Πρόγραμμα συμμετοχικού σχεδιασμού στο 2ο δημοτικό και το 5ο νηπιαγωγείο Αγίας Παρασκευής

“Εκπαιδευτικό πρόγραμμα συμμετοχικού σχεδιασμού στο 2ο δημοτικό σχολείο και στο 5ο νηπιαγωγείο Δήμου Αγίας Παρασκευής”

Φεβρουάριος 2018

Το παρόν τεύχος αποτελεί παραδοτέο της από 22/08/2017 σύμβασης, με ΑΠ 28360, μεταξύ του Δήμου Αγίας Παρασκευής και της CPD - Creating Spaces ΚΟΙΝΣΕΠ με ανιτκείμενο το “ Εκπαιδευτικό πρόγραμμα συμμετχοχικού σχεδιασμού στο 2ο δημοτικό σχολείο και στο 5ο νηπιαγωγείο Δήμου Αγίας Παρασκευής” (Παράρτημα 1). Ομάδα έργου Σοφία Τσάδαρη Δημήτρης Πούλιος Δάφνη Ανδρίτσου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. Χρονοδιάγραμμα υλοποίησης προγράμματος 2. Τα εργαστήρια 3. Τα αποτελέσματα των εργαστηρίων 4. Διαμόρφωση της τελικής πρότασης 5. Παραρτήματα

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

1

9 Νοεμβρίου 2017: Εισαγωγική παρουσίαση ενημέρωσης συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και της διεύθυνσης του Δημοτικού σχολείου. (Παράρτημα 2) 10 Νοεμβρίου - 15 Δεκεμβρίου: Προετοιμασία των εργαστηρίων, αναμονή τελικής έγκρισης του προγράμματος από το ΙΕΠ (7/12/2017 - παράρτημα 3), αναζήτηση σχεδίων παλαιών οικοδομικών αδειών (παράρτημα 4), συνεργασία για την εκπόνηση νέου τοπογραφικού από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου (παράρτημα 5).

15 Δεκεμβρίου 2017: Άσκηση 1- Ερωτηματολόγιο: Στους μαθητές όλων των τάξεων του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού μοιράστηκαν τα ερωτηματολόγια, τα οποία συμπληρώθηκαν στο σπίτι εντός 2 ημερών (παράρτημα 6). Τα ερωτηματολόγια των τάξεων του Νηπιαγωγείου και των Α-Β-Γ τάξεων του Δημοτικού περιείχαν ερωτήσεις σχετικά με τις δραστηριότητες των παιδιών στην αυλή και απαντήθηκαν με τη βοήθεια των δασκάλων ή των γονέων τους. Στο ερωτηματολόγιο των τάξεων Δ-Ε-ΣΤ Δημοτικού υπήρχε επιπλέον σκαρίφημα της αυλής, όπου μπορούσαν να σημειώσουν στοιχεία της καθημερινής εμπειρίας τους.

18-19 Δεκεμβρίου 2017: Σχεδιαστική Άσκηση 1: Οι μαθητές του Νηπιαγωγείου και των Α-Β-Γ τάξεων του Δημοτικού, αφού συζήτησαν στην τάξη με τους υπεύθυνους του εργαστηρίου για τα προβλήματα και τις ιδέες τους, στη συνέχεια ζωγράφισαν σε ενιαίο ρολό χαρτί τις προτάσεις τους για την αυλή.

20-22 Δεκεμβρίου 2017: Σχεδιαστική Άσκηση 2: Οι μαθητές των Δ-Ε-Στ τάξεων του Δημοτικού συζήτησαν στην τάξη τα προβλήματα και τις προτάσεις / ιδέες τους, φτιάχνοντας ένα κολλάζ με τη μορφή του «Δέντρου Ιδεών».

10-15 Ιανουαρίου 2018: Σχεδιαστική Άσκηση 3: Οι μαθητές των Δ-Ε-Στ τάξεων του Δημοτικού, σε ομάδες των 8-10 ατόμων παρουσίασαν πάνω σε κάτοψη τις ιδέες τους για το σχολείο, με τη χρήση χρωμάτων και κολλάζ.

18 Ιανουαρίου 2018: Εργαστήριο με γονείς-εκπαιδευτικούς: Σύντομη παρουσίαση της μέχρι τώρα πορείας των εργαστηρίων, αποτελέσματα επεξεργασίας υλικού από μαθητές (παράρτημα 7).

1 Φεβροαρίου 2018: Συζήτηση - διαβούλευση επί της πρότασης που διαμορφώθηκε στη βάση των εργαστηρίων του συμμετοχικου σχεδιασμού (παράρτημα 8).

12 Φεβρουαρίου 2018: Παρουσίαση της τελικής πρότασης στις υπηρεσίες του Δήμου (παράρτημα 9).

ΤΑ ΕΡΓΑΣΤΉΡΙΑ

2

ΜΑΘΗΤΈΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΊΟΥ: Στους μαθητές του 5ου Νηπιαγωγείου, σε πρώτη φάση, μοιράστηκε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο συμπλήρωσαν στο σπίτι, με τη βοήθεια των γονιών τους. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την καθημερινότητα των παιδιών στην αυλή, όπως: “Τι παιχνίδια σου αρέσει να παίζεις στην αυλή του σχολείου σου;” “Τι κάνεις με τους φίλους σου στην αυλή;” “Τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει στην αυλή;” “Σε ποιό σημείο της αυλής σου αρέσει περισσότερο να παίζεις;” Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ένα εργαστήριο με δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, οι υπεύθυνοι των εργαστηρίων, σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς, συζήτησαν με τα παιδιά για τον τρόπο που χρησιμοποιούν το χώρο. Στο δεύτερο, ζωγράφισαν πάνω σε ενιαίο ρολό χαρτί, σε ομάδες ή ατομικά, τις προτάσεις και τις ιδέες τους. Αξιοποιώντας την ανεξάντλητη φαντασία τους και δίχως να έχουν κανένα περιορισμό, δημιούργησαν ένα πραγματικά ενδιαφέρον συλλογικό “κολλάζ”, με προτάσεις που κανένας ενήλικας δεν θα μπορούσε να σκεφτεί. Ταυτόχρονα, όμως, εντόπισαν και πραγματικά προβλήματα και ελλείψεις στην υπάρχουσα κατάσταση της αυλής.

Τα συμμετοχικά εργαστήρια με τους μαθητές του 5ου Νηπιαγωγείου και 2ου Δημοτικού Αγίας Παρασκευής ξεκίνησαν το Δεκέμβριο του 2017 και ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2018. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 24 συναντήσεις-εργαστήρια σε διάστημα τριών εβδομάδων, όπου συμμετείχαν συνολικά πάνω από 350 μαθητές από όλες τις τάξεις, συμβάλλοντας με τις ιδέες και τις προτάσεις τους. Η οργάνωση των εργαστηρίων βασίστηκε στο τρίπτυχο: - ανάλυση του χώρου από τους χρήστες - συγκρότηση ιδεών-προτάσεων - δημιουργία τελικής πρότασης Παράλληλα, επιλέχθηκε ως μέθοδος η διάκριση των ηλικιακών ομάδων, για την καλύτερη και πιο εύκολη οργάνωση του προγράμματος και για την άντληση αυτοτελών συμπερασμάτων ανά ηλικιακή ομάδα. Με βάση το τρίπτυχο Ανάλυση - Όραμα - Σχεδιασμός, τα εργαστήρια πραγματοποιήθηκαν σε τρεις φάσεις και βασίστηκαν σε μια σειρά μεθοδολογιών και τεχνικών συμμετοχικού σχεδιασμού, όπως ερωτηματολόγια, συζήτηση με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, εργαστήρια ζωγραφικής, κολλάζ και εργαστήρια σχεδιασμού, όπου οι προτάσεις και οι στόχοι πήραν πλέον τη μορφή σχεδίου.

Α-Β-Γ ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ Στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ακολουθήθηκε περίπου η ίδια μεθοδολογία με το νηπιαγωγείο. Οι μαθητές απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, συζήτησαν μαζί μας για τις δραστηριότητές τους στην αυλή και ζωγράφισαν σε ενιαίο ρολό χαρτί τις ιδέες τους. Μέσα από τις ζωγραφιές τους αποτυπώθηκε μια πληθώρα διαφορετικών προτάσεων, από παιχνίδια μέχρι κατασκευές. Ωστόσο, παρά την διαφορετικότητα των προτάσεων, οι περισσότεροι μαθητές συμφώνησαν ως προς τα βασικά προβλήματα και τους κινδύνους της αυλής. Δ-Ε-ΣΤ ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ Στις τρεις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού επικεντρώθηκε ο κύριος όγκος των εργαστηρίων και της συνολικής προσπάθειας, καθώς θεωρήθηκε ότι, σε αυτές τις ηλικίες, οι μαθητές έχουν πλέον τη δυνατότητα να διαμορφώσουν και να σχεδιάσουν συνολικές προτάσεις. Αρχικά, στα ερωτηματολόγια που μοιράστηκαν, δόθηκε επιπλέον και μια κάτοψη, πάνω στην οποία οι μαθητές κλήθηκαν να σημειώσουν ή να ζωγραφίσουν στιγμές της καθημερινότητάς τους στην αυλή. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν τα εργαστήρια, τα οποία χωρίστηκαν σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, τα παιδιά κατέγραψαν τα θετικά, τα αρνητικά και τις προτάσεις τους για την αυλή, σχηματίζοντας ένα κολλάζ με τη μορφή του “Δέντρου Ιδεών”. Οι μαθητές και των τριών τάξεων δυσκολεύτηκαν αρκετά να εντοπίσουν θετικά στοιχεία, ενώ αντιθέτως δεν σταματούσαν να αναφέρουν τα αρνητικά, αλλά και τις αμέτρητες ιδέες τους. Τα τελευταία εργαστήρια ήταν σχεδιαστικά. Αρχικά, οι υπεύθυνοι των εργαστηρίων, παρουσίασαν στα παιδιά παραδείγματα εξοπλισμού και παιχνιδιών που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στην αυλή, βασισμένα στις δικές τους προτάσεις. Στη συνέχεια, οι μαθητές της κάθε τάξης χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες (περίπου 6-8 άτομα ανά ομάδα) και μέσα από συζήτηση και συνεργασία αποτύπωσαν την κοινή τους πρόταση για την αυλή σε μια κάτοψη, χρησιμοποιώντας χρώματα και χαρτόνια. Η προσπάθεια συνδιαμόρφωσης και συμμετοχικού σχεδιασμού ήταν μια διαδικασία πρωτόγνωρη για τα παιδιά, με πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Αρκετές ομάδες επέλεξαν να συναποφασίσουν για την πρόταση τους μέσα από ψηφοφορία, ενώ άλλες επέλεξαν να εντάξουν όλες τις διαφορετικές ιδέες πάνω στην κάτοψη.

“ΔΕΝΤΡΟ ΙΔΕΩΝ”

3

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΉΡΙΩΝ

Μέσα από την ολοκλήρωση των εργαστηρίων σε όλες τις τάξεις, καταφέραμε να συγκεντρώσουμε ένα σημαντικό και πλούσιο υλικό, μέσα από το οποίο αντλήσαμε αρκετά συμπεράσματα προς επεξεργασία. Ταυτόχρονα, συζητώντας με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς και παρατηρώντας τη ζωή και τη δραστηριότητά τους, κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, προσπαθήσαμε, έστω και προσωρινά, να “μπούμε στη θέση τους” και να μάθουμε περισσότερα για τα προβλήματα και τις ανάγκες τους. Η ανάλυση του παραπάνω υλικού και η εξαγωγή συμπερασμάτων που ακολούθησε, διαμόρφωσε τις βασικές αρχές σχεδιασμού, με βάση τις οποίες καθορίστηκε και η τελική σχεδιαστική πρόταση. Συγκεκριμένα, η παραπάνω διαδικασία μας βοήθησε να προσδιορίσουμε τους βασικούς στόχους, να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες και τα προβλήματα προς επίλυση, να σχεδιάσουμε τις βασικές χαράξεις και λειτουργίες, να επιλέξουμε τα υλικά και τον εξοπλισμό. Στόχος ήταν η μεγαλύτερη δυνατή σύνθεση των διαφορετικών οπτικών και απαιτήσεων σε ένα σύνολο το οποίο να μπορεί να τα ενσωματώνει οργανικά και όχι απλώς να τα παραθέτει αθροιστικά. Γι’ αυτό το λόγο, πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση της τελικής πρότασης, θα ήταν σκόπιμο να δούμε πώς συμπυκνώνονται τα αποτελέσματα των εργαστηρίων που πραγματοποιήθηκαν.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΊΟ: Τόσο τα παιδιά, όσο και οι εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου, από την πρώτη στιγμή μας μετέφεραν την επιθυμία τους για τη δημιουργία μια δικής τους αυλής. Πράγματι, η έλλειψη ξεχωριστής αυλής για το Νηπιαγωγείο, δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στον προαυλισμό των νηπίων, ενώ υπάρχουν μέρες που δεν τους δίνεται καν η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την αυλή. Γενικότερα, τα παιχνίδια που προτιμούν κατά τη διάρκεια του διαλείμματος είναι το κρυφτό, το κυνηγητό, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το κουτσό , καθώς και ομαδικά παιχνίδια με τη δασκάλα τους. Στη νέα αυλή που επιθυμούν, ζητούν να υπάρχουν περισσότερα παιχνίδια, χρώματα και πράσινο. Στην υπάρχουσα αυλή ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ: το σκληρό δάπεδο, οι λακκούβες που υπάρχουν σε ορισμένα σημεία, τα χαλίκια στην μπροστινή αυλή και η έλλειψη προστασίας από τη βροχή και τον ήλιο. Στις προτάσεις τους για ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ συμπεριέλαβαν: τέρματα ποδοσφαίρου, ξύλινα σπιτάκια, δεντρόσπιτο, τρενάκι, κούνιες, τσουλήθρα, τραμπολίνο, αναρρίχηση, καθώς και την κατασκευή ενός πολυπαιχνιδιού που να συνδυάζει πολλές, διαφορετικές δραστηριότητες. Στο κομμάτι των ΦΥΤΕΥΣΕΩΝ θα ήθελαν να υπάρχουν περισσότερα δέντρα, παρτέρια με λουλούδια και λαχανόκηπος. Ως προς τον ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ πρότειναν: μεγαλύτερο υπόστεγο, τραπέζια και παγκάκια για φαγητό και αμμοδόχο.

ΔΗΜΟΤΙΚΌ: Παρά το γεγονός ότι ακολουθήθηκε διαφορετική μεθοδολογία στις μικρότερες και μεγαλύτερες τάξεις του Δημοτικού, παρατηρούμε ότι οι προβληματισμοί και οι προτάσεις των μαθητών και των έξι τάξεων παρουσιάζουν αρκετά κοινά σημεία. Οι περισσότεροι μαθητές συμφώνησαν τόσο ως προς τα προβληματικά σημεία της αυλής, όσο και ως προς τις προσθήκες και τις αλλαγές που θα ήθελαν να δουν. Τα παιχνίδια που τους αρέσει να παίζουν είναι: κυνηγητό, κρυφτό, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ή και άλλα παιχνίδια με μπάλα (όπως μήλα), κουτσό, τυφλόμυγα, αγώνες τρεξίματος. Αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι λόγω του περιορισμένου χώρου στην αυλή δεν έχουν τη δυνατότητα να παίξουν κάποιο παιχνίδι, ενώ άλλοι επιλέγουν να κάθονται και να συζητούν με τους φίλους τους. Στα θετικά της αυλής αναφέρουν μόνο τα δέντρα, τη μπασκέτα, τα παγκάκια και τη ζωγραφιά που υπάρχει σε έναν τοίχο του σχολείου. Αντιθέτως, στα αρνητικά έχουν να πουν πολλά: - είναι πολύ μικρή - δεν έχει πολλά δέντρα - δεν έχει πολλά χρώματα - οι λάσπες γύρω από τις βρύσες - οι λακκούβες κοντά στην μπασκέτα - το δάπεδο “είναι σκληρό και γλιστράει” - δεν έχει πολλά παιχνίδια, είναι πολύ απλή - τα κάγκελα με το λύκειο είναι σκουριασμένα και επικίνδυνα - δεν υπάρχει μεγάλο υπόστεγο για σκίαση και προστασία από βροχή

Οι ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ τους είναι αρκετές και αφορούν κυρίως πέντε κατηγορίες παρεμβάσεων, όπως συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ Μετά την αρχική ενημέρωση που έγινε στους γονείς και τη διεύθυνση του δημοτικού σχολείου κατά την έναρξη του προγράμματος ακολούθησαν τα εργαστήρια με τους μαθητές. Όταν αυτά ολοκληρώθηκαν πραγματοποιήθηκε το πρώτο εργαστήριο (18-01-2018) με τους ενήλικους χρήστες του χώρου. Εκεί παρουσιάστηκε η δουλειά που είχε γίνει με τα παιδιά και τα συμπεράσματά της καθώς και πρώτες ιδέες για την υλοποίηση που θα μπορούσε να υποσηριχθεί απο την αρχιτεκτονική πρόταση. Με βάση τις απόψεις που ακούσθηκαν η αρχιτεκτονική ομάδα ανέλαβε να προχωρήσει σε προσχέδιο για το εργαστήριο που θα ακολουθούσε. Στο εργαστήριο της 1ης Φεβρουαρίου με τους γονείς και τους εκπαδευτικούς παρουσιάστηκε το προσχέδιο τελικής πρότασης ως η κατάληξη των προηγούμενων εργαστηρίων. Βάσει του σχεδίου που πρότεινε η commonspace έγινε μια ουσιαστική συζήτηση και καταλήχθηκαν οι προτεραιότητες ως ακολούθως: - Διαχωρισμός της εισόδου των μαθητών του νηπιαγωγείου από αυτήν των μαθητών του δημοτικού. Η ενότητα δράσεων για την υλοποίηση του διαχωρισμού περιλαμβάνει α) τη δημιουργία δεύτερης εξωτερικής πόρτας εισόδου στην περίφραξη του σχολείου, β) τη μετακίνηση του υπάρχοντος WC AMEA και δημιουργία πυρήνα τουαλετών για το νηπιαγωγείο, γ) τη μετακίνηση των βρυσών, δ) δυνατότητα επιλογής διαχωρισμού και επικοινωνίας των προαύλειων χώρων και ε) δυνατότητα εισόδου στις τάξεις του νηπιαγωγείου από τη νέα αυλή.

- Παρεμβάσεις για τη βελτίωση κυρίως της ασφάλειας και δευτερευόντως της αισθητικής στους υπάρχοντες και τους νέους χώρους προαυλισμού των μαθητών, με ταυτόχρονη ενσωμάτωση λειτουργικών αναγκών. (περίφραξη, στέγαστρα, αθλητικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμός, χώροι καθιστικών - κερκίδων, ενίσχυση του πρασίνου, ασφαλείς δαπεδοστρώσεις - κατάργηση του υπάρχοντος κρασπέδου).

- Επέκταση της αυλής με κατάργηση της υπάρχουσας σκάλας προς το λύκειο.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

4

ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ / ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Λαμβάνοντας υπόψη τον πλούτο των προτάσεων που κατατέθηκαν και συνδιαμορφώθηκαν μέσα στις διαδικασίες των εργαστηρίων του συμμετοχικού σχεδιασμού, η ομάδα των αρχιτεκτόνων επιχείρησε να διαμορφώσει ένα σχέδιο γενικής διάταξης / masterplan. Οι απόψεις αναλύθηκαν, ομαδοποιήθηκαν και διατάχθηκαν σε ενότητες και κατηγορίες προκειμένου εν τέλει να μπορέσουν δώσουν ένα συμπέρασμα που να έχει συνοχή, συνάφεια και εσωτερική συγκρότηση. To σχέδιο που παράχθηκε από αυτήν τη διαδικασία - και παρουσιάζεται εδώ - δεν έχει τον χαρακτήρα τελικής πρότασης ή ακόμη περισσότερο μιας άρτιας μελέτης, αλλά είναι κατευθυντήριο και οφείλει να επιλυθεί συγκεκριμένα σε επόμενο στάδιο μελέτης και κατασκευής. Ο σχεδιασμός υπηρετεί τον κεντρικό σκοπό της δημιουργίας ενός προσβάσιμου χώρου, περιβαλλοντικά βελτιωμένου, αισθητικά ευχάριστου, λειτουργικού, κοινωνικά χρήσιμου και περισσότερο ασφαλούς. Οι βασικές επιλογές έγιναν ώστε να ικανοποιούν τις προτεραιότητες που τέθηκαν στα εργαστήρια του συμμετοχικού σχεδιασμού και επισημαίνονται στις προηγούμενες ενότητες. Για τον διαχωρισμό της εισόδου των μαθητών του νηπιαγωγείου από αυτήν των μαθητών του δημοτικού δημιουργείται δεύτερη πόρτα στην υφιστάμενη περίφραξη της εισόδου του σχολείου. Επιπλέον τοποθετείται διαχωριστικό σε κατάλληλο ύψος μεταξύ των δύο διαδρομών ώστε να επιτυγχάνεται με ασφάλεια η ανεξάρτητοποίηση της εισόδου. Για την υλοποίηση αυτού του διαχωρισμού είναι απαραίτητη η κατεδάφιση της υφιστάμμενης τουαλέτας των ΑΜΕΑ, των υπαρχουσών βρυσών και του διαχωριστικού που σήμερα αποκλείει την πρόσβαση στην πίσω (νοτιοανατολική) αυλή. Οι βρύσες μετακινούνται στο βόρειο όριο της αυλής δίπλα στις υφιστάμενες τουαλέτες του δημοτικού. Η νέα τουαλέτα των ΑΜΕΑ χωροθετείται στον υπόστεγο χώρο αφήνοντας διάδρομο διέλευσης 1,5 μέτρου. Στο τέλος του διαδρόμου προτείνεται η τοποθέτεις ανοιγόμενης κατασκευής προκειμένου να υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας των δύο προαυλίων. Σε συνέχεια της νέας τουλέτας των ΑΜΕΑ προβλέπεται η δημιουργία ενός πυρήνα τουαλετών για τους μαθητές του νηπιαγωγείου. Στον νέο χώρο τοποθέτησης των βρυσών και έξω από τις τουαλέτες τοποθετείται στέγαστρο. Το στέγαστρο αυτό και γενικά η χρήση στεγάστρων (θα μπορούσε δυνητικά να τοποθετηθεί ώστε να στεγάζει τις κερκίδες) προτείνεται να είναι διάφανου υλικού με χρώμα (π.χ. fiberglass) καθώς ο κύριος ο στόχος είναι η προστασία από την βροχή. Η αυλή του σχολείου με βάση τον βορινό προσανατολισμό της και τη χωροθέτηση του κτιρίου είναι αρκετά σκιερή και δεν είναι επιθυμητός ο περαιτέρω αποκλεισμός του ηλιακού φωτός. Ο χρωματισμός των δαπέδων αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής πρότασης. Μπορεί να υλοποιηθεί με χρήση χυτού ελαστικού δαπέδου ασφαλείας. Συνολικά διαμορφώνεται ένα “χαλί” που ενοποιεί τον χώρο της παρέμβασης και του δίνει αναγνωρισιμότητα. Ταυτόχρονα μέσω και των επιμέρους αποχρώσεων μπορούν να δημιουργούνται ζώνες διαφορετικών λειτουργιών / δραστηριοτήτων (όπως τα γηπεδα ή / και να ζωγραφίζονται παιχνίδια και σύμβολα. Με τη χρήση του

χρώματος σε όλη τη λύση επιτυγχάνεται ένα ευχάριστο περιβάλλον για τους χρήστες του χώρου και ιδιαίτερα τα παιδιά. Το χυτό ελαστικό δάπεδο χρησιμοποιείται εντός της σχολικής αυλής βελτιώνοντας τις συνθήκες προστασίας και ασφάλειας. Μέριμνα για τις ασφαλείς συνθήκες λαμβάνεται και στον σχεδιασμό του αστικού εξοπλισμού. Ο λειτουργικός διαχωρισμός της αυλής ενισχύεται και με τη χωροθέτηση των κερκίδων. Οι κερκίδες στις οποίες ενσωματώνονται και παρτέρια συμβάλλουν στην εναλλαγή διαφορετικής ποιότητας και λειτουργίας χώρων. Ταυτόχρονα αποτελούν και μια υποδομή που μπορεί να υποδεχθεί κόσμο κατά τη διάρκεια μιας αθλητικής εκδήλωσης ή μιας σχολικής γιορτής. Η κατάληξη των επιπέδων των κερκίδων συναντά τη νέα προτεινόμενη περίφραξη με οριζόντιες περσίδες, πηχάκια ή τάβλες χρωματισμένα με 4 χρώματα αντίστοιχα των δαπεδοστρώσεων. Προτείνεται να είναι τάβλες στην περίπτωση που χρησιμοποιηθεί αντίστοιχο υλικό (ξύλο ή συνθετικού deck τύπου WPC) ή μεταλλικές / αλουμινίου στην περίπτωση που οι κερκίδες διαμορφωθούν από χυτό υλικό όπως beton. Η απόσταση μεταξύ των οριζόντιων στοιχείων προτείνεται να είναι τέτοια ώστε το όριο μεταξύ των αυλών να επιτρέπει την ορατότητα και τον αερισμό αλλά να αποκλείει τη δυνατότητα σωματικής επαφής ή διέλευσης αντικειμένων ακόμη και μικρού μεγέθους. Στην νοτιανατολική αυλή που θα χρησιμοποιείται κυρίως από τα παιδιά του νηπιαγωγείου προτείνεται η τοποθέτηση επιτοίχιων παιχνιδιών για την αξιοποίηση της κάθετης επιφάνειας του τοίχου. Τέτοια μπορεί να είναι η αναρρίχηση (η οποία τοποθετείται και επί της υφιστάμμενης ράμπας), πίνακες σε διάφορα σχήματα όπως λουλούδια ή ζωάκια καθώς και άλλα παιχνίδια αφής κ.ο.κ. Επίσης στο πρώτο τμήμα της επιμήκους αυλής μπορούν να τοποθετηθούν συρματόσχοινα τα οποία γεφυρώνουν το άνοιγμα των 3-4 μέτρων και στα οποία μπορούν να αναρτηθούν έγχρωμα ελαφριά αντικείμενα (π.χ. σφαιρικού σχήματος ή άλλα).

Φεβρουάριος 2018