Page 1

EUSKALROCK

Argazkiak, kontzertuak, elkarrizketak, erreportaiak etab. Astero legez Euskal rock-a

KAUTA

BERRI TXARRAK EZINEAN

LENDAKARIS MUERTOS LOR


Lendakaris muertos

Después de que no pudo ser en el Hatortxurock, el primer día de Agosto, hemos podido pasar un día conLendakaris Muertos y para mas satisfacción por partida doble, ya que hemos estado con ellos en el Salcedorock (Cantabria) y en el Petroleo rock (Miranda de Ebro). Ha sido desde luego una experiencia inolvidable, el trato del grupo y su roadmanager (Juanjo) ha sido exquisito y nos han dado toda clase de facilidades y nos han ayudado en todo lo posible y más, para poder hacer este reportaje. Después de darnos un buen tute al pasar la jornada del viernes en el Petróleo rock, con un sol infernal y una muy buena sesión de música, regresamos a casa para juntarnos con los Lendakaris Muertos grupo de Iruñea (Pamplona) a la que la AVT

ha puesto como ejemplo de grupo pro-etarra por el contenido de algunas de sus letras, lo que les ha ocasionado que les señalen y apunten en algunos medios de prensa nacional, por el terrible delito de hacer unas letras con muchísima ironía y sobre todo mucho sentido del humor. Sábado día 1 de agosto, temperatura estupenda en Pamplona y 2 horas de carretera para llegar a Salcedo (situado entre Santander capital y Torrelavega) el trayecto se tuerce a la altura de Bilbao, cae una buena tromba de agua y nos tememos lo peor en el Salcedo Rock. Por fortuna al entrar en Cantabria la lluvia cesa y aunque esta bastante cubierto por lo menos ha dejado de llover. Los viajes en la furgoneta se solventan de la mejor manera posible, alguno juega a la Psp, se habla del festival del día o simplemente se juega a

juegos que no se pueden imaginar, haber de que color es el siguiente coche que pasa etc... etc... Si la furgoneta tiene Dvd se ve este, pero lo normal es hablar de los temas que surgan por el camino. Llegamos a Salcedo a las 16:30h hora prevista para la prueba de sonido. El escenario es una campa de hierba natural con una barra cubierta y una zona de acampada separa por una línea recta que da directamente al escenario, un par de puestos de artesanía y venta de camisetas y un panorama bastante desolador en cuanto al tiempo meteorológico. Mientras Aitor y compañía se preparan para la prueba de sonido, aprovechamos para visitar los alrededores y comer algo.

Se empiezan a divisar las primeras unidades policiales (Guardia Civil) junto al recinto del festival. Esta a punto de


comenzar la prueba de sonido y con gran sorpresa de los poco presentes que están todavía en el escenario aparecen 3 Patrol de la benemérita y se meten dentro del recinto fetisvalero. Para anécdota del personal que esta encima del escenario un numero pregunta por el dueño de un coche Peugeot negro que lo han visto entrar al festival y que según palabras del agente “tenia hace un momento la boca muy grande y ahora no se le ve” parece ser que el dueño del citado coche al pasar por la carretera principal ha dicho algo a los agentes y por eso se han presentando en el recinto festivo y hasta que no saldría el sujeto no se iban a ir de ahí. Al final apareció el protagonista de la historia y minutos antes de empezar el festival se fueron los números y empezó todo

con normalidad y sin que se enterara mucha gente ya que había muy poca gente en el recinto, siguió todo con normalidad. Comenzó a llover durante la prueba de sonido y hubo momentos que llovía bastante fuerte, Juanjo (Road-manager) traía noticias de que en Miranda se podía suspender el Petroleo Rock debido al tremendo viento y a la lluvia (Lendakaris Muertos tocaban a las 02:30h) aquí remitía la lluvia y el bolo iba a comenzar, a los primeros acordes (la intro del ultimo disco "Vine, Ví y me Vendí") de la nada apareció gente de no se sabe donde y en un numero mas que considerable a pesar del tiempo que hace fuera, la peña empieza con los pogos de los primeros temas, "Besos Gaztetxeros", "Héroes de la clase obrera", "Bobo a bordo",

"Marido y Mujerta", "ETA deja alguna discoteca", "Centro Comercial" o "Veteranos de la Kale Borroka" son parte del repertorio del concierto, donde Aitor una vez mas baja del escenario para cantar con el publico. Cuando acacba el concierto nos vamos a cenar. Terminamos de cenar y directos al hotel, ducha y descanso es lo que hacen a continuación el cuarteto navarro, mientras nos vamos Juanjo y el que os escribe al campo del C.D. 05:50h y toca retirada, despidiéndonos de todos y terminando aquí esta doble jornada con los Lendakaris Muertos, no hemos tenido mucho que contar ya que ha sido ir a un sitio, tocar y salir casi corriendo para el otro festival, pero ha sido una experiencia que no olvidaré


BERRI TXARRAK 1994an Lekunberrin sortua (Nafarroa), BERRI TXARRAK taldeak sei disko eta dokumental bat kaleratu ditu orain artean, etengabeko garapen musikala erakutsiaz. Euskal Herriko rock eszenatik abiatuta, munduan zehar hainbat bira egin ditu jada egun hirukoa den talde honek. Gorka Urbizu (gitarra eta ahotsa), Aitor Goikoetxea (bateria), Mikel Lopez “Rubio” (baxua) eta Aitor Orejak (gitarra) osatu zuten taldea 2003 urtera arte. Bitarte horretan taldeak lau disko plazaratu zituen, guztiak ere GOR disketxearen abaroan: Berri Txarrak (1997), Ikasten (1999), Eskuak / Ukabilak (2001) eta Libre © (2003). Lehenengo biekin euskal eszenan euren lekutxoa egin bazuten, hirugarrenarekin eta batez ere Libre ©-rekin estatura irten eta prentsa musikalaren oniritzia jaso zituen (Estatuko urteko diskorik onena Rock Sound aldizkariaren erredakzioaren iritziz). 2003an Aitor Orejak taldea utzi eta Berri Txarrak-ek hiruko moduan jarraitzea deliberatu zuen, bere ibilbidean mugarri bihurtuko zen lana grabatzeko asmoz: Jaio.Musika.Hil (GOR, 2005). Karlos Osinagak (Lisabö) Erasoko baserri batean grabatu eta Kansasen (AEB) Ed

Rosek nahastua izan zen. Mondosonorok, Entzunek eta bestelako aldizkariek urteko lanik onenen artean kokatu zuten bosgarren lan hau. Disko honekin, hirukoak aurreko urteetan irekitako nazioarteko ildoa sakondu eta soka luzeko bira burutu zuen, hiru urtetan berrehundik gora emanaldi eskaini zituztelarik: Japonia, Taiwan, Nikaragua, Mexiko, AEB… eta Europan barna hainbat tour etorriko ziren, horietako bat Rise Against taldeak gonbidatuta. Bira erraldoi horretan bizitakoak gordetze aldera, Berri Txarrakek 70 minutuko dokumentala kaleratu zuen, Ibon A. Totorika zinemagilea lagun. Zertarako amestu rockumental hau GOR-ek kaleratu zuen 2007an eta munduko hainbat zine jaialditan hautatua izan zen, tartean Portobelloko Film Festivala (Londres) edota Gasteizko Zinemastea. Bira honen ostean Rubio baxulariak taldea utzi eta David Gonzalezek hartu zuen bere tokia. 2008a kantuak ondu eta nazioarteko zenbait agerraldi egiten eman ondoren (Fujirock –Japonia-, Maifest –Zürich-…), 2009ko Apirilean Chicagora jo zuen taldeak, Steve Albini soinuingeniariarekin batera seigarren diskoa grabatzeko xedez: Payola. Disko hau Roadrunner

Records disketxe ezagunak kaleratuko du, 2009ko Irailaren 14an. Kaleratutako diskak: -Maketa (1994)

-Berri txarrak (1997) -Ikasten (1999)

-Eskuak/Ukabilak (2001) -Libre (2003)

- Jaio.Musika.Hil (2005)

- Zertarako amestu (2007) (DVD) - Payola (2009)

Honez gain honako lan hauek egin dituzte: -'Nafarroa, hitza dantzan' (Gor, 2001). ' -Navarra, tierra de rock / Rock Lurraldea'. ' -'Bisai Berriak', 2002an Elorrion ospatu zen Gazte Topagunerako idatzia.

-Kop taldearen Nostrat diskoan, Sols el poble salva el poble kantuarekin.


Berri Txarrak: “Inoiz baino disko gordinagoa dugu Payola”

Laukote izatetik hirukote izatera pasatu dira, baita Lekunberrin jaiotzetik Asian jo eta AEBetan grabatzera ere. Pausoz pauso harmailak igo eta musika mundura zabaltzen ari da Berri Txarrak. Egun, eta zigilu indartsu baten itzalean, «Payola» aurkeztu (irailaren 14an jarriko dute salgai) eta prest dira zuzenerako. Berri Txarrak belaunaldi baten altxorra da. Sei diskotan zehar errealitateko argazki ugari egin dituzte rockaren bidez. David Gonzalez baxua hartu dute eta taldeak bide berri bat hasi du AEBetako Roadrunner diskoetxearekin batera. Gorka Urbizu eta Aitor Goikoetxeak «Payola» disko berriari buruzko galderei erantzuna eman diete. Rouse, Albini, Chicago, Roadrunner, bira mundialak eta azkenean, geratzeko lekurik onena, Lekunberriko frontoia. Rock n' rolla grabatzera kanpora goaz baina gure sustraiak ez ditugu ahazten. Gainera, bertan, frontoian entseatzen dugu. Hezetasuna jasaten dugu baina bertan entseatzen dugu. Promozio lanetan burubelarri? Oraindik ez da gogorrena hasi baina apiriletik, diskoa prest genuenetik, zentzu horretan lan asko aurreratu dugu. Nola izan da Albinirekin

lan egitea? Amets bat bete dugu. Albinik batez ere ingeniari lanak bete ditu. Berak eta guk nahi genuen moduan grabatu dugu oso era naturalean: hirurok batera gela batean, sistema analogikoan eta aste bakarrean. Artifiziorik gabeko disko bat grabatzeko Albini oso trebea da. Zuzenekoa oso ondo harrapatzen du. Promoziorako laguntzen du Albinirekin lan egiteak? Mitomanoentzako tipo handi bat da, disko klasikoetan parte hartu du eta alde horretatik oso interesgarria da, baina ez dugu promozioan pentsatu. Promozio gehiena Albiniren inguruan hitz egiten egotea gure beldurretako bat zen. Albistea lau urteren bueltan disko berria dugula da eta, horretarako, Albinirekin lan egin dugula. Nolakoa da emaitza? Bat-batekotasuna, gordintasuna eta zikintasuna, guztia entzun daiteke. Akatsak barne. Gure nahia hori izan da, 2009. urtean korrontearen kontra joatea eta era analogikoan disko oso basikoa grabatzea. Konponketa sinpleak, baina eraginkorrak. Berri Txarrak-en aurreko diskoetan «Payola» kontzeptuaren gainean hitz egin duzue? Nolabait bai. Begirunea eta konpromisoa eskatzen dugu musikarentzako. Industria bat badago, baina beste era bate-

ra lan egin daitekeela uste dugu. Hala ere, disko honetan zentzu zabalagoa eman nahi izan diogu payola hitzari. Azalean ondo islatzen da gaur egungo egoera soziopolitikoa. Zabortegi erraldoi bat eta, goian, betikoak eskua ematen. Garai arraroak bizi ditugu, eta ondorioz, hitzak inoiz baino garratzagoak irten zaizkigu.. Musikaren sistemaren barruan egoteak kontraprestazioak ematera behartzen zaitu? Nahi ez dugunik ez dugu egin. Promozioa hitz itsusia da baina ez da horrenbesterako. Prentsarekin grabatu duzun diskoari buruz hitz egitea ez da gogorra. Ez dugu saldukeriarik ikusten ez dugulako kea saltzen. Egindako lana azaltzen ari gara zaletuari interesatuko zaiolako, Musikalki, nola definitzen duzue «Payola»? Inoiz baino disko gordinagoa egin dugu. Agian melodiak markatuagoak daude baina inoiz baino garratzago eta zorrotzago abestu dugu eta abestiek punkaren espiritua dutela uste dugu.

Eta norberak idazten duenean, mekanismoak jarri behar al ditu berdina gerta ez dadin? Bai. Gero eta errespetu gehiago ematen digute hitzek. Kontzeptu abstraktuak aurkeztu behar dituzu denbora gutxitan.


Musika, Rocka zentzu zabalenean, terapia izan daiteke eguneroko afera eta arazoen aurrean. Anplifikadorean argi gorritxoa piztu eta bolumena igotzean, egunerokotik ihes egiten dugu edo aurrez aurre borrokatzen gara haren kontra. Gitarra riff batean, bonboaren bihotz-taupadetan edo baxuaren lau soketan murgildurik, musikak irauten duen bitartean askeago sentitzen gara, libreago. Horrela ulertzen dute LOR taldeko hiru lagunek musika; horrela sentitzen dut nik ere. Egunero apur bat hiltzen gaituenaren aurrean, biziaren terapia: Rock Terapia.

Kimetz Blanco (baxua), Lander Irazola (gitarra eta ahotsa) eta Ramiro Untzetak (bateria) 1998 urtean eman zioten hasera LOR egitasmoari. "Lortuko dugu!" oihukatu eta musika tresnak kolpatzen hasi ziren ume koxkor batzu zirelarik. Musika zainetan, ilu-

sioa odolean borborka, pauso trinkoez egin dute gaurdainoko bidea, tartean iraupen luzeko bi disko ( LOR (2004), Bakoitzari berea (2006) ) eta ehunka kontzertu burutuz. Bidean, Kimetz Zenitagoia “Dumy� taldeko bigarren gitarra-jotzailea geratu zen, beste abenturetan murgilduta egun. Laukote izatetik hirukorako bidean, talde estrategia aldatu behar izaten da ezinbestean. Taula gainean gitarra bat gutxiago izateak, disko honetarako kantuak zuzenerako prestatzera eraman du taldea. "Rock Terapia" zuzenean aritzeko pentsatua dagoen disko bat da inolako zalantzarik gabe. Azken emaitza, gehiegizko lorerik gabeko Rock zuzena da: Rock musikaren sustraietara eginiko bidaia. Diskoa hasteko lehen bateria kolpetik aurrera, etenik gabeko energia transmisioa dago, gitarra riff bakoitzean, baxu fereka bakoitzean...

Musikalki ere badago garapenik disko berrian. Urte hauetan guztietan taldearen bizkar hezurra rock musika izan den arren, lehen urrats horiek metal giroetan oinarritzen ziren, garaian entzuten zituzten kantuen ispilu. Honakoan berriz, apenas daude metal zertzelada batzuk, rocka nagusitzen delarik gauza guztien gainetik. Era berean, ez dago lekurik "balada" edo kantu mantsoentzako LOR taldeak disko honetarako prestatu dituen 10 kantuetan. Egungo norabidea argia da: rock musika. Gaitza suertatu daiteke esatea 24 urteko bataz bestekoa duen musika talde bat nagusi egin dela dagoeneko. Alta, hamar urteko ibilbidearen ostean eta hirugarren disko bat aurkezten gainera, erraz uler daiteke esandakoa. "Rock Terapia" zuzenean jotzeko kantuez osaturik dagoela aipatu dugu. Beraz, eskenatoki aurrean topatuko gara. Ongi etorriak Rock Terapiara


LOR: . Nuestra ilusión es que con este disco podamos salir fuera de Euskadi, e incluso más allá. Supongo que satisfechos con los medios puestos a vuestro alcance. Varios estudios y técnicos. Gran presentación en digipack, excelente libreto con todas las letras en euskera y castellano, guapo vídeoclip de la potente “Rock Terapia””. R- No han sido medios puestos a nuestro alcance. El grupo ha sido el que ha hecho una especie de 'tetris' con las cosas que queríamos: formato, diseño, videoclip... los medios no se ponen al alcance de nadie, y menos por una discográfica, sino que el grupo se ha buscado la vida para redondearlo todo. Por lo menos en nuestro caso. ¿Cómo habéis encajado el cambio a trío? Con temas con la potencia de “Aldegin nahi dut””, que me recuerda a los primeros Hertzainak, el sonido más melódico de “Denbora””, las gui-

Euskadi que no os conozca y no se atreva a probar con vosotros. ¿Qué grupos os han hecho meteros en esto y qué queréis lograr con vuestra “Rock Terapia””? R- Pues la verdad sea dicha, en nuestro pueblo siempre ha habido bastante culturilla musical, y cuando eramos chavalillos teníamos referencias de grupos del pueblo como Irao, Akabo o Non Demontre. Después siempre hemos tenido grupos de Euskalerria como referencia. Diez años y dos discos previos son ya un buen bagaje. ¿Dónde estabais cuando empezasteis con Lor y dónde os veis ahora? ¿Alguna escena que os guste especialmente? ¿Quizás las guitarras del área de Chicago y la independencia de Fugazi? tarras de “Distantzia”” o la gran R- Bueno, este es el tercero y melodía y el contundente estri- está más maduro a nuestro billo de “Zauriak””, parece que entender. Con 14 o 15 años os las arregláis bien. tocamos nuestro primer conR- Ha sido una evolucion natural y ciertio y entonces era un gran poco forzada. Cuando el cuarto inte- logro para nosotros, y hoy en grante de la banda nos dijo que lo día lo que buscamos es pasárdejaba no hubo un caos o pánico noslo bien y olvidarnos del dia entre nosotros. Probamos con un a dia, aunque nuestra gran ilucolega un par de conciertos como sión es salir fuera a tocar. Nos cuarteto. Lo mismo hicimos como gustan las escenas anteriortrío y la sensación en la puesta en mente mencionadas y muchas escena fue tan buena que decidimos más, como la popera inglesa. seguir adelante los tres. Claro está ¿Contentos con los resultaque este disco lo hemos pensado dos para el vídeo de “Rock para tocarlo como trío, sin mucha Terapia””? floritura y muy directo. R- Más que contentos. Fue un Para la gente de fuera de gran reto para nosotros, puesto

que con un presupuesto muy reducido nos sacamos de la chistera una gran producción. Grabar con una cámara de cine digital, un travelling y grúa era impensable. Y gracias a Gaizka Izagirre y el equipo humano que reunió, que fueron los que dirigieron todo el cotarro, ¡¡pues salió un producto estupendo!! En el tema final “Elkartasun Itxaropen”” (““Esperanza

Solidaria””) tenéis a un técnico de lujo como Kaki Arkarazo (Negu Gorriak, Manta Ray). ¿Qué tal el trabajo con él y los resultados? R- Pues la verdad es que fue una gran sorpresa, porque que en dos dias grabamos y mezclamos un tema con él y sacó el sonido que quería el grupo. Todo un placer haber podido grabar con Kaki Por todo Euskadi sois ya un grupo consagrado. ¿Aspiráis a tocar también por el resto del Estado con este nuevo disco? R- Esa es una asignatura pendiente que tenemos. Nuestra ilusión es que con este disco podamos salir fuera de Euskadi, e incluso más allá. Algo que queráis añadir para que la gente se anime a conoceros o para que se haga con este tercer disco. R- " Rock terapia" nos os dejará indiferente, es una escapatoria a la rutina diaria de rock melodico y cañero.


EZINEAN

EZINEAN taldea, 2001. urte inguruan sortu zen, hardcore melodikoaren laguntzaz ondo pasatzeko asmotan.

2005. urtean kaleratua izan ez zen maketa batek izan zuen arrakasta medio, 2006. urtean heuren lehen diska kaleratu zuten. Lehen diska honek izan zuen harrera onaren erakusgai dira orduz gero eman zituzten ia 50 kontzertuak (Euskal Herrian nahiz EH-tik kanpo; Frantzia, Alemania), nahiz diska honek jaso zituen errekonozimentu ezberdinak (Gaztea sarietarako izendapena, Leioako “Pop Rock lehiaketa�ko euskara saria).

2007. urtean, lehen diskari zegokion kontzertu bira bukatu eta bigarren diskaren prestaketan sartzearekin batera, aldaketak izan ziren taldean. Oihan Lizasok denbora arazoengatik taldea utzi zuen eta

laukote formatua mantendu asmoz, Jon RegaĂąo (Zeke), hasi zen taldean.

Diskaren prestaketa nahiz gra

baketak iraun dituen sei bat hilabeteetan etxeko lanak ongi egin ondoren, betiko freskura eta ideiei eutsiz bueltan da Ezinean taldea.


Kerobia Xabi Bandini-k (kitarra eta ahotsa), Mikel Zorrilla-k (bateria), Alberto Isaba-k (baxua) eta Mikel Isaba-k (teklak) osatzen dute. Iruñeko talde hau 2001 urteko azken hilabetean sortu zen Xabi, Mikel eta Germán San Martín-en (teklatu ohia) batzearekin. 2003ko Urtarrilararte hirukote moduan mantendu zen, Karlos Ortiz baxujolea sartu arte. Laukote honekin kaleratu zuten haien lehenengo diska: Kerobia (2004, GOR). Diska horrek 2004ko Euskal Herriko diska honenari 'Gaztea saria' lortu zuen. Lan honen aurkezpen kontzertu bira egin ondoren, 2005. urteko Abenduan, bigarren diskoa izango zenaren prestakuntzarekin hasi ziren eta Karlos Ortiz-ek Kerobia utzi ondoren, Alberto Isaba-ri eman zioten

ongietorria baxujole bezela. Konposizio berri honekin kaleratu zuten beraien bigarren lana: Rose Escargot (2006, GOR). 2007ko urte amaierararte taula gaineran egon ondoren Germán San Martinek taldea utzi eta Mikel Isabak hartu zuen bere tokia teklatujole moduan.

2008ko apirilean trilogiaren lehen atala kaleratu zen: Materia organikoa eta gainerakoak (2008, 'Y LAS ARDILLAS MÁGICAS'). Diska honekin 2009ko apirilean Euskal Herriko talde honenari 'Gaztea saria' lortu zuten, Amaia Monterorekin batera lorturtako saria.

Ondoren kerobia proiektu berri batetan murgildu zen: trilogia bat kaleratzeko idea izan zuten, zati bakoitzak 20 minutu inguru dituelarik, ordubete baina gehiagoko lan oso bat eta tematikoa sortzen ari dira. Trilogia honen ildo nagusia zabor edukiontziek osatzen dute. Jadanik trilogia honen bi ale kaleratu dituzte eta 2010rako espero da hirugarren zatia. Denbora guzti honetan, estudioko grabaketa eta zuzeneko kontzertuak tartekatzen ditu Kerobiak.

2009ko Maiatzean trilogiaren bigarren zatia kaleratu da, 'Papera eta kartoia' izenekoa. Kaleratze honekin batera, zuzeneko aurkezpen gira prestatzen murgilduta daude, azarorarte luzatuko dena. Diska berri honen musika taularatzeko, 5. kide bat elkartu berri da Kerobiari, Rubén Matilla kitarrajolea.


KAUTA Kauta 2001ean Andoainen (Gipuzkoa) sortutako rock taldea da. Mikel (ahotsa eta gitarra), Xabi (gitarra), Adrian (baxua) eta Gorkak (bateria) sortu zuten. Arrazoi pertsonalak medio, 2005eko urrian taldea uztea erabaki zuen Xabik, hirukote bezala jarraitu zutelarik. Kauta taldea lau gaztek osatu zuten 2001ean, Andoainen. Ikastolako lagunak eta interesgune bera konpartitzen zutenak: musika. Beste musika taldeetan ibili gabekoak ziren. Lehen agerraldia Andoaingo gaztetxean egin zuten 2002ko martxoan. Jon Irurzunek (BAP) grabatu zuen lehen maketa, “Zaharrak berri” kantua tartean zegoela, 2003ko ekainean eta uztailean.

2003an Euskadi Gazteak antolatutako maketa-lehiaketan entzuleen saria jaso zuten. 2003ko Euskadi Gaztea sarietan “Musikan Berria” atalekoa eman zieten 2004ko martxoan. Lehen diskoa, “Izan zai-

tez zu”” (Oihuka), 2004ko urrian argitaratu zen eta harrera ona izan zuen. Kontzertuz betetako urtea izan zuten eta biraren bukaeran (2005eko azaroa) Xabi gitarrajoleak taldea utzi zuen. Kauta taldearen bigarren diskoak “Biluzik”” izenburua du. 2006ko abuztuan grabatu zuten Andoaingo Garate estudioan. Aurreprodukzioa, grabaketa eta nahasketa Haritz Harreguyren eskuetan utzi

zituen Kauta taldeak, aurreko diskoan bezalatsu. Diskoak, musikari dagokionez, laguntzaile bakarra izan zuen: Jon Oiartzunek sintetizadorea eta theremiñe jo zituen “Norbere

akaberari buruzko mintzaldia” abestian. Letretan, aldiz, Asier Serranok idatzi zuen “Suzko gaua”, Aitor Perezek “Eros

nazazu”, eta “Norbere akabe-

rari buruzko mintzaldia” Joseba Sarrionandiak idatzitako “Hnuy illa nyha majah

yahoo” poema liburutik hartua dago. 2008ko urrian “Isladak” izeneko diska kaleratu zuten. Kauta taldeak rock eta hardcore melodikora bideratu du bere musika.


EUSKAL ROCK ERRADIKALA

Euskal Rock Erradikala (gaztelaniaz Rock Radical Vasco) Euskal Herrian 1980ko hamarkadan sortutako musika mugimendu baten izena da. Estilo ezberdinak sartzen ziren, punk, rock, ska edo reggaea. Rock Radical Vasco izena, Egin egunkariko artikulu batean agertu zen lehenengo aldiz, eta hainbeste talde zaku berean sartzeko modu horrek ideologia desberdinetako jende askori ez zion grazia handirik egin. Abertzale izan edo ez, beren burua manipulatua ikusteko arriskua ikusi zuten. Eskorbutokoek, esaterako, "Rockak aberririk ez duela" erantzun zuten.

Musikari haiek batzen zituen ezaugarria kritika sozial eta politikoa zen eta letretan ia beti Estatua, polizia, monarkia, eliza, armada eta guardia zibila bezalako instituzioei eraso egiten zieten. 80ko krisi ekonomikoa ere beren letretan islatu zen. Irrati libre, fantzine, gaztetxe eta hainbat talde alternatiborekin batera, ezker abertzalearen inguruko erakundeek musika talde hauei arnasa hartzeko bidea eman zieten. Herri Batasunak, Martxa eta Borroka izeneko kanpainaren bidez, rock kontzertuak eta ekitaldi politikoak uztartzea lortu zuen, eta horrek hainbat talderi emanal-

diak lortzea erraztu zien. Gainera, adibidez Egin egunkariak antolatutako maketa eta kontzertu lehiaketei esker, historiara igaroko ziren hainbat talde ezagutarazi ziren: La Polla, Hertzainak, Potato eta Kortatu, besteak beste. lLabel honen azpiko taldeak: -Cicatriz -Delirium Tremens -Eskorbuto -Hertzainak -Jotakie -Korroskada -Kortatu -La Polla Records


ANTXON GARABILAK

ALOKAIRUA SALMENTA

euskalrock  

euskal rockaren inguruko aldizkaria