Issuu

DE HOOP SAME N OP WEG N A AR EEN N IEUW LE V E N

MAGAZINE

51STE JAARGANG NR 3 • 2026

IN DEZE EDITIE

HET VERHAAL VAN RENÉE

Kom naar de vrouwenavond

“Om niet te voelen, was ik altijd aan het verdoven”

Wat je wilt weten over een gezonde levensstijl Omgaan met tieners die porno kijken

DE HOOP MAGAZINE

“Ik leerde dat ook mijn verhaal ertoe doet. Mijn stem mag gehoord worden.” Fabian | Pagina 27

VOORWOORD

VOOR IEDEREEN Eén van de kenmerken van De Hoop is: door christenen, voor iedereen! De Hoop is een uitgesproken christelijke ggz-instelling. Bij De Hoop werken deskundige professionals die hun werk doen vanuit de liefde van Christus. In de overtuiging dat voor God ieder mens waardevol is. De huisarts van Renée (haar levensverhaal vind je op pagina 8-12) zei in antwoord op haar hulpvraag: “Je kan over twee maanden naar De Hoop, dat is wel christelijk, wil je dat?” Renée vond het allemaal prima, als ze maar een plek had. Ze ziet zichzelf nog steeds niet als gelovig. Maar ze vertelt hoe positief ze naast de professionaliteit en de persoonlijke aandacht ook de christelijke dimensie in de kliniek heeft gewaardeerd. Manouk (het dubbelinterview samen met haar moeder vind je op pagina 2225) had aanvankelijk weerstand tegen opname bij De Hoop. “Ik had een opname in een kliniek nodig. Maar naar De Hoop wilde ik niet. Ik dacht altijd: De Hoop is zó christelijk, dat gaat me te ver.” Toen een andere kliniek niets werd, meldde ze zich toch aan bij De Hoop. Terugkijkend zegt Manouk: “Dat is de beste keuze ooit geweest. Wat ik bij De Hoop voelde, heb ik nergens anders gevoeld. Het was de liefde van God. Waar ik eigenlijk niet op zat te wachten, had ik zó nodig.” Carina is de moeder van Manouk, zelf ‘hoopverlener’, zoals we dat bij De Hoop noemen. Zij denkt terug aan een cliënt die ze in het verleden begeleidde. Hij had een terugval. Met zijn vrouw had hij gebeden dat Carina er weer mocht zijn. In een brief vertelde hij dat hij door de liefde bij De Hoop ervoer dat God bestond. De Hoop is er bij uitstek voor mensen als Renée en Manouk. Want of je nu onverschillig staat ten opzichte van het christelijke karakter van De Hoop of zelfs weerstand daartegen ervaart: De Hoop is er voor iedereen. Bid mee dat mensen als Renée en Manouk de liefde van Christus ervaren bij De Hoop. En mede daardoor de Bron van die liefde mogen leren kennen: Christus zelf.

Meebidden voor onze cliënten en ons werk? Schrijf je in voor onze gebedsnieuwsbrief, via: vriendenvandehoop.nl/bidden

DE HOOP MAGAZINE

Axel Pothof Directeur Vrienden van De Hoop

INHOUD

51STE JAARGANG NR 3 • 2026

DE HOOP Magazine is het magazine van Vrienden van De Hoop, met bijzondere verhalen van cliënten en alles wat er gebeurt in en om De Hoop Groep.

HIGHLIGHTS & INTERVIEWS

“Ik ga mijn leven niet platleggen”

NIEUWS & AGENDA

Evenementen

COLUMN

Uiting van Hoop

IN BEELD

Wat je wilt weten over ...

GEBEDSPUNTEN

Inkijkje in de zorg

PROJECT

ZAKENVRIEND

HOOPVERLENER

ITEM VAN BETEKENIS

19 20 22

Het verhaal van Renée Vrouwenavond

“Door de foto’s die ik maak, ontstaat een verhaal” Gezonde leefstijl

Inner, de christelijke zelfzorg-app

“God maakte van alle scherven een mooi mozaïek” In gesprek met Carina en Manouk

DE HOOP MAGAZINE

KORT & COLUMNS

Hoe ga ik om met ...

Een tiener die porno kijkt

In het kort Rauw

Vrijwilligers Run for Hope Bid je mee?

Karakterweekend 4M BVP Verpakkingen

Ariën van der Lugt

Het kasteel als metafoor voor je hart

INHOUD

“Ik had niet gedacht dat het leven zo mooi kon zijn.”

COLOFON

De HOOP Magazine is een uitgave van Stichting Vrienden van De Hoop. Vrienden van De Hoop is in het bezit van het CBF-keurmerk en door de Belastingdienst erkend als ANBI. Giften kunnen worden overgemaakt op rekeningnummer NL06.INGB.00.00.38.38.38. Telefoon: 078 611 1355 E-mail: info@vriendenvandehoop.nl Redactie Mariëlle Blom (eindredactie), Eline de Bruin, Elize den Bleker, Hilleen Droogendijk, Evelien Fokkema (eindredactie), Sara Star en Mariska van der Zwaal (beeldredactie).

Fotografie Rick den Besten, Ineke Linssen, Rob Sportfotografie, Vieve Beeldmakers en 4M. Drukwerk De Hoop Drukkerij, Dordrecht

Aansprakelijkheid Redactie en uitgever zijn niet aansprakelijk voor uitspraken van (ex-)cliënten.

Aanmelden magazine Scan de QR-code of ga naar: vriendenvandehoop.nl/blijfopdehoogte.

31 DE HOOP MAGAZINE

Concept, ontwerp & realisatie BladenMakers, Ermelo

NIEUWS

IN HET

Rondje Nederland brengt € 394.520 op Van 18 t/m 20 juni sprongen zo’n 200 deelnemers op de fiets tijdens Rondje Nederland van Cycle for Hope. Hiermee haalden zij maar liefst € 394.520 op voor het werk van De Hoop. Overdag liepen de temperaturen hoog op, maar de sfeer bleef erin. Onderweg werden er watergevechten gehouden en namen de fietsers regelmatig een frisse duik. Maar het was ook afzien: de ronde ging recht over de VAM-berg en dwars door de Limburgse heuvels. Op 20 juni kwamen de mannen en vrouwen euforisch over de finish. Wat een prestatie hebben zij neergezet. We zijn enorm dankbaar voor de inzet van alle deelnemers! DE HOOP MAGAZINE

KORT

Lanceringsavond van Inner Zo'n honderd professionals uit de ggz, kerken, scholen, media, HR, wetenschap en andere netwerken maakten op een avond in juni kennis met de zelfzorg-app Inner en misschien nog wel meer met het verlangen daarachter: dat mentale zelfzorg een plek mag krijgen in het ggz-werkveld én in het leven thuis, in het geloofsleven, op de werkvloer en op allerlei plekken in de samenleving. Inner is de nieuwe zelfzorg-app van De Hoop met audiomomenten waarin psychologie, lichaamsgericht werken en christelijke zingeving samenkomen. Zelf ervaren wat Inner doet? Het eerste deel is gratis te beluisteren. Lees ook meer over de zelfzorg-app op pagina 18 en 19 in dit magazine.

Impact in 2025 In de jaarverslagen van De Hoop en Vrienden van De Hoop lees je hoe we ons in 2025 hebben ingezet voor mensen met een verslaving of psychische problemen. Ontdek hoe de reguliere zorg en aanvullende projecten zoals preventie, geestelijke verzorging, werkervaring, inloophuizen en nazorg, elkaar versterken. Je vindt er inspirerende verhalen, de belangrijkste resultaten en de financiële verantwoording. Bekijk de jaarverslagen op: • vriendenvandehoop.nl/jaarverslag • dehoop.org/bestuur-en-toezicht

AGENDA

TWEEDUIZEND-ZES-EN-TWINTIG

19/9

TOERTOCHTEN EN VRIENDENTOCHT

19 SEPTEMBER Stap op de fiets en maak het verschil! Doe mee aan de Cycle for Hope Toertochten van 100, 150 of 200 kilometer of kies voor de gezellige Vriendentocht van 50 kilometer. Je geniet van een mooie route én fietst voor mensen met een verslaving of psychische problemen. Met jouw inzet maak je onder andere nazorg, zelfhulpgroepen en geestelijke verzorging mogelijk.

26/9

RUN FOR HOPE

26 SEPTEMBER Ren voor een ander tijdens Run for Hope! Of je nu kiest voor 5, 10 of 21,1 kilometer, met iedere stap geef je cliënten bij De Hoop nieuwe kansen. Laat je sponsoren, geniet van een prachtige route door de Dordtse Biesbosch en beleef een sportieve dag vol verbinding en hoop. Schrijf je in via runforhope.nl

12/11

VROUWEN AVOND

12 NOVEMBER Gun jezelf een avond vol ontmoeting, aanbidding en bemoediging. Tijdens de vrouwenavond in MiddenNederland neemt Nadine de Vos je mee in het verhaal van de Samaritaanse vrouw en ontdek je wat dit Bijbelverhaal vandaag te zeggen heeft. Geniet van muziek, inspirerende verhalen en een warme sfeer. Bovendien steun je met jouw bezoek vrouwen die bij De Hoop werken aan herstel. Meld je aan via vrouwenvanhoop.nl/activiteiten

1/10

ZAKENVRIENDEN BIJEENKOMST MET JAN VAN DEN BOSCH 1 OKTOBER Laat je inspireren tijdens de Zakenvrienden bijeenkomst op donderdag 1 oktober in Dordrecht. Ondernemer en presentator Jan van den Bosch spreekt over het thema: ‘Gezegend om te zegenen’. Deze avond neemt hij ons mee in een verhaal dat hem na aan het hart ligt. Hoe je, juist wanneer je zelf rijk gezegend bent, tot zegen mag zijn voor anderen. Vanuit zijn eigen leven en geloof laat hij zien wat dat in de praktijk betekent, en hoe hij diezelfde zegen terugziet in het werk van De Hoop. Een avond die uitnodigt om anders naar geven, ontvangen en doorgeven te kijken. Geniet van een gevarieerd buffet, ontmoet andere ondernemers en ontdek hoe je samen het verschil kunt maken. Meld je aan: vriendenvandehoop.nl/ zakenvriendenbijeenkomst

DE HOOP MAGAZINE

Schrijf je in via cycleforhope.nl/toertochten of cycleforhope.nl/vriendentocht

INTERVIEW | TEKST: HILLEEN DROOGENDIJK

“Ik ga mijn leven niet platleggen” DE HOOP MAGAZINE

IK DACHT: ÁLS IK DAN AFKICK, WIL IK HET METEEN GOED DOEN. IK WILDE DE NARE ERVARINGEN AANPAKKEN DIE MIJN VERSLAVING IN STAND HIELDEN. ERGENS WIST IK DAT DIE ONDER AL HET VERDOVEN ZATEN, OOK AL ONTKENDE IK DAT VAAK.

INTERVIEW

TRIGGER WAARSCHUWING In dit artikel komen thema’s als seksueel misbruik en gedachten aan zelfdoding aan bod. Dit kan als confronterend worden ervaren.

“Ik kwam De Hoop binnen in de weerstand. Ik probeerde zelfs te manipuleren, om een korter traject te mogen doen.” Renée (33) maakt een afwerend gebaar met haar handen. “Want ik had helemaal geen trauma’s. Dat dacht ik echt.” Dwars door de pijn knokte Renée zich een weg naar een verslavingsvrij leven. Renée had veel te verwerken, maar sloot zich ervoor af toen ze net bij De Hoop was. Renée: “Aan tafel vertelde ik hele verhalen over mijn leven. De meiden daar hingen aan m’n lippen. Totdat een begeleider ineens zei: ‘Ja, maar ik voél het niet’. Later zei ze dat ik haar aankeek met zoveel afweer, dat het voelde alsof ik haar met stoel en al de kamer uitkeek.” De opmerking maakte wel iets los in Renée. “Ik smeekte de begeleider in de gang, bijna op mijn knieën: ‘Help me! Ik wil voelen, maar ik weet niet hoe dat moet!’”

Dat gesprek kreeg Renée. “In het gesprek spiegelde de begeleider mijn houding en boosheid. Uiteindelijk brak ik hierdoor. Ik begon enorm te huilen, want het onderliggende kwam omhoog. Voor het eerst in mijn leven begreep en voelde ik dat ik mij heel onveilig voelde. Dat zat verborgen onder mijn woede.” DRUGS EN ALCOHOL Renée’s trauma’s hadden zich jarenlang opgestapeld. “Ik had zo enorm veel pijn, het was niet te doen. Dat wilde ik uit de weg gaan. Van mijn 12e tot mijn 15e ben ik misbruikt. En tot mijn 28e kwam ik bij vriendjes in misbruiksituaties en mishandelingen terecht. Om niet te voelen, was ik altijd aan het verdoven. Blowen en alcohol drinken deed ik vanaf mijn 14e. Vanaf mijn 17e gebruikte ik MDMA en XTC, daar kwam later nog antidepressiva bij. En vanaf mijn 20e gebruikte ik cocaïne en alcohol. Overdag ging ik werken, maar als ik thuiskwam, zat ik gelijk aan de alcohol. In het weekend gebruikte ik coke. Ik bleef zeggen dat ik niet verslaafd was. Ik dacht echt dat ik kon stoppen als ik dat zou willen. Het duurde jaren en het werd steeds gekker. De brokken coke vielen uit mijn neus als ik gebruikte. Het liefst werd ik de volgende dag niet meer wakker, maar dat gebeurde wel. Ik wist me geen raad meer met mezelf en wilde dood. Vanaf dat moment heb ik hulp gevraagd. Ik ging weer bij mijn ouders wonen en drie weken later vloog ik naar een afkickkliniek in Zuid-Afrika.”

ONVEILIG Door tijd en aandacht begon Renée zich open te stellen. “Ik zat in de avond vaak op mijn kamer, om tijd voor mezelf te hebben. Dan keek ik een serie en deed ik mijn nagels. Begeleider Heleen kwam er soms bij zitten. Het begon altijd met een klein gesprek, maar ik ging haar steeds meer vertrouwen, waardoor ik mij ging openstellen. Ze nam echt de tijd voor mij.” Ook een ander voorval hielp Renée om dichter bij haar pijn te komen. “Er was een meisje in de groep dat niet meedeed aan het groepsprogramma. Ze zat vol in de weerstand. Daar zei ik wat van: 'Je hebt er zelf voor gekozen om hier te zijn, doe dan ook gewoon je best en doe mee!’ Het meisje werd boos op mij, liep weg en begon met borden en bekers te gooien. De rest van de meiden werd stil en ik zei: ‘Ik eis vanmiddag een gesprek!’”

AFSCHEIDSBRIEVEN Voor Renée was het alles of niets. “Ik dacht: áls ik dan afkick, wil ik het meteen goed doen. Ik wilde daarom ook direct de nare ervaringen aanpakken die mijn verslaving in stand hielden. Ergens wist ik wel dat die

DE HOOP MAGAZINE

“Ik bleef zeggen dat ik niet verslaafd was. Ik dacht echt dat ik kon stoppen als ik dat zou willen.”

INTERVIEW

“Met mijn hoofd weet ik het allemaal wel, maar het trauma zit ook nog in mijn lichaam opgeslagen.”

onder al het verdoven zaten, ook al ontkende ik dat vaak. In mijn laatste week in de afkickkliniek belde ik daarom de huisarts. Ik zei: ‘Dit weekend vlieg ik terug naar Nederland en maandag zit ik bij jou op de stoel. Nu moeten we doorpakken, anders zit ik over een half jaar weer op hetzelfde punt’.” Maandag zat Renée bij de huisarts en werd er een plek voor haar gezocht. “Ik wilde nog steeds dood, want ik wist niet hoe ik om moest gaan met het leven zonder drugs- en alcoholgebruik. Ik was mijn afscheidsbrieven al aan het schrijven.” Renée gebaart alsof ze de papieren uitgespreid voor zich heeft liggen. “De spullen om te ‘hemelen’ lagen ook al in mijn auto. En toch zei ik tegen mijn moeder: ‘Ik wil dat je nu alles uit de auto haalt en mij niet meer alleen laat!’ Het was zo tegenstrijdig.” Daarom vertrok Renée, in overleg met verschillende instanties, voor haar veiligheid naar haar beste vriendin en man in Hongarije. HONGARIJE “In Hongarije kwam ik tot rust en hielpen ze mij. Ik moest gewoon meedraaien in het huishouden en haar man nam mij op sleeptouw. Ik werkte op het land, stond soms hout te hakken en hielp met paden aanleggen. Ik vond het eerst vreselijk, maar later was het fijn. Ze waren ook duidelijk als dat nodig was. Als ik de gootsteen vies achterliet, dan trok hij me erbij en zei: ‘Vind je dit normaal? Zo laat je het niet achter, je gaat het nu schoonmaken!’” Renée schiet in de lach. “Ik maak nog altijd meteen mijn gootsteen schoon.” Na twee maanden in Hongarije belde de huisarts. “‘Je kan over twee weken naar De Hoop, dat is wel christelijk, wil je dat?’ Ik ben zelf niet christelijk, maar ik vond het allemaal prima, als ik maar een plek had.”

DE HOOP MAGAZINE

TOEVAL Na de tijd in Hongarije startte Renée bij De Hoop. “Toen ik aankwam bij mijn kamer bij De Hoop, hing er een poster van een boom op de deur. Dat vond ik heel bijzonder. Ik heb iets met bomen. Bomen zijn elk seizoen anders, net als de fases van het leven. Ik heb daardoor altijd gevoeld dat ik bij De Hoop moest zijn. Toen ik dat pas vertelde aan een kennis, zei zij: ‘Toeval bestaat niet. Dat is Gods manier om anoniem te blijven.’ Dat zal ik altijd blijven onthouden.” Omdat Renée wist dat ze voor een christelijke organisatie koos, deed ze zoveel mogelijk mee aan het programma, ook bij geloofsmomenten. “Ik ben De Hoop zo dankbaar. Dat vertel ik echt overal, ook op de lotgenotenmeetings waar ik nu meiden ondersteun die het moeilijk hebben én iets van het leven willen

maken. Ik vertel altijd hoe bijzonder het was, ook het bidden. In de ochtend hadden wij de dagstart, waarin je mocht delen hoe het met je ging. Het ging dan niet alleen om jezelf, maar ook om de mensen die voor jou belangrijk zijn. Je kon het ook delen als iemand in je omgeving bijvoorbeeld rijexamen moest doen. En als je er zelf doorheen zat, ging alle aandacht even helemaal naar jou en werd er geluisterd.” Renée: “Ik zie mezelf niet als christelijk, maar… ja, ik bid nog steeds naar een ‘hogere macht’. Als ik het zwaar heb, dan zeg ik: ‘God, help me hier doorheen. Geef kracht en steun.’ En dan voel ik ook echt dat ik die steun krijg. Er draaiden ook veel christelijke liederen op de afdeling. Eén daarvan staat nog steeds in mijn Spotify-lijst, die gaat aan als ik me down voel.” Renée steekt haar handen in de lucht en zingt: ‘Praaaise the Lord!’” BEHOEFTES Renée is vol lof over de schematherapie die ze kreeg. De therapie hielp haar om met hardnekkige patronen en overtuigingen om te gaan. Renée: “Ik denk nog vaak aan de ‘modi’ die ik daar leerde.” Modi zijn gemoedstoestanden die beïnvloeden hoe je op je eigen behoeftes reageert. Er zijn ongezonde manieren, zoals streng en veeleisend zijn, gevoelens onderdrukken of ze juist verdoven. Bij schematherapie leerde Renée gezond om te gaan met haar behoeftes. Renée: “Ik grijp nog regelmatig bewust terug op de modi en schema’s die ik leerde bij De Hoop. Hoe zat het ook alweer? Waarom voel ik me zo? En wat heb ik dan nodig? Afgelopen jaar ging het wat minder met mij. Ook toen sloeg ik de map van De Hoop weer open en was ik meteen alert. Alle alarmbellen gingen af. Ik had alle slechte manieren al ingezet… Behalve drugs- of alcoholgebruik. Ik handelde gelijk. Ik weet dat er nog hulp nodig is. Daarom start ik binnenkort met lichaamsgerichte therapie. Met mijn hoofd weet ik het allemaal wel, maar het trauma zit nog in mijn lichaam opgeslagen.” GENIETEN “Ik heb veel EMDR gehad. Toen ik twee jaar geleden vanaf het werk vertrok voor een sessie, zei mijn werkgever: ‘Geniet ervan!’ Ik dacht: Huh, genieten? Onderweg dacht ik erover na. Ik besefte dat ik ervan mag genieten dat ik dit proces aanga en erdoor zal groeien. Het gaat me dichter bij mezelf brengen. Ik gun het iedereen om naar binnen te kijken.” Renée bezoekt twee keer per week een meeting met lotgenoten. Ze lacht. “Daar zeg ik nu ook altijd ‘geniet ervan!’ en ze kijken allemaal net zo verbaasd als ik toen deed.”

INTERVIEW

DE HOOP MAGAZINE

“Ik gun het iedereen om naar binnen te kijken.”

INTERVIEW

“Als het nodig is, tik ik iemand op de schouder en zeg ik: ‘Ik heb even je hulp nodig.’”

GRENZEN Renée heeft veel trauma’s verwerkt en kan daardoor weer voelen. Dat is ook wennen. “Toen een korte relatie verbroken werd, heb ik zóveel gehuild. Ik lag daar maar onder mijn kleedje op de bank. Ik had nog nooit zoveel en zo lang liefdesverdriet gehad. Er kwam veel naar boven.” Toch blijft ze volhouden om alles op een gezonde manier te doen. “Ik had maanden later een afspraakje met iemand en wilde niet met hem verder. Ik gaf mijn grenzen aan, maar hij bleef aandringen. Hij probeerde mij over te halen en werd boos toen ik weigerde. Ik voelde me enorm onveilig, want hij wist waar ik woonde. Toen heb ik aan vrienden gevraagd of ze wilden komen ‘babysitten’. Mijn hoofd bleef zeggen: ‘het is een goed idee om drugs te gebruiken.’ Maar ik dacht: nee, dat is een hele rare manier! Vrienden kwamen logeren, want ik weigerde uit huis te gaan. Ik vertelde toen aan mijn beste vriend dat ik zo’n trek had. Hij antwoordde: ‘Het is een feit dat jij rúst zoekt. Gebruiken is niet de manier.’ Toen hij die opmerking maakte, begreep ik mezelf.” Renée’s ogen glimmen van trots: “Toen kon ik het loslaten.”

DE HOOP MAGAZINE

WILSKRACHT Renée heeft de diagnose PTSS. Ze wil zich daar niet door laten beperken. “Ik wilde graag naar een optreden van zanger Harry Styles en grote menigtes zijn moeilijk. Ik ga niet naar mijn angsten leven en daardoor alleen nog maar op de bank zitten. Ik heb al diep gezeten, nu wil ik leven!” Ze maakt grote gebaren. “Dus ik ga gewoon. Ik weet dat ik snel ben getriggerd. Nou, dan krijg ik maar een paniekaanval. Natuurlijk is dat niet leuk, maar ik heb ook geleerd dat ik om hulp mag vragen. En ik heb mensen leren aanvoelen. Als het nodig is, tik ik wel iemand op de schouder en zeg ik: ‘Ik heb even je hulp nodig’. Ik ga mijn leven niet platleggen.” Renée stroopt haar mouw op en laat een tatoeage op haar arm zien: ‘if you can’t overcome fear, do it scared’ (als je jouw angst niet kunt overwinnen, doe het dan bang). “Dit is in het handschrift van mijn begeleider in de afkickkliniek in Zuid-Afrika. Het hing daar op een bordje in haar kantoor. Zo leef ik nu. Ik heb altijd mensen om me heen gehad. Ik dacht dat ik niet alleen kon zijn. Maar kijk nou!” Renée pakt haar telefoon en laat enthousiast een foto van haarzelf zien, bij het optreden van Harry Styles: ‘Daar zit ik dan, alleen, met m’n Fanta!’” TUNNEL Ook haar trauma’s kijkt Renée recht in de ogen. “Ik ging met vrienden op vakantie naar het buitenland en we moesten door een

tunnel. Ik had vooraf zóveel spanning. Het was namelijk de tunnel waar ik gedwongen werd tot seksuele handelingen. Voor mijn eigen veiligheid móest ik toen wel meewerken. Met mijn vrienden sprak ik af dat ik op de passagiersstoel in de auto zou zitten. In het begin van de tunnel voelde ik nog paniek, maar ik deed mijn ogen dicht. Ik beeldde me in dat ik, als gezonde volwassene, het misbruikte kind in mijn armen nam om haar te troosten.” Renée beeldt uit hoe ze zichzelf in haar armen houdt. “En zo reed ik die hele tunnel door. Dat ging goed. Ik kon mezelf troosten. De volgende keer dat we door de tunnel moesten, voelde ik alleen nog een beetje spanning.” Wat ze nooit had verwacht, gebeurde toch: ook haar plezier herstelde weer. “Ik dacht dat ik gebroken was door het misbruik. Dat er iets van me was afgenomen. Maar later ontdekte ik dat intimiteit toch fijn kon zijn. Ik besefte dat ik niet gebroken was. Het is niet van me afgepakt. Het is er nog en het kan zelfs weer mooi zijn. Dat wil ik heel graag doorgeven.” DROMEN Renée wil mensen die nu worstelen met het leven graag bemoedigen. “Waar een wil is, is een weg. Het komt goed. Ik heb heel diep gezeten en ik ben er ook doorheen gekomen. Als ik het kan, met alles wat ik meemaakte, dan kan iedereen er komen. Je moet de pijn wel aangaan, maar het kan echt. Ik geniet nu van het leven. Vier jaar geleden wilde ik nog dood. Als ik daaraan terugdenk, voel ik me weer naar worden. Ik wil nog heel lang leven. Ik heb nog zoveel dromen. Ik had niet gedacht dat het leven zo mooi kon zijn, maar dat is het echt.” Renée straalt van enthousiasme. “Ik wil heel graag nog eens een theatershow maken met mijn eigen verhaal. Ik heb al een groep meiden om me heen verzameld om mee te helpen. Ervaring met theater? Nee, maar ik ga het gewoon regelen! Ik wil ál mijn talenten benutten. Ik heb ook een mondharmonica gekocht en ik wil nog een keyboard. Daarmee wil ik ‘Piano Man’ van Billy Joel kunnen spelen. Ik kan nu voor mezelf zorgen én ik ben nu zover dat ik voor een ander levend wezen kan zorgen: ik word kattenmoeder!” Ze lacht. “Ik pas nu op de kat van de buren, ik vind het zo bijzonder dat ze hun meest kostbare bezit aan mij toevertrouwen. En straks krijg ik zelf twee kittens. Ik zit vol levenslust en dromen. Dat had ik vier jaar geleden niet kunnen denken. Toen stond ik nog in een hoekje met mijn neus tegen de muur, zo enorm te huilen, omdat ik dacht dat ik altijd zo gebroken zou blijven. Elke traan die over mijn wang rolde, is het waard geweest. Om te rouwen, te verwerken en nu te leven.”

COLUMN

RAUW "Hier vind jij toch wel wat van, Annelies? Ik weet zeker dat je boos op mij bent en mijn keuze walgelijk vindt.” Ze spuugt de woorden zo’n beetje uit en wendt haar blik af. Ik voel haar uitspraak bijna fysiek als een stomp tegen mijn borstkas aankomen.

En nu staan we weer op zo’n kruispunt. In de afgelopen week heeft ze haar prille zwanger schap afgebroken, omdat ze binnen de omstandigheden in haar leven geen ruimte zag om dit jonge leven te ontvangen. Het raakt me: haar wanhoop, haar eenzaamheid, haar verdriet, haar zelfverwijt en het ongeboren leven dat beëindigd is. Weer een levensgrote gebeurtenis die ze stapelt op haar berg van ‘Ik ben een mislukkeling’.

“Het raakt me: haar wanhoop, haar eenzaamheid, haar verdriet, haar zelfverwijt.”

Ben ik boos op haar? Vind ik haar keuze walgelijk? Ik laat een stilte vallen, waarin ik mezelf dit afvraag, maar ook laat merken dat ik haar uitspraak serieus neem. Faken dat het me niets doet zal ze feilloos opmerken en bestempelen als afwijzing. Het enige wat ik kan doen, is eerlijk zijn. En dus leg ik uit dat ik zie dat ze geen andere weg zag en dat ik haar daar zeker niet om veroordeel. Ik benoem dat het me heel zwaar lijkt om in haar schoenen te staan en dat haar situatie me sterk heeft geraakt. Ze kalmeert en maakt weer contact. Wat is het leven soms rauw. DE HOOP MAGAZINE

Annelies Peekstok Psychotherapeut bij De Hoop

Al eerder in de behandeling heeft ze me de uitnodiging gedaan om haar af te wijzen. Het is alsof ze in ons contact een spiegel voorgehouden krijgt waarin ze een andere versie van zichzelf ziet dan verwacht. Geen monster, maar een mens. Op momenten kan ze zich daaraan laven: Annelies accepteert mij en is mild, zou daar iets van kunnen kloppen? Op andere momenten beangstigt het haar. Ze wacht als het ware op het moment dat ik haar alsnog veroordeel en in de steek laat. Dat is immers het patroon dat ze al haar hele leven kent.

EVENEMENTEN | TEKST: ELIZE DEN BLEKER

DE HOOP MAGAZINE

Vrouwenavond met Nadine de Vos ONTSPAN, ZING EN LAAT JE BEMOEDIGEN

EVENEMENTEN

BEMOEDIGING 'Laat je kruik staan' is het thema van de avond en verwijst naar het verhaal van de Samaritaanse vrouw die haar kruik achterliet om over Jezus te vertellen. Spreekster Nadine de Vos van Arise laat je nadenken over dit verhaal en deelt praktische lessen. Naast verdieping is er ruimte voor ontspanning: zing mee met verschillende liederen en laat je verrassen door het afwisselende programma. Ook zal een vrouw

“Vaak is de scheidslijn tussen (oud-)cliënten en andere vrouwen heel dun.” haar verhaal van hoop vertellen. “Het levensverhaal van de oud-cliënte heeft bij mij de meeste indruk gemaakt”, deelde een vrouw zichtbaar geëmotioneerd na een vorige vrouwenavond. Vaak is de scheidslijn tussen (oud-)cliënten en andere vrouwen heel dun: we kennen allemaal pijn en moeite in ons leven en kunnen van elkaar leren. WARME SFEER Na afloop praat je gezellig na onder het genot van een hapje en een drankje. Ondertussen struin je

langs de gezellige kraampjes met cadeauartikelen en lekkere etenswaren. “Ik heb enorm genoten van de warme, verbindende sfeer. Het programma was leuk en afwisselend. De variatie tussen een diepgaande boodschap die aanzet tot nadenken en ontspanning was heel fijn”, deelt een bezoekster van de vorige vrouwenavond. Een andere vrouw vertelt: “Dit is een avond die me bij zal blijven.” ARISE Vrouwen van Hoop is het vrouwennetwerk van Stichting Vrienden van De Hoop en organiseert twee keer per jaar een vrouwenavond. Het doel? Van elkaar leren, elkaar bemoedigen en cliënten bij De Hoop steunen. De opbrengst van de avond gaat naar hulp aan vrouwen die bij De Hoop opgenomen zijn in de kliniek. Dankzij jouw bijdrage kunnen ze een weekend mee met Arise om Gods bestemming voor hun leven te ontdekken tijdens wandelingen en gebedsmomenten.

12/11

VROUWENAVOND ‘LAAT JE KRUIK STAAN’ 19:00 Inloop 19:30 Start programma 22:00 Einde Midden-Nederland €15

SCHRIJF JE NU IN VIA VROUWENVANHOOP.NL/ ACTIVITEITEN

DE HOOP MAGAZINE

Samen met andere vrouwen op zoek gaan naar verdieping in je geloofsleven, God prijzen én gezellig kletsen? Vrouwen van Hoop organiseert op 12 november een vrouwenavond in Midden-Nederland. Een interactieve, hoopvolle avond waarbij je weer met frisse energie naar huis gaat. Maak er een gezellige avond van met je vriendinnen of kom alleen en leer nieuwe vrouwen kennen.

UITING VAN HOOP | TEKST: MARIËLLE BLOM

In ‘Uiting van Hoop’ vertelt een medewerker of cliënt hoe zijn of haar creatieve uiting bijdraagt aan rust, welzijn en geloof.

MIRANDA, OUD-CLIËNT EN HOBBYFOTOGRAAF

DE HOOP MAGAZINE

“Door de foto’s die ik maak, ontstaat een verhaal”

UITING VAN HOOP

“Ik fotografeer al zolang ik me kan herinneren”, vertelt Miranda. Ze straalt als ze erover praat. Inmiddels kan ze dat, maar de vreugde was voor haar jarenlang ver te zoeken. “Lange tijd was ik verslaafd aan wiet en alcohol. Toen ik stopte met middelengebruik, kon ik niet meer vluchten voor mijn gevoelens. Die kwamen hard binnen. Daarom klopte ik een paar jaar geleden bij De Hoop aan, om te werken aan de trauma’s die onder mijn verslaving lagen.

Als onderdeel van mijn herstel maak ik stiltewandelingen. Op een dag vroeg ik: ‘Heer, wat wilt U mij vertellen?’ Terwijl ik door het park liep, zag ik een geknakte tak. Zo voel ik me, dacht ik dan. Even later maakte ik een foto van een afgebroken tak die gedragen werd door een andere boom. Ik ervaarde dat God tegen me zei: ‘Kijk, dat ben Ik. Ik draag jou’.

Het raakt me nog steeds als ik er over nadenk. God zet tegenover de minderwaardige gevoelens die wij soms hebben het tegenovergestelde: de waarheid. En dan besef ik me: God houdt écht van mij. Ik ben niet afgedankt. Die gedachte geeft me de bevestiging dat Hij me vasthoudt, nog steeds. Ondanks alle dingen die ik heb gedaan, of juist niet heb gedaan.”

DE HOOP MAGAZINE

OVER DE FOTO'S (van links naar rechts) 1. Ik voelde mij gebroken 2. God zei: 'Ik draag je' 3. Ik voelde mij gehavend 4. God zei: 'Ik bescherm je' 5. Ik voelde mij klein en nietig 6. God zei: 'Zo zie Ik jou’ 7. ‘En samen zijn wij in elkaar verweven. Ik in jou en jij in Mij'

Fotografie brengt me rust. Als ik foto's maak, ben ik daar volledig op gefocust en verdwijnen andere gedachten naar de achtergrond. Doordat ik dingen kan vastleggen en visualiseren, ervaar ik Gods aanwezigheid vaak sterker. Alsof hij door de beelden tot mij spreekt. Tijdens diezelfde wandeling zag ik ook een klein boompje dat nog moest groeien. Daarin herkende ik opnieuw mezelf. Ik voelde me klein en kwetsbaar. Niet ver daar vandaan stond een grote, sterke boom. Het was alsof God zei: ‘Dit word jij’. Door de foto’s die ik die dag maakte, ontstond een verhaal. Het vormde een beeld van hoe God naar mij kijkt.

IN BEELD | TEKST: ELINE DE BRUIN

JEUGDGROEP DOET VRIJWILLIGERSWERK BIJ RUN FOR HOPE MARCIA VENTURA TIAGO Het is een nog wat frisse zaterdagochtend en de Run for Hope is net van start gegaan. Net na de finishboog staat Marcia al klaar om medailles uit te delen aan de deelnemers die over de finish komen. Samen met een grote groep jongeren helpt zij de organisatie op allerlei fronten als vrijwilliger. Ze vertelt: “We helpen namens de JvO, een christelijke jeugdorganisatie. Dit is de eerste keer dat ik hier mag staan.”

“Het motiveert ons dat we dit voor een goed doel doen” DE HOOP MAGAZINE

De eerste hardlopers komen over de finish. De vrijwilligers halen de tracker van hun schoen en delen water uit. Marcia: “Het motiveert ons dat we dit voor een goed doel doen. Ik vind het leuk om te zien dat het de deelnemers echt blij maakt wanneer ik ze een medaille geef nadat ze zo lang hebben gerend.” Er liepen ook verschillende JvO-jongeren mee met Run for Hope. “Een stuk of zeven. Die hebben we hard aangemoedigd!” Ook in beweging komen voor de cliënten van De Hoop? Meld je aan voor de Run for Hope op 26 september via runforhope.nl. Steek je graag de handen uit de mouwen als vrijwilliger? Stuur een mailtje naar info@runforhope.nl.

TEKST: SARA STAR | WAT JE WILT WETEN OVER

WAT JE WILT WETEN OVER

GEZONDE LEEFSTIJL Wat is een gezonde leefstijl en hoe houd je het vol? Willem van der Spek, psychiater bij de polikliniek in Rotterdam vertelt er meer over.

Wat verstaan we onder een gezonde leefstijl?

WAT VERSTAAN WE ONDER EEN GEZONDE LEEFSTIJL? “Een gezonde leefstijl heeft een bewezen positieve impact op mentale veerkracht. Lichaam en geest zijn immers onlosmakelijk verbonden. De belangrijkste pijlers voor een goede balans zijn: voldoende beweging, gezonde voeding, goede nachtrust, ontspanning, omgaan met stress en het vermijden van middelen. Matig alcoholgebruik en het vermijden van roken en drugs verbeteren de mentale stabiliteit aanzienlijk.”

Welke invloed heeft een gezonde leefstijl op je mentale gezondheid?

WELKE INVLOED HEEFT EEN GEZONDE LEEFSTIJL OP JE MENTALE GEZONDHEID? Uit onderzoek blijkt dat bij mensen met een ernstige psychische aandoening de leefstijl vaak ongezonder is. Een gezonde leefstijl en leefstijlinterventies kunnen bijdragen aan het verbeteren van de mentale gezondheid. Ze kunnen symptomen verminderen, veerkracht vergroten en het algehele welzijn verbeteren. Steeds meer onderzoek laat zien dat factoren zoals beweging, voeding, slaap en roken van invloed zijn op het ontstaan, het voortbestaan en het herstel van psychische klachten en aandoeningen. Ook weten we steeds meer over het positieve effect van leefstijlinterventies. Daarom is het cruciaal om leefstijl steviger te integreren in het hele zorgproces.

Wat helpt om het vol te houden? Heb jij een vraag voor deze rubriek? Mail naar media@dehoop.org.

WAT HELPT OM HET VOL TE HOUDEN? “Zoek iemand om het samen mee te doen; een familielid, vriend of buurtgenoot. Probeer het nieuwe gedrag te koppelen aan een vaste gewoonte. Ga bijvoorbeeld elke dag na het avondeten een rondje wandelen. Ook is het belangrijk om het doel voor ogen te houden. Waarom wil je eigenlijk een verandering doorvoeren? Dan wordt het willen in plaats van moeten. Het belangrijkste is om een leefstijl te vinden die bij jou past en die je op lange termijn kunt volhouden. Daarnaast is het slim om af en toe te evalueren: wat gaat goed en wat kan beter? Begin met kleine stapjes en vier je successen!”

DE HOOP MAGAZINE

Wat kan je vandaag al doen?

WAT KAN JE VANDAAG AL DOEN? “Het gaat om kleine veranderingen. Bijvoorbeeld vaker wandelen, gezonder eten en een vast slaapritme aanhouden. Het helpt ook om momenten van ontspanning in te bouwen. Een app als Inner kan daarbij helpen. Daarnaast draagt minder schermtijd en meer ‘green time’, dus tijd spenderen in de natuur, bij aan een betere mentale gezondheid. Alleen al het kijken naar groen kan ervoor zorgen dat je lichaam stofjes aanmaakt waardoor je je beter gaat voelen.”

INKIJKJE IN DE ZORG | TEKST: EVELIEN FOKKEMA

Inner, de christelijke zelfzorg-app INKIJKJE IN DE ZORG

Hoe gaat het eraan toe in de zorg bij De Hoop? Daniëlle van de Lagemaat is psychotherapeut en initiatiefnemer van de christelijke zelfzorg-app Inner. Simon gebruikt de app sinds een tijdje en vertelt over zijn ervaringen ermee.

Daniëlle van de Lagemaat Psychotherapeut en initiatiefnemer van Inner DE HOOP MAGAZINE

WAT INSPIREERDE JOU PERSOONLIJK OM EEN APP ALS INNER TE ONTWIKKELEN? “Ik vind het zelf een grote uitdaging om te leven vanuit rust. Ik wil graag de zorg die ik bied met hart en ziel geven, maar dan is het ook belangrijk om zelf gevoed te blijven. Om niet alles te geven overdag, en vervolgens thuis niks meer te kunnen geven aan mijn gezin. Daar was ik zoekend in. Hoe kan het beide? Hoe kan ik blijven geven van wat ik heb ontvangen zonder roofbouw te plegen op mijzelf? Tijdens mijn zoektocht vond ik nergens een tool die inhoudelijk goed was onderbouwd vanuit de psychotherapie, waar ik als vakvrouw volledig achter kon staan én die aansloot bij mijn overtuigingen als christen-professional. Ik merkte in de behandelkamer dat honger naar rust overal aanwezig is, maar dat het zoeken is naar hoe je dat voor elkaar krijgt. Ik ben uiteindelijk oefeningen gaan inspreken voor mijn cliënten om hen daarin tegemoet te komen. Eigenlijk begon Inner daar. Met het verlangen om verder te reiken dan de behandelkamer en mensen in hun thuisomgeving ook iets te bieden. Daar vindt namelijk het echte leven plaats. Daar zijn de overspoelingen, de grote uitdagingen.”

WAAROM IS HET BELANGRIJK OM OOG TE HEBBEN VOOR GOEDE ZELFZORG? “Ik denk dat God ons verantwoordelijkheid heeft gegeven om voor onze persoon en ons lichaam zorg te dragen. Ik zie hier vaak verschillende dingen in misgaan. Mensen gaan vanuit liefde voor anderen zoveel geven, dat ze zichzelf vergeten. Het goed voor jezelf zorgen kan bedreigd worden door het idee dat het egoïstisch is. Maar leven in liefde kan niet anders dan dat je ook in liefde voor jezelf leeft. Dus ik zie het als een christelijke opdracht: in liefde met jezelf en je lijf leven.” WAT HOOP JE DAT DE APP MAG BETEKENEN VOOR MENSEN DIE HET GEBRUIKEN? “Dat mensen zich minder alleen hoeven te voelen in hun chaos. Dat is echt wat ik hoop. Dat mensen vriendelijker voor zichzelf mogen worden, waar ze ook doorheen gaan, hoe donker het ook is, wat er ook te voelen is in hun angsten, boosheid of verdriet. Dat ze te midden van hun klachten meer begrip voor zichzelf hebben. Binnen Inner hebben we het vaak over ‘begrijpende ogen’. Ik hoop dat mensen meer met begrijpende ogen naar zichzelf mogen

INKIJKJE IN DE ZORG

Simon*

Gebruiker van de Inner-app

leren kijken. Daaruit volgt automatisch ook dat je meer begrip kunt tonen voor andere mensen die ergens doorheen gaan. En dat geeft weer verbinding. Als je je kwetsbaar open durft te stellen, dan maakt dat de drempel ook lager voor anderen. Dan ontstaat er verbinding en voel je je niet alleen.” WAT VIND JIJ HET BELANGRIJKSTE WAT DE APP BIEDT? “Ik denk dat het tools biedt om de verbinding met jezelf veiliger te helpen maken. Mensen kunnen dat oefenen met de app. Het is iets wat we vaak tegen elkaar zeggen: ‘wees niet zo streng voor jezelf, wees lief voor jezelf’. Maar dat is best ingewikkeld. Hoe ben je minder streng? Hoe oefen je dat op een goede manier?” HOE PAST DE APP BIJ DE HOOP? “De missie van De Hoop is: ‘mensen op weg hepen naar een nieuw leven’. Het zit ‘m in het samen onderweg zijn. Inner is ook een reis, waarbij je begeleid wordt door een stem. Het is hetzelfde wat mensen mogen ervaren als ze bij De Hoop zijn: dat er iemand naast je loopt, dat je samen onderweg mag zijn en dat je niet alleen hoeft te zijn in wat je tegenkomt.”

WAAR HELPT INNER JE BIJ? “De app helpt me bij het resetten en tot rust brengen van mijn zenuwstelsel. Het is een bewust moment van rust die verder gaat dan alleen de tien minuten dat je even ‘uit’ staat. Wat ik heel mooi vind aan de app is dat het ook uitlegt waarom dingen helpen. Toen ik, los van de Inner-app, ademhalingsoefeningen deed, dacht ik weleens: leuk zo’n oefening, maar wat gebeurt er nou? Waarom helpt het? Inner legt dat uit. Ik vond het doen van meditaties in eerste instantie ook een beetje spannend. Het was een wereld waar ik niet zomaar in wilde stappen. Maar ook dat legt Inner heel goed uit. Zo leerde ik bijvoorbeeld dat Oosterse meditatie gericht is op leegte, moderne Westerse meditatie is gericht op rust en christelijke meditatie is gericht op ontmoeting. Dat vond ik een hele waardevolle uitleg.”

WANNEER PAK JE INNER ERBIJ? “Ik gebruik de app dagelijks. Twee keer per dag gebruik ik de app structureel. Tussen de middag ga ik vaak even liggen en dan pak ik een Innermoment, zoals dat heet. ’s Avonds voor het slapen gaan pak ik Inner er ook bij. Ik gebruik de app als een gereedschapskist om in mijn herstel in te zetten. En bij het doen van mijn dagelijkse dingen. Het is echt een scharnierpunt in mijn herstel. Mijn herstel gaat de goede kant op, maar niet in het tempo dat ik zou willen. Ik krijg ook begeleiding van een neuropsycholoog. Het leuke aan de Inner-app daarin is dat het veel vertelt over psycho-educatie. Daardoor gaat mijn traject bij de neuropsycholoog ook makkelijker, omdat ik al veel geleerd heb vanuit de app. Je ‘window of tolerance’ is zo’n term die ik voorheen niet kende bijvoorbeeld, maar die heel verhelderend is. Sommige geluidsfragmenten heb ik al een paar keer beluisterd, omdat ik het goed wil begrijpen.” ZOU JE DE APP AANRADEN AAN ANDEREN? “Jazeker, ik heb er zelfs over geschreven in het kerkblad van onze gemeente. Iemand in mijn omgeving heeft de app ook geïnstalleerd en gaat er nu mee op ontdekkingsreis. Ik was echt verbaasd over hoeveel er al in zit. Ik ben zelf werkzaam in de softwareontwikkeling. Van sommige functies in de app zou je verwachten dat die er pas later inzitten. Je kunt bijvoorbeeld achtergrondgeluiden regelen. En er zit al een favorietenfunctie in. En kijk naar de hoeveelheid hoofdstukken, het is echt heel compleet. Complimenten voor de app!” * De naam van Simon is gefingeerd. Zijn echte naam is bij de redactie bekend.

DE HOOP MAGAZINE

ZELF ERVAREN WAT INNER DOET? Het eerste deel is gratis te beluisteren. Download de app via je appstore. Of kijk op inner.nl

HOE BEN JE MET DE APP VAN INNER IN AANRAKING GEKOMEN? “Ik kende De Hoop niet, maar sprak eens een gemeentelid uit mijn kerk die verbonden is aan Groundwork. Zij vertelde toen dat ze een app aan het maken waren met meditaties en ontspanningsoefeningen. Ze stuurde me toen wat eerste voorbeelden op, maar dat raakte ook vrij snel weer op de achtergrond bij mij. Later, eind vorig jaar, liep ik een hersenschudding op. Ik hield er last van: dagen, weken en inmiddels maanden. In een podcast hoorde ik vervolgens over aanhoudende klachten na hersenschudding (post-commotioneel syndroom, PCS) en het belang van ontspanningsoefeningen. Vlak daarna vertelde hetzelfde gemeentelid dat de app live is. Ik heb ‘m binnen 24 uur gedownload.”

INTERVIEW | TEKST: ELIZE DEN BLEKER

“God maakte van alle scherven een mooi mozaïek” DE HOOP MAGAZINE

HET HUIS VAN MANOUK IS WARM EN GEZELLIG INGERICHT. HET ADEMT KARAKTER: KLINKERS EN EEN STEVIGE HOUTEN VLOER GEVEN HET EEN ROBUUSTE UITSTRALING. HET IS MINSTENS ZO ROBUUST ALS HET VERHAAL DAT ZE MET HAAR MOEDER CARINA VERTELT. EEN VERHAAL DAT ZICH GROTENDEELS AFSPEELDE IN DIT HUIS, WAAR MANOUK OOK OPGROEIDE.

INTERVIEW

TRIGGER WAARSCHUWING In dit artikel komen thema’s als seksueel misbruik en gedachten aan zelfdoding aan bod. Dit kan als confronterend worden ervaren.

SCHREEUWEN Al heel haar leven volgde Manouk therapieën om die last kwijt te raken. Carina: “Als baby gooide ze al met haar bord in het rond. Ze was snel en veel boos.” Manouk: “Ja, ik was boos, impulsief en gevoelig. Later werd ADHD vastgesteld.” Achter die boosheid zat meer dan onrust alleen. “Ik kon niet uitleggen wat ik voelde, dus kwam alles eruit als woede.” Carina: “Ik weet nog dat we heel veel kroelden. Dat hielp. Ook moest ik jou beperken. Zo mocht je van mij bijvoorbeeld heel hard schreeuwen op het toilet, maar daarbuiten niet”, glimlacht ze. WANHOPIG Bij die therapieën blijft het niet. Door alles wat Manouk meemaakte liep ze als twintiger op een avond langs de rivier. Ze was van plan om een einde aan haar leven te maken. Carina: “Je was opeens kwijt. Ik kon je nergens vinden. Gelukkig liep het goed af.” Ze veegt een traan weg. Snel wordt er verder gepraat. Voor moeder en dochter blijft het moeilijk om deze situatie terug te halen. Carina: “Ze was wanhopig en wist het echt niet meer. Ik zag haar vechten tegen de radeloosheid. Het is één van mijn moeilijkste herinneringen.” Manouk: “Ik had een

opname in een kliniek nodig. Naar De Hoop wilde ik niet, ik dacht altijd: De Hoop is zo christelijk, dat gaat me te ver.” Toen een andere kliniek niets werd, meldde ze zich toch aan bij De Hoop. WIE BEN IK? “Dat is de beste keuze ooit geweest. Wat ik bij De Hoop voelde, heb ik nergens anders gevoeld. Het was de liefde van God die ik voelde. Waar ik eigenlijk niet op zat te wachten, had ik zó nodig”, vertelt Manouk. “Waar ik altijd tegenstribbelde en een grote mond had, liep ik nu als een mak lammetje mee in de therapieën. Het allerbelangrijkste wat ik leerde, was kijken naar me-

“Ik leerde mijn gevoelens toe te laten en te verwerken.” - Manouk

zelf: wie ben ik nu eigenlijk? Ik leerde mijn gevoelens toe te laten en te verwerken. Ik leerde na te denken over waarom ik boos of chagrijnig was.” Carina: “Wat mooi. Dit hoor ik voor het eerst. Dat is wel echt een compliment voor het team in de kliniek. Dat is ook echt de bedoeling van de schematherapie die jij kreeg.” SCHEIDING “Tijdens mijn opname moest ik veel uit mijn kindertijd ophalen. Het hielp bij de verwerking”, vertelt Manouk. Als jong meisje werd ze al geconfronteerd met de gebrokenheid

van het leven. “Mijn ouders scheidden toen ik vier jaar was. Om het weekend ging ik naar mijn vader toe. Hij kreeg een relatie met een andere vrouw. Met haar had ik een slechte band. De weekenden bij hen waren zwaar.” Ook voor Carina was het een donkere tijd. “Ik werkte vier dagen op een basisschool en volgde een opleiding. Ik was kapot door de scheiding en had een periode waarin ik eigenlijk niet meer wilde leven. Maar ik had nog een doel: zorgen voor mijn kinderen.” BESCHERMEN De scheiding had impact op het hele gezin. Manouk: “Toch heb ik nooit het gevoel gehad dat mijn ouders zich tegen elkaar opgezet hebben. Ze gaven elkaar vaak nog even een kroel als ze elkaar zagen.” Carina knikt. “Wij wilden jullie beschermen. Mijn verdriet deelde ik niet met jou en je broer. Ik wilde jullie daar niet in meenemen. Maar jij was zo gevoelig.” “Ja, ik voelde jouw verdriet en nam een deel van jouw last op me. Al was dat niet nodig”, vertelt Manouk. Carina zag dat het niet goed ging en schakelde hulp in toen Manouk zes was. Carina: “Je kreeg Ritalin voor je ADHD en toen kwamen je mooie eigenschappen naar boven. Je kwam op voor kindjes op school en maakte grapjes. Je was veel aan het zingen en werd weer vrolijk.” LIEFDE Manouk: “Toen mijn ouders net gescheiden waren, had ik hoop dat ze weer bij elkaar zouden komen. Maar na een aantal jaar kwam er afstand tussen mij en mijn vader. Ik had het gevoel dat hij mij niet begreep. Ook kreeg hij samen met zijn nieuwe vrouw een dochter. Toch strandde die relatie.” Hierna spraken Carina en vader Addie weer af zonder dat de kinderen het wisten. Carina: “Ondanks alles

DE HOOP MAGAZINE

“Ik wil iedereen vertellen dat er hoop is, hoe uitzichtloos je situatie ook lijkt. Ons leven was een puinbak, maar God maakte van alle scherven een mooi mozaïek. Ons verhaal is puur en rauw, maar ook het bewijs dat God écht werkt in gebroken levens”, vertelt Carina (56). Vijf jaar geleden sprak dochter Manouk (32) voor het eerst uit dat ze zich gelukkig voelde. “Al die jaren daarvoor had ik het gevoel dat ik een last meedroeg. Iets zwaars op mijn schouders dat ik niet kwijtraakte.”

INTERVIEW

“Ik wist niet meer hoe ik moeder moest zijn en raakte burn-out.” - Carina

Manouk Oud-cliënt

Carina Moeder van Manouk en medewerker bij De Hoop DE HOOP MAGAZINE

bleek dat er nog liefde was. Toch bleven we heel voorzichtig. Ik wilde niet dat alles weer mis zou gaan als we weer bij elkaar kwamen. In 2009 zijn we opnieuw getrouwd. Onze liefde overwon alles.” Ook Manouks nieuwe zusje kwam in huis. “Vanaf het eerste moment hoorde ze bij ons gezin en was ze geliefd. Het is gewoon mijn zus. Niks geen halfzus, dat vind ik zo stom”, zegt Manouk stellig. Wel vond Manouk het lastig om haar vader thuis tegen te komen. Manouk: “Ik had nog vaak het gevoel: jij hebt mijn moeder achtergelaten. Naast alle struggles rondom de terugkomst van mijn vader, worstelde ik met mijn identiteit, geaardheid en alles wat ik had meegemaakt. Dat zag je terug in mijn gedrag. Ik was wild in die tijd.” “Nou, behoorlijk”, reageert Carina met nadruk. Manouk: “Ik was tegendraads. Ik gebruikte geen drugs of zo, maar zocht wel sensatie.” BLOKKADE Haar wilde karakter kwam opnieuw naar boven toen Manouk iets afschuwelijks meemaakte. “Ik werd op mijn negentiende misbruikt door een leeftijdsgenoot. Dit voorval deelde ik met niemand. Wel uitte ik mijn gevoelens in vechten en ruzie maken. Vijf jaar later kwam ik erachter dat er foto’s gemaakt en gedeeld waren. Er knapte iets in mij.” Carina: “Die dag was ik weg. Bij thuiskomst deelde je het verhaal met je vader en broer. Toen ik het later hoorde reageerde ik heel vlak. Het was zo heftig, het kwam té dichtbij. Ergens zit er een blokkade en kan ik het nog steeds

niet voelen.” Regelmatig pakt Manouk een tissue voor haar tranen en die van haar moeder. Het doet hen zichtbaar pijn om over het voorval te praten. Toch is het ook goed. Manouk: “We hebben altijd veel samen gepraat en gehuild, dat was onze manier van verwerken.” GEREEDSCHAP Nadat ook nog drie vrienden van Manouk door noodlottige ongevallen om het leven kwamen, was de maat vol voor haar. “Ik werkte alleen maar, tachtig uur per week. De overige tijd was ik aan het feesten. Het putte me volledig uit. Ik wilde niet meer.” Ze bad veel tot God, vanuit haar diepste verdriet. Manouk: “Onchristelijke vrienden om mij heen vroegen: ‘Waar is die God van jou, je hebt toch niets meer?’ Toch wist ik altijd dat Hij bij me was. Veel mensen vergeten God als het slecht gaat, dat had ik niet. Ook als ik God niet meer voelde, wist ik dat Hij er was. Hij heeft me na al deze gebeurtenissen en het voorval bij de rivier bij De Hoop gebracht. Daar is mijn leven veranderd. Alles wat ik daar heb geleerd, gebruik ik nog steeds. Ik zie het als een tas gereedschap. Ik haal eruit wat ik op dat moment nodig heb.” Ook kwam er een belangrijk moment in haar leven. “Ik heb degene die mij heeft misbruikt vergeven, dankzij de therapieën en God.” Carina begint te huilen: “Dat raakt me heel erg.” “Dat weet ik”, reageert Manouk. Het is een moment stil. Moeder en dochter geven elkaar een knuffel en een kus.

INTERVIEW

“We hebben altijd veel samen gepraat en gehuild, dat was onze manier van verwerken.”

BEMOEDIGEN De Hoop werd niet alleen een plek waar haar dochter tot herstel kwam, maar werd daarna ook Carina’s werkplek. Carina: “Ik heb altijd gebeden of alles wat ik meemaakte, vrucht mag afwerpen. Dat onze pijn niet voor niets zou zijn. Dat gebeurde. Bij De Hoop kan ik door mijn professionele kennis en mijn ervaringen andere mensen helpen en bemoedigen. Vaak deel ik iets van mijn verhaal met een cliënt, dan is de verbinding zo gelegd. Van groepsbegeleider ben ik invalkracht geworden, omdat mijn man en ik in Frankrijk een B&B zijn begonnen. Laatst viel ik in. Er stond een man bij het kantoor. Hij begon te huilen toen hij me zag. Zeven jaar geleden was hij cliënt en begeleidde ik hem. Nu had hij een terugval. Met zijn vrouw had hij gebeden dat ik er weer mocht zijn. In een brief vertelde hij dat hij door de liefde bij De Hoop ervoer dat God bestond.”

KWETSBAAR “Achter ieder mens zit een verhaal”, deelt Carina. “Vaak is dat heel kwetsbaar. Voor de buitenwereld lijkt soms alles goed te gaan, terwijl er vanbinnen een enorme storm woedt door verlies, een trauma, scheiding of psychische worstelingen. Dan kun je denken: hoe moet ik nu verder? Iedereen die dat ervaart, wil ik bemoedigen met ons verhaal. God haalt je niet uit de storm, maar

“God werkt door gebrokenheid heen. Ook al zie je dat misschien nu nog niet.” - Carina

draagt je erdoor.” Deze boodschap wil ze haar cliënten ook meegeven. “Ik heb geleerd om naast iemand te zitten, dan krijg je veel compassie. Ik hoor veel vreselijke verhalen. Dan kan ik me bijna voorstellen dat iemand verslaafd raakt of in de criminaliteit zit. Ik huil vaak mee.” Deze houding kenmerkte Carina ook binnen haar gezin. Manouk: “Jij zorgde voor een stabiel thuis en had veel liefde voor ons. We hebben wat afgepraat met elkaar. Ook zochten we samen de rust op in ons heftige bestaan.

Vaak gingen we naar de Biesbosch, lekker varen en genieten van de natuur. We hadden een eigen bootje waarop we ook sliepen. Daar heb ik veel mooie herinneringen aan.” RUST Het verhaal van Carina en Manouk is zwaar, maar ook vol hoop. Die hoop willen ze graag doorgeven. Manouk: “Ik ben geen standaard christen in wat ik doe en hoe ik eruitzie. Laatst was ik aan het straten maken en was iemand verbaasd dat ik Groot Nieuws Radio luisterde. Ik merk dat mensen dan nieuwsgierig worden. Ondanks alles wat ik meegemaakt heb, mag ik delen: God bestaat écht en houdt van je. Ook als je worstelt met je geaardheid. Zoek daarin je weg met Hem, want Hij geeft antwoorden.” Carina vervolgde haar leven in Frankrijk, samen met haar man Addie. Hun B&B chez/ nous (cheznousbnb.wixsite.com) is hun nieuwe thuisbasis. Carina: “De plek waar we wonen ademt rust en vrede. We willen graag van betekenis zijn voor mensen die vastlopen in het leven. Als daar behoefte aan is, kan ik coaching geven. Tegen iedereen die denkt dat zijn of haar leven uitzichtloos is, wil ik zeggen: geef niet op, want je bent het waard. God werkt door gebrokenheid heen. Ook al zie je dat misschien nu nog niet. De scherven van pijn en moeite verdwijnen niet, maar God vormt ze tot een kostbaar mozaïek.”

DE HOOP MAGAZINE

MOEDER Carina werkte inmiddels in de hulpverlening en voelde zich vaak een hulpverlener in haar eigen gezin. “Ik wist niet meer hoe ik moeder moest zijn en raakte burn-out. Toen had ik zelf hulp nodig. Ik heb veel gepraat en volgde therapie. Mijn eigen kinderen zeiden op een gegeven moment: ‘Lieverd, het komt goed. Je kunt gewoon moeder zijn.’” Manouk: “Klopt, wij wilden geen moeder die therapie geeft, maar een moeder die een arm om ons heen sloeg. Waar we gewoon bij konden janken.”

GEBEDSPUNTEN

GEBEDS PUNTEN BID JE MEE?

HELING VOOR DIEPE WONDEN Bid voor mensen die misbruik hebben meegemaakt, zoals Renée en Manouk die hun verhaal doen in dit magazine. Bid dat God heling brengt in de diepe wonden die zij met zich meedragen, hen Zijn liefde laat merken en hen stap voor stap helpt om opnieuw veiligheid en vertrouwen te ervaren.

GODS LIEFDE PROEVEN Dank mee dat we regelmatig terughoren dat cliënten, of zij nu openstaan voor het geloof of daar juist weerstand tegen ervaren, bij De Hoop iets mogen proeven van Gods liefde.

HOOPVOLLE GETUIGENISSEN Dank mee dat God levens ingrijpend kan veranderen. Dank voor de hoopvolle getuigenissen van oud-cliënten in dit magazine, waarin zichtbaar wordt hoe Hij herstel kan brengen.

DE HOOP MAGAZINE

WORSTELING MET PORNO Bid voor mensen die worstelen met de invloed van porno. Dat God herstel zal brengen in hun gedachten en harten, zodat zij een gezond en realistisch beeld van seksualiteit ontwikkelen. Bid dat ze ontdekken dat liefde, trouw en respect de basis vormen voor gezonde relaties.

MOEILIJKE SITUATIES Bid voor medewerkers die in de behandelkamer te maken krijgen met ingrijpende en moeilijke situaties. Bid dat God hun de juiste woorden, wijsheid en kracht geeft in ieder gesprek.

Wil je vaker bidden voor onze cliënten en het werk van De Hoop? Schrijf je in voor onze maandelijkse gebedsbrief: vriendenvandehoop.nl/gebedsbrief

TEKST: MARIËLLE BLOM | PROJECT

“Het karakterweekend had effect op mijn herstel”

“Dit weekend gaf me weer een doel in het leven. Je werkt naar iets toe wat een flinke uitdaging is”, vertelt Fabian. Tijdens het weekend delen deelne-

“Ik leerde dat ook mijn verhaal ertoe doet. Mijn stem mag gehoord worden.” mers openhartig over hun leven. “Een van de verhalen raakte me recht in mijn hart, tot tranen aan toe. Ik besefte dat ook ík van waarde ben. Dat ik er

mag zijn op mijn manier en dat ook de tranen mogen bestaan.” FYSIEKE EN GEESTELIJKE ERVARING Naast de fysieke uitdaging bracht het geestelijk ook iets in beweging. “In een dal tussen de rotsblokken namen we tijd om Bijbel te lezen en stil te zijn. Voor mij was het een nieuw begin om daar weer bewust tijd voor te maken. Bij een oud, vervallen kerkje in de bergen kwamen we samen om gitaar te spelen, te zingen en te delen wat God in ons leven had gedaan. Dat was bijzonder. Ik werd opnieuw bewust van Zijn aanwezigheid.” MIJN VERHAAL DOET ERTOE Fabian mocht ontvangen, maar ook uitdelen. “Ik deelde mijn verhaal van verslaving, gebrokenheid en herstel. Dat gaf herkenning bij anderen. Door te delen ervaarde ik dat ik tot zegen kon zijn voor de ander. Ik leerde dat ook mijn verhaal ertoe doet. Mijn stem mag gehoord worden.” EFFECT “Het weekend heeft veel effect gehad op mijn herstel”, zegt Fabian. “Ik geloof in God, maar het is ook fijn dat je een beetje in jezelf gelooft. Dat zelfvertrouwen was eerder vrijwel weg, maar dit weekend heeft me geholpen dat terug te winnen.”

MAAK DEELNAME MOGELIJK! Fabian: “Als ik dit weekend zelf moest bekostigen, was het niet haalbaar geweest. Wanneer je wordt aangeboden om mee te gaan en je zelfs materiaal mag lenen, voelt dat als het ontvangen van een cadeau.” Voor veel cliënten is het karakterweekend financieel niet haalbaar. Help iemand groeien in zelfvertrouwen, geloof en herstel. Geef bijvoorbeeld € 75 voor wandel schoenen of € 25 voor een oplaadbare zaklamp en draag bij aan levens veranderende weekenden. Scan de QR-code of ga naar vriendenvandehoop.nl/ ik-doneer

DE HOOP MAGAZINE

“Achteraf drong het tot mij door: mijn hart was weer open.” Fabian (46) deed samen met andere cliënten mee aan het karakterweekend van 4M. Een avontuurlijk outdoorweekend dat draait om persoonlijke groei, geloof en verbinding. Drie dagen trok hij met een groep mannen en een rugzak van 20 kilo door de Zwitserse bergen. De fysieke uitdaging bleek slechts een deel van de reis. Juist de kwetsbare gesprekken, stilte en verbondenheid met anderen brachten iets in beweging.

HOE GA IK OM MET... | TEKST: ELIZE DEN BLEKER

HOE GA IK OM MET…

een tiener die porno kijkt

Wilbert Bosman Trainer en jeugd pastoraat adviseur Chris en Voorkom

DE HOOP MAGAZINE

“Voelt praten over porno kijken voor jou als een taboe? Grote kans dat je kind dit dan ook ervaart”, vertelt Wilbert. Daarom pleit hij ervoor om al vroeg het gesprek met je kind aan te gaan over gezond online gedrag. “Dit kan heel laagdrempelig. Door bijvoorbeeld een nieuwsbericht over grooming (online seksueel misbruik, red.) te bespreken tijdens het avondeten. Groei mee in de online wereld van je kind en bespreek welke beelden wel of niet goed zijn.” VERSCHIL “Laatst was ik op een christelijke middelbare school. Vrijwel elke tiener gaf aan het normaal te vinden om porno te kijken”, vertelt Wilbert. Kijkt dan écht iedere jongere porno? Dat beeld leeft onder jongeren, maar volgens Wilbert klopt dat niet. Volgens hem gebeurt het minder onder

tieners bij wie ouders duidelijke grenzen stellen en het gesprek open houden. Tussen jongens en meisjes is er ook een verschil. “Jongens zijn visueel ingesteld, meiden zijn meer gericht op gevoel. Uit cijfers blijkt dat 73% van de jongens en 31% van de meisjes porno kijkt.” PRATEN “Bij het kijken van porno komt dopamine vrij, wat een geluksgevoel geeft. Jongeren zijn vaak verstandelijk verder ontwikkeld dan emotioneel. Daardoor kunnen ze met hun verstand beredeneren dat het slecht is, maar is hun gevoel sterker. Hierdoor kunnen tieners al jong verslaafd raken. Ook kunnen ze nog niet goed inschatten wat echt of nep is”, vertelt Wilbert. “Over Gods bedoeling met seks en verdere gevolgen, zoals de impact op toekomstige relaties, denken tieners vaak helemaal niet

HOE GA IK OM MET...

TIPS

CONNECTIE Ga er als ouder vanuit dat je kind met porno in aanraking komt, bijvoorbeeld via gesprekken met leeftijdgenoten of tijdens een online ontdekkingstocht”, is de

“Zorg eerst voor de connectie, dan correctie.” belangrijke boodschap van Wilbert. “Zo ben je voorbereid op een reactie waarbij je niet direct oordeelt. Het is logisch dat je als ouder emoties voelt als je erachter komt dat je kind porno kijkt. Reacties als: ‘Dat kan niet’ of ‘dat moet niet’ zijn begrijpelijk, maar niet helpend. Zorg eerst voor

Begin vroeg: bespreek met je jonge kind al welke beelden goed en fout zijn. Houd het gesprek open en laagdrempelig.

Kies momenten waarop je meekijkt met het online gedrag van je kind. Soms zie jij dingen waarvan een tiener niet weet dat het onveilig is.

Kom je erachter dat je tiener porno kijkt? Leer je kind eerst begrijpen, voordat je een oordeel geeft.

Ontmoet andere ouders rondom thema’s over seksuele opvoeding. Je hoeft de schone schijn niet op te houden en kunt van elkaar leren. Vraag bijvoorbeeld een ouderavond aan binnen de kerk: chrisvoorkom.nl/porno

Schakel professionele hulp in als dat nodig is.

de connectie, dan correctie. Vraag wat je tiener heeft gezien, heeft ervaren en of er vaker gekeken wordt. Ga open het gesprek aan en laat je tiener nadenken over de gevolgen. Geef vooral het gevoel: wat er ook gebeurt, je kunt bij mij terecht. Reageer rustig en probeer emoties in te slikken. Dat lukt natuurlijk niet altijd. Kom gerust terug op een emotionele reactie; ook daarvan kan je tiener leren. Als je maar in verbinding blijft.” STAPJE ACHTERUIT “Ga er niet vanuit dat jouw kind altijd alles deelt”, waarschuwt Wilbert. “Heb je het gevoel dat je niet verder komt en je tiener wél verslaafd is? Gun het jouw tiener om bij iemand anders verhaal te doen.

Bijvoorbeeld een oom, tante of jeugdleider. Soms kan het voor een tiener ongemakkelijk zijn om er met ouders over te praten en werkt een vertrouwenspersoon beter. Voor ouders is het ook gezond om een stapje achteruit te doen. Als volwassenen denken we trouwens vaak dat een gesprek waardevol is als het een halfuur of uur duurt. Voor een tiener kan een gesprek van enkele minuten al heel waardevol zijn.” DE HOOP MAGAZINE

na. Jongeren kunnen daardoor een vertekend beeld krijgen van seksualiteit. Ik ontmoette een keer een jongen die aan de haren van zijn partner trok tijdens de seks. Hij dacht dat dat normaal was." Eén avond seksuele voorlichting geven en het onderwerp daarna uitbannen is volgens Wilbert dan ook niet de manier. “Het is belangrijk om van jongs af aan met je kind te praten over relaties, seksualiteit en Gods bedoeling daarvan. Zo wordt het brein van jouw tiener allereerst gevuld met jouw normen en waarden over seks en pornografie en wordt het niet gevormd door de mening van leeftijdsgenoten.”

ZAKENVRIEND | TEKST: ELINE DE BRUIN

“Als ondernemer wil ik iets betekenen voor anderen” IN GESPREK MET PLEUN PIETER GOUDRIAAN VAN BVP VERPAKKINGEN “BVP Verpakkingen biedt food-, nonfood- en promotieverpakkingen voor elk bedrijf”, vertelt directeur Pleun Pieter Goudriaan. “We adviseren, ontwikkelen en kijken naar het bedrijf achter de aanvraag. Want vaak heeft onze klant ook weer klanten. Daarom zorgen we voor een snel inpakproces en duurzame verpakkingen van goede kwaliteit.”

DE HOOP MAGAZINE

Vijf jaar geleden besloot BVP ook zelf de verpakkingsservice te leveren. Zo ontstond zusteronderneming Qudoos. Hier kunnen mensen die tijdelijk een werkplek nodig hebben ervaring opdoen en werkritme opbouwen. Pleun Pieter: “Een oud-cliënt van De Hoop is inmiddels voorman bij de productie! Er is al een lange tijd een relatie met De Hoop. Zo heeft een collega ooit Rondje Nederland geïntroduceerd bij Vrienden van De Hoop en fietste ik mee tijdens de eerste proeftocht met een groep mannen. Een mooi evenement!”

Volgens Pleun Pieter draait ondernemerschap om impact maken op drie gebieden: de mensen die bij je werken, de branche waarin je actief bent en de omgeving waarin je actief bent. “Binnen onze branche willen we bijdragen aan rentmeesterschap en duurzaamheid. En in onze omgeving willen we iets betekenen voor mensen die het minder goed hebben. Vanuit onze christelijke grondslag ondersteunen we daarom graag het werk van De Hoop.”

Wil jij met jouw bedrijf ook een verschil maken in levens van mensen bij De Hoop? Kijk op

vriendenvandehoop.nl/zakenvriend.

TEKST: EVELIEN FOKKEMA | HOOPVERLENER

HOOP VERLENER MANAGER POLIKLINIEK DORDRECHT ARIËN VAN DER LUGT

HOOP IN HET WERK Met veertig mensen onder zijn vleugels, heeft Ariën een hoop uitdaging in zijn baan als manager. Toch draait zijn rol niet alleen om processen en productie. “Mijn werk draait om het creëren van ruimte waarin collega’s kunnen groeien en hun talenten tot bloei komen. Behandelaren zetten zich dagelijks in voor anderen, maar hebben ook behoefte aan persoonlijke groei. Mijn rol is om een omgeving te creëren waarin zij zich kunnen ontwikkelen, zodat de zorg als geheel sterker wordt.” GELOOF EN PROFESSIE VERBONDEN Zijn overstap naar De Hoop bracht hem tot nieuwe inzichten. “Kwaliteit staat voor mij altijd op één. Bij De Hoop ontdekte ik dat je vanuit een gedeelde basis – geloof, professionaliteit en overtuiging – samen zorg kan bieden die verder gaat dan alleen behandelen.”

Het was voor hem een ontdekking om te zien hoe bevlogen zijn collega’s zijn. “Je merkt dat we elkaar vinden in dezelfde overtuiging. Dat is heel mooi, en dat had ik van tevoren niet zo bedacht.” NIET OPLOSSEN, MAAR VERDER HELPEN Ook in de toekomst ziet Ariën een duidelijke opdracht. “We leven in een samenleving die steeds individualistischer wordt. Veel contact verloopt via schermen, maar dat helpt niet altijd. Ik geloof niet dat je de uitdagingen in het leven alleen kunt oplossen. Daarom is het belangrijk om je in een omgeving te bevinden waar je geholpen kan worden met het dragen van die uitdagingen. Ik hoop dat we in Nederland weer meer die beweging gaan maken: elkaar ontmoeten, echt contact hebben. Elkaar zien. Want juist daar ligt de kern van herstel.” Wat hem drijft, is dat mensen tot hun bestemming komen. Collega’s, cliënten en iedereen die met De Hoop in aanraking komt. “Wie zich gezien weet, vindt rust om te groeien.” En daarin ligt volgens Ariën de kern van hoop: niet alleen problemen oplossen, maar mensen verder helpen. Zijn wens is helder: “Ik hoop dat we elkaar blijven zien.” Ook werken bij De Hoop? Ga naar dehoop.org/vacatures

DE HOOP MAGAZINE

Sinds drie jaar is Ariën van der Lugt manager van de polikliniek in Dordrecht. Dankzij jarenlange ervaring in de gezondheidszorg, van Defensie tot ziekenhuis en specialistische zorg, brengt hij brede kennis en ervaring mee. Hij is trots op de bevlogenheid van De Hoop en de behandelaren die vanuit hun professie én overtuiging werken aan herstel van cliënten. Zijn hoop? “Dat we elkaar blijven zien, juist in een tijd waarin het makkelijk is langs elkaar heen te leven.”

ITEM VAN BETEKENIS | TEKST: MARIËLLE BLOM

Item van betekenis

Het kasteel als metafoor voor je hart

DE HOOP MAGAZINE

Veel kinderen of jongeren trekken zich terug wanneer ze iets moeilijks meemaken. Ze trekken een muurtje op, of de poort van hun hart gaat op slot. “Dit kasteel is een werkvorm van Poptalk waarmee we onderzoeken wat er vanbinnen speelt”, vertelt Carianne. “We beginnen aan de buitenkant van het kasteel: hoe bescherm jij je hart? Daarna kijken we binnen in het kasteel. Daar vinden we bijvoorbeeld een schatkistje dat symbool staat voor mooie herinneringen, of een zakje met stenen dat staat voor tranen. Laatst sprak ik een gezin waarin veel speelde rondom de ziekte van de vader. Het jongste dochtertje pakte een van

de traantjes uit het kasteel. Ze zei: ‘Ik probeer altijd een beetje te zorgen voor papa. Ik kijk of het wel goed met hem gaat. Dan vraag ik of hij iets wil drinken of leg ik een extra dekentje over hem heen’. De vader was verbaasd en wist niet dat zij dat om die reden deed. De keer daarop vertelde hij zijn kinderen meer over zijn ziekte. Daardoor ontstond er een open gesprek over zijn ziekte en de plek van de kinderen daarin. Dat zijn waardevolle momenten waarop ik samen met collega's een inkijkje krijg in de binnenwereld van een kind.” - Carianne Bron, speltherapeut kinderen jeugdpolikliniek Rotterdam