Wystawa „Byłem Polakiem – obywatelem Ukrainy”

Я БУВ ПОЛЯКОМ ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ BYŁEM POLAKIEM OBYWATELEM UKRAINY Війна, яка триває вже понад вісім років, забирає життя не лише українців,

Wojna, która trwa już ponad osiem lat, odbiera życie nie tylko Ukraińcom, ale także

а й поляків – громадян України. У нас нема жодного регіону, де б на цвинтарях на

Polakom – obywatelom Ukrainy. Nie mamy ani jednego regionu, w którym ukraińskie

вітру не гойдались українські прапори, вказуючи, що тут лежать наші захисники.

flagi nie powiewają na wietrze na cmentarzach, co wskazuje, że leżą tu nasi obrońcy.

Але щоразу більше місць, де зустрічаються і прапори біло-червоні…

Ale jest coraz więcej miejsc, w których spotykają się i flagi biało-czerwone...

В цій виставці зібрані короткі життєписи кільканадцяти героїв України та Польщі,

Ta wystawa zawiera krótkie biografie kilkunastu bohaterów Ukrainy i Polski, bo

бо я переконаний, що і над Віслою все менше людей, які не розуміють, що Росія

jestem przekonany, że nad Wisłą jest coraz mniej ludzi, którzy nie rozumieją, że

– якби перемогла Україну – пішла б далі на захід. Ми б’ємось із нашим спільним,

Rosja – gdyby pokonała Ukrainę – poszłaby dalej na zachód. Walczymy z naszym

одвічним ворогом. Ми, як і сотні років тому, зазнаємо втрат із тією ж навалою,

wspólnym, odwiecznym wrogiem. My, jak setki lat temu, ponosimy straty z tym

яка завжди прагнула нас підкорити. І хоч були часи, коли їм вдавалось захопити

samym napastnikiem, który zawsze starał się nas podbić. I choć zdarzały się chwile,

наші землі, але дух наш лишався нескореним, і саме тому, зараз, ми не піддались

kiedy udało mu się zagarnąć nasze ziemie, nasz duch pozostał niezwyciężony i dlatego

Кремлю, хоча ворог все ще має велику перевагу як у живій силі, так і в техніці.

teraz nie poddaliśmy się Kremlowi, chociaż wróg wciąż ma wielką przewagę zarówno

В Москві не врахували головного: ми будемо битись за нашу землю і свободу,

pod względem ilości żołnierzy, jak i sprzętu ciężkiego. W Moskwie nie wzięli pod

а наші друзі й брати у Польщі допомагатимуть нам, як це було у травні 1920

uwagę najważniejszego: będziemy walczyć o naszą ziemię i wolność, a nasi przyjaciele

року, коли спільними силами ми визволили Київ, а потім, у серпні, оборонили

i bracia w Polsce nam pomogą, jak to było w maju 1920 roku, kiedy wspólnymi siłami

Варшаву.

wyzwalaliśmy Kijów, a potem, w sierpniu, obroniliśmy Warszawę.

Зібрати інформацію та фотографії до виставки було непросто. Іноді у родин

Zbieranie informacji i zdjęć na wystawę nie było łatwe. Czasami rodziny poległych po

полеглих не знаходилось якісних світлин їхніх рідних. Часом, як у випадку із

prostu nie miały dobrych zdjęć swoich bliskich. Czasami, jak w przypadku poległego

Володимиром Галецьким, який загинув восени 2022 року, біль втрати надто

jesienią 2022 roku Włodzimierza Gałeckiego, ból straty jest zbyt silny, by podać

сильний, щоб давати журналісту якісь додаткові подробиці з життя того, кого не

dziennikarzowi dodatkowe szczegóły z życia tego, kto już nie wróci. Ale ta praca musiała

повернути. Але цю роботу треба було зробити, і я висловлюю сердечну подяку

zostać wykonana i serdecznie dziękuję mojej koleżance Monice Andruszewskiej,

моїй колезі Моніці Андрушевській, яка дуже допомогла у пошуку наших спільних

która bardzo pomogła w znalezieniu naszych wspólnych bohaterów. Kłaniam się

героїв. Низько вклоняюсь родинам героїв вистави за інформацію, фотографії та

nisko też rodzinom bohaterów za informacje, zdjęcia i zgodę na ich wykorzystanie.

дозвіл їхнього використання. To była ciężka praca. Może najtrudniejsza psychologicznie w moim życiu. Ale jednocześnie Це була важка праця. Може, найважча психологічно у моєму житті. Але водночас

jest to jedno z moich najważniejszych zadań. Proszę o modlitwę i dobre słowo za

і одне з найбільш важливих моїх завдань. Згадайте ж, прошу, добрим словом

tych, których widzicie na tych planszach. Byli tacy sami jak my wszyscy, mieli dzieci,

і молитвою тих, кого побачите на цих стендах. Вони були такими ж, як і всі ми,

marzyli o ślubie, biznesie, wyjeździe na wakacje. Ale Rosja odebrała im tę szansę.

мали дітей, мріяли одружитись, створити бізнес, поїхати на відпочинок. Але

Zamiast tego uniemożliwili wrogowi odebranie nam marzeń naszych.

Росія забрала у них цю можливість. Натомість вони не дали ворогові можливості забрати наші мрії у нас. Дмитро Антонюк, український журналіст, мандрівник Київ, жовтень 2022 р.

Автор текстів: Дмитро Антонюк Редактор текстів: Анджей Леуш, Халіна Войнарська Переклад: Халіна Войнарська, Барбара Пацан, Анджей Леуш Світлини походять з родинних колекцій героїв виставки

Організатор | Organizator:

За підтримки | Wsparcie:

Dmytro Antoniuk, ukraiński dziennikarz, podróżnik Kijów, październik 2022 r.

Autor tekstów: Dmytro Antoniuk Redaktor tekstów: Andrzej Leusz, Halina Wojnarska Tłumaczenie: Halina Wojnarska, Barbara Pacan, Andrzej Leusz Zdjęcia pochodzą ze zbiorów rodzinnych bohaterów wystawy

Ініціатива | Inicjatywa:

S (%U O$SLOB – T$OB S4a4OB %L$ '4a | BY.EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

АНДРІЙ ГАВРИЛЮК G 65L<5M „()D”

ANDRZEJ HAWRYLUK pseudonim „Bur” 45D E5LF8 3 9: 1980 D ) ) L5 L . 45LA5LF8 L B /DD <59 < F) L5G F) GD HDF M< F) )A595G 5L D5<FG D ) 5 I)E LD9 < J FDK5< 65L J L L5 L . M 1998 G 2000 F9)/5L ) 9 5LF F) L MF L F) <F 5 ) 6L’86 ). O D5F5L 6L5<<8 F 5DP FDD/5< 5.

Urodzi5 si, 3 lutego 1980 roku w Kijowie. Studiowa5 w Mi,dzyregionalnej Wy-szej Szkole Zawodowej Transportu i Mechanizacji Budownictwa w Kijowie. W latach 1998-2000 s5u-y5 w Wojskowym Instytucie .Wczno0ci w Po5tawie. Zdoby5 stopie1 starszego sier-anta.

B5 5 <ED 8 – $:EF595 SA5L 5-T5LD59: G K E5 6 U <<5AA5<5. 'J I5 WD5<L PD T)EDL 5M I)L G 98 F, G G E LDDE/) F8 E )FD< 5F5.

Matka Andrzeja, Ludmi5a Jaczicka-Hawryluk, pochodzi z obwodu winnickiego. Jej ojciec, Franciszek Gudecki, by5 Polakiem, co potwierdzajW dokumenty.

% FDDG< 2014 D ) <ED M T5LD59: G P L E ID L 9 LDF ) D8E5 MID M<5K 59 % D5J<5. Z 65A5F9595 ) 90-M DDF5M 5DD F I 9 <5M I5 59 M < ) 5 F5D . M 95F G5E5 D ) L < GDDDI)L5L ID6G FDDDE< <5 9 < J HD < ), I D <8A5 <5FD9D< G)< 5 F 5, U E8<D 5 E <DL 5M 5DD G D . F 5<< L65L5LF8 5 E ID L 9 < , 65F F <P F 9E5 5, L 8 I)9 EL E DM.

W sierpniu 2014 roku Andrzej Hawryluk zg5osi5 si, na ochotnika do Si5 Zbrojnych Ukrainy. Zosta5 wcielony do 90 Samodzielnego Batalionu Powietrznodesantowego w 2ytomierzu. Od listopada tego roku walczy5 w najgor,tszych miejscach frontu, broniWc miejscowo0ci Pisky, Wodziane i lotniska w Doniecku. Do obrony tego ostatniego zg5osi5 si, w zamian za innego -o5nierza, ojca dwójki dzieci.

F98 G ED5L) 20 F A<8 2015 D ) FG D)E5 5DD G D ), ED I D <595F ) D5J<L , L <ED 8 I)95 695F5< < 5 5 D) 5, 59D L < F 5. D D, DD D5F 6D5E<5 B5K5M9 & 9F 5K („T L ”) F I5F , G F98 5 )L5< , 65F DD95L <ED 8 T5LD59: 5, 65 D, G L < I)L D5<5 FD <5 F. &D E LDED< <5 L ED , G I5A5LP5 8 D F5 5 <ED 8 G5<595F <5 <L59 E< F) L 6 ).

20 stycznia 2015 roku w wyniku wysadzenia przez separatystów budynku terminalu, w którym bronili si, Ukrai1cy, Andrzej zosta5 ranny: mia5 z5amanW nog, i r,k,, ale móg5 chodzi3. Mimo to dowódca jednego z najbardziej bezwzgl,dnych oddzia5ów terrorystów Mychaj5o To5stych „Giwi”, który osobi0cie torturowa5 Andrzeja Hawryluka, zastrzeli5 go, poniewa- ten celnie strzela5 z granatnika. Dowodzi tego nagranie, po którego obejrzeniu matka Andrzeja znalaz5a si, na wózku inwalidzkim.

F98 GDDD L D L 6 FDG5D5 5F 5F5 9 65K5F<5 5 5DD G D ) LE59 F E F 5L5 5 E L5 L5. D L < I)L G K L5<5M 20 9: <5 (DD LDL F) LL5< 5D . M595P5L I5 L 5 F 9 EP) FDF D). % D5L< 2015 D ) ) 56 F DD65ED< 5 % D5J<5 <ED 8 T5LD59: 5 <5 D E/D< DED< F „M5 F)/< F ” F )GD<8 (G FFDD < ).

Po negocjacjach z separatystami cia5o obro1cy donieckiego lotniska dostarczono do Kijowa, gdzie zosta5 pochowany 20 lutego na cmentarzu Berkowieckim. Zostawi5 rodziców i m5odszW siostr,. W maju 2015 roku dekretem Prezydenta Ukrainy Andrzej Hawryluk zosta5 odznaczony Orderem „Za odwag,” III stopnia (po0miertnie).

L D M H & R – T R W 6a6 R & b6a | BYcEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

АНДРІЙ ВИТВИЦЬКИЙ ?<%L7NLG „(?)F ,”

ANDRZEJ WITWICKI pseudonim „Spiker”

67,<8L79: 31 ;,E8N: 1987 ,<FE 7 W77N<- ,7NF)79 FE 7 ,<8LN) % ?<M 9 FLA F<,)NN:A. B<8L7 8< CF<ML D14 % ?<M 9 F<5 A<7<5 N77F7NN:, ?)9M: F<;< ?’:6 ,<F)7 7FL79: E H 7)79 F)G ,LA<-F76<MLI F)G 8EJ<7N)G 9 A)N7,)K 7 L,5J<7LF7J. M<F76F<7< J<6)7 9676L 97:N NNLF<A, 7M ?)8 F)N I N77F7NN: 7LO,77 )NCLG PL66T7LG CM:J ) %7MLCL7 9 A)N7,)5.

Urodzi- si. 31 grudnia 1987 roku w Iwano-Frankiwsku (dawniej Stanis-awów) w rodzinie o polskich korzeniach. Ucz.szcza- do szko-y nr 14 z polskim j.zykiem nauczania. Nast.pnie przez pi.F lat studiowaw rzymskokatolickim Wy0szym Seminarium Duchownym Archidiecezji Lwowskiej w Brzuchowicach. Pocz1tkowo chcia- zostaF ksi.dzem, ale pod koniec studiów wybra- inn1 drog. i opu2ci- seminarium.

M)9M: 6<;<, :F 7 F)NI) ML96<?787 2013 ,<FE N7 FLK79 F<AE R7G87N) 9? I)7M N) 9LML A)M)I)K „L ,FE6” ?<OLML 96E8 N6)7 – ?<KJ77 N7 , 7<M5I)5, :FE ?,<GC<7 8< 97A<;< F)NI:. SN7J<8L79: N7 O7,LF787J N7 7EMLI) T,EC 79 F<;< 67 WN96L6E69 F)G, %7JLN77 C67O A7G87N)7I)7 E LE8LNFE ?,<U9?)M<F. 67 R7G87N) ?<%N7G<AL79: )% FL:NF<5 M F97N8,<5 T<NF7,EF, % :F<5 ?)%N)C , 7<9 NL 2014 ,<FE <8,EPL79: E M<F,<79 FE W<N I F<K <OM796), 7P OE7CL E M777J W<O,<7<M F<;< EF,7KN9 F<;< F<,?E9E „M,77LG 9 F6<,” N7 7)GN) % <9)T5.

Po tym, jak oddzia-y specjalne milicji Berkut pobi-y studentów na kijowskim Majdanie pod koniec listopada 2013 roku, przy-1czy- si. do protestuj1cych. W rewolucji godno2ci uczestniczy- do samego ko3ca. Byna barykadach na ulicach Hruszewskiego i Instytuckiej, broni- g-ównej kwatery majdanowców w Domu Zwi1zków Zawodowych. Na Majdanie pozna- O-eksandr. Honczaruk z Kijowa, sw1 przysz-1 0on.. 4lub wzi.li jesieni1 2014 roku w Pokrowsku w obwodzie donieckim. By- ju0 wtedy w szeregach Ukrai3skiego Korpusu Ochotniczego Prawego Sektora, który uczestniczy- w wojnie z Rosj1.

N8,)G 7<5777 )% ,<9)G9 FLAL 7)G9 F7AL 67 9 ?7,76L967AL )% 97A<;< ?<F76FE 7)G9 F<7LJ 8)G N7 W<NO79). (? ,CE E 5-AE <F, A<AE O767M G<N) „M,77<;< 9 F6<,E”, 7 ?)%N)C E ,<%7)8;,E?) „(7N6L”. S7;LNE7 16 9)FN: 2018 ,<FE E ?,<AL9M<7)G %<N) A)967 78)K7F7 W<N I F<K <OM796), <6,LA77CL AN<PLNN) ?<,7N NN: 7)8 OML% F<;< ,<%,L7E A)NL. R77 6,L8I:6 ,<F)7.

W walkach z wojskami rosyjskimi i separatystami Andrzej bra- udziaod samego pocz1tku dzia-a3 wojennych na Donbasie. Najpierw w 5 Samodzielnym Batalionie Ukrai3skiego Korpusu Ochotniczego Prawego Sektora, a pó5niej w oddziale rozpoznawczym Santy. Zmar16 stycznia 2018 roku pod Awdijiwk1 w obwodzie donieckim, z powodu licznych ran, jakich dozna- w wyniku wybuchu miny. Mia- trzydzie2ci lat.

S ; ,<TA E,<FL96< ?<?,<N7ML9 N7 FLK79 F<AE R7G87N), :FLG 7)N O<,<NL7 ?)8 F79 7<M5I)K T)8N<96), 7 ?)%N)C 7 )77N<U,7NF)79 F<AE F<96 M) B,L967 Z7,: D9 97)6E, 8 7)N ?,L9ME;<7E777. M<J<77NLG N7 M K (M77L A)9 F<;< I7LN67,: 7 EF7M)7I). D)8 CM5OE % M F97N8,<5 T<NF7,EF A77 8<N FE 678)GFE, :F)G NLN) 9)A ,<F)7. S7MLCLML9 67F<P A76L 67 9 96,7. F7)6N) 2019 %7;LOM<AE ; ,<5 N787N< %77NN: „M<F 9NLG ;,<A78:NLN A)967 W77N<- ,7NF)79 F7”. N8,)G DL67LI FLG OE7 67F<P ?< 6<A ) ?L977 97<K 7),C) :F ?<M 9 F<5, 67F ) EF,7KN9 F<5 A<77AL. D9) 7<NL ?,< ?<CEFL L<;7 ) A)9I M58LNL 7 PL66). 9 <8LN % NLJ: D7PF< ,<%8)ML6L 9 ,I $ 77PF 8ECE D7PF< OE6L 7M79NLF<A 97<;< PL66: $ 77PF 7)8?<7)876L %7 FEP .

Bohater zosta- uroczy2cie po0egnany na kijowskim placu Niepodleg-o2ci, którego broni- w czasie rewolucji godno2ci, a pó5niej w ko2ciele Chrystusa Króla Wszech2wiata w Iwano-Frankiwsku, gdzie kiedy2 byministrantem. Zosta- pochowany w Alei Chwa-y na cmentarzu miejskim w Czuka-ówce. Z ma-0e3stwa z O-eksandr1 Honczaruk mia- córk. Nadijk., dzi2 siedmiolatk.. Zosta-y te0 matka i siostra. W kwietniu 2019 roku poleg-emu bohaterowi nadano tytu- Honorowego Obywatela Miasta Iwano-Frankiwska. Andrzej Witwicki by- tak0e poet1; wiersze pisa- zarówno w j.zyku polskim, jak i ukrai3skim. Wszystkie dotycz1 poszukiwania Boga i miejsca cz-owieka w 0yciu. Oto jeden z nich: Trudno dzieliF serce Jeszcze trudnej dusz. Ci.0ko byF w-a2cicielem swojego 0ycia Jeszcze trudniej odpowiadaF za cudze.

Z WM GSDZ7SR – 'OSRTJZ) )SR W7OT/) | BY EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ІГОР БРАНОВИЦЬКИЙ IGOR BRANOWICKI ) 7,-. 01 25 2 3451 1976 7,26 6 7.8 3. 9 235 . 7.5 0%2. 46$5326 6A6247,55.$ B7.A -3 , , D5 $,-.4%01 5 2,A.E53 6A. 3 G670B624. 53 , 12 3- 2016 7,26 5,0.4% ,H, 3 ’1.

Urodzi< si? 25 kwietnia 1976 roku w Kijowie. Uko?czy< kijowskie Technikum UrzMdze? Elektronicznych. Jedna z ulic znajdujMcych si? w pobli7u tej szko<y w 2016 roku zosta<a nazwana jego imieniem.

G7 -3- IH,71 D 01 J 3 5, B7 K K601 – 6A65 . M,5. K6A. B,A12 ., 3 N.A. ,-5, 6 3D 03A B3- O -, .EA6 5 P.4, .7 .53.

Pradziadkowie Igora, Damian i Helena, byli Polakami i mieszkali w jednej z wsi pod RadomyLlem w obwodzie 7ytomierskim.

G3- 2356 % 90-$ 7,23 IH,7 7 5, . %2. K6 6 02A -3 3035 R.7,4 ,7 ,H, 2,54.5H6546 SS) T5H,A3. 7 6 04% 6 O6 ,AU 35 H3-5,043, D B, 42, 3 5. D O,038U, B3E, -, 9K7, 5.$ N.A W27 55. -,K7, ,A% 6 6 067B53 2014 7,26.

Pod koniec lat 90. Igor Branowicki s<u7y< w ukrai?skim kontyngencie wojskowym w misji pokojowej ONZ w Angoli. Uczestniczy< w rewolucji godnoLci, a kiedy zacz?<a si? wojna z RosjM, w sierpniu 2014 roku wstMpi< do Si< Zbrojnych Ukrainy, jako ochotnik.

W 02A -3 81-5 ,276 ,5 67, ,K3A%5,5 K7.H -. (90- ,276 . 67, ,K3A%5. K 4 A% ,5) K,7,5. J,56 %2. 67,B,74. G30A1 4,H,, 12 20 03 51 2015 7,26 7,0315. 3 06B 7 4.04. B3-37 A. 46 04.56 K6-3 A3, -6 6 47. A.0% 627 550%23 D $.05.2., 5, 3 -,B, 3H - , B,7 565. B,K7 4. . 4. D 67,B,746, . % 24. 5, 7146 5$. ) 046B5,H, -51 K6 D $,BA65. ,7,H, 6 B,A,5. J,K7, 3A%5, 5 D 01 26A6 645.2, , 12,H, E62 A. 7,0315., $, 5. 56 K6 . G30A1 4,7467, 21 03 51 2015 7,26 IH,71 7 5, . %2,H, - , B,0473A . 6 H,A, 6 D 0476A. 7,03 0%2. 467,7.04 T7065 G A, („R,4,7,A ”).

Broni< lotniska w Doniecku w szeregach 81 Samodzielnej Brygady Powietrznodesantowej (90 Samodzielny Batalion Desantowo-Szturmowy). W nocy 20 stycznia 2015 roku, po wysadzeniu w powietrze cz?Lci nowego terminalu, w którym nadal bronili si? ukrai?scy 7o<nierze, pomóg< dwóm rannym wydostaF si? z budynku. Kiedy wróci< po nast?pnych, zosta< schwytany. Aby uchroniF swoich towarzyszy przed torturami, powiedzia< – wbrew faktom – 7e by< strzelcem wyborowym, poszukiwanym przez Rosjan. Poddany torturom zosta< zabity dwoma strza<ami w g<ow? przez rosyjskiego terroryst? Arsena Paw<owa „Motorol?”. Sta<o si? to 21 stycznia 2015 roku.

M,A,5467 - A,01 3-5 4. 43A, H67,1 A.E6 676D - 301 3. 3 2 3451 B,$, 5. 5 672, 6 %2, 6 2A -, . 3 6 7.8 3. W 5%,H, D A.E. 01 73-5. K7 4 3 4. )35 7,04154.53 5 . G,0 6745,, 6 2016 7, 3, IH,7U 7 5, . %2, 6 5 - 5, D 551 '67,1 W27 55. (D 76 6551 ,7-65 „9,A,4 9372 ”) – 5 . . 046B35% 3-D5 2. W27 553.

Wolontariuszom uda<o si? odnale(F cia<o bohatera po dwóch miesiMcach. 3 kwietnia zosta< pochowany na cmentarzu Berkowieckim w Kijowie. Zostawi< brata i matk? Nin?. W 2016 roku prezydent Ukrainy przyzna< Igorowi Branowickiemu poLmiertnie tytu< Bohatera Ukrainy (najwy7szy tytu< honorowy) z orderem Z<otej Gwiazdy.

W E N %B W BY – ZABYIUW)T)BY AIR)T | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЮЛІЯ ПАСТЕРНАК JULIA PASTERNAK ),',..G,01 18 G.234 1982 ',ML L D8098 ,D’43M, ='M,01M,% , G,098. %, D,D8 – 2,G1M, T ',..3. ), ,0=G= 1M.C. %'.3,G=D38091 ., 2,G101M,/, 3,',.L 28.9 ='.D=3, ,'9, 2,G4M,, ..,3, L G 9,DL 2022 ',ML. G=3 %,G101M,/, MLG19L'3,/, =39'L 8D. ,',G4 .D,3, 01M,/, L ='M,0,C.

Urodzi7a si6 18 lipca 1982 roku w Kamiance w obwodzie czerkaskim. Po linii matki jest PolkF z rodziny Nowosieleckich. PrzynaleEno67 do narodu polskiego potwierdza Karta Polaka, wydana w lutym 2022 roku. Cz7onek Polskiego Centrum Kulturowego im. Karola Szymanowskiego w Czerkasach.

2001 ', 8 $G84 %,09='3,M T,M83J.G, '=D=3JL 1M= D=..J3= LJ.G.K= 8 28T38L= 2', ,G, M=G1.L=',D 9, D=.0=09', L G8M,'38 '8.3,/, D809, ,D’43M,. N,0=3. 2020 ',ML 28.2.0,G, M,39',M9 T8 O ',P3.D. .G,D. M',%3., .= 0GLD.G, L T ,338 D,G,.L,/, 0='D,39,.

W 2001 roku Julia Pasternak ukoNczy7a szko76 medycznF w KrzemieNczuku, a nast6pnie pracowa7a jako sanitariuszka i piel6gniarka w szpitalu w rodzinnym mie6cie Kamianka. JesieniF 2020 roku podpisa7a kontrakt z Si7ami Zbrojnymi Ukrainy, gdzie otrzyma7a stopieN m7odszego sierEanta.

$G84 %,09='3,M T3.MG, =T 809. 23 M 8934 2022 ',ML 28. J,0 , 0=G8 ,T,J, ,2,31, K, T, M8G1M, M8G,D=9'8 8. ',08P01M,/, M,'.,3L L S,'M8 01M8P , G,098. O/8.3, 8T 2='=M,T,D. %% ,P, .C 2, ',9.D8 $G84 2, TG, T, ',9. T G838% ,/3 ,DM, 2,',3=3,/, LM',%301M,/, 0,G.,9,. ), 0, 8 ,3, D,G, J89M8 ',T28T3, ,G138 T3,M. J=' ,3,/, C'=09,, K, M,TL ,G. 3, 9=, K, ,3, 8P01M, .D D=..M,D. %',9= ,',D.P 03,P2=', 2,'LLL J. 08 T,M,3. 9, T .J,% =.=334 8P3., T,09'=G. %% 2,09'8G,D L /,G, L. N,DG. , 28.M'=0G.9., K, $G84 %,09='3,M 3= ,M8 8P3, 0='=. 2,G=/G.C, 2,T,4M %% 98G, 9,M 8 3= LG, .,08 T3,P.=3=. =G, ,T,J, ,2,31 L ='=038 2022 ',ML LG, T 8G13=3=, ,G= ,09,3M8 D,G,.L,/, 0='D,39, 9,M 8 3= LG, T3,P.=3,. $G84 %,09='3,M LG, ',TGLJ=3, 8 D,G, . ,C .89=P – .,31ML U,'.3L (2004 '.3.) 8 0.3, BG=M084 (2013 '.3.). O,G.L.G.01 9,M,D ,91M., T.,', ’4 4M.C 0.G13, 28.8' ,G, T 809M, 2', D,DG. L T,/. =G1 %C31,% .,31M.. %,G101M.P MLG19L'3.P =39' 8D. ,',G4 .D,3, 01M,/, L ='M,0,C 3,D,/, 9104 .,2,D,/,9. 08D’% $G8% %,09='3,M, T .', M,L9. .G4 %% ,91M8 9, .89=P.

Julia Pasternak zagin67a 23 kwietnia 2022 roku podczas boju we wsi Kozacza LopaN, kilka kilometrów od granicy rosyjskiej w obwodzie charkowskim. Wed7ug opowie6ci jej towarzyszy broni, Julia czo7ga7a si6, by zabra7 z linii ognia ci6Eko rannego Eo7nierza ukraiNskiego. Mia7a na sobie czerwony krzyE, wyra(nie identyfikujFcy jF jako wojskowego medyka. Niemniej jednak wrogi snajper, 7amiFc wszelkie prawa i zwyczaje wojenne, strzeli7 jej w g7ow6. NaleEy podkre6li7, Ee Julia Pasternak oficjalnie nie znajduje si6 na li6cie poleg7ych, poniewaE jej cia7a jeszcze nie odnaleziono. Wie6 Kozacza LopaN zosta7a wyzwolona we wrze6niu 2022 roku, ale nie znaleziono szczFtków m7odszego sierEanta. Julia Pasternak by7a rozwiedziona i mia7a dwoje dzieci – córk6 Daryn6 (ur. 2004) i syna O7eksija (ur. 2013). Zostali jej rodzice, których zdrowie mocno nadszarpn67a wiadomo67 o moEliwej 6mierci córki. Polskie Centrum Kulturowe im. Karola Szymanowskiego w Czerkasach stara si6 pomaga7 rodzinie Julii Pasternak, zbierajFc fundusze dla jej rodziców i dzieci.

T $ /R. :RN – IRN Z 7a7RN :I b7a | BYcEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВАДИМ ЗАБРОЦЬКИЙ WADYM ZABROCKI 7,-.$0123 17 45-163 1979 -.78 8 -,9.6T N, 6.1,67, 1 L0W.%0-T 8 A. 6267T9 7,W. 0B67T9 -.$06T. C,7T6401 D,-7T126709 T62W0W8W W,67.10' 1T9267 7,BT.6, 66.F. W5'6T46.F. 86T15-20W5W8 „D,-7T126709 A. TW5'6T4609 T62W0W8W”. 7, %.%56W A.4,W78 ,7W0160' G.9.10' $T9 I.2TJK 6, 2'.$T 8 2014 -.BT $,$0% C,G-.B6709 2 8M01 1 2W8A56T 7,ATW,6, T ,2W8A607, 6,4, 6607, NW,G8 ,5-.%.GT 66.-$52,6W6.F. G,W, 69.68 95-O .7-5%.O ,5-.%.GT 66.O G-0F,$0 CG-.960' P0 7-,O60. 13 W-,163 2014 -.78 6, .7. 0BT 25 , R7W3G-2675 (1T$ 2016 -.78 N,347,) AT$ P .1’36267.%, ,963W0% G.9.107,%0 ,F56W, SPT UF.-3 T-7T6, (PW-J 7.1,), 7,ATW,6 A.W-,A01 8 ,2T$78. W.F. 7. .6, 28A-.1.$M81, , -. -,'8670 82-%% %T6.%5WT1 W, A-.$.1. 62W1. $ 3 G .7-A.2W,. T 0 67. 12:30 87-,O6267T 1T9267.1T G8 0 .G2W-T 36T -.2T36,%0 W, 25A,-,W02W,%0 2W-T 5B670% W, F-,6,W.%5W60% 1.F65%. $ -5 8 6W,WT B6.F. .G2W-T 8 ,F0681 7,ATW,6 T 5 A’3W6 9.F. W.1,-0NT1. 17 W-,163 2014 -.78 1 M0W.%0-267.%8 7.2W5 T P1. 6, Z87 T 1T$G8 .26 A-. ,663 T $,$0%.% C,G-.B670%. P1TW267, 4,2W06, B5-5%.6TO A-.9N , 8 A-0%T 566T Z-,%,W046.F. W5,W-8 T%. U1,6, :.45-F0. :,ATW,6 2W,1 A5-N0% M0W5 5% L0W.%0-,, A. 5F 0% 8 1T96T I.2TJK. 66.F. , 0N0 ,26 8$.1, M T3 W, $1T $.6670.

Urodzi< si? 17 czerwca 1979 roku w Fytomierzu, w dzielnicy Malowanka, w polskiej rodzinie katolickiej. Uko czy< Charkowski Instytut Wojsk Pancernych Narodowego Uniwersytetu Technicznego „Charkowski Instytut Politechniczny”. W chwili rozpocz?cia dzia<a wojennych na wschodzie Ukrainy w 2014 roku by< w randze kapitana. Pe<ni< funkcj? zast?pcy szefa sztabu batalionu 95 Samodzielnej Brygady Powietrznodesantowej Si< Zbrojnych Ukrainy. 13 maja 2014 roku na obrze%ach wsi Oktiabrskie (od 2016 roku Majaczka) ko<o S<owia ska, zaj?tej przez bojowników pu<kownika FSB Igora Girkina (Strie<kowa), jego kolumna wiozEca 82 mm mo7dzierze i zaopatrzenie dla punktu kontrolnego wpad<a w zasadzk?. Oko<o godz. 12.30 ukrai scy %o<nierze zostali ostrzelani przez prorosyjskich separatystów ogniem z ka<asznikowów i granatników. W wyniku tego ostrza<u zginE< kapitan i jego pi?ciu towarzyszy. 17 maja 2014 roku w ko(ciele (w. Jana z Dukli w Fytomierzu zosta<a odprawiona msza po%egnalna w intencji Wadyma Zabrockiego. )wiecka cz?(5 ceremonii odby<a si? w Teatrze Muzyczno-Dramatycznym im. Iwana Koczergi. Kapitan by< pierwszym %ytomierzaninem, który poleg< na wojnie z RosjE. Zostawi< %on? Juli? i dwie córki. Pochowano go we wsi )wity w rejonie %ytomierskim.

/.'.1,609 8 25 T P1TW06 L0W.%0-267.F. -,9.68. /.2%5-W6. $,$0%.1T C,G-.B67.%8 A-021.J6. 1,663 %,9.-,, 6,F.-.$M56. .-$56.% „C, %8M6T2W6” UUU 2W8A563 T %5$, K „C, 10 1. 5663 P .1’36267,”. 7, 2WT6T A,%’3WT 1 70O1267.%8 %.6,2W0-T -',6F5 , N0',O ,, T6 .-%,BT3 A-. 66.F. %T2W0W623 8 A5-NT9 257BTO, -3$ 3, %T2B5 12.

Po(miertnie Wadym Zabrocki zosta< awansowany do stopnia majora, odznaczony Orderem „Za odwag?” III stopnia i medalem „Za wyzwolenie S<owia ska”. Jego portret na )cianie Pami?ci Poleg<ych za Ukrain? przy monasterze (w. Micha<a Archanio<a w Kijowie znajduje si? w sekcji pierwszej, rzEd 3, miejsce 12.

A R7 5PUA PK – LIPKWTA4Y4PK R IWN4Y | BYZEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВОЛОДИМИР ГАЛЕЦЬКИЙ ? 5 %F < «7EMWE%E»

WŁODZIMIERZ GAŁECKI pseudonim „Warszawa” 4EM L % 7 31 8 %9F7 1997 M N N ML ' %% N M L F% ? /7 %%. 5MEL%L BN% M 5 9M%/7F < 4 7D N 1937 M $% E 5E < G 9F%'F ? L8 FF7. 7 / L M BN% M F < N DEF 9NEM%J KE9 M% 8 J ML '%% E J. M E/ N L % L 9 /N, FE L 97'% E9 5 , L NB 9FE J ? /E E J W / . N5L % N L 97'% 9EB M L 5 /E % 9E G 9N%E% 7 9E ?%9 FE FE%'EFF7 ?% /7 M LFE J W / . 5 9N? % L 7 J W / M EB%/%9E$%J N 7EMWE%%, L %' % 7 L ? EGE9 < M79N%E9 /OL <.

Urodzi, si- 31 pa.dziernika 1997 roku w Berdyczowie w polskiej rodzinie. Jego pradziadka rozstrzela,o NKWD w 1937 roku tylko dlatego, e by, Polakiem. W,odzimierz przyj0, chrzest w Sanktuarium Matki Bo ej Berdyczowskiej. Od najm,odszych lat chodzi, do ko1cio,a, na katechezdla dzieci, do polskiej szko,y sobotniej. Je.dzi, na m,odzie owe obozy letnie do Polski i przygotowywa, si- do kontynuowania tam nauki po liceum. Studiowa, w Warszawie, w Wy szej Szkole Rehabilitacji, gdzie uczy, si- nie12 pomoc i ratowa2 ludzi.

P 9EFF%< M% FE%'EFF7 9E L ?/ ? M M / /E %%<FE. 5M <W %W NM F %%L /ELF J L ? G 9E 9E 9 'F J L $ F %%F 5 1 9ME%F7 2022 M N ?%W % FE %%<FN % % 9N? % L /E% M G M 5%%LN%E/EF L % M %<F G ?%LM 5L%/N L / %F G N?ME%/%FF7 M 5%%L K%F% 9 M 9%E B M F R MEJF „ ME F”. 5%L 'E %FFE G FE 9N?N MBM <F D / R MEJF ?% /7 5%%/EF FF7 E/E /%J N SEM %% E %< B/E 9%, 7 / L M LE/ $E <, 7 < %57% B% ? %L FE ' 9E % 9E, % 7 N FE%'E% 7, 5EG FN% ?%L 'E 5%%/EF FF7 N?’7F E E 9E / $E 13 % M F7 2022 M N.

Jego plany zawodowe przekre1li,a wojna. Nie zd0 y, obroni2 dyplomu. Na ostatnim roku przerwa, studia, by wróci2 na Ukrain- i broni2 ojczyzny. Po uko3czeniu kursów pierwszej pomocy i medycyny taktycznej 1 maja 2022 roku wst0pi, w szeregi ochotniczej jednostki dywersyjno-rozpoznawczej „Kraken” G,ównego Zarz0du Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy. Przyj0, pseudonim na cze12 miasta, w którym studiowa,. Podczas jesiennej ofensywy charkowskiej, po wyzwoleniu Ba,aklii w obwodzie charkowskim, zgin0, w walkach o Kupia3sk 13 wrze1nia 2022 roku.

KE9 G M 7 – ?EF% D%%9/EFE, M 5? %%/E, JJ F M 5 %/7% ' 9 M E %E , GME% FE G%9EM%, ? E% %%MW%, /OB % WE … 7 / L M 5E/ W % BE9E %% 9E / LW G BME9E AFE. 7%F F L 8 % L % G 25-M%''7 9M B%/EW 7 % 7$E. 7%L ?%%E/ G M 7 18 % M F7 2022 M N % DEF 9NEM%J KE9 M% 8 J ML '%% E J. 7 / L M LE/ $E < ? %EF < FE %%< E % N $% F9EM% M%LF G % 9E.

Matka bohatera, Swiet,ana, powiedzia,a, e jej syn zna, cztery j-zyki, gra, na gitarze, pisa, wiersze, lubi, szachy… W,odzimierz zostawi, rodziców i m,odszego brata. Mia, 24 lata. Msza a,obna odby,a si- 18 wrze1nia 2022 roku w Sanktuarium Matki Bo ej Berdyczowskiej. W,odzimierz Ga,ecki spocz0, na cmentarzu wojskowym w rodzinnym mie1cie.

/ ZHP K D/E ( – A ( /6 6 ( HEA 6 | BY EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ДМИТРО КУЗЬМІН 5$%?W ? „(?)$EW$)',-”

DMYTRO KUŹMIN pseudonim „Rozjemca” 67)$6?W9: 27 LW7E : 1974 )$LG W 79E7 9T'9E, A$97: (BW')6N$W9-L7 $TN79E-) G 97 ’D % 5$N-9-L? L$)7 : . E$N? ?E)$W7 TGN$ 5’:E)$L7W )$6? 7 5')'DG7N7 W HL)7D G 7 I')L7 ? G.

Urodzi. si' 27 kwietnia 1974 roku w mie0cie Asbiest w Rosji (obwód swierd.owski) w rodzinie o polskich korzeniach. Kiedy mia. pi'1 lat, rodzina przenios.a si' na Ukrain' do obwodu czerkaskiego.

K$%7:L T7E-L$ ?E)7 TGW GG6$L ?L$ , E$ 7 W7 W?)7M?W 5)$6$WL?E? 97 ' G 95)7WG 7 W9EG5?W 6$ E?DW9-L$N$ GG6$L -$N$ GO?N? 7, 7N' 579N: 5')M$N$ LG)9G 7WO7 : TGW 5)?%W7 ? 7 9E)$L$WG 9NGLTG 6$ 67,7$ 7N- $D NW7)67D HL)7D ?, :LG 5)$G$6?W G $ ',-LG.

Poniewa2 ojciec Dmytra by. artystM, syn – równie2 utalentowany – postanowi. kontynuowa1 rodzinne tradycje i podjM. nauk' w Kijowskiej Szkole Artystycznej. W 1992 roku, gdy sko4czy. pierwszy rok, zosta. powo.any do wojska – s.u2y. w Gwardii Narodowej Ukrainy w Doniecku.

P769NGL?WM?, ?E)$ EG%- 7 5$9EG5?W 7 7WO7 : 6$ D-W7W9-L$D L$ '),7 $D 7L76' 7D, 6' 5$% 7 $ ?W9: %7 9W$RS 7 TGE -$S 6)GL? $S T$): $S, :L7 E7L$L 7R 5$N-9-L' L$)7 :. H 5$6)GLL: 7)$6?N$9- 6W7 9? ?: (?G7 N$ (2007 ).) E7 UW7 (2010 ).), 7 EG%- 7 ? 5')'DG7N? 6$ E?RW7.

Po odbyciu s.u2by, którM zako4czy. w stopniu sier2anta rezerwy, zapisa. si' na LwowskM Akademi' HandlowM. Tam pozna. swojM przysz.M 2on' Zorian', równie2 majMcM polskie korzenie. Ma.2e4stwo doczeka.o si' dwóch synów: Mychaj.a (ur. 2007) i Iwana (ur. 2010). Ku minowie przenie0li si' do Kijowa.

?E)$ ' %7TGW7W 5)$ 9W$R GG6$L R 5$LN?L7 : 7 9E7W 5)7,SW7E? $E$N)7 $ G WN?5E7. TW76E? W7 5$W') GW9: 6$ E?RW7 5): $ 7 A'W$NS,7S 76 $9E7, 6' T)7W 7LE?W G GO79E- G B7 $$T$)$ 7 (7 67 G. 579N: 7 'L97D E)? G 6$T)$W$N-,' 57M$W G T7E7N- $ „ 75)$-2”. K76 O79 L$ N7LEG % 79,'W? ? 5)?G?N- ?L7 ? E7L %W7 $D 6A G K$L)$W9-LG, :L7 %7TN$LGW7N? 5)$G$6L' : W7 9-L$W$D L$N$ ?, ?E)$ EG%- 7 T'% %T)$D W? M$W 6$ ?G 7 95$L7 $ %75'W ?W, $ GL)7D 9-L' W7 9-L$ ' W$SR % ,?W7N- ? ?, 579N: O$N$ W$ ? 5)$5G9E?N? $N$ W7667N. T7 ,' W7 $E)? 7W 5$%?W ? „(?)$EW$)',-”.

Dmytro lubi. fotografi' i to hobby sta.o si' jego zawodem – rozpoczM. prac' jako fotograf w Egipcie. Kiedy wybuch.a rewolucja godno0ci, wróci.. Bra. udzia. w samoobronie Majdanu. Po aneksji Krymu zg.osi. si' na ochotnika do batalionu Dnipro-2. Podczas konfliktu z lokalnymi zwolennikami tzw. Donieckiej Republiki Ludowej w Krasnoarmijsku (od 2016 roku Pokrowsk), którzy zablokowali przejazd konwoju wojskowego, Dmytro Ku min wykaza. si' zdolno0ciami negocjacyjnymi. Podszed. do protestujMcych bez broni i spokojnie zapewni. ich, 2e wojsko ukrai4skie nie walczy z ludno0ciM cywilnM. Na te s.owa konwój zosta. przepuszczony, a Ku min otrzyma. pseudonim „Rozjemca”.

TN$6$ ?E)$ EG%- 7 5')' M$W 9NGL?E? G )'%')W 67,7$ 7N- $D NW7)67D HL)7D ?, $T7 :WM? 5$976G 9')L7 E7 )'%')WG 7 L$ 7 6?)7 W7667N' : T7E7N- $ G 95',5)?% 7O' : „ $ T79”. K)$ M$WM? 95',77N- ? W?ML7N, % $WG 75)7W?W9: G %$ G E?E')$)?9E?O $D $5')7,7D. 10 N?5 : 2014 )$LG ?E)$ EG%- 7 5')'TGW7W G O$N$W$ G 7WE$ $T7N7 L$N$ ? 1 W7667N' : 1 W%W$6G T7E7N- $ G 95',5)?% 7O' : )'%')W79E7W 7 7)M7 576 9'N$ HN: 7WL7 (W76 2016 )$LG (7N? 7WL7) 7 $ 'OO? 7. E$N$ 7 5$E)75?N7 G %7976LG W$)$N7 7 ?E)$ $E)? 7W 5$)7 ' :, '9G 79 7 7% L?EE: .

Nast'pnie wstMpi. do rezerwy Gwardii Narodowej Ukrainy, gdzie objM. stanowisko dowódcy batalionu przeznaczenia specjalnego „Donbas”. Po przej0ciu szkolenia bojowego ponownie uda. si' do strefy operacji antyterrorystycznej. 10 lipca 2014 roku konwój, w którym jecha., w pobli2u wsi Uljaniwka (od 2016 roku Ma.yniwka) w obwodzie donieckim zosta. zaatakowany. Dmytro Ku min znajdowa. si' w pierwszym samochodzie kolumny. Rana, którM odniós., okaza.a si' 0miertelna. Bohater jest pochowany we wsi Hnidyn w obwodzie kijowskim.

')$: 5$G$W7 $ G 9'N7 76? 7 E?DW ? 7. 26 N?5 : 2014 )$LG ?E)$ EG%- 7 7N$)$6L' ? $)6' $ „T7 GL 79E-” UUU 9EG5' : (5$9 ')E $).

26 lipca 2014 roku Dmytro Ku min zosta. odznaczony Orderem „Za odwag'” III stopnia (po0miertnie).

' ITW PD-'(DB – 7DB'$'9$9DB T(7'/9$ | BY8EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ІВАН ІСИК 5 < ? F „()W ,”, „-. M ”

IWAN ISYK pseudonim „Kucharz”, „Lwów”

9 , L ;N 20 ;M%?N 1984 , ) ) $, F A %M. B C D ? , 5 ?M DF.F , 5 A G. ) 5 W L G. < 5 F.;. H , L ? I, ;., J 5MLG K,LLK? L )CK?G C . IF <. M , L %M CKM NG. ) O ? ) (P F.J ). I A);N 5 ?M DF.F < ; N ,KFMFMF?) LMNF.?M;G. A)F <M;F ? , LN?;. N F L N L ( < W;G ?), LK 5 CK,F . 7 L ? ? FKL G. L , C - G F R. H 5 , SMH $, F A % . D ? D; <L A) C ,? F M %)L F S W )W , - ?L GK, ) $, F A R. C) J C) 5, SK;MF? C) )% F JM T19. U ML; M F F C FA)G?MF MF;. F 5 < ? F. P < N ;N , L ? FF A 5 G,M G %? N – G G D ? , W ; F. D; 5K,M C T , H?M 5 M; ? L L, F A R. N , G)MKN CM;G ; ?. -L G F 5, 5 , M LKC ?G) 5 C’NG? -K?M?), G L A, )% ;G. ) P C , ?%K C) C FL ?M ( M – ; ? D ?, 5 G F , A ?K < ;C)G G ,ML? W 5 HW L ;G F RM , 7K FNRMH ML? ;GM. ()W , LFN ; HW 5 A, G CM . ZK,K< ;G ? <L , ’N D ? D; ?K A, F L MF;. , W % M? ? C F ;N 5, FG CKL %?) CM;MN. W;K L, ) F 5?M 2014 , ) M? <CMF < 5 ; G ;. L A, F.RKC ) 24-F A G F.F ? GK, G ,M F.? H A , ? „'FL ,”. 7ML? C <? ) L ?K ; < , J MLK ? MF?), F MK 5 ML C , J HLK ? , A G) L ( . I G. LM<? F ;., J M? A) ) MF;. ) LK 5M;FN F F ;CK,GM. W, ? A)G F ) ,ML? C) $, F A %M 5, L ;N M ? S, ?GM – D ? A) )W ,KC ) ; C) 5ML, <LMFM. 7 < C M< „'FL , C” A , ? F)F ?;. F K, 5 ,G. 5 K,K;?N 2014 , ) , < C <M ; N , G N 5 G, 5 L < ;ML AMFN ;KF WeceF , ? -)F ?J ?M. $ F ? ) , H?;. W MF;. W FMF FNL ) R MF.? C), < ) , H?;. C 5, 5 , C, F G C AMFM <)5 ? F ;., ML , F 5 ? W < )JM )FKCKG? F F ?.. $KN W 5 , ?K? W ) , H?RM L A F ? CM;RM. W;K RK A)F <?NG ? MLK , ;MF;. C GK, , ;G C 'F ; C BMF.% C. D ? 5 ? ;N 5 , ?K? C ) 5 F ?M. O5K,M), M? CMF 5K,K;) G ;., FK 11 K,K;?N ) 5, , ;MF;. W CKLM <’N F ;. MLK < FM ,?M ) -)F ?;. ), ? N C) D; C KF M 5M ? ,) W. 9 R. C) < 5 ;M A, G ?;. F 5;K L -L),? FM;G ,KC MFM5; 5, L L 5’NG? LRNG W F ? L 5 G) L 5 , ?K? F D ? , N F FML? M ;5 MF? ML5 ML ? 5, G ?M 5 G ??N. D ? D; 5 CK, ) FM ,?M 14 K,K;?N 2014 , ). ' ;G ? F 5M<?MMK ;)L CKL %? K ;5K,G < , M? C 70% 5M M GMF , N M G, C ? ;FML G ,G),... OK5 , G ;G < G < ? H -97 ?K W GMF MLL G GMF D ? . UFML? <M ;5 F L C , L ? , L 5 C FF L? < )FNAFK? W C F G P 5 , ?R ; „$K ’NG? RN L $M B ,MH, N , < ’N<) )<F ”. 9 ;. C F LK?. HH % G ??N LK A)F L C FK?M;G. 5, 5 K,?K??N GMF A G F D ? . 17 L G?N 2014 , ) D ? D; A)W 5 W ? F ? 'FKH OF ,ML? C) $, F A %M. T ?. F < F M F ;. L ?. DFN (2005 ,.?.), ;G ,M F A, G ,MF G A G. .

Urodzi0 si1 20 stycznia 1984 roku w Drohobyczu. Ojciec matki Iwana, Olgi, mia0 polskie pochodzenie; nosi0 nazwisko Bry2. Bliscy krewni mieszkaj5 w Sanoku (Polska). Babcia Olgi zosta0a zes0ana za dzia0alno24 religijn5 do Kazachstanu, gdzie zmar0a. Rodzina nale5y do drohobyckiej parafii rzymskokatolickiej. Iwan Isyk zdoby0 wcale niewojskowy zawód cukiernika w Wy5szej Szkole Zawodowej nr 19 w Drohobyczu. St5d wzi50 si1 jeden z jego pseudonimów wojskowych. Poniewa5 wychowywa0 si1 w rodzinie patriotycznej – ojciec Iwana, Wasyl Isyk jako pierwszy na Ukrainie wywiesi0 niebiesko-5ó0t5 flag1 na ratuszu w Drohobyczu oraz bra0 udzia0 w demonta5u pomnika Lenina, a pó6niej syn Iwan uczestniczy0 w pomara7czowej rewolucji w Kijowie – to kiedy w stolicy rozpocz10y si1 antyrz5dowe manifestacje, które przerodzi0y si1 w rewolucj1 godno2ci. Pojecha0 w tajemnicy przed bliskimi, by wesprze4 protestuj5cych. Gotowa0 dla swoich towarzyszy. Ze wzgl1du na stan zdrowia Iwana Isyka nie przyj1to do wojska. Mimo to w lipcu 2014 roku zg0osi0 si1 do ochotniczego 24 Batalionu Obrony Terytorialnej „Ajdar”. Znowu nie powiedzia0 bliskim, 5e idzie walczy4, byli przekonani, 5e pracuje w Kijowie. O tym, 5e by0 na froncie, jego rodzice dowiedzieli si1 dopiero po jego 2mierci. Wyuczony zawód przyda0 si1 w wojsku – Iwan by0 w swojej jednostce kucharzem. W szeregach „Ajdaru” broni0 lotniska w 8uga7sku. 5 wrze2nia 2014 roku zosta0 schwytany przez separatystów, gdy jego 2 kompania wpad0a w zasadzk1 w pobli5u wsi Wese0a Hora w obwodzie 0uga7skim. Do jad5cego konwoju wyszli ludzie po cywilnemu z ukrai7sk5 flag5, a gdy samochody zatrzyma0y si1, separaty2ci z krzaków otworzyli do nich ogie7. Cz124 rannych Ukrai7ców dobili na miejscu. Przebieg wydarze7 nagra0 ich dowódca, rosyjski neonazista Aleksiej Milczakow. Ranny Iwan dosta0 si1 do niewoli. Pocz5tkowo móg0 samodzielnie chodzi4, ale 11 wrze2nia prorosyjskie media opublikowa0y nagranie ze szpitala w 8uga7sku, na którym wida4 Isyka z powa5nymi oparzeniami na r1kach. Na tym nagraniu brytyjski pseudodziennikarz Graham Phillips przez pi1tna2cie minut dopytuje ci15ko rannego Iwana, który z godno2ci5 i spokojem odpowiada na prowokacyjne pytania. Iwan Isyk zmar0 w szpitalu 14 wrze2nia 2014 roku. Jak wykaza0a pó6niej sekcja zw0ok, mia0 oparzenia obejmuj5ce ponad 70 proc. cia0a. Zdaniem ukrai7skich 2ledczych powsta0y w wyniku tortur... Separaty2ci z tzw. 8uga7skiej Republiki Ludowej nie chcieli odda4 cia0a Iwana. Zdaniem rodziny pomog0a jedna z ulubionych modlitw papie5a Franciszka „Nowenna do Matki Bo5ej rozwi5zuj5cej w1z0y”. Siódmego dnia jej czytania dosz0o do porozumienia w sprawie wydania zw0ok. 17 pa6dziernika 2014 roku Iwan Isyk spocz50 w Alei Chwa0y na cmentarzu w Drohobyczu. Pozostawi0 córk1 Olg1 (ur. 2005), starszego brata Jurija oraz rodziców.

9 F , LLK? ,LK? C „U C)L?M;G.” DDD ;G)5K?N (5 ;CK,G? ). Po2miertnie zosta0 odznaczony Orderem „Za odwag1” III stopnia.

L 8D T ULK % – NL % SL( ( % 8KL a( | BYbEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЯН ДАМАНСЬКИЙ JAN DAMAŃSKI ()TM,-.G0 18 1T).20 1991 TM34 . 5EG1E (M.- 8T92/M . LMGE , ,9 T)&7.)DM ,4A9 B)/)1M 43T) 2&E.. CM/M TM,-2) 03 M 5)19TE D)D921-2E, 1)3 E M B)1E34 TE7 5)G MDEGE39 3MTE220, TM M G.E,I-1E E5’0 JDM &0.

Urodzi? si6 18 maja 1991 roku w mie5cie Nowy Urengoj w Rosji, gdzie pracowa?o wielu Ukrai ców. Jego rodzina, zarówno ze strony matki, Walentyny, jak i ze strony ojca Jurija, ma polskie korzenie, czego wyrazem jest imi6 bohatera.

KMD- L24 B4DM 1TMJ- BEDEM9 03 TE3, TM,-2) M.9T24D)GE . 83T) 24 E A-D) . G9DE N4D023) 2) O-1M5-T -2E. P)5 .E2 )3E2I-. M3MD4, ) M1E5 ).9TM-. 2).I)220 4 NMDM.-2GE3M54 .- M54 TMR19J4I-D- E. DE,GD4A-.M- G1TM3M.4 GD4AB4 4 .E GE34, L2 S)5)2GE3- T)&7.). 4 T4BDEI2M54 )3&EM29T2M54 1M.)T-G1.E „8M-&E3- 3M5BE2)1 B4,5)19TE)DE.”.

Kiedy mia? niewiele ponad rok, rodzice zdecydowali si6 wróci na Ukrain6. Zamieszkali we wsi Nowa Uszycia w obwodzie Lytomierskim. Tam Jan uko czy? szko?6, a nast6pnie podj.? nauk6 w Go?owi skiej WyLszej Szkole Zawodowej. Po odbyciu s?uLby wojskowej pracowa? w Publicznej Spó?ce Akcyjnej „Uszycki Kombinat Materia?ów Budowlanych”.

() ,92E )3MJ)2-J, 14 D71M/M 2014 TM34 L2 MG.E,I-.G0 3MJ)2E ,E.I-2E U7BE, 03M7 )T4I-.G0. DMG92- D)24.)D- E/T)1- .9GEDD0. 20 B9T9 20 JDM &0 5MBEDE 4.)D- ,M 30- M3T95M 59J)2E M.)2M BT-/),-, 03) BT)D) 4I)G1E . 21-19TMT-G1-I2E M 9T)&E . 8 1T).2E JDM 9&E 9 MB4.). 4 3MTM13E .E, 4G1&E .,M5). L2 S)5)2GE3- , 03- GD4A-. .M,EG5, ) 1)3MA 9 ’01E E2M-J 43T) 2GE3-J .E GE3M.-J )/-24D- 13 G9T 20 2014 TM34. DM2- 2)JM,-D-GE MT4I E ,9TA).2-5 3MT,M2M5 4 SM29&E3E MBD)G1E, 29 M,)DE3 W)4T %M/-D-, 3MD- )T1-D9T-G1- T9/4D0T2-J I)G1-2 )T5E LMGE GE3M 9,9T)&E .E,3T-D- M 2-5 .M/M2E. PED) /9TM . 2) MD- T9,G1).2-3- MM43M.M 5EGE „Z.)34)&E0 200” 2) MDE MT4I E G9D)5- %)T-2E.3) E W19 )2E.3). D BTM29A-D91E M,2M/M E )/-BD-J 2) MD- 19D9RM2. KMD- M/M )T0,-D-, 1M M, .M2-D- 2) 2M59T „%)5)”. $9 B4D) 5)1- D)D921-2) S)5)2GE3), 03) .MG1)22G I4D) G.M/M G-2) 11 G9T 20… TMJM.)D- /9TM0 2) 3D),M.- E G9D) (M.) 8M-&0 8 .9T9G20 2014 TM34. 15 1T).20 2015 TM34 L2) S)5)2GE3M/M 43) M5 T9 -,921) 83T) 22)/MTM,A92M MT,92M5 „ ) 54A2EG1E” &&& G14 920 ( MG59T12M).

14 lutego 2014 roku, w walentynki, o5wiadczy? si6 swojej dziewczynie Lubie i og?osi? zar6czyny. Jesieni. planowali 5lub. 20 marca 22-latek zosta? zmobilizowany do 30 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, która bra?a udzia? w operacji antyterrorystycznej na wschodzie Ukrainy. S?uLy? jako kierowca. W maju pojecha? na krótkie wakacje do domu. Jan Dama ski zgin.? 13 sierpnia 2014 roku podczas walk w strefie przygranicznej w obwodzie donieckim. Razem z nim poleg?o pi6ciu innych ukrai skich Lo?nierzy. Zostali ostrzelani przez artylerzystów regularnych jednostek armii rosyjskiej, kiedy znajdowali si6 niedaleko Saur-Mogi?y przy granicy z Rosj.. Cia?a bohaterów zosta?y znalezione przez misj6 poszukiwawcz. „Ewakuacja 200” na polu mi6dzy wsiami Maryniwka i Stepaniwka. W kamizelce jednego z poleg?ych znajdowa? si6 telefon. Po wybraniu numeru zapisanego jako Mama zg?osi?a si6 Walentyna Dama ska, matka Jana. Ostatni raz rozmawia?a z synem 11 sierpnia... Jan Dama ski zosta? pochowany na cmentarzu we wsi Nowa Uszycia 8 wrze5nia 2014 roku. 15 maja 2015 roku dekretem prezydenta Ukrainy zosta? odznaczony Orderem „Za odwag6” III stopnia (po5miertnie).

/U' TIW NI – Z%I 4a4I UN% b4a | BYcEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЄВГЕНІЙ САРНАВСЬКИЙ ?LELF7L „()%L7”

EUGENIUSZ SARNAWSKI pseudonim „Eugeniusz” 456L)LF78 14 F969778 1989 6L: F N5D’87W -TL) AB7B:LD . TLCL)LF E DA8C9E7B:L L ?LAB7B:L L 6L) . ML L ?69)L: – T LE6 H5675F7B:L , 8: E5?L757L C6L7 :5C, 1556 6LW E577 F5F 79AL H567L7:L ? ) IF6 J9D, EF ):L F78 6L)L75 KF 97 8.

Urodzi si, 14 wrze-nia 1989 roku w Kamie.cu Podolskim. Pochodzi z polskiej rodziny szlacheckiej. Jego przodek, Piotr Sarnawski, za oGy w 1556 roku wie- Sarninki ko o Owrucza, sk0d wywodzi si, ca a rodzina Eugeniusza.

L5: 7JLF 7?96D N5D’879WB-TL) AB7B:L A W9 E ?L7LA97LM F 7B:LFL-N ELJ7LM ? ) LELF:LM, 5 ? E7 D9 N5N9)6 F 7B:LFLO ? ) LELF:L 45W L75AB7L L 7 F967LE9E D. PF575 I 57:5 ELD % D 7E . 'LS L7F E KF 97 E)L F ) JL F%9 L 6L 7LC HLA5C U:65O7L, )9 7A %LF F ) 2006 6L: .

Uczy si, w Liceum w Kamie.cu Podolskim z rozszerzonym wojskowym szkoleniem fizycznym, a pó1niej w tym samym mie-cie studiowa na Katedrze Szkolenia Wojskowego Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Ohijenki, kszta c0cym specjalistów wojsk inGynieryjnych. Studia uko.czy juG jako Go nierz Si Zbrojnych Ukrainy, gdzie s uGy od 2006 roku.

L E65F78 2014 6L: 75 ?L75) :LD57)L65 7%97967L-75?967LO 6LEL 72-O L:69DLO D9C57 ELF57LO 6L 5)L, 65F J57EB L LFLC E5F)5778C F EL7 7ELE96L6L7ELJ7LO L?965W O. H?96D F W 577B: L A57E ?L ALE 7579A97LC ? 7:E F T57J97:LF9 '96FL7L?56ELE577B: (F ) 2016 6L: 'LE79797 F:5), 5 ? E7 D9 – E F969778 2014 ?L J96F97B 2016 6L: – F 65 L75C 'LA7LF5CL, L: J55F7B:5, Z657 E7L L E5 F) OF:L L79WB:LO L A57E .

Od maja 2014 roku jako dowódca kompanii inGynieryjno-saperskiej 72 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej bra udzia w dzia aniach bojowych w strefie operacji antyterrorystycznej. Najpierw w obwodzie uga.skim w pobliGu miejscowo-ci Panczenkowe i Czerwonopartyzan-k (od 2016 roku Wozneseniwka), a pó1niej 2 od wrze-nia 2014 roku do czerwca 2016 roku 2 w okolicach Wo nowachy, Dokuczajewska, Hranitnego oraz Awdijiwki w obwodzie donieckim.

8 J96F78 2017 6L: ? ) J57 6LED 7 F5778 D 7W9FL7E F 65 L7 79A5 4LFL79A F:5 75 L79JJL7 , KF 97 H5675F7B:L ?LE65?LF ?57E: , F7E57LFA97 79?565EL7E5DL E5 6L7 875DL E )FLC ?6LEL? CLE7LC D 7. ' 69E ABE5E OC7BL L FL C F 7 LE6LD5F E65FD5ELJ7 5D? E5W M L LC 7 , ?L6579778 J969F7LO ?L6L%7L7L E5 6 )7LO :A E:L. KF 97 8 L)65E )L7E5FLAL )L A :567 F F) OFW , EF ):L 9A :L?E96LD ?969?65FLAL )L D?LE5AM F 7 ?6 , )9 F 7 ?LD96 F ) ?L65797B 15 J96F78 79 ?6LCL)8JL )L E8DL.

8 czerwca 2017 roku podczas rozminowywania terenu w pobliGu wsi Nowoseliwka w obwodzie donieckim w wyniku eksplozji dwóch min przeciwpiechotnych Eugeniusz Sarnawski zosta powaGnie ranny: mia zmiaGdGone obie nogi, uszkodzone narz0dy wewn,trzne jamy brzusznej i p uca. Cho natychmiast zosta przewieziony do szpitala w Awdijiwce, a nast,pnie helikopterem do szpitala w Dnieprze, lekarzom nie uda o si, go uratowa . Zmar 15 czerwca, nie odzyskawszy przytomno-ci.

U KF 97 8 H5675F7B:L L E5ALDLA57B )LFLM )6 %L75 ABL75 (E9% E 6L)L7L E ?LAB7B:LD :L6 778D), 8:5 F%9 ? 7A8 E5 L 9A JLALF :5 756L)LA5 LD 7L75 5EF 8. TLCLF5AL 96L8 75 A9O HA5FL :A5)LFLS5 „H CL 6” / A 96:F 18 J96F78 2017 6L: . 45 L6L)%97L L6)97LD /L )575 &D9AB7LWB:L L PP 7E ?978 (?L7D96E7L).

Eugeniusz Sarnawski zostawi Gon, Alon, (równieG maj0c0 polskie korzenie), która juG po -mierci m,Ga urodzi a ich syna Matwija, i matk,. Bohater zosta pochowany w Alei Chwa y na cmentarzu Suchy Jar w Bia ej Cerkwi 18 czerwca 2017 roku. Odznaczony Orderem Bohdana Chmielnickiego II stopnia (po-miertnie).

& OS M &% ' – RK '(G&4 4 ' S%K( 4 | BY EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

МАКСИМ РИДЗАНИЧ FN5LT/LF „() ”

MAKSYM RYDZANYCZ pseudonim „Adam” 4 5N)LT67 28 859)/7 1977 5N:9 T 6 $LG %N ABL/6E: F ) %LDTN . &: 5 6 N5N/L 5 , : FN B E:9 T FN$E6E: :N5 //7. G ) ' :6L – () , B9T FN$7:N , / 5N)I /L 9 JJ K W MN6FN$L F. N 9 /EN8N, T O 5 I / P / L 5/NF $EGL/ , FB9 / F R 5NF S:5 T/L F5NT T 6TND )L L/6 TN. S 1996 5N T6 9FLT )N 4 8T 5) T / 6 5N:NT9 6$9IB9 T %5L 9, ) 6$9ILT 9 B $EFN/ 6F F5L5/ W //7, 5T ):L ) NB $ 59T T67 9 WL/ 6 5UL/L. M 5/ U N 5L T )T TLG N6T L: 8 ND 5L: -7) 5/L: A5L6 . O9T : LT/L ) 7W / $ I T )N 85N )6E:NT N58 / 5 T „4NT NB$LWW7”. WLT 9 O9W , T )59IL/9 5ENP ) F. F T67 BN:6N B9T W F N/N S:5 T/L 5 : 5 . S T 5 6/ 2014 5N:9 F UNT )NB5NTN$E 9 B5NF/ NL$L S:5 T/L, ) 6$9ILT 9 81-F ) 6 / /N-U 95 NT F B5L8 ) :N /)L5N T5TN)9 6/ FF 5 T. ' :6L KL)5 /LW F5NFUNT / F 7IW BNT 5L L 2014-2015 9 )N/ E:N 9 5NFN5 . O9T )T W / 5N T. N 859F „() ” TI F 6$7 F )5LT9 /NTN8N 5 / $9 TLFU$ 5 N NW //7 23 6 W/7 5 FN5L T „MNI I: ”. G $ 6$9ILT F ) N)7/L , ) , 6 5 ) /UN8N, 5/LGLT TN5NIN8N :N5L89T $E/L: TN8/A. 20 B 5 5/7 2015 5N:9 ' :6L KL)5 /LW 5 5N 5 FNB5 L L F UNT TL5TN$7 L )TNP B F T 6TN8N F )5N5) $9, 7: B9$L N NW / / 6FN6 5 I/N 9 F9/: TN5NINA )LT 56 F/N-5N5T )9T $E/NA 859FNA. MN 5 FLTUL 9 5 6 ):9 N 5L T : $E: :9$ENTLP FN5 / /E, N)/ 5 7:LP 6 $N 6 5 $E/L . N 9 BNA :NI 5 8L/9T 5N5T )/L: ZT8 / KDF /, $ )TN FN5 / /L TNT/ 5 T)7:L )NFN N5 ' :6L KL)5 /LW T) $N6E TLIL L TLF L 5-F ) NB6 5 $9.

Urodzi, si- 28 grudnia 1977 roku w miejscowo.ci Kociubyn.ke ko,o Kijowa. Mia, polskie korzenie zarówno ze strony matki, jak i ojca. Dziadek Maksyma, Adam, by, Polakiem urodzonym w II Rzeczypospolitej. Przysz,y Bohater Ukrainy sp-dzi, z nim dzieci6stwo w Brze0anach na Tarnopolszczy1nie. W 1996 roku wst2pi, do Gwardii Narodowej do s,u0by poborowej na Krymie, gdzie s,u0y, w batalionie si, specjalnych, sk2d zosta, zdemobilizowany jako sier0ant. Pó1niej otrzyma, dwa wy0sze wykszta,cenia: geofizyka j2drowego i prawnika. By, bardzo aktywny i nale0a, do organizacji pozarz2dowej „Nowe Twarze”. Mieszka, w Buczy, mia, 0on- i troje dzieci. Zajmowa, siboksem i by, mistrzem Ukrainy w karate. We wrze.niu 2014 wst2pi, jako ochotnik do Si, Zbrojnych Ukrainy, gdzie s,u0y, w 81. Brygadzie Powietrznodesantowej jako dowódca plutonu snajperskiego. Maksym Rydzanycz przeszed, najci-0sze bitwy zimy 2014-2015 na lotnisku w Doniecku. By, tam dwa razy na rotacji. To, w,a.nie, grupa „Adama” opu.ci,a okr20enie 23 stycznia z pozycji „Po0e0ka” po wysadzeniu nowego terminalu lotniska. Nast-pnie s,u0y, pod Wodzianym, gdzie mi-dzy innymi zniszczy, regulator ognia wroga. 20 marca 2015 roku Maksym Rydzanycz wraz z towarzyszami wyszed, wyzwoli3 dwóch 0o,nierzy swojej jednostki, którzy zostali otoczeni w punkcie obserwacyjnym przez nieprzyjacielsk2 grup- dywersyjno-rozpoznawcz2. Po wpadni-ciu w zasadzk- otrzyma, kilka ran postrza,owych, z których jedna by,a .miertelna. W tym boju zgin2, równie0 szeregowy Jewhen Repin, ale dwóm rannym 0o,nierzom, dzi-ki pomocy Maksyma Rydzanycza, uda,o si- prze0y3 i wydosta3 spod ostrza,u.

MNPNT /LF 23 B 5 5/7 / :$ )NTLG 5 )/N8N %N ABL/6E:N8N.

Zosta, pochowany 23 marca na cmentarzu jego rodzinnego miasteczka Kociubyn.ke.

S 5 T/ 2015 5N:9 9: 5N F5 5L) / S:5 T/L ' :6L KL)5 /LW / 8N5N)I /N N5) /N „ 9I/ 6 E” JJJ 6 9F /7 (FN6 5 /N).

W maju 2015 roku dekretem Prezydenta Ukrainy Maksym Rydzanycz zosta, odznaczony Orderem „Za Odwag-” III stopnia (po.miertnie).

N6NBL6 9 9I/ 6 E, 8 5NT5 , TL7T$ / 9 5 PL6 ) 5I T/N8N 69T 5 / 9 5L N5 $E/NT $ 6/N6 S:5 T/L, 6 NT )) / 6$9I //7 9:5 T/6E:N 9 / 5N)NT , T 6 5F/ 2021 5N:9 ' :6L 9 KL)5 /LW9 F5L6TND/N / FTLG9 ) 5I T/9 / 8N5N)9 – 5T //7 R 5NF S:5 T/L (FN6 5 /N).

W sierpniu 2021 roku Maksym Rydzanycz otrzyma, najwy0sz2 pa6stwow2 nagrod- – tytu, Bohatera Ukrainy (po.miertnie) – za osobist2 odwagi bohaterstwo, przejawiaj2ce si- w obronie suwerenno.ci pa6stwowej i integralno.ci terytorialnej Ukrainy, bezinteresownej s,u0bie narodowi ukrai6skiemu.

OT J N P – WG PZ D D P ONGZYD | BYEEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

МАКСИМ СЛОМЧИНСЬКИЙ WML<F6<T „GF <T”

MAKSYM SŁOMCZYŃSKI pseudonim „RyLy” D67M <F59 31 '<W69 1994 7M F F %'%T E 7 F% 66 N<AFB<6% F 7M <6% L WM'C5C <D M7%669D, BM W% F 7 FG C59 M FD 6 6D<. D6FH6F59 F '%I A „J 7K6 %'MI 7 %F5C 6 L%D66L%9”, 6 F 2009 7MI% L6 %6H<F %'MI 7 %F5C F<B W7MM 5%T6 FH<'<B NF %F6<I F6 6 5 7F%5F.

Urodzi, si- 31 lipca 1994 roku w Bia,ej Cerkwi w obwodzie kijowskim w rodzinie o polskich korzeniach. Uczy, si- w Liceum „Pierwsze Gimnazjum Bia,ocerkiewskie”, a w 2009 roku uko.czy, WyLsz7 Szko,- Zawodow7 Budownictwa i Projektowania w Bia,ej Cerkwi.

O 2013 7MI% P6 5<D W% W<56F 7<7%H6<T M6 76 L% N7MT6<D< R<'6D< O 76A6< % WMH6F 5'F < < F 72-T M 7 D%T D S66%LMF66%T N7<L6 %. T% WMH6 F F%T6< L GM5%GU F 2014 7MI% W 7 NFF6F 66 M7M6 %. M5'F <F59 M DM'M KMLM 5 7 66 6. RW 7KF NFF 5 67K<D 7MLF% 6< MD- F' D 6< MD, 6' LLM MD FH<F59 66 MW 76 M76 7M66.

W 2013 roku Maksym podpisa, trzyletni kontrakt z Si,ami Zbrojnymi Ukrainy i rozpocz7, s,uLb- w 72 Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej. Na front trafi, w 2014 roku, w pierwszych dniach wojny z Rosj7. Pocz7tkowo by, starszym zwiadowc7-strzelcem maszynowym, a pó0niej szkoli, sina operatora drona. Dos,uLy, si- stopnia m,odszego sierLanta.

FF 5WM %T6<D % 5 7MD6<D S'MWI D, SMH6 L6 5WML6 6D< M 6M '656< %F F L%D66L%A D%L W7<6 5 < 66 L669 9 6NF H< 56D L’A5 < I%'<T M7 . W%D66L%T66 FH< 'C 6 P6 5<D6 – 'CL6 N67W 6 M 7MLWMF%'6, BM F%6 D7%9F 5 6 < U7<5 MD.

By, spokojnym i skromnym ch,opcem, cho1 – jak wspominaj7 gimnazjalni koledzy 2 potrafi, przynie31 na lekcje Lab- lub sam zje31 ca,y tort. Nauczycielka Maksyma z gimnazjum, Olga Karpenko, pami-ta, Le marzy,, by zosta1 prawnikiem.

D6 6'C, P6 5<D R'MDH<65C <T 6 F5 <L 5 FM7< < 5%D’A. T%6 L6L<6FF 29 '<5 MW6 6 2016 7M F, M'< TMDF NF'M '<K 22 7M <. /< 9 S'MWI9 MN%7F6'6 FM7M 6 D%6% 66 WML<I%9S D% 5 '6D< N6D’96 6 % N7F 6 6' 6 66 M6 HH<6%. R6D 6D % F C L6W '% NMA L6 ZF %AF F. RM' 6 < L F% %' 669 P6 5<D6 WM5 6F<'< 66 D%5I% TMLM L6L<N '% W6D’9 6<T L66 , WMW7< , BM I D%5I F 5C H65 W7M5 7%'UF6'M5C FM7MLMD.

Niestety, nie zd7Ly, spe,ni1 marze. ani za,oLy1 rodziny. Poleg, 29 listopada 2016 roku w wieku zaledwie 22 lat. 4ycie przerwa, mu wybuch miny pod,oLonej przez wroga mi-dzy wsiami Kamianka i Kruta Ba,ka w obwodzie donieckim. To tam tocz7 si- zaci-te walki o Awdijiwk-. Towarzysze z oddzia,u Maksyma postawili w miejscu jego 3mierci tablicpami7tkow7, mimo Le znajdowa,o si- pod nieustannym ostrza,em.

JMSMF6'< DM'M MLM L 7M9 F 7% 6%T %'%T E 7 F% 1 L7F 69 2016 7M F 66 Z' A R'6F< '6 MF<B6 „RFS<T 7”. JM5D 7 6M P6 5<D R'MDH<65C <T 66LM7M 6<T M7 6MD „ 6 DF 6%5 C” 5 FW 69 % LF6669D WMH 56MLM L7MD6 96<66 D%5 6 %'6 E 7 F6.

M,ody bohater spocz7, w rodzinnym mie3cie 1 grudnia 2016 roku w Alei Chwa,y na cmentarzu Suchy Jar. Po3miertnie Maksym S,omczy.ski zosta, odznaczony Orderem „Za odwag-” III stopnia i tytu,em Honorowego Obywatela Miasta Bia,a Cerkiew.

6'<K<F 56DM 6U D6 %7, F 9 MA F%6 NFF G <6MU < <6MU.

Zostawi, matk-, której by, jedynym dzieckiem.

DI: TN AT – RNT W$ )T)T IANW&)T | BY(EM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІТАЛІЙ СВІНЦІЦЬКИЙ WITALIJ ŚWINCICKI ) ',-.%01 11 %2'2031 1977 ',45 5 67082945 : 373, (N,071) 5 ',-.37 %7L074,%, ,. D 874, :78 571 – A B.6.' B C,D,- 23316 C,514 7 F75 ',-.3 D,-.5 -, '.6,-4 8,5.F74, , 4,08255 8 C524 5 708,'.937 8' -.F7G C'2-47%.

Urodzi si7 11 wrze?nia 1977 roku w miejscowo?ci Wanino (Rosja) w rodzinie wojskowej. Ojciec Witalija, Kazimierz, jest Polakiem z urodzenia, a ca a rodzina ucz7szcza a do ko?cio a rzymskokatolickiego i piel7gnowa a tradycje historyczne swoich przodków.

7051 C,%2'32331 % I4' G35 :78 57L 5 1991 ',F7 B 4739.% M2'2-3K B 573,,0%783K L4,55 M62 6. N7%,% . I 2000 ',F7 ,8'.6 % -.C5,6, C7051 3 %9 331 3 82D3,5, 793,65 O 45578287 5 N7%7%074,65 3 F7,3 573,65 537%2'0.8287 %282'.3 '3,G 62-.F.3. 8 P7,82D3,5, 7L 76. M82C 3 .F74, ,.

Po powrocie na Ukrain7 w 1991 roku Witalij ukoEczy Szko 7 6redniF nr 62 we Lwowie. W 2000 roku obroni dyplom na Wydziale Technologii Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Medycyny Weterynaryjnej i Biotechnologii im. Stefana Grzyckiego.

I 2005 ',F7 :78 57L M%73F7F74.L P' % 59 087 5 ,6 ' 392%7L '2%,5KF7G, 5 2013 ',F7 5 N2%,5KF7G R7-3,087. A,5. ',BC,9 5 07 ',07L074 '2071, %73 5 2014 ',F7 -,P',%,57F26 C7L,% 055 .8. 5 80-85 ,4'265 -20 383,-L85'6,%5 P'. -5. ,%2'35%L.07 B %7L3. :78 57L C',-,% .% 48.%32 050C7573,C,578.932 .881: 0C7%,' 37B5% % S,'793.L O208.% 57 „Active Army Fest”, B 035% % RT „M,KB %282' 37% -20 385”, 42'5% % RT „R',6 -0742 050C75708%, 7 %5 - ”, 8 4, P5% C'2B.-238,6 UA „D '.57%”. M8 % -2C58 8,6 N7%7%074,G 67074,G ' -. VII 045.4 331. ' 52573, ,8'.65% % -'5 5 %.S5 ,0%785 – B 4739.% K'.-.93.L O 4557828 V308.8585 C7051-.C5,63,G ,0%78. 8 -,537%2'0.828074,G C7- ,8,%4. N7%7%074, , 3 F7,3 573, , 537%2'0.8285 76. V% 3 U' 34 . 7051 C,9 845 C,%3,6 0L8 P3, , ',07L074, , %8,' 32331, :78 57L M%73F7F74.L B3,%5 -,P',%,57F26 %085C.% 5 80-85 ,4'265 -20 383,L85'6,%5 P'. -5. ,C'. % 42 C,' 32331, C7051 328'.% 5, , 5745% 331, C,%2'35%01 3 O',38, -2 B .35% 25 07931 2023 ',45 C7D D658,6.

W 2005 roku Witalij 6wincicki bra udzia w rewolucji pomaraEczowej, a w 2013 roku w rewolucji godno?ci. Gdy rozpocz7 a si7 agresja rosyjska, w 2014 roku zg osi si7 na ochotnika do s uWby w 80 Oddzielnej Brygadzie Desantowo-Szturmowej. Wróciwszy z wojny, Witalij prowadzi aktywne Wycie spo eczne i polityczne: wspó organizowa coroczny festiwal „Active Army Fest”, za oWy organizacj7 pozarzFdowF „ZwiFzek Weteranów Wojsk Desantowych”, kierowa organizacjF pozarzFdowF „Spo eczeEstwo Obywatelskie i W adza”, by prezesem klubu pi karskiego „Baryliw”. Zosta deputowanym Rady Miejskiej Lwowa VII zwo ania. W tym samym czasie zdoby drugie wyWsze wykszta cenie – ukoEczy Wydzia Prawa Instytutu Kszta cenia Podyplomowego i Przed-Uniwersyteckiego Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki. Po rozpocz7ciu pe noskalowej inwazji rosyjskiej Witalij 6wincicki ponownie zg osi si7 na ochotnika do 80 Oddzielnej Brygady DesantowoSzturmowej. Mimo We zosta ci7Wko ranny, po krótkim leczeniu wróci na front, gdzie zginF 25 stycznia 2023 roku pod Bachtmutem.

30 07931 5 N7%7%0747L W'D74 82-'7 I0C7331 '20%18,G $7%. '7G C',LL5, 5,P32 P, ,055 7331. 205 %7-C' %.% 'D7ZC.04,C-6.8',C,5.8 N7%7%074.L NA % I4' G37. 7051 8, ,, C',F2071 '5L.5 3 C5,S5 N.3,4, -2 C2'2- N 85L2K B 2',Z6 C,C',S 5.07 -2C58 8. 8 67074.L ,5,% N7%,% . ,D,% 5. :78 571 M%73F7F74, , 3 N.9 47%074,65 F%.38 '7. : 37, , 5.L.5 07 5-,% , -,374 8 57837L P 874,.

30 stycznia we lwowskiej katedrze pw. Wniebowzi7cia Naj?wi7tszej Maryi Panny odby o si7 naboWeEstwo Wa obne. Msz7 ?wi7tF odprawi Arcybiskup Metropolita Lwowski Ko?cio a Rzymskokatolickiego na Ukrainie. Nast7pnie procesja przesz a na Rynek, gdzie przed Ratuszem bohatera poWegnali deputowani i mer Lwowa. Witalij 6wincicki zosta pochowany na Cmentarzu (yczakowskim. Pozostawi wdow7, córk7 i starszego ojca.

:78 57L M%73F7F74.L 3 ,',- 23.L ,'-23,6 „ 65 37087” III 085C231.

Witalij 6wincicki zosta odznaczony Orderem „Za odwag7” III stopnia.

% YG 8ZO% ZR – 7 ZRL %GAGZR Y LIGA | BYTEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІТАЛІЙ ЯСІНСЬКИЙ WITALIJ JASIŃSKI GLD,-.M01 17 2,M351 1985 D,5F F 7,D,-5F 5L 8,-9::9. ,-.5L %0950 5.% LM2-. WL ’13L:L WD, 0M,B W,: 0 5C 5,D9551: M-, L D,M,D.:. W,: 0 5, ,M, , W,039 5, %,-.:. -, 5,03C:F. G93L:9 L595-.M 5,:F 9 W,: 0 5, ,M, 5LM-L551, W90:1 -,D, ,3D. LM JL% C:C53D,-DL , MLD ML: 5.5L M F-.:.K9. 89 59 C LM2-. 'FM W,M’1 L5. 9 D. ,-5L3,:.M 5, MCD5M, : 'F-FMLM ,5L03.D M BKL-L% 9 M9-5,M: MLM %DL M. P,L5L DC03.3C:1 F 8CDM, L 0 5F R.5,:LSM0 5,S ,':L039. ,:. D, W,-L:L0 D,09 0 5L 95ML 91 G93L:9 %0950 5. , L 3L5,2 ,D, D9-59 'DL3. R.D,0:LM, R.%L :, 3L GL:C53.5 W9 :. -, M9 0 5L. G93L:9 M9: 51M CD0,5 M,0C5. 2022 D,5F, W,39 '.M01 9 M,D,D, 5L ULW,D9229, W90:1 -,D, 'FM WCDCMC-C5. 5L -9:155F JD,53F 5L ,5'L09, W9- ,:C-LD. 12 DDF-51 2022 D,5F M 0C:9 %5,M:9M5L G93L:9 W9 ,M 5L CML5FLM9 W,DL5C5.% 9 LD.':.%. 7DFWL 5L3DLW.:L 5L MC:.5F 59: 5903 „MLD5CD9MM9M”. W,' W,'DL3. . ,D:. M9-9 3. 155L -L:9, G93L:9 WD. 51M '9 0L , L:. .M .0 WD.5D.ML3. M9-03FW. G95 M9-03D9: MLM01 -, ,03L55 ,D, 5L', 9 LD.5FM M9- M,D,2,S DDL5L3.. ,-.5L ,D:L L'DL3. 39:, DCD,1 :. C 5 'CDC 51 2023 D,5F. RL3. G93L:91 – RLD91 %0950 5L D, 5L L:L, K, SS 0.5 LM 0WCM9L: 5. CMD,5 9 W,: 0 5. 3L F5DLS50 5. WDLW,D, . „G95 M0C 2.331 2.M -:1 95 .% 9 M9--LM ,D, L 95 .%. UD,'.M 3C, K, LW,M9-LM E0F0”, – DL-FB 'DL3L GL:C53.5 %0950 5. . G93L:9 %0950 5. W,%,ML5. 5L 'L3 59MK.59 – M 9039 7,D,-,5 C: 5.M 5,S ,':L039.

Witalij Jasi?ski przyszed< na Twiat 17 pa5dziernika 1985 roku w Gródku Podolskim. Jego pami7tajNca o polskich korzeniach rodzina od zawsze piel7gnowa<a tradycje narodowe, w domu pos<ugiwano si7 j7zykiem polskim i regularnie ucz7szczano do koTcio<a. Witalij uko?czy< szko<7 z polskim j7zykiem nauczania, a nast7pnie kontynuowa< edukacj7 w szkole zawodowej, zdobywajNc specjalizacj7 w dziedzinie spawacza elektrycznego i gazowego. Ca<e =ycie by< zwiNzany z KoTcio<em rzymskokatolickim, anga=ujNc si7 mi7dzy innymi w budow7 klasztoru w Bieszczadach oraz w prace restauracyjne koTcio<a Tw. Jana Chrzciciela w Pierwomajsku, po<o=onego w obwodzie miko<ajowskim. Kiedy rozpocz7<a si7 rosyjska inwazja, Witalij Jasi?ski oraz jego bracia Miros<aw, Micha< i Walenty, zdecydowali si7 wstNpi do armii. Witalij bra< udzia< w wyzwoleniu Chersonia jesieniN 2022 roku, a nast7pnie walczy< z wrogiem na Zaporo=u, po czym zosta< przeniesiony na lini7 frontu w Donbasie, w pobli=u So<edaru. 12 grudnia 2022 roku, we wsi Jakowliwka, Witalij podjN< si7 niebezpiecznej misji ewakuacji rannych i zabitych. Grupa natkn7<a si7 na du=N liczb7 najemników – tzw. „wagnerowców”. Z myTlN o bezpiecze?stwie towarzyszy, Witalij zdecydowa< si7 sam stawi czo<a wrogiemu oddzia<owi, podejmujNc nierównN walk7, a tym samym umo=liwiajNc reszcie bezpieczny odwrót. Walczy< heroicznie do ostatniego naboju, zginN< wskutek eksplozji wrogiego granatu. Rodzinie uda<o si7 odebra cia<o bohatera dopiero 5 marca 2023 roku. Matka Witalija, Maria Jasi?ska, podkreTli<a, =e jej syn nosi< specjalnN naszywk7 z flagami Polski i Ukrainy. „Prze=y< ca<e swoje =ycie dla innych i odda< je innym. Czy?cie to, co nakaza< Jezus” – wspomina brat Walenty Jasi?ski. Witalij Jasi?ski zosta< pochowany w swoim rodzinnym mieTcie, Gródku, znajdujNcym si7 w obwodzie chmielnickim.

$ 5T DD $-D, – / D,PW$( (D, T- PY( | BYEEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЛЕОНІД ОРДИНСЬКИЙ LEON ORDYŃSKI &N&,-.T,& 01234 5.T ,. D4-1771 8.9G-M 0.74 7.N.34 0& ., 19 '47A2A 4N4 '4B4-G&,,C. &4,1- DT-M,2A M' 7%9 2.0& 8 3. 4 , '47A2A 4 T4-M,M, 1 '4 7.3A 491 ' '4 0.3&T1. 1, ,.T4-M92C 3 2&T',C 1973 T4 %. I.34 92& GM33C 'T. J9.9 94-1 0, 0.0. – ,. 9&',1' L.7TM 1. D4-T%GGC 0.74 1 -4,A %, C % &4,1-, 23.T M' 91- ,& ,. -9.,.- C3A T4 19, -4'40.N.9 9MB49%9.3M 7.3A .0. 1, 8. 1,MM9 012 &9% 47% ' %MM7MN& O8, 8-47%9 M L.B 27J2.TC-&7& 3TM .. DTM89.,M' -4 .T01 , &4,1- DT-M,2A M' 27%GM9 % T. &3,MB 91'2A .B 1 43TM0.9 MM, 2&TG.,3.. D49&T,%9 M2A -4-40% 'T. J9.9 ,. '1-'TM 02391 „5.T2A 1 &7& 3TMM,1 0&T&G1” 1 ,. DPI „ 1,,M C477&,&TN4”. DT43CN40 423.,,1B T4 19 7%9 &7& 3TM 40 9 -D „5.T2A & 7%-M, 4%'T.971,,C”. ,& .9 % 2. S&0&TM2M-5.T2A 1. D-T%GM9 M2A, &4,1- '4M.9 894-M3M 7%-M,4 -7C 294 T4-M,M, 9 C 40% ,&8.7.T40 ,.T4-M92C 2M, D7& 2.,-T. T 917A,M' M.2 91--.9.92C %7J77&,40% B471 – TM7.7 1. 27 7&T&8,C 2014 T4 % &4,1- DT-M,2A M' 43TM0.9 '49123 % ,. M.23 49% 0471718. 1J -4 91'2A .. 1, 01N 7M M3M2A 9-40., 74 4'1 %9.92C 3.3401,9.71-40, .7& ,& 2%0,19.92C, N4 0. '3M 27%GM3M. 34' -&,A, 47M 91, 0.9 8’C9M3M2A -4 '%, 3% 874T% 'TM849,M 19, &4,1- 'T. J9.9, 1 8.9&T M9 M T474MM' -&,A 2'18,M92C – .9347%2 18 ,4947T., C0M 9G& 91-’ B.9. I4-1 91, 98C9 3. 21 ' ,.8-4N,.9 &' .9347%2… 5.3A .0 'T4 3&, N4 '-& -4 91'2A . 91, 2 .8.9 % 34' 2.0M' -&,A, 1 & 7%7. B,C 423.,,C 8%23T1M. U7%GM9 % 95-1' 4 T&01' .&T404717A,1' 7TMN.-1 M24 404717A,MB -&2.,3,MB 91'2A 7T4',MB 2M7 T T. ,M. 913,C 2014 T4 % 7T.9 %M.23A 9 .,3M3&T4TM23MM,1' 4'&T. 1 ,. 2B4-1 T T. ,M. 28 M&T9,C 2014 T4 % 0474- M' 2&TG.,3 &4,1- DT-M,2A M' &4,1- 8.NM,%9 91- 42 47 494N4 '4T.,&,,C, 43TM0.,4N4 9,.271-4 01,40&3,4N4 4723T17% T421'2A 4-3&T4TM23MM,M0M %NT%'%9.,,C0M 774 '423. O8 % T. ,2A MB 91'2A 49MB 9 T.'4,1 2&7. U&7&8,19 . U749’C,2A 4N4 T.'4,% W4,& A 4 477.231. (. '4B4T4, -4 BT.0% C9. P,,M 9 01231 5.T 'TM' 74 7.N.34 7J-&'. )& 717A & – 9 340% MM271 'T.9427.9,& 3. %,1.32A & -%B49&,2394 – 7%74 ,. NT40.-C,2A 1' '.,.BM-1 717C '.0’C3,M . Z&9M&, .. /&T4C '4B49.7M ,. 012 &940% .347M A 40% 9M,3.T1. . 4247M23% 0%G,123A 1 9M24 M' 'T4L&214,.7180, 9MC97&,1 % 8.BM231 -&TG.9,4N4 2%9&T&,13&3% 3. 3&TM34T1.7A,4 1712,4231 T T. ,M ,.N4T4-G&,M' 4T-&,40 „ . 0%G,123A” III 23%'&,C ('420&T3,4) 1 0&-.77J „ . 9M8947&,,C U749’C,2A .” ('420&T3,4). (. 012 1 8.NM7&71 &4,1-. DT-M,2A 4N4 3. '4N4 -94B '47T.3M019 % 2017 T4 1 923.,497&,4 '.0’C3,M .

Legendarne miasto Bar na Podolu od zawsze by?o domem dla Polaków tam zamieszkujLcych. PochodzLcy z polskiej rodziny Leon OrdyEski urodzi? siO 3 sierpnia 1973 roku. Jego ojciec przez ca?e ycie pracowa? jako kierowca, matka za= by?a zatrudniona w lokalnej fabryce odzie owej. Ma? eEstwo OrdyEskich mia?o równie córkO, w której wychowaniu pomaga? Leon, jako starszy a o dwana=cie lat brat. UczOszcza? do lokalnej szko?y, gdzie otrzyma? podstawowe wykszta?cenie, a nastOpnie kontynuowa? swojL edukacjO w szkole zawodowej nr 8. Tam zdoby? specjalizacjO w zawodzie =lusarza-elektryka. Powo?any do wojska, Leon OrdyEski pe?ni? s?u bO w si?ach rakietowych i awansowa? do stopnia sier anta. Po powrocie do domu pracowa? jako elektryk w lokalnych przedsiObiorstwach elektroenergetycznych. Zamieszka? we wsi Czemerysy Barskie, gdzie po =lubie rozpoczL? budowO domu dla swojej rodziny. Niebawem na =wiat przyszed? jego syn Aleksander. W czasie wolnym od zajOG i obowiLzków, Leon oddawa? siO swojemu ulubionemu hobby – wOdkarstwu. 27 marca 2014 roku Leon OrdyEski otrzyma? wezwanie do czO=ciowej mobilizacji do wojska. Mimo e móg? pozostaG w domu, opiekujLc siO niepe?nosprawnym ojcem, nie waha? siO ani chwili – poczu?, e musi wype?niG swój obowiLzek wobec kraju. W dniu, w którym mia? zg?osiG siO do centrum mobilizacyjnego, pracowa? tak intensywnie, e dopiero po pracy zorientowa? siO, e autobus ze zmobilizowanymi kolegami ju odjecha?. WziL? wiOc taksówkO i zwyczajnie go dogoni?. Wcze=niej tego samego dnia powiedzia? rodzicom, e zamierza wstLpiG do wojska. Nie wiedzieli wówczas, e by?o to ich ostatnie spotkanie. Leon s?u y? w 95 Samodzielnej Brygadzie Aeromobilnej Wysoko Mobilnych Wojsk Desantowych Si? Zbrojnych Ukrainy. Od kwietnia 2014 roku bra? udzia? w operacji antyterrorystycznej na wschodzie Ukrainy. 28 czerwca 2014 roku, m?odszy sier ant Leon OrdyEski zginL? w wyniku ran odniesionych wskutek ostrza?u moWdzierzowego punktu kontrolnego nr 8 w pobli u wsi Se?ezniwka, w rejonie s?oweEskim, obwodu donieckiego, który to ostrza? przeprowadzony zosta? przez rosyjskL grupO terrorystycznL. Na pogrzeb w ko=ciele =w. Anny w Barze przyby?o bardzo wiele osób, sLsiadów i mieszkaEców miasta. Jeszcze wiOcej ludzi, w tym duchowni prawos?awni i grekokatoliccy, wziO?o udzia? w cywilnym nabo eEstwie a?obnym pod pomnikiem Szewczenki. Bohatera pochowano na miejscowym cmentarzu katolickim. Za niezwyk?L odwagO i wyjLtkowy profesjonalizm w obronie suwerenno=ci paEstwa oraz integralno=ci terytorialnej Ukrainy, Leon OrdyEski zosta? uhonorowany po=miertnie Orderem „Za odwagO” III stopnia oraz medalem „Za wyzwolenie S?owiaEska”. W 2017 roku, w miejscu =mierci OrdyEskiego i jego dwóch towarzyszy, wzniesiono pomnik.

W D$ P TWS C – Z CYBW)E) C $SZYA)E | BYIEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

МИКОЛА СКАКОВСЬКИЙ MIKOŁAJ SKAKOWSKI )6=,F.L01 19 2L37N1 1983 =,2D D 7L189:3 %.7,M.=0-2, ,&:6073 (307,=.'N6 ,:.N-). B3FD0-, &6&D01 3 &67-2, C.2,:. (D,:90:6L) &D:. ,:-0-2,8, ,%,F&9NN1, 6 06M 89=,/ N6:9&6L F, 267,:. -2, F,M6JN-, 9=2L. / K =,F.N,L &=6L 627.LND D'607- D 6=6M31:-N,MD &.773.

MikoGaj Skakowski przyszedG na wiat 19 kwietnia 1983 roku w miejscowo ci Zwiahel, poGo onej w obwodzie ytomierskim, b d cym cz ci historycznego WoGynia. Jego dziadkowie oraz ojciec BolesGaw byli Polakami, a sam bohater nale aG do Domowego Ko cioGa Katolickiego i wraz z rodzin aktywnie uczestniczyG w yciu parafii.

C.2,:6 N262,L0-2./ K F.7.N07L6 K6/M6L01 L3:-N,L &,=,7-&,L 3 &DL 26NF.F67,M D M6/07=. 0 ,=7D. B912./ '60 7=9NDL6L F379/. )6L'6L01 L =,M903/N,MD 79%N3'N,MD D'.:.O3, 3 ,7=.M6L M6% M6:1=6J7D267D=6. P=6 LL6L N6 &DF3LN. 7L3 L =3KN.% 2=6 N6%.

MikoGaj od dzieci?stwa uprawiaG zapasy w stylu wolnym, a dzi ki odnoszonym sukcesom przyznano mu tytuG „Mistrza Sportu”. Po zako?czeniu kariery byG trenerem pocz tkuj cych, mGodych zapa ników. Uko?czyG szkoG zawodow , zdobywaj c dyplom malarza i tynkarza. Podj G prac w budownictwie, zdobywaj c do wiadczenie w ró nych krajach.

P30:1 ,'672D ,LN,M60J76&N,8, =,03/0-2,8, L7,=8N9NN1 C.2,:6 L07D .L F, :6L 9=.7,=36:-N, ,&,=,N., 6 D 2L37N3 2022 &DL M,&3:3K,L6N./ F, 7&=,/N.% 0.: $2=6 N.. ,8, & =,2D K6%.O6L D67-23LO.ND L S,071N7.N3L 3 76 3F D6%MD7,M N6 B,N&603. ,09N. 2022 &DL L3F =6L:9N./ 0 9=JD N6 N6L'6NN1 F, T-L,L6, 6 ,73M F, )3M9''.N., F9 LK.M2D 2023 =,2D ,0L,LL6L &,/,LD M6J.ND „Bradley”. )6L90N3 ,7=.M6L KL6NN1 076=J,8, 09=&6N76. )6 ,'672D :37N-,8, D2=6 N0-2,8, N607D D N6 76 ,=3&&3, 17 '9=LN1 2023 =,2D, C.2,:6 N262,L0-2./ K68.NDL L.2,NDL'. &,/,L9 K6LF6NN1 L N609:9N,MD DN273 C6:6 ,2M6'26. 73 0:3L ,&=67.M3L L3N &DL L3F ,L3F6:-N.M, L 9=7.M 3 MD&N3M 8,:,LN.M 09=&6N7,M LKL,FD. P30:1 L3F0 3LDL6NN1 D 2,079:3 U=.076 6=1 090L37D C.2,:6 N262,L0-2./ &DL ,%,L6N./ D =3FN,MD 7L189:3 12 &,L7N1 2023 =,2D. 3N K6:.J.L DF,L,L F=D&.ND TL&,L 3 0.=,76M. FL,% F,N-,2: 327,=3L 3 6:9=3L.

Po rozpocz ciu rosyjskiej peGnoskalowej inwazji na Ukrain MikoGaj zdecydowaG si wst piE do Obrony Terytorialnej. W kwietniu 2022 roku zostaG zmobilizowany do SiG Zbrojnych Ukrainy, gdzie odwa nie broniG swojej ojczyzny w Kostantyniwce i pod Bachmutem na Donbasie. Jesieni 2022 roku zostaG wysGany najpierw na szkolenia do Lwowa, a nast pnie do Niemiec, gdzie zim 2023 roku opanowaG obsGug wozu bojowego Bradley. Wiosn zostaG awansowany do stopnia starszego sier anta. Na pocz tku letniej ukrai?skiej ofensywy na Zaporo u, 17 czerwca 2023 roku, MikoGaj Skakowski zgin G podczas wykonywania misji bojowej we wsi MaGa Tokmaczka. Jego towarzysze zgodnie podkre laj , e byG on odpowiedzialnym, nieugi tym i odwa nym starszym sier antem plutonu. Po nabo e?stwie aGobnym, 12 pa(dziernika 2023 roku w ko ciele Chrystusa Króla Wszech wiata, ciaGo MikoGaja Skakowskiego zGo ono na cmentarzu w rodzinnym Zwiahelu. PozostawiG w gG bokim alu wdow Lubow oraz osierociG dwie córki: Wiktori i Waleri .

I K J 3PZI P: – /P:HEI T P: /HЇ T | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

АНАТОЛІЙ КОВАЛЬ 0 G7 ) „:07 ,”

ANATOL KOWAL pseudonim „Mnich” , .7012 30. 55 , G N75 529 7% 7 $7D70 55 , 3 '0G(7A 1970 D0B2 G B (05 %CB ) N 1’% 05CNCB 1 B0D 77A1 7 D0. GNA 7 )1050. ) (D7( ) N 7 – H7 (05 ) 0G 5C. J D G K0T G'. M25 7 . G N )70 G '5 G0O .5A 7C0T0, (012 2 D 5012 G % H7 (05 ) D0G G B 5CB D0B G 2 B5A (0D PD.772 KD ( G :77 , 2% 7 G 2 305C9 . R0N G 7 ( B 77 D )7AG N7D77N NGAN777A, D0(7 G'. M2G NB7( N7 1 NBD017 1. /0. 7 77 N(G0D G. 30G7D72G NC .0.012 H7 (05 ) D %OG G 2 . (AN012 N .0NB2, 1 )N(D2ON TD B , G T0(0G5AON .5A 1 5OB G T0). 5B . : G , N( .0 D CMADN(G (7N5ADN(G . / .0 .0 01 T G 0DT 7 0G2G ( . (AN NGA( . 057B( G N .0NB )0T0 .2'7 5OM G. 3 D 575C70 G'. .0 01 T G D D % D0.'777A CG. U0 7 RD7N( (75A G 529 7%A,. HTD7N O /0N % D0( BD %7 G 1B2 2022 D0B2 H7 (05 ) 2N(D G M2.2N 2 305C9 . U0T0 571 77 B ((7' H7 (05 )) ,0( G 0.D 2 ( .0 G )NCB , 57 .A.CB0 0 D0N G )0T0 N7B ( , 0B G 7 0G7D77(CNA .0 BD %7 . $ B G07 D 01 5 .0MD0G05C%A1 . W52' 5 7 E077NN 7 . 23 (D G7A 2022 D0B2 571 77 B H7 (05 A M250 0D 7770, „:07 ,” N 1 .G B 5017(D 7 N )0T0 . 0MN(D 501, GDA(2G G ' ((A. J.01 , . N N B0D0(B0% G . 2N(B 7 J75 B.77C H7 (05 ) 0G 5C NB G D .7 1, 90 G D )0T0 T M75 D0N (C, 90M 7 )0T0 10T 5 N(0A5 D 0D BD %7 ( 305C9 … 23 (D G7A 2023 D0B2, D G70 N7D7 D B N5A 0DA(27B2 NG0T0 571 77 B , H7 (05 ) T 72G 7 0 % A, . HG. %GB0O. J0D0' ) N7 ) 7D 0% 5 G )012 G O. J .N G 5 H7 (05 A 0G 5A G D .7012 B0N(75 D0.'777A WG. U0 7 RD7N( (75A G 529 7%A,. Y 50M7 2D0N N(0N( 0N05 G 1 (D0 05 ( ZCG GNCB ) D, L NB0 :7N N5 G :0B %CB ), AB ) NB G: „3D0 2 0M. D2G ( H7 (05 A 105 (G0O, M0 L. 77, N0T0 NC0T0.7 G 7 0(D7M2L, %7 N 17 105 (G ”. 27 (D G7A 2023 D0B2 NBD0170T0 T7D0A M250 0,0G 70 7 T 529 77%CB012 %G 7( D . IB G 7 D0N G, 7 10T 5 0N( G 5 D 0D BD %7 ) 305C9 .

3 paFdziernika 1970 roku, w malowniczej wsi HaOuszczy>ce, leL=cej w obwodzie tarnopolskim, w katolickiej rodzinie o polskich korzeniach przyszedO na Wwiat Anatol Kowal – najmOodszy z trzech synów. Od najmOodszych lat wiara w Boga zajmowaOa szczególne miejsce w jego sercu. W póFniejszym okresie dorosOego Lycia Anatol sp7dziO kilku lat w klasztorze Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w Polsce, choL nigdy nie zOoLyO Wlubów zakonnych. Zawsze emanowaO ascetycznoWci= i skromnoWci=, nie zakOadaj=c wOasnej rodziny. Po powrocie do rodzinnego domu Anatol podj=O prac7 w przedszkolu, gdzie tworzyO zabawki i huWtawki dla dzieci, wykorzystuj=c swój talent do stolarstwa i rzeFby. Jego zaangaLowanie w organizacj7 róLnych przedsi7wzi7L dla najmOodszych zyskaOo uznanie personelu przedszkola, który darzyO go wielk= sympati=. JednoczeWnie Anatol z oddaniem wspieraO dziaOania parafii Narodzenia Ww. Jana Chrzciciela w HaOuszczy>cach. PeOnoskalowa inwazja Rosji na Ukrain7 zastaOa Kowala w Polsce. Jego siostrzeniec, nosz=cy to samo imi7, chciaO niezwOocznie wst=piL do wojska, lecz wujek poprosiO go o to, by zaczekaO na jego powrót na Ukrain7. Ostatecznie wspólnie zgOosili si7 do sOuLby i peOnili j= razem w obwodzie donieckim. 23 maja 2022 roku mOodszy Anatol zostaO ranny. Wujek, nazywany juL wtedy „Mnichem”, niósO go ofiarnie pod ostrzaOem przez dwa kilometry, ratuj=c w ten sposób Lycie siostrze>cowi. Podczas krótkiego urlopu w czasie Wielkanocy, Anatol Kowal podzieliO si7 ze swoimi bliskimi Lyczeniem, Le w razie jego Wmierci chciaOby, aby na jego grobie zawisOy flagi Ukrainy i Polski. Niestety, 23 maja 2023 roku, dokOadnie rok po heroicznym uratowaniu Lycia siostrze>cowi, Anatol polegO w walkach w pobliLu Awdijiwki. Kula wystrzelona przez wrogiego snajpera trafiOa „Mnicha” bezpoWrednio w szyj7. NaboLe>stwo LaOobne odbyOo si7 w rodzinnym koWciele pw. Narodzenia Ww. Jana Chrzciciela w HaOuszczy>cach, a przewodniczyO mu metropolita lwowski ksi=dz arcybiskup MieczysOaw Mokrzycki. W trakcie kazania zach7caO zgromadzonych do modlitwy za Anatola, podkreWlaj=c, Le jedyn= rzecz=, jakiej teraz naprawd7 potrzebuje, jest wsparcie w modlitwie. 27 maja 2023 roku skromny bohater zostaO pochowany na cmentarzu w HaOuszczy>cach. Zgodnie z jego ostatnim Lyczeniem, na grobie Anatola „Mnicha” Kowala dumnie powiewaj= flagi Ukrainy i Polski.

Z KI A Z T – WY T'0ZNEN T I Y'RNE | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

АНДРІЙ ДЕРЕНЬ ANDRZEJ DEREŃ '6,-. 01-162 63-4,5WD 13 9-7,6 1992 -4N7 W D1 . T56.WD2N1 63 .665 56.. A4 B3%2N7 D3W %4 2D2N1 N4-.66 , B7W 4 -1G165 W N3%4 5,2N4D7 N4D%1 .. I 5WD W 01-1W’ 6D2N. 6N4 ., 3 %3N4J 7 K3-D2N4D7 N4 1,J. %-36D%4-%7 %3 K-3L .WD2N4D7 %-4M1D. 64D7 .,1L 63 D%1,.3 264D%. „1 1N%-5N”. N1 OW3J3P 5 63 %-4B 1D5 O. O,4-4W’ D '6,-. 7 2012-2013 -4N3 %-4 64W D%-4N4W7 W. D2N4W7 D 7JB7, %.D 494 %-3,PW3W 63 B7,.W65,%W. 7 5/W.. 04 3-D.L ,4W1 4D2 .%5 %3N4J 63W1D6. 2015 -4N7, %., 3D '6%5%1-4-5D%5 64L 4%1-3,.L. A4W1-67W65D2 ,4,4D7 7 2016 -4,. '6,-. ,4W94 61 D.9 OW5N67%5 ,4 %56. ,5W. 26494 J5%% , %-4 4,5W D%1,.3 267 -13B. .%3,.P. I%.D, W.6 OD.9 O63 %5 W D4B. D5 5, . 63W.%2 D%3W D%.WW 3D65N4D 61W1 5N4L 39-4M.-D5, %.D 494 %-3,PW3W 7 A4 2G., %-5W.O65 OW.,%5 B393%4 %4O5%5W65 W-3J162 %-4 N-3L67 %3 LL P,1 . A4W1-67W65D2 %-3,PW3%5 7 5LW, '6,-. O7D%-.W DW4P 63-1 167 '63D%3D.P, O N4P %4B-3WD W4D165 2020 -4N7. S3 -.N WD%7%5W 63 M3N7 2%1% B.O61D7 %3 DM1-5 4BD 794W7W366 T5%4D5-D2N4L %4 .%1 6.N5. A.D %4 3%N7 W1 5N494 -4D. D2N494 63D%7%7 63 IN-3L67, '6,-. 01-162 %-5 6 W -.6166 %5 O3 5G3%5 B3%2N.WG567, . WJ1 25 P%494 2022 -4N7 B7W 7 W. D2N7. .6 4%-5D3W OW366 D4 4,6494 D1-J36%3 . B7W %-5O63 165 N4D36,5-4D W.,,. 166 O16.%6494 -3N1%6494 WOW4,7 2-94 31-4D4B. 26494 B3%3 2 467. '6,-. 01-162 O39567W 24 5%6 2022 -4N7 %., 63D1 165D %76N%4D K. 49.-N3 U1-D46D2N4L 4B 3D%. %., 3D W4-4J494 3-%5 1-. D2N494 4BD%-. 7. 30 5%6 , %.D %4 4-4664L D1D5 W 36N%73-.L %-3D%1 W4D%4,6. 7 3-94-4,., W.6 B7W %4 4W365 63 ' 1L W1-4LW D.D,1W494 ,W56%3- . '6,-. O3WJ,5 4%.W D3%5 ,.%1 . O63W, G4 7 62494 63-4,5%2D ,462N3, N3 %4B3 5 3 DW.% WJ1 %.D O395B1 . %3%3, 7 D1-%6. 2022 -4N7… .6 WD%59 ,3%5 L .D’ – 4 4D. . A4DD1-%64 91-4 B7W 6394-4,J165 4-,164D „S3 D7J6.D%2” $$$ D%7%16 .

Andrzej DereG urodzi si5 13 grudnia 1992 roku we wsi Mysziwskie po oFonej w obwodzie winnickim, w katolickiej rodzinie o polskich korzeniach. UkoGczy Szko 5 Transportu w mie<cie Bar oraz Liceum Zawodowe w Braj owie, zdobywaj?c specjalizacj5 elektryka. Pomimo przej<ciowych trudno<ci zdrowotnych, Andrzej ukoGczy s uFb5 wojskow? w latach 2012-2013, a nast5pnie podj? prac5 w Kijowie. Pozna tam swoj? przysz ? Fon5, Anastazj5. Wiosn? 2015 roku ponownie wst?pi do wojska w trakcie operacji antyterrorystycznej prowadzonej przez Ukrain5 na Donbasie. Po roku wróci do rodzinnego domu, gdzie przez d uFszy czas aklimatyzowa si5 i przywyka do normalnego Fycia, po do<wiadczeniach wojny na wschodzie Ukrainy, przechodz?c przy okazji specjalistyczn? rehabilitacj5. Mimo trudno<ci zwi?zanych z powrotem do pe nej sprawno<ci zmobilizowa si5 wewn5trznie i sta si5 nawet wspó w a<cicielem niewielkiej firmy rolniczej. Nawi?za wspó prac5 z partnerami z Polski, w której cz5sto bywa i z której przywióz wiele pozytywnych do<wiadczeG i wraFeG. Jesieni? 2020 roku oFeni si5 z Anastazj?, a rok póEniej rozpocz? studia na Wydziale Biznesu i Us ug Politechniki Mytomierskiej, pragn?c rozwijaF swój potencja i zdobyF wyFsze wykszta cenie. Po rozpocz5ciu pe noskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrain5 DereG stan? w obronie swojej ojczyzny i 25 lutego 2022 roku ponownie wst?pi do wojska. W krótkim czasie awansowa do stopnia m odszego sierFanta, zostaj?c takFe dowódc? plutonu rakiet przeciwlotniczych w 2 Batalionie Aeromobilnym. Sze<F miesi5cy póEniej, 24 lipca 2022 roku, oddzia , w którym s uFy Andrzej DereG, trafi pod ostrza artyleryjski wroga w okolicach wsi Bi ohirka w obwodzie chersoGskim. Z tej walki Andrzej nie wyszed juF zwyci5sko… Po uroczystej mszy Fa obnej, która odby a si5 30 lipca w Sanktuarium M5ki PaGskiej w Szarogrodzie, cia o sierFanta Derenia spocz5 o w Alei Bohaterów na miejscowym cmentarzu. Andrzej marzy o dzieciach, widzia siebie w roli ojca. Gdy w lutym 2022 ponownie wst5powa do wojska, Anastazja nosi a juF pod sercem maleGk? córeczk5. Dziewczynka przysz a na <wiat juF po <mierci ojca, w sierpniu 2022 roku. Zgodnie z marzeniem Andrzeja, nadano jej imi5 Salomea, oznaczaj?ce „pokój” i „pomy<lno<F”. SierFant Andrzej DereG zosta po<miertnie odznaczony Orderem „Za Odwag5” III stopnia.

UMN TW, 'WA – ZWAST Y WA M'ZSE Y | BYDEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВАСИЛЬ СКРУПСЬКИЙ BAZYLI SKRUPSKI 75 ,-.5.6010, 2 3456 '890F.W5%, 6W 9W 8F 52 N450 0:0 AW3B6:0, 9WCWD0. N6305- 893- 0 , % 0 16 WD0.3% 29 5091% 1982 W 8 . WD015 52 9W5-3- 0: W 511%:.

Bazyli Skrupski przyszed na Fwiat 29 lipca 1982 roku w rodzinie o polskich korzeniach we wsi Kupyczwola, po oEonej niedaleko miejscowoFci Mosty Wielkie w obwodzie lwowskim.

76 51F0.&0 & W58, 16.F6.3% 8 N06W:8 9 WH435 1W:8 8F05065 . 4 .W1WJ 6D5, 6 96 6545-1W 52 B0: K8. 3B8D41BW: 9 0 :W163B0 5 .. A0 W56% 8 ' 4CW.5. N34 D0B013B.W 358L0. :5153B 61BW: 9 0 W3B455, 8D0 WJW .94 &4 9 0.456 :6:6.

Po uko4czeniu szko y Fredniej rozpocz% studia w WyEszej Szkole Zawodowej w Czerwonogradzie. RównoczeFnie zdecydowa si= kontynuowaL nauk= jako student w klasztorze Fw. Miko aja w Krechowie. JuE od najm odszych lat by ministrantem w miejscowym koFciele, do którego zosta przyprowadzony po raz pierwszy przez swoj% mam=.

M 2005 W 5 N6305% 9 02.650 DW 9W.5B %1W- 6D5W5W 6 5 10C .5 3- 7K W 10C 05 M 6O10 . P6 5.3- 8 WK563B-. T535% 358LK0 .51 9 6 R.6. . WCW W15 ,0F6 5.3- WJW .01B6 % 8 ,-.W.5. S54 DW5% 21W.8 2.456 WJW 52 .5 3- W:: 9W16D 5 – 2 .4310 2015 9W W3512016 W 8 N6305- 893- 0 KW W10. K6B- 5.6018 8 ,8J613- 5 B6 TW14 - 5 WK563B%C 95D F63 61B0B4 W 03B0F1WO W94 6 5O. U8. W:61D0 W: .5DD55411% 9 WB0B61 W.WJW 854:4B1WJW .2.WD8. 76 3.WR 358LK8 WB 0:6. F0354115 .5D216 0. 7W 4:6 „76 WKW W18 A6 589W5%”, „MF6310 S$W” BW6W. T4:WK55528.6.&03-, N6305- 9 6 R.6. 8 TW5-65, 654 9WF8.&0 9 W 9W.1W:63&B6K14 .BW J1411% .W WJ6 . M 6O18, 018. 3.WR WKWB8, 5 .5D 4 K4 421% 2022 W 8 358L0. 8 7K W 10C 056C M 6O10. T 0 -W:8 .51 .3B0J6. 62W: 52 343B 6:0 DW:515 61 6:0 52 W. .0 DW9W:6J6B0 0.55-1W:8 16345411R 8:6010, 26 6W WB 0:6. 9WF4318 J 6:WB8 .5D JW5W.0 .5 3- W.WO 6D:5153B 6 5O 5/O WK563B5. 4 L61B N6305- 893- 0 26J018. .5D .W WLWJW WK3B 558 95D 345W: ZWKWB014 16 769W 5LL5, 95D F63 8 6O13- WJW 163B898 29 5091% 2023 W 8. 3 34 91% . LW. 5.3- 5 W54J56B5 C.. ,6. 41B5%, .5DK8563- 9WCW W116 :436, WFW5416 /903 W9W:-4:4 0BW: P6 5.3- W-769W 52- WO D5/ 425O A6 ’%1W: U8F4 W:. 6 15 K850 9 038B15 .03W 5 D095W:6B0 2 TW5-65, 9 4D3B6.10 0 :53 4.WO .56D0, KW W.5 9WK 6B0:0 26J0K5WJW J4 W%. 6:4 DW 5/O 3.%B015, D4 9WCW.610 8356.5410 J4B-:61 B615356. W5 4.3- 0 , .51 9 0CWD0. 16 :W50B.8, 9 0OLDL6RF0 DWDW:8 8 .5D983B 8. N6305- 893- 0 14 .3B0J 3B.W 0B0 WD010. M 1-WJW 2650&0503- 5D15 343B 0 K 6B. TWCW.610 8 3455 '890F.W5%.

W roku 2005 Bazyli Skrupski zosta przyj=ty do jednostek powietrznodesantowych i radarowych Si Zbrojnych Ukrainy w obwodzie charkowskim. Po zako4czeniu s uEby podj% prac= jako ochroniarz na Cmentarzu Dyczakowskim we Lwowie. Jego losy ponownie splot y si= z wojskiem wiosn% 2015 roku, kiedy wst%pi do armii, aby do jesieni 2016 broniL ojczyzny w obwodach uga4skim i donieckim w ramach operacji antyterrorystycznej. By dowódc% plutonu przeciwpancernych karabinów maszynowych. Za odwag= i poFwi=cenie otrzyma liczne odznaczenia i medale, w tym „Za obron= Mariupola” oraz „Uczestnik ATO”. Po zako4czeniu s uEby podj% prac= w Polsce. 24 lutego 2022 roku, kiedy na Ukrain= spad a pot=Ena rosyjska inwazja, Bazyli poEegna si= z kolegami i pracodawc%, po czym wróci na Ukrain=. 4 marca 2022 wznowi s uEb= w Si ach Zbrojnych Ukrainy. Wykorzystuj%c swoje wczeFniejsze doFwiadczenia i kontakty, zorganizowa we wspó pracy z siostrami dominikankami z 'ó kwi akcj= pomocy dla ludnoFci cywilnej obwodu sumskiego, za co szef tamtejszej Obwodowej Administracji Wojskowej wr=czy mu Dyplom Honorowy w podzi=kowaniu za t= inicjatyw=. SierEant Bazyli Skrupski zgin% w wyniku ostrza u wroga 29 lipca 2023 roku w pobliEu wsi Robotyne na ZaporoEu podczas ukrai4skiej ofensywy. 3 sierpnia w Eó kiewskiej kolegiacie pw. Fw. Wawrzy4ca odby a si= msza Fwi=ta pogrzebowa, której przewodniczy biskup senior diecezji charkowsko-zaporskiej Marian Buczek. Wzi=li w niej udzia dyplomaci z Polski, przedstawiciele lokalnych w adz, towarzysze broni poleg ego bohatera. To w aFnie do tej Fwi%tyni, gdzie pochowany jest hetman Stanis aw 'ó kiewski, Bazyli przychodzi si= modliL, kiedy przyjeEdEa do domu na urlop. Skrupski nie zd%Ey za oEyL rodziny. Pozostawi po sobie pogr%Eone w smutku siostry i brata. Spocz% na cmentarzu w rodzinnej wsi Kupyczwola.

T)D MNR LN – /UN P Y N )LU E Y | BYAEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

СЕРГІЙ СУЛИК SERGIUSZ SULIK ) E6,-.-W01 W236,45-W01 66 480 9 ,4W0 E6 0,-.-W6 .T,0 4882, 22 W 038M 1998 66W 8266 4 .M .48 9T6 01. D08 B2W08C4 0.5T .T6T 8D W6, 0 B 2,TCW 60M .3234 01.-W6 4 . $6186 6.M 8 4 18 66W0 D82W W,2 W68362W3 ,M E66&6 %T88M 01.-W6 6I ., % 4 ,2 2& K 66184& 94, )W62I84. 9ET6 9T6 01 ., %4 0 82 C288M .W,2 0 48 64 2 4 L2 ’M850M6 0,-.-W6 . M0B80 T, 2019 6650 16 6 82E62 4,4 62168 E66 T T88M NET6250I N ’O 8284& 94, 82 P68 2., E0 0.36 96,T 26, 82 ET6T 6 . ) 2020 6650 9T6 01 E686 4 W68362W3 B0 K 66184 4 94,2 4 )W62I84 1 E0.,M ., % 4 0.30 D6,6 4 460, B2&4 2 . T6T803T3 W62I84 82 ET6T 6 4& E6B450M& R 28.-W01 6 ,2.30, T 08 ET6T 2 21%T 50,41 60W. M0.,M E6C23W E6 86 2. 32 86 6 366 8T88M 66.0M8 )W62I8 , .326 41 .6, 23 9T6 01 9 ,4W 62 C2.3- 6M& 82 E0 T886 32 .&0 86 S66832& MW 6 01 T U- .W,2 0 1-I 636E0&6386I 6634 14-I 6W6T 6I T&280B6 286I 64 2 4 0 T80 W8MBM U6 282 DT,4W6 6. 9 6D B2., %T8 10- T88 0 E .3W 9T6 01 4W664.32 ,M 6 ,M B2 & 666D 2 6D 93280.,2 6D. D08 %T II ,D 4 . M6 B2W08CT880 5-6 6 3T6 08 , 9 .T6E8M 2022 66W 08 E6 T68 .M 82 S6683. K2 . ,088 0 0 28 ., % 08 8T6 8662B6 6 82 666 %T841 E6CT.84 4 0 B82W2 4. 23 .T6E8M 2022 66W E0 C2. 4W68288M 616 6 6 B2 288M 0,M .T,2 06W 84, MWT B82&6 43-.M B2 W0,-W2 W0,6 T360 82 E0 80C 0 W26W6 2, 9T6 01 9 ,4W B2 48 . 26 .T6E8M 30,6 /T66M E64 TB,4 82 .32850D P 82I 50 32 W232S2,W E66I&2 CT6TB .T,2 6 2 0 W 0 488 , T 9T6 0M 0 .E0 2,4 928W3 260I ).E088M M6T. M36I P0 4 260I. RD 4 E66 6 %2,4 16 6 6.3288D E 3- 6 5 48326M 48801 .32 4 82 W6,082 0 .3T,4 4 666 W 032 4… 9T6 01 9 ,4W 8T .34 .3 66434 66 484, 82 0C86 ,4 4 4.24-60C84 ... M6. T6386 08 82 666 %T841 66 T86 „K2 %80.3-” ZZZ .3 ET8M.

Urodzi7 si 22 kwietnia 1998 roku we wsi Tynna na Podolu, w polskiej rodzinie Sulików. Od dzieci7stwa marzy7, aby zostaG No7nierzem. Po uko7czeniu szko7y Lredniej i osi-gni ciu pe7noletnoLci zdecydowa7 si podpisaG kontrakt na s7uNb w Si7ach Zbrojnych Ukrainy. Pocz-tkowo Sergiusz s7uNy7 i szkoli7 si w 48 brygadzie w Kamie7cu Podolskim. Nast pnie, w 2019 roku, zosta7 skierowany na obszar Operacji Si7 Po7-czonych w Donbasie, w okolice miasta So7edar, na lini frontu. W 2020 roku Sergiusz podpisa7 now- umow z Si7ami Zbrojnymi Ukrainy i po odbyciu s7uNby w mieLcie Wo7odymyr, broni7 suwerennoLci kraju na linii frontu w obwodzie 7uga7skim. Tam pe7ni7 obowi-zki prawie ca7y rok, broni-c granic Ukrainy. Po rozpocz ciu pe7noskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrain w 2022 roku starszy szeregowy Sergiusz Su7yk uczestniczy7 w bitwach na froncie po7udniowym i wschodnim jako kierowca transporterów opancerzonych (BTR) w ramach 1 Kompanii Piechoty Zmotoryzowanej 14 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej imienia ksi cia Romana Wielkiego. Latem 2022 Sergiusz zdecydowa7 si wykorzystaG swój 10-dniowy urlop, aby poLwi ciG czas opiece nad swoj- chor- matk-, Stanis7aw-, którbardzo kocha7. Po zako7czeniu urlopu, 9 sierpnia 2022 roku No7nierz powróci7 na front, gotowy do pe7nienia swoich obowi-zków i nowych zada7. Sumienna i oddana s7uNba Sergiusza by7y wielokrotnie nagradzane, co Lwiadczy7o o uznaniu dla jego zaangaNowania i poLwi cenia w wykonywaniu obowi-zków wojskowych. 23 sierpnia 2022 roku Sergiusz Sulik odda7 swoje Nycie podczas misji bojowej w okolicach wsi Cwirkuny, po7oNonej kilka kilometrów na pó7noc od Charkowa. Trzy dni pó(niej, 26 sierpnia, cia7o bohatera zosta7o przewiezione do stacji Dunajowce, a kondukt Na7obny przejecha7 przez wieL Tomasziwka, aby dotrzeG do Tynny, gdzie w tamtejszym Sanktuarium Wniebowzi cia NajLwi tszej Maryi Panny odby7y si uroczystoLci pogrzebowe. W ostatniej podróNy na cmentarz w Tynnej towarzyszy7o mu bardzo wielu ludzi – s-siadów, przyjació7, ale i zupe7nie obcych osób, którzy chcieli w ten sposób uczciG pami G bohatera… Sergiusz Sulik nie zd-Ny7 za7oNyG rodziny. Odszed7 jako kawaler, w wieku 24 lat. PoLmiertnie zosta7 odznaczony Orderem „Za Odwag ” III stopnia.

T WIB M TDMS – YMSOPTZRZMS IDYOЇZR | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

В’ЯЧЕСЛАВ КУШНІР WIACZESŁAW KUSZNIR 2 M'N,- 1994 .E01 2 0W4EM'5 07 .E9',7 7: NEM 0' ' 0E.7,,- ' 1 6M7 ME E9W- W.AE.E9 0W ,W.E9'2 - B’-T6 MW2 D1 ,7.. 7 M:W07,T6,,- 0EM', 1 B7,,'5 0E 1 N.E/6 7 ,E 1 1T'M'$7 E4.' W2 N657WM ,7 4 NE2W.- W. 6,. I47 , 27.W W4 072 ,W 47M 0' AM' E0E 2NM',1MW ,W J,W0W, $E 27, 2'.7 '2 2' .W4' 91KE2,' M-K – N7 E2 9E 6 7,W.7L 1 EM $7. M9,W0, N74' 9E.EAEJ 2-$6,,'0W A6.EJ ,6 19'ME . I 2017 .E57, 27, N79N' W2 0E,4.W04 :7 N .E ,' ' 'MW ' I0.WL,' 4W .W2 1TW 4 2 W,4'46.E.' 4'T,7 EN6.W57L. B’-T6 MW2 2 41N'2 1 MW2' NEM01 „O:E2”, 2 0MW97 -0EAE E.E,'2 W4 072$',1 ,W PE, W 7, :E0.6 W ,W 274ME9W. 07 91:7, 96 E4.' W2 NE.W,6,,-. E2,E W 4W ,6 .E 7 06 24E.A,6,,- 2 I0.WL,1 EME9 ' 6. W,4 B’-T6 MW2 D1 ,7. :1 4.72 ,W ,W2TW,,7 1 NEMET627 ,W 272$',7. .E46, E9.W:1 :AEME '2 - LKW4' 1 SW.71NEM , -0' $6 ,6 12 E 4W4ET,E E4ET6,' , $E 9ENE WAW4' 2EL NE .W4' W :WK'$W4' 7 4E. B7, 12 E9,' 7: A6.EL2, -07 1 , E E.E,'M' :W2E9 „O:E2 4WM ”. B’-T6 MW2 :WA',12 15 0274,- 2022 .E01, N.'0.'2 ' NE .W4' 72 N79 TW N.E.'21 2E.EAW. PE2A'K N’-4 7 -572 .E9',W NE972WMW , $E B’-T6 MW2 2' '2 7 M6 '4 NE.W,6,' 1 NEME,7. I47 ,W NETW401 E24,- EAE 1ME :,W 96,E 4W 796,4'/70E2W,E. 12 E24,- 2022 .E01 4.1,1 7: 47ME A6.E- N.'26:M' 9E9E 1. EKE2WM ,7 1.ET' 4E 47 2 W,041W.7L 4.W 46 E NE9,7K 1 W.AE.E97 ETEM'2 E.9',W.7 DW ’-,65 - E97M 0' UN' 0EN 6E, P1 .W2 0' . EKE2W,,- B’-T6 MW2W D1 ,7.W 279 1ME ,W OM6L 6.EL2 W.AE.E9 0EAE 52',4W.-. B7, ,WAE.E9 6,' E.96,E „NW 1 ,7 4 ” EEE 41N6,- NE 6.4,E. 2EL 9.1 ',7 : /.E,41 B’-T6 MW2 D1 ,7. N' W2: „W19 'M ,EJ ,W274 0EM' KET64 - 14' MW 0EJ 7 ,6 KET64 - ,7TEAE .E '4', 4E97, 0EM' 2 .E:NWT7. W19 'M ,EJ 0EM' 2 7 ,W20EME MW 07. W19 'M ,EJ, E :W.W: NE4.7 ,6 W 6 56”.

Wiaczes,aw Kusznir urodzi, si7 2 lipca 1994 roku we wsi S,obodaSzarogrodska, w katolickiej rodzinie o polskich korzeniach. Po uko czeniu szko,y Gredniej podj , nauk7 w Winnickiej Szkole Zawodowej, zdobywaj c zawód kucharza-barmana. Od najm,odszych lat pozostawa, pod silnym wp,ywem g,7bokiej wiary jego rodziców, co sprawi,o, Le jako m,ody ch,opak postanowi, wst pi do seminarium w Polsce, gdzie rozpocz , swój rozwój duchowy. JednakLe GcieLka kap,a ska nie by,a jego przeznaczeniem… W roku 2017 podpisa, kontrakt z Si,ami Zbrojnymi Ukrainy i wzi , udzia, w operacji antyterrorystycznej. Do, czy, do pu,ku Azow, staj c w obronie ojczyzny na Donbasie. Zosta, ranny podczas walk na ,uku Swiet,odarskim. Pe,noskalowa rosyjska inwazja na Ukrain7 zasta,a m,odszego sierLanta Wiaczes,awa Kusznira podczas szkole w Z,oczowie w obwodzie lwowskim. Natychmiast zg,osi, si7 na ochotnika do obrony Mariupola, który wówczas nie by, jeszcze ca,kowicie otoczony, aby wspomóc swoich towarzyszy w walkach o miasto. Sta, si7 jednym z bohaterów, którzy dzielnie bronili „Azowstalu”. Podczas jednej z wielu fal ataków rosyjskich, Wiaczes,aw, os,aniaj c swoich wspó,towarzyszy, poniós, Gmier 15 kwietnia 2022 roku. Przez pi7 d,ugich miesi7cy rodzina mia,a nadziej7, Le Wiaczes,aw przeLy, i jako ranny dosta, si7 do niewoli. Jednak na pocz tku paDdziernika zosta, odnaleziony i zidentyfikowany. 12 paDdziernika 2022 roku trumna z cia,em bohatera zosta,a przywieziona do rodzinnego domu. UroczystoGciom pogrzebowym w Sanktuarium M7ki Pa skiej w Szarogrodzie przewodniczy, ordynariusz diecezji kamienieckopodolskiej biskup Leon Dubrawski. Wiaczes,aw Kusznir spocz , w Alei Bohaterów na cmentarzu w Szarogrodzie. PoGmiertnie zosta, odznaczony Orderem „Za Odwag7” III stopnia. W jednym z listów z frontu do Lony Wiaczes,aw Kusznir pisa,: „B dD silna nawet wtedy, gdy chcesz by s,aba i nie chcesz nic robi , gdy jesteG zdesperowana. B dD silna, gdy wszyscy wokó, ciebie s s,abi. B dD silna, bo w,aGnie tego teraz potrzebujemy”.

C M'A : ZC D – OR D %C. . D ' R a. | BYbEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

В’ЯЧЕСЛАВ МУШТАК WIACZESŁAW MUSZTAK .7D,-.L01 13 2D3-61 1973 D,53 L 0678 9.5,L7 67 :,-8778, 66 ,-7785 7 ’16E1. %8-30$ A’1B6077L7 – C6 D’1D5,L0$5.T , 7 8 – ,715, N7N301 , N7G$53 – %M6J7 D3KG75 – G75,L ,7$57. M7G$5. NL76 G7 C-L827 ,NL86B77.0$ 3 5,0G678 L OD6B767P 3 W 67$6.E$5, 3 3 1968 D,E8, 5,7. N37. ,-68 M 67TN87$K.P 2,686$ 67 57G,7.58L. R,-.67 D3KG758L S M676,T T 75G.L6,T 57G,7.E$5,T D,-.6,T. A08 D7M, P,-.7. 67 60. L 80G8 O,D,-,5, -6 G,-8 N3L S-.6.T -8TB.T 5,0G67 67 L0T ,5D323. :8M68K6, 5,7. L8D6. L8--77. 0L1G.6T L U ,GD.B8, , N377 N7.LB6 -, 9.5,L,W, D3KG75. 0G77. 7D7J8167 . G7 . R7M, 8M L8-, . 80E6L. -3K 70G.D6 , ,GE6 A77-.077L,L A767 0, , NL76 D3KG75 8M 0.6, A’1B6077L, 67 ,B7G53 1990-P D,58L N3-3L77. 6,L.T 5,0G67 L 0678 U7P57 86$. A’1B6077L D3KG75 P,-.L 3 K5,7. L 9.5,L8T, 7 G75,L 3 U ,GD.B8. :8071 E$,2, L86 67LB7L01 3 :,-87$0$58T -6DL7L68T 72D7D6,-G6P68B68T 757-6 8W, 153 M7586B.L 3 1996 D,E8 M8 0 6E877$680GT „ 2D,6, 81”. :8- B70 67LB7661 M7L6DK.L G75,L 8 L8T0$5,L3 57J6-D3, 8071 B,2, D7ETL7L 7806.B. 9.58L0$5,2, 780,D,M07-6.57, M70G3 6.5, -.D65G,D7 M77.60$5,2, P78N,5, N867G3, 7 ,G8 T -.D65G,D, %367SL6E$5,2, P78NM7L,-3. :8M68K6 D.0L1G.L 06N6 087$0$5, 3 2,0 ,-7D0GL3. A78G53 1997 D,53 A’1B6077L D3KG75 ,NL86B7L01 3 57J6-D77$6, 3 5,0G678 CL1G.P ,0G,78L :6GD7 8 :7L77 L 7 ’16E8-:,-87$0$5, 3 8M 67D6B66,T Z7D.0,T. :,-D3LL1 77, -L,P -8G6T: -,6$53 &6G163 8 0.67 D.D,077L7, ,PD6 66.P G75,L 3 E8T 0L1G.68. A’1B6077L D3KG75 8K,L 67 L8T63 L 7TG, 3 2023 D,53. A 77L7P U.7 G6D.G,D877$6,W ,N,D,6. T,2, L B.68 0G7DK,2, 76TG6676G7 D.M67B.7. -,L,-.G. 0GD876E$5. LML,-, . 6 7. 61 8- B70 L,D,L,2, ,N0GD873 ,D3B 8M 067, :6GD, 7L78L57, , 66 ,-7785 L8- 3 ’160$57 67 W7D58L .68, L86 M72.63L D7M, 8M GD$, 7 86K. . 0L,W . ,ND7G. 7 .. A08 L,6. N37. D,-, 8M 7 ’166BB.6.… :,P,L77. 26D,1 L T,2, D8-68T 9.5,L8T 12 7. 61 2023 D,53. A’1B6077L D3KG75 M77.K.L 3-,L3, -L,P -8G6T 8 -L,P ,6358L. , 3 N37, 50 D,58L. U.6 D.D,077L M7D7M G75,L 073L.G$ 3 ND,T6.P U.77P '5D7W6..

WiaczesLaw Musztak urodziL si 13 grudnia 1973 roku we wsi Cykowa na Podolu, niedaleko KamieGca. Dziadek WiaczesLawa ze strony matki, Jan Miarkowski oraz babcia od strony ojca, Józefa Musztak, byli Polakami. Rodzice Jana i Jadwigi wzi li /lub w ko/ciele w Greczanach w Chmielnickim w 1968 roku. ByL to trudny dla katolików czas prze/ladowaG i represji ze strony wLadz. Rodzina Musztaków byLa znan i zaanga=owan w sprawy spoLeczno/ci i parafii. Wspólnie uczestniczyli w mszach w Gródku, gdzie znajdowaL si jedyny czynny ko/cióL w caLym regionie, a pó5niej, gdy wierni uzyskali now /wi tyni w Smotryczu, bli=ej Cykowa, Musztakowie przenie/li si do tamtejszej parafii. Wraz z szanowanym miejscowym proboszczem, ksi dzem WLadysLawem Wanagsem, Jan Musztak i jego syn WiaczesLaw przyst pili do budowy nowego ko/cioLa we wsi SachkamieG na pocz tku lat 90-tych. WiaczesLaw rozpocz L swoj edukacj w miejscowo/ciach Cykowa oraz Smotrycz. Nast pnie rozpocz L studia na Podolskiej PaGstwowej Akademii Rolniczo-Technicznej, które zakoGczyL w 1996 roku, zdobywaj c tytuL magistra agronomii. W trakcie studiów z powodzeniem ukoGczyL równie= kurs wojskowy. Po ukoGczeniu edukacji zdobywaL do/wiadczenie zawodowe w ró=nych dziedzinach – rozpocz L prac jako le/niczy w szkóLce le/nej w Cykowie, a nast pnie obj L stanowisko zast pcy dyrektora w piekarni przemysLowej w BaLyGsku. Kolejnym etapem jego kariery byLo peLnienie funkcji dyrektora w piekarni przemysLowej w Dunajowcach. Z czasem Musztak zdecydowaL si po/wi ciF rolnictwu. Latem 1997 roku WiaczesLaw Musztak o=eniL si ze swoj narzeczon Larys w katedrze pw. //. Piotra i PawLa w KamieGcu Podolskim. Para doczekaLa si dwójki dzieci: córki Tetiany oraz syna MirosLawa, którzy równie= zostali ochrzczeni w tej samej /wi tyni. Musztak wyruszyL na front w lutym 2023 roku, aby stan F do walki z rosyjskim naje5d5c . W szeregach Obrony Terytorialnej powierzono mu dowodzenie plutonem strzeleckim, nadaj c mu stopieG starszego porucznika. 6 lipca, podczas intensywnego ostrzaLu wroga w okolicach wsi PetropawLówka, niedaleko KupiaGska w obwodzie charkowskim, straciL =ycie wraz z trzema innymi nieustraszonymi towarzyszami broni. Wszyscy ci =oLnierze pochodzili z rejonu kamienieckiego. W dniu 12 lipca 2023 roku bohater WiaczesLaw Musztak zostaL pochowany w swojej rodzinnej wsi Cykowa. ZmarLy pozostawiL po sobie wdow , dwoje dzieci i dwoje wnuków. W chwili /mierci miaL 50 lat. Jego syn MirosLaw peLni sLu=b w SiLach Zbrojnych Ukrainy.

A K : %YZASYI – WTYIULADRDYI STUЇDR | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІКТОР ПЕЧЕНЮК WIKTOR PECZENIUK D=N,-.&01 11 2N=&31 1973 N,4G & 67027 L=N9,N,- :733.M 4,% ,' =027, 3= %,-7 7. A4 B, 6=2CN7, 2=4 7 B, 2=2G :742,N 6=& B, 0 4C 4,N7331. 7 = N,-.3= -7-=-BN=-7-= 'G = 4=2, .M 4=. C & B7- 724,&,6G &7M7 :742,N ,27& 02=2. BN, C07 3.6 &7 0 4,&.6, = C 3C 679 BN, 2. 6C-4,6707J. ,6G, B70 1 3=&$=331 &73 02=& B,MCM3.4,6. :742,N %C$C3J4 =&M-. 'G& 3C'= -GM.6 9N,6=-13.3,6 7 =42.&3, M74=&.&01 B, 72.4,J. %70 1 B,$=24G B,&3,6=0N2='3,9, N,07 0 4,9, &2,N93C331 &73 -,$C4=&01, 4, . B,4.3G&N. N,',2G & %, O7 -,-,6G B,&CN3C2 01 ,9, 0.3, 7 N= ,6 7 3.6 &,3. -,'N,&, M16. =B.0= .0 -, P'N, 3. . 4N=%3.. :742,N 3= S.%&O.37 G 2022 N,M7 ,2N.6=& B,N=3C331, B70 1 14,9,, ,-GM=&N., 14. 0 $=0 0 GM.& 3= E6C 3.$$.37, ' .M$C -, -,6G. %N,2C G &CNC037 2022 N,4G ,9, BCNC&C . G 6702, U&-7%&4= 3= L,3C$$.37. C &-,0&72= 24 2N=&31 2023 N,4G &,N,9 N, B,$=& =2=4G 3= B, .M7J, -C 3= ,-.&01 :742,N %C$C3J4. :3=0 7-,4 & G$=331 673. & ,9, ,4,B &73 =9.3G& &7- ,04, 4,&. B,N=3C3 . D7 2, N7-3. 7 -NG 7& 3C 679 B,&7N.2. G =9.'C :742,N=, =-MC 3=&72 G 3= 04NG237N. 6,6C32= &73 =&M-. .N=&01 ,B2.6702,6. :07 B=6’12=J2 , 14 &73 3C&2,63, 9,&,N.&: „ 4N=%3= BCNC6,MC. %,73N,6G 7 'G2. 3C 6,MC”. 29 2N=&31 2023 N,4G B70 1 BN,O= 3,% 6C0. & =342G=N7% 2N=02C W,0B,-37 , :742,N %C$C3J4 'G& B, ,&=3. 3= U C% WCN,%& N=N9,N,-0 4,9, M&.32=N1. 7 C 6702, BN,&,-M= , 0&,9, C6 14= 2N=-.M7 3, &4 143G&N.. 3 ,9, .N. =0 G-,&=, -,3 4= 7 0.3, 14. ',N,3.2 '=2 47&O.3G 3= N,327.

Wiktor przyszed na /wiat 11 maja 1973 roku w Szarogrodzie, po o?onym w obwodzie winnickim na Podolu. Zarówno ze strony matki, jak i ojca posiada polskie korzenie. Ca a rodzina Wiktora przez wiele pokole5 piel&gnowa a swoj7 to?samo/- zwi7zan7 z katolickimi tradycjami. W okresie dorastania Wiktor marzy o karierze zawodowego ?o nierza. Niestety, nie uda o mu si& zrealizowa- tego marzenia z powodu z ych wyników bada5 lekarskich. Mimo to, po uko5czeniu studiów postanowi pod7?a- inn7 /cie?k7 i zdecydowa si& zosta- stra?akiem. Wiktor Peczeniuk zawsze uchodzi za zaanga?owanego obywatela, z g &bokim zainteresowaniem sprawami politycznymi. Po rozpocz&ciu pe noskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrain& jego syn podj7 decyzj& o powrocie z pracy w Polsce, aby razem z ojcem zg osi- si& jako ochotnicy do Si Zbrojnych Ukrainy. Podczas s u?by w obwodzie kijowskim w 2022 roku, Wiktor zosta ranny, lecz po okresie rekonwalescencji kontynuowa s u?b&, tym razem w obwodzie chmielnickim, bli?ej swojego domu. We wrze/niu 2022 roku zosta przeniesiony do Awdijiwki… O /wicie 24 maja 2023 roku nieprzyjaciel zaatakowa pozycj&, której broni m.in. Wiktor Peczeniuk. Zmar w okopie w wyniku odniesionych ran wskutek eksplozji rosyjskiego granatu. Eaden z bliskich ani przyjació nie móg pogodzi- si& z tragiczn7 /mierci7 Wiktora. Jego odej/cie by o dla nich szokiem, poniewa? nawet w najtrudniejszych chwilach zawsze emanowa optymizmem. Wszyscy pami&taj7, jak niezmordowanie powtarza : „Ukraina zwyci&?y. Nie mo?e by- inaczej”. 29 maja 2023 roku, po mszy ?a obnej w Sanktuarium M&ki Pa5skiej, Wiktor Peczeniuk spocz7 w Alei Bohaterów na cmentarzu w Szarogrodzie. Ca e miasto ?egna o swojego rodaka, sk adaj7c mu ho d i oddaj7c szacunek. Pozosta a po nim wdowa, córka i syn, który wci7? dzielnie broni Ojczyzny na froncie. Jego nieobecno/- wype nia smutkiem serca tych, którzy go znali, ale pami&- o jego niez omnej wierze w lepsze jutro pozostanie ?ywa w ich wspomnieniach.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ОЛЕКСАНДР ГЕРАСИМЧУК позивний „Католик”

ALEKSANDER HERASYMCZUK pseudonim „Katolik”

Олександр Герасимчук народився 11 червня 1983 року. Походив із родини з глибоким польським корінням – мама і бабуся були польками. Все своє життя прожив у Житомирі, де у 2000 році закінчив школу №12, а у 2001 році – Вище професійне училище №17, далі – служба в армії. У 2007 році закінчив вищий навчальний заклад „Державний агроекологічний університет” за спеціальністю „Правознавство”. Сімнадцять років своєї трудової діяльності провів у товаристві „Віндзор”. Спочатку на посаді складальника металопластикових конструкцій, а завдяки наполегливості та неабияким здібностям відразу опанував найскладніше обладнання і швидко зайняв провідну роль у виробничому процесі. За кілька років вже обіймав посаду майстра однієї із дільниць, а ще через кілька – став начальником виробництва. 1 листопада 2008 року одружився та прийняв таїнство вінчання у Семінарійському костелі Святого Йоана з Дуклі у рідному Житомирі. 12 липня 2009 року народився синочок Денис, якого так хотів Олександр. З 26 лютого 2022 року став на захист своєї родини та кордонів своєї держави у лавах ЗСУ. 9 листопада 2023 року народилась довгоочікувана донечка Вікторія. Олександр був на обох пологах, його словами були: „Навіщо та війна, якщо народжуються такі дітки…”. Олександр Герасимчук, молодший сержант, позивний „Католик”, виявивши мужність та стійкість, загинув 17 листопада 2023 року під час виконання обов’язків військової служби та захисту Вітчизни біля села Вербове Запорізької області. Героя поховано на Смолянському цвинтарі міста Житомир. Посмертно у 2024 році Олександра Герасимчука нагороджено орденом „За мужність” ІІІ ступеня.

Aleksander Herasymczuk urodził się 11 czerwca 1983 roku. Pochodził z rodziny o głębokich polskich korzeniach – jego mama i babcia były Polkami. Całe życie mieszkał w Żytomierzu, gdzie w 2000 roku ukończył szkołę nr 12, a w 2001 roku – Wyższą Szkołę Zawodową nr 17, po czym odbył służbę wojskową. W 2007 roku ukończył studia wyższe na Państwowym Uniwersytecie Agroekologicznym na kierunku Prawoznawstwo. Siedemnaście lat swojej kariery zawodowej związał z firmą Vindzor. Rozpoczął pracę jako monter konstrukcji metalowo-plastikowych, jednak dzięki wytrwałości i wyjątkowym zdolnościom szybko opanował najtrudniejsze urządzenia i zdobył wiodącą pozycję w procesie produkcyjnym. Po kilku latach objął stanowisko mistrza jednego z oddziałów, a następnie – kierownika produkcji. Ożenił się 1 listopada 2008 roku i przyjął sakrament małżeństwa w kościele seminaryjnym św. Jana z Dukli w rodzinnym Żytomierzu. 12 lipca 2009 roku urodził się jego syn Denis, którego narodzin Aleksander bardzo oczekiwał. 26 lutego 2022 roku stanął w obronie swojej rodziny i granic ojczyzny, wstępując w szeregi Sił Zbrojnych Ukrainy. 9 listopada 2023 roku na świat przyszła długo wyczekiwana córka Wiktoria. Aleksander był obecny przy obu porodach. Wtedy wypowiedział słowa: „Po co ta wojna, skoro rodzą się takie dzieci…”. Młodszy sierżant Aleksander Herasymczuk, pseudonim „Katolik”, wykazując się męstwem i wytrwałością, poległ 17 listopada 2023 roku podczas wykonywania obowiązków służbowych i obrony Ojczyzny w pobliżu wsi Werbowe w obwodzie zaporoskim. Bohater został pochowany na Cmentarzu Smolańskim w Żytomierzu. W 2024 roku pośmiertnie został odznaczony Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ФЕДІР ХМЕЛЕВСЬКИЙ позивний „Хром”

FEDIR CHMIELEWSKI pseudonim „Chrom”

Федір Хмелевський народився 28 жовтня 1976 року в місті Миколаїв. Його родина походила з польської шляхти, яку після падіння Листопадового повстання (1830-1831) вислали у південні степи України. Дід Федора, Альфонс Адамович, народився в польській родині, де дбайливо зберігали мову та традиції предків. Девізом родини було: Бог, Честь, Батьківщина. Федір проніс ці цінності крізь усе своє життя. Після закінчення школи вступив до Національного транспортного університету. Жив і працював у Києві, де створив родину – мав дружину та доньку. У 2014 році, коли Україна опинилася у стані війни, добровільно записався до батальйону поліції Києва та вирушив на східний фронт захищати державу. З 2016 року служив у полку „Азов” Національної гвардії України, боронивши Маріуполь. Незважаючи на воєнні будні, Федір не забував про своє коріння. У рідкісні вільні хвилини вивчав польську мову та історію Польщі. Під час повномасштабного російського вторгнення у 2022 році він перебував у Маріуполі. Один із перших, хто разом із побратимами стримував ворога, даючи змогу Україні виграти дорогоцінний час. Наприкінці березня 2022 року був важко поранений на території Азовсталі, але, незважаючи на свій стан, допомагав евакуйовувати поранених. Завдяки його самопожертві багато його товаришів вижили. Старший лейтенант Федір Хмелевський загинув 31 березня 2022 року, коли гелікоптер, що евакуював його та поранених побратимів із Азовсталі, був збитий ворогом. Похований на Лук’янівському військовому кладовищі в Києві. За відвагу та мужність отримав медаль „За військову службу” та орден „За мужність” III ступеня.

Fedir Chmielewski urodził się 28 października 1976 roku w Mikołajowie. Jego rodzina wywodziła się z polskiej szlachty, zesłanej na południowe stepy Ukrainy po upadku Powstania Listopadowego (1830-1831). Dziadek Fedora, Alfons Adamowicz, pochodził z polskiej rodziny, która pieczołowicie pielęgnowała język i tradycje przodków. Rodzinną dewizą były słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna. Fedir pozostał im wierny przez całe życie. Po ukończeniu szkoły średniej kontynuował naukę na Narodowym Uniwersytecie Transportu. Mieszkał i pracował w Kijowie, gdzie założył rodzinę – miał żonę i córkę. W 2014 roku, gdy Ukraina znalazła się w stanie wojny, zgłosił się na ochotnika do batalionu policji w Kijowie i wyruszył na front wschodni, by bronić swojego kraju. Od 2016 roku służył w pułku „Azow” Gwardii Narodowej Ukrainy, walcząc o obronę Mariupola. Pomimo realiów wojny Fedir nie zapominał o swoich korzeniach – w wolnych chwilach uczył się języka polskiego i historii Polski. Podczas pełnoskalowej inwazji rosyjskiej w 2022 roku znajdował się w Mariupolu. Był wśród pierwszych, którzy wraz z towarzyszami stawili czoła wrogowi, dając Ukrainie cenny czas na obronę. Pod koniec marca 2022 roku został ciężko ranny na terenie Azowstali, jednak mimo odniesionych obrażeń pomagał w ewakuacji rannych. Dzięki jego poświęceniu wielu żołnierzy przeżyło. Starszy porucznik Fedir Chmielewski zginął 31 marca 2022 roku, gdy helikopter ewakuujący jego i innych rannych z Azowstali został zestrzelony przez wroga. Spoczywa na Łukianowskim Cmentarzu Wojskowym w Kijowie. Za odwagę i męstwo odznaczono go medalem „Za służbę wojskową” oraz Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ОЛЕКСІЙ СЕРБІН позивний „Серб”

OŁEKSIJ SERBIN pseudonim „Serb”

Олексій Сербін народився 30 жовтня 1996 року в селі Киселівка на півдні України, у Миколаївській області, яке було засноване поляками у XIX столітті. У Миколаєві закінчив школу №13 і пішов до Вищого професійного училища №21, де здобув спеціальність електрорадіомонтажник судновий.

Ołeksij Serbin urodził się 30 października 1996 roku we wsi Kyseliwka na południu Ukrainy w obwodzie mikołajowskim. Miejscowość ta została założona przez Polaków w XIX wieku jako Kisielówka. W Mikołajowie ukończył szkołę nr 13, a następnie Wyższą Szkołę Zawodową nr 21, gdzie zdobył zawód elektryka-radiomontażysty okrętowego.

У 2016 році хлопець був призваний на строкову військову службу, яку завершив зі званням – старший солдат. Після армії працював на підприємстві „Альма-Гама” за спеціальністю механік-наладник.

W 2016 roku został powołany do służby wojskowej, którą zakończył w stopniu starszego szeregowego. Po jej odbyciu pracował w przedsiębiorstwie Alma-Gama jako mechanik-ustawiacz.

Навесні 2023 року Олексій добровольцем пішов захищати Україну від ворога, і став служити за спеціальністю розвідник-оператор і був направлений воювати на куп’янський напрямок.

Wiosną 2023 roku Ołeksij ochotniczo wstąpił do Sił Zbrojnych Ukrainy, by bronić kraju przed rosyjskim agresorem. Został przydzielony do jednostki zwiadowczej jako operator i skierowany na front w rejon Kupiańska.

У травні 2023 року командування України направило Олексія Cербіна на військово-підготовчі навчання до Польщі. Там усім побратимам розповідав, що побував на батьківщині своїх дідів-прадідів. Казав, що „прекрасний краєвид та польське повітря нагадує рідну Киселівку, запах пирогів із печі бабусі Марії, рідні стежки, по яких бігав зі своїми друзями”.

W maju tego samego roku dowództwo wysłało Ołeksija Serbina na szkolenie wojskowe do Polski. Tam opowiadał swoim towarzyszom, że odwiedził Ojczyznę przodków. Mówił, że „piękne krajobrazy i polskie powietrze przypominają mu rodzinną Kisielówkę, zapach ciast z piekarnika babci Marii oraz ścieżki, po których biegał z przyjaciółmi”.

Після тяжкого вогнепально-осколкового поранення на Харківщині його направили у воєнний госпіталь міста Дніпро. Одужавши, Олексій, уже як командир-розвідник, перевівся на інші напрямки: Часів Яр, Костянтинівка, Торецьк, Нью-Йорк Донецької області, а звідти на Сумщину.

Po odniesieniu ciężkich ran postrzałowych i odłamkowych w obwodzie charkowskim został przewieziony do szpitala wojskowego w Dnieprze. Po wyzdrowieniu powrócił na front już jako dowódca zwiadu. Walczył kolejno w rejonach Czasiw Jaru, Kostiantynówki, Torecka i Nowego Jorku w obwodzie donieckim, a następnie w obwodzie sumskim.

Того трагічного ранку, 20 лютого 2025 року, Олексій разом зі своїм відділенням прямували на чергове військове завдання. Далі зі Сповіщення сім’ї №699:

Tragicznego poranka 20 lutego 2025 roku Ołeksij wraz ze swoją jednostką wyruszył na kolejną misję bojową. Jak podano w zawiadomieniu dla rodziny nr 699:

„Під час виконання бойового завдання, пов’язаного із захистом Батьківщини, відданий військовій присязі на вірність українському народові, внаслідок влучання FPV-дрона противника в транспортний засіб в районі н.п. Юнаківка, Сумської області загинув Сербін Олексій Сергійович”.

„Podczas wykonywania zadania bojowego związanego z obroną O jczyzny, wierny wojskowej przysiędze i narodowi ukraińskiemu, w wyniku trafienia pojazdu przez wrogi dron FPV w okolicy miejscowości Junakiwka w obwodzie sumskim, zginął Ołeksij Serbin, syn Sergiusza”.

Поховано героя зі всіма військовими почестями, у рідному селі Киселівка Миколаївської області.

Bohater został pochowany z honorami wojskowymi w rodzinnej wsi Kyseliwka w obwodzie mikołajowskim.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІКТОР ВАВРУХ позивний „Дід”

WIKTOR WAWRUСH pseudonim „Dziadek”

Віктор Ваврух народився 8 серпня 1969 року у місті Бар на Вінниччині. Хоча все подальше життя Віктор вважав себе перш за все українцем, але його бабусі й прабабусі мали польське походження, тому добре знав польську мову і був парафіянином римо-католицького храму Cвятої Анни у Барі.

Wiktor Wawruch urodził się 8 sierpnia 1969 roku w Barze w obwodzie winnickim. Choć przez całe życie uważał się przede wszystkim za Ukraińca, jego babcie i prababcie były pochodzenia polskiego. Dzięki temu dobrze znał język polski i należał do parafii rzymskokatolickiego kościoła św. Anny w Barze.

Закінчивши Барську середню школу №2, поступив до Вінницького політехнічного інституту, і навчаючись на четвертому курсі зустрів свою майбутню дружину Олену. Після здобуття освіти повернувся до батьківського Бара, де займався вихованням молодого покоління, підприємницькою діяльністю, проявляв активну громадянську позицію. Дуже любив спорт і передав це захоплення своїм двом синам. Займався також доглядом за тваринами, захоплювався риболовлею і туризмом.

Po ukończeniu Szkoły Średniej nr 2 w Barze rozpoczął studia w Winnickim Instytucie Politechnicznym, gdzie na czwartym roku poznał swoją przyszłą żonę, Ołenę. Po uzyskaniu dyplomu powrócił do rodzinnego miasta. Zajmował się wychowaniem młodzieży, prowadził działalność gospodarczą i aktywnie uczestniczył w życiu społecznym. Był miłośnikiem sportu, a swoją pasję przekazał dwóm synom. Kochał zwierzęta, wolny czas poświęcał także wędkarstwu i turystyce.

Завжди займав стійку патріотичну позицію. Був активним учасником Помаранчевої революції (2004) і Революції гідності (2014). На початку війни з Москвою, у 2014 році, власним автомобілем неодноразово возив волонтерську допомогу на фронти Донбасу.

Od zawsze wyróżniał się zdecydowaną postawą patriotyczną. Brał czynny udział w Rewolucji Pomarańczowej (2004) oraz w Rewolucji Godności (2014). Po wybuchu wojny w Donbasie w 2014 roku wielokrotnie dostarczał własnym samochodem pomoc wolontariacką dla żołnierzy na froncie.

Після того як Росія розпочала повномасштабне вторгнення, у лютому 2022 року, Віктор не зміг сидіти вдома та у найперший день добровольцем записався до війська. Служив у різних місцях, в тому числі декілька місяців під Бахмутом, де був водієм-механіком евакуаційного транспорту.

Po rozpoczęciu przez Rosję pełnoskalowej inwazji w lutym 2022 roku Wiktor nie potrafił pozostać bezczynny. Już pierwszego dnia zgłosił się na ochotnika do Sił Zbrojnych Ukrainy. Służył w różnych rejonach kraju, m.in. przez kilka miesięcy w okolicach Bachmutu, gdzie pełnił funkcję kierowcy-mechanika transportu ewakuacyjnego.

Віктор Ваврух загинув 18 травня 2024 року поблизу села Токарівка на Херсонщині під час вивезення пошкодженої військової техніки Сил оборони України. У героя влучив ворожий дрон „Ланцет”. Мати залишилась без єдиного сина, дружина – без чоловіка, два сини – без батька…

Wiktor Wawruch zginął 18 maja 2024 roku w pobliżu wsi Tokariwka w obwodzie chersońskim podczas ewakuacji uszkodzonego sprzętu wojskowego Sił Obronnych Ukrainy. Został trafiony przez wrogi dron „Lancet”. Pozostawił w żałobie matkę, żonę oraz dwóch synów…

Рідне місто Бар скорботно, схиливши коліна, проводжало Віктора Вавруха в останню путь на старий „польський” цвинтар.

Rodzinne miasto Bar pożegnało Wiktora Wawrucha z najwyższymi honorami. Bohater spoczął na starym, tzw. polskim cmentarzu. Pośmiertnie został odznaczony Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Нагороджений орденом „За мужність” ІІІ ступеня (посмертно).

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЯН ЛОСЬ

позивний „Борода”

JAN ŁOŚ

pseudonim „Broda” Ян Лось народився 1974 року в Івано-Франківську у польській родині. Його батьком був лікар Генріх Лось, який із батьками у 1943 році змушений був переїхати із села Янова Долина на Рівненщині до Здолбунова. Саме у цьому місті Ян закінчив школу і потім здобував вищу освіту в Рівненському державному інституті культури, де познайомився із першою дружиною Тетяною, з якою мав доньку Мирославу.

Jan Łoś urodził się w 1974 roku w Iwano-Frankiwsku, w polskiej rodzinie. Jego ojciec, lekarz Henryk Łoś, w 1943 roku został zmuszony wraz z rodzicami do opuszczenia rodzinnej wsi Janowa Dolina w obwodzie rówieńskim i przeniesienia się do Zdołbunowa. To właśnie w Zdołbunowie Jan ukończył szkołę średnią, a następnie zdobył wyższe wykształcenie w Rówieńskim Państwowym Instytucie Kultury, gdzie poznał swoją pierwszą żonę Tatianę, z którą miał córkę Mirosławę.

Родина Яна Лося була глибоко релігійною. Його бабуся Євгенія (чешка за походженням) після розпаду Радянського Союзу разом з іншими відроджувала костел Святих Апостолів Петра і Павла у Здолбунові, де також очолювала ансамбль „Сеньйорки” при Товаристві польської культури Здолбунівщини. Безперечно, сімейні традиції вплинули на Яна і він два роки вчився у Митрополичій духовній семінарії в Любліні, але ксьондзом йому стати не судилось…

Rodzina Jana Łosia była głęboko religijna. Jego babcia, Eugenia (pochodzenia czeskiego), po upadku Związku Radzieckiego aktywnie uczestniczyła w odrodzeniu kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zdołbunowie, gdzie prowadziła również zespół „Seniorki” przy Towarzystwie Kultury Polskiej Ziemi Zdołbunowskiej. Tradycje rodzinne miały znaczący wpływ na Jana – przez dwa lata studiował w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Lublinie, jednak ostatecznie nie zdecydował się na kapłaństwo.

Повернувшись до України Ян працював слюсарем у кількох підприємствах Здолбунова. Мав золоті руки. На захист Батьківщини Ян Лось став у грудні 2022 року. Також завдяки сімейній традиції став бойовим медиком, рятуючи життя побратимів у 67-й окремій механізованій бригаді, де служив. Пройшов довгий бойовий шлях, від Ізюма до Донеччини. Влітку 2024 року Ян Лось отримав важке поранення і кілька діб був на межі життя та смерті у військовому шпиталі Дніпра. Після цього його перевезли до київського шпиталю, де за ним допомагала доглядати його донька Мирослава. Того року Яна відправили додому на Рівненщину на реабілітацію, але в лютому 2025-го його організм не витримав наслідків поранення… Поховано Яна Лося на цвинтарі села Здовбиця біля Здолбунова.

Po powrocie na Ukrainę pracował jako ślusarz w kilku przedsiębiorstwach w Zdołbunowie. Znany był z niezwykłej pracowitości i talentu. Mówiono o nim, że ma „złote ręce”. W grudniu 2022 roku Jan Łoś wstąpił w szeregi obrońców Ukrainy. Podążając za rodzinną tradycją, został medykiem pola walki w 67 Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej, gdzie ratował życie swoim towarzyszom broni. Brał udział w działaniach bojowych – od rejonu Iziumu aż po okolice Doniecka. Latem 2024 roku został ciężko ranny. Przez kilka dni walczył o życie w wojskowym szpitalu w Dnieprze, po czym przewieziono go na dalsze leczenie do Kijowa, gdzie opiekowała się nim jego córka Mirosława. Pod koniec tego samego roku wrócił do domu w obwodzie rówieńskim na rehabilitację. Mimo wysiłków lekarzy jego organizm nie zdołał pokonać skutków odniesionych obrażeń i w lutym 2025 roku odszedł…

Лишив трьох доньок від двох шлюбів. Jan Łoś spoczął na cmentarzu we wsi Zdowbycia koło Zdołbunowa. Pozostawił trzy córki z dwóch małżeństw.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВЛАДИСЛАВ БОБРОВСЬКИЙ WŁADYSŁAW BOBROWSKI Владислав Бобровський народився у Львові в 1979 році, і навчався у рідному місті в Середній загальноосвітній школі І-ІІІ ступенів №84 імені Блаженної Йосафати Гордашевської.

Władysław Bobrowski urodził się we Lwowie w 1979 roku i uczęszczał do Ogólnokształcącej Szkoły Średniej I-III stopnia nr 84 im. Błogosławionej Jozafaty Hordaszewskiej.

Бабуся та мама Владислава мають польське походження, і тому він охоче, із цікавістю вивчав історію та культуру Польщі, і це захоплення пізніше передав двом своїм донькам. Належав до римо-католицької парафії Святого Архангела Михаїла у Львові.

Ze strony matki i babci posiadał polskie korzenie, dlatego z zamiłowaniem zgłębiał historię oraz kulturę Polski – pasję tę przekazał później swoim dwóm córkom. Należał do parafii rzymskokatolickiej pw. św. Michała Archanioła we Lwowie.

Після школи здобув освіту бухгалтера і працював керівником у підприємстві „Галкотлосервіс-Львів”. Крім того, також деякий час працював водієм трамвая і дуже любив цю роботу, вважаючи, що вона наближує його до людей та життя міста. Згодом, доволі часто їздив до Польщі, де працював пекарем.

Po ukończeniu szkoły zdobył wykształcenie księgowego i pracował jako kierownik w przedsiębiorstwie „Galkotloservis-Lviv”. Ponadto przez pewien czas był również motorniczym tramwaju – zajęcie to szczególnie cenił, uważając, że pozwala mu być bliżej ludzi i życia miasta. Później często wyjeżdżał do pracy do Polski, gdzie pracował jako piekarz.

У травні 2021 року Владислав вирішив підписати контракт зі Збройними силами України та почав служити в складі 24-ї окремої механізованої бригади імені короля Данила. З початком повномасштабного російського вторгнення, боронив Луганську область, де потрапив у ворожий полон. В останнє він розмовляв телефоном із дружиною 26 березня 2022 року із Попасної, де виконував завдання. Пізніше, впродовж майже двох років у полоні, росіяни жодного разу не дозволили Владиславу поговорити із рідними.

W maju 2021 roku Władysław podpisał kontrakt z Siłami Zbrojnymi Ukrainy i rozpoczął służbę w 24 Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej im. Króla Daniela. Po rozpoczęciu pełnoskalowej rosyjskiej inwazji walczył w obwodzie ługańskim, gdzie trafił do niewoli wroga. Po raz ostatni rozmawiał telefonicznie z żoną 26 marca 2022 roku, dzwoniąc z Popasnej, gdzie wykonywał zadania bojowe. Przez niemal dwa lata niewoli Rosjanie ani razu nie pozwolili mu skontaktować się z rodziną.

24 січня 2024 року Владислав Бобровський загинув у катастрофі ІЛ-76 на російській території. Літак мав доставити його та побратимів на обмін полоненими...

24 stycznia 2024 roku Władysław Bobrowski zginął w katastrofie samolotu Ił-76 na terytorium Federacji Rosyjskiej. Maszyna miała przewieźć jego oraz jego towarzyszy broni na wymianę jeńców…

Поховали героя у рідному Львові, на Марсовому полі 26 липня 2025 року. Урочисту євхаристію у храмі Святого Архангела Михаїла очолив єпископ Едвард Кава. У церемонії брав також участь генеральний консул Республіки Польща у Львові Марек Радзівон.

Bohater został pochowany w rodzinnym Lwowie, na Polu Marsowym, 26 lipca 2025 roku. Uroczystości pogrzebowej w kościele św. Michała Archanioła przewodniczył biskup Edward Kawa. W ceremonii uczestniczył także konsul generalny Rzeczypospolitej Polskiej we Lwowie Marek Radziwon.

Нагороджений медаллю „Учасник бойових дій”.

Odznaczony medalem „Uczestnik działań wojennych”.

У Владислава Бобровського залишились мати, сестра, дружина та дві доньки.

Władysław Bobrowski pozostawił matkę, siostrę, żonę oraz dwie córki.

N YДг COГN0OT – LБOTRUNОIОOT Д0БRФОI | BYaEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВАЛЕРІЙ КРЕМЕНЕВСЬКИЙ EЙB7327є „b,2.х4”

WALERY KREMENIEWSKI pseudonim „Feniks”

гХю,-.є 0-,1,2,345х7є 2Х-Й9734Я 1992 -ЙхЧ Ч щшХ-ХА.. РХ1 3М734Я AХ B9ЙшЧ3 Й43.AЧ шЧ9.3,ю527хХ. CЙ ю.2.D 1ХA,-. 1Х3 EЙю545х, хЙ-.22Я B 9.9Х-E-Х9.9Х. Д 1937 -ЙН. єЙСЙ E-,9х7, Ях. А7ю7 2Х A,-7AЙ-.D 4ЧМХ42ЙD Л1,ю527Н5хЙD ЙшюХ4A., шЧю7 -,E-,4Й3Х2. -Х9Я245хЙJ 3юХ9ЙJ BХ 43ЙK EЙю545х, EЙЦЙ9А,22Я . BХ4юХ2. 9Й 0ХBХЦ4AХ2Ч. C.4юЯ EЙ3,-2,22Я, Й4,ю7ю745 Ч щшХ-ХА..

Walery Kremeniewski urodziч siт w 1992 roku w Zbaraзu, gdzie dorastaч i zdobyч wyksztaчcenie budowlane. Ze strony matki miaч polskie korzenie, siтgajПce kilku pokoleї wstecz. W 1937 roku jego przodkowie, mieszkajПcy na terenie dzisiejszego obwodu chmielnickiego, zostali represjonowani przez wчadze radzieckie za swoje polskie pochodzenie i zesчani do Kazachstanu. Po powrocie osiedlili siт w Zbaraзu.

гХю,-.є шЧ3 4х-Й1271 ЦюЙEН,1. MЙСЙ ЦЙш. шЧюЙ хЙю,хН.Й2Ч3Х22Я ш-,юЙх.3, Ях7Ц 3.2 2ХBш7-Х3 шю7B5хЙ A-5ЙЦ4ЙA, E-7 Н5Й1Ч АЙ9,2 2, хЧE73, Ч4. DЦ єЙ1Ч EЙ9Х-Ч3Хю7.

Walery byч czчowiekiem skromnym i wraзliwym. Jego pasjП byчo kolekcjonowanie breloczków – zebraч ich okoчo trzystu, a зaden nie zostaч kupiony. Kaзdy z nich otrzymaч w prezencie.

Nх шЧ9.3,ю527х E-ХНJ3Х3 Ч Е,Ц.D AХ CЙю5P.. Д 2021 -ЙН. -.92., E,-,9МЧ3ХJМ7 2Х4Ч3Х22Я 3.є27, BХЙЦЙМЧ3Хю7 гХю,-.Я 37DЦХA7 BХ хЙ-9Й2, Хю, 3.2 43.9Й1Й 37-.ф73 ю7ф7A745 39Й1Х.

Zawodowo pracowaч jako budowlaniec w Czechach i Polsce. W 2021 roku, gdy coraz wyraпniej czuУ byчo nadciПgajПcП wojnт, rodzina namawiaчa go do wyjazdu za granicт. Walery jednak цwiadomie zdecydowaч siт pozostaУ w domu.

Д ю7E2. 2023 -ЙхЧ гХю,-.є 0-,1,2,345х7є E.фЙ3 4юЧА7A7. C-ЙєфЙ3 37фх.ю 2Х Я3Й-.345хЙ1Ч EЙю.СЙ2., Х AХхЙА Ч Е,Ц.D AХ R2Сю.D. C,327є МХ4 2.4 4юЧАшЧ 2Х Б.32,2P72.. C.9 х.2,Н5 2023 -ЙхЧ єЙСЙ E,-,3,ю7 2Х EЙ4Х9Ч С-Х2ХAЙ1,A27хХ E.ЦЙA2ЙD -ЙA7 9Й щХEЙ-.B5хЙD ЙшюХ4A., E.9 4,юЙ БЙшЙA72,. РХ1, 23 юJAЙСЙ 2024 -ЙхЧ 3.2 B27х ш,B3.4A7… T72Ч3 EЙ2Х9 -.х. C.4юЯ М,-СЙ3ЙСЙ Йш1.2Ч A.юХ17 BХС7шю7Ц -Й972Х Ч щшХ-ХА. ЙA-71ХюХ B3.4AхЧ, PЙ 4,-,9 Й4AХ2х.3 С,-ЙD3 K . гХю,-.є 0-,1,2,345х7є. щ3.-,22Я UО0 Н, E.9A3,-97юЙ. 14 A-Х32Я 2025 -ЙхЧ Ч EЙш,-2Х-97245хЙ1Ч хЙ4A,ю. W3ЯAЙСЙ R2AЙ2.Я Ч щшХ-ХА. E-ЙєфюХ АХюЙш2Х 1Йю7A3Х 2Х9 9Й1Й372ЙJ 4Йю9ХAХ. ОХ4AЧE2ЙСЙ 92Я М72 EЙЦЙ-Й2Ч 3 Н5Й1Ч Ц-Х1. Н,ю,ш-Ч3Х3 KE74хЙEEЙ1.М27х Г53.345хЙD Х-Ц.9.KН,B.D Б0И 3 Дх-ХD2. Z93Х-9 0Х3Х. г.94E.3Ч3Хю7 С,-ЙЯ E-,94AХ327х7 -.B27Ц хЙ2Ї,4.є. CЙЦЙ3Х2Й гХю,-.Я 0-,1,2,345хЙСЙ 2Х Н372AХ-. Ч щшХ-ХА.. г.2 2, 34A7С 4A3Й-7A7 -Й9727. CЙ 25Й1Ч ю7ф7ю74Я 1ХA7 AХ 4,4A-Х.

W lipcu 2023 roku wstПpiч do wojska. Przeszedч szkolenie na poligonie w Jaworowie, a takзe w Czechach i Anglii. Przez pewien czas sчuзyч w obwodzie rówieїskim, a pod koniec 2023 roku zostaч skierowany do obwodu zaporoskiego, w rejon wsi Robotyne, gdzie peчniч funkcjт granatnika w kompanii piechoty. Tam, 23 lutego 2024 roku, zaginПч bez цladu. MinПч ponad rok. Po kolejnej wymianie ciaч polegчych rodzina w Zbaraзu otrzymaчa wiadomoцУ, зe wцród odnalezionych szczПtków bohaterów znajduje siт takзe Walery Kremeniewski. ToзsamoцУ potwierdziчo badanie DNA. 14 maja 2025 roku w bernardyїskim koцciele цw. Antoniego z Padwy w Zbaraзu odbyчa siт modlitwa przy trumnie зoчnierza. Nastтpnego dnia uroczystoцУ pogrzebowП odprawiч biskup pomocniczy archidiecezji lwowskiej koцcioчa rzymskokatolickiego na Ukrainie Edward Kawa. Bohatera зegnali przedstawiciele róзnych wyznaї. Walery Kremeniewski spoczПч na cmentarzu w Zbaraзu. Nie zdПзyч zaчoзyУ rodziny. Pozostawiч w зaчobie matkт i siostrт.

Б ЛPH DWZБSWU – .ХWU(КБНИНWU PSХ(ЇНИ | BYYEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

АНДРІЙ ГНІТЕЦЬКИЙ ф6ш47)4- „EДKТ9”

ANDRZEJ HNITECKI pseudonim „Szabla” ()їВ,- .),ч01234- )ДВ6ї4789 б 1978 В61, б чш7. ф6Т28236жб 80Т, Уб8Т4 ф,ї Р79A0Т0ж )Д B4ч6ж4ВC4),. D6:6ї47 ,ш ф67),8чІ ф6Т28236G В6ї4)4, 93 ф6 жДж,, чД3 , ф6 чДчб. HI4789 б Уб8ТД: , б К67K4є, )Д чВД3ч6В48чД. D,8Т9 6чВ4жД))9 8ф01,ДТ2)6G 687,ч4 фВД1І7Д7 шД MД:6ж б 36ТA68ф,, Д ф6ч,ж ж0:Д),36ж , AДш6ш7ДВ)436ж. МВ4жД7 7ї6жД фДВб 36)0-, 934: їбO0 ТІK47, 93 , фВ4В6їб шДAДТ6ж. D6фВ4 ч0, C6 Kб7 ф6Т936ж (10 ф,їч70ВїO0)6 б 87,ї61ч7, фВ6 )ДВ6їO0))9), ()їВ,- ),36Т4 чД3 , )0 ф6Kб7Д7 б D6Т2C,. H6Т,7 В6шKбї67б7Дч4 7 ф0Вєб I0ВAб P3ВДG)б. D,ї IД8 ф6ї,- Х076ТІ1,G A,ї)68ч, Kб7 ї6KВ676Т210ж б ж,8107,8Дж66K6В6),, Д б ТІч6жб 2014 В63б ф,є67 K6В6)4ч4 H,чI4ш)б 7,ї ж683ДТ,7. H6І7Д7 б В6ш7,їб7ДТ2),- В6ч, 30-G 63В0ж6G ж0:Д),ш67Д)6G KВ4AДї4 б )Д-)0K0шф0I),є4: ж,819: MВ6)чб: )Д УД7бВ-ж6A4Т, чД 7 RТ67Д-823б, ї0 6чВ4жД7 84Т2)0 ф6ВД)0))9 ф,ї IД8 74:6їб ш ж,8чД. D,8Т9 126A6 ф670В)б789 ї6ї6жб , ї6 2022 В63б фВД1І7Д7 Kбї,70Т2)436ж. D67)6жД8єчДK)0 В68,-8230 7ч6ВA)0))9 шД8чДТ6 ()їВ,9 .),ч01236A6 ,ш 84)6ж б .68ч6ж0Т, ф,ї S4О76ж, ї0 фВД1І7ДТ4 )Д Д0В6їВ6ж, „()ч6)67”, ч6O 6ф4)4Т482 б ж,89I),- 63бфД1,G. D0В0O47є4 GG, ()їВ,- б 37,ч), ч6A6 В63б ш)67б ф,є67 8ТбO4ч4, 8чД7є4 36жД)ї4В6ж В6ш7,їб7ДТ2)6G AВбф4 66-G 63В0ж6G ж0:Д),ш67Д)6G KВ4AДї4 ,ж0), 3)9ш9 U8ч48ТД7Д Я6В6KВ6A6. 18 80Вф)9 2022 В63б ()їВ,- .),ч01234- ВДш6ж ,ш ї76жД 876Gж4 ф6KВДч4жДж4 шДA4)б7 7,ї ф68чВ,Тб 76В6O6A6 чД)3Д б UДВ’9)1, )Д К6)0II4),. W84В6ч,Т4 84) , ї6)23Д… D6:67Д)6 A0В69 )Д 174)чДВ, б В,ї)4: Уб8ТД:, ї0 чД36O О ж6A4Т4 ф6Т28234: 7,-823674:, ф6Т0AТ4: б K6І ш K,Т2є6743Дж4 б Т4ф), 1920 В61,.

Andrzej Hnitecki urodziЗ siг w 1978 roku w tzw. polskiej wsi SusЗy pod Zwiahlem w obwodzie Жytomierskim. PochodziЗ z caЗkowicie polskiej rodziny, zarówno ze strony matki, jak i ojca. UczyЗ siг w SusЗach i w pobliskim Dowbyszu, gdzie zdobyЗ kwalifikacje traktorzysty. Po ukoщczeniu szkoЗy pracowaЗ w zawodzie, najpierw w miejscowym koЗchozie, a nastгpnie jako mechanik i spawacz gazowy. W swoim gospodarstwie utrzymywaЗ parг koni, które bardzo kochaЗ – podobnie jak przyrodг w ogóle. ChoП byЗ Polakiem, co potwierdza jego akt urodzenia, Andrzej nigdy nie byЗ w Polsce. CaЗe swoje Жycie zwiхzaЗ z Ukrainх, której budowie i obronie poюwiгciЗ siг bez reszty. Podczas Rewolucji Godnoюci byЗ ochotnikiem w lokalnej samoobronie. W lutym 2014 roku wstхpiЗ do armii, by broniП Ojczyzny przed rosyjskх agresjх. WalczyЗ w kompanii rozpoznawczej 30 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, uczestniczхc w najciгЖszych bojach – m.in. pod Sawur-MohyЗх (Saur MogiЗa) i w IЗowajsku, gdzie zostaЗ ciгЖko ranny podczas wycofywania siг z miasta. Po powrocie do zdrowia wróciЗ do Жycia cywilnego i do 2022 roku pracowaЗ jako budowniczy. PeЗnoskalowa rosyjska inwazja zastaЗa Andrzeja Hniteckiego wraz z synem w Hostomelu pod Kijowem, gdzie obaj pracowali na lotnisku „Antonow”. Przez miesiхc znajdowali siг w okupacji. Po jej zakoщczeniu, w kwietniu 2022 roku, Andrzej ponownie zgЗosiЗ siг do sЗuЖby. ZostaЗ dowódcх grupy rozpoznawczej 66 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej im. Ksiгcia MюcisЗawa Chrobrego. 18 sierpnia 2022 roku Andrzej Hnitecki wraz z dwoma towarzyszami broni zginхЗ od pocisku czoЗgowego w miejscowoюci Marjinka w obwodzie donieckim. OsierociЗ syna i córkг. Bohater zostaЗ pochowany na cmentarzu w rodzinnych SusЗach – wюród grobów polskich ЖoЗnierzy polegЗych w walkach z bolszewikami w lipcu 1920 roku.

D68ж0Вч)6 )ДA6В6їO0)4- 6Вї0)6ж „РД жбO),8ч2” RRR 8чбф0)9. Poюmiertnie zostaЗ odznaczony Orderem „Za Odwagг” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

МИХАЙЛО ЗАВИСТОВСЬКИЙ позивний „Літвін”

MICHAŁ ZAWISTOWSKI pseudonim „Litwin”

Михайло Завистовський народився у 2001 році у Звягелі. Там вчився у гімназії №3 та ліцеї №11. По тату мав польське коріння.

Michał Zawistowski urodził się w 2001 roku w Zwiahlu. Uczęszczał tam do Gimnazjum nr 3 oraz Liceum nr 11. Po ojcu miał polskie korzenie.

Михайло завжди любив співати та був учасником народного ансамблю „Мальва”, в приміщенні якого про нього нагадують численні світлини.

Od najmłodszych lat pasjonował się śpiewem. Był członkiem zespołu ludowego „Malwa”, którego siedzibę do dziś zdobią zdjęcia upamiętniające jego działalność.

Закінчив вінницьку філію Київського національного торговоекономічного університету і працював за фахом на фабриці „Жако” у Звягелі перед тим, як піти до війська. Деякий час також працював у Ґданську. У 2016 році разом із парафіяльною спільнотою приїжджав до Польщі на Світові дні молоді на зустріч із папою Франциском.

Ukończył filię Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu HandlowoEkonomicznego w Winnicy, po czym podjął pracę zgodną ze swoim wykształceniem w fabryce „Żako” w Zwiahlu. Przez pewien czas pracował również w Gdańsku. W 2016 roku wraz ze wspólnotą parafialną przyjechał do Polski na Światowe Dni Młodzieży, by spotkać się z papieżem Franciszkiem.

Михайло Завистовський за своїм віком міг відмовитись від проходження служби, але обрав захист Батьківщини. У званні молодшого сержанта і командира відділення розвідувального взводу одного зі стрілецьких батальйонів 30-ї окремої механізованої бригади імені князя Костянтина Острозького бився із ворогом під Бахмутом.

Choć ze względu na wiek Michał mógł uniknąć służby wojskowej, jednak zdecydował się stanąć w obronie Ojczyzny. W randze młodszego sierżanta jako dowódca oddziału plutonu rozpoznawczego jednego z batalionów strzeleckich 30 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej im. Księcia Konstantego Ostrogskiego brał udział w ciężkich walkach pod Bachmutem.

Навесні 2024 року отримав поранення, після чого на короткий час приїхав додому у відпустку. Михайло дуже хотів відвести у перший клас своїх менших братиків-близнюків, але не судилось. На позиціях біля села Міньківка він потрапив під ворожий мінометний обстріл на День незалежності України у 2024 році. Помер від численних ран, так і не встигнувши створити родину, про яку мріяв…

Wiosną 2024 roku został ranny, po czym na krótko wrócił do domu na urlop. Marzył, by odprowadzić swoich młodszych braci-bliźniaków do pierwszej klasy, ale nie było mu to dane. 24 sierpnia 2024 roku, w Dzień Niepodległości Ukrainy, podczas walk w rejonie wsi Minkiwka, jego oddział znalazł się pod ostrzałem moździerzy. Michał zginął od licznych ran. Nie zdążył założyć rodziny, o której marzył…

У своєму останньому пості у соцмережі, перед виїздом на позицію, Михайло, ніби передчуваючи свою долю, написав: „Якими будуть твої ранки, коли я відійду?”

W swoim ostatnim wpisie w mediach społecznościowych, przed wyjazdem na pozycję, Michał, jakby przeczuwając swój los, napisał: „Jakie będą twoje poranki, kiedy odejdę?”.

29 серпня 2024 року у костелі Звягеля відбулось відспівування героя. Церемонію целебрував єпископ Києво-Житомирський РКЦ в Україні Віталій Кривицький. Поховано Михайла в рідному місті.

29 sierpnia 2024 roku w kościele w Zwiahlu odprawiono mszę pogrzebową w intencji Michała Zawistowskiego. Uroczystościom przewodniczył biskup kijowsko-żytomierski kościoła rzymskokatolickiego na Ukrainie Witalij Krywicki. Bohater spoczął na cmentarzu w rodzinnym mieście.

Посмертно нагороджений орденом „За мужність” ІІІ ступеня та званням „Почесний громадянин Звягеля”.

Pośmiertnie odznaczono go Orderem „Za Odwagę” III stopnia oraz nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Zwiahla.

Михайло Завистовський мав лише 22 роки. Michał Zawistowski miał zaledwie 22 lata.

W ОРЗ ДА0WGАZ – ИЇАZYМWUEUАZ РGЇYAUE | BYTEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІКТОР ЛІБЕГА І.Bж8цжD „Gж9хҐН”

WIKTOR LIBEGA pseudonim „Kisiel” Зх,-.Й 0х123ю цюЙ.їж89: 1990 Й.,Ч Ч 92Ґх БЧ9Ґж цю (ж-.)жЙХжцх. ДхBцхC2, Ч 8хD9Н,Ч 8B:8 9.1х І.Bж8цжD „Gж9хҐН” цю Я29-Н їхїю-І.Ґ:,ю Gж9хҐ289Н,.3.. IЙ.9-ю8 Ч 1ю3ю-.їх-цхD Й.їжцх: )ю8 Я.-жЙН.J 1Йю-х8 -ю ї8х 929-Йж. K.3. )ю)ю Bю 98.L ц28-.)цЧ ІЙюML .-Йж)юҐю B8юцц: )ю-2Йх-32Й.Nцх. Дх9Ґ: Bю,хцЯ2цц: C,.Ґж Ч Йхїц.)Ч 92Ґх, Зх,-.Й 0х123ю ІхC.8 9ҐЧOж-ж цю P2Йцх3х8Хжцх. Д.82ЙцЧ8Cж9Н B 8хD9Н,ю І.NJю8 ІЙюML8ю-ж ї. Д.ҐНХх 8 .,.ҐжM:J Уїжцх. Зхц їЧO2 ҐL1ж8 Йж1.Ґ.8ҐL х ).Й2. K.)Ч І.ї.1юҐю9Н І.ҐН9Н,ю ОюҐ-ж,ю. G.Ґж цю І.Яю-,Ч 2022 Й.,Ч Зх,-.Й ІЙжNJю8 цю І2Й2І.Яжц., ї.ї.)Ч, -ю) D.3. Bю9-юҐ. І.8ц.)ю9C-ю1ц2 Й.9хD9Н,2 8-.Й3ц2цц:. ЗO2 цю їЙЧ3жD ї2цН Іх9Ґ: D.3. І.Яю-,Ч 8хц Bц.8Ч 1Ч8 Ч 8хD9Н,Ч. Зх,-.Й 0х123ю )ю8 B8юцц: 92ЙOюц-ю, ,.)юцїЧ8юцц: 8O2 ІҐюцЧ8юҐ. Іхї8жХж-ж D.3.. БҐЧOж8 B2цх-цж,.), ,.)юцїжЙ.) 8хїїхҐ2цц:. ДЙ.DC.8 1.D.8жD CҐ:J 8хї P.Йц.1жҐН9Н,.N B.цж (Іх9Ґ: NN B8хҐНц2цц: 8хї Й.9хD9Н,жJ .,ЧІюц-х8), ї. -ю,.O B8хҐНц2ц.3. S2Й9.цю х М.ц2ЯЯжцж.

Wiktor Libega urodziщ siП w 1990 roku we wsi Susщy w obwodzie зytomierskim. W czasie sщuзby wojskowej przyjшщ pseudonim „Kisiel” – na czeйь swojego dziadka, Polaka o nazwisku Kisielewski. Dorastaщ w wielodzietnej rodzinie – miaщ czterech braci i dwie siostry. Jego matka, za swojш ofiarnш pracП i wychowanie licznego potomstwa, zostaщa uhonorowana tytuщem Matki-Bohaterki. Po ukoпczeniu szkoщy w rodzinnej miejscowoйci Wiktor odbyщ sщuзbП wojskowш w obwodzie czernihowskim. Po powrocie z armii wyjechaщ do pracy w Polsce, w okolice Gdyni. Bardzo lubiщ wПdkowaь i fascynowaщ siП morzem – szczególnie urzekaщ go polski Baщtyk. Na poczшtku 2022 roku, gdy przyjechaщ do domu na urlop, jego зycie zmieniщo siП bezpowrotnie – zastaщa go peщnoskalowa rosyjska inwazja na UkrainП. Juз drugiego dnia po jej rozpoczПciu zgщosiщ siП do wojska. Wiktor Libega sщuзyщ jako strzelec przeciwlotniczy, dowódca oddziaщu, w stopniu sierзanta. Dowództwo planowaщo jego awans. Przeszedщ dщugш drogП bojowш – od strefy czarnobylskiej, wyzwolonej spod okupacji rosyjskiej, przez Chersoп, aз po okolice Doniecka.

28 92ЙІц: 2023 Й.,Ч Іхї Д.,Й.89Н,.) М.ц2MН,.N .1Ґю9-х Зх,-.Й 0х123ю І.-ЙюІж8 Іхї Йю,2-цжD ЧїюЙ. Uю OюҐН, ).9,юҐх 1ЧҐж 8ҐЧЯцж)ж: -.їх Bю3жцЧҐ. -ЙжцюїM:-Н 8хD9Н,.8жJ, х 92Й2ї цжJ „Gж9хҐН”, :,жD B3.Йх8 Oж8M2)…

28 sierpnia 2023 roku pod Pokrowskiem w obwodzie donieckim jego oddziaщ znalazщ siП pod ostrzaщem rakietowym. W wyniku ataku zginПщo trzynastu зoщnierzy, a wйród nich „Kisiel”, który spщonшщ зywcem...

Зх,-.Й ІҐюцЧ8ю8 .їЙЧOж-ж9Н, )ю8 цюЙ2Я2цЧ (юццЧ, :,ю J.-хҐю BЙ.1ж-ж D.)Ч 9LЙІЙжB – 8ї:3цЧ-ж 829хҐНцЧ 9Ч,цL, ,.Ґж 8хц 8Я2Й3.82 ІЙжNї2 цю 8хїІ.Яжц., ї.ї.)Ч. U2 9ЧїжҐ.9Н…

Miaщ narzeczonш, КannП, która planowaщa zrobiь mu niespodziankП – przywitaь go w sukni йlubnej podczas jego nastПpnego przyjazdu do domu. Niestety, nie byщo mu to dane...

1 O.8-ц: 2023 Й.,Ч 32Й.: І.J.8юҐж Ч ЙхїцжJ БЧ9ҐюJ.

1 paчdziernika 2023 roku Wiktor Libega spoczшщ na cmentarzu w rodzinnych Susщach.

Д.9)2Й-ц. Зх,-.Йю 0х123Ч цю3.Й.їO2ц. )2їюҐҐL „Iю 8хї8ю3Ч” -ю .Йї2ц.) „Iю )ЧOцх9-Н” ГГГ 9-ЧІ2ц:.

Poйmiertnie zostaщ odznaczony medalem „Za MПstwo” oraz Orderem „Za OdwagП” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

В’ЯЧЕСЛАВ КАУРКІН позивний „Адвокат”

WIACZESŁAW KAURKIN pseudonim „Adwokat”

В’ячеслав Кауркін народився 1989 року в селі Тетерівка під Житомиром у повністю польській родині. У катедрі Святої Софії його охрестив майбутній єпископ-ординарій Києво-Житомирської дієцезії Ян Пурвінський. В’ячеслав цілих тридцять три роки був активним парафіянином житомирської святині, з них двадцять п’ять міністрантом і лектором.

Wiaczesław Kaurkin urodził się w 1989 roku we wsi Teterówka pod Żytomierzem, w rodzinie o polskich korzeniach. W katedrze św. Zofii w Żytomierzu został ochrzczony przez przyszłego biskupa ordynariusza diecezji kijowsko-żytomierskiej Jana Purwińskiego. Przez trzydzieści trzy lata był aktywnym parafianinem tej świątyni, z czego dwadzieścia pięć lat pełnił posługę ministranta i lektora.

Після закінчення школи, В’ячеслав Кауркін вчився у Житомирському кооперативному фаховому коледжі бізнесу і права, а потім (заочно) у Юридичній академії України імені Ярослава Мудрого у Харкові. Здобув вищу юридичну освіту. Після цього певний час працював у Почесному консульстві Республіки Польща у Житомирі.

Po ukończeniu szkoły średniej Kaurkin studiował w Żytomierskim Spółdzielczym Kolegium Biznesu i Prawa, a następnie – w trybie zaocznym – w Akademii Prawniczej Ukrainy im. Jarosława Mądrego w Charkowie, uzyskując wyższe wykształcenie prawnicze. Przez pewien czas pracował w Konsulacie Honorowym Rzeczypospolitej Polskiej w Żytomierzu.

Позаяк польська мова була його рідною, В’ячеслав поїхав до Польщі, де створив дві фірми – транспортну у Гожуві Великопольському і рекрутингову у Познані. Отримав карту сталого побуту. Але все це кинув після початку повномасштабного російського вторгнення в Україну. 28 лютого 2022 року В’ячеслав уже був серед добровольців у житомирському військовому комісаріаті. Пішов служити до 515 окремого батальйону „Залізні вовки” 1 окремої бригади імені Івана Богуна у званні старшого солдата. 4 квітня 2022 року він востаннє говорив через телефон із мамою. Загинув наступного дня під Високопіллям на Херсонщині. Тоді ворожий обстріл забрав життя 19 воїнів, серед них і В’ячеслава Кауркіна. Цілих п’ять місяців довелось чекати матері, поки звільнили ту частину України, щоб отримати тіло сина. Ще три місяці тривала експертиза ДНК. Врешті, поховальну месу 30 листопада 2022 року у житомирській прокатедрі Святої Софії, де так довго В’ячеслав був активним парафіянином, відправив єпископ-помічник КиївськоЖитомирської дієцезії Олександр Язловецький. Поховано героя у рідному селі Тетерівка, де на його честь названо школу, де він учився. Самотньою лишилась мати. У В’ячеслава не було братів чи сестер і родину він також не встиг створити.

Język polski był jego językiem ojczystym, dlatego zdecydował się na wyjazd do Polski, gdzie założył dwie firmy: transportową w Gorzowie Wielkopolskim i rekrutacyjną w Poznaniu. Otrzymał kartę stałego pobytu. Wszystko to jednak porzucił po rozpoczęciu pełnoskalowej rosyjskiej inwazji na Ukrainę. 28 lutego 2022 roku zgłosił się jako ochotnik do komisariatu wojskowego w Żytomierzu i wstąpił do 515 Oddzielnego Batalionu „Żelazne Wilki” 1 Samodzielnej Brygady im. Iwana Bohuna, służąc w stopniu starszego żołnierza. 4 kwietnia 2022 roku po raz ostatni rozmawiał przez telefon z matką. Zginął następnego dnia pod Wysokopillam w obwodzie chersońskim. W wyniku wrogiego ostrzału poległo wówczas dziewiętnastu żołnierzy, wśród nich Wiaczesław Kaurkin. Matka czekała pięć miesięcy, aż wyzwolono ten rejon Ukrainy, by móc odebrać ciało syna. Kolejne trzy miesiące trwała identyfikacja DNA. 30 listopada 2022 roku w katedrze św. Zofii w Żytomierzu, w której Wiaczesław przez lata był aktywnym parafianinem, biskup pomocniczy diecezji kijowsko-żytomierskiej Aleksander Jazłowiecki przewodniczył uroczystości pogrzebowej. Bohater został pochowany w rodzinnej Teterówce. Na jego cześć nazwano miejscową szkołę, do której uczęszczał. Matka pozostała sama – Wiaczesław nie miał rodzeństwa i nie zdążył założyć rodziny.

Посмертно нагороджений орденом „За мужність” ІІІ ступеня. Pośmiertnie został odznaczony Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ДМИТРО ШЕВЧУК позивний „Шева”

DMYTRO SZEWCZUK pseudonim „Szewa”

Дмитро Шевчук народився 1988 року в Суслах під Звягелем. Польське коріння мав по мамі, яка походить з родин Левицьких і Рудяковських, відтак добре знав польську мову. Дмитро пішов одразу до другого класу, бо добре знав програму, але мама вирішила переїхати у Крим, де він провчився до класу дев’ятого, але завершив середню освіту все ж у Суслах. Пізніше здобував вищу юридичну освіту у Білоцерківському національному аграрному університеті та в Академії адвокатури України в Києві. Дмитро був надзвичайно старанним, школу закінчив із золотою медаллю, а вищі навчальні заклади – із червоними дипломами. Після навчання він повернувся до Криму, але після його окупації не зміг там залишитися й виїхав на підконтрольну Україні територію одним із останніх потягів із півострова. Деякий час після повернення Дмитро працював на заводі „Cersanit” під Звягелем, а у 2017 році мобілізувався до війська. Служив спершу прикордонником на Закарпатті, після чого перевівся у 54-й окремий розвідувальний батальйон, і 2017-2022 провів на Донеччині, де він отримав звання молодшого лейтенанта. Повномасштабне російське вторгнення застало Дмитра Шевчука в Сумах, після чого він бився із вагнерівцями під Бахмутом, де отримав контузію. Завдяки своїм лідерським якостям він зібрав вісім добровольців, з якими поїхав на спеціальне завдання під село Старикове на Сумщині. Група, старшим якої був Дмитро Шевчук, 23 червня 2023 року потрапила під вогонь ворожої ДРГ „Сєнєж”. Росіяни спалили всю машину і тіла загиблих до невпізнання. Пізніше побратими Дмитра повідали, що вороги в такий спосіб помстились за успішну акцію Шевчука у травні того року, коли він підірвав оглядову вежу на території противника. Через рік ті з „Сєнєжа”, хто розстріляв групу Шевчука, самі потрапили у засідку і були ліквідовані. Дмитро мав наречену, яка служила разом із ним, але родину так і не встиг створити.

Dmytro Szewczuk urodził się w 1988 roku w Susłach pod Zwiahlem. Miał polskie korzenie po stronie matki, wywodzącej się z rodzin Lewickich i Rudiakowskich, dzięki czemu doskonale znał język polski. Już od najmłodszych lat wyróżniał się zdolnościami – do szkoły podstawowej trafił od razu do drugiej klasy, ponieważ wcześniej doskonale opanował materiał programowy. Wkrótce wraz z matką przeniósł się na Krym, gdzie kontynuował naukę do dziewiątej klasy. Ostatecznie jednak średnie wykształcenie ukończył w rodzinnych Susłach. Po maturze studiował prawo – najpierw w Białocerkiewskim Narodowym Uniwersytecie Rolniczym, a następnie w Akademii Adwokatury Ukrainy w Kijowie. Był niezwykle pilnym i ambitnym uczniem: szkołę ukończył ze złotym medalem, a studia – z wyróżnieniem (tzw. czerwonym dyplomem). Po uzyskaniu wykształcenia wrócił na Krym, jednak po jego okupacji nie mógł tam pozostać i wyjechał na terytorium kontrolowane przez Ukrainę jednym z ostatnich pociągów z półwyspu. Przez pewien czas po powrocie pracował w fabryce „Cersanit” pod Zwiahlem, a w 2017 roku został zmobilizowany do armii. Służbę rozpoczął w jednostce straży granicznej na Zakarpaciu, a następnie został przeniesiony do 54 Samodzielnego Batalionu Rozpoznawczego. Lata 2017-2022 spędził na Donbasie, gdzie awansował do stopnia podporucznika. Pełnoskalowa rosyjska inwazja zastała Dmytra Szewczuka w Sumach. W kolejnych miesiącach brał udział w ciężkich walkach, m.in. z oddziałami tzw. wagnerowców pod Bachmutem, gdzie odniósł obrażenia. Dzięki swoim zdolnościom przywódczym zorganizował grupę ośmiu ochotników, z którymi wyruszył na specjalną misję w rejon wsi Starykowe w obwodzie sumskim. 23 czerwca 2023 roku oddział, którym dowodził, trafił pod ostrzał rosyjskiej grupy dywersyjno-rozpoznawczej „Sienież”. W wyniku ataku samochód został spalony, a ciała żołnierzy – zbezczeszczone. Koledzy Dmytra wspominali później, że był to akt zemsty za jego wcześniejszą udaną akcję z maja 2023 roku, podczas której wysadził wieżę obserwacyjną na terytorium wroga. Rok później ci sami żołnierze z „Sienieża”, którzy rozstrzelali grupę Szewczuka, sami wpadli w zasadzkę i zostali zlikwidowani. Dmytro miał narzeczoną, która służyła razem z nim, ale nie zdążył założyć rodziny.

Після підтвердження експертизи ДНК останки героя привезли до рідного села, де 2 вересня 2023 року поховали.

Po potwierdzeniu wyników badań DNA szczątki bohatera przewieziono do rodzinnej wsi, gdzie 2 września 2023 roku odbył się jego pochówek.

Дмитро Шевчук посмертно нагороджений орденом Богдана Хмельницького ІІІ ступеня.

Dmytro Szewczuk został pośmiertnie odznaczony Orderem Bohdana Chmielnickiego III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ІВАН ТИМОЩУК позивний „Адольф”

JAN TYMOSZCZUK pseudonim „Adolf”

Іван Тимощук народився у 1988 році у Звягелі на Житомирщині, де й проживав. По мамі він мав польське коріння, з дому Новаковських. Вчився у 3-й школі цього міста, а потім у Звягельському промисловоекономічному технікумі. Здобув середню спеціальну освіту електрикамонтажника. Любив проводити час у бабусі в селі Сусли, де мав багато друзів. В родині був єдиною їхньою дитиною. Завжди відзначався великим оптимізмом, комунікабельністю і цілеспрямованістю, піклувався про рідних і був чудовим хрещеним батьком. Строкову службу у 2006-2007 роках проходив у Львові, а після повернення додому працював на польському заводі „Cersanit” у Звягелі. Іван Тимощук збирався поїхати до Польщі, вперше у житі, але у березні 2014 року був мобілізований до війська. Служив спершу у Миколаївській області, а пізніше у Чаплинці, та Чонгарі, на кордоні з окупованим Кримом і на Арабатській стрілці. Пізніше був переведений на Донеччину, де розгортались інтенсивні бої з регулярною російською армією на кордоні області. Іван служив простим солдатом-кулеметником у 30-й окремій механізованій бригаді імені князя Костянтина Острозького. 28 липня 2014 року під Савур-могилою, біля села Степанівка, танк, в якому знаходився Іван Тимощук, потрапив у засідку і почав горіти. Екіпаж вискочив назовні машини та потрапив під прицільний ворожий вогонь. Так загинув герой із Житомирщини. Іван планував одружитись. Мав наречену, з якою хотів зіграти весілля наприкінці 2014 року, але не судилось – він так і не встиг створити родину, про яку так мріяв. Поховано Івана Тимощука в селі Сусли 2 серпня 2014 року. На його честь там названо одну з вулиць. Посмертно нагороджено орденом „За мужність” ІІІ ступеня.

Jan Tymoszczuk urodził się w 1988 roku w Zwiahlu w obwodzie żytomierskim, gdzie też mieszkał. Po stronie matki miał polskie korzenie – pochodziła z rodziny Nowakowskich. Uczył się w szkole nr 3 w rodzinnym mieście, a następnie w Technikum Przemysłowo-Ekonomicznym w Zwiahlu, gdzie zdobył średnie wykształcenie zawodowe elektrykamontera. W dzieciństwie i młodości często odwiedzał babcię we wsi Susły, gdzie miał wielu przyjaciół. Był jedynakiem, wyróżniał się dużym optymizmem, otwartością i determinacją. Troszczył się o bliskich, a znajomi wspominają go jako człowieka serdecznego i oddanego, wspaniałego ojca chrzestnego. W latach 2006-2007 odbył służbę wojskową we Lwowie. Po powrocie do domu podjął pracę w polskiej fabryce „Cersanit” w Zwiahlu. Marzył o wyjeździe do Polski – miał to być jego pierwszy pobyt za granicą – jednak plany te przekreśliły wydarzenia 2014 roku. W marcu tego roku został zmobilizowany do wojska. Początkowo służył w obwodzie mikołajowskim, następnie w Czapłynce i Czonharze – na granicy z okupowanym Krymem oraz na Strzałce Arabackiej. Później został przeniesiony do obwodu donieckiego, gdzie trwały intensywne walki z regularnymi oddziałami rosyjskimi. Jan Tymoszczuk był żołnierzem-karabinowcem w 30 Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej im. Księcia Konstantego Ostrogskiego. 28 lipca 2014 roku, podczas bitwy pod Sawur-Mohyłą (Saur Mogiła) w rejonie wsi Stepaniwka, czołg, w którym się znajdował, wpadł w zasadzkę i stanął w płomieniach. Załoga zdołała opuścić pojazd, lecz natychmiast znalazła się pod silnym ostrzałem przeciwnika. W tych okolicznościach zginął Jan Tymoszczuk – bohater z Żytomierszczyzny. Planował ślub – wraz z narzeczoną zamierzał wziąć go pod koniec 2014 roku. Nie zdążył spełnić tego marzenia ani założyć rodziny, o której tak bardzo marzył. Jan Tymoszczuk został pochowany 2 sierpnia 2014 roku we wsi Susły. Na jego cześć nazwano jedną z ulic w rodzinnych stronach. Pośmiertnie odznaczono go Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

МИКОЛА НОВАКОВСЬКИЙ позивний „Лаврушка”

MIKOŁAJ NOWAKOWSKI pseudonim „Laurek”

Микола Новаковський народився у 1996 році в Суслах під Звягелем на Житомирщині. Польське коріння мав як по батьку, так і по матері. Навчався у Суслівській загальноосвітній школі, а потім поступив у Професійно-технічне училище Житомирського державного технологічного університету в обласному центрі. Закінчив його у 2014 році, отримавши спеціальність „оператор комп’ютерного набору; конторський службовець (бухгалтерія)”. Утім, за фахом Микола майже не працював, шукаючи кращу роботу. Певний час він заробляв у Польщі – на заводі пластику в Гродзиську Мазовецькому та на автомобільному заводі в Ожарові Мазовецькому. З народження Микола Новаковський мав хворобу Рейно, коли синіли кінцівки рук та ніг при низьких температурах, але у березні 2024 року він вступив до лав Збройних Сил України до 32-ї сталевої окремої механізованої бригади, пройшовши курс підготовки операторів БПЛА на рівні складності „професійний”. Уже в червні того ж року отримав осколкове поранення, але повернувся на фронт у серпні. Мав звання „солдат”. Микола Новаковський загинув 29 квітня 2025 року, під час виконання бойового завдання у населеному пункті Леонтовичі, під Покровськом у Донецькій області. Він походив з тієї ж родини у Суслах, що й загиблий Андрій Гнітецький…

Mikołaj Nowakowski urodził się w 1996 roku w Susłach koło Zwiahla w obwodzie żytomierskim. Miał polskie korzenie zarówno po stronie ojca, jak i matki. Uczęszczał do Ogólnokształcącej Szkoły w Susłach, a następnie rozpoczął naukę w Szkole Zawodowej i Technicznej przy Państwowym Uniwersytecie Technologicznym w Żytomierzu. Ukończył ją w 2014 roku, zdobywając kwalifikacje „operatora komputerowego oraz pracownika biurowego (księgowość)”. Mimo to rzadko pracował w wyuczonym zawodzie, poszukując lepszych perspektyw. Przez pewien czas pracował w Polsce – w fabryce tworzyw sztucznych w Grodzisku Mazowieckim oraz w zakładzie produkcji samochodów w Ożarowie Mazowieckim. Od urodzenia zmagał się z chorobą Raynauda, która powodowała sinienie dłoni i stóp przy niskich temperaturach. Mimo schorzenia w marcu 2024 roku wstąpił do Sił Zbrojnych Ukrainy, trafiając do 32 Stalowej Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej. Ukończył zaawansowany kurs operatorów bezzałogowych statków powietrznych w specjalizacji „profesjonalny”. Już w czerwcu tego samego roku został ranny odłamkami, jednak w sierpniu wrócił na front. Służył w stopniu szeregowego. Mikołaj Nowakowski zginął 29 kwietnia 2025 roku podczas wykonywania zadania bojowego w miejscowości Leontowycze koło Pokrowska w obwodzie donieckim. Pochodził z tej samej rodziny w Susłach co poległy wcześniej Andrzej Hnitecki.

Микола дуже хотів створити родину, мав наречену Олену, з якою планував зіграти весілля у травні 2025 року. Осиротілими лишились його мати та сестри.

Marzył o założeniu rodziny. Miał narzeczoną Ołenę, z którą planował ślub w maju 2025 roku. Pozostawił w żałobie matkę oraz siostry.

Поховано Миколу Новаковського у рідному селі Сусли.

Mikołaj Nowakowski został pochowany w rodzinnej wsi Susły.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ЛЕОНІД КАМБАРОВ LEON KAMBAROW В селі Сусли під Звягелем на Житомирщині жив і похований Леонід Камбаров, який польське коріння мав по матері Катерині. Майбутній захисник народився 1975 року в Туркменістані, але родина переїхала назад на Житомирщину, і середню школу Леонід закінчив у Суслах. Після цього він учився у Професійно-технічному училищі у Звягелі, де отримав фах будівельника. Деякий час працював за спеціальністю та зварювальником, але його завжди вабила кар’єра військового (хоча певний час, маючи чудовий слух, Леонід розглядав також професію музиканта). У 1996 році Леонід Камбаров вже служив. На навчаннях на нього звернув увагу тодішній президент України Леонід Кучма, який нагородив його годинником. Пізніше Леонід у складі українського миротворчого контингенту побував у багатьох країнах світу: С’єрраЛеоне, Ірак, Косово, певний час проходив навчання у Німеччині. Початок війни путінського режиму проти України Леонід Камбаров зустрів у званні старшини. Як одного з досвідчених військових командування відправило його до району Савур-могили на Донеччині, де влітку 2014 року точились важкі бої з росіянами та колаборантами. 28 липня 2015 року БТР, на якому Леонід Камбаров вивозив пораненого побратима потрапив у ворожу засідку. Йому відірвало руку й ногу і від цих важких поранень він помер. У героя лишилась удова та двоє синів, які живуть у Польщі. Є також брат, який також бився на цій війні та дістав важке поранення. В Суслах, де поховано Леоніда, залишилась його старенька мати. Леонід Камбаров нагороджений орденами Богдана Хмельницького ІІІ ступеня та „За мужність” ІІІ ступеня посмертно.

W miejscowości Susły koło Zwiahla w obwodzie żytomierskim mieszkał i został pochowany Leon Kambarow, który miał polskie pochodzenie ze strony matki – Katarzyny. Przyszły obrońca urodził się w 1975 roku w Turkmenistanie, jednak jego rodzina wkrótce wróciła do Żytomierza. Leon ukończył szkołę średnią w Susłach, a następnie kształcił się w Szkole Zawodowej i Technicznej w Zwiahlu, gdzie zdobył zawód budowlańca. Pracował w swoim fachu oraz jako spawacz, choć od młodości interesowała go kariera wojskowa. Przez pewien czas, dzięki doskonałemu słuchowi muzycznemu, rozważał również zawód muzyka. W 1996 roku Leon Kambarow służył już w armii. Podczas ćwiczeń jego zaangażowanie zwróciło uwagę ówczesnego prezydenta Ukrainy Leonida Kuczmy, który uhonorował go zegarkiem. Później, w ramach ukraińskich kontyngentów pokojowych, pełnił służbę w wielu krajach świata – m.in. w Sierra Leone, Iraku i Kosowie, a także odbył szkolenie w Niemczech. Wojna rozpętana przez reżim Władimira Putina zastała Leona Kambarowa w randze starszego sierżanta. Jako doświadczony żołnierz został skierowany do okolic Sawur-Mohyły (Saur Mogiła) w obwodzie donieckim, gdzie latem 2014 roku toczyły się zacięte walki z wojskami rosyjskimi i ich kolaborantami. 28 lipca 2014 roku bojowy transporter opancerzony, którym Leon ewakuował rannego kolegę, wpadł w zasadzkę. Kambarow odniósł bardzo ciężkie obrażenia – stracił rękę i nogę – i wkrótce zmarł. Pozostawił żonę oraz dwóch synów mieszkających dziś w Polsce. Jego brat, również uczestnik tej wojny, także został ciężko ranny. W Susłach, gdzie spoczął Leon nadal mieszka jego sędziwa matka. Leon Kambarow został pośmiertnie odznaczony Orderem Bohdana Chmielnickiego III stopnia oraz Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІКТОР БОРОВКОВ позивний „Боксер”

WIKTOR BOROWKOW pseudonim „Bokser”

Віктор Боровков народився 6 вересня 2001 року в селі Стриєва під Звягелем на Житомирщині. По батьку мав польське коріння й у школі рідного села вивчав польську мову. Закінчивши її, поступив у Звягельське вище професійне училище, отримавши спеціальність електромонтер-будівельник.

Wiktor Borowkow urodził się 6 września 2001 roku we wsi Stryjewa pod Zwiahlem w obwodzie żytomierskim. Po ojcu miał polskie korzenie, a w lokalnej szkole uczył się języka polskiego. Po jej ukończeniu podjął naukę w Wyższej Szkole Zawodowej w Zwiahlu, zdobywając kwalifikacje elektryka-budowniczego.

На жаль, Віктор Боровков не встиг попрацювати на мирній, цивільній роботі. Він був мобілізований до Державної прикордонної служби України, майже одразу після училища. Служив на кордоні з Румунією у Чернівецькій області. У березні 2022 року мав демобілізуватись, але завадило російське повномасштабне вторгнення – командування не відпустило юнака додому, і перевело служити у звільнену Чорнобильську зону на кордоні з Білоруссю.

Nie zdążył jednak rozpocząć pracy w zawodzie. Niemal bezpośrednio po zakończeniu nauki został zmobilizowany do Państwowej Służby Granicznej Ukrainy. Służył na granicy z Rumunią w obwodzie czerniowieckim. W marcu 2022 roku miał zostać zdemobilizowany, lecz plany te przekreśliła pełnoskalowa inwazja Rosji – dowództwo nie pozwoliło młodemu żołnierzowi wrócić do domu i skierowało go do służby w wyzwolonej strefie czarnobylskiej na granicy z Białorusią.

Після того як восени 2022 року Збройним Силам України вдалось деокупувати майже всю Харківщину і частину Луганської області, Віктора Боровкова у березні наступного року перевели служити помічником гранатометника під село Кармазинівка, за кілька кілометрів від окупованого росіянами районного центру Сватове. Він встиг побувати вдома лише пару днів перед цим переведенням.

Jesienią 2022 roku Siły Zbrojne Ukrainy wyzwoliły niemal cały obwód charkowski oraz część obwodu ługańskiego. W marcu następnego roku Wiktor został przeniesiony do służby jako amunicyjny granatnika w rejonie wsi Karmazyniwka, położonej zaledwie kilka kilometrów od okupowanej przez Rosjan miejscowości Swatowe. Przed tym przeniesieniem zdołał spędzić w domu zaledwie kilka dni.

31 травня 2023 року відділ старшого солдата Віктора Боровкова потрапив під щільний ворожий обстріл. Він дістав важке поранення в шию. Почалась сильна кровотеча. Медик, аби надати допомогу зняв з нього бронежилет, і в цей момент росіяни повторно вдарили по захисниках. Осколок пробив легені Віктора, він не дожив до двадцяти двох років…

31 maja 2023 roku oddział, w którym służył starszy szeregowy Wiktor Borowkow, znalazł się pod intensywnym ostrzałem przeciwnika. Wiktor odniósł ciężkie obrażenia szyi i doznał silnego krwotoku. Medyk, próbując udzielić mu pomocy, zdjął z niego kamizelkę kuloodporną. W tej samej chwili Rosjanie ponowili atak. Odłamek przebił płuca rannego żołnierza. Wiktor zmarł, nie doczekawszy dwudziestych drugich urodzin…

Віктор Боровков не встиг створити родину, хоча під час служби зустрічався із дівчиною. 7 червня 2023 року його поховали у рідній Стриєвій. Він був племінником загиблого Андрія Гнітецького і двоюрідним братом полеглого Миколи Новаковського з сусідніх Сусел.

Wiktor Borowkow nie zdążył założyć rodziny, chociaż podczas służby spotykał się z dziewczyną. 7 czerwca 2023 roku został pochowany w rodzinnej wsi Stryjewa. Był bratankiem poległego Andrzeja Hniteckiego i kuzynem zabitego Mikołaja Nowakowskiego z sąsiednich Susłów. Pośmiertnie został odznaczony Orderem „Za Odwagę” III stopnia.

Посмертно нагороджений орденом „За мужність” ІІІ ступеня.

Я БУВ ПОЛЯКОМ – ГРОМАДЯНИНОМ УКРАЇНИ | BYŁEM POLAKIEM – OBYWATELEM UKRAINY

ВІД ОРГАНІЗАТОРІВ ТА ПАРТНЕРІВ OD ORGANIZATORÓW I PARTNERÓW Особи польського походження, беручи участь в оборонній війні України проти варварської Росії, показують, що вони не лише вірні громадяни України, а й вірні та віддані сини та дочки цієї країни. Це їхній дім, це теж їхня Батьківщина. Усвідомлення польського походження не повинно призводити до уникнення боротьби, навпаки – виховання у розповідях про польську незалежність, у вдячності цілим поколінням поляків, які раніше боролися на різних фронтах за свободу нашої Батьківщини, дає міцний ґрунт ставати на бік найвищих цінностей.

Osoby polskiego pochodzenia biorące udział w wojnie obronnej Ukrainy z barbarzyńską Rosją pokazują, że są nie tylko lojalnymi obywatelami Ukrainy, ale także wiernymi i oddanymi synami i córkami tego państwa. To ich dom, to także ich Ojczyzna. Świadomość polskiego pochodzenia nie powinna skłaniać do unikania walki, wręcz przeciwnie – wychowanie w polskim micie niepodległościowym, we wdzięczności dla całych pokoleń Polaków, którzy wcześniej walczyli na różnych frontach o wolność naszej Ojczyzny, daje trwały fundament do opowiedzenia się po stronie najwyższych wartości.

Я дуже вдячна усім своїм співвітчизникам, які захищають Україну, за те, що вони роблять. Це розумні та сміливі люди, якими ми повинні пишатися. Я дуже співчуваю родинам, чиї близькі загинули чи втратили здоров’я на цій війні. Росія забирає батьків у дітей, а батькам дорослих, але все ще молодих дітей. Хоча вони для нас є героями, але життя і здоров’я не повернути – і це дуже боляче...

Jestem bardzo wdzięczna wszystkim moim Rodakom, którzy bronią Ukrainy za to, co robią. To mądrzy i odważni ludzie, z których powinnismy być dumni. Bardzo współczuję rodzinom, których bliscy polegli lub stracili zdrowie na tej wojnie. Rosja odbiera dzieciom ich matki i ojców, rodzicom ich dorosłe – ale wciąż jeszcze młode dzieci. Choć dla nas są bohaterami, życia izdrowia nie da się wrócić – a to bardzo boli…

Еліза Дзвонкєвіч Генеральний консул Республіки Польща у Львові

Eliza Dzwonkiewicz Konsul Generalny Rzeczypospolitej Polskiej we Lwowie

Представлена виставка організована та створена з потреби вшанування пам’яті поляків, які будучи громадянами України, взяли до рук зброю під час нападу на їхню Батьківщину. Ми хотіли показати портрети цих людей. Хотіли віддати шану цим хоробрим, сміливим і відважним воїнам. Ми прагнули зберегти їхні імена, щоб вони не були забуті.

Prezentowana wystawa powstała z potrzeby upamiętnienia Polaków, którzy będąc obywatelami Ukrainy, chwycili za broń, gdy ich Ojczyzna została zaatakowana. Zależało nam na tym, aby przybliżyć ich sylwetki. Pragnęliśmy złożyć hołd tym odważnym, walecznym i mężnym żołnierzom. Chcieliśmy utrwalić ich imiona, by nie zostały zapomniane.

Історія кожного з героїв цієї виставки різна. Але у них є одне спільне: ставлення, яке змушує їх реагувати на зло й захищати слабших. Дати свідчення вірності Батьківщині, патріотизму, вірності. Ці короткі біографії розповідають про вибір, зроблений звичайними людьми, який виявився незвичайним. Нелегко жертвувати своїм життям у 20, 30, 40 років... Залишити сім’ю, дітей, знаючи, що це, можливо, назавжди. Але вони це зробили. Вони не могли інакше. Їх поведінка викликає повагу, сміливість – захоплення. Виставка також є приводом показати, що любов до Батьківщини в поєднанні з готовністю до самопожертви не має національного забарвлення. Можна бути й почуватися поляком і боротися за захист своєї країни народження – України.

Historia każdego z bohaterów tej wystawy jest inna. Ale łączy je jedno: postawa, która każe reagować na zło, bronić słabszych. Dać świadectwo wierności Ojczyźnie, patriotyzmu, lojalności. Te krótkie biogramy stanowią swoistą opowieść o wyborach dokonywanych przez zwykłych ludzi, którzy okazali się niezwykli. Nie jest łatwo poświęcić życie, gdy ma się 20, 30, 40 lat… Zostawić rodzinę, dzieci, wiedząc, że może na zawsze. Ale oni to zrobili. Nie mogli inaczej. Ich zachowanie budzi szacunek, odwaga – podziw. Wystawa jest też pretekstem do pokazania, że miłość Ojczyzny połączona z gotowością do ofiar dla niej nie ma barw narodowych. Że można być i czuć się Polakiem i stanąć do walki w obronie kraju urodzenia – Ukrainy. Mam nadzieję, że ekspozycja jest, choć symbolicznym podziękowaniem za ofiarę życia, jaką złożyło kilkunastu Polaków – obywateli Ukrainy.

Сподіваюся, що виставка є хоча б символічною подякою за жертву життя, відданого кільканадцятьма поляками – громадянами України. Лілія Любоневич Голова правління Фонду „Свобода та демократія”

Lilia Luboniewicz Prezes Zarządu Fundacji Wolność i Demokracja

Війна, яку розв’язало зло і ненависть російських окупантів, вже забрала тисячі людських життів. Життів, які в статистиці є лише цифрою, числом. Ця виставка дозволяє нам доторкнутися до страждань конкретної людини, згадати імена героїв, дізнатися їхні історії. На фотографіях ми бачимо їхні обличчя, можемо зазирнути в увічнені в кадрі, ще живі на той час очі, палаючі любов’ю, прагненням до справедливості та непохитним переконанням у правильності рішення боротися за свободу обох своїх батьківщин...

Wojna rozpętana przez zło i nienawiść rosyjskiego najeźdźcy zabrała już tysiące ludzkich istnień. Istnień, które w statystykach są zaledwie numerem, liczbą. Wystawa ta pozwala nam dotknąć cierpienia konkretnego człowieka, upamiętnić imiona bohaterów, poznać ich historie. Na fotografiach widzimy ich twarze, możemy spojrzeć w uwiecznione w kadrze oczy, wówczas jeszcze żywe, płonące miłością, pragnieniem sprawiedliwości i niezłomnym przekonaniem o słuszności podjętej decyzji, aby walczyć o wolność obu ich ojczyzn...

Зберегти від забуття історію життя цих воїнів – це найменше, що ми можемо зробити, щоб закарбувати в наших серцях, в наших спогадах і розповідях, які ми передамо нащадкам, пам’ять про долю і жертовність життя поляків – громадян України. Людей з подвійно палкими серцями, сповненими любові до обох країн, які сьогодні разом пишуть історію стійкості, мужності та партнерства.

Uchronienie od zapomnienia historii życia tych żołnierzy to minimum tego, co możemy zrobić, aby wygrawerować w naszych sercach, w naszych wspomnieniach i opowieściach, które przekażemy potomnym, pamięć o losach i ofierze życia Polaków – obywateli Ukrainy. Ludzi o sercach podwójnie żarliwych, przepełnionych miłością do obu krajów, które piszą dzisiaj wspólnie historię niezłomności, odwagi i partnerstwa.

Ми не повинні про них забути!

Nie wolno nam o nich zapomnieć!

Мар’я Осідач Директор Центру польської культури та європейського діалогу в Івано-Франківську

Maria Osidacz Dyrektor Centrum Kultury Polskiej i Dialogu Europejskiego w Iwano-Frankiwsku

Жовтень 2022

Październik 2022