kaaskrabber november 2017

DROGENBOS • JAARGANG 18 • NR 4 • NOVEMBER 2017 UITGAVE VAN GC DE MUSE EN VZW ‘DE RAND’

Hugo O. De schaapherder van het Pajottenland

Erwin Vander Oost Een jonge kok met passie

Uitkijken naar de Sint met Jan De Smet

FR • DE • EN

Traductions Übersetzungen Translations

© Tine De Wilde

afgiftekantoor linkebeek 1 P 004769

kaaskrabber

I N F O R M AT I E uit de gemeente

Groene bufferzone

© HD

De gemeenteraad keurde het onteigeningsplan in de Weidestraat goed. Het betreffende terrein van 9.224 m² is niet alleen een groene zone, maar omvat ook vier percelen bouwgrond. De gemeente wil alles in het werk stellen om hiervan een groene bufferzone voor de wijkbewoners te maken. De percelen in de groene zone zijn eigendom van het ministerie van Financiën waarmee onderhandelingen aan de gang zijn. Het Regionaal Landschap wordt bij het project betrokken. Er zullen petanquevelden worden aangelegd en er komen beplantingen, zitbanken en speeltuigen.

Kortom, Drogenbos zal er een gezellig parkje met wandelweg bijkrijgen. De gemeente wil ook een einde stellen aan het wild parkeren in de wijk. Zo komen er een tiental extra parkeerplaatsen.

(HD)

Aldi wordt uitgebreid Winkelketen Aldi voert al een hele tijd uitbreidingswerken uit. De Aldivestiging in Drogenbos moet dringend aan het nieuwe concept van de keten worden aangepast. Tijdens de werken kunnen de klanten in een winkelruimte in de Langestraat terecht. Slagerij Renmans vond geen tijdelijke huisvesting in Drogenbos. Voor de uitbreiding van de huidige vestiging moet ook rekening worden gehouden met het feit dat een gedeelte in bosgebied ligt. De parking blijft waar ze was. De oprit naar de parking zal worden verbeterd. Mindervaliden gaan vlak bij de winkel kunnen parkeren. De nieuwe Aldi zal een nieuwe gevel krijgen. De winkelruimte wordt serieus uitgebreid en zal 1.100 m² bedragen. Vermoedelijk opent de nieuwe Aldi begin december de deuren. (HD)

Passage 4 organiseerde, in samenwerking met een aantal andere verenigingen, een evenement in het kader van de Werelddag van Verzet tegen Armoede. Op meerdere locaties in de gemeente vonden activiteiten plaats zoals een Babycafé, Repaircafé, een vernissage voor een expo, gratiferia, sport, een concert en receptie. De rode draad was ‘Samen Drogenbos Ensemble’. Het Babycafé is een ontmoetingsplaats voor zwangere mama’s of mama’s en papa’s met baby’s tussen 0 en 3 jaar. Ze kunnen er over hun ervaringen babbelen. In het voorleeshuisje konden in eenvoudig Nederlands verhaaltjes voor kinderen tussen 5 en 12 jaar voorgelezen worden. Het Repaircafé stond in het teken van samen repareren.

Nieuw was de gratiferia of een niet betalende rommelmarkt. De Krabbers, Do Si Do en Bouge à Drogenbos organiseerden het sport- en bewegingsparcours Reis rond de wereld in Le Petit Chemin. Verder konden de kleuters zich uitleven op een kidsparcours, er stond een springkasteel opgesteld en je kon genieten van een film. Er was de vernissage van ExpoP4 Bel Accion Poética: Drogenbos. Er werd volleybal gespeeld en Femma trakteerde op gratis en gezonde smoothies.

Deze dag vol activiteiten werd afgesloten met het ondertekenen van de intentieverklaring over kinderarmoedebestrijding door het college van burgemeester en schepenen, OCMW, andere partnerorganisaties, verenigingen en inwoners van de gemeente. (HD)

2

© HD

Armoede aanpakken

Vernieuwing centrum vastgelegd Tijdens de gemeenteraad van 5 september werd het Ruimtelijk UitvoeringsPlan (RUP) Centrum definitief vastgelegd. De meerderheidsfractie Drogenbos Plus-LB stemde voor, de twee aanwezigen van UF, schepen Nahyd Meskini en raadslid Jean-Paul Grenier, tegen. Hiermee komt de vernieuwing van het dorpscentrum een serieuze stap dichterbij. Het centrum van de gemeente heeft dringend een opfrissingsbeurt nodig. Met dit RUP kan alles nu in gang gezet worden. De gemeente organiseerde infovergaderingen en tijdens het openbaar onderzoek kwamen er niet veel bezwaren binnen. Toch bleef UF categoriek tegen. UF had het over een nieuwe wijk, zware gevolgen voor de mobiliteit, overstromingsrisico’s en nog veel meer. De meerderheidsfractie was niet onder de indruk.

Het gebied heeft een oppervlakte van 1,5 ha.

Daarvan wordt dertig procent bebouwd, de andere zeventig procent wordt ingenomen door een plein en groen. Spreken van een nieuwe wijk lijkt dan ook overdreven. Burgemeester Alexis Calmeyn: ‘De woningen en drie winkelruimtes zorgen ervoor dat de vernieuwing van ons centrum een nuloperatie wordt voor de gemeente, het zal de bewoners niets extra kosten.

Met het nieuwe centrum krijgen we er een plein, een crèche en een ontmoetingscentrum voor senioren bij.’ (HD)

Telex Een rijwoning in de Kerkstraat liep eind augustus schade op door een brand. De brand ontstond na dakwerken en hinderde het tramverkeer.

De brandweer kon de schade beperken. • Wegen en Verkeer startte begin september met de vernieuwing van de Humaniteitslaan (N266) tussen het kruispunt met de Vorstsesteenweg en de Drie Fonteinenstraat. Tijdens de werken wordt het verkeer van Ruisbroek naar Brussel omgeleid. • De erfgoedexpo Fabrieksburen. Industrie in de Zennevallei liep van 7 tot 22 oktober in het FeliXart Museum. De expo vertelt het verhaal van de grote fabrieken in de Zennevallei en van de duizenden werknemers en buurtbewoners die de fabrieken een gezicht gaven. • Op de gemeenteraad van 5 september kwam het nog maar eens tot een botsing tussen schepen Nahyd Meskini (UF) en de fractie van Drogenbos Plus-LB. Deze laatsten verwachtten dat zij, als schepen van Financiën, de agendapunten inzake belastingreglementen zou toelichten, maar dat wilde zij niet doen. Het kwam tot wat heen-en-weergeroep. De voorzitter van de gemeenteraad, Baudouin De Wulf, liet uiteindelijk ‘een neutrale waarnemer’ de betreffende punten voorlezen. • Met de komst van Intradura wordt de inzameling van plastic verpakkingsafval uitgebreid. In de blauwe pmd-zak zal er ook plaats gemaakt worden voor plastic zakken, botervlootjes en ander plastiek dat in het verleden niet in de blauwe pmd-zak mocht. • Julien Timmerman en Ghislaine Ronsmans werden voor hun 60-jarig of diamanten huwelijk op het gemeentehuis ontvangen. • Open Monumentendag bezorgde de bezoekers een leuke namiddag. Rond het FeliXart Museum kwamen natuur, erfgoed en cultuur samen. Er graasden schapen in het Moeras, in de tuin van Polleke kon je proeven van oude, vaak geneeskrachtige planten en in de oven van Felix werden lekkere taarten gebakken. • Het buurtfeest van Frankveld vond voor de zevende keer plaats. Thema dit jaar: Spanje. De lekkere sangria en paella vielen in de smaak. • Op de gemeenteraad van 21 september werd het wegennet van een nieuwe verkaveling langs de Grote Baan 165 unaniem goedgekeurd.

De toegang naar deze verkaveling gebeurt via de Elst, er komt ook een voetweg naar de Grote Baan. In deze verkaveling worden zes woningen en een appartementsblok met zes woongelegenheden en ruimte voor twee vrije beroepen gebouwd. Er komt ook voldoende parkeergelegenheid.

• Inwoner van Drogenbos en beroemde pianist Olivier De Spiegeleir, die dit jaar al concerteerde in Panama, Brussel en Milaan, toonde begin oktober zijn kunnen in de gemeentelijke feestzaal. Later dit jaar reist hij af naar China. Begin 2018 is Canada aan de beurt. • In het centrum van de gemeente blijven de arbeiders van 3WPlus verder aan de slag voor het herstellen van meerdere muurtjes die een opknapbeurt kunnen gebruiken.

• Zondag 15 oktober concerteerde het koor Serenata onder het thema Jukebox: de koorleden kozen zelf de gebrachte liederen. Wie ouder is dan 16 jaar en op zoek is naar een leuke en creatieve hobby, wie wil meezingen in een gezellige sfeer en af en toe wil optreden, is welkom. • De jaarmarkt van Drogenbos op 21 oktober lokte traditiegetrouw veel volk. • In een appartement op de hoek van de Grote Baan en de Bosstraat heeft het begin oktober kort gebrand. De brandweer kon het brandje snel blussen.

De schade bleef beperkt tot de kasten in de keuken, er was ook rookschade.

• In Drogenbos werd eerder dit jaar het project ‘peter- en meterschap’ gelanceerd. Intussen zetten een 20-tal peters en meters zich vrijwillig in voor het onderhoud van een plantenvak, boomspiegel of straat. (HD) 3

hoe zou het nog zijn met?

Erwin Vander Oost heeft eigen restaurant in Halle

De kunst van het koken

Vandaag, op zijn 34e, runt hij een restaurant in Halle: Goesting.

kijk op het ideaal en daar blijft het bij.

Het werd een heel weekend helpen om alles voor te bereiden, klaar te maken en op te dienen. Het deed mijn goesting alleen maar toenemen. Op mijn 14e ging ik naar de hotelschool in Anderlecht, de Ceria of Coovi, die vandaag Elishout heet. Vier jaar lang leerde ik er de basis van het vak. Koken, maar evengoed de zaal en de afwas doen. Ik voelde meer dan ooit dat dit mijn ding was.’

Waarom koos je om te gaan koken?

‘Toen ik 12 jaar oud werd, wist ik dat ik iets in de keuken wilde doen. Mijn vader is zelf een goede kok en thuis gingen wij weleens uit eten of genoten we van een goede maaltijd met een goede fles wijn.

Daar leerde ik in gesprekken met mijn ouders de essentie over voedsel en drank. Vanwaar kwam een fles wijn, welke druiven werden ervoor geperst en wat was van betere en wat van mindere kwaliteit? Het bleek een goede leerschool te zijn. Ook op mijn 12e mocht ik een weekend gaan helpen op een eetfestijn van de brassband in Dworp.

Mijn vader kende de kok heel goed en ik mocht eens testen. Meestal zijn zulke testen een confrontatie met de werkelijkheid, ze lopen af met een realistische

Hoe kwam je in het professionele circuit terecht?

‘Na mijn diploma had ik geluk: in het restaurant L’écallier du Palais Royal heb ik stage gelopen en ik kon er dadelijk na het afstuderen aan de slag. Drie jaar lang werkte ik in dat sterrenrestaurant en ik leerde er de knepen van het vak. Daarna kreeg ik de kans om in andere sterrenrestaurants aan de slag te gaan. Zo werkte ik in de Barbizon in Overijse, de Stockmansmolen in Zaventem en Terborght in Huizingen. Ik heb ook twee jaar in de keuken van het hotel Crown Plaza in Antwerpen gewerkt. Een grootkeuken waar ik vooral geleerd heb om de keuken te beheren. Ik leerde er veel over de organisatie van het werk, de last van een restaurant, het werken

Vandaag worden kookboeken met duizenden verkocht, je kan geen televisiezender meer bedenken zonder kookprogramma’s. Alle tijdschriften en kranten publiceren artikels over eten. Daarom praten wij met Erwin Vander Oost, een jonge kok die met zijn twee voeten op de grond staat.

Erwin heeft stevige wortels in Drogenbos.

Zijn grootvader langs vaderszijde was er schooldirecteur, zijn vader was een heel actieve man die niet alleen een kopstuk van de schuttersgilde Sint-Sebastiaan was, maar ook voorzitter van de fanfare, lid van de kerkfabriek en tal van andere socioculturele verenigingen. Erwins moeder is voorzitster van Femma geweest en is nog steeds lid, alsook voorzitster van de Gezinsbond.

Erwin sleet zijn jeugdjaren in Drogenbos, liep er school en woonde er tot enkele jaren geleden. Zijn kinderen lopen school in GBS De Wonderwijzer. Zich echt engageren in het verenigingsleven lukte niet omdat een kok nu eenmaal een ander levensritme heeft dan de doorsnee mens. Erwin is zoals zo veel jonge Drogenbossenaren uitgeweken om van zijn werk zijn passie te maken. In Drogenbos was er geen opportuniteit.

4

© Tine De Wilde

MENSEN

FR

Jeune chef cuisinier Erwin De nos jours, les livres de cuisine se vendent par milliers d’exemplaires et on n’imaginerait plus une chaîne de télévision sans programmes de cuisine. C’est l’occasion de discuter avec le jeune chef, Erwin Vander Oost. Erwin a usé ses fonds de culotte à Drogenbos. Ses enfants vont à l’école au GBS De Wonderwijzer. Comme de nombreux habitants de Drogenbos, Erwin a quitté sa commune pour faire de sa passion un travail.

Actuellement, à l’âge de 34 ans, il exploite un restaurant à Halle. ‘Depuis mes 12 ans, je voulais faire quelque chose en rapport avec la cuisine. Mon père est un bon cuisinier, à la maison, j’ai appris à apprécier un bon repas.

A l’âge de douze ans, je suis allé aider durant un weekend lors d’un banquet à Dworp. A l’âge de 14 ans, j’ai suivi l’école hôtelière à Anderlecht. Ensuite, je suis parti en stage et j’ai eu la possibilité de faire mes écoles dans plusieurs restaurants étoilés. De nos jours, aller au restaurant est une véritable expérience. La présentation et la décoration des repas que vous servez sont importantes.

De plus, il est tout aussi important d’être créatif et de respecter les produits de base.

C’est pourquoi je travaille des produits frais.

J’apprécie quand les clients sont satisfaits.’

met personeel en alle andere zaken.

Mensen vergeten dikwijls dat goed kunnen koken ook moet samengaan met goed beheer en financiële kennis als je je eigen zaak wil. Een goede basis voor mijn eigen restaurant.’

Wat is jouw werkwijze?

‘Gaan eten is vandaag meer dan calorieën bunkeren, het is een beleving; dus de presentatie en de versiering van het eten dat je opdient is belangrijk. 60 % van genieten gebeurt met de ogen. Het beste voedsel dat toch slecht gepresenteerd is, wordt een flop bij de klant. Mijn stelregel is dat ik enkel met verse producten werk, en dat de mensen ook nog moeten herkennen wat er op hun bord ligt. Daarbij is creatief zijn met en respect hebben voor basisproducten heel belangrijk. Vlees of vis blijft vlees of vis en mag niet ondefinieerbaar worden door bewerkingen allerhande, om dan ‘een schuimpje van’ genoemd te worden.

In de moderne keuken durft men zich daar weleens aan bezondigen. Als mijn klanten na hun schuimpje denken: wat was dit, naar wat smaakte het, dan ben ik niet goed bezig. Ik vind dat een gebrek aan respect voor het voedsel en voor de klant.’

MENSEN in memoriam

Myriam Theeten Myriam, 12 oktober 2017 is een dag om niet te vergeten. Je heengaan heeft ons hard en in ons hart getroffen. Je laat een enorme leegte na.

Je was voorzitster van KAV en daar bracht je mensen samen, je deelde je vreugde. Je was bijna altijd aanwezig op de activiteiten van Femma, Okra, het Davidsfonds, Do Si Do en de vele andere verenigingen waarvan je lid was. De liturgische werkgroep en Myriam, het was een begrip. Je zorgde voor alles. Het parochiesecretariaat, de permanenties … je nam je tijd en regelde het allemaal. Je was het gezicht van de parochie. Je stond klaar om de taken van Johan in de kerkfabriek over te nemen toen hij eind 2014 ziek werd. Dankzij jou en de hele ploeg kon de kerkfabriek verder. De kerk als monument lag je nauw aan het hart. Je volgde de grote renovatiewerken aan de kerk met de nodige energie. Elk jaar kon de Bond zonder Naam ook op jou rekenen.

Je glimlach, je positieve benadering, het respect voor alles en iedereen, je gevoel voor humor, je zin voor rechtvaardigheid, behulpzaamheid, je contacten, je vriendelijkheid, je attentie voor iedereen, je bekommernis … het zijn maar enkele kenmerken van je persoonlijkheid.

Je was een grote dame met heel veel klasse. (AL)

Hoe kom je tot je experimenten en combinaties van gerechten?

‘Dat is kookkunst. Sommige combinaties hebben altijd bestaan, denk maar aan rode kool met appel, spek met ajuinsaus ... Maar van de weg afdwalen en andere dingen proberen, maakt koken juist zo fascinerend. Het lukt niet altijd, maar zoals een muzikant met noten een mooie melodie kan maken, zo probeer ik met basisproducten nieuwe dingen te creëren.’

Welke evolutie zit daar in?

‘Vandaag is dit in de mode, morgen weer iets anders. Maar ik wil mijn eigen weg blijven gaan, mijn klanten verwennen en voldoening beleven aan mijn werk.’

Je manier om een menu voor te stellen is steeds speels en humoristisch.

‘Ja, daar hou ik van. Mensen komen om iets te beleven in mijn restaurant, om te genieten van het lekkere dat de natuur

te bieden heeft. Maar met humor probeer ik de mate van genieten te verhogen. Zodat mensen na het eten gelukkig buitengaan, niet alleen door het eten, maar ook door het menselijke contact.’

Kan je een eigen restaurant combineren met een familiaal leven?

‘Ik heb thuis twee jonge kinderen. Ik hoop dat ze later niet zullen zeggen dat hun vader een goede kok was, maar er nooit was. Ik probeer er te zijn voor hen.

In samenspraak met mijn echtgenote Joke heb ik daarom besloten om enkel ’s middags, en eventueel na afspraak ook op andere momenten, te koken in mijn restaurant. Mijn ambitie is niet om een ster te halen noch om rijk te worden, maar om te genieten van mijn werk en van de tevredenheid van mijn klanten.’

André Lerminiaux

5

Hugo O, de schaapherder van het Pajottenland

Gepassioneerd door dieren

Tijdens Open Monumentendag hadden we het genoegen hem aan het werk te zien in de boomgaard van Felix De Boeck. Hugo, met zijn schapen en geiten en zijn twee prachtige honden. Benieuwd naar de mens achter de schaapherder gingen we een praatje met hem maken in de Wolfsputten in Dilbeek, waar hij op dat moment aan het werk was.

‘Van jongs af, ik denk dat ik vier jaar oud was, raakte ik geboeid door dieren.

Thuis in Lot, waar ik geboren ben, hadden we twee melkgeiten die voor ons voedsel zorgden; ik zorgde samen met vader voor de geiten. Toen wij, de kinderen, groter werden, volstond de melk van de geiten niet meer en kwam er een koe bij. Ik raakte gefascineerd door een herder die in Lot met zijn

6

schapen de bermen onderhield. Toen ik twaalf was en de herder met zijn taak stopte, wilde ik zijn taak overnemen en de schapen hoeden. Mijn vader ging niet akkoord en stuurde mij naar het college.

Hij wilde dat ik studeerde. Een school voor herders bestond niet, en dus moest ik na mijn schooltijd slager worden zoals mijn broer. Ik heb het beroep nooit uitgeoefend, maar heb wel

EN

Hugo O. and his environmentally friendly sheep Hugo O. could be seen working in the Felix De Boeck orchard during Open Monumentendag. Who is the person behind the shepherd?

‘I was still very young when I became fascinated by animals and the shepherd who helped maintain the verges in Lot with his sheep. He gave up this job when I was 12 and I would have loved to have taken over from him but my father insisted upon me completing my education.’ His love of animals stayed with him, even during his military service. ‘As a conscientious objector, I worked at Het Neerhof children’s farm in Dilbeek. I then went on to herd sheep in the Pyrenees and in Switzerland, 4 to 5 months a year. I joined forces in 2016 with Regionaal Landschap-heemkundige kring and Paddenbroek in order to launch a verge maintenance project using sheep herds. My sheep keep down the grass in an environmentally friendly way and reach places that machines cannot. This allows nature to recover. The sheep carry grass, plant and tree seeds in their fur and their droppings provide manure for the vegetation, thus helping to bring nature back to life.’

MENSEN met een passie

veel geleerd over het leven van de dieren, hun anatomie … Ook over het schatten van hun gewicht en het inschatten van hun gezondheidstoestand; kennis die me in mijn latere leven erg geholpen heeft. Op mijn vijftiende ging ik naar de schapenmarkt in Anderlecht, waar ik nog meer bijleerde over deze dieren.’

© Tine De Wilde

Koning te rijk

De passie voor dieren bleef, ook tijdens zijn legerdienst. ‘Als gewetensbezwaarde ging ik twee jaar in de kinderboerderij Het Neerhof in Dilbeek werken. Na mijn gemeenschapsdienst trok ik naar het buitenland om met dieren bezig te zijn.

Ik ging schapen hoeden in de Pyreneeën en in Zwitserland. Heel mijn leven heeft in het teken van natuur, landbouw en dieren gestaan. Zo werkte ik later ook vijf jaar op Het Neerhof als boer. Ik ging

Café de Moelie zoekt uitbater Horecatalent gezocht Vzw ‘de Rand’ zoekt een nieuwe zelfstandige uitbater voor het (eet)café in GC de Moelie. Het café is een levendige ontmoetingsplaats in het hart van het gemeenschapscentrum. Centrumverantwoordelijke Mark De Maeyer: ‘Ons eigen programma en de activiteiten van verenigingen leveren een aardige klantenbasis, maar we willen dat café de Moelie ook op zichzelf een succesvolle horecazaak blijft. We verwachten dat het café onze bezoekers en verenigingen goed bedient, maar daarnaast is er heel wat ruimte om eigen commerciële activiteiten uit te bouwen. We staan zeker open voor nieuwe suggesties.’

De basisuitrusting van het café is aanwezig, de uitbaterswoning staat ter beschikking … Voor het ondernemerstalent rekenen we op jou. Wil je graag een gezellige horecazaak uitbaten in een sociaal-culturele omgeving, met interessante voorwaarden? Heb je goede ideeën voor een nieuwe start? Aarzel niet, vraag de infobundel op en stuur je kandidatuur met cv en motivatiebrief voor 30 november naar Stefaan Gunst, Kaasmarkt 75, 1780 Wemmel, stefaan.gunst@derand.be, 02 454 86 57.

De infobundel is ook verkrijgbaar aan het onthaal van de Moelie.

Herder in België

Hugo werkt nu fulltime in België. ‘In 2000 probeerde ik voor het eerst een ecologisch project met schapen te

‘Schapen zijn als ecologische

grasmaaiers en komen op plaatsen waar machines niet komen’

regelmatig voor 4 à 5 maanden naar de Zwitserse Alpen (dat heb ik 8 keer gedaan), waar ik alles leerde over karnen (melk en boter maken door zure room te scheiden) en kaas maken. Op een bepaald moment zorgde ik voor 125 koeien, 200 schapen en 150 geiten. Per dag liep ik 15 à 20 kilometer rond het domein om alles onder controle te houden. Die maanden kwam ik weinig in het dorp. Ik ben zelfs eens vijf maanden aan een stuk boven in mijn hut gebleven.

In de bergen was ik de koning te rijk.

Tijdens schoolvakanties kwamen de kinderen op bezoek. Ondanks het gemis van een tv, computer en alle andere moderne dingen verveelden ze zich nooit.’

starten in Gooik. De tijd was nog niet rijp en het project werd afgevoerd. In 2016 heb ik samengezeten met Regionaal Landschap-heemkundige kring en Paddenbroek om een nieuw herdersproject op te starten. Dat was wel het goede moment en Regionaal Landschap nam zijn verantwoordelijkheid. Ze wilden mij twee jaar steunen, dus ik kocht met mijn spaargeld 150 schapen. Eindelijk werd ik, veertig jaar na mijn eerste poging op twaalfjarige leeftijd, herder.’

komen. Niet alleen het maaien is belangrijk, ook de natuur de kans geven om zich op een natuurlijke manier te herstellen. In hun vacht dragen de schapen zaden van grassen en planten en bomen mee, hun uitwerpselen zijn mest voor de vegetatie. Zo maakt hun aanwezigheid de natuur weer levendig.’ Schapen eten zowat 9 à 10 uur per dag. ‘Gedurende die tijd moet ik ze in het oog houden.

Dat is een fulltime job, maar ik ben blij dat ik een kleine bijdrage aan een levendige natuur kan leveren. Met behulp van mijn honden zorg ik ervoor dat de schapen niet verdwalen en ondertussen kan ik genieten van de natuur en dikwijls komen bezoekers of passanten een praatje maken. Ik maak mijn droom waar. Het leven heeft me niet altijd gespaard en zoals elke mens heb ik grote en kleine zorgen. Maar ik ben gelukkig omdat ik van mijn hobby mijn beroep en broodwinning heb kunnen maken. Ik sta nooit tegen mijn goesting op om te gaan werken en dat kan niet iedereen zeggen.’

André Lerminiaux

Hugo ziet zijn schapen als de nieuwe grasmaaiers. ‘Ze maaien het gras op een ecologische manier en komen op plaatsen waar machines niet kunnen

7

I N F O R M AT I E verenigingen

zondag 12 november Wandeling in Linkebeek Davidsfonds Drogenbos 14 uur – kerk Linkebeek

vrijdag 1 december Eindejaarsreceptie Cultuurraad Drogenbos 19.30 uur – gemeentelijke feestzaal

zaterdag 2 december Samana-Ziekenzorg Drogenbos Samenkomst en vorming 14 uur – gemeentelijke feestzaal

vrijdag 15 december Kerstmarkt 16 tot 19 uur – GBS De Wonderwijzer

woensdag 17 januari Start ateliers Nederlands (4-9 jaar – 8 sessies) 14 uur – GC de Moelie

zondag 28 januari Familiefeest Davidsfonds Drogenbos meer info volgt

woensdag 13 december Spelen in het Nederlands 4-9 jaar

zondag 25 februari Ontbijtgesprek Cultuurraad Drogenbos i.s.m. de verenigingen

14 uur – Passage 4

9 uur – FeliXart Museum

vrijdag 1 december Eindejaarsreceptie Cultuurraad Drogenbos Nieuwe locatie voor eindejaarsreceptie Goede gewoontes moeten worden voortgezet. Dat geldt ook voor de eindejaarsreceptie van de cultuurraad van Drogenbos. De leden van de verenigingen worden uitgenodigd voor een babbel, een hapje, een drankje en een welgemeende dankjewel aan een verdienstelijke Drogenbossenaar. Dat zijn de ingrediënten voor een leuke avond. Binnenkort valt de officiële uitnodiging in je bus. info: vanaf 19.30 uur in de gemeentelijke feestzaal van Drogenbos

van januari tot april Dansworkshops Do Si Do Jubileumjaar voor Dansgroep Do Si Do Dansgroep Do Si Do mag dit jaar 35 kaarsjes uitblazen op de verjaardagstaart. Om dit te vieren, worden er heel het werkjaar door verschillende workshops gegeven. We startten op 28 oktober met hiphop en op 4 november volgde een workshop jazz. Voor de volgende workshops ragga op 20 januari 2018, ballet op 3 februari, Afrikaanse dans op 3 maart en majorette op 28 april kan je je nog inschrijven bij marijkedeboeck@ hotmail.com. Alle workshops vinden plaats in GC de Moelie. Leden betalen 10 euro per workshop, niet-leden betalen 15 euro. Schrijf je in voor alle workshops en profiteer van een korting van 10 euro. info: www.dosido.be

donderdag 21 december Kerstfeest Café Combinne

© CD

Café Combinne sluit het jaar af met een pannenkoekenfeest. Samen maken we het deeg, we versieren de tafels en wisselen recepten uit voor kerst en Nieuwjaar. Breng een recept mee dat je graag klaarmaakt tijdens de feestdagen.

Wie niet zelf kookt, kan het recept van een lievelingsgerecht of iets uit zijn geboorteland meenemen. De gastvrouw trakteert met een drankje.

8

Na Nieuwjaar starten we terug op donderdag 11 januari 2018. Café Combinne is elke donderdag open van 13.30 tot 15.30 uur, in GC de Muse, niet tijdens de schoolvakanties. info: GC de Muse (Patricia Motten), 02 333 05 70, patricia. motten@derand.be, www.demuse.be

TERUGBLIK verenigingen

Mooie start voor Femma Drogenbos Femma Drogenbos startte het werkjaar zeer gezond op vrijdag 15 september met een smoothiebar. De aanwezigen kregen vier smoothies aangeboden en moesten de ingrediënten raden die erin verwerkt werden. Heel de groenten- en fruitafdeling van de supermarkt werd opgenoemd en de juiste ingrediënten werden gevonden. We mochten die avond ook drie nieuwe leden verwelkomen.

Onze tweede activiteit ‘start to organise’ leerde ons dat opruimen simpel lijkt en het ook is. Plaats in je huis geeft rust in je hoofd. Om je huishouden te minimaliseren, leerden we dat je jezelf eerst een aantal vragen moet stellen: Wat wil ik houden? Vind ik het mooi? Is het nuttig?

Past het bij mij? Als ik het kwijt was, zou ik het dan opnieuw kopen? Is de voornaamste reden dat ik dit wil houden dat ik geen geld wil verspillen of heeft het een emotionele of sentimentele waarde?

VZW Lectuurvoorziening zet aan tot lezen VZW Lectuurvoorziening Drogenbos zorgt dat de bibliobus wekelijks van Beersel naar Drogenbos komt om kinderen en jongeren te laten kennismaken met boeken. Ter afsluiting van het schooljaar kregen alle leerlingen van GBS De Wonderwijzer boeken om hen aan te moedigen om te lezen. De kleuters werden ook niet vergeten en konden genieten van een aangepast toneelspel met Lotta de Kip in de hoofdrol.

Op haar tocht kwam Lotta allemaal verloren speelgoed tegen. Al dansend en zingend kwamen we te weten van wie het speelgoed was. Aan de hand van verschillende muziekinstrumenten kwam de voorstelling tot leven. Dansen, zingen, springen … het mocht allemaal! Onze kleine en grote vriendjes hebben genoten. Jongeren tot lezen en niet-digitale ontspanning aanzetten is een kerntaak van deze organisatie en met leuke acties wordt deze taak volbracht, tot grote vreugde van jong en oud.

Dansgroep Do Si Do verkoopt lekkers Op een druilerige zaterdagnamiddag gingen een 10-tal leden, lesgeefsters en bestuursleden van deur tot deur om wafels te verkopen. Wil je ook een bestelling plaatsen? Stuur je bestelling naar elke@dosido.be en dat komt helemaal in orde! Je kan bestellingen doorgeven tot 17 november.

Een doos vanillewafels of chocoladewafels kost 5 euro. Een doos botergalettes met vanille of chocolade ook. Voor een doos frangipanes of een doos carré confituur betaal je 6 euro. Een doos vanillewafels zonder suiker kost ook 6 euro en een assortiment bestel je voor 8 euro.

Kermiszondag Het werd een aangename kermiszondag. Met meer dan 55 mensen genoten we van lekkere taart en koffie. Daarbij konden de bezoekers nagenieten van de opname van het Conseir. Voor velen een blij weerzien, voor anderen een ontdekking van de toneelcapaciteiten van de Plezante Berkûzen. Afsluiten deden we met een typische kermismaaltijd van Drogenbos: balletjes met kriekjes en rozijnenbrood.

Iedereen ging voldaan naar huis. Bedankt aan alle helpers die dit mogelijk maakten maar vooral aan keukenprins Géry en keukenprinses Hilde. Tot volgend jaar!

9 9

Vanwaar komt die vreemde titel voor de show?

De Smet: ‘Het eerste kinderprogramma dat ik ooit maakte, heette Steek je vinger in de lucht. Daar hoort ook een cd bij, die vrij veel succes had. Het was een programma met allemaal liedjes van folklegende Woody Guthrie die in het Nederlands vertaald werden. Een jaar later vroeg de uitgever een opvolger voor die cd. En toen dacht ik: laat ik in dezelfde vrolijke folky sfeer ook maar een cd met sinterklaasliedjes maken. En die had ook succes, al verkoopt die in de zomermaanden wat minder (lacht). De show die we bij de cd doen, gaat elk jaar half november van start. Op 6 december stoppen we er uiteraard weer mee. We doen een tiental optredens per jaar.

Tijdens de show zing ik liedjes van beide cd’s. Voor de kindjes, maar ook voor hun ouders, want die kennen die sinterklaasliedjes uiteraard ook allemaal vanbuiten.’

C U LT U U R

Uitkijken naar de Sint met Jan De Smet

Een (on)geregeld leventje

© Tine De Wilde

theater

Wie zich afvraagt hoe het met Jan De Smet gaat sinds de Nieuwe Snaar haar hele instrumentencollectie aan de haak hing, kunnen we geruststellen: het gaat opperbest met hem: ‘Ik heb een geregeld ongeregeld leventje. En dat doet me deugd.’

M

et dat geregeld ongeregeld leventje verwijst Jan De Smet naar de vele kortlopende shows die hij tegenwoordig doet in en om Vlaanderen. Het is volgens De Smet een reactie op de manier van werken bij

10

de Nieuwe Snaar, waar de tournees soms meerdere jaren duurden. Met een van die kortlopende shows, Ook de Sint steekt zijn vinger in de lucht, houdt De Smet begin december halt in GC de Moelie.

Bij sinterklaasliedjes denk ik aan goed georkestreerde kinderkoren, niet aan folkzangers met al wat kilometers op de teller.

De Smet: ‘Dat klopt uiteraard. Traditioneel worden die nummers ingezongen door heel vrome, heilige en plechtige kindjes. Maar ik probeer er een andere draai aan te geven. Het gaat er wat wilder aan toe. Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in de roots van de hedendaagse muziek: de folkmuziek en de bluesmuziek. En in functie daarvan koos ik dus ook mijn instrumenten. Ik bespeel dus veel verschillende akoestische instrumenten met snaren en toetsen. En het zijn die instrumenten die bepalen hoe de liedjes klinken. Die instrumenten gebruik ik ook voor het visuele aspect van de show. Want voor ik opkom, ligt het podium vol met cadeaus die ik tijdens het optreden uitpak. En daar blijken telkens de vreemdste muziekinstrumenten in te zitten. Het uitzonderlijkste cadeau is misschien wel de bulbul tarang, een snaarinstrument uit India. Dat heeft een gezellig rammelende folkklank, waar ik erg op gesteld ben.’

Nog kenmerkend voor sinterklaasliedjes: ze duren maximaal een minuut.

De Smet: ‘Dat is waar. Je kan ze rekken, en extra strofen verzinnen, maar dat doe ik niet. Behalve voor O kom toch eens kijken wat ik in mijn schoentje vind.

Dat is een beetje oubollig qua tekst. Ik

zondag 3 december Jan De Smet Ook de Sint steekt zijn vinger in de lucht FAMILIE

15 uur – GC de Moelie tickets: 7 euro

MENSEN met een mening vermoed dat niet veel kinderen dit jaar een bromtol met een zweep erbij zullen vragen aan de Sint (lacht), dus ik heb er een strofe met moderner speelgoed aan toegevoegd. Maar in het programma zitten ook andere kinderliedjes, die wat langer duren.’

Komt de Sint zelf langs tijdens het optreden?

De Smet: ‘Ik weet niet of hij in Linkebeek langskomt, maar het zou kunnen, want er wonen daar toch flinke kinderen in de buurt. Soms belt de organisatie de Sint, en dan pas ik dat in de show in. Ik vraag dan aan de goedheilig man om tijdens het voorlaatste nummer binnen te komen. Zo kunnen we het allerlaatste nummer in aanwezigheid van Sinterklaas zingen. Ik heb wel gemerkt dat de Sint soms goeie dagen heeft, waarop hij goed meezingt met de nummers, en af en toe ook een mindere dag waarop hij er wat meer apathisch bijzit. Het lijkt soms wel of er meerdere Sinten zijn (lacht). De Zwarte Pieten dansen wel altijd mee en zorgen voor ambiance.’

Wat is er zo leuk aan optreden voor kinderen?

De Smet: ‘Kinderen stappen direct mee in de sfeer. Meebrullen mag, en als ze een vraag willen stellen, mogen ze ook roepen.

Maar ik heb ook een missie met die kindershows: ik laat zeer jonge kinderen kennismaken met akoestische muziek door de shows. Zo leren ze misschien eens iets anders kennen dan hevig gearrangeerde rock, pop of disco. Het is mijn missie om hen te laten zien hoe leuk het kan zijn om eenvoudige akoestische muziek te maken en te beluisteren. Een gitaar hoeft echt niet altijd te scheuren. Wat niet wegneemt dat we tijdens de shows voor het jonge publiek af en toe een stevig stukje rocken.’

Wat is jouw mooiste sinterklaasherinnering? Kwam hij bij jullie langs?

De Smet: ‘De Sint kwam ieder jaar langs, en hoewel we het niet breed hadden, kregen we toch elk jaar een cadeautje. Wij vroegen vaak wel onmogelijke dingen, maar toch bracht de Sint altijd weer een aantal dingen die op ons lijstje stonden. Op een bepaald moment kwam ik tot het inzicht dat er iets niet klopte, want de jongens bij ons op school die van rijkere families kwamen, kregen vaak grotere cadeaus dan wij, terwijl ze zeker niet braver waren. Toen is mijn geloof in de Sint toch aan het wankelen gegaan. Het was wel altijd een belevenis als de Sint en de Zwarte Pieten in de klas kwamen. Iedereen was doodsbang voor hen in het katholieke gat waar wij zijn opgegroeid. De Zwarte Pieten konden ook zo ongelofelijk boos kijken. En ze hadden ook een grote schaar bij om de tong af te snijden van de jongens die te veel praatjes hadden in de klas.

Dat hebben ze gelukkig nooit gedaan.’

Maarten Croes

Het foute likje verf?

Er was eens een gemeente die van haar verloederde uitzicht af wilde. Zoals veel gemeenten in Vlaanderen was het aanvankelijk geen punt dat het er wat rommelig en vies uitzag. Rokers gooiden hun peuken zomaar op straat, blikjes en lege plastic flessen werden door de vensters van de auto’s gekieperd, papiertjes van snoep belandden op de voetpaden, kauwgom en hondendrollen waren voor iedere voetganger een nachtmerrie, de straten werden niet zo veel gekuist ...

Tot er plots een nieuwe wind ging waaien. Een jonge schepen vond dat het beter kon en lanceerde operatie grote kuis, geholpen door zijn collega’s van het schepencollege en de gemeenteraad. Bomen en bloemen zouden alles opfleuren en het mocht zelfs een centje kosten. Daar bleef het niet bij: vrijwilligers werden uitgenodigd om hun zondagvoormiddag op te offeren en zwerfvuil te helpen opruimen. Groepjes jongeren en ouderen trokken de straat op met vuilniszakken en handschoenen om alle lege blikjes, wikkels van snoep en zelfs sigarettenpeuken op te rapen.

Plots was onze gemeente weer netjes. Het bestuur doet zijn best. Een bezemwagen rijdt twee keer per maand in elke straat rond, straatvegers worden extra gemotiveerd, sluikstort wordt opgeruimd en er wordt geprobeerd om de daders te vinden en hen te laten opdraaien voor de kosten.

Schitterend! Hopelijk voelt iedereen aan dat dit alles netjes houden een plicht van ons allemaal is en dat zwerfvuil in de vuilnisbakken hoort.

Maar wat wil het noodlot? Overal waar kraampjes stonden tijdens de rommelmarkt werden de plaatsen afgebakend met witte verf en nummers op de straat. Als je vandaag, maanden later, in deze straten wandelt, zijn veel van deze lijnen en nummers nog goed zichtbaar en leesbaar. Is dat om volgend jaar niet opnieuw te moeten verven? Of heeft men toevallig niet de verf gebruikt die bij een goede regenbui wordt gewist? Mooi dat wij zo’n nette gemeente hebben waar velen het op zich nemen om een straat te adopteren en te zorgen dat die netjes blijft. En dan vergist men zich van verf. Jammer, maar helaas.

Kritik Aster P.S. Wie dacht dat de onverlaat het niet meer zou aandurven zich te parkeren op de oprit van GC de Muse, heeft het mis.

Hij heeft het misschien niet begrepen, hij is zich misschien niet bewust van het asociale van deze daad? Of hij is misschien geen man?

11

Jean-Pierre Maury, MDF 1996169, 1996, acrylverf op MDF, 77 × 77 cm, privécollectie

Dirk Verhaegen, Transactie 605, 2009, acrylverf op papier, 52,5 × 42,5 cm, privécollectie

Fietsen met Felix De Boeck

Door het FeliXart Museum, dat het leven en werk van Felix De Boeck levend houdt, blijft een frisse wind waaien. Getuige daarvan zijn de drie tentoonstellingen die je er deze maand kan gaan bekijken, en een bijzondere fietstocht die een vierde, internationale tentoonstelling aankondigt.

Deze maand opent in de reeks ‘Reflecties op het werk van Felix De Boeck’ de duotentoonstelling Static Movement. Die confronteert het abstracte werk van twee kunstenaars van verschillende generaties – Jean-Pierre Maury en Dirk Verhaegen – met elkaar. Wie deze kleine expo bezoekt, krijgt daarnaast nog twee andere opstellingen te zien. Zo is er de tentoonstelling Felix De Boeck. Historische tentoonstellingen, die een selectie van De Boecks werken uit de vaste collectie presenteert op dezelfde manier als ze ooit in belangrijke tentoonstellingen tijdens zijn leven werden getoond. Van de zomertentoonstellingen van de Brusselse Doe Stil Voort-kring (1917-1918), over internationale tentoonstellingen in Genève (1921) en Parijs (1928), tot De Boecks eerste overzicht in het Museum van Elsene (1965) en de grote retrospectieve in het Museum voor Schone Kunsten van Brussel (1981). ‘Het is een nieuwe manier om onze collectie vanuit een andere onderbouwde manier te presenteren’, aldus artistiek directeur Sergio Servellón. ‘Van de jeugdwerken die eerder historisch dan esthetisch belang hebben tot de internationale tentoonstellingen die zijn werk in Duitsland en Engeland brachten. In de scenografie verwijzen we ook naar de evolutie van de manier waarop werken doorheen de tijd werden tentoongesteld.’

In FeliXart worden nog tot 2019 twee ruimtes ingenomen door moderne kunst uit het interbellum, met werken uit de collectie van het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten die een blik bieden op de kunstwereld waar De Boeck tijdens het interbellum deel van uitmaakte. Servellón: ‘Daarmee doen FeliXart en de KMSKA een voorstel om de gevarieerde Antwerpse collectie uit die tijd, die allerlei mengvormen tussen het postimpressionisme en de abstractie herbergt, te bekijken vanuit het verbindende perspectief van de ontwikkeling die De Boeck in zijn lange carrière doormaakte.’ De expo toont werk van onder meer Prosper De Troyer, Oscar en Floris Jespers, Jules Schmalzigaug en Ossip Zadkine.

12

Ten slotte komt in februari volgend jaar ook de expo Constructivistische verbanden naar Drogenbos in het kader van een nieuwe internationale samenwerking, meer bepaald met het Museum Belvédère in Heerenveen. Servellón: ‘Samen met hen focussen we op twee kunstgroeperingen die verwant zijn met ‘De Stijl’ die dit jaar wordt herdacht. De Vlamingen van De Zuivere Beelding, waar De Boeck toe behoorde, en De Ploeg in Groningen. De tentoonstelling opent in Heerenveen voor ze naar FeliXart komt, maar in november organiseren we al een gezamenlijke fietstocht naar het voorbeeld van de Nederlandse kunstenaar Wobbe Alkema van De Ploeg, die in 1924 helemaal naar Drogenbos fietste om twee dagen bij De Boeck te verblijven. Om die wil om met elkaar in contact te komen te herdenken, beginnen de directeur van Belvédère en ik elk vanuit ons museum aan een fietstocht die ons zal samenbrengen in het Mondriaanhuis in Amersfoort.’

Michaël Bellon

info tentoonstellingen: Moderne Kunst uit het interbellum, Collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, tot 31/12/2017 Felix De Boeck. Historische tentoonstellingen tot 2019 Static Movement. Jean Pierre Maury & Dirk Verhaegen, 5/11/2017 tot 28/01/2018 FeliXart Museum, Kuikenstraat 6, Drogenbos, www.felixart.org

I N F O R M AT I E nieuws uit het centrum

PROJEC T

14 uur – GC de Moelie gratis

dinsdag 28 november Digitips: handige weetjes voor je smartphone Archeduc i.s.m. de Moelie VORMING

19 uur – GC de Moelie In een kleine groep leer je verschillende apps kennen en krijg je praktische tips. Wie vragen heeft over het gebruik van zijn smartphone, kan ze stellen. prijs: 13 euro (basistarief)

zondag 3 december Jan De Smet Ook de Sint steekt zijn vinger in de lucht FAMILIE

15 uur – GC de Moelie Jan De Smet (De Nieuwe Snaar) komt langs met zijn heerlijke liedjesprogramma voor kinderen. tickets: 7 euro

zaterdag 9 december Eindejaarsreceptie Cultuurraad en GC de Moelie 19 uur (start fakkeltocht) en 20 uur (start receptie) GC de Moelie gratis

woensdag 13 december Spelen in het Nederlands Vzw de Horizon PROJEC T

10 uur (3/11) – FeliXart Museum (Kuikenstraat 6, Drogenbos) 14 uur (13/12) – Passage 4 (Kerkstraat 4, Drogenbos) Voor families met kinderen van 4 tot 9 jaar. gratis

zaterdag 16 december Kerstconcert Sint-Ceciliakoor en orkest Camerata 20 uur – Sint-Ceciliakerk

zondag 17 december Repaircafé en gratiferia PROJEC T

14 uur – GC de Moelie Heb je spullen die defect zijn? Je kan ze gratis laten herstellen (elektro, fiets, klein timmerwerk, speelgoed, naaiwerk, messen slijpen, juwelen, informatica en gratis eerste notarieel advies). info: www.repaircafelinkebeek.be

©WM

dinsdag 28 november Workshop vilten, kaarten en gezelschapsspelen MoelieMatinee (55+)

woensdag 13 december Spelen in het Nederlands Vzw de Horizon PROJEC T

De kinderen luisteren met mama of papa naar een verhaal in eenvoudig Nederlands. Na het verhaal spelen de kinderen, mama’s en papa’s samen leuke spelletjes. Ook wie nog niet zo veel Nederlands begrijpt en spreekt, is welkom. Voor families met kinderen van 4 tot 9 jaar.

10 uur (3/11) – FeliXart Museum (Kuikenstraat 6, Drogenbos) 14 uur (13/12) – Passage 4 (Kerkstraat 4, Drogenbos) info: GC de Muse, info@demuse.be, 02 333 05 70.

Je moet niet vooraf inschrijven.• gratis •

dinsdag 19 december Kerstdiner met dansgelegenheid MoelieMatinee (55+) PROJEC T

11.30 uur – GC de Moelie prijs: 25 euro (all-in)

TICKETS EN INFO GC de Muse, Kuikenstraat 4, 1620 Drogenbos info@demuse.be • Tel. 02 333 05 70 • www.demuse.be • OPENINGSUREN: ma, di, do van 9 tot 12.30 uur.

TICKETS EN INFO GC de Moelie, Sint-Sebastiaanstraat 14, 1630 Linkebeek

Uitleg taaliconen

Hier vind je activiteiten in het Nederlands. Ook als je niet-Nederlandstalig bent, kan je deelnemen.De taaliconen zijn er voor volwassenen die Nederlands leren of geleerd hebben.

info@demoelie.be • Tel. 02 380 77 51 • www.demoelie.be OPENINGSUREN: ma van 13.30 tot 17 uur, di, do en vr van 9 tot 12.30 uur en van 13.30 tot 17 uur en op wo van 9 tot 13 uur.

EETCAFE DE MOELIE OPENINGSUREN: ma van 16.30 tot ..., di, wo en do van 11 tot ..., vrij van 11 tot ..., zo van 11 tot ... za gesloten.

Je spreekt nog geen of niet zo veel Nederlands.

Je begrijpt al een beetje Nederlands.

Je begrijpt al veel Nederlands en je kan ook al iets vertellen.

Je spreekt en begrijpt vlot Nederlands.

TICKETS EN INFO GC de Boesdaalhoeve, Toekomstlaan 32 B, 1640 Sint-Genesius- Rode • info@deboesdaalhoeve.be Tel. 02 381 14 51 • www.deboesdaalhoeve.be OPENINGSUREN: ma van 13.30 tot 20 uur (tijdens school-

De taaliconen zijn ontwikkeld door het Huis van het Nederlands Brussel en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

vakanties tot 17 uur), di en vr van 9 tot 12.30 uur en van 13.30 tot 17 uur, wo en do van 13.30 tot 17 uur.

13

I N F O R M AT I E rand-nieuws

Faciliteitengemeenten zijn zeer dicht bevolkt

© Filip Claessens

De voorspelling

In 2030 zal de Vlaamse Rand 461.259 inwoners tellen, of 10,5 procent meer dan in 2014. Slechts één gemeente zal minder inwoners tellen: Meise met een lichte achteruitgang van 0,2 procent. De faciliteitengemeenten zijn - alweer - een buitenbeentje.

D

e prognoses op basis van de cijfers van de Studiedienst van de Vlaamse regering zijn duidelijk: onze regio slibt razendsnel dicht, niet alleen op vlak van autoverkeer, maar ook op vlak van bevolkingsdichtheid. In 2017 bedraagt de bevolkingsdichtheid van de negentien gemeenten van de Vlaamse Rand samen 891 inwoners per km2; in Vlaanderen is dat iets meer dan de helft, of 481 inwoners per km2.

Tien van de negentien gemeenten in de Rand hebben een hogere bevolkingsdichtheid dan het gemiddelde van de regio, met als stevige uitschieters Kraainem, Drogenbos, Wezembeek14

Oppem, Vilvoorde. We leven hier dus behoorlijk op elkaar. Niet voor niets willen we die stukjes open ruimte behouden.

Daarbij komt dat op vijftien jaar tijd de bevolking van de regio met 10,5 procent zal toenemen. De groei gaat aan zo’n spectaculaire snelheid dat gemeenten en Vlaamse overheid met heel wat uitdagingen geconfronteerd zullen worden. Denk maar aan mobiliteit en huisvesting, maar ook aan basisinfrastructuur voor onderwijs, welzijn en ontspanning. Kunnen ze dat allemaal alleen aan?

De zogenaamde tewerkstellingsgemeenten in het noordoosten van de regio groeien spectaculair. Naast Vilvoorde (25,3%) en Machelen (21,3%) zullen ook Zaventem (15,4%) en Grimbergen (13,7%) een sterke groei kennen. In het westen van de regio groeit de bevolking van Asse (14,3%), Sint-Pieters-Leeuw (13,5%) en Dilbeek (7%) snel aan, maar ook een semi-rurale gemeente als Merchtem kent een forse groei van net geen tien procent. Opvallend is ook de eerder geringe stijging van de bevolking in de druivengemeenten ten aanzien van de andere gemeenten in de Rand: Tervuren (2,1%), Overijse (4,5%) en Hoeilaart (4,9%). Een beetje vreemde eend in de bijt is Beersel met een aangroei van 4,4%, en natuurlijk Meise waarvoor de prognose, als enige gemeente in de Rand, op een zeer lichte daling wijst (- 0,2%).

De zes

In de faciliteitengemeenten is het beeld anders en divers. Hoewel de bevolking van deze gemeenten het laatste jaar slechts lichtjes is gestegen of gedaald, zien we met de blik op 2030 voor Wemmel (13%) en Drogenbos (11,9%) een stevige groei, voor de andere faciliteitengemeenten een matige tot zwakke: Linkebeek (3,2%), Kraainem (2,8%), Sint-Genesius-Rode (2%) en Wezembeek-Oppem (1,8%). Het zijn natuurlijk kleine gemeenten met in absolute cijfers een laag bevolkingsaantal en een apart statuut, maar die - SintGenesius-Rode (801 inwoners/km2) uitgezonderd - in 2017 al opvallend veel dichter bevolkt zijn dan de rest van de Rand. Voor Kraainem (2.353 inwoners/ km2), Drogenbos (2.191), WezembeekOppem (2.060) en Wemmel (1.845) is dat vandaag zelfs meer dan het dubbele van de gemiddelde bevolkingsdichtheid van de regio (891), voor Linkebeek is dat 1.138 inwoners per km2.

De toekomst

Met al deze cijfers in het achterhoofd kunnen we alleen maar hopen dat de beleidsinspanningen voor de Rand worden volgehouden en dat hier en daar

Aantal inwoners op 1 januari 2014 en projecties voor 2030 2014 2030 verschil Asse 31.754 36.297 4.543 Beersel 24.496 25.585 1.089 Dilbeek 41.034 43.897 2.863 Drogenbos 5.093 5.699 606 Grimbergen 36.524 41.515 4.991 Hoeilaart 10.630 11.154 524 Kraainem 13.570 13.954 384 Linkebeek 4.792 4.947 155 Machelen 14.271 17.315 3.044 Meise 18.569 18.530 -39 Merchtem 15.900 17.476 1.576 Overijse 24.643 25.761 1.118 Sint-Genesius-Rode 18.005 18.371 366 Sint-Pieters-Leeuw 32.933 37.367 4.434 Tervuren 21.321 21.769 448 Vilvoorde 41.843 52.465 10.622 Wemmel 15.586 17.627 2.041 Wezembeek-Oppem 13.894 14.144 250 Zaventem 32.388 37.388 5.000 Totaal Vlaamse Rand 417.246 461.259 44.013

% 14,3% 4,4% 7% 11,9% 13,7% 4,9% 2,8% 3,2% 21,3% -0,2% 9,9% 4,5% 2% 13,5% 2,1% 25,3% 13% 1,8% 15,4% 10,5%

Bron: Studiedienst Vlaamse Regering, projecties van de bevolking en de huishoudens voor Vlaamse steden en gemeenten, 2015–2030.

een versnelling hoger wordt geschakeld.

Bijvoorbeeld wat betreft de discussie over een centrumstad of een doorgedreven samenwerking tussen faciliteitengemeenten onderling en met andere gemeenten. Het zijn kleine gemeenten, ook wat betreft absoluut bevolkingsaantal, maar met een zeer hoge bevolkings-

dichtheid. Misschien is hier de vraag naar een fusie zo gek nog niet.

Of alleszins een doorgedreven samenwerking met buurgemeenten, zoals nu soms al voor afvalverwerking of politiezones het geval is.

Geert Selleslach

Vzw ‘de Rand’ op zoek naar onafhankelijke bestuurders In het kader van het decreet deugdelijk bestuur moet de organisatie zijn Raad van Bestuur herschikken. Voortaan zal de Raad van Bestuur bestaan uit drie leden voorgedragen door de Vlaamse regering, twee leden voorgedragen door de provincie Vlaams-Brabant, een vertegenwoordiger van elk van de zeven gemeenschapscentra en zes onafhankelijke bestuurders. Naar die laatste zes is vzw ‘de Rand’ nu op zoek. Heb je voeling met de specifieke situatie van de Vlaamse Rand rond Brussel en onderschrijf je de missie en de waarden van vzw ‘de Rand’? Dan kan je je kandidaat stellen voor deze functie. De Raad van bestuur komt zeven keer per jaar samen. Vzw ‘de Rand’ ondersteunt en bevordert het Nederlandstalige karakter van de Vlaamse Rand rond Brussel, met een bijzondere focus op de zes faciliteitengemeenten. Daarvoor exploiteert de vzw zeven gemeenschapscentra, voert een actief taalpromotiebeleid, publiceert RandKrant en gemeenschapskranten, is partner in het documentatiecentrum Vlaamse Rand en coördineert het Gordelfestival.

Boek voorgesteld Vzw ‘de Rand’ vierde midden oktober zijn twintigste verjaardag met een druk bijgewoond symposium. Daar werd ook het boek 20 jaar de Rand. Koppelteken voor een regio voorgesteld.

Journaliste Tina Deneyer sprak met 74 bevoorrechte getuigen en ploegde door tientallen jaarverslagen. Resultaat: een lezenswaardig tijdsdocument over 20 jaar werking van vzw ‘de Rand’ in een evoluerende maatschappij en regio. Daarbij blijkt verbinden centraal te staan. Voorzitter Hubert Lyben: ‘Vzw ‘de Rand’ heeft nooit het pad van de polarisering gekozen, en dat is cruciaal geweest. Er is altijd gekozen voor assertiviteit en verbinding, nooit voor agressiviteit en polarisering. De organisatie probeert altijd mensen samen te brengen.’

Vzw ‘de Rand’ baat zeven gemeenschapscentra uit in de Vlaamse Rand rond Brussel. Verder voert ze een actief taalpromotiebeleid, publiceert RandKrant en gemeenschapskranten, is partner in het documentatiecentrum Vlaamse Rand en coördineert het Gordelfestival. (GS) Wil je het boek lezen? Stuur een mailtje naar info@derand.be.

Meer info op www.derand.be of bij algemeen directeur Eddy Frans, eddy.frans@derand.be.

KAASKRABBER is een uitgave van het gemeenschapscentrum de Muse en vzw ‘de Rand’. Kaaskrabber komt tot stand met de steun van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en de provincie Vlaams-Brabant.

REDACTIERAAD Joke Dondeyne, André Lerminiaux, Niko Lerminiaux, Patricia Motten, Paul Smets, Rositta Van Herpe VORMGEVING heartwork.be FOTOGRAFIE Tine De Wilde, DRUK IPM printing nv EINDREDACTIE Veerle Weeck, Kaasmarkt 75, 1780 Wemmel, veerle.weeck@derand.be HOOFDREDACTIE

Geert Selleslach, 02 456 97 98, geert.selleslach@derand.be REDACTIEADRES GC de Muse, Kuikenstraat 4, 1620 Drogenbos, Tel. 02 333 05 70, info@demuse.be, www.demuse.be VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Eddy Frans, Kaasmarkt 75, 1780 Wemmel ARCHIEF Je vindt deze editie en het volledige archief van kaaskrabber op de website www.demuse.be FSC-NUMMER

15

MENSEN

ELST - Aurélie (13), Mélanie (11), Magali (40) en Alain (47) voelen zich thuis in Drogenbos. ‘Onze straat is zo’n beetje een ‘dorp in een dorp’. Hier wonen veel kinderen, ze kunnen buiten spelen en iedereen kent iedereen.’ De sfeer in Drogenbos is familiaal. Mélanie en Aurélie hebben hier al hun vrienden. De activiteiten van Passage 4 vinden ze echt top. Mélanie schildert

al 6 jaar en exposeerde tijdens het kunstenaarsparcours. Tot de geboorte van de meisjes, waren Magali en Alain gepassioneerde duikers. Weldra is het de beurt aan Aurélie om het diepe water te verkennen.

Tekst en foto: Tine De Wilde

© Tine De Wilde

uit Drogenbos