ZDROWIE Eko
ŚCIEŻKA DIAGNOSTYCZNO-LECZNICZA W POLSKIEJ OCHRONIE ZDROWIA „Jako lekarka obserwuję często niemoc i bezradność pacjenta wobec panującego systemu w polskiej ochronie zdrowia. Artykuł ma za zadanie przybliżyć tryb postępowania diagnostyczno-leczniczego w tym systemie i odpowiedzieć na pytania: czym jest tryb ambulatoryjny, a czym tryb pilny? Gdzie należy zgłosić się na początku choroby i kto powinien nam pomóc? Co zrobić w razie nagłego zagrożenia życia i zdrowia?”
PODSTAWOWA OPIEKA ZDROWOTNA – PORADNIA LEKARZA RODZINNEGO Każdy pacjent w Polsce powinien mieć wybranego swojego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę oraz w przypadku kobiety – położną. Wybór ten w formie deklaracji należy złożyć w Przychodni Lekarza Rodzinnego lub za pomocą strony internetowej pacjent.gov.pl (w ciągu roku można go dokonać dwukrotnie). Dorosłych pacjentów przyjmuje Lekarz Rodzinny lub Internista, a dzieci – Lekarz Rodzinny lub Pediatra. Lekarz Rodzinny to specjalista po 4. letnim szkoleniu specjalizacyjnym, zakończonym egzaminem pisemnym
30
oraz ustnym. Jest to pierwsza osoba, do której powinien się zgłosić pacjent w razie wystąpienia objawów choroby. Lekarz po zebraniu wywiadu oraz zbadaniu pacjenta, podejmuje decyzję o poszerzeniu diagnostyki laboratoryjnej bądź obrazowej oraz o wprowadzonym leczeniu. Lekarz w ramach kontraktu z NFZ może zlecić pacjentowi: podstawowe badania laboratoryjne krwi, moczu oraz kału, z diagnostyki obrazowej USG wybranych okolic, RTG klatki piersiowej, kośćca, przeglądowe jamy brzusznej oraz endoskopię przewodu pokarmowego (gastroskopia, kolonoskopia). W POZ można również wykonać EKG oraz spirometrię. O zleconych badaniach decyduje lekarz na podstawie wskazań.
www.cieszynskienaobcasach.pl | ZIMA 2021/2022 | CIESZYŃSKIE NA OBCASACH nr 8