SPORT
Vlamingen op de 'loop' in de USA De New York-marathon of 'the Ainerican Dream' van LEO EN LYDIE VAN HERCK-HENDRICKX uit Hoogstraten. (Reeds gedeeltelijk verschenen in een vorig nummer van DHM!)
Ongetwijfeld heeft iedere jogger het wél eens érgens in zijn achterhoofd. Een marathon, dat wil ik ooit aankunnen! Niet voor iedereen is dit weggelegd. Maandenlang moet je leven op dit evenement afgestemd worden. Als je daar toe bereid bent, en je wil de 'onvergetelijke' kick van je leven, dan trek je naar New York hiervoor!! De Amerikaanse grootstad is dan ook elk jaar dé internationale ontmoetingsplaats van die 'gelukkigen', die de euforische weldadige loopsfeer opsnuiven willen. Meer dan 80 nationaliteiten verschenen aan de start van die populaire happening. Vanuit België vertrokken een 60-tal gegadigden, waaronder het sportieve Hoogstratense echtpaar, Leo en Lydie Van Herck-Hendrickx. Leo en Lydie, uitbaters van een drukbezochte sportzaak aan de Vrijheid 127 te Hoogstraten, waren al lang gefascineerd door de bijzondere magie van de New York-marathon. Eens dat die 'marathonmicrobe' zich in je lichaam heeft genesteld, raak je die 'betovering' nooit meer kwijt, zo wordt gezegd! Hoe zou de Van Herck-combinatie dit klaarspeten? Wie Lydie en Leo beter kent, weet dat met hun gezonde bruisende sportinstelling alles mogelijk is, desnoods met vallen en opstaan! Hun omnisportief leventje, met o.a. activiteiten in tennis, voetbal, fietsen enz. én uiteraard joggen, is een uitstekende startbasis, maar toch...! Hoe vaak zag men hen dan ook 'puffend worstelend' in het unieke natuurkader van de Hoogstraatse Markrivier: Lydie aan de lopende band ongenadig mokerslagen aan het asfalt uitdelend; Leo, zijn imposante reuzenbody torsend als een getergde Flandrien. Bij een ontmoeting konden ze onmogelijk het trefwoord 'New York' uit hun gespreksstof bannen. Niets kon hen nog tegenhouden. Met hun klauwend leeuwekarakter vlogen Lydie en Leo op naar New York. De wereidstad New York, met als blikvanger o.a. het vrijheidsbeeld, de EmpireStatebuilding, Brooklyn, de bruggen over Long Island, the Bronx en Central Park, verkeert één weekend in het jaar volledig in de ban van het heilige lopersvuur. Voorafgaand aan dé Marathon is er de inleidende Vredesloop (Breakfast-run), waarbij alle deelnemers, gegroepeerd per land, in hun eigen taal door de organisatoren verwelkomd worden. Deze manifestatie, met haar niet te schatten ambiance, is de 'first-of-all'-oppepper voor alle atleten, een 30.000 in totaal (méér geïnteresseerden moeten geweigerd worden!). In die kleurrijke omkadering met méér dan 2 miljoen toeschouwers, vonden Lydie en Leo samen met enige tientallen andere Vlamingen, de ideale voedingsbodem tot hun prachtexploot. Leo Van Herck: Ondanks rug- en gewrichtsbandperikelen in het voorjaar was zijn conditie perfect. Hij stond nochtans met trillende benen van opwinding op de Verrazanobridge bij de start. Gelukkig kon hij zich in zijn onmiddellijke omgeving bezig houden met massage- en bandageactiviteiten, een noodzaak voor velen waarin hij zelf beroepshalve heel wat ervaring heeft opgedaan. De solidariteit onder elkaar viel hierbij erg op. 42
Haast overal waren assistentiehanden teveel. Zodoende kon hij voldoende 'relax' aan het grote avontuur beginnen. Onderweg genoot hij met volle teugen van de omgeving. Vooral het aangezicht van de First Avenue, tussen de wolkenkrabbers, in de richting van de Willisbridge, is hem bijzonder bijgebleven. Deze straat, naar die brug toe, lijkt op het eerste gezicht slechts 500m lang, maar in werkelijkheid mag men die afstand met tien vermenigvuldigen. Ook de intrede in Central Park aan de aankomst, was gewoon indrukwekkend, niet in woorden omzetbaar! De Organisatie was af. In de marathon zelf heeft hij gelukkig niet zoveel problemen ondervonden. Dit was te danken aan zijn timing en zeifdiscipline, want ondanks de euforie, moet je toch het hoofd koel houden. Dit laatste gebeurde ook letterlijk! Met zijn twee verkwikkende hoofdsponsjes onder de zweetband, kwam hij relatief fris over de finish. Het was wel iets onvergetelijks, maar nog een tweede apotheose volgde 's maandags na de wedstrijd. In de 'Daily Sport News' prijkte een foto van de atletenmassa bij het vertrek. En wie kwam er overduidelijk zichtbaar op voor? Leo Van Herck, als Vlaming in de kijker, natuurlijk toch! Lydie Van Herck-Hendrickx: Haar voorbereiding op de wedstrijd werd grotendeels bepaald door een praktijkgericht schema van Leo. Er werd daarbij veel aandacht aan wedstrijdritme geschonken, zodat ze zich in allerlei stratenlopen goed heeft kunnen klaarstomen. In New York heeft de sfeer op de Breakfastrun haar vooral geïmponeerd. Nooit zal ze het 'gedonder' van de atletenshoes op de Verrazanobrug kunnen vergeten. Enorm was het enthousiasme, zowel vanwege de toeschouwers als deelnemers. Het publiek schreeuwde hen gewoon naar de eindmeet toe. Onderweg werd heel wat sociale communicatie onderhouden met collega's. Niets is beter als men een minder moment doormaakt. Terloops denkt ze terug aan de conversatie met een Nederlandse deelnemer onderweg. Na minutenlang Engels geconverseerd te hebben, viel hun nikkel dat ze beiden dezelfde moedertaal spraken. De doortocht aan de aankomst in Central Park was voor haar persoonlijk hét tafereel. In complete extase, stak ze haar armen in de lucht, als was zij de grote overwinnaar. Geef toe, zo moet eigenlijk iedereen zich voelen als men
dergelijke prestatie neerzet. Je moet maar eens het boek van de Nederlandse TV-presentator Fred Oster lezen over de New York-marathon, dan weet je precies wat zij bedoelt... Voor Lydie en Leo was deelnemen, stemming proeven en aankomen, duidelijk het voornaamste. Hun respectieve tijden over deze marathon: Leo: 4u6min., Lydie: 5u27min. Niet onaardig als amateur-debutant. petje af!! De enige echte New Yorkse-marathon vormde voor de Hoogstraatse combinatie dus een supergebeurtenis als Vlaming in de wereld. Er zijn wellicht lezers, die door dit relaas te lezen, eveneens de kriebels krijgen. Inderdaad, zelfs als laatst aangekomene, word je op identieke wijze verwelkomd als de eerste topatleet! In een vorige uitgave van deze loopwedstrijd liepen reeds Vlamingen mee in het T-shirt van de VIW-vereniging (VIW = VLAMINGEN IN DE WERELD. Deie vereniging is over de hele wereld vertegenwoordigd en heeft als doel: Vlaamse emigranten begeleiden, de Vlaamse cultuur en het toerisme propageren in het buitenland, de contacten tussen Vlamingen en andere volkeren en culturen verbeteren, bevorderen ... !) Komt er misschien ooit een VIW-delegatie van Vlamingen uit de hele wereld aan de start bij het Vrij heidsbeeld? Wie hierin geïnteresseerd is, mag Marc Terreur, Leemstraat 29, 2320 Hoogstraten, tel. 314.78.84, alvast een seintje geven. (Marc Terreur)
Ongevallen Zaterdag 14 dcc. '91 reed Jack Jansen, Heerleseweg ib, Meer rond middernacht tegen een verlichtingspaal aan de Meerseweg. Er was zware schade. Donderdag 19dec. om 14,45 uur botste aan het kruispunt Meerseweg en Rooi te Meer de auto bestuurd door Louisa Verheyen, Dreefweg 5, Meer, met de lichte bestelwagen bestuurd door Marinus Jaspers uit Breda. Er was lichte schade. Aan de Desmedtstraat te Minderhout botste op dinsdag 24 dec. om 21.40 uur de auto bestuurd door Ene Thielemans (34j), Burg. Jespersstraat 17, Meerie met de auto bestuurd door Sigmond Szatmani Szabo, Blauwbossen 11, Minderhout. Ene Thielemans werd hierbij licht gekwetst evenals de 6-jarige lbolya Szatmani-Szabo die in de tweede auto zat. Er was zware schade. Vrijdag 3jan. '92 reed de bromfietser Dave Hendrickx (16j), Pastorijstraat 5, Wor tel om 23.15 uur tegen de duiker aan de Eekhofstraat 78 te Rijkevorsel. Hij werd hier bij zwaar gekwetst. Zondag 5jan. om 13,15 uur botste aan het kruispunt Gravin Elisabetlaan en Vrijheid de auto bestuurd door Maria Adriaensen, Maxburgdreef 80, Wuustwezel met de auto bestuurd door Adriaan Maas uit Ulicoten. De 23-jarige inzittende eveneens uit Ulicoten, werd licht gekwetst. Aan het kruispunt Lod. De Konincklaan en Loenhoutseweg botste zondag 12 jan. om middernacht de auto bestuurd door Johan Cools uit Lommel met de auto bestuurd door Jozef Govaerts, l-Ioogstraatsebaan 84, Baarle-Nassau. Er was zware schade. Zondag 12jan. om 1 uur reed Gert Brosens, Hoogeind 74/C tegen een boom aan de Stnijbeekseweg. Er was lichte schade.