Accenten accenten brochure maart2015 def issuu

accenten BEVEREN HAMME LOKEREN SINT-NIKLAAS WAASMUNSTER ZWIJNDRECHT Magazine van de cultuur- en gemeenschapscentra van het Waasland

ACC’ENTEN / DRIEMAANDELIJKS / JAARGANG 19 NUMMER 3 / GRATIS AFZENDER: WACCO, GROTE MARKT 1, 9100 SINT-NIKLAAS / V.U. Annemie Charlier, GROTE MARKT 1, 9100 SINT-NIKLAAS

PB- PP B- 00000 BELGIE(N) - BELGIQUE

AFGIFTEKANTOOR SINT-NIKLAAS MAIL AFGIFTEDATUM MAART 2015 ERK. P 802025

inhoud

APRIL - MEI - JUNI

theater / podium Met argumenten kan je iedereen overtuigen … Lazarus maakt een voorstelling op het snijpunt van geloof en wetenschap

4

Stijn Van de Voorde “Wat me verwondert, dat wil ik delen”

8

Heldere kijk en gekke bek Baele blikt vooruit

ZIN IN EEN VERRASSENDE DATE?

19

Hemel - Een ode aan René Magritte 25 Herneming van een 20 jaar jonge succesvoorstelling

muziek Jonas Winterland “Ik wil in de eerste plaats iets vertellen”

11

Explosie van viool, accordeon, mondharmonica, gitaar en bouzouki Het Canadese folktrio De Temps Antan

14

Martine de Kok “Ik ben de rode draad.”

16

Hugo Matthysen “Mijn werk is helemaal niet absurd!”

22

De mooiste liedjes van de wereld Bart Van Loo en Eddy et les Vedettes gooien zich op het Franse chanson

26

Met de cheque uit de folder kan u intekenen op een ‘culturele’ date. Het aanbod van de Wase CultuurCentra is zo overweldigend dat onbekende, kleinere, maar waardevolle voorstellingen wat op de achtergrond blijven. Omdat onbekend onbemind is, willen wij u over de streep trekken met deze aantrekkelijke, gratis kennismaking. U kiest een voorstelling uit de folder. U reserveert met vermelding waccodate en bezorgt de cheque. Uw kaartjes liggen aan de kassa klaar. De folder met cheque ligt in uw cultuurcentrum en bij de gemeentelijke informatie. U kan hem ook bekijken en downloaden op www.accenten.be. U herkent deze voorstellingen aan het symbool vlek Meer info: Cultuurmagazine accenten www.accenten.be 03 778 33 44

CeDel saxofoonkwartet 29 Van fluweelzachte Bachtinten tot overdonderende grooves Verbazende mix van Turkse liedjes en coole jazz Wereldtalent Karsu Dönmez

30

Amatorski 34 Melancholie en elegantie als handelsmerk Triakel 36 Traditionele Zweedse folk

Is uw adres niet correct? Is het niet meer actueel? Krijgt u accenten 2 keer toegestuurd? Wil u daarentegen graag een extra exemplaar om in winkel, wachtzaal enz… te leggen?

expo

Meld het ons via bea.vangarsse@sint-niklaas.be en 03 778 33 44 en wij passen uw gegevens aan.

Een fascinatie voor romantische bouwsels Beeldig Hof ter Saksen 13

32

Goed Gevormd – accenten op vorming Goed Bekeken – accenten op podium

37 38

Agenda

40

CHECK

WWW.ACCENTEN.BE

Reiswijzer 46 Colofon 46

accenten maart 2015

3

“Het is niet omdat iets biologisch verklaarbaar is, dat het zijn waarde verliest. Sterker nog: het is nog een extra reden om af en toe goed te vieren dat we leven, en dat we elkaar graag zien.�

4

accenten maart 2015

theater

TEKST: EVELYNE COUSSENS - FOTO: PAUL DE MALSCHE

Met argumenten kan je iedereen overtuigen … Lazarus maakt een voorstelling op het snijpunt van geloof en wetenschap Eind januari: het stof rond de Parijse aanslagen op het weekblad Charlie Hebdo gaat langzaam liggen in het dagelijkse nieuws, maar niet in de hoofden van deze twee heren. Günther Lesage en Koen De Graeve van het collectief Lazarus liepen al lang rond met het plan om een voorstelling te maken rond zin en onzin van religie. Maar dat de actualiteit hen genadeloos langs rechts zou inhalen, dat hadden ze nooit verwacht. “We spreken er elke dag over”, zegt Lesage. “We kunnen er onmogelijk niét iets mee doen. Maar de vraag is natuurlijk onder welke vorm.” Wie Lazarus al wat langer volgt, weet dat het niet in de aard van deze theatermakers ligt om het rechtstreeks over ‘het nieuws’ te hebben. Veel liever gaan ze op zoek naar de mechanismen achter de actualiteit, de grotere raderen van de geschiedenis of de menselijke geest. Als sinds het ontstaan van het collectief in 2006 is het ‘stellen van vragen’ en het zichzelf in vraag stellen het uitgangspunt van de meeste Lazarus-voorstellingen. De heren + een dame (naast Lesage en De Graeve ook Pieter Genard, Ryszard Turbiasz, Joris Van den Brande en Charlotte Vandermeersch) – balanceren daarbij graag op het snijpunt tussen filosofie, wetenschap, literatuur en slapstick. Maar deze keer is het toch moeilijk om het grotere plaatje te blijven zien: kwaadheid, verwarring en onbegrip laten zich niet zomaar wegfilosoferen. De gebeurtenissen in Parijs hebben de titel van hun nieuwe voorstelling Met argumenten kan je iedereen overtuigen, een wrange urgentie bezorgd. De Graeve en Lesage willen proberen begrijpen. Dus gooien ze zich passioneel op leesvoer, véél leesvoer. De tafel in het repetitiekot in Sint-Niklaas is bedekt met boeken: de atheïstische bioloog Richard Dawkins ligt er broederlijk naast zijn grootste tegenstander, de diepgelovige theoloog Alister McGrath én naast de Kinderbijbel. De schemerzone tussen religie en wetenschap zal het brandpunt zijn van Met argumenten kan je iedereen overtuigen.

Hoe zit het met jullie eigen religieuze roots? Hebben jullie voeling met religie, of helemaal niet? KOEN DE GRAEVE: “Ik ben katholiek opgevoed, mijn vader is nog steeds gelovig, hij is zelfs koster. Tot mijn twaalfde gingen we met het gezin naar de mis, daarna werd niemand van ons meer verplicht om dat te doen – het geloof werd ons niet opgelegd. Maar het heeft me wel altijd sterk beziggehouden. Het fascineert me dat er een systeem bestaat dat op alle vlakken sluitend beweert te zijn, dat alle antwoorden lijkt te bieden: existentieel, moreel, filosofisch, sociaal.” GÜNTHER LESAGE: “En niet te vergeten: ritueel. Ik ben misdienaar geweest! Als klein jongetje stond ik achterin de sacristie verwonderd toe te kijken hoe de priester zich voorbereidde op de viering. Op die leeftijd begrijp je niets van die sacrale handelingen, maar ze maken wel indruk. Ook bij ons thuis werd er tot op een bepaald moment trouw naar de mis gegaan. Ik vond dat vooral spannend omdat je in de kerk niet mocht lachen. En op plaatsen waar het niet mag is de verleiding natuurlijk extra groot om onnozel te doen.”

Dragen jullie van die katholieke opvoeding iets mee vandaag, als volwassen mannen? DE GRAEVE: “Niet in de zin dat ik geloof in een God, of een wezen, of een sturende macht. In mijn diepst-spirituele ervaringen kom ik hooguit tot een gevoel van ‘onderdeel accenten maart 2015

5

theater zijn’ van een grote eenheid – maar dan moet ik al veel paddenstoelen gepakt hebben. (lacht) Neen, serieus: wat ik zie rondom mij is een bom aan energie, wat ik in mij voel is hetzelfde, en ik denk dat ik in die zin onderdeel ben van een onwaarschijnlijke, niet te bevatten massa energie. Maar het bestaan van mijn persoonlijke energiebom kent verder ook geen voorbestemd doel of lot, denk ik.” LESAGE: “Neen, wij maken als mens ons doel zelf. Maar ik herken wel wat je zegt: ook ik ben gevoelig voor dat soort ‘verbondenheid’. Op een puur chemisch niveau is dat trouwens een realiteit: we komen allemaal voort uit dezelfde chemische bestanddelen, waardoor we alleen al op atoomniveau allemaal verbonden zijn met elkaar. Dat is een interessant inzicht, zeker in de tijden die we nu doormaken. Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat de wetenschap ons nog heeft te vertellen over wat er was vóór de Big Bang. Want dat is iets waar we bij onze lectuur steeds op uitkomen, en waar alle religies een verklaring voor trachten te vinden: waarom is er überhaupt iets, en niet niets?” DE GRAEVE: “Het is het punt waarop zelfs de meest geniale wetenschappers stuklopen, omdat het te maken heeft met zingeving. Waarom is er iets, waarom bestaan we, wat is de zin van dat bestaan? Voor veel mensen is het antwoord ‘dat er geen zin is’ niet leefbaar. Ik worstel daar zelf ook wel mee, hoor. Als ik er met vrienden over spreek kom ik vaak uit bij ‘de liefde’ maar ook de liefde kan je wetenschappelijk verklaren, via de chemie en de biologie: we willen onze soort in stand houden. Het doel van de soort is de soort, het doel van dit leven is dit leven zelf.”

DE GRAEVE: “Ik denk trouwens niet dat het geloof voor iedereen een extreme en onaantastbare aanname is. Mensen zoeken in elke tijd naar wat de grondlaag is van hun geloof, en die essentie ligt voor iedereen elders. Vandaag geloven nog maar weinig katholieken dat Jezus werkelijk broden en vissen vermenigvuldigde – dat verhaal gaat over positieve energie, over iemand die erin slaagt anderen aan te steken met zijn enthousiasme. Dat maakt van Jezus een topkerel, geen mirakelman. Maar dat is natuurlijk het mooie aan theater: dat je vrij over die onderwerpen kunt filosoferen zonder dat je hoofd er wordt afgehakt. Althans, dat hopen we.” LESAGE: “Theater is een prima middel om met de absurditeit van die hele geloofskwestie aan de haal te gaan. Ik las onlangs over een jonge kerel in Kentucky die in het kader van het debat tussen de evolutieleer en het creationisme (de leer die zegt dat de mens niet het gevolg is van biologische evolutie maar van een bewuste ‘scheppingsdaad’, EC) de overheid had aangeschreven: hij geloofde namelijk in een vreselijk spaghettimonster dat het heelal had geschapen, en hij eiste dat ook de leer van dat spaghettimonster zou onderwezen worden op school. Dat was natuurlijk een satirisch statement, maar er intussen is er wel een grote club mensen die het spaghettimonster eert.” (lacht)

“Iedereen gelooft: ik denk dat het niet mogelijk is te leven zonder geloof, hoe klein of praktisch of hedonistisch dat ook moge zijn.”

Het egoïstische gen Jezus is een topkerel Met argumenten kan je iederéén overtuigen, zo beweren jullie, maar uitgerekend op het vlak van geloof ligt zo’n stelling wel moeilijk. Voor veel mensen is geloof precies een ‘aanname’, iets wat niet hoeft bewezen te worden. DE GRAEVE: “Maar je kan er toch minstens van gedachten over wisselen? Ik heb respect voor ieders individuele geloofsbeleving, maar ik ben ook heel nieuwsgierig van aard: ik hou er niet van dat bepaalde dingen niet mogen besproken worden. Dat geeft me net héél veel goesting om ze te proberen ontsluieren.” LESAGE: “Geloof is misschien een aanname, maar als je mensen gaat vermoorden, vind ik toch dat je minstens moet beschikken over bewijs. Dan mag het niet bij een aanname blijven. Vandaar dat mijn hart nu bloedt: wanneer stopt dit absurdisme? De dialoog weer redelijk krijgen is een van de moeilijkheden waar we nu voor staan.”

6

accenten maart 2015

Een boek dat jullie erg inspireert is The God Delusion van de bioloog Richard Dawkins. Waarom roept dat boek zoveel weerstand op bij gelovigen? LESAGE: “Omdat het gaat over een van de kernwaarden van het geloof: altruïsme, naastenliefde, de zin om onbaatzuchtig voor anderen te zorgen. Dawkins verklaart het feit dat primaten zich ‘opofferen’ voor elkaar als een puur biologisch, genetisch fenomeen: ze offeren het eigen individu op voor het voortbestaan van de soort. Je gaat als soort langer mee als je elkaar helpt en als je zorg draagt voor een gemeenschap. Dat ondergraaft natuurlijk een deel van het morele stelsel waarop godsdiensten zijn gebaseerd.” DE GRAEVE: “Ik denk dat de biologie er eerst was, en dat elke godsdienst die primaire instincten ter voortbestaan van de soort heeft gerecupereerd in een moraal. Nu is men natuurlijk bang dat met die genetische theorie de godsdiensten overbodig worden als middel om goed en kwaad van elkaar te onderscheiden.”

LESAGE: “Maar pas op: ook Dawkins is soms heel pedant en op het randje van dogmatisch. Hij denkt dat je godsdienst op een logische manier kunt tackelen – en hij blijft zo hard kauwen op dat been dat je op den duur zou kunnen zeggen dat hij lijdt aan een onnozel soort bekeringsdrift. Mensen die geloven zijn niet bezig met logica, val ze dus niet aan met logica – als je ze al moet aanvallen.” DE GRAEVE: “Het ongenoegen dat zo’n vurige atheïst opwekt ontstaat doordat een gelovige vreugde voelt bij een bepaalde manier van denken, en de atheïst die vreugde per se lijkt te willen afpakken of kapot maken. Ik geef je een voorbeeld. Onlangs stond ik in de keuken groentjes te snijden naast een tante van mij, die plots zegt: “Toch fijn hé, dat we weten waar we naartoe gaan.” Zij en mijn vader zijn gelovig, en ze putten rust en kracht uit het feit dat ze zullen ‘ontvangen’ worden. Waarom zou ik haar van het tegendeel proberen overtuigen? En trouwens: ik weet het niet – ik weet niet of we ontvangen zullen worden of niet. Ik heb geen reden om aan te nemen dat dat niet zo is.”

Levensvreugde Chemie, biologie… het zal allemaal wel waar zijn, maar als ik jullie zo bezig hoor – liefde is een chemisch proces, altruïsme een genetisch – komen we precies wel uit bij een kille, wetenschappelijke wereld. DE GRAEVE: “Ik begrijp wat je bedoelt, maar het feit dat Dawkins misschien gelijk heeft doet niets af aan de innerlijke schoonheid en romantiek van het leven. Het is niet omdat iets biologisch verklaarbaar is, dat het zijn waarde verliest. Sterker nog: het is nog een extra reden om af en toe goed te vieren dat we leven, en dat we elkaar graag zien. Juist het feit dat er geen lotsbestemming is maakt het ongelofelijke toeval dat ik mijn lief heb leren kennen nog veel mooier. Zijn wij voor elkaar voorbestemd? Neen, dat denk ik niet, maar het maakt de tijd die ik met haar doorbreng er niet minder dierbaar om. Een wetenschappelijke verklaring van het leven betekent geen ontwaarding ervan.”

Tot slot: geef ons een paar goede argumenten die ons overtuigen om naar de voorstelling te komen. LESAGE: “Omdat er nu tenminste nog vrijheid van menings­ uiting is – kom dus nu, voor het te laat is.” DE GRAEVE: “Omdat er nu tenminste nog geld is voor de culturele sector – kom dus nu naar theater, voor het te laat is.” (lachen) LESAGE: “Maar toch vooral omdat we misschien wel tot een antwoord komen op de vraag: “Waarom is er iets, en niet niets?”. Je weet nooit. We kunnen niet uitsluiten dat we alsnog met een oplossing voor de dag komen. Ik vind dat in ieder geval een nobel streven.”

Lazarus - Met argumenten kan je iedereen overtuigen dinsdag 19 mei 2015 – 20u Sint-Niklaas, Stadsschouwburg info en tickets: 03 778 33 66 en www.ccsint-niklaas.be woensdag 20 mei 2015 – 20u Beveren, CC Ter Vesten info en tickets: 03 750 10 00 en www.beveren.be/tervesten

LESAGE: “Het is niet omdat wij hier maar louter toevallig zijn dat dat niet uniek is. Binnen alle sterrenstelsels die wij kunnen waarnemen zijn wij blijkbaar de enige wezens die op deze manier leven. Dat is toch wonderbaarlijk? Dát besef maakt iedere dag de moeite waard om te leven, en dat vergeten we te vaak, ikzelf ook. Tot we op bepaalde momenten geconfronteerd worden met onze sterfelijkheid, en we opnieuw met een schok beseffen hoeveel geluk we hebben dat we hier mogen leven. Het zou fijn zijn moest die levensvreugde uit de voorstelling spreken.” DE GRAEVE: “Het gekke is: hoe meer ik doordrongen geraak van de dingen die ik rondom mij zie, en van het besef dat ik sterfelijk ben, hoe minder ik nood heb aan een God.”

Het wordt dus, ondanks het beladen onderwerp, een vreugdevolle voorstelling? LESAGE: “Zeker en vast. Weet je: zelfs uit Dawkins’ boek spreekt vreugde. Wat hij eigenlijk wil uitdragen is de schoonheid van wetenschap – ik ging bijna zeggen: ‘van een wetenschappelijk geloof’. Op zijn eigen wetenschappelijke manier is hij ook gelovig, is hij zelfs een missionaris.” DE GRAEVE: “Iedereen gelooft: ik denk dat het niet mogelijk is te leven zonder geloof, hoe klein of praktisch of hedonistisch dat ook moge zijn.” accenten maart 2015

7

theater

Stijn Van d “Wat me verwondert, dat wil ik delen” Stijn Van de Voorde loodst u in Spijtig van de bomen doorheen de krochten van de literatuurgeschiedenis en wijst u op de besmeurde pareltjes die daar te vinden zijn over, bijvoorbeeld, de ecologische impact van Adolf Hitlers beleid of de schoonheid van een ‘bloedstrip’. “Sorry, ik ben wat later maar nu is alles in orde en onder controle”. Met die zin opent Stijn Van de Voorde – een rock‘n-rollende perfectionist met een uniek, literair hart – dit gesprek in een café vlakbij de Arenbergschouwburg waar hij die avond (15 januari 2015) in première gaat met Spijtig van de bomen. Het wordt een literaire voorstelling waarin hij een ongebruikelijke wandeling door de literatuurgeschiedenis maakt. En ‘ongebruikelijk’ lijkt wel het codewoord om de Studio Brussel-presentator, weetal van Bart en Siska en kunstcolumnist van De Morgen, te omschrijven: hij houdt van en wordt aangetrokken tot het ongebruikelijke in het kunstige (en het normale). Spijtig van de bomen is zo ongebruikelijk dat er geen term voor bestaat. Hoe is dit idee ontstaan? STIJN VAN DE VOORDE: “Ik ben gefascineerd door boeken waarbij je je afvraagt waarom er daar bomen voor moesten sneuvelen. Het is toch verbazend dat er uitgevers bestonden die oprecht geïnteresseerd waren in Learning To Play With A Lion’s Testicles of High Five met je konijn? Zulke boeken tonen hoe interesses verschuiven. Een boek dat nu raar bevonden wordt, beantwoordde blijkbaar aan de toenmalige tijdsgeest of de interesses van een bepaalde subcultuur. Ooit waren die boeken de moeite waard en ik probeer graag te begrijpen waarom dat zo was.” 8

accenten maart 2015

Wordt het een lezing over rare boeken? VAN DE VOORDE: “Het is niet zomaar een ‘lezing’. Er zit wel degelijk een spanningsopbouw in de voorstelling. Er is altijd een link tussen twee opeenvolgende boeken. Ik zocht me de laatste tijd suf naar gekke brugjes om van het ene naar het volgende boek over te gaan. (Lacht) Ik begin met Jan Terlouws Koning van Katoren – dat is het eerste boek dat me fascineerde – en bouw zo verder tot vandaag. Ondertussen vertel ik over How Green Were The Nazi’s, over het meest verspreide boek ter wereld (niet de koran, wel de bijbel), over Saddam Hoesseins bloedkoran en over de ‘bloedstrip’ Kiss Meets The Phantom Of The Park, getekend met inkt waarin bloed vermengd is van Gene Simmons, de leadzanger van de Amerikaanse band Kiss. Ik wissel telkens af tussen entertainment en zwaardere literatuur, tussen boeken die écht belangrijk zijn geweest voor de mensheid en boeken die gewoon grappig of marginaal zijn en een cultstatus verwierven. Je kan dit enkel in het theater doen. Omdat het een intiemere plek is en je mensen bij de voorstelling kan betrekken. Als ik, bijvoorbeeld, de vrouwonvriendelijkheid van de koran en de bijbel vergelijk, laat ik een vrouw uit het publiek bepaalde passages voorlezen. Raar.” (Glimlacht.)

“Ik ben gefascineerd door boeken waarbij je je afvraagt waarom er daar bomen voor moesten sneuvelen. Ooit waren die boeken de moeite waard en ik probeer graag te begrijpen waarom dat zo was.” Welk boek is vandaag uw bijbel? VAN DE VOORDE: “Dat heb ik niet. Er zijn mensen die ik met veel aandacht volg, zoals Tom Lanoye of Tommy Wieringa. Maar een favoriete auteur of favoriet boek heb ik niet. Net zoals ik geen favoriete film of plaat heb.”

TEKST: ELS VAN STEENBERGHE - FOTO: PAUL DE MALSCHE

de Voorde Had u ook vroeger geen favorieten? VAN DE VOORDE: “O jawel en ik blijf trouw aan die jeugdhelden. Dat zijn Oasis, Paul Weller en The Beatles. Als je iets goed gevonden hebt, mag je dat niet zomaar laten vallen. Iets waar je je goed bij voelt of voelde, moet je niet verloochenen. Al ben ik nuchterder dan vroeger, uiteraard. Op het podium van Rock Werchter mag ik de grootste artiesten aankondigen. Geweldig, maar die sterren beschouw ik niet langer als goden. Als volwassene zie je niet enkel hun fantastische kant. Vandaag beschouw ik mensen die iets heel goed gedaan hebben en net onder de radar blijven, als helden. Zoals mensen die zich inzetten voor de zwakkeren in onze samenleving of die urenlang de ziel uit hun lijf werken in een fabriek.” Wilde u zich ooit zelf om de zwakkeren bekommeren? VAN DE VOORDE: “Als achttienjarige wist ik helemaal niet wat ik wilde worden en besloot dan maar om, net als mijn vader, in het onderwijs te stappen. Ik gaf enkele jaren aardrijkskunde en geschiedenis. Ook daar probeerde ik om de meest oninteressante leerstof zo boeiend mogelijk te

geven. Niet door de populaire leerkracht uit te hangen die zijn privéleven te grabbel gooit maar door met leuke video’s te werken en vandaar uit te vertellen over pakweg landbouw in Afrika.” Hoe bent u dan bij Studio Brussel terechtgekomen? VAN DE VOORDE: “Door mijn gedichten.” Zit hier een dichter voor me? VAN DE VOORDE: “Dat is wat sterk uitgedrukt. Als zeventienjarige schreef ik tamelijk onnozele gedichten. Toen al was het niet de bedoeling om de poëzie belachelijk te maken maar om op een andere, wat meer rebelse manier gedichten voor te dragen. Samen met drie vrienden kreeg ik van de programmator van de Stadsschouwburg, Dirk Van Driessche, de kans om – na onze fel gesmaakte poëzieavonden in het jeugdhuis waar niet alleen de woorden maar ook de confetti en het binnenhuisvuurwerk in het rond vlogen – in het Museumtheater een voorstelling te spelen. De zaal zat twee avonden vol! We brachten een parodie op de podiumkunsten. Op de scène hingen vier gigantische ijsklompen die we

accenten maart 2015

9

theater vulden met verf en behangerslijm. Onder het ijs lagen spiegels waar de smeltende vuiligheid op drupte. Dat beeld projecteerden we op de muur. Het zag er geschift en goed uit! (Lacht) Nogmaals: ik heb respect voor alle kunst maar er moet ook mee gelachen kunnen worden. Daarom maakte ik ooit met Otto-Jan Ham Music Was My First Love, over onze liefde voor de populaire muziek. En misschien komt er een Spijtig van het canvas waarin ik dan vanuit de liefde voor de beeldende kunst zou willen inzoomen op haar rare kantjes. Over die geschifte avonden in het jeugdhuis schreef een vriend een e-mail naar Lieven Vandenhaute (toen nog StuBru-presentator). Het gevolg was dat Vandenhaute me interviewde in Republica en voorstelde om elke week een gedicht te brengen. Via dat rubriekje – In de diepte, heette het – rolde ik de radiowereld in. Dat ik nu met Spijtig van de bomen op de plek zal staan waar mijn carrière begon, is fantastisch.”

verhalen, van non-fictie maar ik houd niet van de zakelijke taal waarin veel non-fictieboeken geschreven zijn. Ik zoek geen boeken die poëtisch verwoorden hoe het water door de buizen stroomt. Ik kick evenmin op boeken over de migratie in een zakelijke taal. Ik wil de twee tegelijkertijd: een boek dat grondig informeert in een schitterende, originele taal. Zoals de boeken uit Spijtig van de bomen. Je kan je daarover verbazen, je wil die vastpakken en doorbladeren. Na de voorstelling mag dat ook.”

Ik zoek geen boeken die poëtisch verwoorden hoe het water door de buizen stroomt. Ik kick evenmin op boeken over de migratie in een zakelijke taal. Ik wil de twee tegelijkertijd: een boek dat grondig informeert in een schitterende, originele taal. Schrijft u nog gedichten? VAN DE VOORDE: “Neen. Al staat een van mijn gedichten in een bundel over belangrijke gedichten uit de streek van SintNiklaas. Als vijftienjarige deed ik mee aan een poëziewedstrijd. Niet met een zelfgeschreven gedicht maar met een zelf geknipt en geplakt gedicht. (Grijnst) Met een vriend knipte ik citaten uit tijdschriften en studieboeken, speelde wat met de woordplaatsing, een alliteratie hier, een rijmpje daar… Het zag er fancy en lekker vergezocht uit. De tien beste gedichten werden opgenomen in een bundel met belangrijke gedichten uit de streek. Waaronder het onze. (Lacht) Ik schrijf graag en hoop ooit een grappig, fantasievol kinderboek op rijm te schrijven. Een boek zoals Tim Burtons The Melancholy Death of Oyster Boy & Other Stories of zoals Flaminals, het kinderboek van de geweldige standupcomedian Ricky Gervais. Heerlijk om dit samen met mijn dochter te bekijken. Zij is acht jaar en ze leest alles. Van de pure commerciële rotzooi tot het betere werk, zoals Pippi Langkous. Dat is goed, denk ik. Zo leert ze de mooie, rare, wrede en fantasievolle kantjes van de wereld kennen.” Met uw eerste boek Listomania stond u zelfs in de Boeken Top 10. VAN DE VOORDE: “Dat was een verzameling eigenaardige lijstjes en weetjes over en van muziekmensen. Zoals “Welke Belgische bands zijn te horen in grootse Hollywoodproducties?”, “Naar welke muziek luisteren onze politici?” en “Wat zijn de belangrijkste plagiaatgevallen?”. Een boek over rare boeken komt er misschien ook nog.” De onderwijzer in u lijkt springlevend. VAN DE VOORDE: “Wat me verwondert, dat wil ik delen. Dat vind ik plezant. Dat doe ik op de radio, bij Bart en Siska en in deze voorstelling. Het is niet zo dat ik krampachtig probeer om ‘de wereld’ te begrijpen. Ik houd gewoon van goede 10

accenten maart 2015

Wat wil u uw publiek bijbrengen? VAN DE VOORDE: “Ik wil hen een fijne avond geven, ook uit dankbaarheid omdat ze een kaartje kochten. Een voorstelling moet toch niet altijd aanzetten tot ‘reflectie over de wereld’? Mensen zijn intelligent genoeg om op de juiste momenten na te denken over die wereld. Soms is er ook een goede reden om even niet na te denken over het leven. Wat niet betekent dat Spijtig van de bomen louter oppervlakkig is. Het is geestig, het is raar en je leert wat bij.” Geldt die omschrijving ook voor de mensen waar u van houdt? VAN DE VOORDE: “Dat zijn goede eigenschappen om extra interessant bevonden te worden. Als mensen voortdurend voorspelbaar reageren, haak ik sneller af. Al moet ik toegeven dat ik het enorm ontspannend vind als iemand gewoon lief, beleefd en vriendelijk is. Dat zijn de belangrijkste basiseigenschappen. En mensen die goed kunnen volksdansen hebben een streepje voor!” Stijn Van de Voorde - Spijtig van de bomen vrijdag 24 april 2015 – 20u zondag 26 april 2015 - 17u Sint-Niklaas, Museumtheater info en tickets: 03 778 33 66 en www.ccsint-niklaas.be zaterdag 9 mei 2015 – 20u Beveren, CC Ter Vesten Info en tickets: 03 750 10 00 en www.beveren.be/tervesten

muziek

TEKST: KOEN DE MEESTER - FOTO: FLOR MAESEN & G.F.

Jonas Winterland

“Ik wil in de eerste plaats iets vertellen�

Er zijn nog goede nieuwe singersongwriters in ons landje. Dat was wat we dachten toen we het debuut Mensen zijn gemaakt van dun papier van Jonas Winterland begin 2013 hoorden. Maar tegelijk waren we erg benieuwd of de man

uit Merchtem deze tour de force ook zou kunnen herhalen. En wat blijkt? Winterland haalt op zijn pas verschenen Zwaartekracht en andere verzinsels moeiteloos het niveau van zijn eersteling en overtreft het zelfs. accenten maart 2015

11

muziek Nochtans leek dat geen sinecure. Mensen zijn gemaakt van dun papier rijfde immers vorig jaar een mooie MIAnominatie binnen en op het debuut speelde zowaar de Vlaamse godheid Raymond van het Groenewoud mee. Van erkenning gesproken. Winterland geniet er nu nog van. JONAS WINTERLAND: “Hij heeft me gezegd dat het lied – het titelnummer van de vorige plaat – waarop hij meegedaan heeft, hem overtuigd heeft om mee te doen. Dat is natuurlijk een geweldig compliment. Op Zwaartekracht en andere verzinsels spelen andere, maar ook zeer fijne gastmuzikanten mee. Zo maakte Pieter Van Dessel van Marble Sounds het arrangement voor Wie ik ben en hoe ik heet. We hadden blijkbaar altijd een soort van wederzijds respect en bewondering, zonder dat we het wisten van elkaar. Pieter zou trouwens meerdere nummers arrangeren, maar toen was er die grote hit Leave A Light On en moest hij uiteraard voorrang geven aan zijn eigen project.”

Waren er nog andere verschillen met de eerste plaat? WINTERLAND: “In een debuut zit zowat heel je voorafgaande evolutie. Het is de samenvatting van een zoektocht. Ik heb vaak het etiket ‘laatbloeier’ opgeplakt gekregen omdat ik pas op mijn 30ste een eerste plaat uitbracht, maar ik vond het net op tijd. Een aantal muzikanten zeiden me: “Je kan maar één keer debuteren, dus kan je beter wat langer wachten…” Een tweede plaat is natuurlijk iets anders. De nummers erop werden allemaal na de eerste release geschreven, maar ik heb wel het gevoel dat ik volledig heb kunnen ontbolsteren als muzikant.”

“Less is more, het is een cliché, maar voor mij werkt het echt goed.” (Jonas Winterland) Het geluid klinkt wat minder akoestisch dan op de vorige plaat, was dat doelbewust? WINTERLAND: “De akoestische basis zal er altijd zijn, maar het was zeker de bedoeling om de invloeden van de indierock van Eels en Grandaddy meer te laten uitkomen. Ik heb het gevoel dat op mijn eerste plaat vooral de invloeden van de klassieke singer-songwriters à la Bob Dylan en Leonard Cohen naar boven kwamen. Ik denk niet dat die klassiekers volledig weg zijn, maar we zijn erin geslaagd om die andere klank - die van de muziek waarmee ik opgegroeid ben - erin te stoppen. Daarom dat we ook niet alles zo orkestraal - met blazers en dergelijke - als de vorige keer opgenomen hebben, dat was echt weloverwogen.” De plaat kent een aantal zelfverzekerde liedjes. Zo speel je in de stijl van songwriters als Randy Newman en Tom Waits met bekende elementen om iets nieuws te maken. Waar kwam het idee voor Het meisje uit het lied vandaan? WINTERLAND: “Als muzikant schrijf je een nummer over een vrouw. Jaren later klinkt dat lied nog, maar wat is er ondertussen van die vrouw geworden? Dat was de inval waarmee ik speelde. Ik koos voor iconische vrouwen uit de Nederlandstalige popmuziek en toen kwam ik bij de Heilige Drievuldigheid: Gorki, Noordkaap en De Mens. Zo had ik al snel Mia, Suzy en Irene. Ik ben enorm geschrokken van het overlijden van Luc De Vos, want hij was zeker een enorme inspiratiebron voor mij. Velen zullen denken dat ik het liedje 12

accenten maart 2015

naar aanleiding van zijn dood gemaakt heb, maar Het meisje uit het lied werd lang voordien geschreven en een week voor zijn overlijden gemixt.” In De zwaartekracht wil je weg van de wereld. Is dat een verzuchting om te kunnen schrijven? WINTERLAND: “Zeker. Ik moet echt rust en ruimte hebben om iets te kunnen maken. Het nummer heb ik gemaakt toen ik beloofd had dat ik een nieuw lied op Facebook zou zetten als ik aan 2000 fans zat. Pas toen ik het op internet ging plaatsen, besefte ik dat het nummer eigenlijk ging over de terreur dat je altijd aanwezig moet zijn in de virtuele wereld. Ik ben wel actief op sociale media, maar ik steiger bij het gegeven dat we vandaag binnen het kwartier bereikbaar moeten zijn. Het was het eerste nummer dat ik voor de plaat schreef en toch heeft het de selectie uit zo’n 25 songs overleefd. Paradoxaal genoeg gaat het over rust, maar toen ik de songs had gemaakt, besefte ik ook dat ik dankzij de erkenning en de grote aandacht vrij gemakkelijk heb geschreven… Het was een zeer productieve periode en dat kwam onder meer door het gevoel dat er mensen waren die mijn werk appreciëren.” Het mooiste nummer is misschien wel de afsluiter De krekels in mijn oor. Is het ook geen vraag naar rust, maar dan van een andere soort? WINTERLAND: “Ik heb al een aantal jaren last van tinnitus, zeg maar de muzikantenziekte. Die fantoomgeluiden zijn de krekels in mijn oor. Ik kan er nu mee omgaan, maar ik heb het er een tijd mentaal zeer moeilijk mee gehad. Het is al jaren dat ik de stilte niet meer ken omdat je altijd die suizingen hoort, zeker als alles stil wordt. Een oorarts heeft me ooit gesuggereerd om daar een nummer over te schrijven. Dat zag ik toen absoluut niet zitten, maar, kijk, drie jaar later was het toch zover.” Je komt concerteren met een celliste en een pianist. Waarom geen volledige rockband? WINTERLAND: “Ik heb heel lang solo opgetreden en mijn vorige tournee was er een met mijn celliste. Veel mensen vonden dat ik in de toekomst met een full band zou moeten werken, maar ik denk toch dat ik dan een deel van de intimiteit zal kwijtraken. Mijn celliste en pianist kunnen allebei zingen en ze spelen ook percussie. Ik denk niet dat ik heel snel met een drummer en een bassist achter mij ga spelen. Ik wil in de eerste plaats iets vertellen en dat maakt het iets gemakkelijker als de begeleiding spaarzaam is. Less is more, het is een cliché, maar voor mij werkt het echt goed.”

In het voorprogramma van Jonas Winterland speelt

Pigeon

De piano en de muziek van Katrien Verfaillie

Pigeon is het muziekproject van autodidact Katrien Verfaillie. Haar muziek is kwetsbaar en zuiver, melodieus en verhalend. Afwisselend rustig en opzwepend. Ontroerend in eenvoud. Haar muziek lijkt onder haar vingers te ontstaan, noot per noot. Ze neemt de luisteraar mee naar een wereld vol beelden. Haar werk doet denken aan componisten als Sakamoto, Philip Glass, Michael Nyman. Post-klassiek met vleugje minimalisme. Accenten mocht citeren uit een interview dat journalist Geert Van der Speeten afnam van Katrien (en Jef Neve) voor het Zone C Magazine (*). “Dat muziek een bron en uitlaatklep kan zijn: Katrien Verfaillie ontdekte het zes jaar geleden. De dag na het overlijden van haar vader ging ze aan de piano zitten, componeerde een muziekstuk en speelde het een week later

op zijn begrafenis. Na een basisopleiding had ze meer dan twintig jaar de piano niet aangeraakt. Muziek is voor haar iets intuïtiefs, het heeft alles met gevoelens te maken. De melodieën die in haar hoofd zaten, besloot ze verder uit te werken. De vrije uren waar ze als deeltijdse onderwijzeres in Gent over beschikt, spendeert ze aan spelen, herwerken, uitzuiveren. (…) Eind 2014 verscheen haar full-cd, in eigen beheer. Verfaillie maakt dromerige muziek voor het slow-tijdperk. Bij de lange, repetitieve muzikale lijnen zie je meteen filmbeelden voorbijflitsen. Een soundtrack schrijven is dan ook haar ultieme droom.” Hoe vond je voor dit nieuw project een eigen stem? KATRIEN VERFAILLIE: “Muziek vertrekt voor mij vanuit de rust en de stilte. Je kan het horen dat ik niet geschoold ben. Bach kan ik niet spelen. Ik wil die puurheid en dat intuïtieve zoeken ook intact houden. (…) Wat ik maak is toegankelijk en melodieus. Het zijn een soort songs. Mijn eigen stem vinden is spontaan gegroeid. Ik oefende veel in het muziekhuisje van mijn ex-vriend Raf Walschaerts. Hij moedigde me ook aan om met mijn composities naar buiten te komen. Het valt niet te onderschatten wat een publiek met je doet.” “Ik ben al mijn hele leven gepakt door melodieën. Ik zing ze in mijn hoofd. De zoektocht naar de ultieme melodie is een kwestie van uitpuren, de noten laten zingen, de gekunsteldheid eruit halen. Als ik zelf erdoor geraakt word, weet ik dat het ook bij andere mensen zal lukken.” Live speelt Katrien in duo met virtuoos violist Emile Verstraeten (o.a. Bart Peeters) die een perfecte sparringpartner blijkt. www.pigeononpiano.be (*) Cultuurmagazine van onze buren, de Cultuur- en Gemeenschapscentra van o.a. Dendermonde, Berlare, Wetteren

“De zoektocht naar de ultieme melodie is een kwestie van uitpuren, de noten laten zingen, de gekunsteldheid eruit halen.” (Pigeon).

Double Bill: Jonas Winterland – Pigeon (voorprogramma) vrijdag 15 mei 2015 – 20u15 Lokeren, CC, Theaterzaal info en tickets: 09 340 50 56 en www.lokeren.be/cultuur

*dit is een WACCODATE! (zie p. 3)

accenten maart 2015

13

muziek

Explosie van viool, accor mondharmonica, gitaar e Het Canadese folktrio De Temps Antan Tijdens de zomer van 2013 ontpopte De Temps Antan, een folk­groep uit Quebec, zich tot dé ontdekking van het Brosella Folk & Jazz Festival. Hoewel ze slechts met drie zijn, klinken ze door hun krach­tige sound minstens als een zeskoppige forma­tie. De groep grijpt terug naar de rijke muzi­kale traditie van Quebec maar geeft er een eigen, energieke draai aan. Québécois Eric Beaudry, André Brunet en Pierre-Luc Dupuis verdienden eerder hun sporen bij het legendarische gezel­ schap La Bottine Souriante. In 2003 beslisten ze samen een gelegen­ heidsband op te richten die slechts enkele optredens per jaar zou afwerken – vandaar de toepasselijke naam De Temps Antan – maar door het grote succes groeide het trio al snel uit tot een formatie met optredens wereldwijd, tout le temps. In een explosie van viool, accordeon, mondharmonica, gitaar, bouzouki en zelfs al tapdansend mixen ze hun onuitputtelijke energie met een aanstekelijke joie de vivre. Voor André Brunet was de viool zijn eerste passie. Samen met zijn broer toerde hij al op jonge leeftijd de wereld rond als Les Frères Brunet. Het was zijn onnavolgbare energie tijdens deze optredens die hem in 1997 een plaatsje opleverde bij La Bottine Souriante. In 2006 eindigde de samenwerking maar dat weerhield Brunet er niet van om de podia te veroveren als Grand Master of Canada, een prestigieuze titel voor vioolvirtuozen. 14

accenten maart 2015

Ondanks zijn herkomst uit een familie waar traditionele muziek in de genen zit, was Pierre-Luc Dupuis eerder een laatbloeier op muzikaal vlak. Op zijn achttiende begon Dupuis met het spelen van accordeon. Wat hij bij aanvang aan ervaring ontbeerde, compenseerde hij op het podium ruimschoots door zijn vastberadenheid, warme charisma en gevoel voor humor. In 2003 trad hij eveneens toe tot La Bottine Souriante maar sinds 2008 wijdt hij zich volledig aan zijn nieuwe grote liefde, De Temps Antan. Eric Beaudry werd al zeer jong onder­ gedompeld in de traditionele volks­ muziek van zijn thuisland. Gestart op 10-jarige leeftijd als zanger en gitarist,

leidden zijn passie en carrière tot verschillende awards. Als Bachelor of Arts in popgitaar en jazz inspireert Beaudry gelijkgestemde zielen tijdens zijn lessen traditionele muziek aan het collège d’enseignement général et professionnel (Cégep) in Joliette, Quebec. Altijd en overal weet Eric Beaudry het publiek te overtuigen met zijn talent voor gitaar, mandoline en bouzouki. Als trio veroverden Eric Beaudry, André Brunet en Pierre-Luc Dupuis het afgelopen decennium tal van podia in Europa, Amerika en Azië. De Temps Antan speelde op bekende festivals waaronder het Rainforest Festival (Maleisië), het Winnipeg Folk Festival

TEKST: BEN CROON EN KATRIEN VAN EETVELD - FOTO: MARIE-CLAUDE MEILLEUR

rdeon, en bouzouki (Canada), het Tønder Festival (Denemarken) en – in België – Gooikoorts en Brosella. Altijd en overal worden zij enthousiast onthaald door het publiek en weten zij zelfs de felste tegenstanders van traditionele volksmuziek te overtuigen met hun meeslepende sound. Hun inmiddels derde cd, Ce Monde ici-bas uit 2013, bevestigt die ijzersterke reputatie. In april 2015 spelen ze enkele concerten in Vlaanderen. Eric Beaudry (zang, voetpercussie, gitaar en bouzouki), André Brunet (zang, voetpercussie, viool) en Pierre-Luc Dupuis (zang, voetpercussie, accordeon, mondharmonica) De Temps Antan (CA) donderdag 16 april 2015 – 20u Beveren, CC Ter Vesten info en tickets: en 03 750 10 00 en www.beveren.be/tervesten

Martine de Kok

“Ik ben de rode draad.� 16

accenten maart 2015

muziek

Martine de Kok is 33 en zo veelzijdig dat ze niet kan kiezen: ze bespeelt meerdere muziekinstrumenten, componeert liedjes en muziek voor theater, schrijft teksten, zingt, acteert, en doet dat voor volwassenen én voor kinderen. En, alsof dat alles niet genoeg is, illustreert ze haar eigen platenhoezen, en maakte ze ooit een stille film mét live muziek. Gelukkig praat ze als één vrouw... Onze afspraak in de sterkst beveiligde wijk van de sterkst beveiligde stad van Vlaanderen had voeten in de aarde: Martine was wekenlang in India, en de communicatie was er een van het gebrekkige soort. Er waren heel veel mailtjes nodig om ons op hetzelfde moment aan dezelfde tafel te krijgen. Maar wanneer ik eenmaal met de rood­ harige kunstenares aan de tafel plaats­­ neem, is er tijd. En zijn er woorden. Ik stel haar meteen dé vraag: waarom moet heel Waasmunster en omgeving op 25 april naar Hoogendonck komen? Martine lacht: “Eh... om ons concert mee te maken. Plaatselijk Verkeer heet het programma, net als mijn eerste full-cd. We spelen de nummers van de plaat, maar ook veel nieuw werk. En de mensen mogen er echt voor gaan zitten om naar de teksten te luisteren, want die zijn heel belangrijk. Ze zijn een soort verhaaltjes. Je zou al mijn songs luisterliedjes kunnen noemen, al wil dat zeker niet zeggen dat we alleen trage nummers zullen spelen! Waarom moeten de mensen komen? Omdat ze een toffe band aan het werk zullen horen en zien. Met die gasten samenspelen is echt altijd een feest. Elk optreden is anders doordat er ruimte voor improvisatie is. En de muziek zelf is heel gevarieerd; mijn invloeden komen van overal: jazz, gipsy, folk,

TEKST: FRANK POLLET - FOTO: PAUL DE MALSCHE

klassiek... Maar – en dat is zowat het grootste compliment dat mensen mij al gegeven hebben – het zal altijd klinken als Martine de Kok! Alleen ben ik niet geïnteresseerd in het spelen van pure pop, of zuivere jazz. Ik wil niet één stijl volgen. Wat ik wél wil, of toch op dit moment, is dat alles gespeeld wordt met echte, akoestische instrumenten. Het enige elektrische instrument op het podium is een zestigerjaren retroorgeltje, en natuurlijk mijn stagepiano. Maar enkel als er geen echte piano aanwezig is.”

Ik merk op dat tot mijn grote verwon­ dering in een aantal interviews met haar de naam Tom Waits valt. “Ja, da’s waar. Ik ben een grote fan van die man, maar zijn en mijn muziek zijn daarom niet per se gelijkend. Misschien heeft het ermee te maken dat zijn sound niet erg eh... clean is, en die van ons ook niet. Ik hou bijvoorbeeld van heel veel extra dingetjes aan een drumstel, die dan een soort vuil, authentiek of juist gezellig geluid maken. Misschien valt de naam van Tom Waits door zijn en ons hoog pot-en-pangehalte?”

Martine de Kok weet dus wat ze wil. Krijgt ze al haar muzikanten makkelijk volgzaam? Martine nipt van haar appel-gemberthee en zegt bedachtzaam: “Bij de opnames van de plaat Plaatselijk Verkeer was het Stoffel Verlackt, de producer, die de knopen doorhakte. Maar ik geef toe dat het altijd via een wisselwerking is verlopen, Stoffel heeft nooit zelf één beslissing genomen doordat de muzikanten niet overeenkwamen. Gelukkig maar.’

Martine blijkt ook een hoog spons­ gehalte te bezitten. “Ja, dat klopt. Ik neem, vaak onbewust, heel veel van wat ik hoor en zie en lees, in mij op. Maar ik heb nog nooit iemand bewust geïmiteerd. Wanneer ik iets nieuws schrijf en ik dénk nog maar dat het op iets van iemand anders lijkt, dan moet dat eruit, dan schrap ik dat meteen.

Bij optredens is Martine de front­vrouw, neemt zij de touwtjes in handen. “Inderdaad, Martine de Kok & Band, zo is dat nu eenmaal. Omdat mijn naam eraan verbonden is, wil ik ook per se dat het allemaal klopt, dat het is zoals ik het wil. Ik ben ook degene die tussen de songs dingen vertelt. Vroeger repeteerde ik dat allemaal, maar dat doe ik nu steeds minder. Ik laat meer ruimte voor improvisatie, om ervoor te kunnen zorgen dat elk optreden van elk ander verschilt.” Als je met de rustige, bijna bedeesde actrice praat, zou je niet meteen verwachten dat er een podiumbeest in haar schuilt. Toch heeft ze ooit gezegd dat ze meer durft op een podium dan ernaast. “Ja... Weet je, tot mijn zestien of zo was ik echt extreem verlegen. In grote gezelschappen was ik de stilste, zat ik steeds aan de rand van de gesprekken. Maar ik ontdekte dat ik op een podium dingen durfde te zeggen die ik zelfs onder goede vrienden verzweeg. Dat gaf me de zekerheid dat ik iets in die richting moest studeren. Het gaat ondertussen wel beter, maar bijvoorbeeld brainstormen met veel volk vind ik minder fijn dan brainstormen met slechts een paar mensen. Ik ben toch altijd min of meer het verlegen meisje...”

Dat is de reden waarom ik zo weinig naar de collega’s luister. Dat heeft absoluut niks met desinteresse te maken, maar met de angst om rechtstreeks beïnvloed te worden. Bij artiesten die in een andere taal schrijven en zingen, heb ik dat veel minder.” Ik laat de naam Hanne Hukkelberg vallen… Mijn gastvrouw reageert meteen: “Dat is een vrouw met een eigen universum, ze maakt heel fijne dingen, heeft een fenomenale stembeheersing. Ik heb haar twee keer live gezien! Maar haar werk en eventuele invloed ervaar ik niet als bedreigend. Een aantal jonge collega’s heeft van dezelfde mensen les gehad als ik. We hadden dezelfde piano- en zangleraars. Het kan toch niet anders dan dat wij op een of andere manier veel gemeenschappelijk hebben?” Wannes Cappelle, Jackobond en Ellen Schoenaerts – Martines oudstudiegenoten – zijn goed bezig. Hoe komt het dat je qua naamsbekendheid wat achterop hinkt? “Een aantal van mijn studiegenoten heeft meteen na zijn studies een plaat opgenomen. Ik heb tien jaar gewacht. Ik heb dus nog even (lacht). Nu ja, gewacht is niet het juiste woord, want ik heb niet stilgezeten, hé: ik heb twee jaar aan de jazzstudio gestudeerd, heb op cursus bij Bram Vermeulen gezeten. Ik heb avondacademie voor schilderkunst en tekenkunst gevolgd - dat doe ik nu nog accenten maart 2015

17

muziek steeds. Ik heb veel gedaan, maar weinig dat me commercieel verder had kunnen brengen. Ik doe zoveel dingen graag, zeg bijgevolg gemakkelijk ja op de meest uiteenlopende voorstellen, maar heb dus geen eenduidig profiel. Natuurlijk zou het fijn zijn mocht de radio mijn liedjes oppikken, maar dan moet ik wellicht commerciëler denken en handelen, en dat is aan mij niet echt besteed. Neem nu kinder­theater­gezel­schap FroeFroe. Toen zij mij vroegen, zei ik meteen ja, want spelen voor kinderen is echt héél fijn. Kinderen zijn spontaan. Als ze het niet goed vinden, beginnen ze meteen te babbelen (lacht). Maar als ze het wel goed vinden, dan zijn ze enthousiaster dan volwassenen ooit kunnen zijn!” Het is mij opgevallen dat de meeste teksten op Plaatselijk Verkeer niet echt vrolijk zijn, maar wel erg lang. Martine de Kok opent haar mond, maar sluit hem opnieuw. Ik zie haar twijfelen. “Misschien is dat gewoon mijn stijl? Als ik begin te schrijven, dan schrijf ik door, in een ritme. Nadat de tekst enkele maanden gelegen heeft, pak ik hem opnieuw aan, haal ik eruit wat er teveel in zit, en voeg toe wat ontbreekt. En ja, niet zelden zijn de teksten lang... Overigens heb ik best ook heel wat vrolijke liedjes in mijn repertoire, zoals Madame Anna, Liedje, of Vrolijke liedjes, al is dat laatste gedeeltelijk ironisch bedoeld. Ik probeer er steeds voor te zorgen dat mijn programma een evenwichtige mix is van

Songschrijven is de rode draad door­ heen je leven en werk? “Een aantal van mijn muzikale helden – Wannes van de Velde, Bram Vermeulen, Willem Vermandere – waren en zijn ook niet in een hokje onder te brengen. Bram Vermeulen tekende, Vermandere maakt beelden, Wannes studeerde aan de Academie van Antwerpen, en was een begenadigd flamenco-gitarist. Maar dat zijn zulke “Ik doe veel dingen graag. En dus grote kunste­naars dat men­ sen zo’n ben ik ook in veel verschillende andere disci­pline disciplines actief. Maar het schrijven van hen aan­ vaar­ den, denk ik. Ik wil van liedjes is iets wat ik altijd zal me niet hem hen blijven doen, dat moet nu eenmaal.. vergelijken, maar ik sta nooit a priori afkerig tegenover wat mijn pad kruist. Ik doe veel dingen gaan naar pen en papier gebruik graag. En dus ben ik ook in veel verik daar mijn gsm voor. Soms weet schillende disciplines actief. Maar het je dat je zo’n inval echt op die manier schrijven van liedjes is iets wat ik altijd moet noteren, dat de verwoording zal blijven doen, dat moet nu eenmaal. zo en niet anders moet zijn. Meestal Ik doe het uiteindelijk in de eerste plaats komt de tekst eerst en pas daarna de voor mezelf. De liedjes zijn de rode muziek. Mijn verhaal komt er moeilijker draad, ja... Misschien, en ik bedoel het uit als ik vastzit aan een muzikale zeker niet pretentieus, maar misschien structuur. Ik kan makkelijker muziek is het nog eenvoudiger: ik ben de rode maken bij een tekst dan omgekeerd. draad...” Om de zoveel maanden krijg ik behoefte om een week alleen te zijn, om me af te zonderen aan zee of in de Ardennen. Martine de Kok – Plaatselijk Verkeer Ik ga daar wel geregeld wandelen, en zaterdag 25 april 2015 – 20u rond 16 uur begint het schrijven echt, Waasmunster, Zaal Hoogendonck info en tickets: 052 – 46 34 24 en en dat gaat dan door tot pakweg 2 uur www.waasmunster.be ’s nachts.” donker en licht. En zelfs in mijn meest triestige songs probeer ik iets positiefs te stoppen, een soort lichtheid, noem het hoop, zoals de woordspelingen en ironie in het lied Woestijn. Ik móét om een of andere reden schrijven. Nu en dan word ik geïnspireerd, en dan wil ik het ook per se opschrijven. Ook ‘s nachts. Om niet op zoek te moeten

*dit is een WACCODATE! (zie p. 3)

18

accenten maart 2015

humor

TEKST: PAT VANDERHAEGHE - FOTO: PAUL DE MALSCHE

Heldere kijk en gekke bek

Baele blikt vooruit Meesterimitator Walter Baele heeft een goedgevulde agenda. Hij heeft nog maar net zijn succesvolle tournee van Het leven zoals het zeker niet is afgerond, stond met veel plezier in de kerstshow van Samson en Gert en schittert alweer in de nieuwe reeks van Tegen de Sterren Op. Toch vond hij ook de tijd om een nieuwe zaalshow voor te bereiden. Die heet kortweg 16-18 en wordt omschreven als een ‘volgendjaarconference’. Op 16 janu­ ari ging die van start en komt ook naar onze contreien. Een ‘volgendjaarconference’ is wel­ licht een knipoog naar de vele einde­ jaars­ conferences en dito lijstjes die we omstreeks de jaarwisseling te zien krijgen? WALTER BAELE: “Ik vond het wel spannend om eens vooruit te kijken en te voorspellen wat er zoal zou gebeuren van 2016 tot 2018. In Brussel NieuwsStraat heb ik indertijd ook zo’n nepjournaal gemaakt. Dit is wat geschoeid op dezelfde leest, maar nu met een blik op de toekomst. Er dienen zich genoeg dingen aan die heel inspirerend zijn. Nieuwe trends, de evoluties in 3D-printen, ‘uitburgeringscursussen’, de doorbraak van de Speedy Pass of WO II die wegens procedurefouten overgedaan moet worden. Wat gebeurt er met Elio Di Rupo en koning Filip?” We krijgen opnieuw de vertrouwde typetjes te zien? BAELE: “Ik merk dat er nog geen sleet zit op de formule. De zalen lopen overal voldoende vol en de mensen kijken uit naar enkele vertrouwde figuren. Er zitten echter ook wat nieuwe typetjes in. Charles Michel duikt op en ook Eugène Van Leemhuyzen en Willy Naessens steken hun neus om de deur. Maar de fans mogen gerust zijn: natuurlijk ontbreken ook Martin Rigolle en Koning Filip niet.” accenten maart 2015

19

humor

Atletiek, onderwijs en comedy Walter Baele (°16 mei 1964, Waregem) ontdekte begin van de jaren 80 dat zijn talent voor humor en imitatie hem meer succes schonk dan zijn leraarscarrière. Zijn levensloop was dan ook lichtjes ‘onvoorspelbaar’. Op school behaalde hij heel goede resultaten. Hij werkte bovendien zo snel dat hij meestal al in de klas zijn huiswerk klaar had. Hij had geen boekentas nodig in die tijd. Na de lagere school lag het dan ook voor de hand dat hij in de Latijn-Griekse zou terecht komen, meer bepaald in het Heilig-Hart College in Waregem waar hij als kers op de taart in volle puberteitscrisis, in de vierde Latijnse zijn vader als leraar Grieks én als klastitularis had. Het spelen en het speelse zaten hem al heel snel in het bloed. Walter kon niet stil zitten, zoals dat heet en moest voortdurend lopen, voetballen of fietsen. Aan boeken lezen had hij een bloedhekel en ook voor notenleer bedankte hij feestelijk. Het scheelde trouwens niet veel of Walter kon in het atletiek carrière maken. Met Waregemse Atletiek Club trok hij als puber de bossen van Wortegem-Petegem in om er keihard te trainen in het veldcrossen en hij kaapte er talloze prijzen weg. Hoogtepunten waren het Belgisch record 4x800 meter bij de scholieren en een selectie voor de Belgische ploeg op de 4x400 meter. Na de middelbare school trok Walter naar de Brusselse normaalschool Sint-Thomas. Daar schreef en speelde hij zijn eerste sketches aangemoedigd door een enthousiast lerarencorps. De strenge aanpak van het college moest ook plaatsmaken voor een post mei 68-stijl. De klas veranderde tijdens de schooluren al eens in een frietkot en een mondeling examen vond plaats onder de vorm van een revueshow. Atletiek moest toen ook regelmatig wijken voor andere, creatieve hobby’s zoals het radiomaken. Walter presenteerde dan op de lokale radio 102 een uurtje new wave-muziek doorspekt met satirische bindteksten. In 1984 ging Walter Baele als onderwijzer in Overijse aan de slag. Helemaal in de stijl van de wilde Sint-Thomasjaren werd ook het lesgeven een feest. Toneeltjes spelen, de tafels van vermenigvuldiging in zoektochtverpakking of het opzetten van fijne projecten als Japan waarbij de kinderen een ganse week in kimono naar school kwamen. Er volgden nog scholen in Ukkel en Watermaal-Bosvoorde maar toen al was het duidelijk dat Walter zijn zinnen had gezet op de media. Na een rol in het Liegebeest en optredens in ondermeer PVBA Elektron en De Droomfabriek koos Walter in 1992 voluit voor televisie. De gevolgen zijn bekend: eerst Rosa en daarna Brussel NieuwsStraat en daarna enz.

20

accenten maart 2015

Niet tussen de soep en de patatten Die typetjes in een tijdsspanne van 90 minuten neerzetten, met verkleden en schminken erbij… Daar helpt je atletiekverleden wel bij? BAELE: “Dat vraagt inderdaad om een goede conditie en ik let daar ook op. Al die typetjes door elkaar blijft ook fysiek een zware inspanning en ik doe dan ook nog altijd veel aan sport.” Waar vind je de tijd om zo’n nieuwe show te schrijven en te maken? Tijdens de voorbije maanden moet dat moeilijk geweest zijn. BAELE: “Mijn agenda volgt een soort van golfbewegingen. In oktober heb ik het enorm druk gehad. We speelden toen de laatste van een reeks van zo’n 90 voorstellingen van Het leven… voor uitverkochte of bijna uitverkochte CC’s en GC’s. Die drukke periode duurt dan zo tot in april, maar dan wordt het wel iets rustiger. In mei en juni volgen dan de maanden waarin ik echt tijd maak om mij aan het schrijven te zetten. Ik krijg dan assistentie van Jelle De Beule die als klankbord functioneert. Want dat heb je wel nodig, natuurlijk. Vooral het bedenken en op punt zetten van goede grappen heeft tijd nodig en kost veel werk. Dat gebeurt echt niet tussen de soep en de patatten.” Na zo’n relatief korte inloopperiode is een première vast wel spannend? BAELE: “Ik heb het niet graag over een première. Je legt dan zo’n enorme druk op die ene voorstelling en je zal maar eens een mindere dag hebben. Nee, ik speel wel een paar echte try-outs en dan volgt de eerste voorstelling, zonder al te veel nadruk. Ik weet ondertussen ook dat ik dat ‘moment’ van een première niet echt nodig heb. Ik heb in al die jaren een publiek opgebouwd dat de weg wel weet te vinden. Maar het is toch altijd weer uitkijken hoe het nieuwe programma onthaald wordt. Een zanger

kan altijd terugvallen op enkele bekende hits, maar dat kan ik niet. Ik kan wel een paar typetjes laten terugkomen, maar wat er verteld wordt, moet wel telkens fris en nieuw zijn. Dat is telkens eigenlijk wel een beetje spannend.” Jij bent regelmatig op het scherm te zien in Tegen de Sterren Op, ook veel van je collega’s zie je regelmatig wel hier en daar opduiken. Televisie lijkt voor jullie een noodzakelijk kwaad? BAELE: “Het is niet altijd echt een ‘noodzakelijk kwaad’. Want aan Tegen de Sterren Op beleven we zelf veel plezier. Maar het is natuurlijk wel zo dat het meegenomen is als je het medium tele­ visie mee hebt. Voor jonge artiesten is het vandaag veel moeilijker om te starten als je niet dat forum hebt. Pas op, het is ook niet om het even in welk programma je te zien bent. Het moet iets populairs zijn, dat breed bekeken wordt en dat bovendien ook nog goed bevonden wordt. Maar als Kommil Foo zijn Morgen Maandag niet had gehad en ik Rosa zou het allemaal wel wat moeilijker gelopen zijn.” In Harelbeke (17/01) gaat de ‘kop eraf ’ voor de reeks 16-18. Pas jij je voorstelling daarna nog aan of krijgen we in april in Hamme dezelfde voorstelling als die eerste? BAELE: “Ik durf nog wel eens een accentje verschuiven, maar ik vind toch dat als het goed zit, je niet te veel meer moet prutsen. Een voorstelling verbetert niet gauw als je er niet van kan afblijven.” Walter Baele – 16-18 zaterdag 25 april 2015 – 20u15 Hamme, CC Jan Tervaert info en tickets: 052 48 09 48 en www.jantervaert.be

Ik weet ondertussen dat ik het ‘moment’ van een première niet echt nodig heb. Ik heb in al die jaren een publiek opgebouwd dat de weg wel weet te vinden. Maar het is toch altijd weer uitkijken hoe het nieuwe programma onthaald wordt.

accenten maart 2015

21

theater

De Hersenhap: Hugo Matthysens t

“Mijn werk is helemaal n Weinig mensen kunnen zeggen dat ze het collectieve geheugen van een natie mee hebben gevormd. Hugo Matthysen is een van de weinigen die dat voor elkaar kreeg. Een hele generatie wilde pas naar bed na zijn televisionele hersenspinsels als Kulderzipken of Dag Sinterklaas. Mopjes overal te lande zijn nog steeds schatplichtig aan de onvergetelijke personages uit het Peulengaleis: wie heeft tijdens het klussen nog nooit een ‘zaagjeuu, hamertjeuu of boortjeeu’ bovengehaald?

Nu schrijft Matthysen voor het podium en voor twee van zijn favoriete actrices, Tine Embrechts en Karlijn Sileghem. Samen met zijn muzikale kompanen Ronny Mosuse en Aram Van Ballaert zorgt hij zelf ook voor live muzikale begeleiding. De Hersenhap belooft een eclectische en hilarische theatrale trip te worden. HUGO MATTHYSEN: “Dit stuk is ondertussen al zo’n tien jaar in de maak. Ik ken Karlijn en Tine al lang, we hebben al vaak samengewerkt, onder andere voor het Peulengaleis. Ze zijn trouwens ook een uitstekend acteursduo. Dus het vage plan om iets voor het theater te doen, is er al jaren. Nu pas hebben we de knoop doorgehakt. We hebben onze agenda’s bij elkaar gelegd en gaan het eindelijk gewoon doen. Ik ben aan het schrijven gegaan - Tine en Karlijn kennen mij bijzonder goed en weten dus zo’n beetje wat hen te wachten staat. Hoop ik...”

‘Iets voor het theater’ is De Hersenhap geworden. Aan welk soort voorstelling mogen we ons verwachten? MATTHYSEN: “Het wordt een voorstelling met veel muziek, en voor de rest veel sketch-achtige passages. Het concept is misschien wat abstract: Tine en Karlijn hebben een zaak geopend, ‘De Hersenhap.’ Het voelt een beetje als een pop-uprestaurant, zoals er tegenwoordig veel als paddenstoelen uit de grond schieten, maar je kan er niets eten. Wel kan je er nadenken. Mensen willen best wel nadenken, vinden ze, maar ze weten niet goed waarover dan precies. Daarom bieden zij een menu aan met problemen à la carte. Van luchtige problemen tot heel ernstige problemen, zoals bijvoorbeeld: moet ik hier blijven of zal ik weggaan? Werkelijk alles kan aan bod komen. Het wordt een theatrale mikmak, niet al te gestructureerd. Met het stuk verwonderen we ons over hoe aandoenlijk veel moeite mensen doen om zich een beetje goed in hun vel en hun omgeving te voelen. Mensen gaan het soms erg ver zoeken om iemand te zijn. Je ziet zo vaak dingen gebeuren waarvan je 22

accenten maart 2015

denkt “hoe is dat in godsnaam mogelijk?” Soms denk ik echt dat mensen beter wat meer zouden nadenken. Of op een zindelijke manier nadenken, dan toch.” Wat bedoel je met zindelijk? MATTHYSEN: “Heel ouderwets, volgens de regels van de logica. Zoals daar zijn: niet van het particuliere naar het algemene redeneren, niet veralgemenen, beseffen wat je eigen uitgangspunten zijn. Heel veel mensen zondigen voortdurend tegen die regels.” Zelf sta je ook op het podium, maar alleen om muziek te spelen. MATTHYSEN: “Klopt. Muziek is erg belangrijk in De Hersenhap. Zelf speel ik nog altijd erg graag, zeker als mijn kameraden van The Clement Peerens Explosition er bij zijn. Tine en Karlijn kunnen trouwens allebei heel goed zingen.” Je schrijft vaak voor tv – Zingaburia, Dag Sinterklaas,... Hoe anders is het om een theaterstuk te schrijven? MATTHYSEN: “Niet zo heel erg, de verschillen zijn vooral technisch. Je hebt geen camera, je moet je acteurs de hele

TEKST: HELEEN DEBRUYNE - FOTO: G.F.

theatrale mikmak

niet absurd!” “Met het stuk verwonderen we ons over hoe aandoenlijk veel moeite mensen doen om zich een beetje goed in hun vel en hun omgeving te voelen. Mensen gaan het soms erg ver zoeken om iemand te zijn.”

tijd op het podium houden, dat soort dingen. En er zit een publiek voor je neus, natuurlijk. Op televisie mag je nog verkondigen wat je wil, als je een scheef gezicht hebt of een rare bril draagt, dan gaan de mensen daar toch eerst commentaar op geven, veilig vanuit hun zetel. Mensen denken snel dat tv-programma’s speciaal voor hen gemaakt zijn. In het theater is het publiek wat welwillender: ze hebben al de moeite gedaan om uit hun huis te komen en een kaartje te kopen.” Ik ken niemand die een beroep heeft dat met het jouwe te vergelijken valt. Hoe beschrijf je zelf eigenlijk wat je doet? MATTHYSEN: “Als ik ergens mijn beroep moet invullen, vul ik altijd ‘zelfstandige’ in. Toen ik begon noemde ik mezelf auteur-componist, omdat ik toen net lid was geworden van Sabam – je moest daar toen nog examen voor doen – en omdat ik dat goed vond klinken. Maar eigenlijk ben ik schrijver in de bijzonder brede zin van het woord, namelijk: dingen verzinnen, die uit taal bestaan.” De dingen die je hebt verzonnen, hebben wel het collectief geheugen mee gekneed. Het lijkt zelfs alsof door je creaties het gevoel voor humor van een hele generatie is veranderd. MATTHYSEN: “Het is vooral mijn verdienste dat ik ouder ben geworden en aan de slag ben gebleven. Toen ik begon was ik voor de pers ofwel de man achter Bart Peeters ofwel een Monty Python- of Godfried Bomans-navolger. Maar op een gegeven moment, gewoon door het biologische feit in leven te blijven, werd ik zelf mijn eigen norm. Nu wordt het werk van anderen zelfs ‘Peulengaleis-achtig’ genoemd. Ik ben een bescheiden monument geworden, willen of niet.

Veel heeft, denk ik, ook te maken met jeugdsentiment. Ik ken veertigers die met tranen in de ogen spreken over Merlina – ik ben wat ouder, heb dat wel bekeken, maar voor mij doet dat programma helemaal niets. Mensen houden nu eenmaal van de dingen waarmee ze groot geworden zijn. De jonge mensen van nu zijn opgegroeid met Dag Sinterklaas en Kulderzipken. Daarom krijgen die programma’s in hun ogen een speciale glans.” Nu we het toch over Dag Sinterklaas hebben: Heb je de zwarte piet-discussie gevolgd? MATTHYSEN: “Natuurlijk. Zwarte Piet roept tegenwoordig veel emoties op, bij mensen waar je het niet van zou verwachten. Een flink stuk van de hele heisa is pure onzin, een eindeloos welles-nietes verhaal. Het is geen discussie waarin samen wordt gezocht naar een goede oplossing. Voor en tegen staan radicaal tegenover elkaar. Refereert Zwarte Piet aan slavernij? Je kan het zo zien, als je wil. Is hij zwart van roet? Dat kan evengoed. Ik heb me er een beetje in verdiept, je kan die figuur zo ver terugbrengen als je maar wil. Je kan zeggen: Zwarte Piet is een Keltisch fenomeen en heeft niets met Afrika te maken: dat klopt. Maar als je zegt dat de huidige verschijningsvorm van Piet veel elementen heeft van een slavenjongetje op een zeventiende-eeuws schilderij, dan kan je daar ook argumenten voor vinden. En zo blijven de mensen bezig … Maar daar gaat het niet over. Met eindeloze welles-nietes verhalen schieten we niets op. Als er een deel van de bevolking zich ongemakkelijk voelt bij Zwarte Piet, als die mensen hun kinderen niet naar Dag Sinterklaas laten kijken en op Sinterklaasdag thuis houden van school, dan moeten we daar rekening mee houden. Al de rest is retoriek.” “Wat is traditie trouwens? Ik ga iets heel arrogants zeggen: ondertussen is de traditie toch vooral Dag Sinterklaas. Toen we dat programma zo’n jaar of vijfentwintig geleden begonnen te maken, was Sinterklaas een zatte nonkel die tien minuten op school langskwam. Wij hebben het Sinterklaasverhaal mee veranderd: onze Sinterklaas is geen bisschop meer, want welk kind weet nog wat een bisschop is? En stoute kinderen in de zak steken, doen we ook niet meer. Het programma heeft het Sinterklaasfeest van vandaag mee gevormd. Maar de wereld is enorm veranderd in de jaren dat Dag Sinterklaas bestaat. Een op drie lagere schoolkinderen in Antwerpen is vandaag van vreemde afkomst. Dat feit kunnen we niet meer negeren. Dus als makers van Dag Sinterklaas hebben we de verantwoordelijkheid om iets aan Zwarte Piet te doen. Ik vind dat eigenlijk niet zo’n comfortabele positie.” Het is geen comfortabele positie, maar als bedenker van Dag Sinterklaas kan je er niet aan ontsnappen. Gaat er concreet iets veranderen aan het programma? MATTHYSEN: “Ja, ik heb onlangs een vergadering bij elkaar geroepen om er over te praten – iedereen was daar heel blij mee. De minister van cultuur gaat niet ineens met het vingertje staan zwaaien om Zwarte Piet te veranderen, we moeten we het zelf doen.” Nu, het is natuurlijk wel Zwàrte Piet, groen kunnen we hem niet maken. Zwarte Piet moet zwart zijn, maar hoe zwart, dat gaan we nu testen. We gaan experimenteren met een paar nieuwe kostuums en schminktechnieken, om hem zwart te maken zonder hem er uit te laten zien als een namaakafrikaan.” accenten maart 2015

23

theater De wereld is erg veranderd, zeg je. Maar jouw werk lijkt die verander­ ingen nooit echt te reflecteren – al je personages leven in een eigen wereld. MATTHYSEN: “Ik denk inderdaad dat mijn werk in hoge mate los staat van de wereld. Voor mij voelt het alsof Dag Sinterklaas, Clement Peerens, het Peulengaleis en Kulderzipken en al de rest in hoge mate hetzelfde zijn.” Ze komen uit hetzelfde universum? MATTHYSEN: “Zeker. Het verschil tus­ s­en Sinterklaas en Clement Peerens is miniem. Ze hebben allebei een af­geba­ kend universum. Clement Peerens heeft zijn muzikaal idioom en zijn Antwerps dialect. Sinterklaas is een man die graag ‘s nachts op daken rijdt met zijn paard. Dat zijn hele kleine werelden – de premisse om een verhaal mee te vertellen is heel klein. De kunst is dan om verrassende dingen te doen binnen die kleine wereld. Of neem nu Kulder­zipken: zes mensen in een kasteel, meer is er niet aan.”

Heb je al eens geprobeerd om jezelf die beperkingen niét op te leggen? MATTHYSEN: “Nee. Ik zie mezelf geen fa­ milie­ saga over vijf generaties schrijven. Binnen strakke grenzen kan ik mijn fantasie meer zijn gang laten gaan. Wat ik doe is trouwens helemaal niet absurd, dat is een grote misvatting. Alles wat ik schrijf, zit strak in elkaar.” Als we het niet absurd mogen noemen, hoe zou je je werk dan wel be­­schrij­ven? MATTHYSEN: “Een poging om het bui­ tenissige te construeren binnen tamelijk alledaagse situaties. Ik drijf problemen die er niet zijn tot hun uiterste con­ sequen­ tie door, met een heel eigen vorm van logica. De neiging om dat te doen is misschien genetisch bepaald. In mijn familie was het de gewoonte om allerlei woorden te ver­vormen. Het woord ‘leer’ komt van het sjiekere ‘leder’ en het woord ‘veer’ van ‘veder’. Dus zeiden mijn broers in plaats van ‘meer’,

Doe je dat ook als je een stuk als De Hersenhap schrijft: een universum creëren? MATTHYSEN: “Dat probeer ik, ja. Dat vind ik als schrijver de meest com­ fortabele en toch inspirerende uit­gangs­ positie: mezelf een bijna onmogelijke beperking opleggen. Mijn personage Joe Roxy bijvoorbeeld, een erotisch poëet uit Limburg. Hij schrijft alleen maar erotische gedichten, die kort moeten zijn en rijmen. Ik kan er zo wel tien bedenken, maar het is dan de kunst en de uitdaging om er zestig te schrijven. Raar genoeg vind ik dat ook het makkelijkst: hoe groter de beperking, hoe meer ik me kan laten gaan. Anders begin ik oeverloos te worden. Je kan de meest banale dingen episch maken – zoals Patrick en Jehan uit het Peulengaleis, dat zijn twee mannen

“Ik zie mezelf geen familiesaga over vijf generaties schrijven. Binnen strakke grenzen kan ik mijn fantasie meer zijn gang laten gaan.“ die in een bos staan en mensen bellen, meer is er eigenlijk niet aan. Maar ze kunnen wel drie afleveringen doorgaan met een telefoontje naar hun moeders over hoeveel pistolets ze precies nodig hebben.” 24

accenten maart 2015

‘meder’. Een ladder, in ons dialect is een ‘leer’, dus zeiden wij “ik moet op de ‘leder’ klimmen”. Dat heeft een zweem van logica, zo’n rare taalspelletjes die eigenlijk nergens op slaan. Veel van wat ik doe, zit nog steeds in die sfeer. Ik zet alledaagse dingen graag op hun kop.” Haal je je inspiratie dan uit het banale, dagelijkse leven? MATTHYSEN: “Niet bewust. Maar soms merk ik achteraf wel dat er dingen uit mijn leven in mijn werk sluipen. In het Peulengaleis zaten veel personages die gelijkenissen vertonen met mensen uit mijn omgeving – al is dat gelukkig onopgemerkt voorbij gegaan.” Hugo Matthysen, Tine Embrechts en Karlijn Sileghem - De Hersenhap woensdag 20 mei 2015 – 20u Sint-Niklaas, Stadsschouwburg info: www.ccsint-niklaas.be

theater/jeugd

TEKST: DIRK VERELST - FOTO: G.F.

Hemel

Een ode aan René Magritte Herneming van een 20 jaar jonge succesvoorstelling In 2010 deed Theater Taptoe de boeken toe. Na meer dan 40 jaar, meer dan 100 voorstellingen en duizenden optredens werd de erkenning door de Vlaamse Gemeenschap ingetrokken en de subsidielijn afgesloten. In die 40 jaar wist Theater Taptoe regelmatig de grenzen te verleggen. Ze maakten furore in binnen- en buitenland met hun combinatie van muziek- en figurentheater. Theater Taptoe geldt als een pionier, een voorbeeld voor heel wat andere gezelschappen. De spreidstand tussen poppen en acteurs, theater en muziek was de sterkte, maar soms ook de zwakte van het gezelschap. Men kon hen moeilijk in een hokje onderbrengen. Het gezelschap had een voorliefde voor het traditionele poppenspel maar met oog voor vernieuwing. Men integreerde nieuwe artistieke vormen. Stichter en bezieler Luk De Bruyker en artistiek leider Freek Neirynck gingen op zoek naar nieuwe verhalen, originele invalshoeken, de manipulator werd deel van de actie, het mechanisme werd getoond, de marionet verdween en kwam terug, het Turkse schimmenspel werd aangewend om de magie te versterken. Naast vele andere voorstellingen werd Hemel één van de referentievoorstellingen van Theater Taptoe. De voorstelling werd voor het eerst gepresenteerd op het

Kleutertheaterfestival van Tielt in 1991. Het is bijna objectentheater en gebaseerd op het beeldend werk van René Magritte. De voorstelling toerde over de ganse wereld en werd meer dan 400 keer opgevoerd. Twee ventjes lopen rond in een Magrittiaanse wereld waarbij het decor bijna de voornaamste acteur is. Een rood gordijn, een leeg kader van een schilderij en overal wolken! Magritte stapt in zijn eigen universum. Hij ontmoet objecten, dieren, mensen, ja … zelfs zichzelf in de schilderijen die hem wereldberoemd maakten. Het originele scenario van Daniël Billiet en Freek Neirynck werd door Luk De Bruyker (ex-Theater Taptoe) en Willem Verheyden (ex-De Maan) herwerkt tot een nieuwe woordloze figurentheatervoorstelling. Alain Ongenaet, de voormalige lichttechnicus van Theater Taptoe, werd opnieuw bij de voorstelling betrokken. Voor alle kinderen vanaf 4 jaar maar uiterst geschikt voor grote mensen die in de wereld van Magritte en het surrealisme willen stappen. Luk De Bruyker en Alain Ongenaet – Hemel zondag 10 mei 2015 – 15u Zwijndrecht, OC ‘t Waaigat info en tickets: 03 250 49 90 en www.zwijndrecht.be accenten maart 2015

25

De mooiste liedjes van de wereld Bart Van Loo en Eddy et les Vedettes gooien zich op het Franse chanson

26

accenten maart 2015

muziek

TEKST: RUDI VAN HECKE - FOTO: PAUL DE MALSCHE

Francofiel, schrijver, conferencier, oud-leraar, zelfbenoemde missionaris van la cause Française. Bart Van Loo is een man met een missie. Gewapend met duizend weetjes trekt hij rond, uit volle borst de Franse cultuur bezingend. Nu ook letterlijk, sinds hij met Eddy et les Vedettes in de muzikale theatershow Chanson, une belle histoire vrolijk grabbelt in de geschiedenis van het Franse chanson. Een bevlogen (en niet zelden licht wereldvreemde) leraar/lerares Frans is een onmisbare figurant in de sterke middelbareschoolverhalen van iedere student. Bart Van Loo (°1973) is op die regel geen uitzondering. Zijn eigen leraar Frans maakte bij hem – als zestienjarige fan van Dire Straits – plots een liefde voor het Franse chanson wakker, die ongemerkt jarenlang in zijn magere puberborst had liggen sluimeren. Ontelbare keren heeft hij intussen al verteld over die blauwe maandag waarop zijn leraar Frans een wit cassetje uit zijn rode boekentas trok en een liedje van Francis Cabrel liet horen. Dat greep de jonge Bart dermate bij het nekvel, dat hij de volgende dag op een queeste vertrok naar l’origine de toutes choses françaises, die hem via de geschiedenis, de (erotische) literatuur en de gastronomie van Frankrijk ook naar het Franse chanson zou brengen. Hij raakte zo met Frankrijk besmet, dat hij romaanse filologie ging studeren, en zelf leraar Frans werd. Het type leerkracht dat met zijn leerlingen Franse liedjes zingt in de klas. Frankrijk is voor veel Belgen trouwens nog altijd een favoriete vakantie­ bestemming, maar dan een beetje als een minnares die – hoewel nog immer mooi, cultureel begaafd en bijzonder goed van de tongriem gesneden – een vrij substantieel deel van haar pluimen verloren heeft. Ook dat ontdekte Bart Van Loo. Terug naar de leraar. Met een onver­ zadigbare letterhonger leest hij alles wat hij over Frankrijk kan vinden, geschiedenis en literatuur op kop. Jarenlang trekt hij kriskras door het land, vaak in het spoor van één of andere Franse schrijver. Jaren van leeswoede, reislust en koffers vol notities resulteerden in een eerste boek, Parijs Retour, een literaire reisgids voor Frankrijk. Dat werd zo’n succes dat Van Loo zijn baan als leraar Frans aan de wilgen hing, en van zijn pen en zijn voordrachten ging leven.

En er kwamen meer boeken. Als kok in Frankrijk, met de beste (en smeuïgste) literaire recepten, culinaire fantasieën van olifantspoot tot croissant. En O Vermiljoenen Spleet, over ‘de geschiedenis van schaamte, seks en de tirannie van de erotiek’, Elsschot, Antwerpen en Coraline, en Chanson. Een gezongen geschiedenis van Frankrijk, dat een vervolg kreeg in een dubbelcd met de chansons uit het boek (de cd haalde goud), en een achtdelige radioreeks op Klara. Na die eerste cd kwamen er nog twee andere. Daarna volgden Bleu Blanc Rouge. Reis door Frankrijk in 80 vragen en Chanson Illustrée, een geïllustreerde editie van de bestseller Chanson. En eind vorig jaar verscheen Van Loo’s (voorlopig laatste boek): Napoleon. De schaduw van een revolutie. Met Oot Kwisien Literair maakte Van Loo, in coproductie met Vitalski, al een theaterdialoog. In De Laatste Show en De Wereld Draait Door was hij één van de centrale gasten. Samen met sportjournalist Karl Van Nieuwkerke trok hij in een rode Citroën DS door Frankrijk, op zoek naar de wortels van de Ronde van Frankrijk. Dat alles werd doorspekt door frequente en populaire passages van Van Loo in de media, die het steevast mocht komen uitleggen als het over Frankrijk ging. En nu is er dus de muzikale theatershow Chanson. Als la douce France ooit tussen de plooien van de geschiedenis wegglijdt, zal het niet aan Bart Van Loo hebben gelegen.

Angelsakische modder Van Loo is een artiest die beseft dat wie succes wil hebben, zichzelf in de markt moet zetten. Hij doet dat consequent en volhoudend, met inzet van digitale middelen als website, blog en Facebook. Als een slimme, bijdetijdse missionaris vertelt hij daar steevast dezelfde verhalen die hij in interviews, praatprogramma’s en op scène debiteert. Een bubbelend bad van sound- en textbites, die als hardnekkige schuimbelletjes aan je huid blijven kleven. ‘Missionaris van de Franse cultuur’, Van Loo vindt het niet erg om zo te worden genoemd. “Ik ben een onversneden romanticus, met een zwak voor de negentiende-eeuwse Franse literatuur en een passie voor het Franse chanson. En dat wil ik uitdragen. Al voel ik mij soms een curiosum, in deze tijd waarin het Engels de wereld regeert, en we langs alle kanten bedolven worden onder een dikke laag Angelsaksische modder. Vlamingen hebben steeds minder voeling met de Franse cultuur, al blijft het ons favoriete vakantieland. Beetje bizar is dat.” Het swingende, vakkundige orkest Eddy et les Vedettes is de vertolker bij uitstek van het Franse chanson. Het stond in de stenen van de Parijse Notre Dame gebeiteld dat ze samen met Bart Van Loo ‘iets’ zouden doen. Op de eerste keer dat Van Loo hen aan het werk zag, sloeg de vonk al hevig knetterend over. Eerste resultaat, Chanson, une belle histoire, kreeg in pers en media meer applaus toebedeeld dan France Gall toen ze in 1965 het Eurovisiesongfestival won. Van De Standaard over Knack tot en met Kerk en Leven - de recensenten overladen de productie met stapels lof.

“Ik ben een onversneden romanticus, met een zwak voor de negentiende-eeuwse Franse literatuur en een passie voor het Franse chanson. En dat wil ik uitdragen.

accenten maart 2015

27

muziek “Charismatische Van Loo en goddelijke vijfmansband”, “Podiumbeest in driedelig pak, waterval van feiten en weetjes, showmanship waar niets op af te dingen valt”. “De leukste geschiedenisles die je ooit zult krijgen”.

Avenue Nostalgie De Roma in Borgerhout, begin dit jaar. De gigantische zaal, een vroegere bioscoop, loopt op een zondag­ namiddag helemaal vol met 1.100 gretige toeschouwers, die erbij willen zijn als Van Loo en Eddy et les Vedettes hun theatertournee hernemen. Op het podium staat de band al klaar. Gerafelde mistflarden waaien over de scène, een iconische lantaarnpaal en dito bistrotafeltje fluisteren de toeschouwer hees in het oor: dit is Parijs, ville lumière, stad waar het romantische chanson is uitgevonden. En dan komt Van Loo het podium opgedarteld, strak in het pak. Om meteen het verhaal op gang te ratelen, woorden spuwend als

een mitrailleur, met de dwingende onvermijdelijkheid van een verlichte Moulin Rouge in nachtelijk Montmartre. Van Loo vertrekt in het Herentals van de jaren ’80, maar staat al gauw samen met het publiek op de Pont Neuf in Parijs. En dan schiet het grote weetjeskanon een eindeloze stroom verhalen de lucht in. Alle groten van de geschiedenis en het Franse chanson passeren de revue: Karel De Grote, Lodewijk XIV, France Gall, Jacques Brel, Claude François, Charles Aznavour, Michel Fugain, Serge Gainsbourg. En dat is nog maar een kleine selectie. “Aznavour was een Armeniër”, zegt Van Loo. “Vartan een Bulgaarse, Brel een Belg. Frankrijk toont ons dat alle echte grote culturen de deur op een kier houden voor mensen, kleuren, smaken, ideeën die van elders komen.” Al vertellend legt Bart Van Loo de connectie naar gebeurtenissen uit zijn eigen leven. Hoe hij zijn eigen vrouw

Coraline (volbloed Française) ontmoette bijvoorbeeld, met wie hij Het Grote Jacques Brelspel speelde: om de beurt de titel van een Brelnummer noemen, tot één van de twee moet passen en verliest. Van Loo doet het nog eens over met het publiek. Eddy et les Vedettes schuiven tussen de conference de schitterende liedjes waar Van Loo over vertelt, met het übercoole vakmanschap van een Parijse ober. Een romantische wandeling langs Avenue Nostalgie? Zeker, maar we leren er ook iets bij. Dat Charles Trenet La Mer schreef toen hij op de trein langs de zee reed, in tien minuutjes neergekrabbeld

Eddy et les Vedettes schuiven tussen de conference de schitterende liedjes waar Van Loo over vertelt, met het übercoole vakmanschap van een Parijse ober. op een stuk wc-papier. Dat Edith Piaf Yves Montand in haar bed kreeg, stapelzot als ze was van haar jonge amant. Dat een ziekelijk jaloerse Claude François, toen zijn liefje France Gall hem belde om hem apetrots te melden dat ze het Eurovisiesongfestival gewonnen had, haar toesnauwde: “Maar mij ben je kwijt.” Dat diezelfde Claude François het onsterfelijke nummer schreef dat de hele wereld vooral kent als My Way, maar bij hem Comme d’habitude heette. “In tegenstelling tot het arrogante, opgeblazen My Way, bracht Claude François Comme d’habitude veel kleiner, met de pijn en de wanhoop om een verloren liefde diep in zijn ziel gekerfd”, laat Van Loo noteren. We krijgen in de voorstelling een melancholische, muzikale geschie­ denis­ les voorgeschoteld die drijft op de prachtigste liedjes die ooit zijn geschreven. Met ongeëvenaard veel weetjes, maar ook hier en daar een beetje nieuw inzicht. En vooral met emotie, hartstocht en sentiment. Romantiek, royaal geserveerd met de pollepel. Bart Van Loo & Eddy et les Vedettes Chanson, une belle historie vrijdag 12 juni 2015 – 20u15 Lokeren, CC, Theaterzaal info en tickets: 09 340 50 56 en www.lokeren.be/cultuur

28

accenten maart 2015

muziek

TEKST: SOFIE D’HANIS - FOTO: G.F

CeDel saxofoonkwartet Van fluweelzachte Bachtinten tot overdonderende grooves CeDeL is een jong en enthousiast saxofoonkwartet, bestaande uit vier ambitieuze muzikanten Peter Cverle (sopraansax), Vincent Alpaerts (altsax), Jitse Coopman (tenorsax) en Pieter Lagacie (bariton). Ieder van hen is internationaal actief en won diverse prijzen in verschillende wedstrijden zoals de Adolphe Saxwedstrijd te Dinant, de Yamaha Contest 2007 te Hamburg (Duitsland) en de Adolphe Saxwedstrijd te L’Hay Les Roses (Frankrijk). Individueel werkten ze als freelance-saxofonist mee aan producties van het Nationaal Orkest van België, het Vlaams Radio Orkest, deFilharmonie, het orkest van de Munt, het Hagelands Wind Orchestra, The European Sax Ensemble, het Spectra Ensemble en het Hermes Ensemble.

en een kruisbestuiving tussen verschillende stijlen. Van fluweelzachte Bachtinten uit Lessons of the Master van Perry Goldstein tot overdonderende grooves uit Heartbreakers van Jacob Ter Veldhuis. Met deze show werd CeDeL trouwens laureaat van Supernova. Luister en laat je meeslepen door het originele muzikale spectrum dat ongetwijfeld voor een intense ervaring zal zorgen.

Als kwartet behaalden ze het Master-diploma kamermuziek en het Master na Master-diploma in de richting advanced studies in contemporary art music performance in Leuven. In 2009 won CeDeL de Adolphe Saxwedstrijd te Dinant en in 2011 werden ze winnaar van de prestigieuze wedstrijd The International Yamaha Saxophone Quartet Contest in Madrid (Spanje). Het kwartet werd ook laureaat van Supernova (in 2013), een nieuw initiatief dat in navolging van het project Gouden Vleugels podiumkansen wil bieden aan musici uit Vlaanderen of Brussel, musici die aan de slag gaan met klassieke muziek ofwel in haar zuiverste vorm, ofwel grensoverschrijdend. Het CeDeL-kwartet brengt een verfrissend aanbod in de wereld van de kleinere kamerorkesten en is synoniem van enthousiast, professioneel en hoogstaand. De vier jonge muzikanten blazen letterlijk een nieuwe wind doorheen het klassiek en modern repertoire en lenen zich uitstekend voor verschillende stijlen. Zowel het klassieke Franse repertoire, hedendaagse saxofoonwerken als het lichtere genre komen aan bod. Ook speelde CeDeL als solist begeleid door verschillende ensembles. Gerard De Clercq schreef zijn Auf und Dahin voor het CeDeL saxofoonkwartet, een hedendaagse compositie met het kwartet als solist begeleid door een heterogeen ensemble. Dit werk werd opgevoerd door CeDeL samen met het ensemble Hedendaagse Muziek van het Lemmensinstituut in 2010. CeDeL wil de luisteraar emotioneel raken met verrassende programmakeuzes. De concerten van het kwartet zijn een streling voor oog én oor door de hoogstaande muzikale en technische vaardigheiden, in combinatie met een originele presentatie. Ook de visuele zintuigen worden immers geprikkeld door het gebruik van tape en visuals. Met Crossover, het programma dat wordt gebracht in Kasteel Blauwendael te Waasmunster, wil CeDeL de toeschouwer kennis laten maken met diverse componisten

CeDeL saxofoonkwartet - Crossover zondag 31 mei 2015 – 11u Waasmunster, Kasteel Blauwendael info en tickets: 052 46.34.24 en cultuur@waasmunster.be

*dit is een WACCODATE! (zie p. 3) accenten maart 2015

29

muziek

Verbazende mix van Tur Wereldtalent Karsu Dönmez

De Turks-Nederlandse Karsu is een multitalent. Componiste, pianiste, zangeres en podiumdier. Ze heeft een lenige stem die veel genres aankan, en draagt evenveel podiumpersonages in zich als een volleerde actrice. Als u houdt van een overheerlijke slow-cooked, rijke, romige mix van Turkse traditionals, pop en jazz, dan moet u op 3 april naar CC Lokeren voor een exquise concert. De Amsterdamse Karsu Dönmez (24) is genoemd naar het Turkse dorp waar haar ouders vandaan komen: Karsu, bij de Syrische grens. Als ze zes jaar wordt, krijgt ze een piano, en ze gaat meteen lessen in klassieke muziek volgen. Op een schoolwedstrijd ontdekt ze dat ze ook kan zingen. En hoe: ook al is ze nog maar een tiener, haar stem is warm, krachtig en bijzonder flexibel. Op haar veertiende begint Karsu op te treden in Kilim, het Amsterdamse restaurant van haar ouders. Intussen heeft ze ook de Turkse traditionele muziek ontdekt, en de moderne jazz.

Jazz is eigenlijk de rode draad die door alles heen loopt, die komt altijd weer aan de oppervlakte. En dan gaat het snel. Media en muziekindustrie zijn verrukt over dit exceptionele multitalent. Ze wordt gevraagd voor optredens, interviews, tv-shows, (jazz)festivals. Ze speelt uitverkochte concerten in meer dan twaalf landen, met als (voorlopig) hoogtepunt: niet minder dan twee optredens in de New Yorkse legendarische Carnegie Hall. Haar cd’s swingen de winkel uit, en ook in Turkije gaat haar populariteit als een vuurpijl de hemel in. Karsu ontpopt zich tot een echt podiumdier, ze wisselt van personage naargelang het liedje dat ze zingt. Van het mooie, charmante meisje dat Turkse liedjes zingt, tot de zelfzekere, overweldigende jazzdiva: haar podiumpersoonlijkheid heeft veel facetten, en ze haalt die met verbazingwekkend gemak naar boven. Je bent als een ster in de muziekhemel omhooggeschoten. Hoe beleef je dat? KARSU DÖNMEZ: “Het voelt soms alsof ik op een achtbaan zit, dat is waar. Maar ik ben er eigenlijk zo’n beetje ingerold, in de 30

accenten maart 2015

TEKST: RUDI VAN HECKE - FOTO: HUSNE AFSAR

rkse liedjes en coole jazz muziek. Op mijn negentiende heb ik beslist: dit ga ik gewoon doen, dit wordt mijn beroep. En het gaat fantastisch. Als alles goed gaat, is dit het mooiste beroep van de wereld. De afgelopen tien jaar waren helemaal te gek. Het is hard werken, maar ik blijf genieten, met volle teugen.” Je bent zangeres, pianiste, componiste, arrangeur. Je schrijft je eigen teksten. Je combineert uiteenlopende genres: klassiek, traditionele Turkse liedjes, jazz, funk, pop. Een gigantisch breed veld. Kun je niet kiezen? Of loopt er rode draad door? KARSU: “Jazz is eigenlijk de rode draad die door alles heen loopt, die komt altijd weer aan de oppervlakte. Ik hou ook erg van Turkse traditionele muziek, die heeft mijn oma mij leren kennen.

“Als alles goed gaat, is dit het mooiste beroep van de wereld. De afgelopen tien jaar waren helemaal te gek. Het is hard werken, maar ik blijf genieten, met volle teugen.”

Maar ik wil die laten passen bij de tijd van nu, dichter bij de jeugd brengen. Al denk ik daar niet zo bewust over na. Er zit geen plan achter of zo. Mijn muziek ontstaat en groeit spontaan en organisch. Elk liedje staat op zichzelf. En kiezen tussen componeren en optreden, dat kan ik niet. Dat is alsof je zou moeten kiezen tussen je moeder of je vader. Ik zit graag in de studio, maar ik sta met evenveel plezier op het podium.” Je switcht snel en makkelijk tussen veel verschillende podium­ personages, ook. Wie is de echte Karsu? KARSU: “Geen enkele. En allemaal. Je beleeft het lied en de muziek, en je past je podiumact aan het lied aan. Wat in jezelf zit, haal je naar buiten. Dat is allemaal niet zo beredeneerd. Elk liedje heeft z’n eigen flow, z’n eigen emotionele lading. En daar ga je als artiest in mee. Make-up, spectaculaire kapsels, een glitterjurk: het past voor mij allemaal bij de vibe van de muziek. Je moet vooral doen wat je zelf leuk vindt.” Karsu Dönmez vrijdag 3 april 2015 – 20u15 Lokeren, CC, Theaterzaal info en tickets: 09 340 50 56 en www.lokeren.be/cultuur

accenten maart 2015

31

expo

Een fascinatie romantische

Beeldig Hof ter Saksen 13

Als Waas kunstenaar kent curator Niko Van Stichel het kasteelpark van Hof ter Saksen in Beveren goed. Bij een bezoek aan deze locatie voor de tweejaarlijkse openluchttentoonstelling Beeldig Hof ter Saksen vertelt Niko honderduit over zijn fascinatie voor de menselijke bouwdrift, de drang om open ruimtes in te vullen met nieuwe constructies zoals tuinhuisjes, pergola’s of zelfs koterijen. Een drang van alle tijden. Ook de eigenaars van kastelen als Hof ter Saksen rustten vroeger hun uitgestrekte tuinen uit met folies en gloriÍttes. Het is deze fascinatie voor romantische bouwsels die de inspiratiebron vormt voor de nieuwe, 13de editie van Beeldig Hof ter Saksen met als thema Paviljoenen. 32

accenten maart 2015

TEKST: CHRISTL VAN DEN BROUCKE - FOTO: G.F.

e voor bouwsels Het eigen werk van Niko Van Stichel bevindt zich op de grillige grens tussen sculptuur en architectuur, een invalshoek die hij als curator van de tentoonstelling graag wil gebruiken. De beelden kunnen van binnenuit bekeken worden en variëren onderling niet enkel in afmeting, vormtaal en materiaalkeuze, maar ook qua idee, filosofie en uitgangspunt. Samen met een zestal collega-kunstenaars realiseert Van Stichel ‘toevoegingen’ aan het park, creaties met een artistieke waarde en gesitueerd in een historische context.

De Nederlandse kunstenaar Jeroen van Bergen deelt Van Stichels fascinatie voor bouwsels. Het keurslijf van zijn werk bestaat uit de standaardmaten van ‘het kleinste kamertje’. Op basis van die afmetingen bouwt hij de meest bizarre of net de meest dagdagelijkse paviljoenen waarbij hij vertrouwde constructies tot deze afmetingen herleidt. Jan Van Goethem is in tegenstelling tot Niko en Jeroen geen kunstenaar die op de grens van de architectuur werkt maar eerder een ontwerper met een liefde voor beeldende kunst. Een door Yukio Mishima geschreven filosofische tekst over het ultieme – of utopische – paviljoen fungeert als inspiratiebron voor hem en zijn team (Sophie Anson, Joke De Becker en Tine Colen).

ze zelfs niet aan de grond verankerd. Hoewel ze een suggestie van beschutting bevatten, refereren ze aan zowel het vrije als het vluchtige. Jan Van de Bosch is een ont­dek­king. Hij studeert aan Sint-Lucas in Antwerpen en zijn deelname aan deze tentoonstelling maakt deel uit van zijn masterproef. In zijn werk accentueert hij datgene wat aan het paviljoen vooraf gaat maar waar een gebouw niet altijd van loskomt: het onafgewerkte, de bouwwerf. Niko werkt de laatste jaren vaak samen met Lut Vandebos. Ze is niet alleen zijn artistieke partner maar ook zijn echtgenote. Als enige dame in het gezelschap, legt ze met een reeks geper­ so­naliseerde kapellen een uit­drukkelijk vrouwelijk accent. De curator stelt ook twee eigen werken tentoon en presenteert, samen met Lut Vandebos, nog twee gezamenlijke werken waarvan één speciaal voor deze

ten­toon­stelling werd gerealiseerd. Beeldig Hof ter Saksen is lang niet het enige lopende project van Niko Van Stichel en Lut Vandebos. Behalve een aantal buitenlandse opdrachten en hun beider educatieve activiteiten, leggen Niko en Lut ook nog de laatste hand aan het beeld Lauwer-rouw-krans, dat door de gemeente Merelbeke gewonnen werd in de wedstrijd Een thuis voor een beeld. Mocht 2015 geen hete zomer worden, boeiend wordt hij zeker! Openluchttentoonstelling Beeldig Hof ter Saksen 13 - Paviljoenen 31 mei – 29 september 2015 dagelijks 10u tot 20u gratis toegang Niko Van Stichel (curator), Jeroen van Bergen, Jan Van Goethem, Louis de Cordier, Frederik Geurts, Jan Van de Bosch en Lut Vandebos.

Niko Van Stichel kon ook Louis de Cordier overtuigen om aan deze tentoonstelling mee te werken. De Cordier zal in Hof ter Saksen een werk tonen dat hij creëerde voor een project in het Vlaams Parlement, een werk dat deel uitmaakt van zijn zoektocht naar evenwicht, balancerend tussen kunst en wetenschap. Het kwetsbare aspect van de ten­toon­ stelling wordt door Frederik Geurts ingevuld. Zijn constructies schijnen te zweven. Op het eerste gezicht lijken accenten maart 2015

33

muziek

Amatorski

De Gentse band Amatorski is bijzonder uniek, daar twijfelt niemand aan. Ze noemen zichzelf dan ook evenveel ‘klanklaboratorium’ als ‘experimentele muziekgroep’. Ze weten als geen ander hoe je veelzijdigheid kan combineren met een consequent doorgetrokken en beklijvend geluid. De band werkte intussen enkele soundtracks af, deed een filmtournee, kwam op de proppen met het originele multimediale project Deleting Borders en toerde in verschillende configuraties door heel Europa. 34

accenten maart 2015

Het publiek maakte voor het eerst kennis met Amatorski toen ze in 2010 de finale van Humo’s Rock Rally haalden en het publiek stiller kreeg dan ooit met hun ingetogen en dromerige klanken. In datzelfde jaar kwam hun debuut-EP Same Stars We Shared uit met daarop de radiohit Come Home, en amper een jaar later wist de eigenzinnige band iedereen te verrassen met het sfeervolle album tbc. “De reuzensprong die op dit debuut al wordt gemaakt, bewijst dat Amatorski ongetwijfeld nog maar halverwege de echte bevestiging is. En dat belooft. Maar voor het zover is: koester dit plaatje, het is één van de schaarse parels die we tot nu toe van dit jaar zullen onthouden.”(Enola)

TEKST: NAOMI DHANIS - DE CASINO CONCERTZAAL

Deleting Borders Amatorski nam de plaat onder de arm en trok onvermoeibaar op promotournee door Europa. Duitsland, Frankrijk, Spanje en de UK, maar ook Nederland, Slovakije, Zwitserland, Oostenrijk en Hongarije stonden op het programma. En tussendoor schreef de band soundtracks voor een documentaire-reeks én een Nederlandse langspeelfilm. Alvorens de tweede langspeler in de rekken lag, volgde eerst nog het multimediale project Deleting Borders. Een project waarin Amatorski, toen nog een vierkoppige band, op zoek ging naar een andere artistieke identiteit en de grenzen tussen kunstdisciplines, online en offline, publiek en artiesten probeert te breken. Via een co-creatie-app op hun website kon je op simpele wijze een visueel en auditief kunststukje fabriceren, met de single How Are You als basis. Tijdens de concerten werd er dan weer vooral geëxperimenteerd met klanken en visuals.

From Clay to Figures Amatorski heeft bijzondere manieren om aandacht te vragen voor zijn muziek, want ook voor de nieuwste plaat From Clay To Figures kwam de band met iets unieks: hoe meer de luisteraars informatie over het nog uit te komen album deelden met hun volgers, hoe meer nieuw materiaal er te luisteren viel. De nieuwe plaat - overigens zo genoemd om de metafoor voor het creatieve proces en de transformatie van een basisidee in een heuse song te duiden - kwam tot stand door een heuse wisselwerking: tussen zangeres en toetsenspeelster Inne Eysermans en gitarist Sebastiaan Van den Branden, tussen New York, Hamburg, thuis en de studio. Inne zonderde zich een paar keer af en stuurde allerlei ideeën, flarden of probeersels door. Sebastiaan voegde nieuwe klanklagen en ideeën toe en beetje bij beetje kregen de songs hun definitieve vorm. Darren

Allison (Londense producer van o.a. The Divine Comedy en Efterklang) nam het mixen voor zijn rekening in zijn Londense thuisstudio en drukte zo mee zijn stempel op het eindresultaat. Er wordt gespeeld met een rijk palet aan geluiden, gaande van vintage keyboards en brass-arrangementen tot elektronische en akoestische sounds. Het handelsmerk is melancholie en elegantie, tentoongespreid in ontroerende songs en meeslepende soundscapes. De nieuwe plaat werd alvast bekroond met de titel van beste Belgisch album 2014 én de band mocht mee op tournee met Stromae, die afgelopen najaar de grootste podia in Europa aandeed. Zes maal mocht Amatorski, één van zijn favoriete Belgische bands, voor hem openen (Genève, Dijon, Luxemburg, Nancy, Amsterdam en Parijs). “Hun tweede plaat From Clay to Figures is een magistrale triomf.” (Focus Knack) “Hoewel alle songs met zo’n klein hartje lijken inge­ speeld, klonk de groep zelden zo groots.” (De Morgen) “Dat Hudson, het eerste voorsmaakje van From Clay to Figures, al in een vroeg stadium werd geadopteerd door de Britse krant The Guardian zegt iets over het internationale potentieel van de muziek” (Cobra)

Verandering als sleutelwoord Amatorski is een band die een voortdurend groeiproces doormaakt. Op de grens tussen weten en niet weten, groeit er een verhaal, worden abstracte gedachten concreet en tekent zich geleidelijk een muzikaal landschap af. De nieuwe songs klinken minder afstandelijk en meer open en hoopvol. De nieuwe Amatorski is toekomstgericht, zonder futuristisch te willen zijn. Amatorski is een band die niet alleen zijn songs, maar ook zichzelf voortdurend bijschaaft. Amatorski is het amateurisme ontgroeid. Amatorski zaterdag 11 april 2015 – 20u30 Sint-Niklaas, De Casino Concertzaal info en tickets: www.decasino.be i.s.m. De Casino Concertzaal

accenten maart 2015

35

muziek

TEKST: BART DE COCK - FOTO: THYRA

Triakel

Traditionele Zweedse folk Folk. Waar begint het, waar eindigt het? Was de elektrische gitaar van Bob Dylan het einde? Gaat het enkel en alleen over Angelsaksische muziek? Begint het bij iedere noot met wortels in traditie? Veel vragen, verwarrende antwoorden. Waar de meerderheid het over eens is: folk is moeilijk te omschrijven en het is héél breed. Je hebt bijvoorbeeld ook muzikanten die met hun roots aan de slag gaan. Met Zweedse roots bijvoorbeeld. Naar aanleiding van het concert van Triakel hebben we een gesprek met Sint-Niklazenaar en muzikant Bart De Cock. Bart, jij bent gefascineerd door Zweedse cultuur? BART DE COCK: “In 1977 logeerde ik in Dalarna - het hart van de Zweedse volksmuziek- en bezocht er de spelmansstämma (speelmansbijeenkomst) van Bingsjö, daar komen honderden folkviolisten bijeen om te jammen, indrukwekkend! In Dala-Järna speelde ik Vlaamse doedelzak, spontaan toonde men mij de säckpipa van de laatste Zweedse doedelzakspeler (vóór de traditie er uitdoofde). In 1981 was ik terug in Zweden: op 4 jaar tijd had de säckpipa een revival gekend, werd opnieuw gebouwd en bespeeld. Ik legde contacten, o.a. met een bouwer van nyckelharpa’s (het nationale Zweedse instrument -een soort viool met toetsen- dat afgebeeld staat op hun bankbiljetten). Mijn Zweedse kennissen stuurden nyckelharpa-bouwplannen op en die bezorgde ik aan een draailierbouwer. Zo kwam dit Zweedse instrument in Vlaanderen terecht, nu zijn hier zo’n 20 à 30 spelers.” De Zweedse muziek is heel typisch? DE COCK: “Er is een zeer sterke volksmuziektraditie in Zweden, de exponent van de Scandinavische folk. Alle buurlanden in het Hoge Noorden kijken er naar op.”

Is dat omdat de traditionele muziek in Zweden nooit is weggeweest? DE COCK: “In Vlaanderen waren volksmuziektradities tot de revival van 1968 een 50-tal jaar totaal weg, sommige definitief, in Zweden bleef de traditionele muziek ononderbroken verder leven. Op You Tube zie je Benny van ABBA Zweedse folkmuziek spelen op een piano-accordeon, hij heeft ook een folkmuziekband BAO (Benny Anderssons Orkester) waarmee hij walsen, polka’s, polska’s en hambo’s speelt. In Zweden kan je folk studeren aan een Folkhögskola, wat onmiddellijk het hoge niveau verklaart.” De Zweedse folkscene is heel levendig? DE COCK: ”Er zijn fantastische muzikanten die zéér traditioneel spelen en zingen - bv. in oude stemmingen- maar ook groepen die het traditionele erfgoed puur eigentijds verwerken.” Welk belletje doet Triakel bij jou rinkelen? DE COCK: “Zangeres Emma Härdelin schittert ook bij folkrockband Garmarna en violist Kjell Erik Eriksson speelt bij folkrockband Hoven Droven. Mijn toen zevenjarige dochtertje wou absoluut viool leren spelen na een Triakelfestivaloptreden in Bretagne…” Het Zweedse trio Triakel bestaat uit zangeres en violiste Emma Härdelin, Kjell-Erik en Janne Strömstedt op har­mo­­ nium of rietorgel (de huiskamervariant van het pijporgel). Ze debuteerden in 1998 met het album TRIAKEL. Hun benadering van de traditionele Zweedse muziek is beklijvend. Je zou denken dat hun motto luidt: Less is more. Zowel dansmelodieën als ballades worden tot op het bot uitgebeend. De pure benadering versterkt de inten­siteit. Hun repertoire komt uit de provincies Jämtland en Hälsingland, waar ze trouwens zelf opgroeiden. De groep speelt drie concerten in ons land: Muziekpublique (Brussel), Dranouter Centrum (Dranouter) en in Belsele een samenwerking van CC Sint-Niklaas en Muziekclub ’t Ey. www.triakel.se Triakel zondag 17 mei 2015 – 16u Belsele, Muziekclub ’t Ey info en tickets: 03 772 11 93 en www.tey.be 03 778 33 66 en www.ccsint-niklaas.be i.s.m. Muziekclub ‘t Ey

36

accenten maart 2015

GOED GEVORMD BEVEREN Een seizoenswissel houdt vaak ook een ander voedingspatroon in. In aanloop naar de zomermaanden grijpen we vaker naar fruit- en andere salades. Een goede start om meteen even na te denken hoe het met ons vleesverbruik zit. Tijdens de lezing Minder vlees, meer verantwoord geeft Melanie Jaecques, campagnemedewerker bij EVA vzw, een antwoord op de vraag hoe minder vlees uitstekend past in een gezond voedingspatroon. Er worden tips gegeven over wat je zelf kan doen en hoe je eraan begint. Een ideale voorbereiding voor wie wil deelnemen aan de ‘Vlunch’ of vegetarische lunch op donderdag 4 juni in het park van Cortewalle. Wie aan de slag wil met zeewier, rijst en sojasaus, kan terecht in het sushi-kookatelier van Ka Van Looken op maandag 4 en 18 mei. Een culinaire hype, maar ook heerlijk voor een picknick of gezonde lunch.

ACCENTEN OP VORMING

DE LAATSTE DINSDAG: Rik Coolsaet over wereldpolitiek (24/3) - Waait er een paradijs uit de storm? (filosoof Thomas Decreus) (28/4) - Lokale economie: realistisch? Transitieambassadrice in gesprek met Unizo (26/5). UITSTAPPEN EN TENTOONSTELLINGSBEZOEK: Umicore in Hoboken. Wereldleider in recyclage (23/04) – Bezoek aan ’t Groenselof en ’t Eikenhof. Over de toekomst van boeren in Lokeren (23/05) - De Vierklaver, vlees van de eigen hoeve. Over de toekomst van boeren in Lokeren (30/5) Info en inschrijvingen: 03 775 44 84 of via www.vormingplus.be/waas-en-dender DE LAATSTE DINSDAG IN LOKEREN. MAANDELIJKSE AVOND ROND ACTUELE THEMA’S

SUSHI KOOKATELIER maandag 4 en 18 mei 2015 van 19.15 tot 22.15 uur CC Ter Vesten, Gravenplein 2, Beveren-Waas MINDER VLEES, MEER VERANTWOORD donderdag 28 mei 2015 van 19.30 tot 22 uur CC Ter Vesten, Gravenplein 2, Beveren-Waas VLUNCHEN gezamenlijke vegetarische picknick donderdag 4 juni 2015 van 12.10 tot 13.50 uur CC Ter Vesten, Gravenplein 2, Beveren-Waas Aan liefhebbers van kunstgeschiedenis bevelen wij graag Schenenschoppers in de kunst aan. Kunst­ historicus en docent Peter Jonnaert onderzoekt tijdens deze lezing de rol van grote kunstenaars doorheen de kunstgeschiedenis. Want kunst blijkt tot op de dag van vandaag een spiegel van wat leeft in de gemeenschap.

Wat houdt de actieve Lokeraar bezig? Dat is het onder­ werp van de maandelijkse Laatste Dinsdag, een serie die actuele, maatschappelijke thema’s centraal stelt. Een samenwerking tussen CC Lokeren, Vormingplus Waas-en-Dender, GROS en Masereelfonds Lokeren. RIK COOLSAET OVER WERELDPOLITIEK Over veranderende machtsverhoudingen 24 maart, in Jeugd-en Sportcomplex Lokeren

LEZINGEN EN REEKSEN: Hoe voorkom je een financiële kater? (6/5) Stoelmassage (7/5) – De kracht van mijn gedachten. Ik denk dus ik ben (23/5) - Sous le ciel de Paris. Frans chanson zingen (17/6).

SINT-NIKLAAS

Tijdens de paas- en zomervakantie kunnen kleuters, kinderen en jongeren in de Vrije Ateliers terecht voor creatieve ateliers. info: www.vrijeateliers.be – t 03 778 33 70 e: vrije.ateliers@sint-niklaas.be Cultuurcentrum Vrije Ateliers, Rode Kruisstraat 25, 9100 Sint-Niklaas

LOKEREN

AANBOD I.S.M. VORMINGPLUS

Info en inschrijvingen: 03 775 44 84 of via www.vormingplus.be/waas-en-dender

DOORLOPENDE CURSUSSEN STARTEN IN APRIL, MEI EN JUNI 2015: - Plastische vorming - Audio-visuele kunsten - Filosofie en persoonlijkheidsvorming - Actualiteit en geschiedenis - Culturele uitstappen - Duurzaamheid, natuur en milieu - Ander culturen - Tentoonstellingen

CC Ter Vesten in samenwerking met cultuurbeleid, Bib Beveren en Vormingplus Waas-en-Dender info: www.beveren.be/tervesten inschrijvingen via 03 775 44 84 of www.vormingplus.be/waas-en-dender

Voor voorjaar 2015 staat er heel wat op stapel. Uitgebreide info vindt u op onze websites.

LOKALE ECONOMIE: REALISTISCH? Transitie-ambassadrice in gesprek met UNIZO 26 mei, CC Lokeren Als we de ‘toekomst willen heroveren’ moet onze economie meer lokaal worden, zegt de transitie­ beweging: ingebed in een regionale economie, minder verspilziek, met meer lokale tewerkstelling. Veronique Leuntjens trok naar Totnes (VK) met andere ambassadeurs en maakte kennis met het idee van ‘reconomy’. Wat is nodig om een lokale economie te ondersteunen? Welke winst kunnen we daar als samenleving en planeet van verwachten? Jan Boulogne van UNIZO reageert.

CC VORMING - VRIJE ATELIERS

SCHENENSCHOPPERS IN DE KUNST De rol van kunstenaars maandag 27 april 2015 van 19.30 tot 22 uur CC Ter Vesten, Gravenplein 2, Beveren-Waas

Het vormingsaanbod van CC Lokeren vindt u maandelijks in de stedelijke Infokrant Lokeren en www.lokeren.be/cultuur.

WAAIT ER EEN PARADIJS UIT DE STORM? Thomas Decreus zoekt een uitweg 28 april, CC Lokeren De voorbije jaren trokken wereldwijd honderdduizenden jongeren de straten op om meer democratie en sociale rechtvaardigheid op te eisen. Voor politiek filosoof Thomas Decreus symboliseren deze bewegingen het eigenlijke beginsel van iedere democratie: het verzet van de machtelozen tegen de machthebbers of van de 99% tegen de 1%. Decreus poogt ook om uit de stormen van het heden een nieuwe politiek van de hoop te schetsen die een antwoord biedt op het heersende pessimisme. Ga mee op verkenning.

De wereldpolitiek: een spel om macht en invloed, waar staten met elkaar wedijveren, oorlog voeren of samenwerken. Maar gaat het vandaag enkel om macht en toegang tot grondstoffen? Spelen ideologische of religieuze verschillen ook een rol in het ontstaan van conflicten? Is de wereld nu een veiligere plaats dan 100 jaar geleden of hangt de dreiging van een mondiaal conflict opnieuw boven ons hoofd? Hoe zit het met de vele regionale conflicten in Afrika en Azië? En met het terrorisme? Wat zijn daarvan de belangrijke oorzaken? Heel wat vragen waarop Rik Coolsaet, professor internationale politiek UGent, ons een verhelderend antwoord biedt.

RED CROSS ROAD Hét toon- en luistermoment van de cursisten van het Muziekatelier! Een spetterend openluchtoptreden onder begeleiding van onze docenten. zondag 7 juni 2015 om 15u op de rockweide van de Rode Kruisstraat 25, 9100 Sint-Niklaas Gratis toegang

accenten maart 2015

37

GOED BEKEKEN ARTUBE 2015: ARTIESTEN UIT BEVEREN AAN HET WERK

ArtuBe 2014 klokte af op meer dan 800 deelnemers en ruim 3000 bezoekers. Een geslaagde podiumkunstendag in het hartje van Beveren met een gevarieerd aanbod. Dat vroeg luid en duidelijk om een vervolg: op zondag 31 mei 2015 zetten muzikanten, zangers, dansers, acteurs en andere getalenteerde performers hun discipline in de kijker. De podia in cultuurcentrum Ter Vesten en jeugdcentrum Togenblik en het daartussen liggende Gravenplein vormen het decor voor tientallen korte voorstellingen, gaande van 5 tot 20 minuten. Goed voor een hele dag kijk- en luistergenot. Zowel leerlingen van de academie als leden van de talrijke koren, dansgroepen, toneelkringen en muziekverenigingen krijgen een plaats in het gevarieerde programma. Aan de hand van een uitgetekend parcours kunnen bezoekers zelf bepalen hoe ze hun dagindeling plannen. De gemeentelijke academie voor muziek, woord en dans vormt samen met het cultuurcentrum en de cultuurraad, vertegenwoordigd en ondersteund door de deelnemende verenigingen, een sterk team. Wat eens als schoolfeest startte, groeide uit tot een feestelijk gebeuren voor een breed publiek met een hart voor podiumkunsten. Op naar een geslaagde derde editie! Volg ArtuBe op facebook: www.facebook.com/artubebeveren zondag 31 mei 2015 – 10 tot 17u Beveren, centrum info en inlichtingen: GAMWD, Lijsterbessenlaan 24, 9120 Beveren academie@beveren.be, 03 775 35 79

WARRE BORGMANS EN BLÈTEN: TRISTESSE MET DE GLIMLACH!

Samen met Jokke Schreurs en ‘Big Dave’ Reniers, die voor een blues-sfeer zorgen, haalt Warre Borgmans herinneringen op aan zijn kinderjaren. Hij vertrekt daarbij van een foto die de kleine Warre toont, vastgelegd door z’n vader, kleermaker Armand Borgmans. Het begeleidend tekstje bij de voorstelling schetst de toon: “Warretje is zich zeer bewust dat hij jaren later op een podium in uw buurt zal optreden, geflankeerd door de geweldige Jokke Schreurs op gitaar en ‘Big Dave’ Reniers op mondharmonica - allebei op het moment van de foto nog niet verwekt. En dan zullen ze het hebben over lief en leed, pijn en plezier, durf en schrik,… kortom: de dingen des levens! De drie beloven veel noten op hun zang te hebben!” Blèten’ wordt een vrolijke voorstelling over verdriet, met poëzie, anekdotes, tranches de vie. We dompelen het in leuke en trieste liekes, maar de glimlach mag nooit ver weg zijn! vrijdag 17 april 2015 – 20u15 Hamme, CC Jan Tervaert info en tickets: 052 48 09 48 en www.jantervaert.be

38

accenten maart 2015

ACCENTEN OP PODIUM

FOUR ACES GUITAR QUARTET

HOOG ZIEN EN BLAUW HOREN Pantalone en Karussell

In Karussell neemt een acteur samen met een viool, een cello en een accordeon ogen en oren mee op een klank- en kleurrijke reis. Terwijl de draaimolen langzaam draait, wisselen poëtische stilte en vrolijke extase elkaar voortdurend af. In deze associatieve voorstelling is alles rond: de zon, de maan (niet altijd), de zee, en ook de sneeuwman. Spreken kan hij niet, zingen ook niet, en toch klopt zijn hart vol verlangen. In Karussell bepaalt de muziek elk gevoel, elke kleur, elk beeld. Blauw is koud, zijn klank hoog en schril; rood is warm, diep en zacht. Twee oren, één voor hoge en één voor lage tonen; twee ogen, één voor blauw en één voor rood. In Karussell kan men hoog zien en blauw horen. Een herneming in de Stadsschouwburg van een poëtische familie­ voorstelling die ook enkele seizoe­nen geleden bij ons te gast was. Aanrader! zondag 7 juni 2015 – 14u + 16u Sint-Niklaas, Stadsschouwburg info en tickets: 03 778 33 66 en www.ccsint-niklaas.be

© Mirjam Devriendt

Het Four Aces Guitar Quartet verkent de wereld van de klassieke gitaar door het spelen van composities van Bellinati, Bogdanovic, Roux en vele anderen. Deze verkenning breiden ze uit met arrangementen van bekende klassiekers (Bach, Puccini, Tchaikovsky), maar ook van volksliederen en popmuziek. Het kwartet ontstond in 2008 tijdens het International GuitarSymposium in Iserlohn. Hun eerste concert verbaasde publiek en jury door een originele repertoirekeuze, verbluffende virtuositeit en een rijkdom aan klankkleuren. Sindsdien speelde het ensemble op binnen- en buitenlandse podia, volgde masterclasses, en won diverse prijzen. In 2013 werd het laureaat van Supernova, een concours voor jonge, talentvolle ensembles, gedragen door de Vlaamse Cultuurcentra en o.a. ook Klara en het Klarafestival. Op hun tweede album Odyssee vertelt het kwartet het verhaal van de composities die door de jaren heen elk hun eigen verhaal en herinneringen hebben gekregen. Deze odyssee bracht hen zelfs tot in de Chinese hoofdstad Beijing! Een concert van het Four Aces Guitar Quartet staat garant voor een onvergetelijke avond vol van muzikaliteit, emoties, schoonheid en een vleugje humor. Four Aces Guitar Quartet - Odyssee zaterdag 9 mei 2015 - 20u15 Daknam (Lokeren), OLV Kerk info: CC Lokeren, 09 340 50 56 www.lokeren.be/cultuur

STAN VAN SAMANG EN C° Simply Live III

Naast acteren heeft Stan Van Samang een enorme passie voor muziek en zang. Hij raakt bekend bij het grote publiek door zijn rol in Wittekerke en door een aantal gastrollen in Vlaamse tv- reeksen Maar Stan laat zien dat hij ook het serieuzere werk aankan met zijn rol als Sick Boy in de Vlaamse theaterversie van Trainspotting. Zijn eerste grote feit op het witte doek komt in 2006 met Windkracht 10, aan de zijde van Koen De Bouw. Hun samenwerking krijgt een vervolg in 2007 tijdens het prestigieuze VT4-project Vermist. Al die tijd blijft echter die andere grote passie branden: muziek. Hij begint zelf nummers te schrijven en leert gitaar, drums en piano spelen. Na 2 succesvolle cd’s is de fenomenale stem van Stan Van Samang zijn handelsmerk geworden. Zijn derde album, King in my head, is een co-productie met Bert Gielen en Eric Melaerts en deze samenwerking smaakte

naar meer. Voor Simply Live III slaat het trio opnieuw de handen in elkaar en breien ze een vervolg aan de succesvoorstellingen van de vorige theaterseizoenen.
Eigen songs en covers worden vakkundig neergezet en door Stans acteertalent krijgen de songs een verhaal. Het publiek wordt met de nodige verbale humor bestookt en wordt getrakteerd op een avond vol gepassioneerd spelplezier. met: Stan Van Samang (zang), Eric Melaerts (gitaar) en Bert Gielen (piano). zaterdag 9 mei 2015 - 20u Waasmunster, Zaal Hoogendonck info & tickets: 052 46 34 24 en cultuur@waasmunster.be

accenten maart 2015

39

muziek / theater / humor / dans = dit is een WACCODATE! (zie p. 3)

VRIJDAG 3 APRIL 2015

DONDERDAG 16 APRIL 2015

BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, THEATER

BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

DIMITRI LEUE / RATAPLAN

DE TEMPS ANTAN (CA)

APRIL

vanbinnen BANG vanbuiten

ZONDAG 29 MAART 2015 WOENSDAG 1 APRIL 2015

gratis inleiding om 19u30 UITVERKOCHT LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, MUZIEK

SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 14U + 16U

KARSU DÖNMEZ (NL-TURKIJE)

KARTON

14 - 13 (red.) - 11 (-26/abo/waccobon) EUR zie art p. 30

Kapot

VRIJDAG 3 APRIL 2015 SINT-NIKLAAS, DE CASINO - 20U30

LINUS + BLONDIAU/PEETERS - JAZZLAB SERIES © Marie-Claude Meilleur

i.s.m. De Casino Concertzaal 12 (kassa) - 9 (vvk) EUR

DONDERDAG 9 APRIL 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 15U, FAMILIEFILM

HAYO FREITAG

De Drie Rovers i.s.m. OKRA-Academie, Fragma 13, Gezinsraad Beveren en Vakantietoppers gratis omkadering van 14u tot 17u 5 - 4 (+60/groepen/-26/abo/waccobon) - 3 (filmstrippenkaart) EUR

ZATERDAG 11 APRIL 2015 SINT-NIKAAS, DE CASINO CONCERTZAAL - 20U30, MUZIEK / CASINO BOÎTE

AMATORSKI

familie / theater 3+ 8 - 8 (+60) - 8 (-26/abo waccobon) - 6 (-16) EUR

i.s.m. De Casino Concertzaal / staand concert UITVERKOCHT zie art. p.34

i.s.m. Toernee Mondial en Oxfam Wereldwinkel Beveren 13 - 12 (+60/groepen) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR zie art. p. 14

VRIJDAG 17 APRIL 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

WANNES CAPPELLE / STEFAAN DEGAND / GUY SWINNEN /MARCEL VANTHILT

10 jaar Te Gek!? stelt voor: Manische Mannen 21 - 20 (+60/groepen) - 18 (-26/abo/waccobon) EUR LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, HUMOR

GILI

ZATERDAG 12 APRIL 2015

CTRL (Alles onder Controle?)

BEVEREN, SINT-MARTINUSKERK - 15U, KLASSIEK

CANTORIJ DER BASILIEK HULST

WOENSDAG 1 APRIL 2015 HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, FILM

A Mass for Peace

MR. TURNER

i.s.m. Hertogelijke Heemkundige Kring Het Land van Beveren vzw en Oudheidkundige Kring de Vier Ambachten vzw 15 EUR zie art p.44

6 - 5 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

DONDERDAG 2 APRIL 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

HAMME, CC JAN TERVAERT - 11U EN 15U, KIDS&CO 2,5

CATRIN FINCH (UK) / SECKOU KEITA (SN)

ANKE ZIJLSTRA

Clychau Dibon

Wint Wind?

i.s.m. Oxfam Wereldwinkel Beveren 13 - 12 (+60/groepen) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 14U, MATINEE

8 - 5 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

MAANDAG 13 APRIL 2015

UITGEZONDERD. THEATER!

BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, BAANVRIENDEN

ASPE - Moord in het Theater

ECHT ANTWAARPS TEATER

Daar komen vodden van i.s.m. OC De Baanvrienden UITVERKOCHT

© Kaat Pype

WOENSDAG 15 APRIL 2015 HAMME, CC JAN TERVAERT - 15U, KIDS&CO FILM

23 - 20 (+60) - 20 (-26/abo/waccobon) - 2,5 (kansenpas) EUR

40

accenten maart 2015

SPONGEBOB

Spons op het droge 3D 7 - 6 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

14 - 13 (red.) - 11 (-26/abo/waccobon) EUR

APRIL - MEI - JUNI 2015

HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, THEATER (EN MUZIEK)

SINT-NIKLAAS, MUSEUMTHEATER - 20U, MUZIEK / KLASSIEK

WARRE BORGMANS, JOKKE SCHREURS EN

NADAR

‘BIG DAVE’ RENIERS Blèten - Try-out

Bad trip

MEI

15 - 12 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

ZATERDAG 18 APRIL 2015 LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, THEATER CIRCUIT X

VRIJDAG 1 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, HUMOR

LIES PAUWELS

FREEK DE JONGE (NL)

White Lies

Als Je Me Nu Nog Niet Kent UITVERKOCHT

ZONDAG 3 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 11U, KLASSIEK

LIESBETH DEVOS / JOZEF DE BEENHOUWER / SVEN VAN DE VOORDE

Slotconcert Gratis nagesprek met de maker na de voorstelling. 13 - 12 (red.) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR

15 - 14 (+60) - 12 (-26/abo/waccobon) EUR

ZONDAG 19 APRIL 2015

VRIJDAG 24 APRIL 2015

BEVEREN, CC TER VESTEN - 10U30, FAMILIE 4 - 10

THEATER HUTSEPOT

Circus Filou Pop en Top zondagmatinee i.s.m. Figurentheater Vlinders & C° 7 - 5 (-14) EUR

DINSDAG 21 T.E.M. ZONDAG 26 APRIL 2015 SINT-NIKLAAS, DIVERSE LOCATIES

ARCHIPEL IKV ‘PORTRETTEN’ - BOEKENWEEKEND

WOENSDAG 22 APRIL 2015 ZWIJNDRECHT, STUDIO RUBENS - 20U, FILM

LIKE FATHER, LIKE SON

regisseur: Hirokazu Kore-eda

SINT-NIKLAAS, MUSEUMTHEATER - 20U, LITERAIR

STIJN VAN DE VOORDE

i.s.m. Kon. Piet Stautkring 13 - 12 (+60/groepen) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR

WOENSDAG 6 MEI 2015 ZWIJNDRECHT, BURCHT, CINEMA4YOU - 20U, FILM

JOSHUA OPPENHEIMER

The act of killing

Spijtig van de bomen UITVERKOCHT zie art. p. 8

ZATERDAG 25 APRIL 2015 HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, HUMOR

WALTER BAELE

16-18 16 - 13 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR zie art.p. 19 WAASMUNSTER, ZAAL HOOGENDONCK - 20U, MUZIEK

MARTINE DE KOK

Plaatselijk Verkeer 13 - 12 (65+) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR zie artikel pag. 16

ZATERDAG 25 APRIL 2015 ZONDAG 26 APRIL 2015 SINT-NIKLAAS, OP LOCATIE - 11U + 12U + 14U.30 + 15U.30

RODE BOOM

kaarten: 4 - 3 (vvk/waccobon/-26/+55/groepen) EUR

In de lucht familie / locatietheater 6-10 j. UITVERKOCHT kaarten: 4 - 3 (vvk/waccobon/-26/+55/groepen) EUR

ZONDAG 26 APRIL 2015 SINT-NIKLAAS, MUSEUMTHEATER - 17U, LITERAIR

DONDERDAG 23 APRIL 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, HUMOR

BRIGITTE KAANDORP (NL)

Kaandorp Grande de Luxe Extra Plus UITVERKOCHT

STIJN VAN DE VOORDE

Spijtig van de bomen 13 - 12 (+60) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR

DONDERDAG 30 APRIL 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, FILM

HAMME, CC JAN TERVAERT - 14U, MATINEE

LUC CAALS

Dik in orde 13 –11 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

STEVEN KNIGHT

DONDERDAG 7 MEI 2015 SINT-NIKLAAS, FOYER STADSSCHOUWBURG - 20U

Comedy Club/The Line Up 15 - 15 (+60) - 12 (-26) EUR SINT-NIKLAAS, DE CASINO - 20U30

YVES PEETERS GUMBO: THE BIG EASY REVISITED

Jazzlab Series 12 (kassa) - 9 (vvk) EUR

VRIJDAG 8 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

Locke

GUIDO BELCANTO

gratis inleiding om 19.40u 4 - 3 (+60/groepen/-26/abo/waccobon) EUR

UITVERKOCHT

Cavalier Seul

accenten maart 2015

41

muziek / theater / humor / dans

HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, FILM

SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 21U30

BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, THEATER

THE IMITATION GAME

PODIUMWIKKELS:

STIJN VAN DE VOORDE

6 - 5 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

ZATERDAG 9 MEI 2015

omhelzende gesprekken met artiesten Degustief met Koen De Graeve & Günther Lesage

Spijtig van de bomen (dernière) VRIJDAG 15 MEI 2015

12 EUR

LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, MUZIEK

JONAS WINTERLAND & PIGEON

Dubbelprogramma

WOENSDAG 20 MEI 2015

met de steun van de Vlaamse Gemeenschap (Nieuw Talent) 13 - 12 (red.) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR zie art p. 11

LAZARUS

BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, THEATER

Met argumenten kan je iedereen overtuigen

ZATERDAG 16 MEI 2015 © Brecht Vaes

LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, HUMOR

HENK RIJCKAERT

De Fun, de hits!

© Tack Bram

uitzonderlijk geen inleiding 12 - 11 (+60/groepen) - 9 (-26/abo/waccobon) EUR zie art. p. 8 HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, HUMOR

BERT GABRIËLS

Van mij mag het 16 - 13 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR LOKEREN, OLV KERK DAKNAM, KLASSIEK DAKNAMDORP, LOKEREN - 20U15

FOUR ACES GUITAR QUARTET

UITVERKOCHT SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 20U, MUZIEK

FAST FORWARD

Gelukkig zijn

Supernova © Guy Kokken

12 - 11 (red.) - 9 (-26/abo/waccobon) EUR, incl. drankje na afloop WAASMUNSTER, ZAAL HOOGENDONCK - 20U, MUZIEK

STAN VAN SAMANG EN C°

gratis inleiding om 19u30 15 - 14 (+60/groepen) - 12 (-26/abo/waccobon) EUR zie art. p. 4

Simply Live III 5 - 2,5 (kansenpas) EUR

SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 20U, MUZIEK

25 (VIP) - 16 - 15 (65+) - 13 (-26/abo/waccobon) EUR

ZONDAG 10 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 15U, FAMILIE 1 - 3

SPROOKJES EN ZO

De Tuin UITVERKOCHT

ZONDAG 17 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 10U30, FAMILIE 4 - 8

POPPENTHEATER DAMIËT VAN DALSUM

Kleine Frederik Pop en Top zondagmatinee i.s.m. Figurentheater Vlinders & C° 7 - 5 (-14) EUR SINT-NIKLAAS, BELSELE, MUZIEKCLUB ‘T EY - 16U MUZIEK / FOLK

ZWIJNDRECHT, OC ‘T WAAIGAT - 15U, FAMILIE 4+

TRIAKEL (ZW)

LUK DE BRUYKER & ALAIN ONGENAET

i.s.m. Muziekclub ’t Ey 13 - 12 (+60) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR zie art. p.36

(Theater Taptoe) Hemel

kaarten kind: 4 - 3 (vvk/waccobon/groepen) EUR kaarten volwassene: 10 - 7 (vvk) - 6 (strippenkaart/-26/+60/ waccobon/groepen) EUR

WOENSDAG 13 MEI 2015 HAMME, CC JAN TERVAERT - 15U, KIDS&CO FILM

ASTERIX EN DE ROMEINSE LUSTHOF 3D 7 - 6 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

42

accenten maart 2015

HUGO MATTHYSEN

De Hersenhap zie art. p. 22 UITVERKOCHT

ZATERDAG 23 MEI 2015 HAMME, CC JAN TERVAERT - 20U15, FILM

50 Shades of Grey 6 - 5 (-26/abo/waccobon/groepen/65+) EUR

WOENSDAG 27 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

DRISS EL MALOUMI TRIO (MA)

Makan DINSDAG 19 MEI 2015 SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 20U, THEATER

i.s.m. Oxfam Wereldwinkel Beveren 13 - 12 (+60/groepen) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR

LAZARUS

Met argumenten kun je iedereen overtuigen

LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 15U, FAMILIE 1+ / THEATER

gratis inleiding om 19u30 15 - 14 (+60) - 12 (-26/abo/waccobon) EUR zie art. p. 4

De Tuin

SPROOKJES EN ZO UITVERKOCHT

APRIL - MEI - JUNI 2015

JUNI

VRIJDAG 29 MEI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 20U, MUZIEK

BUURMAN

ZONDAG 7 JUNI 2015

In de naam van de vader, de zoon en de kleinzoon

SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 14U + 16U FAMILIE 2,5+

PANTALONE

© Mirjam Devriendt

Karussell

© Mich

8 - 8 (+60) - 8 (-26/abo waccobon) - 6 (-16) EUR

17 - 16 (+60/groepen) - 14 (-26/abo/waccobon) EUR

VRIJDAG 12 JUNI 2015 LOKEREN, CC, THEATERZAAL - 20U15, MUZIEK

BART VAN LOO, EDDY ET LES VEDETTES SINT-NIKLAAS, STADSSCHOUWBURG - 20U, HUMOR

BEGIJN LE BLEU

Chanson. Une Belle Histoire

Speciaal voor U UITVERKOCHT SINT-NIKLAAS, SALONS - 20U00, MUZIEK / KLASSIEK

HET COLLECTIEF & MIRELLA HAGEN JANACEK-LIGETI 15 - 14 (+60) - 12 (-26/abo/waccobon) EUR

ZONDAG 31 MEI 2015 BEVEREN, DIVERSE LOCATIES IN HET CENTRUM - 10-17U

ArtuBe i.s.m. Gemeentelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans en Beverse podiumkunstenverenigingen gratis zie art. p. 38 LOKEREN, PRINSES JOSEPHINE-CHARLOTTE PARK, - 14U FAMILIE / STRAATTHEATER

19e Internationale Parktheaterfestival org.: Toneelvereniging vzw De Sinfra’s, Infopunt Toerisme, Raad voor Toerisme en Stad Lokeren. Met steun van CC Lokeren info: www.lokeren.be/parktheater

GRATIS

16 - 15 (red.) - 13 (-26/abo/waccobon) EUR zie art p. 26

ZONDAG 21 JUNI 2015 BEVEREN, CC TER VESTEN - 10U30, FAMILIE 4 - 8

WAASMUNSTER, KASTEEL BLAUWENDAEL - 11U MUZIEK / KLASSIEK

CEDEL SAXOFOONKWARTET

Crossover 13 - 12 (65+) - 10 (-26/abo/waccobon) EUR zie artikel pag. 29

FIGURENTHEATER IRENE LAROS

Felix en Felina Pop en Top zondagmatinee i.s.m. Figurentheater Vlinders & C° 7 - 5 (-14) EUR

accenten maart 2015

43

tentoonstelling

BEVEREN Alle vermelde tentoonstellingen zijn gratis toegankelijk tijdens de aangekondigde openingsuren.

4 APRIL 2015 T.E.M. 28 JUNI 2015

26 APRIL 2015, 10U30 - 12U

FOYER TER VESTEN

KASTEEL CORTEWALLE - VERLATZAAL

JONAS VERHEYEN

RICHARD WILLEMS

Fototentoonstelling tijdens de openingsuren van Ter Vesten, de Bib en het CultuurCafé

De Groote Oorlog van Frans Verstraeten & Guillaume de Prince lezing

SINT-MARTINUSKERK, BEVEREN

In zijn typisch begeesterende stijl brengt heem­kun­dige Richard Willems het verhaal van zijn grootoom Frans Verstraeten, geboren Melsenaar en frontsoldaat (1894-1968). Deze persoonlijke en beklijvende familiehistorie wordt aangevuld met een kortverhaal over Guillaume de Prince (1914-1992), wiens vader sneuvelde in de Groote Oorlog en die daardoor onfortuinlijk opgroeide in een ontwricht gezin zonder liefde en geborgenheid. Deze voordracht ontrafelt de persoonlijke dramatiek die ontstaat uit een onverwerkt oorlogsverleden.

CANTORIJ DER BASILIEK HULST

gratis

gratis

12 APRIL 2015, 15U A Mass for Peace

26 APRIL 2015 T.E.M. 24 MEI 2015 KASTEEL CORTEWALLE - TRIEST- EN BERGEYCKZAAL

HELDINNEN VAN HET THUISFRONT

De Koorstichting Cantorij der Basiliek van Hulst verzorgt onder leiding van dirigent Anton de Kort een uniek herdenkingsconcert met medewerking van het Zeeuws Kamerorkest TY, sopraan Lies Vandewege en andere professionele solisten. Ze brengen delen uit het imposante werk The Armed Man van de Britse componist Karl Jenkins. Het werk van Jenkins draagt een universele boodschap van vrede en richt zich tegen het oorlogsgeweld van alle tijden. Tijdens deze unieke uitvoering kan u eveneens genieten van bijzonder beeldmateriaal uit de oorlogsjaren 1914-1918. 15 EUR

accenten maart 2015

KASTEEL CORTEWALLE - MUSEUMZOLDER

Lokale vrouwen in de Groote Oorlog

PINNEKESDRAAD EN PINHELMEN. BEVEREN ONDER DE BEZETTING (1914-1915)

tentoonstelling

tentoonstelling

Een serie mysterieuze vrouwenportretten nodigt de bezoeker uit om na te denken over de verschillende rollen die lokale vrouwen speelden in de Groote Oorlog. Wie waren deze vrouwen, wat is hun persoon­ lijke verhaal? Hoe gingen zij om met de oorlogs­ situatie in hun alledaagse bestaan? Een hommage aan het vrouwelijk geslacht dat - naast het oorlogsfront, bolwerk van mannelijk geweld - een heel eigen overlevingsoorlog streed. Met dank aan Linx+, i.s.m. VIVA-SVV iedere zondag van 14u - 17u, behalve op Erfgoeddag 26 april van 10u - 18u gratis i.k.v. Erfgoeddag 2015

44

26 APRIL 2015 T.E.M. 27 SEPTEMBER 2015

Twee maanden na de Duitse inval in België was de bezetting van Beveren een feit. Intussen hadden Belgische strijdkrachten, waaronder veel vrijwilligers en miliciens uit Beveren, zich teruggetrokken achter de IJzer. De stelling rond Antwerpen, met de forten van Haasdonk en Liefkenshoek als steunpunten, had niet lang standgehouden tegen de Duitse militaire overmacht. Anderhalf miljoen Belgen vluchtten voor het oorlogsgeweld naar Nederland, Engeland of Frankrijk. Velen zouden niet meer terugkeren. Het leven voor de achterblijvers in bezet gebied bleek ook geen pretje. De drieste pinhelmen waren immers van plan om te blijven en installeerden een regime van angst en terreur. Het begin van vier lange en vervloekte jaren van honger en onzekerheid. iedere zondag van 14u - 17u en daarna op afspraak gratis i.k.v. Erfgoeddag 2015

APRIL - MEI - JUNI 2015

7 MEI 2015 - 20U

4 JULI 2015 T.E.M. 27 SEPTEMBER 2015

7 JUNI 2015 - 11U + 14U

KASTEEL CORTEWALLE - VERLATZAAL PROF. DR. LUDO SIMONS

FOYER TER VESTEN

SALONS

EEN FLAMINGANT OP HET KASTEEL. JOZEF SIMONS ALS HUISLERAAR BIJ GRAAF JOSEPHUS DE BROUCHOVEN DE BERGEYCK

ERIK PIJL

PROJECT INSECT

Cartoons

Beeldende installatie Artforum, vanaf 6 jaar

Elfde Archief de Bergeycklezing

Erik Pijl is de vaste cartoonist van de tweewekelijkse krant De Beverse Klok. Een selectie van zijn werken brengt een reeks lokale gebeurtenissen uit het laatste decennium opnieuw in herinnering. tijdens de openingsuren van Ter Vesten, de Bib en het CultuurCafé gratis

SINT-NIKLAAS 4 APRIL TOT 9 MEI 2015 DE PASSAGE, VRIJE ATELIERS

NADER BEKEKEN

Botanische aquarellen van de leerlingen van Marc De Vos

Auteur Jozef Simons (1888-1948) startte zijn loopbaan na zijn studies handelswetenschappen in 1909 als huisleraar in het kroostrijke gezin van Joseph de Brouchoven de Bergeyck en Maria Cornet d’Elzius de Peissant. Hij onderwees op het kasteel Ter Gaver aan de Kallobaan te Beveren de twee oudste zonen. In 1913 verhuisde hij met het gezin mee naar het verre Proven (bij Poperinge) en beleefde er op het kasteel De Lovie in onbezet België de Groote Oorlog van op de eerste rij. In 1916 nam hij dienst als kanonnier en tolk. Na de oorlog verwerkte hij zijn ervaringen in boeken als OorlogsVlaanderen (1921), opgedragen aan gravin de Bergeyck, en de roman Eer Vlaanderen vergaat (1927). Prof. dr. Ludo Simons reconstrueert de oorlogsjaren van zijn vader aan de hand van diens dagboeken en gunt ons tegelijk een blik op het leven van het gezin de Bergeyck. 1 EUR

31 MEI 2015 T.E.M. 27 SEPTEMBER 2015 PARK HOF TER SAKSEN HAASDONKBAAN 101, 9120 BEVEREN

BEELDIG HOF TER SAKSEN 13

Paviljoenen openluchttentoonstelling

Curator Niko Van Stichel is gefascineerd door de variatie in kleine en grote bouwsels in parken, tuinen en open ruimten. Louis de Cordier, Frederik Geurts, Jan Van Goethem, Jeroen van Bergen, Jan Van de Bosch en Lut Vandebos vullen zijn visie op het thema ‘paviljoenen’ verder aan. dagelijks van 10u - 20u / gratis zie art. p. 32

Project Insect kan je samen met je (klein-)kinderen op eigen tempo doorlopen. Een kunstdocent wijst je de weg tijdens je ontdekkingstocht.

Wanneer je elke plantensoort gaat bestuderen naar vorm en kleur, kom je al vlug tot de ontdekking dat niets in de natuur zomaar ontstaat of zinloos is, doch dat alles doelgericht is. Elke plantensoort heeft zijn eigen overlevingsstrategie ontwikkeld of om het in Vrije Ateliers termen uit te drukken: elke plant bezit een eigen cultuur. Overwin jouw plantenblindheid en kom even genieten van meer dan 60 pareltjes van observatie en concen­ tratie die de allesomvattende schoonheid van de natuur, in stil genieten, willen aantonen.

28 MEI TOT 20 JUNI 2015 DE PASSAGE, VRIJE ATELIERS

OPEN EN TOE

Concept: Edith Ronse, Tine Lejeune en Zoë Baker Kunstenaars: Tine Lejeune, Wes Nijssen, Luk Van Soom, Zoë Baker, Edith Ronse, Rob Buelens, Daan Verzele, Pieter-Jan Maesen, Karolien Chromiak, Dennis Raemakers, Peter Verwimp, Shana Teugels, Cassy Kooymans en Viktor Leestmans.

FILM SINT-NIKLAAS SINICLUB In samenwerking met Siniscoop presenteert CC Sint-Niklaas u elke week een mooie selectie uit het alternatieve filmcircuit. Geïnteresseerd? Bezorg uw naam en adres aan info@ccsint-niklaas.be of bel 03 778 33 66 en u krijgt om de 2 maand de folder thuis óf in uw brievenbus óf in uw mailbox.

Cursisten van het Open Atelier stellen hun werk tentoon (werkjaar 2014-2015)

Check www.ccsint-niklaas.be – Rubriek Film.

Deze tentoonstellingen zijn elke werkdag geopend van 14u 20u en op zaterdag van 10u- 16u. Gesloten op zon- en feestdagen

MOOOV- FILMFESTIVAL

Indien u geïnteresseerd bent in de vernissages van onze tentoonstellingen, geef ons dan een seintje.

Films met zicht op de wereld – in Sint-Niklaas van 27/04 tot 05/05 www.mooov.be

De Passage, Rode Kruisstraat 25, 9100 Sint-Niklaas

• Reserveer een ontdekpakket waarmee u de tentoon­stelling spelenderwijs kunt ontdekken.

Tel: 03 778 33 70 - Fax: 03 776 17 73 e-mail: vrije.ateliers@sint-niklaas.be

• De Letter­vanger in Hof ter Saksen op woensdag 24 juni 2015 - 15u. Een poëziewandeling in de tentoonstelling voor (groot)ouders en (klein)kinderen (vanaf 5 jaar).

13 APRIL TOT 31 MEI 2015

• Muzikale Picknick op woensdag 1 juli 2015 vanaf 12u. Geanimeerde picknick met aansluitend een rondleiding in de tentoonstelling.

Prachtige kleuren, fluweelzacht, rond of lang, doorschijnende vleugels, geribbelde huid, prikkend, plakkerig, lange poten, pluizig, zacht, ruw, griezelig of mooi: insecten zijn net kunstwerkjes op zichzelf. Geen wonder dat veel kunstenaars zich door de insectenwereld laten inspireren. Veertien verschillende kunstwerken zitten samen in één grote bijenkast en geven je steeds een andere kijk op de insectenwereld. Je werkt in een beeldende workshop met gerecycleerde materialen, projecties, schaduwspel en geluid aan een eigen wereld vol kriebelpootjes en fladderdingen.

WANDELGANGEN STADSSCHOUWBURG EN FOYER SINT-NIKLAAS

DAGCENTRUM, HOME VESTA EN DE KLOKKE

Tweejaarlijkse expo van tekeningen en schilderijen accenten maart 2015

45

REISWIJZER BEVEREN Gravenplein 2 - 9120 Beveren Info, administratie en verhuur lokalen: tel.: 03 750 10 00 fax.: 03 750 10 20 e-mail: tervesten@beveren.be maandag 8.30 – 12u30 dinsdag t/m vrijdag 8.30 - 17u zaterdag 9 - 12u telkens 1 uur voor elke voorstelling www.beveren.be/tervesten

HAMME Info, administratie en verhuur lokalen: tel.: 052 48 09 48 fax.: 052 48 09 53 e-mail: info@jantervaert.be dinsdag t/m vrijdag van 9 - 12u en 13.30 - 17u (woensdag enkel 13u30 - 17u) online ticketreservatie: www.jantervaert.be

Het adressenbestand van accenten wordt beheerd in de geest van de wet op de bescherming van de privacy. Schrappen, wijzigen of opvragen van uw adresgegevens is mogelijk. Contacteer Bea Van Garsse: 03 778 33 44 of bea.vangarsse@sint-niklaas.be Accenten tracht alle wettelijke bepalingen na te leven. Personen die menen in hun rechten geschaad te zijn, worden gevraagd contact op te nemen met de verantwoordelijke uitgever. Waar mogelijk worden bronnen of houders van auteursrechten vermeld. Auteurs van artikels zijn verantwoordelijk voor de inhoud van hun tekst. Overname kan mits schriftelijke toestemming van de redactie.

WACCOBON Wie een abonnement neemt in één van de 6 Wase cultuur – of gemeenschapscentra die in deze brochure hun programma presenteren, krijgt 5 WACCObonnen. Met deze bonnen kunt u in deze centra, voor voorstellingen in eigen programmatie, van het laagste tarief genieten. De Waccobon is niet cumuleerbaar met andere kortingen en kan niet gebruikt worden in het centrum van uitgifte. Het cultuurmagazine accenten wordt uitgegeven door WACCO, het Wase Culturele Centra Overlegplatform. Jaargang 19, nummer 3, gratis, maart 2015. Secretariaat WACCO: Bea Van Garsse, Grote Markt 1, 9100 SintNiklaas, tel.: 03 778 33 44, e-mail: bea.vangarsse@sint-niklaas.be Hoofdredactie: Rik Van Daele

LOKEREN

Eindredactie: Christel Collier

Info en reservatie: Ticketbalie: 09 340 50 56 tel.: 09 340 50 56 dinsdag t/m donderdag 10 - 12 u en 14 – 17u vrijdag 10 – 12u en 14 – 19u e-mail: tickets.ccl@lokeren.be Zaalverhuur: 09-340.50.56 www.lokeren.be/cultuur

Redactie: Ben Croon, Kristof Van den Broeck, Katrien Van Eetveld, Tine Mendonck, Christl Van den Broucke, Pat Vanderhaeghe, Brigitte Verelst, Piet Van Loocke, Elke Clompen, Nicole De Messemaeker, Dirk Van Driessche, Ann Goossenaerts, Nick Meiresone, Silke Van Cleuvenbergen, Patricia Maes, Bea Van Garsse, Christel Collier, Sofie D’hanis, Dirk Verelst.

SINT-NIKLAAS

Cover: Paul De Malsche

Tickets en reservatie podiumkunsten: Stadsschouwburg: tel.: 03 778 33 66 dinsdag t/m vrijdag van 10 - 12u en van 14 - 16u e-mail: info@ccsint-niklaas.be Online reservatie via www.ccsint-niklaas.be Info algemeen en secretariaat CC: Grote Markt 1, 9100 Sint-Niklaas:tel.: 03 778 33 40 Verhuur lokalen: tel.: 03 778 33 35/38 / fax.: 03 766 08 82 E-mail: cultuurcentrum@sint-niklaas.be www.ccsint-niklaas.be

Reclameregie: J.P. De Decker, 0475 65 60 97, publi-style@pandora.be

WAASMUNSTER Info en reservatie: tel.: 052 46 34 24 fax: 052 40 99 62 e-mail: cultuur@waasmunster.be www.waasmunster.be maandag t/m vrijdag van 9 - 12u en donderdag 14 - 18u

ZWIJNDRECHT Info, administratie en verhuur lokalen: Tel.: 03 250 49 90 Fax: 03 250 49 99 e-mail: waaigat@zwijndrecht.be dinsdag van 13u30 – 19u30 woensdag t/m vrijdag van 13u30 – 17 u zaterdag van 10 – 13u

46

accenten maart 2015

Bijdragen: Evelyne Coussens, Bart De Cock, Koen De Meester, Heleen Debruyne, Naomi Dhanis, Frank Pollet, Rudi Van Hecke, Els Van Steenberghen. Vormgever: Zap all People

Druk: Drukkerij De Cuyper Dit magazine wordt gedrukt op licht houthoudend maco mat 80 gram. Verantwoordelijke uitgever: Annemie Charlier, WACCO, Grote Markt 1, 9100 Sint-Niklaas Met de steun van de Vlaamse Overheid en het Provinciebestuur Oost-Vlaanderen. Foto’s zonder auteursvermelding werden door de organisaties ter beschikking gesteld.

accenten maart 2015

47