Issuu

CHiROHAZET Tweede editie jaargang 2016-2017 Beste Chirotijdschrift van Vlaanderen en omstreken Verschijnt op onregelmatige tijdstippen in en rond Yvegem

In deze editie:

Roger Brusselmans : ‘Alles komt terug’

Pag 2

Sinterklaas kwam langs.

Pag 3

Aspirobak 2017

Pag 4

Verslag novembertocht ‘Den Droad’

Pag 5

Hoera, wat zijn we met veel!

Pag 6

Statistiekjes en andere onnozelheden

Pag 7

“Wat alvast voor mij niét hoeft terug te keren is de smartphone. Voor zover we deze ooit nog uit ons leven zullen kunnen bannen. Nog nooit werden we in ons korte bestaan begiftigd met zóveel communicatiemiddelen dat we tegenwoordig uitblinken in een globale samenleving van non-communicatie. Overal lopen hevig tokkelend zombies rond en bezorgen die onhandige, oversizede rekenmachientjes me alleen maar technostress. “

Paloeder Feest!

Pag 8

Meer op pagina 2.

Sfeerbeelden

Pag 9

Aspirobak - vrijdag 3 februari Belangrijke data 3 februari

Aspirobak

4 februari

Kuis aspies

24 - 26 februari

Afdelingsweekend

25 maart

Kuis kerels

15 april

Paaseierenraap

22 april

Kuis speelclub

Editie JANUARI 2017 Beperkte oplage - Prijs : € 0,00

Op vrijdagavond 3 februari is iedereen welkom om te komen smullen op de Aspirobak. De aspis organiseren naar jaarlijkse gewoonte een pirobak waar gezelligheid troef staat. Kom gezellig iets drinken en proef van de overheerlijke piro’s!

chiroyvegem.be

fb.com/chirojongensyvegem

- Uw Chirohazetcolumnist ROGER BRUSSELMANS -

Alles komt terug Bespeur ik daar een zucht van opluchting? Ik dacht het wel. De laatste maanden werd ik meermaals op alle mogelijke plaatsen fysiek aangeklampt door verontrustende lezers die zich met grote angstige ogen afvroegen waarom vorige keer geen column was verschenen in de ChiroHZ. Was ik ziek? Had ik er de brui aan gegeven of had de redactie mij godbetert aan de deur gezet? Niets van dit alles natuurlijk. Het bleek een opzettelijke, commerciële meesterzet te zijn van de redactie. Het is pas wanneer “iets” er niet meer is dat mensen de onmisbare waarde ervan weten te appreciëren. Zo ontstaat er bijgevolg een grenzeloze hunkering naar dat gemis. Toegepast op mijn columnwerk kan je het gerust een soort, tijdelijke “literaire onthouding” noemen. Het is bovendien een vorm van psychologische oorlogsvoering die dagelijks door allerlei instanties wordt toegepast. Banken bijvoorbeeld geven ons al jaren quasi géén rente meer. Niet omdat ze er geen meer kunnen of willen geven, maar omdat wij dermate gewend zijn aan dat slapend-geld-verdienen dat we het niet meer in waarde weten te schatten. U springt in 2020 ongetwijfeld een gat in de lucht als er opnieuw 1% netto basisrente op jouw bankuittreksel verschijnt. Zeker als daarenboven nog ‘ns een aardig afgeroomd bedragje van jouw verloren gewaand ARCO-aandeel bovenop jouw rente wordt gestort. Slim, niet? Om diezelfde reden blokkeren ze al een maanden op “doeltreffende” wijze de grensovergang in Rekkem en dit onder het mom van verhoogde terreurdreiging. Niveau 3, 4, 5…? Ik weet het niet meer. We waren het immers zó danig gewend dat wij naar den Auchan konden tsjeechen dat wij de goedkope Cristaline en Freixenet niet meer in waarde wisten te schatten. En dus creëerde men een soort drooglegging. Strijd tegen terreur is het nooit geweest. Wat zou het… Met een hoopje verkeerskegeltjes hebben ze gewoon een soort rijexamenparcourtje uitgezet zodat er zéker een lange file ontstaat. Ondertussen houden 4 politieagenten, gestockeerd in een aftandse Clio, in quasi comateuze toestand de wacht bij de grensovergang. Onlangs ben ik zelfs per kameel gekleed in galabeya (nvdr: traditioneel Arabisch gewaad) én met een Kalasnikov op mijn rug de grens overgestoken en niet één gendarme had mij in de smiezen. De terugreis echter verliep iets moeilijker vermits mijn 6 kartons plat water en freixenet moeilijk te stapelen waren op mijn kameel.

Maar goed, dat was slechts een probleem van praktische aard. In het kader van mijn “alles komt terug”-hypothese hoop ik dat weldra ook alle cafés terugkeren. Nu we een absoluut dieptepunt hebben bereikt met maximaal 1 estaminet per gemeente zijn we hopelijk op een retour. En de signalen zijn positief. Zoals er vroeger vele cafeetjes zijn ontstaan, worden er nu weer kleine ruimtes in ’t geniep omgevormd tot mini-kroeg. Weliswaar voor een select publiek en dit volledig in ‘t zwart, maar ze zijn slechts een kleine tijdspanne verwijderd van een witte kassa. Onlangs mocht ik zelfs met enige vreugde lezen dat er nog nooit zóveel inschrijvingen waren voor jeugdbewegingen. Eindelijk heeft iedereen door dat er geen grotere “Universiteit van het Leven” te vinden is dan bij een jeugdbeweging. Van welke strekking deze dan ook is. Het speelt allemaal géén rol. Nu ja, preferentieel uiteraard de Chiro en met grote voorsprong te mijden ongetwijfeld de KLJ, me dunkt. Tenzij per abuis jouw moeder jouw nageboorte heeft meegenomen uit de materniteit en deze aldus argeloos verder heeft opgevoed. Wat alvast voor mij niét hoeft terug te keren is de smartphone. Voor zover we deze ooit nog uit ons leven zullen kunnen bannen. Nog nooit werden we in ons korte bestaan begiftigd met zóveel communicatiemiddelen dat we tegenwoordig uitblinken in een globale samenleving van noncommunicatie. Overal lopen hevig tokkelend zombies rond en bezorgen die onhandige, oversizede rekenmachientjes me alleen maar technostress. Het komt zelfs zo ver dat ik ’s morgens in de badkamer over de spiegel swipe in de hoop dat ik dat verrimpeld gezicht kan wegtoveren. Maar ook hier is er hoop. Ik merk dat er steeds meer terug naar pen en papier wordt gegrepen. De nieuwjaarskaartjes zijn niet langer geprefabriceerde en voorgedrukte geouwehoerkaartjes, maar er wordt terug tijd genomen iets persoonlijk neer te pennen. We krijgen terug de indruk eventjes belangrijk te zijn voor de afzender en dat is een positieve evolutie. Nog even en we whatsappen en sms'en terug per post. Op die manier wordt terug nagedacht over wát er wordt verstuurd en zijn we hopelijk verlost van alle digitale bagger. En als dat dé voorwaarde wordt om iets te mogen versturen, zullen velen bijgevolg niets meer moeten versturen. Opgelost! Jawel, alles komt terug. En laten we beginnen met jullie columnist Roger Brusselmans. The legend continues…

Sinterklaas kwam langs.

Hohoho! Hij is al een hele tijd geleden opnieuw vertrokken, maar volgend jaar is hij er terug, om enkele mooie geschenken cadeau te geven aan alle lieve kindjes. Ook Sinterklaas bezocht tijdens de periode rond 6 december enkele kleine wondertjes die een link kennen met Chiro Yvegem. Zij mochten vol verbazing enkele picnicjes stelen van de pieten en werden beloond met een fijn geschenk. Wees allemaal braaf, en ook jij mag volgend jaar Sinterklaas in de schoorsteen verwachten!

Verslag novembertocht ‘Den Droad’ Op 11 november, een vrijdagochtend, moesten we om 4 uur ’s morgens paraat staan aan het alomgekende café Nieuw Yvegem. Naargelang prestatie van de opdrachten tijdens de tochtinschrijving mocht er al of niet eerder vertrokken worden. Eenmaal in de auto gekropen, werd er door de chauffeur een CD afgespeeld en was het menselijke Shazam-Time. Voor de niet kenners onder ons, liedjes herkennen op titel + naam. ( Klein gaatje in uw cultuur). We kwamen met ons team na een uren half aan te Baisy-Thy. Via de visgraat die we ter plaatse kregen van de chauffeur konden we de eerste voettocht starten. Na wat geploeter door het bos en enkele sprongen over wat mini-ourthes, kwamen we aan bij een eerste checkpoint waar we een nieuw stuk tekst kregen. Het teksten kon beginnen. We vertrokken richting de abdij. Eens aangekomen stond ons een kralenketting te wachten. Via de gevonden liedjes konden we een code vormen om te weten welke posten we nodig hadden om ons kraal te laten zakken. Toen we al de posten hadden gedaan kregen we onze 10 kralen en mochten we de fiets op. Het urenlange fietsen werd na het abdijbezoek ingezet en verzacht door het gebruik van mini-puzzels, een beetje”dammen” en “OXO”, waardoor je hersens even tot “rust” konden komen tussen het fietsen op het brandende zadel door. Na een héél steile helling naar beneden kwamen wij Jens tegemoet. Hij wist ons te zeggen dat we 25 foto’s moesten zoeken en dit langs het water. Na het vinden van de 25ste foto kwamen we uit op een tussenstop waar we ons hoofd mochten breken op een woordslang die ons het beginpunt van de kralenketting wist te verduidelijken. Na een uur of 3 tjollen hadden we het éindelijk door en vlogen we naar de volgende tussenstop. Dit was een speciale tussenstop want er waren hotdogs aanwezig én we werden vastgeketend. Het urenlange stappen werd na het stalbezoek ingezet en verzacht door het gebruik van minipuzzels. Het verschil tussen roze en oranje pijlen lag voor enkele groepen zeer dicht bij elkaar. Deze pijlen waren op bomen in een bos geschilderd, althans als je je in het juiste deel van het bos bevond. Eenmaal uit het bos getjold trokken we nog ongeveer 5 km door weides en over land om daarna aan te komen op de eventuele slaappost. Na enkele braakneigingen van “kootie” himself op de wc ( dit toilet was hem voorgegaan door B. T.) kroop hij ook zijn nest in. Na een korte nachtrust namen we opnieuw ons trouw ijzeren ros bij de hand om het urenlange poepzeer weer tegemoet te gaan. We kwamen uit in het famous Hallerbos. Een huttenzoektocht in het bos was nodig om de tekst te kunnen aanvullen. In dit bos heeft de eerder vermelde B.T. ook zijn fiets in maar liéfst 3 stukken weten te breken. Uit dit bos gekomen haalden we onze beste fietsmanoeuvres opnieuw boven en dit keer richting een nieuw bos. Deze maal genaamd het Zoniënwoud. Na enkele uren op en neer dit mooi stukje natuur was het volgend doel een mast. Een VRT-mast tschijnt. Van daar uit fietsten we onze laatste kilometers richting de verlossing, de eindbestemming. Na een feestelijk maal en enkele pilzies wisten we ons bed te vinden en door het gesnurk heen in slaap te vallen. Alvast een dikke merci aan alle organisatoren & medewerkers van deze tocht. Het was een heuse beleving en zéér dik in orde! We kijken nu al stiekem uit naar volgend jaar : Vierkant. ~ twee tochtdeelnemers, Garez & Niewn.

Hoera, wat zijn we met veel! Uit ‘Alles over jeugd!’ (2017) : De jeugdbewegingen zijn populair. Het aantal leden van de Chiro stijgt dit jaar tot 107.540 leden, leid(st)ers en kadervrijwilligers. Daarmee blijft de Chiro de grootste jeugdbeweging van Vlaanderen. Op vier plekken in Vlaanderen geven onze leiders en leidsters de aftrap van het werkjaar. In Aarschot, Sint-Truiden, Diksmuide en Dendermonde wordt het nieuwe jaarthema ‘Chirocyle’ stevig ingezet. Chirocycle Op de Startdag maken de leiders en leidsters kennis met het nieuwe jaarthema, ‘Chirocycle’. Chirojeugd Vlaanderen moedigt dit jaar haar groepen aan om bewust om te gaan met materialen en afval. Door in te zetten op ‘precycling’, ‘recycling’ en ‘upcycling’, levert de Chiro een inspanning om afval te beperken, goed te sorteren en oude materialen te hergebruiken of er iets nieuws van te maken. Bij het jaarthema hoort ook een jaarthemalied, dat dit jaar toepasselijk een geüpcyclede tophit van Paul Severs is. Ledenaantal in de lift Momenteel zijn er maar liefst 107.540 kinderen en jongeren aangesloten bij de Chiro, waarmee ze de grootste jeugdbeweging van het land blijft. Dat is alweer een opmerkelijke stijging: de Chiro verwelkomt maar liefst 3.667 extra leden in haar 910 groepen verspreid over heel Vlaanderen. “Wij zijn heel blij dat zoveel kinderen en hun ouders kiezen voor een jeugdbeweging.” vertelt Tom Herremans, voorzitter van Chirojeugd Vlaanderen. “Ons ledenaantal zit al enkele jaren in de lift en daar zijn we trots op. Vele kinderen en jongeren vinden bij ons een plaats waar ze zich kunnen uitleven, engagement vinden en samen veel plezier en spel kunnen beleven,”. Top bivakzomer Vele duizenden kinderen en jongeren trokken deze zomer op kamp. Het was een topzomer zonder al te grote problemen. Er gingen zo’n 966 Chirokampen door in binnen en buitenland. De populairste kampbestemming was ook dit jaar weer Limburg. Alle Chiroleden en –leiding gingen naar huis met een rugzak vol mooie herinneringen en straffe verhalen. Helemaal klaar om er weer een mooi jeugdbewegingsjaar van te maken!

Statistiekjes en andere onnozelheden

Om even bij stil te staan:      

Zout is enkel lekkere steentjes. Vissen die gevangen en weer vrijgelaten worden zijn het maritieme equivalent van mensen die beweren te zijn ontvoerd door aliens. "Ik heb geen idee wat ik vergeten ben.” Bestaat er een ander woord voor synoniem? Uw neus kan lopen en uw voeten kunnen ruiken. Uw autosleutels hebben meer kilometers afgelegd dan uw auto zelf.

Sfeerbeelden

Chirojongens Yvegem Pastoor Verrieststraat 44 fb.com/chirojongensyvegem www.chiroyvegem.be webmaster@chiroyvegem.be De digitale editie van deze krant vindt u hier :

issuu.com/chirojongensyvegem