Skip to main content

Verrekijkerbieb - Leerjaar 2 - Kijker 5 - Thema 5 - N2 - De hoorn van Moseo

Page 1

ucatieve uitgaven

BIEB

De hoorn van Moseo Joke Guns

Kijker educatieve uitgaven

Verrekijker 2

5


De hoorn van Moseo

1


1 In de hoek van de hal staat een kist. De kist heeft een vreemde vorm. Er zit een hoorn in. Die is nog van opa geweest. Nu is de hoorn van Moseo. ‘Ik ben te oud om nog te spelen,’ kucht opa. ‘Er zit niet genoeg lucht in mijn longen.’ Dat vindt Moseo best wel triest. Maar opa kan erom lachen.

2


‘Ach knul, voor alles is een tijd. Nu geniet ik van een goed boek. Ik luister vaak naar de radio. Ik drink elke avond een heerlijk biertje. Vijftig jaar lang heb ik hoorn gespeeld. Nu geef ik hem aan jou. Dat is alles.’ ‘Bedankt, opa,’ knikt Moseo trots. ‘Ik zal er goed voor zorgen!’ Hij geeft opa een zoen op zijn wang.

3


‘Ik ben blij dat jij er blij mee bent,’ lacht opa. ‘Hier heb je de sleutel. Dan kun je de kist op slot doen. Dat kan wel eens handig zijn. Raak hem niet kwijt, hoor!’ Moseo brengt de hoorn naar zijn kamer. Daar zet hij de kist op zijn bed. De sleutel legt hij in de la. ‘Mag ik eens kijken?’ vraagt mama. Ze klapt de kist open. Ze streelt het fluweel1 waar de hoorn op rust. ‘Toen ik nog klein was, oefende opa elke dag,’ lacht ze. ‘Af en toe werd ik er gek van! Maar na een poos werd hij echt goed. Hij speelde mee in de fanfare. Wat was ik trots op hem!’ Dat begrijpt Moseo goed. Hij heeft de beste opa ter wereld.

4


5


‘Moseo, jongen,’ juicht mama plots. ‘Jij kunt nu ook op les! Wat zal dat fijn zijn. Na al die jaren zal er weer muziek klinken. Mijn zoon speelt hoorn!’ Mama danst de trap af. Ze wacht niet eens op een antwoord. Moseo laat zich op zijn bed vallen. Hoorn leren spelen? Is mama van lotje getikt2? Na schooltijd wil hij maar een ding doen: voetballen!

6


2 ‘Het wordt heel erg leuk. Geloof me maar!’ Mama kijkt Moseo streng aan. Hij draait zich met een ruk om. ‘Van jou hoef ik niet op les, toch, papa?’ Hij kijkt zijn vader smekend aan. Maar papa steunt mama. Dat doet hij altijd.

7


Moseo ploft op een stoel. Jouw moeders wil is wet3, zegt opa weleens. Nu pas snapt Moseo wat hij bedoelt. Hij kijkt opa boos aan. Alsof alles zijn schuld is. Waarom gaf opa de hoorn aan hem? ‘Opa, Leo is gek op muziek. Waarom geef je de hoorn niet aan hem?’ Opa lacht. ‘Leo is net twee, Moseo. Wat moet hij nu met een hoorn. Jij gaat straks naar de les. Probeer het gewoon. Misschien vind je het echt leuk.’ Moseo wordt woest.

8


‘Ik wil geen hoornles, opa! Ik wil voetballen.’ Hij schopt tegen de bank. Hij gooit een schoen naar de lamp. ‘Nu is het genoeg geweest!’ roept papa. ‘Naar je kamer, Moseo! Koel daar maar een beetje af.’ Moseo stampt de trap op. De deur van zijn kamer gooit hij dicht. Hij wil wel een hoorn, maar geen les. Les is saai. Stil moeten zitten, is niets voor hem. Hoe lost hij dat op?

9


3 Moseo zit op de rand van zijn bed. Straks moet hij met mama mee. Ze brengt hem naar zijn eerste les. ‘Om zes uur moet je bij meester Tom zijn. Zorg dat je klaar staat, Moseo.’ Dat zei ze daarnet. En wat klonk ze vrolijk! Hij schudt boos met zijn hoofd. Dan ziet hij de kist staan. In de kist zit de hoorn. Naast de hoorn zit een klein vakje. Daarin ligt een mondstuk.

10


Het mondstuk past op de hoorn. Zonder mondstuk komt er geen geluid uit. Moseo springt op. Dat is het! Hij maakt het mondstuk zoek. Dan kan hij niet op de hoorn spelen. Dan krijgt hij geen les. Met wat geluk heeft hij daarna nog tijd. Tijd voor voetbal met Tijs en Jip. Snel klapt hij de kist open. Hij haalt het mondstuk eruit. Dan trekt hij de la open. Hij legt het mondstuk naast de sleutel.

11


‘Ben je klaar om te gaan, Moseo?’ Mama staat onder aan de trap. ‘Ik kom!’ roept Moseo. Snel trekt hij zijn schoenen aan. Dan pakt hij de kist. Die draagt hij naar de auto. ‘Heb je er zin in?’ vraagt mama blij. Wat een domme vraag. Moseo zegt niets. Hij stapt in de auto. Mama haalt haar schouders op. ‘Dan niet,’ zegt ze met een frons.

12


De rit duurt niet lang. Na een minuut of tien zijn ze er al. Moseo zucht diep. De meester is vast stokoud. Een man in een saai, grijs pak. Hij ziet hem al voor zich. ‘Kom op, Moseo,’ dringt mama aan. ‘Stap uit de auto. Ik wil niet te laat komen.’ ‘Jij niet,’ mompelt Moseo boos. Hij pakt de kist en stapt uit. Mama drukt snel op de bel. Na een tel gaat de deur open. Moseo weet niet wat hij ziet!

13


14


4 ‘Dag, ik ben Tom. Jij moet Moseo zijn,’ grijnst hij. Voor Moseo staat een boom van een vent. Moseo moet zijn hoofd in zijn nek leggen. Zo groot is de man die voor hem staat. ‘Kom erin, kom erin,’ lacht de boom. Moseo en mama gaan naar binnen. ‘Nog heel even geduld, Moseo,’ zegt Tom. ‘Eerst maakt Mark zijn les af.’ Hij loopt een andere kamer in. Moseo laat zich op een stoel zakken. Haast heeft hij niet. Zin nog minder. Mama blijft naast hem staan. Even later klinkt muziek. ‘Dat is vast die Mark,’ denkt Moseo. Een warme klank glijdt door het huis. Moseo doet zijn ogen dicht. ‘Best mooi,’ denkt hij stil.

15


Hij hoort hoe Tom Mark tips geeft. ‘Geen bolle wangen, dat weet je ... Mooie klank, Mark, erg goed.’ De les is klaar. Mark komt naar buiten. Het is een man met een grijs pak. Hij is niet echt jong meer. Toch wil hij hoorn leren spelen.

16


‘Nu is het jouw beurt, Moseo!’ Tom neemt Moseo en mama mee. Moseo legt de kist voor zich op een stoel. Hij klapt het deksel open. ‘Oh nee,’ jammert mama meteen. ‘Het mondstuk zit er niet in.’ Moseo krijgt een hoofd als een boei. Mama wordt vast heel erg boos. En het is zijn eigen schuld. ‘Dat geeft niets,’ zegt Tom. Verbaasd kijkt Moseo de meester aan. Is het niet erg dat het mondstuk zoek is? Goed zo.

17


Dan kan hij nu naar huis. Maar Tom denkt er anders over. ‘Zoiets heb ik altijd in huis. Ik heb vast een goed mondstuk voor jou.’ Mama haalt opgelucht adem. Moseo bijt op zijn lip. Mislukt. Hij wil hier weg. Hij wil voetballen. Maar Tom pakt de hoorn van opa. De eerste les van Moseo begint.

18


5 De tijd vliegt voorbij. Tom maakt grapjes. Saai is hij dus niet! Moseo blaast en blaast en blaast. Af en toe komt er een mooie klank. ‘Dat doe ik zelf,’ denkt Moseo blij. Mama lacht trots. ‘Hij heeft talent, Tom. Ik zei het je toch. Dat heeft hij van zijn opa.’ Moseo bloost ervan.

19


Moseo wiebelt op zijn stoel. De klank van de hoorn is mooi. Maar stil blijven zitten is stom. Tom merkt het wel. ‘Zitten er mieren in je broek?’ lacht hij. Moseo zucht. ‘Wat dacht je van een korte pauze?’ Mama knikt. ‘Dat is een goed idee,’ zegt ze. ‘Kom mee, Moseo. De zon schijnt. We gaan naar de tuin. Voetbal je weleens?’

20


Moseo kijkt verbaasd. Of hij voetbalt? ‘Ik voetbal elke dag!’ roept hij. ‘Ik ook!’ lacht Tom. ‘Ik speel heel graag hoorn. Maar een hele dag stil zitten, dat kan ik niet.’

21


22


Moseo rent de tuin in. Onder een struik ligt een voetbal. Hij schopt de bal weg. Tom vangt de bal op met zijn knie. Hij laat hem een keer botsen. Dan schopt hij hem hard naar Moseo. ‘Wow, wat ben je goed!’ juicht Moseo. ‘En nu de rest van de les,’ lacht Tom. Moseo knikt blij. Hij leert hoorn spelen. Hij voetbalt. Dat kan. Moseo doet het gewoon!

23


Woorduitleg 1 fluweel = zachte, glanzende stof 2 van lotje getikt zijn = een beetje gek zijn 3 wil is wet = wat iemand zegt, zal ook gebeuren

24


Moseo krijgt een hoorn van zijn opa. Dat vindt hij fijn. Toch wil hij geen les volgen. Hij voetbalt veel liever. Wat nu?

Dit boekje maakt deel uit van de Verrekijkerbieb 2. ISBN 978 90 486 2281 8 Bestelnummer 60 1021 197 KB D/2015/0147/337 NUR 191 Illustraties: Mylo Freeman Verantwoordelijke uitgever die Keure Kleine Pathoekeweg 3, 8000 Brugge RPR 0405 108 325 © Copyright die Keure, Brugge

9 789048 622818

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. No part of this book may be reproduced in any form by print, microfilm or any other means without written permission from the publisher.


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Verrekijkerbieb - Leerjaar 2 - Kijker 5 - Thema 5 - N2 - De hoorn van Moseo by die Keure - Issuu