WW W.CNCT.NL
JONGERENBLAD VAN DE HOOP • JAARGANG 4 • NR 3
Emoties… wat moet je ermee? Stop je ze weg of mag de hele wereld weten hoe jij je voelt? We tackelden drie jongeren, legden deze en andere vragen over emoties aan hen voor en vroegen hen om hun reactie.
Harold vindt dat emoties functioneel zijn omdat je hiermee kunt laten zien hoe het met je gaat. “Dat is belangrijk”, zegt Harry, “omdat anderen rekening met je kunnen houden als ze weten hoe je je voelt”. Zelf emoties uiten vindt Harold niet echt makkelijk. Harold: “Ik vind het lastig om mijn gevoelens laten zien. Dat is altijd al zo geweest. Ik laat bijvoorbeeld op school lang niet altijd merken hoe ik me voel. Het verschilt per gevoel hoe ik ermee om ga. Verdriet en angst laat ik minder makkelijk zien dan boosheid en blijdschap. Dat komt denk ik door de mensen om mij heen. Mijn vrienden laten ook liever hun gevoelens niet zien en ze praten er niet vaak over, omdat ze dat niet stoer vinden. Af en toe praten we over emoties, maar meer op een manier van: ‘Dat vind ik eng’. Als één iemand dit eenmaal heeft toegegeven, willen daarna ook andere vrienden wel vertellen wat ze voelen. Maar we zeggen bijvoorbeeld niet: ‘Ik ben bang’.” Waarom Harold en zijn vrienden dat niet doen? Harold: “Tja, je wilt toch graag stoer gevonden worden.”
Leonie: “Volgens mij raak je in de knel als je je emoties niet uit” begint Leonie. “Dan krijg je er later last van. Daarom vind ik het 2
het ing van n e o d n . -s aa ie de; v nge) ontroering • emo·t li e s t ; (plo nen – gemoed je voelt vanbin sheid t gst, boo a n w a , s t e d Ie e • ug bepaald eeld vre bijvoorb – dat door een of spontaan n iet of verdr rdt opgeroepe o w situatie reden kan opt
ook goed als anderen hun emoties uiten.” Dat anderen hun emoties uiten vindt ze dus prima, maar doet ze dat zelf ook? Leonie: “Ik vind het vooral lastig om negatieve emoties te laten zien. Een positief gevoel uit ik liever dan een negatief gevoel. Het ligt er ook aan waar ik precies ben. Boosheid laat ik bijvoorbeeld wel op school zien, maar thuis bijna niet. Vroeger was dat wel anders. Toen moest ik vaak huilen, maar ik was haast nooit boos. Dat vond ik zielig voor degene op wie ik boos was.” Het praten over emoties met vrienden staat bij Leonie niet hoog op de agenda. “Als ik mijn gevoelens uit, dan doe ik dat liever bij onbekende mensen”, licht Leonie toe. “Dat voelt veiliger, omdat ze me niet kennen. Je ziet ze daarna toch niet meer.”
Anton Verlek (17)
Benieuwd w en hoe he aar emoties vand aan kome t komt da n t reageert dan je eig je soms zo anders enlijk zou d a n s ne l v w erder op pagina 12 illen? Lees en 13!
Anton: “Emoties bepalen volgens mij een groot deel van je beslissingen. Ze bepalen hoe je op dingen reageert. Tenminste, zo is het bij mij.” Zijn gevoelens uiten doet Anton niet zomaar. “Ik denk eerst vooral na”, legt Anton uit. “Ik sta stil bij hoe ik me precies voel en daarna reageer ik pas.” Angst en verdriet vindt Anton de lastigste emoties om te uiten, maar hij probeert het wel. Anton: “Vroeger was dat trouwens wel anders! Toen ik jonger was wilde ik vooral bij de groep horen en liet ik niet veel van mijn emoties zien. Dat vond ik stoer. Ik had op dat moment ook nog niet zo’n sterke eigen mening, waardoor ik mee ging lopen met mijn vrienden.” Tegenwoordig durft Anton zijn eigen mening met de groep te delen en is ‘erbij horen’ niet meer het belangrijkste voor hem. Anton: “Als je ouder wordt besef je dat bij de groep horen niet het allerbelangrijkste is. In mijn huidige vriendengroep accepteren we elkaar zoals we zijn, waardoor emoties ook een plek hebben.”
3
e zou ze kunnen kennen van hits als Meant to Live, Dare You to Move en The Sound of van de soundtracks van A Walk To Remember en Narnia: Prince Caspian. Ze hebben al acht albums op hun naam staan, hebben tienduizenden kilometers getourd en ze sleepten al verschillende prijzen in de wacht. We hebben het over Switchfoot, een vijfkoppige, uit California afkomstige rockband.
et begint allemaal als broers Jon en Tim Foreman en hun goede vriend Chad Butler in 1996 een band oprichten. Ze noemen hun band ‘Switchfoot’, een term die wordt gebruikt bij het surfen, een sport die de bandleden graag beoefenen. De band krijgt een contract bij Re:think Records, waar het drie albums uitbrengt: The Legend Of Chin, New Way To Be Human en Learning To Breathe. Als hun platenmaatschappij wordt overgenomen en duidelijk wordt dat Switchfoot hierdoor in het christelijke muziekwereldje zal belanden, besluiten de bandleden een andere weg in te slaan.
Switchfoot houdt er namelijk niet van om in een hokje gestopt te worden. Frontman Jon: “Onze songs zijn voor iedereen. Onze muziek als ‘christelijke rock’ bestempelen geeft de indruk dat we sommige mensen uitsluiten en dat is niet wat we willen. Muziek heeft mijn ogen geopend en dat willen wij door onze muziek ook graag bij anderen doen.” In 2002 verschijnt een 4
aantal nummers van Switchfoot (inmiddels versterkt met bandlid Jerome Fontamillas) op de soundtrack van de film A Walk To Remember. Dit betekent meteen veel aandacht. Veel grote platenmaatschappijen krijgen Switchfoot in het vizier. Uiteindelijk tekenen de mannen een contract bij Columbia Records/SonyBMG, waar ze niet veel later hun tot dan toe meest succesvolle cd uitbrengen: The Beautiful Letdown. De cd gaat meer dan 2,6 miljoen keer over de toonbank en levert hits op als Meant To Live en Dare You To Move.
Gitarist Drew Shirley maakt in 2005 de band compleet. Hierna verschijnen jaarlijks albums van de surfers uit San Diego: Nothing Is Sound (2005), Oh! Gravity (2006) en The Best Yet (2007). Dan wordt het een tijdje stil. Zanger Jon Foreman maakt vier solo-EP’s en start met Fiction Family, een project in samenwerking met Sean Watkins van de band Nickel Creek. Switchfoot is op dat moment vrij om te gaan en staan waar het wil, omdat door het verschijnen van The Best Yet aan het contract is voldaan.
Meer Switchfoot: www.switchfoot.com www.facebook.com/switchfoot www.twitter.com/switchfoot
Ze besluiten een eigen label te beginnen: Lowercase People Records. In hun studio neemt Switchfoot eens goed de eigen sound onder de loep. Vrij van platencontracten werken ze aan het album Hello Hurricane, dat eind 2009 uitkomt. Het album is de eerste in een serie van vier. Hello Hurricane wint een Grammy (belangrijkste muziekprijs) voor ‘Best Rock Or Rap Gospel Album’. Inmiddels is Switchfoot bezig aan een nieuw album, getiteld Vice Verses, dat eind dit jaar zal verschijnen.
De teksten van Switchfoot worden voornamelijk geschreven door zanger Jon Foreman. Hoewel het vaak niet expliciet gezegd wordt, verwijzen veel lyrics naar God. Tijdens interviews steken de bandleden hun geloof niet onder stoelen of banken. En het blijft niet bij mooie woorden. Sinds 2005 organiseert Switchfoot jaarlijks de Bro-Am, een evenement op (hoe kan het ook anders?) het strand, waarbij geld wordt ingezameld voor uit San Diego afkomstige goede doelen voor
kinderen. Surfen en muziek voeren de boventoon op het evenement, dat ruim 7.500 bezoekers trekt. Naast Bro-Am is Switchfoot betrokken (geweest) bij ONE Campaign, Habitat For Humanity, Invisible Children en To Write Love On Her Arms.
Switchfoot bestaat inmiddels al vijftien jaar, maar is muzikaal en tekstueel nog steeds ijzersterk en onverminderd populair. De verwachtingen voor het nieuwe album zijn dus hooggespannen. Benieuwd hoe het klinkt? Op zaterdag 12 november 2011 staat Switchfoot in de Melkweg in Amsterdam. Kaarten zijn te bestellen via www. xnoizz.nl.
5
We hebben allemaal met emoties te maken. De belangrijkste worden ook wel ‘de vier b’s’ genoemd: blij, boos, bang en bedroefd. Soms is het moeilijk om goed met je emoties om te gaan. Je kunt zo boos zijn dat je het gevoel hebt dat je bijna ontploft of zo verdrietig dat je het liefst alleen nog maar wilt huilen. Nederlanders laten hun emoties vaak niet zo snel zien aan de ‘buitenwereld’ (behalve als het Nederlands elftal wint ;)). Dat past blijkbaar niet zo bij onze cultuur. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg,” zeggen wij al snel. Daar zit ook wel wat in. Natuurlijk is het niet normaal dat je je kamer kort en klein slaat als je boos bent. En als je verdrietig bent is het niet de bedoeling dat je dagenlang in een hoekje gaat zitten huilen. Maar als je naar de Bijbel kijkt, zie je dat je emoties er wel degelijk mogen zijn. Jezus kende ook emoties. Zo werd Hij boos toen Hij zag dat de Tempel vol handelaars was: “En nadat Hij een gesel van touwen gemaakt had, dreef Hij ze allen de tempel uit, ook de schapen en de runderen. En het geld van de wisselaars wierp Hij op de grond en de tafels
6
keerde Hij om” (Johannes 2:15). Ook vertelt de Bijbel dat Jezus verdrietig was. In Johannes 11:35 staat zelfs dat Hij huilde. Het is belangrijk dat je je emoties op een goede manier uit. Jezus richtte Zijn boosheid bijvoorbeeld niet op mensen, maar op de gevolgen van de macht van satan. Hij was boos omdat er vanwege satan hebzucht en ziekte in de wereld is. Wat er ook gebeurde, Hij wilde Zijn Vader eren. Dat is een goede les voor ons. Als onze emoties met ons op de loop lijken te gaan, moeten we niet aan ze toegeven, maar ze juist bij God brengen. Bij Hem kun je altijd terecht, ook al lijkt geen mens je te begrijpen. Als je Hem vertelt over je gevoelens, kun jij je boosheid leren gebruiken om onrecht te bestrijden en zal God je verdriet verzachten. Zo zullen we steeds meer op Jezus gaan lijken!
Als je verliefd bent, kun je jezelf helemaal verliezen in dit gevoel. En nu het niet wederzijds is, baal je waarschijnlijk of voel je je misschien verdrietig. Het is goed om de dingen even in perspectief te zien. Verliefdheid is een gevoel dat ervoor zorgt dat twee mensen elkaar zien staan. Als het klikt tussen die twee personen begint er een periode van vriendschap, elkaar beter leren kennen en uiteindelijk verkering. Wij verheffen verliefdheid vaak tot een superieur gevoel waar we al onze keuzes op baseren. Dat dat niet handig is, lezen we in de volgende tekst: “Wie op zijn hart vertrouwt, is een dwaas” (Spreuken 28:26a). Probeer ook op deze manier naar jouw verliefdheid te kijken en weet dat het verliefde gevoel – zeker nu het niet beantwoord wordt – absoluut over zal gaan. Dit neemt natuurlijk niet weg dat je je nu even rot voelt. Om je door deze periode heen te helpen, wat praktische tips:
Je hebt een meningsverschil met je ouders en dat is nooit prettig. Je ouders zijn bezorgd om je en willen het beste voor je. En jij wilt vooral dat je ouders je loslaten en de regels wat versoepelen. Wat in ieder geval niet werkt, is boos worden en ruzie maken. Wat je wel kunt doen? Praten met je ouders. Ga eens met hen zitten – op een rustig moment – en vertel hun wat je niet prettig vindt aan hun regels en waarom. Geef je ouders vervolgens ook de ruimte om hun kant van het verhaal te vertellen. Vervolgens kun je met hen praten
over wat je graag anders zou willen zien. Misschien kunnen jullie een proefperiode instellen voor nieuwe regels en daarna samen kijken of dit werkt. Blijven je ouders toch regels stellen waar je het echt niet mee eens bent? Dan zul je je daar toch bij neer moeten leggen, hoe ontzettend je daar ook van baalt. Het blijven tenslotte wel je ouders…
Op jonge leeftijd drinken (voor je zestiende; sommige wetenschappers zeggen zelfs voor je 24e!!) zorgt ervoor dat er bepaalde verbindingen tussen hersencellen niet gelegd worden. Wat niet aangemaakt is, dat is er gewoon niet en dat komt er ook niet. Daarnaast kunnen bestaande hersencellen na overmatig alcoholgebruik afsterven. Die hersencellen groeien ook niet meer aan. Bovendien blijkt uit onderzoek dat jongeren vatbaarder zijn voor verslaving doordat hun hersenen nog niet volledig ontwikkeld zijn. Voor ons genoeg reden je dringend aan te raden vóór je zestiende geen alcohol te drinken en de jaren erna ook nog niet. En natuurlijk geldt: als je drinkt, doe het dan altijd met mate. Je lichaam is een tempel van de Heilige Geest. Daar moet je goed voor zorgen!
De Bijbel heeft veel te zeggen over hoe God naar ons ki jkt. Bijvoorbeeld dat Hij ons wonderlijk en on tzagwekkend ge maakt heeft. Benieuw d naar wat God no g meer over jou te zegg en heeft? Lees de ze teksten er dan maa r eens op na:
7
“Toen ik twee jaar was, gingen mijn ouders een tijdje uit elkaar”, vertelt Esmeralda. “Op mijn zevende gebeurde dat nog een keer. Ik was voortdurend bang. Ik weet nog dat mijn moeder een keer met mij het huis uitvluchtte naar mijn zus, die op zichzelf woonde. Ik snapte niet wat er aan de hand was, tot mijn moeder een keer uitlegde dat mijn vader soms teveel dronk. Ik kon er met haar wel een beetje over praten, maar ze zat vooral erg vol met haar eigen zorgen. Toen ik negen was, mocht mijn vader terugkomen bij ons op voorwaarde dat hij niet meer zou drinken. Dat heeft hij vier jaar volgehouden. Daarna heeft hij wel diverse keren een flinke terugval gehad, maar mijn ouders zijn nog steeds bij elkaar en het gaat nu goed.”
Geloof Als Esmeralda acht jaar is, gaat ze met een vriendinnetje mee naar de kerk. Na verloop van tijd gaan haar ouders mee. Beiden zijn nu ook gelovig. “Ik vond het wel fijn in de kerk en ging er trouw naartoe. Maar het idee dat er een God is die van mij houdt, wilde er nog niet zo in bij me.” 8
Gepest Op de basisschool wordt Esmeralda flink gepest. “Ik was vrij stevig. Ze riepen dan ‘Hé dikzak, jou willen we niet in ons groepje’. De leraar probeerde er wel wat aan te doen, maar het hielp nauwelijks.” Op de middelbare school krijgt Esmeralda in de eerste klas een paar vriendinnen. In de tweede klas begint het pesten opnieuw. De enige vriendin die Esmeralda nog heeft in de klas, wil een jaar daarna ook niets meer met haar te maken hebben.
Dun zijn Als puber is Esmeralda enorm onzeker en negatief over zichzelf: “Ik ging proberen om af te vallen. In het begin ging dat moeizaam, maar het werd eigenlijk steeds makkelijker. Mensen complimenteerden me ermee en ik dacht: ‘Hé, hier ben ik goed in!’. Ik ging maaltijden schrappen of weggooien en zo sloop de eetstoornis mijn leven binnen. Ik dacht op den duur nog maar aan één ding: dun zijn.”
r t je vade a d m o ig n . A n gs t j i z ig t s g gepest n l a o o d h n c e s r op t du mdat je aar voor o m ig t t l s u g z n An Je robleme alcohol. p t n e e m s t f ie t mo en hee and je e m problem ie n j i c ht h a a r b a je d t n a e d e m e ngstig o te het m k a a p m ) 7 wordt. A e eten. O a (nu 1 t d r l a e r e e m m ks uiten. Es nauwelij r o o d durft te n ijge ole te kr r t n o c r de . leven on p God in e e r g e z re wij bijzonde
Pijn Een vriendin ziet wat er aan de hand is en praat op haar in, maar zonder resultaat. Voor haar ouders weet ze het met veel smoesjes verborgen te houden. “Ik kon niet meer met hen praten en liep regelmatig weg van huis.” Naast het weigeren van eten vindt Esmeralda nog een verkeerde manier om haar emoties de baas te zijn: ze pijnigt zichzelf door plukken haar uit haar hoofd te trekken, zichzelf te krassen of met haar hoofd tegen de muur te bonken, op momenten dat ze teleurgesteld is in zichzelf.
Bevrijd Zo’n twee jaar lang draait Esmeralda rond in deze negatieve cirkel. Op een dag gaat ze naar een genezingsdienst. Esmeralda: “Mijn hart ging vooraf als een razende tekeer. De voorganger deed een oproep voor mensen die in mijn rij zaten: ‘Wie verlossing, bevrijding, genezing nodig heeft, kom naar voren! Jezus houdt van je!’ Ik dacht: Nee, dit kan en mag niet voor mij zijn! Alles in mijn hoofd protesteerde. Toch ging ik trillend naar voren. De voorganger legde zijn handen op mijn hoofd en zei: ‘Dat je verlossing mag krijgen, in Jezus’ naam!’ Ik voelde zoveel liefde, zoveel kracht, dat is echt onbeschrijflijk. Ik barstte in huilen uit en besefte dat ik een aanraking van God had gehad! Sinds die dag kan ik weer vrijuit eten. Ik kan weer zonder nare gedachten in de spiegel kijken en de weegschaal heb ik niet meer nodig. God heeft mij verlost!”
De manier waarop Esmeralda van haar eetstoornis werd verlost, is heel bijzonder. Toch gaat het niet altijd zo ‘makkelijk’. Veel mensen hebben, naast gebed, ook iemand nodig die hen kan helpen om bijvoorbeeld oude patronen te doorbreken en dingen te verwerken. Dat kan een bekende zijn – bijvoorbeeld een ouder, docent of jongerenwerker – of een professionele hulpverlener. Herken jij jezelf in het verhaal van Esmeralda? Is er iets waar je met niemand over durft te praten? Of weet je je geen raad met je emoties? Blijf er niet mee rondlopen! Bel (0800-63 123 00 – gratis!), mail (help@chris.nl) of chat met Chris (www.chris.nl). Je kunt bellen tussen 08.00 en 00.00 uur, chatten op zondag, maandag, woensdag en vrijdag tussen 15.00 en 21.00 uur en een mailtje wordt binnen twee werkdagen beantwoord. Bij Chris luisteren we altijd naar je, wat er ook met je is!
Chris... Wat er ook met je is!
9
Help kinderen van verslaafde ouders!
Voor een kind van verslaafde ouders is het thuis vaak geen pretje. De verslaving van hun vader en/of moeder eist meestal alle aandacht op. Helaas komt ook mishandeling bij veel van deze kinderen voor. Je kunt je voorstellen dat deze kinderen veel vervelende dingen meemaken. Gelukkig zijn er ouders die met hun verslaving willen breken! Zij kiezen ervoor om hulp te zoeken. Wanneer deze ouders opgenomen worden bij De Hoop, worden – wanneer de situatie dat toelaat – ook hun kinderen geholpen. 10
Ouders kunnen hun kinderen meenemen naar De Hoop, zodat ze iedere dag in contact zijn met elkaar. Kinderen worden overdag opgevangen als hun vader of moeder bijvoorbeeld een gesprek heeft met een hulpverlener of een training of cursus volgt. Ook zorgt De Hoop dat de kinderen naar school kunnen. Helaas krijgt De Hoop voor deze vorm van hulp geen geld van de overheid. Help jij mee om de kinderen van verslaafde ouders op te vangen? Doordat hun ouders de mogelijkheid hebben om af te kicken en een nieuw leven op te bouwen, kunnen ook de kinderen een betere toekomst krijgen!
iPod voor jou! Actie voeren levert geld op. In dit geval geld voor kinderen van verslaafde ouders. En… een actie organiseren loont de moeite. Als jij je school zo ver krijgt om een actieweek zoals het Van Lodenstein College heeft gedaan voor De Hoop te organiseren (zie kader), ontvang je van ons een iPod. Wil je hulp bij het organiseren van een actieweek of wil je meer informatie? Neem dan contact op met Tim van Dijl via t.vandijl@vriendenvandehoop.nl.
Houd een actieweek op school Je kunt op vele manieren geld inzamelen voor kinderen van verslaafde ouders. Misschien heb je zelf al leuke ideeën om een actie op te zetten. Heb je inspiratie nodig? Kijk dan eens op de website van Connect (www. cnct.nl). Onder het kopje ‘Actie’ lees je een aantal leuke ideeën en succesverhalen van andere jongeren die een actie hebben gehouden (zie ook het kader op deze pagina).
13.000 euro voor De Hoop Het Van Lodenstein College locatie Kesteren hield afgelopen mei een actieweek om geld in te zamelen voor De Hoop. De actieweek was een groot succes! Alle eerste klassen deden mee, in totaal meer dan 300 leerlingen. Ze organiseerden een sponsorfietstocht langs locaties van het Van Lodenstein College (Amersfoort, Barneveld, Hoevelaken) en verkochten snoepzakken. De actieweek heeft het geweldige bedrag van 13.000 euro opgeleverd. Alle leerlingen: bedankt voor jullie inzet!
11
Waarschijnlijk herken je het wel: je hebt in een slaande ruzie dingen gezegd tegen je vriend(in) waar je later ontzettende spijt van hebt. Of je sloeg de deur net iets té hard dicht toen je moeder je aansprak op het feit dat je te laat thuis was gisteravond waardoor het ding nu onwijs klemt. Achteraf zie je in dat je dit beter niet had kunnen doen maar ja… op het moment zelf lukte het je gewoon niet om rustig te blijven.
Geen excuus Nu je dit weet is de verleiding natuurlijk groot om jezelf voortaan maar lekker te laten gaan, onder het mom van: “Daar kan ik niets aan doen, want mijn prefrontale cortex is nog niet klaar!”. Als je dat van plan was, moeten we je teleurstellen. Uit onderzoek blijkt namelijk dat kinderen van acht jaar al op een volwassen niveau kansen af kunnen wegen en beloningen in kunnen schatten. Iets waar jij dus ook toe in staat bent.
Als je jezelf herkent in één van bovenstaande situaties, hebben we een geruststellende boodschap voor je: je bent niet de enige die hier last van heeft. Hoe het komt dat je soms veel heftiger reageert op situaties dan je eigenlijk zou willen? Je hersenen hebben daarmee te maken…
Met vallen en opstaan Met andere woorden: ja, je brein is nog volop in ontwikkeling – waardoor je je soms raar kunt voelen en/of gedragen – maar dat geeft je nog geen excuus om gedrag dat fout was, goed te praten. Volwassen worden gaat met vallen en opstaan en het is de bedoeling dat je leert van je fouten. Heb je dus onwijs boos of gefrustreerd gereageerd in een situatie en besef je achteraf dat dat niet oké was? Besluit dan om je excuses aan te bieden. Probeer de volgende keer anders te reageren en geef de moed niet op: oefening baart kunst! ;)
Under Construction Vroeger dachten wetenschappers dat in de kinderjaren de hersenen al klaar waren met ontwikkelen. Tegenwoordig weten we dat dat niet het geval is. Pas als je 25 jaar bent, zijn je hersenen helemaal volgroeid. Dat betekent dat jouw brein op dit moment dus nog under construction is. Even inzoomen Je hersenen bestaan uit verschillende gebieden. De ‘emotiegebieden’ zijn al aangelegd toen je nog kind was. Maar het controlegebied (de prefrontale cortex; leuk woord voor Scrabble), is nog lang niet klaar. En de afstemming tussen je emotiegebieden en controlegebieden verloopt nog helemaal niet optimaal. Kortom: dé reden waarom jouw gedrag soms zo onvoorspelbaar en emotioneel beladen is. Het ene moment kun je je supervrolijk voelen om nog geen minuut later in janken uit te barsten of onwijs uit je slof te schieten.
12
Zo werkt jouw brein
Jouw brein is een enorm complex systeem dat bestaat uit ongeveer honderd miljard zenuwcellen. Ze wisselen onderling elektrische signalen uit, te vergelijken met een telefoonverbinding. Zo worden allerlei belangrijke processen in jouw lichaam geregeld. Van biologische functies, zoals ademhaling en hartslag, tot mentale functies, zoals denken en emoties. Ook je motorische functies, zoals beweging en evenwicht, worden aangestuurd door je hersenen.
: Jouw hersenen kilo 1,5 t to • wegen 1
t 2.0 00 van zo’n 1.500 to een oppervlak te al ta to erd in nd ho en n bb da • he uit meer eter en bestaan n ve ge or do r vierkante centim aa signalen aan elk e di en ell r wc uu nu r miljard ze 0 kilometer pe van meer dan 40 met een snelheid denken e waar neming, je oriek, je zintuiglijk • bepalen je mot en je emoties • bestaan voor 80
% uit water
13
tsen je af te kle e ve n v a n m je o t t n is u w k t c ht en, da Chris tere n of chatt vragen e il je a l a m Dat je bij t , e n e m at je nu en te bell d h k t o e eo m m r je o o do p de h aar wis t te? Kies o allang. M si k b ij e s rl w n u e e tu lg w a n nieu n vervo nt o p h u n ngeren’ e terecht ku nl voor ‘Jo s. ri ag er niet h ra .c v w ww . Staat je r’ e v p ag e v a n o ne e m g a @chris.nl, eb een vra naar help e voor ‘Ik h tis tj il ra a g m e n dan ee s.nl) of d bij? Stuur (w w w.chri t a h c e d p via contac t o 3 0 0). 80 0 -63 12 (0 jn li hulp
Ben je 17 jaar of ouder? Dan is er voor jou aan het einde van dit jaar weer de Kerstconferentie van de HGJB. Tijdens de Kerstconferenti e, die vier dagen duurt, krijg je de kans om God beter te leren kennen en word je gestimuleerd om te leven vanuit de relatie met Jezus Christus . Het programma van de KC is een leuke mix tussen inhoudelijke workshops, sport en spel, muziek, aanbidding, Bijbelstudie, cabaret en een heleboel gezelligheid. Meer informatie over de Kerstconferentie kun je vinden op de website van de HGJB: www.hgjb.nl.
kreukels, vlekken en scheuren te Begint jouw Bijbel langzaamaan s om hem te beschermen! Op hoe ie krijgen? Tijd voor een moo hippe hoes voor je Bijbel bestelwww.bijbelhoezen.nl kun je een aat je Bijbel heeft en van welk form len. Je kunt zelf opgeven welk en. Als je een Bijbelhoes bestelt, zeil je hoes gemaakt moet word Open Doors. gaat €1,50 van de opbrengst naar
Misschien heb je ze wel gezien op 4 juni: een team van (ex)gasten van De Hoop was aanwezig op de EOJongerendag om aan mensen te vertellen dat God levens wil veranderen en hoe De Hoop kan helpen bij bepaalde problemen. Daarnaast sprak het team ook mensen aan om hen te vertellen dat het erg belangrijk is om goede keuzes te maken in het leven. Het was vanaf het begin ‘volle bak’ bij de stand van De Hoop, waar mensen met zandzakjes hun problemen, in de vorm van blikken, omver mochten gooien. Op het zandzakje stond bijvoorbeeld ‘Bijbel’ en de problemen liepen uiteen van ‘nicotine’ tot ‘onzekerheid’. Rocco, ex-gast van De Hoop en lid van het team, vertelt: “Sommige bezoekers hadden tranen in de ogen bij het omvergooien van ‘hun problemen’.” Voor zowel medewerkers als bezoekers was de stand van De Hoop op de EO-Jongerendag een groot succes. De volgende stap is het Flevo Festival, dat in augustus plaatsvindt. Zien we je daar? 14
Onlangs overkwam het me weer: ik liep een pashokje binnen in een drukbezochte kledingwinkel, schoof het gordijn dicht en… wacht. Daar ging het al mis. Het gordijn ging namelijk niet dicht. Een ruk aan de ene kant van het gordijn resulteerde in een kier van vijf centimeter aan de andere kant. Een (iets subtieler) rukje aan de andere kant van het gordijn gaf eenzelfde resultaat. Conclusie: de hele winkel kon meekijken terwijl ik mijn kleren ging passen. Gênant. Het beschamende gevoel dat de hele wereld kan meekijken als jij in je ondergoed staat, is vast wel herkenbaar voor veel mensen. Als je andere kleren aantrek t, is er altijd een moment dat je hoopt dat er even niemand naar je kijkt. Datzelfde gevoel bekruipt me ook wel eens als ik weet dat er iets moet veranderen in mijn leven. Ik weet dat ik in mijn oude, versleten kleren sta. Ik weet wel dat ik eigenlijk nieuwe kleren nodig heb. Ik weet het allemaal heel goed, maar toch houdt iets me tegen om die nieuwe kleren aan te trekken: schaamte. Als ik nieuwe kleren aan wil trekken, zal ik ook een moment ‘in m’n nakie’ moeten staan. Als Jezus me nieuwe, schone kleren aanbiedt, zal ik mijn oude kleren uit moeten doen. Op dat moment zie ik pas hoe ik er écht uitzie en dat kan best wel eens beschamend zijn. Gelukkig wil Jezus me dan snel weer nieuwe kleren geven, zodat ik weer ‘in stijl’ het leven tegemoet kan gaan!
3e jaargang, nummer 3 2011
endam dinx veld -Giess Ik woon in: Har od ro kleur is: s Mijn lievelings langs het vlee et: vetrandjes ni r ve lie ☺ ik t t Dit ee n dwerggei is: Floortje, ee Mijn (huis)dier
Connect Verschijnt vier maal per jaar en wordt uitgegeven door De Hoop ggz. (www.dehoop.org). Een deel van het werk van De Hoop wordt financieel ondersteund door Stichting Vrienden van De Hoop. Deze stichting is in het bezit van het CBF- en het RƒB-keurmerk. Giften voor De Hoop kunnen worden overgemaakt op giro 38.38.38. De website van Connect is www.cnct.nl.
Redactie, vormgeving en fotografie Medewerkers van De Hoop Media, De Hoop Preventie en Stichting Vrienden van De Hoop. Redactieadres Provincialeweg 70, 3329 KP in Dordrecht Telefoon: (078) 6 111 356 E-mail: info@cnct.nl ISSN 1877-5071
Aansprakelijkheid Redactie en uitgever zijn niet aansprakelijk voor de uitspraken van (ex-)cliënten van De Hoop in Connect. Vóór verschijning zijn zij akkoord gegaan met publicatie van deze uitspraken. Niets uit deze uitgave mag openbaar worden gemaakt door middel van druk, microfilm of op welke wijze ook, zonder toestemming van de redactie. De Hoop is een evangelische ggz-instelling. De Hoop ggz helpt kinderen, jongeren en volwassenen.
Druk De Hoop Grafisch Centrum Provincialeweg 86, 3329 KP DORDRECHT Telefoon: (078) 6 111 333 E-mail: grafisch@dehoop.com www.dehoopgrafischcentrum.nl Adreswijziging? Stuur een e-mail naar: info@vriendenvandehoop.nl of bel naar: 078 – 6111355.
15
Conny en C.T. Je hebt duidelijk moeite met het uiten van emoties... hee CONNY... ik wil je graag helpen
Huh? waarmee?
hee CONNY... ik wil je graag helpen
N r.11
Hoe kom je daar nou bij?
haal dat enge beest weg! Nu!
Aaaah... een muis!
heel goed... boos, gestrest... angst..
PR PRR PRR RPRPRR R PRR PRPRRRP PRR PRR PRR RR
PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR PRR
even later... kom maar kleine jongen... zo is het wel genoeg..
Au!
mmm.... misschien heeft ze er toch minder moeite mee dan ik dacht!
Au! Einde