Issuu

P 3A 9110 afgiftekantoor Brussel X Oude Graanmarkt 5 1000 Brussel

PB- PP B- 06386 BELGIE(N) - BELGIQUE

MAANDBLAD > JAARGANG 43 > NUMMER 8> OKTOBER 2019 (behalve in juli en augustus)

BUREN VAN DE MARKTEN>P6 >JO HUYGH BRUSSELSE ARCHITECTUUR>P8 >SIMONE DE BEAUVOIRPARK DROOGSTOPPEL>P9 >OPEN BRIEF AAN FRANÇOISE NYSSEN

Kleur van de maand: oranje © ARNOUT WILLEMS

OKTOBER IN DE MARKTEN

CURSUSSEN IN DE KIJKER

KET CLUB De kleur van de maand is oranje. Er werd pas over de kleur oranje gesproken toen de sinaasappel en mandarijn in Europa hun intrede deden. Oranje is een warme, vrolijke kleur vol vitale energie die aanzet tot positief denken en nauw verbonden is met de levenskracht. Oranje zet bovendien aan tot creativiteit en een goed humeur. Het werkt tevens stimulerend en verdrijft stress en depressie. Nieuw vanaf dit nummer is de rubriek Vergezicht met telkens een foto uit de hoogte genomen door één van onze huisfotografen. Deze maand is dat Arnout Willems die vanop het dak van het Mimamuseum aan het kanaal BrusselCharleroi de stad fotografeerde. De buurman van de oktobereditie is Jo Huygh. Samen met zijn partner is hij eigenaar van de bed & breakfast met de eigenaardige naam “DRUUM” (Brussels voor droom) in de Hopstraat, vlakbij het kanaal. Hij vertelt op een boeiende manier over de geschiedenis van het gebouw en verhalen over de Duivelshoek. De auteur van Brusselse architectuur schreef een hedendaags Brussels sprookje. Op vrijdag 25 oktober staat er een wandeling met gids langs het kanaal en de dokken op het programma. We bekijken hoe in die omgeving de industrie plaats maakt voor cultuur en wonen.

Elke woensdagnamiddag tussen 14 en 16u nodigen we Brusselse kunstenaars uit in De Markten die de kinderen van de KET Club laten experimenteren met verschillende materiaalsoorten en spannende technieken aanleren. De kunstenaars geven een aantal weken na elkaar les, zodat er voldoende tijd en ruimte is voor de kinderen om volledig zichzelf te zijn, en hun creativiteit de vrije loop te laten. Vanaf eind september maken onze ketjes van 8 tot 12 jaar kennis met animatiefilms, kalligrafie, verschillende druktechnieken, geluidskunst en maken ze samen met een beeldend kunstenaar een eigen droomwereld met materiaal dat ze vinden in De Markten. Er zijn nog plaatsen vrij, inschrijven kan via www. demarkten.be.

URBAN DANCE Elke vrijdagavond komen de experts van het Brusselse danscollectief RONIN naar De Markten om jongeren alle stijlen van urban dance aan te leren. Van

hiphop over breakdance tot dancehall en jazz. Tijdens de lessen wordt niet enkel de techniek verbeterd, maar vooral veel plezier gemaakt op het ritme van de muziek. Van 18 tot 19u komen de beginners aan bod, van 19 tot 20u de gevorderden. Er zijn nog plaatsen vrij, inschrijven kan via www.demarkten.be. • Elke vrijdag van 18-19u (beginners) en 19-20u (gevorderden) Voor kinderen van 12 jaar en ouder Prijs: € 60 standaard / € 42 reductie op basis van inkomen / € 15 paspartoe-kansentarief.

• Elke woensdag van 14-16u Voor kinderen van 8 tot 12 jaar Prijs: € 60 standaard / € 42 reductie op basis van inkomen / € 15 paspartoe-kansentarief. © RONIN

TE GAST

JONGERENDAG TEGEN ONGELIJKHEID EN VOOR SOLIDARITEIT TENTOONSTELLING

WASTE NO WASTE 55 © STEF PETERS

NIEUWE GEZICHTEN Het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek brengt het werk van voornamelijk jonge fotojournalisten uit de Lage Landen onder de aandacht. Curator van de tentoonstelling is Sanne Schim van der Loeff. Zij is tentoonstellingsmanager en curator bij World Press Photo, dat jaarlijks 's werelds grootste en meest prestigieuze fotografiewedstrijd organiseert. Voor deze tentoonstelling stelt de curator een selectie samen van fotografen die nog niet zo lang in het vak bezig zijn en die nog hard aan de weg timmeren, maar wel over een grote dosis talent beschikken. De uiteindelijke selectie laat de raakvlakken zien tussen persfotografie, documentairefotografie en alle verschillende stijlen die samen onder het hoedje visuele journalistiek kunnen bestaan. Visuele journalisten vertellen verhalen allen op hun eigen manier, met een eigen benadering. Deze tentoonstelling hoopt te laten zien dat er in de fotografie een enorme variatie zit en dat die alleen maar groeit.

Fotografen: Heleen Peeters, Jefrim Rothuizen, Jimmy Kets, Joris Casaer, Patrick Kenawy, Stef Peters, Francesca Warley, Victoria Ushkanova, Stefaan Temmerman, Peter Dekrom en Fred Debrock.

Een samenwerking van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek en De Markten. • De tentoonstelling loopt nog tot en met donderdag 24 oktober 2019. Dagelijks open (behalve op maandag) van 12 tot 18u. Gratis toegang.

BRUILOFT VOORBEREIDINGEN KARAKOL, KIRGIZIË 2016 © HELEEN PEETERS

Organisatie en info: De Markten, 02 512 34 25, www.demarkten.be, demarkten@demarkten.be

De Brusselse groepen van Amnesty International en Oxfam-Wereldwinkels verenigen zich om een jongerendag te organiseren in het kader van de Veertiendaagse van de Internationale Solidariteit, die van 1 tot 15 oktober duurt De organisatoren willen de Brusselse jeugd sensibiliseren over ongelijkheden, hun sociaal engagement prikkelen én motiveren om zich in te zetten voor de verdediging van de fundamentele mensenrechten. Via interactieve workshops worden de jongeren uitgenodigd om na te denken over specifieke thema’s zoals loonongelijkheid, leefbaar inkomen, educatie versus kinderarbeid, gendergelijkheid, de gevolgen van klimaatverandering,... en hun reflecties om te zetten in artistieke creaties: “Street-art” installaties, Graffiti, Rap, Escape Game… Dit evenement is gratis voor Brusselse jongeren • Woensdag 9 oktober van 9 tot 16u30 in De Markten. Voor jongeren van 14 tot 18 jaar die in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest school lopen of aangesloten zijn bij een Brusselse vereniging. Meer informatie en (verplichte) inschrijving: nele@oxfam.be Het volledig programma van de veertiendaagse vindt je op www.brussel.be/ veertiendaagse-van-de-internationale-solidariteit

VERGOTEDOK ©MOUTON

VOOR DE LEZERS VAN DE VIJFHOEK WIJKVERKENNING MET GEGIDSTE RONDLEIDING CANAL GRANDE Het Kanaal naar Charleroi en het Becoen Vergotedok zorgden in de 19de en 20ste eeuw voor de industrialisering van de aangrenzende gemeenten. Maar de verhuizing van de industriële productie naar lageloonlanden leidde tot leegstand en verkrotting. Het kanaal degradeerde tot een onaantrekkelijke scheidingslijn. Sinds 2000 is er een kentering. Water blijkt opnieuw aantrekkelijk. Industriële sites worden gesaneerd, fabrieken verbouwd en herbestemd, nieuwe gebouwen opgetrokken. En er wordt gesleuteld aan de verbinding tussen het water en de stad. We lopen rond het Becodok en bekijken hoe de industrie plaats maakt voor cultuur en wonen. Met Kanal in werf, Canal Wharf, Upsite, Toestand bij Thurn & Taxis en een gepland jeugdpark. De Markten nodigt 15 lezers uit op deze wandeling, die op vrijdag 25 oktober van 14u30 tot 17u zal doorgaan. Afspraak om 14u30 aan uitgang Metrostation IJzer, hoek Helihaven- Boudewijnlaan. • Reservaties: demarkten@demarkten.be, 02 512 34 25 (maximum 2 personen per reservatie) 3 3

> VERGEZICHT

Ik bevind me op het panoramische uitkijkpunt van het Millennium Iconoclast Museum of Art (MIMA). Het museum ligt aan het kanaal Brussel-Charleroi, aan de rand van Sint-Jans-Molenbeek, en is gehuisvest in de voormalige brouwerij van Belle Vue. Aan de overkant van het kanaal zie je Brussel hoofdstad, een stad die zo vaak verminkt werd, ook de laatste jaren, maar die ook onafgebroken aan haar wedergeboorte werkt. De bouwkranen die je boven de daken ziet opstijgen zijn hier stille getuigen van. Arnout Willems

ÂŠ ARNOUT WILLEMS

> OP DE BANK

“Wat we doen in Brussel momenteel? We zijn net met de fiets hier aangekomen. We komen terug van mijn zoon zijn wedstrijd,” legt Noël uit. “5-1 gewonnen!” gaat zoontje Aron trots verder. “Nu is het tijd voor een hapje en drankje” zegt Noël. En met deze woorden verhuist ons gesprek al snel van de bank naar de toog waar Aron zijn welverdiende broodje verslindt na een middag gevuld met sport. Met een drankje in de hand verdiepen we in elkaars leven en legt Noël me uit dat hij vroeger ook in Brussel studeerde. “Al van kleins af aan werd ik opgevoed met politiek, links-socialistisch om precies te zijn. Het was dus al snel duidelijk dat ik Politieke Wetenschappen ging studeren aan de VUB.” zegt Noël. Met zijn verhuizing van het platteland naar de grote stad ging er een nieuwe wereld open. “Ik ging naarmate de tijd vorderde minder en minder naar huis, om zo meer te genieten van wat de stad mij te bieden had.” Dat is ook waarom Noël uiteindelijk van de Belgische hoofdstad zijn thuishaven maakte. Nu woont hij al verschillende jaren samen met zijn gezinnetje in Molenbeek. “Twee kinderen opvoeden in Brussel is niet moeilijk, het heeft gewoon te maken met durven. Van kleins af aan nam ik mijn dochter en zoon al mee op de metro en dergelijke. Ik probeerde er gewoon voor te zorgen dat ze de stad leerde kennen, met

al zijn mooie maar ook minder mooie kanten.”, legt Noël uit. Zoontje Aron gaat verder: “Opgroeien in een stad is wel leuk. Er is altijd veel te zien en te doen. Toch merk ik ook soms de minder mooie kanten van Brussel. Vooral ’s avonds als er vreemde mensen op straat zijn. Maar dat is iets waar ik ondertussen wel al gewoon ben aan geraakt eigenlijk.” Na Noëls politieke studies was het tijd om de theorie om te zetten in praktijk. “Ik kon al snel terecht op het kabinet van toenmalig minister van Economie Norbert De Batselier. Via deze stap ben ik de film- en televisiewereld ingerold. Filmdossiers waar ze geen weg mee wisten, kwamen naar mij.”, legt Noël uit. “Een zotte business met veel ego’s.”, benadrukt hij. Nadat onze glazen en borden leeg zijn, is het tijd om door te gaan. “Anders gaan er van onze boodschappen die we nog moeten doen niet veel meer over blijven, he Aron?” lacht de vader. Met deze woorden nemen we afscheid, beide terug op onze eigen weg met als bestemming het genot van een zonovergoten weekend.

Elke maand strijkt een reporter van De Vijfhoek neer op de bank op de Oude Graanmarkt en vraagt aan een buurtbewoner of passant hoe het met hem of haar gaat en wat er zich in zijn of haar leven afspeelt. Deze maand ontmoeten we Noël en zoontje Aron.

Kayin Luys Student journalistiek Erasmushogeschool Brussel

BUREN VAN DE MARKTEN Jo Huygh, ingenieur-architect met een hart voor duurzame ontwikkeling

De buren van het septembernummer Maud Boutsen en Bes Van den Abbeele kozen Jo Huygh als buur van De Markten. Jo is van opleiding ingenieur-architect, maar houdt zich de laatste jaren vooral bezig met duurzame ontwikkelingsprojecten. Samen met zijn partner Karine Van Doninck is hij eigenaar van de bed & breakfast met de eigenaardige naam “DRUUM” (Brussels voor droom) in de Hopstraat, vlakbij het kanaal. Beiden hebben een passie voor kunst en wetenschap en brengen dit over op de kamers van de B&B. Er zijn vijf kamers beschikbaar die als een kunstwerk zijn opgevat. We hadden een boeiend gesprek met Jo over de geschiedenis en de functie van het gebouw en veel meer. DV: Wanneer en hoe is het hier allemaal begonnen, Jo? We hebben het gebouw in 2010-2011 aangekocht. Daarvoor waren de ateliers Vankueken hier gevestigd. Paul Vankueken en zijn dochter Marie-France baatten een juwelenatelier uit. Paul organiseerde regelmatig feestjes met zijn ruime bekende Brusselse kennissenkring. Zelfs Toots Thielemans heeft 6

hier ooit in het gebouw opgetreden. Er lagen veel promotoren op de loer om het gebouw te kopen, maar Marie-France wou het gebouw niet aan hen toevertrouwen. Het moest min of meer in zijn oorspronkelijke toestand bewaard blijven. Bij de aankoop werden we snel gecontacteerd door kunstenaars met de vraag naar gebruik van de ruimtes om er tijdelijk ateliers in te vestigen.

De bed en breakfast bestaat uit 5 prachtige kamers. Ze zijn elk door een andere kunstenaar of kunstenaarscollectief ingericht. We proberen de kunst in de kamers dynamisch te houden. Elke kamer is ontworpen als een kunstwerk, een speciale manier om overnachten te combineren met kunst. De eerste generatie kunstenaars die de kamers ingericht hebben, hadden hun ateliers reeds in het gebouw. Er is bijvoorbeeld een kamer waar de gasten kunnen genieten van muziek die in het gebouw gemaakt werd door een collectief van kunstenaars. We noemen die kamer de Archive Room. Druum is in 2015 opengegaan met de bedoeling dat de 5 kunstenaars verbonden aan de vijf kamers na 3 à 4 jaar zouden worden opgevolgd door andere kunstenaars, aangebracht door de eerste kunstenaars. Gerlando Infuso bijvoorbeeld, een Brusselse filmmaker, heeft recent een kamer ingericht waar je een aantal animatiefilms kan bekijken. Hij heeft anderhalf jaar in het gebouw gewerkt aan een stop motion film, bijna 7 dagen op 7. In de kortfilm van ca. 15 minuten zijn alle beelden gemaakt met handgemaakte decors en poppen. Zo toont de openingsscene een tot in detail nagemaakte Beenhouwersstraat uit de jaren 20-30 van vorige eeuw. De film heeft begin dit jaar de Magritteprijs voor de beste Belgische animatiefilm gekregen. Een andere kamer is recent ingericht door de Nederlandse kunstenaar David Bade. De kamer is opgevat als een

“dreamcatcher”. De gasten zijn vrij om hun dromen op papier te zetten. Op basis van de droom maakt de kunstenaar een tekening; een foto van de tekening wordt achteraf naar de klant gestuurd. Iedere klant die overnacht in de kamer en zijn droom achterlaat , houdt er dus een kunstwerk van David Bade als aandenken aan over. Alle gemaakte tekeningen worden opgehangen in die kamer. Er is ook een ruimte in het gebouw die de Coffre-Fort heet. Inderdaad, de kluis van de voormalige sieraden, juwelen en het goud van de familie Vankueken bevindt zich nog steeds in de kelder van het huis. Daar is nu een tentoonstellingsruimte. Drie kunstenaars organiseren kunstevenementen in die Coffre-Fort (zie foto) onder de naam van The Artists Club. Op die avonden zijn er makkelijk tussen de 50 en 100 bezoekers aanwezig. Daarnaast is er ook de polyzaal achteraan in het pand, waar creatieve activiteiten worden georganiseerd. Aanvankelijk werden hier voornamelijk concerten georganiseerd met minimalistische, experimentele muziek uit de underground scene. Nadien zijn er ook andere optredens en exposities gekomen. Er zit veel geschiedenis in het gebouw… De familie Vankueken heeft het gebouw in de jaren 70 gekocht, maar ze hebben er echter nooit in gewoond. De voorbouw en de stallen op het gelijkvloers van de achterbouw dateren uit 1840; de vloerniveaus in de achterbouw uit 1898.

In 1840 is het gebouw neergezet door de directeur van de toenmalige Brusselse Watermaatschappij, in de jaren zestig was er een plan om in de achterbouw een trammuseum te installeren. Tijdens de verbouwingswerken troffen we een grote muurschildering uit 1840 aan dat we recent gerestaureerd hebben. Volgens de restaurateur gaat het om een minder bekende schilder uit de Romantiek.

”

Zelfs Toots Thielemans heeft hier ooit in het gebouw opgetreden

Het gebouw is één van de oudste in de omgeving. Het is het oudste pand in de Hopstraat. Einde 19de eeuw werd de herenwoning omgevormd tot een fabriek, waar onder meer de pijpfabrikant Vinche en een drukkerij gevestigd waren. Er waren vroeger veel drukkerijen en brouwerijen in de omgeving, vandaar ook straatnamen zoals Moutstraat en Hopstraat. De toenmalige industrie was gebonden aan het water, in dit geval het kanaal Brussel-Charleroi. Voor de vestiging van de industrie was de Hopstraat eerder een pad met groentetuinen, eigendom bijvoorbeeld van de bewoners van de Vlaamsesteenweg, waar er minder plaats was voor een tuin. Het verzet was tijdens Wereldoorlog II

DE COFFRE-FORT © ARTISTS CLUB

nadrukkelijk aanwezig in de wijk. Het verzet was enorm actief. “Le Faux Soir”, een clandestiene anti-bezetterkrant werd hier in het gebouw gedrukt. De initiatiefnemers werden echter aangehouden en terechtgesteld. Tijdens de bezetting zouden in het pand ook Joden ondergedoken geweest zijn. Het gerucht ging de ronde dat ze hun juwelen en schatten in het gebouw verstopt en achtergelaten hadden. Een urban legend of niet? Artiesten hebben als kunstproject hier met de wichelroede naar de schatten gezocht, maar er werd niets gevonden. De buurt staat ook bekend als de Duivelshoek. De legende vertelt dat de duivel lang geleden een architect uit de buurt zou geholpen hebben. De architect was bezig met de bouw van een sluis, een project met veel verantwoordelijkheid. De man had echter geen geld meer om de sluis af te werken. Dankzij een toevallige ontmoeting met de duivel in de Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat kon hij alsnog aan de nodige fondsen geraken. Hij verkocht zo zijn ziel aan de duivel, die ervoor zou zorgen dat het project voltooid geraakte en de architect succesvol werd. Dankzij de hulp van de duivel kon de architect zijn situatie heel goed verbe-

teren en kon hij verhuizen naar de Vlaamsesteenweg die toen een straat met veel aanzien was. Tien jaar later kwam de duivel terug, de architect had een naar voorgevoel en werd bang. Hij organiseerde een zogezegde laatste maaltijd met zijn familie en de pastoor van de Sint-Katelijnekerk. Die kon de duivel besprenkelen met wijwater en verdrijven; de ziel van de architect was gered. Tot in de jaren 1980 ging hier in de buurt nog een stoet uit waarin een strooien duivel verbrand werd en men daarna een nieuwe maakte die een heel jaar in het toenmalige café “Au coin du diable” stond. Als we goed kijken merken we in het logo van DRUUM eigenschappen van de duivel op. (lacht) Bij de tweede letter, de onderkant van de R, herkennen we de staart van de duivel, bovenaan de laatste letter, de M, merken we de 2 horens op. Vroeger was het hier best wel een ruige buurt. Ze was vooral bekend voor de “Ferrailleurs” (ijzerventers) die hier hun stek hadden. Later bevolkten misdadigers, zwervers en ander onguur volk de wijk. Tot twintig jaar geleden was het hier ´s avonds nogal donker in de straatjes en steegjes. Dat is inmiddels veel veranderd. Heeft het DRUUM-concept veel succes? De kamers zijn altijd bezet. Tot onze klanten behoren onder meer schrijvers van

”

Mijn kinderen zijn echte stadsmussen

Passa Porta die na de literaire avonden hier overnachten en muzikanten die optreden in de AB. Atlete Nafi Thiam, Helmut Lotti en Raymond van het Groenewoud hebben hier ook al gelogeerd, om er maar enkele op te noemen.... Uitbaters Joris en Elisa (Joris Thys is bekend als de drummer van de rockgroep Jacle Bow, die nog in De Markten opgetreden hebben, nvdr) heten de gasten welkom en bedienen ze op hun wenken. Het is hier een levendig huis? Er is veel beweging in het gebouw, soms is het een beetje de zoete inval. We proberen de buren bij onze projecten te betrekken en de dynamiek in het gebouw te behouden. Intieme, kleinschalige concerten maken deel uit van het geheel. Binnenkort treedt Alan Hunter, bassist van Eels, hier terug op met één van zijn nevenprojecten. Uit wat bestaat je professionele leven, Jo? Ik ben ingenieur-architect van opleiding. Maar sinds 20 jaar ben ik meer en meer opgeschoven in de richting van duurzame stedelijke ontwikkelingsprojecten, ik probeer fijne projecten uit de grond te stampen. Zo ben ik al jaren actief met de herontwikkeling van de site van Abattoir, in Kuregem. Ik werk veel samen met andere architecten, die soms gekozen wor-

den via wedstrijden, uitgeschreven door de Brusselse of Vlaamse bouwmeester. Brussel heeft dat nodig, in het verleden zijn er vele fouten gemaakt maar dat is serieus aan het veranderen, onder meer dankzij de bouwmeesters. Er is echter nog veel werk aan de winkel in Brussel. Het gaat misschien niet allemaal even snel, maar ik vind dat niet verkeerd. Het komt wel goed met onze mooie stad. Ik ben dus geen klassieke architect met een eigen praktijk. We gaan nu een pilootproject opstarten hier aan de overkant van de straat op de lege parking. We gaan er studentenkoten op zetten, het project heeft als naam k-Druum waarbij de letter K verwijst naar Kot. We proberen in die koten eveneens kunst te verweven. Hoe is het wonen en leven met opgroeiende kinderen in hartje Brussel? Mijn vier kinderen zijn hier geboren en groeien hier op. Ze beginnen langzamerhand de geneugten van de stad te ontdekken. Ikzelf ben afkomstig van op den buiten, uit Asse, waar we als kind een grote tuin ter beschikking hadden. De neefjes en nichtjes van mijn kinderen wonen nog steeds daar in de buurt. Toen ze kleiner waren, waren mijn kinderen soms wel jaloers. “Het moet toch leuk zijn om buiten te spelen in een grote tuin” zeiden ze steeds. Maar dat is nu compleet gedraaid. Het zijn echte stadsmussen geworden. Mijn oudste zoon is fier om Brusselaar te zijn en in de stad te wonen. Ze vervelen zich nooit in de stad. Ze zijn

altijd met iets bezig: skaten, rondhangen, feestjes bezoeken, shoppen. Het is hier echt hun buurt, waar ze zich thuis voelen. Voor mij is de wijk hier, na 20 jaar wonen, een beetje zoals een dorp in de stad. En ik denk dat je zo veel dorpen in Brussel hebt. Op het eerste zicht lijkt deze buurt enigszins onopvallend te zijn, maar vergis je niet, het “boegeert” hier constant. We treffen hier een mix aan van de mensen die hier al lang wonen en van nieuwkomers. Er leven hier verschillende generaties wat de omgeving zo boeiend maakt. Vriendelijk bedankt voor dit boeiende gesprek Jo en nog veel succes met je projecten. B&B DRUUM Hopstraat 63, 1000 Brussel 0472 054 240 www.druum.be.

Résumé

Jo est ingénieur et architecte. Ces dernières années, il s'est surtout impliqué dans des projets de développement durable. Avec sa compagne Karine Van Doninck, il est propriétaire du Bed & Breakfast "DRUUM" (rêve en bruxellois) dans la rue du Houblon, près du canal. Le B&B possèdent cinq chambres, chacune de véritable œuvre d'art. En effet, leur passion commune pour l'art et la science se révèle dans l’ambiance des chambres. 7

BRUSSELSE ARCHITECTUUR >SIMONE DE BEAUVOIRPARK

Toen de Kleine Prins1 de zevende planeet bezocht, de Aarde, kwam hij ook in Brussel en via een wandeling langs de pietonnier ontdekte hij de PlasFontainas en het Simone de Beauvoir park (ja het ex-Fontainaspark heet nu zo, ook al weet niemand dat en staat het nergens aangegeven). Wat raar dacht de Kleine Prins, wat vreemde geblutste blokken zijn hier als dobbelstenen samen gegooid in dit parkje. Zouden dat nieuwe smurfenhuisjes zijn, want van die blauwe mannetjes had hij al op andere planeten gehoord. Dichterbij gekomen viel zijn mond open van verbazing. Op de aanplakborden stond er wel degelijk in vetjes B612, de naam van zijn hoogsteigen persoonlijke asteroïde, zijn adres, zijn thuisbasis in het heelal. Welk stuk onbenul had het aangedurfd zijn bezit te usurperen? Hij werd zowaar een beetje boos. En dan nog voor zo’n bizarre constructies, architectuur met duidelijk en letterlijk een hoek af. En gezien hij nooit opgaf zolang hij geen antwoord kreeg op zijn vragen, toog hij op onderzoek. Younes was de eerste die hij aansprak, die wist van niets. Een jonge vrouw met twee kindjes op het speelplein wist dat men er lang over gepalaverd had, er waren volksraadplegingen gehouden. William wist dat het volk, middels inspraak, erger had kunnen voorkomen, een even scheve hoge toren was op het nippertje vermeden. Ans wist dat B612 stond voor 8

de architecten van het park. De Kleine Prins stond perplex. Architecten dus, 'architecten aan het werk' in zijn naam. Toen besloot de Kleine Prins om de zaak nader te onderzoeken, en zo kwamen we elkaar tegen. Op een blauwe maandag in september. De bonkige blokkendozen bleken een sportzaal (onder de grond), horeca en een handvol woningen te (v/h)erbergen, meer bepaald 22 woningen en 35 studentenkoten en toch nog 42 eveneens ondergrondse parkings. Op het eerste gezicht hebben ze iets origineels en bijna sympathieks, het is inderdaad eens iets anders. Bij nader inzien rijzen er toch wel wat vragen. Van de plannen van de woningen blijkt ook een hoek af, en ze zitten hier en daar wat moeilijk in de mallen gewrongen. Het zal geen sinecure zijn om deze dode hoeken smaakvol te bemeubelen, maar

ochgot het is toch maar voor studenten. De sportzaal werd waarschijnlijk wegens het schrappen van de woontoren wat onhandig onder de grond gedwongen wat vanuit het park en vanaf de straat een kunstmatige indruk nalaat, er werd getracht dat te camoufleren met een openlucht sportterrein met een te steile berm en een moeilijke trap vanaf de Zespenningenstraat en een slechts deels geslaagde integratie in het park. Als architecten, die onder de vlag van de Kleine Prins varen, façadeformalismen laten voorgaan op goed georganiseerde en inspirerende ruimten zijn we ver van huis, ver van 'une architecture qui rayonne pour son quartier et pour sa ville' zoals zij dat zelf poneren. Profijt, rationaliteit, energiegeboden, ventilatienormen en koude rekentabellen verdringen de poëtische dimensie van

onze woonomgeving. Terwijl we peroreren over duurzaamheid, CO2-uitstoot, recyclage, verzuring en vergroening, vergeten we de ontroering en de schoonheid der dingen te verzorgen. De Kleine Prins stond erbij en keek ernaar. Hij was een beetje ontgoocheld. Aarzelend is hij weg gegaan… Kijk ’s nachts naar de sterren, hij woont op asteroïde B612 en lacht naar ons. Marcel Rijdams De Kleine Prins van Antoine de Saint Exupéry, het mooiste sprookje van de 20ste eeuw, snel naar de winkel als je het nog niet hebt, lezen en herlezen 1

Illustraties en foto’s: b612associates - Marcel Rijdams

Résumé

Quand le Petit Prince a visité la septième planète, la Terre, il est passé par Bruxelles. Il y a découvert la "PlasFontainas" et le parc Simone de Beauvoir. Oui, c’est devenu le nouveau nom du parc Fontainas. Personne n’était au courant et ce n’était indiqué nulle part. Les boîtes de blocs grumeleux abritent une salle de sport souterraine, des restaurants et du logement : 22 maisons, 35 chambres d'étudiants et tout de même 42 parkings souterrains. Le Petit Prince se tenait là et contemplait le parc. Une légère déception se lisait sur son visage. Avec hésitation, il disparut dans le paysage...

>DROOGSTOPPELS OPEN BRIEF AAN FRANÇOISE NYSSEN (°1951) Geachte Mevrouw Nyssen, De Vlaamse Brusselaars zullen u misschien niet zo goed kennen, ondanks het feit dat u zelf een rasechte Brusselaar bent. Maar u ruilde al op jonge leeftijd uw geboortestad in voor Frankrijk. U moet nochtans een groot hart voor de Belgische hoofdstad hebben gehad want in de jaren 1960 ijverde u als militante in verschillende wijkcomités voor een leefbare stad. De jaren 1960: dat was de tijd dat het Hortahuis zonder verpinken werd afgebroken, de tijd van de grote kaalslag in de Noordwijk, kortom de verwarde hoogdagen van de bruxellisation. Als jonge moeder koos u ervoor om in het centrum van Brussel te komen wonen, in de wijk van de Vismarkt. U had net een diploma als stedenbouwkundige behaald en zou met het plaatselijke buurtcomité ijveren dat er op het dak van de nieuwe metrotunnel een waterbekken zou komen. Wat gebeurde. Speculanten dreigden de prachtige herenhuizen in de Wolstraat te slopen maar ook dit werd onder andere door uw toedoen gelukkig voorkomen. De projectontwikkelaars, dat waren in uw ogen de vernietigers van het sociale weefsel en u merkt in uw mémoires terecht op dat een van de grote Brusselse afbraakfirma’s toepasselijk de naam ‘Froidecoeur’ droeg. Maar u zou niet lang in Brussel blijven.

In 1978 trok u naar Parijs voor een ongelukkige maar leerrijke ervaring in een ministerie. In hetzelfde jaar had uw vader een uitgeverij opgericht in Arles. Hij vroeg of u zin had om hem bij deze hachelijke onderneming te helpen en wederom verliet u een hoofdstad voor een avontuur. De Parijzenaars konden geen begrip opbrengen voor uw keuze: een uitgeverij in Arles? In de ogen van de hoofdstedelijke bobo’s was dat een zelfmoordmissie, je kon evengoed kiezen voor een leven in de rimboe. Een Franse uitgeverij oprichten in de Provence? Wist uw vader dan niet dat een respectabele Franse uitgeverij alleen in het zesde arrondissement van de hoofdstad levensvatbaar was? Maar u gaf niet op en de uitgeverij verwierf dankzij uw tomeloze energie en doorzettingsvermogen een grote naam: Actes Sud. Tot op de dag dat u een telefoontje kreeg van president Macron. Of u het zag zitten om zijn minister van Cultuur te worden. U aarzelde; u wilde alleen toehappen als u deel zou uitmaken van een groene regering. Toen u toevallig vernam dat ook ecologist Nicolas Hulot deel zou uitmaken van de regering, ging u overstag. Het zouden zeventien moeilijke maanden worden. Ver weg van Arles, in een biotoop waar ze u als een marginaal buitenbeentje zagen: u had immers

niet aan een eliteschool gestudeerd, u kwam uit Arles, u had geen politieke ervaring, u was partijloos, u was afkomstig uit Brussel, godbetert! Maar u liet zich niet van de wijs brengen. Het ministerie van Cultuur in Frankrijk, dat is een tanker met meer dan 10.000 ambtenaren aan boord die u wel traag maar zeker zou keren. Maar onregelmatigheden in verband met de bouw van een mezzanine in een van de boekhandels van Actes Sud zouden u toch tot ontslag dwingen. Een mezzanine! U verwijst in Plaisir et nécessité naar de wijze woorden van Confucius: "Als je iets wil doen, weet dan dat zij die hetzelfde willen doen zich tegen jou zullen keren, net zoals zij die het tegenoverstelde zouden willen doen. En de overgrote meerderheid die niets zouden willen doen…" U bent nu teruggekeerd naar uw levenslange passie: boeken. U heeft jammer genoeg de tijd niet gehad om uw stempel te drukken op het grootste ministerie van cultuur van Europa. Maar u maakt wel weer het verschil met uw eigenzinnige uitgeverij in het al even eigenzinnige Arles. Waarvoor dank. Hoogachtend,

Droogstoppel is een Brusselse eeuweling die zijn stad enorm heeft zien veranderen, soms ten goede maar vaak ook ten kwade. In deze kroniek neemt hij iedereen en alles wat hem dwarsligt op de korrel. Hij kan soms wel eens zeuren, doordrammen of bitter uit de hoek komen, maar in de grond is Droogstoppel een wijs man met het hart op de juiste plaats. FRANÇOISE NYSSEN

Résumé

Droogstoppel écrit une lettre à Françoise Nyssen (°1951). Elle a été ministre de la Culture en France pendant 17 mois, une période qu’elle a vécue difficilement comme elle l'écrit dans ses mémoires. Jeune femme née à Bruxelles, elle a été active en tant

que militante dans toutes sortes de comités de quartier. Finalement, elle émigre en France, d'abord Paris, puis Arles, pour faire connaître dans le monde entier la maison d'édition que son père avait créée.

Droogstoppel

>STADSBERICHTEN WERKEN SINT-GORIKS Eind augustus en heel warm. Toch komen een honderdtal mensen opdagen in de Sint-Gorikshallen om te weten te komen welke werken in de komende maanden rond het Sint-Goriksplein voorzien zijn en wat dat voor gevolgen zal hebben voor de bewoners. Schepen van mobiliteit en openbare werken Bart Dhondt (Groen) verwelkomde de aanwezigen. Zijn kabinetsmedewerker deelde de informatie uit: een bundeltje documenten, enkel in het Frans beschikbaar! Ongelooflijk, onbegrijpelijk en ongehoord!

Schepen Dhondt legde uit dat er geen discussie over de werken zelf mogelijk is, dat is allemaal al beslist, maar dat toelichting zou gegeven worden over de uitvoering ervan. In een eerste fase, van oktober 2019 tot maart 2020, zullen Borgwal, Sint-Goriksstraat en Groot Eiland (tussen Sint-Goriksplein en Rijke Klarenstraat) en Pletinckxstraat aangepakt worden. In een tweede fase komen de Eclipsstraat, Groot Eiland (tussen Zespenningenstraat en Groot Eiland) en Rijke Klarenstraat (tussen Eclipsstraat en Groot Eiland) aan de beurt, en dat van augustus 2020 tot januari 2021. Om de noodzaak van de werken aan te tonen,

kregen de aanwezigen foto’s te zien van de huidige staat van straten en stoepen, met inbegrip van gaten en putten en te smalle trottoirs met daarop passage verhinderende palen en paaltjes. Om de snelheid van auto’s te verminderen, zullen enkele straten versmald worden. Ook het wildparkeren wordt daardoor ingeperkt, dat is het plan tenminste. Het aantal fietsparkeerplaatsen wordt stevig uitgebreid, het aantal parkeerplaatsen voor auto’s verminderd. De werken zullen wel wat hinder teweegbrengen, dat is altijd zo. Zo zullen straten een tijdje afgesloten zijn voor verkeer. Maar wat veel aanwezigen meer bekommerde, was de vraag waar ze hun auto kwijt zullen kunnen tijdens de werken, gezien de toegang tot de garages tijdelijk onmogelijk wordt. Of de stad een alternatieve parkeerplaats kan ter beschikking stellen? Of voor de tijd van de werken de huur van de garages betalen? Hier kwam geen antwoord op, er wordt beroep gedaan op de bewoners om zelf een alternatief te zoeken. Of er ook bomen komen in de straten? Neen, dat zit er niet in, zei de schepen, er liggen te veel kabels in de grond. Bloembakken dan? Ook niet ideaal, die nemen te veel plaats in, maar het zal worden bekeken, zo werd beloofd. Onvermijdelijk kwam ook de hinder van de horeca op het Sint-Goriksplein ter sprake. Bredere trottoirs zullen leiden tot bredere terrassen en alweer meer geluidsoverlast enzovoort, werd breed voorspeld. Schepen van economische zaken Maingain (Défi) verzekerde dat met de horeca wordt samengezeten om hiervoor oplossingen te zoeken. Bedoeling is dat er zoals in de Sint-Jacobswijk ook in deze omgeving een charter van het nachtleven komt dat bewoners wat meer (nacht)rust kan bezorgen.

FONTEIN ZONDER BLOEMEN

VAN DE FIETS, DE BUS EN DE TAXI

Op het Bloemenhofplein staat zo ongeveer de lelijkste fontein van de stad. Dat vinden nogal wat bewoners. Het ontwerp van Luc Schuiten werd in 2000 geplaatst en ziet er niet uit.

Dat bus 46 terug zijn vroegere lange route herneemt, van Anderlecht tot Laken, in een eerste fase tot aan Glibert en nadien tot Thurn & Taxis, is op zich natuurlijk een goeie zaak. Veel belangstelling om naar deze plannen te komen luisteren op een vergadering met de buurtbewoners, eind augustus, was er echter niet. Behalve afgevaardigden van een zestal organisaties waaronder Bral en de Fietsersbond, een viertal bewoners en sprekers burgemeester Close, schepen Dhondt en de MIVB woordvoerder, kwam niemand opdagen. Spijtig is dat, want dat de stad rechtstreeks met de betrokkenen in gesprek gaat, is positief.

De fontein is eerder een vergaarbak van groen morsig water versierd met lege blikjes en ander afval. Sinds kort hangt er een bordje: eau non potable – ondrinkbaar water. Voor wie er zin in mocht hebben… De bloemen die tot hoog moeten bloeien, weigeren dat te doen, wat sprietige lavendel niet te na gesproken. Waarom dus niet komaf gemaakt met dat ding? En in de plaats van een fontein met water een echte bloemenfontein plaatsen, met alleen maar bloemen? Houcine van La Fleur op het Bloemenhofplein is het er volmondig mee eens: 'Een mooie grote bloementoren, dat moet het worden. Ik heb bij de stad al meermaals aangedrongen om aan deze situatie iets te doen. Het wordt echt tijd, want nu is het echt niet meer om aan te zien.'

HOUCINE VAN LA FLEUR.

Ginette Bauwens, bestuurder van Bral en buurtbewoner, was op de vergadering aanwezig en vertelt: "Dat de bus terug komt, is positief. Maar is de nieuwe regeling wel realistisch? De Visverkopersstraat en de Zwarte Lieve Vrouwstraat waren sinds enige tijd eenrichtingsstraten. Nu komt er in tegengestelde richting vanaf de Dansaertstraat een baanvak voor de buslijnen, taxi’s én fietsers. Allemaal op één smal baanvak! Dat lijkt mij behoorlijk ondoordacht. Krijgen de fietsers, als zwakke weggebruikers, hier voorrang op bussen en taxi’s? " In ieder geval is de nieuwe situatie erg problematisch, zelfs supergevaarlijk. Door leveringen aan groothandels, de werken aan de Chinese supermarkt en voormalige parking 58 én verschillende werven wordt in de Visverkopersstraat dubbel geparkeerd, als het al niet gewoon op de fiets- en busbaan zelf is. Een geroutineerd fietser reageert: "Het is echt absurd. Het moet toch mogelijk zijn voor één keer een oplossing, zelfs tijde-

GINETTE BAUWENS: DE SITUATIE IS ERG PROBLEMATISCH

lijk, te bedenken voor veilige doorgang van fietsers? Afgescheiden met paaltjes zou al een eerste stap zijn om niet gesandwicht te worden tussen bussen en taxi’s, om het nog niet te hebben over dubbelparkeerders. Het is ongelooflijk dat er alweer zo’n klungelige en gevaarlijke situatie wordt gecreëerd. Denkt men nu echt dat alle fietsers handig genoeg zijn om met fiets en al over hindernissen te springen? Niet elke fietser is kampioen mountainbiken."

NIET ELKE FIETSER IS KAMPIOEN MOUNTAINBIKEN

Ginette Bauwens: "Dit soort conflictvolle situaties zijn er (te) veel in de binnenstad, mede door alle werven die tegelijkertijd aangepakt worden. We kijken hoopvol uit naar het nieuwe lussenplan van schepen Dhondt dat er zit aan te komen en voor veiligheid voor alle weggebruikers zal zorgen." Nora De Kempeneer

>GEMEENTERAAD: GEMEENTERAADSZITTING 9 SEPTEMBER 2019: MET EEN SCHONE LEI Voorzitster Liesbet Temmerman (Ecolo-Groen) begroet de schepenen en gemeenteraadsleden op ludieke wijze. Ze stelt de zitting voor als een nieuw schooljaar, na 9 weken vakantie. Ze stelt vast dat er geen nieuwe gezichten te bespeuren zijn en dat iedereen een zitje heeft, wat in de scholen jammer genoeg niet het geval is, voegt ze er fijntjes aan toe. Ze verzoekt geen natte papierproppen, noch in het decor, noch naar de tegenstanders te gooien. De stad huurt van citydev een gebouw in Haren met slaapgelegenheid voor 350 personen. Het huurcontract loopt af en het gebouw moest ontruimd worden op 13 september 2019. Gemeenteraadslid Riet Dhont (PTB* PVDA) maakt zich zorgen over de 350 politieke vluchtelingen die op straat, in dit geval het Maximiliaanpark, zullen belanden. Gemeenteraadslid Mathias Vanden Borre (N-VA) meent dat het niet gaat over vluchtelingen, maar wel over illegale migranten. Volgens hem werkt de stad mee aan onwettige migratie. Gemeenteraadslid Bruno De Lille (Ecolo-Groen) pleit voor barmhartigheid. Hij hoopt dat de stad de ondersteuning van deze 350 mensen voortzet. Gemeenteraadslid Marie Nagy (EcoloGroen) vindt dat er nood is aan dringende humanitaire hulp. Burgemeester Philippe Close (PS) benadrukt dat de stad haar best doet om

opvang te voorzien, ook al is ze daar wettelijk niet toe verplicht. Hij meldt dat hij meermaals hulp gevraagd heeft op federaal niveau, dat bevoegd is om dit probleem aan te pakken, tot nog toe zonder gevolg. Gemeenteraadslid Riet Dhont stelt vast dat de verbouwingen aan de Brouckèretoren (het vroegere Philipsgebouw tegenover het administratief centrum van de stad) begonnen zijn. Er worden 1600 m² winkels en kantoren voorzien en geen enkele woning. Is dit wel legaal vraagt ze aan de bevoegde schepen Ans Persoons (sp.a). Deze antwoordt dat de stedenbouwkundige vergunning goedgekeurd werd door het vorige schepencollege. Ze voegt eraan toe dat bij de toekomstige verbouwing aan het administratief centrum van de stad , een groot deel zal voorbehouden worden voor woningen. Op een bepaald moment moet er gestemd worden en dan weerklinkt de bel om alle stemgerechtigden naar de raadszaal uit te nodigen. Gemeenteraadslid Bertin Mampaka (CDH) bevindt zich op dat moment in de aangrenzende koffiekamer en brengt vanaf die plek luidkeels zijn stem uit. Gemeenteraadslid Riet Dhont is verontwaardigt over de hoge huurprijzen die de Grondregie (beheerder van stadseigendommen) vraagt van nieuwe of gerenoveerde appartementen.

Ze vraagt ook aan bevoegd schepen Khalid Zian (PS) om de voorzieningen aan de gebouwen te verbeteren. Ze haalt een voorbeeld aan van een nieuwbouw nabij het Fontainaspark, waar geen vuilnisbakken voorzien zijn, met als gevolg dat na drie weken bewoning, vuilnis verspreid ligt in de gangen van het gebouw. Wist u dat de stad een adviesraad van senioren heeft? Die bestaat sinds 1988. Tot voor kort vergaderde die raad 3 tot 4 keer per jaar met het College van burgemeester en schepenen. Sinds het nieuwe stadsbestuur aan de macht kwam in januari 2019 vond er geen enkele vergadering meer plaats, ondanks de verschillende verzoeken van de adviesraad aan burgemeester Close. De raad ontving een brief van de burgemeester waarin die meldde dat de raad moest ontbonden worden ten gevolge van een ordonnantie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Burgemeester Close verontschuldigt zich voor het feit dat hij de adviesraad niet eerder gecontacteerd heeft. Hij legt uit dat de nieuwe ordonnantie bepaalt dat er een gender- en taalpariteit moet zijn in de seniorenadviesraad. Hij roept iedere 65-plusser op om zijn of haar kandidatuur in te dienen. Hij belooft binnenkort een vergadering te organiseren. Gemeenteraadslid Céline Vivier (MR) vraagt waarom het reuzenrad in Brussel op het Poelaertplein in de nabijheid van

VOORZITSTER VAN DE GEMEENTERAAD LIESBET TEMMERMAN (ECOLO-GROEN)

een beschermd gebouw, het Justitiepaleis, staat en welke vergoeding de eigenaar hiervoor aan de stad moet betalen. Schepen Fabian Maingain (Défi), onder meer bevoegd voor handel, antwoordt dat het rad er zal staan tot 19 november 2019, als testfase. Na die datum volgt er een evaluatie. De eigenaar betaalt de stad 6000 euro voor een periode van drie maanden. Schepen Maingain hoopt dat zowel Brusselaars als binnen- en buitenlandse toeristen een bezoekje zullen brengen aan deze attractie. Bovendien denkt hij

dat dit rad een verbinding kan vormen voor de nabijgelegen handelswijken (Louizalaan, Zavel en Marollen). Ambitieus plan! Het rad is, net als het Justitiepaleis van overal in de stad zichtbaar. ‘s Avonds domineert het lichtgevende rad de stad. Raymond Van het Groenewoud zong het al “Brussels by night, allerlei lichtjes”, het ene al wat mooier dan het andere… Mireille Willems 11

BERICHTJES VAN HIER EN GINDER

COLOFON VERENIGINGEN EN LEUKE ACTIVITEITEN LEZINGEN VLAAMSE CLUB Op 7 oktober zal Paul Delva een lezing houden over de band tussen Vlaanderen en Brussel en op 21 oktober bespreekt politiek commentator Jan Jacobs de klimaatreligie en de miljardenbelangen die er achter schuilgaan. • Maandag 7 en 21 oktober telkens om 19u45 in De Markten. www.vlaamseclubbrussel.be info@vlaamseclubbrussel.be ZOEKERTJE Wij zijn op zoek naar vrijwilligers voor onze huiswerkklas in de Kaaienwijk. We werken er zowel met kinderen uit het Nederlandstalig als het Franstalig lager onderwijs. We proberen de ouders zoveel mogelijk te betrekken bij het huiswerk van de kinderen, wat betekent dat er altijd een ouder aanwezig is tijdens de huiswerkactiviteiten. Nederlandstalige en/of Franstalige hulp is van harte welkom, minimum één dag per week (te bespreken) van 16u tot 17u30. Organisatie: Habitat et Rénovation asbl - PCS Chantier Houthulst Contact: Franciska 0467 015 565 of franciska.borry@gmail.com

NIEUWE DATUM

Werkten aan dit nummer mee: Grigore Ionita, Etienne Philips, Hilde Van Geel, Hanne De Nil, Jef Deyaert, Nora De Kempeneer, Marcel Rijdams, Arnout Willems, Stefan Moens, Kris De Vroede, Mireille Willems, Vespa Rous, Charles Six en Kayin Luys. Foto’s: De Markten en ingezonden Lay-out en druk: Drukkerij Atlanta Schaffen Oplage: 5.500

UITNODIGING

Cultuurplatform UITNODIGING UITNODIGING

Finaliseermee meehet het nieuwe nieuwe cultuurbeleidsplan Finaliseer cultuurbeleidsplan Lancering projectoproep 2020 Het nieuwe cultuurbeleidsplan 2020-2026 &&•Lancering projectoproep 2020

is bijna af. Wat vind jij ervan? • We lanceren een 18 september 2019projectoproep. september 2019 van 18u00 tot 21u00 Heb je18 al plannen? van 18u00vanaf tot 21u00 welkom 17u30 welkom vanaf 17u30 • We vernieuwen de cultuurraad. Ben je kandidaat ?

Neem contact op met Marc Boutsen voor inschrijvingsformulier BEURSSCHOUWBURG Deadline kandidatuur 21 september Auguste Ortsstraat 20-28, 1000 Brussel BEURSSCHOUWBURG Meer informatie op www.brussel.be/cultuurraad BereikbaarOrtsstraat met het openbaar vervoer: tram 3, 4 en 32 (halte Beurs), Auguste 20-28, 1000 Brussel UITNODIGING metro lijn 1 en 5 (haltes De Brouckère of Sint-Katelijne) UITNODIGING met het openbaar vervoer: tram 3, 4 en 32 (halte Beurs), FinaliseerBereikbaar mee het nieuwe cultuurbeleidsplan Finaliseer mee het nieuwe cultuurbeleidsplan verwelkoming Ans metro lijn 1 endoor 5 (haltes De Persoons, Brouckère of Sint-Katelijne) & Lancering projectoproep 2020 & Lancering projectoproep 2020 schepen voor Nederlandstalige Aangelegenheden PROGRAMMA 18 september 2019 9> 18.30 oktober 2019met hapje & drankje PROGRAMMA 18 september 2019 onthaal van 18u00 tot 21u00 18.00

van 18u00 tot 21u00 door Patrick Lenaers, welkomstwoord voorzitter van de cultuurraad onthaal met hapje & drankje vanaf 17u30

van 18u00 tot 21u00 welkom vanaf 17u30 18.30 >vanaf 18.4017u30 welkom

18.00 >welkom 18.30 18.40 > 18.50 18.30 > 18.40

welkomstwoord door Ans Persoons,

welkomstwoord door Patrick Lenaers, schepen van Nederlandstalige aangelegenheden voorzitter van de cultuurraad

18.50 > 19.00 lancering projectoproep Nederlandstalige Aangelegenheden 2020 18.40 > 18.50 welkomstwoord door Ans Persoons, BEURSSCHOUWBURG 19.00 > 20.15 finaliseer mee het nieuwe cultuurbeleidsplan schepen van Nederlandstalige BEURSSCHOUWBURG Auguste Ortsstraat 20-28, 1000 Brussel aangelegenheden 20.15 > 21.00 netwerkmoment & receptieNederlandstalige Aangelegenheden 2020 Auguste Ortsstraat 20-28, 1000 Brussel 18.50 > 19.00 lancering projectoproep Bereikbaar met het openbaar vervoer: tram 3, 4 en 32 (halte Beurs), Bereikbaar met het openbaar vervoer: tram 4 en 32 (halte Beurs), metro lijn 1 en 5 (haltes De Brouckère of Bereikbaar met het openbaar vervoer: 19.00 > 20.15 finaliseer mee Sint-Katelijne) het3,nieuwe cultuurbeleidsplan metro lijn 1 en 5 (haltes De Brouckère of Sint-Katelijne)

Beursschouwburg Auguste Ortsstraat 20-28, 1000 Brussel

20.15 >tram 21.00

3, 4, 32 netwerkmoment (halte Beurs), & receptie metro 1 en 5 (halte De Brouckère of St-Katelijne)

PROGRAMMA PROGRAMMA Marc Boutsen

Marc Boutsen,

18.00 > 18.30 onthaal metStad hapjeBrussel & drankje cultuurbeleidscoördinator 18.00 18.30 onthaal met23 hapje & drankje 02 >>279 64 49 / 0475 60 50 / door marc.boutsen@brucity.be 18.30 18.40 welkomstwoord Patrick Lenaers, voorzitter van de cultuurraad 18.30 > 18.40 welkomstwoord door Patrick Lenaers, voorzitter van de cultuurraad 18.40 > 18.50 welkomstwoord door Ans Persoons, schepen van Nederlandstalige 18.40 > 18.50 welkomstwoord door Ansaangelegenheden Persoons, cultuurbeleidscoördinator Stad Brussel schepen Nederlandstalige Nederlandstalige aangelegenheden 18.50 > 19.00 lancering Aangelegenheden 2020 02 279 64 49 / 0475 60 van 50projectoproep 23 / marc.boutsen@brucity.be 18.50 lancering projectoproep Nederlandstalige Aangelegenheden 2020 19.00 >> 19.00 20.15 finaliseer mee het nieuwe cultuurbeleidsplan 19.00 20.15 finaliseer mee het&nieuwe cultuurbeleidsplan 20.15 >> 21.00 netwerkmoment receptie 20.15 > 21.00 netwerkmoment & receptie

cultuurbeleidscoördinator Stad Brussel Marc Boutsen 02 279 64 49 / 0475 60 50 23 marc.boutsen@brucity.be

www.brussel.be/nederlandstalige-cultuur

12 Marc Boutsen Marc Boutsen cultuurbeleidscoördinator Stad Brussel

02 279 64 49 / 0475 60 50 23 / marc.boutsen@brucity.be cultuurbeleidscoördinator Stad Brussel

Advertentiewerving: De Markten, 02 512 34 25, demarkten@demarkten.be Verantwoordelijke uitgever: Isolde Boutsen De Vijfhoek is het maandblad van De Markten, Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel, 02 512 34 25, demarkten@demarkten.be, www.demarkten.be www.facebook.com/demarkten.brussel 0448.654.692 RPR Brussel

Met de steun van de Vlaamse Gemeenschapscommissie. De Markten maakt deel uit van N22, het netwerk van de 22 Brusselse gemeenschapscentra. Steun De Vijfhoek: Uw steun blijft welkom op rekeningnummer BE62- 433-1147061-61 van De Markten met vermelding "steun De Vijfhoek". Voor het novembernummer van De Vijfhoek zijn teksten en aankondigingen welkom tot uiterlijk 12 oktober. Artikelwerving: De Markten, 02 512 34 25, demarkten@demarkten.be Openingsuren onthaal: maandag tot donderdag van 9 tot 20u, vrijdag van 9 tot 17u en zaterdag van 9 tot 13u (behalve tijdens de schoolvakanties).

Wie in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest woont, kan De Vijfhoek gratis ontvangen. Woont u buiten Brussel? Dan krijgt u De Vijfhoek door € 12,50 over te schrijven op rekeningnummer BE62-433-1147061-61 met de vermelding van 'Abonnement De Vijfhoek'. Wist je dat je al onze publicaties ook online kan bekijken? Surf naar www.demarkten.be/publicaties. Wil je onze e-nieuwsbrief ontvangen? Mail naar demarkten@demarkten.be of schrijf je in op www.demarkten.be. De Markten respecteert je privacy. Je contactgegevens gebruiken we uitsluitend om je De Vijfhoek toe te zenden en je op de hoogte te houden van eigen activiteiten van Gemeenschapscentrum De Markten en aanverwante organisaties in de Vlaamse gemeenschap te Brussel. Je kan op elk moment een adreswijziging doorgeven of aangeven dat je onze informatie niet langer wilt ontvangen via demarkten@demarkten.be of De Markten, Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel. Voor meer informatie over je overige rechten conform de privacywetgeving, raadpleeg www.demarkten.be/uw-privacy.