ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΕΥΟΣΜΟΥ
Χριστούγεννα 2019
διδάσκων: Δήμος Χλωπτσιούδης ΜΑ Δημιουργικής Γραφής
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος, γίνε ευγενικός, Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος, μην παρατάς τα όνειρά σου Μην κοιτάς το τώρα μόνο κοίταξε το μέλλον. Να μεγαλώνεις τα όνειρά σου Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος συνέχισε μέχρι το τέλος συνέχισε τη ζωή σου, ανέβα ψηλότερα σαν να ανεβαίνεις μία σκάλα. Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος…
Σκουριασμένα Χριστούγεννα
Στο ράφι μου βρήκα κάτι σκουριασμένα παιχνίδια κάτι λαμπάκια χαλασμένα ένα δέντρο χωρίς κλαδιά και φύλλα δύο αγγελάκια σπασμένα Είδα ένα κουτί σκονισμένο το άνοιξα και πετάχτηκαν όνειρα πολλά όνειρα λαμπάκια κι έλατα και ένα μεγάλο αστέρι φωτεινό
Ελπινίκη-Άρτεμις Προβουλάκη
Αστέρι γιορτινό
Αστέρι γιορτινό, εσύ καμαρωτό, διαφορετικό μου αστέρι, σε ψάχνω εδώ και καιρό. Άλλοτε σε βρίσκω, άλλοτε σε χάνω, μείνε σταθερό να είσαι το θέαμα του ουρανού ζητώ.
Να σε βλέπουν τα παιδιά να βρίσκουν τη χαρά, να παίζουν, να γελούν και να τρέχουν, να σ' έχουν για παιχνίδι, κουρδιστό μου στολίδι. Να λένε μαμά, κοίτα εκεί ψηλά όνειρα φωτεινά
Γιορτάστε μαζί μου
Όλοι μαζί γιορτάστε μαζί μου, να περάσουμε καλά, να βρούμε δώρα γιορτινά, να παίξουμε με χαρά.
Όλοι μαζί το δέντρο να στολίσουμε, τον Άη Βασίλη να περιμένουμε, τα μελομακάρονα να φάμε και μουσική να παίξουμε. Όλοι μαζί τα κάλαντα να πούμε, να μάς ακούσουν να χαρούν και ο κόσμος με τη λατρεία του να μας ευχαριστήσει.
Ισμήνη Χλωπτσιούδη
Όλοι μαζί τις γιορτές να χαρούμε και να ζήσουμε φωτεινά.
Σχολείο
Είναι μία μεγάλη υποχρέωση. Σου λένε να βάλεις τέλειες, ενώ έχεις ερωτηματικά Σου λένε να κάνεις διαίρεση, ενώ οι δραστηριότητές σου πολλαπλασιάζονται. Δεν ξέρεις τι να κάνεις πρώτο και τι αφήσεις για το τέλος Κάνεις ιστορία και μαθαίνεις για την τετραρχία. Μα δεν μπορείς να ταυτιστείς μ’ αυτό, αφού οι υποχρεώσεις σου είναι πάνω από τέσσερις
Μαθαίνεις φυσική. Κάνετε για τη θερμότητα και ενώ εκείνη την ώρα λιώνεις, αισθάνεσαι σαν ένα θερμόμετρο που όλο και ανεβάζει θερμοκρασία και όλο και όλο και όλο Μάνα μέχρι που ανατινάζεσαι. Μάνα, είναι λέξη ιερή, είναι ο άνθρωπος που μας έπλασε
Είναι ένας φτερωτός άγγελος, ένας μικρός θεός, κάτι το ξεχωριστό. Είναι ο άνθρωπος που φτιάχνει τη ζωή μας, και μάς ταξιδεύει στο ουράνιο τόξο.
Είναι η δεύτερη δασκάλα μας, κάνει τα πάντα δυνατά για εμάς Χωρίς να της το πούμε ξέρει τι λαχταράμε Αναστασία Βαμβατήρα και πώς αισθανόμαστε Μπορεί να πραγματοποιήσει τα όνειρά μας, αρκεί να της το πούμε.
Ο χιονάνθρωπος
Μες στα κρύα, μες στα χιόνια κάθεται και χαμογελά.
Ένας κύριος με μεγάλη πορτοκαλή μύτη και άσπρη φορεσιά σκουφί, κασκόλ και χέρια ξύλινα Δεν μιλάει, ούτε άχνα δεν ακούγεται, μόνο χαμογελάει μ' ένα χαμόγελο πλατύ.
Έλατο
Κάθε Χριστούγεννα βάζεις τα καλά σου και φωτίζεσαι, στην κορυφή σου φοράς αστέρι για καπέλο και σκοντάφτεις σε πολύχρωμα κουτιά. Κάθε Χριστούγεννα σε επισκέπτεται ένας άντρας με κόκκινα, σου αφήνει δώρα και στο τέλος ξαναμπαίνεις στο υγρό, σκοτεινό και σκονισμένο ντουλάπι εκεί ψηλά. Όλοι σε ξεχνούν, μα εσύ τους θυμάσαι. Ήσουν μπροστά στις χαρές τους, όταν άνοιγαν τα δώρα. Τάσος Καραγκούνης
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος
Μη φοβάσαι τι λένε οι άλλοι. Άμα έχεις πολλά, δώσε λίγα για μια καλύτερη ζωή. Μην τα παρατάς, ζήσε ελεύθερα. Οι άνθρωποι ας τα παρατάν, αλλά εσύ μη χάνεσαι στη λύπη. Το παιχνίδι πρέπει να αγαπήσεις.
Μεγάλωνε τα όνειρά σου, η συγνώμη και το ευχαριστώ σε πηγαίνει πιο ψηλά. Ανέβα ψηλότερα σαν να ανεβαίνεις μία σκάλα. Μην κοιτάς πίσω, κοίτα μπροστά, κάποτε θα αγγίξεις το μέλλον. Τα πάντα είναι δυνατά, τα πάντα γίνονται. Το νόημα των Χριστουγέννων
Τα δέντρα δεν είναι το νόημα των Χριστουγέννων, ούτε τα λαμπάκια, μα ούτε οι καμπάνες, οι μπάλες, τα φωτάκια, τα αστέρια. Σκεφτείτε λίγο. Ο ιερέας γιατί μας καλεί; Οι άγγελοι πετούν, τραγουδούν.
Λυδία Βαρούτη
Το πνεύμα των Χριστουγέννων ζεσταίνει τα κρύα βράδια του χειμώνα.
Η ζωή
Η ζωή δεν είναι τα πράγματα, τα παιχνίδια, τα δώρα και τα χρήματα. Αλλά η φροντίδα, η πίστη στον Θεό να μας κάνει δυνατούς, η φιλία και το μεγαλύτερο κομμάτι στη ζωή μας η οικογένεια. η μπάλα
νιώθω σαν μια μπάλα που κλωτσούν την κλωτσούσα κι εγώ ένιωθα σαν αφεντικό μα στο τέλος άκουσα ένα μπουμ Απογοητεύτηκα και τα παράτησα δεν έπαιξα άλλο
Το ξανασκέφτηκα κι αποφάσισα από δω και πέρα αν το ξαναπάθω, δεν θα τα παρατήσω. Θα σταθώ όρθια στις λύπες.
Νικολέττα Μαύρου
η ποδηλάτισσα
Ενα κορίτσι είχα δει με το ποδήλατό της, έκανε μια ποδηλατάδα πάνω σε νότες μακρινές. Νεράιδα που πετούσε μες τα ουράνια τόξα, πεταλούδα που χόρευε ψηλά στον ουρανό. Ενα κορίτσι είχα δει με το ποδήλατό της, ποδηλατάδα έκανε πάνω στα κύματα της θάλασσας τα μακρινά. Τα δικά μου Χριστούγεννα
Χιονοπόλεμο εγώ παίζω τα Χριστούγεννα αυτά και το δέντρο μου στολίζω μες στο ωραίο πυξ και λαξ
Κι όταν τρώω τον κουραμπιέ σ' ένα μικροδεύτερο βάζω χίλιες τις θερμίδες μ' ένα πνεύμα γιορτινό
Νεφέλη Καλιοτζή
Μάνα
Μία μάνα κράτα μία κατσαρόλα, το κοριτσάκι απλώνει τα χέρια του κι η μάνα δίνει όλη την κατσαρόλα στο παιδί. Με τα μούτρα τρώει τη σούπα. Και ο κόσμος σκοτείνιασε από τη σκόνη που σήκωσε ο πόλεμος
Καημένη μου Ντόρα
Αρκουδάκι μου, που σε έχω σαν παιδί και σα μαθήτριά μου πόσο σε αγαπώ, πόσο σε θέλω να μου λες όλα τα μυστικά σου να σε φροντίζω να μη χαλάς αλλά όταν έχω σχολείο τι να πω Δεν θέλω να σε χάσω να είμαστε δεμένοι να μην ξεδεθούμε ποτέ
Κατερίνα Ζήκου
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος
Γίνε γενναίος και στοργικός, μην καταστρέφεις τα όνειρα των άλλων σε φωτιά και δακρυγόνα αντιστάσου θα κάνεις οργανώσεις κατά των κατακτητών κάνε μαγικά, τα αδύνατα δυνατά πέθανε μπροστά στο τανκς και στα πυροβόλα δεν θα φύγεις ποτέ ούτε βήμα πίσω θα πεις ΌΧΙ θα μάθεις από τον αγώνα σου. Ανέβα στον μονόδρομο του θανάτου εσύ και όχι οι άλλοι θα τα καταφέρεις αν δεν διστάσεις αν δεν υποκύψεις. Μείνε άνθρωπος
Λίστα για τα μαγαζιά
Αγαπητή μαμά, τελείωσε η φιλία. Μάς έμεινε μόνο αγανάκτηση και λίγη ανυπακοή. Ξεμείναμε από συμπάθεια και διάθεση φιλοξενίας. Έχουμε άφθονο μίσος, όμως ούτε ένα τόσο δα κομματάκι αγάπης. Πρέπει να πας οπωσδήποτε στο μαγαζί της συμπόνιας.
ΥΓ πάρε και λίγο φως, Το χρειαζόμαστε στα σκοτάδια Άρτεμις Χλωπτσιούδη
Το Χριστουγεννιάτικο αστέρι
Ένα αστέρι λάμπει στον ουρανό. Δείχνει μία πόλη, ένα μέρος κρυφό. Το φως του είναι απέραντο, πιάνει η γη και ουρανό. Και εκεί ένα βρέφος γεννιέται, το φως του ξυπνάει και κλαίει. κι εμείς το βλέπουμε απ’ το μπαλκόνι. Ο Αη-βασίλης μαζί του πετάει. Το συνοδεύει στο μακρινό ταξίδι του, Τώρα που να κρύβεται; πού να είναι το φως του, πού η χαρά του;
η τελεία
Ένα παιδί, ένα παιδί τρέχει μια τέλεια θέλει να βρει πάνω στα γράμματα πηδά. Τρέχει, τρέχει μια τέλεια βλέπει θαρρεί, μα αντί γι’ αυτό είχε δει μια μεγάλη κόλλα χαρτί. Και στο τέλος ξυπνά καταϊδρωμένο. Ήταν Σάββατο και η αδελφή του τού είπε “γύρνα πλευρά, ξανακοιμήσου”. Σοφία-Αριστέα Ζαχαράκη
Μανούλα μου γλυκιά
Σ' αγαπώ πολύ Θα σου αγγίζω τα μαλλιά Ουρανός γαλάζιος είσαι Θάλασσα γλυκιά εσύ Έλα μαζί μου να κάνουμε κούνια Να παίξουμε, να τραγουδήσουμε στα σύννεφα Να μου διαβάσεις παραμύθια Κάνε μου το ωραίο σου φαγητό Να μυρίσει η γειτονιά Θα σου κάνω μια αγκαλιά Έλα σαν πεταλούδα να με πιάσεις
Καλοκαίρι
Με το φουσκωτό μου στρώμα βουτώ Με τα πολλά χρώματα κολυμπώ Στη θάλασσα το ροζ νερό ρουφώ Μικρό παιδί σαν είμαι στην πισίνα περπατώ Το κίτρινο μαγιό φορώ και τούμπες κάνω στο νερό Με ένα πύραυλο στο χέρι όλα τα ξεχνώ Αλεξάνδρα Κακουλίδου
Το 2017 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κατοίκων Νέας Πολιτείας Ευόσμου συμπεριέλαβε στις καλλιτεχνικές του δράσεις το εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής. Έτσι όμως έγινε ο πρώτος (και μοναδικός έως τώρα) που θεσμοθέτησε εργαστήρια στη Δυτική Θεσσαλονίκη, με τακτικές συναντήσεις καθόλη τη διάρκεια του έτους και παραγωγή των ίδιων των παιδιών. Τρία χρόνια μετά και ήδη το εργαστήρι μετράει συμμετοχές σε Χριστουγεννιάτικες γιορτές και σε δράσεις, πλάι σε ενήλικες και καταξιωμένους δημιουργούς, όπως στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου) που ο Σύλλογος δύο χρόνια διοργανώνει μόνος ή μαζί με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη του Ευόσμου.
Αν η ιστορία της λογοτεχνίας είναι η ιστορία των αδιεξόδων του ανθρώπου, τότε η Δημιουργική Γραφή είναι η διδασκαλία της εικαστικής των λέξεων. Γιατί ακριβώς μέσα από την ποίηση, οι μαθητές χτίζουν κόσμους, ζουν τις ζωές των ηρώων τους και ταυτόχρονα μάς δείχνουν τον κόσμο, όπως τον εισπράττουν∙ άλλοτε άδικο και σκληρό ή αγχωτικό κι άλλοτε γιορτινό και γελαστό. Η λογοτεχνία δεν είναι ένα γλωσσικό μάθημα, αλλά ένα καλλιτεχνικό αντικείμενο πλάι στη μουσική και το θέατρο∙ είναι η μελωδία των λέξεων και των συναισθημάτων, είναι η θεατρικοποίηση των αγωνιών των παιδιών. Αν είναι δύσκολο να ακούσουμε τα παιδιά, τότε πρέπει απλώς να ακούσουμε τις δικές τους δημιουργίες, γιατί η λογοτεχνία αποκαλύπτει ποιοι είμαστε. Στην εκδήλωση -θα απαγγείλουν με σειρά εμφάνισης- οι μαθητές τα δικά τους έργα, με μηδενικές θα τολμήσω να πω παρεμβάσεις του γράφοντος: Ελπινίκη-Άρτεμις Προβουλάκη Γ΄ τάξη Ισμήνη Χλωπτσιούδη
Γ΄ τάξη
Τάσος Καραγκούνης
Ε΄ τάξη
Αναστασία Βαμβατήρα Λυδία Βαρούτη
Νικολέττα Μαύρου Νεφέλη Καλιοτζή Κατερίνα Ζήκου
Άρτεμις Χλωπτσιούδη
Σοφία-Αριστέα Ζαχαράκη Αλεξάνδρα Κακουλίδου
Ε΄ τάξη Γ΄ τάξη Γ΄ τάξη
Ε΄ τάξη Γ΄ τάξη
Ε΄ τάξη Ε΄ τάξη Ε΄ τάξη
Δήμος Χλωπτσιούδης
εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής
(2019-2020)