Mijn leven als superheld

‘Mijn leven als ­superheld’

Voor alle kleine en iets grotere superhelden

Tekst: Liv Leeman Illustraties: Floor Tinga Vormgeving: Margot Senden © 2018 CAW Oost-Brabant Mijn leven als superheld Uitgegeven door CAW Oost-Brabant Eerste druk: september 2018 ISBN 978 90 90 31018 3 Alle rechten voorbehouden

Liv Leeman

‘Mijn leven als ­superheld’

met illustraties van Floor Tinga

CAW Oost-Brabant

4

Deel 1: Superhelden, snode plannen en een muis

5

Maandag...

6

‘Dag klas,’ zei juf Elsie, ‘ik heb jullie vandaag iets heel bijzonders te vertellen.’ Ze stond vooraan en had een vreemde glinstering in haar ogen. ‘Jullie weten het misschien nog niet maar jullie hebben allemaal bijzondere superkrachten.’ Yassin en ik keken elkaar even aan. Wat zei ze daar?

‘Of misschien moet ik het wel nog sterker zeggen, jullie zijn stuk voor stuk superhelden met bijzondere krachten die je kan gebruiken voor jezelf, de anderen en de planeet.’ Het was stil in de klas. Het leek wel of iedereen zijn adem inhield. Yasmine keek me aan met ogen die leken te vragen: is de juf helemaal gek geworden?

‘De planeet heeft jullie nodig om van de aarde weer een fijne en gezonde plek te maken.’ Juf Elsie begon de schriftjes die ze in haar handen had, uit te delen.

Ze liep van bank tot bank. ‘Ik wil samen met jullie op zoek gaan, want zo gaat dat met superkrachten, je moet ernaar zoeken.

Ze verstoppen zich in jullie avonturen van elke dag, in wat jullie goed kunnen, in wat jullie graag doen maar ook en vooral in jullie ­uitdagingen, in de dingen die je niet zo leuk vindt, dingen die moeilijk zijn.

Jullie hebben allemaal een schriftje voor je.

Dat is jullie superheldenlogboek.’

Zo kreeg ik dit schriftje, waar jij nu in leest, mijn superheldenlogboek. We moeten er af en toe iets in schrijven over wat we allemaal beleven in de klas en thuis. Tekenen mag gelukkig ook want ik teken veel liever.

We moeten van juf Elsie nadenken over welke krachten we gebruiken tijdens onze avonturen van elke dag en we moeten de krachten een naam geven. Die mogen we zelf verzinnen. We mogen zelf kiezen of we onze verhalen laten lezen of vertellen in de klas. Juf Elsie zegt dat we heel veel kunnen leren van elkaars verhalen. Ze wilt ook dat we allemaal voor onszelf een superheldennaam bedenken.

Dus, als jij dit nu leest, zit je goed voor een geweldig verhaal! Ik weet nog niet wat ik allemaal ga beleven en zo maar ik beloof je dat ik ook veel stripverhaaltjes zal tekenen om de boel wat op te vrolijken. Misschien wel over No-Man en Professor Z. Dat zijn de stripjes die ik teken samen met mijn beste vriend Yassin.

Wij zijn allebei superhelden in onze ­stripjes en volgens juf Elsie dus ook een beetje in het echt. Professor Z is heel slim en doet allerlei gekke uitvindingen. Ik ben No-Man. Als No-Man heb ik superkrachten zoals vliegkracht en vuurkracht. In het echt, als Noah, kan ik wel redelijk goed ­tekenen en ben ik een kei in het verzinnen van ­verhalen.

er zie. d n o r Hie r al één je e

7

Weet je wat? Ik vind het geweldig dat jij in mijn logboek leest en daarom zal ik voor jou ook plaats laten om dingen op te ­schrijven of te tekenen over jezelf. Zo wordt mijn logboek ook een beetje jouw logboek, leuk toch?

Ik zal je nog wat vertellen over mezelf.

Mijn naam is Noah Leers of No-Man in superheldenmodus. Ik zit in het vierde ­leerjaar in de Gemeentelijke Basisschool De Krinkelaar. Ik heb één zus, Ella (5 jaar, verwend nest) en woon samen met mijn mama en Ricco in een huis in de Pleinstraat in Avelen. Speedy woont ook bij ons.

Speedy is mijn kat en mijn beste vriend.

ijk?

Wie ben jij eigenl fiche in. en d el h r pe su en g ei je er d n Vul hiero Na a m:

G ebor en op:

Superhelden n a a m:

Helden school:

Wel ke s uperk r a cht en zou jij wel w i l len?

8

Wel ke s uperk r a cht en heb je a l?

Wie m a g er i n jouw t ea m?

Va n w ie zou je g r a a g speci a le k r a cht en ler en / n a a r w ie k ijk je op?

te ke n h ie

r je p o rtr

et

Even wat over ons huis. Als je binnenkomt sta je meteen in de woonkamer. Je kan niet ­stiekem binnensluipen langs de gang of zo.

Bij ons heeft iedereen je meteen gezien. De trap naar boven staat ook in de woonkamer.

Ik kan ‘s avonds niet stiekem terug uit mijn bed ­sluipen om iets te eten. Geen nood, ik heb een geheime voorraad op mijn kamer in mijn kist. Achter de living is de keuken en de badkamer. Niet zo interessant.

Mijn kamer is helemaal boven op de zolder.

Je moet er nog een steile trap voor omhoog.

Ze is een beetje zoals een tent. Je kan alleen rechtstaan in het midden. Aan de ene muur staat mijn bed, aan de andere kant staat mijn bureau. Daar zit ik vaak te tekenen aan de stripverhalen die ik samen met Yassin maak. We maken de stripverhaaltjes voor de schoolkrant en later gaan we een echte tekenfilm maken.

Ik heb hier op mijn kamer een speciale kist waarin ik mijn beste tekeningen bewaar.

Ik steek er ook leuke of ­bijzondere dingen in die ik wil bijhouden zoals mijn beste papieren vliegtuigje, een steen waarin je de Melkweg kan zien, een muntje van de botsauto’s van de kermis, een foto van mam, mij en pap toen we nog allemaal samen waren, een doosje met mijn tanden die al uitgevallen zijn en mijn geheime voorraad snoep. Af en toe rommel ik wat in mijn kist.

9

Wat zijn jouw verborgen schatten?

Sch r ijf of t eke n ze h ier.

10

Vanuit mijn raam kijk ik naar het huis van Yasmine van mijn klas. We hebben een code afgesproken om met elkaar te praten.

Als ik drie keer knipper met mijn zaklamp, zet zij de walkie talkie aan en kunnen we praten. Ik heb die walkie talkies vorig jaar voor mijn ­verjaardag gekregen van pap, ze gaan wel vier kilometer ver.

Woensdag Ik moet je nog wat vertellen over mijn ­familie. Ik heb een heel ingewikkelde familie. Ik woonde eerst met mam en pap in een klein huisje in Beveren. We waren heel gelukkig of dat zegt mam toch. Ik zelf weet dat niet meer zo goed want ik was nog klein. Pap werkte in de garage bij opa Luc en mam werkte bij oude mensen thuis. Toen begonnen pap en mam ruzie te maken, zo veel ruzie dat ze niet meer in één huis konden wonen. Mam zegt dat pap ook een andere vriendin had. Dat vind ik echt niet tof van pap. Normaal zeg je toch als je trouwt: “voor altijd?”. Dan mag je toch geen andere vriendin? Pap zegt dat hij teveel ruzie maakte met mam en dat hij daarom niet bij haar kon blijven. Na de ruzie verhuisden we en ging mam terug met mij bij oma Mina wonen. Dan leerde ze Ricco kennen. Ik weet nog dat Ricco op bezoek kwam bij oma Mina en dat hij heel grappig deed. Toen was Ricco nog leuk.

Mam kreeg een baby in haar buik, mijn zusje Ella, en na een tijdje gingen we bij Ricco wonen. Ricco heeft een klein huisje en daar wonen we nu. De ouders van Ricco komen uit Italië als je bij hen op bezoek komt, is er altijd veel lawaai en er is ook altijd veel volk. Mam heeft alleen nog oma Mina. Haar papa, opa Adam is gestorven toen mam 15 jaar was. Dat vind ik wel erg voor mam. Oma Mina heeft nog veel familie, maar de meesten wonen nog in Marokko. De ouders van pap zijn opa Luc en oma Brenda. Pap heeft ook nog twee zussen: Sandy en Esmee. Tante Esmee is echt een leuke. Af en toe neemt pap me mee op bezoek bij haar.

Ik ga om de veertien dagen naar pap in het weekend. Dan doen we altijd iets leuks.

Ik zou graag meer gaan maar pap heeft niet zoveel tijd. Hij woont ver, het is een uur rijden! Zijn appartement is ook niet zo groot.

Ella, mijn zus, woont dus bij haar eigen mama en papa, ik niet. Ik denk dat ze niet zo goed weet hoe blij ze daarover moet zijn. Ella kan verschrikkelijk zeuren en een echte lastpost zijn. Hoeveel tekeningen dat ze al van mij kapot heeft gemaakt!

11

Hoe ziet jouw familie e­ ruit Te ke n ze h ier.

12

?

Maandag...

Het weekend is echt voorbij gevlogen.

Vandaag was het alweer school! De tijd gaat altijd zo snel als het fijn is. Ik wou dat er een tijdvertrager bestond dan kon je de leuke momenten gewoon wat langer laten duren.

We kregen meteen al huiswerk!!! Even lekker rustig beginnen zit er bij juf Olga niet in. Oh ja, juf Olga is onze andere juf en je zal zo merken dat ze echt heel anders is dan juf Elsie.

Jorik viel in de namiddag bijna in slaap op zijn bank. Als er iets is waar juf Olga boos van wordt en ik bedoel niet gewoon wat slecht gehumeurd, maar echt boos, dan is het niet opletten. Jorik zit op de eerste rij van de klas. Ik kon zien dat hij aan het indommelen was omdat zijn hoofd steeds met schokjes naar voren viel. Hij had zijn leesboek op zijn knieën gelegd.

We ­moesten een half uur in stilte lezen.

Juf Olga wandelde ondertussen door de klas. In haar hand had ze de lange meetstok. Als ze rondliep in de klas had ze die altijd in haar hand. Ze gebruikte hem om ons onverwacht wakker te schudden door hem af en toe keihard op de grond te knallen. Je zag zo dat ze er plezier in had.

Volgens mij was juf Olga liever leeuwentemmer geworden. Dan kon ze af en toe de zweep laten knallen. Nu waren wij haar leeuwen en Jorik was een ongehoorzame welp.

Als een roofdier sloop juf Olga dichter bij Jorik. Ze kon zich verrassend stil voort­ bewegen met haar kolossale gestalte. Listig als een kat cirkelde ze om hem heen. Joriks hoofd bleef naar beneden zakken telkens hij indommelde. Niemand durfde een geluid maken. Onze nekhaartjes gingen recht overeind staan van de scherpe zwiep waarmee de lat op de bank vlak voor Joriks neus terecht kwam. BAM! Jorik schoot overeind bij de knal en mompelde iets als ‘ooohwwatt???’

‘Was jij aan het slapen Jorik?’ Juf Olga keek hem met haar scherpe roofdierogen aan.

‘Euh nee, juf Olga.’ Er ging een zucht van spanning doorheen de klas. We wisten allemaal dat dit de verkeerde kant zou opgaan.

Want liegen, maakt juf Olga helemaal gek.

‘Dus jij durft beweren dat je aan het lezen was?’

‘Euh ja, euh nee,…ik…’

‘Ja wat Jorik, wat was je dan wel aan het doen?’

Het bleef even stil en toen verscheen er een lichte glimlach over het gezicht van Jorik. Hij keek alsof hij het antwoord had ­gevonden op een moeilijke quizvraag.

‘Ik was aan het nadenken.’

13

14

Er ging een kreun doorheen de klas want wij wisten allemaal dat dit hem niet zou helpen.

‘Ach zo, jij beweert dat jij kan nadenken, Jorik! Mocht dat waar zijn, dan geloof ik niet dat je zou gelogen hebben over het feit dat je aan het slapen was, niet?’

‘Euh, nee juf?’

‘Juf wie?’

‘Juf Olga, juf Olga!’ De arme Jorik wist nu niet meer wat hij nog moest zeggen.

‘Omdat jij beweert dat je zo goed kan ­nadenken Jorik, mag jij tegen morgen een opstel schrijven over Kerstmis van 10 bladzijden.

De rest van de klas mag er één maken van 2 bladzijden.’

e m aal l e h e j r a n d w a a a a r j e l i e fst m e i o z j i Heb j I e m a n d w e nt ? ? t d r o w b l i j va n e e l m o g e l i j k b i j b zo v

De hele klas kreunde. Zoals je wel merkt, is het leven op onze school best spannend.

Soms lijkt het wel of de leerkrachten van op één of andere boosaardige planeet komen speciaal om ons, de kinderen, te treiteren. Gelukkig zijn ze niet allemaal zo.

Je hebt ook juf Elsie, onze andere juf, en die is superlief. Van juf Elsie mag ik altijd een stripverhaaltje maken voor de les en juf Elsie maakt met ons het schoolkrantje. Als ik bij juf Elsie ben, dan ben ik altijd blij.

Dinsdag Groot nieuws vandaag! We hadden ­tekenles van juf Elsie. Ze vertelde dat er een nationale striptekenwedstrijd wordt gehouden voor kinderen van het vierde leerjaar. We moeten een kort ­stripverhaaltje maken van twee bladzijden en dat opsturen naar de jury. De jury kiest er de tien beste uit die mee mogen doen met de finale. Zij krijgen een namiddag tekenles van een echte striptekenaar! De strip van de winnaars van de finale zal bij de krant zitten van 1 juli en zal te koop zijn in alle krantenwinkels. Megakans! Dat moeten Yassin en ik winnen! We hebben al heel de middagspeeltijd nagedacht over een goed ­verhaaltje. ­Morgennamiddag hebben we afgesproken bij Yassin thuis om te tekenen. Binnen twee weken moet de strip al klaar zijn.

Ik heb al wel wat ideetjes voor No-man en Professor Z.

Deze avond bij het eten wilde ik mam ­vertellen over de wedstrijd. Ik wachtte even af tot ze de pot spaghetti op tafel had gezet en iedereen aan tafel zat. Net toen ik mijn mond opendeed, zei Ricco dat hij ontslagen was op zijn werk. Het bleef even stil aan tafel. Ricco begon gewoon te eten alsof er niets aan de hand was. Ik keek naar mam. Haar knokels waren bleek omdat ze zo hard in haar vork kneep. Ricco dronk wat water en zei dat hij nooit meer ging werken.

Mams knokels werden wit. Ik denk niet dat hij het meende maar mam werd echt heel kwaad. Ik heb mijn eten snel naar binnen gewerkt en ben met Ella voor de tv gaan zitten met de volumeknop op 10. We hoorden hun stemmen er toch door. Ze maakten de hele tijd ruzie tot Ricco woest door de living stampte en de voordeur met een ­ knal dichttrok. Ella begon te huilen van het verschieten. Mam heeft haar mee naar boven genomen om te slapen. Ze deed wel alsof alles ok was maar ik kon zien dat dat niet zo was.

15

M

s soms r e d u o w u o j aken

ruzie?

ders ruzie u o je ls a j ji e o d Lastig he, wat en en m a a k m

maken?

ee r u z ie .

FF er. op m ij n k a m k v i nd F F I k t r ek m e t er u g ec h t n ie t ledua a r h ee l et h k i at d t k m om en t el h en d at i op ee n l at er a k en . I k v er F F Iakl szei kg ze h oo r r u z iedm or . u ss I k sp r i n g er t

­v er d r ie t i g v

16

an w

h oo p d at s u p er h a r d en

i k ze n ie t m ee

r h oo r.

at ze n a a r F F I k ze t d e t v d at i k h oo p d om s u z r/ oe br . z ie m et m ij n r u z ie m a k en F F Ionk smkaijakkenr uen st op p en m et t e z i n ge n .

_____ F F I k be g i n h ee l lu id ___________ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __ ___________ FF _______________ _________ ___________ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _________ FF _______________

Woensdag Deze morgen serieuze tegenvaller aan de tafel. Mam zei dat Ricco deze namiddag niet thuis was. We moesten naar de opvang.

Ik protesteerde nog dat ik met Yassin had afgesproken in de namiddag maar mam zei dat het niet ging.

Ik heb het meteen tegen Yassin ­verteld als ik op school aankwam. Hij was echt teleurgesteld. We kunnen geen tijd ­verliezen want de wedstrijd is al binnen twee weken! Deze namiddag heb ik in de opvang alvast wat schetsen gemaakt. Ik vind het supercool dat er een wedstrijd is waar Yassin en ik aan meedoen. Dat is de eerste stap in ons plan om beroemde ­striptekenaars te worden.

Weet jij al wat je later wilt worden? Ik hoop echt dat ik tekenaar kan worden. Ik zou graag naar de tekenschool gaan maar mam zegt dat het te veel geld kost. Ze zegt dat ik eerst veel zelf moet tekenen en dat we dan wel zullen zien. Dat wordt niets dus.

Pap heeft veel strips thuis. Hij zegt dat hij vroeger ook tekenaar wilde worden maar dat zijn vader vond dat hij mee in de garage moest komen werken. Pap verft nu auto’s in zijn vrije tijd. Hij maakt ze echt knap. Als ik in pap zijn auto zit, voel ik me altijd goed.

Hij heeft zachte stoelen en overal lichtjes.

Pap vindt het heel belangrijk om een coole auto te hebben.

Ik hoop dat ik later echt kan worden wat ik wil. Ik vroeg eens aan juf Elsie of zij ook echt juf wilde worden vroeger en ze zei dat ze dat altijd al wilde doen. Ik vind juf Elsie echt een hele goeie juf. Juf Olga wilde zeker geen juf worden. Juf Olga houdt niet van kinderen. Voor haar zijn kinderen zoals insecten. Ik begrijp niet goed waarom juf Olga juf geworden is als ze toch niet van kinderen houdt. Het lijkt wel of het haar missie is om ons zo snel mogelijk te ­veranderen in soldaten of zo, met al haar regels. Misschien wilt juf Olga wel een geheim leger oprichten?

17

Mam wilde vroeger actrice worden. Ze heeft ooit eens meegedaan voor een kort stukje in een film maar dan moest ze gaan werken om geld te verdienen. Met actrice zijn verdien je niet veel als je niet snel heel beroemd bent, zegt ze.

18

Nu werkt mam in een tehuis voor oude mensen. Ze vindt dat wel leuk, zegt ze, omdat die mensen zoveel verhalen vertellen over vroeger. Mam luistert graag naar verhalen en die mensen vertellen graag dus dat lukt wel.

Donderdag Je moet weten dat er heel veel straffen ­bestaan in onze klas. Je ziet ze hiernaast.

De eerste dag van het schooljaar moest de klas 5 keer geborsteld worden, zaten 6 kinderen vooraan op de grond en moest iedereen een opstel schrijven over: ‘mijn ­boekentas’. Ik denk dat de directeur en juf Olga een afspraakje hebben gemaakt want sinds juf Olga er is, komt de poetsvrouw niet meer. Onze klas kuist elke week de ­toiletten, de klas, de gang en doet de afwas. Bij juf Olga in de klas zitten is verschrikkelijk. Ze zegt dat wij ­kinderen alleen goed zijn om te kuisen. Als het aan haar lag, moesten kinderen gewoon gaan werken zoals het vroeger was. Juf Olga kent ­duidelijk de kinderrechten niet. We hebben met juf Elsie ‘De bende van P’ gelezen. Dat is een boekje met alle kinderrechten in en nummer 9 zegt: ‘Recht op bescherming tegen kinderarbeid!’ Denk daar maar eens over na juf Olga!

Miro was vandaag zijn agenda vergeten. Juf Olga werd zo boos dat hij van het ­schrikken zijn pennenzak op de grond stootte. Bij het bukken om de pennen op te rapen gebeurde het onvermijdelijke.

Je moet weten dat het spruitjes waren bij de warme maaltijd ‘s middags. Je weet wel wat er gebeurt als je spruitjes eet hé?

Daar krijg je keiveel lucht van in je buik. Miro zijn buik stond waarschijnlijk goed gespannen van al de opgehouden ­windjes. Hij plooide zich voorover om een pen te pakken en toen gebeurde het: een hele reeks niet zo deftige geluiden.

Miro schoot overeind en botste tegen Jora ­waardoor haar stoel opzij geduwd werd.

Jora ­probeerde grabbelend haar evenwicht te bewaren en gooide daarbij nog twee pennenzakken op de grond. Je kan de straffen al optellen. Miro stond met zijn handen tegen zijn achterwerk gedrukt om nog meer onheil tegen te houden. Hij moet de straffen van de anderen er ook nog eens extra bij doen omdat het allemaal met zijn agenda begon. De anderen moeten ook allemaal de straffen doen.

Zo kan het niet meer verder! ­Morgenmiddag komen we samen bij de grote notenboom om een plan te verzinnen.

Wij hebben ook rechten!

Miro, Jora, Safia en Elias zullen er wel niet bij zijn want die zijn de klas aan het ­borstelen, kuisen met nat en het stof aan het afdoen.

19

n e t h c e r r e d kin e l l a j i j n e K

?

Zoek ze zel f op i nt er net bij ‘De bende v a n P ’ op w w w.k i nder r ec ht en.be en sch r ijf jouw l ie vel i n g sr echt en ­h ier onder.

1. Rec ht op ...............................................................................................

20

2. Rec ht op ...............................................................................................

3. Rec ht op ...............................................................................................

Wat i s de st om st e st ra f d ie ji j ooit a l gek r egen hebt? Wa a r om? ..................................................................................................................

..................................................................................................................

..................................................................................................................

..................................................................................................................

Vrijdag Vandaag was het de bijeenkomst.

Bijna iedereen was er.

‘Ok, jongens, wat gaan we doen?’ vroeg Yasmine. Jorik haalde een klein ­papiertje uit zijn zak. We dromden allemaal om hem heen. Hij vouwde zijn hand open en in het papiertje zaten korte stokjes met een groen kopje erop, net minilucifers.

‘Ik heb ze van mijn peter voor Nieuwjaar gekregen,’ zei hij.

‘Het zijn klappertjes om in een sigaret te steken. Als het vuur van de sigaret aan het ­klappertje komt, ontploft de sigaret en wordt het gezicht van de roker helemaal zwart.’

Er ging een goedkeurend gezoem op uit de groep. Juf Olga is een verstokte rookster en rookt in de pauze altijd sigaretten.

‘Ik weet het niet hoor jongens,’ zei Omar, ‘juf Olga is echt heel streng. Wat als ze ons betrapt?’

‘Als mijn mama weet dat ik meedoe aan zoiets dan mag ik zeker een maand niet meer op mijn PlayStation,’ zuchtte Edric.

‘Jongens, gevaar op half zeven,’ klonk het plotseling. Juf Stiletto kwam onze ­richting uit gewandeld.

Juf Stiletto is heel lang en heel smal. Ze heeft een scherp gezicht met pikzwart ­achterovergekamd kort haar en wandelt altijd over de speelplaats alsof ze op de catwalk van een modeshow wandelt. Juf Stiletto is erom gekend dat ze elke kleine regeloverschrijding ziet, zelfs als ze met haar rug naar je toe staat. Ze wordt nooit boos maar ze spreekt de vreselijkste ­straffen uit met een poeslieve stem.

Jorik stak de klappertjes snel weg en we begonnen de bal naar elkaar te trappen zoals we afgesproken hadden. Wanneer het gevaar geweken was, kwamen we weer wat dichter.

‘Ik heb al eens gehoord dat er ­schetenpoeder bestaat.’ zei Lore.

‘Of een muis,’ riep Edric, ‘we kunnen een muis in haar tas verstoppen.’

‘Denk jij dat juf Olga bang is van een muis?’ vroeg ik.

21

Ik kan me niet voorstellen dat juf Olga bang zou zijn van een muis. Ze vertelt altijd hoe zij als kind in oude boerderijen heeft ­geslapen toen ze nog met haar ouders in Polen woonde en dat ze wormen heeft gegeten toen er bijna niets meer te eten was. Het lijkt mij, alsof juf Olga van niets bang zou zijn. Edric hield toch vol dat hij de directeur had horen opscheppen tegen juf Kreeft dat hij juf Olga had moeten redden van een muis.

22

‘Ik kan wel een muis vangen,’ bood Tijmen aan. Tijmen is een stille­ Nederlandse jongen die sinds november in onze klas zit. Hij zegt haast nooit iets.

‘Ik vind dat we alles moeten doen,’ zei ik en ik meende het echt.

‘Elke keer als zij iets doet met één van ons, doen wij iets terug.’ Iedereen knikte.

‘Ze mag nooit te weten komen dat iemand van ons het gedaan heeft,’ zei Alina.

‘Want dan bestaat er geen hoop meer voor ons.’ Ze haakte haar arm in die van Lotte.

Alina heeft altijd al een goed gevoel voor drama gehad. Yasmine rolde met haar ogen.

‘We moeten codenamen hebben,’ zei Yasmine, ‘zoals bij alle geheime ­organisaties.’

‘Als we nu eens onze superheldennamen gebruiken,’ zei Alina, die raadt juf Olga nooit.’ Dat vond iedereen wel een goed idee.

‘En we noemen onze club, De Wrekers!’ zei Keano.

‘De Zoete Wrekers,’ zei Yasmine, ‘want onze wraak zal zoet zijn!’

Tijmen gaat eerst de muis vangen. ­Volgende week maandag willen we de klappertjes uit proberen. Ik zal wel een sigaret van mam mee grissen en dan moeten we alleen een sigaret van juf Olga vervangen door de klappertjessigaret.

Spannend!

Zondag Gisteren bij pap geweest. We zijn samen de nieuwe Star Wars gaan kijken! ­Geweldige film! Op de terugweg hebben we frietjes gehaald. In de auto, als pap me ­terugbracht, vroeg ik waarom ik nooit bij hem mocht blijven slapen. Andere ­kinderen van mijn klas, waarvan de ouders ­gescheiden zijn, zoals Elias en Alina, die blijven één week bij hun papa en één week bij hun mama. Pap zegt dat zijn ­appartement ­daarvoor te klein is. Ik zei dat ik wel op de zetel zou liggen.

Pap aaide eens over mijn hoofd en zei: ‘we zullen zien, misschien een volgende keer.’

Dat betekent dus ‘niet’. ­Volgende keer neem ik gewoon mijn pyjama mee en als ik me dan in de zetel nestel, zal hij zien dat dat prima lukt.

Ik heb niets verteld over de ruzie tussen mam en Ricco. Vroeger hadden ze nogal eens ruzie, veel eigenlijk, en had ik er wel iets van tegen pap gezegd. Hij heeft toen ruzie gemaakt met mam en Ricco. Mam was boos dat ik het tegen pap gezegd had!

Dus kreeg ik ook nog eens ruzie met mam.

Tegen Yassin heb ik het wel verteld. Hij zegt dat ik altijd bij hem mag komen wonen maar ik weet niet of zijn mama dat wel goed

zou vinden. Ik zou mam trouwens ook niet willen missen en Ella. Ricco wel, die doet de laatste tijd toch alleen vervelend. Hij heeft het hele weekend voor de tv gelegen.

Deze avond wilde ik Spiderman kijken en hij wilde het kanaal niet ­verzetten. Pas toen mam er zich mee begon te moeien, kon ik kijken. Hij heeft zijn jas gepakt en is vertrokken. Ik hoorde mam heel diep zuchten.

Morgen is het alweer een nieuwe week en Yassin en ik hebben nog niets aan onze strip gedaan! Met al de plannen rond juf Olga zijn we dat een beetje uit het oog ­verloren. Morgen tijdens de middag moeten we er echt aan werken.

23

Wat zou jij nog eens graag met je papa/mama doen? …………………………………………………………………………………………………...……………………………… …………………………………………………………………………………………………...……………………………… …………………………………………………………………………………………………...………………………………

Hoe zou jij het a a n hen v r a gen? …………………………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………………………

Maandag Deze middag hebben we eindelijk gewerkt aan ons stripverhaal. Voor de middag hadden we een uurtje godsdienst met juf Elsie. Toen de bel ging, vroeg ze hoe het vlotte met ons stripverhaal. Ik zei dat we nog geen tijd hadden gehad om er aan te werken. Juf Elsie zei dat we van haar wel in de klas mochten werken tijdens de ­middagspeeltijd. Juf Elsie is de max!

Het begint al heel cool te worden.

24

Jorik had zijn klappertjes opnieuw bij.

Ik gaf hem de sigaret die ik van mam ­genomen had. Het was best moeilijk om er zo’n klappertje in te krijgen.

atie Illustr

plan

a.

n i c v r a a h e b j e n o d i g a e l e s ). ens d riefje d b j i t ’n t o e l (Z ­t o i ar het niet na

2. Edr

r wc na a o p d e t d a t h ij n a v t l f ic be ij z e g 3 . E d r d i r e c t e u r . H s e n d a t h ij jun . e i k e e de i r t p o li et sp v a n d e r in g e n d m o d a g l O

4. De

dir

5. Ik s

komt ecteur

teek

ju f O l g

aret o de sig

a ­h a le

p haar

n.

plaats

Edric was wel een beetje zenuwachtig.

Yasmine zei dat hij trots moest zijn dat hij onze eerste soldaat op missie was. Yasmine houdt wel van legerdingen. Ze zei dat hij moest worden als de Onverschrokkene, een superheld zonder angst. Hij moest durfkracht gebruiken. Ik vind het ook wel spannend! Stel dat juf Olga ons betrapt…

Misschien deed jij of iemand anders ooit al eens iets waar hij heel bang voor was.

Hoe is het toch gelukt? Wat deed je of zei je tegen jezelf dat je voldoende moed ­verzamelde? Schrijf het ­hieronder en ­gebruik het opnieuw als je het nog eens nodig hebt.

ij n rgen z m t m o c h o o l. e e n ik 1. J o r m e e n a a r s gsm mam fje a an g je e i r b t a le ders m gt toi

Zo’n sigaret zit al redelijk vol met het bruine spul dat erin zit.

Met de schaar van Lore hebben we het toch voor elkaar gekregen. Het klappertje zit erin! Morgen voeren we ons plan uit. Ik moet zeggen dat we een fantastisch ­plan bedacht hebben om juf Olga even uit de klas te krijgen om de sigaret in haar pakje te krijgen!

.

e dat jij ooit al Wat is het spannendst eigenlijk niet hebt gedaan hebt dat mocht? at nie man d je kan betrappen.

Tip: sch rijf het met onz ichtbare inkt zod Ne e m h e Ne e m e t s ap v a n e e n en ta n cit r oen de mee te . sch r ij v n st oker om en en d je on z i ch op hem je g r oo tba re i n k t e in n sch r t st e ge ijf hei me door d no e tekst t e v er w p. A l le en met ee n kaar a r men s kan j e hem zien.

25

Dinsdag

26

Edric was maar net op tijd op school.

Hij moest bijna thuisblijven van zijn mama omdat hij had gezegd dat hij zich niet lekker voelde om het toiletbriefje te krijgen! Hij gaf het briefje aan juf Olga.

Ze bekeek het en keek daarna naar Edric alsof hij een vieze drol was. Ze zwaaide wat met haar hand dat hij op afstand moest blijven. We hadden afgesproken dat we het tijdens de spellingsles zouden doen (we haten allemaal spelling). Toen juf Olga de woorden op het bord aan het schrijven was, knipoogde ik naar Edric. Dat was het signaal. Hij liet een theatrale kreun en stak zijn hand in de lucht. Juf Olga draaide zich bruusk om. Edric hield zijn handen voor zijn buik en vroeg of hij naar buiten mocht.

Juf Olga zwaaide met haar hand naar de deur alsof ze daarmee al de viezigheid ook buiten zwaaide. Ik stootte Yassin aan.

Nu was het wachten. Juf Olga dreunde de woorden op die we in ons boek moesten schrijven. Daar zagen we hem komen, over het grasveld, de directeur.

Ik heb altijd gevonden dat hij iets weg heeft van een rat. Zijn gele tanden staan een beetje naar voren. Hij heeft een spits, smal gezicht en hij maakt altijd van die kleine zenuwachtige bewegingen.

We hoorden hem trippelen door de gang en hij tikte haastig op onze klasdeur.

‘Juffrouw Olga!’ Hij was buiten adem van het rennen.

‘De politie voor u aan de telefoon!’

Hij zocht wat steun tegen de deurstijl.

‘Het is dringend!’

We keken van de directeur naar juf Olga die haar krijtje beheerst neerlegde. Het leek er even op dat ze de directeur een veeg uit de pan zou geven omdat hij haar les gestoord had. Dan wandelde ze de deur uit en zei: ‘U heeft de klas, directeur.’

Daar hadden we natuurlijk niet aan gedacht, dat de directeur in de klas zou ­blijven! Yasmine keek van aan de andere kant onze richting uit. Jorik gebaarde dat we iets moesten doen. De directeur zei dat we moesten verder doen met onze woorden. Yassin schoof wat met zijn stoel en stak zijn hand op.

‘Wat is er Yassin?’

‘Mag ik naar het toilet, meneer de directeur?’

‘Heb jij een toiletbriefje Yassin?’

‘Nee, maar het is echt dringend, meneer de directeur, ik denk dat ik het niet meer kan ophouden.’

De directeur liet Yassin vertrekken.

Even later kwam hij terug binnen. Hij ging schoorvoetend naar het bureau waar de directeur ondertussen de krant had opengeslagen.

‘Wat is er nu weer Yassin?’

‘Kan u mee met mij mijn turnzak gaan halen? Ik was te laat.’ Er ging gegrinnik door de klas. Yassin had met water van het kraantje zijn broek nat gemaakt.

De directeur legde geërgerd zijn krant neer en ging met Yassin naar buiten. Dat vond ik een sterk staaltje van improvisatiekracht van Yassin. Nu moest ik mij haasten. Ik nam de sigaret. Over het grasveld kwam ondertussen juf Olga alweer aangestampt.

Ik zocht koortsachtig in haar handtas naar haar pakje sigaretten. Edric kwam snel terug binnen. Ik vond het pakje niet!

We hoorden de buitendeur openzwaaien.

Mijn vingers voelden de vierkante vorm van het sigarettenpakje en snel schoof ik de klappertjessigaret erbij.

‘Snel Noah, fluisterde Yasmine, ze is er bijna!’.

Ik dook terug naar mijn bank en zat net op mijn stoel toen juf Olga de deur open zwaaide.

Yassin kreeg nog een hele hoop gedoe toen hij terug binnen kwam met de directeur maar het plan was geslaagd!

Nu moesten we alleen nog afwachten tot in de pauze. De tijd tikte tergend traag voorbij. Bij het geluid van de bel stoven we allemaal naar de muur die de speelplaats omheinde aan de straatkant. We wisten dat juf Olga altijd een sigaret rookte achter de muur. We kropen achter de bomen die voor de muur aangeplant waren. Edric, Jorik en ik gingen als trapje staan voor Yasmine, Yassin en Alina. De rest stond erbij.

‘Ze staat er,’ fluisterde Yassin.

‘Ze steekt een sigaret in haar mond!’

Yassin was de commentator van het hele gebeuren en wij waren een gretig publiek.

‘Ze steekt de aansteker aan.’ Niets.

‘Ze trekt aan haar sigaret.’ Het bleef stil.

‘Er gebeurt niets.’ Dat hoorden we ook wel.

We wisselden zodat ik en een paar anderen ook eens konden kijken.

Juf Olga blies wolken rook de lucht in en staarde wat voor zich uit. Ze had wel iets weg van een dampende stier. Ze nam nog een stevige trek en toen KNAL! Ik zag een hoop rook. Juf Olga staarde verbaasd naar haar vingers waar voorheen de sigaret had gezeten. Haar hele gezicht was zwart. Haar haar, dat voordien strak achterover was gekamd, stond nu wild overeind.

27

28

‘Wow!’ zeiden we één voor één. Alle ­ inderen verdrongen zich om ook een k glimp op te vangen van het spektakel.

Het was geweldig! We gingen in een kring staan en gaven met de hele groep een vuistje.

‘Voor Jorik!’ zeiden we ‘Voor ons allemaal!’ zei Yasmine en we trokken terug naar de klas, wetende dat we iets belangrijks hadden gedaan. Vanaf nu zouden we niet meer met ons laten sollen.

Wij, de Zoete Wrekers, zouden waken over de rechten van de kinderen.

Ik had nog altijd dezelfde glimlach op mijn gezicht toen ik thuis kwam. Ricco zat in de zetel met Juisephe, zijn broer, en twee andere vrienden van de motorclub. Ze praatten extra luid en er stonden ook een hele hoop blikjes bier op de salontafel. Je weet wel dat je bij ons niet zomaar stilletjes kan binnenkomen want je komt meteen in de salon. Ze waren in het Italiaans aan het praten. Ik kan een klein beetje Italiaans.

Dat heb ik geleerd van oma Anna, de mama van Ricco. Mam was niet thuis. Ik ­wandelde achter de zetel door. Ik hoopte dat ze me gewoon naar boven zouden laten gaan maar ze riepen allemaal mijn naam.

Juisephe grabbelde mij vast en trok mij tussen hen in de zetel.

‘Kijk eens wie we hier hebben! Waar ben jij zo gelukkig over Noatella?’

Juisephe gebruikt altijd die naam om mij te plagen. Ze stonken allemaal naar bier en begonnen mij uit te horen of ik misschien een vriendinnetje had of zo. Ik vond het echt niet leuk. Mam kwam gelukkig wat later thuist met Ella. Ella stormde naar Juisephe en hij gooide haar in de lucht.

Juisephe is de peter van Ella en zij is zijn oogappel.

Ik heb van de afleiding gebruik gemaakt om stilletjes naar boven te sluipen. Ze hebben beneden nog een hele hoop heibel gemaakt. Ik heb mijn koptelefoon opgezet en op mijn Nintendo gespeeld. Dat doe ik altijd als ik even wil verdwijnen.

Wat is jouw lievelingsplek

in je huis?

l op je een tje z ijn zon der Wa a r k a n jij ev en he lem a a ze h ier on der. ges t oor d t e wo r den ? Te ke n

29

Mam kwam nog even naar mijn kamer.

Ik vroeg haar of Ricco weg was. Ik zei dat ik Ricco niet zo leuk vond de laatste tijd. Mam zuchtte even en zei dat zij het ook niet zo leuk vond de laatste tijd. Vroeger was Ricco anders of toch tegen mam en Ella. Tegen mij was hij altijd wel wat nors. Ik zou het niet erg vinden moest Ricco verhuizen.

Vrijdag

30

Tijmen heeft de muis gevangen! Hij heeft ze thuis in een doosje op zijn kamer.

Juf Olga was bijzonder lastig vandaag. Ze zei dat ze zeker wist dat iemand van onze klas met haar sigaret had geknoeid en dat ze er wel zou achter komen wie het was.

Ik durfde naar niemand kijken. Ze zei dat we niet moesten denken dat we er zomaar vanaf zouden komen. Dat ze voldoende technieken had geleerd van haar opa bij de geheime staatspolitie om erachter te komen wie het was geweest. Ze zei dat het zonde was dat je in een watjesland als België geen kinderen mag slaan.

In haar tijd hadden ze het er al lang uit geslagen. Gelukkig hebben we in België kinderrechten: Regel 8, bescherming tegen geweld. Ze liet ons een uur achter onze stoel staan terwijl zij op haar gemak de krant las. Het werk dat we normaal moesten doen in de klas moesten we nu thuis doen.

Echt heel gemeen. Ze heeft op haar bureau een grote brievenbus gezet waar we tips in mogen stoppen over wie het was.

Ik hoorde haar ook vragen aan juf Elsie of die iets gezien had. Juf Elsie zei dat ze er zeker van was dat niemand van haar ­kinderen zoiets zou doen. Tijdens de middag hebben Yassin en ik de laatste hand gelegd aan onze strip. Juf Elsie zegt dat het er heel goed uit ziet. Ze moest echt lachen met de grapjes die we erin hebben gestoken.

Morgen stuurt ze al de strips op. Binnen twee weken weet juf Elsie wie er gekozen is. Ik hoop echt dat we gekozen worden om mee te doen aan de finale dan zou mijn droom ­uitkomen.

Wat is

e droo t s t o o r g jouw

e e n l ij s tj M a a k h ie r

e v a n 10 d i

n gen

m?

i lt d o e n v d ie je n o g w

o o r je s t e r f

t:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

31

Zondag

32

Dit weekend zijn we op bezoek geweest bij oma Mina. Oma Mina is de mama van mam.

Ze woont in Antwerpen. Daarvoor moeten we eerst een half uur met de bus en daarna nog ­ongeveer een uur met de trein. Als we naar oma Mina gaan dan blijven we altijd slapen. Met oma Mina spreken we Engels want opa Adam was een Engelsman. Opa Adam was ­kapitein van een ­vrachtschip. Hij heeft oma Mina leren kennen toen hij met de boot in Marokko kwam. Het is best wel een spannend verhaal maar dat vertel ik je wel een andere keer. Oma Mina heeft nog 7 zussen.

Drie zussen wonen ook in ­Antwerpen en de rest woont nog in Marokko.

Opa Adam had ook nog 3 broers. Die wonen nog allemaal in Engeland. We zijn al wel eens op vakantie geweest bij Collin, de broer van opa Adam en Suzan zijn vrouw, dat was heel leuk!

h o e je kaar W e e t ji j uders el o t o o r g / ouders k e n n e n? le e r d e n

G r oo t ou de r s ve r ve rh a le n ov er t el le n v a a k v r oe ge r.

W at i s he t st er k st e ve rh a a l d at jij oo it a l he bt ge ho or d?

Oma Mina had een couscousschotel gemaakt voor ons. Er waren ook nog tantes op bezoek en mijn achterneefjes Ali en Ahmed en mijn achternichtjes Latifa en Samira en nog wat andere kinderen die ik niet ken. Als we bij oma Mina zijn, is er altijd veel bezoek. Ik vind het er reuze gezellig. Spijtig dat we zo weinig gaan.

Ik heb al eens gevraagd aan mam of wij ook niet in Antwerpen kunnen wonen.

Dan zou ik elke dag met Ali en Ahmed voetballen op het pleintje. Mam zegt dat Antwerpen te ver is en dat Ricco dat niet wilt.

Mam en de tantes zaten in de namiddag thee te drinken in de keuken en ik hoorde ze praten over Ricco. Ze praatten allemaal met hun stille stem maar ik kon horen hoe ze boos waren en zeiden tegen mam dat ze moest weggaan bij hem, waarmee ze Ricco bedoelden, denk ik.

Toen we deze namiddag thuis kwamen, zat Ricco in de zetel naar de koers te kijken. Wout Van Aert had gewonnen.

Dat is ­misschien wel het enige leuke aan Ricco. Hij kijkt graag naar de koers en we zijn allebei fan van Wout Van Aert. Pap heeft me ooit al eens meegenomen naar de koers om te kijken. Sven Nijs reed nog.

Die veldrijders waren allemaal vol modder, echt cool!

Maandag OK geluksdag vandaag!!! De dag begon nochtans slecht. Mam was vergeten brood te halen en lag deze morgen nog te slapen toen het echt tijd was om naar school te vertrekken. Ik heb mijn ­plantrekkerskracht gebruikt. Je weet wel dat stukje van je ­hersenen dat altijd geniale oplossingen vindt als er zich een onverwacht ­probleem voordoet. Er waren nog wat oude ­cornflakes en ik heb mijn brooddoos vol koeken gepropt en mam maar laten slapen.

Ze slaapt al zo weinig met al die ruzies en zo.

33

W plan anneer h trek eb j laat kerskra ij je c st ge bruikht het t?

Op school heb ik gezorgd dat juf Helga niet kon zien wat ik at want anders was ik mijn lunch kwijt. Koeken staan op de lijst van de ‘verboden etenswaren’.

Jorik had al eens een koffiekoek ­meegebracht. Man! Hij probeerde nog te zeggen dat koffiekoeken bij brood horen maar juf Helga lachte even haar gele tanden bloot en mikte de koffiekoek recht de vuilnisbak in, wat een verspilling!

34 a nen

* O n t b ij t g r ers * Ha mbu rg * C h ip s o o d je s rstenbr o W * * Hot dog * Koeken * Snoep .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. * …

Jorik heeft de hele lijst met verboden ­etenswaren 20 keer moeten overschrijven tijdens de speeltijd.

Ik heb zo stiekem mogelijk gegeten.

Jorik en Omar waren stik jaloers! Ze vonden dat ik wel een keicoole mama moest hebben omdat ik koeken mee mocht als lunch. Ik heb niet gezegd hoe het zat met mam en heb hen allebei een koek gegeven.

Maar, ik moet nog vertellen hoe deze dag mijn geluksdag werd…

Tijdens het laatste lesuur moesten we in ons leesboek lezen. Juf Olga zat aan haar bureau taken te verbeteren. Iedereen was in stilte bezig of deed toch zo goed mogelijk alsof. De meer geoefende kijker kon zo zien dat Naïma en Yasmine briefjes doorgaven. Yassin zat voor mij naar zijn boek te staren. Er viel iets van zijn bank op de grond. Ik dacht eerst dat het toevallig was maar hij zette er meteen zijn voet op.

Juf Olga was ondertussen opgestaan en liep tussen de banken door, meetlat in de hand.

Heel langzaam schoof hij zijn voet naar ­achteren onder zijn stoel door in de richting van mijn bank. Zijn been raakte niet ver genoeg door de stoel en hij begon wat naar onderen te schuiven met zijn knie en de rest van zijn lijf. Ik voelde zijn voet tegen de mijne.

‘Yassin wat doe je met je been?’ Juf Olga stond plots naast zijn bank.

‘Oh, eh, niks juf, even stretchen. Last van mijn spieren.’ Yassin schudde even met zijn voet en ik zag dat er een kaartje onder zat. Zodra hij zijn been terugtrok, plaatste ik mijn voet op het kaartje en schoof het in mijn richting. De juf had niets in de gaten en wandelde verder tussen de tafeltjes.

Ik bukte me even en schoof het kaartje onder mijn boek. Toen de juf met haar rug naar me toe stond, keek ik even en

wow! Daar lag zomaar één van de sterkste Pokémon kaarten die ik ooit gezien had!

Ongelofelijk!!! Die gaat in mijn kist! De bel ging en Yassin draaide zich grijnzend om.

‘Gisteren van mijn nonkel gekregen maar ik had ze al.’

Echt, Yassin is een supervriend! Ik zou graag iets terugdoen voor hem. Ik maakte alvast een coole tekening van Professor Z.

Woensdag Droom jij soms ook dat je een superheld bent? Ik droom nu al drie nachten achter elkaar dezelfde droom. Het is oorlog en ik sta helemaal vooraan. De vijand staat aan de overkant. Rijen en rijen zombies die allemaal met hun zwaard op hun schild kloppen. Het maakt een luid bonkend lawaai. Het is duidelijk dat ze wachten op mij, op iets wat ik moet doen. Ik doe een stap vooruit en ik voel dat ik No-man ben.

Ik adem diep in en roep: ‘Stilte!’ Ik roep het zo hard dat ik ze allemaal omverblaas want No-man heeft enorm krachtige stembanden. Ze kruipen met hun handen over hun oren terug achteruit. Soms wou ik echt dat ik zo’n stem had.

35

Gisteren waren mam en Ricco weer ruzie aan het maken. Ricco riep zo luid dat Ella er wakker van werd. Ik ben bij haar gaan liggen. Na een tijdje hoorden we de ­voordeur dichtslaan. Mam kwam naar boven. ­Ze kwam even de kamer binnen en ik zag aan haar ogen dat ze gehuild had.

Als ik de superheld van mijn droom was, dan zou ik zo hard roepen tegen Ricco dat hij met zijn handen op zijn oren naar buiten

kroop. Ik word zo kwaad als ik hem hoor roepen tegen mam. Het is dan net of er een orkaan door mijn hoofd blaast. Ik zou wel alles willen stukslaan maar Ella is zo bang en ik kan haar niet alleen laten. Ik heb een boze strip getekend van No-Man. Je ziet hem hieronder. Gelukkig kan ik mijn tekenkracht gebruiken om terug rustig te worden.

36

ee eer d at ji j h k te ts a la e as d Wa n n e e r w an? at d ee d je d b o o s wa s ? W

l Wat h e lpt e r b ij jo u o m ter u g r u st ig ­wo r d e n? W te e lke k r ac ht ge b r u ik ji j d an?

Donderdag Tijmen had de muis bij vandaag! Hij had ze in zijn zak gestopt. Op de speelplaats bespraken we ons plan. Yasmine wilde ze in de handtas van juf Olga stoppen. Jorik wilde ze echt in haar kleren laten kruipen.

We zouden de muis in haar jas kunnen zetten. Juf Olga heeft een lange dikke jas met een kraag gemaakt van echte vossenstaarten, smerige dierenmoordenaar! De muis kan zich wel even schuilhouden in de kap maar niet echt lang. Ze moet er in als juf Olga de jas al aan heeft. Tijmen heeft de muis al opgeleerd dat ze achter een klein korreltje kaas aan gaat. Je moet weten dat muizen een enorm sterk reukorgaan hebben. Ze ruiken een stukje kaas al van 100 meter ver. Als we een stukje kaas in de kleren van juf Olga kunnen laten vallen dan zou de muis er wel achteraan gaan. Tijdens de rest van de dag werkten onze hersens als gek om uit te dokteren hoe we dat voor elkaar zouden krijgen tot Jorik tijdens het laatste uur uitriep: ‘Ik weet het!’

We draaiden allemaal ons hoofd naar hem toe, ook juf Olga. Er volgde een korte stilte waarin Jorik zijn handen voor zijn mond sloeg omdat hij dan pas besefte dat hij het luidop gezegd had.

‘Het moet wel iets geweldigs zijn dat je daarvoor de stilte in deze klas verstoort Jorik. Doe ons allemaal een plezier en vertel ons wat jou miserabele brein nu

weer bedacht heeft.’

Juf Olga keek hem aan met een bijzonder geërgerde blik.

‘Sorry juf Olga,’ fluisterde Jorik kleintjes, ‘ik wist niet dat ik dat luidop zei.’ Juf Olga liet een honend gesnuif horen.

‘Typisch iets voor jou, Jorik. Tegen morgen schrijf je een opstel van tien ­bladzijden over de tien goede redenen om de les te storen. Dat wordt vast een hele uitdaging voor iemand met zo’n ­muizenbrein als het jouwe.’

Dat van het muizenbrein vonden we ­eigenlijk wel grappig want wij hebben een muizenplan.

In de fietsenrekken deed Jorik zijn plan uit de doeken. Het is schitterend! Ik ben benieuwd of het gaat lukken.

Vrijdag Tijmen had de muis opnieuw bij in de zak van zijn trui. Vandaag gingen we naar de bibliotheek. We hadden erop gerekend dat juf Olga haar jas al zou aandoen nog voor we onze boeken uit het rek namen. Edric moest juf Olga lokken naar de ­boekenkast om zijn boek uit het hoogste schap voor hem te pakken. Edric stamt uit een familie van kleine mensen.

37

38

Alles liep goed. Juf Olga had haar ­walgelijke vossenjas al ­aangeschoten.

Ze ­commandeerde de ­bevelen door de klas.

We liepen allemaal naar het boekenrek.

Tijmen nam plaats in de hoek zodat hij Snuffie, zo had hij de muis o ­ ndertussen genoemd, kon ­loslaten boven op de kast.

Edric nam positie aan het andere uiteinde van de kast. Ik ­schuifelde zo onopvallend ­mogelijk naar juf Olga om de kaasbrokjes in haar jas te laten vallen.

‘Juf Olga!’ De stem van Edric klonk wat schriel.

Juf Olga draaide zich naar de boekenkast.

Ik graaide in mijn zak naar de ­kaasbrokjes.

Jorik had me blauwe schimmelkaas ­gegeven die extra scherp geurde. Eigenlijk stonk heel mijn jas er naar, walgelijk.

‘Noah!’ Juf Olga draaide zich bruusk om.

‘Ben jij dat die hier zo stinkt, potjandorie!’ Juf Olga keek me met een priemende blik en opgetrokken neus aan. Heel de klas staarde me vervolgens ook aan en er werd gegiecheld.

‘Sorry juf Olga,’ mompelde ik.

‘Ik kreeg blauwe schimmelkaas mee bij de ­boterhammen.’

‘Verschrikkelijk, Noah, ze moesten dat verbieden. Je krijgt een nota in je agenda.

Je moeder mag de geur van ons ­klaslokaal niet vervuilen met zulke verderfelijke etenswaren. Het was te denken met zo’n luizige familie! Ik zeg straks onmiddellijk tegen juf Helga dat ze het op de lijst met verboden voedingswaren moet zetten.

Ga je handen wassen!’

Ze wees met een priemende vinger.

Daar stond ik dan met de kaas. Ik zag nog net hoe Tijmen Snuffie terug in zijn zak liet ­kruipen.

In de bus zat ik naast Yasmine. We­probeerden allebei niet teveel in te ademen van de duffe kaaswalmen die uit mijn jas kwamen. De klas verspreidde zich al snel doorheen de bib. Juf Olga trok zich terug op de ­volwassenen afdeling. Ik keek naar Yasmine en ze knikte. We slopen voorzichtig achter juf Olga aan. Tijmen met Snuffie, ik met de kaas en Yassin en Yasmine om te helpen. We zagen juf Olga nergens. Yassin ging op zijn buik liggen en tuurde onder de ­boekenrekken door. Daar, onder de rekken van de vierde rij, stond een paar flink uit de kluiten ­gewassen damesschoenen.

De afdeling romantiek. We slopen de derde rij in, de thrillers. Yassin nam plaats op de grond om de schoenen in het oog te houden. Ik en Tijmen klommen voorzichtig op de ­boekenrekken. Yasmine ging op het einde van de rij staan op uitkijk.

Ik stak mijn voeten tussen ‘Nachtmerrie in de leraars­kamer’ en ­‘Muizenissen op school’ en duwde mezelf omhoog zonder geluid te maken. Gelukkig zijn de boeken­ rekken gemaakt van stevig staal. Bovenop schoven Tijmen en ik op onze buik in de richting van juf Olga. Ze was in een dik boek aan het lezen en had een rode blos op haar wangen. Ik kon van boven haar vettige achteruit gekamde haren zien.

De kraag van vossenstaarten hing losjes om haar nek. Ik mikte het kaasbrokje recht in het gat. Juf Olga schudde wat met haar schouders maar bleef verder geconcentreerd verder lezen. Nu was het de beurt aan Tijmen. Hij diepte Snuffie op uit zijn zak en liet hem zachtjes zakken aan zijn staart.

Snuffie keek even met zijn trouwe oogjes naar ons alsof hij wilde zeggen: ‘Ik ben er klaar voor!’ Hij landde met zijn pootjes op de zachte pels van vossenstaarten en bleef daar even zitten. Juf Olga had niets in de gaten. Hij stak zijn neusje even in de lucht en trippelde heel stilletjes dieper in de kraag. Wij probeerden muisstil terug naar beneden te klimmen.

‘Juf Olga?’ klonk het vanuit de kinder­afdeling. We hoorden het boek ­dichtklappen en drukten ons snel tegen het rek. Juf Olga beende met een ­dreunende voetstap in de ­richting van de kinder­afdeling. Wij ­trippelden er stil als muizen achteraan. Zagen we daar een staart?

Op de kinderafdeling stond ­iedereen ­verzameld aan de leeshoek zoals ­afgesproken.

‘Iedereen heeft een boek gevonden juf Olga,’ zei Lizzy de bibliotheekdame.

Wij grabbelden nog snel elk een boek uit het naburige rek. Plots klonk er een hele hoge gil.

Iedereen draaide zich om naar het geluid.

In het midden van de groep stond juf Olga.

Haar ogen waren wijd opengesperd. Ze maaide met haar armen in het rond en deed een soort wilde dans waarbij ze rondjes draaide terwijl ze probeerde met haar handen aan haar rug te krabben.

39

40

‘Juffrouw Lizzy,’ schreeuwde ze, ‘er kruipt iets over mijn rug, doe iets!’

Juffrouw Lizzy keek als bevroren naar dit bevreemdend spektakel. Dan herstelde ze zich en sprong toe op juf Olga om haar tijdens haar wilde dans van haar jas te bevrijden.

‘Hij zit in mijn mouw!’ gilde juf Olga.

Als we goed keken zagen we inderdaad een klein bobbeltje omhoog schuiven over juf Olga’s arm.

‘Hij kruipt hoger!’ Juf Olga’s gezicht was helemaal rood aangelopen. Angstzweet parelde op haar voorhoofd. Juffrouw Lizzy dartelde voorzichtig om haar heen.

De vossenjas lag al op de grond.

Het ­bobbeltje schoof nu naar voren en daar uit de hals van de blouse verscheen eerst een spits neusje en dan een grijs ­muizenlijfje. Eén tel keken juf Olga en Snuffie elkaar als bevroren aan. Het was alsof de tijd stil stond en dan ontblootte Snuffie zijn kleine scherpe tandjes en beet. Juf Olga sloeg een oorverdovende gil en viel achterover op de grond, buiten westen. Juf Lizzy huppelde zenuwachtig om haar heen terwijl ze de hele tijd: ‘Oh grote grutjes, oh grote grutjes!’ bazelde. Ze merkte het kleine grijze muizenlijfje niet op dat zich een weg baande tussen de voeten.

Tijmen bukte zich en liet hem snel weer in zijn zak glijden.

Het was geweldig! Onze ogen glommen van voldoening. We maakten stilletjes een vuistje en fluisterden: ‘De Zoete Wrekers!’

De buschauffeur bracht ons terug naar school. De directeur is naar de ­bibliotheek gegaan en heeft juf Olga naar huis gebracht.

Volgende week weten we of onze strip gekozen is, spannend!

Maandag Deze morgen kwamen we allemaal toe in de klas en weet je wie daar stond? Juf Elsie!

Ze vertelde dat juf Olga ziek was en dat zij zolang de klas zou overnemen. Mijn dag kon niet meer stuk! Deze hele week hebben we juf Elsie, elke dag, de hele dag.

Droom nummer 1 die uitkomt!

Nadat we allemaal waren gaan zitten, zei ze dat ze nog belangrijk nieuws had.

Mijn buik begon helemaal te broebelen van de zenuwen. Yassin knipoogde even.

Juf Elsie nam een grote brief uit haar ­schooltas en maakte hem open.

‘De jury schrijft dat ze heel tevreden waren over de honderden inzendingen die ze kregen voor deze wedstrijd. Ze zeggen dat Vlaanderen barst van het aanstormend striptekentalent. Ze wil jullie allemaal aanmoedigen om te blijven tekenen en ­verhalen te verzinnen.

Iedereen die ­meegedaan heeft, krijgt daarom een doosje stiften en een tekenblok van Suske en Wiske.’

Er gingen al wat enthousiaste kreten ­doorheen de klas.

‘Maar,’ juf Elsie gebaarde de klas tot stilte, ‘dat is nog niet alles!’ Ze glimlachte en keek naar Yassin en mij.

‘Twee leerlingen van onze klas mogen ook naar de finale!’ Het was alsof er een kleine bom ontplofte in de klas.

‘Yassin en Noah, de jury koos jullie stripje! Proficiat!’ Juf Elsie en de hele klas gaven ons applaus. Yassin en ik keken elkaar aan met een brede glimlach. Droom nummer 2 die uitkomt!

‘Jullie gaan door naar de finale en mogen volgende week maandag een striptekenles volgen bij een echte striptekenaar!’

Juf Elsie knipoogde naar ons. Ze gaf ons elk een uitnodiging op papier en de andere kinderen kregen hun stiften en tekenblok.

Ik kan niet zo goed meer vertellen wat er de rest van de dag gebeurd is want daarvoor was ik teveel aan het denken aan onze selectie. Op de speelplaats ging het gejuich door en iedereen kwam ons feliciteren, zelfs de directeur!

Aan het eind van de namiddag werd ik plots een beetje droevig want ik wist dat als ik naar huis zou gaan, dat er waarschijnlijk weer ruzie zou zijn zoals elke avond. Niet dat ik het toonde aan de anderen hoor. Ik ben een kei in het verstoppen van verdriet.

WAT IS HET LAATSTE DAT JE HEBT GEDAAN WAAR JE ­ONTZETTEND FIER OP BENT?

Toch had juf Elsie het precies gemerkt want ze hield me even tegen aan de deur toen we naar buiten gingen. Ze vroeg of alles wel goed was thuis. Ik toverde een lach op mijn gezicht en knikte. Als ik bij juf Elsie ben is alles goed. Soms als het thuis weer ruzie is, denk ik aan hoe het zou zijn om ergens anders te wonen. Bij Yassin zou ik wel graag wonen dan kon ik elke dag met hem spelen of bij tante Latifa of bij juf Elsie.

Ik droom soms dat ik haar kind ben en dat zij voor mij zorgt.

41

e v en b ij n om v o or w ze ie k zo u je t h oc A l s ji j m n d er s t e w on en , b ij ied r ie . a op t d n je a k m a ie on en ? M a dan graag w

1 .

2.

3.

42

Deel 2: Donkere vlekken, zoekgeraakte superkrachten en een piraat

43

Donderdag

44

Ik kan nu pas schrijven. Ik lig in bed, niet in mijn bed. We zijn niet meer thuis. Dinsdag kwam ik terug van school samen met Ella.

Mam moest nog werken en Ricco kon wel op ons passen had hij gezegd. De deur was op slot. Mijn sleutel paste niet meer. Ricco was thuis maar hij deed de deur niet open.

Ik heb daar zeker een half uur staan bellen.

Ik was drijfnat want het regende pijpen­ stelen. Ik ben met Ella naar het huis van Yassin gewandeld. Ella was ook doorweekt en had honger. Gelukkig was de mama van Yassin wel thuis. Ik vertelde haar over de deur en ze belde mam op. Die is na haar werk naar Yassin zijn huis gekomen. De mama van Yassin stuurde ons naar boven.

Ella mocht mee op de kamer van Naïma.

We aten koekjes en maakten ons huiswerk.

Yassin probeerde me wel wat op te beuren maar ik was ongerust. Stel dat Ricco ons nooit meer zou binnenlaten, wat dan? Ik moest blijven slapen bij Yassin en Ella bij Naïma. Mam en de mama van Yassin deden net alsof het een leuke speelafspraak was maar ik zag wel dat er iets mis was. Ik wilde niet dat mam vertrok. Ze zei dat alles in orde was en dat ze ons zou zien morgen na school. Ik vroeg waar zij ging slapen en ze zei dat ze gewoon thuis ging slapen.

Ik geloofde haar niet.

De volgende dag op school kon ik me niet concentreren! Ik had bijna niet geslapen.

Gelukkig was het een halve dag. Juf Elsie zag ook dat het niet zo goed ging met mij.

Ze vroeg me weer of alles ok was. Ik vond het heel moeilijk om nog te glimlachen maar ik kon toch ook niet vertellen wat er was? Wat zou ze wel niet denken van ons?

Mam heeft niet graag dat we er met andere mensen over praten maar juf Elsie zei dat er krachten verstopt zitten in de dingen die moeilijk zijn. Misschien is het wel een superkracht om het wel te vertellen tegen iemand die je vertrouwt? Ik dacht aan No-Man en wat hij zou doen. No-Man zou de deur gewoon geopend hebben met zijn sleutelvingers want No-Man krijgt elk slot open en No-Man zou Ricco weggestuurd hebben uit het huis in plaats van andersom!

Toen de school uit was stond mam aan de schoolpoort. Juf Elsie wandelde mee naar mam. Ze vroeg of ze even konden praten maar mam was erg gehaast. Ze beloofde dat ze nog zou bellen naar juf Elsie. Tegen ons vertelde ze dat we naar een ander huis gingen voor ­eventjes. Ik vroeg haar naar waar. Mam zei een beetje bitsig dat ik gewoon moest meewerken. Ze had een tas bij en we moesten met de bus. We hebben twee uur op de bus gezeten! Mam zei tijdens de hele busrit bijna niets. Ella was al in slaap gevallen op haar schoot. Na de bus was het nog een eind stappen. We kwamen we bij een huis waar ‘CAW Crisisopvang’ opstond. Ik heb de valies gesleurd van aan de bushalte tot aan de deur. Mijn armen deden echt pijn.

We belden aan en er deed een man open.

Hij had een woeste baard en een brilletje met één gebroken glas. Hij keek heel boos. Ik vond dat hij wel iets weg had van de kapitein van een piratenschip. Ik noem hem vanaf nu ­Kapitein Eénoog.

Ik keek even naar mam. Ik wou dat we hier niet binnen moesten. Mam zei tegen de man dat ze al gebeld had. De man bromde iets en gebaarde dat we moesten binnenkomen. Toen we in de hal stonden, riep er iemand van boven aan de trap, ‘hallo.’ Het was zo’n hal waarin ook de trap naar boven staat. Ze zei dat we naar boven mochten komen. De man ging een deur beneden binnen zonder verder nog iets te zeggen.

Boven was een soort bureau. De mevrouw zei dat ze ­Charlotte heette. We gingen naar een ander kamertje. Mam moest daar samen met Charlotte een hele hoop papieren invullen. Ik kreeg ook wat papier en potloden. Charlotte zei dat ik vast wel zin had om een beetje te tekenen terwijl zij het papierwerk deden. Normaal heb ik altijd zin om te tekenen. Nu kon ik alleen denken dat ik hier niet wilde zijn. Ik doedelde maar wat op het blad. Na zeker wel een uur zei Charlotte dat ze ons onze kamer ging laten zien. We moesten helemaal naar boven drie verdiepingen hoog langs steile donkere trappen. Daar is onze kamer met twee stapelbedden. Verder is er nog een bureautje met een stoel, een kast en een wasbakje. Het wasbakje mogen we niet gebruiken want de afloop is kapot. Je ziet op de muur dat er vroeger ook een spiegel heeft gehangen maar nu is er alleen nog maar een gele vlek.

45

Charlotte zei dat we eerst wat mochten uitpakken en dat we weer naar beneden mochten als we klaar waren voor de rondleiding.

46

We stonden daar alle drie in het midden van de kamer en ik kon wel huilen.

Waarom konden we niet gewoon naar huis? Het was toch ook ons huis? Of waarom konden we niet gewoon bij oma Mina wonen? Of terug bij pap?

Mam zei dat we dit nu gewoon even moesten doen. Dat ze heel hard ging zoeken naar een nieuw huis voor ons en dat we intussen even hier moesten wonen. Ik vroeg hoe het nu moest met school en met Speedy, mijn kat. Ricco zou hem vast geen eten geven! Mam werd een beetje lastig van al mijn vragen. Ze zei dat ze dat nog niet zo goed wist. Dat ik nu eventjes een paar dagen niet naar school hoefde omdat het te ver was. Ze maakte de bedden op.

Op de matrassen hadden ze zo’n blauw plastieken ding gedaan en daarover ging een laken. Dat ging vast keiveel lawaai maken als je daarop moest liggen ‘s nachts. We gingen terug naar beneden en Charlotte nam ons mee doorheen het huis.

Er i s een bu r eau w a a r de bege leider s werken , er werken er zes.

Va nd a a g w a r en a l leen C h a rlot t e en M a a r t en er. O p a nder e d a gen z ijn er ook a nder e begeleider s.

Er i s ook een k a st met speel goed.

D ie z it op s lot. A l s je met iet s w i lt spelen moet je d at a a n de begeleid i n g v r a gen.

De ga n g i s don ker, het l icht v a lt a lt ijd n a een t ijdje u it.

Er i s ook een comput er, gelu k k i g.

Je m a g er op a l s je je n a a m op een bl a d sch r ijf t.

Ik teken hieronder even een plattegrond.

K apit ei n Eénoog zat i n de zet el t oen we beneden w a r en.

C h a rlot t e zei d at h ij Ivo heet. Er w a r en ook nog t wee ­v r ouwen en een jon gen.

47

Er i s één ba d k a mer voor ieder een en boven i s er ook nog een douche.

Beneden i s de keu ken en een l a n ge woon k a mer met een hele g r ot e zet el en een t v. I k v i nd het er n iet gezel l i g. Er br a nden fel le w it t e l icht en.

Charlotte zei ook dat er ‘regels’ waren.

Ze somde er een hele hoop op. Ik vond dat Charlotte meer en meer op juf Olga begon te lijken maar dan jonger en met een ­vriendelijker gezicht. ´s Avonds mochten we mee eten aan tafel.

Het was puree met kool en kotelet. Ella lustte het niet. Mam heeft haar wat puree laten eten. Ik vond het nog wel lekker alleen was het zo van dat vlees waar je heel lang op moet kauwen. Kauwgomvlees noem ik dat. Iedereen zat aan tafel ook Kapitein Eénoog. Hij heeft nog altijd niets gezegd. Misschien kan hij niet praten?

48

Tegenover mij zat een jongen met rode ogen, ik dacht dat hij misschien gehuild had of zo. Hij at echt heel veel. Het was stil aan tafel. Iedereen at zijn eten en waste zelf zijn bord af. Niemand ziet er hier blij uit.

Iedereen heeft zo van die donkere plekken onder zijn ogen. Ik denk dat je zo van die plekken krijgt als je aan droevige dingen denkt. Ik heb nog nooit iemand blij gezien met zo van die plekken. Misschien krijg ik ook wel van die donkere ­plekken? Ik heb daarstraks voor de zekerheid eens in de spiegel gekeken. Voorlopig valt het nog mee.

et la h ij j s a w r e Wanne ? nog droevig

atst

Wa a r over? Hoe k a n je d at z ien a a n jouw gez icht?

49

Tegen w ie k a n jij er over pr at en a l s je je d r oe v i g voelt?

Vrijdag

50

Deze morgen wakker geworden in het ­stapelbed. Ik heb heel slecht geslapen.

Het bed wiebelde ongelofelijk bij elke beweging. Die blauwe plastiek op de matras kraakte verschrikkelijk. De dekens stonken en prikten. Mam en Ella hebben in het bed onder mij geslapen. ­Halverwege de nacht is mam naar het andere bed ­verhuisd omdat ze niet kon slapen van mijn gewiebel. Om half acht zei mam dat we moesten opstaan omdat we op tijd beneden moesten zijn voor het ontbijt. Ik was al een tijdje wakker en hoopte dat als ik mijn ogen niet opendeed, dat het dan misschien ­allemaal maar een droom was, niet dus.

We zijn gaan eten en nu zit ik hier terug op mijn bed. Mam is beneden met de ­begeleiding aan het praten. De ­begeleiding dat zijn de mensen die ons helpen om zo snel mogelijk een nieuw huis te vinden. Ik hoop dat ze hun beste beentje voorzetten want ik wil hier echt niet lang blijven. Ella heeft wat ­speelgoed mee gekregen naar de kamer: twee poppen waar de haren van zijn afgeknipt, een paar duplo blokjes en een kleurboek met potloodjes. Nog een geluk dat ik mijn logboek in mijn boekentas had gestoken, anders had ik dat ook al niet meer.

Al mijn leuke spullen liggen nog thuis!

Mam zegt dat we ze later ophalen.

Ik hoop dat Ricco uit mijn kamer blijft. Al mijn tekeningen liggen daar nog! Hoe moet het nu met de wedstrijd? Maandag konden we naar die striptekenaar. Ik heb er mam nog niet eens iets over verteld. Waarschijnlijk kunnen we nu toch niet meer meedoen.

Ik had er zo naar uitgekeken.

Mijn klas heeft nu speeltijd. Ze zullen zich wel afvragen waar ik ben. Misschien dat Yassin wel vertelt dat ik bij hem ben blijven slapen eergisteren. Mam ging bellen om te zeggen dat ik ziek was, zei ze. Iedereen weet toch dat ik gisteren niet ziek was? Ik wou dat ik gewoon naar school kon. Nu is alles anders en ik zit hier op dit stomme krakende wiebelende bed, ik haat het. In mijn hoofd zie ik steeds opnieuw hoe mam aan de schoolpoort stond en ons meenam naar hier. Kapitein Eénoog zat deze morgen weer beneden. Als hij eet, blijft er van alles in zijn baard hangen. Volgens mij hingen er nog restjes kool in van gisteren. Iedereen stinkt hier naar sigaretten.

Je zal wel denken: Wat voor een droevig verhaal is dit? Nog net was het zo spannend en grappig om te lezen en nu is het alleen maar droevig. Sorry, ik hoopte echt een spannend en grappig logboek verhaal te maken maar nu gebeurde er dit. Juf Elsie zei dat we allemaal superkrachten hebben. Die van mij hebben zich supergoed ­verstopt. Ik vind ze niet meer.

Charlotte zegt dat er nog kinderen zijn die dit meemaken. Ik zou hen wel graag eens ontmoeten om te vragen hoe zij dat doen het hier zo volhouden. Misschien ben jij wel een van hen of niet?

Wat zou j missen a ij het ergste ls je plo ts niet meer th uis kan won en?

mi jn Ik mis

hu i s t

op 3

er at die olste k o c e d edy ( 1- S p e t a a t ) nbes lste be de coo ( n e d n n v rie 2 - M i jd i e e r i s) e d pu l len mi jn s l a t e e r m i c c o!) n kam 3- Mi j jn spu l len R (m i

Jo uw

t op 3:

1- . . . . . . .

2

..

...... ......... . . . . . . . . .

..... .........

-........

3 ... . .

........ .........

.........

.........

.........

....

.........

.........

.

.

Zaterdag Deze avond kwam de jongen met de rode ogen binnen in de living. Hij trok alle kasten open op zoek naar eten. Hij sprak heel luid en maakte een hoop kabaal. Ella was een koek aan het eten die ze van mam had gekregen. Hij riep door de living dat iemand zijn eten had gepikt en toen keek hij naar Ella. Kapitein Eénoog was ook in de living. Hij stond op en ging voor Ella staan en keek nog bozer dan anders. Mam was boven die hoorde niks. Verder was er ­niemand beneden.

De jongen schreeuwde: ‘Ga aan de kant Ivo, ik wil mijn eten!’ Hij leek wel gek!

Ik was heel bang. Mijn hart bonsde heel luid in mijn borstkas. Ik wilde wel iets doen maar het leek net alsof ik helemaal ­bevroren was. Mijn lijf wilde niet bewegen.

Gelukkig kwamen Charlotte en Maarten van de begeleiding naar beneden. Ze namen de jongen mee naar boven. Het leek wel alsof hij zou vechten. Ella huilde.

Kapitein Eénoog nam een zakdoekje, vouwde het tot een bloemetje en gaf het aan Ella.

51

Er gebeurde iets heel geks. Het was alsof zijn hele gezicht in stukjes brak. Hij glimlachte en heel zijn gezicht stond vol plooitjes. Het was alsof hij een nieuw gezicht had, een vriendelijk lachend gezicht. Hij nam Ella’s hand en wandelde met ons naar onze kamer. Ik wou dat hij altijd dat gezicht had, dan zouden de mensen niet zo bang moeten zijn van hem. Het is alsof het gezicht dat hij elke dag heeft, vergeten is hoe het moet lachen.

‘Waarom deed die jongen zo?’ vroeg ik.

‘Die jongen rookt te veel foute dingen,’ zei hij. Ik wist niet dat je nog andere dingen kon roken dan sigaretten en sigaretten zijn al zo smerig!

52

Maandag Deze nacht werd ik wakker van een nachtmerrie! In de nachtmerrie stond ik midden in een stad die ik niet kende. Overal om me heen liepen mensen. Niemand keek naar mij. Plots botste er een man tegen me aan.

Hij had een lange baard vol etensresten en een bril met één gebroken glas. Nu ik erbij nadenk, leek hij wel op Kapitein Eénoog met zijn boze gezicht. Hij keek mij heel kwaad aan.

‘Wat doe jij hier jongetje? Je weet toch dat hier geen kinderen mogen zijn. Waar woon je?’

Ik probeerde te antwoorden maar ik kon niet bedenken waar mijn huis was.

De man bleef vragen naar me roepen.

‘Waar zijn je ouders? Waar zijn je ­vrienden?’

Meer en meer mensen stopten bij ons en gingen in een cirkel om ons heen staan.

Ze staarden mij allemaal aan en ik kon maar niet bedenken waar mam was of mijn ­vrienden. Ik voelde me helemaal alleen.

Alsof ik niemand meer kende op de wereld.

De mensen kwamen dichter en dichter en toen werd ik wakker. Ik was helemaal nat van het zweet. Het was nog donker in de kamer. Ik ben stilletjes uit mijn bed geklommen om te kijken of mam en Ella er nog waren.

en l eens e a ij j b e Over H gehad? u om ie r r e nachtm elpt er bij jo en? at h wat? W verder te slap terug

Ze lagen samen in het bed onder mij. Ik ben er heel stilletjes bij gekropen. Ik was te bang dat ze zouden verdwijnen als ik opnieuw in slaap viel.

Woensdag Mam heeft gebeld met een andere plaats waar er meer mama’s met kinderen wonen en waar we langer kunnen blijven. We gaan er maandag naartoe. Ik vroeg waarom we niet gewoon terug naar huis konden.

Mam zei dat dat niet kan omdat het huis van Ricco is en niet van haar. Ella zegt dat ze Ricco mist. Ik mis hem niet maar hij is dan ook niet mijn papa. Ik vind hem een #*#!.

Gisteren heeft mam met hem gebeld. Het duurde vijf minuutjes en ik hoorde hem schreeuwen aan de andere kant. Ze gaan het dus niet meer goed maken.

Ik vroeg of dat nieuwe centrum dichter bij onze school is. Ik wil terug naar school. Ik mis mijn vrienden en juf Elsie. Als ik aan hen denk dan heb ik precies een gat in mijn buik.

Als ik teveel nadenk over alles wat er nu niet leuk is, dan ga ik in mijn hoofd terug in de klas zitten. Ik zie juf Elsie die de brief openmaakt en zegt dat we geselecteerd zijn voor de finale van de striptekenwedstrijd en ik probeer echt te denken dat ik daar ben.

53

Ik zie de blije gezichten van al de kinderen. Ik hoor het gejuich. Ik voel hoe mijn ­haartjes op mijn armen rechtop staan omdat ik zo blij ben. Het helpt altijd eventjes als ik dat doe.

Maar, ik heb het de laatste dagen al zoveel gedaan dat het precies minder sterk wordt dus probeer ik er toch ook niet teveel aan te denken want dan werkt het binnenkort misschien niet meer. Ik bewaar het als een snoepje voor als ik het echt nodig heb.

ring er i n ne h e k u le a ls het o o k z o ’n t e r u g d e n k e n j i j b e H n dow n kan aa je wat e e j j r n a e a t w zi iet mee even n vo elt?

54

Sch r ij f ze h i er en g snoepj ebr u i k e als h je et nod i g i s.

Vrijdag De jongen met de rode ogen is er niet meer. Charlotte vertelde dat hij moest ­vertrekken omdat hij zich niet aan de regels hield. Misschien zijn sommige regels toch niet zo slecht. Ik ben blij dat hij er niet meer is! Sinds hij zo boos was op Ella durfde ik niet goed meer alleen beneden zijn. Er was vandaag ook weer een nieuwe man. Toen ik beneden in de living kwam, stonk het er echt heel erg. Mam zegt dat die meneer op straat heeft geslapen. Ik vind het wel goed voor hem dat hij hier nu een bed heeft. Hij zou best ook eens in bad gaan, denk ik. Op straat zijn er helemaal geen badkamers.

Hij had drie jassen over elkaar aan en in zijn schoen zat een groot gat. Kapitein Eénoog gaf hem een sigaret. Ik denk dat hij misschien vroeger ook op straat heeft geslapen. Je ziet het nog aan zijn gezicht.

Gelukkig heeft hij ook een blij gezicht verstopt onder zijn boos gezicht, voor Ella of voor mij. De straat trekt boze lijnen in iemands gezicht. Ik keek deze morgen in de spiegel maar bij mij staan er nog geen.

Alleen wat donkere vlekken onder mijn ogen.

Deze avond slapen we bij oma Mina. Mam heeft haar gebeld. In het weekend moeten we hier niet blijven. Gelukkig! Ik hoop dat we hier niet lang meer zijn. Ik vind het hier niet leuk.

55

Deel 3 Codes, dromen en ­ oekverpakkingen k

Maandag We hebben onze kamer leeggemaakt.

Veel spullen waren er niet dus dat was snel gedaan. Alleen Charlotte was er om dag te zeggen. Kapitein Eénoog was er niet.

Charlotte zei dat hij niet zo graag afscheid neemt. Misschien heeft hij al te veel dag moeten zeggen of zo?

58

Het nieuwe centrum is in een andere stad.

We moesten met de trein. Aan het station kwam er iemand ons ophalen. Het was een vrouw met zwart haar, Lydia heette ze. Ze had geen donkere plekken onder haar ogen en alleen wat lachrimpeltjes dus dat viel mee. We reden nog een eindje met de auto en dan kwamen we bij een groot huis in een drukke straat. Aan de deur hing een camera. De vrouw tikte een code in, zoals in de films en de deur zwaaide automatisch open. We mochten onze spullen even in de gang zetten en ze nam ons mee naar de woonkamer. Het was een grote woonkamer. Er speelde een klein meisje in een speelhoek en er zat een jongen aan de computer. Computer, check! Ik denk dat hij ongeveer even oud is als ik! Lydia zei dat hij Arash heet en dat we het vast goed met elkaar zullen vinden. Hij zwaaide even naar ons. Lydia vertelde een heleboel over het nieuwe centrum. Ik teken hiernaast hoe het eruit ziet. Er zijn zes kamers en op al die kamers wonen er mensen.

O p k a mer 1 woont Yelen a met Si a r a . Yelen a komt u it Ru s l a nd.

O p k a mer 2 woont A r a s h met z ijn m a m a en z ijn t wee z u ssen.

O p k a mer 3 woont Nabi l a , a l leen , z ij heef t een baby i n h a a r bu i k. O p k a mer 4 woont C h a r it y met h a a r 3 docht er s.

Z ij ver t r ek ken vol gende week.

O p k a mer 5 woont M a rleen , een ouder e v r ouw en op k a mer 6 wonen w ij.

Het i s weer met st apelbedden.

I k en El l a s l apen i n 1 ­s t apelbed en m a m i n het a nder e. Er i s wel meer pl a at s i n de k a mer.

Er st a at ook een zet eltje en een bu r eautje, wel geen w a sba k m a a r d ie mocht en we i n het cr i si sopv a n gcent r u m t och n iet gebr u i ken. Er z ijn douches en een ba d k a mer i n de ga n g.

De woon k a mer b ­ eneden i s ook bet er. Er z ijn n iet zo’n fel le ­l icht en en het is g ­ ezel l i ger. Hel a a s i s er ook m a a r 1 comput er voor ­i eder een.

59

Bu it en i s er een st enen koer. I k za g a l d at A r a s h d a a r een ba l t egen een muu r tje a a n het t r ap pen w a s. We mogen h ier zel f koken w a n neer we w i l len. D u s nu k u n nen we ­e i ndel ijk w at ­l ek ker der et en.

t nu woon ij j r a a w het huis r ie h n e Tek woont. in l a a allem en wie er

60

Dinsdag Ook hier zijn er weer regels. Dat vind ik echt stom aan zo’n huizen. Ze zijn wel een beetje anders dan in het crisisopvangcentrum.

Een hele stomme vind ik dat kinderen om 8 uur in bed moeten en als er ­vergadering is van de vrouwen zelfs om half 8. Ik ben dan nog lang niet moe! Wat ga ik dan doen?

Mam zei dat ik misschien een beetje kan tekenen of schrijven in mijn logboek. Ik vroeg of ik dan op haar gsm mag. Mam zegt dat ze haar gsm liever bij zichzelf heeft. Thuis had ik waarschijnlijk op mijn Nintendo gespeeld maar die heeft Ricco, grrrr, natuurlijk lekker bijgehouden! Als pap zou horen dat Ricco hem heeft, zou hij helemaal uit zijn dak gaan. Ik mag het van mam niet tegen pap zeggen. Ik weet wel dat mam niet wilt dat pap zich zo druk maakt, maar het is wel mijn Nintendo en nu moet ik hier dus saai op mijn bed liggen niets doen. Gelukkig komen ze niet kijken of je echt slaapt!

Zijn er ook regels in jouw huis?

Wie heeft ze bedacht?

W el ke zo u jij g ra a

g ve ra nd er en ?

61

Woensdag

62

Ok, vandaag was officieel de ergste dag van mijn leven. Ik weet dat ik dit ooit nog al eens zei maar wacht, tot je hoort wat er vandaag allemaal gebeurde. Echt niet ‘cool’.

Het begon al ’s nachts. Ella had weer zo’n nachtmerrie en kon niet stoppen met huilen. Mam probeerde haar te troosten maar het lukte niet. Ze bleef huilen.

Iedereen werd wakker, ook de mensen in de kamer boven ons en naast ons. Iemand kwam op de deur kloppen om te vragen of alles ok was. Mam is even gaan praten en stak Ella bij mij in bed. Ik heb maar weer eens het verhaal van ‘Superdaan gaat naar de maan’ verteld en dan is ze eindelijk in slaap gevallen. Ik had bijna geen plaats meer in bed!

Deze morgen slofte ik naar de douche in de gang. Ik kon mijn ogen amper openhouden zo moe was ik nog. Het was alsof de hele gang mistig was. Ik ging de douche binnen, gooide mijn kleren in de hoek en draaide de kraan open. Ik begon net wat wakker te worden toen de deur openging! Lisa, het meisje van boven ons, stapte binnen en staarde me stom aan. Toen besefte ik het pas: foute douche en slot vergeten!

Gelukkig sloeg ze de deur snel weer dicht maar tegen dat ik beneden kwam had ze het wel al aan iedereen verteld!

Arash zat me aan te staren met een stomme grijns op zijn gezicht en al de meisjes ­bekeken me alsof ik een misdadiger was.

Mam stond buiten te roken met Yelena, die had niets in de gaten. Ik ben aan de hoek van de tafel gaan zitten en heb gedaan alsof ik er niet was. Soms wou ik echt dat ik een verdwijnknop had. Dat zou pas handig zijn.

Als je dan iemand tegenkomt die je liever niet ziet, ‘zip’, onzichtbaarheidsmodus.

g helemaal a a ten: d n a v t a wijnmomen d r e ­ v Ik denk d n a v lijst aat in mijn t s n a a n e v bo f E l s ie ie n a a n ju a g. z a t d n ie l a V ’s o ) t 1 b a b y fo e ie a l m ij n het a nder r e n).

2) M a m d o n d e r k le r ij d t e g e n z t l s e d w e t lw e a e ( je w s d e v o e tb g o a l t ij d e n e m o h n ij hept t egen 3) M r. pt en opsc a ij n ja k r e n e le g e n v ie r d el ben. i n m ij n w a n gen i k w d ie a lt ij d jo a ’ n e i d M n o a z m e het zesde e n ‘g 4) O r ij d t e g e n d je s h o e e t u s o d e e r e lw d a n d door o e tb de a dens de v hoten wer ij c t s l e g a o n g a e a om ik 5 ) M ij n h erg omd at s m i nder t e (i s d e) . r a t ja le e r va n he ze r e tt u h c s e t­ o p Yo u s s e f, d

63 Heb jij d at ook a l geh a d d at je wel een on z ichtba a rheid s k nop w i lde ­i nd r u k ken a l s d at kon omd at je je zo h a r d sch a a mde?

M a a k h ier onder jouw t op 3 v a n ver dw ijn moment en: 1) _____________________________________________________________________ _____________________________________________________________________ 2) _____________________________________________________________________ _____________________________________________________________________ 3) _____________________________________________________________________ _____________________________________________________________________

Vrijdag

64

Ik had deze nacht opnieuw dezelfde nachtmerrie van de onbekende stad en de man met de baard die zo erg op Kapitein Eénoog lijkt. Echt niet leuk!

Ik stond weer op de stoep en er liepen mij allerlei mensen voorbij. De man botste tegen me aan en vroeg weer wie ik was.

Plots herinnerde ik mij dat ik No-Man de superheld was. ‘No-man?’ vroeg hij, ‘wie is dat?’

‘Ik ben een superheld.’ zei ik kleintjes.

Ik voelde me niet echt zo. De man begon te lachen.

‘No-man, dat is helemaal geen ­superheld,’ lachte hij.

‘No-Man, dat is Engels voor niemand!’ zei de man ‘dat ben jij!’.

Toen werd ik weer wakker. Ik had echt een slecht gevoel. Normaal vertel ik mijn ­nachtmerries altijd aan Yassin en hij die van hem tegen mij. We maken daar dan een stripje van. Dat helpt dan wel. Ik wilde dat vandaag ook doen maar het lukte niet echt. Ik mis Yassin. Met Arash kan ik niet echt praten want die spreekt onze taal nog niet zo goed. We hebben wel al samen gegamed.

De mama van Arash was dokter in Afghanistan. Nu kuist ze bij mensen thuis.

Lydia van de begeleiding zei dat de mama van Arash opnieuw naar school moet als ze hier in België dokter wilt worden. Ik begrijp niet zo goed waarom. Zouden de ziekten hier moeilijker zijn? Dat denk ik niet. Ik denk dat het veel moeilijker is om dokter te zijn waar er oorlog is zoals waar Arash woonde. Hier gaan we al naar de dokter met een verkoudheid maar ginder is er soms een been afgeschoten en zo. Arash tekende hoe er een bom op zijn school was gevallen en dat het been van de meester er af was. Het lag helemaal aan de andere kant. Hij heeft mij laten zien hoe hij zijn mama heeft geholpen. Ik kan wel begrijpen waarom Arash blij is dat hij hier woont. Als je moet wonen in een stad waar alles kapot is en je heel de tijd bang moet zijn dat er geen bom op je huis valt…

Maandag Vandaag de eerste dag op mijn nieuwe school, Basisschool De Stapsteen.

Mam is meegegaan. Eerst hebben we samen Ella gebracht in de kleuterklas.

Ella was echt hard aan het huilen. Haar klas zag er nochtans wel leuk uit met een ­verdieping en al!

Toen we bij mijn klas kwamen, kreeg ik ook even een knoop in mijn maag. Dat heb ik altijd als ik zenuwachtig ben over iets. Ik was ook al een tijdje niet meer naar school geweest. Ik dacht aan de ­durfkracht die Edric had gebruikt bij juf Olga. Ik bedacht wat No-Man zou doen als hij naar een nieuwe klas zou gaan. Iedereen zou No-man vast heel cool vinden met al zijn superkrachten. No-Man zou geen ­problemen hebben om nieuwe vrienden te maken want iedereen zou zijn vriend willen zijn maar ik ben niet No-Man of toch niet in het echt. Ik ben een jongen met al wat donkere plekken onder mijn ogen. We klopten op de deur en er kwam een meester opendoen! Ik heb nog nooit een meester gehad.

Alleen meester Tom maar dat was voor turnen.

‘Dag Noah,’ zei hij, ‘welkom in onze klas! Ik ben meester Joeri.’ Ik mocht op de tweede rij zitten naast een jongen met zwarte haren. Mam praatte nog even met de meester op de gang. Ik voelde hoe alle

kinderen naar me keken. Ik kon wel onder mijn bank kruipen. Ik hou daar niet van als iedereen naar je kijkt. Sommige kinderen fluisterden tegen elkaar.

‘Hoi, ik ben Sander,’ zei de jongen naast mij.

‘Ik ben Noah,’ zei ik. Ik pakte mijn map uit mijn boekentas.

‘Wauw, heb je dat zelf getekend?’ Sander wees naar de tekening van No-Man die ik op de buitenkant had gemaakt. Hij floot even bewonderend tussen zijn tanden.

Een paar jongens van de bank naast mij kwamen ook kijken. Meester Joeri kwam weer binnen en iedereen moest weer op zijn plaats. Zo heeft No-Man mij toch een beetje geholpen. Het lijkt wel een leuke klas. Ongeveer de helft van de klas zijn jongens. Sander is wel ok en Youssef van de bank achter mij ken ik ook al een beetje.

Tijdens de speeltijd mocht ik mee voetballen met de jongens en veel kinderen kwamen kijken wie ik was. ´s Middags in de eetzaal vroeg het meisje tegenover me waar ik woonde. Plots kreeg ik weer die knoop in mijn maag. Ik wilde niet vertellen dat ik in een opvangcentrum woon, wat zouden ze wel denken?

In de Astridstraat heb ik dan maar gezegd.

Dat is de straat om de hoek. Dat zag ik onderweg naar school. Gelukkig vroeg ze niet verder.

65

Na school stond mam er om ons op te halen.

Dat is leuker dan vroeger. Toen moesten we altijd in de opvang of alleen naar huis wandelen. Nu mam niet aan het werk is, kan ze ons zelf komen halen.

zel f op ji j o m je r g e Wa t d o e e n a l s je t o v e r ie t s ? te pepp n e b cht i g ­z e n u w a

66

Woensdag Lisa en haar zussen zijn vandaag vertrokken. Ik ben blij dat ze weg is want ze had me gezien in mijn, je weet wel. Ze zijn terug bij hun papa gaan wonen zegt mam. Mam vindt dat geen goed idee. Ze was er met de andere mama’s over aan het praten in de living. Ik zat aan de computer. Ik denk niet dat ze weten dat ik alles hoor wat ze zeggen want soms praten ze over dingen die ik eigenlijk niet wil horen. Dan zet ik mijn koptelefoon op. Mam denkt als ik aan het computeren ben, dat ik dan niets meer hoor. Vroeger was ze altijd boos als ze me riep voor het eten en zo en dat ik dan niet onmiddellijk kwam.

Toen hoorde ik dat ook echt niet. Sinds we thuis weg zijn, lijkt het wel of ik de hele tijd alles hoor. Ik weet niet hoe dat komt. Ik kan het niet uitzetten.

Zou mam ook terug willen naar Ricco als ze niet zo boos meer is? Nu is ze nog boos genoeg denk ik. Ik wil niet terug naar Ricco, wel naar ons huis.

Binnenkort komen er nieuwe mensen op de kamer van Lisa. Ik ben benieuwd of er ­kinderen bij zijn.

Vrijdag Toen ik vandaag uit school kwam, zei mam dat ze een verrassing voor me had! Juf Elsie had gebeld. Ik kreeg een heel raar gevoel.

Ik was tegelijk heel blij en meteen daarna ook droevig. Mam heeft verteld aan juf Elsie waar we nu wonen en wat er gebeurd is. Juf Elsie vond het heel erg dat we niet meer in ons huis kunnen wonen. Ze zei dat ze zich zorgen maakte over mij. Mam had aan de school gezegd dat ik ziek was. Dat klopt natuurlijk niet, maar ik voelde me toch ook niet helemaal goed. Ik heb vaak buikpijn als ik denk aan wat er allemaal gebeurd is en de donkere plekken zijn er nog steeds. Juf Elsie heeft verteld over de stripwedstrijd. Mam vroeg waarom ik daar niets over had gezegd. Juf Elsie wilt dat ik toch nog verder meedoe ook al zit ik nu niet op school. Yassin is nog niet naar de

s­ triptekenaar gegaan omdat ik er niet was!

Juf Elsie wilt dat we samen gaan. Ze komt ook op bezoek met Yassin!!! Toen ik dat hoorde, kon mijn dag helemaal niet meer stuk. Mam vroeg of ik misschien even met Yassin wilde bellen. Wat een vraag?

Natuurlijk wilde ik dat! Ik ben met de ­telefoon van mam naar onze kamer gegaan en heb wel een uur met Yassin gepraat. Hij vroeg of ik Skype had, dan konden we via de computer praten. De computer van hier staat beneden in de living. Iedereen kan horen wat je zegt en die computer is ook heel de tijd bezet. Dat gaat niet! Misschien moet ik ‘s nachts afspreken met Yassin of we kunnen praten terwijl we samen Roblox spelen.

Ik vertelde dat ik nu naar een nieuwe school ga omdat het te ver is om naar de Krinkelaar te komen. We zouden elke dag om half zes moeten opstaan. ‘s Avonds zouden we ook pas tegen half acht thuis zijn als mam terug gaat werken, dus dat gaat niet.

Ik vind het wel heel spijtig dat ik onze klas niet meer ga zien. Yassin vertelde dat juf Olga ook terug is. Ze is nog altijd even streng en stom. Hij zei dat ze al met de Zoete Wrekers op plannetjes aan het ­broeden waren maar dat het niet meer ­hetzelfde is nu ik er niet mee bij ben.

Ik vind het ook heel spijtig dat ik er niet meer bij ben.

67

68

Maandag

Dinsdag

Mam is vandaag met iemand van de begeleiding spullen gaan halen in ons huis. Ze vertelde tegen Yelena dat Ricco heel vervelend had gedaan en dat ze blij was dat Denise van de begeleiding erbij was. Hij had al onze spullen in vuilniszakken gestopt. Mam heeft nu de zakken op onze kamer gezet en we gaan zak per zak uitladen. Alles is vies en moet gewassen worden. Tussen de kleren vond ik een hoop opgefrommelde tekeningen die in mijn kist zaten! Ricco is dus wel op mijn kamer geweest! Ik haat hem. Ik hoop dat hij de andere dingen van in de kist er ook gewoon tussen heeft gegooid dan heb ik ze tenminste nog. Voorlopig zijn de verfrommelde tekeningen het enige wat ik teruggevonden heb maar er zijn nog zeker zes zakken.

Mam zei dat ze die #*@##! nooit meer wilt zien en ze noemde hem nog een aantal lelijke woorden. Begeleidster Denise zei dat mam Ricco nog wel zal moeten zien omdat Ella zijn dochter is. Ik wil er niet bij zijn als ze elkaar zien want dan gaan ze zeker weer roepen tegen elkaar. Mam zegt dat ze naar de rechtbank gaat. Ik heb geen idee wat ze daar doen maar ik hoop dat het helpt.

Juf Elsie komt morgen namiddag met Yassin op bezoek! Ze heeft ook met de tekenaar gebeld en we mogen binnen twee weken op woensdagnamiddag bij hem op bezoek.

Ze gaat samen met ons. Denise zei dat ik wel blij mocht zijn met zo’n lieve juf.

Als Yassin en juf Elsie komen, gaan we in het gebouw hiernaast want hier, waar wij wonen, mag er geen bezoek komen.

Wel jammer vind ik. Ik had onze kamer en zo willen laten zien. Soms is het hier een beetje als in een gevangenis. Je moet ook altijd de code ingeven als je binnen wilt of aanbellen en zeggen wie je bent.

Er zijn hier ook vrouwen die echt heel bang zijn. Onlangs had Nabila de deur laten open staan en werd Yelena heel boos. Ze zegt haar man hier zal binnenkomen en Siara, haar dochtertje, zal meenemen. Ze stonden zelfs te roepen tegen elkaar!

Denise van de begeleiding is ertussen gaan staan en heeft ze allebei naar hun kamer gestuurd om af te koelen. Soms is de spanning hier te snijden. Iedereen heeft stress en als er dan iets kleins ­misgaat, ontploft de bom. Dan krijg ik weer dat nare gevoel vanbinnen dat ik had toen mam en Ricco zoveel ruzie ­maakten. We hebben vandaag de andere ­vuilzakken leeggemaakt en helemaal onderaan de vijfde zak zat mijn Nintendo. Hij was kapot en het hele scherm was gebarsten.

Het leek wel of Ricco er met een hamer op had geklopt. Ik werd echt heel droevig toen ik het zag. Het is toch niet omdat Ricco ruzie heeft met mam dat hij mijn spullen moet vernielen? Mam zegt dat ik hier maar wat op de computer moet spelen en ik mag het niet vertellen aan pap!

Woensdag Juf Elsie en Yassin zijn op bezoek geweest!

Juf Elsie had een cadeautje meegebracht, een grote doos met stiften, echte tekenpennen en een tekenblok!!! Ze zei dat ze niet wist of ik mijn tekengerei had kunnen meenemen van thuis. Ik vertelde over de vuilniszakken met onze spullen en mijn Nintendo.

Juf Elsie kreeg er tranen van in haar ogen, ik ook een beetje. Ze zei dat ze het heel erg vond voor mij. Ik vertelde over mijn nieuwe school. Dat ik nu een meester heb en dat het wel een leuke klas lijkt maar dat ik niet verteld heb dat ik hier woon.

Juf Elsie zei dat ze het snapte maar dat het misschien toch ook leuk zou zijn om erover te kunnen praten in de klas? Ik zei dat ik de superkracht om dat te doen even niet vond. Ze kneep eventjes in mijn schouder en zei dat ze er samen met mij wel naar zou zoeken als ik dat wilde. Yassin vertelde wat over de klas. De spannende dingen zei hij niet want die mag juf Elsie natuurlijk niet weten.

Ik gaf de strip mee die ik had gemaakt voor de klas. De rest van de tijd zijn Yassin en ik aan de slag gegaan voor onze strip.

Het was net even of we terug in onze klas zaten. Juf Elsie heeft een heel plan met de ­begeleiding afgesproken zodat Yassin en ik onze tekeningen aan elkaar kunnen geven via het internet.

Z ij n e r b ij jo u som s o tussen ok geh je m a m ei men a e n je d o e ji j p a p a? d a n? V W e r t e l le n ie t ? n of t oc at h maar

69

Het was een superleuke namiddag. Toen juf Elsie met Yassin naar huis ging, gaf ze me een knuffel en zei ze dat ik niet mocht vergeten dat ik een superheld was diep vanbinnen en dat ze in mij geloofde.

Het gaf me zo’n warm gevoel dat ik nog altijd glimlachte als ik de woonkamer terug binnen kwam!

Vrijdag

70

Er is een nieuwe ­familie toegekomen.

Ze zaten in de living te praten met Lydia de ­groepswerkster. Ik zag dat er twee kleine jongens bij waren en een meisje.

Ik denk dat het meisje ongeveer even oud is als ik. Lydia zei dat ze Sunan heette. De jongens waren aan het zeuren. Het meisje probeerde hen wat op te vrolijken met een koek.

Dan zijn we nu met 9 kinderen! De meeste zijn wel nog heel klein. Alleen met Arash kan ik voetballen. We kunnen ­ondertussen met elkaar te praten door samen te ­tekenen en ­gebaren te maken. Arash spreekt al een beetje Nederlands. Hij gaat naar een ­speciale school om onze taal te leren spreken. Ik vind dat hij het wel snel leert. Gisteren hebben we samen Roblox gespeeld op de computer en toen we klaar waren zei hij: ‘gewonnen!’.

Ik heb afgesproken met mam dat we mogen voetballen op de koer. De twee bloem­ potten zijn de goal.

Zaterdag Daarnet lag ik even op mijn bed na te denken over wat er allemaal gebeurd is. Ik moest weer aan Speedy, mijn kat, denken. Ik denk elke dag aan Speedy.

Waar zou hij nu zijn? Ricco zal hem vast niet binnen laten. Zou hij genoeg eten vinden?

Waarschijnlijk gaat hij wel bij de buren eten of wat verder bij het kebabrestaurant. Die zetten hun afval altijd aan de achterkant van het huis. Soms rook ik dat tot aan mijn raam.

Ik denk dat Speedy wel kebab­vlees lust.

Ooit had Ricco de resten van zijn kebab in zilverpapier op tafel laten liggen en Speedy had dat ‘s nachts helemaal verscheurd.

Ricco was razend.

Hij heeft Speedy toen buiten gesmeten door de voordeur en zei dat hij hoopte dat hij overreden werd. Ik heb ‘s nachts mijn raam open gezet en Speedy is via het dak van de buren in mijn kamer ­gekomen. Ik was zo bang dat hij al overreden zou zijn! Mam weet het niet maar Speedy sliep elke nacht bij mij in bed. Ik hoop dat hij een nieuwe thuis vindt. Ik heb aan Yassin gezegd dat hij moet zoeken naar Speedy. Ik heb uitgelegd hoe hij moet roepen dat Speedy komt.

Yassin zei dat hij het ook aan Yasmine ging vertellen want die woont dichterbij. Zij kan zien of hij nog aan mijn raam komt zitten.

Zondag Oh ja, deze nacht weer dezelfde nachtmerrie gehad. Het was bijna helemaal ­hetzelfde maar ik zag tussen de benen van de mensen die rond mij stonden een poezenstaart wegglippen! Een rosse staart! Net zo één als Speedy. Ik rende tussen de mensen door en riep hem. In de verte hoorde ik gemiauw. Ik liet me zakken op mijn knieën en keek tussen de benen. Het was net alsof ik in een groot benenbos stond.

Een beetje verderop zag ik Speedy! De benen bewogen steeds heen en weer en ik moest er mij tussen wringen om dichter bij hem te komen. Ik riep weer en Speedy

antwoordde met gemiauw. Ik wroette en kronkelde en plots was ik eruit. Daar zat hij helemaal alleen voor een hoge muur. Hij had zijn rode superheldenpak aan en likte zijn pootjes. Ik ging dichterbij en Speedy sprong in mijn armen. Het was heerlijk om terug over zijn spinnende warme kopje te aaien. Ik liet me zakken tegen de muur en aaide hem op mijn schoot.

‘Noah!’ Ik hoorde heel zwakjes een stem van achter de muur.

‘Noah, help!’ Ik drukte mijn oor tegen de muur.

‘Noah help! Ik ben het, No-man. Ik ben gevangen en ik ben al mijn krachten kwijt!’

En toen werd ik wakker. Wat een rare droom! Ik vond hem wel al niet meer zo eng. Ik wilde zelfs verder dromen! Maar dat ging natuurlijk niet.

71

en? al gebeur z r e t a d Wat denk jij er. e hierond j ip r t s n e e Teken alvast

72

Maandag Deze morgen zaten we allemaal aan onze bank. Meester Joeri zei dat er een nieuwe leerling kwam in onze klas. Wat later werd er op de deur geklopt en Sunan kwam binnen met haar mama! Ik wist niet dat Sunan naar onze klas zou komen. Toen ze daar in de deur stond en ik naar haar keek, zag ik dat ze het niet zo leuk vond.

Ze draaide haar hoofd weg.

‘Ken je haar?’ fluisterde Sander. Ik schudde nee. Ze zei dat ze in de stad was komen wonen omdat haar ouders gescheiden waren. De meisjes dromden meteen rond haar op de speelplaats. Ik kreeg geen kans om haar alleen te spreken. Heel de dag had ik een knoop in mijn maag. Ik was echt bang dat ze zou verraden dat we in een opvangcentrum wonen! Het was zo erg dat Mathias dacht dat ik een oogje op Sunan had omdat ik heel de tijd naar haar stond te kijken. Toen ik uit de jongens wc kwam, stond ze in de gang. We keken even naar elkaar.

‘Heb jij verteld dat je in een ­opvangcentrum woont?’ vroeg ze ­f luisterend. Ik schudde onmiddellijk nee.

‘Oef!’ fluisterde ze.

‘Ik wil ook niet dat ze het weten,’ zei ik.

‘Ik vind dat niet leuk.’

‘Ik schaam me ervoor,’ zei Sunan.

Ik knikte. Ik begreep helemaal wat ze bedoelde. Na de eerste week had meester

Joeri tegen mij gezegd dat ik er gerust iets over mocht vertellen in de klas maar dat wilde ik niet, echt niet. Ik bedoel, ik kan er niets aan doen dat we niet meer bij Ricco wonen maar in school word je soms al uitgelachen als je sproeten hebt. Wat zouden ze zeggen als ze weten dat je geen echt huis hebt? Ik denk wel niet dat mijn vrienden met mij zouden lachen, maar je hebt altijd van die kinderen die iemand zoeken om te pesten. Sunan en ik hebben afgesproken dat we zeggen dat we nieuwe buren zijn. Ik ben wel blij dat er nu iemand is die helemaal begrijpt hoe het is om in een opvangcentrum te wonen.

Ik vertelde gisteren Yassin over de droom die ik altijd heb, eindelijk. Ik zei hem dat ik geprobeerd had om verder te dromen maar dat dat niet gelukt was. Hij zei dat het misschien wel een goed idee was voor onze strip van de wedstrijd dat No-Man al zijn krachten kwijt is en door zijn vrienden moet gered worden.

73

Woensdag

74

Vandaag was het zover! We gingen naar de striptekenaar! Ik was zo opgewonden dat ik deze nacht niet kon slapen. Ik was de hele tijd aan het denken wat ik allemaal zou vragen en hoe het zou zijn. Ik ben wel vijf keer naar de wc geweest. Mam werd knettergek van mij. Toen ik om drie uur deze nacht voorbij de kamer van Yelena liep, hoorde ik dat zij ook wakker was. Ze was aan het bellen in het Russisch. Yelena is altijd aan het bellen met haar familie in Rusland. Ze moeten haar daar wel heel erg missen dat ze haar zoveel bellen.

Tegen één uur kwam juf Elsie mij halen.

Yassin zat al in de auto. Hij zei dat Yasmine gisteren Speedy had gezien! Dat was geweldig nieuws. Hij liep over de muurtjes tussen de huizen. Yasmine zal hem ­proberen te lokken met wat eten.

Het atelier van de striptekenaar was ­keigroot. Er was een tafel in het midden waaronder een lamp zat. Als je blad erop lag, scheen er een licht doorheen. Zo kan je je tekeningen nog beter zien. We mochten vertellen over onze volgende strip en hij heeft ons wat tips gegeven voor de tekeningen. We kregen ook onze prijs voor het winnen van de eerste ronde, twintig strips!

Nu weet ik wat ik kan doen als ik niet op de computer kan. Hij leerde ons hoe we onze tekeningen konden inkleuren. We hebben nog vier weken om onze strip af te maken!

Donderdag Arash heeft een nieuw huis gevonden!

Of beter gezegd, de mama van Arash heeft een appartement gevonden. Het is hier in de stad aan de andere kant. We zijn vandaag na school allemaal gaan kijken.

Het is er niet zo groot. Toen we allemaal in de salon stonden was er bijna geen plaats meer maar Azita, de mama van Arash, was heel blij! Arash krijgt een eigen kamer en dan is er nog een kamer voor de zusjes van Arash en zijn mama slaapt op de zitbank in de woonkamer. Ze waren zo blij! ‘s Avonds op onze kamer zei ik tegen mam dat ik het heel leuk vind voor Arash dat ze een appartement gevonden hebben.

Mam zuchtte heel diep en ze kreeg tranen in haar ogen. Ik vroeg wat er was en ze zei dat ze ook graag een appartement voor ons zou willen vinden maar dat het heel moeilijk is. Ze zei dat ze wel blij is voor Arash. Ze snoot haar neus en zei: ‘Vanaf morgen gaan wij ook heel hard zoeken Noah!’

Ik heb mam beloofd dat ik al mijn ­computertijd zal gebruiken om ook naar huizen te zoeken. Nu ik samen met Sunan naar huis loop, kan ik ook kijken of er geen bordjes op de ramen hangen van huizen te huur. Alleen, ik weet niet zo zeker of ik hier in de stad wel wil wonen. Ik zou liever terug in onze oude stad wonen. Dan kan ik weer bij mijn vrienden naar school alhoewel mijn nieuwe vrienden ook wel leuk zijn.

Sunan wilt wel graag in deze stad wonen.

Zij heeft eerst nog in een vluchthuis gewoond voor ze bij ons kwam wonen.

Dat is een huis zoals waar we nu wonen maar het adres is geheim. Ze zegt dat de mannen van de vrouwen die daar wonen echt gevaarlijk zijn en dat het adres daarom geheim moet zijn. Ze zegt dat ze nu wel blij is dat ze nu niet meer zo hard moet opletten om foutjes te maken. Daar mag je nooit de deur open doen, de telefoon opnemen of zeggen waar je woont ook niet tegen je eigen familie. Dat is heel moeilijk.

Bij haar en haar vader gaat het nu beter.

Ze zien elkaar terug in een bezoekruimte.

Dat is een kamer met speelgoed en zo, waar haar vader naartoe komt en waar ook mensen, begeleiders, zijn om te kijken of het bezoek goed verloopt. Ze vertelde er onlangs over. De vader van Sunan heeft Tangmoo, haar mama, geslagen tijdens hun ruzies. Tangmoo is bang van hem en daarom heeft ze het liever dat er iemand van de begeleiding bij het bezoek blijft.

Sunan zegt dat het eerst heel gek was om haar vader daar zo te zien met die begeleider erbij maar dat het nu al veel gewoner is.

75

Zaterdag

76

Deze avond hebben mam en ik ons voor de computer gezet. Tangmoo en Sunan deden ook mee. We hebben de hele avond gezocht naar huizen. We hadden er echt goede moed in. Ik vond er heel veel die te duur waren maar ze zagen er zo leuk uit. Er was er één dat zelfs een zwembad had! Er waren er ook waar we echt niet konden wonen omdat ze te ver waren of gewoon te slecht. Mam en Tangmoo gaan morgen een aantal huizen bekijken. Er zal er vast wel één tussen zitten voor ons en één voor Sunan. Mam heeft ook gebeld voor Tangmoo omdat zij niet zo goed Nederlands kan.

Elke keer als ik een huis zie, begin ik er al bij te verzinnen hoe het zou zijn om daar te wonen. Er was er eentje heel hoog in een woontoren. Ik denk dat je dan wel heel ver kan kijken. Misschien wel tot in een andere stad. Er was er ook eentje in een kelder. Dat vond ik gek. Er waren geen ramen maar er stond dat er heel goede lampen waren. Ik zei dat ik dat niet erg vond. Mam zag dat toch niet zitten.

Hoe ziet jouw droomhuis eruit?

Teken het hieronder

77

78

Nabila zat voor de tv toen wij aan het zoeken waren. Zij zoekt nog niet naar een ander huis want zij gaat verhuizen naar een andere plaats voor mama’s met baby’s als er een plekje vrij is. Mam zegt dat ze haar daar leren hoe ze voor haar baby moet zorgen. Ik vroeg aan mam of zij ook naar een speciale school was geweest om te leren hoe ze voor mij en Ella moest zorgen.

Ze moest lachen en zei dat ze dat wel een beetje van oma Mina had geleerd en ook gewoon een beetje van zichzelf. Ik vroeg waarom Nabila dan naar zo’n speciaal ­centrum moet. Mam zei dat Nabila niemand heeft om te helpen met de baby en dat ze nog heel jong is. Dat vind ik wel erg voor Nabila. Ik vroeg waarom ze niet gewoon terug kan naar haar eigen ouders.

Mam zegt dat dat niet gaat omdat ze een man had gekozen die haar ouders niet wilden. Haar ouders hadden gezegd dat ze ofwel voor hen ofwel voor haar man moest kiezen.

‘Die man is er nu toch ook niet meer?’ zei ik.

‘Nee,’ zuchtte mam, ‘dat is waar.’

‘Dus nu heeft Nabila niemand meer.’

Soms kan je echt fout kiezen en dan heb je niets meer. Ik vind het echt niet eerlijk voor Nabila. Misschien veranderen haar ouders nog wel als ze de baby zien. Oma Mina zegt altijd dat ik haar allergrootste geluk ben. Zouden die ouders dat niet willen, hun grootste geluk?

Dinsdag Vandaag vroeg Sander of ik morgen­ namiddag met hem wil mee gaan zwemmen. Hij zei dat zijn mama mij wel thuis zou komen ophalen! Eerst had ik heel veel zin. Toen besefte ik dat hij me dan in het opvangcentrum zou komen ophalen en wist ik niet goed meer wat te zeggen.

Ik wilde echt graag mee.

Ik heb al een paar keer gedacht om het te vertellen aan Sander dat ik in een opvangcentrum woon. Alleen, ik heb erover gelogen in het begin en nu is het al veel later en nu is het precies nog ­moeilijker om het nog te vertellen.

Misschien moet ik gewoon wat durfkracht verzamelen? Juf Elsie mag dan zeggen dat ik een superheld ben. De laatste tijd zitten mijn superkrachten toch goed verstopt.

Gelukkig is er Sunan. Die weet altijd wel een oplossing. Sunan bedacht een goed plan. Ik kan gewoon op de hoek van de straat afspreken. Als ik daar al veel op voorhand ga staan, lijkt het wel alsof ik daar ergens woon en hoeven ze niet aan te bellen.

over s gelogen n e e l a k Heb jij oo b je het uiteindelijk e dat iets? En h oe heb je H ? d g e z e g wel gedaan?

79

Woensdag Ik had dus afgesproken dat ik buiten op straat zou klaarstaan maar de mama van Sander had ook ons huisnummer gevraagd.

Ik heb zeven gezegd omdat ik niets anders kon verzinnen. Toen ik ‘s middags thuiskwam van school had mam nog niet gekookt en Cindy, de nieuwe vrouw, had het kookvuur ingepalmd. We moesten wachten tot zij klaar was met koken. Ik zei tegen mam dat ik wel een boterham zou eten maar het brood was ook op.

80

Ik had om één uur afgesproken buiten aan nummer zeven in de Astridstraat. Blijkbaar had mam ook al onze handdoeken in de wasmachine gestoken en die was ook nog aan het draaien! Ik had stress.

Toen ik boos naar onze kamer stampte, kwam ik Lydia tegen in de gang. Ik vertelde over het eten en de handdoeken en dat ik echt op tijd moest zijn want dat ze anders zouden weten dat ik daar niet woonde.

Ze nam me mee naar een kast in de gang en gaf me een reservehanddoek mee.

Lydia is de max! Ik propte snel wat koeken in mijn mond en ging buiten aan nummer zeven staan. Onderweg kwam ik Nabila tegen die terugwandelde van de winkel en terwijl ik stond te wachten kwam Sunan snel wat boterhammen van hen brengen. Zij is even bij mij blijven wachten tot de mama van Sander er was. Eigenlijk is mijn familie gewoon wat groter geworden sinds ik hier woon.

Het zwembad had een geweldig lange glijbaan. Sander en ik zijn er zeker veertig keer af gegleden. We hebben een trucje om supersnel te gaan. Je moet gewoon je zwembroek tussen je billen steken en dan vlieg je door de bochten!

Zaterdag Deze namiddag is mam samen met Tangmoo, de mama van Sunan, naar huizen gaan kijken. Wij mochten in het opvangcentrum blijven met Ella, Kyan en Kilian, de broertjes van Sunan. Marleen, je weet wel die oudere mevrouw die hier ook woont, had gezegd dat ze wel op ons ging passen. Ik vind niet dat er iemand op mij moet passen. Ik kan wel voor Ella zorgen en Sunan kan ook goed zorgen voor haar broertjes. Mam vond het toch goed dat Marleen een oogje in het zeil hield.

We zaten in de living.

Kyan en Kilian waren met de auto’s aan het spelen en Ella met haar pop. Marleen zat aan de tafel haar sigaretten te rollen. Ik vind Marleen maar een rare vrouw. Soms zit ze daar maar wat te staren aan tafel maar deze namiddag was ze anders. Ze nam papier uit de papiermand en vroeg of we graag wilden leren om een bootje te vouwen. Ik weet natuurlijk al hoe je een bootje moet vouwen. Sunan keek naar mij met van die ogen die zeiden: ‘Denkt ze dat wij nog kleuters zijn?’

We gingen toch mee met haar aan tafel zitten. Marleen begon met veel gebaren een papier glad te strijken. Het was alsof ze met het strijken van het papier ook de rimpels in haar gezicht wegstreek. Haar ogen glansden. Ze ons liet zien hoe je de vouwtjes maakt. Megatrots zette ze haar bootje in het midden van de tafel. Wij deden haar na onder haar goedkeurende blik. Sunan moest wel halverwege stoppen omdat Kilian en Kyan aan het huilen waren. Ik vroeg aan Marleen of zij ook kinderen had.

Meteen waren alle rimpels terug in haar gezicht. Ze vertelde dat ze een dochter had maar dat ze die nooit meer zag. Ik vroeg haar hoe dat kwam en ze zei dat ze ruzie hadden gemaakt. Haar dochter had gezegd dat ze haar nooit meer wilde zien.

‘Kan je het niet goedmaken dan?’ vroeg ik. Marleen lachte luid maar haar ogen keken triest.

81

82

Sunan knipte voor haar twee mannetjes uit papier en plakte ze in haar bootje.

‘Voor jou en je dochter,’ zei ze. Sunan is wel een lieve.

Marleen stond plots recht en ging buiten een sigaret roken. Toen ze terug binnenkwam, zei ze dat ze ging bellen met haar vriend Johnnie. Ze ging naar de berging.

We hebben nog een gezelschapsspelletje gespeeld toen de tweeling sliep en Ella keek naar filmpjes op tv. Marleen ging nog zeker vier keer in de berging bellen en zat voor de rest bij ons aan tafel sigaretten te rollen. Ik hoop dat ze goed heeft gepraat met haar vriend Johnnie. We durfden haar niets meer vragen om haar niet nog meer verdrietig te maken.

Toen mam terugkwam zei ze dat ze ­misschien een huis gevonden had. Ze had papieren mee. Maandag bellen ze haar.

Oh, ik hoop het echt!

Dinsdag Je kan het vast al raden. We hebben weer geen huis. Mam heeft gisteren gebeld met de huisbaas. Hij heeft het appartement aan iemand anders gegeven. Waarom eigenlijk? Mam zei dat ze het niet wist.

Ik vroeg of die andere mensen misschien meer geld hadden maar mam zegt dat de appartementen even duur blijven. Ze zei dat die andere mensen misschien werk hadden, dat hebben huisbazen liever.

Mam kan nu toch niet werken? Haar werk is veel te ver weg. Dan zou ze echt heel lang weg zijn en wij zouden hier alleen zijn.

Dat gaat toch niet? Mam zegt dat ze eerst nieuw werk gaat zoeken hier in de buurt.

Ik zei dat ik wel zou gaan werken anders.

Ze lachte en zei dat ik maar eerst goed naar school moest zodat ik later een betere job zou hebben als zij. Als ik later beroemd ben, zal ik zorgen dat mam een heel mooi huis heeft en dan geef ik appartementen aan mensen zoals wij tegen een lagere prijs.

orden? w r e t a l d o e n? graag r o ij o j v u l o a z ma Wat nog a l le r a a d e tj Wa t m o e

Actieplan Noah

F F Veel t ekenen F F Tekenwed st r ijd deel 1 w i n nen F F Tekenwed st r ijd deel 2 w i n nen en eer st e echt e st r ip m a ken

F F ­Na a r school voor s t r ipt eken a a r s ga a n

F F D u i zenden st r ips m a ken F F Teken f i l m m a ken F F Ber oemd wor den!!!

83

Actieplan van jou

FF FF FF FF

FF FF FF FF

84

Donderdag

Zaterdag

Ik moest vandaag op de computer huiswerk maken. Meester Joeri had taken klaargezet van spelling op Bingel maar Nabila was aan het chatten met haar zus. Mam zei dat ik moest vragen of ze even kon stoppen.

Ik durfde dat niet zo goed. Mam was met Ella op de kamer. Ik ben even voor de tv gaan zitten. Yelena was naar een Russisch programma aan het kijken. Nabila bleef maar praten. Na een tijdje ben ik terug naar boven gegaan om te vragen of mam mee kon komen. Ze was boos dat ik het niet zelf had durven vragen en dat ze daarvoor helemaal mee naar beneden moest komen.

Nabila zat nog steeds voor de computer.

Toen mam vroeg of ik er even op mocht voor mijn huiswerk, zuchtte ze even maar stopte toen wel. Het is echt stom dat er maar 1 computer is voor iedereen en je kan er niet eens printen. Soms moeten we voor school een foto of prent meebrengen en dan moet je dat vragen aan de begeleiding en die zijn er ook niet altijd. Ik hoop echt dat we snel een huis vinden.

Vandaag was de saaiste zaterdag ooit.

Arash was naar vrienden van zijn mama.

Sunan was mee met Kyan en Kilian naar hun papa in de bezoekruimte. Marleen zat heel de voormiddag sigaretten te rollen, rookte ze buiten op de koer op en ging dan weer naar de berging om te bellen. Ik hoorde flessen rinkelen toen ze daarbinnen was.

Nabila lag op de zetel te kijken naar haar programma’s. Mam en Yelena waren met Siara en Ella gaan winkelen in de voormiddag. Er was echt niets te doen. Ik had gelukkig de computer voor mij alleen maar na drie uur Roblox spelen had ik hoofdpijn.

Ik ben op mijn bed gaan liggen en heb wat getekend voor de tekenwedstrijd. Toen mam terug was, vroeg ik of ik morgen echt niet naar pap mag. Normaal ga ik om de 14 dagen. Ze wilde eerst niet bellen maar heeft het uiteindelijk toch gedaan en ik mag morgen na de middag gaan! Oef, ik denk dat ik hier morgen anders zou sterven van verveling! Juf Elsie zei ooit dat het goed is om je af en toe te vervelen. Dan maak je plaats in je hersens voor nieuwe ideeën.

Dat kan allemaal wel zijn maar het is niet leuk.

Zondag Ik had deze voormiddag ineens geweldige ideeën voor onze strip. Ik heb de hele voormiddag getekend en toen ik naar pap kon, had ik eigenlijk meer zin om verder te tekenen. Ik vertelde tegen pap over de strip en de wedstrijd. Hij was heel enthousiast en hij zei dat hij wel zeker wist dat we zouden winnen. We zijn gewoon bij hem op zijn appartement gebleven. Normaal doen we altijd iets maar nu had hij niets geregeld omdat het nogal onverwacht was.

Ik vond het echt fijn om gewoon wat rond te hangen op zijn appartement. Nu kon ik tenminste met hem praten. Als we van alles doen dan gaat dat niet zo goed en dan is de tijd altijd te kort. Toen hij me ‘s avonds naar huis bracht, zei hij dat dat we dat misschien wel wat meer kunnen doen nu ik al wat ouder ben. Jipie!

85

Maandag

86

Er stonden valiezen in de hal toen Sunan en ik vandaag van school kwamen. Iemand nieuw misschien? Marleen kwam ook in de hal. Het waren haar valiezen. Sunan vroeg of ze een huis gevonden had. Marleen schudde haar hoofd. Ze zei dat er hier geen plaats was voor haar vriend Johnnie en dat ze moest vertrekken. Ik wist niet dat haar vriend Johnnie hier ook had gewoond, in de berging misschien? Ik dacht terug aan die namiddag dat Marleen altijd naar de berging ging. Ik had toen ­f lessengerinkel gehoord maar geen stemmen. Misschien had ze Johnnie daar de hele tijd verstopt?

Marleen ging buiten een sigaret roken en wij gingen mee. Ze blies de rook in de lucht. Sunan vroeg of ze misschien naar haar dochter ging. Marleen zei dat haar dochter wilde dat ze eerst naar het ­ziekenhuis ging. Toen begreep ik er ­helemaal niets meer van.

‘Je bent toch niet ziek?’ vroeg Sunan bezorgd.

Marleen zuchtte en blies zwijgend nog een paar rookwolken de lucht in.

‘Jullie zijn lieve kinderen,’ zei ze ­uiteindelijk, ‘mijn dochter Katia was ­vroeger ook zo’n lief kind. Ik heb het ­helemaal verpest.’

Er gleed een traan van haar wang naar beneden. Ze vertelde dat ze eigenlijk geen ‘echte’ vriend Johnnie had maar dat ze dat zei als ze ging drinken van haar whiskyfles.

Whisky is hele sterke alcohol. Marleen zei dat ze zich soms eenzaam voelde en dat ze dan whisky dronk omdat ze daar vrolijk van werd in haar hoofd. Ze voelde zich dan minder eenzaam. Maar, omdat ze dat al zo veel had gedaan, wist ze niet meer hoe ze zich nog minder eenzaam kon voelen zonder whisky. Ze had geen echte vrienden meer.

‘Kan je geen huisdier nemen,’ vroeg ik.

Als ik me vroeger wat eenzaam voelde speelde ik altijd even met Speedy en dan ging dat vanzelf over. Marleen lachte.

‘Dat moet ik misschien eens proberen maar eerst ga ik toch naar het ziekenhuis.

Ze hebben daar al een kamertje voor mij gereserveerd. Als je zoveel alcohol gedronken hebt in je leven als ik, dan heb je hulp nodig van dokters om te stoppen. Je hele lijf is dan eigenlijk vergiftigd door de alcohol.’

Ze gooide haar sigarettenpeuk in de vuilbak en nam haar valiezen in de hal. Sunan gaf haar een knuffel en zei dat haar dochter vast blij was dat ze naar het ziekenhuis ging. Marleen trok haar schouders recht en stapte met opgeheven hoofd de deur uit.

Ik hoop dat het lukt in het ziekenhuis. Pap drinkt ook soms alcohol, pintjes, maar hij weet nog wel goed hoe hij vrienden moet maken. Misschien moet ik hem toch eens vertellen over Marleen.

Vandaag was het afscheidsfeestje voor Arash en zijn familie. De mama van Arash had Afghaans gekookt en ze hadden de kleren aangetrokken van hun cultuur.

Als er iemand vertrekt, doen ze hier altijd een feestje. Iedereen was heel blij. Er werd gedanst. Zelfs Nabila danste met haar dikke buik. De baby zal dat ook wel leuk gevonden hebben. Arash deed een dans van zijn land. Hij draaide toertjes terwijl hij in de lucht sprong en dan tikte hij de grond.

Het zag er wel cool uit. Hij had een wit pak aan met daarover een gekleurd vestje.

Je zag dat hij fier was op zijn land. Mam was ook aan het dansen samen met Azita. Ze zag er echt blij uit. Dat was lang geleden.

Soms is het hier toch ook echt leuk. Als de vrouwen samen plezier maken.

Ik vind het wel spijtig dat Arash weggaat.

Dan kunnen we niet meer voetballen.

Ik hoop dat we nog wel op bezoek gaan.

Mam zei dat hij misschien volgend schooljaar al naar onze school kan komen omdat hij al zo goed Nederlands spreekt maar ik weet niet of ik dan nog op de school zal zijn. Spijtig dat Marleen er niet meer bij was om het feest te zien. Dan had ze gezien dat je ook plezier kan maken zonder whisky.

Overmorgen komt er alweer een nieuw gezin. Ik ben benieuwd welke kinderen er bij zijn.

87

van je Op wat ben jij allemaal fier

eigen land?

m oo k m a a r v a n Be l g ië en m a t m ko p pa nt a w nd en ge l a nd .

I k be n v a n d r ie l a Ja so n w a s v a n En a op en ko ok r a M Oma Mina is van

Mijn lijst: Bel g ië: f r ietjes, Wout Va n Aer t de veld r ijder

M a r ok ko:

88

Taji ne

En gel a nd: R ooney de En gel se voetba l ler

Jouw lijst:

Donderdag Het was weer donderdagavond, de saaiste avond van de week. De vrouwen waren beneden aan het vergaderen. Mam dacht dat het lang ging duren want er was ruzie over de wasmachine. Ella lag al te slapen dus ik moest ook nog eens keistil zijn. Ik ging maar eens naar de wc, niet omdat ik nodig moest maar gewoon tegen de ­verveling. Op de gang kwam ik Sunan tegen.

‘Ook aan het vervelen?’ vroeg ze.

‘Ja,’ zei ik, ‘ik vind het superstom dat we nu al op onze kamer moeten blijven. Slapen jouw broertjes?’ Sunan knikte.

‘Hé, weet je wat? Als we eens naar de kelderberging sluipen? Ik heb daar een kast ontdekt met allemaal snoep en koek in.’ Ik keek Sunan aan. Hoe had ze dat nu weer ontdekt?

‘Maar dan moeten we voorbij de living.

Dan gaan ze ons toch zeker wel zien?’ Ik was niet bepaald een held in dat soort dingen en als mam zag dat ik niet meer bij Ella was, dan zwaaide er wat.

‘Komaan No-man,’ zei Sunan met een ­uitdagende blik in haar ogen, ‘dat is toch veel leuker dan gewoon op je kamer zitten.’

‘Ok,’ zei ik, ‘No-man en …’

‘Schimmige Sunan,’ zei ze met blinkende ogen, daar had ze vast al over nagedacht.

Ik zag Schimmige Sunan zo al mee doen in de strips, geweldige naam!

‘Ok, No-man en Schimmige Sunan op missie naar snoep.’

We gingen voorzichtig de trap af. Eerst ­glurend om de hoek of er niemand in de gang was. Het was doodstil. Alle kleine kinderen sliepen, alle mama’s vergaderden in de living en de grote kinderen slopen op hun tenen dichter naar de livingdeur.

Ze stond natuurlijk wagenwijd open en we moesten er voorbij om naar de kelder­ trap te geraken. Hopelijk zaten ze met hun rug naar de deur! Ik hoorde de stem van begeleidster Lydia en toen was er plots veel rumoer. Ik keek naar Sunan, dit was ons moment! We bukten ons zo laag ­mogelijk bij de grond. Mijn hart klopte in mijn keel. Zo snel als ik kon, dook ik voorbij het deurgat en Sunan na mij. Ik had ergens verwacht dat we kreten van de vrouwen zouden horen maar ze praatten gewoon verder. Vanaf nu moesten we alleen nog zo stil mogelijk de keldertrap af. Sunan duwde de hendel van de deur naar beneden en we slopen de donkere kelder in. Ze nam me mee naar de achterste kamer. Het licht lieten we uit want anders zouden ze ons zeker opmerken. Ik voelde van alles met mijn handen en durfde niet nadenken over wat het allemaal was. Sunan vond de kast.

‘Volgende keer nemen we een zaklamp mee,’ zei ik. Ik voelde aan de verpakkingen en vond een pak koeken. Plots hoorden we gerommel en het licht floepte aan.

89

90 Er kwam iemand de kelder in!

‘Ik neem even de koffiefilters,’ riep Lydia naar iemand boven.

Ik keek naar Sunan. We moesten ons ­dringend verstoppen! Tegen de muur ­stonden rekken met kleding. Het was de enige verstopplaats! We schoven tussen de lange jassen en jurken en hoopten dat Lydia onze voeten niet zou opmerken. Lydia ­rommelde neuriënd wat in de kasten. Ik had bijna zin om tussen de kleren uit te stappen.

Lydia zou daar niet zo boos om zijn, maar mam wel en Tangmoo ook, die kan heel boos worden op Sunan, voor niks.

Het licht ging weer uit. We hoorden Lydia de trap op stappen en toen: klik! De deur ging op slot! Oh nee, wat nu? We zaten hier opgesloten in de kelder!

‘Sunan?’

‘Ja.’ ‘Hoorde je dat ook?’

‘Wat?’ ‘De deur.’

‘Ja, de deur zit op slot. Ik krijg die wel weer open met mijn haarspeld.’

‘Wat?’ ‘Gewoon Noah, met mijn haarspeld, ik kan dat.’ Als er nu licht was, had ze mijn mond zien openhangen van verbazing.

‘Kom we pakken nog wat repen en dan gaan we weer naar boven.’ Ik volgde naar de deur. Ik hoorde wat gerommeld en de deur klikte open. Wie had er nu speciale krachten? Schimmige Sunan valt zeker niet te onderschatten. We slopen dezelfde weg terug. In de gang gaven we nog een vuistje.

Sunan glimlachte. ‘Slaap lekker No-Man!’ ‘Jij ook Schimmige Sunan!’

Ik dacht dat ik mam nog zag in de living maar toen ik op onze kamer kwam, zat ze al op haar bed.

‘Waar was jij?’ vroeg ze met één opgetrokken wenkbrauw. Dat doet ze altijd als ze ­wantrouwig is.

‘Oh, gewoon op de wc, ik kon nog niet slapen.’ Ik probeerde zo’n gewoon mogelijk gezicht op te zetten.

‘Kruip nu maar in je bed, het is al laat.’

Mam ging naar de douche en had niets in de gaten. Het was vast een lastige ­vergadering geweest.

Maandag Ik heb het vandaag tegen Sander verteld dat ik in een opvangcentrum woon! Ik kon niet anders. Sander vroeg of ik mee met hem op vakantiekamp ging in de zomervakantie. Ik had echt wel zin. Het was met bomen klimmen en zo. Mam zei dat we dan waarschijnlijk al in een ander huis wonen.

Ze wilt wat dichter bij Oma Mina wonen maar dat zal wel erg ver zijn van hier. Ik vertelde dus tegen Sander dat het niet ging omdat we in de zomer weer verhuizen en dat het dan te ver zal zijn. Sander vroeg waarom we zoveel verhuizen. Ik zei eerst omdat het huis waar we nu wonen niet goed is (ook niet helemaal gelogen). Maar toen zei Sander: ‘Maar dat is toch een kei chique huis?’ Ik moest even nadenken en toen bedacht ik dat ik voor het zwemmen voor dat heel chique huis in de Astridstraat had gestaan, nummer zeven. Sander dacht dus dat dat mijn huis was en plots was ik het beu, al dat liegen en ik zei: ‘Sander, ik woon eigenlijk niet in dat huis in de Astridstraat.’

‘Nee?’ ‘Ik woon in een opvangcentrum.’

‘Een opvangcentrum, wat is dat?’

‘Dat is een huis waar allemaal mensen wonen die even geen huis hebben.’

‘Oh, en waar is dat?’

‘In de Leopoldstraat.’

‘Oh, dat is niet leuk.’

91

92

‘Wat?’ ‘Dat je geen huis hebt.’

‘Nee, maar in de zomer hebben we dus een nieuw. Of dat hoop ik toch. Mam is hard aan het zoeken.’

‘Maar dan ga je weer verhuizen en ga je weer naar een andere school.’

‘Ja waarschijnlijk wel.’

‘Maar je bent mijn beste vriend…’

Toen wist ik even niet meer wat te zeggen.

Ik haat het dat ik weer opnieuw moet afscheid nemen van mijn vrienden. Ik zou willen dat alles gewoon blijft zoals het is maar ik wil ook wel ons eigen huis voor mam, Ella en mij alleen. Sander vroeg hoe het was om in een opvangcentrum te wonen. Ik moest daar even over nadenken.

Er zijn leuke en niet leuke dingen aan hier wonen. Ik heb gezegd dat het wel meeviel.

Ik vertelde hem over Arash en over de dingen die ik met Sunan doe.

Ik keek wel uit om haar naam niet te noemen. Ik vertelde ook over de ruzies tussen de vrouwen en dat je geen echte plek voor jezelf hebt. Ik vond het ­eigenlijk wel fijn om erover te vertellen tegen Sander. Hij zei dat hij me wel zal missen als ik van school zal veranderen. Hij werd er een beetje stil van. Ik ook. Ik ga hem ook keihard missen als ik verhuisd ben, zoals ik Yassin mis en Yasmine en al de anderen. Ik heb Sander doen beloven dat hij het tegen niemand anders mag vertellen van de klas.

Hij heeft het gezworen.

Woensdag

Donderdag

Ella moest ­vandaag op bezoek bij Ricco.

Ze keek er al een hele week naar uit, mam niet. Die had de hele nacht bijna niet ­geslapen. Lydia van de begeleiding is mee gegaan naar de deur toen mam Ricco ging zien, ik niet. Ik hoef Ricco niet meer te zien.

Hij is dan ook niet mijn echte vader.

Mam was heel bang dat Ricco Ella niet zou terugbrengen. Ze heeft zeker wel 100 sigaretten gerookt! Ok, dat is misschien overdreven maar toch. Gelukkig kon ze in de namiddag naar een huisje gaan kijken.

Ze zegt dat we veel kans maken deze keer.

Het enige nadeel is dat het ver weg is. Ik zal dus niet terug naar de Krinkelaar kunnen bij Yassin en juf Elsie als we het nemen en ook niet bij Sander op school kunnen blijven. Morgen weet ze al of we het echt hebben. Ik probeer er niet teveel aan te denken want elke keer als ik er op hoop is het uiteindelijk toch maar niets. Dus ik denk er niet aan, niet, ok hersens, stop met eraan te denken! Ik kan misschien beter nog wat tekenen want ik moet mijn laatste schets nog afmaken voor de strip.

Oh ja, ik ga dit weekend naar pap. Ik neem mijn pyjama mee. Deze keer zal hij me niet tegenhouden!

Sunan heeft ook al aan Alissa van de klas verteld dat ze in een opvangcentrum woont. Ik had haar verteld van Sander en dat het supergoed was meegevallen. Dat Sander het heel erg vond voor mij en dat we gewoon verder vrienden gebleven zijn.

Alissa haar ouders zijn ook gescheiden.

Eigenlijk zijn er een heleboel kinderen van de klas hun ouders gescheiden. We hadden daar met meester Joeri een gesprek over.

Iedereen was het erover eens dat de ruzies het ergste waren. Meester Joeri maakte met ons een lijst van dingen die kinderen willen en niet willen als hun ouders ­scheiden. We moesten thuis nadenken over tips voor ouders die scheiden. Mijn beste tip: maak geen ruzie waar je kinderen bij zijn! Dat zouden ze aan alle ouders moeten leren! Iedereen zou beter naar de ouderschool gaan voor ze kinderen krijgen (zoals Nabila) en dat leren want wij, de kinderen, vinden dat echt niet leuk.

93

tips voor w u o j n ij z t a W eiden? ouders die sch 1) M a a k nooit r u z ie w a a r je k i nder en bij z ijn (Noa h).

2) Zeg geen s lecht e d i n gen over de a nder e ouder t egen de k i nder en (Su n a n).

3)

94

4)

5)

Vrijdag

Zaterdag

Jipiejoehoejajayes!!!! Beeld je nu mij in terwijl ik een supercool dansje doe. We hebben het huis! Mam vertelde het toen ik van school kwam. Iedereen was heel blij voor ons. Tangmoo stond zelf samen met mam op en neer te springen van ­blijdschap. Toen ik wat later samen met Lydia van de begeleiding op de zitbank zat, zei ik dat ik het wel spijtig vond dat ik niet meer naar mijn oude school kon. Lydia zei dat ze dat wel begreep maar dat zo’n leuke jongen als ik vast snel nieuwe vrienden zou maken. Lydia is echt wel lief. Ik denk dat mam de begeleiding hier ook wel zal missen want zij gaat daar altijd mee praten en zo. Morgen kunnen we het nieuwe huis gaan bekijken. Ik heb deze avond met Yassin geskypet. Hij is razend benieuwd naar ons nieuwe huis.

Juf Elsie heeft onze tekeningen opgestuurd.

Volgende week weten we of we gewonnen zijn met de wedstrijd!

Net terug van het bekijken van ons nieuwe huis. Het is een echt huis met een tuin, hoe leuk is dat? Misschien mogen we wel een hond heeft mam gezegd en kippen! Mijn kamer is weer helemaal bovenaan. Ik slaap boven de badkamer. Je komt binnen in de hal en daar staat ook de trap. Deze keer kan je wel ­stilletjes binnen sluipen. Sunan is mee komen kijken. Ze zei dat het een heel leuk huis is.

We verhuizen de laatste week van mei.

Ik ga de laatste maand wel in onze school blijven en met de bus over en weer gaan.

Ik zal elke dag heel lang onderweg zijn maar ik wil dit jaar echt niet meer van school veranderen. Volgend schooljaar ga ik naar de nieuw school, Basisschool Kansrijk. Die is om de hoek van ons nieuwe huis! Het is een hele grote en er is ook een middelbare school aan vast, Atheneum De Toekomst. Zo hoef ik alvast een hele tijd niet meer van school te veranderen!

95

Zondag Vandaag bij pap geweest. We hebben gevoetbald in het park achter zijn ­appartement. Hij zei dat ik binnenkort misschien toch maar eens moet blijven slapen. Yes! Hij had er met mam over gepraat. Hij gaat zo’n zitbank kopen die je in een bed kan veranderen. Ik heb mijn pyjama maar in mijn rugzak gelaten. Mam had pap gebeld om te vertellen over ons

96

nieuwe huis. Het zal veel makkelijker zijn voor mij om naar hem te gaan want het is helemaal niet zo ver meer. Een kwartiertje met de bus zegt pap! Terwijl we aan het voetballen waren, vroeg hij of ik volgend jaar misschien ook voetbal zou willen doen als hobby. Ik zou bij zijn oude club kunnen spelen. Ik heb gezegd dat ik erover zal nadenken. Ik weet niet of ik zo’n goede voetballer ben maar, als het samen met pap is, wil ik het misschien wel.

Vrijdag Deze avond gaan we naar de ­prijsuitreiking van de striptekenwedstrijd! Iedereen die meedeed mag mensen meebrengen.

Juf Elsie komt en Yassin met zijn hele ­familie. Sander komt ook met zijn mama.

Ik ga samen met mam en Tangmoo en Sunan en Arash gaan ook mee. Yelena gaat op Ella en de broers van Sunan babysitten.

Ik ben al de hele dag vreselijk zenuwachtig.

Ik moet keiveel naar de wc en Sunan vindt dat ik erbij loop als een wandelend lijk (die kan ook een pakje overdrijven!). Mam heeft voor de gelegenheid deftige kleren voor mij gekocht, een hemd! Ik heb het gevoel dat ik niet kan ademen als ik dat aan heb. Pap komt ook kijken. Hij komt samen met oma Brenda en opa Luc. Ik voel mij al een beetje beroemd met al die mensen die komen kijken. Ik heb de Pokémon kaart van Yassin in mijn zak gestoken als geluksbrenger. Hoe zou No-Man dat doen, zo naar een prijsuitreiking gaan? Je hebt niet zoveel aan superkrachten als je

naar zo’n avond gaat of wacht eens even, ­misschien zou hij z ­ enkracht gebruiken?

Dat hoorde ik eens over ninja’s. Die worden zo rustig dat ze trager zijn dan de tijd en zo zelfs kogels kunnen ontwijken. Ja, No-man zou vast ­zenkracht gebruiken. Wanneer ben ik rustig? Als ik Speedy aai, ja daar word ik heel rustig van. Ok, ik ga daar aan proberen te denken.

Zaterdag We kwamen toe bij de zaal. Buiten stonden heel veel mensen. Mijn handen trilden.

Gelukkig herkende ik Sander en juf Elsie en toen zag ik het pas! De hele klas, mijn oude klas, was er! Het was alsof er vuurwerk in mijn borstkas ontplofte. Yasmine zwaaide en Edric en Jorik staken hun duimen op.

Juf Elsie liet ze allemaal per twee staan.

Yassin en ik moesten er tussendoor lopen naar binnen. Ze klapten allemaal in hun handen en floten op hun ­vingers. Pap was al binnen. Hij zat op de eerste rij samen met oma Brenda en opa Luc. Wij gingen in de rij erachter zitten samen met de ouders van Yassin. Yassin zag er trouwens keigrappig uit. Zijn mama had voor hem een echt kostuum gekocht met strikje en al! Hij vond het niet zo grappig. Ik vond dat zijn gezicht een wat grijzige tint had. We zaten naast elkaar.

Ik liet hem de Pokémon kaart zien en we gaven elkaar een bibberend vuistje.

97

98

De show begon. Er was een presentator en de jury werd voorgesteld: een vrouw en twee mannen. Allemaal saaie mensen vertelden dingen. Ik kon niet zo goed luisteren want mijn hart bonsde zo luid in mijn hoofd.

Ze lieten prenten zien uit alle ingestuurde strips. Ik kon No-Man en Professor Z zien als ze elkaar een high-five gaven. Toen dacht ik aan de ­zenkracht en ik probeerde mij in te beelden dat Speedy op mijn schoot zat, dat hij bij mij was. Dat hij met zijn trouwe oogjes naar mij keek en zachtjes spinde en het werkte. Ik werd rustiger.

Het was alsof ik vanuit mijn eigen bubbel naar de zaal keek.

De vrouw van de jury nam een grote enveloppe in haar handen en scheurde hem open. Ze nam een kaartje eruit en glimlachte.

‘De winnaars van de grote striptekenwedstrijd zijn…’ De seconden tikten voorbij en ik hield mijn adem in.

‘Yassin Slimani en Noah Leers!!!’

Iedereen rond mij sprong recht en juichte.

Ik keek naar Yassin en we vielen in elkaars armen en sprongen op en neer. Mam gebaarde dat we naar voren moesten.

Ik weet echt niet zo goed meer hoe ik op het podium ben geraakt. We kregen onze eigen strip in onze handen gedrukt en elk tickets voor ons en onze familie om een hele dag naar een pretpark te gaan, woohoo!

Toen ik daar zo stond op het podium en al de blije gezichten zag van alle mensen die ik ken, kreeg ik een beetje tranen in mijn ogen omdat ik zo gelukkig was. Vertel het aan niemand! Ik heb me gauw even omgedraaid en ze weggeveegd. Ik denk niet dat iemand het gezien heeft. Ik zag dat pap ook een traantje wegpinkte en mam was heel enthousiast aan het zwaaien met een zakdoek in haar hand. Dit moment ga ik voor altijd proberen te bewaren in mijn hoofd. Als het ooit nog eens minder goed gaat kan ik hieraan denken. Nu nog, terwijl ik in mijn bed lig, zie ik het altijd maar weer opnieuw gebeuren, het was fantastisch!

99

Deel 4: Oude dingen, nieuwe dingen en een zetelbed

102

Zo zie je maar. Ik was even bang dat ik alleen maar een droevig verhaal kon schrijven en nu eindigt het toch nog leuk.

Oh ja, we zijn ondertussen verhuisd naar ons nieuwe huis en weet je wat helemaal geweldig is? Speedy is terug! Yasmine had hem gevonden en heeft heel de tijd voor hem gezorgd. Ze heeft hem vorige week gebracht samen met Yassin. Sunan is ook al op bezoek geweest. Zij woont nog altijd in het opvangcentrum. Ze komen in de vakantie af en toe naar hier om even weg uit het opvangcentrum te zijn. Mam vindt het ook leuk om Tangmoo nog te zien.

Ze zijn echte goede vriendinnen geworden.

Met Sander skype ik elke donderdagavond en we spelen ook nog samen op Roblox.

Ik heb uit mijn logboek voorgelezen in de klas van juf Elsie, mijn oude klas. Juf Elsie had gevraagd of ik dat wilde doen. Eerst had ik er geen zin in. Want natuurlijk staan ook de niet leuke dingen erin en wie heeft daar wat aan? Maar, juf Elsie zei dat net die verhaaltjes ook andere kinderen helpen om de moed erin te houden en dat ze inspiratie geven op momenten dat het heel moeilijk is. Ze heeft plechtig beloofd dat ze niets aan juf Olga zal zeggen over wat we allemaal uitgespookt hebben.

We hebben het eerst samen met ons twee gelezen, hier in het nieuwe huis. Ik heb hier en daar wat weggelaten omdat het, je weet wel, privé was.

Mam vond het te moeilijk, zei ze, om het hele verhaal te horen omdat het haar ­herinnert aan de slechte dingen en zij wilt daar nu niet meer aan denken. Zij wilt vooruit, ze heeft al een nieuwe baan en sinds vorige week ook een nieuwe vriend.

Grrrrr! Ik vind dat niet zo leuk. Ze heeft wel gezworen dat hij zeker nooit bij ons komt wonen. Ik hoop het maar.

Juf Elsie heeft samen met mij een superheldenposter gemaakt met al mijn superkrachten en dat zijn er heel wat!

We hebben eerst samen gezocht naar de krachten in al de stukjes die ik opschreef.

Er staat altijd een bliksem naast de tekst als er een kracht in verstopt zit. Misschien kan je zelf al eens proberen te raden als je naar de bliksems zoekt in het verhaal? Je vindt de hele ­krachtenlijst hier een beetje verder.

Eigenlijk is het net als bij No-Man. Je hebt een hoop superkrachten om al de problemen op te lossen die je tegenkomt en als je je krachten even niet meer vindt, dan zijn er de krachten van je vrienden om je te helpen en vrienden, die vind je op de gekste plaatsen, zelfs in een opvang­ centrum!

Doekracht

ht

c zenkra

Durfkr

acht

er

skr

kk tre

t ach

Impro

visati

ekrac

ht

n

pla

Tekenkra

cht

103

Er i s a l wel best veel gebeu r d i n m ijn le ven. I k t ekende het h ier onder e ven u it. M i ssch ien w i l jij ook wel een t ijd l ijn t ekenen v a n w at er a l lem a a l a l gebeu r de i n jouw le ven?

104

Teken hier jouw tijdlijn

105

Zo, nu is het aan jou! Zoek een schriftje en maak er jouw eigen superheldenlogboek van. Houd al je grappige, spannende, boze en misschien ook droeve avonturen bij. Ga op zoek naar al de krachten die je gebruikt hebt en geef ze een coole naam. Ik moet zeggen dat het wel helpt om de dingen die je meemaakt op te schrijven of te tekenen.

Natuurlijk verandert er dan niet echt iets maar die gedachten draaien dan niet meer zo rond in je hoofd.

106

Ik vond het uiteindelijk ook wel leuk om over sommige dingen te vertellen tegen vrienden. Het gaf me het gevoel dat ik niet meer zo alleen was. Dat zal wel de vriendschapskracht zijn of zo noem ik ze toch. Het is leuk om te weten dat je een heleboel krachten hebt en je kan die ­krachten ook aan je vrienden leren. Maak er dus maar een hele lijst van en misschien nog leuker… Maak ook zo’n superheldenposter zoals juf Elsie met mij maakte.

Je tekent jezelf als superheld op een groot papier en er om heen schrijf je al je krachten. Als je hem ophangt in je kamer kan je er af en toe naar kijken. Zeker als je je even wat minder goed voelt. Het helpt echt en die krachten verdwijnen nooit. Ze zitten alleen soms wat verstopt en dan heb je de hulp nodig van iemand anders, een vriend of een volwassene die je vertrouwt zoals juf Elsie bij mij of Yassin. Vrienden zijn megabelangrijk! Mama’s en papa’s vergeten dat soms. Trek maar aan hun mouw om te mogen bellen, skypen, mailen of wat anders zodat je contact kan houden. Je kan misschien zelfs samen een spel spelen op het internet zoals ik nu nog doe met Sander.

Veel plezier met je logboek!

Noah

107

Noah’s grote krachtenzoektocht O m het nog wat leu ker t e m a ken heb i k op som m i ge bl a d z i jden e en ­b l i k sem ver s t opt . A l s je hem v i ndt , d a n we et je d at er d a a r i n het verh a a l e en ­s uperk r a cht ver s t opt z it . Ga je ga n g en zoek m a a r i n het boek! A l s je e en bl i k sem v i ndt , beden k d a n e ven zel f wel ke k r a cht je z iet en hoe je ze zou noemen . Da a r n a k a n je h ier onder k i jken wel ke coole n a men w i j a l lem a a l bed a cht en .

Noah’s te gekke krachtenlijst Pagina 15. Ijsbeerkracht

De kracht om iets te doen waardoor je toch rustig blijft terwijl je eigenlijk heel boos bent vanbinnen.

Mam knijpt in haar vork tot haar knokels er wit van worden. Je kan ook in je hoofd tot tien tellen of een paar keer diep in en uit ademen.

110

Ijsbeerk r a cht werk t ook a l s je a nder e he v i ge ge voelen s hebt v a nbi n nen zoa l s ver d r iet of a n g st M A A R a l s je ijsbeer k r a cht gebr u i k t om de d i n gen d ie je voelt weg t e st eken moet je ook zorgen d at ze er l at er, op een bet er moment , wel u it k u n nen komen. Je k a n d a n ‘cr eat ie ve k r a cht’ ( je v i ndt ze een beetje ver der) gebr u i ken of je k a n er met iem a nd d ie je ver t r ouw t over s­ pr eken.

Wa nt a l d ie ge voelen s z ijn a l s een ba l lon d ie je opbl a a st , som s moet er w at lucht u it a nder s k n a lt h ij u it el k a a r.

Pagina 23. Ken je moment kracht

De kracht om het goede moment voor een babbeltje te herkennen.

A l s je een goed moment k iest , k a n je heel goed met je ouder s pr at en. Best n iet w a n neer ze a a n het bel len z ijn of heel d r u k bez i g z ijn. P r obeer een s t er w ijl ju l l ie s a men i n de aut o z it t en of w a n neer je s a men de a f w a s doet.

Veel k a n s d at ze d a n bet er n a a r je lu i st er en. M a a r, jij kent je ouder s n at uu rl ijk het best , m i ssch ien weet jij ook nog a nder e goede moment en?

Pagina 24 Plankracht

De kracht om iets te laten lukken door het goed te plannen.

Niet s i s bet er d a n een goed pl a n! A l s je op voorh a nd goed n a den k t over iet s w at je w i lt doen en hoe je het ga at a a npa k ken , heb je veel meer k a n s d at het ook ga at lu k ken. Nat uu rl ijk k u n nen er a lt ijd d i n gen gebeu r en w a a r je n iet a a n h a d ged a cht m a a r d a a r voor best a at er ‘ pl a nt r ek ker s k r a cht’ of ‘­i mpr ov i s at iek r a cht’.

Wij hebben met de Zoet e Wr eker s on ze pl a n k r a cht a l goed gebr u i k t om ju f Ol ga t e g r a zen t e nemen.

Pagina 24, 65 en 79 Durfkracht

De kracht die je nodig hebt om iets te doen wat je eigenlijk niet zo goed durft.

Som m i ge k i nder en zeg gen iet s om z ich zel f a a n t e moed i gen zoa l s: ‘Kom a a n je k a n het!’ Bij som m i ge k i nder en helpt het om t e den ken a a n a nder e ­k i nder en d ie het zel fde meem a a k t en en het a l een s ged a a n hebben. I k den k v a a k a a n hoe No -M a n het za a k je zou a a npa k ken.

Pagina 27. Improvisatiekracht

Soms loopt iets niet zoals gepland. Er gebeuren plots andere dingen dan je dacht dat er zouden gebeuren. Dan moet je snel een nieuw plan bedenken en dan improviseer je.

Ya ssi n beden k t een n ieuw pl a n om de d i r ect eu r u it de k l a s t e k r ijgen zod at i k de k l apper tjessi ga r et i n de h a ndt a s v a n ju f Ol ga kon st eken. Een st erk st a a ltje i mpr ov i s at iek r a cht!

111

Pagina 28. Eilandkracht

De kracht die ervoor zorgt dat je je even kan afsluiten van alles wat er rond je gebeurt, net als op een ­onbewoond eiland.

I k gebr u i k m ijn Ni nt endo d a a r voor (a l s i k een ga me speel d a n vergeet i k e ven a l les a nder s v a n de wer eld) of m ijn kopt elefoon a l s m a m a en R icco r u z ie m a a k t en of a l s de v r ienden v a n R icco t e veel l aw a a i m a a k t en.

112

Pagina 33. Plantrekkerskracht

De kracht die je gebruikt als je er plots alleen voor staat om iets te doen.

Je lost het pr obleem d a n helem a a l zel f op. Je t r ek t je pl a n , zeg gen ze d a n.

M ijn m a m a m a a k t e nor m a a l m ijn ontbijt en m ijn bot erh a m men k l a a r m a a r t oen het t hu i s zo moei l ijk w a s, wer d ze een keer n iet op t ijd w a k ker en t oen st a k i k w at koeken i n m ijn br ooddoos. I k v i nd d at w ij k i nder en a l lem a a l v a a k echt e pl a nt r ek ker s z ijn!

Pagina 35. Doe alsof kracht

De kracht om te doen alsof je iets aan het doen bent terwijl je eigenlijk iets anders aan het doen bent. Sommige mensen noemen dat ook wel toneel spelen.

Deze k r a cht i s h a nd i g a l s je i n de k l a s a nder e d i n gen w i lt doen d a n ­b ijvoorbeeld i n st i lt e werken. Je doet d a n a l sof je d r u k bez i g bent en ­o nder t u ssen geef je bijvoorbeeld bood sch appen door a a n je v r ienden op k lei ne br ief jes. Wij z ijn d a a r i n de k l a s heel goed i n.

Pagina 36. Creatieve kracht

Kracht die je kan gebruiken om je gevoelens naar buiten te laten komen.

Je m a a k t d a n iet s, bijvoorbeeld een t eken i n g, d ie l a at z ien hoe je je ­v a nbi n nen voelt. Het k a n ook een l iedje of een ged icht z ijn of nog iet s a nder s. A l s je veel ge voelen s hebt v a nbi n nen , som s k a n het wel een hele st or m z ijn , k a n je cr eat ie ve k r a cht ­g ebr u i ken om t er u g w at r u st i ger t e wor den.

113

Pagina 44. Helperskracht

Soms zijn er problemen die je niet alleen kunt oplossen en dan is het goed dat je hulp zoekt bij een volwassene die je vertrouwt.

I k g i n g n a a r de m a m a v a n Ya ssi n a l s R icco on s n iet bi n nen l iet. Lyd i a heef t m ij geholpen a l s i k bijn a n iet op t ijd w a s bij m ijn z wem a fspr a a k met Sa nder.

Het i s a lt ijd goed om t e wet en bij wel ke volw a ssene je t er echt k a n voor hu lp.

M a a k d a a r om een l ijstje v a n je leu ke helper s met hu n t elefoon nu m mer s zod at je hen a lt ijd k a n ber ei ken. O f a l s je a l zel f een g sm hebt , gelu k za k , d a n zet je ze n at uu rl ijk ge woon i n je cont a ct en.

114

Pagina 53. Leuke gedachtenkracht

Deze kracht kan je gebruiken als je veel lastige gedachten in je hoofd hebt.

Je den k t d a n t er u g a a n iet s leu k s d at je hebt meegem a a k t en pr obeer t d at moment helem a a l t er u g t e bele ven met a l je z i nt u i gen net a l sof je er t er u g bent. De leu ke ged a cht en k r a cht k a n je ook gebr u i ken om op een pr et t i ge m a n ier i n s l a ap t e v a l len. I k gebr u i k t e hem om w at m i nder t e pieker en a l s we i n het cr i si sopv a n gcent r u m zat en.

Pagina 62. Verdwijnkracht

De kracht die je gebruikt om NIET op te vallen.

Je m a a k t zo wei n i g mogel ijk be weg i n gen. Je doet net a l sof je een st u k bent v a n de plek w a a r je bent om zo goed mogel ijk op t e ga a n i n de om ge v i n g.

Deze k r a cht k a n je gebr u i ken om e ven de k at u it de boom t e k ijken a l s je pa s op een n ieuwe plek bent , bijvoorbeeld de speelpl a at s v a n je n ieuwe school. Nat uu rl ijk m a g je je ook a l s een losbol i n het speel ged r u i s st or t en , pr i m a a l s d at leu k i s voor jou , m a a r i k ben w at meer verlegen en heb som s e ven t ijd nod i g om me helem a a l goed t e voelen op een n ieuwe pl a at s.

Pagina 69. Vriendschapskracht

De kracht van vrienden. Van vrienden word je blij.

Ze lu i st er en n a a r je a l s je e ven je h a r t moet lucht en , ze ge ven je een ­k nu f fel a l s je er één nod i g hebt en jij doet het zel fde voor hen. Niet a l le v r ienden z ijn pr at er s m a a r het i s som s ook ge woon leu k om s a men iet s t e doen. I k ver t el t egen Ya ssi n m ijn n a cht mer r ies of over de r u z ies t hu i s en Ya ssi n ver t elt t egen m ij over z ijn t hu i s en z ijn n a cht mer r ies. We t ekenen s a men a a n on ze st r ips en d a a r wor den we a l lebei bl ij v a n w a nt we z ijn een s uper t ekent ea m!

Pagina 78. Babykracht

Dit wilde ik gewoon even zeggen, baby’s zijn heel bijzondere wezens.

Ze moet en m a a r een k lei n gelu idje m a ken of e ven met hu n ogen k n ippe r en en ieder een s l a a g t k r et en a l s ‘hoe sch at t i g’ en beg i nt plot s ook gek ke ­g elu iden t e m a ken. I k den k d at ze een soor t t overk r a cht hebben. De baby v a n Nabi l a za l v a st babyk r a cht gebr u i ken om z ijn om a en opa t e bet over en.

115

Pagina 84. Doekracht

De kracht om zelf iets te doen.

Som s z ijn er pr oblemen of i s er iet s n iet leu k en hoop je d at het v a n zel f bet er wor dt.

Som s gebeu r t d at ook m a a r meest a l helpt het a l s je zel f iet s doet. I k ­v er veelde me op een zat er d a g t e plet t er i n het opv a n gcent r u m en i k h a d t oen ge woon de hele d a g k u n nen ba len over hoe s a a i het wel w a s m a a r i k heb u it ei ndel ijk a a n m a m ge v r a a gd of i k n a a r pap mocht en d at heef t ge werk t!

116

pagina 89. Speelkracht

Een echte kracht van ons, de kinderen, want spelen maakt alles beter.

Som m i ge volw a ssenen wet en n iet meer hoe het i s om t e spelen en d a n moet en we hen er e ven a a n her i n ner en hoe leu k het i s om t e spelen.

Va n spelen k r ijg je energ ie, v a n spelen wor d je bl ij en v a n spelen g r oei je.

A l le k i nder en zouden moet en mogen en k u n nen spelen , w a nt spelen i s een k i nder r echt!

Pagina 97 en 98. Zenkracht

De kracht om terug rustig te worden als je heel zenuwachtig bent over iets.

Je den k t n a over d i n gen w a a r je heel r u st i g en ont spa n nen v a n wor dt. Bij m ij i s d at k nu f felen met Speed y m ijn k at. O p het moment d at je heel zenuw a cht i g bent , den k je a a n d at d i n g w a a r je r u st i g v a n wor dt.

P r obeer je echt i n t e beelden d at je d at a a n het doen bent en d a n wor d je t er u g r u st i ger. Het werk t echt i k heb het get est op de pr ijs u it r ei k i n g!

Schrijf hier

en superk al jouw eig

rachten!

Hoi, ik ben Liv. Ik woon samen met 5 superhelden, 4 kleinere en 1 grotere. Verhalen verzin ik al vanaf ik oud genoeg was om ze te bedenken. Ooit had ik de hele klas overtuigd dat er een spook in mijn

straat woonde, een echt, niet zo’n mietje met een laken.

Al heel mijn leven droom ik ervan om kinderboeken te schrijven. Dit is mijn eerste of toch het eerste dat je echt kan lezen op papier.

Ik werk in het CAW. We proberen daar mensen te helpen. Ik werkte lange tijd met mannen en vrouwen die even geen huis hadden. Nu werk ik al een tijd met kinderen en hun mama’s en papa’s. Dat doe ik echt heel graag!

Soms gebeuren er dingen in je leven die niet leuk zijn. Soms heb je dan het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat. Dat is echt niet fijn! Misschien vind je wel een vriend of vriendin om erover te praten?

Dat helpt. Niet vergeten dat jij ook superkrachten hebt hé, net als Noah! Ik geloof in jou! Dikke knuffel, Liv.

117

118

Liv Leeman

Hoi, ik ben Liv. Ik woon samen met 5 superhelden, 4 kleinere en 1 grotere.

Verhalen verzin ik al vanaf ik oud genoeg was om ze te bedenken. Ooit had ik de hele klas overtuigd dat er een spook in mijn straat woonde, een echt, niet zo’n mietje met een laken.

Al heel mijn leven droom ik ervan om kinderboeken te schrijven. Dit is mijn eerste of toch het eerste dat je echt kan lezen op papier.

Ik werk in het CAW. We proberen daar mensen te helpen. Ik werkte lange tijd met mannen en vrouwen die even geen huis hadden. Nu werk ik al een tijd met kinderen en hun mama’s en papa’s. Dat doe ik echt heel graag!

Soms gebeuren er dingen in je leven die niet leuk zijn. Soms heb je dan het gevoel dat je er helemaal alleen voor staat. Dat is echt niet fijn! Misschien vind je wel een vriend of vriendin om erover te praten? Dat helpt. Niet vergeten dat jij ook superkrachten hebt hé, net als Noah! Ik geloof in jou! Dikke knuffel, Liv.

Floor Tinga

Hallo! Ik ben Floor en heb de illustraties bij dit boek gemaakt.

Of ik ook dromen heb waargemaakt? En of! Als kind droomde ik er al van om kinderboeken te illustreren en schrijven. Toch ben ik eerst hele andere dingen gaan doen, zoals post bezorgen, jazz zingen en kunstprojecten organiseren. Pas héél veel jaren later durfde ik de sprong te wagen.

Nu teken en schrijf ik zoveel ik wil. Mijn boodschap voor jou: doe altijd waar je het meest vrolijk van wordt! www.floortinga.com

119

Dit boek kadert in het hulpverleningsaanbod van CAW Oost-Brabant voor kinderen. Het toont hen hoe ze hun eigen sprankelende veerkracht en bijzondere moed kunnen aanspreken in moeilijke situaties. Dit project werd gerealiseerd met de financiële steun van de vzw For a Better Life, Rotary Leuven en Rotary Keerbergen, en de schenkingen van vele mensen die mee met ons geloven in een solidaire samenleving.

Meer info over onze projecten op www.ikgeefomeenander.be

120