Carte Blanche Magazine Nº002 - CB002 by Carte Blanche

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

02 24

INTRO PRIS RO RONALD LUNA M CARTE Colofon Redactie Massih Hutak Fotografie Anna Ustian Ontwerp Ciro Timmers Logo Jay Sunsmith Artistieke leiding Valery Mak Curatie en selectie Valery Mak Projectmanagement Roos Aduagyei

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

OOS D NIJBOER MAE BLANCHE 6

Werken Alan Nguyen, Damien Cifelli, Fleur Ouwerkerk, Jennie Koffeman, Kaili Smith, Koen Dudink, Mart Veldhuis, MC DRT, Mik Augusteijn, Nerenchy Metschendorp, Ralf de Jong, Richard Terborg, Ruben Raven, Safi Graauw, Sheray of Light, Sioe Jeng Tsao (Seeyousioe), Stacii Samidin, Ziarah Janssen Over Carte Blanche Carte Blanche produceert, programmeert en presenteert: Art, muziek, fashion, dans, theater, club & meer. Carte Blanche is een initiatief van Provincie Flevoland en onderdeel van het Flevolands Fonds voor culturele ontwikkeling.

Meer informatie crtblnch.nl

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

“WAT BLIJFT ER OVER ALS JE ER NIET MEER BENT? HOE WIL JE HERINNERD WORDEN?* 6

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

*WAARVOOR STA JE EIGENLIJK?”

Artistiek Leider Programmamaker

Het zijn vragen die niet alleen door mijn hoofd spoken, maar die elke creatieveling en kunstenaar waarschijnlijk extra intens bezighouden. Want laten we eerlijk zijn, als kunstenaar bevries je jouw gedachten en emoties in een werk dat vaak langer meegaat dan het moment van creatie. Soms zelfs tot in de eeuwigheid... Kunst bezit die unieke kracht om emoties, gebeurtenissen en zelfs mensen vast te leggen op een manier die woorden niet altijd kunnen evenaren. Sommige kunstwerken laten een onuitwisbare indruk achter. Ik spreek graag over ‘herinneringswaarde’. Wanneer een kunstenaar of werk over deze magische kwaliteit beschikt, omarm je het voor de rest van je leven. Dat vind ik de hoogst haalbare vorm van erkenning en waardering. Voor mij is herinneringswaarde niet gebonden aan esthetische schoonheid. Het gaat eerder om de connectie met positieve associaties die je al had. Deze connectie geeft een nieuwe dimensie aan de manier waarop je smaak en waardering zich ontwikkelen.Bovendien geloof ik dat een verhaal evenveel impact kan hebben als beeld of geluid. Ambacht, visie, vakmanschap, opinie, stijl, originaliteit, lef en niet te vergeten context: al deze ingrediënten vormen de basis voor een meeslepend verhaal of kunstwerk. De meest verfijnde, technisch begaafde kunstenaar kan het afleggen tegen de eigenzinnige autonoom als het gaat om culturele impact (en dus herinneringswaarde). Een diploma biedt geen garantie voor authenticiteit

02 24

Om de Almeerse woordkunstenaar Jonathan ‘Joon’ Haring te citeren — Van stenen sjouwen naar ineens geen vertrouwen meer Onzekerheid, maar hopen dat je van je fouten leert Het is een kunst om te bewegen door het koude weer Maar ik kreeg mijn levenslessen van mijn oude heer Hij vertelde mij - blijf te allen tijde dichtbij jezelf In alle opzichten, van stijl en kennis Naar het zijn van een mens Want dat is wat je grootbrengt Zorg dat je nooit wordt vergeten als je dood bent Voor je ligt de 2e editie van het Carte Blanche magazine. Opnieuw hebben toonaangevende creatieven de vrijheid gekregen om hun ongepubliceerde werk te delen, met de toevoeging om na te denken over hun nalatenschap: wat eert wie ze zijn en waar ze voor staan. In deze editie maak je o.a. kennis met de Zuiderzeeontdekkingsreis van de Emmeloordse auteur en onderzoeker Ronald Nijboer. Maar ook met Luna Mae, één van de best bewaarde geheimen op het gebied van hedendaagse R&B. En wat te denken van allround beeldend kunstenares Pris Roos die de toko van haar ouders centraal stelt in haar werk en benadering van kunst. Elk van hen vertelt een uniek verhaal en bouwt aan een eigen legacy.

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

Schilder en autonoom kunstenaar ( 1984) is altijd aan het onderzoeken. Als beeldend journalist verkent ze constant de betekenis van haar werk in de maatschappij. Met als terugkerende vraag: Wat houdt familie in? 8

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

“MIJN WERKEN ZIJN INDIRECT PORTRETTEN*

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

We ontmoeten Pris Roos in wat je kunt noemen ‘een echte schilderstudio’. Gelegen op Rotterdam-Zuid, in de Tarwewijk, aan een winkelstraat met een slager, een visboer, een snackbar en een Poolse supermarkt om de hoek. De studio deelt Pris met een dansschool en een kinderopvang. Als het stil is in haar atelier, hoort ze het enthousiaste gestamp van kinderen boven haar en naast haar spelende en huilende kinderen die bezig zijn met oppasmoeder en buurvrouw Maureen. Begrijpelijk dat Pris tijdens het schilderen altijd harde muziek heeft op staan. “Ik heb muziek altijd belangrijk gevonden om door het leven te gaan”, vertelt ze. “Ik kan niet werken zonder muziek om me heen. Hiphop om precies te zijn.” Ze zit er ontspannen bij en vertelt zoals haar doeken ook lijken geschilderd: bedachtzaam, doorleefd, soms met harde en soms met zachte verfstreken. “Hiphop is de leidraad en achtergrond van alles in mijn leven. Anders kan ik me niet bewegen in de wereld. Het zijn constante bevestigingen van mensen van kleur die tegen me zeggen via de muziek dat ik er mag zijn. Missy Elliot, Queen Latifah en Aaliyah inspireren me als sterke vrouwen. Ik relateer meer met hiphop dan Indonesische muziek.”

*VAN MIJN FAMILIE EN MEZELF” 02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Aan beide muren hangen werken van haar, die vanaf nu te zien zijn in haar nieuwste solotentoonstelling. In het midden staat een grote werktafel met heel veel spullen. Van fruit, potloden, schaar, hamer, oliepastel, een kar met olieverf in wel dertig kleuren. Er is een leeshoek met boeken en graphic novels die ze leest en uitleent aan haar boekencollectief. En natuurlijk een ladekast met haar werken erin. Grote ramen, goede lichtinval overdag. “Mijn werkplek is ergens heel erg messy, maar het is mijn messyness.” Op dit moment werkt ze aan negen nieuwe portretten, allemaal van individuen, behalve één koppel. De doeken zijn vanaf nu te zien in haar nieuwste solotentoonstelling in TENT Rotterdam. Hoe begin je zo een creatief proces en hoe ga je vervolgens te werk? “Ik zie mezelf echt als beeldend journalist. Dus iemand die door middel van onderzoek en een scherpe blik de wereld om zich heen probeert te duiden, niet in woorden maar in beelden. In mijn huidige werk houdt dat in: portretten maken van personen die niet alleen voor het oog zijn maar ook met het achtergrondverhaal van de geportretteerden als centraal punt. Het zijn voornamelijk makers met elk een eigen discipline in het creatieve vak, hebben verschillende achtergronden en zijn verbonden met Rotterdam. Mijn vragen aan hen gaan over achtergrond en identiteit. We gaan gewoon los in het gesprek. Ik stel me ook kwetsbaar op. Over onderwerpen waar we het over hebben, geef ik mezelf ook bloot. Als we het hebben over gender of coming out bijvoorbeeld, dan vertel ik ook over mijn eigen coming out.” Een andere belangrijke vraag in deze nieuwe reeks is de betekenis van familie in het leven. Die vraag vindt Pris belangrijk omdat familie veel verschillende betekenissen kan hebben. “Bloedfamilie, gekozen familie, mensen in je directe omgeving. Ik heb mijn familie in de toko van mijn ouders, waar ik elk weekend werk naast mijn eigen makerschap. Maar onder familie versta ik ook mijn beste vrienden. Mensen die ervoor waken dat ik niet teveel in de problemen kom.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Ze valt even stil. “We beginnen allemaal met een begin. We worden in een samenstelling geboren die gaandeweg je leven en ervaringen ook weer ontwikkelt, groeit en verandert. Jaren zijn er in ieder geval voor nodig om iemand familie te noemen, zoals mijn vrienden die ik al twintig jaar ken. Soms woon je samen, soms niet meer. En ik heb een handvol familie, buiten mijn eigen familie. Familie zijn ook de mensen die ik elk weekend in de toko zie.” Ze legt uit hoe ze werk en familie combineert met de toko in Almere. “Veel mensen gaan wekelijks langs bij familie, zo zie ik mijn weekenden in de winkel van mijn ouders. Maar in plaats van dat we op de bank chillen, werken wij. Eten is het enige moment dat we ontspannen en als familie even tot rust komen.” En die rust kan ze zo nu en dan goed gebruiken. “Het is me door mijn migrantenouders meegegeven om succesvol te zijn en te presteren. Ik heb heel vaak samengewerkt met collectieven en organisaties, maar dat betekent dat er heel veel werk is. Aan de ene kant zit er iets in mij: ik werk heel veel en doe heel veel. En aan de andere kant heb ik ook veel controle nodig. Ik moet een soort rust hebben in mijn hoofd. De twee dagen werken in de toko, zorgen ervoor dat ik niet als een maniak alleen maar werk.”

02 24

“Het heeft mij strijdbaar gemaakt om de verhalen van anderen aan te horen en hieraan recht te doen. Hiermee is mijn werk tegelijkertijd een zelfportret van mijn eigen familie en van mijzelf. Ik maak geen letterlijke portretten. Ik werk met kartonnen dozen, die ik haal van de toko en die achtergrond van alle mensen die ik portretteer is onderdeel van mijn eigen (familie)portret.

02 24

“Ooit wil ik wel nog echt mijn ouders portretteren, maar nogmaals: bij mijn werkwijze hoort nou eenmaal dat er hele lange en persoonlijke gesprekken aan voorafgaan. Aziatische families zijn zwijgzaam, praten over mijn werk en thema’s binnen mijn werk gaat niet zo makkelijk met mijn eigen familie. Het heeft natuurlijk ook te maken met de taalbarrière. We doen heel veel non verbale communicatie. Toen ik net afgestudeerd was, hing ik schilderijen op in de toko en flyers en poster van/met mijn werk. Een toko is een plek waar je naar binnen kan om dingen te kopen die je nodig hebt, maar vooral ook om mensen te ontmoeten. Mijn familie probeert echt wel naar openingen of tentoonstellingen te komen, maar ze werken echter wel elke dag behalve maandag. Openingen zijn meestal in het weekend en musea zijn juist dicht op maandag. Ik was er niet altijd oké mee, nu wel. Omdat ik nu ik besef hoe hard mijn ouders werken en hebben gewerkt voor mij. Ik realiseer me dat ze een dagje ouder worden dat ik niet zo moeilijk moet doen om dit soort dingen.” “Accepteren en liefhebben wat er is, in plaats van wat niet.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

Schrijver ( 1987) is geïntrigeerd door het IJsselmeer. Met een historische tjalk voer hij langs kustplaatsen en schreef de verhalen van de bewoners op. Het resultaat van zijn reis is te lezen in zijn boek “Wereldzee in de Polder”. Vanwaar zijn fascinatie? 16

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

“MET PERSOONLIJKE ONDERZOEKS VERHALEN KUN JE ALS SCHRIJVER*

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

*OP EEN BOEIENDE MANIER EEN URGENT THEMA AANKAARTEN” In Friesland ligt een kleine plaats aan het IJsselmeer, genaamd Lemmer. Eenmaal aangekomen, tref je een pittoreske plaats met huisjes, restaurants en café’s aan het water met zeilboten langs de smalle weg. Alles ademt er de geschiedenis van visserij, handel en scheepvaart. Een perfecte plek om de man te spreken die met een 19e-eeuws schip het hele IJsselmeer over reisde om de historie en de hedendaagse verhalen van het water, de natuur en de mensen langs de voormalige Zuiderzee op te tekenen. Ronald Nijboer is geboren in Zwolle, maar opgegroeid in Emmeloord. Met - in zijn eigen woorden - een haat liefdeverhouding tot het plaatselijke landschap. “Het is niet zo prettig om twintig kilometer lang rechtdoor te fietsen, met altijd wind tegen”, vertelt hij met een lach. “Maar elke keer weer ben ik betoverd door de weidsheid en verstilling van dit gebied, de natuur, de kleuren in de lucht als de zon ondergaat. Bovendien is het geworteld in het IJsselmeergebied dat een enorm rijke geschiedenis kent.”

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

Hij zit er opgewekt bij. Het polderlandschap gaat hem aan het hart. “Je moet wel rijk van geest zijn om hier geïnspireerd te raken. Het landschap is niet makkelijk om te omarmen of om van te houden. Het is vlak, groot en toch wat kil. Dat vond ik als kind ook vooral lastig” Hier is het landschap rechtlijnig, efficiënt, nuttig. En de mensen ook. “Mensen zijn in het verleden geselecteerd om hier een boerderij te betrekken. Hun linnenkastjes werden gecontroleerd om te bepalen of het nette mensen waren.

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Door levensovertuigingen heen, van protestant en katholiek, tot een mix van allerlei beroepen. Behalve kunstenaars; die waren niet nodig. Nog steeds als je hier aan mensen vertelt dat je schrijft, vragen ze vaak niet waar je over schrijft, maar vooral wat je écht doet. Hoe je je nuttig maakt.” Zijn relatie met deze omgeving en de betekenis van dit landschap in zijn leven, werd de fascinatie voor het nieuwe boek. Hij vroeg zich af: wanneer voel je je thuis in een landschap?

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Voor zijn onderzoek maakte hij een vaartocht langs het IJsselmeer. Een reis die is geïnspireerd op de boottocht van Fransman Henry Havard honderdvijftig jaar geleden. Wat viel je op tijdens je reis? “Havard reisde rond in een tijd dat de Westerse wereld razendsnel moderniseerde. Hij wilde de dorpen rond de Zuiderzee vastleggen nu dat nog kon. Wat me opviel was hoe zintuiglijk en poëtisch hij de landschappen en steden beschreef. Hij rook de zilte lucht, zag zeehondjes en bruinvissen, voer over de onvoorspelbare zee langs kleurrijke weilanden. Na de afsluiting van de Zuiderzee is het water toch doods gemaakt en is de beleving van die zee minder aanwezig. Je stuit tegenwoordig vaker op distributiecentra of windmolenparken die je horizon doorsnijden. Toch is er nog genoeg schoonheid te beleven. Midden in Nederland hebben we nog altijd een plek met volop weidsheid en verstilling, alleen moet je wat beter je best doen dan in de tijd van Havard.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Havard legde de geschiedenis en verhalen van de dorpen en steden langs de Zuiderzee vast, vlak voordat de modernisering ze voorgoed veranderden. Anderhalve eeuw later kampt het gebied opnieuw met de uitdagingen van vernieuwing, zoals woningbouw, energietransitie en klimaatverandering, ook daarover gaat het in zijn boek “Wereldzee in de Polder”.

02 24

CB002

Zijn eerste boek Tabé Java, Taba Indië (2017) was ook al een onderzoeksreis. Over zijn opa die als twintiger had gevochten in Indonesië. Ronald kende zijn opa vrij goed, maar over de oorlog werd niet gesproken. Toen hij op de zolder van zijn ouders een kist vond met dagboeken en ander persoonlijk materiaal van zijn grootvader, opende dat doodgezwegen hoofdstuk zich. “Opa was 23, een Hollandse jongen uit Harderberg, één van de ouderen met zijn 23 jaar. De meesten waren achttien, negentien. Ze gingen naar Indonesië vanuit de gedachte om Japan te verslaan. Maar kwamen terecht in een bloedige onafhankelijkheidsoorlog.” In die wereld duiken en daarmee dichterbij zijn opa te komen, was de fascinatie. De verhalen over zijn opa verschenen eerst als essays op het journalistieke platform De Correspondent en werden later gepubliceerd als boek.

02 24

“Ik schrijf altijd in de combinatie onderzoek persoonlijk verhaal. Volgens mij kun je op die manier mensen meenemen in een boeiende en eigenzinnige reis die ook nog eens een urgent thema aankaart, in historische context en met feiten.” Is dit boek, een liefdesbrief ter bescherming van het hele IJsselmeergebied, niet gewoon een activistisch werk? “Ja, dat denk ik wel. Ik probeer in die zin niet teveel op te leggen. Maar door het te laten zien en de geschiedenis te verbeelden en te vertellen, komt het hopelijk ook over op mensen dat dit gebied bescherming en aandacht verdient.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

( 1991) bespeelde als achtergrondzangeres van onder andere Glennis

Grace, Waylon en Ronnie Flex de grootste podia en festivals van het land. Nu is het tijd om de focus te verleggen naar haar solocarrière. Waar haalt ze haar inspiratie vandaan? 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

“OVER HARTZEER, ALLE LAGEN, SITUATIES EN FASES IN DE LIEFDE KAN IK HEEL VRIJ ZINGEN*

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

*IK GELOOF DAT ER ALTIJD MENSEN ZIJN DIE ZICH DAARAAN KUNNEN RELATEREN” We zitten in de woonkamer van Luna Mae in Almere. De ruimte ademt rust en creativiteit. Een interessante combinatie. Eén hoek is heel duidelijk het muzikale werkstation met een bureau waar speakers op staan, een opnamemicrofoon en een keyboard. In de andere hoek staat een lekkere bank, een televisie en nog meer instrumenten, zoals een basgitaar en een djembé. De geur van wierook hangt in de kamer. Het felle zonlicht valt volop naar binnen door de hoge ramen. Een perfecte setting voor de artiest die bereid is om uit de schaduw te stappen en zichzelf aan de wereld te laten zien en horen. Als achtergrondzangeres treedt Luna Mae namelijk al jaren op met de grootste namen van het land zoals Waylon, Glennis Grace en Ronnie Flex. Met hen bespeelde ze al vele podia en festivals in het land. Ook Anouk heeft haar gevraagd om versterking. Maar hier in haar woonkamer is ze vooral een one-woman-band. Luna Mae zit er comfortabel en fris bij in een trainingspak, met de benen op de bank. Op de vraag of ze alle instrumenten in deze ruimte zelf speelt, antwoordt ze met een lach: “Een beetje. Maar aan de lengte van m’n nagels kun je zien dat ik lacking ben. Hiermee kun je echt geen gitaar of fatsoenlijke keys spelen.” Ze schiet er zelf van in de lach. Eind 2023 stond ze met Waylon nog in Ahoy en mocht ze ook een solonummer zingen. “Dat zijn natuurlijk de dingen waar je van droomt, daarom doe ik het ook nog steeds.”

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

Voor haar eigen muziek schrijft, zingt en produceert ze grotendeels alles zelf, al werkt ze wel graag samen met andere muzikanten. Haar sound omschrijft ze als mellow soul en r&b. Met altijd iets sprookjesachtigs, is het niet in de teksten dan is het wel iets in de muziek. Haar grote invloeden komen voornamelijk uit de jaren negentig van de vorige eeuw. SWV, Alicia Keys, Destiny’s Child, Aaliyah. “Maar Erykah Badu is misschien wel de grootste inspiratie. Omdat ik haar albums nooit zat raak. Dat is wat ik zelf ook hoop te maken, tijdloze muziek die generaties meegaat en mensen weet te raken.” Haar sound en stemgeluid worden vaak vergeleken met Joss Stone. Maar dan met moderne synthgedreven akkoorden en een combinatie van elektronisch muziek met live instrumentatie. Ze schildert ook. “Kunst en muziek vormen de kern van mijn geluk. Zonder die twee, is er niet veel over. Ja, familie en vrienden.” Ze lacht weer en denkt even na. “Als ik door bepaalde ervaringen heen ga, kan ik muziek en schilderen gebruiken als therapie. Als een soort actieve meditatie. Ik kan schrijven over dingen die ik mee maak, maar ook gewoon over hele lichte en absurde dingen. Als ik er maar plezier in heb en me vrij voel, zoals een kind onbevangen speelt.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

Even terug in de tijd. In 2015 wordt ze uitgeroepen tot Soul & Jazz Talent van Radio 6. Op haar negentiende deed ze auditie om backing vocals te doen tijdens live shows van Waylon. Toen ze daarvoor werd aangenomen, is het balletje gaan rollen in de wereld van de achtergrondzang. “De muzikanten met wie ik al sinds m’n zestiende in een band speelde, ging in dezelfde periode Ronnie Flex begeleiden bij live shows. Het was logisch dat ik daar ook onderdeel van werd. Dat is iets waar ik nog steeds erg van geniet. Maar backing vocals namen op een gegeven moment de overhand omdat er zoveel optredens en studiosessies gepland stonden. Terwijl mijn meisjesdroom altijd is geweest dat ik mijn eigen muziek en mijn eigen stem wilde laten horen. Het afgelopen jaar was daar ineens meer tijd voor. Dit is nu al mijn meest productieve jaar ooit als artiest.” De muzikale appel valt niet ver van de boom. Haar vader is ook muzikant en zingt. De basgitaar in de woonkamer is van hem. Luna Mae herinnert zich uit haar jeugd dat papa veel aan het toeren was. “En ik snapte al jong dat muzikant zijn een serieuze leefstijl kan zijn.” Ze hadden een piano thuis, waar Luna Mae ook les op kreeg van een buurvrouw. Ze was zes. “Mijn vader moest met een mes de deur van de wc openen omdat ik er eindeloos melodietjes en teksten zat te bedenken. Rond een jaar of dertien schreef ik mijn eerste liedje, over het verlies van mijn moeder, dat ik op mijn zevende meemaakte.”

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

“Over hartzeer, alle lagen, situaties en fases in de liefde kan ik heel vrij schrijven. En ik geloof dat er altijd mensen zijn die zich daaraan kunnen relateren. Daarnaast hoop ik met mijn muziek ook mensen te verlichten. Dat ze bewuster worden van zichzelf en realiseren dat er geen grenzen zijn aan verbeelding en mogelijkheden. Bij mijzelf kan zoiets beginnen met een simpele melodie die me heel erg raakt. Als ik het vervolgens aan mijn vrienden laat horen en die gaan er ook lekker op, dan weet ik dat ik op de goede weg zit.”

Haar twee recente nummers zijn van begin tot eind door haar zelf gemaakt. Ze zijn het best beluisterd op Spotify en daar krijgt ze ook de beste reacties op, vertelt ze. Een mooie bevestiging dat ze op de goede weg zit. “Vanaf de eerste noten en akkoorden komt het allemaal uit mezelf. Dichterbij mij kun je haast niet komen.” Op het ruim een half miljoen keer gestreamde nummer “Concentrate” zingt ze: “If I had it my way, I would teach you 100 ways to - Lead you the way to Get me to stay - Though I can’t change you” Luna Mae beperkt zich echter niet alleen tot het Engels. Tegenwoordig maakt ze ook Nederlandstalige vertalingen van haar Engelse liedjes. “Een droomproject is om een cd in beide talen uit te brengen. Maar dat moet je niet opschrijven, anders gaan mensen mijn idee stelen.” Waarna weer die aanstekelijke lach volgt.

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

SAFI GRAAUW — MATTEPAINTING IN VIDEOCLIP (2023)

Around You 34

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

KAILI SMITH — OIL PAINT ON LINEN CANVAS (2023)

Papa Bam Bam

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

STACII SAMIDIN — PHOTOGRAPHY (SINCE 2009)

My Lifework: Societies

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

Cuz We All Need It

ZIARAH JANSSEN — ACYL AND OILPAINT ON CANVAS (2023)

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

SIOE JENG TSAO (SEEYOUSIOE) — DIGITAL ARTWORK (2023)

In solidarity we stand.

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

SHERAY OF LIGHT — POLYESTER FABRIC, COTTON ROPE AND STEEL CONSTRUCTION (2023)

In Full Glory

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

RUBEN RAVEN — PENCIL ON PAPER (2023)

Junkyard

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

RICHARD TERBORG — PHOTOGRAPHY (2023)

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

RALF DE JONG — IPAD PRO, APPLE PENCIL, PROCREATE, ILLUSTRATOR (2023)

Butterfly Knife

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

Faith Alive Forever

NERENCHY METSCHENDORP — MANOAH GOOTJES (2023)

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

MIK AUGUSTEIJN — ACYLIC PAINT ON GLASS (2022)

Kwastloos

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

Make shit Live forever

MART VELDHUIS — DIGITAL (2023)

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

KOEN DUDINK — STONEWEAR (2022)

Head

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

KEVIN ‘MCDRT’ VISSER — POSCA ON PAPER COMBINED WITH A SCANNER, A DIGITAL PHOTOCAMERA AND PHOTOSHOP (2023)

Kris Kraswerk

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

Past Present Future

ALAN NGUYEN — 3D PRINTED BIOFILAMENT (2023)

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

PARA SIEMPRE

FLEUR OUWERKERK — PHOTOPRINT ON PAPER, CORRECTION FLUID, INK (2023)

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

DAMIEN CIFELLI — OIL ON CANVAS (2023)

Infinite Ground ( In The Contra Forest )

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

JENNIE KOFFEMAN — ACRYLIC AND OILPAINT ON CANVAS (2023)

Lesstof

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24

CB002

02 24

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

CB002

CARTE BLANCHE ISSUE N°002

02 24