Vera Van Alphen op Mercy Ships Wonen in de Dreefweg
Brassband Noorderkempen
HVV 90 jaar jong
De molen van Schellekens in Wortel
Wie wordt sportlaureaat?
Wat de wijze overheid van het Klein Seminarie ertoe bewogen heeft is ons niet helemaal duidelijk. Hoeft ook eigenlijk niet. Feit is dat uw dienaar samen met een leeftijds- en studiegenoot nu al voor de tweede keer werd uitgenodigd om tijdens een middagpauze geïnteresseerde jeugd van vandaag te onderhouden over de wijze waarop in onze tijd - alweer ongeveer 65 jaar geleden - het dagelijkse leven op het Seminarie zijn beslag kreeg. Na 65 jaar, het zal onze leeftijdsgenoten bekend voorkomen, is het geheugen bijlange niet meer wat het ooit geweest is. Gelukkig bestaan er geschriften die gaten in hoogbejaarde memories kunnen vullen. Zoals ‘Het Pastoorsfabriekskezaliger gedachtenis -‘ van Jan Brusselaers die op een meesterlijk ironische wijze het seminarieleven van juist na WOII in zijn boekje heeft beschreven. Toen er op het Seminarie enkel nog een internaat bestond. Wat wilde zeggen dat de toenmalige studenten in perioden van gemiddeld zes weken ‘binnen‘ zaten. Zeker voor de jongsten van de toenmalige ‘achtste’ - 10 jaar jong - geen sinecure om langere tijd moeders rok te lossen. Een gegeven
En famille
waaraan het toenmalige seminariebestuur min of meer een mouw trachtte te passen door de tafelbezetting in de refter enigszins op de hiërarchische samenstelling van een toen nog gemiddeld gezin te doen lijken. We lezen voor uit het Pastoorsfabriekske van Jan Brusselaers:
Wij, in de goede ouwe tijd, leefden ‘en famille’ in de refter. Met zeshonderd zaten we verdeeld over nagenoeg 75 tafels. Acht man per tafel en in familieverband asjeblief!
De tafel werd gepresideerd door een student van Retorika, (thans 6de middelbaar) die als ‘deler ‘ gold. Hij werd geassisteerd door een poësisstudent (poësis is thans het 5de middelbaar) eigenlijk de ‘grote schenker’, in studententaal zijn ‘wijf’ genaamd. Aan ’s delers linkerzijde placht doorgaans een peuter van de Achtste (thans 5de studiejaar) te zitten: de ‘kakstoel’. Naast die kakstoel zat de ‘pispot’, en er tegenover de ‘kleine schenker’. Ge hadt verder nog de ‘grote’ en ‘kleine rentenier’ die niks te doen had, en de ‘schuif’, de man wiens taak het was onmiddellijk na het gebed vóór het eten ie -
Raf tekent
dereen van eetgerei te voorzien.
Dat was een goed systeem. Het verving in enige mate de familietafel van thuis en het gezag werd er op vaderlijke en moederlijke wijze uitgeoefend door de groten. Het woord van de ‘deler’ was wet: hij verdeelde de lekkerste en voornaamste schotels, verplichtte het klein geneuk tegen heug en meug te eten, inspecteerde bij het begin van de maaltijd de inktvingers van pispot en kakstoel en tikte dan sadistisch met overgave met het heft van zijn mes op de blauwe nageltoppen. ‘Deler’ en ‘wijf’ voedden hun volkske op naar de schoonste tradities van kinderlijke hulpvaardigheid en gehoorzaamheid die onze vaderlandse gezinnen sieren. Hij stuurde de ‘pispot’ om de vod als er gemorst werd.
Er hing ook een grote spreuk boven de monumentale dubbeldeur van de keuken, streng verboden terrein behalve voor de onschuldige voddenhalende ‘pispotten’ en ‘kakstoelen’, want daar huisden de meiden ofte de ‘miekens’. De spreuk luidde als volgt: “Hetzij ge eet, hetzij ge drinkt, hetzij ge iets anders doet, doet alles ter ere van God”. (nad)
Denker, doener en creatieve duizendpoot Guus Michielsen
“Ik laat me graag meeslepen in projecten van en voor anderen”
JEUGDVERENIGING CULTUUR “Geen gewoon mannen, de Michielsens”, zegt Guus over zijn familieroots. Misschien mogen we dat ook over hem zelf zeggen. Guus Michielsen is immers een denker, een doener en een creatieve duizendpoot die op een heel eigen, weinig conventionele manier zijn weg zoekt in het leven. Zijn studiezoektocht eindigde destijds in Sint-Lucas Antwerpen. Hij noemt zich kunstschilder, al maakte hij maar een vijftal werken in tien jaar tijd. Guus wil de creatieve zoektocht vooral tijd geven, maar als het de goede kant uitgaat, blijkt hij al meteen aan een nieuw project begonnen, meestal voor of met andere mensen. Hij was actief in de jeugdbeweging en nauw betrokken bij de bouw van hun lokalen op Den Dijk. Sinds begin dit jaar stopte hij met het schilderbedrijf DBM en gaat al zijn energie naar STUDIO/deRUIMTE en ‘Made in Hoogstraten’, een platform voor creatievelingen, kunstenaars en kunstliefhebbers. De hoogste tijd voor een nadere kennismaking dus.
Zijn grootvader Gust Michielsen was een van de bij het verenigingsleven betrokken inwoners uit onze regio, die in februari 1979 investeerden om de doorstart mogelijk te maken van De Gazet van Hoogstraten (van drukker Haseldonckx) naar wat ondertussen De Hoogstraatse Maand is. Guus heeft dus familiale banden met ons blad. Grootvader Gust was van Meer en zijn vrouw Maria Verheyen afkomstig van Vlimmeren. Ze hadden negen kinderen. “Geen gewoon mannen”, zegt Guus daarover, “een pakket speciaal mannen en vrouwen. Er is er gene gewone bij, ook onze vader Dirk niet. De Meerse periode van de familie Michielsen heb ik overigens niet zelf meegemaakt. Wij hebben altijd in Hoogstraten gewoond. Eerst in de ‘s Boschstraat en vanaf mijn zesde of zevende jaar in de Van Aertselaerstraat recht tegenover ’t Kartoffeltje, al is dat juist voorbij het bordje Minderhout.”
Overschot
Ik ben in 1988 geboren als oudste in het gezin van Dirk Michielsen en Myriam Van Rooy, die tot haar pensionering nu zo’n twee jaar geleden bijna altijd gewerkt
heeft in de gemeenteschool van Hoogstraten, waar ik naar de kleuter- en lagere school ging. Ons moeder was daar de leerkracht die zich altijd heeft ingezet voor creativiteit en cultuur in de school.
Mijn thuis en mijn jeugd waren helemaal prima. Het hangt er natuurlijk vanaf hoe je het kwalitatief beschouwt. Mijn drie jaar jongere zus Stien en ik hadden een ‘huisje, tuintje, boompje’ jeugd, zei het
familie Michielsen
v.l.n.r.
De
met
Bovenaan: Dirk, Lut,Bert, May, Jan en Lode. Onderaan: Jef, Gust, Maria Verheyen, Lieve en Els.
met het spreekwoordelijke ‘kruisje in elk huisje’. Dat was er zeker bij. Mijn vader was een van de Michielsens, zonder twijfel mensen met een overschot aan talent, elk op hun manier. Ons vader paste in dat rijtje. In mijn ogen bijzonder intelligent, kunstzinnig maar gehinderd in het leven. Wat tegenslagen tegengekomen en in een drinkpatroon geraakt.
De Michielsens, zonder twijfel mensen met een overschot aan talent
Waar ligt de grens van een drankprobleem…? Als je drinkt maar nog enigszins functioneert in het leven is er dan sprake van een drankprobleem? Ik denk het wel. Een drankprobleem is wellicht voor een deel genetisch bepaald en afhankelijk van je omgeving en de omstandigheden. Als je dan in de cruciale jonge jaren van je leven wat tegenslagen kent, kan je zoals ons vader aan de moeilijke kant van het lot vallen. Om dan de gefrustreerde hippie uit te hangen en voor alles en iedereen klaar te staan behalve voor jezelf, daar bereik je uiteindelijk weinig mee.
Kompas
En ons moeder, echt een fantastische vrouw in haar eigen recht. Het morele kompas en de stabiliteit bij ons thuis. Ze heeft ons vader altijd echt graag blijven zien ook al zeiden mensen in haar omgeving ‘laat het gaan, stop ermee’. Uiteraard is het niet normaal dat in een thuissituatie de ene drinkt en de andere het geld verdient. Drank had natuurlijk een invloed op de thuissituatie, maar ons moeder is altijd het potentiële in ons vader blijven zien. Zij zag door heel de situatie heen ook die bijzonder getalenteerde man nog.
Onze living en bij uitbreiding gans ons huis was als een atelier,
waar constant geknutseld en geschilderd werd. Door ons samen met ons vader, of ons vader met en voor anderen. Ons huis stond dus altijd vol met verf, karton, projectors, mallen om gips te gieten.
Ons vader zat veel in den oude Gelmel, waar nu Hautru is. Daar werd elk jaar met nieuwjaar een fuif georganiseerd, telkens onder een ander thema. Samen met o.a. Gie Martens werden alle muren bekleed met karton met daarop muurschilderingen. Die dingen werden dikwijls bij ons in de living gemaakt. Het zelfde voor de decors van ‘Begijntjes Laat Besluit’ en andere evenementen. Voor dat soort dingen kon je ons vader wel inschakelen.
Hij was gelukkig eerder een passief en geen agressief drinker. Van fysiek geweld en dat soort dingen is nooit sprake geweest. Ik heb hem nooit een hand naar iemand zien uithalen. Thuis zat hij altijd achter een glas wijn muziek te maken in de zetel in een wolk van sigarettenrook, want roken hoorde erbij. Dat was het plaatje bij ons. Wij waren graag thuis, er werd muziek gemaakt en er werden voor een bengeltje als ik best interessante conversaties gevoerd. We maakten elk jaar een culturele reis en bezochten bijna elk weekend een museum.
Ik ben misschien wel het zelfde soort mens als ons vader en ik heb daar ook uit geleerd welke dingen ik van hem moet of mag overnemen en voor welke zaken ik me moet behoeden. Ik ben geen echte geheelonthouder, maar er wordt bij ons praktisch niet gedronken. Niet uit principe, maar ik heb gezien waar dat pad toe kan leiden. Een gewaarschuwd man is er twee waard. Er is bij ons dus wel drank in huis, maar we moeten opletten dat hij niet over datum gaat en slecht wordt.
Hobbelig
Na de lagere school ging ik twee jaar naar de Latijnse in het Klein Seminarie, maar het was al vlug duidelijk dat ik kunstonderwijs wou volgen. Dus ging ik de laatste vier jaar van het middelbaar naar Sint-Lucas Antwerpen. Vanaf dan heb ik een vrij hobbelig parkoers afgelegd. Dat klinkt misschien alsof het allemaal altijd misliep, maar het was eerder een ‘onbewust doelbewust’ gekozen pad. Eerst ben ik geschiedenis gaan studeren aan de Unief in Antwerpen maar het was meteen duidelijk dat het niet was wat ik in gedachten had. Ik ben er dan ook na een half jaar mee gestopt, misschien was dat wel een misstap.
Het jaar daarop ben ik aan dezelfde Unief gestart met wiskunde, maar ook dat heeft niet lang geduurd. Zeker geen misstap, wiskunde is gewoon een stevige richting en echt studeren was er niet bij. Ik heb wellicht nooit echt leren studeren. Nu zie ik
Guus als clown bij Begijntjes Laat Besluit
De familie Van Rooy met de dochters Lief, Myriam en Denise. Zittend Louisa Geboers.
dat wiskunde, dat duidelijke linken heeft met programmeren, wellicht wel iets voor mij was, maar de motivatie om het onderste uit de kan te halen kon ik in mijn studentenjaren helaas niet vinden.
Ondertussen was ik met van alles en nog wat bezig, apps ontwikkelen, games en noem maar op. Mezelf inzetten voor anderen, zoals voor de KSJ, wat na mijn tijd KSA werd, is nooit een probleem geweest. Ik heb zoveel T-shirts ontworpen en zoveel affiches gemaakt, zaken waar ik me dag en nacht mee kon bezig houden. Maar niet als ik iets voor mezelf moest doen, dan werd het niet afgewerkt of was het te laat. Dat heb ik misschien wel van ons vader.
Daarna volgde ik schilderkunst aan Sint-Lucas Antwerpen. Dat heb ik bijna twee jaar gedaan. Daarna begon ik samen met mijn vader een schilderbedrijf. Mijn vader was een huis-, tuin-, en keukenschilder en ik was eerder kunstschilder - zo beschouw ik mezelf toch nog altijd. Het was dus residentieel schilderen in combinatie met af en toe eens een muurschildering. Maar omdat er veel meer vraag is naar gewone schilderwerken, heb ik in die tijd veel muren gewoon wit geschilderd. Daar kwam het toch op neer.
Label
De KSJ (KSA) heeft veel van mijn jeugd en mijn uitgangsleven bepaald. Vanaf het derde leerjaar ging ik bij de KSJ, vanaf 2004 was ik tien jaar bij de leiding waarvan vier jaar hoofdleiding. Daar leerde ik Nathalie Aerts afkomstig van Wortel kennen. Voordat we in 2025 officieel getrouwd zijn, woonden we al jaren samen.
Nathalie behaalde een bachelor Maatschappelijk werk en begon te werken in het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië in Sint-Antonius, Zoersel. Een vijftal jaar geleden is er vanuit de Vlaamse overheid een regeling gekomen dat elke regio een mobiel psychiatrisch crisisteam moet hebben als mensen kampen met acute geestelijke gezondheidsproblemen, voor mensen die bijvoorbeeld in een psychose zitten of een majeure depressie doormaken. Vanuit PZ Bethanië is zij met enkele collega’s gestart met zo’n team en moet nu dagelijks de baan op naar mensen in crisis. Een stevige job.
Toen we elkaar leerden kennen, zaten we nog in de jeugdlokalen achter zaal Pax en dat is jaren een frustratie geweest. Elk jaar werd het lokaal afgekeurd maar er gebeurde niets. Elk jaar opnieuw hing er een figuurlijk label ‘deze jeugdlokalen zijn niet brandveilig’ uit en daar bleef het bij.
In 2013, ik was toen nog lid van de leiding, zijn we met enkele mensen van de KSJ en KLJ - Benjamin Koyen, Jef Elst, ikzelf en anderen - op zoek gegaan naar de mogelijkheden. Van verbouwingen bij de Pax tot een nieuwbouw om een oplossing te zoeken voor de onveilige en veel te kleine lokalen. Wat later sloten ook de Plussers zich bij de zoektocht aan.
Aanvankelijk gingen we in gesprek met het bestuur van zaal Pax, om te kijken wat er met verbouwingen van het bestaande gebouw op de site mogelijk was. Maar het bleef trekken en sleuren, wellicht vanuit ongeloof en twijfel van het bestuur of die jonge mannen zo’n werk wel zouden aankunnen.
Den Dijk
Om onze professionaliteit te tonen, vonden we Leen Anthonis en haar partner Nick Van Olmen, alle twee architect, bereid om pro-deo een ontwerp te maken van een mogelijke verbouwing van de Pax. De achterkant vanaf de gelagzaal zou gesloopt worden en vervangen door nieuwbouwlokalen, dat alles op de footprint van het bestaande gebouw. Maar het bestuur van de Pax gaf na lang overleg een definitieve nee.
Op dat moment is de gemeente mee op zoek gegaan naar mogelijk andere bestemmingen. Er werd gedacht aan Den Dijk en aan een perceel grond op de Wereldakker, maar daar dachten het Seminarie en HVV aan uitbreiding van de sportterreinen en het werd dus Den Dijk.
Vader Dirk met Guus en achteraan moeder Myriam tijdens een van hun reizen.
Nathalie en Guus in Venetië
Aanvankelijk wilden we zelf bouwen en maakten Leen en Nick in 2018 een ver uitgewerkt ontwerp, minder groots maar quasi het zelfde concept, met bijna dezelfde inplanting en footprint zoals het gebouw nu. Toen het stadsbestuur besliste om er een meer polyvalent gebouw van te maken, namen zij het over en moest men een aanbesteding voor de aanstelling van een architect uitschrijven. Dat werd dan het bureau BlockxVan Looveren.
Om de samenwerking met de stad en de jeugdbewegingen in goede banen te leiden kwam er een vzw met Benjamin Koyen als voorzitter, ik als penningmeester en Fleur Jacobs - en later Ariane Snelsals secretaris. Daarnaast zetelde er nog een delegatie KSA’ers, KLJ’ers en Plussers in het bestuur. In januari 2021 werd de bouwaanvraag ingediend en nadat het gebouw op 9 september 2023 geopend werd, hebben zowel Benjamin als ikzelf en anderen ontslag genomen in de vzw. Ons werk zat erop en we maakten plaats voor jongeren.
Ik
zou alles doen en laten om maar niet onder een baas te werken
Nooit onder een baas
Ik zou alles doen en laten om maar niet onder een baas te werken. Ik heb het wat moeilijk met autoriteit. Vandaar ook mijn samenwerking met ons vader, al heeft dat maar iets meer dan een jaar geduurd.
Op 27 juli 2011, op zijn verjaardag werd hij aangereden door een auto toen hij de Gelmelstraat overstak. Hij was niet goed meer te been en helpen schilderen was er bijna niet meer bij. Uiteindelijk is hij dan precies een jaar later in 2012 in de nacht van zijn 52ste verjaardag aan darmkanker gestorven.
Ik was toen 24 jaar. De samenwerking met ons vader was in die dagen een vennootschap die automatisch stopt wanneer een van de partners sterft. Omdat toen voor het beroep schilderen een erkenning nodig was, zou ik een opleiding bij de VDAB moeten gaan volgen om het bedrijf verder te kunnen zetten. Ik had nog wel een btw nummer en werkte verder onder de benaming ‘Artistiek schilderwerk’.
In 2019 verviel de wettelijke erkenning van het beroep en meteen ook de verplichting om een opleiding te volgen. Ik ben dan samen met Boud De Busser het
schilderbedrijf DBM (De Busser Michielsen) begonnen. Michiel De Poorter is een paar jaar later mee in het bedrijf gestapt. Boud en Michiel werkten nog deeltijds in het asielcentrum in Merksplas en ik werkte voltijds.
Zeker voor mij was dat schildersbedrijf een manier om geld te verdienen om daarnaast mijn eigen dromen en passies te verwezenlijken. Maar we hadden te veel werk om daarnaast nog andere dingen te doen. We hebben verschillende systemen geprobeerd om dat probleem op te lossen, zoals een maand wel en een maand niet werken. Maar in realiteit werkte dat natuurlijk niet. Dat is dan ook de reden waarom we op 1 januari van dit jaar het bedrijf hebben stopgezet. Nathalie en ik zitten nu in een financiële situatie die een stuk beter is dan ze was. Nathalie heeft een vaste job die ze doodgraag doet, het is aan mij om voor mijn passie te gaan.
Tijd nemen is voor mij moeilijk, er is altijd wel iets anders te doen
Meer af dan aan
Ik noem mezelf kunstschilder. Technisch heb ik de nodige vaardigheid, maar ik heb het eerder moeilijk om te bepalen wat ik ga maken. Dat vraagt tijd en dat is iets wat ik mezelf moet en wil geven. Ik moet met mezelf aan tafel gaan zitten en bepalen wat de volgende weken mijn job is. Nadenken, werken, schetsen, tekenen. Die tijd nemen is voor mij moeilijk, er is altijd wel iets anders te doen. Nu de nine to five job weg is, moet ik mezelf er wel voor behoeden om niet bezig te zijn met pietluttige dingen. Mijn intentie is om kunst te maken. Sinds ik vijftien jaar geleden in
Lintjesknippen bij de opening van Den Dijk. Guus is de tweede van rechts.
Een foto van Dirk bij baby Guus als inspiratie voor het gedachtenisprentje van Dirk
Sint-Lucas gestopt ben, heb ik ‘aan en af’ geschilderd, maar ‘meer af dan aan’, ook omdat het moeilijk was in ons klein appartementje. Ik maakte hooguit een vijftal werken op tien jaar tijd en dan meestal nog op vraag van mensen, bijvoorbeeld om een portret te maken.
Mijn plannen en de resultaten ervan zijn niet altijd hetzelfde. Ik heb de neiging om mezelf te verliezen in een zoektocht naar nieuwe dingen, technieken die ik niet ken, technologieën waarmee ik nooit gewerkt heb… Maar eens het mysterie van het nieuwe opgelost is en ik enigszins begrijp hoe de vork aan de steel zit, verlies ik de interesse en ben ik al aan een nieuw project begonnen.
Ik maakte wel een kopie van bijvoorbeeld een hyperrealistisch werk van Gerhard Richter, om te bewijzen dat ik dat kan. Eens het me tijdens dat werken duidelijk is hoe dat schilderij tot stand zou kunnen komen, is de fun er af. De zoektocht is vaak belangrijker dan het resultaat. Momenteel is dat een combinatie van kunstschilderwerk met augmented reality. Een schilderij dat op zich een afgewerkt product is, maar wanneer het bekeken wordt met een AR-bril met daarachter het juiste programma, krijgt het een extra dimensie. Een 3D element dat enkel in de digitale wereld bestaat. Je moet de inspiratie toelaten anders verval je al vlug in een genre van werk dat niet echt van jezelf is. Die werken zullen later dit jaar tentoongesteld worden, dus deze keer zal er een eindresultaat moeten zijn.
Compound two
Toen ik nog voltijds werkte maakte ik al verschillende lijstjes met zaken die ik wil realiseren. Daar zal ik nu tijd voor krijgen. Veel van die zaken hebben te maken met programmeren, het maken van games en vooral ook met ‘STUDIO de/RUIMTE’ en ‘Made in Hoogstraten’.
En dan is er nog THE COMPOUND, een jaarlijkse tentoonstelling die ik samen met Nathalie, Tine Brouw en Dieter Darquennes organiseer in het atelier van Tine Brouw, twee deuren naast STUDIO de/ RUIMTE. Vorig jaar was dat onder de titel COMPOUND ONE, en in 2026 wordt het COMPOUND TWO. Dit jaar heeft de tentoonstelling plaats in het weekend van 25 en 26 april en 2 en 3 mei, het weekend van ‘Atelier In Beeld’, een evenement van de
Vlaamse organisatie ‘Kunstwerkt’. In deze tweede editie tonen we beeldhouwwerk van Staf Van Hullebusch, houtskool-tekenaar Amy Petitto en werk van mij. Ik heb dus nog drie maanden tijd om enkele werken te maken of af te werken.
In november 2020 kochten Nathalie en ik de ruimte waar we nu zitten van 160 m² in casco in een van de units op de voormalige Friswit site. Het was een lege doos die we nog helemaal moesten afwerken en inrichten. Van chape en vloeren tot wanden, verlichting, verwarming en noem maar op. Daar hebben we in de coronaperiode aan gewerkt. In juli 2021 - volle coronatijd - was er een openingsfeest. Voor mij is er een duidelijke parallel tussen STUDIO de/RUIMTE en onze living in de Van Aertselaerstraat…
Open deur
Maar STUDIO de/RUIMTE heeft een open deur, het is een atelier waar zowel professionele als niet-professionele kunstenaars, makers en knutselaars terecht kunnen, net zoals iemand die meer ambachtelijk werkt en gebruik wil maken van de materialen en machines die hier staan. Er kunnen ook workshops of vergaderingen plaats vinden.
Hier kunnen alle kunstdisciplines beoefend worden in een ruimte. Ook in de hogeschool Sint-Lucas waren er geen afzonderlijke praktijklokalen per discipline, de ruimte was er een soort overdekte markt waar schilderkunst, beeldhouwen, grafiek…samen werkten. Dat is een heel sociale setting die inspirerend werkt. Creativiteit zien werken wekt creativiteit op.
STUDIO de/RUIMTE gaat die weg op, dit wil de plaats, het tuinhuis of ‘het kot’ zijn waar alle Hoogstratenaren kunnen komen werken. De grote ruimte is gezellig rommelig gevuld met onnoemelijk veel spullen. Naast een kast met allerhande klein materiaal is er veel gereedschap, nagels en schroeven allerhande. Verder is er een soldeerbout, strijkijzer, drones, diaprojector, vergroter en fotoprinter, 3D-printer, laser cutter, laspost, borduurmachine, snijmachine voor stickers, tatoeëermateriaal om te oefenen, silicone, epoxy en polyurethaan zaken om mallen af te gieten. Ook zwaarder materiaal zoals een draaibank, zware zagen, klopboren, afkort- en lintzagen. Uiteraard ook schildersmateriaal, doek en verf allerhande en een grote hoeveelheid hout. Noem het een publieke ruimte die privaat beheerd wordt: machines worden onderhouden of hersteld en er worden nieuwe spullen bijgekocht afhankelijk van noden en wensen.
Er is veel meer nodig dan talent om kunst te maken
Er is immers veel meer nodig dan talent om kunst te maken. Je kan die speciale machines niet allemaal in huis hebben. Kunst maken in een verloren hoek van een garage blijft ook niet duren. Trouwens, met een kettingzaag een boomstronk bewerken lukt ook niet in je appartement. Als je hier aan het werk bent heb je evenwel alles bij de hand. Je kan vlug op de lichtbak een schets maken. Als je een kader nodig hebt, is er de hoek met schrijnwerkerij materialen. Iemand
Guus en Nathalie in Studio/deRuimte
OMSLAGVERHAAL
die liever even heel geconcentreerd wil werken, kan zich afzonderen in twee kleinere lokalen.
Zoete inval
STUDIO de/RUIMTE is een kleine vennootschap, met Nathalie en ik als vennoten. We zijn geen organisatie waar men zich bij aan moet sluiten, om gebruik te mogen maken van ons atelier. De deur staat in principe voor ieder die iets wil maken 24 op 7 open.
Tot vandaag wordt de/RUIMTE nog te dikwijls gebruikt als mensen een specifieke machine nodig hebben zoals onze lasercutter of onze borduurmachine die automatisch patronen borduurt. Het is hier nog geen ‘zoeten inval’. Mensen ervaren het nog te veel als ons atelier waar ze sporadisch gebruik van kunnen maken en te weinig als hun plaats waar ze aan het werk kunnen.
Voel je veilig om hier dingen te maken, om dingen kapot te maken en het aan anderen te vragen als je niet weet hoe iets moet. Het gegeven van gedeeld gebruik zit nog te weinig in de vingers van de mensen, men heeft al rap schrik om iets verkeerd te doen. Kinderen kunnen dat nog het best. Het aantal mensen dat hier gebruik van maakt is voor ons in feite irrelevant, maar het is zonde dat mensen naar het Fablab in Turnhout rijden om er een machine te gebruiken die hier ook staat.
Ons doel is dus op de eerste plaats faciliteren. Dat wat mensen nodig hebben ter beschikking stellen. Ik ben graag bezig
Organisatieteam: Guus Michielsen, Nathalie Aerts, Tine Brouw en Dieter Darquennes
met mijn eigen werk, maar ga ook graag met anderen op pad. Hoe gaan we dat doen, hoe gaan we dat maken. Ik wil me graag laten meeslepen in projecten van mensen. Als ik dat een ganse dag kan doen dan ben ik content.
De kat
Mensen moeten geen lidgeld betalen of een bepaald bedrag per uur dat ze hier werkten. Na een kennismaking en een gesprek met belangstellenden over praktische zaken zoals licht-, stroomvoorzieningen enz. ontvangen de deelnemers een badge of een code waardoor ze zeven dagen op zeven 24 uur per dag in het atelier kunnen. Het enige wat we vragen is dat ze op onze website de visietekst lezen over gedeeld gebruik. Vanaf dat moment is in ons hoofd het atelier ook van hen.
We zijn geen goed doel en zijn niet gratis. Wie hier komt werken bepaalt zelf wat hij of zij een correcte prijs vindt. Een bedrag dat het gebruik van het atelier voor hem of haar waard is, rekening houdend met wat men kan of wil besteden. Ook dat is wellicht wennen en voor een aantal mensen moeilijk. Ook hier denkt men al snel iets verkeerd te doen, mensen kunnen maar moeilijk geloven dat het voor ons allemaal wel goed is. We willen in de eerste plaats dat iedereen kan maken wat hij of zij maar wil, daarna betaalt men wat voor hen comfortabel aanvoelt. Voor een kunstenaar die begint zal dat minder zijn. Als hij werken begint te verkopen zal hij spontaan meer geven omdat hij het kan. Iemand die ambachtelijk komt werken bepaalt zelf wat het werk of het resultaat waarmee hij naar huis gaat hem waard is. Alles staat of valt met vertrouwen.
Het kernteam van Made in Hoogstraten vergadert tweemaandelijks. 8 MAART 2026 -
De bedoeling is dat uiteindelijk het gebruik de kosten dekt: de voorzieningen, de elektriciteit, het water enz., de kosten van onderhoud van de machines en de afbetaling van onze lening. Wij geloven er in dat op het einde van de rit al die inkomsten uitbalanceren en op die manier de atelier verder kan blijven bestaan. Wij doen dit omdat we dit belangrijk vinden.
Tot we in januari met BDM schilderwerken gestopt zijn, had onze investering ook min of meer een economische kant, als uitvalsbasis van dat bedrijf, maar nu is het dus 100% een makerspace/kunstatelier. Wij huren een klein appartementje in de Moerstraat voor onszelf. Wij en onze kat zijn daar gelukkig, we hebben niet perse de intentie om aan gezinsuitbreiding te doen. Al is dat wat de kat betreft moeilijk in te schatten.
Made in Hoogstraten
Hoogstraten staat bol van creatief talent. Wie hoger kunst- of deeltijds kunstonderwijs volgde, valt na de opleiding vaak in een zwart gat omdat ze niet over de nodige ruimte of gebruiksvoorwerken beschikken. Zo gaat er veel talent verloren. Maar ook mensen die geen opleiding volgden, maar ambachtelijk mooie dingen maken zijn er met overschot. Op dit moment is er haast niemand die weet waar andere creatievelingen mee bezig zijn in Hoogstraten. Er zijn geen of nauwelijks onderlinge contacten. Er zijn wel enkele mooie initiatieven zoals Meerkunst en Icarus of Fotogroep ’t Slot. Maar die bestaan meestal uit een beperkt aantal vaste leden die meestal eenzelfde kunstvorm beoefenen.
Ik heb de neiging om alles nogal groots
te zien. Ik kan me echt vastbijten in iets, zoals in het project van Den Dijk voor de jeugdbewegingen. Echt voor iets blijven gaan en blijven gaan. Dat heb ik dan wellicht ook geleerd van ons vader die dat dan misschien net niet kon. Ik zoek mensen die daarin willen meegaan. ‘Gaan we dat doen? Ja we gaan dat doen.’
Naast kunstenaars die hier bij ons komen werken zijn er ook die geen nood hebben aan STUDIO de/RUIMTE als werkplaats, omdat ze thuis een werkruimte hebben. Maar vaak willen die toch in contact blijven of komen met andere kunstenaars en kunstliefhebbers in het algemeen. Voor hen is er ‘Made in Hoogstraten’. Een initiatief waarmee we een platform willen ontwikkelen waar kunstenaars, makers en liefhebbers elkaar kunnen vinden.
Dit is op zich geen vereniging, al is er wel een kernteam dat regelmatig vergadert en waar iedereen welkom is. Van dat kernteam verwachten we een zeker engagement, maar verplichtingen zijn er niet.
Veel kunstenaars komen niet met hun werk naar buiten omdat ze niet weten hoe eraan te beginnen, niet gestimuleerd
DE WERELD VAN
Neem van mij aan, zo zijn er zoveel in groot Hoogstraten
worden en de mogelijkheden niet kennen. Nu werken we al mee aan de Open Atelier-dagen en de kans is groot dat we dit jaar tijdens Groenten & Bloemen een groepstentententoonstelling voor en door Hoogstraatse kunstenaars organiseren in zaal Cecilia. Bezorg ons een portfolio of simpelweg een foto van je werk en we nemen contact op. Maar er is nog zoveel meer. Zo heb ik via Atelier in Beeld met een man kennis gemaakt die aan de keukentafel erg mooie beeldjes maakt in klei, maar daar hooguit tot op een hobbybeurs geraakt. En, neem van mij aan, zo zijn er zoveel in groot Hoogstraten.
Platform
Andere kunstenaars hebben materiaal in huis dat ze nog zelden of niet meer gebruiken en dat ze ter beschikking van anderen willen stellen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een oven om keramiek te bakken of aan studenten die in IKO grafiek volgden en waarvan slechts enkelen
thuis een drukpers hebben. Die kansen gaan verloren, tenzij we wie iets wil delen ook in contact brengen met wie dat nodig heeft. En dan zijn er natuurlijk ook de kunst- en cultuurliefhebbers die op de hoogte willen blijven over wat er in creatief Hoogstraten gebeurt.
Voor al deze groepen is er nood aan een platform waar ze terecht kunnen voor informatie over wat er leeft in creatief Hoogstraten, in de breedste zin van het woord. Wie is er bezig met wat; wie is op zoek naar materialen of wil deze ter beschikking stellen; wie zoekt een tentoonstellingsruimte of wil meewerken aan een groepstentoonstelling? Zo’n platform wil ‘Made in Hoogstraten’ zijn en dat kan zowel digitaal als via info in de bibliotheken of langs andere kanalen. Het wil een netwerk zijn voor alle mensen die met kunst bezig zijn of van kunst houden. Dit kan ook een forum zijn waar kunstenaars met elkaar en met kunstliefhebbers in contact komen.
Ook de Cultuurraad geeft cultuur in Hoogstraten een centrale plaats. Made in Hoogstraten kan dit aanvullen, samenwerken en versterken. (fh)
V.V.V. Hoogstraten zet zich als vrijwilligersvereniging in voor de promotie van Hoogstraten, ons “stadje met smaak”. Al onze inspanningen en activiteiten zijn er inderdaad op gericht om Hoogstraten een positief imago te geven in een wijde omgeving. Ook in 2026 willen we verder initiatieven ontwikkelen om zoveel mogelijk mensen naar hier te halen om te etsen, te wandelen, te winkelen, te eten, te drinken en vooral te genieten!
Wij zijn dankbaar dat de volgende ondernemers onze werking steunen als V.V.V partner:
Aertsen en partners
Apotheek Fransen
Apotheek Horsten
Architecten Van Laer - Van Erck
Bistro Hotel De Jachthoorn
Blockx, Peeters, Van Looveren architecten
Bogaerts Greenhouse Logistics
Bolckmans
Oud Hoogstraeten
Broodjesbar De Broodplank
Bruurs kleding
Restaurant Begijnhof
Café De Rijkswacht
De Gulden Coppe
Fruitbedrijf Sto els-Van Baelen
Steenbakkerij Desta
Egreen Technology
Expertisebureau Topoplan Bruynninckx
Fransen Koudetechnieken
Het Moment
Tegels Gebr. De Beuckelaer
Restaurant Hautru
Het Fortuin Meer
ID Coi ures
Immo Van Hu el
Installatiebedrijf Van Den Berg
Het Chocoladehuis
Kalisto kleding
KBC bank en verzekering
Mac Ryan
Maes en Zonen
MC Fashion
Mertens interieur
Colora Mertens
Optiek Tom De Bruyne
Oxfam Wereldwinkel Hoogstraten
Rigouts & Co advies voor familiebedrijven
SBB Accountants & Adviseurs
Tuinmachines Sto els
Juwelier Tibax
Den Boergondier Culinair Hoeveslager
Het Fruithuis
Optiek Dominiek
Framandi Schoenen
Intern. transport Paul Van Loon
Verheyen vastgoed
W-M Installatiebedrijf
Instituut Zenza
Wil u onze werking en daarmee de promotie van Hoogstraten ook steunen ? U kan dat eenvoudig doen door overschrijving van 50 euro op BE50 4146 0495 8118 met vermelding “V.V.V. partner 2026 + naam van uw bedrijf”.
U ontvangt dan van ons de bekende sticker “Wij steunen de promotie van Hoogstraten - V.V.V. partner 2026” en een kostennota
VANUIT HET STADHUIS
Anders wisselt van raadslid, maar (nog) niet van naam
Eensgezinde kritiek op spoorlijn Noorderkempen-Antwerpen
GEMEENTEBELEID Opmerkelijke eensgezindheid over een initiatief van de oppositie: alle gemeenteraadsleden ondertekenen een brief die de federale minister en de spoormaatschappijen oproepen om de situatie op de lijn tussen station Noorderkempen en Antwerpen te verbeteren. En verder: de terugkeer van een oude bekende in de raad, geen kandidaten voor de gezondheidsraad, nieuwbouw voor de gemeenteschool in Hoogstraten en het IKO, de Vlaamse liberalen halen inspiratie in Hoogstraten, en veel gemeenten blijken hun tarieven op te trekken. Dat laatste werd ook bevestigd in een analyse die de openbare omroep VRT maakte van meerjarenplannen. Daaruit blijkt dat bij ons de inkomsten van de stad vanuit inwoners en bedrijven met zo’n derde stijgen, van 982 euro eind 2024 naar 1283 euro binnen 5 jaar.
Debat en vertrouwen
Voorzitter Herman Snoeys (Hoogstraten LEEFT) opent de gemeenteraad van januari met zijn wensen voor het nieuwe jaar.
“Wij zitten hier samen met heel verschillende achtergronden, overtuigingen en accenten, maar met één gedeelde betrokkenheid, namelijk onze zorg voor Hoogstraten en haar inwoners. Net in die diversiteit schuilt de kracht van onze democratie. Als gemeenteraad zijn wij het hart van het lokaal bestuur. Het is onze taak om dat hart gezond, sterk en kloppend te houden. Deze vergadering moet een plek zijn waar iedereen zich gehoord voelt, waar ruimte is voor een stevig de -
De gemeenteraad is het hart van het lokaal bestuur
Herman Snoeys (Hoogstraten LEEFT)
bat, maar altijd gedragen door wederzijds vertrouwen.”
Maar net daar wringt volgens oppositiepartij Anders wel eens het schoentje. De fractie laat aan het begin van de vergadering duidelijk blijken niet tevreden te zijn over de manier waarop het debat over
het meerjarenplan de maand voordien werd beëindigd zonder dat het college antwoord gaf op alle vragen die toen gesteld werden. U las er al over in onze vorige editie.
“We hebben duidelijk aangegeven dat we nu niet terugkomen op de vragen die toen gesteld zijn,” bevestigt burgemeester Tinne Rombouts (samen!). “Die punten staan nu ook niet meer op de agenda. Maar tijdens verdere besprekingen of in de commissies kunnen altijd nog eventuele vragen of specifieke elementen besproken worden.”
Wissel
Het eerste punt dat wel op de agenda staat, is de vervanging van een gemeenteraadslid voor Anders. Lydia Bottenburg had immers tijdens de laatste raad van 2025 aangegeven dat ze ontslag nam uit de raad. Haar eerste opvolger, Joke Van Gils, die bij de gemeenteraadsverkiezingen overigens maar 5 stemmen minder haalde dan Bottenburg, kiest er echter voor om het zitje in de raad niet op te nemen.
De volgende in lijn, met evenveel stemmen maar met een lagere plaats op de kieslijst, is Dimitri Van Pelt. Die werd onlangs nog feestelijk gehuldigd met de titel van ereraadslid, samen met twee andere ex-raadsleden met een lange staat van dienst. Van Pelt start nu dus, een jaar na de installatie van deze gemeenteraad, toch nog aan de voortzetting van zijn 18-jarige carrière als OCMW- en gemeenteraadslid.
”Dimitri Van Pelt (Anders) keert terug naar de gemeenteraad, na het ontslag van Lydia Bottenburg.
VANUIT HET STADHUIS
Elektriciteitswerken
Vervolgens wordt de gemeenteraad gevraagd een raamcontract goed te keuren voor diverse elektriciteitswerken. Daarmee kan de stad vier jaar lang gemakkelijk een beroep doen op één vaste firma, zonder telkens een aparte aanbesteding te moeten uitschrijven. Overheden zijn immers verplicht om telkens meerdere bedrijven de kans te bieden aan een overheidsopdracht deel te nemen. Voor deze raamovereenkomst van vier jaar voerde IOK de aanbestedingsprocedure, waarbij een elektriciteitsfirma uit Balen als beste werd geselecteerd. Elk bestuur dat bij de aankoopdienst van IOK is aangesloten, kan er vervolgens gebruik van maken.
“Ik lees in het dossier dat ook voor kleinere werken van een paar duizend euro die firma uit Balen naar hier zal komen,” stelt raadslid Fons Jacobs (Anders) vast. “Is het niet wat raar om voor zulke zaken bovenlokaal te werken? Moeten we onze lokale ondernemers ook niet aan werk helpen?”
Schepen Piet Van Bavel (Hoogstraten LEEFT) antwoordt dat er wel degelijk ook opdrachten aan lokale bedrijven worden gegeven en dat de stad niet voor elke opdracht een beroep moet doen op het raamcontract. “Grote opdrachten zetten we wel degelijk apart in de markt en daar vinden we vaak lokale bedrijven voor. Maar we hebben ook werk waarvoor die lokale installateurs geen tijd hebben, of
die ze niet willen doen. Soms willen ze bijvoorbeeld enkel aan hun eigen installaties werken, terwijl wij met veel bestaande installaties zitten die we nog in overeenstemming moeten brengen met de huidige regels. En dan is zo’n raamcontract een goede oplossing om dat tegen marktconforme prijzen te kunnen doen.”
Geen gezondheidsraad
Wanneer de verlenging van het partnerschap met de organisatie Gezondheidsmakers voor het preventief gezondheidsbeleid van de stad besproken wordt, stelt de oppositie vast dat daarover geen advies gevraagd is aan de Hoogstraatse gezondheidsraad. “Sterker nog, die adviesraad is sinds de verkiezingen nog niet eens samengekomen,” weet raadslid Fons Jacobs (Anders). “Als we adviesraden oprichten om mee richting te geven aan het beleid, dan verwachten wij ook wel dat die daarbij effectief betrokken worden.”
Schepen Arnold Wittenberg (Hoogstraten LEEFT) reageert in naam van bevoegde schepen Ann Fockaert, die - ironisch genoeg - afwezig is wegens ziekte. “Vorig jaar is er een brede oproep gedaan om deel uit te maken van de verschillende adviesraden, maar de respons was jammer genoeg beperkt. Voor de gezondheidsraad waren er zelfs geen kandidaten. Dat betekent trouwens niet dat er nu niets gebeurt. De gezondheidsraad is een overkoepelend orgaan boven ver-
schillende werkgroepen. En die zijn nog steeds actief, bijvoorbeeld rond de thema’s mentaal welzijn en geestelijke gezondheid, of het zorginformatienetwerk. Onlangs hebben we de oproep voor de gezondheidsraad daar dan ook nog eens extra herhaald.”
Nieuwbouw
De stad dient twee subsidieaanvragen in bij AGION, het Vlaamse agentschap voor infrastructuur in het onderwijs. Het eerste project is een totale nieuwbouw voor gemeentelijke basisschool TorenHoog in Hoogstraten, waar volgens het vastgoedplan een project van 8,3 miljoen euro wordt voorzien in 2034. Het huidige gebouw dateert uit 1968 en is verbouwd in 1999, maar voldoet niet meer aan de hedendaagse normen en kan tegen 2045 niet CO2-neutraal gemaakt worden. Het bedrag voor de investering is het maximale dat door Vlaanderen voor 70% gesubsidieerd kan worden op basis van het leerlingenaantal.
De tweede aanvraag gaat over het IKO in de Dokter Versmissenstraat. Dat project wordt begroot op 11 miljoen euro, waarvan Vlaanderen 60% subsidieert. Ook dat gebouw uit 1939 zou tegen 2034 gesloopt worden om plaats te maken voor een toekomstbestendige nieuwbouw.
De stad dient de aanvragen nu al in omdat de Vlaamse subsidieprocedure erg lang duurt en een project dus maar beter tijdig op de wachtlijst staat. Als later zou blijken dat de projecten toch groter worden dan de huidige raming, kan Hoogstraten er ook nog voor kiezen om een groter aandeel zelf te financieren.
Spoorwegen
Dat de treinverbinding tussen station Noorderkempen in Brecht en Antwerpen-Centraal vaak te wensen overlaat, is natuurlijk geen nieuws. Geregeld zijn treinen vertraagd of afgelast, en in januari was er nog een incident waarbij een trein uit Mechelen met bestemming Noorderkempen na veel vertraging werd omgeleid en uiteindelijk pas stopte in Rotterdam. Reizigers kregen onderweg amper informatie en konden niet eerder afstappen.
Hoewel treinverkeer geen gemeentelijke bevoegdheid is, stelde oppositiepartij Anders een brief op om de grieven nog eens duidelijk kenbaar te maken bij de
De stad plant voor het IKO in de Dokter Versmissenstraat en voor de gemeenteschool in de Gravin Elisabethlaan een nieuwbouw tegen 2034.
VANUIT HET STADHUIS
Bijna een zekerheid dat de treinen niet rijden zoals het moet
Tinne Rombouts (samen!)
federale spoormaatschappijen en de bevoegde minister. De partij vroeg aan de andere raadsleden om de brief mee te ondertekenen en op die manier een sterk signaal te geven vanuit Hoogstraten.
De andere partijen gaan daar graag in mee en vragen via de brief dus ook structurele maatregelen om de stiptheid en betrouwbaarheid van de treinverbinding te verbeteren, duidelijke en tijdige communicatie bij storingen en pannes, een noodplan met snelle inzet van vervangend vervoer bij incidenten, een latere laatste avondtrein richting Noorderkempen en een goedkopere parking zodat mensen gestimuleerd blijven om hun auto bij het station te laten staan en met de trein verder te reizen.
Burgemeester Rombouts bevestigt dat ook het college achter de oproep staat. “Ook ik heb moeten vaststellen dat mijn dochter onlangs in Nederland werd afgezet in plaats van in Brecht. Dit was zeker geen eenmalig geval, het is momenteel bijna een zekerheid dat de treinen niet rijden zoals het zou moeten, waardoor mensen hun werkdag of hun gezinsleven niet georganiseerd krijgen. Ik geloof dat dit iets is dat ons allemaal sterk stoort: de infrastructuur is aanwezig, het komt erop aan om die ook te laten functioneren.”
“Schepen van mobiliteit Haseldonckx heeft dit onderwerp ook al op de agenda van de Vervoerregio gezet en we overleggen met de buurgemeenten om te kijken hoe we hier nog meer aandacht voor kunnen krijgen. Er is in elk geval al een afspraak gepland met de minister en met een aantal colleges. We zullen daarnaast contacten leggen met onze Nederlandse buren, want zij hebben natuurlijk dezelfde problemen en ook daar krijgen we dit thema graag hoger op de agenda.”
Iets anders
Onlangs maakte Open VLD haar nieuwe naam bekend, en dat nieuws kreeg ongewild ook een Hoogstraats staartje. De partij heet vanaf nu immers ‘Anders’, een naam die in Hoogstraten al vijftien jaar in gebruik is voor de lokale partij die
ontstond na het samengaan van HOOP, Groen! en de socialistische partij sp.a (wat overigens ook al stond voor ‘socialistische partij anders’).
De ‘Hoogstraatse’ Anders gaat nu niet meteen op zoek naar een andere naam. “Dat bekijken we rustig wanneer dat nodig is,” reageert Maarten Leemans. “Belangrijker dan de naam is de inhoud en de manier waarop politiek wordt gevoerd. Voor ons staat Anders voor lokaal werken, inhoudelijk denken en politiek voeren vanuit betrokkenheid bij onze gemeente, in openheid en transparantie.”
Hoewel er in de Hoogstraatse gemeenteraad al jaren een stevige fractie zit met linken naar de Vlaamse liberalen, vaart ook die met ‘Hoogstraten LEEFT’ lokaal onder een andere vlag. Anders had het zo maar nóg verwarrender kunnen worden.
VRT analyse meerjarenplan
Begin februari lichtte VRT NWS alle meerjarenplannen van de Vlaamse lokale besturen door. Daarbij focuste de nieuwsdienst ook op de stijgende gemeentelijke belastingen en retributies. “Tegen 2031 zouden burgers en bedrijven in heel Vlaanderen volgens de inschattingen in de meerjarenplannen samen tot 1.200 euro per inwoner betalen, bijna een derde meer dan in 2024,” was één van de conclusies. Of ook nog: “Waar in 2024 zo’n 40 procent van de totale inkomsten vanuit de lokale bedrijven en burgers kwam, zou dat tegen 2031 al bijna 50 procent van de totale inkomsten zijn. Steden en gemeenten zullen dus meer op de burger
en de bedrijven moeten rekenen om hun begrotingen rond te krijgen.”
Met de belastingverhogingen die Hoogstraten de laatste maanden doorvoerde staat de stad dus zeker niet alleen. De belangrijkste redenen kwamen ook onze vorige edities al aan bod: stijgende kosten, gecombineerd met dalende inkomsten vanuit de hogere overheden. Uit de cijfers die VRT geeft voor Hoogstraten, blijkt dat ook bij ons de inkomsten vanuit inwoners en bedrijven met zo’n derde stijgen, van 982 euro eind 2024 naar 1283 euro binnen 5 jaar. Dat bedrag is overigens zo’n 200 tot 300 euro hoger dan in onze buurgemeenten.
Hoogstraten zal volgens het artikel de komende jaren ook meer dan dubbel zoveel uitgeven aan de domeinen ‘Zorg en opvang’ en ‘Leren en onderwijs’ als de gemiddelde Vlaamse gemeente. Die cijfers moet je natuurlijk wel in de juiste context plaatsen. Als er bijvoorbeeld zware investeringen worden gepland, zoals het masterplan op de campus Stede Akkers, liggen de voorziene uitgaven automatisch hoger dan in gemeenten die in die periode net geen investeringen plannen. En misschien staan er ook subsidies of andere inkomsten tegenover, die niet in het cijfer zijn meegenomen.
Wie graag zelf eens in alle budgetcijfers duikt, van Hoogstraten maar ook van de andere Vlaamse gemeenten, kan op https://analysetool.bbcdr.be terecht, de website waar de Vlaamse overheid alle informatie uit de meerjarenplannen bundelt. (twi)
Alle raadsleden ondertekenen een brief die oproept om de situatie op de spoorlijn van Brecht naar Antwerpen eindelijk te verbeteren.
Dreefweg in Meer
Een landelijke straat in Beek
WONEN We richten onze pijlen dit keer op de Dreefweg in Meer. Die ligt voornamelijk in het gehucht Beek, enkele honderden meters verderop kronkelt de Mark zich een weg richting Breda.
De geschiedenis
De Dreefweg in Meer, niet te verwarren met de Dreef in Meersel-Dreef, is een zijstraat van de Meerseweg, recht tegenover de Venneweg. Een dreef is een landweg met bomen aan beide zijden, oorspronkelijk was het een ‘drift’ waar men vee doorheen dreef naar de open velden.
Vaak zijn het waardevolle landschapselementen. Op een Cartesiuskaart uit 1870 zien we dat de Dreefweg in Meer toen al bestond. Enkel de eerste straat die uitmondt in de Beekstraat vinden we terug, met dan de aftakking richting Meer die terug uitkomt op de Meerseweg (toen nog Hoogstraatsebaan genoemd). De tweede zijtak die ook verder aansluit op de Beeksestraat was er toen nog niet.
De bewoners
Marcel Rombouts en Rita Daems
”Dat houdt je jong!”
De 74-jarige Marcel Rombouts woont al bijna zijn hele leven in de Dreefweg. “Ik ben geboren in Hoogstraten op den Aard en heb daar samen met mijn ouders een zestal jaar gewoond. Daarna zijn we verhuisd naar de Dreefweg, waar mijn ouders een boerderij hadden gezet als laatste huis aan de rechterkant
van de straat. Toendertijd stonden hier nog maar twee andere boerderijen, dicht bij elkaar: één van de familie Van den Heuvel en één van de familie Aerts. Verderop, waar nu de Beeksestraat ligt, was er enkel een karspoor waar af en toe een tractor passeerde. De Dreefweg zelf was toen al wel een betonweg.
Voor de rest woonde hier nog niemand. Aan het andere uiteinde van de Dreefweg, die ook uitkomt op de Beeksestraat, stonden nog wel twee boerderijen. Daar woonden Jan Voeten en Sus Govaerts. Na de ruilverkaveling werd de Beeksestraat een verharde weg. Daardoor komt er vandaag veel meer gewoon verkeer langs, maar ook heel wat fietsers en wandelaars die hier bewust de rust komen opzoeken.”
De ouders van Marcel gingen met pensioen. “Ze bouwden toen een nieuw huis, iets verderop aan de rechterkant, op grond die mijn vader had geërfd,” vervolgt Marcel. Na onze trouw in 1974 zijn wij in de ouderlijke boerderij gaan wonen.”
Laatbloeiers
Rita Daems is afkomstig uit Merksplas en is ondertussen al 52 jaar getrouwd met Marcel. “Niet alleen Marcel was een laatbloeier,” lacht Rita, “ook ik was de laatste van mijn klasgenoten die trouwde. Toen ik hier in het begin kwam wonen, had ik wel wat heimwee naar onze wijk in Merksplas. Hier zag en hoorde je toen vooral tractoren. Dat was natuurlijk niet zo verwonderlijk, want er woonden hier bijna uitsluitend boeren en tuinders.”
“In deze straat is er een periode geweest waarin bijna uitsluitend families met de naam Rombouts en Aerts woonden. Ook vandaag zijn die families hier nog sterk vertegenwoordigd,” gaat Rita verder. “Het is hier trouwens heel rustig wonen, vlak bij het dorp en niet ver van Hoogstraten. Ondertussen kennen we de meeste mensen in de straat en hebben we goede contacten met de buren.”
Marcel Rombouts en Rita Daems
Marcel is ondertussen al enkele jaren met pensioen en besteedt een groot deel van zijn vrije tijd aan biljartclub ‘Krijt op Tijd’. “Oorspronkelijk zijn we daar mee begonnen bij Van der Velden. Toen daar de kringwinkel kwam, verhuisden we naar de lokalen op de eerste verdieping. Toen de kringwinkel verdween, vonden we ons huidige clublokaal in de Vrijheid in Hoogstraten, tegenover de politie. Onze club telt zo’n vijftig leden en ik speel drie tot vier keer per week.”
Rita gaat liefst wandelen met haar vriendinnen. “Daarom ben ik lid van wandelclub De Noorderkempen. Daarnaast help ik regelmatig in het Lokaal Dienstencentrum in Meer, onder andere bij het opdienen tijdens de koffiekrant.”
Het koppel is fier op hun drie kinderen: Kris, Filip en Joris. “Als mijn kinderen iets nodig hebben, probeer ik hen te helpen waar ik kan. Dat houdt je jong,” besluit ze met een glimlach.
Wouter Meeusen en Amber Van Gils ”Vol herinneringen aan vroeger”
Aan de overkant van de Dreefweg wonen Amber Van Gils en Wouter Meeusen, trotse ouders van hun zoontje Cas. Amber (28) is bekkenbodemkinesitherapeut en baat aan huis haar eigen praktijk BekkenBoost uit. “Ik begeleid er voornamelijk zwangere vrouwen en mensen met specifieke bekkenbodemklachten.”
Wouter (30) werkt al bijna tien jaar als sportleraar in BuSo Berkenbeek in Wuustwezel. “Sport loopt als een rode draad door mijn leven: ik voetbal bij KFC Meer en trek in mijn vrije tijd graag de loopschoenen aan. Momenteel ben ik volop aan het trainen voor mijn tweede marathon.”
Hun woning in de Dreefweg heeft voor Amber een bijzondere betekenis. “Mijn overgrootouders, Willem Voeten en Louisa Aerts, woonden hier vroeger.” Toen de kans zich voordeed, besliste het koppel om het oude huis te renoveren en er hun thuis van te maken.
Ook haar grootouders, Annie Voeten en Frans Verheyen, komen hier dus met veel plezier op bezoek. “Voor hen is deze plek extra speciaal, vol herinneringen aan vroeger.”
Wat ze het meest waarderen aan wonen in de Dreefweg? “De rust, het mooie uitzicht, de vele wandelmogelijkheden en vooral de warme, behulpzame buren” besluit Wouter. “Een plek waar het fijn thuiskomen is, voor onszelf én voor kleine Cas.”
René Samuels en Viv (Jules) Mestdagh ”Hier is het rustig, veilig en betaalbaar”
René Samuels en Jules (Viv) Mestdagh zijn geen koppel, ze wonen hier samen als zakenpartners.
René Samuels werd geboren in Tilburg, maar zijn ouders zijn afkomstig uit Indonesië (Java en Sumatra). Technologie en creativiteit lopen als een rode draad door zijn leven. Zo is hij zelfstandig IT-automatiseerder, websitebouwer en muziekproducent.
“Drie jaar geleden kwam ik in België wonen en hier bouwde ik mijn eigen muziekstudio. Vandaar dat ik een huis zocht met genoeg ruimte en dat vond ik hier in de Dreefweg” legt hij uit. Hij werkte onder meer samen met de Belgische zangeres Vanessa Almeida, beter bekend onder haar artiestennaam Ness da Silva.
“Ik heb nog heel wat nieuwe plannen, waaronder producties met professionele zangers die optreden in grote etablissementen en vakantieparken, zoals in Benidorm en Miami.” Dankzij moderne technologie is afstand geen beperking meer. “Je neemt je laptop en telefoon mee, gaat ergens zitten en je bent aan het werk,” zegt Jules.
Wouter Meeusen, zoontje Cas en Amber Van Gils
Het begin van de Dreefweg net voorbij de splitsing naar de Beeksestraat
Dreefweg richting Meer
Eigen weg
Viv, door iedereen Jules genoemd, werd geboren in Kortrijk. Haar moeder was Belgische en haar vader Amerikaan. Helaas overleed hij al erg vroeg. “Ik heb mijn vader dan ook niet echt gekend” zegt ze. Op haar vijftiende verhuisde ze met haar moeder naar de Kempen. “Later ging ik aan de slag bij Johnson & Johnson en ontmoette ik mijn toekomstige man, met wie ik één zoon kreeg. Voor de liefde verhuisde ik daarvoor naar Tilburg.”
“Ondertussen kreeg mijn zoontje problemen met zijn gezondheid. Daarom besloot ik om dichter bij huis te werken. Dat werd de universiteit van Tilburg, ik werd er directeur van een internationale stichting voor duurzame ontwikkeling. Die hield zich bezig met onderhandelings-trainingen rond het thema van duurzame ontwikkeling. Dankzij overheidssubsidies kon ik samenwerken met medewerkers van overheden, NGO’s en idealistische professionals van over de hele wereld, die zich inzetten voor een maatschappelijke verandering. Ik heb het geluk gehad heel veel van de wereld te mogen zien.”
Toen de universiteit besliste dat alle programma’s winstgevend moesten worden en de stichting haar werking moest stopzetten, stond Jules voor een keerpunt. Ze koos ervoor om na 30 jaar niet langer in loondienst te werken, maar haar eigen weg te gaan. In coronatijd volgde een pijnlijke scheiding van haar partner.
Aanpassing
René en Jules kennen elkaar al meer dan 20 jaar en werkten in het verleden al samen aan diverse projecten. Ze besloten om de draad terug op te pakken en als zakenpartners samen te werken aan o.a. een nieuw e-commerce project rond muziek, gezondheid en mode. “We zijn vrienden en zakenpartners, maar geen koppel,” zegt Jules. “Dat is iets wat mensen vaak denken omdat we samen wonen.”
De keuze om zich in België te vestigen, was bewust. Voor René bood de ligging een goede verbinding met Nederland, waar hij nog opdrachten had in steden als Rotterdam en Den Haag. “Daarnaast wonen mijn familieleden ook al jaren in België” zegt René.
Voor Jules was dat wel een hele aanpassing. “Na 30 jaar in Nederland merk je pas hoeveel er is veranderd” zegt ze. “Vooral de bureaucratie hier is nog veel groter dan in Nederland. Maar tegelijkertijd biedt het huis waar we nu wonen voor ons mogelijkheden die in Nederland bijna niet te vinden zijn.”
“We voelen ons hier goed: het is hier rustig, veilig en betaalbaar” besluit René. “Na drie jaar heb ik al goede contacten met handelaars in Hoogstraten, ken ik de buren en kan ik van de rust hier genieten.”
Cis Willibrords en Annemie Vinckx, Sofie, Ans en Truus ”Het gevoel dat wij hier allemaal delen”
Langs de Dreefweg die richting Meer gaat en parrallel loopt met de Meerseweg, is er slechts één enkel huis. De familie Willibrords heeft er met drie generaties in één kangoeroewoning haar thuis gevonden.
Sinds 1958 stond hier het ouderlijk huis van Annemie Vinckx (62), de vrouw des huizes. “Ik ben hier vroeger opgegroeid en kom uit een familie van 12,” zegt Annemie. “In die tijd waren er nog heel wat kroostrijke gezinnen.” Ze werkt ondertussen al bijna 42 jaar als zorgkundige bij Ferm in de thuiszorg en gaat binnenkort met pensioen.
Cis Willibrords (67) is afkomstig uit Hoogstraten. Hij werkte o.m. als slager, bij de douane aan de grens en bij de R.V.A. in Turnhout.
Kangoeroewoning
“Na ons huwelijk gingen wij in Meer naast slagerij Leuris wonen,” gaat Annemie verder. “Vier jaar geleden stierf mijn moeder en werd het ouderlijk huis verkocht. Jelle en Jeroen, onze twee zonen waren al gesetteld, maar mijn dochter Sofie met haar twee kinderen Ans en Truus vonden het altijd heel fijn om dichtbij hun ouders en vake en moeke te wonen.”
“Daarom besloten we om er samen een kangoeroewoning te bouwen,” gaat Cis verder. “Eigenlijk kwam dat idee van Sofie die zelf het hele concept in 3D tekende, met de ondersteuning van een goede architect. De tuin heeft ze helemaal alleen ontworpen.”
Drie jaar geleden was het huis klaar. “We wonen nu naast elkaar, maar wel apart” verduidelijkt Sofie. “De woning bestaat uit twee aparte woongedeeltes met enkel een gemeenschappelijke voor- en achterinkom. Ze is toekomstgericht gebouwd: alles is gelijkvloers met de nieuwste verwarmingstechnieken en ook aangepast aan de noden van hulpbehoevenden, zodat mijn ouders hier nog een onbezorgde oude dag kunnen beleven.”
Cis Willibrords en Annemie Vinckx, Sofie, Ans en Truus
René Samuels en Viv (Jules) Mestdagh
Sinds 1958 stond hier het ouderlijk huis van Annemie Vinckx.
Ruimte
Sofie combineert het gezinsleven met studies klinische psychologie. Eerder studeerde ze criminologie en werkte o.a. bij de gemeente Hoogstraten, de politieschool in Ranst en bij de brandweer. “Tijdens mijn intensieve examenperiodes was wonen in een kangoeroewoning een enorme steun, want het eten stond altijd klaar… Soms kwam ik thuis en was ons huis al volledig opgekuist!.Ik zit nu in het laatste jaar en heb plannen om misschien hier mijn eigen praktijk te starten.”
Voor de kinderen is de Dreefweg bovendien een droomplek om te wonen. Truus, negen jaar, volgt onderwijs aan de Regenboogschool in Turnhout. “Deze school zet hoog in op zelfstandig leren” zegt Sofie daarover. “Haar zus Ans ging tot voor kort naar het Seminarie in Hoogstraten, maar studeert nu op haar eigen tempo thuis via de examencommissie. Truus en Ans
hebben in deze straat alle ruimte om in bomen te klimmen, te ravotten en in de winter op straat te sleeën…”
“Want verkeer is hier nauwelijks,” weet Ans. “Hier is geen straatverlichting maar ook geen lawaai. Het is dan ook altijd rustig om hier met de fiets naar school te rijden en als er toch een auto aankomt ’s avonds, dan zie je die van ver.”
“Ik voel me hier echt thuis en kan dikwijls naar vake en moeke,” gaat Truus verder. “Als de andere kleinkinderen komen slapen bij vake en moeke, kan het soms wel wat lawaaierig zijn, maar het voordeel is dat we dan goed samen kunnen spelen.”
Ongedwongen
“Wij kennen iedereen binnen dit kleine stukje Dreefweg” zegt Annemie. “Er wonen trouwens twee broers van mij vlakbij. Het contact met de buren is ongedwongen en het is hier heerlijk wonen.”
“Het is opvallend hoe weinig de Dreefweg hier door al die jaren heen is veranderd,” meent Cis. “Sommige stukken zijn nog steeds onverhard, zoals het oude Vinkepadje, genoemd naar de vele familie Vinckx die hier woonden.”
Sofie krijgt het laatste woord: “De eerste nacht dat ik hier sliep, dacht ik ‘ik ben thuis…’ Dat is het gevoel dat wij hier allemaal delen. De rust, de ruimte, de verbondenheid en de nabijheid van het dorp maken dit voor ons een échte thuis.” (jl)
W O O R D V A N D E M A A N D (55)
Je moet het verdienen
1. Door dit te doen worden zij Brassband Noorderkempen
2. Krijgen een tweede leven op de tweedehandsbeurs
3. 2328 is ook die van Meersel-Dreef
4. Organisatie op zee waar Vera vrijwillerswerk doet
5. Terwijl Wortel herleeft, jaagt Meerle er op
6. Vogelorganisatie van Swa Janssens
7. Hélène en Dick hebben er een hart voor...
8. Achter de schermen verdienen de vrijwilligers dit
9. Je zorgt voor een tap en je wilt een feest? Nodig ze dan uit
10. Stap 4 bij de huisartsenwachtpost
11. Volgens Guus hebben de Michielsens er overschot van
12. Eenentwintig gedichten zitten er in gebundeld
13. Manier waarop de Dreveniers er achter zijn gekomen wat ze vinden van de veiligheid op hun wegen?
14. Na zes volle zalen werd dit hotel verlaten (jc)
IJ’ is één vakje.
Mail het woord uiterlijk dinsdag 10 maart door naar woord@demaand.be en maak kans op een cadeaubon van Hoogstraten voor de waarde van 20 euro. Of stuur naar: DE HOOGSTRAATSE MAAND, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten. Vergeet niet uw naam en adres te vermelden.
cadeaubon van € 20 gaat naar: Francine Versmissen, Vrijheid 212 bus 4 Hoogstraten
Nieuw kantoor: burg. J. Van aperenstr. 9a1 2320 hoogstraten
Van Bladel en Marleen Proost, het muzikale echtpaar van de Eendracht De Voorzittershamer
René
“Je
nodigt de fanfare uit,
zorgt voor een tap… en het is feest!”
FANFARE René van Bladel is al lang voorzitter van Fanfare de Eendracht in Meer, hij is ook bestuurder in de kerkfabriek en werkt bij de stad Hoogstraten op de dienst archief / verzekeringen. Maar muziek is altijd al zijn grootste passie. Ten huize Van Bladel - Proost zal het allicht al wel eens vaker over de fanfare gaan, want echtgenote Marleen is als dirigente ook stevig met de Eendracht verbonden. Harde werkers zijn het, met een tomeloze inzet voor hun vereniging. Op vele plaatsen staat het verenigingsleven onder druk. Heeft voorzitter René de sleutel gevonden van de eeuwige jeugd voor de Eendracht?
DHM: De Eendracht mag al terugkijken op een lange geschiedenis… René: Dat klopt, onze fanfare bestond al zeker in 1878. In het feestprogramma van het 40 - jarig bestaan van muziekvereniging “Nut en Vermaak” van Zundert kwam ze al in beeld. De Eendracht gaf daar toen een concert en was daarmee de eerste fanfare in Meer. Ongeveer twee jaar later (1880) is Ste-Rosalia opgericht - als de katholieke tegenhanger. Hoe lang de twee naast elkaar geleefd hebben is voorwerp van onderzoek. Maar de Eendracht zou gestopt zijn voor het einde van die eeuw.
We hebben heel wat jaren later de draad weer opgepikt en de Eendracht heropgericht in 2002, samen met mijn broer Luc en vader Frans, beter gekend als Sus Pek en natuurlijk heel wat andere bezielers. Het was starten vanaf nul. Voor de eerste inkomsten gingen we met de klak rond op mijn 40ste verjaardagsfeest, wat toen ook het eerste publiekelijke optreden was. Er waren zo’n 140 mensen aanwezig, dat werd meteen dus een flinke gevulde klak.
Het werd een nieuwe werking met vallen en opstaan: mensen zoeken, instrumenten vinden, een dirigent zoeken. De eerste dirigent was Luc Tahon, met hem verzorgden we een oprichtingsmis in 2003. Ons eerste repetitielokaal was bij Jan van
Riel, maar nadien ging bij ons thuis in de living alles aan de kant om te kunnen repeteren.
In 2004 werd onze nieuwe vlag naar een ontwerp van Luc Dockx ingewijd door Pastoor Fons Soontjens. Er volgde een gezellige bijeenkomst in de Guld om dat te vieren.
Genen
DHM: Marleen, hebben jouw muzikale genen er voor gezorgd dat je dirigent werd?
Marleen: Ik kom eigenlijk uit Zwijndrecht en werd groot in een muzikaal nest. Elk gezinslid bij ons thuis speelde muziek, ook verschillende familieleden. Ik rondde een vierjarige muziekopleiding af met instrumenten hobo, viool en piano in het Richard Strauss-conservatorium te München waarna ik daar nog een jaar heb gewerkt.
Terug in Zwijndrecht vroeg Luc Tahon, een jeugdvriend van in het Saxofoonorkest in Zwijndrecht - waar toen mijn peter Edmond Proost dirigent was - of ik als dirigente de Toon- en Toneelmaatschappij St. Cecilia in Hoogstraten van hem kon overnemen. Dat gebeurde dus… Ik ontmoette op een concert ter gelegenheid van groenten en bloemen in Hoogstraten wat volk uit Meer. Mede door toedoen van Luc werd ik vanaf 2003 hier di -
René van Bladel, voorzitter van Fanfare de Eendracht in Meer
rigent. Bij mijn debuut bij de Eendracht dirigeerde ik op de Meerse boerenmarkt.
Ik ben professioneel ook met muziek bezig. Ik geef muzieklessen op diverse plaatsen. Maar binnenkort ga ik op pensioen. Meer vrijetijd dus… en volop tijd voor de Eendracht.
DHM: Waar repeteerden jullie?
René: We wisselden aanvankelijk vaak van lokaal: eerst repeteerden we in de refter van de kleuterschool - het oude klaslokaal dat nu leegstaat en aan de buitenkant gerestaureerd is. Daarna in een gewoon klaslokaal in de kleuterschool, weliswaar zonder verwarming. In de erg koude winter moesten we toen bussen gas halen voor de terrasverwarmer.
Maar op een gegeven moment konden we in de Terbeeksestraat terecht in de overdekte ruimte van kleuterschool Kiekeboe. Het ziet er naar uit dat we nu voor langere tijd onze huisvesting gevonden hebben. We zullen voortaan daar onze activiteiten organiseren. Het is overigens jammer dat de kloosterzaal minder geschikt is, ze is te klein en kan moeilijk voor een langere periode gehuurd worden…
Spannend
DHM: Kruipen er veel werkuren in de activiteiten?
DE VOORZITTER
Marleen: De jaarkalender in elkaar steken en ten uitvoer brengen is zowat een constante zorg voor de voorzitter. Er gaan hier weinig dagen voorbij dat René niet voor de fanfare aan het werken is, soms tot middernacht of nog later.
René: Onze formule voor de muziekfeesten werkt al jaren goed. Het concept daarvan is dat verschillende groepen elkaar wederzijds bezoeken op hun evenement. Zo hebben wijzelf dus jaarlijks onze muziekfeesten in september en doen we doorheen het jaar ook elders mee. Jammer genoeg wordt er in onze streek steeds minder georganiseerd, zo gebeurt de meeste uitwisseling met maatschappijen uit de Zuiderkempen.
Maar dat is plezant. Muzikanten onder elkaar, daar genieten wij van - en het publiek geniet duidelijk mee. We hebben dan optredens van 13 tot 22 uur, met 1 uur per deelnemende maatschappij. Dat zijn er ondertussen te veel om op te noemen. En ieder heeft zo zijn verhaal, we hadden zo in de loop van de jaren ook al spannende momenten.
DHM: Zoals?
Neem nu het jaar dat de harmonie Concordia van Gooreind kwam, die was zo groot dat ze niet binnen konden… Ze hebben toen op de koer van het klooster gespeeld, waar de akoestiek tussen de gebouwen gelukkig prima bleek! Of de keer dat Koninklijke Harmonie “Takjes worden boomen” uit Schilde moest
afbellen omdat er vele leden ziek waren. Maar die kwamen met een stream-band. Heel andere muziek, maar ook leuk! En zo wordt alles uiteindelijk wel opgelost. Toernee general, een groepje van Zwijndrecht en ook Hummel Bummel uit Brecht zijn al verschillende jaren de gesmaakte afsluiters. De mensen weten wat ze van ons mogen verwachten, de laatste keer zat de zaal bij onze muziekfeesten dan ook snel vol. Hou dus al maar een plek in de agenda vrij voor onze volgende editie op 26 september. Efkes reclame maken alvast…
Koffiekoeken
DHM: Zijn er nog andere vaste punten op jullie kalender?
René: De vlooienmarkt organiseren we elk jaar in de paasvakantie omdat op dat moment de lokalen in de kleuterschool verschillende dagen beschikbaar zijn. Een geslaag de antiek - en vlooienmarkt organiseren kost erg veel tijd, heel veel helpende han den een heel jaar lang en in de marktweek zelfs nog veel meer. Gelukkig kunnen we
De jaarlijkse vlooienmarkt met veel aandachtig volk in de refter van de lagere school
op veel helpers rekenen. Het mag geweten zijn: de Eendracht en de jaarlijkse vlooienmarkt, dat is een goed huwelijk dat al jaren standhoudt.
En jaarlijks spelen we ook in de processie van het Heilig Bloed in Hoogstraten. Wij spelen de ene zondag met onze fanfare en de andere zondag zijn er verschillende taken: bij de zegening door de pastoor aan het kapelletje wordt “ten velde” gespeeld door een 3-tal trompetters. Het vaandel van de parochie draag ik samen met Wim Aerts al ongeveer 20 jaar. We moeten de processiemarsen overigens goed voorbereiden, zowel het spelen als het mooi gelijk opstappen.
Toen de processie door slechte weersomstandigheden een keer niet doorging kwamen alle muzikanten naar ons thuis. De koffiekoeken waren immers besteld en het werd ondanks het minder goede weer nog een gezellige zondag ten huize Van Bladel - Proost!
DHM: En geen fanfare zonder teerfeest, toch?
René: Neen. De wekelijks repetities zijn het hart van onze werking. Buiten onverwachte zaken die zich bij iedereen wel eens voordoen, zoals ziekte, werkomstandigheden, files op de weg… kunnen wij rekenen op een goede aanwezigheid van onze muzikanten. Tijdens die repe -
tities oefenen we onze muziekstukken, leren we nieuwe stukken en bereiden we het lenteconcert en alle andere activiteiten voor. Het teerfeest eind November is de gepaste jaarlijkse beloning voor dat werk, we luisteren dan eerst een mis op en gaan daarna lekker en gezellig samen tafelen.
Feest
DHM: Wat zijn de mooiste herinneringen aan al die fanfarejaren?
René: Dat zijn er veel… In de loop der jaren zijn we al bij veel verschillende muziekgroepen geweest, en die komen allemaal graag terug naar ons. Daar zijn dus veel mooie herinneringen aan verbonden. In de streek en ook elders zijn er de laatste tijd tot onze spijt veel grote muziekmaatschappijen een stuk kleiner geworden of zelfs verdwenen.
Een echt hoogtepunt vond ik de gildestoet in 2005. Er was ontzettend veel volk. Er zijn nog weinig muziekmaatschappijen die opstappen. Wij deden dat ook bij de uitreiking van de Europese prijs voor het klooster, wat toen een echt dorpsfeest was.
DHM: En de toekomst?
René: We zien de toekomst toch hoopvol tegemoet. Je zet als vereniging de deuren open, nodigt de fanfare uit, zorgt voor
Een jaarprogramma om in te kaderen…
Dorpsquiz: 7 februari:
Lenteconcert: 21 maart
Antiek- en Vlooienmarkt: 11 en 12 april
H. Bloedprocessie: 31 mei (fanfare) en 7 juni (kapel)
Muziekfeesten: 26 september
Mis en Teerfeest: 21 November
En verder concertoptredens bij bevriende maatschappijen, frietfestijn, opluisteren van kermis en andere feesten in de loop van het jaar.
een tap… en het is feest. De fanfare kan zijn rol toch blijven spelen, nietwaar? Er vallen mensen af, maar er komen er ook bij, en sommigen komen na een tijd ook terug. Jongeren die beginnen krijgen een paar maanden notenleer en dan krijgen ze een instrument toegewezen, ze zijn hier heel welkom en worden met vriendschap onthaald. Laten we hopen dat we de werking van de fanfare zo nog jarenlang kunnen voortzetten! (ma)
De Eendracht op hun lenteconcert van 2023 met dirigente Marleen Proost
Sportlaureatenviering op 28 februari
Wie schitterde het hardst in 2025?
SPORT Wie kroont zich dit jaar tot sportvrouw, sportman, sporttiener, sportploeg of sportvereniging van Hoogstraten? Op zaterdag 28 februari komen we het te weten tijdens de sportlaureatenviering in de Feestzaal van het klein Seminarie. Wij stellen alvast de genomineerden voor uit de uiteenlopende disciplines.
Sportvrouw
Karin Donckers van LRV Sint-Clemens
Het jaar begon moeilijk voor Karin toen haar toppaard van de Olympische Spelen in Parijs, Leipheimer van ’t Verahof, 2 dringende koliekoperaties moest ondergaan. Deze operaties zijn niet altijd succesvol, maar Leipheimer kwam na een lange revalidatie toch terug op het hoogste niveau begin oktober op de eventing in Boekelo (Nederland). Fletcha van ’t Verahof heeft begin juli op de laatste wedstrijd in Aken (Duitsland) op wereldniveau succesvol afscheid genomen van de topsport. Haar twee minder ervaren paarden werden dan klaargemaakt voor de kampioenschappen. De week voor het Belgische kampioenschap in Arville (België) half augustus geraakte Karin geblesseerd en moest hierdoor afmelden. Ze was terug fit voor het Europees kampioenschap in Blenheim (GBR) en behaalde er individueel een mooie 24ste plaats met het paard Cérès de la Brasserie.
Prestaties: 13de plaats met de 20-jarige Fletcha van ’t Verahof op de internationale CCIO4*-S eventing in Aken (Duitsland, 3/07/2025); 24ste plaats op het Europees Eventing Kampioenschap CH-EUCCI4*-L in Blenheim (GBR, 17/09/2025) met het paard Cérès de la Brasserie; 3de plaats met de Belgische Eventing ploeg op de Nations Cup CCIO4*-L van military Boekelo (Ned, 08/10/2025) met paard Olympic de Muze, individueel een
26ste plaats met paard Olympic de Muze en 40ste plaats met paard Leipheimer van ’t Verahof.
Hanne Cools van LRV Hoogstraten
Voor Hanne en haar paard Lady Ly was dit het eerste seizoen in de ZZ-dressuurklasse, de koningsklasse van de LRV. Het werd meteen een bijzonder sterk jaar. Na een knappe 4de plaats op het Provinciale Kampioenschap wist deze combinatie op het Nationale Kampioenschap zelfs brons te veroveren. In totaal verschenen er dit jaar meer dan 1700 dressuurcombinaties aan de start binnen de LRV, waarvan 50 in de ZZ-klasse. Met haar podiumplaats behoort Hanne dus tot de absolute top van de LRV.
Een prestatie die niet uit de lucht is komen vallen, want Hanne en Lady Ly lieten in het verleden al herhaaldelijk van zich horen. Zo werden ze in de winter van 2025, maar ook in de zomer van 2024, provinciaal én nationaal vice-kampioen in de klasse Z2. Ook behaalden ze meerdere provinciale en nationale titels in de lagere reeksen (L2, M1, M2).
Prestaties: bronzen medaille op het Nationale Kampioenschap in de dressuurklasse ZZ (hoogste reeks bij de LRV); geselecteerd voor de KBC Gouden Teugel in de hoofdpiste van Jumping Mechelen (enkel voor de 5 beste ZZ combinaties
van de LRV); zilver op het Nationale Indoorkampioenschap in de klasse Z2; zilver op het Provinciale Indoorkampioenschap in de klasse Z2; zilver op het VOR Kampioenschap, niveau 3 (hoogste provinciale reeks bij de VOR); 5de plaats op het Interprovinciale Kampioenschap, niveau 3 (meerdaagse wedstrijd - hoogste provinciale reeks bij de VOR); 4de plaats op het Provinciale Kampioenschap in de klasse ZZ (hoogste reeks van LRV).
Sportman
Raf Oprins van Atletiek Vereniging Noorderkempen
Raf Oprins is een vaste waarde binnen Atletiek Vereniging Noorderkempen. Als atleet met een visuele beperking behaalde hij de Belgische titel op de 5000m in de categorie AMH V13. In het overkoepelende klassement van het Belgisch kampioenschap voor atleten met een fysieke beperking mocht hij bovendien het zilver in ontvangst nemen.
Raf traint op de piste en bekende parcoursen volledig op eigen kracht. Voor langere afstanden op onbekend terrein werkt hij nauw samen met een begeleider.
Eddy Vermeiren (aangesloten bij de Belgische bonden)
Het wielerbloed kruipt waar het niet gaan kan bij Eddy Vermeiren. Al op 12-jarige leeftijd begon hij met crossen in Neder-
land, om later in België uit te groeien tot een succesvol renner bij de nieuwelingen en junioren. Met maar liefst 41 wegritten op zijn palmares bij de amateurs was zijn talent onmiskenbaar. Toch hing hij rond zijn 20ste de koersfiets aan de wilgen om zich volledig te focussen op zijn gezin en zijn tuinbouwbedrijf.
De passie verdween echter nooit helemaal. Tijdens de kampioenschappen van Hoogstraten toonde Eddy zich keer op keer de sterkste in zijn categorie, met maar liefst 7 titels als bewijs. 3 jaar geleden besloot hij de draad weer intensief op te pakken. Dat die comeback een schot in de roos was, bleek in 2025: na een periode van hard trainen kroonde hij zich tot Belgisch kampioen.
Met een trainingsregime van zo’n 15 uur per week (goed voor 450 kilometer aan duur- en intervaltrainingen) rijdt hij in de wedstrijden voor 60-plussers (vaak samen met de 40- en 50-jarigen) gemiddelde snelheden tussen de 41 en 46 km/u. Een prestatie van formaat.
Prestaties: kampioen van België in Lint; provinciaal kampioen Antwerpen in Puurs; kampioen van BeNeLux in Affligem; 2de in Kampioenschap van Vlaanderen in Lichtaart; winnaar in Deurne Diest, in Roosendaal, Oud Gastel, in Teteringen, Humbeek, Zingem, Kallo, Sint Gillis Waas, Laarne, Overmere en Zwijndrecht. 7 keer werd hij 2de en 3 keer 3de.
Sporttiener
Kato Christianen van ponyclub Marckeruiters Meerle MeerselDreef
Kato heeft haar hele seizoen afgestemd op het nationaal kampioenschap. Zij werd hiervoor beloond; ze werd nationaal kampioen springen D8.
Bram Godrie van ponyclub Marckeruiters Meerle Meersel-Dreef
Ook Bram werd nationaal kampioen springen bij CB na een volledig seizoen trainen en rijden, want zowel de ponyruiter als de pony moeten fit en in conditie zijn. Bram werd ook nationaal kampioen 4tal midden samen met clubgenootjes van het gewest Hoogstraten.
Kaat Silkens van The Flying Finches (BMX)
De concurrentie bij het BMX’en in België is niet min. Kaat reed bijna elke week een finale. Ze werd geselecteerd voor het EK en de beste 8 meisjes mochten mee naar het WK. Kaat werd 6de. Op het WK BMX in Kopenhagen geraakte ze tot in de 1/8ste finales. Door haar vele mooie resultaten mag ze volgend seizoen aantreden voor het team Wasp Factory Europe.
Prestaties: selectie voor het EK en WK; internationale wedstrijden in Tsjechië en in Zweden waar ze de 7de plaats behaalde; 5e plaats in de Coupe de Wallonie; 6e plaats in Flanderscup; 7e plaats in de
Topcompetitie; 6e plaats op het Vlaams Kampioenschap; halve finales in de 3-Nations Cup België-Duitsland-Nederland.
Sportploeg
U13 A Gelvoc
De meisjes van Gelvoc U13A wonnen alle 18 matchen in hun reeks en behaalden zo de maximumscore van 54 punten. Ze hadden 7 punten voorsprong op nummer 2. Met 65 gewonnen sets en slechts 9 verloren sets, kan je wel spreken van een prachtige prestatie. De eerste 3 matchen gaven ze 5 sets af aan de tegenploegen. Op dat ogenblik waren ze nog niet op elkaar ingespeeld, het voorafgaande jaar waren ze verdeeld over 2 ploegen. Maar eens ze op elkaar ingespeeld waren, knalden ze.
Prestaties: kampioen in hun reeks Meisjes U13 Niveau 2 (regionaal gevorderden)
Dubbel Heren van Noord Tennis Padel
Al bijna 15 jaar lang vormen de leden van deze dubbelformatie een hecht team. Elk jaar opnieuw was het doel helder: de Vlaamse titel veroveren. In de traditionele competitievorm (met 4 enkelspelen en 2 dubbels) strandde het team de afgelopen jaren vaak in de provinciale halve finales of finales. Maar dit jaar zorgde een tactische switch voor de ultieme bekroning.
Sinds kort bestaat er een competitieformule die volledig draait om de dubbelspelen. Omdat dit team door hun jarenlange ervaring perfect op elkaar
Eddy Vermeiren
U13 Gelvoc
SPORT
is ingespeeld, was de overstap een logische keuze. Dat bleek een schot in de roos: de formatie slaagde er onmiddellijk in om Vlaams kampioen te worden. In een zinderende finale versloegen ze de titelverdediger van vorig jaar. Dat een relatief kleine club uit Hoogstraten deze titel pakt, is een prestatie van formaat. Met 15 open reeksen zonder leeftijdsrestrictie is de concurrentie enorm. Het team moest opboksen tegen grote clubs met een enorme spelerskern, maar hun cijfers waren onverbiddelijk: van de 28 gespeelde dubbelwedstrijden wonnen ze er maar liefst 27. Dat deden ze niet alleen als teamgenoten, maar vooral als een hechte groep vrienden.
Prestaties: voorrondes - 25 april winst tegen T.C. Ravels Poppel A 3-1; 2 mei winst tegen Tennis en Padel De Nethe 4-0; 9 mei winst tegen KGTP Den Bruul 4-0; 16 mei winst tegen Vosselaarse Tennis en Padelclub 4-0; 1/2 finale - 30 mei tegen T.C. Koksijde met 4-0 gewonnen; finale - 6 juni tegen T.C. Ravels Weelde Poppel met 4-0 gewonnen; eindronde Tennis Vlaamse Finale Volwassenen op 5 september werd met 4 - 0 gewonnen van Runkster T.C.
U20 Dames van Minderhout VV
In april 2025 kroonden de meiden van de U20 zich tot de overduidelijke kampioen in hun reeks. 8 jaar na de start van het damesvoetbal in Minderhout werpt de investering in de jeugd haar vruchten af, in het kielzog van het 1ste damesteam lieten ook deze jonge talenten zien wat ze in hun mars hebben. Hun succes danken ze aan een onvermoeibare inzet, trainingsarbeid, een gedeelde passie.
4-tal ponyclub St Clemens
Deze ploeg leverde een mooie prestatie in de hoogste groepsdressuur van de pony’s. Ze werden nationaal LRV kampioen viertal klasse M pony’s in Arendonk op 28 september en ze werden 2de op het provinciaal kampioenschap viertal klasse M in Zoersel op 14 september.
Sportvereniging
Minderhout VV
De wortels van K. Minderhout VV liggen aan de Hoge Weg, waar de club in 1970 werd opgericht. Sinds de verhuizing in 2007 naar de huidige locatie aan
de Heistraat kende de vereniging een indrukwekkende groei. Vandaag telt de club 419 actieve spelers, verdeeld over 33 verschillende teams.
Om al deze talenten op hun eigen niveau te laten schitteren, is er de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in een professioneel kader. De dagelijkse leiding is in handen van 7 bestuursleden, ondersteund door een jeugdbestuur van 6 leden. Met 3 jeugdcoördinatoren en een sportief technisch verantwoordelijke (TVJO) wordt de sportieve kwaliteit gewaarborgd.
Achter de schermen draait de ’machine’ van Minderhout VV op volle toeren dankzij talloze helpende handen: 2 kantinebeheerders en een enthousiast feestcomité zorgen voor de evenementen. Een team van 5 personen houdt de accommodatie wekelijks in topconditie. Een medische cel en tientallen vrijwillige ouders staan klaar voor de inkom, de kantine of om als scheidsrechter een wedstrijd in goede banen te leiden. Dat K. Minderhout VV wekelijks een heel dorp in beweging brengt, tonen wel de honderden groene vesten die tijdens het weekend het Hoogstraatse straatbeeld sieren.
Het voetbalseizoen 2024-2025 was historisch. 5 ploegen werden kampioen in hun reeks: A-reserven, Meisjes U16, Meisjes U21, U17 A en U17B). Er werd een 2de ploeg in 4de provinciale opgericht om het groeiend aantal jonge talentvolle spelers te laten doorgroeien, deze ploeg bestaat
RedZ Noord Tennis Padel
voor 80% uit eigen jeugdspelers. Er was het behoud van het 1ste elftal in 2de provinciale. Naast een volwaardig 1ste elftal in het vrouwenvoetbal speelden er nog 4 andere meisjesploegen.
De infrastructuur werd uitgebreid met een fietsenstalling, camera-bewaking, een kunstgrasveld en verlichting. De club heeft aandacht voor sociaal minder bedeelde groepen die nauw opgevolgd worden door 2 aangewezen API’s (aanspreekpunten voor integratie).
LRV Sint Clemens
In 2025 werd het LRV Europees Eventing Kampioenschap georganiseerd in de Blauwbossen (CCI3*-S European Cup, 0913/07/2025). Het was een groot paarden feest met vooral op zaterdag, de dag van de cross, heel veel volk en schitterend weer. Deze grote organisatie was enkel mogelijk met de ondersteuning van alle LRV clubs in Hoogstraten, sponsors en de vele vrijwilligers.
Dit jaar namen 4 clubleden deel aan Europese Eventing Kampioenschappen: Karin Donckers aan het Europees Eventing Kampioenschap seniors in Blen -
heim (GBR), Hortence de Cleene aan het Europees Eventing Kampioenschap juniors in Strzegom (Polen), Lentel-Louise Desmedt aan het Europees Eventing Kampioenschap pony’s in Le Mans (Frankrijk) en Anne Desmedt aan het Europees Eventing Kampioenschap pony’s in Le Mans (Frankrijk).
De sportlaureatenviering heeft plaats op 28 februari in het Klein Seminarie. De deuren gaan open om 18 uur, start om 18.30 uur. Graag vooraf inschrijven via: https://eloket.hoogstraten.be/nl/inschrijven-sportlaureatenviering. (rob)
Geniet binnen twee weken van jouw droombadkamer
Als maatwerk, kwaliteit en professionaliteit elkaar ontmoeten, creëer je prachtige totaalprojecten.
“Alles werd volgens planning geleverd en zeer goed afgewerkt door ervaren medewerkers. We zijn zeer tevreden ” - Arno
Dat is waar we bij installatiebedrijf van den Berg voor gaan.
Na de start van de werken geniet jij binnen twee weken al van je nieuwe badkamer. Daarnaast zorgen wij ook voor verwarming, airco en zonne-energie volledig op maat van jouw woning.
Installatiebedrijf VAN DEN BERG
De altijd zichtbare band met de Kempense natuur
BEELDENDE KUNST Eén van de kunstenaars die in de 20ste eeuw in onze regio een blijvende nalatenschap heeft achtergelaten is Jan Huet, kunstschilder en glazenier. Vijftig jaar na zijn overlijden op 2 april 1976 brengt VVV Hoogstraten zijn werk opnieuw onder de aandacht. Hij was immers één van de meest verdienstelijke glas-in-loodkunstenaars van zijn generatie en genoot ook ruime bekendheid als landschapschilder. Na de Tweede Wereldoorlog woonde en werkte hij in Antwerpen, maar zijn band met de Kempense natuur bleef altijd zichtbaar in zijn schilderijen. Die geven dan ook een waardevol beeld van het Kempense landschap in het midden van de twintigste eeuw.
Wortels
In 1870 had de Belgische Staat de gronden aangekocht van de voormalige Maatschappij voor Weldadigheid van de Noordelijke Nederlanden. In Wortel werd vervolgens opvang en tewerkstelling georganiseerd voor bedelaars en behoeftigen. Hiervoor werden hogere ambtenaren uit andere regio’s aangetrokken.
Eén van hen was Theofiel Huet, een ex-militair van Waalse afkomst, die ook in de toenmalige Belgische kolonie Congo had gediend. Hij huwde met Ludovica Horsten. Samen met hun tien kinderen betrokken zij een ruime woning in Wortel Kolonie. Niet alleen dit huis, maar het volledige domein van de kolonie vormde hun leefwereld.
In dit gezin werd Jan als eerste zoon en tweede in het gezin geboren op 19 maart 1903. De omgeving van de Weldadigheidskolonie van Hoogstraten, Merksplas en Wortel zou een blijvende indruk op hem nalaten.
Vorming
Na de lagere school in Wortel-Kolonie ging Jan Huet naar het Klein Seminarie in Hoogstraten. Deze school had toen nog als uitgesproken missie om jongeren voor te bereiden op een priesteropleiding of op een katholiek geïnspireerde rol binnen de burgerlijke maatschappij. Naast de klassieke lessen werd er sterk ingezet op de algemene vorming van de studenten. Activiteiten zoals schooltoneel en tekenen kregen een belangrijke plaats in het schoolleven, en er ontstonden vriendschappen voor het leven zoals met jaargenoot Ast Fonteyne.
Na zijn humaniora trok hij in 1925 naar Brussel om te studeren aan de Sint-Lucasscholen van Schaarbeek en Sint-Gillis. Deze instellingen waren oorspronkelijk opgericht om mensen op te leiden die via hun werk de katholieke beleving mee zouden uitdragen. Aanvankelijk schreef hij zich in voor de opleiding architectuur. Al snel bleek echter dat het vrij tekenen hem meer lag dan het technisch tekenen met de lat. Na één jaar maakte hij de overstap van architect in spe naar de richting toegepaste kunsten, waar zijn artistieke talent zich beter kon ontplooien.
In 1929 studeerde Jan Huet af met een eindwerk over de geschiedenis van de glasschilderkunst. Hij trok vervolgens naar Gent, waar hij enige tijd werkte in een glazeniersatelier. Datzelfde jaar brak
echter een economische crisis uit, waardoor de kansen op werkgelegenheid sterk terugvielen.
Terug
Door deze omstandigheden keerde hij terug naar Wortel. Vanaf 1930 schilderde hij er landschappen in aquarel. Zijn geliefde heide, de rivier de Mark, de begraafplaats van Wortel Kolonie, ploegende boeren en bomen in de beemden vormden terugkerende thema’s.
Tegelijk slaagde hij erin om geleidelijk opdrachten voor glasramen binnen te halen, onder meer voor een nieuwe parochiekerk in Wilrijk en voor de kerk van Wortel.
Het ouderlijk huis in Wortel, met vader Theofiel Huet op de voorgrond.
Op 3 oktober 1939 huwde Jan Huet met Frieda Aertssens. Met dit huwelijk kwam er een stabiele factor in zijn leven. Op korte tijd kregen zij samen zes kinderen.
Oorlog
Kort na hun huwelijk brak de Tweede Wereldoorlog uit. Door de oorlogsomstandigheden werden de opdrachten voor glazeniers schaars. Jan Huet trachtte deze moeilijke periode op te vangen door opnieuw meer te schilderen. Hij vereeuwigde niet alleen zijn geliefde heidelandschappen, maar ook oorlogsschade, zoals de vernielde Sint-Katharinakerk, en taferelen van kinderen. Ondertussen kreeg hij kleinere opdrachten voor glasin-lood creaties, o.m. ‘De Jordaan’ in het Klein Seminarie.
In 1947 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Het gezin vestigde zich eveneens in de stad. Deze aanstelling betekende niet alleen dat het gezin een vast inkomen verwierf, maar ook dat hij de beschikking had over een eigen atelier.
Dat atelier had hij hard nodig, want door de oorlog waren talloze glasramen vernield die dringend aan herstel of vervanging toe waren. Jan Huet kreeg hierdoor steeds meer opdrachten, onder andere voor de abdij van Orval, de Heilig-Hartkerk in Lier en historische portretten voor het stadhuis van Hoogstraten.
Glasramen
Na de Tweede Wereldoorlog groeide de
belangstelling voor kleinere gebrandschilderde glazen met folkloristische en soms Breugeliaanse thema’s. Voor veel glazeniers vormden zulke werken een welgekomen aanvulling tussen grotere kerkelijke opdrachten. Op de wereldtentoonstelling van 1958 stelde Jan Huet in het Belgische paviljoen van de landbouw achttien humoristische panelen met spreuken tentoon.
Hij bleef overigens actief in het realiseren van glasramen voor kerken en kapellen. Zijn werk is onder meer te vinden in de Sint-Rumolduskerk in Zondereigen (1958), de basiliek van Koekelberg (1958), de Sint-Willebrorduskerk in Rijkevorsel (1959), de Onze-Lieve-Vrouwekerk in
Aarschot (1963) en de Sint-Andrieskerk in Antwerpen. In deze laatste zijn meerdere werken van zijn hand te vinden. Door bombardementen in de laatste fase van WO II waren hier immers veel glasramen vernietigd. (De parochiepriester in deze kerk blijkt een uitmuntende gids hiervoor!)
De Engel
Vanaf 1960 werkte hij aan een reeks van 22 gebrandschilderde glasramen met spreuken voor restaurant Den Engel in Baarle. Door een brand in oktober 1944 waren alle oude herinneringen aan het etablissement verloren gegaan. Na de heropbouw van het gebouw in 1950 was
De begraafplaats van Wortel-Kolonie (gouache, 1979)
De familie Huet. Boven vlnr: Jan, Rafael, Marie, Armand, Leopold en Albert. Midden vlnr: Estelle, vader Theofiel, moeder Ludovica Horsten, Marta. Onder: Odille en Gerard.
Jan Huet en Frieda Aertssens
De Engel met links op het glasraam de oude “Engel” met huifkar, man en vrouw in klederdracht. Rechts is “den Engel” uitgebeeld met een door de zon beschenen terras met in het midden het wapen van “Den Engel”.
er aanvankelijk geen kunst meer aanwezig. Jan Huet kwam er alleen of met zijn familie regelmatig op bezoek, de eigenaars gaven hem een opdracht voor het maken van glasramen.
De eerste panelen werden in 1965 geplaatst, in 1970 was de reeks voltooid. Eén van de bekendste glasramen draagt de titel “De Engel in 1894 - in 1969”. In 1894 was “den Engel” gekocht door Max van Tilburg, door een huwelijk zou later de naam Verheijen verbonden blijven aan het pand.
Katharinakerk
Op 1 augustus 1968 was Jan Huet met pensioen gegaan aan de academie, maar hij bleef actief als kunstenaar. Eén van zijn laatste grote opdrachten betrof glasramen voor de Sint-Katharinakerk in Hoogstraten.
Op 23 oktober 1944 had het terugtrekkende Duitse leger de toren van de kerk opgeblazen. In zijn val had de toren het hele kerkgebouw, op het koor na, zowat volledig vernield. Van 1950 tot 1954 werden de kerk en de toren heropgebouwd en werden de glasramen die de oorlog hadden weerstaan teruggezet, aangevuld met glasramen van glazenier Marc De Groot.
De laatste glasramen werden evenwel besteld bij Jan Huet. Twee ramen werden nog uitgevoerd, maar door ziekte kon hij het project zelf niet volledig afronden. Vier andere ramen werden later, op basis van zijn ontwerpen, gerealiseerd door glazenier J. Willemen.
Erkenning
Heel wat grote opdrachten illustreren de faam van Jan Huet als glazenier en kunst-
schilder. Hij overleed op 2 april 1976 en werd begraven op het kerkhof bij de kerk van zijn geboortedorp Wortel.
Ook na zijn overlijden volgden er nog regelmatig tentoonstellingen. Zo was er een grote tentoonstelling met brandramen en schilderijen in De Warande in 1979.
In 1985 gaf de familie Verheijen van Den Engel het boekje Eerbewijs aan Prof. Jan Huet uit als hommage aan hun vriend en de maker van de gebrandschilderde glasramen. Het eerste exemplaar werd op maandag 11 maart 1985 overhandigd door de heer Van Agt, commissaris van de Koning in de provincie Noord-Brabant, aan mevrouw Frieda Huet-Aertssens. Tegelijk liep er toen in Den Engel een tentoonstelling.
Herdenkingsjaar
Baarle-Hertog-Nassau, Hoogstraten en Merksplas vormen samen het samenwerkingsverband De Grensvallei, de regio waar de grenzen van België en Nederland door elkaar vloeien en waarmee Jan Huet altijd verbonden bleef. Ruim voldoende reden om dit jaar enkele activiteiten te organiseren om Jan en zijn werk in de kijker zetten. Wie als individu, vereniging of ondernemer ook een activiteit wil organiseren, kan in dit herdenkingsjaar zijn werk nog extra glans geven.
Het boek “Jan Huet Kunst- en glasschilder” van Jan Van Damme, dat in 2005 uitgegeven werd door het Stedelijk Museum Hoogstraten, is er nog steeds te koop. Het werd gerealiseerd in het kader van de schenking Huet, waarbij zijn familie meer dan 600 werken van Jan Huet aan de Stad Hoogstraten schonk. (WS)
Dries Van Agt overhandigt ‘Eerbewijs’ aan weduwe Frieda Aertssens (1985).
Glasraam
Jan Huet in zijn Antwerps atelier
Met Mercy Ships medische zorg aan de allerarmsten bieden
Vera Van Alphen als vrijwilliger
naar Sierra Leone
Ongeveer vijf miljard (dus geen miljoen) mensen wereldwijd missen toegang tot veilige, tijdige en betaalbare chirurgie. Mercy Ships richt zich daarom sinds 1990 op de Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara. Omdat ongeveer 80 % van de inwoners binnen een straal van 150 km van een haven woont, is de inzet van een ziekenhuisschip een zeer effectieve manier om op een veilige manier zoveel mogelijk patiënten gratis te helpen.
DHM: Wie is Vera Van Alphen?
Vera: Ik ben 26 jaar, en ik kom uit een warm gezin met twee zussen en een broer. Ondertussen heb ik al negen jaar een relatie met mijn vriend Pim met wie ik al bijna twee jaar samenwoon in Berchem. In mijn vrije tijd ga ik graag hardlopen, gemiddeld twee keer per week en daarnaast spreek ik graag af met vrienden in Antwerpen.
Toen ik nog thuis woonde, ging ik regelmatig babysitten op kinderen in Meersel-Dreef. Als weekendwerk ging ik één dag werken bij de frituur ‘t Beekske. En daarnaast ging ik op vrijdagavond graag naar de activiteiten van de KLJ van Meersel-Dreef.
DHM: Wat voor studies heb je gedaan? Ik heb tijdens de kleuter- en lagere school op ‘t Dreefke gezeten, daarna in het middelbaar sociale technische wetenschappen gevolgd op het VTI-Spijker. Vervolgens ging ik naar Karel de Grote Hogeschool in Antwerpen waar ik verpleegkunde studeerde. Nadien heb ik nog de postgraduaat pediatrie en neonatologie gestudeerd in Turnhout, Antwerpen en Lier.
VRIJWILLIGER Als je dit leest, is Vera Van Alphen al op haar bestemming bij Global Mercy Ships in Sierra Leone (Afrika) als vrijwilligster. Sinds 1978 maakt Mercy Ships medische en chirurgische zorg toegankelijk voor de allerarmsten. Misschien heb je op je TV al wel eens een item hierover gezien, maar nooit echt bij stil gestaan wat dit nu is. Met twee grote private ziekenhuisschepen varen zij naar landen waar mensen geen toegang hebben tot betaalbare medische en chirurgische zorg. Een van de vrijwilligers aan boord is dus Vera Van Alphen, afkomstig uit Meersel-Dreef. Wij legden ons oor te luisteren…
Wilrijk
DHM: Daarna mocht je gaan werken ? Klopt, nadat ik volledig was afgestudeerd, startte ik als kinderverpleegkundige op de pediatrie in het AZ Voorkempen in Malle, waar ik ongeveer twee jaar gewerkt heb, met eindejaarstages bij gerekend. In maart 2024 ben ik met mijn vriend Pim naar Berchem verhuisd, om het levendige Antwerpen te ontdekken. Daarom wilde ik graag ook in de buurt van Berchem gaan werken. Gelukkig kon ik in april al starten op de pediatrie in het Sint Augustinus in Wilrijk. Ik heb onregelmatige uren, dus werk ik zowel de vroege, late als nachtdienst, zowel doorheen de week als in het weekend.
DHM: Heb je al meer van dergelijke reizen als deze met Mercy Ships gemaakt? Dit wordt mijn eerste inleefreis als vrijwilliger. Maar als voorbereiding heb ik wel een medisch leerboek in het Engels gekocht, en natuurlijk gelezen en geoefend.
DHM: Hoe kwam je ertoe om je als vrijwilligster aan te melden bij Mercy Ships ?
Een buitenlandse werkervaring spreekt mij al langer aan. Ik heb me vorig jaar in februari 2025 aangemeld als vrijwilliger voor Mercy Ships en ben nadien alles in orde gaan brengen. Al snel werd alles concreter en kreeg ik een datumvoorstel om te komen werken als vrijwilliger voor hen.
Voorbereiding
DHM: Welke voorbereidingen brengen dit allemaal met zich mee ? Ik heb om te beginnen al twee maanden
onbetaald verlof opgenomen. Ondertussen heb ik veel vaccinaties gekregen bij het Tropisch Instituut Antwerpen: gele koorts, hepatitis A en B, difterie- tetanus en kinkhoest, polio en rabiës. Ik ben naar de huisarts geweest om mij medisch te laten controleren, zij heeft malariapillen voorgeschreven, deze moet ik ook nemen.
Verder heb ik heel wat documenten in orde moeten maken: mijn diploma’s uploaden, basic life support certificaat, een referentie van mijn leidinggevende en van iemand die privé dicht bij mij staat…
DHM: Wat vindt het thuisfront van deze beslissing ?
Mijn vriend Pim, familie en vrienden hebben al vaker gezegd dat ze mij deze maanden gaan missen. Toch steunen ze mij in dit avontuur, wat mij natuurlijk een aangenaam gevoel geeft. Daarnaast vinden ze Mercy Ships een mooi initiatief, wat ons allemaal op dezelfde lijn brengt.
Sierra Leone
AFRIKA
DHM: Hoe lang ben je weg?
Ik ga twee maanden van 15 februari tot en met 12 april als kinderverpleegkundige vrijwillig werken op de Global Mercy Ship in Sierra Leone. (Als je dit leest is zij dus ondertussen al twee weken ter plaatse, n.v.d.r.)
Steunen
DHM: Hoe ziet je werkschema en taak op het schip er uit ? Ken je overigens nog mensen die al mee geweest zijn ? Kinderverpleegkundigen werken als vrijwilliger bij Mercy Ships om essentiele postoperatieve en algemene zorg voor kinderen in ontwikkelingslanden
TE KOOP
te bieden. Vaak in gespecialiseerde kinder-intensieve afdeling functies (PICU), waarvoor specifieke ervaring en diploma’s nodig zijn. Er zijn veel verschillende nationaliteiten aanwezig die als vrijwilliger komen helpen, onder andere Belgen, Nederlanders, Sierra Leoners, Amerikanen...
Ik heb mijn collega Camila geïnspireerd voor dit avontuur, waardoor ook zij zich heeft opgegeven als vrijwilliger. Zij is al op 4 januari vertrokken om 9 weken te gaan werken als verpleegkundige op de Global Mercy Ships. Ik vertrek op 15 februari naar daar en wij werken nog drie weken samen op het schip. Voor mij voelt dat uiteraard heel fijn en vertrouwd aan.
DHM: Wat is je eigen financiële inbreng?
Als compensatie voor het onbetaalde vrijwilligerswerk worden mijn vliegtickets geboekt door de organisatie, kan ik op het schip twee maanden slapen en krijg ik twee maaltijden per dag. Wat ik zelf moet vergoeden zijn de vaccinatiekosten, malariapillen en de activiteiten die ik zal doen in mijn vrije tijd.
DHM: Kunnen lezers financieel steunen, via jou of rechtstreeks via Mercy Ships?
Ook haar vriendin Camila werd vrijwilliger bij Mercy Ships
Je kan de patiënten aan boord van de ziekenhuisschepen van Mercy Ships steunen door naar de website www.mercyships.be te gaan en te klikken op de oranje button “doe een gift”, ofwel éénmalig ofwel maandelijks.
Wij hebben alleszins veel bewondering en waardering voor haar engagementen, en wensen Vera alle succes toe bij dit vrijwilligerswerk. En een behouden terugkomst! (JJ)
ijstijd
Plaasteren kopieën van 15 eeuwse engelen met wierookschelp uit de Sint-Katharinakerk te Hoogstraten
H 29,5 cm - basis 13 x13 cm 0475 25 71 03
behoed je voor de nar, de clown hij grauwt en grijpt hij klauwt en knijpt hij steelt hij keelt
zijn zweep die door de straten jacht zaait rouw en dood terwijl hij lacht
zoek alle fluitjes bij elkaar maak zoveel mogelijk misbaar de wereld gaat zoniet failliet
marleen
Vera en haar partner Pim
Boekbespreking
DHM: Vanwaar de idee om je gedichten te bundelen?
Vijf jaar geleden ben ik mijn gedichtjes in jullie blad beginnen publiceren. Er zijn al langer mensen die me vroegen ‘zeg, die gedichtjes van u, heb je die niet op papier? Of waarom zet je dat niet op Instagram?’ Maar ik zit niet op Facebook of dergelijke, ik heb eigenlijk geen kanalen buiten De Hoogstraatse Maand.
Ik had het er eens over met mijn broer Hugo, die jarenlang uitgever was bij EPO en al meer dan 35 jaar met een groep psychiatrische patiënten bij OPZ Geel schrijft. ‘Je moet beginnen met een portfolio te maken,’ zei hij. ‘Bundel de gedichten waarvan je vindt dat die eigenlijk oké zijn.’ En voilà, zo is de bal aan het rollen gegaan. Nu liggen ze bij een lay-outer en zit ik hier om er over te praten. Het is makkelijker dan gedacht…
DHM: Je hebt niet altijd geschreven? Nee, helemaal niet. Wel altijd gelezen. Als kind verslond ik boeken, maar mijn vader zei op een keer: ‘jij leest niet, jij leest veel te rap. Nu wil ik van elk boek dat jij leest, van jou een boekbespreking krijgen’.
DHM: Dat is wel streng... Ja, ik had een strenge papa. Maar op zich was dat wel goed. Zo begon ik naast het lezen ook een beetje te schrijven. Toen mijn broer naar Leuven ging en ik nog thuis bleef, schreef ik hem brieven. Over wat zich aan de huistafel afspeelde. ‘Ik zat altijd boenk in onze huiskamer als ik
Marleen Franssen bundelt 21 gedichten in ‘Mettertijd’
Dichter bij ons…
POËZIE Vijf jaar geleden publiceerden wij voor het eerst een gedicht van Marleen Franssen in ons blad. Omdat er nogal wat vraag was van lezers naar haar poëzie op papier, selecteerde ze 21 gedichten voor haar debuutbundel ‘Mettertijd’. Op zaterdag 21 maart leest ze een aantal daarvan met muzikale omlijsting door haar echtgenoot Flor Verschueren in het Kapelletje Onze-Lieve-Vrouw van den Akker in Minderhout. Voor ons alvast een drievoudige aanleiding om onze huisdichter te peilen naar wat haar tot dichten aanzet en waar ze zich door laat inspireren. “Dichter bij ons - zou dat geen goeie titel zijn voor jullie stuk?” klonk het. Misschien zit daar wel wat in, zie…
die las, ik wist direct hoe het thuis ging’, zei hij.
Want onze papa was inderdaad een hele strenge, die wist wat jij wilde: ‘Diep in uw hart weet je dat ik gelijk heb’ was een van zijn uitdrukkingen. En dan dacht ik: niet dus. Dat gaf wel eens controverse natuurlijk. Ook met de andere kinderen. Het was de tijd van de grote mijnstakingen, moet je weten. En dan ziet onze papa daar zijn oudste zoon op de barricade staan bij de mijnstaking. ‘Wat doe jij hier? Jij moet in Leuven zijn!’. ‘Hier is mijn plaats’, zei Hugo… Stof genoeg dus om over thuis te schrijven.
Sociaal bewogen
DHM: Uit welk nest kom jij? Wij komen uit Waterschei, de mijnstreek in Genk. Mijn vader werkte in de mijn, bovengronds. Hij was heel sociaal bewogen. De eerste ladingen Italianen arriveerden, die hadden ze letterlijk in Zuid-Italië van een berg geplukt en in Limburg gedropt. Zij spraken de taal niet, wisten van toeten noch blazen over rechten en plichten. Mijn vader ging in ijltempo Italiaans en andere talen leren om met hen te kunnen spreken. Hij haalde die mensen aan om zich in orde te maken met alles wat moest, o.a. met de sociale zekerheid. Hij heeft er de plaatselijke CM opgericht en was een voorvechter van het ACV. Een heel sociale mens, maar wel binnen het katholieke kamp. Terwijl de jongens bij ons… (lacht)
In Waterschei werd de mijn van Zwart-
berg in 1966 gesloten. Dat gaf een harde strijd, er is geschoten, er vielen doden. Ze maakten de grote fout om soldaten van de regio in te zetten. Die jongens stonden ineens tegenover hun vader of tegenover hun broer. Hevige tijden dus. De mijnen moesten toe, maar de mensen waren niet klaar.
DHM: Raakte jou dat ook op dat moment?
Ja, voordien was de wereld anders, alles was nog oké hè. Als kind woonde ons gezin in een wijk naast de cité waar je sociale woningen had die gebouwd waren door de mijnen zelf. Als kind stond er toch een brug tussen die twee werelden.
Ik had twee broers en vier zussen. Naast ons in de wijk woonde de broer van mijn vader, die had zeven zonen en een paar dochters. Met de kinderen van de twee gezinnen gaf dat zeventien kinderen die samen buiten speelden. Ze noemden ons het Franse(n) leger. En we trokken erop uit. Toen kon dat nog, hè. Wij gingen de Zandberg op en gingen ‘oorlog voeren’ met de kinderen van de cité. Als kinderen wisten we niet beter...
Ballerina
DHM: Ben je zelf nog rebel geweest? Want het was toen een roerige tijd? Eigenlijk was ik vooral een rebel in mijn humanioratijd, op het lyceum voor meisjes in Genk, bij de Zusters van Liefde. Dat was een eliteschool tot en met. Ik was 16-17 jaar. Toen wij een keer betoogden, stond “ma révérende mère’, zo moesten
wij haar noemen, vanaf haar traphal te zwaaien. Zij dacht dat wij voor haar een parade hielden. Wereldvreemd hé.
Toen ik naar Leuven ging om in het Lemmens mijn middelbare studies af te maken, lag dat achter mij. Daar ben ik Flor tegengekomen. En toen had ik iets anders om rebels over te zijn. Flor heeft nog betoogd voor Leuven Vlaams, ik niet echt. Mijn broers en twee zussen, die waren heel fel, die stonden vaker op de barricades, nog altijd trouwens. Ons Lieve, mijn oudste zus, dirigeert al ruim veertig jaar het Brecht-Eisler-koor in Brussel. Die zie je staan zingen op elke grote betoging. Een koor van 150 man, indrukwekkend hoor!
DHM: Je koos zelf voor iets artistieks? Een beetje toch. Na het Lemmens ben ik naar het Conservatorium gegaan. Met een eerste prijs notenleer kon ik lesgeven, ja, dat was het dan. Maar muziek is nooit mijn eerste keuze geweest. Als klein meisje wilde ik dansen. Ballerina worden mocht niet in zo’n katholiek nest. Ik dacht dat muziekstudies een goede achtergrond vormden om alsnog te gaan dansen. Wat natuurlijk een beetje dwaas was, want aan dans moet je héél vroeg beginnen.
DHM: Hoe kwam jullie in Hoogstraten terecht?
Wij zijn getrouwd terwijl Flor nog aan het studeren was aan het Lemmens en woonden in Leuven. Ik was klaar met mijn studies en gaf les. Wij zouden nog een tijd in Leuven blijven, maar dan is Flor z’n vader plots gestorven. Als enig kind kon hij moeke niet alleen laten. Ik was op dat moment acht maanden zwanger. We zijn naast moeke gaan wonen op de Vrijheid. En toen kwamen de kindjes en was ik maar al te blij met de helpende hand van moeke. Die paste op de bengels als ik ergens naartoe moest. Drie kinderen op zes jaar: Joke, Bram en Florejan.
Theater Stap
DHM: Je bleef niet in het onderwijs actief.
Neen, lesgeven was niets voor mij. In Hoogstraten ontstond Kopspel, een soort straattheater. We gingen overal spelen, dikwijls rond bepaalde thema’s die altijd een beetje politiek gekleurd waren. Guy Swaegers was de trekker, hij is zijn leven lang in het theater gebleven. Ik was dus bezig met theater, op een gegeven ogenblik hadden ze iemand nodig om de administratie te doen. Zo ben ik daarin gerold.
Ondertussen was Flor gestart met Theater Stap. Ook daar hadden ze nood aan iemand voor de administratie en organisatie. Ik heb dat mee proberen vorm te geven. Want het was natuurlijk wel een heel kluwen met die gasten, zolang die school liepen viel dat nog mee, maar als die niet meer op school waren, moesten ze naar een dagcentrum. We zijn daarom zelf gestart met een dagcentrum. Dat was toch wel even uitzoeken hoe dat moest. Het dagcentrum en theater Stap vormden één geheel. Dat hebben wij tien jaar gedaan. Nadien was het goed om dat te kunnen doorgeven.
Door Theater Stap kende ik ondertussen de mensen van De Warande en ben ik daar aan de slag gegaan tot aan mijn pensioen. Ja, daar moest ik af en toe wat brieven schrijven. Staf Pelckmans was mijn directe chef. Die was altijd heel content over mijn brieven. Omdat ik blijkbaar heel helder kon formuleren.
Heldere brieven
DHM: Een heldere brief is nog altijd geen poëzie?
Ik had ook nooit gedacht om poëzie te schrijven. Hugo had al me eens aangepord om wat te schrijven. Mijn schoondochter Magali signaleerde dat ze in de academie in Turnhout woord geven. Ik zei, ‘ja, wat woord’? ‘Schrijven,’ zei ze. Dat bleek om proza te gaan. Het is nu zeven jaar geleden en ik ga nog altijd naar de academie en schrijf dus nog altijd…
Het zijn modules van telkens drie jaar: proza, poëzie en nu fictie. Maar al tijdens de eerste module heb ik ontdekt dat poëzie eigenlijk wel mijn ding was. Dat is gewoon heel plezant om te doen. Het is ook klein, hè, klein in de betekenis van niet veel. Aan een roman ben je zo jaren aan het schrijven, ik zie mij dat nog niet doen.
Een gedicht vind ik juist fijn omdat je daarmee een idee, een gevoel of een impressie kunt pakken, met zo weinig mogelijk woorden. Schrijven is ook schrappen, bij poëzie komt het echt op de essentie aan. Dat moet het juiste woord zijn, en alleen dat woord. Er is geen ander woord dat zo goed is als dat woord. En dat vind ik elke keer een uitdaging.
De lessen van Dieter Brusselaars inspireren mij enorm. Hij geeft allerlei opdrachten waardoor je je eigen grenzen telkens verlegt. Zo moesten we onder meer een rapnummer schrijven. Eigenlijk is dat niks voor mij, ik heb niets met rapmuziek. Tot je de muziek krijgt, eraan begint en ontdekt dat dit ook wel plezant is. Telkens is er weer een andere uitdaging.
Marineren
DHM: Wanneer ben je zelf tevreden met iets dat je schrijft?
Dat duurt heel lang en gaat dikwijls in fases. Ik schrijf iets en denk dat het wel oké is, tot je het de volgende dag herleest. Dan begint het opnieuw. Na een paar dagen of een week daaraan werken, denk
Een familiefoto met het gezin; Marleens ouders, broers en zussen. Later zouden er nog 2 zusjes volgen. Marleen is het kleinste meisje in het midden met het geruite jurkje.
POËZIE
je, nu is het klaar. Dan leg ik de tekst weg, je moet het laten marineren, hè, drie weken laten liggen en er niet meer aan denken. Dan weer lezen, vaak voel je dat je tekst weer nood heeft aan herwerking.
Het gebeurt eveneens dat ik een gedicht van drie jaar geleden vastpak en dat ik dat opnieuw herwerk. Ik zie dat veel dichters dat ook doen. Je ziet verschillende versies, eenzelfde gedicht maakt zo een hele evolutie door. Je verandert zelf doorheen de jaren, ook je kijk op schrijven. Het is een vak, hè.
DHM: Je hebt nooit op de muziek van Flor geschreven?
Nee, nee. Hij zou dat wel willen. Maar ik ben een beetje schroomvallig. Soms zegt hij: ‘zal ik daar eens muziek voor schrijven?’. Ik zeg dan streng ‘nee, afblijven!’ (lacht). Ook omdat wij kort opeen zitten, vind ik het goed dat hij zijn ding heeft en ik het mijne. Dat moet niet per se overlappen. Er overlappen al zoveel dingen als je samenleeft!
Een songtekst maken is trouwens iets anders dan een gedicht. En natuurlijk kan je op poëzie heel mooie muziek maken. Er is heel veel poëzie op muziek gezet, denk aan Will Ferdy met ‘O krinklende winklende waterding’ van Gezelle. Maar ik kan dat gedicht jammer genoeg niet meer lezen zonder de gezongen versie te horen.
Verwonderd
DHM: Hoe begint een gedicht?
Dat vragen mensen altijd. Hoe begint dat? Waar komt dat vandaan? Wat is de vonk die maakt dat je daarover begint te denken? In mijn geval is dat kijken, het is alleen maar kijken.
DHM: Dat zou dan betekenen dat het alleen vertrekt vanuit observatie. Ja, dikwijls is dat de allereerste insteek. Het kan ook vanuit een emotie komen. Het is altijd ergens iets kleins wat je triggert. Ik heb bijvoorbeeld heel veel verschillende gedichten over vogels en over bomen. Dat is een beetje mijn dada. Ik weet ook niet hoe dat komt. Je moet er je geest voor openzetten, moet het jezelf ook toelaten.
Als ik alleen wandel, komt er dikwijls een bepaalde gedachte, of iets wat ik zie, of iets wat ik denk, en ah ja, dat kunnen we ook zo doen. Dan begint het denkproces. Ik moet heel vaak lang denken voor ik iets schrijf. Maar het kan ook anders: terwijl je de tafel opruimt, komt een idee in je op, je pakt een blad papier schrijft dat op. DHM: Je gedichten in de Maand ver-
De fiere oma van het eerste kleinkind Nette
trekken vaak vanuit een observatie of emotie. Maar soms ook vanuit de actualiteit en gebeurtenissen in de wereld. Ja, maar ook dat is wat je ziet, het is ook een observatie. Een gebeurtenis raakt mij, dat zit dan in mijn kop en ik begin daarover te denken. Dingen komen binnen en laten je niet los. Soms komt daar een gedicht van, soms blijkt dat een draak en moet ik die weggooien. En soms komt er iets dat je kunt gebruiken.
Misschien vind ik het ook wel fijn dat ik daarmee mensen soms aanzet om op een andere manier naar dingen te kijken. Maar dat kan net zo goed een staartmees zijn als de handen van Amanda Gorman die een gedicht bracht tijdens de inauguratie van Joe Biden.
Mensen zeggen over mij ‘Marleen is altijd zo verwonderd’. Dat ben ik ook. Ik ben er heel dankbaar om dat die verwondering er nog altijd kan zijn op mijn oude dag.
Voilà
DHM: Is er iets dat je wil bereiken met een tekst, met een gedicht? Ik zou graag willen dat ik mensen kan raken, dat ik mensen kan aanspreken, dat ik mensen kan aanzetten tot denken. Ze moeten daarvoor niet mee zijn met mijn gedichten, kunnen daar ook weerstand tegen hebben of zo. Niemand moet het zien op de manier dat ik het zie. Maar het is gewoon fijn als het aanzet tot denken, tot zien.
Als je schrijft, ben je creatief én ook een beetje filosofisch bezig. Je bent aan het denken. Zolang je kunt blijven denken, blijf je ook mens. ‘Je pense, donc je suis’. Voilà. Descartes! (lachend)
DHM: De logica daarvan is dus dat je altijd een lezer nodig hebt?
Ja, zonder lezer is er geen gedicht. Al zijn er mensen die een leven lang gedichten schrijven zonder dat iemand er weet van heeft. Maar ik vind dat jammer, anders zou ik het zelf ook niet doen en was ik niet naar jullie toegekomen met de vraag of ik die gedichten maandelijks mocht presenteren. Ik wilde dit voor mezelf, om me te dwingen en telkens naar een resultaat te gaan. Dat is dan het moment - want het is altijd een momentopname - dat het oké is. Het moet ook af zijn tegen de deadline hé! Ik denk dat een dichter meestal wil gelezen of gehoord worden.
Mettertijd
DHM: Je bundelde 21 gedichten tot ‘Mettertijd’. Een mooi woord, niet? Dat woord roept ineens heel veel op. Het gaat ook over het verstrijken van de tijd. Wat gebeurt er door de tijd heen? Het is ook dat ik kijk naar hoe dingen groeien of evolueren. Zowel de bomen en de vogels als relaties. Hoe gaat dat verder? En dan vind ik deze titel eigenlijk wel kloppen in die zin dat daarin zo’n stukje van de tijd in zit. Het is ook een tijdsnoer. De gedichten gaan daar over, de seizoenen zitten daar in.
Ik heb heel bewust gekozen voor gedichten dicht bij huis, dichter bij ons. Echt gedichten die ontstaan zijn in het bos, met de seizoenen en de Markvallei. Dat is voor mij een heel belangrijke inspiratiebron. De ‘politieke’ gedichten, om het dan zo te noemen, de Gaza-gedichten en zo, die zitten er niet in. Sommige critici zullen zeggen navelstaarderij, maar dat is niet erg, het zijn gewoon reflecties op de dingen die ik zie.
DHM: Maar die dingen kunnen ook elders gebeuren, in een ander dorp, vallei, tuin, bos…
Ja natuurlijk. Het gedicht over de waterbom in Pepinster, zit er wel in. Ook van het fietsen zit erbij, dat ik onderweg fiets
naar het kapelletje. De meeste gedichten gaan bekend voorkomen, omdat zij toch in De Hoogstraatse Maand verschenen. Maar soms is er wat bijgeschaafd. Hugo heeft me ook geholpen om aan de redactie te doen. Je hebt wel een kritische blik nodig. Die had ik met mijn oudere broer, die is daar heel sterk in. Hij stelt vragen: waarom, hoe bedoel je, hoe zie je dat dan? Je bevragen is ook iets wat je constant zelf moet doen, hè.
Helder
DHM: Ik heb altijd het gevoel dat jij wel heel bewust werkt naar een heel heldere zegging. Het lijkt eenvoudig, maar is dat helemaal niet. Zo lijkt de boodschap ook makkelijker binnen te komen bij de lezer.
Van die omfloerste zinnen, daar kun je niet veel mee, ik alvast niet. Ik heb toch wel graag dat iets helder is. Maar ook al is je denken helder, dan kan een lezer nog altijd denken van: jammer, misschien dit of misschien dat… En die contouren wil ik ook ruimte geven. Wanneer ik het dus over de waterbom heb, en ik me afvraag wanneer gaan we slim worden, wanneer gaan we ons handelen veranderen…, dan probeer ik dat wel zo te formuleren, dat iedereen dit ook op zijn manier kan lezen. Zodat de lezer zijn eigen invulling kan geven. Niet iedereen ziet dat daardoor als een klimaatgedicht.
Ik vind overigens dat veel van mijn gedichten klimaatgedichten zijn, maar niet iedereen interpreteert dat zo. Ik vind het net fijn dat je dat kunt doen, dat je de tekst ook van je eigen kunt maken.
DHM: Maar vanaf het moment dat je het geschreven hebt, is het niet meer
van jou. Dan is het van de lezer. Jawel, maar dat geldt voor elke kunstvorm. Op het moment dat je een muziekstuk componeert en dat wordt uitgevoerd, dan is die muziek, de emotie van de luisteraar. Dan heeft die meneer of die mevrouw die daarachter zit daar niks meer mee te maken, hè?
De lezer, kijker, luisteraar voelt dat met zijn eigen emotie. Dat maakt er juist een mooie belevenis van. Maar dan moet je die wel weten te raken eerst natuurlijk! Ik hoop dat ik dat doe.
Kapelleke
DHM: Is de bundel geïllustreerd?
Nee, maar de lay-out is wel zo dat ze er genoeg leven in zit. Foto’s of andere illustraties zetten de mensen in een bepaalde richting. Ik wil liever niet dat de mensen een bepaald beeld van de dichter meekrijgen, wil dat ze de vrijheid hebben om daar hun eigen beeld van te maken. Zoals een schilder zegt, aha, u ziet de ondergaande zon, dat is heel fijn dat u dat ziet - ook al heeft hij helemaal geen ondergaande zon geschilderd. Zo mag jij zien wat je wil. Zo mag jij in een gedicht lezen wat je wil. Welk proces je zelf doormaakt op dat moment, welke gedachten dat ook oproept bij jou, ik wil die ruimte laten.
DHM: Op 21 maart breng je zelf enkele gedichten, heb je daar ervaring mee? Ja, we doen dat wel regelmatig in de Academie. Wij worden met de klas uitgenodigd voor kleine performances, de meesten lezen hun eigen gedichten. Ik vind dat heel plezant om te doen. Het is iets helemaal anders dan het schrijven. Je moet er de tijd voor durven nemen om je woor-
Een gratis exemplaar van ‘Mettertijd’?!
Marleen geeft twee van onze lezers een exemplaar van haar bundel cadeau. Wil jij daarvoor in aanmerking komen, stuur dan een mailtje naar de redactie. Vul aan: Ik wil heel graag ‘Mettertijd’ omdat . . . .
Uit de inzendingen trekken we op 10 maart de namen van de uitverkorenen, die van ons een mailtje mogen verwachten.
den op die manier ter plekke te laten ontstaan. Dat ga ik ook proberen te doen op 21 maart. Zoals elke maand speelt Flor in het Kapelleke in Minderhout, ik lees enkele gedichten uit mijn bundel en Flor zorgt voor de muzikale omlijsting.
Afgerond…
Afronden doen we graag met dit treffende tekstje op de cover van de bundel. “Marleen Franssen is verankerd in de natte beemden van de Markvallei in het land van Hoogstraten. Ze kuiert er, met rubberen laarzen, langs de weiden en door het bos dat ze samen met haar man Flor, geplant heeft. Want voor haar is dichten kuieren, luieren en genieten. In ‘Mettertijd’ neemt ze je mee op wandel langs slenterpaadjes en kuiertripjes. Kijk mee naar de vogels, de seizoenen, de dingen van alledag.” We konden het niet beter zeggen…
‘Mettertijd’ is verkrijgbaar in de Standaard Boekhandel en in de Wereldwinkel. Contact: marleen.franssen8@ gmail.com. (jaf)
BLOEDAFNAMES 2026
_____ HOOGSTRATEN
Rode Kruislokaal, Slommershof 18 17.30 - 20.30 uur vr 8/5 en wo 13/5 vr 31/7 en wo 5/8 vr 6/11 - 13/11
Parchiezaal Ons Thuis, Gemeenteplein 2 17.30-20.30 uur ma 2/3 - 8/6 - 24/8 - 14/12
Afspraak maken via donorportaal.rodekruis.be of gratis telefoonnummer 0800 777 00
In de Warande met Katrine Druyts, Marleen, Flor en toenmalig programmator Toon Horsten.
De molens van Hoogstraten (deel 3)
Het molenaarsgeslacht Schellekens in Wortel
ERFGOED MOLENS In de vorige aflevering vertelden we het verhaal van de molen van den Houvast in Hoogstraten. Dit keer kijken we mee over de schouders van het molenaarsgeslacht Schellekens en de molen van Wortel. Het verhaal van zulke molen is boeiend om te volgen, het is immers ook een weergave van een stuk geschiedenis van deze streek en vertelt heel wat over de tijd waarin onze (voor)ouders leefden. In Wortel komen er doorheen de jaren zes molenaars uit dezelfde familie, het beroep van molenaar werd er meer dan 140 jaar van vader op zoon doorgegeven. Hun geschiedenis volgt ook de evolutie van windkracht naar andere energiebronnen en getuigt van de ontwikkeling van een landelijk gebied.
Naar school
Om de vroegste sporen van deze molenaarsfamilie in onze streek te vinden, moeten we terug naar de tweede helft van de 18de eeuw. Cornelius Schellekens (1750-1808) werd geboren in Ginniken bij Breda. Hij huwde in 1796 met Adriana Verheyen (1768) uit Meerle. Uit hun huwelijk werd in Meer hun enig kind Joannes Petrus Schellekens (1797-1878) geboren. In tegenstelling tot zijn vader volgde Joannes Petrus school. Zijn sierlijk schrift en goede kennis van het Frans zouden bijdragen tot zijn professionele ontwikkeling.
Het kasteel van Hoogstraten was tijdens de Franse revolutie in beslag genomen en werd in 1810 ingericht als bedelaarsoord. Hier werd Joannes Petrus in 1818 als bediende aangenomen. Hij nam er ook zijn intrek. Hij moet een goede kracht
zijn geweest, aangezien hij regelmatig werd bevorderd. In 1825 werd hij eerste bediende. Na de directeur was dat de belangrijkste post op het Bedelaarsoord en hij mocht er regelmatig de directeur vervangen.
Op 24 november 1828 huwt hij de Wortelse Maria Theresia Bolckmans (1803), een dochter van de plaatselijke brouwer. Hun definitieve thuis werd Wortel-Dorp, nu de Grote Plaats genoemd. In 1830 en 1831 overleden zijn schoonouders en zo erfde het koppel een aantal eigendommen.
Het waren bewogen tijden. België verwierf de onafhankelijkheid. In de jaren daarna kreeg Joannes Petrus enkele bijkomende openbare functies. In 1836 werd hij burgemeester van Wortel.
Een molenaarsfamilie
In 1824 had de Nederlandse koning Willem de toelating gegeven om een windmolen te voorzien in Wortel, vooral met het oog op de landbouw in Wortel-Kolonie. Het was deze houten molen die Joannes Petrus in 1841 aankocht en die hij liet verplaatsen. Op die manier werd hij de eerste molenaar van de familie Schellekens in Wortel.
Het echtpaar kreeg 9 kinderen, drie gebroeders Schellekens zouden huwen met drie gezusters Snels. De jongste dochter Schellekens trouwde dan ook nog met een Snels. De families Snels en Schellekens waren dan ook nauw verbonden, en zoals vroeger wel eens gezegd werd, van één bruiloft kwam een andere…
De standaardmolen Schellekens in Wortel
Franciscus Schellekens-Snels (1846-1921), de derde Wortelse molenaar uit dezelfde familie.
De derde geborene in het gezin, Josephus Schellekens (1832-1864) huwde met Anna Maria Snels (1836-1905). Hij werd de tweede molenaar. Na een kortstondige ziekte overleed hij echter al op jonge leeftijd in 1864. Op dat moment hadden ze 4 kinderen maar deze waren nog te jong om in de voetsporen van vader te treden en molenaar te worden.
Na de vroege dood van Josephus werd daardoor de jongste zoon van Joannes Petrus Schellekens en Maria Bolckmans de derde Wortelse molenaar. Franciscus Schellekens (1846-1921) stopte hiervoor op 18-jarige leeftijd met zijn studies. Hij huwde Lucia Snels (1840-1892). Het echtpaar kreeg 7 kinderen, waarvan de vierde in de rij hun zoon Louis was.
Brand
Louis Schellekens (1878-1953) trouwde met Maria Servaes (1876-1955). Hij volgde zijn vader op en werd de vierde molenaar in de familie. Op 29 juni 1904 werd de houten standaardmolen door brand verwoest. Molenaar Louis gaf de opdracht aan bouwondernemer Jozef Horsten uit Wortel om een stenen windmolen te bouwen.
Beiden reisden naar het polderlandschap rond Leiden om er een molen aan te kopen. De hele molenvracht (o.a. het binnenwerk, het radarwerk met wieken en de zware molenas) werd per schip naar de cementfabriek van Sint Jozef Rijkevorsel vervoerd. Daar werd de vracht overgeladen en door paarden naar Wortel gebracht.
De romp werd heropgebouwd met bakstenen. Heel wat plaatselijke landbou -
wers werden betrokken bij het aanvoeren van de bouwmaterialen en wellicht ontstond er zo een gevoel van samenhorigheid en verbondenheid met de molen. De aangevoerde (houten) onderdelen uit Nederland werden ingebouwd. Rond de nieuwe molen kwam in 1905 tenslotte een molenberg, waarvoor karren zand werden aangevoerd.
Het echtpaar Louis Schellekens en Maria Servaes had 8 kinderen. Zoon Florent (1909), de vierde in de rij op de bijgevoegde foto werd later als eerstgeboren zoon de vijfde molenaar. Hij trouwde in 1938 met Wilhelmina Coppens, het echtpaar kreeg 6 kinderen.
Tijden veranderen
Na de oorlog volgden er drukke jaren. De veestapel in onze streek verdubbelde waardoor de handel in mengvoeders sterk steeg, met een uitbreiding van het maalbedrijf als gevolg. In 1947 begon men met het persen van veevoeders in stoppen en korrels. Hiervoor kocht maalder Florent een pers aan. In 1949 kocht hij een eerste vrachtwagen, waarmee thuis kon geleverd worden.
Bij een storm op 11 maart 1954 brak de ijzeren buitenroede van de molen af, en stortte neer op het dak van een nabijgelegen magazijn. Dit was het begin van het einde voor de Wortelse stenen windmolen. In de volgende jaren volgde de omschakeling van windkracht naar dieselmotoren voor de werkzaamheden.
De vierde in rij van de kinderen van Florent en Wilhelmina was Harry (1943). Hij ging eerst met zijn broer Jan op school in Sint Victor in Turnhout, maar vader Flo -
rent zag een geschikte opvolger in hem. Harry werd dus de zesde molenaar/ meulder, hij huwde Christiane Dries.
De tijden veranderden evenwel, in 1974 werden de bedrijfsgebouwen omgebouwd met daarin vernieuwde menginstallaties, een korrelpers, grondstoffensilo’s. De activiteit bestond toen vooral in het mengen, persen en vervaardigen van allerlei mengvoeders.
Begin jaren 1980 moesten de zolders en een deel van het gebouw plaats maken voor de inbouw van een metalen graansilo voor de maalderij van wat intussen het bedrijf Veevoeders Schellekens geworden was. Met het op pensioen gaan van de laatste molenaar en in 2001 het slopen van de romp verdwenen het molenaarsberoep én een unieke molen voorgoed uit het Wortelse dorpsleven. (ws)
De laatste restanten van de molen verdwenen in 2001.
Het echtpaar Louis Schellekens en Maria Servaes met hun 8 kinderen.
De stenen windmolen uit 1905
Gerepatrieerde vluchtelingen begeleiden op het vliegtuig
VLUCHTELINGEN Filip Declercq kennen we in het noorden van onze gemeente beter als “dokter Declercq”. Hij is in Meerle immers jarenlang huisarts geweest. Inmiddels woont hij in het centrum van Merksplas. De 72-jarige Filip is een bezige bij, nog altijd een dokter met een missie. Zo begeleidt hij als arts vluchtelingen bij hun repatriëring en werkt hij in een gesloten centrum voor mensen die illegaal in ons land verblijven. En ook bij Natuurpunt steekt hij nog geregeld de handen uit de mouwen.
Gevlucht
Zijn wortels lagen niet in onze regio. “Neen, ik ben niet van deze streek afkomstig. Ik ben West-Vlaming. Mijn ouders woonden in Emelgem. Dat is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Izegem. Het is een klein, landelijk dorp. Mijn vader en moeder trokken naar Congo en stichtten daar een gezin. Eerst kwam mijn oudere zus, maar zij stierf aan malaria, daarna ben ik gekomen. We waren uiteindelijk met vijf kinderen. Vader werkte in Congo als gezondheidswerker.”
Met de onafhankelijkheid van Congo veranderde er veel voor de familie Declercq. “In het begin van de jaren zestig zijn we met het hele gezin gevlucht uit Congo. We verhuisden naar Kortrijk, waar we een jaar gewoond hebben. Maar mijn vader moest natuurlijk ook terug werk gaan zoeken hier en vond dat uiteindelijk in Nederland. Voor een Nederlandse firma werd hij vertegenwoordiger van medische producten. Dat sloot natuurlijk ook wel aan bij het werk dat hij in Con -
go deed. Zijn nieuwe baan zorgde er wel voor dat we West-Vlaanderen moesten verlaten. We vestigden ons in Kapellenbos, vlak tegen de Nederlandse grens.”
“We gingen naar de lagere school in Heide-Kalmthout. Voor mijn middelbaar onderwijs ging ik naar Brasschaat, naar het Sint-Michielscollege. En van daaruit trok ik naar Leuven om er medicijnen te gaan studeren. In 1980 studeerde ik af.”
Huisarts
“Het eerste plan was dat ik me met mijn eerste vrouw, die me jammer genoeg is ontvallen, als huisarts zou vestigen in Sterrebeek, bij Brussel. De folders in het Nederlands en in het Frans waren al klaar. Maar toen kwam mijn vader met het nieuws dat dokter Cleymans een opvolger zocht in Meerle. Als huisarts laat je zo’n kans natuurlijk niet liggen. Ik had me al ingeschreven in de orde van geneesheren van de provincie Brabant, maar heb dat snel omgezet naar een lidmaatschap van de orde in de provincie Antwerpen.”
“Na een gesprek met dokter Cleymans, was de zaak snel beklonken. Dat betekende dat ik op korte tijd nog een keer een verhuis mocht organiseren. 21 jaar lang heb ik een huisartsenpraktijk gehad in Meerle. We woonden er graag. Ik heb altijd een solo-praktijk gehad, nooit samengewerkt met een collega. Maar de verstandhouding met de andere huisartsen in de fusiegemeente is altijd goed geweest.”
In 2001 kreeg Filip een aanbieding vanuit Nederland. “Ze zochten artsen met ervaring voor een functie als verzekeringsarts. Terwijl ik begon te werken, volgde ik meteen een intensieve opleiding met cursussen en examens in onder meer Hilversum, Amsterdam en Rotterdam. Zo werd ik erkend als verzekeringsarts. Na ongeveer tien jaar schakelde ik over naar de functie van verzekeringsarts bezwaar en beroep. Daarbij controleerde ik het werk van collega’s wanneer pati -
de afstudeerfoto van het Sint-Michielscollege staat Filip centraal met een stevige haardos.
Het jonge gezin Declercq met oudste zoon Filip
Op
Bij de overname van de praktijk aan Dr. Vos hoorde een feestje. Herken een aantal huisartsen in hun jongere jaren.
enten niet akkoord gingen met beslissingen. Dat heb ik 19 jaar gedaan.”
“Samengeteld was ik dus 21 jaar huisarts en 19 jaar verzekeringsarts. Op mijn 66 jaar en vier maanden moest ik officieel met pensioen in Nederland. Daarna ben ik mij met allerlei dingen blijven bezighouden, vooral omdat ik het belangrijk vind om in beweging te blijven en om sociale contacten te onderhouden. Vooral die sociale contacten heb je als arts veel, dat is toch iets dat ik niet wilde kwijtgeraken.”
Vrijwilliger
“Zo ben ik vrijwilligerswerk gaan doen in het Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske, de Klapekster, van Natuurpunt Markvallei. Dat doe ik trouwens nog altijd één keer per maand. Tijdens één van die tapbeurten liep ik Jan Vandeweerdt tegen het lijf, een huisarts in Rijkevorsel. Hij werkte nog in een gesloten centrum voor mensen zonder wettig verblijf en vertelde dat ze moeilijk artsen vonden. Hij vroeg of dat niets voor mij was. Ik ben eens een dag gaan meelopen met dokter Bronckaers, een chirurg die daar ook werkt, en heb toen beslist om het te doen. Sinds december 2023 werk ik daar. Intussen ben ik er twee jaar actief”.
“We werken met een klein team van artsen, elk op vaste dagen. Ikzelf werk er op vrijdag. Daarnaast ben ik ook een week per maand van wacht. Het werk bestaat uit medische zorg voor mannen die illegaal in België verblijven en uitgeproce -
deerd zijn. Ze wachten op repatriëring naar hun land van herkomst. Het gaat om mensen met uiteenlopende medische en psychische problemen. Sommigen verwonden zichzelf of slikken gevaarlijke voorwerpen in, in de hoop hier te kunnen blijven. Vaak hebben ze ook een zwaar verleden: oorlog, schulden, gevangenis, of bedreigingen in het land van herkomst. Het is voor hen uiteraard niet altijd een evidentie om naar hun land van herkomst terug te keren.”
“Mijn taak is strikt medisch. Voor de sociale en psychologische begeleiding zorgen andere diensten. Dat is niet altijd gemakkelijk, want je weet dat er vaak veel achter zit. Bovendien zijn mensen niet altijd eerlijk over hun klachten of identiteit. Ze gebruiken aliassen en veranderen geregeld van naam of herkomst. Daarom moet je als arts zeer kritisch blijven: komen de klachten overeen met wat je objectief vaststelt?”
Repatriëringen
“Naast het werk in het centrum begeleid ik gemiddeld één keer per maand repatriëringen per vliegtuig. Dat gebeurt vooral in complexe situaties, bijvoorbeeld bij psychische problemen, zware verslaving of agressief gedrag. Elke persoon die gerepatrieerd wordt, krijgt twee politie-escorteurs mee. Als arts ga ik mee om medische problemen op te volgen. Bij groepsrepatriëringen reizen soms zestig tot zeventig mensen samen, afkomstig uit verschillende Europese landen. Dat zijn intensieve en vaak moeilijke missies.”
“Het werk is zwaar en het is zeker geen dankbare job, maar het wordt wel vergoed door de overheid. Ik werk als zelfstandige, ook al ben ik officieel gepensioneerd. Dat mag, zolang je belastingen betaalt natuurlijk. Ik doe het graag, het houdt me actief, scherp en sociaal betrokken. Ik gebruik dagelijks verschillende talen en op die manier onderhoud ik die talenkennis. Vooral Nederlands, Frans, Engels en soms Duits of Spaans zijn de meest gebruikte voertalen. Van het Arabisch versta ik niet veel, maar gelukkig zijn mensen creatief als het op communicatie aankomt.”
“Naast mijn werk voor het gesloten centrum heb ik nog andere bezigheden. Als ik niet van wacht ben of een deportatie moet begeleiden, help ik mee bij Natuurpunt in de zogenaamde “maandagploeg”. Het is een groep van 25 vrijwilligers, waarvan er wekelijks gemiddeld 15 in een natuurgebied werken. Het is een leuke groep en het is ook mooi om zien hoeveel werk je als groep kan verzetten. Ik haal er in ieder geval veel voldoening uit.”
“Elke donderdag ga ik met een motorclub op uitstap, tenzij ik van wacht ben. Dat is met “den Bud” en een aantal anderen. Die ritten gaan van korte tochten tot dagritten van honderden kilometers.”
Ervaring
“Mijn eerste vrouw en ik hadden drie kinderen. Eén zoon is helaas overleden bij een jammerlijk verkeersongeval in 2001 in Meerle. Dat verlies is voor ons een zware klap geweest. Nu heb ik het wel een plaats kunnen geven, maar in het begin waren er heel veel vragen. Ik ben blij met mijn twee dochters: Elke woont in Barcelona en Ineke in Olen. Ze hebben elk een kind . Mijn eerste vrouw is overleden. Na een tweede huwelijk, waaruit geen kinderen zijn gekomen, heb ik nu een derde relatie. Ik probeer ook wel een goed contact te onderhouden met mijn stiefkinderen en hun gezinnen.”
“Vandaag woon ik in Merksplas, dicht bij het centrum waar ik werk. Dat was een bewuste keuze. Ik probeer me hier ook te integreren: ik zit in een pingpongclub en heb veel sociale contacten in de buurt. Kortom: ik ben officieel met pensioen, maar blijf bewust actief. Niet om weg te lopen van het stilzitten, maar omdat ik mijn ervaring nog nuttig kan inzetten, graag onder de mensen blijf en het leven op die manier zinvol en boeiend blijft.” (ao)
Sinte-Rosalia en Sint-Jan Baptist versmelten tot Brassband Noorderkempen
FANFARE Hoogstraten heeft er met Brassband Noorderkempen een nieuwe vereniging bij in de muzikale familie. De geboorte van de nieuwe vereniging komt natuurlijk niet zomaar uit de hemel vallen, het is immers het resultaat van de fusie van twee gerenommeerde brassbands: Brassband Sinte-Rosalia Meer en Brassband Sint-Jan Baptist Wortel. Hierover hadden we een gesprek met Toon Verboven van Brassband Rosalia en Stef Sysmans van Brassband Wortel, die door het bestuur van de nieuwe vereniging werden afgevaardigd. “Hier wordt echt de basis gelegd van een nieuw muzikaal project,” verduidelijken ze, “Kern is het spelen van aangename muziek in authentieke brassbandsetting. We streven naar kwaliteit, bieden een degelijke opleiding aan, kiezen muziek die op het niveau van de muzikanten geselecteerd wordt en opteren voor professionele begeleiding.” Op 14 maart geven ze de aftrap in de parochiezaal van Wortel.
DHM: Voor alle duidelijkheid: deze nieuwe vereniging ontstaat niet uit het niets?
Stef : Natuurlijk niet, met Brassband Noorderkempen wordt de bestaande samenwerking tussen de brassbands van Meer en Wortel geofficialiseerd. Beide verenigingen hebben een lange geschiedenis en traditie, en dat willen we niet zo maar verloochenen. Maar de tijdsgeest, de hele samenleving, het dorpsgevoel, dat is allemaal danig veranderd, en verandert nog voortdurend. Een vereniging louter binnen de dorpsgrenzen houden en organiseren lijkt een aflopen -
de geschiedenis te worden. We kiezen er bewust voor om over die grenzen heen te denken en de vereniging open te stellen voor iedere muzikant uit Hoogstraten en zelfs de ruime regio. We moeten trouwens vaststellen dat dit de dag van vandaag in de feiten eigenlijk al zo is.
DHM: Jullie kiezen bewust voor brassband, niet voor fanfare, of zelfs harmonie?
Toon: Inderdaad, brassbands maken de meest pure vorm van koperblaasmuziek (‘brass’ betekent trouwens ‘koper’) en het is bovendien zeker niet de eenvou -
Stef Sysmans en Toon Verboven, bestuursleden van BB Noorderkempen.
digste muziek. Met een eerder beperkte range aan instrumenten worden toch volwaardige en zelfs complexe werken gebracht. De betere brassbands vinden we in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Noorwegen en zeker ook België. Ook in Frankrijk zien we de jongste jaren meer en meer brassbands én ook componisten opduiken. En het is natuurlijk zo dat je voor een volwaardige brassband met een relatief kleine bezetting van 25 à 35 muzikanten kan werken. Voor ons fusie-orkest is dat een haalbare kaart.
Niveau
DHM: Jullie gaan ook voor professionele en deskundige leiding én degelijke opleiding van jonge en nieuwe muzikanten?
Stef : Dat is nodig, vinden wij. Met dirigent Cindy Kranen voor het orkest kiezen we zowelvoor ervaring als deskundigheid. Cindy is gepokt en gemazeld in de fanfare- en brassbandwereld. Zij is zelf een meer dan begenadigde cornetiste en ondertussen ook gediplomeerd dirigent. Zij had al de leiding bij Brassband Rosalia in Meer, geeft professioneel muziek- en instrumentenopleidingen, niet alleen in Hoogstraten, maar in de ruime regio.
Samen met Fanfare Sint-Katharina van Hoogstraten brengen we jonge en startende muzikanten samen in een instaporkest. Die groep, Jobrahei, staat onder leiding van Martine Janssen. In die opleidingen steken we behoorlijk wat tijd en energie. Muziek maken is geen gemakkelijke hobby, er is veel inzet voor nodig, veel technisch oefenen ook. We proberen ook onze jongeren warm te maken om verder muziek te studeren aan de Academie voor Muziek en Woord.
DHM: Hoe ver reikt de ambitie van Brassband Noorderkempen?
Toon: We willen in de eerste plaats aangename muziek brengen met een goed samenhangende groep enthousiaste muzikanten. Maar we willen dat ook op een kwalitatief verantwoorde manier doen. Dat vergt natuurlijk wat zoek- en denkwerk: composities uitzoeken die goed zijn, maar die ook bereikbaar zijn voor de kunde en kennis van onze muzikanten. Dat is niet eenvoudig, want er zitten zeer sterke muzikanten in de groep, naast jonge starters. We willen die mix houden om zo aan de toekomst te bouwen? Dat legt ook wel wat beperkingen op, daar zijn we ons van bewust. Plezier beleven met het maken van gevarieerde en aangename muziek én dat op een behoorlijk niveau, dàt is onze doelstelling.
Zalennood
DHM:. Blijft de band met Meer en Wortel? En wat betekent dat voor repetitieruimte en zaal voor concerten?
Stef en Toon: Uiteraard blijven we graag verbonden met Wortel en Meer. En we willen ook de plaatselijke activiteiten, denk bijvoorbeeld aan koningsschietingen van de gilden, waar mogelijk blijven opluisteren. Dat wordt wel minder vanzelfsprekend met muzikanten die uit verschillende dorpen en zelfs gemeenten komen.
Maar nu we het over dorpen en zalen hebben, daar stelt zich wel een serieus probleem. In Meer is Zaal voor Kunst en
Volk (een unieke, ruime podiumzaal met een rijke geschiedenis nvdr.) door de eigenaar gesloten. Het vicariaat van het bisdom zou ook twijfelen of de parochiezalen van Wortel en Meerle nog rendabel kunnen opengehouden worden. We repeteren nu in de zaal in Wortel, maar zal dat volgend jaar nog kunnen?
Ik denk dat we binnenkort met de muziek- en toneelverenigingen van de stad samen nog maar eens moeten aankaarten dat er op dat vlak echt een groot probleem is. Een brassband of fanfare heeft nood aan repetitie- en lesruimten, opslag voor het instrumentarium (vooral het slagwerk), en aan een concertzaal voor de opvoeringen. Die zoektocht dreigt bijzonder moeilijk te worden en de urgentie op dat vlak is zeer hoog.
DHM: Waar kunnen wij Brassband Noorderkempen voor het eerste zien en, vooral, horen?
Stef en Toon: De nieuwe vereniging wordt gelanceerd met een concert op zaterdag 14 maart om 19.30 uur en zondag 15 maart om 14.30 uur in Zaal Trefpunt in Wortel. Kaarten kosten €10 in voorverkoop, €12 aan de kassa. Ze zijn te koop bij de muzikanten en via 0471 40 81 40. We willen in dat concert echt de aandacht leggen op ‘brassbandmuziek’. Het Instaporkest Jobrahei trakteert bovendien met een speels voorprogramma. U bent van harte uitgenodigd. (JV)
De brassbands van Meer en Wortel tijdens het gezamenlijke kerstconcert in december in de kerk van Meer.
Dirigent Cindy Kranen leidt de nieuwe brassband.
Nieuwe
regeling voor de huisartsenwachtpost
ZORG Sinds eind 2025 zijn er enkele belangrijke veranderingen voor wie buiten de kantooruren medische hulp nodig heeft in de regio Turnhout. De huisartsenwachtpost, die jarenlang gevestigd was op Campus Blairon, heeft een nieuwe locatie én een vernieuwde manier van werken. De dienst is er voor inwoners van de hele huisartsenzone Turnhout, waaronder Hoogstraten. Met een nieuwe regeling wil men de zorg toegankelijker, duidelijker en efficiënter maken voor wie buiten de gewone uren medische hulp nodig heeft. Eén centraal nummer, een doorgedreven telefonische triage en een moderne locatie boven de spoeddienst moeten ervoor zorgen dat elke patiënt snel de juiste zorg krijgt.
Waar?
De wachtpost bevindt zich voortaan in AZ Turnhout - Campus Sint-Elisabeth, op de eerste verdieping vlak boven de spoedafdeling. Via een aparte ingang naast de spoeddienst komen patiënten rechtstreeks bij de wachtpost terecht. De verhuis moet de samenwerking tussen huisartsen van wacht en de spoeddienst versterken, waardoor patiënten sneller de juiste zorg krijgen.
Hoe?
Wie ’s avonds, ’s nachts, in het weekend of op feestdagen een huisarts nodig heeft, moet voortaan altijd eerst bellen naar het nummer 1733. Daar krijg je een medewerker aan de lijn die jouw klacht beoordeelt en bepaalt welke zorg je nodig hebt. Dat kan een afspraak op de wachtpost zijn, een huisbezoek door de arts van wacht of advies om te wachten tot jouw eigen huisarts opnieuw bereikbaar is. In echte noodsituaties schakelt 1733 automatisch de spoeddiensten in.
Belangrijk om te weten: de wachtpost werkt uitsluitend op afspraak . Je kan er dus niet zomaar binnenlopen. Dit systeem helpt om wachttijden te beperken en ervoor te zorgen dat elke patiënt op het juiste moment wordt geholpen.
Groepspraktijk2320 gaat dit najaar open
ZORG Vijf jaar geleden kruisten de paden van Vince Van Oorschot en Stephanie Delcroix elkaar tijdens stages op de dienst heelkunde van een ziekenhuis. Daar begonnen ze te dromen om samen een praktijk te beginnen in Hoogstraten. Ze zijn allebei afkomstig uit de regio en vol enthousiasme voor het vak. Wat toen nog een fijne droom was, wordt nu concreet: Praktijk 2320 start dit najaar in de Tinnenpotstraat in Hoogstraten. De verwachting is dat vooral patiënten uit Hoogstraten, Minderhout en Wortel hun weg zullen vinden naar hun praktijk.
DM: Waar kan de Hoogstratenaar jullie van kennen?
Stephanie Delcroix : Ik ging vanaf het middelbaar naar Instituut ’t Spijker en bouwde daar een vriendengroep op. Ik vond de liefde van mijn leven in Meer. Na de universiteit bleef ik dan ook in Hoogstraten plakken. Ik ben huisarts in opleiding of HAIO bij Medizorg in Wuustwezel. Mijn doctoraat gaat over beleid in de gezondheidszorg. Kleine heelkunde en palliatieve zorgen en levenseinde dragen mijn bijzondere interesse weg. Vince Van Oorschot : Ik ben geboren en getogen in Meerle. Na de kleuter- en lagere school daar, ging ik naar het Klein Seminarie en studeerde geneeskunde in Leuven. Ik was jaren lid en leider bij de Chiro. Sinds een paar maanden woont
Wie?
De wachtpost is er specifiek voor een patiënt met acuut opkomende gezondheidsproblemen die niet kunnen wachten tot de volgende werkdag. Deze is dus niet bedoeld voor langdurige of administratieve zaken zoals het vernieuwen van chronische medicatie, sportattesten, het verwijderen van hechtingen of voorschriften voor slaapen kalmeringsmiddelen.
Stappen
In het kort, volg altijd deze stappen:
Stap 1 - Bel 1733 (Do you have an international telecom provider? Please call +32 2 524 98 89)
Stap 2 - Kies je taal: druk 1 voor Nederlands, 2 voor Frans, 3 voor Duits en 4 voor Engels
Stap 3 - Postcode: geef je postcode in en sluit af met een hekje (#)
Stap 4 - Operator : je wordt doorgeschakeld naar een operator. Deze operator zal jou enkele vragen stellen die uitwijzen waar je best geholpen kan worden. (jaf)
ik in Hoogstraten. Mijn HAIO deed ik bij Villa Medica in Rijkevorsel en Huisartsengroep Ravels of Hagra. Momenteel ben ik afgestudeerd als huisarts en werk ik nog een jaar bij Hagra in Weelde totdat de praktijk in Hoogstraten opent. Ik heb mij verdiept in reisgeneeskunde en ben ook arts bij Kind&Gezin.
Huisarts
DM: Waarom maakten jullie de keuze voor huisarts?
Voor ons is huisarts zijn meer dan het geven van medische antwoorden: het is tijd maken voor mensen, echt luisteren naar hun verhaal en samen oplossingen zoe -
De droom van Stephanie en Vince om in Hoogstraten een huisartsenpraktijk op te starten wordt dit jaar werkelijkheid.
ken die bij hen passen. We willen dat iedereen zich bij ons op zijn gemak voelt — of die komt voor een preventief gesprek, een levensvraag, advies over medicatie of een eenvoudige controle. Eerlijkheid, zorgvuldigheid en open communicatie staan bij ons centraal: we leggen uit wat we zien, waarom we iets aanraden en welke opties er zijn, zodat eenieder altijd met een gerust hart beslissingen kan nemen over zijn of haar gezondheid.
DM: Jullie hebben nu al een uitgebreide website. Daaruit blijkt dat jullie met ondersteunend personeel willen werken.
Dat klopt, omdat we geloven dat goede zorg vaak meer is dan één persoon. Daarom werken we nauw samen met verpleegkundigen, psychologen, specialisten en andere lokale zorgverleners. Die samenwerking zorgt ervoor dat aanvullende hulp vlot beschikbaar is en dat de zorg voor de patiënt compleet en afgestemd blijft. We kennen de streek en haar voorzieningen goed — dat maakt het ons mogelijk snel de juiste verbindingen te leggen wanneer dat nodig is.
Praktisch
DM: Wanneer kunnen patiënten zich inschrijven?
Onze praktijk komt in de Tinnenpotstraat 36 in Hoogstraten. We plannen de officiële start voor het najaar van 2026. Alle inwoners van Groot-Hoogstraten zijn bij ons van harte welkom. Wie wil, kan zich alvast inschrijven of eerst meer lezen over wie we zijn en hoe we werken. Op onze website vind je alle informatie en het aanmeldformulier: www.praktijk2320.be. (hr)
OKAN-leerlingen mee op de bres voor natuur
NATUURBEHOUD Werken in de natuur kan een eenvoudig middel zijn om taal- en culturele barrières te overwinnen. Dat bleek toen op maandag 26 januari de maandagploeg van Natuurpunt Markvallei versterking kreeg bij de beheerswerken in natuurgebied Den Rooy in Meerle. Tien OKAN-leerlingen en hun leerkrachten stonden paraat om samen met de vrijwilligers de handen uit de mouwen te steken in Meerle. ’s Namiddags werd daar nog een vervolg aan gebreid op de heide van Wortel-Kolonie (ANB).
OKAN staat voor “onthaalonderwijs voor anderstalige nieuwkomers”, in Hoogstraten door HIVSET aangeboden onder de paraplu van Mirho. De pedagogische studiedag was voor de leerlingen aanleiding voor een alternatief programma. Het werd voor iedereen een aangename manier om samen te werken en mekaar beter te leren kennen. Voor de leerlingen, afkomstig uit alle hoeken van de wereld, bleek het een bijzondere ervaring.
Nieuwe erfgoedwandeling
De werkgroep ”landschappelijk erfgoed” lanceerde een derde digitale erfgoedwandeling. Je kan in Wortel-Kolonie voortaan op stap met izi.travel. Na het scannen van
een qr-code neemt de werkgroep geïnteresseerde wandelaars mee op pad door de geschiedenis en de actualiteit van de kolonie. Afbeeldingen, tekst en gesproken tekst doemen automatisch op en begeleiden de wandelaars op een aangename manier langs belangrijke highlights in het gebied.
De QR-code kan gescand worden in Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske, of op het infobord van ANB dat voor het bezoekerscentrum staat. Er waren ook al digitale erfgoedwandelingen voor Den Rooy/Smisselbergen en de vallei van de Mark (vertrekplaats: watermolen Meersel-Dreef). Een gelijkaardig project voor natuurgebied het Zwart Goor in Merksplas is in voorbereiding, dit in het kader van het Verbeeck-jaar.
Vogelweekend
Tijdens het Grote Vogeltelweekend op zondag 25 januari was het een drukte van jewelste rond De Klapekster. Buiten was er van alles te beleven: vogelhuisjes werden getimmerd en gebrandmerkt, pannenkoeken gebakken én met smaak verorberd. Tijdens een aangename winterwandeling ging een vrolijke Vogelbingo door, waarbij speurend naar vogels ook hier en daar een verrassend ver-
haal opdook. Binnen kon iedereen met zin voor avontuur de handen uit de mouwen steken. Onder begeleiding van natuurgidsen Annick en Niels werden braakballen uitgeplozen. Wat vaak begon met wat aarzeling en een frons, eindigde in verwondering: braakballen pluizen bleek onverwacht rustgevend en bijna meditatief. En vooral… ongelooflijk fascinerend wat je allemaal terugvindt in zo’n braakbal van een kerkuil!
Wandelen rond het Biesven
Wie deelneemt aan de wandelingen in de Markvallei kan de afgelegde afstanden bij elkaar optellen voor de wandelmarathon. Met een stempelkaartje houd jij je stand in de Mar(k)athon bij en kom je in aanmerking voor prijzen in verschillende categorieën. Iedereen heeft natuurlijk altijd prijs, want er is niets zo gezond en zo ontspannen om te wandelen in onze natuurgebieden. Op 1 maart is er een gegidste wandeling in het Biesven in Merksplas. Starten om 10 uur op de parking van de Kunstvrienden. Aan de overkant van de Steenweg ligt een stuk van Merksplas-Kolonie dat een ontdekkingstocht meer dan waard is. De gidsen vertellen alles over het ven, de vogels… en Kloempen. Wandelschoeisel is aangeraden.
Fietstocht met oog voor vogels
Op 15 maart is er een fietstocht door de prachtige vallei van de Mark. Onderweg wordt halt gehouden om vogels te spotten met natuurgidsen Niels en Annick. De vogeltrek staat centraal tijdens deze tocht, maar er is ook volop ruimte om te genieten van de rust en schoonheid van het landschap. Iedereen welkom, de uitleg van de gidsen richt zich dit keer vooral op een volwassen publiek. Vertrek om 9 uur aan het Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske.
Land van Mark en Merkske
In de eerste helft van 2026 kan je een cursus volgen rond natuur en erfgoed in het Land van Mark en Merkske. In vijf theorielessen en vijf excursies worden de deelnemers ondergedompeld in de rijkdom van dit stroomgebied. De cursisten gaan op ontdekkingstocht door de ontstaansgeschiedenis van de streek en het landschap.
Hoe zag het er hier uit tijdens de ijstijden? En hoe heeft de mens het landschap mee gevormd? Wat doen we vandaag met onze heidelandschappen, beemden en broekbossen? Welke beheersmaatregelen zijn nodig om waardevolle habitats te beschermen? Ook de planten- en dierenwereld komen aan bod, evenals de geschiedenis van het grensgebied. Hoe verhielden de bewoners zich tot de kerk en de landadel? Wat was de impact van opeenvolgende oorlogen?
Tot slot kijken we naar natuurprojecten die in de steigers staan. Zal de Mark ooit opnieuw in haar oorspronkelijke, kronkelende bedding stromen? Wat is de impact van de kli -
maatverandering? De theorielessen vinden plaats in het Bezoekerscentrum en starten telkens om 19.30 uur. Reserveer alvast deze data in je agenda: 19/3, 26/3, 30/4, 21/5 en 28/5. Er zijn thema-excursies op 21/3, 28/3, 2/5, 23/5 en 6/6. De deelnameprijs bedraagt €90 voor leden, €128 voor niet-leden en via ons sociaal tarief kan je deelnemen aan €50.
Foto-café
Op vrijdag 20 maart organiseert de fotowerkgroep een foto-café in De Klapekster.
Fotografie en gezelligheid gaan er hand in hand. Iedereen is welkom. Je brengt enkel door je zelf genomen foto’s mee. Die worden onder elkaar besproken. Zo steek je heel wat technische bagage op. Het thema is dit keer “patronen in de natuur”. Vijf foto’s over dit thema en vijf andere natuurfoto’s mogen worden doorgestuurd naar verschraegen.wim@telenet.be of meegebracht op een stick. De avond begint om 20 uur.
Voor meer info over het volledige programma: info@natuurpuntmarkvallei.be. (ao)
Braakballen pluizen, nooit gedacht dat er zoveel informatie uit voortkomt.
Tien OKAN-leerlingen staken de handen uit de mouwen om samen met de maandagploeg beheerswerken uit te voeren. (foto: Jan Vermeiren)
DEZE MAAND
Vakwerk toont het vakmanschap in de eigen streek
ONDERNEMEN Op 6, 7 en 8 maart openen tientallen ondernemers in Groot-Hoogstraten hun deuren voor het publiek voor de tweede editie van Vakwerk in Hoogstraten. Drie dagen lang staat de lokale stiel centraal: bouwen, verbouwen, interieur, tuin, techniek, afwerking en alles daartussen. Bezoekers krijgen geen verkooppraatjes voorgeschoteld, maar wel tijd - de tijd om vragen te stellen, keuzes te begrijpen en te zien hoe er Echt gewerkt wordt.
Vakwerk in Hoogstraten is dus geen klassiek evenement en wil dat ook niet zijn. Geen centrale hal, geen standenrijen en geen vluchtige gesprekken tussen twee afspraken door. Wel een open uitnodiging om binnen te stappen bij mensen die elke dag hun vak in de interieur-, tuinof bouwwereld uitoefenen. Dat gebeurt bij hen op de werkvloer, in hun atelier, toonzaal of magazijn.
Basis
De eerste editie vorig jaar begon als een try-out door een groep lokale ondernemers uit Groot-Hoogstraten met een eenvoudige gedachte: waarom zo ver kijken, als er hier zoveel kwaliteit zit? Die try-out bleek meteen raak. De opkomst was breed, de reacties eerlijk en de goesting groot. Bijna alle deelnemers van vorig jaar tekenden dan ook opnieuw in voor deze tweede editie, aangevuld met nieuwe vakwerkers die mee hun schouders onder het concept willen zetten.
Vakwerk 2.0 bouwt dus verder op die
basis. Vakwerk is geen bedrijf en geen commerciële beurs, maar een project dat leeft bij gratie van engagement. Tijdens de infoavond in oktober riep mede-initiatiefnemer Arne Dondeyne op om eigenaarschap te tonen. De vijf initiatiefnemers trekken de kar, maar het succes zit in het meedenken, meewerken en mee zichtbaar maken van lokaal ondernemerschap van binnenuit.
Voor wie
Vakwerk is er voor iedereen met plannen, ideeën of gewoon nieuwsgierigheid. Voor wie bouwt of verbouwt, maar
ook voor wie graag lokaal koopt en wil weten bij wie hij terechtkomt. Geen druk, geen verplichtingen. Wel open deuren, eerlijke uitleg en een streek die toont wat ze in huis heeft. Bezoekers rijden rond, ontdekken ateliers en bedrijven die ze misschien nog niet kenden. Zo wordt zichtbaar hoeveel vakkennis, ambacht en ervaring er verspreid zit over heel Groot-Hoogstraten.
”Wie Vakwerk bezoekt, ontdekt geen beurs. Wie Vakwerk bezoekt, ontdekt mensen.”, zo luidt het. Vakmanschap dat vaak dagelijks aan het werk is, maar zelden zo expliciet in de kijker staat. (jaf)
Lezen, brullen en grommen… in de jeugdboekenmaand
BIBLIOTHEEK Tijdens de Jeugdboekenmaand staat de bibliotheek helemaal in het teken van dieren. In heel wat boeken spelen dieren een belangrijke rol, zowel in verhalen, strips, prentenboeken als weetjesboeken. Op de bibcatalogus (https://hoogstraten.bibliotheek.be) en in de themastand vind je heel wat leestips. En uiteraard zijn er ook allerlei activiteiten.
Pyjamalezen (4 tot 7 jaar)
De kinderen komen in pyjama naar de bib. Na het slaapritueel - een liedje zingen, drinken, tandjes poetsen - zoeken ze met hun zaklamp een gezellige ruimte met kussens, dekentjes en zachte verlichting op. Ze komen er helemaal tot rust
bij de verhalen die de voorlezers van de bib vertellen.
Inschrijven via https://hoogstraten.bibliotheek.be/uit-agenda - gratis - zaklamp en knuffel meebrengen - begeleiding door een volwassene noodzakelijk. Er is pyjamalezen op vrijdag 27 februari om 18.15 uur in het Raadhuis van Meerle, woensdag 4 maart om 18.30 uur in BiB
Wortel en vrijdag 13 maart om 18.15 uur in hoofdbib Hoogstraten.
Woensdag dierendag (vanaf 5 jaar)
Elke woensdagnamiddag om 14 uur is er een activiteit. Deelname is gratis. Je moet niet vooraf inschrijven..
Op 4 maart: bezoek van de dierenarts. Die geeft antwoorden op alle mogelijke vragen over dieren. Eerst wordt een verhaal voorgelezen, daarna kan je je vragen aan de dierenarts stellen. Op het einde volgt er nog een knutselactiviteit.
Op 11 maart: beestig knutselmoment. Na een leuk verhaal steek je zelf de handen uit de mouwen om te knutselen. Mis -
Deze groep enthousiastelingen is helemaal klaar voor de tweede editie van Vakwerk.
schien heb je dan op het einde wel een eigen dierentuin.
18 maart: de boer komt langs. Hoe ziet een dag van een boer eruit? Wat gebeurt er met zijn dieren als hij op vakantie gaat? Hoeveel gras eet een koe per dag? Stel al je vragen aan boer Jef. Hij vertelt je graag over het leven als boer.
25 maart: word je favoriete dier! Met grime tovert Ellen je om in een dier naar keuze. Ondertussen luister je naar leuke dierenverhalen, die onze voorlezers vertellen.
Dierenjacht
Tijdens de Jeugdboekenmaand ga je in elke bibliotheek op dierenjacht. Zoek de dieren die in de bib verstopt zijn. In de hoofdbib zie je ook kunstwerken van de leerlingen van het IKO.
Schoolactiviteiten
Voor de leerlingen van het tweede leerjaar geeft illustrator Melvin in maart drie lezingen. In boeken zoals De grote onderbroe -
kenroof, Dat met Leo en De familie Blet tikt door! brengt hij een prachtig spel van woord en beeld. Ook zijn lezingen staan bol van de afwisseling met tekenen, voorlezen, grappige verhalen vertellen.
Mathilda Masters neemt de kinderen van het vierde leerjaar mee naar de wereld van de keukenprins van Mocano. Ook de belevenissen van Tito Tapir, allerlei superslimme en zelfs supersaaie weetjes komen tijdens haar wervelende lezing aan bod.
Ten slotte mocht ook elke klas van het vijfde en zesde leerjaar een ploeg inschrijven voor de Beestige BiB-quiz
Spelletjesavond
De volgende spelletjesavond vindt plaats op dinsdag 10 maart van 18.30 tot 22 uur. Voor jong en oud een prima manier om nieuwe spelletjes te ontdekken en andere spelliefhebbers te ontmoeten. Deelname is gratis. We leggen je graag de spelregels uit. (mdl)
Paaskamp Welzijnsschakels op de Bonte Beestenboel
SOLIDARITEIT
Al voor het vierde jaar op rij organiseren de Bonte Beestenboel en ’t Verzetje een Paaskamp op de Bonte Beestenboel voor kinderen tussen 6 en 14 jaar van de leden van ’t Verzetje. Dit jaar zal dat plaats vinden van 6 t/m 10 april. Aan dit boerderijkamp op de Bonte Beestenboel namen in de vorige edities telkens 15 à 20 enthousiaste kinderen uit Hoogstraten deel. Voor veel van hen is op vakantie gaan geen evidentie en al zeker niet zonder de ouders. Door het Verzetje te steunen, kan u dit mee mogelijk maken!
Kinderen uit een kwetsbaar milieu krijgen zo de kans om een kleine week lang nieuwe dingen te ontdekken, dichtbij de natuur en het boerderijleven en bovendien in een prachtige omgeving in eigen streek. Tegelijkertijd leren ze in groep dingen doen, buiten de school om. Dat alles gebeurt spelenderwijs, op een avontuurlijke manier, met toezicht van professionele begeleiders (de Bonte Beestenboel organiseert immers heel het jaar door
schoolklassen). Voor het eerst buitenshuis slapen zonder de familie in de buurt is voor sommigen een heuse uitdaging.
Wie lid is van ’t Verzetje kan zijn kinderen nog inschrijven tot 14 maart, ofwel aan het onthaal, ofwel door een bericht te sturen naar rapopstap@tverzetje.be.
Steuntje
Dit soort kampen is onbetaalbaar voor veel van de gezinnen, zelfs na aftrek van uitzonderlijke bijdrage van 1/3 door de Bonte Beestenboel zelf. Om dit kamp vanuit ’t Verzetje te kunnen bekostigen, kon de vereniging de vorige jaren een
beroep doen op het Fonds Vergnes. Dit fonds is spijtig genoeg stopgezet, zodat men andere bronnen moet aanboren.
Wie dit prachtige en lokale initiatief wil steunen, kan op twee manieren een overschrijving doen. Dit kan via het rekeningnummer BE21 9794 3318 2403 (zonder fiscaal attest) met vermelding ‘Paaskamp’ op naam van ’t Ver-Zet-je Welzijnsschakel Hoogstraten VZW Heilig Bloedlaan 242B B-2320 Hoogstraten. Of via Koning Boudewijnstichting (met fiscaal attest vanaf € 40,00) op het nummer BE10 0000 0000 0404 met de gestructureerde mededeling 623/3810/80070. Van harte aanbevolen! (fh)
DEZE MAAND
De Dinsdagclub strijkt weer neer in Cecilia
CONCERT De legendarische ‘Dinsdagclub’ zorgt op 21 maart andermaal voor vuurwerk in zaal Cecilia. Don Vitalski brengt niet alleen een stoet van muzikanten, zangers, dansers, schrijvers en dichters mee, maar ook een bont gezelschap aan lokaal talent. Wie dit bonte gezelschap al eerder aan het werk zag, weet dat dit garant staat voor energie, humor en verrassingen vanaf de eerste minuut.
De kleurrijke ‘Miss Bie Belleza’ en ‘La Perla Morena’ brengen sierlijke dansen (momenteel zijn zij overigens te zien als figuranten in de telenovelle ‘Florentina’).
Ook de ‘Highstreet Girls’ zullen weer op de afspraak zijn. Verder maken Deborah Ostrega en Ernst Löw hun opwachting tijdens deze wervelende avond, waarvan de muzikale ruggengraat wordt gevormd door Peter Van Dorst en Martinus Wolf.
Het optreden in zaal Cecilia op 21 maart begint om 20 uur, deuren open om 19 uur. Wie een ticket wil voor deze avond vol klank, kleur en karakter zal zich moeten haasten. De tickets vliegen immers ook dit keer de deur uit bij Lies Robben (lies.robben@gmail.com). (pm)
Creatieve vonken op de Dag van de Academies
OPEN DEUR Op zaterdag 7 februari zette Academie De Noorderkempen de deuren open voor een voormiddag gevuld met workshops, open lessen, free podium en animatie. Er waren diverse sessies waarin jong en oud kon kennismaken met elektrische viool, gitaar, piano, harp, klarinet, cello. Er was een theaterworkshop rond improvisatie, een open repetitie Jazz-PopRock-Combo, een muziekworkshop voor kinderen rond het schip van de Wellerman. En er waren twee gastdocenten: David Piedfort gaf een sessie rond Gitaarpedals. Laetitia Janssens, bekend als danseres van Camille, kwam voor een dansworkshop, die gegeven werd in de sporthal van de buurschool VITO even verderop in de Karel Boomstraat. Bezoekers konden zich warmen aan een gratis frietje of zich uitleven op het springkasteel. Een meer dan geslaagde dag. Meer bekijken? Dat kan op www.amwn.be. Meer info: info@amwn.be of 014 69 95 39. (red)
Een
pluim voor de vrijwilligers achter de schermen
EINDEJAAR
Voor een gemeend dankwoord is het nooit te laat. Vandaar een hartverwarmende terugblik op het kerstfeest van 20 december. Sinds 2010 slaan Welzijnsschakel ’t Ver-Zet-je, Buurtwerk Hoogstraten, De Toevlucht en VTI Spijker de handen in elkaar om in de kerstperiode een gezellig samenzijn te organiseren voor mensen die eenzaam zijn en/of minder financiële mogelijkheden hebben. In 2025 was dit op zaterdag 20 december in VTI Spijker. De genodigden kregen een feestelijk diner aangeboden, voor de kinderen was er een aangepast menu en animatie, een springkasteel, spelletjes,…
Dit feest is maar mogelijk dankzij de inzet van een grote groep vrijwilligers van ruim 70 personen. Een aantal van hen hebben geen enkele van de 16 voorbije edities overgeslagen. Zij verdienen een ferme dankjewel voor hun onmisbare grote inzet! (jl)
Ultrabewerkte voeding: dit slik ik
niet meer…
LEZING In de lezing “Hoe ons natuurlijke voedingspatroon steeds meer verdween” op zaterdag 4 april gaat huisarts Staf Henderickx in op ultrabewerkte voeding. Destijds luidde hij als een van de eersten de alarmbel over de bedreiging van zware metalen voor onze volksgezondheid. Nu verdiept hij zich in deze nieuwe, maar even verborgen bedreiging.
Staf Henderickx is al 44 jaar actief als huisarts. In zijn lezing gaat hij verder dan enkel het opsommen van gezondheidsrisico’s. Hij schetst de geschiedenis van hoe ons natuurlijke voedingspatroon steeds meer verdween, welke psychologische en sociale invloeden ons aansporen tot het consumeren van ultrabewerkte voeding, de impact die dit heeft op onze hersenen en emoties. Ook de schimmige praktijken van een handjevol grote ‘voedseldealers’ komen aan bod, met het arsenaal aan artificiële ingrediënten, valse labels en onleesbare etiketten.
Tegelijk biedt hij praktische tools om je eetgewoonten aan te passen, zonder dat je je volledige levensstijl hoeft om te gooien. Het is een krachtige oproep tot actie voor iedereen die geeft om zijn eigen gezondheid, die van zijn dierbaren en van onze planeet.
Praktisch: lezing door Staf Henderickx over ultrabewerkte voeding op 4 april van 10 tot 12 uur in de bibliotheek in Hoogstraten. Inkom: 8 euro, leden van Velt en Natuurpunt betalen 5 euro. (Uitpas: 1 euro) Organisatie Velt, met dank aan Avansa Kempen. (fh)
In Memoriam
Diaken
Dries de Bakker
Op zaterdagochtend 24 januari is Dries de Bakker op 47-jarige leeftijd zacht en vredig overleden na een intense ziekteperiode. Hij stierf thuis, liefdevol omringd door zijn gezin.
Dries was afkomstig uit Berlaar en woonde in Rijkevorsel samen met zijn echtgenote Katrijn Janssens en hun twee dochters Lieze (17) en Floor (14).
Achter de schermen van het Erfgoeddepot
ERFGOED Naar goede gewoonte organiseert Erfgoed Hoogstraten ook dit voorjaar een uitstap. Dit keer krijgen de deelnemers een kijk achter de schermen van het depot van Erfgoed Noorderkempen in Turnhout. Tijdens een rondleiding duiken ze in de wereld van de archeologie, met bijzondere aandacht voor de vondsten van het begijnhof van Hoogstraten. Archeoloog Jef Van Doninck gidst de deelnemers door het depot, samen met Wim Tiri, die als vrijwilliger zelf meewerkte aan de opgravingen op het begijnhof in de jaren ’90.
Praktisch: deze uitstap heeft plaats op zaterdag 26 maart van 14 tot 16 uur in Erfgoeddepot Noorderkempen, Druivenstraat 18, 2300 Turnhout. De deelname is gratis, de verplaatsing gebeurt met eigen vervoer. Het aantal plaatsen is beperkt. Inschrijven via mail naar benedikte.dewaele@telenet.be, vóór 20 maart. (jaf)
In 1999 startte Dries als jeugdpastor in het toenmalige dekenaat Hoogstraten. Daar gaf hij mee vorm aan de jeugdpastorale werking JIB en JOZIB. In 2013 ging Dries in de federatie Hoogstraten-Rijkevorsel aan de slag als pastoraal werker. Op 6 december 2015 werd hij tot diaken gewijd. Hij begeleidde tal van verloofden op weg naar het kerkelijk huwelijk, dat hij vaak zelf mocht inzegenen en hij diende het doopsel toe aan vele kinderen.
Sinds de oprichting in 2016 maakte Dries deel uit van het team van de pastorale eenheid Sint-Franciscus. Hij lag mee aan de basis van de jaarlijkse Franciscusdag, was medeorganisator van de Assisireis in 2022 en was de bezieler en trekker van het liturgisch project Vierdezondag, dat hij samen met Katrijn met grote toewijding vormgaf.
Ook muziek en theater namen al van jongs af aan een belangrijke plaats in in
Dries’ leven. Begin jaren 2000 volgde hij een theateropleiding in Tilburg. Als zanger en acteur was hij onder meer te zien in de drie grote theaterproducties van vzw la:ch (Gelmel, 1814, De Vergeten Veldslag en Het Groot Circus van het Klein Verdriet) en als acteur en muzikant in de prijswinnende productie Work Work van theatergezelschap Tinello in Hoogstraten. In 2018 vertolkte hij de rol van Petrus in De Passie, naast enkele grote namen uit de Vlaamse theaterwereld. In die professionele productie kwamen zijn grote passies op een bijzondere manier samen.
We zullen Dries blijven herinneren als een oprechte, warme en vreugdevolle mens, met een fijnzinnig gevoel voor taal, theater, humor en creativiteit. Dankbaar om wie hij was en wat hij voor ons betekende, namen we afscheid van Dries in de afscheidsviering op zaterdag 31 januari in de Sint-Willibrorduskerk te Rijkevorsel. (Maarten Leemans)
en 2e handswagens
ERKENDE CARROSSERIE alle merken Erkend hersteller I Verhuur I eigen takeldienst
BEDANKT voor uw vertrouwen! GEUDENS.BE I sales@geudens.be I +32 3 315 71 76
Uw adviseur voor kredieten & verzekeringen zowel voor particulieren als KMO’s bevoorrechte partner van
Van Hu el Verzekeringen Vrijheid 3 2320 Hoogstraten
03 314 46 10 vanhu el@dvv.be www.van-hu
www.demaand.be
REDACTIE
Jan Fret
+32 (0)472 97 12 87 redactie@demaand.be
DORPSNIEUWS
� HOOGSTRATEN
Patrick Melis
+32 (0)497 41 40 29 hoogstraten@demaand.be
� MEER
Marcel Adriaensen
tel. 03 315 90 40 meer@demaand.be
� MEERLE
Jan Fret
+32 (0)472 97 12 87 meerle@demaand.be
� MEERSEL-DREEF
Jef Jacobs
tel. 03 315 73 64 meersel-dreef@demaand.be
� MINDERHOUT minderhout@demaand.be
� WORTEL wortel@demaand.be
SPORTNIEUWS
Rob Brosens
+32 (0)478 59 58 18 sport@demaand.be
Niet alle beeldmateriaal wordt ons met auteursgegevens overgemaakt. Neem contact op met de redactie voor eventuele rechten.
ADVERTENTIES
Jan Croes
+32 (0)477 66 11 60 advertenties@demaand be
ABONNEMENTEN
Nico Robbemont
+32 (0)476 54 88 54 abonnementen@demaand.be
ADMINISTRATIE administratie@demaand.be
Verantwoordelijke uitgever: F. Brosens, Begijnhof 27 2320 Hoogstraten
Urban Run met recordopbrengst van 18.000 euro
SOLIDARITEIT Urban Run Hoogstraten, georganiseerd in nauwe samenwerking met Mirho, lokte op 9 november 2025 meer dan 850 lopers en 200 eters naar Hoogstraten waar de lopers en wandelaars een volledig vernieuwd parcours dwars door stad wachtte. Het evenement bracht een recordopbrengst van 18.000 euro op, bestemd voor SISP vzw en het Stenen Kindeke. Na deze succesvolle vijfde editie kijken de organisaties nu al uit naar Urban Run 2026.
De Urban Run Hoogstraten groeide zo uit tot een van de meest verbindende sportevenementen van de regio. Deelnemers liepen niet alleen langs, maar ook dwars door een reeks opvallende Hoogstraatse locaties. De combinatie van sport, stadsontdekking en solidariteit wist blijkbaar zowel lopers als wandelaars te enthousiasmeren.
Sinds 2024 werkt de Urban Run samen met Mirho, waardoor het evenement een stevige organisatorische en creatieve boost kreeg. Die gezamenlijke inzet maakte het mogelijk om niet alleen zowat 850 lopers en 200 eters te ontvangen, maar ook een uitzonderlijk hoge opbrengst van 18.000 euro te realiseren.
Deze opbrengst wordt verdeeld tussen twee organisaties die een directe impact hebben op kwetsbare jongeren. SISP vzw ondersteunt straatkinderen en jongeren in India via onderwijs- en welzijnsprojecten. Het Stenen Kindeke helpt leerlingen en gezinnen in Hoogstraten wanneer zij financiële of sociale drempels ervaren. Dankzij de Urban Run kunnen beide initiatieven hun werking versterken en meer jongeren bereiken. (mdl)
Tweede leven voor kinderspullen op de tweedehandsbeurs
TWEEDEHANDS De Gezinsbond Hoogstraten organiseert op zondag 22 maart opnieuw een gezellige tweedehandsbeurs. Van 10 tot 12 uur kan je terecht in zaal Pax, Dr. Versmissenstraat 3, Hoogstraten voor kinderspullen die een tweede leven verdienen; babyuitzet, kinderkleding tot 12 jaar, speelgoed en fietsen. Zoals altijd gebeurt dit in de vorm van een tafelverkoop, de verkopers bieden
dus hun eigen spullen aan. Wie snel inschrijft én betaalt, krijgt de beste tafelplaats. De inkom is gratis en er is ook een gezellige cafetaria om even bij te praten of iets te drinken.
Inschrijven en info: www.gezinsbondhoogstraten.be/activiteiten/tweedehandsbeurs ; of mail naar louise-anne. coenraerds@gezinsbondhoogstraten. be. (pm)
Plan B verlaat Hotel Terminus
TONEEL
Zes volle Ceciliazalen waren opnieuw getuige van de Plan B-productie ’Hotel Terminus’. Het recept is bekend, maar de bereiding was subliem. De combinatie van toneel op het podium en in de zaal, de filmpjes, de livemuziek en het
aanstekelijke enthousiasme van heel de ploeg, maakten van de voorstellingen een ware belevenis. Volgend jaar zijn ze opnieuw present. (jaf)
Op de foto zien we de volledige bende bij elkaar:
v.l.n.r. staand: Guy Koyen, Fons Jacobs, Marc Dufraing, Greet Dufraing, Pieter Gysbregts, Rik Grauwmans, Niels Koyen, Fanny Janssen, Ney Michiels, Karel Martens, Luc Meyvis, Bert Dufraing, Glenn Janssen, Stijn Vrijsen, Toon Verhoeven en Jan Dufraing.
v.l.n.r. zittend: An Koyen, Marc Koyen, Jill Cools, Elien Koyen, Tine Muesen, Isabelle Oostvogels, Rick Michiels, Tinne Adams en Kurt Sterkens. Marc Lauryssen ontbreekt op de foto.
Eddy Blockx telt af naar 1 maart
WANDELTOCHT De rugzak staat klaar en de wandelschoenen zijn ingelopen. Met de startdatum van 1 maart in zicht, stijgt de gezonde spanning voor Eddy Blockx, die in 100 dagen naar Santiago de Compostela wandelt en daarbij geld inzamelt voor het goede doel.
“Van vele pelgrims die ik de voorbije weken en maanden gesproken heb, zeggen velen: ‘Eén van de fouten die vaak gemaakt wordt … een te zware rugzak.’ Dat is dus een fout die ik zeker niet zal maken.” Met de gevulde rugzak van 10 kg werden de voorbije weken alvast zo veel mogelijk tochten van ongeveer 25 km door de Kempen en iets verder gemaakt.
Eddy krijgt veel steun voor zijn camino, “veel ruimer dan aanvankelijk gepland”. Hij is de verschillende sponsors dan ook erg dankbaar. De financiële steun blijft welgekomen, “de ingezamelde gelden gaan hun weg vinden naar Think Pink Europe, De Kleine Strijders en OriGENE”.
Ballonvaart
Sympathisanten kunnen een vrije bijdrage overschrijven op rekening van Eddy Blockx BE52 1036 0535 1709 met vermelding “camino 2026”. Het is ook mogelijk om via een QR-code – met een geïnstalleerde bankapp, dus niet met Payconiq – een bedrag te doneren. Voor contante giften is er een collectebus geplaatst in De Jachthoorn.
Wie steunt, maakt kans om een luchtballonvaart te winnen (in samenwerking met Coöperatie Hoogstraten). Elke gedane storting is goed voor een deelnamebiljet, dus vergeet zeker niet je naam en adres te vermelden.
Op zondag 1 maart vertrekt Eddy na de Sint-Jacobsviering van 9.30 uur in de Sint-Katharinakerk met de zegen van pastoor Bart. Hij is te volgen via https://www.polarsteps.com/eddyblockx70/23655489-think-pink. Dat kan ook met de QR-code op de raamaffiche die binnenkort zal verschijnen waar ooit bakkerij Muesen gevestigd was in de Vrijheid. (rob)
HOOGSTRATEN
Restaurant ”Comme chez KSA”
JEUGDVERENIGING Naar jaarlijkse gewoonte tovert KSA Hoogstraten de polyvalente zaal bij de lokalen op Den Dijk in Hoogstraten weer om tot een heus restaurant. Dat gebeurt dit keer op zondag 29 maart.
Hiermee ondersteunen ze hun werking. Dit jaar hopen ze op extra veel bezoekers om hun Ardennenkamp te financieren. Eenmaal om de tien jaar gaat KSA immers op kamp naar de Ardennen en dat is met zo’n 150 leden en leiding een grote maar ook kostelijke onderneming.
Koninginnen
SOLIDARITEIT
In hun restaurant kan je je een diner boeken op verschillende tijdstippen in de lokalen op Den Dijk, tussen 12 en 17.30 uur. Op het menu: stoofvlees met frietjes, koude visschotel of chili sin carne. De restaurantbezoekers worden aan tafel bediend door de leiding.
Voor wie het niet lukt om te komen dineren, zijn er afhaalmaaltijden en -desserts. Zo kan je de KSA alsnog steunen. Interesse? Surf naar www.ksahoogstraten.be voor meer info en om in te schrijven. (jaf)
en koningen zongen € 16.326 bijeen
Begin januari zongen 5 Koninginnen en 12 Koningen voor het goede doel. Met succes, blijkbaar, want de cheque voor Contactgroep Parkinson Hoogstraten vermeldde maar liefst € 16.326 . “Dit bedrag is opnieuw een record. Het is de opbrengst van het driekoningenzingen en van de benefietavond die we organiseerden in Club Le CirQ,” zegt initiatiefneemster Marleen De Vrij.
Zonder de hoofd- en andere sponsors zou dit alles niet mogelijk zijn, zo was er de belangeloze inzet van het personeel van feestservice Vandersmissen. Bovendien zorgden lokale winkeliers, horecazaken en handelaars voor een heleboel tombolaprijzen. Op de benefietavond droegen ook Ian, Peter en z’n Botsottos, de burlesquegroep Highstreet Girls, DJ Broekie en geluidsspecialist Jens Kox hun steentje bij.
Namens Contactgroep Parkinson Hoogstraten reageerden Trees Mertens en Hilt Rigouts erg dankbaar. “Met dit mooie bedrag kunnen we allerlei activiteiten organiseren die zich richten op informatie, beweging en ontmoeting voor mensen met Parkinson en voor hun mantelzorgers. Een jaar geleden startten we met wandelingen. Met deze steun kunnen we nu ook start-to-activiteiten organiseren, zoals bewegen op muziek, boksen, golf, petanque…”
Meteen werden ook de data bekendgemaakt voor de volgende editie: de zangers maken op dinsdag 5 en zaterdag 9 januari
2027 hun opwachting, de benefietavond heeft plaats op zaterdag 16 januari. Wie een suggestie heeft voor het goede doel kan contact opnemen met Marleen De Vrij, Herman Jacobs, Jurgen Renders of Marc Van Aperen. (mdl)
Ronde Tafel steunt verschillende projecten
SOLIDARITEIT Ook vorig jaar zamelde de Ronde Tafel Hoogstraten geld in voor het goede doel. Daartoe waren er verschillende initiatieven. De jaarlijkse verkoop van chocoladepakketten tijdens de Sinterklaasperiode en de eerste editie van een petanquetornooi op de terreinen aan de Mosten, brachten het nodige geld in het laatje.
De Ronde Tafel groepeert een vijftiental jonge mannen, die zich naast hun professionele leven inzetten voor de gemeenschap. Via deze financiële steun draagt de vereniging bij om het leven van zij die het nodig hebben beter, makkelijker en hoopvoller te maken. Verschillende goede doelen kregen dan ook een mooie cheque om hun werking met al dan niet specifieke projecten daarbinnen te ondersteunen. In totaal kon € 11 000 worden verdeeld: het Berrefonds, vzw Jeugdlokalen Hoogstraten, Coda en Mekanders varen er wel bij… (jaf)
Foto Tamara Van Haperen
IJsberen in de Mosten
RECREATIE
Op zondag 15 maart organiseert Appie vzw in samenwerking met de Treehouse Bar een ijsberenduik aan recreatiedomein De Mosten. Er is een programma voorzien voor jong en oud. Het hoofdgebeuren is natuurlijk de ijsberenduik, maar daarnaast is er kinderanimatie en kan je genieten van de gezellige sfeer en een hapje of drankje.
Sven, Ellen en Emilou van Appie VZW organiseren dit event samen met Treehouse ter ere van Lowieke. Appie VZW ontstond uit liefde voor Lowieke van wie ze na een oneerlijke strijd tegen een hersentumor op 12 mei 2024 afscheid moesten nemen. Zij blijven vechten voor andere kinderen die getroffen worden door ernstige ziektes. De opbrengst van de initiatieven gaat volledig naar goede doelen die een lichtpuntje kunnen bieden voor wie dat zo hard nodig heeft…
Het programma voorziet van 11 tot 13.30 uur de start en lunch, de opwarming volgt van 13.30 tot 14 uur. De eigenlijke ijsberenduik in het water is er tussen 14 en 14.30 uur, waarna er tot 19
Lowieke genietend van een ijsje in de Mosten.
uur tijd en ruimte is om na te praten en te genieten van de randactiviteiten. Meer info over dit evenement vind je op www.lowieke.com/appiegaatijsberen. Inschrijven via de website. (rob)
Mussenakker overwinnaar van de dorpsquiz
QUIZ Het was dit jaar aan toneelkring ’t Heidebloempje om de dorpsquiz te organiseren. Die vond plaats in de zaal van kleuterschool Kiekeboe. Twaalf verenigingen namen deel aan wat een spannende en leuke avond zou worden. De
finaleronde gaf de doorslag, er kan er maar eentje winnen en dat was dit keer de ploeg van de Mussenakker. Na hen volgden de Sint-Jorisgilde en de Eendracht.
De winnaars komen als eerste in rij om de quiz volgend jaar te organiseren. De opdracht werd volmondig aanvaard. Proficiat nog aan de winnaars en alle deelnemende teams, evenals de organisatoren. (ma)
Presentator Harm de Gruyter van ’t Heidebloempje, geen onbekende bij de Mussenakker, mag de eerste prijs uitreiken aan de winnende Akkermussen.
M&L richt de schijnwerpers op de kloostersite
ERFGOED Het januari – februari nummer van Monumenten en Landschappen besteedt ruim aandacht aan de restauratie van de kloostersite in Meer. Over 16 bladzijden gespreid belichten de auteurs eerst de geschiedenis van het onderwijs in Meer van de Latijnse school in de 15de eeuw tot de schoolstrijd in 1878, nadat de liberalen de absolute meerderheid behaalden in kamer en senaat. Die overwinning en het verbod om godsdienst te onderwijzen in de lagere scholen was de aanleiding tot de bouw van twee klaslokalen en enkele jaren later van het klooster op Den Donk. De zusters kanunnikessen van het Heilig Graf speelden een belangrijke rol daarbij, na hun vertrek kwam de leegstand vanaf 1970. Wanneer de privatisering van de kloos -
tersite dreigt, wordt op vraag van de dorpsraad het zogenaamde ‘Driehoeksoverleg’ opgestart en een open oproep tot herbestemming uitgeschreven. Het artikel schenkt aandacht aan de vijf kandidaturen en de uiteindelijke toewijzing vaan vzw Klooster Meer in samenwerking met Bouwmaatschappij De Noorderkempen. Het wordt een traject met veel obstakels waar men hopelijk in 2026 een punt achter kan zetten.
De bijdrage eindigt met fragmenten uit juryverslagen van prijzen die het burgerinitiatief ‘Kloostersite Meer’ behaalde. Het tijdschrift M&L is te koop in gespecialiseerde boekhandels. Je kan het ook inkijken in de bib. (fh)
Een wereldkampioen bij de Zandfluiter
VERENIGING In januari vond het 73ste wereldkampioenschap voor siervogels plaats in Marche-en-Famenne. Een unieke gelegenheid voor de Belgische vogelliefhebbers om hun kans te wagen in eigen land, zonder al te verre verplaatsingen en de omslachtige regelgeving inzake het transport. Swa Janssens wilde dan ook zijn geluk beproeven. De zebravinken waren er klaar voor nadat ze het hele seizoen hun kwaliteiten al bewezen hadden. Al blijft het natuurlijk afwachten wat de overige Belgische en buitenlandse deelnemers op de plank zouden brengen…
Nieuwe kok in het LDC
DIENSTENCENTRUM Jeroen
Vinck is als kok de nieuwe verantwoordelijke voor maaltijden en maaltijdzorg in het dienstencentrum. Hij kwam dan ook bij de eerste maaltijd een kijkje nemen in de kloosterzaal - kroketjes bakken, babbelen met vrijwilligers en klanten. Dat werd erg geapprecieerd. De maaltijd was overigens super, met een vriendelijke bediening door de vrijwilligers die wekelijks op post zijn.
Na enkele dagen van spanning kwam er uitstekend nieuws van over de taalgrens: bij de zebravinken mogen er liefst 4 wereldtitels mee naar Meer verhuizen! Swa werd 1 x wereldkampioen met een stam witte mannen, 1 x met een stam witte poppen, 1 x met een zwartwang grijze pop en 1 x met een getekend bruine pop. Het geluk ten huize Janssens kon niet op, een mooiere beloning voor de dagdagelijkse inzet is niet denkbaar. Een dikke proficiat dus aan Swa en zijn vogelvereniging De Zandfluiter. (ma)
Een glunderende Swa Janssens bij zijn zebravink die goed was voor een wereldtitel.
Lenteconcert Fanfare ‘De Eendracht’
CONCERT Het lenteconcert van de Eendracht vindt dit jaar plaats op zaterdag 21 maart om 20 uur in de kleuterschool van Meer, Terbeeksestraat 6. Onder leiding van dirigent Marleen Proost brengen de muzikanten een gevarieerd programma met
populaire titels, zowel melodische als ritmische en sterk dynamische werken. Bovendien zijn er optredens van de drumsectie onder leiding van Rudi Vindevoghel en het instaporkest onder leiding van Luc Van Bladel. (ma)
Bruin café van Raak in de Mussenakker
VERENIGING Bruine bieren stonden op het menu van het bruin café dat Raak organiseerde in de Mussenakker. Kletsen, proeven en ondertussen wereldproblemen oplossen. Ook was er enige solidariteit met mensen elders die zonder verwarming zitten, want ook hier gaf de verwarmingsketel de geest. Maar desondanks was het toch behoorlijk gezellig. (ma)
Jan en Alleman (en u?!)
TONEEL Toneelkring ’t Heidebloempje staat op 6, 7, 13 en 14 maart in de oude kringwinkel aan de Meerseweg nr 135 weer op de planken. De klucht “Jan en alleman” staat ongetwijfeld weer garant voor onvervalst toneelplezier. De deuren gaan telkens open vanaf 19 uur, het toneel start toneel om 19.30 uur. Kaarten kan je bestellen op de website van ’t Heidebloempje. (ma)
Okra serveert pannenkoeken en vlaai
VERENIGING Op zondag 1 maart organiseert OKRA haar jaarlijkse pannenkoeken- en vlaaiendag. Je kan hiervoor terecht in het lokale dienstencentrum in de Kloosterzaal (vroegere parochiezaal), bereikbaar via de Donckstraat. Iedereen is welkom tussen 12 en 18 uur. Alvast smakelijk eten toegewenst! (ma)
Ook in april 2005 werden er pannenkoeken gebakken, het beslag werd in de kelder van de parochiezaal gemaakt.
Adverteren in De Hoogstraatse Maand
https://www.demaand.be/adverteren/
In Memoriam
Broeder Dom Korneel Vermeiren (1938 -2026)
Broeder Korneel Vermeiren, van de Meerse familie Vermeiren overleed in januari na een leven in dienst van geloof en de medemens. We vroegen en kregen van zijn broer Christ meer uitleg over het leven van Korneel, die lange tijd abt was in de abdij van Koningshoeven, Tilburg.
Op zondag 11 januari overleed Neel in zijn thuisoord Abdij Koningshoeven te Tilburg na een kort ziekbed. Hij werd geboren in Meer, waar hij de lagere school doorliep. De middelbare school in Hoogstraten werd gevolgd door de priesteropleiding in Mechelen. Vervolgens koos Neel ervoor om te leven als monnik in een Cisterciënzerabdij, in de volksmond ’Trappisten’ genoemd. Benedictus van Norcia, de stichter van de orde, was en bleef zijn inspiratiebron.
Zo trad hij op in 24 januari 1963 in Abdij Maria Toevlucht te Zundert. Hij legde op 11 januari 1969 zijn eeuwige geloften af en werd op 1 november 1974 tot priester gewijd. Tot 1988 was hij er monnik, waarna hij werd voorgedragen om abt te worden in abdij Koningshoeven in Tilburg. Gedurende 17 jaar vervulde hij dat ambt met grote toewijding en bezieling.
Neel was zeer begaan met de kloostergemeenschap. Eind jaren ’90 bestond die uit vele zorgbehoevende oudere monniken. Er kwam verjonging en diversiteit door toetreding van monniken uit Azië en Afrika. Ook de uitbouw en de economische rendabiliteit van de kloosterbrouwerij La Trappe lagen hem na aan het hart.
Een grote eer viel hem te beurt teen hij in 2003 werd voorgedragen door het stadsbestuur van Tilburg voor de titel van ”Ridder in de orde van Oranje Nassau”. Deze titel werd hem toegekend omdat onder zijn ambtsperiode de abdij Koningshoeven maatschappelijk op de kaart kwam in Tilburg en omgeving.
Op de leeftijd van 70 vond Neel dat iemand zijn taak als abt moest overnemen. Hij abdiceerde en werd terug monnik tussen de medebroeders. Hij bleef actief in het dagelijkse kloosterleven en genoot van de rust en de warmte van zijn medebroeders. Er was ook terug meer tijd voor studie, lessen en schrijven, wat altijd belangrijk was voor hem.
De plotselinge ziekte die hem trof, heeft hij gedragen met waardigheid. Na de uitvaartviering op 16 jan is hij te ruste gelegd op het kloosterkerkhof van abdij Koningshoeven. Rust in vrede, lieve broer en broeder.
Een hart voor Albanië
BENEFIET Onder dit motto kan je einde maart in de Voorthoeve in Meerle een fijn feestje beleven, waarvan de opbrengst ten goede komt aan de “Stichting Doe Iets Goeds” van Hélène en Dick Wesselingh, die al sinds 2018 in Meerle wonen. Het koppel komt al 30 jaar in Albanië en woonde er zelf ook 14 jaar. “Hoop sterft als laatste”, aan die gedachte houden Dick en Hélène zich vast als ze weer in Albanië komen. Ze hopen op betere leefomstandigheden voor de armste inwoners voor wie ze zich al jaren inzetten. Dat doen ze met de steun van het programma van de Nederlandse omroep MAX. Op 27 maart organiseert het koppel een benefietavond “Een hart voor Albanië” in de Voorthoeve, de opbrengst gaat helemaal naar de stichting.
Granaat
Hélène en Dick erfden bij wijze van spreken hun engagement van Cathrien, de moeder van Hélène. Zij reisde in 1993 met een vriendin naar Albanië om bij de Zusters van Moeder Teresa een meisje op te halen dat een granaat van de grond had opgepakt die in haar gezicht ontploft was. Een enorm avontuur in die tijd om als 70-jarige af te reizen naar een land dat onbekend was door de 50 jaar lange communistische dictatuur waar in 1991 pas een einde aan was gekomen. Ze kwam terug met een nagenoeg blind Albanees meisje dat in Amsterdam zou worden geopereerd.
Helaas niet met het verhoopte resultaat, het meisje bleef blind. Hélène en Dick en namen vakantiedagen op en brachten haar terug, ze konden het niet over hun hart krijgen haar alleen op het vliegtuig te zetten. ‘Net als mijn moeder waren wij aangedaan door de enorme armoede in het land en hebben direct bij terugkomst samen met mijn moeder de “Stichting Doe Iets Goeds” opgericht’. En dat was de start van talloze hulpacties tot op de dag van vandaag.
Zo realiseerden ze in 2014 een verzorgingshuis en dokterspost in hun toenmalige woonplaats en trekken ze nog altijd de bergen in om eten en hout uit te delen aan behoeftige ouderen. Over deze winteractie vertelden Dick en Hélène onlangs meer in Tijd voor MAX. De stichting MAX Maakt Mogelijk steunt het echtpaar al vijftien jaar.
Ouderen
Net als in verschillende andere landen in Oost-Europa, wonen er tegenwoordig meer Albanezen buiten het land dan binnen.
Hélène en Dick Wesselingh
Het aantal inwoners daalt al jaren en ouderen zijn daardoor nog meer dan vroeger overgelaten aan zichzelf. Het is één van de armste landen van Europa, waar een kwart van de bevolking onder de armoedegrens leeft.
Sociale voorzieningen voor ouderen zijn er nauwelijks en hun leefomstandigheden blijven uitermate slecht. De overheid is niet in staat de volledige zorg op zich te nemen. Daarnaast is er een groot tekort aan hulpmiddelen, zoals rolstoelen, ziekenhuisbedden en incontinentiemateriaal.
Door de extreme prijsstijgingen kunnen ouderen die in de bergen van Albanië wonen weinig tot niets kopen. Dick en Hélène gaan zelf de bergen in om o.a. voedsel uit te delen. Ook deze winter trotseerden zij opnieuw de smalle, vaak besneeuwde bergpaden om voedsel- en winterhulppakketten uit te delen. Het gebied is ontoegankelijk, ouderen leven er vaak volledig geïsoleerd waardoor ze tijdens de strenge winters nog verder verwijderd zijn van hulp en voorzieningen.
Urgent
Door de stijgende kosten willen Dick en Hélène meer doen. De invloed van de oorlog heeft alle prijzen opgedreven tot ongekende hoogten. Er zijn berichten van ouderen die helemaal niets meer kunnen kopen. Daarom legden ze zelf de barre tocht naar het berggebied af om per huisje te kijken wat er nodig is. De schrijnende situatie was meer dan duidelijk, urgente hulpverlening is meer dan ooit nodig.
Helpt u mee? Dat kan door mee te komen feesten op de Be -
Ribbekesfestijn bij de Chiro
JEUGDVERENIGING Na twee succesvolle edities, organiseert meisjeschiro Meerle op zaterdag 25 april opnieuw een ribbekesfestijn. Spareribs à volonté vergezeld met frietjes en een slaatje. Niet zo zot van ribbekes, geen probleem, je kan ook kiezen voor stoofvlees met frietjes en een slaatje. En wie liever geen vlees
In het Albanese berggebied zijn de leefomstandigheden voor ouderen uitermate slecht.
nefietavond in de Voorthoeve. Twee vliegen in eén klap! Er is een benefietavond “Een Hart voor Albanië”, een avond vol muziek en sfeer ten voordele van ouderenhulp in Albanië met Live Band ’t Verzet en DJ’s. Dit heeft plaats in de Voorthoeve, Voort 10, Meerle op zaterdag 28 maart vanaf 20 uur. Inkom: vrije gift.
Kan je niet komen feesten, dan kan je een steentje bijdragen door een bijdrage op IBAN NL11 INGB 0009 434818 t.n.v. Stichting Doe Iets Goeds met de vermelding ‘Voedselhulp Albanië’. Voor meer informatie www.stichtingdoeietsgoeds.nl of bel 00 31 615261179. (jaf)
heeft, kan genieten van een koude schotel met zalm en frietjes. Voor de kinderen (-12 jaar) is een kids-box met frietjes, snackjes en een kleine verrassing voorzien. Nadien kan je ter plekke nog een dessertje kiezen.
Voor al dat lekkers kan je terecht in de lokalen van de jongenschiro, Ulicotense -
weg 2 in Meerle. Eten is mogelijk tussen 17u en 20u. Inschrijven kan tot en met 5 april via meerle.meisjeschiro@gmail.com, via het inschrijvingsformulier dat binnenkort in je brievenbus zit of door deze QR code te scannen. (jaf)
Halte Merlet op zoek naar de Mjeelse kermis
TENTOONSTELLING Dat Halte Merlet niet stil zit, weten we ondertussen wel. De activiteit voor de overgang van winter- naar zomertijd moet nog komen of ze denken al aan een evenement voor als we terug naar de wintertijd gaan. Graag geven ze in dat weekend van 24 en 25 oktober kunstenaars, die in Meerle wonen of gewoond hebben, de kans om een werk te exposeren in het Raadhuis.
‘We weten dat er in Meerle veel kunstenaars wonen, die knappe kunst maken. Maar voor de meeste is een solotentoonstelling organiseren te moeilijk’, aldus Halte Merlet. Vandaar dit initiatief. Als thema voor de kunstwerken kozen ze “Mjeelse kermis”.
Als je hierin geïnteresseerd bent, schrijf dan in voor 30 april of vraag meer info via haltemerlet@hotmail.com of gsm +32 497 91 87 66. Bij inschrijving vermeld je naam en voornaam, E-mail adres, GSM- of telefoonnummer. Halte Merlet hoopt snel te horen wie er dit najaar zal deelnemen. Ook wij zijn alvast benieuwd! (jaf)
Misschien vind je inspiratie in foto’s van eerdere kermissen? Meer voorbeelden te bekomen bij de dorpsmedewerker (meerle@demaand.be)
KWB Grenswandeling
WANDELTOCHT Op zondag 29 maart organiseert Raak Meerle voor de 25ste keer haar Grenswandeling langs landelijke wegen, zandwegen, natuurgebieden en bossen (met dank aan Natuurpunt). De afstanden van deze zilveren editie zijn 7, 14 of 18 km. De deelname bedraagt 1,50 euro per persoon voor KWB leden, niet leden betalen 2 euro. Kinderen onder 12 jaar mogen gratis mee.
De wandeling is opgenomen in het FALOS-wandelcriterium 2024. De deelnemers kunnen vrij vertrekken tussen 8 en
Praatcafé Raak Meerle
PRAATCAFÉ Doe je graag eens een babbeltje, maar weet je niet altijd iemand te treffen? Probeer dan “Hier Raak je aan de praat”, het maandelijkse praatcafé van Raak Meerle elke laatste donderdagavond van de maand. Bedoeling is om andere
15 uur na inschrijving aan de parochiezaal op het Gemeenteplein in Meerle. Voor de grotere afstanden is onderweg een rustlocatie voorzien voor sanitair, waar men iets kan drinken of een broodje eten. Dat kan natuurlijk ook nog na afloop van de wandeling in de parochiezaal. Nu alleen nog mooi lenteweer en het wordt een prachtige zondag.
Voor meer inlichtingen kan je terecht bij www.raakmeerle.be - raakmeerle@ gmail.com - Fons Pauwels - 0472 43 21 27. (jaf)
mensen te ontmoeten, gezellig samen te zijn en te babbelen. Misschien leer je er wel nieuwe mensen kennen. Alleen, met je partner, met je buren, … iedereen is welkom. Enkele bestuursleden van Raak zullen je van harte verwelkomen en samen rond de tafel met z’n allen babbelen.
Een praatcafé is er de laatste donderdag van de maand, nl.26 maart en 30 april, telkens vanaf 20 uur in Café De Posthoorn (naast de kerk). Je kiest zelf hoe laat je komt en vertrekt. Deelname is gratis. Je betaalt wel je eigen consumpties. Vooraf inschrijven is niet nodig. Uiteraard is iedereen welkom, ook niet-leden. (jaf)
Wat zeggen wij zelf over de veiligheid op onze wegen?
VOLKSBEVRAGING Er werden in september 2024 drie bevragingen gedaan in verband met verkeersveiligheid in de Meerselse Bergen (Kievitlaan, Nachtegaallaan, Merellaan, Koekoeklaan en Fazantlaan), op het wegdeel van de Dreef tussen Oude Tramweg en de grens met Nederland, en het wegdeel tussen Kapelweg en grens met Nederland. Het resultaat is niet altijd verrassend, maar iedereen ervaart het verkeer toch wel anders, hetzij als bewoner hetzij als gebruiker.
Meerselse Bergen
Bij de Meerselse Bergen werden er 65 brieven verdeeld, met 36 reacties (responspercentage van 55,4 %). De respondenten zitten wel in de hogere leeftijdscategorie, en meestal zijn er geen inwonende kinderen. Zij zijn tevreden over hun woonomgeving, met de auto als belangrijkste vervoersmiddel (94 %), met als oorzaak dat de wijk buiten de dorpskern ligt en ook hun hogere leeftijd. Koning auto is dus de belangrijkste weggebruiker, maar de bewoners ervaren wel verkeersoverlast (65,7 %). De negatieve beleving komt door snelheid, geluidsoverlast en het gebrek aan voorzieningen voor de zwakke weggebruikers (fietsers, voetgangers en spelende kinderen). Als overlast worden vooral gesignaleerd: te snel rijden, hondengeblaf, foutief parkeren en landbouwverkeer in de Merellaan en Koekoeklaan.
In totaal 94 % van de respondenten is positief voor een snelheidsbeperking van 30 km/uur (responspercentage 55,40 %), dus er lijkt een draagvlak voor een snelheidsverlaging. Ook een snelheidsbeperking van 70 km/uur naar 50 km/uur op Meersel ter hoogte van het kruispunt met de Meerselse Bergen zou volgens 77,1 % van de respondenten positief zijn (responspercentage 55,4 %).
Er blijkt vooral een vraag voor snelheidsverlaging. Voor verkeersdrempels zijn er zowel voor- als tegenstanders. Bij de respondenten blijkt er dus wel degelijk een draagvlak te zijn voor maatregelen om de verkeersveiligheid te verbeteren. Een responspercentage van 55,4 % is relatief laag, maar dat wil niet zeggen dat de resterende 44,6 % geen verkeersproblemen ervaart.
Dreef
Op de Dreef werden 130 brieven verdeeld tussen de Oude Tramweg en de grens, waarvan 70 reacties online (responspercentage 53,8 %). Ook hier weer zitten de respondenten
in de hogere leeftijdscategorie met meestal geen inwonende kinderen. De respondenten zijn over het algemeen tevreden over hun woonomgeving met een goede score en vinden het er prettig wonen. Ook hier weer is de auto de meest gebruikte en belangrijkste vervoersmiddel (93 %), omdat er beperkte bereikbaarheid zou zijn met andere vervoersmiddelen. De respondenten zijn dus hier een minder actieve leeftijdsgroep. Desondanks ervaart 76 % verkeersoverlast, met negatieve beleving door snelheid, geluidsoverlast en gebrek aan voorzieningen voor zwakke weggebruikers. Verder overlast door zwaar verkeer, losliggende klinkers, sluipverkeer, rommelmarkt, trillingen, snelheid, onveilige kruispunten, roekeloosheid, verkeerd parkeren, enzoverder.
Hier geeft 74 % van de respondenten aan voorstander te zijn voor een snelheidsbeperking naar 30 km/uur (responspercentage 53,8 %) dus er is een draagvlak. Er is duidelijk een vraag voor integrale aanpak van de verkeersveiligheid, die moet leiden tot meer veiligheid, lagere snelheden en meer rust in de straat. Ook hier weer een relatief laag responspercentage, en dan is hier ook de vraag of de overige 46,2 % geen verkeersproblemen ervaart.
Heieinde-Meersel
Ook hier werden 80 brieven verdeeld, met 52 online reacties, ofwel een responspercentage van 62 %. Hiervan zijn 55 % tus -
De toegang tot woonwijk de Meerselse Bergen
Heieinde aan de grens
Dreef aan de grens
sen de 50 en 70 jaar en 65 % heeft geen thuiswonende kinderen. De respondenten zijn over het algemeen tevreden over hun woonomgeving, met een gemiddeld antwoord van 7,6 op 10. Ook hier valt de herhaling op dat de auto de meest belangrijkste vervoersmiddel is (92 %), om reden van de beperkte bereikbaarheid met andere vervoersmiddelen en de leeftijd van de respondenten, oudere mensen met veelal geen inwonende kinderen meer, ofwel een minder actieve leeftijdsgroep. Maar 96 % ervaart wel verkeersoverlast van auto’s, enerzijds omdat de straat gebruikt wordt als sluiproute, en anderzijds geluidsoverlast, snelheid en gebrek aan voorzieningen voor zwakke weggebruikers.
Voor overlast komt hier in aanmerking: snelheid, rijgedrag, sluipverkeer (ook ’s nachts), onveilig voor kinderen, te smalle straat, geluidshinder, trillingen, enzoverder. Respondenten konden meerdere antwoorden aanduiden om verkeersrem -
Jaarlijkse paardenwijding op 15 maart
PAROCHIE De jaarlijkse wijding van paarden, honden en eventuele andere dieren zal dit jaar plats hebben op zondag 15 maart omstreeks 12 uur, aansluitend bij de eucharistieviering van 11.30 uur. Indien de eucharistieviering niet zou doorgaan, dan zal dit door het St Luciacomité nog worden bekendgemaakt. Deze wijding is een mooie traditie die toch wel op veel plaatselijke belangstelling kan rekenen. Na de optocht wordt nog een drankje en een broodje gratis aangeboden door het St Lucia comité. (JJ)
Lees je snelheid…
VERKEER Een veel voorkomende ergernis in het verkeer, is de niet-toepassing van de verkeersregels. Eén ervan is natuurlijk de snelheid van je voertuig. Om je eraan te herinneren met welke snelheid je effectief op een bepaalde plaats rijdt, heeft de gemeente enkele snelheidmeters geplaatst o.a. op Strijbeek richting Hoogstraten. We gaan ervan uit dat deze locatie niet zonder reden gekozen is. Een verwittigde chauffeur is er twee waard, tot veiligheid van uzelf en de andere weggebruikers. (JJ)
Adreswijzigingen en postcodes
MEDIA De administratie van de Hoogstraatse Maand doet er alles aan om zoveel mogelijk up-to-date te blijven. We benutten ook alle mogelijkheden om uw maandblad tijdig in uw brievenbus of bij uw verkooppunt te krijgen, daar mag u gerust in zijn.
Desondanks loopt het wel eens fout bij de bedeling of verdeling, maar dat mag u ons niet aanrekenen. Sinds enkele maanden krijgen alle geabonneerden het maandblad met een persoonlijke adresprint bezorgd door de post. Bij een
mers te plaatsen, maar de resultaten lagen allemaal dicht bij elkaar.
Conclusie
De ontwikkeling van de mobiliteit is de laatste eeuw ontzettend hard gegaan en onze straten en de aanpalende leefomgeving zijn daar niet altijd meer op voorzien. De uitvinding van het wiel was baanbrekend in de evolutie, maar blijkbaar niet altijd heiligmakend.
Het groeiende autoverkeer legt een druk op onze leefkwaliteit, maar dit zal overal wel zo zijn, niet alleen in Meersel-Dreef. Het is aan ons stadsbestuur om dit te beoordelen en maatregelen te treffen waar dit expliciet nodig is. De dorpsraad kan en moet hierbij een adviserende rol in krijgen, want zij weten wat er leeft onder de Dreveniers. (JJ)
Een groen duimpje op Strijbeek…
foutieve bedeling laat deze werkwijze de onterechte ontvanger toe om uw blad alsnog in uw brievenbus te deponeren. In zulke gevallen zal dit wellicht bij één van uw buren beland zijn.
Een trouwe lezer van Meersel-Dreef bericht ons dat het maandblad bij de Dreveniers alsnog wordt gepost onder 2328 Meerle of 2321 Meer in plaats van Meersel-Dreef. Onze medewerker Nico Robbemont (dienst abonnementen@ demaand.be) heeft dit op vraag van en in samenwerking met uw plaatselijke redacteur aangepast. Mocht u onverhoopt toch nog een foutje in uw adres lezen, graag een mailtje, dan wordt dit per kerende voor de volgende editie aangepast. (JJ)
Lenteconcert van De Marckezonen
FANFARE Van repetitie de voorbije weken naar het podium op 6 en 7 maart – dat is het uitgetekende muzikale traject voor de muzikanten van De Marckezonen. Doel: het Lenteconcert in zaal ’t Markenhof, voor de fanfare telkens opnieuw het hoogtepunt van het jaar.
Op zondag 15 februari hield fanfare De Marckezonen haar jaarlijkse repetitiedag. Deze dag stond al volledig in het teken van het lenteconcert. In de voormiddag werd er hard gewerkt in verschillende instrumentengroepen, de laatste valse noten werden er vakkundig weggegomd.
In de namiddag kwamen alle muzikanten samen voor een uitgebreide groepsrepetitie. Uiteraard was er tussendoor tijd voor een gezellig babbeltje, én voor een heerlijk middagmaal zodat de batterijen weer opladen. Het werd een bijzonder productieve én erg fijne dag, met veel muziek, sfeer en verbondenheid. Het jaarlijkse lenteconcert vindt plaats op 6 en 7 maart in zaal ’t Markenhof in Minderhout: twee avonden vol verrassende, toegankelijke en gevarieerde muziek. De inkom is gratis en het concert start telkens om 19.30 uur. Een mooi avondje uit voor jong en oud! (red)
Vorig jaar ging de ’oudere jeugd’ van de fanfare ook nog eens op kamp. Ze trokken samen een weekendje naar Teuven. Daar hoort een groepsfoto bij.
LIED “Ja, wij zijn papboeren, altijd aangenaam,” klinkt het, “met veel eer en fierheid dragen wij dieje naam.” Sinds enige tijd mag Minderhout zich beroemen op een nieuw dorpslied ‘Minderhout,
Muzikale papboeren
ons dorp aan de Meirek’. De muziek is van fanfare De Marckezonen, tekst van Luc Herthogs. Met de bijgaande QR code krijg je een opname ervan te horen. Jef Broes is de zanger van dienst, Maarten Leemans stond in voor geluid en techniek. Het betreft een initiatief van VZW ’t Markenhof. (mdl)
Minderhoutse 65-jarigen aan het feest
REÜNIE Op 23 januari kwamen de 65-jarigen (geboortejaar 1960) van Minderhout samen voor een gezellige reünie. Na een fikse wandeling door Wortel-Kolonie gingen ze een goei pan
spek en ei eten bij café in Holland, waarna ze nog tot in de late uurtjes genoten van de vele herinneringen en een gezellige babbel. (jaf)
Op de foto bovenste rij (vlnr): Ney Michielsen, Eddy Vermeiren, Peter Rentiens
Van
Guy
Julia Aerts, Herman Adams, May Peeters, Marc Geenen. Onderste rij (vlnr): Suzanne Severijns, Rit Verschueren, Rosine Voeten, Renilde Verlinden, Agnes Adams, Gemma Voet en May Schrijvers. Ontbreekt op de foto: Karel Godrie.
Quizzen met Raak in Minderhout
QUIZ Op vrijdag 27 maart organiseert Raak Minderhout een algemene quiz. Uiteraard zijn er vragen over sport, muziek en recente actualiteit. Daarnaast zijn er tafelrondes waarbij je als team moet samenwerken om zo veel mogelijk punten te scoren. Maar het hoofddoel is zoals altijd eerst en vooral een leuke avond voor iedereen…
Deuren open om 19 uur, start van de quiz stipt om 20 uur in zaal ’t Markenhof, Koestraat 6. Er kunnen maximaal 6 deelnemers in een ploeg zitten. Inschrijven via mail bij Bart.Meyvis@gmail.com onder vermelding van je ploegnaam, verantwoordelijke en een telefoonnummer. De kosten zijn 25 euro per ploeg, te storten op rekening BE90 0882 8634 7732. (jaf)
Joris
Boxel,
Martens, Gust Van Gestel, Jan Stoffels,
De Guld kreeg een groter terras
HORECA Kort na de opening in 1990 kreeg café De Guld, het gildelokaal van de Sint-Jorisgilde, een terras naar een ontwerp van de veel te jong overleden tuinarchitect Frans Geerts uit Meersel-Dreef. Het was een ontwerp met zogenaamde landschapscompartimenten waar plaats was voor 6 ronde tafels op een ondergrond in natuursteen.
Maar het terras, prachtig gelegen bij kapelanie en de kerk van Wortel, werd te klein. Daarom werd eind januari, in overleg met de uitbaters een nieuw ontwerp gemaakt waarbij de sfeer
Algemene quiz van KVNA Wortel
QUIZ Traditiegetrouw organiseert KVNA Wortel een jaarlijkse quiz. Op vrijdag 27 maart gaan de deuren van zaal Trefpunt open om 19 uur, de quiz zelf begint om 20 uur.
Je kan inschrijven met een ploeg van maximum 6 personen en daarvoor betaal je 25 euro per ploeg. Vooraf inschrijven kan via info@kvnawortel.be door storting van die 25 euro op rekening BE86 7310 6169 9550 met vermelding van de naam van je ploeg. De inschrijving is enkel geldig na ontvangst van je betaling. Zoals gebruikelijk zorgt KVNA ook dit keer voor geld- en voor troostprijzen. (fh)
van het originele ontwerp met dominerende hagen, zoveel als mogelijk behouden bleef, maar met meer dan dubbel zoveel plaatsen.
Het terras zelf werd aangelegd in ternair zand, een waterdoorlatende bestrating, een mengsel van brekerzand, slakkenzand, steenslag, kalk en aanmaakwater. Het is dezelfde bestrating als in het begijnhof en zoals de wandelpaden bij de watermolen. Eind januari startten zijn de werken gestart. (fh)
originele ontwerp van Frans Geerts, gemaakt voor de uitbouw rechts van het gebouw.
Acht
keer spelen voor een volle zaal
TONEEL De toneelvereniging van Wortel doet haar naam ‘Willen is Kunnen’ alle eer aan. Je moet het maar kunnen: met een grote groep acteurs en veel helpende handen een voorstelling inoefenen en organiseren, en daar maar liefst acht keer de parochiezaal mee vullen. Dat be -
tekent dat 1.120 toneelliefhebbers genoten van de voorstelling met de vreemde naam “Viagrager II Versus Cellulite”, een mannelijk en een vrouwelijk ruimteschip uit het jaar 2508. De toneelliefhebbers kijken nu al uit naar een volgende voorstelling, wellicht binnen twee jaar. (fh)
Het vergrote terras zal dubbel zoveel plaatsen bieden.
Het
Clubdag op zondag 15 maart
Hoogstraten VV is 90 jaar jong
VOETBAL Dit seizoen viert Hoogstraten V.V. zijn 90ste verjaardag. De club mag daarbij terecht fier zijn op een ononderbroken aanwezigheid van 62 jaar in het Belgische nationale voetbal, goed voor 61 competitiedeelnames (seizoen 2020-2021 niet meegerekend). En dat het goed toeven is bij Hoogstraten V.V., bewijst ook het recente engagement van trainer Frank Belmans, die onlangs zijn verblijf met drie seizoenen verlengde en zo zijn rol als sportieve inspirator van de rood-witten verderzet.
Het huidige seizoen staat in het teken van het 90-jarig jubileum, en dat wordt uiteraard gevierd. Na het gala-sociodiner (28 februari) en in aanloop naar het Clubfeest @ Le CirQ (30 april), nodigt Hoogstraten VV iedereen uit voor een gezellige Clubdag op zondag 15 maart. Wat staat er op het programma? De dag start sportief met jeugdwedstrijden vanaf 09.30 uur. Een van de hoogtepunten is de Penaltycup ’Memorial Hans Van Loon’, toegankelijk voor alle leeftijden. Verder wordt er een groepsfoto gemaakt met alle jeugdspelers en wordt er een erehaag gevormd bij het oplopen van de hoofdwedstrijd. ’s Middags kun je genieten van lekker eten tegen democratische prijzen. De wedstrijd tegen Merelbeke start om 15 uur. Er zullen springkastelen staan, er is sfeermuziek en wordt gezorgd voor een spectaculair optreden van freestyler Martijn Debbaut tijdens de rust van de match. Tot 14.30 uur is de toegang gratis.
Opmars
Hoogstraten Voetbalvereniging, kortweg Hoogstraten V.V., zag het levenslicht in 1936, na het verdwijnen van twee lokale clubs: Hoogstraeten F.C. en Vermaak na Arbeid. Officieel werd de club opgericht op 18 maart 1936, enkele jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De mannen van het eerste uur waren: Emiel Van Nijen, Louis Govaerts, Frans
(Suske) Claessens en Charel Van Loon. In de traditionele rood-witte kleuren begon Hoogstraten V.V. aan een lange en stabiele periode in de provinciale reeksen. Gedurende meerdere decennia bouwde de club rustig aan haar fundamenten, zowel sportief als organisatorisch.
Begin jaren ’60 kwam de sportieve doorbraak. Onder leiding van speler-trainer Marcel Leunen maakte Hoogstraten V.V.
een indrukwekkende opmars. In amper twee seizoenen werd de stap naar het nationale voetbal gezet. Vanaf het seizoen 1964-1965 mocht de Hoogstraatse voetbalfamilie zich opmaken voor wedstrijden in vierde klasse (bevordering), een belangrijke mijlpaal in de clubgeschiedenis.
De daaropvolgende seizoenen verliepen niet altijd zonder moeite, maar Hoogstraten V.V. slaagde er telkens in om degradatie te vermijden. De club groeide uit tot een vaste waarde in het nationale
Begin de jaren ’60 bracht trainer Marcel Leunen de club naar de nationale afdeling.
voetbal. Doordat het als één van de eerste clubs uit de regio op zaterdagavond zijn wedstrijden speelde, vonden de supporters ook meer en meer de weg naar het Thijsakkerstadion.
Kampioen
Een absoluut sportief hoogtepunt volgde in het seizoen 1985-1986 toen de club zijn 50ste verjaardag vierde. Onder trainer Herman Fransen speelde Hoogstra -
ten V.V. een indrukwekkend kampioenschap. De heenronde werd afgesloten met 28 punten op 30, en weken voor het einde van de competitie mocht de titel al gevierd worden. De promotie naar derde klasse was een feit. Het debuut in derde klasse verliep moeizaam, maar Hoogstraten V.V. leerde snel en groeide uit tot een volwaardige derdeklasser. De club mengde zich geregeld in het titeldebat, al bleven sportieve uitschieters afgewisseld worden met moei -
lijkere seizoenen. In 2001-2002 volgde een pijnlijke degradatie. Trainer Patrick Hantson werd voortijdig vervangen door Luc Maes, maar ook die ingreep kon het behoud niet verzekeren.
De club bleef niet bij de pakken zitten en werkte doelgericht aan een snelle terugkeer naar derde klasse. Uiteindelijk duurde het zes seizoenen vooraleer die promotie werkelijkheid werd. In het seizoen 2007-2008, onder leiding van Frank Braeckmans, mocht de club opnieuw de promotie vieren.
Historisch
De club was dit keer duidelijk beter gewapend dan in eerdere periodes. Na tweemaal op een ondankbare tweede plaats te zijn geëindigd, kroonde Hoogstraten V.V. zich in 2012-2013 tot kampioen. Trainer Regi Van Acker loodste de rood-witten naar tweede klasse, een historisch hoogtepunt. Wedstrijden tegen clubs als Antwerp, Westerlo, Sint-Truiden, Eendracht Aalst en Moeskroen werden realiteit. Het seizoen werd echter een strijd tegen de degradatie. In de eindronde voor het behoud viel uiteindelijk het verdict en zakte Hoogstraten V.V. terug naar derde klasse.
Met de competitiehervorming van 2016 werd het Belgische voetbal hertekend: twee profniveaus en drie nationale ama -
De HVV kern
Het seizoen 1963-’64 werd met de kampioenstitel afgesloten.
teurreeksen. Hoogstraten V.V. kwam terecht in de nieuwe tweede klasse amateur. De daaropvolgende seizoenen waren sportief zwaar. In het door corona getroffen seizoen 2019-2020, met aanvankelijk Johan Lauryssen als T1, flirtte de club lange tijd met degradatie. Toen de competitie voortijdig werd stopgezet, bleek de 14de plaats voldoende voor het behoud, mede door het wegvallen van Vosselaar V.V. en Geel A.S.V. om niet-sportieve redenen. De club sprak haar grote dank uit aan T2 Eddy Peeters, die een cruciale rol speelde in deze reddingsoperatie, een stunt die hij ook al realiseerde in het seizoen 2017-’18
Een nieuwe wind
De tweede klasse amateur werd hernoemd tot 2de afdeling VV. Onder trainer Frank Belmans waaide een nieuwe wind door de club. Het seizoen 2020-2021 ging door corona verloren en werd geannuleerd uit de voetbalgeschiedenisboeken, ondanks een sterke start van Hoogstraten V.V. Het daaropvolgende seizoen werd echter een ongezien succes: de rood-witten speelden op indrukwekkende wijze kampioen en promoveerden naar 1ste nationale amateur.
Het nieuwe avontuur in 1ste nationale was bijzonder uitdagend, met profploegen, belofteploegen en sterke amateurclubs. Na 18 speeldagen stond Hoogstraten
V.V. laatste met amper 10 punten, en leek degradatie onafwendbaar. Maar de terugronde werd legendarisch, met H.V.V. als dé revelatie van die terugronde. Het team verzekerde zich alsnog van het behoud, een ware voetbalstunt. Ook het seizoen 2023-2024 was memorabel. Onder Frank Belmans stond Hoogstraten V.V. wekenlang derde en maakte het kans om beste amateurploeg van België te worden. Uiteindelijk eindigde de club zevende; de titel van beste amateurploeg ging naar Knokke. Het voorbije seizoen werd opnieuw hard gewerkt om het verblijf in de hoogste amateurklasse van de Vlaamse Voetbalvleugel te verlengen. (Eddy Blockx/rob)
Een viering in de Highstreet na de titel in het seizoen 2012-’13
Sportnieuws: Rob Brosens - Alfred Oststraat 3, 2320 Hoogstraten, 0478 59 58 18 - sport@demaand.be
Mooie thuisoverwinningen voor HVV
VOETBAL HVV slaagde erin om de supporters de afgelopen weken flink in de watten te leggen. Na een overtuigende thuiszege tegen Houtvenne volgde een ware stunt tegen Sporting Hasselt. De ongenaakbare competitieleider, die met 57 gemaakte doelpunten en een voorsprong van 9 punten naar Hoogstraten afzakte, droop met een nederlaag af. In dit bijzondere 90ste jubileumjaar smaakt deze 6 op 6 op eigen veld naar meer. Coach Belmans steekt zijn ambities dan ook niet onder stoelen of banken en hoopt de komende maanden in eigen huis nog vaker te ”knallen”.
DHM: De supporters thuis verwennen, dat was nog een doelstelling in dit mooie seizoen. Deze periode begon alvast met een mooie thuisoverwinning tegen Houtvenne.
Frank Belmans : We hadden inderdaad in de heenronde tegen Thes, Lyra Lierse en Zelzate een aantal zeer goede wedstrijden jammer genoeg met een gelijkspel moeten afsluiten en waren erop gebrand om tijdens de terugronde ‘thuis’ meer zeges over de streep te trekken. Als je dan de eerste wedstrijd thuis van 2026 met een verdiende zege kan beginnen is dit helemaal top. Ondanks een vroege achterstand zijn we erop en erover gegaan en hebben de wedstrijd redelijk ‘rustig’ kunnen uitspelen.
DHM: De daarop volgende thuismatch zal de Hoogstraatse aanhang nog lang heugen. De ongenaakbare leider werd met 2 - 1 ten val gebracht. In hoeverre was deze overwinning het resultaat van een minutieus voorbereid tactisch plan?
De match van het seizoen, een thuismatch tegen de Spor, die ons in Hasselt nog voetballes gaf en die met een hoop punten voorsprong het klassement aanvoerde, stond ten eerste in het teken van revanche pakken voor de zware 5-0 nederlaag in de heenronde en ten tweede proberen om te stunten zoals verleden seizoen. We hebben geprobeerd om hun sterke punten zoveel mogelijk te neutraliseren en als dan de wedstrijdomstandigheden wat meezitten konden we na hard werken na 90 minuten spreken van een echte stuntzege. Veel volk, veel ambiance en een leuke derde helft voor iedereen die begaan is met het welzijn van HVV. Kortom, een topdag voor de hele club en een dikke proficiat voor de spelersgroep die voor het tweede jaar op rij
Hasselt met een nederlaag richting Limburg stuurde.
DHM: HVV kan niet alles winnen. Op Brugge en in Thes werd verloren. Twee nederlagen buitenhuis. Op Cercle Brugge gaven we net voor de rust de 1 - 0 weg. Onze doelman hield ons heel lang in de wedstrijd maar de halve kansjes die we kregen (o.a. een bal op de paal) konden we niet verzilveren waardoor we puntenloos de bus op moesten voor een lange busrit richting Noorderkempen. En in Thes speelden we best een goede eerste helft, maar kwamen we na een uur spel niet op 1 - 2 (bal op de lat) maar aan de andere kant op 2 - 1. Ex-speler Fall deed dan met 2 ‘identieke’ goals het licht uit en zodoende moesten we een overdreven maar zware 4 - 2 nederlaag incasseren.
DHM: Voorlopig is er een mooie 7de plaats, daar ben je vast tevreden mee. Heel tevreden, daar had iedereen voor het seizoen direct voor getekend, maar we mogen niet op onze lauweren gaan
rusten. Ondanks de zware competitiekalender de komende weken en maanden moeten we zorgen dat we nooit naar beneden moeten kijken, met hopelijk nog een paar thuiszeges. Als dat lukt, kunnen we van een meer dan geslaagd seizoen spreken. Er staan naar aanleiding van het 90-jarige bestaan nog een aantal leuke data op de kalender, dus we kijken er met zijn allen naar uit om nog een paar keer te knallen dit seizoen. Komaan Rooikens!
Uitslagen
Hoogstraten VV - KFC Houtvenne 3 - 1 Houtvenne kon in het begin van de wedstrijd een mistasten in de verdediging afstraffen zodat Hoogstraten moest achtervolgen. Het team is dit jaar erg sterk op stilstaande fasen. Dat bewees HVV en Voca nogmaals in deze wedstrijd. Het was Endrit Voca die 2 keer een uitgemeten voorzet afleverde. Met de medewerking van de kopbalsterke Augustynen en Havermans konden de 2 centrale verdedigers Meeuwis en Van Dooren scoren.
De sfeer zat er goed in na de overwinning tegen Hasselt
Het andere doelpunt werd gescoord door Cassaert.
Cercle Brugge B - Hoogstraten VV 1 - 0 Brugge speelde een dominante partij. Zowel Mfumu (HVV) als Guellet (Cercle) verschenen alleen voor de doelman, maar vergaten hun ploeg op voorsprong te zetten. Guellet trapte recht op De Schutter terwijl Mfumu vol het doelkader trof. In de 2de helft bezorgde Guellet de thuisploeg toch een voorsprong. Het was een mindere wedstrijd van de Rooikens, die weinig aanspraak konden maken op de overwinning. Enkel doelman De Schutter kon zich onderscheiden en zorgde er mede voor dat de stand niet hoger opliep.
Hoogstraten VV - Sporting Hasselt 2 - 1 HVV zorgde voor een enorme verrassing door de soevereine competitieleider Sporting Hasselt met 2 - 1 te verslaan. HVV kreeg een helpende hand van
de bezoekende doelman; hij schoof het leer pardoes in de voeten van de goed gevolgde Stef De Wijs, die het cadeau koelbloedig verzilverde. De sterkhouders van Hasselt werden gedurende de hele wedstrijd vakkundig aan banden gelegd. Het was Verheyen die de supporters in extase bracht door met een prachtig afstandsschot de 2 - 0 op het bord te zetten. Milts, een oude bekende, deed namens de bezoekers op vergelijkbare wijze iets terug, maar verder kwam de toekomstige kampioen niet meer. De drie punten bleven in Hoogstraten.
Thes Sport - Hoogstraten VV 4 - 2
Thes Sport behaalde tegen HVV een 4de zege op rij. De wedstrijd was speciaal voor heel wat spelers. Voca en Naqqadi (HVV) en Fall (Thes) speelden tegen hun ex-club. Claes zette de 1 - 0 op het bord, maar in minuut 30 maakte Voca gelijk, meteen de ruststand. De 2de helft begon
met een vrije trap op de lat. Pech voor Hoogstraten want wat later ging het op een kwartier tijd naar 4 - 1 met 2 goals van Fall. Regouin kon nog milderen, maar te laat. (rob)
Kalender
Zaterdag 28 februari 20:30
Hoogstraten VV - Belisia Bilzen SV
Zondag 8 maart 15 uur
K Diegem Sport - Hoogstraten VV
Zondag 15 maart 15 uur
Hoogstraten VV - KFC Merelbeke
Zaterdag 21 maart 20 uur
K Lyra-Lierse - Hoogstraten VV
Zaterdag 21 maart 20 uur
Hoogstraten VV - SK Roeselare
Interprovinciale U15 van Hoogstraten VV herfstkampioen
VOETBAL De IP (InterProvinciaal) U15 van Hoogstraten VV konden terugblikken op een geweldige eerste ronde. Op 17 december werden ze herfstkampioen door op het veld van Turnhout te gaan winnen. Ze behaalden 30 punten, 2 meer dan hun dichtste achtervolger.
Begeleiders Tom De Bie, Kristof Van de Ven, Sven Weyers en Steve Van Loock zijn samen met Luc Strijbos dan ook terecht trots op de prestaties van hun spelers. Felicitaties zijn dan ook meer dan op hun plaats! (rob)
Wortel herleeft, Meerle jaagt op de titel
VOETBAL Het sportieve klimaat bij KVNA Wortel is volledig omgeslagen: na indrukwekkende zeges tegen de nummers vier en vijf van de rangschikking en een nipt, onverdiend verlies tegen de koploper, is het behoud in de reeks weer een tastbaar doel. Intussen gooit K Meerle FC de titelstrijd volledig open na een knappe overwinning op de leider. Ook bij Minderhout is het feest met sterke resultaten voor zowel de A- als de B-ploeg. Dat staat in schril contrast met de situatie bij KFC Meer, waar de sportieve zorgen aanhouden en de weg uit het sukkelstraatje nog niet gevonden is.
Minderhout VV toont zich een waardige 2de provincialer
Na 7 wedstrijden zonder nederlaag verloor Minderhout VV nog eens een match. Het was wel tegen een ploeg uit de top 5. Eerder werd gelijkgespeeld tegen een periodekampioen en gewonnen in de derby tegen Meer en tegen Lille, ook een ploeg die hoger gerangschikt staat. Na de wederopstanding vorige maand, bevestigt MVV en verdient het een plaats in de middenmoot. Benieuwd wat nog volgt.
DHM: Na het gelijkspel in Lentezon, een periodekampioen, gingen de groen-witten winnen in Meer. Dat zijn prachtige resultaten.
Jo Donckers : Lentezon uit is geen evidente match maar we waren de evenknie en pakten een goed punt daar. De derby tegen Meer is vanzelfsprekend een wedstrijd die met stip aangeduid staat in ieders agenda. De groep leefde er heel de week scherp naar toe tot de donderdagtraining eigenlijk een maat voor niets was. 5 minuten heb ik een monoloog moeten houden maar mogelijk was dit wel de wake up call die de jongens na de geweldige resultaten van de laatste voorbije matchen nodig hadden.
Er werd zeer scherp gestart met onmiddellijk een schot van Robbe Aerts op de paal. Daarna bleven we de match controleren, maar konden we de openingstreffer niet maken. Deze viel in de 2de helft wel met het nodige geluk en daarna was de trein vertrokken en konden we via uitstekende doelpunten van Yentel Brants en Willem Vermeiren de score verder uitdiepen. Een verdiende overwinning die iedereen goed gevierd heeft. Een pluim voor de jongens hoe ze dit samen hebben gedaan.
DHM: Ook het hoger gerangschikte Lille werd zonder punten naar huis gestuurd.
Toch best een speciale wedstrijd aangezien de nieuwe T1 onze tegenstander was. Alleszins een goede kans voor de jongens om direct een goede eerste indruk te maken en dat deden ze uitstekend. De 1ste helft was voor mij een van de beste helften die we dit seizoen al gespeeld hadden. We kwamen via een owngoal voor, maar lieten verder nog een viertal uitstekende kansen liggen om de wedstrijd bij de rust te beslissen. Ook de 2de helft hielden we controle, maar de geruststellende 2 - 0 bleef uit waardoor in de laatste 10 minuten nog een offensief van Lille kwam. Dit kwamen we goed door en zo konden we opnieuw een dik verdiende overwinning bij het aantal noteren.
DHM: In Broechem, ook een ploeg uit de top 5 werd nipt verloren. Zat er meer in?
Voor iedere ploeg is Broechem uit een lastige opdracht. Op een klein en lastig te bespelen veld speelden we tegen een ploeg met een stevige thuisreputatie (slechts 2 punten thuis verloren en ze hielden 7 keer de 0). De aanpak was iets anders dan de voorbije wedstrijden en aanvankelijk was dit niet evident voor onze jongens. We kwamen ook te simpel 10 achter, maar de rug werd gerecht en via een prima doelpunt van Jolan Goossens kwamen we langszij. In de rust hebben we een aantal aandachtspunten besproken en hiermee is de groep goed aan de slag gegaan. We namen de match in handen, hielden controle en kwamen tot kansen waarbij opnieuw Jolan de verdiende 1 - 2 op het bord zette. Hoe meer de tijd verstreek, hoe meer een stunt in de maak leek. Echter 10 minuten voor tijd besliste de ref geen overduidelijke 2de gele kaart te geven aan een speler van Broechem en kwam er een offensief waarbij de bal 1 x slecht viel. Daarna ging het opnieuw snel met balverlies en ongelukkig wegwerken van onze kant en zo kregen we alsnog het deksel op de neus. Zeer zuur en eigenlijk iets wat we in het verleden al
meer meegemaakt hebben. Om echt een stap voorwaarts te zetten, moet dit eruit want dit kost ons teveel punten.
DHM: Vorige maand klom Minderhout spectaculair in de rangschikking. Nu opnieuw 7 op 12 in zeer moeilijke wedstrijden. Waar gaat dit eindigen? 7 matchen waren we ongeslagen nadat we er eerder 9 op rij niet konden winnen. Dan zet je natuurlijk een serieuze stap vooruit in het klassement. We zijn nog geen enkele keer weggespeeld en weten dat we het elke ploeg moeilijk kunnen maken. De komende matchen zullen bepalen of we alsnog naar beneden moeten kijken. Vorig seizoen waren er 36 punten nodig om veilig te zijn. Laat dit de 1ste doelstelling zijn voor de komende matchen en deze vooral match per match blijven bekijken. Daarna kunnen we altijd verder kijken wat er nog mogelijk is.
De groep is alleszins veerkrachtig, werkt uitstekend voor elkaar en hangt goed aaneen. Het manco van het niet scoren lijkt momenteel geen issue meer en iedereen begint zijn goals/assists aan te dikken. Dit zal ook nodig zijn om punten te blijven pakken, maar we moeten ook goed blijven verdedigen. De marges in de wedstrijden liggen vaak zeer dicht bij elkaar. Aan ons om de resultaten over de streep te trekken en zo onszelf in de middenmoot van het klassement te positioneren. (rob)
Sneltoegang naar de Op Stap-activiteiten op onze website
KFC Meer niet beloond en achtervolgd door pech
VOETBAL ”Hoe is het mogelijk dat KFC Meer zo laag geklasseerd staat?”
Het is een vraag die tegenstanders zich na bijna elke wedstrijd verbijsterd stellen. Keer op keer bewijst de ploeg dat ze voetballend nauwelijks onderdoen voor hun rivalen; de balans kan in zowat elke match beide kanten op. Meer verdient vaak de overwinning op basis van het spel, maar in het voetbal tellen uiteindelijk alleen de doelpunten.
Tot nu toe is het een seizoen waarin onwaarschijnlijk veel pech de rode draad vormt. Met nog 10 wedstrijden op de kalender is het echter nog niet gedaan.
Coach Muesen blijft strijdvaardig en hoopt dat zijn team in het slot van de competitie eindelijk de beloning krijgt voor hun harde werk door een mooie reeks neer te zetten.
DHM: In de wedstrijd tegen Minderhout was het in de rust nog 0 - 0. In de 2de helft werd KFC Meer niet beloond. Hoe kwam het?
Roy Muesen: In de derby stond het bij de rust inderdaad 0 - 0. Minderhout startte goed en raakte snel het kader maar we konden het evenwicht herstellen. We hadden dan de pech dat de scheidsrechter bij een fout op een doorgebroken speler vroeg in de wedstrijd slechts geel trok. Na de rust bleef het een matige wedstrijd met wel veel intensiteit en duels. Het was er eentje in de categorie ’diegene die eerst scoort gaat winnen’. Als je dan ziet hoe we de 0 - 1 pakten, dan zegt dat misschien wel iets over het seizoen dat we draaien. Een terugspeelbal die door het hobbelige veld over de voet van de keeper botste, bolde tergend langzaam in doel. We probeerden nog te reageren maar konden amper iets creëren en pakten in het slot nog 2 tegengoals.
DHM: In Balen werd wel 3 keer gescoord, maar het bracht slechts 1 puntje op.
Zoals anders gingen de kopjes weer snel de juiste richting op en hadden we dinsdag een hele goeie, felle training richting de inhaalwedstrijd op woensdagavond in Balen. Ook daar kregen we meteen de 1 - 0 om de oren, na een owngoal.
Maar we speelden goed, met veel drive en grinta en konden via een geweldig afstandsschot gelijkmaken. We domineerden de eerste helft en gingen met een goed gevoel rusten. Na rust kregen we helaas snel de 2 - 1 binnen na een misverstandje achterin, maar ook hier konden we snel tegenprikken. Opnieuw een mooie aanval die netjes werd afgerond. Niet veel later konden we wéér achtervolgen, op strafschop ging Balen met 3 - 2 aan de leiding. Maar dan kwam het karakter van de groep weer bovendrijven. We konden snel reageren met de 3 - 3 als gevolg. In het slot speelden we alles of niets en kregen nog 3 goeie mogelijkheden om de winst te pakken. Helaas gaven we de tegengoals te makkelijk weg en lieten we wat mogelijkheden onbenut, waardoor we slechts met een puntje terug naar Meer gingen.
DHM: Ook de andere wedstrijden werden verloren.
Tegen Lentezon probeerden we de goede lijn van in Balen door te trekken. We speelden goed in de organisatie en gaven niet veel weg. Daartegenover konden we zelf ook veel creëren, maar we waren onzuiver en overhaast. Wedstrijden waarvan je voelt dat je ze niet kan winnen, daarbij moet je zorgen dat je ze niet verliest. En dat gebeurde in het slot van de wedstrijd dan toch weer. Na een onoplettendheid op stilstaande fase kon Lentezon een bal in de 2de zone vrij binnenwerken. Weer werd onze inzet niet beloond. We kunnen niet te lang stil blijven zitten en moeten door.
Na een goeie trainingsweek wilden we tegen Vosselaar opnieuw reageren. We speelden een ongelooflijk sterk eerste half uur, waarbij een goal om onverklaarbare redenen werd afgekeurd. En vlak voor rust kon Vosselaar dan een enkele kans meteen benutten: 0 - 1. De 2de helft speelden we 45 minuten lang op de helft van de tegenstander, raakten we de paal, pakte de keeper uit met een goeie reflex, werd een bal van de lijn gehaald en kregen we na een lichte duw geen strafschop. Ondanks het vele balbezit, de kansen en de geweldige mentaliteit van de gasten bleven we weer met 0 punten achter. De complimenten van de tegenstander achteraf zijn dan altijd het meest frustrerende van de hele avond: “hoe kan het toch dat jullie daar vanonder staan?”. We schieten er niks mee op…
DHM: Ondertussen is de achterstand met de 3de laatste gegroeid. Nog een derde van de competitie te gaan. Wat verwacht je ervan? We weten dat we een reeks moeten neer-
zetten om het tij nog te keren, maar we werken van wedstrijd naar wedstrijd. We geloven er nog in en dat is misschien wat naïef, maar we hebben geen keuze en gaan er alles aan blijven doen. We snakken naar een overwinning, de jongens verdienen het. Het hele seizoen zit alles wat tegen kan zitten ook tegen. We hadden al veel meer punten verdiend, het is ondertussen een lang lijstje geworden. Maar de realiteit is dat we laatste staan. We gaan heel hard werken om het nog om te draaien en hopen dat het geluk nu nog 10 wedstrijden aan onze zijde staat. Met behoud als resultaat... (rob)
KVNA Wortel zet de remonte verder
De mannen van Christian Vissers gaan winnen op het veld van de 4de (Oostmalle) en kloppen thuis met overtuigende cijfers de 5de in de rangschikking (Wijnegem). Van leider Wuustwezel werd onverdiend verloren. Wortel zit in een zeer goede flow en is vast van plan zich te redden.
DHM: Met de overwinning tegen Ekeren werd de remonte verdergezet. Was het een verdiende overwinning?
Christian Vissers : Tegen Ekeren Donk boekten we een verdiende zege ondanks een achterstand. 2 goeie goals van Robbe Mertens na de rust zorgden voor de ommekeer en de 3de thuiszege op rij.
DHM: Tegen leider Wuustwezel kwam Wortel net iets tekort?
Tekort kwamen we zeker niet. Een vroege, verdiende 1 - 0 voorsprong, na een werkelijk fantastische goal van Silas Brosens, zette ons meteen in pole position. Toen de bezoekers rond de 40ste minuut ook nog eens rood incasseerden, leek de weg naar de overwinning open te liggen. We verzuimden spijtig genoeg om de 2 - 0 te maken. De 1 - 1 viel meteen erna op een corner, wat met 10 man even gevaarlijk is als met 11. Na de rust zorgde de overtalsituatie raar genoeg voor onzekerheid. Moesten we doordrukken of consolideren? Die twijfel speelde ons parten. Een verdiend punt leek er wel in te zitten maar een slippertje achterin werd genadeloos afgestraft.
Een schrale troost, maar wel een groot compliment: de coach van Wuustwezel, voor mij de toekomstige kampioen met hun 70 doelpunten, gaf eerlijk toe dat ze deze keer te veel hadden gekregen. Dat
gaf ons wel de moed om op deze weg door te gaan.
DHM: Met overwinningen in Oostmalle en thuis tegen Wijnegem, respectievelijk de 4de en de 5de in de rangschikking werden heel belangrijke punten behaald.
In Oostmalle speelden we zeer volwassen en wonnen we absoluut niet onverdiend. Met 1 klasseflits opende hun sterspeler de score 5 minuten voor rust, maar voor de rest van de match hielden we hem uit de wedstrijd. Gelukkig kon Van de Kar meteen gelijkstellen. Na de rust hielden we de boel goed gesloten en scoorde Wellens de winning goal vanop de stip.
Tegen Wijnegem begonnen we zwak en kwamen we meteen 0 - 1 achter. We herstelden ons, al bleef scoren nog uit voor de rust. Nadien scoorden we vrijwel meteen via een wippertje van Wellens en niet veel later scoorde gelegenheidspits De Bruyn de 2 - 1. Opnieuw vanop de stip kon Wellens de beslissing brengen, al was het wel via de rebound.
DHM: Toen je overnam, was Wortel gedoemd om te zakken. Na deze resultaten denk je daar vast anders over. Over de eerste 12 wedstrijden kan ik weinig zeggen, alleen dat er met 5 punten een redelijk uitzichtloze situatie leek te zijn. We hebben de boel aangepakt met vooral de jongens terug vertrouwen te geven en ze doen geloven dat het nog kon
K. Meerle FC heeft de leider in het vizier
VOETBAL ”Januari wordt een cruciale maand”, voorspelde Piet Van Bavel vorige maand. Hij kreeg gelijk: Meerle zette een perfecte reeks neer met 4 overwinningen op rij. De absolute kers op de taart was de zege tegen koploper Pulderbos, die in eigen huis werd geklopt. Met deze topvorm is de boodschap duidelijk: Meerle is vastberaden om de leider tot het bittere eind het vuur aan de schenen te leggen.
DHM: Prachtige resultaten. De laatste 6 wedstrijden werden gewonnen. Tegen Ranst werd het zelfs 7 - 0.
Piet van Bavel: Op ons eigen veld kunnen we altijd iets meer. In de beginfase slaagde Ranst erin om de wedstrijd op slot te houden. Maar na een kwartier slaagden we erin om de score te openen. Op slag van rust viel de 3 - 0 al. De 2de helft kon onze tegenstander zich niet meer opladen om dit proberen recht te trekken waardoor we een gemakkelijke overwinning behaalden.
DHM: In Minderhout werd revanche
en dat er in ieder geval alles aan gedaan moest worden.
Natuurlijk heb je dan wat punten en soms wat geluk nodig, maar ik kan alleen maar een pluim geven aan mijn groep dat ze mijn visie en werkwijze meteen zijn gevolgd en dan is het natuurlijk enorm fijn dat dit resultaat oplevert.
Maar de weg is nog lang en we zullen minimum hetzelfde moeten brengen, week na week, en dan hebben we inderdaad een kans om ons te redden. Ik ben de laatste om hoog van de toren te blazen, maar als we dit redden, mag het gerust een kunstje genoemd worden. Nogmaals, daar zijn we nog lang niet. Er volgen nog 10 finales. (rob)
genomen voor de verloren thuiswedstrijd. Waarom ging het nu zoveel beter?
In Minderhout kenden we tegen een vrank en vrij voetballende tegenstander een bijzonder moeilijk 1ste half uur. Eigenlijk kwamen we overal een stapje te kort. Na een half uur wedstrijd haalt keeper Toon de doorgebroken Kay Vermeiren foutief onderuit en krijgt rood. Zonder keeper en met een man minder zag het er bijzonder slecht uit. Raar genoeg begon het op dat moment te lopen voor ons. Iedereen besefte dat er een stapje extra moest gelopen worden en
Staand: Piet Van Bavel (T1), Paul Kox (voorzitter), Justin Alders, Tom Voeten, Lars Van Bavel, Warre Bogaerts, Björn Voeten, Yannick Van Bavel (verzorger), Dirk Willemsen (T2) en Gert Van Bavel (afgevaardigde)
Zittend: Niels Van Haperen, Miguel Ten Brink, Sem Schoenmakers, Robbe Wijns, Toon Van Bavel, Yorick Hulsman, Stef De Jongh, Simon Wilmen en Sam Amsons
tijdens de rust hebben we tactische afspraken gemaakt die perfect werden opgevolgd. Door net voor en vlak na de rust een doelpunt te scoren zaten de omstandigheden ook mee. Voor ons een zeer belangrijke overwinning om mee aan te sluiten in de kop van het klassement.
DHM: Een vlotte thuisoverwinning tegen ’s Gravenwezel en ook bij leider Pulderbos werd het 0 - 1. K Meerle FC draaide op volle toeren.
Tegen ’s Gravenwezel-Schilde deden we wat we moesten doen op ons eigen terrein. De verplaatsing naar leider Pulderbos leefde heel erg bij spelers, supporters en bestuur. Het werd een wedstrijd die tegen een heel hoog tempo op en af ging, met langs beide kanten veel intensi -
teit en diepgang. Ondanks het hoge tempo slaagden we erin om ons blok te zetten en te houden.
Kansen creëren we altijd. Nadat we voordien een bal via de binnenkant van de paal terug het veld zagen inkomen, was het enkele minuten later toch raak. Met nog 20 minuten te spelen slaagden we erin om de 0 te houden en pakten we de 3 punten mee naar Meerle. Een zeer sterke collectieve prestatie van mijn team en een niet onverdiende overwinning.
DHM: Nog 10 wedstrijden. Blijven de ambities dezelfde?
Wij zijn heel goed uit de winterstop gekomen. Met de technische staf hadden we een heel rustig programma opgesteld
zodat onze spelers tijdens de feestdagen zoveel mogelijk bij hun familie en vrienden konden zijn. Ze kregen individuele opdrachten die ze konden uitvoeren op momenten die hen pasten. Dit heeft geloond. De spelers waren uitgerust en kwamen met de nodige scherpte aan de aftrap van de terugronde.
Onze ambitie blijft hetzelfde. De plaatsen voor de eindronde zullen bijzonder duur zijn. Wanneer je 2 wedstrijden achter elkaar verliest, sta je niet meer in de top 5. Met de overwinning op Pulderbos hebben we de leider het vuur aan de schenen gelegd en dat zullen we trachten te blijven doen.
Wekelijkse puzzels en nieuwe ambities Minderhout VV B
VOETBAL Na een knappe thuisoverwinning, maar ook twee verloren derby’s, maakt coach Aerts de balans op. Hoewel hij wekelijks moet puzzelen door examens, vakanties en schorsingen, zowel bij zijn eigen ploeg als bij de A-kern, blijft de sportieve visie overeind. Naast het opleiden van talent en het lanceren van debutanten, is de lat nu officieel hoger gelegd: Minderhout VV B mikt resoluut op een plek in de top 8.
DHM: Tegen ’s Gravenwezel werd het 4 - 3. Was het een spectaculaire wedstrijd?
Rik Aerts : Het was de eerste match na meer dan een maand voor beide ploegen. Het was bij momenten redelijk chaotisch. Met 7 doelpunten kan je wel spreken van een spektakelrijke wedstrijd, al kwamen we qua combinatiespel niet in de buurt van wat we voor de winterstop toonden. Het veld speelde hierin ook wel een rol. We kwamen 2 keer tot een marge van 2 goals, maar de 2 - 1 viel vlak voor rust en snel na onze 4 - 1 scoorden zij weer 2 goals. We lieten heel wat kansen liggen en dus bleef het spannend tot de laatste minuut. De zege was wel een opsteker na onze zware 4 - 0 nederlaag ginds en het programma dat ons na deze wedstrijd wachtte.
DHM: Daarna waren er 2 derby’s. Tegen Meerle ging het minder goed dan in de heenwedstrijd. Hoe kwam het? Destijds zaten we in een prima ritme. We hadden wat puzzelwerk deze maand omwille van vakanties, examens en schorsingen bij ons en de A-ploeg. De omstan -
digheden zouden mee moeten zitten om punten te rapen. Je zou misschien denken dat een rode kaart voor hun keeper voordelig zou werken voor ons, maar het zorgde voor een mentale ommekeer. Vanuit onze eerdere rol van under-dog, kwam er nu meer druk op onze schouders. We maakten minder juiste keuzes aan de bal en toen Meerle vlak voor rust de 0 - 1 scoorde was dit een stevige tik. De tweede helft verdedigde Meerle sterk en ze waren op de tegenaanval ook gevaarlijker dan wij.
DHM: In Zwarte Leeuw werd verloren met 3 - 2. Zat er meer in?
Na Meerle kregen we met Zwarte Leeuw opnieuw een topploeg te bekampen. We kwamen 2 keer achter, maar vochten ons telkens terug in de wedstrijd. Zwarte leeuw scoorde 5 minuten voor de tijd de winning goal, dus een gelijkspel had ook wel gekund. Ik kijk wel met een heel positief gevoel terug op deze wedstrijd, want er werd een enorme strijd geleverd die me veel vertrouwen geeft voor de komende weken.
DHM: MVV B staat in de rangschikking op een veilige 8ste plaats. Tevreden?
Rond november stelden we onze ambitie hoger naar top 8. In 4de provinciale bestaat het gevaar van zakken sowieso niet. Momenteel bivakkeren we hier al een tijdje. Los van klassement en resultaat probeer ik de spelers vooral te motiveren om zowel zichzelf als de ploeg beter te maken. Als B-ploeg was het in januari regelmatig puzzelen, en dan is het soms niet vanzelfsprekend om te winnen, zeker niet tegen topploegen. Positief is ook dat er in januari 3 spelers hun basisdebuut maakten in onze ploeg. Andere spelers
raakten ingespeeld op voor hen nieuwe posities. Deze factoren maken dat ik met veel vertrouwen en goesting vooruit kijk naar de komende periode. (rob)
Uitslagen
17 en 18 januari
KFC Lentez. Beerse - K Minderh. VV A
- 1 KFC Wezel Sport - KFC Meer 3 - 1
Wortel - KSK Ekeren Donk 2 - 1
Meerle FC - KFC Ranst B 7
24 en 25 januari
KFC Meer - K Minderhout VV A
- 3 KVNA Wortel - K Wuustw. FC 1 - 2 Minderhout VV B - K Meerle FC 0 - 3
28 januari
Verbr. Balen - KFC Meer 3 - 3
31 januari en 1 februari
K Minderh. VV A - KVC Lille Un. 1 - 0
KFC Lentezon Beerse - KFC Meer 2 - 0
KVC Oostmalle - KVNA Wortel 1 - 2 K Meerle FC - ’s Gravenwezel B 5 - 1
KFC Zw. Leeuw B - Minderh.VV B
7 en 8 februari
KFC Broechem - K Minderh. VV A 3 - 2
KFC Meer - K Vosselaar VV 0 - 1
KVNA Wortel - K Wijnegem FC 3 - 1
KFCH Pulderbos - K Meerle FC 0 - 1
Minderhout VV B Vrij
Kalender (voetbal)
Zaterdag 28 februari 20 uur
K Loenhout SK - K Minderhout VV A
Zondag 1 maart 15 uur
KVNA Wortel - Verbr. Zwijndrecht
K Meerle FC - KSK Oelegem
K Minderhout VV B - KFCE Zoersel B
KFC Broechem - KFC Meer
Zaterdag 7 maart 19.30
K Minderh. VV A - KFC Arendonk Sport
KFC Meer - K Loenhout SK
20 u: K Achterbr. VV - KVNA Wortel
Zondag 8 maart 15 uur
KFC ST Mart Halle - K Meerle FC
KVK Westmalle - Minderhout VV B
Zaterdag 14 maart 20 uur
KFC Herselt - KFC Meer
Zondag 15 maart 15 uur
KVNA Wortel - FC Turk Sport
K Meerle FC - Alberta FC Schilde
KFC Minderhout VV B - KFC Ranst B
KFC Pulle - K Minderhout VV A
Zaterdag 21 maart 19.30
K Minderhout VV A - K Noordstar VV
KFC Meer - KFC Arendonk Sport
KFC Berendrecht - KVNA Wortel
Zondag 22 maart 15 uur
KFCE Zoersel B - K Meerle FC
KSK Oelegem - Minderhout VV B
Knieblessure houdt Sara Van Aperen aan de zijlijn
VOLLEYBAL Sara Van Aperen is al vele jaren actief bij Gelvoc Hoogstraten. Door een operatie na een kniekwetsuur moet ze de rest van het seizoen toekijken hoe haar teamgenoten het er van afbrengen. Sara is 25 en afkomstig van Meer. Met haar vriend verdeelt ze haar tijd tussen Brecht, Meer en Vrasene. Ze werkt als kinesiste, gespecialiseerd in neurologische aandoeningen
DHM: Dag Sara. Wanneer ben je begonnen met volleybal? Is dit altijd jouw sport geweest?
In 2009 ben ik begonnen met volleybal spelen bij de preminiemen in Gelvoc. Het was op initiatief van mijn beste vriendin dat ik deze sport mee ging uitproberen. Hoewel zij na 1 jaar stopte met deze sport, had ik de microbe al snel te pakken waardoor ik tot op heden, jaar op jaar bleef verder spelen. Volleybal heb ik bijna altijd gecombineerd met andere hobby’s zoals paardrijden en tekenschool. Sinds ik begon te werken is enkel het volleyballen overgebleven.
DHM: Wat waren zoal de mooiste momenten op sportief gebied?
Het jaar dat we met dames A zowel kampioen werden in onze reeks als bekerkampioen.
DHM: Dames A is bezig aan een mooi seizoen. Jullie staan mooi op de 5de plaats. Zal het team dit vasthouden? Ik geloof zeker dat de huidige ploeg dit kunnen vasthouden. We zijn wel een ploeg die veel fluctueert in ons spel en moeite heeft om een basisniveau aan te houden. Desondanks geloof ik er wel in dat we een top 5 kunnen waarmaken. Ikzelf zal de rest van het seizoen jammer genoeg niet meer kunnen spelen door een knieblessure.
DHM: Noorderkempen C werd met een droge 3 - 0 naar huis gestuurd. Dit was een gemakkelijke overwinning aan de cijfers te zien.
Ook deze match heb ik door m’n blessure vanop de supportersbank meegemaakt. Het was een zeer vlotte match waarin ik zag dat iedereen zonder stress kon spelen en goed hun basisniveau kon aanhouden. De match op Noorderkempen in de heenronde heb ik wel kunnen meespelen. Toen was er een veel sterker Noorderkempen te zien. Deze ploeg zag ik niet terug in de terugronde op Hoogstraten. Een aantal speelsters waren in de terugronde niet aanwezig. Gelvoc heeft Noorderkempen gedurende de hele match goed onder druk kunnen houden.
DHM: Met 4 stuks zijn jullie kampioen in 5-setters. Heb je hier een verklaring voor?
Zoals eerder vermeld zijn we een ploeg die ons basisniveau moeilijk kan vasthouden en snel een steekje laat vallen. Hierdoor is het dit seizoen moeilijk geweest om een wedstrijd op 3 mooie sets af te ronden. Daarnaast duurt het soms
even voordat we goed op gang zijn gekomen. We maakten het graag onnodig spannend op sommige momenten…
DHM: Ook de wedstrijd tegen en in Kasterlee werd een 5-setter. Was het een verdiende overwinning?
Deze match was ik er door een operatie aan mijn knie niet bij om te supporteren. Maar ook hier heb ik gehoord dat het een onnodige 5-setter was, waarbij ze het sneller hadden kunnen afronden. Het was dus zeker een verdiende overwinning.
De wedstrijd thuis tegen Kasterlee werd vlot gewonnen met 3 - 0. Door deze overwinning klimt Gelvoc naar de 5de plek in de rangschikking. Sara is ondertussen volop bezig met haar revalidatie om zo snel mogelijk haar sport opnieuw te kunnen beoefenen. We wensen haar een spoedig herstel toe! (rob)
Uitslagen
De Gelmers A - Voll. Noorderk C 3 - 0 (25/16, 25/14, 25/10)
VC kasterlee A - De Gelmers A 2 - 3 (24/26, 19/25, 25/19, 25/22, 12/15)
De Gelmers A - VC Kasterlee B 3 - 0 (25/17, 25/23, 25/13)
Kalender
Zaterdag 7 maart 20.30
Spinley Dessel B - De Gelmers A
Zaterdag 14 maart 20.30
De Gelmers A - Arvoc A
Zaterdag 21 maart 18 uur
NRG VC Geel - De Gelmers A
Zaterdag 28 maart 20.30
De Gelmers A - Volley Westerlo A
Tijdschrift: HOOGSTRAATSE MAAND
Periodiciteit: maandelijks - MAART
Erkenningsnummer: P 004183
Afgiftekantoor: Hyper Masspost Antwerpen
JAARGANG
NOODNUMMER 112
Ongeval / Brand / Ziekenwagen
Administratie Brandweer 03 314 32 11
THUISVERPLEGING
WIT-GELE KRUIS, 24 op 24 uur. Voor Hoogstraten en deelgemeenten: 014 61 48 02
De volgende uitgave van de DE HOOGSTRAATSE MAAND verschijnt vanaf donderdag 26 maart
Voor volgende editie alle KOPIJ ten laatste op DINSDAG 10 MAART
redactie@demaand.be
De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden teksten in te korten.
Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende.
Enkel op afspraak: 1733 voor buitenlandse telecomoperatoren: +32 2 524 98 89
HUISARTSENwachtpost Turnhout TANDARTSEN
zaterdagen, zondagen en feestdagen 090 33 99 69
090 39 90 00 (€ 1,50 per minuut) www.apotheek.be
INHOUD MAART
van de maand 17
René Van Bladel en Marleen Proost, het muzikale echtpaar van de Eendracht 19 Sportlaureatenviering 22
Jan Huet, 50 jaar geleden overleden 27
Vera Van Alphen naar Sierra Leone 30
Marleen Franssen bundelt ’Mettertijd’ 32
Molens van Hoogstraten (deel 3) 36 Filip Declercq, een arts met een missie 38 Nieuw: Brassband Noorderkempen
