Stadsmagazine De Nieuwe Ster mei 2026

PAGINA 31

Een stad zonder horeca is geen stad

Beste lezer,

Maastricht is een geliefde bestemming. Voor ‘Hollanders’ die een weekendje Maastricht doen, voor congresgangers uit de hele wereld die naar het MECC komen, voor de bezoekers en standhouders van de TEFAF, voor de tienduizenden gasten van Rieu, voor de Belgen en Duitsers op hun feestdagen en voor de Walen die op vrijdag naar de markt komen voor hun boodschappen. En natuurlijk is de stad populair bij de Limburgers die een dagje Maastricht doen.

Er loopt een rode draad door al deze verschillende groepen bezoekers aan Maastricht en dat is de horeca. De afkorting staat voor HOtels REstaurants en Cafés. Een bezoek aan Maastricht is niet compleet zonder een bezoek aan een terrasje, een restaurant of café en wie langer dan een dag blijft, overnacht in een van de vele hotels. Zonder horeca zou Maastricht een stille stad zijn. De een vindt dat wellicht prima, maar er zijn vele duizenden mensen die een baan of bijbaantje in de horeca hebben. De

DE NIEUWE STER

Gratis stadsmagazine voor Maastricht. Jaargang 3, editie 22, Mei 2026. Verschijnt elke maand. Het magazine is af te halen bij de supermarkten in Maastricht.

KANTOORADRES

Boschstraat 28 6211 AX - Maastricht

UITGEVER

Maurice Ubags 06 53 70 26 38

economische betekenis van de horeca voor de stad is enorm. De eigenaar van een café/restaurant met een flink terras heeft al gauw de verantwoordelijkheid voor honderd medewerkers die er een baan hebben. En aan de horeca hangt een hele keten van leveranciers; horecagroothandels, brouwerijen, leveranciers van terrasstoelen en -tafels, verzekeraars, banken en accountants. Kortom de horeca in Maastricht mag je gerust het kloppend hart van Maastricht noemen.

De relatie tussen de gemeente Maastricht en de horeca staat soms op gespannen voet. Zeker als de gemeente besluit om naar de letter van de wet streng te gaan handhaven en niet de geest van de wet in haar achterhoofd houdt. De menselijke maat is dan zoek. Horeca en gemeente kunnen niet zonder elkaar. De stad kan niet zonder horeca. Dat is al honderden jaren zo en zal waarschijnlijk altijd zo blijven.

In deze editie brengen we daarom een uitgebreid thema over de horeca in Maastricht.

Veel leesplezier, Peter Eberson, hoofdredacteur

PS STEUN ONS DOOR AMBASSADEUR TE WORDEN SCAN HIERVOOR DE QR-CODE

LEES HET MAASTRICHTSE NIEUWS OOK ELKE DAG ONLINE WWW.DENIEUWESTERMAASTRICHT.NL

HET VOLGENDE MAGAZINE VERSCHIJNT 27 JUNI

HOOFDREDACTEUR

Peter Eberson 06 55 93 29 18

SALES

Maarten Goes 06 36 50 12 84 goes@demediaexperts.nl

TIP DE REDACTIE redactie@denieuwestermaastricht.nl

AAN DE FREMME 30 / 32 6269 BE MARGRATEN

T 043 - 321 53 31

ZIE ONZE WEBSITE VOOR DE OPENINGSTIJDEN

KAPITTEL VAN SINT SERVAAS ALS SLEUTEL NAAR NIEUWE TOEKOMST

‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’

Thijs Vossen

Maastricht staat aan de vooravond van een nieuwe fase als pelgrimsstad. Meer dan twee eeuwen na de opheffing van Het historisch Kapittel van Sint Servaas is het Kapittel opnieuw opgericht. In opdracht van het Kapittel van Sint Servaas is Masterkans ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’, geschreven. Doel is om van Maastricht niet alleen een bestemming voor pelgrims te maken, maar ook een beweging. Geen eenmalig project, maar een levend verhaal over een hedendaagse pelgrimsstad, ingebed in de rijke cultuur van de Euregio.

DOOR: PETER EBERSON  BEELD: JOUDY KAYALI

Thijs Vossen is als kwartiermaker aangetrokken om dat doel vorm te geven. Vossen werkt samen met de nieuwe eigenaar van ‘Het Paleis van de Hoogproost’ van Het Kapittel van Sint Servaas aan het Henric van Veldekeplein. Vossen: “Onze visie is om een dynamisch centrum te zijn voor culturele, educatieve en spirituele activiteiten, verankerd in de rijke geschiedenis van het Kapittel van Sint Servaas. We willen op het Henric van Veldekeplein een breed scala aan faciliteiten gaan aanbieden, waaronder bijvoorbeeld een museum, een kunstgalerie, een experience center, en het organiseren van evenementen, excursies en rondleidingen. ‘Het Paleis van de Hoogproost’ moet een levendige ontmoetingsplaats worden,” zegt Vossen.

Het afgelopen jaar sprak de kwartiermaker met meer dan veertig stakeholders. “De stakeholders zijn een groep belanghebbenden die meestal op persoonlijke titel hun visie gaven over de betekenis van pelgrimage in de hedendaagse tijd, de betekenis van religieus erfgoed en hoe zij tegen het idee van Stad voor de Pelgrim aankijken. Deze gesprekken waren heel waardevol en zijn gebruikt om Masterkans, ‘Maastricht Stad voor de Pelgrim’ te schrijven,” zegt Thijs Vossen.

Uiteindelijk is deze Masterkans een indrukwekkend boek geworden van bijna 200 pagina’s. “Al sinds de vierde eeuw komen pelgrims naar Maastricht om dichter bij God te zijn. Nog steeds komen ze naar de stad om te bidden bij het graf van Sint Servaas, of om kracht te putten in de Onze Lieve Vrouwe-basiliek,” zegt Vossen. Maar deze Masterkans is een uitnodiging die nadrukkelijk voor iedereen is bedoeld: voor gelovigen van alle tradities, joods, christelijk-orthodox, rooms-katholiek, protestants en islamitisch en voor mensen die zich niet meer religieus noemen. Het is de bedoeling om met dit als uitgangspunt in Maastricht te bouwen aan een beweging, waarin verbinding, zingeving en schoonheid centraal staan. “Het kerkbezoek neemt af, en steeds meer kerken sluiten, maar ook in deze tijd zijn er mensen die op zoek gaan naar betekenis en kan Maastricht een kompas zijn voor moderne pelgrims,” zegt de kwartiermaker.

Centraal staat het actief benutten van het rijke religieuze erfgoed van Maastricht. Het gaat dan om iconische plekken zoals de Sint

Servaasbasiliek en de Schatkamer, Sint Janskerk, de Matthiaskerk, Basiliek Onze Lieve Vrouwe Sterre der Zee en bijvoorbeeld de Koepelkerk.

De initiatiefnemer van ‘Stad voor de Pelgrim’ is het Kapittel van Sint Servaas, een onafhankelijke particuliere onderneming en sinds 2023 eigenaar van ‘Het Paleis van de Hoogproost van Het Kapittel van Sint Servaas’ naast de Servaasbasiliek. Vanaf de vroege middeleeuwen was het een belangrijk college van wereldlijke geestelijken. Het Kapittel bleef tot aan de opheffing in 1797 de machtigste en rijkste geestelijke instelling in Maastricht en omgeving. Het Kapittel van Sint Servaas werd op 12 oktober 2023 heropgericht, nu met als doel de historische en culturele erfenis van het Kapittel en de Sint-Servaasbasiliek te bewaren, te promoten en toegankelijk te maken voor een breed publiek.

Thijs Vossen: “Onze ambitie is om Maastricht te laten uitgroeien tot een sterke internationale, moderne pelgrimsstad richting 2032. Anders gezegd, ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’ wil niet alleen dat je Maastricht bezoekt, maar dat deze unieke stad je raakt.”

Vossen legt uit waarom het jaar 2032 zo belangrijk is. “Het is het jaar dat in Maastricht de 57ste Heiligdomsvaart wordt gehouden en wordt stilgestaan bij 400 jaar Protestantse Kerk in Maastricht. De ambitie is dat ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’ tegen die tijd is uitgegroeid tot een stevig verankerde beweging in de Euregio. Tot 2032 moet in Maastricht gebouwd worden aan een groeiend netwerk van mensen en organisaties, gebaseerd op zeven pijlers: vertellen, verleiden, verbinden, verrijken, verenigen, verbreden en verkondigen. De uitwerking hiervan doen we in nauwe samenwerking met o.a. inwoners, culturele organisaties, overheden, ondernemers en religieuze organisaties. Mèt, door en voor Maastricht. Niet alleen een stad ontwikkelen die alleen inspireert, maar die ook verbindt.

We streven ernaar om de missie van het Kapittel te vervullen en een brug te slaan tussen het verleden, het heden en de toekomst. In nauwe samenwerking, daar waar mogelijk, met alle aanwonenden, organisaties en instanties, op en rond het Henric van Veldekeplein, met name de (kerk)besturen van de Sint Servaas →

Parochie en de St Jan, de Schatkamer Sint Servaas, de Vereniging Het Graf van Sint Servaas, Capella Sancti Servatii, Sint Servaas Gilde, Broederschap Sint Servaas. Schola Maastricht, Missiezusters van St. Petrus Claver en “Sisters of Charity of St. Charles Boromeo” Zusters onder de Bogen.”

In ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’ wordt een aantal ambities genoemd voor de komende jaren:

• Het eeuwenoude religieuze DNA (erfgoed) van de stad zichtbaar en beleefbaar houden.

• Pelgrimage in de brede zin verbinden met de Euregio, waar eeuwenoude pelgrimswegen, abdijen en bedevaartplaatsen hun verhaal vertellen.

• Een duurzaam aanbod creëren dat 365 dagen en elk jaar beschikbaar is, niet alleen tijdens de Heiligdomsvaart en op kerkelijke feestdagen.

• Bezoekers en inwoners niet alleen informeren, maar ook raken met verhalen, ontmoetingen, kunst, liturgie, stilte, muziek en schoonheid.

• Geïnteresseerden laten ontdekken dat pelgrimage geen reliek uit het verleden is.

• Een belangrijk bindmiddel tussen bevolkingsgroepen en mensen zijn op veel snijvlakken.

Kwartiermaker Thijs Vossen en het Kapittel van Sint Servaas zien een belangrijke rol weggelegd voor ‘Het Paleis van de Hoogproost’ van het Kapittel van Sint Servaas aan het Henric van Veldekeplein 29. “Het Paleis kan ingezet worden als mogelijk toekomstig pelgrimsthuis. De eigenaar is bereid hierin te investeren, mits hij op draagvlak kan rekenen van de stakeholders. Het moet straks meer worden dan een informatiepunt; een open en gastvrije ontmoetingsplek waar pelgrims, bewoners, gidsen, culturele instellingen, religieuze gemeenschappen en partners elkaar vinden,” legt Vossen uit.

De plannen voor een nieuwe bestemming van het gebouw liggen er. Hierbij wordt gedacht om van ‘Het Paleis van de Hoogproost’ van het Kapittel van Sint Servaas het start- en eindpunt te maken van de Camino Maastricht. In het gebouw zou een eenvoudig pelgrimslunchcafé kunnen komen. Ook wordt gedacht aan een interactief museum, een gidsenlokaal als vertrekpunt voor rondleidingen door Maastricht vanuit het perspectief van de pelgrimsstad en een functie als levend archief, het verzamelen en ontsluiten van documenten, kaarten, verhalen en objecten rond de pelgrimstraditie.

“Het grootste deel van het archief van het Kapittel is eeuwen geleden meegenomen door de Fransen en bevindt zich in de Bibliothèque Nationale de France in Parijs,” zegt Thijs Vossen. “Het zou mooi zijn als we dat archief online in het Pelgrimsthuis kunnen laten zien. Het is overigens niet alleen het pand Henric van Veldekeplein 29 dat aandacht verdient. Meerdere stakeholders geven aan dat de herinrichting van het Henric van Veldekeplein prioriteit moet krijgen, net als de heropening van het Bergportaal van de Sint-Servaasbasiliek. Zo kan het plein uitgroeien tot het pelgrimskwartier van de stad Maastricht.”

Uit de vele gesprekken die Vossen voerde is gebleken dat er niet alleen interesse is, maar ook de daadwerkelijke bereidheid om te

investeren: in tijd, energie en overtuiging. “Commitment is daarbij het sleutelwoord,” zegt Thijs. “Wij adviseren om kernstakeholders vroegtijdig en herhaaldelijk bijeen te brengen. Een van de eerste dingen die we nu doen is een stichting oprichten, een stuurgroep die de missie, visie en kernwaarden bewaakt en ervoor zorgt dat alle activiteiten in lijn hiermee blijven. Een volgende stap is het aanstellen van een projectleider, de dagelijkse drijvende kracht van de organisatie. De projectleider moet zichtbaar zijn in de stad en regio en opereert als spin in het web tussen beleid en praktijk.”

Een belangrijke conclusie uit ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’ is dat de stakeholders vertrouwen hebben in het plan. De kwartiermaker: “Een Engels gezegde luidt: ‘Cultuur eet strategie voor ontbijt’. Als een groep stakeholders oprecht geloof heeft in deze Masterkans en vertrouwen heeft in elkaar, volgt de rest vanzelf.” 

De missie

De missie van de Het Kapittel van Sint Servaas is om de historische en culturele erfenis van het Kapittel en de Sint-Servaasbasiliek te bewaren, te promoten en toegankelijk te maken voor een breed publiek. Dit houdt in dat het Kapittel zich inzet voor de verspreiding van de Blijde Boodschap, het voltooien van het missionaire werk dat Sint Servaas is begonnen, het behoud van het immateriële en materiële onroerende erfgoed, het bevorderen van onderwijs en onderzoek naar de Rooms-Katholieke geschiedenis van Maastricht, en het versterken van de band tussen mede-christenen en gemeenschap, cultuur en religie. Het Kapittel streeft ernaar om deze unieke erfenis levend te houden als een bron van inspiratie, educatie en verbinding voor zowel de lokale gemeenschap als bezoekers van verre.

Scan de QR-code en lees het volledig boek Masterkans, ‘Maastricht, Stad voor de Pelgrim’

TexTiles: collectief textiel kunstwerk op Plein 1992

Honderden inwoners van Maastricht werken momenteel aan een groot kunstwerk van textiel dat op 7 juni heel Plein 1992 moet bedekken. Een idee van Stichting Fashionclash in het kader van het Maastrichtjaar.

Fashionclash noemt TextTiles een participatief kunstproject waarbij honderden mensen werken aan een enorm textielkleed dat is samengesteld uit vele honderden textieltegels van 40 x 40 centimeter en dat is exact de afmeting van de tegels op Plein 1992.

Het project is een van de zeven grote stadsbrede projecten van het Maastrichtjaar 2026, het door gemeente Maastricht uitgeroepen jaar van verbondenheid en markeert de 34e verjaardag van de ondertekening van het Verdrag van Maastricht.

Eerder deed Fashionclash een oproep om mee te werken aan het kunstwerk. “Een open uitnodiging aan iedereen om na te denken over hun verhouding tot Europa en die gedachten zichtbaar te maken in textiel,” zegt Branko Popovic van Fashionclash. “Wat betekent Europa voor jou? Welke dromen, twijfels of herinneringen roept het op?”

Elke deelnemer werkt aan een individuele textieltegel die eenmaal samengesteld een collectief kunstwerk vormen. Het enorme kleed moet een weerspiegeling worden van een brede Europese gemeenschap is de gedachte achter het kunstproject. Het eindresultaat wordt tijdens een gratis toegankelijke BlockParty op Plein 1992 op 7 juni onthuld. Tijdens dit buurtfeest verandert het plein in een levend kunstwerk. Het programma omvat performances, workshops, een picknick en een ontmoeting van alle deelnemers, partners en communities die aan het project hebben bijgedragen. Fashionclash heeft de ambitie om TexTiles na Maastricht verder te ontwikkelen en ook op andere plekken in Europa te tonen. 

JAARBOEK MAASTRICHT STOPT: EINDE AAN 70 JAAR GESCHIEDENIS IN BEELD

Hoofdredacteur Eric Wetzels:

“De stad is veranderd”

Deze maand valt het doek voor Jaarboek Maastricht. Na 70 edities is het niet meer rendabel om nog een jaarboek met daarin alle belangrijke gebeurtenissen die in een jaar in de stad gebeuren uit te brengen. Een gesprek met hoofdredacteur Eric Wetzels over een stad die verandert en wat dat betekent voor Jaarboek Maastricht.

Op 22 mei wordt nog een keer feestelijk Licht op Maastricht gepresenteerd. 170 pagina’s terugblikken op het jaar 2025 in woord, maar vooral beeld. Tegelijk met het jaarboek komt er een speciale editie uit. Een jubileumnummer van ruim 160 pagina’s dat de aanloop naar de eerste uitgave schetst over de periode 1945-1954.

Eric Wetzels was de afgelopen acht jaar als hoofdredacteur verantwoordelijk voor de inhoud van het Jaarboek dat in 1955 voor de eerste keer verscheen. Hij vindt het jammer dat er een einde komt aan het jaarboek. “Hiermee gaat toch een stukje Maastrichtse traditie verloren. Maar we moeten realistisch zijn, de afgelopen jaren was het steeds moeilijker om de interesse vast te houden. De kosten zijn hoog en Stichting Jaarboek Maastricht kreeg steeds moeilijker de begroting rond. Dat heeft ook te maken met het feit dat de animo om het boek te kopen minder werd. En dat heeft weer alles te maken met de veranderingen in Maastricht in de samenstelling van de bevolking. Tien jaar geleden werden de boeken nog gemakkelijk verkocht aan een groep Maastrichtse inwoners met interesse in hun stad. De stad is veranderd. Ik herken mijn stad soms niet meer, en ik merk dat veel Maastrichtenaren zo denken,” zegt Eric Wetzels.

Wat hij bedoelt heeft Wetzels ook opgeschreven in het laatste jaarboek. “Maastricht anno 2025 is een stad in ontwikkeling, een stad op een kantelpunt naar een nieuwe toekomst en een stad vol onzekerheden. De oude waarden en bewoners zoeken hun plek in die nieuwe situatie, waarbij de bekende bedrijvigheid en de stadstaal steeds meer uit de stad verdwijnen, en internationale oriëntatie, dienstverlening en academische vorming de plek daarvan innemen. Daar doen niet alle Maastrichtenaren aan mee. Qua uitstraling drijft de Maastrichtse kurk in 2025 vooral op economisch culturele evenementen als de Rieu-concerten in zomer en winter, TEFAF in het voorjaar en overvolle koopstraten en dito terrassen in de zomer. De Maastrichtenaar verhuist

steeds meer naar de buitenwijken en naar de Miro (wie kent ‘m nog?). Is dat goed of slecht en hoe zou de Maastrichtenaar zich daartoe kunnen verhouden?”

De stad in verandering vertaalt zich in de tanende animo voor de eigen geschiedenis. Eric Wetzels: “De studenten hebben weinig binding met de geschiedenis van de stad. Ze studeren in Maastricht en daar is alles mee gezegd. Zijn te weinig geïnteresseerd in de waarden en karakteristieken van de stad en verhuizen voor ze zich die eigen kunnen maken. Ik spreek veel

Maastrichtenaren die zich niet meer thuis voelen in hun stad. Begrijp me niet verkeerd, een stad moet vernieuwen en veranderen, maar voor veel Maastrichtenaren is de stad niet meer hun stad en dan met name het drukke centrum. Dat is wat ik ook schreef in het jaarboek. De Maastrichtenaren vind je in Brusselse Poort, maar niet op het Vrijthof of op het Onze Lieve Vrouweplein. Ze mijden het oude centrum .”

Eric Wetzels

De 70 edities van Jaarboek Maastricht geven een mooi beeld van die stad in ontwikkeling. In 1955 kwam het eerste jaarboekje van de gemeente Maastricht uit. Er is weinig bekend over het ontstaan van het idee om met jaarboekjes verslag te doen van de gebeurtenissen in Maastricht in een bepaald jaar. Waarschijnlijk hebben burgemeester Mr. Willem Michiels van Kessenich (1902-1992) en zijn kabinetschef Mr. Antoine Minis (19091991) het er meteen na de oorlog (14 september 1944) over gehad. In ieder geval heeft Antoine Minis in 1945, 1947, 1948, 1949 en 1950 in een dik schoolschrift de gebeurtenissen in Maastricht, die naar zijn oordeel voor een vermelding in een jaarboekje in aanmerking zouden kunnen komen, bijgehouden.

over tien jaar nog terug wat er vorig jaar in Maastricht is gebeurd? Het internet maakt geen onderscheid tussen wat belangrijk was en wat niet. De 70 jaarboeken geven daarentegen een prachtig en gebalanceerd beeld van 70 jaar geschiedenis en blijven voor altijd behouden, maar we zijn er niet meer in geslaagd een groei van de oplage te realiseren en het jaarboek kostendekkend te produceren. Na een lange zoektocht naar oplossingen en mogelijkheden heeft het bestuur besloten te stoppen. Dat is spijtig, maar ik kijk met plezier terug op

het maken van acht jaarboeken en een jubileumnummer. Ook waren er nog veel speciale uitgaven. Trots overheerst. Trots op alle vrijwilligers die in al die jaren hebben meegewerkt. Hoofdredacteuren, redacteuren, fotografen, bestuursleden, vormgevers, drukkers en sponsoren.”

Hoewel er nu een einde komt aan Jaarboek Maastricht heeft Wetzels, net als het bestuur de hoop dat in de toekomst – wellicht in een andere vorm – de geschiedenis van Maastricht in woord en beeld behouden zal blijven. 

“ De Maastrichtenaar verhuist steeds meer naar de buitenwijken”

Van de komst van de universiteit, het MUMC+ tot de bouw van de wijk Céramique en de ondertunneling van de A2. Wie de boeken doorbladert ziet hoe de stad zijn huidige vorm heeft gekregen en hoe de stad zich ontwikkeld heeft, van een ingeslapen provinciestadje tot een internationale studenten- en toeristenstad.

In zijn voorwoord in het jaarboek blikt Wetzels vooruit naar 2050. Welke keuzes Maastricht voor de toekomst kan maken. “Blijven we een bourgondische stad met een eigen Preuvenemint en mooie restaurants? Blijven we een eigenwijze flaneerstad, of worden we net zoals andere steden en is iedere vorm van onderscheid over tien jaar verdwenen? De goede naam en faam van Maastricht – historische stad aan de Maas waar het goed leven is – is opgebouwd door de oude Maastrichtenaren, waarvan sommigen zich nu terzijde geschoven voelen. 2026 wordt het Maastrichtjaar, waar wethouder Aarts die ‘verloren Maastrichtenaren’ weer met de stad wil verbinden.”

Dat uitgerekend in het Maastrichtjaar er een einde komt aan Jaarboek Maastricht noemt Wetzels zuur. “Waar vinden we

THE M VEREEUWIGD OP HERDENKINGSPENNING

Ze moeten nog gebouwd worden, maar de drie iconische torens van het nieuwbouwproject The M zijn nu al vereeuwigd op een speciale munt die is verschenen.

De herdenkingspenning is speciaal door Koninklijke Nederlandse Munt geslagen ter gelegenheid van het Maastrichtjaar 2026. De penning, die in een beperkte oplage is gemaakt, laat aan een kant de Eburonenschat van Amby zien en aan de andere kant van de munt is de architectonische ontwikkeling van Maastricht door de eeuwen heen te zien. Afgebeeld zijn onder meer de Servaasbrug, het Dinghuis, de Helpoort, de St. Janskerk, het Gouvernement, Servaasbasiliek èn The M.

Bij het consortium, bestaande uit RO groep, Vestio en Groep Machiels, zijn ze trots dat hun nieuwste project is afgebeeld op de munt. De verwachting is dat eind dit jaar begonnen kan worden met de eerste voorbereidende bouwwerkzaamheden in

De speciale herdenkingspenning laat de architectonische ontwikkeling van de stad zien door de eeuwen heen. De torens van The M symboliseren de laatste ontwikkelingen.

aanloop naar de bouw van de drie torens. Inmiddels is meer dan 70 procent van de appartementen verkocht of in optie.

The M is meer dan een woonproject; het is een transformatie van een historische plek in Maastricht. Wat ooit het domein was van middeleeuwse kloosters, industriële activiteit en de culturele vrijplaats Landbouwbelang, krijgt nu een nieuwe bestemming. In het bruisende Sphinxkwartier, smelten erfgoed en vooruit­

strevend design samen tot een unieke leefomgeving. The M bestaat uit diverse types koopappartementen met 1, 2 of 3 slaapkamers met ruime terrassen en ondergrondse parkeerplaatsen. Naast de appartementen komen er ook studio’s voor studenten en verhuizen enkele opleidingen van Zuyd Hogeschool naar The M.

Wonen

Huis en inrichting

Wil jij je ook voelen?

Maak een afspraak bij jouw Hypotheker voor een gratis oriëntatiegesprek

Scan de QR-code of kijk op hypotheker.nl/maastricht

De Hypotheker Maastricht Avenue Céramique 12 (043) 356 10 61

SHOP JOUW STIJL

BIJ LOODS 5 MAASTRICHT

Nostalgie verovert het interieur: dit zijn de woontrends van 2026

Strakke minimalistische interieurs maken langzaam plaats voor warmte, karakter en een vleugje nostalgie. In 2026 draait wonen niet langer alleen om perfect gestileerde ruimtes, maar vooral om sfeer, ambacht en persoonlijkheid. Oude elementen keren terug in een modern jasje en zorgen voor interieurs die vertrouwd aanvoelen, zonder ouderwets te worden. Van glas-in-lood tot rijke houttinten en zwierige stoffen.

Een van de opvallendste comebacks is glas-in-lood. Waar de kleurrijke techniek jarenlang vooral werd geassocieerd met kerken of klassieke herenhuizen, duikt het nu steeds vaker op in moderne woningen. Niet alleen in voordeuren, maar ook als subtiel doorkijkje tussen ruimtes, in badkamerraampjes of verwerkt in opvallende designlampen. Het gebroken licht zorgt voor een warme, bijna dromerige sfeer die perfect aansluit bij de behoefte aan meer gezelligheid in huis.

Ook behang maakt een grote revival door. Vooral het romantische chintzbehang wint snel aan populariteit. De gedetailleerde bloemenprints, geïnspireerd op historische Indiase stoffen, brengen kleur en speelsheid terug in het interieur. Toch hoeft het effect niet overdreven druk te zijn. Juist kleinere patronen in een slaapkamer, leeshoek of hal zorgen voor extra diepte en een zachte vintage-uitstraling zonder de ruimte te overheersen. Daarnaast krijgt hout opnieuw een hoofdrol in huis. Waar interieurs

jarenlang vooral licht, strak en wit moesten zijn, mag het nu weer warm en rijk ogen. Donkere houten meubels, wandpanelen en lambriseringen creëren een knusse sfeer en geven ruimtes meer karakter. Opvallend is dat verschillende houtsoorten tegenwoordig bewust met elkaar gecombineerd worden. Die mix van structuren en tinten zorgt voor een gelaagd interieur dat juist heel eigentijds aanvoelt.

Hypotheek in België als Nederlander? Wij regelen het.

Start met de online hypotheekcheck op onze website en krijg direct inzicht in wat je ongeveer kunt lenen in België en welke maandlasten daarbij horen.

Daarna ontvang je een gratis en vrijblijvend adviesgesprek waarin we jouw mogelijkheden persoonlijk bespreken.

Naar België is een handelsnaam van Soeverein IFS BV

Steeds meer Nederlanders kiezen voor België. Wij hebben meer dan 300 Nederlanders begeleid bij het inzichtelijk maken en regelen van hun financieringsmogelijkheden bij aankoop van een woning in België.

ONAFHANKELIJK HYPOTHEEKADVIES

Heldere uitleg, objectief advies en volledige begeleiding bij het kopen van een woning in België.

FINANCIERINGSMOGELIJKHEDEN

Krijg direct inzicht in welke hypotheekvormen, bedragen en maandlasten bij jouw situatie passen.

BEGELEIDING BIJ HET AANKOOPPROCES

Van oriënteren tot ondertekenen van jouw financiering: wij leggen elke stap duidelijk uit zodat je zeker en voorbereid beslist.

Wij zijn een klein bedrijf waar persoonlijk contact voorop staat! U heeft altijd direct contact met de eigenaar, dus geen miscommunicatie of tussenkomst van derden.

Wij zijn gespecialiseerd in het reinigen, onderhouden en renoveren van uw dak, gevel of terras. Ook werken wij vakbekwaam, milieuvriendelijk en gebruiken uitsluitend A-kwaliteit en duurzame producten.

DAKWERKEN

DAKREPARATIES

DAKREINIGING

DAKCOATING

VOEGEN

ZINKWERK

SCHOORSTENEN

GEVELWERKEN

UITKAPPEN

STRALEN

GEVELREINIGING

IMPREGNEREN

SCHEURHERSTEL

Bel/mail voor een gratis offerte 043 790 10 76 of +31 (0)6 533 060 34 info@schneider-reiniging.nl

www.schneider-reiniging.nl

Diezelfde behoefte aan structuur en warmte zien we terug in de heropleving van decoratieve lambrisering. Klassieke sierlijsten worden opnieuw toegepast, maar dan op een modernere manier. Door lambrisering hoger op de muur te plaatsen dan vroeger gebruikelijk was, ontstaat een speels en architectonisch effect. Het biedt een relatief eenvoudige manier om een ruimte meer diepte en elegantie te geven zonder ingrijpende verbouwingen.

Ook kleurgebruik verschuift duidelijk richting warmte. Bruintinten, jarenlang afgeschreven als somber of gedateerd, maken een opvallende comeback. Vooral chocoladebruin, karamel en mokka domineren het interieurbeeld van 2026. In combinatie met lichte stoffen, natuurlijke materialen en moderne kunst ontstaat een balans tussen luxe en comfort.

Het resultaat is een interieur dat rust uitstraalt, maar tegelijk veel persoonlijkheid heeft.

Misschien wel de meest verrassende trend is de terugkeer van geplooide stoffen en meubels met een ‘rokje’. Banken met zachte stoffen plinten, gordijntjes onder wastafels en textiel achter vitrinekasten geven interieurs een speelse en huiselijke uitstraling. De trend past binnen de bredere beweging waarbij woningen minder strak en formeel mogen zijn.

Comfort en zachtheid staan centraal, met veel aandacht voor tactiele materialen en details die een ruimte menselijker maken.

Wat al deze trends gemeen hebben, is de hang naar geborgenheid. In een tijd waarin technologie en snelheid een steeds grotere rol spelen, lijkt het interieur juist een plek te worden waar warmte, nostalgie en ambacht centraal staan. 

DÉ ZITSPECIALIST VAN ZUID-LIMBURG

De grootste collectie relaxfauteuils van de regio

7 jaar volledige garantie

Gratis thuisbezorgd

Gratis onderhoudsset

Ervaar maatwerk in comfort bij Relaxxz

Gun uzelf het ultieme zitcomfort met een relaxfauteuil op maat

Droomt u van een stoel waarin u écht kunt ontspannen? Met een relaxfauteuil die u moeiteloos in verschillende standen kunt verstellen, worden uw zitmomenten niet alleen comfortabeler, maar krijgt uw lichaam ook de rust die het verdient.

Persoonlijk en vrijblijvend advies

Een relaxfauteuil koopt u niet elke dag. Daarom is een goed en persoonlijk advies essentieel. Samen met u bekijken we alle opties, zodat we een fauteuil vinden die perfect aansluit bij uw wensen, uw lichaam én uw budget. Zo geniet u straks van een relaxfauteuil die niet alleen heerlijk zit, maar ook speciaal voor u op maat is uitgekozen.

Keuze uit meer dan 100 modellen

Omdat elk lichaam uniek is, hebben wij op de 1e etage van Vegers Meubelen, naast de Woonboulevard in Heerlen, meer dan 100 relax- en sta-op-fauteuils opgesteld. Ze zijn er in alle maten, van XS tot XXL, zodat u altijd verzekerd bent van een perfecte pasvorm. Kom langs, voel, test en ervaar het verschil zelf!

Ontdek het zelf!

Bekijk ons aanbod online of kom langs naast de woonboulevard: In de Cramer 198, 6412 PM Heerlen

Ervaar zelf hoe ontspanning écht voelt!

045- 2031067

Persoonlijke begeleiding en een onderscheidende verkoopstrategie bij Marcel Overhof Makelaardij

Ruim dertig jaar ervaring in financiële dienstverlening en vastgoed vormden drie jaar geleden de basis voor de start van Marcel Overhof Makelaardij, inmiddels een onderscheidende speler binnen de Maastrichtse woningmarkt. Vanuit zijn kantoor in Maastricht begeleidt Marcel verkopers op een persoonlijke, betrokken en strategische manier, met een duidelijke focus op kwaliteit, presentatie en resultaat.

WMarcel Overhof Makelaardij Frankenstraat 66, 6224 GR Maastricht 06 ­ 298 66 293 info@marceloverhof.nl www.marceloverhofmakelaardij.nl

aar veel makelaars kiezen voor volume, kiest Marcel bewust voor aandacht. Iedere woning vraagt om een eigen aanpak en ieder verkooptraject verdient volledige betrokkenheid. Juist die combinatie van persoonlijke begeleiding, marktkennis en moderne marketing zorgt ervoor dat steeds meer woningverkopers in Maastricht en het Heuvelland bewust kiezen voor Marcel Overhof Makelaardij.

“Een woning verkopen draait niet alleen om cijfers en vierkante meters. Vertrouwen, transparantie, presentatie en beleving maken vaak het verschil.”

Die visie vertaalt zich naar een onderscheidende manier van werken. Verkopers worden intensief begeleid vanaf het eerste gesprek tot aan de overdracht bij de notaris. Heldere en proactieve communicatie, korte lijnen en eerlijk advies staan daarbij centraal.

“Het verschil zit vaak in aandacht, presentatie en slimme keuzes.”

Op technologisch vlak loopt het kantoor bewust voorop. Naast professionele fotografie, video’s, social media campagnes en premium woningpresentaties wordt ook gebruikgemaakt van innovatieve AI­technologieën. Daarmee kunnen mogelijke modernisaties van woningen op realistische en natuurlijke wijze worden gevisualiseerd. Potentiële kopers krijgen zo direct een beter beeld van de mogelijkheden van een woning, wat de beleving én aantrekkingskracht aanzienlijk versterkt.

Dankzij zijn sterke lokale netwerk, diepgaande kennis van Maastricht en gevoel voor presentatie weet Marcel woningen op een krachtige manier in de markt te zetten. Die combinatie van strategie, persoonlijke aandacht en deskundigheid heeft ervoor gezorgd dat Marcel Overhof Makelaardij in korte tijd is uitgegroeid tot een vertrouwd en hoog gewaardeerd adres voor woningverkoop in Maastricht en omgeving.

Elsresidentie:

het verlengde van thuis wonen

Steeds meer mensen blijven tot op hoge leeftijd thuis wonen. Dat is ook de trend die de overheid stimuleert. Vaak kan dat ook met de nodige aanpassingen in huis en met thuiszorg, maar als dat niet meer kan, dan is de Elseresidentie een goed alternatief om in een kleinschalige, huiselijke omgeving te wonen.

Zorg Groep Beek was één van de eerste zorgorganisaties in Limburg die deze kleinschalige woonvorm

voor mensen met geheugenproblematiek zoals Alzheimer en andere vormen van dementie aanboden. Inmiddels zijn er twee locaties met de naam Elsresidentie, één in Sittard en één in Margraten.

De initiatiefnemers Hannelore en MichaelHamers merken dat veel mensen onbekend zijn met wat een kleinschalige woonvorm kan betekenen en wat de kosten zijn. Michael: “In Nederland is het zo geregeld dat iedereen die naar een zorglocatie gaat een eigen bijdrage betaalt. De hoogte van die eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen dat iemand heeft.”

Hannelore vult aan. “Wie kiest voor de Elsresidentie, kiest voor kleinschalige appartementen met 24­uurs zorg. Bewoners kunnen hun appartement zelf inrichten en alle appartementen hebben een eigen badkamer en kitchenette. Naast de eigen bijdrage betaalt iedere bewoner huur en servicekosten”, zegt Hannelore.

Michael: “Betaling van de servicekosten betekent bij ons dat je volledig ontzorgd wordt. Alle maaltijden, drie keer per dag zijn inbegrepen. Verder zitten ook energiekosten, schoonmaak, tv en internet, inboedelverzekering, afvalverwijdering en administratie in de servicekosten. De kleinschalige woonvorm en de persoonlijke aandacht vormen de kracht van de Elsresidentie. Langdurig verzorgd wonen bij ons is als het ware het verlengde van thuis wonen.”

www.elsresidentie.nl

SOEVEREIN HYPOTHEKEN

Vrijblijvend & onafhankelijk hypotheekadvies

Wij garanderen een eerste haalbaarheidsanalyse binn en één werkdag.

Bij ons vind je deskundig en persoonlijk hypotheeka dvies, afgestemd op jouw unieke situatie. Of je nu particulier bent, onderne mer, een recreatiewoning wilt financieren of een hypotheek nodig hebt bij een echtscheiding, wij begeleiden je stap voor stap.

Met onze expertise helpen we je bij het vinden van de beste hypotheekoplossing, zodat jij met een gerust hart jouw financiële toekomst kunt plannen. Plan vrijblijvend een eerste gesprek!

www.soevereinhypotheken.nl

HYPOTHEEKADVIES

Onafhankelijk en helder advies voor een hypotheek die bij jouw situatie past

ONDERNEMERS

Een hypotheek op maat, ook met een eigen bedrijf en variërend inkomen.

RECREATIEWONING

Financieringsmogelijkheden voor jouw tweede huis of vakantiewoning.

Meer dan 60 jaar vakmanschap

Specialist in elektrotechniek, domotica en verlichting

Meer dan 60 jaar vakmanschap

Electro Duyckers BV is al meer dan 60 jaar een vertrouwde naam in Maastricht en omstreken! Ingmar Duyckers, begonnen in Amby, heeft het bedrijf gemaakt tot waar Duyckers bekend om staat: vakmanschap, oog voor detail en een sterke focus op kwaliteit. Nu tillen zij samen met partner Marie-Dieudonné Klassen het bedrijf naar een nog hoger niveau. Want waar passie en persoonlijke aandacht voor de opdrachtgever samenkomen, kan alleen daar de juiste verbinding met techniek worden gelegd. Vanuit het bedrijfspand aan de Molensingel werkt een hecht en familiair team dagelijks aan uiteenlopende projecten in Limburg en Belgisch Limburg.

“Het bedrijf combineert vakmanschap met persoonlijke service”, aldus Duyckers. Daarnaast voegt Klassen eraan toe: “Of het nu gaat om het monteren van een extra wandcontactdoos of het verzorgen van een complete installatie, wij staan klaar om iedere opdrachtgever te voorzien van onze beste adviezen, waarbij wij vaak een droom op papier letterlijk in vervulling laten gaan.” “Dit is ons credo, ons doel, en daar doen wij het dan ook voor,” onderstreept Duyckers. “Bij ons,” zegt Klassen, “krijgt de klant dezelfde persoonlijke aandacht, want wij vinden het nog altijd belangrijk dat in een wereld waar alles steeds meer geautomatiseerd en gerobotiseerd wordt, de klant centraal blijft staan.”

Electro Duyckers BV is ook gespecialiseerd in domotica, verlichting en duurzame installaties voor zowel particulieren als bedrijven. Het ondernemende koppel zit niet stil: de afgelopen maanden hebben zij zich gebogen over diverse projecten, zoals L’appetito, Gorissen Bedrijfskeukens, de Vief Köp, Kliniek Annadal en diverse logistieke centra in Limburg. Ook overheidsprojecten behoren tot de portefeuille van Duyckers en Klassen, waaronder de nieuwe raadzaal van de Gemeente Valkenburg aan de Geul.

Naast groei en innovatie blijft het bedrijf investeren in kwaliteit en mensen. Met een betrokken team, een moderne werkwijze en een sterke focus op service blijft Electro Duyckers bouwen aan duurzame relaties met klanten in de regio!

Particulieren, bedrijven en overheid 24-uurs service en snelle ondersteuning

Actief in Nederlands en Belgisch Limburg

Van kleine serviceklus tot groot bouwproject

Betrouwbaar, persoonlijk en oplossingsgericht

Maastricht krijgt een upgrade

KPN Glasvezel

Supersnel en superstabiel

Wilt u meer weten over KPN Glasvezel? Kom langs!

Datum: 11 juni, 18 juni, 25 juni

Tijdstip: 11:30-17:00

Locatie: Markt, Maastricht

Dansen in het Park keert terug

Oudere Maastrichtenaren denken nog met weemoed terug aan eind jaren vijftig en de jaren zestig toen het stadspark de locatie was van Dansen in het Park. Elke week was d’n Ingelsen Hoof de plek waar destijds de jongeren elkaar ontmoetten om te dansen. Dit jaar keert Dansen in het Park weer even terug.

De Nederlandse Dansdagen hebben samen met de Stichting Smile in het kader van het Maastrichtjaar de handen in elkaar geslagen om een oude traditie een eigentijdse revival te geven op het Koningsplein. Twee dagen lang, op 13 en 14 juni, is iedereen welkom op het Koningsplein om te dansen, te kijken, te genieten. Het evenement is voor alle leeftijden, met speciale activiteiten ook voor de kinderen.

William Bartels van Stichting Smile, die zelf al jaren dansavonden organiseert voor senioren, merkte dat veel ouderen die vroeger dansten in het park nog steeds de behoefte hadden om samen met leeftijdsgenoten deze passie weer op te pakken. “Veel ouderen komen nog maar zelden buiten de deur om leeftijdsgenoten

te ontmoeten,” zegt Bartels. “Door in de buurten dansmiddagen en dansavonden te organiseren maken we het mogelijk dat ouderen in hun buurt elkaar ontmoeten.”

Sinds 2010 organiseert hij in veel buurten zoals Malberg, Pottenberg, Heugemerveld, Amby en Heer dansavonden. “Voor de mensen hebben de dansavonden ook een sociale functie,” zegt Bartels.

Samen met De Nederlandse Dansdagen ontstond zo het idee om nog één keer Dansen in het Park te laten terugkeren. Zoals dat zestig, zeventig jaar geleden wekelijks was in het Stadpark. Claudia Laenen, directeur-bestuurder bij de Nederlandse Dansdagen zegt dat het tweedaags evenement een eigentijdse variant wordt op Dansen in het Park uit de jaren vijftig en zestig.

“Dansen in het Park vindt dit keer plaats op het Koningsplein. Daar is een grote dansvloer, zijn er workshops en kan er de hele dag gedanst worden op verschillende muziekstijlen. Ook is er gelegenheid om iets te eten en drinken. Dansen in het Park is voor liefhebbers van tango, foxtrot en wals, maar ook voor mensen die van linedance houden.

‘’Het worden twee dagen waarin we via dans mensen gaan verbinden met elkaar!’’ zegt Claudia. 

Galaconcert hoogtepunt jubileumjaar

Symfonieorkest Avanti geeft al 125 jaar kleur aan klank

Terugkijken hoort bij een jubileum, maar eigenlijk willen ze liever naar de toekomst kijken. Drie bevlogen leden van het jubilerende Symfonieorkest Avanti (secretaris en vicevoorzitter Beppie Paquay, dirigent Wilfred Sassen en - bij afwezigheid van voorzitter Wim Graef - oud-voorzitter Eugène Luijten) aan het woord over 125 jaar Symfonieorkest Avanti.

Het gesprek vindt plaats op maandagavond, traditioneel de repetitieavond van het orkest. “Al sinds 1903, toen werd dit vastgelegd in het huishoudelijk reglement”, vertelt Eugène, die maar liefst 25 jaar de voorzittershamer hanteerde. “Onze muzikanten spelen ook vaak in fanfares of harmonieën, waar repetities bijna altijd in het midden of aan het einde van de week plaatsvinden. Op maandag hebben wij daardoor meestal voldoende bezetting.”

Frühschoppen

Het Symfonieorkest Avanti is een gekende naam in het Maastrichtse. “Ondanks de naamswijziging (AvantiKapel werd in 2003 Symfonieorkest Avanti) staan we bij veel Maastrichtenaren nog bekend onder de oude naam, een naam die niet meer paste bij orkest en repertoire. Kapel associeer je toch met ‘Frühschoppen en Lederhosen’”, lacht Eugène.

Geliefd

Werd in de oprichtingsstatuten nog gesproken over ‘het bevorderen van het muziek- en ontspanningsleven in Maastricht’, in 1975 volgde uitbreiding met ‘Maastricht en omgeving’. “Je kunt het zo gek niet bedenken of we hebben er opgetreden, zowel binnen als buiten Maastricht. Op de meest uiteenlopende plekken: kerken, kloosters, zorgcentra, zelfs in de gevangenis. Daarnaast begeleiden we vaak zang- en operettekoren. Bovendien zijn ook onze kleinere ensembles, zoals het Avanti Salonorkest en de speciale bezetting voor ‘Bruiloften en Huwelijksmissen’ (de BH’s), zeer geliefd”, aldus de Avantisten.

KLASSIEK MET POPPY JASJE

Het jubileumjaar kent 4 muzikale hoogtepunten, waarbij het galaconcert op 14 juni in OPUS 9 in Maastricht eruit springt. Wilfred zegt hierover: “Ook voor mensen die normaliter niet snel naar een symfonieorkest zouden gaan is deze voorstelling iets om niet te missen. Het is een cross-over, klassieke muziek met een poppy jasje. Ofwel, voor elke muzieksmaak wat wils. Ook pianist Wouter Bergenhuizen en Floris & The Flames werken aan deze muzikale ontdekkingsreis mee.

Uitdaging

Het trio ziet het jubileumjaar als een ankerpunt, je kijkt terug op wat je had en vooruit naar waar je naar toe wilt én kunt gaan. “Het is een mooie, sociale en warme vereniging. Wat ons uniek maakt is dat ons orkest voor de helft uit strijkers bestaat, aangevuld door blazers. Niks mooiers dan dat, door die strijkers krijg je een fantastische klank.

Voor onze strijkers is het ook een enorme uitdaging, reden waarom ze vaak voor Avanti kiezen. Beppie – zelf professioneel klarinettiste geweest –vult aan: “Maar ook voor de blazers. Hier speel je toch vaker solo dan in een ander orkest. En ook dat is een uitdaging.”

Gevarieerde mix

Onder leiding van Wilfred Sassendie dertien jaar geleden de overstap maakte van concertmeester naar de bok en violist is bij Philzuid — is het repertoire meegegroeid met de tijd. “Wat voor mij belangrijk is, is dat we muziek maken die plezierig moet zijn om naar te luisteren, maar die ook de muzikanten prikkelt. We bieden vandaag de dag een gevarieerde mix van klassiek en pop. De muziekcommissie bewaakt de programmering in nauw overleg met de leden en de dirigent, waarbij we steeds zoeken naar nieuwe uitdagingen die passen bij onze bezetting. We hebben hier uiteindelijk toch te maken met amateurs. Weliswaar gepassioneerd en vol inzet, maar toch iets waar je rekening mee moet houden.”

Nieuwe aanwas

Wilfred vervolgt: “Ik wil Avanti graag naar een hoger niveau tillen. We zijn weliswaar een Maastrichts orkest, maar onze leden komen van overal, ook van buiten de provincie. We hebben nu zo’n 40 muzikanten, maar streven naar uitbreiding. Niet gemakkelijk, want zoals veel verenigingen heeft ook Avanti moeite met het vinden van nieuwe aanwas. Het bestuur heeft hier zeker aandacht voor, maar het is niet gemakkelijk. Nieuwelingen vinden het vaak of te moeilijk of ze hebben hogere ambities. Bij Avanti mag je 10 keer op proef meespelen, blijkt het voor beide partijen van geen toegevoegde waarde, dan is het – uiteraard in goed overleg – jammer, maar helaas. Overigens kunnen we indien nodig – zoals ook voor het galaconcert in juni – altijd terugvallen op een heel netwerk van vervangers: collega’s en vrienden.

Door deze mensen zijn we enorm geholpen toen in 1967 bij een felle brand ons instrumentarium en de hele muziekbibliotheek in vlammen opging. Van alle kanten kregen we hulp geboden, ook van buiten Maastricht.”

Kweekvijver

Beppie beschrijft het orkest als een ‘gevarieerd en gemêleerd gezelschap’. De gemiddelde leeftijd is pakweg 50 jaar. “Avanti is weliswaar een amateurgezelschap, maar er zijn leden die voorheen als professional hebben gespeeld, zoals ikzelf. De meer ervaren muzikanten nemen de minder ervaren musici bij de hand, als dat nodig is. Leuk is om te zien dat Avanti ook verworden is tot een kweekvijver van goede beroepsmuzikanten.”

Voor meer informatie over de jubileumactiviteiten zie de website van Avanti: www.symfonieorkestavanti.nl

125 JAAR AVANTI IN EEN NOTENDOP

• In 1901 besluiten 12 leden van de St. Servaas Sociëteit tot het oprichten van de AvantiKapel, met als doelstelling: het bevorderen van het muziek- en ontspanningsleven in Maastricht.

• Tijdens de Tweede Wereldoorlog weigert de 12-koppige AvantiKapel toe te treden tot de Nederlandse Kultuurkamer. Als gevolg hiervan wordt Avanti door de Duitse bezetter opgeheven. Geen nood, de Avantisten musiceerden tijdens de oorlogsjaren in het geniep.

• Na WO 2 houdt de St. Servatiussociëteit op te bestaan. De Avanti-kapel gaat zelfstandig

door en fuseert met de Maastrichtse Orkestvereniging Con Fuore. In 1945 is de nieuwe Avanti-Kapel een feit.

• Avanti integreert in 1954 met het opgeheven Maastrichtse symfonieorkest Symphonia .

• In 1967 wordt de repetitieruimte van de Avantisten getroffen door brand, niet alleen het instrumentarium maar ook de volledige muziekbibliotheek gaat in vlammen op.

• Sinds 1969 maken ook vrouwen deel uit van het orkest.

• In 2001 viert de Avanti-Kapel haar 100-jarig jubileum.

• In 2003 vindt de naamswijziging plaats: Avanti-Kapel wordt omgedoopt tot Symfonieorkest Avanti.

Wilfried Sassen, Beppie Paquay en Eugène Luijten.

BRASSERIE CAPITAL

EEN HORECAZAAK OM ELK MOMENT VAN DE DAG TE GENIETEN

Het maakt niet uit op welk moment van de dag je wilt langskomen. Bij Brasserie Capital op de Markt ben je altijd meer dan welkom. Voor een ontbijtje, een lunch, diner of borrel of gewoon een drankje. Genieten kan op het zonnigste terras van Maastricht. Geen wonder dat Capital populair is bij Maastrichtenaren, toeristen en studenten.

Eigenaren Ralph Bastiaens en zijn echtgenote Cindy hebben in zes jaar tijd van de desolate hoek MarktBoschstraat een hippe hotspot gemaakt. Ralph, die de zaak in 2000 begon zag potentie in het hoekpand, waar niemand anders echt interesse in leek te hebben. “Zeker de Boschstraat was toen nog niet zo levendig als nu,” vertelt Ralph. “Ik geloofde in deze plek en dat is ook gebleken.”

Het geheim van de zaak? “Goed personeel en het leveren van kwaliteit in alle opzichten. “Of het nu gaat om de terrasstoelen, de menukaart, de bediening of de verse bloemen op elk tafeltje. Het moet kloppen. Daar besteden we veel aandacht aan. Gasten moeten een goed gevoel hebben bij een bezoek aan Capital.”

Dat goed gevoel komt bijna vanzelf als op zonnige dagen het grote terras ’s morgens vroeg al buiten wordt gezet. Ralph: “We hebben 230 zitplaatsen buiten, een terras aan de Markt en een groot terras aan de Boschstraatkant. Je kunt bij ons de hele dag in de zon zitten of onder de grote verwarmde terrasoverkapping als het wat frisser is. Zomer en winter is het terras open en bovendien heeft het terras een vernevelingsinstallatie om op echt hete dagen toch lekker te kunnen genieten op een koel terras.”

De eigenaar ziet een heel divers publiek zijn zaak bezoeken. “Overdag zijn het veelal de Maastrichtenaren en bezoekers van de weekmarkt op woensdag en vrijdag die binnenkomen voor een kop koffie en vlaai. ’s Middags veel gasten voor de lunch

en later in de middag komen mensen voor een borrel en voor het diner. Internationale studenten zien we dan weer veel ’s avonds op ons terras. Voor hen is dat een avondje uit,” zegt Ralph.

Ralph en Cindy hebben hun zaak zeven dagen per week open. Dat betekent ook dat er veel personeel nodig is. Ralph: “We hebben ongeveer 110 medewerkers. Vast personeel en studenten die dit werk als bijbaantje doen. De sfeer onderling is goed en dat is ook belangrijk, want dat stralen de medewerkers ook uit naar gasten. We zijn ontzettend trots op wat we samen met het team in zes jaar tijd hebben neergezet.”

MARKT 30, 6211 CK MAASTRICHT WWW.CAFEBRASSERIECAPITAL.NL

Waar Maastricht samenkomt

De horeca brengt mensen samen

Per jaar geeft de Nederlander gemiddeld ruim 1200 euro uit aan eten en drinken buiten de deur. De horeca in Maastricht is voor veel bezoekers aan de stad zelfs dé reden om Maastricht te bezoeken. Het aantal horecazaken in de stad is in tien jaar tijd toegenomen tot bijna 500.

Maastricht is een stad van terrassen.

Bij de allereerste zonnestralen stromen de terrassen vol met bezoekers en inwoners die onder het genot van een hapje of een drankje genieten van de stad. Daarmee zijn terrassen een belangrijke factor voor het leven en de aantrekkelijkheid van Maastricht en bepalen ze, zeker in de binnenstad, in grote mate het straatbeeld. De afgelopen maand was de Maastrichtse horeca volop in het nieuws. Met name de strenge handhaving op de omvang van terrassen zette kwaad bloed bij de horecaondernemers. Die vinden dat de gemeente zich te hard opstelt en meteen met dwangsommen komt, terwijl met een beetje overleg ongewenste terrassituaties opgelost hadden kunnen worden. Regels zijn prima, maar een beetje menselijke opstelling zou al helpen, vinden de ondernemers. Ze betalen in hun ogen ook behoorlijke belastingen aan de gemeente. Het gaat dan met name om precariobelasting voor de terrassen. Dat wordt afgerekend per vierkante meter terras. In

2024 haalde de gemeente zo ruim 1,1 miljoen euro op bij ondernemers met een terras. Staat natuurlijk tegenover dat een zaak met een groot terras zoals bijvoorbeeld op het Onze Lieve Vrouweplein weliswaar veel belasting betaalt, maar ook veel omzet kan genereren door de grootte van het terras.

Trends

Binnen de horeca in Maastricht heeft zich de afgelopen jaren een stevige verschuiving voorgedaan. Het aantal cafés is meer dan gehalveerd en omgevormd tot eetcafé of restaurant, van eten naar drinken. Een andere trend is de verketenisering van de horeca in de Limburgse hoofdstad. Lang heeft de stad dat kunnen tegenhouden, maar inmiddels is Loetje, ’t Zusje, Anne & Max, Le Pain Quotidien, Oakberry, Dadawan, Subway en Starbucks neergestreken. De stad had al Mc Donalds, Burgerking en Kentucky Fried Chicken.

De komende jaren zal het horecabeeld van de stad verder veranderen. Dat heeft alles te maken met de internationalisering van Maastricht. Ook de gemeente stuurt aan op een spannender aanbod voor jongeren en studenten en een meer gedifferentieerd aanbod. Een Markt met zes Italiaanse restaurants met bijna identieke menukaarten is dat nog te weinig. Onder invloed van Tik-Tok-influencers zullen ongetwijfeld nieuwe zaken neerstrijken in de stad, die zoervleisj, bloodweurs en het hinnevideeke langzaam van de kaart stoten. 

ZEG JE INTRATUIN, DAN ZEG JE

GROENE TUIN

Intratuin is de grootste aanbieder van groen in Nederland én we zijn vertegenwoordigd in België en Duitsland. Onze missie? Héél veel voor- en achtertuinen vergroenen zodat zoveel mogelijk mensen kunnen genieten van het goede van de natuur.

Wij zorgen ervoor dat iedereen kan profiteren van het goede van de natuur en streven naar minimaal 50% groene tuinen in 2030.

V I S I E

INTRATUIN MAAST GROENE AMBITIE

WAT DAT PRECIES INHO

De weg naar onze groene missie 100% de moeite waard. Waar we o verduurzamen van de tuinbr natuurlijk) en de consument he duurzame keuzes.

Hoe? In het kort: door strenge afs leveranciers en hoge duurzaamhei

Intratuin Maastricht

Door mensen in contact met elkaar en met het goede van de natuur te brengen, maken we hun leven beter en aangenamer.

M I S S I E IM m

planten en producten, door de kennis te voorzien en door onze mogelijk te inrichten. De uitg hieronder.

is meer dan een winkel

CIRCULAIRE ECONOMIE - SDG#12 (D consumptie)

Samen met onze partners werke bijdragen aan duurzame consump e n u m

van ons energieverbruik vindt vo bij de productie van onze artikel planten. Daarom maken we wel gaat om leveranciers en gaan we verduurzaming. Daarnaast word mogelijk voorzien van wind- en zo

Het is een plek waar mensen elkaar ontmoeten, samen genieten van koffie of lunch en even ontspannen in een groene omgeving.

BIODIVERSITEIT - SDG#15 (Behoud v

De diversiteit aan dieren en plan zoals bijen en vlinders worden bed leefgebied. Intratuin zet zich tuinbranche en wil dat in plantenassortiment chemievrij is. 5.0 ondertekenen en werken same stimuleren we consumenten om t

Slijterij

Bams 125 jaar

‘Achter elke fles zit een verhaal’

Een familiebedrijf dat 125 jaar bestaat en ook al 125 jaar op dezelfde plek is gevestigd. Het komt zelden voor, maar slijterij Bams is een van de weinige familiebedrijven die al meer dan een eeuw een vaste waarde is in Maastricht.

DOOR: PETER EBERSON  BEELD: YOUDI KAYALI

Een stap naar binnen bij Bams, is een stap naar een rijke geschiedenis. De winkel mag gerust een bezienswaardigheid genoemd worden. Op 26 vierkante meter staan meer dan 3600 verschillende soorten drank. Toeristen komen soms alleen binnen om zich te verwonderen aan de collectie. Aan de muur hangt inmiddels een bordje verboden te fotograferen, want ja, Bams is geen museum, maar een slijterij.

De eerste generatie Bams begon in 1901 op de Markt 9 met een proeflokaal. Buurtbewoners konden er terecht voor een goed glas en een goed gesprek. “Van een slijterij was in 1901 nog geen sprake,” zegt de huidige eigenaar Jos Bams. Het was de derde generatie Guus en Mia Bams die de zaak hebben groot gemaakt met hun manier van ondernemen gebaseerd op een ijzeren principe: nooit een cent lenen, alles met eigen geld financieren.

Dat principe hanteert de familie nog steeds. Jos Bams runt de zaak samen met zijn vrouw Lilianne en ook zoon Daan is inmiddels in het familiebedrijf gestapt. Maar ook Mia is nog steeds te vinden binnen het bedrijf. Zij staat in de tweede vestiging van Bams in Nazareth.

Jos Bams: “We staan bekend om onze grote collectie zeldzame single malt whisky’s. Meer dan 1000 soorten whisky en ruim honderd merken cognac staan hier. Achter elke fles zit een verhaal. Flessen die voor meer dan 2000 euro van de hand gaan, maar van deze flessen bestaan er dan ook maar een paar op aarde, dus verzamelaars weten ons te vinden. Een zeldzame fles whisky van 2000 euro wordt alleen maar meer geld waard.”

“

Een ijzeren principe: nooit een cent lenen”

Hoewel sterke dranken een specialiteit zijn van Bams ,zijn vrijwel alle soorten alcoholische dranken te krijgen. “Mensen denken soms dat we alleen whisky verkopen, maar we hebben een uitgebreid assortiment wijnen. Daar willen we steeds meer de focus op leggen, want niet iedereen drinkt whisky,” zegt Jos.

Met drie generaties die nu in het familiebedrijf werken is Jos ervan overtuigd dat de naam Bams ook de komende decennia verbonden blijft aan de slijterij. “De kracht van ons bedrijf is nu net dat generatie op generatie het bedrijf op een gezonde manier wil doorgeven.” 

Waar Maastricht samenkomt, bruist de stad

Bourgondisch genieten

HORECA is één van de belangrijkste sectoren van Maastricht

1 OP DE 7

banen in het centrum komt uit horeca

± 5.000 mensen werken in de horeca in Maastricht

600+ horecazaken in de stad

Meer dan de helft in het centrum

Terrassen betalen individueel TOT € 40.000 per jaar aan de stad

HORECA zorgt voor aantrekkingskracht en leefbaarheid centrum

Danny Keppels geniet van 2500 events per jaar

Bij de Maastrichtse Event Management Group (EMG) draait het om de grote getallen. 300 huwelijken per jaar, 2500 events. In een paar jaar tijd gegroeid van 1 naar 10 eventlocaties en als het aan eigenaar Danny Keppels ligt komen daar nog zeker vijf locaties bij.

DOOR: PETER EBERSON  BEELD: YOUDY KAYALI

Keppels is een horeca / eventondernemer die in Maastricht exploitant is van De Rebelle, de Tapijnkazerne en de Groote Sociëteit. Stuk voor stuk voor stuk locaties met een rijk, historisch verleden. Menig uitbater beet zich stuk op bijvoorbeeld de Augustijnenkerk aan de Kesselskade. Pogingen om er een muziekpodium en later een binnenspeeltuin van te maken waren geen succes, maar sinds Danny Keppels de kerk overnam en er eventlocatie De Rebelle van maakte loopt

het als een tierelier. De locatie is inmiddels de vaste plek voor de jaarlijkse Mestreechse Hierezitting en de Maastricht Awards, maar ook op events als De Borrel komen honderden liefhebbers af.

De ondernemer slaagde er ook in om van De Groote Sociëteit een succesverhaal te maken. Opgericht in 1762 als ontmoetingsplaats voor de Maastrichtse heren van stand is de ruimte nu te huur voor feesten. Een verklaring voor zijn succes? “Altijd de hoogste kwaliteit

leveren,” zegt Danny. “En werken met mensen die de hoge kwaliteit ook nastreven. Die mensen krijgen bij mij kansen om zelf ondernemer te worden. Jonge mensen die bij mij binnenkomen en die laten zien uit het goede ondernemershout te zijn gesneden, wil ik betrekken bij het bedrijf,” vertelt Danny. “Ik ben altijd voorstander van samenwerkingsmodellen. Dus als iemand goed functioneert krijgt hij of zij de kans om door te groeien tot aandeelhouder om zo mee te bouwen aan het succes van EMG. In bijna elke locatie die EMG exploiteert werken we volgens dit model.”

“Ik ben altijd voorstander van samenwerking”

De lijst met locaties in Maastricht, de rest van Limburg en in Brabant en Noord­Holland die onder EMG vallen, is indrukwekkend te noemen. Naast de drie locaties in Maastricht gaat het om Kasteel Pietersheim, net over de grens bij Maastricht, in Lanaken. In Parkstad valt de Schinvelderhoeve onder de EMG Group. In Sittard de Stadbroekermolen en in Thorn De Grote Hegge, in Roermond de Oolderhof. “Recent hebben wij daar nog The Dock in Breda en Het Arsenaal in Naarden aan toegevoegd.”

Hoeveel locaties kun je als ondernemer runnen zonder het overzicht of de focus te verliezen? “Wat mij betreft groeien we door naar 15 locaties,” zegt de 43­jarige Danny Keppels. Dat kan als je alle systemen goed hebt georganiseerd en als je vertrouwen in je mensen hebt. Ik krijg heel veel locaties ter overname aangeboden, maar niet alles zien we als een kans. We kijken naar de regio, het onderscheidende vermogen. We zijn altijd bereid om een onderbouwde prijs te betalen, maar ik kijk daarbij goed naar de cijfers van de aangeboden locatie. De jaren 2019 en vanaf 2024 tellen voor mij pas echt mee voor een goede inschatting van

de potentie van een locatie. 2019 was voor corona en 2024 na corona. Die jaren geven een goed beeld hoe goed een zaak draait. In de jaren 2022 en 2023 was er sprake van een inhaalslag en dat geeft naar mijn mening een vertroebeld beeld. Als we een locatie overnemen is het uitgangspunt altijd dat binnen drie jaar de zaak winstgevend moet zijn binnen onze groep.”

Doordat Keppels binnen zijn bedrijf alles strak geautomatiseerd heeft, kan hij met één druk op de knop zien hoe zijn locaties draaien en eventueel bijsturen. “We hebben de financiën strak georganiseerd

en dat geldt ook voor de marketing, het personeelsbeleid en de inkoop. Het voordeel is dat je daar dan niet onnodig tijd aan hoeft te besteden omdat je een realtime overzicht hebt. Dat is voor mij belangrijk. Ik heb vier kinderen en ik wil op zaterdag ook gewoon naar de voetbal kunnen of een avond met mijn vriendin naar een restaurant. Een goede balans tussen werk en privé is heel belangrijk.”

In Memoriam

Jerôme Slakhorst

7 februari 1976 Maastricht 1 april 2026

DOOR: KARLIJN VAN DER GRAAF  BEELD: MARCEL VAN HOORN

Het Afscheid

In de rubriek Het Afscheid verschijnt elke maand een necrologie van iemand die recent is overleden.

Een ‘bon vivant’. Zo zal Jerôme Slakhorst vooral herinnerd worden. Stralend en niet over het hoofd te zien, net als de blinkende medaille die op zijn borst prijkte toen hij Stadsprins van Maastricht was in 2017. Een moeljaan, vrijbuiter, levensgenieter, en ‘Pedaleur du Charme’. Alom bekend in de stad. Altijd in voor een praatje en het uitdelen van een innige omhelzing, én voor een drankje.

“Tèl de köp, völ de glazer!”; hij heeft het vaak naar een kastelein geroepen om de feestvreugde te verhogen. Jerôme’s officieuze slogan tijdens zijn prinsschap was dan ook: ‘Veer goon ‘m eine versóppe!’.

Toegewijd

Hij deed alles met overgave. Zo ging hij al na drie weken op zijn knieën om zijn

nieuwe liefde Linda ten huwelijk te vragen, met een ring van aluminiumfolie. Jerôme hield er van om het tempo te bepalen -voor zichzelf én zijn omgeving- en dat betekende in de praktijk: ‘volle gaas’, en in de hoogste versnelling. Onbegrensd bij alles wat hij deed; zijn standaard was 111%. Hij studeerde cum laude af aan de Hogeschool. En speelde foutloos zijn partij op trompet bij Fanfare Sint Joezep en later Les Chaupiques. De nieuwe boot van zijn oom Chrit bestuurde Jerôme binnen de kortste keren als een volleerd kapitein. Een flamboyante perfectionist met bravoure.

Op rolletjes

Deze eigenschappen kwamen hem goed van pas toen hij Café Servaas uitbaatte. Hij wist sfeer te scheppen, was uiterst gastvrij en had zijn zaakjes voor én achter de toog op orde. Jerôme was er als een vis in het water, geroutineerd als hij al was dankzij eerdere banen in de horeca. Het was vaste prik om bij sluiting in de nachtelijke uren het nummer ‘Black’ van Pearl Jam te draaien. Hier ontmoette hij Linda, die binnenliep voor een whisky. Jerôme viel als een blok voor haar. Hij was romantisch, en toonde zijn liefde hartstochtelijk. Natuurlijk liep hij bepaald niet zacht van stapel en woonden ze binnen de kortste keren onder één dak. Samen gingen zij gelukkige jaren tegemoet. In 2011 werden ze ouders van tweeling Cato en Nora. Jerôme was een trotse vader, die zijn dochters graag aanmoedigde bij Kimbria en muzikale uitvoeringen, en hen graag mee op pad nam in de euregio. En natuurlijk kregen zij de liefde voor Maastricht door hem met de paplepel ingegoten.

Roller Coaster

De achtbaan, waarmee Jerôme’s leven door Roland Dear, voorzitter van de Aajd-Prinse Sosjeteit Mestreech vergeleken wordt, ging lang bergopwaarts. Met het prinsschap in 2017 misschien wel als onmiskenbaar hoogtepunt. Het voorgaan van het vastelaovend vierend volk vaan Mestreech, met Linda en de meisjes en zijn ouders als trotse deelgenoten, was voor hem een droom die uitkwam. De Tempeleers hadden een enthousiaste prins aan hem, maar ook eentje die af en toe getemperd moest worden. Want ook in deze rol ging hij voor de 111%, hetgeen soms voor extra vuurwerk zorgde, en soms iets te veel van het goede betekende. Jerôme volgde niet per se het strakke protocol… Maar dat hij er zelf enorm van genoten heeft, staat vast.

Toch kon hij volgens zijn vriend Romain Wijckmans het belang in zijn leven van dit prinsschap wel eens bagatelliseren, om vervolgens op sociale media tijdens carnaval een foto van zichzelf te plaatsen als de ‘Groete Onbekinde’ van weleer.

Twee gezichten

Het is typerend voor de wispelturigheid die Jerôme aan de dag kon leggen. Alsof de andere kant van die eerder genoemde medaille werd getoond. Ergens vol voor gaan, en ogenschijnlijk plotsklaps van datzelfde afstand nemen. Een allemansvriend die vooral zichzelf centraal stelde. In 2019 scheidde hij van Linda. Jerôme ging nog meer ‘vlinderen’, ook op werkgebied. Enkele maanden na de scheiding overleed zijn geliefde vader Gérard. Volgens Romain nam die wisselvalligheid vervolgens verder toe. Met veel bombarie en ‘aw kloete’ op stap, en thuis als het ware verdrinken in verdriet.

De achtbaan nam regelmatiger een duik naar het diepe, al maakte hij ook vrolijke tijden mee met zijn nieuwe liefde Petra. Zij noemt hem een ‘Fun Lovin’ Criminal’ en cowboy, die bovenal van ‘drinke, ete en genete’ hield. Petra en anderen stellen dat Jerôme’s verbale directheid en gedrag vaak op ’t randje was, en niet zelden er overheen. Met zijn gevatte humor kon hij de situatie in de regel redden, maar zijn kring werd kleiner. Hij liet zich minder frequent in de stad zien en in gezelschappen zoals dat van de Sosjeteit. Zijn gezondheid liet hem enigszins in de steek, waardoor hij het dringende medische advies kreeg om voortaan gezond te leven. Aan Romain vertelde hij in een sombere bui: “Iech höb al gehad, en noe bin iech al kwiet.” Toch was zijn levenslust niet gedoofd en de liefde voor zijn dochters zo groot dat hij zocht naar nieuwe wegen om te bewandelen.

Laatste rit

Op 1 april kwam daar een abrupt einde aan. Zijn ex-vriendin Petra stelt dat Jerôme in zijn 50 levensjaren geleefd heeft met een intensiteit alsof hij 100 is geworden.

Op zijn uitvaart klonk dat ene lied dat hij aan het einde van elke werkdag draaide in Servaas. Dat gebeurde op verzoek van zijn dochter Nora, die daar nota bene zelf geen weet van had maar het nummer zo toepasselijk vond nu Jerôme overleden was. Zoals die songtekst luidt: ‘How soon the sun can drop away’. Het past inderdaad precies. 

Nostalgie in zwart-wit

DOOR: STEFAN VRANCKEN

SINT-ANDRIESKAPEL

We kijken naar de SintAndrieskapel, die ooit onderdeel uitmaakte van het middeleeuwse SintAndriesklooster. De kapel ligt aan de Andriespoort, nabij Achter de Barakken en de Maagdendries, in het noordelijke deel van het Statenkwartier. Het Sint-Andriesklooster was een vrouwenklooster dat in 1797 werd opgeheven, toen Maastricht onderdeel uitmaakte van de Franse Republiek. De foto werd in december 1982 gemaakt door fotograaf L.M. Tangel. In dat jaar begon een ingrijpende renovatie van de kapel en de resterende kloostervleugel. Zestien jaar eerder, in 1966, was het gebouw al op de monumentenlijst geplaatst. De renovatie duurde tot 1984, waarna de kapel lange tijd dienstdeed als archiefbewaarplaats van het Sociaal Historisch Centrum Limburg, tegenwoordig bekend onder de naam Tracé.

In 1748 had de Franse koning Lodewijk XV, achterkleinzoon en opvolger van de Zonnekoning, zijn zinnen op Maastricht gezet. In 1673 had zijn overgrootvader de stad al weten te veroveren. Na een beleg van bijna een maand capituleerde Maastricht op 7 mei 1748. Uit een akte die op 14 mei 1748 werd gepasseerd door de Maastrichtse notaris Ludovicus Burtin blijkt dat tijdens het Franse beleg grote hoeveelheden koren en meel lagen opgeslagen in het Sint-Andriesklooster, bestemd voor de voedselvoorziening van de in de stad aanwezige soldaten. Doordat het klooster door de Fransen met kanonskogels en bommen werd beschoten, ontstonden grote beschadigingen. De ruimten waarin het koren en meel lagen opgeslagen, kwamen daardoor bloot te liggen. Het gevolg was dat tijdens het beleg een deel van het koren en meel werd gestolen. De zusters van het

klooster wisten niet wie de daders waren, zo vertelden zij aan notaris Burtin.

Op 11 juli 1748 namen de zusters van het klooster een lening van 2.000 gulden op. Met dit geld wilden zij het tijdens het beleg beschadigde klooster laten herstellen. Als onderpand voor deze lening dienden alle bezittingen van het klooster. Notaris Burtin, die kennelijk de huisnotaris van het Sint-Andriesklooster was, legde alle afspraken vast.

In 2017 werd industrieel ontwerper René Holte eigenaar van de kapel. Het gebouw werd toen ingrijpend verbouwd. In 2019 kende de gemeente Maastricht de Victor de Stuersprijs toe voor de restauratie van de kapel.

december

Sint-Andrieskapel, in

1982 gefotografeerd door L.M. Tangel | Beeld: beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer 241.023

SINT-MATTHIJSKERK

Vanuit de Sint Catharinastraat kijken we naar de middeleeuwse SintMatthijskerk. Fotograaf G. de Hoog maakte deze foto in oktober 1913. Stichting Historische Reeks Maastricht bracht als nummer 13 in de reeks Maastrichts Silhouet de titel ‘St. Matthijskerk’ uit. In de tweede druk (1993) is onder meer te lezen: “Robuust en vierkant staat aan de Boschstraat de toren van de Sint-Matthijs. Onverzettelijk trotseert hij niet alleen weer en wind maar ook de stormen der tijden. Als enige echte volkskerk aan deze zijde van de Maas bespeurde de Sint-Matthijskerk elke verandering in Maastricht het eerst. De wisseling van geloof, van katholiek naar protestant en terug, van parochie met bescheiden welstand naar parochie met een arbeidersproletariaat levend van de hand in de tand, van de meest dichtbevolkte naar een haast ontvolkte stadswijk, steeds weer ging de slinger op en neer. De toren van de Sint-Matthijs zag het allemaal aan zich voorbijgaan.”

Sint-Matthijskerk, in oktober 1913 gefotografeerd door G. de Hoog | Beeld: beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer 2180

Op 6 januari 1632 werd in de Sint-Matthijskerk het huwelijk voltrokken tussen de bakker Ghijs van Hern en de vijfentwintigjarige weduwe Christijn van der Haegen. Nog geen twee maanden vóór haar tweede huwelijk was Christijn bevallen van haar derde kind. Dit kind, een zoon genaamd Jan, werd op 9 november 1631 gedoopt in de Sint-Matthijskerk. De echtgenoot van Christijn, bakker Jan Aloffs, was ten tijde van de geboorte van zijn derde zoon al overleden. Christijn was zelf eveneens gedoopt in de Sint-Matthijskerk. Op 9 november 1606 ontving zij daar het doopsel. Zij was pas zeventien jaar oud toen zij op 21 januari 1624 met Jan Aloffs trouwde in de Sint-Matthijskerk.

Op 22 augustus 1632, ruim zeven maanden nadat Ghijs en Christijn waren getrouwd, capituleerde Maastricht voor stadhouder Frederik Hendrik. Namens de Staten-Generaal der Zeven Verenigde Nederlanden nam Frederik Hendrik de stad in. Daarmee brak het protestantse tijdperk aan. Omdat de protestanten in Maastricht geen eigen kerk hadden, moesten de Sint-Janskerk en de Sint-Matthijskerk aan hen worden afgestaan. De parochianen van Sint-Matthijs moesten vanaf dat moment kerken aan de overkant, in de Sint-Catharinakerk. Deze kerk had qua formaat meer weg van een kapel en lag op de hoek van de huidige Sint Catharinastraat en de Boschstraat. Op 30 november 1672 vond in de Sint-Catharinakerk de uitvaart plaats van Christijn van der Haegen. Zij was toen opnieuw weduwe. 

www.oogwereld.nl

Tijd voor je ogen.

Je ogen zijn je belangrijkste zintuig. Het is dus belangrijk om er goed voor te zorgen. Bij Oogwereld nemen we de tijd om naar je te luisteren en de beste zorg te bieden. Ritchi

In onze boutique ontdek je een breed assortiment aan brillen en zonnebrillen. Van bekende modehuizen tot unieke merken die je nergens anders vindt. Of je nu gaat voor een klassiek montuur of iets bijzonders, wij helpen je graag bij het maken van de perfecte keuze.

Akersteenweg 102, Maastricht 043 361 5025 Sint Annalaan 23, Maastricht 043 347 9494

De Maastrichtse politie en ontspoorde huwelijken

DOOR: STEFAN VRANCKEN

Op donderdag 20 januari 1870 werd de drieënvijftigjarige dagloner Joannes Frijns ontboden “ten kantore van Politie” in Maastricht. Daar werd hij geconfronteerd met beschuldigingen van zijn echtgenote, de zevenenveertigjarige Maria Odilia Merckelbagh. Nadat die beschuldigingen met hem waren besproken, vroeg hij zijn echtgenote om vergiffenis. Hij beloofde haar goed te behandelen, zodat zij nooit meer reden zou hebben om over hem te klagen. Helaas is niet bekend wat Joannes moest doen om die vergiffenis te verkrijgen, maar Maria Odilia besloot zich met haar echtgenoot te verzoenen. Wat was aan deze verzoening voorafgegaan? We reizen terug naar het Stokstraatkwartier van de tweede helft van de negentiende eeuw.

De schatkamer van de Limburgse geschiedenis

Vrijwel iedere Maastrichtenaar kent het imposante middeleeuwse kerkgebouw van het Oude Minderbroedersklooster in de Sint Pieterstraat. Wie dit gebouw binnenloopt, belandt in de schatkamer van de Limburgse geschiedenis. In het middeleeuwse kerkgebouw bevindt zich tegenwoordig de studiezaal van het Historisch Centrum Limburg (HCL). Het HCL beheert vele kilometers archiefstukken. Een deel van die archieven is van groot belang voor de bestudering van

Het middeleeuwse kerkgebouw van het Oude Minderbroedersklooster in de Sint Pieterstraat, in de eerste helft van de negentiende eeuw getekend door de bekende Maastrichtse tekenaar Philippe van Gulpen. Beeld: beeldbank van het Historisch Centrum Limburg (HCL)

de geschiedenis van Maastricht en haar inwoners. Zo behoort het archief van de gemeentepolitie van Maastricht tot de prachtige collectie van het HCL. Dankzij dit bijzonder interessante politiearchief kunnen we de huwelijksproblemen van het echtpaar Joannes Frijns en Maria Odilia Merckelbagh uit het duister van het verleden halen.

Een verlaten echtgenoot

Op donderdag 20 januari 1870 werd Maria Odilia Merckelbagh ondervraagd “ten kantore van Politie”. De dienstdoende agent

wilde weten waarom zij met haar drie kinderen haar echtgenoot, met wie zij in de Havenstraat nummer 15 woonde, had verlaten om te gaan wonen in de Bogaardenstraat, “bij Fischer”. Maria Odilia had daar goede redenen voor, zo liet zij weten. Zij verklaarde “dat zij steeds door haren man voor hoer wordt uitgescholden, dat hij van zijn dagloon nimmer een cent aan haar afgeeft maar alles in liederlijkheid en dronkenschap verkwist en haar niet zelden mishandelt”.

Het gezin Frijns-Merckelbagh bewoonde een deel van het huis in het midden van de foto (Havenstraat 15). De foto werd gemaakt door G.Th. Delemarre in 1954. Beeld: beeldbank van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer 47.859

Om voor haar gezin te kunnen zorgen, was Maria Odilia Merckelbagh genoodzaakt “minstens drie dagen in de week bij den vleeschouwer W. Nijst in de Wolfstraat” te werken. Omdat zij bij Nijst werkte, verweet Joannes Frijns zijn vrouw “dat zij de hoer van Nijst is, want dat zij er anders niet zou gaan werken”.

De kinderen in het gezin

De politieagent wilde ook meer weten over de kinderen van Maria Odilia. Haar oudste kind was de eenentwintigjarige sigarenmaakster Dorothea Philomena Frijns, “die kennis heeft met” Joannes Melser, woonachtig in het “Pastoorstraatje”. Haar dochter had van deze Joannes Melser een kind van acht weken oud. Het jonge koppel kon nog niet trouwen omdat Joannes “nog niet geheel aan de Nationale Militie voldaan heeft”.

Dochter Dorothea Philomena was overigens niet geboren met de naam Frijns. Zij kwam namelijk op 20 juni 1848 in Maastricht ter wereld. Haar moeder was toen ongehuwd. Toen Maria Odilia Merckelbagh op 11 november 1857 trouwde met Joannes Frijns, erkende de bruidegom dit negenjarige voorkind van zijn bruid. Hier-

door kreeg het kind de familienaam Frijns. Het is echter zeer onwaarschijnlijk dat Joannes daadwerkelijk haar vader was.

Haar elfjarige zoon Hendrik Lambert Frijns was “schoolleerling op stadsarmenschool”, terwijl de vijfjarige Anna Elisabeth Frijns “bij de zusters van liefde in de Stokstraat naar de school” ging.

De verzoening

Odilia Merckelbagh vertelde de politieagent dat er getuigen waren die konden verklaren over de “onverdraagzaamheid” van haar echtgenoot. Dit waren twee Maastrichtenaren die in hetzelfde huis in de Havenstraat woonden als Maria Odilia en haar echtgenoot, namelijk de schoenmaker Petrus Lijnen en “vrouw Arends”. Een verder getuigenverhoor bleek niet nodig. Zoals aan het begin van dit verhaal al bleek, besloot Maria Odilia zich te verzoenen met Joannes. Ze trok met haar kinderen weer bij haar man in op de Havenstraat. Had de politieagent in kwestie bemiddeld tussen beide echtelieden? Joannes overleed al zes jaar later. Op 19 januari 1876 sloot hij voor eeuwig zijn ogen. Hij was negenenvijftig jaar oud. Zijn weduwe zou hem nog bijna dertig jaar overleven. Op 1 november 1905 overleed zij op Calvariënberg, drieën-

tachtig jaar oud. Haar zoon Hendrik Lambert Frijns was toen al overleden. Hij had op 2 mei 1889 op eenendertigjarige leeftijd zijn laatste adem uitgeblazen.

Zwanger op straat gezet

Huiselijk geweld was in Maastricht aan de orde van de dag. Het archief van de Maastrichtse gemeentepolitie legt veel huwelijksproblemen bloot. Op 14 september 1870 beklaagde de vierentwintigjarige Josephina Begas zich bij de politie dat zij een dag eerder om vier uur in de middag door haar echtgenoot François Heuvels in hun woning, gelegen Achter de Molens, was geslagen en getrapt, “waarna hij haar buiten de deur smeet met haar ziek kind van 15 maanden oud, zeggende gaat nu maar naar uwe moeder”. Het meest droevige aan dit verhaal is dat Josephina ten tijde van de mishandeling zwanger was. Bijna drie maanden later, op 11 december 1870, beviel zij namelijk van haar tweede kind, een meisje. Overigens kwam het weer helemaal goed tussen Josephina en François. In de periode 1873-1890, na de geboorte van de twee eerste kinderen, zou zij maar liefst nog elf keer bevallen. 

Een met ChatGPT gegenereerde afbeelding van een politieagent die een vrouw op het politiebureau ondervraagt.

Buurt en Sevagram realiseren samen speelgelegenheid

Sevagram brengt jong en oud bij elkaar

Campagne is een wijk waar steeds meer jonge gezinnen zijn gaan wonen. Opvallend in de wijk is dat er geen enkele speelgelegenheid is voor jonge kinderen. Buurtbewoner Robbert Ederer nam het initiatief om samen met Sevagram jong en oud met elkaar te verbinden in de wijk.

Voor de zorglocatie van Sevagram in de buurt Campagne ligt een ruim park met veel groen en bomen die voor schaduwrijke plekjes zorgen in de zomer. Het park is eigendom van Sevagram. Een aantal buurtbewoners vond dat een ideale plek voor een speelgelegenheid voor de kinderen uit de buurt. Namens de bewoners benaderde Robbert Ederer bij Sevagram

Will Bastiaens, teammanager Vastgoed, met het idee om in het park speeltoestellen te plaatsen. Bij Sevagram waren ze meteen enthousiast, omdat het plan van buurtbewoner Robbert perfect past in de visie

van Community Care van Sevagram. Het doel van Community Care is immers de wijk te betrekken bij de zorgcentra van Sevagram.

Will Bastiaens: “Het is bij Sevagram altijd het doel geweest om een goed contact en goede verbinding met de buurten te hebben waar onze zorglocaties zijn gevestigd. In Campagne is dat niet anders. Toen Robbert met het idee kwam om een aantal speeltoestellen te plaatsen in het park waren we meteen enthousiast en zijn we aan de slag gegaan.”

Kim Hurkens en Jean-Pierre Halmans

Will Bastiaens en Robbert Ederer

Robbert Ederer diende zijn voorstel in bij de gemeente Maastricht, die jaarlijks via een zogeheten Burgerbegroting initiatieven uit buurten financieel ondersteunt. Robbert: “De gemeente zag ons initiatief ook meteen zitten en dat resulteerde in een bedrag van 30.000 euro. Met dat geld kunnen we negen houten speeltoestellen kopen die we in het park zetten. Het is nadrukkelijk geen speeltuin die we gaan maken. Het sleutelbegrip in het gedachtegoed van Spelen & Zorg is wederkerigheid. De kracht is dat mensen op een informele en duurzame manier met elkaar worden verbonden. Het park kan zo uitgroeien tot een ontmoetingsplek voor de buurt.”

Will Bastiaens vult aan: “Spelen en zorg komen zo bij elkaar. Sevagram stelt de locatie beschikbaar en de financiering gebeurt vanuit de gemeentelijke Burgerbegroting. Ik denk dat we straks een mooie toevoeging hebben voor de locatie Campagne. Er ontstaat meer levendigheid. Bij de locatie is al een groot terras waar bewoners en familie kunnen genieten van een drankje of hapje. Dat terras gaan we nog meer zichtbaarder maken, zodat bewoners straks vanaf het terras zicht hebben op het park. De ouders van de kinderen zijn van harte welkom op dat terras.”

Voordat het plan uitgevoerd kon worden is uitgebreid met de bewoners en met omwonenden gesproken over de plannen. Robbert: “Tien jaar geleden is ook al geprobeerd speeltoestellen te plaatsen, maar daar was toen onvoldoende draagvlak voor in de buurt. Inmiddels wonen in Campagne veel gezinnen met jonge

kinderen en was er brede steun voor het plan. Sterker nog, via het buurtnetwerk Campagne konden buurtbewoners zelf een financiële bijdrage leveren. Dat heeft alles bij elkaar nog een mooi bedrag van 5.000 euro opgeleverd,” zegt Robbert.

Er was volgens Will Bastiaens bij sommige mensen nog angst dat de speeltoestellen een nieuwe hangplek zouden worden voor jongeren. Will: “Daar hebben we heel goed over nagedacht. De speeltoestellen die we gaan plaatsen zijn voor jonge kinderen. Er zit bijvoorbeeld geen dak op een houten huis waar jongeren op zouden kunnen klimmen en ook de schommels zijn alleen geschikt voor de allerkleinsten. Door de speeltoestellen verspreid door het park en ook in de buurt van de aanleunwoningen en bij het terras te plaatsen is er ook nog eens een goede sociale controle.”

In juni worden de speeltoestellen geplaatst en de verwachting is dat de kinderen nog dezelfde maand kunnen genieten van de toestellen. Will Bastiaens: “We hopen dat dit project meer buurtbewoners en bewoners van onze locatie met elkaar in contact brengt. Dat ouders ook een goed beeld krijgen wat binnen Sevagram gebeurt. En wie weet zijn er wel buurtbewoners die straks vrijwilliger willen worden binnen onze organisatie, maar het belangrijkste is dat er eindelijk een speelgelegenheid is voor jonge kinderen uit de buurt. En dat jong en oud met elkaar worden verbonden is natuurlijk prachtig,” zegt Will. 

REEKS GRATIS CONCERTEN VAN PHILZUID IN MAASTRICHTJAAR

Muziek kleurt Maastricht, eert haar eigen componisten en de Jeker

2026 is uitgeroepen tot het Maastrichtjaar. Een jaar om de verbindende kracht van de stadsgeschiedenis te benadrukken. In dat Maastrichtjaar kleurt Philzuid de stad Maastricht in met een reeks muzikale activiteiten.

Dat begint al op 5 juni als Philzuid in samenwerking met Internationaal Festival Vocallis enkele Maastrichtse componisten eert tijdens het concert ‘Muzikale voetsporen in de stad’,” vertelt Maud Douwes, bij Philzuid werkzaam als relatiemanager en in dit geval nauw betrokken bij de activiteiten binnen het Maastrichtjaar. “Onze stad is de stad van cellist en componist Joseph Hollman, die door koning Willem III werd uitgeroepen tot koninklijk violoncellist. Hoe beroemd hij was weet misschien niet iedereen, maar hij woonde en werkte lange tijd in Parijs waar hij componisten als Jules Massenet, Edouard Lalo, Eugène Ysaÿe en Camille Saint-Saëns tot zijn vrienden mocht rekenen. Er bestaan foto’s van Hollman en de Japanse keizer. Wat dat betreft was hij voor die tijd al een echte wereldburger en gaf hij les aan de zoon van de keizer,” zegt Maud.

Ook componiste en pianiste Andrée Bonhomme werd geboren in Maastricht. Ze begon al op 10-jarige leeftijd melodietjes op te schrijven en werd aangemoedigd door Carl Smulders – ook een Maastrichtenaar – om daar vooral mee door te gaan. Na haar studie kwam ze in contact met Darius Milhaud die haar als zijn leerling aannam. Er is vrij veel werk van haar bewaard gebleven, maar het wordt zelden uitgevoerd.

Zelf trad hij niet graag op de voorgrond, maar werk van Carl Smulders zelf mag natuurlijk niet ontbreken op het programma. Net zo min als dat van Gustaaf Francies de Pauw.

“Op 5 juni kan iedereen op een laagdrempelige manier kennismaken de rijke muzikale historie van Maastricht van een heel nieuwe kant leren kennen,” vult Raoul Steffani aan. Hij is de initiatiefnemer van dit concert en sinds dit jaar artistiek directeur van Internationaal Festival Vocallis dat vanaf 30 mei in Maastricht en omgeving wordt gehouden. Tijdens ‘Muzikale voetsporen in de stad’ treedt hij samen op met sopraan Lenneke Ruiten, pianist Roger Braun, concertmeester van Philzuid Adelina Hasani en solocellist van Philzuid Paul Uyterlinde,

Er worden op 5 juni in Opus 9 Theresiakerk bekende en minder bekende werken gespeeld

van Joseph Hollman, Andrée Bonhomme, Carl Smulders, Gustaaf de Pauw en Camille SaintSaëns.

Het concert op 5 juni vormt de opmaat tot ‘Yakara’ op zondag 23 augustus. In het kader van het Maastrichtjaar wordt ’Yakara’ van de Vlaamse componist Piet Swerts uitgevoerd in de Theresiakerk. Met zijn derde symfonie brengt de Belgische componist een eerbetoon aan de rivier de Jeker, waarvan Yakara de oude Keltische naam is. Uitgevoerd door Philzuid met bariton Raoul Steffani en sopraan Hannah Morrison onder leiding van dirigent Roeland Henkens.

Maud Douwes: “Deze symfonie is voor de bezoeker meeslepend en imposant om te beleven alleen al vanwege het feit dat 70 instrumentalisten de symfonie uitvoeren samen met het dameskoor Conservatorium Studium Chorale. Beide concerten zijn gratis toegankelijk voor iedereen en er zijn ongeveer 350 zitplaatsen. Een zitplaats reserveren is wel noodzakelijk. Kijk op philzuid.nl.”

Piet Swerts

Over de solisten

Raoul Steffani

Als een van de meest toonaangevende Nederlandse zangers van zijn generatie werd, bariton Raoul Steffani geprezen door Opernwelt als “singing fresh and lyrically clear, with a sensitive interpretation”. In 2023 won Raoul daarnaast de Nederlandse Muziekprijs, de hoogste onderscheiding die de Nederlandse Staat aan een musicus kan uitreiken. Zijn professionele operadebuut maakte hij aan de Opéra National de Lyon in Ravels L’heure espagnole waarna rollen volgden bij o.a. de Nationale Opera in Amsterdam, Bregenzer Festspiele, Wadopera, Opéra de Toulon en Opera Zuid.

Paul Uyterlinde cello

Zijn warme baritonstem en verfijnde tekstbehandeling maken hem tot een veelgevraagd solist. Hij bouwde een indrukwekkende reputatie op met optredens in onder andere het Concertgebouw Amsterdam, Bozar Brussel, Théâtre des Champs-Élysées in Parijs, Wigmore Hall, Elbphilharmonie Hamburg. Hij werkte met orkesten als het hr-sinfonieorchester, Orchestra of the Age of Enlightenment, Wiener Symphoniker, Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, Radio Filharmonisch Orkest, Residentie Orkest, Philzuid en het Nederlands Kamerorkest.

Paul Uyterlinde is sinds 1991 solocellist van Philzuid – voorheen Het Brabants Orkest. Als solist gaf hij vele concerten waar hij werken uitvoerde van onder meer Haydn, Schumann, Sjostakovitsj, Elgar en Saint-Saëns onder leiding van dirigenten als Moshe Atzmon, Eri Klas, Libor Pesek, Lucas Vis, Jacques Mercier, Michel Tabachnik en Marc Soustrot. Hij bewaart goede herinneringen aan de live-opname van een werk van Dvořák onder leiding van Libor Pesek en dubbelconcerten die hij samen met collega-musici van het orkest speelde.

Paul treedt graag buiten de gebaande paden. Dat blijkt onder andere uit de vertolking van het celloconcert van Frank Martin, Poème van Henriette Bosman en het concert voor twee cello’s van Tristan Keuris. Hij heeft dan ook een grote passie voor het uitvoeren van kamermuziek en speelt al lange tijd met Adelina Hasani samen in diverse kamermuziekensembles, waaronder het Rembrandt Piano Trio. Naast zijn praktijk als uitvoerend musicus, is Paul docent aan de Fontys Academy of Music and Performing Arts en geeft hij masterclasses aan buitenlandse conservatoria.

Raoul Steffani

Adelina Hasani

Adelina Hasani studeerde viool aan de conservatoria van haar geboortestad Durrës en van Tirana (Albanië) waar ze Cum Laude afstudeerde in 1992. Ze vervolgde haar studie aan de Fiesole Music Academy in Florence, Italië bij Piero Farulli en Renato Zanettovic, waar ze zich vooral richtte op kamermuziek, maar ook deelnam aan masterclasses van Pavel Vernikov, Zinaide Gilels en Ilya Grubert.

In 2002 werd Adelina Hasani concertmeester van Het Brabants Orkest, nu Philzuid. Als gast-concertmeester werkte ze met orkesten als het Rotterdams Philharmonisch Orkest, Het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Nationaal Orkest van België, Symfonieorkest van India etc. en met grote dirigenten als Zubin Mehta, Charles Dutoit en Sir. Marc Elder om er een paar te noemen. Als soliste heeft Adelina Hasani opgetreden met Het Brabants, Philzuid, het TOB Orkest van Tirana, het Marchigiana Symfonie Orkest en de Kamerorkesten Galilei en Accademia San Felice.

Roger Braun piano

MAASTRICHTJAAR 2026

Gevormd door het verleden, verbonden in het heden 2026 is het Maastrichtjaar: een stadsbreed programma waarin de rijke geschiedenis van Maastricht opnieuw tot leven komt. Met voorstellingen, feesten en een grote stadsparade worden historische verhalen herontdekt en gevierd — voor en door alle Maastrichtenaren.

Acht grote evenementen verspreid door de hele stad, aangevuld met kleinere activiteiten door het jaar heen. Georganiseerd door een breed netwerk van culturele en maatschappelijke organisaties, vrij toegankelijk voor iedereen. Dit project is daar een van.

Roger Braun begon zijn studie aan het conservatorium van Maastricht en studeerde met onderscheiding af bij Jan Wijn aan het conservatorium van Amsterdam. Daarna specialiseerde hij zich in liedbegeleiding bij Rudolf Jansen, Willem Brons en Konrad Richter. Gedurende zijn loopbaan won hij diverse prijzen.

Behalve solist is Braun een veelgevraagd kamermusicus, liedbegeleider en docent aan masterclasses van onder meer Elly Ameling, Brigitte Fassbaender en Sarah Walker. Daarnaast was hij vaste duopartner van Robert Holl en Maarten Koningsberger. Met de laatste maakte hij succesvolle opnames van Winterreise in zowel de originele versie als de Nederlandse hertaling. Braun gaf concderten door heel Europa, Rusland en het Midden Oosten. Verder was hij te zien in tv-programma’s als Podium Witteman en trad hij in 2019 tijdens het Koningsdagconcert op voor koning Willem Alexander en koningin Máxima.

Roger Braun is docent ´liedgestaltung´ voor zangers en pianisten aan de Hochschule für Musik und Tanz Köln. Hij organiseerde met Stichting Praemuze jarenlang (concerten in de Kleine Zaal van het Concertgebouw Amsterdam en was oprichter en artistiek directeur van Internationaal Festival Vocallis.

KIJK VOOR DE VOLLEDIGE PROGRAMMERING OP MAASTRICHTJAAR.NL

Adelina Hasani

Zweeds raadsel (Zoek het woord en Win!)

ROZE WIJN

LIJK DRINKGELUID

ZACHTER WORDEN

SCHEEPSGROET AFNEMER

ZAAD OP BROOD

ZING

KANTOORBEDIENDE

OPVANG JONGEREN

ZONDER OMWEG

ZITKUSSENS INBEGREPEN!

LOUNGESET “ATLAS”

LOUNGESET “RIVOLI”

- 2 zetels (65 x 81 x 31 cm) - 1 tafel (Ø43,5 x 39 cm) - frame in gepoedercoat staal. 1122354

LOUNGESET “CORFU”

- 2 tweezits (130 x 74 x 65 cm)

- 1 hoek (74 x 74 x 65 cm

- 1 poef (65 x 65 x 30 cm) - frame in gepoederlakt staal - kunststof wicker. 1079473

KUSSENS INBEGREPEN!

KORTINGBON

- 1 tweezit (125 x 67,6 x 74,3 cm)

- 2 zetels (67 x 67,6 x 74,3 cm) - 1 tafel (74,7 x 56,4 x 40 cm) - wicker design - kunststof. 1131129

KUSSENS INBEGREPEN!

LOUNGESET “TORINO”

- 1 tweezit (157 x 76 x 65 cm)

- 1 eenzit (129 x 72 x 65 cm)

- 1 tafel (67 x 67 x 33 cm)

- 1 bijzettafel (67 x 26 x 33 cm)

- frame in gepoederlakt staal - tafelblad in polywood. 1122356

KUSSENS INBEGREPEN!