CHiROHAZET Vierde editie jaargang 2014-2015 Beste Chirotijdschrift van Vlaanderen en omstreken Verschijnt op onregelmatige tijdstippen in en rond Yvegem
In deze editie:
Bivak 2015 - De Hoge Rielen, Kasterlee.
Roger Brusselmans
Pag 2
Viking Kubb 1 mei 2015
Pag 3
Bivak ‘De Hoge Rielen’
Pag 4
Op kamp gaan is :
Pag 5
Het leven na de leiding
Pag 6
Sfeerbeelden
Pag 7
Roger Brusselmans : JU JU JUNI “Voorafgaand aan een levenslange verbintenis zonder kans op vervroegde vrijlating - hooguit is na een lange periode van goed gedrag en zeden een regime met enkelband mogelijk - wagen de toekomstige hubby’s zich aan een losbandig vrijgezellenfeestje. Dat het getrouwd leven wellicht geen lachertje is, blijkt uit de marginale graad van intensiteit waarmee de participanten totall loss gaan.” Pagina 2
Het leven na de leiding “Tussen de soep en de patatten door heb ik, op vraag van de hoofdredacteur, de laptop ter hand genomen om een column te schrijven. Aangezien ik omtrent het onderwerp niet veel in de pap te brokken heb, werd mij opgedragen een steak (het was sterker dan mezelf) te schrijven over het nakende eerste kamp als kok van Chirojongens Yvegem. Bon appétit!” Pagina 6 Editie juli 2015
Belangrijke data
12 juli :
22 juli - 29 juli :
Bivak
29 augustus :
kuis Speelclub
chiroyvegem.be
Daguitstap naar zee
fb.com/chirojongensyvegem
1
- Uw Chirohazetcolumnist ROGER BRUSSELMANS -
JU JU JUNI Lieve lezers, uw chirogazet columnist is bezorgd. Gedurende het volledige Chirojaar heb ik immers nog geen enkele editie van deze kwaliteitskrant in mijn brievenbus mogen ontdekken. Daar gaat mijn genummerde collectie. Hopelijk zijn jullie niet hetzelfde lot beschoren. Ik begrijp het wel. Zoals u ook de vorige keer kon lezen, is het tegenwoordig een huzarenstukje om uit de dorpskern van Yvegem City te ontsnappen of deze te bereiken. Het leek erop dat wij ter herdenking van WOI zelf aan de lijve wilden ondervinden wat een platgebombardeerde straat mocht betekenen. Bovendien woon ik, zoals u allicht wel weet, op de hoogste top van de Otegemse bergen: Mount Zolder. Tot voor enkele weken lag hier nog méééters sneeuw. Ondertussen kan ik melden dat iedereen met klassieke winterbanden mijn brievenbus kan bereiken. Ter volledigheid moet ik weliswaar melden dat wie via de steile zuidzijde de top wil beklimmen, hij niet langer een tussenstop kan inlassen in basecamp St. Amand. De waard is deze winter doodgevroren en het etablissement wacht dus op een overnemer. De lange, minder steile noordzijde is probleemloos toegankelijk. Al moet gezegd dat in het dal, voorafgaand aan Mount Zolder, de inwoners iets primitiever én vooral luidruchtiger zijn. Dit geheel terzijde. Ondertussen zijn we juni. Persoonlijk vind ik dit een heel dynamische periode. De natuur ondergaat een metamorfose: de sneeuw smelt weg op Mount Zolder en mijn buurvrouw plant op uitdagende wijze achterwaarts prei in haar moestuin. Jawel, haar soep zal ook dit jaar best te pruimen zijn… Voor de jeunesse verdampt de examenstress dan weer in een veel te groot vat bier en kijken zij nagelbijtend hun resultaten tegemoet. Festivalletjes duiken op, Foo Fighters duikelen van het podium en de dito gangers verzuipen. Ook typisch aan juni zijn de zogenaamde bachelorparty’s. Voorafgaand aan een levenslange verbintenis zonder kans op vervroegde vrijlating - hooguit is na een lange periode van goed gedrag en zeden een regime met enkelband mogelijk - wagen de toekomstige hubby’s zich aan een losbandig vrijgezellenfeestje. Dat het getrouwd leven wellicht geen lachertje is, blijkt uit de marginale graad van intensiteit waarmee de participanten totall loss gaan. Er nog het slechtst aan toe zijn de reeds getrouwde mannetjesapen, die als ervaringsdeskundigen de lat nog een beetje… nu ja… “lager” leggen. Onlangs zag ik op een smartphone een filmpje opduiken van zo’n geval. Allicht in de veronderstelling dat hij op het WK
sierduiken was, zag ik zo’n individu van een camionette in een partij sierschors duikelen. De uitgevoerde salto kon weliswaar op een ondermaatse score rekenen van de aanwezige jury… Tandheelkundig daarentegen. Het bezoek aan een universitair ziekenhuis is tegenwoordig een obligate afsluiter geworden van zo’n bachelorparty. Een schouder-uit-de-kom-gerukt slachtoffer wist mij zelfs te melden dat naast hem een patiënt werd binnengebracht met een geamputeerde ringvinger. Hoe sterk kan jouw vrees voor het getrouwde leven dan wel niet zijn?! Jaren geleden waren de vrijgezellenfeestjes iets gematigder. Er werden voorwielen losgevezen en broeken in brand gestoken. Hooguit werd iemand in witte onderbroek en dito ginne met een 20-kilokasseisteen op het bagagerek de Tiegemberg naar beneden gestuurd. Alwaar de vrijgezel, volgetankt door liters alcohol net niet de geluidssnelheid bereikte. Nu mag het immers allemaal iets extremer. Wat is juni toch een leuke maand. Ondertussen hebben de Chiro oudstrijders ook al de Classica achter de rug. Voor wie dit niet kent: dit is de Novembertocht New Style. Uiteraard véél minder ver, in véél betere weersomstandigheden en met véél betere catering, maar au fond eigenlijk conceptueel identiek. Fysiek minder zwaar? Aanvankelijk wel, de volgende dag daarentegen lijkt het wel of jouw lijf 250 km op de fiets heeft gezeten. Weliswaar niet de billen of de benen, maar vooral het hoofd heeft het zwaar te verduren gehad… De Classica is zelfs ideaal als bivakvoorbereiding. Nieuwe kampthemafiguren duiken spontaan op. Zoals Maya & Willy in het Land van de 3 Lekke Banden die overvallen worden door de Reuzenhond en gered worden door zeemtote. Of wat dachten jullie van Eddy Lipdick? Een bouwkundig figuurtje dat samen met nog 2 andere kompanen fantastische avonturen beleeft in St. Eloi, waar lookworsten aan de bomen groeien en de waardin een 50-regelig opstel schrijft, genaamd “De Kat”. “Mijn buurvrouw is haar kat kwijt. Aan haar achterdeur riep zij: poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes, poes…”
2
Viking Kubb 1 mei 2015
Op 1 mei organiseerden wij onze jaarlijkse Viking Kubb. Ook dit jaar mochten wij veel VikingKubbers, sympathisanten en omstaanders verwelkomen om aan dit spel deel te nemen. Voor diegene die er niet genoeg van kregen werd nog een danske geplaceerd op de muziek van ‘The Upcats’. Kortom, opnieuw een geslaagde editie van de Viking Kubb! Moe maar voldaan
3
Bivak ‘De Hoge Rielen’
Het is er bijna! Op woensdag 22 juli vertrekken we op Chirokamp! Dit jaar gaan we de bossen van ‘De Hoge Rielen’ onveilig maken. Het belooft opnieuw een buitenaards, legendarisch, fantastisch, ... kamp te worden in een prachtige omgeving. Dit jaar mogen we ons opnieuw verwachten aan de overheerlijke maaltijden die onze kookploeg zal bereiden, de megatoffe spelen die de leiders in elkaar puzzelen, nieuw zangvoer om de stembanden mee om zeep te helpen en nog zo veel meer…
Ter voorbereiding van het bivak kan je jouw beste speelkledij opzij leggen en 2 bananendozen in je afdelingskleur schilderen voorzien van je naam. Verdere informatie over het benodigde gerief, kledij en dergelijke volgt op de kamp-uitnodiging.
4
Op kamp gaan is : Spelen
Voorkamp
Winnen
Te veel eten
Durven
Beleven
Nachtspel Slaapzakspelletjes Omgekeerde dag Stinken
Zot doen Te lang dezelfde Chirokleren dragen
Afwassen met muziek
T(rek)U(w)P(lan)-dag
Zingen Postkaartjes schrijven
Ijsjes eten bij het kampvuur
Sjorren
Veel te ver wandelen
5
Het leven na de leiding Bloemcolumn in witte saus Tussen de soep en de patatten door heb ik, op vraag van de hoofdredacteur, de laptop ter hand genomen om een column te schrijven. Aangezien ik omtrent het onderwerp niet veel in de pap te brokken heb, werd mij opgedragen een steak (het was sterker dan mezelf) te schrijven over het nakende eerste kamp als kok van Chirojongens Yvegem. Bon appétit! Na vier jaar leiding en een twaalfjarige carrière als full time lid van Chiro Yvegem was ik blijkbaar nog niet volledig uitgekookt. Reeds op voorhand wist ik dat het afscheid nemen van het hele chirogebeuren geen eitje ging worden, laat staan dolle pret (West-Vlaams voor prei, n.v.d.r.). Toen ik vernam dat er een vacature openstond om kok te worden van de jolige Chirobende uit Yvegem, zat ik dan ook meteen op hete kolen. Aangezien ik persoonlijk de kookkunsten van de huidige kokskes mocht ervaren te Steinbach, wist ik ook meteen wat voor vlees er in de kuip zat. Ik wou mij de kaas niet van het brood laten eten, koos eieren voor mijn geld en heb dan ook redelijk snel mijn kandidatuur ingediend. Aangezien mijn vriendin en ik reeds een hele tijd twee handen op een rondgegeten buik zijn, kreeg ook zij de kans om van het kokschap van Chiro Yvegem te proeven. Ook tussen haar en de andere kokskes was het snel koek en ei en boterde het meteen. Zo ontstond er een hutsepot aan verschillende persoonlijkheden binnen de kookploeg. Weze het wel een hutsepot die, naar mijn ongezouten mening, door menig Chiro Yvegemlid gesmaakt zal worden. Een bende van 8 koks waarvan er geen enkele voor spek en bonen zal bij lopen, waar geen haar in de boter te vinden zal zijn en waar geen roet in het eten gegooid zal worden. Ik ben met andere woorden met mijn gat in de boter gevallen. Ik zie het kokmaatschap als kers op mijn chirotaart, het neusje van de zalm. Ik kijk er dan ook enorm naar uit om mee te draaien met de sterrenkoks van Chiro Yvegem.
Om af te sluiten, citeer ik met veel plezier een tieneridool van mijnzelve, genaamd Frieda K. “We vliegen er in, patat!” Groe(n)tjes, Sven Staelens
6
Sfeerbeelden
Moe maar voldaan 7
Moe maar voldaan 8