DISTANT SUFFERING LVVI | ambiguous skies / ambiguous kites
Wat me de afgelopen jaren echt rfegel matig van m’n stuk bracht, is wat we kinderen aandoen. Niet alleen de armoede en uitsluiting in mijn land, maar ook, en misschien wel vooral, de economische en politieke belangen die volwassenen hebben bij het voeren van hun oorlogen. Kinderen zitten er altijd middenin, altijd zonder dat ze erom vragen. Ze zijn doodsbang, getraumatiseerd, gewond, ze verliezen ledematen en blijven daardoor voor het leven getekend en beperkt. Kinderen worden gedwongen afscheid te nemen van hun broers, zussen, ooms, tantes, grootouders, neven en nichten, hun vrienden, en van de veiligheid van hun huis, hun slaapkamer, hun knuffels. Vaak moeten ze het meest verschrikkelijke doen wat je je kunt voorstellen: afscheid nemen van hun ouders en zo wees gemaakt te worden. In dit alles hebben kinderen geen stem. Op zijn best dienen ze als illustraties voor een rapport, een statistiek, een documentaire of een smeekbrief. In 2018 heb ik samen met een aantal betrokken collega's van over de hele wereld een project over de vlieger opgezet. Hier vind je de resultaten, en hier lees je wat het aan de helse kant teweegbracht. Het project werd ook beschreven in het boek "The Kiting Dutchman".* De serie DISTANT SUFFERING begon in 2014 met een aantal ontploffingen / wolken: DISTANT SUFFERING I | syrian skies 1,000 days - 2014. Iets over de paradox spelend vliegeren / raketten uit de lucht. Verklaart de ambiguïteit. Middelburg, 09/01/’26 Hans Overvliet *
(Dutch) De Vliegerende Hollander, cultuurgeschiedenis van de Nederlandse vliegerverbeelding vanaf 1600 door Gert-Jan Johannes en Inger Leemans. Prometheus Amsterdam uitgeverij, 2020, ISBN 978 446 463 9 pagina 140 – 141