ucatieve uitgaven
Uit mijn schooljaarhuid
BIEB
Joshua Kint & Yoeri Slegers
Kijker educatieve uitgaven
Verrekijker 5
8
Uit mijn schooljaarhuid
1
Wijzerpijn De scheurkalender bescheurt1 zich niet langer om moppen waarbij enkel meester lacht. Zijn dagen zijn geteld – als schooljaarhuid vervelt. De rugzak zakt zorgeloos ineen, heeft vakantie voor een maand of twee. Je brooddoos laat weten – schimmelboterhammen vergeten. De wekker waakt maar weigert wekdienst, dagdroomt zelf over knappe klokken. Hij stopt zijn tikkend brein – als voorzorg tegen wijzerpijn. De zomer zoemt een melodie die alleen kinderen kunnen horen. Het zonlicht opslorpend als spons – de stad is weer van ons!
2
3
Mensenstreken Apenkoppen en primaten, ziedaar: het menselijk ras heeft nog altijd niets in de gaten. Echt waar! Ze geven hun centen om een hele dag te staren naar onze blote krenten. Wat ze niet weten is dat wij apen kost en inwoon krijgen om hen gratis aan te gapen.
4
5
Plein van puin en steen Straatlichtschijnsel twijfelt en knettert van plezier. Verlicht het pad voor nachtkatten en stadsratten. Geen grasmat maar een plein van puin en steen. Slechts torenhoge toeschouwers verstopt in fletse flatgebouwen. Aan de kant een prachtparade van jassen. Al zou er nog meer kleur zijn zonder uitlaatgassen.
6
7
Een stukje leeftijd Mama wil niet meer verjaren, zegt dat ze oud is en versleten. Wie kan dit aan mij verklaren? Van de beste dag van ’t jaar moet ze niets weten. Er is toch niets leuker dan feest en taart, kroon van karton op je hoofd. Of muziek-in-een-verjaardagskaart. ’t Is iets waar ze niet meer in gelooft. Als geschenk wil ze alleen maar boeken want woorden worden niet oud. Misschien wil ze daarin zoeken hoe je de jaren tegenhoudt. Zelfs de zomerzon kan haar niet redden brandend op een verse rimpel. Ik kan haar wel opvrolijken, wedden? Met meer dan een gekleurde wimpel.
Mama, die cijfers raak je niet meer kwijt, getallen blijven aan je kleven. Daarom mag jij een stukje leeftijd met wat grijs haar aan mij afgeven.
8
9
Vlucht Mijn vingers verkreukelen je lach van papier plooien vormen zich om de hoeken van je mond mysterieus als morgen. In je lippen liggen zinnen verborgen onder de schaduw van je ogen donker als de wereld buiten zonder mededogen2. Mijn oren ondergaan het gesnurk van vader brommend als de bommen in ons dorp ooit bekend als thuis. Jij, mijn broer, bleef koel, ook al was je slechts een joch strijdend voor een toekomst zonder oorlog. Mijn tenen tintelen hoog boven de grond hopend om naar jou te lopen nu je geen soldaat meer bent. De landingsbaan wacht asfalt brandt vol ongeduld zoals de dag waarop je wakker wordt zonder schuld.
10
11
Wonder in het donker Wanneer de lichten doven gaan oma en ik op reis vanuit onze zetel zien wij de hele wereld op het doek voor ons verschijnen. Hels drakenvuur op onze huid bibberangst op onze handen lachkriebels in onze buik.
Po pc or n ov er bo or d! Na vele wonderen in het donker - gewoon of driedimensionaal vind ik jou na alles nog steeds het mooiste verhaal.
12
13
Als een beest Killerklauwen dalen als grijpkranen klaar voor een nieuwe portie peuzelplezier. Speekselslierten en smakmonden overstemmen het gedonder. Tongen likken langs tanden zelfs de duivel kan niet ontsnappen. In de tunnel naar mijn maag zul je verdwijnen klaar om al tierend de diepte in te glijden.
KRAK! Wat kunnen chips en popcorn toch smaken al kijkend naar een griezelfilm op een stormachtige zomeravond.
14
15
De duivenmelker Staren naar de lucht pluimpjes vallen naar beneden zie mij hier staan – ’t lijkt wel een klucht3 toch heb ik een goeie reden. Ik wacht met mijn duivinnen op hun gevleugelde mannetjes. Kijk! Daar komt de eerste – ‘k moet wel winnen vanop mijn koerend4 koninkrijk. Geen zwembroek maar een stofjas laat ze aan zee maar braden. Het hok vult zich – zoals mijn glas klinkend met mijn kameraden. Met de hulp van Toon de bakker voeder ik mijn prijsbeesten fier. Al lachend zegt hij – mijn makker: ‘De duivenmelker is zélf het vreemdste dier!’
16
17
18
Kosmoskunstenaar Iemand vertelde mij dat mensen veranderen in sterren. Dat is niet helemaal waar. Allen worden ze hulpjes van de Kosmoskunstenaar. Die woont ergens tussen de Grote en Kleine Beer als baas van verffabriek Ochtenddauw waar hij nachtzwart mengt met raketrood, poolsterpaars met sterrenbeeldblauw. Dan kleurt hij met zijn kosmoskwast een melkwegwitte glimlach bij de bewoners van de hemelstraten. Spat sterrenverf naar beneden en vult alle zwarte gaten. Zijn werk is oneindig het heelal is nooit af. Ik staar naar boven en hij belooft me de geheimen te tonen van dit nachtelijke schilderij.
19
Hart van hout Mama zegt tegen haar vriendinnen: ‘Ik zal blij zijn als school weer begint. Begrijp me niet verkeerd: mijn zoon zijn hart is groot. Maar zijn mond is nog veel groter.’ Vader zegt tegen zijn kameraden: ‘Dat de schoolpoort maar weer opent. Begrijp me niet verkeerd: mijn zoon werkt als de beste. Maar enkel op de zenuwen.’ Ik zeg tegen mijn vrienden: ‘Tijd om uit huis te vluchten. Begrijp me niet verkeerd: mijn ouders zijn heel lief. Maar bij jullie ben ik nog liever.’ We vluchten naar waar de lucht ons opwacht met vlag en verbeelding met doek en droom met hout en heldhaftigheid met touw en trots. Als ze mij dan durven vragen waar ik blijf, zeg ik: ‘Begrijp me niet verkeerd: bij jullie voel ik me een prins. Maar hier ben ik pas echt een koning.’
20
21
Wijzer zijn De vakantie valt over de voeten van vele jonkies die massaal terug naar de schoolpoort joggen. Hun horloge stipt gezet – liever langer gebleven in bed. De juffrouw rouwt om gouden dagen zoals juli en augustus weer bejaard. Opnieuw toetsen corrigeren5 – lesgeven niet af te leren. Het schoolgebouw bouwt mee om dromen om te vormen tot echtheid morgen. Hersengepers en breinknetters – door grote en kleine etters. De herfst hinnikt een treurig deuntje waarop de laatste bladeren walsen. Nog 365 kalenderblaadjes pijn – en erna weer wijzer zijn.
22
23
Woorduitleg 1 2 3 4 5
24
zich bescheuren = zich rot lachen mededogen = medelijden klucht = lachwekkende situatie koeren = geluid dat duiven maken corrigeren = verbeteren
Verlang jij ook al naar de zomer om allerlei apenstreken uit te halen? Naar zorgeloos voetballen op het plein? Of avonden laat opblijven en staren naar de sterren? Droom weg bij deze elf gedichten en voel de eerste zonlicht op je huid.
Dit boekje maakt deel uit van de Verrekijkerbieb 5. ISBN 978 90 486 2536 9 Bestelnummer 60 1021 497 KB D/2016/0147/105 NUR 191 Gedichten: Joshua Kint Illustraties: Yoeri Slegers Verantwoordelijke uitgever die Keure Kleine Pathoekeweg 3, 8000 Brugge RPR 0405 108 325 © Copyright die Keure, Brugge
9 789048 625369
Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. No part of this book may be reproduced in any form by print, microfilm or any other means without written permission from the publisher.