtief af op wat jij nodig hebt. Met mijn rustgevende, gegronde aanwezigheid en helende handen werk ik doelgericht op holistische wijze. Zo ervaar je meer balans en kom je weer thuis in jezelf.

www.m-chi.nl

INTERVIEW

Utrechtse Lin Le Roux debuteert met autobiografische roman

‘Een

girl next door die spannende dingen meemaakt’

“Een spicy avontuur over diepe verlangens en vrijheid.” Zo omschrijft de Utrechtse Lin Le Roux (44) haar debuutroman . Het boek is woensdag 30 juni uitgebracht en vertelt het verhaal van Loes, een vrouw in een heteroseksueel huwelijk die verlangt naar seks met een vrouw. Dat uitgangspunt is autobiogra sch, vertelt Lin. Maar waar haar eigen verhaal haar veel heeft gebracht, loopt het leven van haar hoofdpersoon volledig uit de hand.

Tekst: Josje Janssen / Fotogra e: Bas van Setten

Lin woont inmiddels vijftien jaar in Utrecht en werkt sinds twee jaar bij

Bibliotheek Neude. Vrijwel tegelijk met haar nieuwe baan begon ze aan haar eerste roman.

“Ik voelde altijd al dat als ik iets met kunst zou doen, het schrijven moest zijn”, zegt ze. “Alleen had ik nooit een verhaal.” Dat veranderde toen zij en haar man tijdens hun huwelijk gingen experimenteren met hun relatie. “Toen ik later terugkeek op die periode, dacht ik: dit moet een boek worden.”

De bibliotheek bleek een inspirerende plek om te schrijven. “Hier werken veel mensen die van lezen en schrijven houden. Daardoor kon ik veel over het proces delen.” Iedere ochtend stond ze om zes uur op om een uur te schrijven. Daarna nam ze een duik in het Merwedekanaal voordat haar werkdag begon.

Ook maakte ze dankbaar gebruik van de collectie schrijfboeken in de bibliotheek. “Die boekenkast heb ik helemaal diagonaal doorgewerkt.” Dat ze haar boekpresentatie op 2 juli in de bibliotheek mag houden, maakt het extra bijzonder.

Van werkelijkheid naar ﬁctie Hoofdpersoon Loes woont, net als Lin, met haar gezin in Utrecht en zit in een heteroseksueel huwelijk. Ook haar verlangen naar een vrouw is gebaseerd op de werkelijkheid. “Dat was voor ons de aanleiding om samen te onderzoeken: als dit verlangen er is, hoe gaan we daar dan mee om?” Vanaf dat punt scheiden de wegen van schrijfster en per-

sonage zich. Waar Lin haar eigen keuzes maakte, neemt het leven van Loes een veel dramatischer wending.

Dat de roman deels autobiograﬁsch is, vindt Lin spannend. “Het gaat wel over mijn persoonlijke leven.” Toch twijfelde ze niet om het verhaal te vertellen. “Het is niet eenvoudig om te debuteren met een roman, maar dit verhaal is smeuïg. Ik dacht dat het zou kunnen opvallen tussen alle andere boeken.”

Haar man steunde haar vanaf het begin. “Als mensen er wat van vinden, dan is dat maar zo”, zei hij tegen haar. “Hij stond er eigenlijk relaxter in dan ik.”

Verlangens onderzoeken

Met haar boek wil Lin meer doen dan alleen een spannend verhaal vertellen. Ze hoopt lezers aan het denken te zetten over verlangens en de vrijheid om die te onderzoeken. “Leef niet met een onvervuld verlangen waar je niet gelukkig van wordt.”

Volgens haar hoeft dat verlangen helemaal niet seksueel te zijn. “Het kan ook gaan over je werk, waar je woont of hoe je je leven wilt inrichten.” Daarnaast hoopt ze dat het boek bijdraagt aan een bredere kijk op relaties en seksualiteit. “Er zijn meer vrouwen zoals ik die nieuwsgierig zijn naar seks met een vrouw. Als er een paar vrouwen zijn die zich herkennen in mijn verhaal en daardoor het gesprek aangaan, dan vind ik dat al heel mooi.”

Ze noemt het boek daarom ook ‘een beetje queer’. “Ik hoop dat mensen beseffen dat achter een heel normaal leven vaak verlan-

gens schuilgaan die de moeite waard zijn om te onderzoeken.”

Een herkenbaar Utrecht Ook Utrecht speelt een belangrijke rol in de roman. Lin verwerkte herkenbare plekken en situaties uit haar eigen leven in het verhaal. De wijken Oog in Al en Leidsche Rijn worden niet letterlijk genoemd, maar zijn volgens haar wel duidelijk herkenbaar. “En dan ben je ineens een girl next door die toch best wel spannende dingen meemaakt.” Ook bekende Utrechtse plekken, zoals TivoliVredenburg en de Dom, komen in het boek voorbij.

Naast de publicatie zelf, vond Lin het ook spannend hoe haar kinderen erop zouden reageren. Ze heeft twee zoons in de puberleeftijd en wilde open zijn over haar geaardheid voordat het boek zou verschijnen. “Ze reageerden precies zoals pubers doen”, lacht ze. “Eigenlijk zonder veel interesse.” Wel zijn ze trots dat hun moeder haar eerste roman heeft uitgebracht. En een tweede boek? Daar wil Lin nog niet te veel over nadenken. “Ik trok gisteren een tarotkaart waarop stond: als je succes hebt, ren dan niet meteen naar het volgende project. Dus ik laat het voorlopig even hierbij.”a

Een Vrouw in Bed van Lin Le Roux

Waar: Podium Hoge Woerd

Wanneer: donderdag 2 juli – 18.30 uur Prijs: 27,50 euro

Koken voor Sablika is onderdeel van Theater voor Keti Koti, waarbij een muziektheatervoorstelling wordt gecombineerd met een vegetarisch diner in de zaal. Sablika was een sterke vrouw die samen met Tula streed voor vrijheid. Zij speelde een belangrijke rol tijdens de slavenopstand van 1795 op Curaçao. Koken voor Sablika wordt een avond met muziek, theater en heerlijk eten.

in Fort Lunet

Waar: Fort Lunet 1 en 2

Wanneer: Vrijdag 3 juli - 19.00 tot 22.00 uur Prijs: 12,50 euro

Voor één avond verandert Fort Lunet 1 en 2 in een ongewoon podium voor muziek en dans. Samen met makers-ensemble BUI brengt Synthese een avond vol muziek en dans, gemaakt voor en door de verschillende ruimtes van de twee forten. Vanwege de bijzondere locatie is de capaciteit beperkt.

Tour d’Utrecht

Waar: Jaarbeursboulevaard 300

Wanneer: Zondag 5 juli – 8.00 – 17.00 uur

Prijs: €25 voor 70 km, €27,50 voor 110 km, €30 voor 150 km. Dikke banden race is gratis.

Een echt Frans fietsfestijn komt zondag 5 juli naar Utrecht. Kies uit drie schitterende routes van 70 km, 110 km of 150 km en geniet van een tocht door het prachtige Groene Hart. Naast mooie uitgepijlde routes staat er een sfeervol wielerdorp op je te wachten, compleet met Franse catering en muziek.

Bollywood Festival

Waar: Kinepolis Jaarbeurs, Utrecht

Wanneer: 3 t/m 5 juli

Prijs: Vanaf € 12,50 per film (afhankelijk van de voorstelling)

Liefhebbers van Bollywoodfilms kunnen van 3 tot en met 5 juli terecht bij Kinepolis Jaarbeurs Utrecht tijdens het Bollywood FilmFestival. Dit jaar staat het festival in het teken van een eerbetoon aan de legendarische Indiase acteur Amitabh Bachchan. Op het programma staan klassiekers als Satte Pe Satta, Yaarana en Sholay.

Waar: Stadion Galgenwaard

Wanneer: Zaterdag 4 juli - 12.00 tot 17.00 uur

Prijs: Gratis entree

De jaarlijkse open dag van FC Utrecht vindt zaterdag weer plaatst, met activiteiten voor jong en oud. Neem een kijkje achter de schermen door middel van een presentatie, merchandise en diverse activiteiten.

Waar: Utrecht Centraal, naast spoor 21/22

Wanneer: 6 t/m 11 juli

Prijs: Niet vermeld

Na de start van het mosselseizoen strijkt Het Zeeuwse Schatkistje. Van 6 tot en met 11 juli kunnen bezoekers kennismaken met Nederlandse mosselen en verschillende mosselgerechten proeven. De pop-up is bedoeld om reizigers kennis te laten maken met de Zeeuwse delicatesse. Op 6 juli vindt de officiële opening plaats.

Waar: Diverse locaties in Utrecht / Bibliotheek Utrecht

Wanneer: Zaterdag 4 juli

Prijs: Gratis entree

Op zaterdag 4 juli 2026 wordt in heel Nederland voor het achtste jaar Plastic Peukmeuk georganiseerd. In heel Nederland zijn vrijwilligersinitiatieven, en in Bibliotheek Utrecht is die dag een tentoonstelling te zien. Vrijwilligers gaan de straat op om gedumpte peuken te rapen en te tellen.

Keti Koti: Veenfabriek – Koken voor Sablika

FC Utrecht Open Dag

Plastic Peukmeuk

Mosselproeverij Het Zeeuwse Schatkistje

Synthese

‘De

Dom stond altijd al op Het Lam Gods’

Hoe de Utrechtse Domtoren op een wereldberoemd kunstwerk belandde

Historicus en Utrechter Maarten van Rossem noemt het “misschien wel het allerbelangrijkste schilderij dat er in de Nederlanden is gemaakt in de late middeleeuwen”: het wereldberoemde altaarstuk ‘Het Lam Gods’. Wie het kunstwerk goed bekijkt, kan het opvallen dat er een bekende toren op staat. De Utrechtse Dom staat namelijk op het schilderij. Maar hoe komt deze Utrechtse trots op dit wereldberoemde stuk terecht?

Er bestaat al enige tijd een theorie over hoe de Domtoren op Het Lam Gods is beland. Zo zou de Utrechtse schilder Jan van Scorel de toren tijdens een restauratie in 1550 hebben toegevoegd. Uit de huidige restauratie blijkt echter dat de Domtoren altijd al op het altaarstuk heeft gestaan.

Geschiedenis

De Aanbidding van het Lam Gods is een van de beroemdste werken uit de westerse kunstgeschiedenis. Het drieluik werd tussen 1424 en 1432 geschilderd door de gebroeders Hubert en Jan van Eyck. Vandaag de dag is het kunstwerk te bewonderen in de Sint-Baafskathedraal in Gent.

Het werk is vernoemd naar het lam dat midden op het altaar is afgebeeld. Dat lam staat in het christendom symbool voor het offer van Jezus Christus aan het kruis.

Uit de inscriptie op de lijst van het veelluik blijkt dat Hubert van Eyck ermee is begonnen: “Wat Hubert precies heeft gedaan, weten we niet,” vertelt Maximiliaan Martens. Hij is hoogleraar Kunstwetenschappen aan

de Universiteit Gent en is vanaf het begin betrokken bij de huidige restauratie van het werk. “Na het vroege overlijden van Hubert heeft Jan het werk afgemaakt.”

Volgens Martens is Het Lam Gods onder andere bekend geworden vanwege de mythevorming rond het werk. “In de 16e eeuw schrijft Giorgio Vasari – een van de eerste kunsthistorici – dat Van Eyck de olieverf heeft uitgevonden.” Martens stelt dat dit niet waar is: “De schilder heeft de techniek wel enorm verbeterd.”

Tot in de 20e eeuw bleef de mythevorming bestaan. Veel beroemde schilders bezochten het werk zodra ze naar Nederland kwamen. “Het krijgt een geweldige reputatie als het eerste werk dat in olieverf is gemaakt,” vertelt de hoogleraar.

Van Rossem over het Lam Gods Maarten van Rossem noemt het Lam Gods “misschien wel het allerbelangrijkste schilderij dat er in Nederland is gemaakt in de late middeleeuwen”. Het werk is volgens de bekende Utrechter in allerlei opzichten mooi: “Het beeldt een landschap af dat toentertijd vrij buitengewoon was.”

Verder heeft Van Eyck volgens Van Rossem een superieure techniek. Zijn aanpak was uniek: “Als je portretten ziet die Jan van Eyck geschilderd heeft, met name ook zijn zelfportret, dan had dat ook heel modern kunnen zijn.” De Domtoren is volgens de historicus zelf de mooiste kerktoren van de Lage Landen. Dat

‘Die Domtoren was kennelijk toen al – geheel terecht – een wereldwonder!’

de toren altijd al op Het Lam Gods heeft gestaan, was voor hem echter onbekend. “Mijn indruk was dat het bekend was dat de toren er aanvankelijk niet op stond en later was toegevoegd.”

Restauratie Sinds 2012 is de restauratie van het werk van de gebroeders Van Eyck bezig. Tijdens de restauratiewerkzaamheden ontdekten onderzoekers nieuwe informatie over het schilderij. Het blijkt dat de Domtoren er altijd al op heeft gestaan, maar deze wel is overgeschilderd: “De toren is met een bruine, transparante laag overgeschilderd. Men heeft dat allemaal weggehaald en nu is de toren nog duidelijker te zien,” aldus Martens. Eén ding staat vast: “Jan van Eyck heeft de toren erop gezet” Volgens de hoogleraar weten we dat omdat er onder die overschildering een laag vernis zat. Vernis is een transparante beschermlaag die over verf wordt aangebracht. “Vanwege de sterke oxidatie moet die laag decennia oud zijn geweest.” Chronologisch gezien kan de bekende theorie dat Jan van Scorel de Domtoren in 1550 heeft toegevoegd daarom niet kloppen. Waarom Jan van Eyck de Domtoren heeft geschilderd, is voor de hoogleraar onduidelijk. “Heeft die Domtoren een betekenis of vond hij het simpelweg een mooi

gebouw?” Het gedeelte waarop de Dom is geschilderd, beeldt het Hemelse Jeruzalem af. “Noch de Domtoren, noch de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Brugge staan in Jeruzalem. Hij gebruikte gewoon allerlei gebouwen die hij kende,” vermoedt de hoogleraar.

Een wereldwonder

Waarom Jan van Eyck de Domtoren aan het schilderij heeft toegevoegd, blijft dus speculeren. Volgens Martens heeft Van Eyck op meer werken bekende gebouwen toegevoegd: “Die hebben niet altijd een topografische betekenis, maar waren waarschijnlijk puur interessante architectuur voor Van Eyck.” Maximiliaan Martens weet het zeker: de Domtoren heeft altijd op het wereldberoemde werk Het Lam Gods gestaan. Van Rossem reageert verrast: “Die Domtoren was kennelijk toen al – geheel terecht – een wereldwonder!”a

De Domtoren zie je op de achtergrond, iets links van het midden van de horizon, vrijwel recht onder de duif.

Tekst: Sven van de Kaa

Fotoreportage: Utrecht

in het Griftpark

In het Griftpark werd woensdag 1 juli Keti Koti gevierd met een groot, muzikaal, kleur- en geurrijk feest. Bezoekers konden terecht bij foodtrucks, traditionele kleding kopen bij kraampjes en dansen op de muziek. Ook waren er tal van activiteiten die in het teken stonden van zowel de herdenking van het slavernijverleden als de viering van de afschaffing ervan. De viering in Utrecht is bedoeld voor de hele provincie. Amersfoort bood dinsdag als tweede stad in de provincie excuses aan voor het slavernijverleden. Utrecht deed dat al in 2022.

Fotografie: Jasper Witte

viert Keti Koti 2026

OP PAD MET OUD-UTRECHT

Een wandeling langs Nieuw Engeland, buurt langs het spoor

Bilderdijkstraat (jaren 20) met links de sigarenhandel van Puper met destijds een muurreclame voor Johan van Oldebarneveltsigaren.

Waar ooit weilanden lagen en koeien graasden en waar de ‘Hofstede Veelust’ stond, ligt nu de buurt Nieuw Engeland, ten noorden van de Vleutenseweg. Deze buurt loopt zo’n beetje van het Wolff en Dekenplein tot aan de Hasebroekstraat, of -zo beweren anderen- tot aan het Majellapark. De grens in het noorden wordt gevormd door het spoor richting Rotterdam-Den Haag. Veel eerste bewoners werkten bij de Spoorwegen. De herkomst van de naam Nieuw Engeland is niet eenduidig. Alle straten zijn vernoemd naar Nederlandse schrijvers en dichters. De oudste huizen dateren uit begin 1900. In de jaren tachtig vond er veel sloop en nieuwbouw plaats. We starten de wandeling op het Wolff en Dekenplein, de ingang tot de buurt. Hier was ooit een mooi rozenperkje met vanaf 1925 een transformatorhuisje én een urinoir. Op het pleintje zaten cafés en winkels en er vonden openluchtvoorstellingen plaats. Nu zit restobar Pitot met een ﬁjn terras er op de hoek.

Verdwenen winkels

We lopen linksaf de Bilderdijkstraat in. De buurt kende veel winkels maar de Bilderdijkstraat spande de kroon met bijna 25 winkels. Het was dé winkelstraat met aan weerszijden hoge iepen. Op nummer 5 zat een ﬁliaal van De Gruyter. De kenmerkende blauw natuurstenen etalage ombouw is nog zichtbaar. Op nummer 27 zat een Lubro bakkerswinkel. De Lubro broodfabriek was vlakbij in de Abel Tasmanstraat. Links op de hoek met

Douwes Dekkerstraat 40 was de sigarenwinkel van Puper vanaf 1917 gevestigd. De latere muurreclame ‘Rookt WASCANA sigaren’ is in 2011 door Jos Peeters gerestaureerd. De sigaren waren verpakt in blikjes met een indiaan op de voorkant. Waar nu Garage Guven zit op nummer 16 zat ooit de kwekerij en bloemenhandel Van Beulenkamp, bekend om zijn bloeiende ‘Phyllocactussen’. Vanaf 1957 kwam hier een ANWB station voor autokeuringen. Autoservice G. de Groot met PAM tankstation verhuurde er VW-busjes. Op Bilderdijkstraat 49 zat Bakkerij Harmsen, later Brouwer’s, en van 1963 tot 2007 Neplenbroek. Het uithangbord van deze warme bakker hangt nog aan de gevel. De herenkapsalon New England ertegenover op de andere hoek is de laatst overgebleven winkel en zit daar al meer dan 40 jaar. Op nummer 78-80 - nu Yoga studio - kwam in 1920 de zilverwarenfabriek van A. Driessen. Hij had meerdere zilversmeden in dienst voor het maken van tafelzilver. In 1959 werd het pand stevig verbouwd en trok drukkerij S. Budde uit de Damstraat erin. Sijbe Budde (19011966) was niet alleen een bekwaam typograaf maar ook een talentvol fotograaf. In de jaren vijftig en zestig maakte hij veel sfeervolle foto’s van Utrecht en won daar regelmatig prijzen mee. Zijn fotocollectie bij het Utrechts Archief bevat een kleine 400 foto’s van de binnenstad maar ook van zijn eigen werken woonomgeving. Budde zelf woonde in Oog in Al. In 1984 verhuisde de drukkerij naar de Croeselaan.

Het Schimmelplein

Wil je lid worden van Oud-Utrecht? Kijk dan op oud-utrecht.nl/ lid-worden

Bilderdijkstraat 27 Lubrowinkel met winkelhoudster, ca 1920

De historische vereniging Oud-Utrecht maakt voor DUIC wandelingen door de stad, op zoek naar bijzonder erfgoed. Deze keer wandelen we met Anna Wits door de buurt Nieuw Engeland, de oudste buurt van Utrecht-West.

We slaan bij buurtcafé Bij Bram op nummer 1 - voorheen cafetaria Jadie en Cucina Chanti - rechtsaf het Schimmelplein op. Het grote groene plein vormt het hart van de buurt en heeft menig transformatie ondergaan. Het verhaal gaat dat een rijke freule haar grond rond 1909 aan de gemeente verkocht op voorwaarde dat een deel ervan altijd vrij zou blijven voor spelende kinderen. Lange tijd bleef het plein een grasveld. Maar voetballen was er verboden. En het gras werd modder. In 1956 werd het plein alsnog bestraat en in 1976 opgehoogd met puin van kasteel Vredenburg. Jarenlang stond hier de katholieke kerk ‘Onze Lieve Vrouwe van Goede Raad’ die ingewijd is in 1921, met daarbij een R.K. jongens- en meisjesschool. Dit alles is in 1993 weer afgebroken en daarvoor in de plaats is de huidige Villa Novaschool gekomen. Op het plein met de blauwe muurtjes en het blauwe ‘suikerspinhuisje’ - voor de uitleen van speelgoed- worden veel activiteiten georganiseerd waaronder het jaarlijkse Schimmelpleinfestival. De Commissie Cultureel Erfgoed van Oud-Utrecht heeft het plein als jong erfgoed op de lijst Post 65 geplaatst.

Jan Cremer

Bij de Lennepdwarsstraat slaan we rechtsaf en zien we op de zijgevel een grote muurschildering uit 2011 van Marij Dielen en Peter van Dorst die de voormalige weilanden en de freule weergeeft. Bij de Cremerstraat slaan we linksaf. Deze straat is niet naar Jan Cremer van het boek ‘Ik Jan Cremer’ vernoemd,

maar naar de sociaal bewogen schrijver en schilder Jacob Jan Cremer uit de 19e eeuw. De Cremerstraat is nu een fietsstraat. Rechts zien we Stichting EMMA, voor vrede, milieu en cultuur met een UNESCO- bibliotheek. Ooit zaten hier twee padvindersgroepen waaronder de scoutinggroep Koningin Emma vanaf 1946. Op de hoek van de Cremerstraat en het Cremerplein staat ‘de Cremerflat’ mét lift en binnentuin uit 1954destijds voor bejaarden gebouwd - van de Utrechtse architect Jan le Clerq (1902-1972). We kennen hem als ontwerper van de American Lunchroom in de Lange Viestraat. Op het plein staat het beeld ‘Man met Paard en Veulen’ van de Utrechtse beeldhouwer Willem van Kuilenberg (1889-1955) dat eerst op de Leidseweg stond en in 1970 naar dit plein is verhuisd. We eindigen via een mooi klein wandelgebied –het Cremerpark- bij de Cremertuin. De tuin is alleen toegankelijk voor leden. Op deze strook land naast het spoor hadden vroeger veel spoorwegbeambten een gratis volkstuintje. Op initiatief van bewoners is dit gebied- in bruikleen van de NSsinds 2014 veranderd in een stadsmoestuin en natuurspeelplaats. Nu is het Cremerpark een groene oase aan de rand van de buurt.a Fotografie: Het Utrechts Archief

Het Schimmelplein 1954 met (modder) speelveld en de R.K. Kerk