23 0september 0 M A A N D 2026 2024
100 jaar La Cambre Internationale kunstschool met iconische erfenis Humaan composteren Begraven worden in een cocon van stro De Menselijke Driften van Guido Belcanto ‘Ik ben aan Noord naar de bordelen geweest’
Nieuw album
PIERRE DE MAERE
De jonge Brusselse god van de Franse pop
W E E K B L A D # 1 9 9 2 , E E N U I TG AV E VA N V L A A M S - B R U S S E L S E M E D I A V Z W, F L AG E Y P L E I N 1 8 - 1 0 5 0 E L S E N E - A FG I F T E K A N TO O R A N T W E R P E N X P 3 0 3 1 5 3
P UBLIREPOR TAGE
BELEEF BIER BUITEN Goed nieuws voor Brusselaars met dorst naar ontdekking: oktober is de Maand van de Lambiek, het eigenzinnige bier van het Pajottenland en de Zennevallei. ‘Hop’ dus op de fiets, trein of bus en zet koers naar vijf brouwerijen die heel wat smakelijke activiteiten organiseren.
tijdens de Maand van de Lambiek
LAMBIEK FABRIEK Fietsen voor een frisse pint
TIMMERMANS
Een eeuwenoude experience Een brouwerij die al sinds 1702 lambiek maakt? Ja hoor! Brouwerij Timmermans is de oudste lambiekbrouwerij ter wereld (!) en al eeuwenlang verweven met het dorpsleven van Itterbeek. Hier rijpt lambiek nog traditioneel, in de mooiste foeders en het grootste koelschip van Lambiekland. Sinds maart 2026 kan je er ook terecht in het gloednieuwe Lambicus Experience Center. Santé!
FOTO’S VISIT Vlaams-Brabant TEKST alinepeeters.com VORMGEVING monoeil.be
Lambiek Fabriek is een jonge en licht rebelse brouwerij, herkenbaar aan de ramskop op het etiket en de slogan ‘No Brett, No Glory’, een verwijzing naar de wilde ‘Brettanomyces’-gisten. Sinds 2016 brouwen Jo Panneels en Jozef Van Bosstraeten in Sint-Pieters-Leeuw speelse creaties zoals de Rhub-Elle met rabarber, Pluri-Elle met bessen en Caram-Elle met gebrande mout. Elle-maal even lekker!
Alcoholmisbruik schaadt de gezondheid.
Hoe hop je er?
Hoe hop je er?
Spring op de fiets, volg het fietspad langs het kanaal Charleroi-Brussel richting Ruisbroek en voor je het weet staat de brouwerij voor je neus.
Stap op de bus en stap uit aan halte Itterbeek Breugeldal, op amper 153 meter van de brouwerij. Buslijnen R10 en R16 brengen je er vlot vanuit Brussel.
Eugène Ghijsstraat 71, 1600 Sint-Pieters-Leeuw
Kerkstraat 11, 1701 Dilbeek
BRUSSEL
BOON
Familiebedrijf met geschiedenis
3 FONTEINEN
Lambiek voor hipsters 3 Fonteinen zweert bij terroir, ambacht en traditie, maar experimenteert er ondertussen lustig op los. Zo krijgen vintage blends kunst van Felix De Boeck op het etiket en bracht Zwangere Guy samen met de brouwerij een druivenlambiek uit.
BOERENERF
Lambiek meets wijn
Wie denkt dat lambiek alleen in geuze- of kriekvorm bestaat, kent Boerenerf nog niet! In deze biologische boerderij en stekerij in Huizingen zoeken Senne Eylenbosch en Vincent Alluin de grens op tussen lambiek en wijn, met verrassende creaties en fruit van eigen kweek of lokale boeren.
Hoe hop je er? Stap uit aan station Huizingen en wandel naar Boerenerf. Sollenberg 3, 1654 Beersel
LAMBIEKLAND LIGT DICHTERBIJ DAN JE DENKT In oktober, tijdens de Maand van de Lambiek, valt er in het Pajottenland en de Zennevallei van alles te proeven en ontdekken. Alle info over brouwerijen, stekerijen en wandelingen en fietstochten langs de brouwerijen vind je op visitvlaamsbrabant.be/lambiekland.
“Ze verklaarden me gek omdat ik nog geuze wilde maken.” Frank Boon kreeg in de jaren ‘70 weinig bijval voor zijn geloof in de traditionele geuze. Gelukkig hield hij voet bij stuk. Vandaag is Brouwerij Boon een vaste waarde in Lambiekland én de enige lambiekbrouwer met een eigen kuiperij. De zonen Jos en Karel zetten Franks bierdroom voort en brouwen er jaarlijks zo’n twee miljoen liter bier.
Hoe hop je er?
Het volledige programma van Maand van de Lambiek:
Hoe hop je er?
Neem de trein naar Lembeek en wandel vanaf het station naar de brouwerij.
Vanuit Brussel neem je de trein naar Lot, vanwaar de brouwerij op wandelafstand ligt.
Fonteinstraat 65, 1502 Halle
Molenstraat 47, 1651 Beersel
Vooraan
Preventie Heeft het PS-beleid onze hoofdstad echt veiliger gemaakt?
E
en nieuwe maand, een nieuw politiek schandaal. En weer brengt het de PS in verlegenheid. Kamerlid Dennis Ducarme (MR) ging met een kam door de uitgaven aan de lokale besturen voor preventie, waarvoor elk jaar in 20 miljoen euro wordt voorzien vanuit het federale niveau, via het Fonds voor Europese Topontmoetingen. Ducarme stelde tot zijn verbijstering vast dat het geld voor allerlei projectjes werd ingezet, die, volgens hem, nog weinig met veiligheid te maken hebben, zoals een mobiele wasserette voor daklozen, drinkfonteintjes, socialecohesieprojecten in de sociale woonblokken of maaltijden aan daklozen. Er zou ook geld zijn gegaan naar een trip naar Disneyland. Het was goed voor een een-tweetje in de Kamer. Ducarme ondervraagt de minister van Binnenlandse Zaken en partijgenoot Bernard Quintin (MR). De toon was gezet: het geld moet naar veiligheid gaan, en niet naar vage preventieprojecten die meer weg hebben van sociaal beleid. Nieuw is de discussie niet. Al sinds 2020 stelt N-VA in het Brussels parlement serieuze vragen bij de besteding van de preventiemiddelen van dat Fonds. Toen al riepen bepaalde uitgaven vragen op. Het Fonds werd in 2001 opgericht , nog onder premier Guy Verhofstadt (Anders) en was bedoeld voor de versterking van de veiligheid in de Europese wijk met het oog op de topontmoetingen die door de Europese Raad in Brussel zouden worden gehouden. Vandaag gaat 35 miljoen euro naar de zes politiezones, onder meer voor de beveiliging van de Europese wijk tijdens de Europese topontmoetingen, maar er gaat ook jaarlijks 20 miljoen euro verspreid naar de negentien gemeenten. Die kunnen er binnen het kader van het gewestelijke preventiebeleid projecten mee financieren die de sociale cohesie versterken, en zo, in fine, de veiligheid verbeteren. De projecten worden door Safe.brussels goedgekeurd. Dat zal
nu verantwoording moeten afleggen, via een audit en wellicht ook parlementaire hoorzittingen over het uitdelen van die middelen. Het valt alvast op dat de PS er het zwijgen toe doet. Oud-minister-president Rudi Vervoort wenste niet te reageren. Sophie Lavaux van Safe.brussels (met PS-signatuur), zwijgt, en ook de anders erg vocale PS-parlementsleden lieten niet van zich horen. Het is nu afwachten of het nog een staartje krijgt, en of bijvoorbeeld Brussel middelen zal moeten terugbetalen. Los van de schandaalsfeer zit er ook een politieke boodschap achter, op een moment dat Brussel kreunt onder het drugsgeweld, en PS en MR elkaar steevast met de vinger wijzen. Voor de PS is het federale niveau de kop van Jut. De MR zet hiermee, weliswaar met voorlopig ongeverifieerde beweringen, de PS in het verdomhoekje. Geld is er wel degelijk genoeg, maar het wordt verkeerd besteed. Volgens minister Quintin moet de 55 miljoen euro van het Fonds alleen naar veiligheid gaan. Daarmee zit hij op de lijn van bijvoorbeeld de politie die al langer vraagt dat dat geld naar haar vloeit, en niet zozeer naar preventie. Daarvoor zal hij wel de Bijzondere financieringswet moeten wijzigen. Daarin staat expliciet dat het geld ook naar preventie gaat. Brussels minister-president Boris Dilliès (MR), bevoegd voor veiligheid, belooft intussen dat het geld voor preventie meer rigoureus zal worden gecontroleerd. Het moet, samen met andere maatregelen, een grote verandering inluiden in het Brussels veiligheids- en preventiebeleid, en komaf maken met het softe veiligheidsbeleid onder Rudi Vervoort. Het is ieder geval een uitstekend moment om een kosten-batenanalyse te maken van dat geld dat versnipperd over de negentien gemeenten naar allerlei preventieprojecten is gegaan. Evidencebased. Wat werkt? Wat niet? Die vraag mag gesteld worden in deze budgettair krappe tijden, en op een moment dat de veiligheid in de straten altijd minder gegarandeerd is.
“Geld is er wel degelijk genoeg, maar het wordt verkeerd besteed”
Steven Van Garsse Senior politiek analist In het edito fileert de redactie de Brusselse actualiteit.
Lees meer Volg al het politieke nieuws via BRUZZ.be
23 september 2026 |
5
Schrijf je
gratis in Alternatieve weekendkrant in je mailbox met bijdrages van:
Inhoud
23 september 2026 OP DE COVER 06
03
20
‘Nen druum in de zoumernacht’ Theater met het Brussels Volkstejoêter: laat je betoveren door Shakespeares meest dromerige komedie, in een verbrusselde versie. BRUZZ tv zondag 27 september om 20u
Nieuwsbrief Wil je op de hoogte blijven van de actualiteit en cultuur uit Brussel? Abonneer je op een van onze nieuwsbrieven en krijg het beste van BRUZZ in je mailbox. Ga naar BRUZZ.be/nieuwsbrief
32
De Brusselse kunstschool La Cambre bestaat een eeuw. BRUZZ selecteerde tien iconische ontwerpen die een vaste plek veroverden in het collectieve bewustzijn
Vooraan Heeft het preventiebeleid van de PS onze hoofdstad echt veiliger gemaakt? Actueel Ilyas El Omari verliest parlementaire onschendbaarheid
16
Opinie ‘Wie is de eigenaar van het Tshokwe Cihongo-masker?’
17
Cartoon Kim Duchateau
16
Meer BRUZZ
ACTUALITEIT
14
26
Lies Craeynest schreef een boek over de moeilijke verhouding van jongeren met hun mobieltje: ‘Stel die eerste smartphone uit’
Muziek De opmars van popgod in spe Pierre de Maere
VERHALEN Koken De Brusselse Jamie Oliver kookt in Kuregem
ELKE WEEK
Stadsleven (Bange) bankrover
18
In beeld
18
In het nieuws
25
Botanisch Brussel Humaan composteren: begraven worden in een cocon van stro
30
De gevel Tafereeltjes tekenen op het raam
31
Column Aftelrijmpje
44
Hang-out Julius
45
Puzzelpagina
36
CULTUURGIDS Shoptips
37
Eat & Drink 3 x aanschuiven bij de bakker
38
Uittips
39
Klein onderhoud Festivalorganisator Derek Debru
40
Uittips
41
Uitgelicht Guido Belcanto
43
Inzichten Benny Ceuppens
COLOFON
BRUZZ Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-650.10.65 ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bruzz.be), 02-650.10.80 Gratis in Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België: 29 euro per jaar; IBAN: BE98 3631 6044 3393 van Vlaams Brusselse Media vzw, een abonnement binnen Europa kost 119 euro per jaar, buiten Europa 139 euro per jaar OPLAGE 50.000 exemplaren ADVERTEREN? Angela Mngongo 02-650.10.81 angela.mngongo@brusselmedia.be DISTRIBUTIE Ute Otten, 02-650.10.63, ute.otten@bruzz.be KLACHTEN? klachten@bruzz.be - www.bruzz.be/klachten ALGEMENE DIRECTIE Johan Goossens ALGEMEEN HOOFDREDACTEUR Klaus Van Isacker COÖRDINATOR MAGAZINE Maarten Goethals ART DIRECTOR EN VORMGEVING Heleen Rodiers VORMGEVING Maud Declerck EINDREDACTIE Karen De Becker WERKTEN MEE AAN DIT NUMMER Eva Christiaens, Kris Hendrickx, Sophie Soukias, Steven Van Garsse, Tom Zonderman (redacteurs); Michaël Bellon, Elian Coussement, Jasper Croonen, Andy Furniere, Jeroen Maris, Tom Peeters, Niels Ruëll, Jasper Van Belle, Matisse Van der Haegen, Isabelle Vanhoutte, Bram Van Renterghem, Michel Verlinden (medewerkers) FOTOGRAFIE & ILLUSTRATIE Bart Dewaele, Tiene Carlier, Kim Duchateau, Delphine Frantzen, Ivan Put, Saskia Vanderstichele, Emiel Viellefont VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Johan Goossens, Flageyplein 18, 1050 Elsene. BRUZZ is een uitgave van de Vlaams Brusselse Media vzw wordt gedrukt bij Printing Partners Paal-Beringen en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie
2025
Muziek
‘Eerst wil ik mezelf veroveren, daarna de wereld’ De opmars van popgod in spe Pierre de Maere
Pierre de Maere trok ooit met zijn camera naar Parijs om fotograaf te worden, maar en stoemelings werd hij de nieuwe chouchou van de Franse pop. Nu hij zijn tweede album uitbrengt, wil hij niet alleen de wereld veroveren, maar ook zichzelf. door Tom Zonderman
8
MARCIN KEMPSKI
Muziek
k ben zo goed als alles vergeten”, zegt Pierre de Maere verontschuldigend in het Hoxton-hotel, de hippe buffer tussen Sint-Joost en Brussel-Stad waar hij met zijn jongensachtige, dandyeske verschijning naadloos in opgaat. Als kind ging hij een jaar in Ottenburg naar een Nederlandstalige school, later trok hij naar Antwerpen om fotografie te studeren aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. “Maar daar was de voertaal Engels.” Vandaag is De Maere een van de jonge goden van de Franse pop, met een Victoire de la Musique op de schouw, Dua Lipa in het adressenboek en een tweede album onder de arm, maar als tiener zag het ernaar uit dat zijn toekomst in de fotografie lag. Hij raakte eraan verslingerd toen hij met zijn gezin vanuit Sint-Pieters-Woluwe naar het brave Waals-Brabantse Walhain verhuisde. Aanvankelijk fotografeerde hij zijn kleine zus, maar al snel bleek zijn camera een venster op een mondainere wereld. “Ik was in de ban geraakt van de Netflix-serie The end of the f***ing world, vooral dan van de acteur Alex Lawther. Toen ik vijftien was heb ik een brief geschreven naar UBBA, een groot agentschap voor acteurs en actrices in Parijs. Ik zei dat ik Alex wilde fotograferen voor mijn portfolio. Een maand later kreeg ik tot mijn eigen verbazing een positief antwoord en mocht ik voor het eerst in mijn leven naar Parijs.” De lichtstad opende een nieuwe wereld voor De Maere. Oog voor een goed beeld had hij overduidelijk, zijn foto’s van Lawther belandden zelfs in het Britse mannenblad GQ. “Daarna ging ik onder andere aan de slag voor het Brusselse modeagentschap Dominique Models.” Als prille tiener had De Maere al geëxperimenteerd met het muziekprogramma GarageBand, maar “ik was ervan overtuigd dat ik fotograaf zou worden”.
Waarom won de muziek uiteindelijk dan toch?
PIERRE DE MAERE: Technisch gezien kon ik heel goed fotograferen, maar eigenlijk had ik weinig ideeën. Als muzikant had ik helemaal geen techniek, maar wel ontzettend veel ideeën. En ideeën winnen altijd. (Lacht) Corona gaf de doorslag. Ik moest noodgedwongen terugkeren van Antwerpen naar Walhain. Daar verveelde ik mij kapot en toen ben ik opnieuw muziek beginnen te maken. Ik merkte dat ik me veel persoonlijker kon uitdrukken in de muziek dan in de fotografie.
Heeft de fotografie je iets bijgebracht wat je vandaag nog gebruikt in je muziek?
DE MAERE: Mijn liefde voor een goed beeld. Ik fotografeer mijn albumhoezen niet zelf,
10
MARCIN KEMPSKI
I
“
“Toen bleek dat Stromae mijn muziek goed vond, voelde ik mij op slag serieus genomen”
maar ik ben er wel heel erg bij betrokken. Voor de cover van mijn nieuwe album had ik een moodboard van wel honderd pagina’s.
De foto op de hoes van Ave de Maere deed me denken aan de portretten van Richard Avedon.
DE MAERE: Oh, dat is een mooi compliment voor Arash Khaksari, een Iraanse fotograaf die in Parijs is beland en die die foto heeft gemaakt. Fotografen en regisseurs kiezen vind ik een heel leuk onderdeel van dit vak.
Is een liedje ook een soort snapshot?
DE MAERE: Bij mijn debuut had ik dat niet durven te beweren, nu wel. Mijn eerste liedjes waren vooral fantasieën en dromen. Het waren, kortom, projecties. Ave de Maere gaat over dingen die ik écht heb beleefd.
BIO • Pierre de Maere (25) is een Belgische singer-songwriter uit Ukkel, vandaag woont hij in Parijs • Hij maakt Franstalige pop met een uitgesproken gevoel voor stijl en beeld • In 2022 brak hij door met ‘Un jour je marierai un ange’, in 2023 won hij de Victoire de la Musique voor mannelijke revelatie • Hij werkte samen met Dua Lipa voor een Franstalige versie van ‘These walls’. • Deze week brengt hij Ave de Maere uit, zijn tweede album
daar niet bewust naar op zoek. Die paar regels die ik zing in het Engels zijn ook te weinig om uit de francofone wereld te breken.
Twee jaar geleden bracht je met Dua Lipa het nummer ‘These walls’ uit, vorig jaar zongen jullie samen jouw liedje ‘Un jour je marierai un ange’ bij haar passage in de AFAS Dome. Dat is toch een internationale springplank?
DE MAERE: Ja, maar ook dat kwam uit de lucht gevallen. Natuurlijk zijn er veel mensen die mij door die samenwerking hebben ontdekt. Het zou mijn ego strelen als mijn muziek ook door mensen wordt beluisterd die niets begrijpen van wat ik zing. Op YouTube is het overgrote deel van de reacties op mijn laatste videoclip in het Engels. Dat is op zich al waanzinnig.
Angèle bracht eerder ook al een nummer uit met Dua Lipa, Stromae regisseerde een clip van haar. Heeft ze verteld waarom ze zo gek is op Belgische artiesten?
DE MAERE: Daar hebben we grapjes over zitten maken, ja. Ze vond het in de eerste plaats een leuk toeval. Ik denk dat het vooral door haar liefde voor de Franse taal komt. Ze is ook dol op Parijs, de stad van mode, schoonheid en romantiek. Het is een plek die haar diep raakt.
Je woont sinds vier jaar zelf in Parijs. Maar uit je videoclip voor ‘Je pense à vous’, die je opnam in de Logis-Floréal-wijk in Watermaal-Bosvoorde, spreekt dat je Brussel nog een warm hart toedraagt.
Pierre de Maere brengt deze week zijn tweede album uit: “Dit is mijn manier om te zeggen: ik besta, en ik ga nog lang meegaan. Ik ben hier om te blijven.”
Zoals in ‘Je m’en souviendrai’, waarin je heel precies naar 31 december 2025 verwijst. DE MAERE: Exact. Op die dag heb ik dat
nummer voor het eerst aan mijn toenmalige vriend laten horen. We waren in Istanbul en het sneeuwde, dat was magisch. Ik zette hem een koptelefoon op, en hij begon te huilen. Dat beeld wilde ik absoluut vastleggen, zoals je je iPhone bovenhaalt wanneer je iets moois wilt bijhouden.
DE MAERE: Ik ben geboren in Ukkel, ik heb tien jaar in Brussel gewoond. Dat was best een fijne tijd, maar toen we naar het platteland verhuisden had ik plots een grote kamer voor mezelf en een ruime tuin om in te ravotten. Dat vond ik als kind wel prettig. Na mijn studies in Antwerpen ben ik meteen naar Parijs getrokken. Hoe je het ook draait of keert, dat blijft het centrum van de Franstalige muziekindustrie. En ik kon er ook ontsnappen aan het conservatieve milieu waarin ik ben opgegroeid. Om te schrijven heb ik rust nodig, dan zoek ik de afzondering op, en dan nestel ik mij in Bretagne. Maar muziek maak in Brussel, samen met mijn broer Xavier. Wanneer ik hier ben, logeer ik bij hem, of in The Hoxton.
Net als Angèle op haar nieuwe album gooi je er af en toe Engels tussen. Zijn jullie op veroveringstocht in de Angelsaksische wereld?
The Hoxton is een bubbel. Als je hier de hoek om gaat, zit je tussen de dealers en de raamprostituees. Is dat een kant van Brussel waar je liever niet mee geconfronteerd wordt?
maar het is duidelijk dat ze internationale ambities heeft. Ik zou het geweldig vinden als dat mij ook lukt, maar op dit moment ben ik
pand aan de Bergensesteenweg in Anderlecht. Op sommige dagen is het er erger dan op andere, maar het is daar niet bepaald gezellig,
DE MAERE: Ik wil niet voor Angèle spreken,
DE MAERE: Ik heb mijn album gemaakt in een
dat kan ik je wel zeggen. Niemand houdt van vuile straten en pleinen. Nu, Brussel heeft zijn donkere kanten, maar in Parijs is het niet veel beter. Stationsbuurten zijn bij uitstek onguur. Brussel-Noord, zoals je aangeeft, of Brussel- Zuid, maar Paris Nord net zo goed. Maar een genuanceerd antwoord kan ik eigenlijk niet geven op jouw vraag, daarvoor ben ik hier te weinig.
Voor queer personen is Brussel niet altijd even aardig. Banners van het Queer Voices Festival werden dit voorjaar beschadigd, na de Pride werden enkele queer artiesten belaagd. Heb je dat zelf ook al ervaren?
DE MAERE: Zoiets maakt me heel verdrietig en ook kwaad, zeker voor een stad als Brussel, in het hart van Europa. Zelf heb ik me hier nooit bedreigd gevoeld. Maar in Parijs zijn er wel meer queer evenementen en uitgaansgelegenheden, je ontmoet er ook makkelijker gelijkgestemden. Er is een grotere gay popcultuur, wat voor mij wel fijn is.
Overwinningskreet
Pierre de Maere debuteerde in 2020 met de single ‘Potins absurdes’. Zijn veroveringstocht van de francofone popscene kreeg pas twee jaar later echt wind in de zeilen met het nummer ‘Un jour je marierai un ange’. In de slipstream van zijn debuutalbum Regarde- moi belandde hij vol in de schijnwerpers toen hij tijdens de Victoires de la Musique de prijs voor mannelijke revelatie won, een award die hem overhandigd werd door Stromae. “Dat was een serieus knijp-me-in-dewang-moment. Ik was zó blij. Stromae en zijn entourage waren ook heel lovend over mijn muziek. Ik voelde me op slag serieus genomen. Dat was de bevestiging dat ik thuishoorde in die scene, dat ik er deel van mocht zijn.”
En dankzij je huig-r werd je meteen als zijn opvolger bestempeld.
DE MAERE: Ik denk dat journalisten het gewoon makkelijk vonden om me aan hem te koppelen. Het stelde hen ook gerust dat er opvolging zou zijn. Le nouveau Stromae est arrivé! Ik ben een enorme fan van zijn werk, dus die vergelijkingen doen me zeker plezier. Maar alles bij elkaar hebben we weinig met elkaar gemeen.
Die vergelijking met Stromae, die Victoire de la Musique: heeft dat als piepjonge artiest veel druk op je schouders gelegd?
DE MAERE: Het heeft me juist enorm vooruitgeholpen. Plotseling waren de zalen uitverkocht. Dat was ongelofelijk. Je maakt ook gewoon betere dingen als je meer zelfvertrouwen hebt, je moet jezelf niet te veel in vraag stellen. 23 september 2026 |
11
Muziek
Een opvallend nummer op je plaat is ‘I don’t wanna sleep tonight’. Omdat het in het Engels is, maar ook omdat het veel elektronischer is dan de chansonpop die je doorgaans maakt.
DE MAERE: Dat nummer hield zich al twee jaar schuil in een mapje op mijn computer. Ik had het helemaal alleen gemaakt, en was er best trots op, maar ik vond dat het niet op het album paste. Omdat het heel ritmisch is, had ik er wat yoghurtengels bij verzonnen, De Franse taal leent zich minder voor dat soort ritmische klanken.
Wat hield je uit je slaap?
DE MAERE: Ik had geen zin in slapen, ik wilde de liefde bedrijven. Vandaar de opwinding in dat nummer. (Lacht) Ik ben altijd verlegen in bed geweest, ik vond het fijn om daar heel open over te zijn. Met dit nummer wilde ik eigenlijk dat mensen denken: het is normaal om bang te zijn. Je hoeft je daar niet voor te schamen.
Je hele plaat ademt die opwinding, alsof je een grote teug zuurstof neemt.
DE MAERE: Klopt, het is die energie die je voelt bij de ontdekking van iets nieuws.
Klinkt de albumtitel, Ave de Maere, daarom als een overwinningskreet? DE MAERE: Precies. Ik ben nu 25, maar het
heeft tot mijn 18e geduurd voor ik mezelf leerde accepteren en echt ben beginnen te leven. Ik zat op een strenge, katholieke school waar ik mijn geaardheid niet kon tonen. Ik ging niet uit, ik had geen liefdes leven. Dat haal ik niet meer in. (Denkt na) Mijn grootste spijt is dat ik nooit een tienerliefde heb gehad. Ave de Maere is inderdaad een soort van strijdkreet. Dat idee van het veroveren van de wereld zit erin, maar ook van mezelf. Ik beleef een soort van uitgestelde adolescentie. Normaal begint die rond je 14e, bij mij was dat op mijn 19e. (Lacht) Een tiener probeert dingen uit, verbrandt zich, schiet heen en weer tussen pijn en plezier, en zo ontdekt hij zijn grenzen. Dat is voor mij Ave de Maere.
“Mon paradis, c’est mon enfer”, zing je in het eerste nummer. Dat klinkt donkerder dan de zorgeloze pop die we van je gewoon zijn.
DE MAERE: Dat liedje gaat over de periode vóór en na mijn coming-out. De sfeer is wat unheimisch. Het verhaal is heel simpel: ik word verliefd op een jongen en denk dat het heel mooi kan zijn, maar ik heb nog aan niemand in mijn omgeving verteld dat ik homo ben, en daardoor kan ik die liefde niet echt beleven. Ik zie als het ware een venster
12
“Ik wilde helemaal geen tiener zijn. Ik was een mooi kind, en vervolgens veranderde ik in een lelijke puber, met bolle wangen en puistjes” met licht, maar tussen dat venster en mij ligt nog een lange weg. En waarom is mijn paradijs mijn hel? Omdat mijn paradijs bereiken me in het begin juist bang maakte, omdat ik daarvoor iets moest opbiechten wat ik niet mooi vond aan mezelf, iets wat ik altijd verborgen had gehouden.
‘Tout l’univers’ gaat over dat uitspreken. Wat is het moeilijkste dat je de voorbije jaren hebt moeten zeggen?
DE MAERE: Goeie vraag. (Denkt na) Het moeilijkste is tegen iemand zeggen: “Ik hou niet meer van je.” Omdat je op dat moment het hart van iemand anders in je handen houdt en het als het ware fijnknijpt. Niet omdat je dat wilt, maar omdat het nodig is.
“Ik herken mezelf niet meer op de foto”, zing je wat verderop in die song, “ik wil niets worden, al helemaal niet zoals papa.” Waarom niet?
DE MAERE: Eigenlijk wilde ik helemaal geen tiener zijn. Ik vond het vreselijk. Ik was een mooi kind, en vervolgens veranderde ik in die ietwat lelijke puber, met bolle wangen en puistjes. Maar dat nummer gaat eigenlijk meer over mijn broer, hij was een échte puber, met rebelleren en alles erop en eraan. (Lacht) De relatie tussen hem en mijn vader is lange tijd ook heel ingewikkeld geweest, nog ingewikkelder dan bij mij.
Vlaanderen mijn land
Pierre de Maere speelt op 1 en 2 december in de Ancienne Belgique, op 8 en 9 december volgen er concerten in de Olympia in Parijs. “In Parijs wordt het wat spannender, want daar zullen alle professionals uit de scene aanwezig zijn, en alle media. In Brussel nodig ik al mijn vrienden uit. Wat ik fijn vind, is dat we zowel in Brussel als in Parijs twee shows doen. Bij de eerste zal ik wellicht heel zenuwachtig zijn, bij de tweede heb ik vooral plezier.” Voor de scenografie werkte hij met Pierre Claude, de Franse “Mozart van de scenografie” die eerder al geweldige dingen deed voor onder meer Phoenix en Air, en onlangs nog Gims. “Het ziet er echt prachtig uit. Ik kan niet wachten om weer op het podium te staan, omdat ik er eindelijk klaar voor ben. Tijdens mijn eerste tour moest ik alles nog ontdekken, ik leerde tegelijkertijd zingen en dansen. Ik was nog een student, nu is het alsof ik mijn diploma heb gehaald en er eindelijk van kan genieten.”
Pommelien Thijs stond deze zomer op het Ronquières Festival, als eerste Nederlandstalige act ooit. Is zo’n passage over de taalgrens iets waar je zelf ook van droomt?
DE MAERE: Zeker, omdat het ook deel van mijn land is. Ça me touche. Ik ken er mensen en wil er heel graag gehoord worden. Maar ik ben nog maar aan het begin van mijn carrière. Mijn ambitie is in de eerste plaats om te bevestigen wat er al is. Om te zeggen: ik besta, en ik ga nog lang meegaan. Ik ben hier om te blijven. Om die brug te slaan zou ik zoals Angèle in ‘Bruxelles je t’aime’ een stukje Vlaams kunnen zingen, maar daar heb ik eigenlijk nog niet veel over nagedacht. Tot nu toe ben ik vooral dicht bij mezelf gebleven, bij mijn gevoelens. Voor ik Vlaanderen verover, moet ik eerst mezelf veroveren. (Lacht)
Ave de Maere komt op 25/9 uit, concerten op 1 en 2/12 in de Ancienne Belgique, abconcerts.be
PIERRE DE MAERE CONQUIERT LE MONDE (ET LUI-MÊME D’ABORD)
FR/ Pierre de Maere a 25 ans, mais décrit son nouvel album, Ave de Maere, comme une ode à une adolescence vécue des années plus tard. Le garçon qui s’était rendu à Paris avec son appareil photo pour photographier Alex Lawther est devenu l’un des noms les plus marquants de la pop française. Avec son deuxième album, il veut désormais conquérir non seulement le monde, mais aussi lui-même.
PIERRE DE MAERE CONQUERS THE WORLD (BUT HIMSELF FIRST)
EN/ Pierre de Maere is 25, but describes his new album Ave de Maere as an ode to an adolescence he only got to experience years later. The boy who once travelled to Paris with his camera to photograph Alex Lawther has since become one of the most striking names in French pop. Now, as he releases his second album, he wants to conquer not only the world, but himself.
Actueel
Ilyas El Omari verliest parlementaire onschendbaarheid Brussels parlementslid Ilyas El Omari (Team Fouad Ahidar) is sinds maandag zijn parlementaire onschendbaarheid kwijt. De parketten willen hem voor de rechter kunnen brengen. “Gelet op de feiten wordt dat minstens overwogen.” door Bram Van Renterghem
El Omari was niet aanwezig op de stemming. “Dat is maar goed ook”, zegt partijleider Fouad Ahidar. “Zo heeft hij geen invloed op de mensen, die misschien uit empathie of medelijden tegen de opheffing zouden stemmen.” Zelf zegt Ahidar voor een opheffing te hebben gestemd. “Ik ben blij dat El Omari het nu kan uitleggen aan justitie.” Het andere aanwezige parlementslid voor Team Fouad Ahidar, Najima El Arbaoui, zegt liever niet wat ze gestemd heeft.
El Omari kwam in opspraak na artikels in BRUZZ over het inzetten van een parlementaire medewerker voor zijn eigen bedrijfjes. BRUZZ gaf ook een inkijk in het kluwen van ondernemingen waar El Omari eigenaar van is, maar die financieel vaak ongezond zijn. Het parket van Brussel startte daarop een onderzoek. Het parket van Halle-Vilvoorde had al een onderzoek naar hem lopen. Beide procureurs vroegen om de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid. Die opheffing gebeurde maandag in het Brusselse parlement, met 65 stemmen voor en 16 stemmen tegen. Dat hoge aantal tegenstemmers is verrassend. Twee weken geleden adviseerde de Commissie Vervolgingen, met daarin alle politieke partijen, nog unaniem om de onschendbaarheid op te heffen. Wie tegenstemde, valt moeilijk te achterhalen. De stemming is geheim. 14
Zowel het parket van Brussel als dat van Halle-Vilvoorde vroeg net voor de zomer om de onschendbaarheid op te heffen. Dat gebeurde via het parket-generaal: een standaardprocedure. El Omari liet meteen daarop weten ter beschikking te staan van beide parketten. Dat van Brussel verhoorde hem kort erna, in het kader van een onderzoek naar mogelijke verduistering van fondsen en valsheid in geschriften. Dat spitste zich toe op de inzet van de parlementaire medewerker. Het parket van Halle-Vilvoorde heeft El Omari nog niet ondervraagd. Dat parket doet vooral onderzoek naar het Centre Medico Dentaire d’Uccle, een bedrijf voor thuiszorg en -verpleging, met zetel in Kraainem. Dat bedrijfje werd op 6 februari 2024 failliet verklaard. De curator, die het faillissement moet afhandelen, kon hem niet vinden en diende daarom een strafklacht in, waarna het parket van Halle- Vilvoorde een opsporingsonderzoek opende. Kort daarna had El Omari wél een onderhoud met de curator. Het faillissement werd op 30 september 2025 afgesloten.
© BELGA
Twee onderzoeken
Toch loopt dat onderzoek nog altijd en zit het in zijn eindfase, laat het parket van Halle-Vilvoorde weten. Er wordt nu onder meer onderzocht of hij vóór het faillissement middelen aan de vennootschap heeft onttrokken en naar zijn privé-account heeft overgeheveld, wat mogelijk strafbaar is.
Vrijwillig verhoor
El Omari verzette zich niet tegen de opheffing van zijn onschendbaarheid, maar toont zich wel verrast dat de parketten hierop aandringen. Voor een vrijwillig verhoor is dat immers niet nodig. “Ik heb me al laten ondervragen door het parket van Brussel en ben ook bereid dat te doen bij het parket van Halle-Vilvoorde. Zelfs al gaat het over een faillissement dat intussen netjes is afgehandeld”, zegt hij. Het klopt dat voor een gewoon, vrijwillig verhoor geen opheffing
van de onschendbaarheid nodig is. In dat geval lijkt de opheffing overbodig. Dat is wel nodig om een onderzoeksrechter, een aanhoudingsbevel of een huiszoekingsbevel te vorderen. En ook nodig om een parlementslid voor de rechter te brengen. Dat is precies wat hier op het spel staat.
‘Onschuldig’
“Gelet op de feiten wordt een vervolging minstens overwogen”, zegt Sabine Lievens, woordvoerder bij het parket van Halle- Vilvoorde. “En daarvoor moet eerst de parlementaire immuniteit worden opgeheven.” Die voortzetting van de zaak voor de rechter is ook de reden die de woordvoerder van het parket-generaal van Brussel aanhaalt: “De opheffing is gevraagd in twee dossiers, dat van Halle-Vilvoorde en dat van Brussel, om het parlementslid te kunnen
“Ik ben blij dat El Omari het nu kan uitleggen aan justitie” Fouad Ahidar
Partijvoorzitter TFA
vervolgen”, zegt An Schoonjans. Bij vervolging stelt het parket de strafvordering in, waarna de zaak voor de rechter kan komen. El Omari houdt zijn onschuld staande. “Ik zal me ook in die zin verdedigen. Ik heb geen fouten gemaakt.” Naar eigen zeggen wordt hij deze week nog ondervraagd door het parket van Halle-Vilvoorde. Intussen zijn nog eens drie zaken van El Omari failliet verklaard: Eloï Corporate, een bouwbedrijf; Vip Cars Belgium, een taxibedrijf en DK Cabs, ondanks de naam een slagerij in Molenbeek. Volgens El Omari zelf is het faillissement van die slagerij intussen wel opgeheven. De slagerij niet meegeteld zijn intussen vier van de twaalf vennootschappen van El Omari failliet verklaard. Nog eens twee zijn gerechtelijk ontbonden en de rest staat financieel in het rood. 23 september 2026 |
15
Opinie
‘Wie is de eigenaar van het Tshokwe Cihongo-masker?’ Het AfricaMuseum doet mee met de erfgoedtombola van de Nationale Loterij en hoopt 150.000 euro te winnen voor de restauratie van het Tshokwe Cihongo-masker. Kunsthistorica Anne Wetsi Mpoma bekritiseert die aanpak: “Elke campagne die inspeelt op de emoties van het publiek zonder de herkomst van de objecten zichtbaar te maken, bevestigt een oude orde: Europa bewaart, vertelt en beslist.”
Anne Wetsi Mpoma Kunsthistorica
Curator en eigenaar van The Gallery Wetsi Belgisch-Congolese auteur
Tijdens een recente familiemaaltijd ontstond een discussie over een tentoonstelling van hedendaagse kunst waarin sacrale objecten uit Afrikaanse tradities werden gebruikt. Een koppel – de ene wit, de andere van Afrikaanse afkomst – keek er heel anders naar. De eerste herhaalde met rustige vanzelfsprekendheid een bekend argument: dankzij het museum of de kunstenaar kunnen we die objecten tenminste ontdekken, bekijken en ervan genieten. Is dat niet beter dan dat ze verdwijnen? Het klinkt redelijk. Maar precies daar zit het probleem. Dat een Europees publiek voordeel haalt uit de aanwezigheid van een object, zegt niets over de omstandigheden waarin het zijn plaats van herkomst heeft verlaten. Onteigening wordt geen redding omdat wij er vandaag naar kunnen kijken. Zo krijgt het verlangen van de ene groep om te zien meer gewicht dan het recht van de andere om zelf te beslissen.
Stadsleven (Bange) bankrover door Kris Hendrickx Ik sta in Sint-Gillis, op de plek waar de vorige avond een twintigtal kogels zijn afgevuurd met een kalasjnikov. Donkere inkepingen in het asfalt zijn de stille getuigen van een salvo voor een vol terras. Dat hij zich op de 16
grond heeft gegooid, vertelt de pizzaiola. Dat het zo anders klonk dan in actiefilms, merkt de tuinierende buurman op. Dat ze wil verhuizen, hoor ik van een alleenstaande moeder, die naar haar tienjarige zoon kijkt.
Ik moest eraan denken toen ik de oproep van het AfricaMuseum zag om voor de Erfgoedloterij te stemmen voor de restauratie van een Tshokwe Cihongo-masker. Het museum beschrijft het als een krachtige mannelijke geest,
aan eigendom. Een museum kan iets bewaren, onderzoeken of tentoonstellen zonder er eigenaar van te zijn. Maar op zichzelf schept die zorg geen eigendomsrecht. Het recht rond goederen die tijdens de koloniale periode zijn verworven, is complex. Het verschilt naargelang de periode, het land, het statuut van de collectie en de omstandigheden waarin een object werd verkregen. Je kunt dus niet stellen dat elk object in een Europese collectie juridisch gestolen is. Ook het omgekeerde geldt. Dat een object al decennialang in een inventaris staat, bewijst niet dat er sprake was van vrije instemming of een geldige overdracht. In een koloniaal systeem dat op
“Dat een object al decennia in een inventaris staat, bewijst niet dat er sprake was van vrije instemming of een geldige overdracht” verbonden met initiatie, gezag en collectieve identiteit. Het vermeldt ook dat zulke maskers bedoeld waren om binnen een rituele context te functioneren. Maar één vraag ontbreekt: waar komt dit masker vandaan? Wie heeft het afgestaan, onder welke omstandigheden, en op welke grond bewaart het museum het nog? Die vragen stellen betekent niet dat je tegen restauratie bent. Het betekent dat je weigert om zorg voor een object gelijk te stellen
Een buurman die er is komen bijstaan vertelt hoezeer hij geschrokken is. “Een kalasjnikov, dat is luid hé.” Of hij dan ervaring heeft met het automatische geweer? “Ik ben bankrover geweest.” Ik laat de mededeling even bezinken. Of hij dan veel banken heeft beroofd? “Dat kan ik natuurlijk niet zeggen.”
machtsongelijkheid en dwang berustte, volstaan een ontvangstbewijs of de vermelding ‘verzameld’ niet om de zaak af te sluiten. Precies daar duikt een vorm van institutionele kwade trouw op. Als naar de herkomst wordt gevraagd, antwoordt men met wetenschappelijke expertise. Als het eigendomsrecht ter discussie staat, wijst men op de kwaliteit van de bewaring. Als restitutie ter sprake komt, wordt gewaarschuwd dat het object misschien zou verdwij-
Mijn gesprekspartner diept een gevouwen en gekreukte fotokopie op, die hij blijkbaar altijd bij zich draagt. Een krantenartikel met de foto van een wapenarsenaal. Het zijne. Dat hij drie boeken heeft geschreven over zijn leven, hoor ik nog. En dat hij ooit een politieman doodschoot en 30 jaar van zijn leven achter tralies
doorbracht. Die avond zoek ik zijn naam op, zijn verhaal lijkt te kloppen. “Maar nu zou ik graag verhuizen, met al dat geweld.”
In Stadsleven vertellen redacteurs en lezers in maximaal 1000 tekens een verrassende anekdote over Brussel. Insturen kan via redactie@bruzz.be
Cartoon door Kim
nen. Zo wordt het technische vermogen om iets te bewaren omgevormd tot een moreel recht om het te houden. Tegelijk wordt de volledige bewijslast bij de onteigende partijen gelegd, terwijl de objecten, inventarissen en archieven in handen van Europese instellingen blijven.
Raciale last
Die logica stopt niet aan de museumdeur. Ze dringt ook onze families, relaties en vriendschappen binnen. Als een wit persoon zegt dat zijn of haar toegang tot een object de onteigening ervan compenseert, wordt de eigen nieuwsgierigheid de maatstaf voor wat rechtvaardig is. De persoon van Afrikaanse afkomst moet dan uitleggen waarom dat genot niet neutraal is, herinneren aan het historische geweld en een pijn verdedigen die de ander kan reduceren tot een verschil van mening. Ook dat is een raciale last: dat je zelfs in de privésfeer historisch werk moet verrichten, terwijl dat eigenlijk de taak hoort te zijn van de instellingen. De inzet is daarom niet alleen erfgoedkundig. Ze is ook democratisch. Elke campagne die inspeelt op de emoties van het publiek zonder de herkomst van de objecten en de betrokken rechten zichtbaar te maken, bevestigt een oude orde: Europa bewaart, vertelt en beslist. De samenlevingen van herkomst leveren de betekenis, maar krijgen zelden zeggenschap. De restauratie van de Cihongo
kan noodzakelijk zijn. Maar ze zou gepaard moeten gaan met de publicatie van de herkomstgegevens, het openstellen van de archieven en onafhankelijk onderzoek waarbij Tshokwe- gemeenschappen, professionals en instellingen uit de betrokken landen en geëngageerde diaspora’s worden betrokken. Dat onderzoek moet gevolgen kunnen hebben. Het kan leiden tot een overdracht van eigendom, restitutie, bruikleen of gedeeld beheer, afhankelijk van wat eruit blijkt. Europese expertise wordt gemakkelijk als vanzelfsprekend beschouwd. Afrikaanse expertise en infrastructuur moeten zich telkens weer bewijzen. Instellingen die zich voorstellen als de onmisbare hoeders van dit erfgoed, moeten rekenschap afleggen over de staat van de objecten, de omstandigheden waarin ze werden bewaard en de ingrepen die ze hebben ondergaan. Over bewaren moet verantwoording worden afgelegd. Een instelling die een object bezit, kan uit haar bewaringsopdracht geen eigendomsrecht afleiden. Evenmin kan ze daar een blijvende superioriteit uit laten voortvloeien. Erfgoed verdwijnt niet als het terugkeert naar de gemeenschappen wier geschiedenis het draagt. Wat wel moet verdwijnen, is het idee dat onze toegang belangrijker is dan hun instemming. Reageren of zelf een opiniestuk insturen? Mail naar redactie@bruzz.be
Quote Patrick Evenepoel reflecteert over het multiculturele huwelijk tussen zijn zoon Remco en diens vrouw Oumi Rayane
“Ik ben opgegroeid in Brussel: elke ouder zou moeten weten dat de kans vandaag groot is dat je kind met iemand van een andere origine naar huis komt” Humo, 16 september 2026 23 september 2026 |
17
In beeld
In het nieuws 21/09 | Goldstein niet betrokken bij Kanal-opvolging. Yves Goldstein blijft aan het roer als directeur van museum Kanal tot de opening eind november. Bij de selectie van zijn opvolger wordt hij wel buitenspel gezet. Dat 18
laat het kabinet van Brussels minister-president Boris Dilliès (MR) weten. Normaal zou Goldstein pas begin 2027 vertrekken, maar dat wordt nu vervroegd: het contract van de Kanal- baas loopt af op 30
november, meteen na het openingsweekend. Goldstein zal geen rol meer spelen in de selectieprocedure van zijn opvolger. 21/09 | Beperkt aantal boetes voor inbreuken op helmplicht e-steps. Sinds 1 september is de helmplicht van kracht voor gebruikers van elektrische
steps die sneller dan 20 kilometer per uur kunnen. Voorlopig blijft het aantal uitgeschreven boetes voor inbreuken op die regel relatief beperkt, blijkt uit cijfers van meerdere Brusselse politiezones. 20/09 | Bijna halve ton afval opgeruimd tijdens World Cleanup Day in Brussel. Zo’n 200 mensen
verzamelden zondagochtend in de buurt van de Thurn & Taxis-site, voor de opruimactie georganiseerd door de vereniging River Cleanup. Gewapend met vuilniszakken en grijpstokken trokken de deelnemers langs de kades van het kanaal. Daar verzamelden ze 438,5 kilogram afval, waaronder 92,4 kilogram plastic.
Hoe sterk is de eenzame fietser Hoewel de Brusselse straten tijdens Autoloze Zondag normaal drukbezet zijn met fietsers, bleven ze zondag door de regen opvallend leeg. De moedige fietser en wandelaar die het barre regenweer trotseerden, waren op één hand te tellen. Ondanks de regenachtige voormiddag is deze editie volgens Brussels minister
20/09 | Gatz wordt mede-eigenaar van café. Brussels politicus Sven Gatz (Anders) is sinds afgelopen weekend mede-eigenaar van café ‘In Den Hemel’ in Ganshoren. Het café telt nu zes uitbaters. Gatz stond zaterdag voor het eerst achter de toog. “Er waren heel wat verbaasde gezichten. Ik merkte dat
het toch heel pittig is om tussen 16 uur en 3.00 uur ‘s ochtends op je benen te staan.” Gatz blijft wel Brussels parlementslid. 18/09 | Alcoholverbod verlengd tot 2030. Het stadsbestuur van Brussel vindt de resultaten van het alcoholverbod in het centrum bemoedigend. Het aantal pv’s voor
overlast is in het betrokken gebied met 30 procent gedaald, daarom wil Brussel-Stad het verbod nu verlengen tot 2030. “Ondanks het verbod zien we ook geen verschuiving van de problemen naar andere wijken. Dat was vorig jaar wel het geval”, laat Brussels burgemeester Philippe Close (PS) weten.
van Mobiliteit Elke Van den Brandt (Groen) toch geslaagd. “Het kwam iets trager op gang door de weergoden, maar dat herstellen we op de Autoloze Zondag van 2 mei. Dan nemen we revanche.” Dat de Brusselaar er wel bij vaart, blijkt uit de metingen van de gewestelijke administratie Leefmilieu Brussel: de luchtkwaliteit is opvallend verbeterd tijdens Autoloze Zondag. Ook was er minder geluidsoverlast. © BELGA
Wie het verbod aan zijn laars lapt, riskeert een GAS-boete tot 500 euro. 18/09 | Graystraat in Elsene aangeduid als drugshotspot. Minister- president Boris Dilliès (MR) voegt de wijk rond de Graystraat in Elsene toe aan de lijst met drugshotspots. Het Gewest telt nu negentien
zulke buurten waar specifieke beperkingen gelden. De nieuwe hotspot omvat het gebied tussen de Graystraat, de Maria-Hendrikastraat, de Giststraat en de Brouwerijstraat – straten op een steenworp van het Flageyplein. De politie kan in hotspotbuurten extra surveillance- en identiteitscontroles uitvoeren. 23 september 2026 |
19
Jongeren
‘Stel die eerste smartphone uit’ Ouders zoeken houvast in een digitale wereld
20
De ouders van 848 Brusselse kinderen hebben al een pact ondertekend om hun kroost zo lang mogelijk te vrijwaren van een smartphone. Een goede zaak, vindt Lies Craeynest van Kids Unplugged. Ze schreef een boek over de moeilijke verhouding van jongeren met hun mobieltje. “Alles en iedereen kan bij je kind komen, en omgekeerd.”
© SHUTTERSTOCK
door Isabelle Vanhoutte
Kijk rond in het straatbeeld: de kans is groot dat je een jongere met een smartphone in de hand ziet. In de tram naar school zijn het misschien gamende jongens, verwikkeld in een potje Brawl Stars, terwijl in het park meisjes tiktokken. Volgens recente cijfers van het Apenstaartjarenonderzoek bij meer dan zesduizend jongeren heeft 97 procent van de twaalfjarigen een smartphone. Op een gewone schooldag brengt de helft van de Vlaamse en Brusselse jongeren er meer dan drie uur per dag mee door; in het weekend loopt dat aandeel op tot meer dan driekwart. Smartphones zijn altijd en overal, en dat is niet zonder gevolgen. Steeds vaker komen smartphones – en andere schermpjes – in het nieuws als het gaat om het welzijn van jongeren. Terugvallende PISA-resultaten, eetstoornissen, cyberpesten: elke dag wordt duidelijk voor welke nieuwe uitdagingen die schermpjes onze kinderen en jongeren plaatsen. Met de komst van de smartphone veranderde ook het ouderschap. Hoeveel schermtijd is te veel? Wanneer geef je een kind een smartphone? En hoe bewaak je de grenzen wanneer sociale media, games en andere apps ontworpen zijn om voortdurend de aandacht vast te houden? Begin september verscheen Waarom een smartphone kan wachten van Lies Craeynest en Ankatrin Pessemier. Beide auteurs – Craeynest woont in Etterbeek, Pessemier in Meise – zijn de motor achter Kids Unplugged, een ouderbeweging die zich inzet om kinderen te beschermen tegen de schadelijke impact van smartphones en sociale media. Met hun boek willen ze ouders concrete handvatten geven om om te gaan met de aantrekkingskracht van de onlinewereld. 23 september 2026 |
21
Jongeren
Anorexia
Niet bij alle jongeren loopt smartphonegebruik echt mis. Bij een deel wel. “Bij ongeveer tien procent gaat het over écht problematisch gebruik”, stelt Craeynest. Ze noemt enkele verhalen uit haar directe kennissenkring. “Een meisje van dertien dat nadenkt over een neuscorrectie en thuis zware discussies voert omdat ze geen plastische chirurgie mag. Een jongen die meer dan 300 euro verloor omdat hij een onlinescam geloofde: “Get rich quick met een webshop.” Of schooluitval, bijvoorbeeld omdat je voortdurend influencers ziet die zogezegd rijk worden. Waarom zou je dan
vandaag moeilijk om een tekst van drie of vier pagina’s te lezen. Ook misogynie en een obsessie met uiterlijk kun je linken aan sociale media.” Vandaag krijgen kinderen hun eerste smartphone gemiddeld op 9 jaar en 8 maanden, en maken ze hun eerste socialemediaprofiel aan rond hun tien jaar, zo blijkt uit cijfers van MediaNest, een website over mediaopvoeding. Maar volgens Craeynest is de vraag wat ouders precies in handen van hun kind geven. “Je denkt dat je een telefoon geeft, maar is dat wel zo? Alles en iedereen kan bij je kind komen, en omgekeerd. Achter die apps zit een team van honderden gedragspsychologen dat probeert je kind zo lang mogelijk op dat scherm te houden, omdat dat meer inkomsten oplevert. Om die risico’s te beperken, moet je als kind enorm veel zelfbeheersing hebben en als ouder een heel sterke verbinding met je tiener.” Schermgebruik beperkt zich bovendien niet tot smartphones. Met de start van het schooljaar krijgen veel leerlingen een tablet of laptop mee naar huis. “Zelfs als je zelf
“Toen mijn dochter na het kijken van YouTubefilmpjes op haar negende zei dat ze een ‘make-upritual’ nodig had, hebben we de tablet weggehaald” Lies Craeynest
Auteur van ‘Waarom een smartphone kan wachten’
nog moeite doen op school? En dat terwijl die influencers in werkelijkheid vaak gewoon studio’s huren om een rijke levensstijl te veinzen.” “Ook anorexia komt vaak voor. Ik ken zeker drie meisjes van wie de ouders ervan overtuigd zijn dat sociale media en het voortdurend aangeboden krijgen van bepaalde content daar een rol in hebben gespeeld. Of dit voorbeeld: een Instagramgroep wordt aangemaakt waarin een hele klas wordt gegooid, een tweede middelbaar. Vervolgens sluit ook een drugsdealer aan, die lean en weed verkoopt.” Daarnaast wijst Craeynest op effecten die breder bij tieners spelen. “Het gebrek aan focus, de korte beloning en de constante prikkels eisen hun tol. Voor een tiener is het 22
langer hebt gewacht met een smartphone, komt daar alles binnen.” Volgens Craeynest is dat een systeemfout. “Eigenlijk kun je het zo bijna niet meer overzien.” Vandaag worstelen ouders en kinderen in vrijwel elk gezin met de vraag hoe ze met die schermen moeten omgaan. “Iedereen probeert het op zijn eentje uit te zoeken: welke regels gelden bij ons?” zegt Craeynest.
Tips per leeftijd
Met het boek en de bijhorende website wil Kids Unplugged ouders helpen om daar sterker in te staan. “Wij proberen een gids te bieden, die voortkomt uit internationale discussies en samenwerking met andere ouderbewegingen, zoals Smartphone Free Childhood. Ons doel is om ouders opnieuw
© SHUTTERSTOCK
“Kids Unplugged stelt de vraag: kunnen we dit ook anders doen, en hoe?” vertelt Craeynest. “Voor antwoorden zijn we onze mosterd gaan halen bij experten: dokters, neuropsychiaters, neurologen, slaapexperten en ook een oogarts. Want: wat is hier nu eigenlijk aan de hand? Van daaruit hebben we een nieuw kader voorgesteld, met concrete tips en tricks.”
een soort digitaal kompas te geven: wat is goede, versterkende technologie en wat is dat niet? En vervolgens kijken we per leeftijd wat aangewezen is.” Daaruit kwamen heel wat concrete adviezen. Zoals: geen schermen tussen nul en drie jaar. “Als je tussen twee en drie jaar samen naar iets kijkt, kan dat leuk en leerrijk zijn. Op die leeftijd raden we vooral aan om individuele tablets te vermijden.” Craeynest maakt een verschil tussen een gedeeld scherm, zoals de televisie, en een geïndividualiseerd privéscherm, zoals een smartphone of tablet. “Een laptop zit daar tussenin: je kunt nog een beetje meekijken en zien wat er gebeurt.” Voor drie- tot twaalfjarigen geldt het advies: wacht zo lang mogelijk met privéschermen. “Toen mijn dochter na het kijken van YouTubefilmpjes op haar negende zei: ‘Mama, ik heb een make-upritual nodig’, hebben we bij ons thuis de tablet gewoon weggehaald. Die doet nu enkel nog dienst als afstandsbediening voor de muziekspeler”, zegt Craeynest.
De bezorgdheid over de impact van smartphones en sociale media op kinderen groeit niet alleen bij ouders en experten, maar ook op beleidsniveau. Vorige week stelde de Europese Commissie haar nieuwe EU Kids Act voor. “Jonge Europeanen brengen nu vier tot zes uur per dag op schermen door. Kinderen raken steeds dieper verstrikt in feeds die zo zijn ontworpen dat ze blijven scrollen”, zei Commissievoorzitster Ursula von der Leyen een dag eerder in haar State of the Union. Met de nieuwe regels kunnen jongeren onder de 15 jaar geen account meer aanmaken op sociale media. Tussen 13 en 15 kan het eventueel via de ouders, maar dan met sterke beperkingen. Craeynest noemt dat een stap vooruit. “Europa erkent eindelijk dat er een probleem is. Al had ik liever zestien jaar gezien als minimumleeftijd.”
Ondersteuning in de buurt
Voor drie- tot twaalfjarigen geldt het advies: wacht zo lang mogelijk met privéschermen (de kinderen op de foto zijn niet de kinderen van de auteurs van het boek).
Wie zijn kind bijvoorbeeld alleen naar de bakker om de hoek wil laten gaan, kan volgens haar kiezen voor een eenvoudig toestel zonder internet, zoals een oude Nokia. Ook walkietalkies zijn een mogelijkheid. “En vooral: geef kinderen meer vrijheid en vertrouwen offline. Het mag niet voelen alsof je alleen maar iets afpakt. Je moet ook kijken naar wat ze wél kunnen doen.”
Geen sociale media onder 14
Voor jongeren onder de veertien jaar raadt Kids Unplugged een gsm zonder internet of sociale media aan, enkel om te bellen en te sms’en. Tussen veertien en zestien jaar kan volgens het voorgestelde kader een smart phone met een beperkt aantal apps en ouderlijk toezicht. Vanaf zestien jaar is een smartphone met volledige functionaliteit mogelijk, “maar dan best met sociale media en apps die écht veilig zijn voor minderjarigen”, aldus Craeynest. Een van de tools die Kids Unplugged aanbiedt, is een pact dat ouders kunnen ondertekenen om die eerste smartphone uit
te stellen. Een document dat ze thuis bijvoorbeeld aan de koelkast kunnen hangen. “Er horen ook filmpjes bij waarin psychiaters en andere experten uitleggen waarom dat een goed idee is.” Op de website is zichtbaar hoeveel ouders in elke stad, dorp, school of zelfs klas hebben meegetekend. “Op die manier worden individuele beslissingen zichtbaar.” Vandaag zijn in heel België zo’n drieduizend pacten ondertekend. Brussel telt daarbij het grootste aantal, met zo’n 848 kinderen.
Niet alleen Europa, ook lokale overheden en scholen kunnen volgens Craeynest een belangrijke rol spelen. Ze kunnen informatieavonden organiseren, ouders en leerkrachten sensibiliseren en meer inzetten op preventie. Daarnaast ziet Craeynest een rol voor Kind en Gezin en de eerstelijnszorg. “Je krijgt vandaag wel voedingsrichtlijnen mee, maar geen handleiding voor gezond schermgebruik.” Ook gemeenten kunnen het thema breder onder de aandacht brengen. Etterbeek organiseerde onlangs een informatieavond, die heel wat geïnteresseerden lokte. “Ouders zijn zo dankbaar dat er een soort tegenwind komt.”
Waarom een smartphone kan wachten van Lies Craeynest en Ankatrin Pessemier is verschenen bij Borgerhoff & Lamberigts, 288 blzn., 24,99 euro
RETARDER LE PREMIER SMARTPHONE
FR/ De plus en plus de parents bruxellois retardent le premier smartphone de leur enfant, préoccupés par les écrans et les réseaux sociaux. Lies Craeynest, de Kids Unplugged, plaide pour des règles selon l’âge et des téléphones simples sans internet. Les règles européennes pourraient également aider les parents à mieux protéger leurs enfants.
DELAY THAT FIRST SMARTPHONE
EN/ More Brussels parents are delaying their child’s first smartphone over concerns about screen use and social media. Lies Craeynest of Kids Unplugged advocates age-based guidelines and simple phones without internet. European rules could also help parents protect children from the downsides of smartphones. 23 september 2026 |
23
27.09.2026
IN HET MUSEUM VOOR KUNST & GESCHIEDENIS PODCAST ‘IN BRUSSEL’
Luister elke week naar twee verhalen recht uit de stad met Margot Otten
Deze week BRUZZ-journalist Thomas Goossens volgt het spoor van cocaïne in Brussel, langs de havens tot op onze straathoeken. Savonneries Bruxelloises maakt al 100 jaar koninklijke zeep in Laken.
‘In Brussel’, elke woensdag op je favoriete podcast-app en op BRUZZ.be/podcast
Yasmina El Messaoudi VRT-journaliste en auteur – Toni Coppers Misdaadauteur – Sven Speybrouck Radio- en tv-presentator – Nicholas Van Laerhoven Leraar Latijn – Luana Di�ficile BRUZZ-journaliste
BIJZONDERE GIDSEN NEMEN JE MEE NAAR HUN FAVORIETE OBJECTEN EN VERHALEN Lectrr Cartoonist – Kurt Deswert Voetbalhistoricus – Kristian Vanderwaeren Hoofd Belgische doaune – Dave Sinardet Politicoloog – Herman Mennekens & Axel De Backer Auteurs biografie Joseph Diongre
Datum 27.09.26 Uur 10:00 Locatie JUBELPARK 10 BRUSSEL Prijs €3 - €5 Tickets en info via MUSEUMMATINEE.KORTWEG.BRUSSELS
Botanisch Brussel
Humaan composteren Begraven worden in een cocon van stro Behalve begraven of gecremeerd worden, is ook veraarden een begrafenismogelijkheid. De Brusselse vzw Compostez-moi! legt dit weekend op de eerste Jardins de l’HippoDrohme uit wat dat inhoudt. door Andy Furniere
Sinds 2019 werkt de Brusselse Cléo Duponcheel onder de naam Croque-Madame als uitvaartondernemer, waarbij ze zo duurzaam mogelijk probeert te werken. “Het gaat nog om details, want echt ecologische begrafenissen zijn nog niet mogelijk”, zegt ze. “Er is veel greenwashing in de sector, onder meer rond urnes waar zogezegd vlotjes een boom uit zou groeien.” Vandaag zijn er in ons land twee legale begrafenismogelijkheden: begravingen en crematies. Die hebben allebei een milieu- impact, stelt Duponcheel. “Bij begravingen bevinden lichamen zich op een diepte waar ze door een gebrek aan zuurstof en de juiste micro-organismen slecht ontbinden, zodat ze het grondwater kunnen vervuilen. Crematies verbruiken veel energie en bovendien is er het risico dat er, ondanks de filters, schadelijke deeltjes in de lucht komen.” Zo’n twee jaar geleden richtte ze met gelijkgezinden de vzw Compostez-moi! op, die strijdt voor het wettelijk maken van een derde optie: humaan composteren of veraarden. “Om duurzaamheidsredenen, maar ook omdat veel mensen meer verbinding met de natuur willen, ook na de dood. Met veraarding geef je de voedingsstoffen van je lichaam terug aan de aarde.” De vzw zet in op onderzoek, partnerschappen en bewustmaking. Komend weekend heeft ze een stand op de eerste editie van het Brusselse plantenevent Jardins de l’HippoDrohme, waarbij bezoekers onder meer een model kunnen bestuderen van een speciale installatie voor humaan composteren. “Wij hebben het niet over op compostering in natuurlijke omstandigheden (in een soort composthoop, red.), want daar zijn te veel problemen mee, maar concentreren ons op veraarding onder gecontroleerde omstandigheden”, benadrukt Duponcheel. Daarbij wordt het lichaam in een soort cocon gelegd met organisch materiaal – zoals stro en houtsnippers – en wordt er gewaakt over de juiste balans van vochtigheid, zuurstof en
Eigenschappen • Bij humaan composteren onder gecontroleerde omstandigheden ontbindt het lichaam in een speciale cocon • De methode zou milieuvriendelijker zijn dan begravingen en crematies • Om ze hier wettelijk te maken is er nog meer wetenschappelijk onderzoek nodig
temperatuur, zodat het lichaam goed wordt afgebroken door micro-organismen. In 2021 noemde het Belgisch Raadgevend Comité voor Bio-ethiek de methode “uitvoerbaar, veilig en duurzaam”, zodat ze in principe “op middellange termijn” toegelaten zou kunnen worden. Een recente peiling van de Universiteit Antwerpen suggereert dat er een groeiend draagvlak voor is, stelt doctoraatsonderzoeker Hanne Dielis. “Mensen blijken in het algemeen gematigd positief te staan tegenover deze alternatieve techniek, maar vragen wel meer informatie.” Veel van de huidige kennis over de methode komt uit de VS en Duitsland, waar ze in bepaalde staten legaal is. “De regel geving varieert daarbij, maar soms worden bijvoorbeeld mensen die leden aan prionziekten (veroorzaakt door ziekteverwekkende eiwitten, red.) als Creutzfeldt-Jakob uitgesloten door risico’s gesignaleerd door onderzoekers.” Volgens onder meer de Nederlandse Gezondheidsraad moet er meer onderzoek plaatsvinden, om bijvoorbeeld uit te zoeken welke stoffen er overblijven na het composteren van een menselijk lichaam dat onder meer vullingen, protheses en medicijnen kan bevatten. “Die nood aan kennis invullen is de kern van het werk van Compostez-moi!” zegt Duponcheel. “De Universiteit van Leipzig deed onlangs belangrijk onderzoek, maar wij pleiten voor een proefproject aan een Belgische universiteit.” Intussen stelt de vzw op 9 en 10 oktober al buitenlandse proeven voor op een conferentie in Louvain- la-Neuve. Info over de Jardins de l’HippoDrohme via fetedesplantes.be/nl
Reeks nalezen?
Lees de hele reeks op BRUZZ.be/dossier/botanisch-brussel 23 september 2026 |
25
Koken
De Belgische Jamie Oliver kookt in Kuregem Brusselse hype Whoogy’s brengt derde kookboek uit
Vergeet Jeroen Meus of Jamie Oliver, losjes koken doet de moderne man tegenwoordig met de hulp van Instagram. Daar bereikt Whoogy’s, het account van Hugo Thannberger, nu ruim een miljoen fans vanuit Brussel. Die gaan van Franse sterrenchefs tot supermarktketen Delhaize en zanger Mathieu Terryn. Deze week lanceert Whoogy’s zijn derde kookboek. “Ik blijf bij iedere video angstig voor de mening van het publiek” door Eva Christiaens foto’s Tiene Carlier
W
at was uw coronahobby in 2020? Voor Hugo Thannberger (35), toen nog digitaal marketeer in Parijs, bleef het nooit bij zuurdesembrood of trage stoofpotjes alleen. De man zonder koksdiploma ontpopte zich in een jaar tijd tot een van de eerste en grootste Franstalige kookinfluencers op het internet. Niet vanuit Parijs, maar gewoon in Brussel. “Mijn partner is Belgische, ik kende Brussel al goed. We hadden ook naar Marseille of Lyon kunnen verhuizen, maar ik hou ervan dat Brussel een hoofdstad is. Je kunt hier de hele wereld ontmoeten”, vertelt hij. Het koppel trok naar Elsene en begon er vanuit hun eigen keuken kookvideo’s te maken. “La cuisine des copains”, zo noemde Thannberger het, een keuken voor vrienden, 26
met lasagnes, risotto, smashburgers en andere streetfood van over de hele wereld. “Ik wil me niet beperken tot één keuken of stijl. Net als in de muziekwereld zijn er absolute niches en heel generalistische chef-koks. Ik vind dat tof: ik hou van te veel verschillende gerechten om te kiezen”, vertelt hij vanuit zijn werkplek in Kuregem. “Ik leg ook simpele keukentechnieken uit. Een wortel koken in water of diezelfde wortel aanstoven met de juiste kruiden, maakt al een wereld van verschil. Is dat origineel? Niet altijd, maar mensen zoeken een personage om zich aan te hechten. Sommige chefs doen dat heel droog, ik hou het luchtig.” Die stijl slaat aan: zes jaar en twee kookboeken later zit het merk Whoogy’s aan liefst 1,8 miljoen fans als je het Instagram-, TikTok- en YouTube-kanaal optelt. Dat komt
in de buurt van influencers als Average Rob en is minstens vier keer zoveel als de Vlaamse tv-chefs Jeroen Meus, Jelle Beeckman (The Messy Chef) of Sandra Bekkari. Het leverde Whoogy’s bovendien een vaste samenwerking op met supermarktketen Delhaize en eigen producten bij onder meer sauzenmerk Swet en koekjesfabrikant Dandoy in Brussel. Deze week ligt zijn derde kookboek, Dailycieux, in de rekken. Daarin vind je 150 recepten om thuis te eten “zoals op restaurant”, zegt Hugo Thannberger. In het Frans, want de Parijzenaar richt zich nog altijd op zijn thuisland. Dat lijkt zelfs de Vlaming niet te deren: slager Hendrik Dierendonck, dj Lefto en Antwerps zanger Mathieu Terryn zijn inmiddels Whoogy-fan. “Er zijn 5 miljoen Franstalige Belgen en 65 miljoen Fransen. Uiteraard heb ik dan meer volgers
Met Whoogy’s, zijn Instagramaccount, bereikt kook influencer Hugo Thannberger een miljoen fans.
uit Frankrijk dan België, maar ik blijf gelijk aanwezig in beide landen. En wat ik ook doe, er is altijd wel iemand jaloers. Woensdag organiseer ik een boekvoorstelling in Brussel. Dan zeggen mijn fans uit Nantes of Lyon: en wij dan?”
Sterrenchefs
Zonder culinaire ervaring een kookpagina beginnen in het Frans, de taal van het land der gastronomie, dat klinkt als vloeken in de kerk. Zes jaar geleden wás het ook behoorlijk vernieuwend in Frankrijk, herinnert Thannberger zich. “Beroepschefs keken toen neer op kookvideo’s. Ze vonden het iets voor autodidacten en amateurs. Niet dat ze ons uitlachten, maar ze vonden het wel een andere wereld”, zegt hij. “Inmiddels hebben ze allemaal begrepen dat kookvideo’s gewoon een communicatiemiddel zijn.
“Een Franse sterrenchef vertelde me zelfs eens dat mijn boek in zijn keuken staat voor het eigen personeel”
Instagram is een uitstekend visitekaartje. Wereldwijd zie je dat chefs onlinecontent gebruiken om een verhaal te creëren en klanten te lokken.” Hoe meer recepten die professionele koks zelf begonnen te delen, hoe meer zij ook in gesprek raakten met amateur-influencers als Thannberger. “Ik heb nu soms discussies met sterrenchefs met twee of drie Michelinsterren op hun naam. Anderen herkennen mij als klant in hun restaurant”, zegt hij. “Ik voel dus wel legitimiteit en ik denk dat mijn kookboeken daarbij hebben geholpen. Dat zijn geen boeken vol foto’s van mezelf als influencer, maar echte recepten die mensen thuis kunnen namaken. Een Franse sterrenchef vertelde me zelfs eens dat mijn boek in zijn keuken staat voor het eigen personeel.” Het eerste kookboek van Whoogy’s, Manuel du cuisinier amateur, werd in vier 23 september 2026 |
27
Koken
jaar tijd 90.000 keer verkocht. De opvolger nog eens 42.000 keer. De uitgeverij veronderstelt dat zeker tien procent van die verkoop in België plaatsvond. Tegelijkertijd stond Thannbergers privéleven niet stil: sinds de verhuizing naar België kreeg hij twee kinderen. “Ik heb bij elk vorig boek een kind gekregen. Deze keer niet”, lacht hij over zijn nieuwste uitgave. Zijn partner Margaux de Heusch stapte inmiddels voltijds in het bedrijf, ze hebben een vaste cameraman voor Instagram en een fotografe voor de kookboeken. Vorig jaar kocht het koppel een eigen kantoorpand in hartje Kuregem, een ruime loft van twee verdiepingen, waar ze een keuken in hout en inox plaatsten als permanente opnamestudio. “Vroeger filmde ik alles gewoon thuis met een iPhone, maar met twee kinderen werd het best vermoeiend om elke dag mijn materiaal op en af te breken”, vertelt Thannberger. Er staan camerastatieven en studiolampen in het pand, maar ook een barbecue en drie boekenrekken vol kook inspiratie.
Showcooking
Velen zouden hier jaloers op zijn, geeft Hugo Thannberger toe, maar het zou hem nooit lukken zonder zijn boeken of de hulp van partnerbedrijven. “YouTube betaalt je een klein beetje per bekeken video, maar Instagram of TikTok helemaal niets. Ik leef dus van grote en kleine partnerships, waarvan Delhaize de grootste is”, zegt hij. Voor die supermarktketen maakt hij bijvoorbeeld themamenu’s en aangepaste content. De laatste jaarrekening van Whoogy’s is niet publiek, maar in 2024 eindigde het bedrijf zonder enige winst. In één video kruipt minstens een dag werk, daarna wacht nog administratie en allerhande marketing. “Ondernemen is niet altijd rooskleurig. Dit is niet mijn keuken, maar die van mijn bedrijf. Ik, Hugo, ontvang gewoon een maandelijks inkomen. Natuurlijk is dat soms complex. Na de komst van onze kinderen hebben wij twee keer zes maanden minder jobs kunnen aannemen”, legt hij uit. “Het blijft dus onzeker, maar als het werkt, is dit een droomjob. Straks film ik een nieuwe maaltijdbox met Mont d’Or-kaas en Italiaanse ‘ndujaworst. Dat is behoorlijk cool als dagelijkse bezigheid.” Een Nederlandse of Engelse vertaling van de boeken komt er niet meteen aan, maar Whoogy’s plant wel een videoreeks in diverse Belgische steden, ook in Vlaanderen. “Daar wil ik de beste eetadressen testen en in beeld brengen. Antwerpen vind ik op dat vlak fantastisch”, zegt de chef. Met dat soort 28
BIO • 35 jaar, woont in Elsene • Studeert multimedia en marketing in Parijs • Werkt tien jaar lang voor digitale reclamebureaus en food- en reismagazines in Parijs • Verhuist in 2020 naar Brussel, start de Instagram-pagina Whoogy’s • Bereikt 1,8 miljoen volgers via Instagram, TikTok en YouTube • Lanceert in 2022 een eerste kookboek, Manuel du cuisinier amateur, en deze week Dailycieux - Heeft een partner en twee kinderen
food- en reisvlogs komt hij op het terrein van duizenden influencers wereldwijd. “Iedereen kan filmen en delen wat die wil. Het valt me wel op dat vrouwen wat vaker foodvloggen en mannen vaker koken”, geeft hij toe. 65 procent van zijn eigen fans is wel vrouw. “Het zijn vaak mensen in een gelijkaardige levensfase als ik: dertigers die een gezin hebben en kindvriendelijke recepten zoeken. Ik ben er dus gerust in dat mijn publiek met me mee kan groeien. Ik hoef niet voor eeuwig de jonge dertiger uit te hangen.” Toch zijn de zenuwen niet weg. “Het ligt misschien aan mijn persoonlijkheid, maar ik blijf bij iedere video angstig voor de mening van het publiek. Wat werkt, kan puur toeval zijn op basis van het algoritme of de waan van de dag”, zegt hij. Hoe blijft hij origineel wanneer showcooking zodanig alomtegenwoordig is, en nieuwe recepten via algoritmes of zelfs artificiële intelligentie opduiken? Thannberger: “Ik heb zelf maar één video met de hulp van AI gemaakt: simpel-
weg om mijn nieuwste kookboek te tonen vooraleer dat gedrukt was”, zegt hij. “Ik vind nog altijd inspiratie door veel op restaurant te gaan, veel kookboeken te lezen en natuurlijk het internet uit te pluizen.” “Maar ik hoef ook niet de allerorigineelste recepten te verzinnen”, zegt hij. “Iedereen weet hoe je stoemp-saucisse klaarmaakt. Het gaat erom hoe je dat vertelt. En is een Chinees gerecht als mapo tofu echt origineel? Dat is een van de meest gegeten gerechten ter wereld, je vindt het al op kleine plekken in Brussel, maar het blijft onbekend in Europa. Ik heb dat een paar jaar geleden op restaurant gegeten, later opgezocht in kookboeken en stel het nu graag voor aan een breed publiek.”
Dailycieux van Whoogy’s is verschenen bij editionsduchene; 35,15 euro
L’INFLUENCEUR CULINAIRE BRUXELLOIS WHOOGY’S SORT SON TROISIÈME LIVRE
FR/ Depuis Bruxelles, Hugo Thannberger s’est imposé comme influenceur culinaire avec 1,8 million d’abonnés. Son troisième livre, Dailycieux, propose 170 recettes à faire chez soi. Malgré son succès, il reste nerveux face aux réactions du public
BRUSSELS FOOD INFLUENCER WHOOGY’S RELEASES THIRD COOKBOOK
EN/ Based in Brussels, Hugo Thannberger has become a food influencer with 1.8 million followers. His third cookbook, Dailycieux, features 170 recipes to make at home. Despite his success, he still gets nervous about public reactions.
ZONDAG OP BRUZZ TV
Nen druum in de Zoumernacht door het Brussels Volkstejoêter
SYMPHONIC DATES 3 DATES. 3 MASTERWORKS.
WITH THOMAS VANDERVEKEN THU 24.09 Sheherazade THU 25.02 Symphonie fantastique THU 27.05 Bartók’s Concerto for Orchestra Info & Tickets
www.nationalorchestra.be
-- VACATURE -Ben jij zowel communicatief als administratief sterk? Ben je klantgericht en kan je goed
Ter ere van hun 25 jarig bestaan speelde het Brussels Volkstejoêter ‘Nen Druum in de Zoumernacht’, een verbrusseling van de A Midsummernight’s Dream van William Shakespeare. BRUZZ zendt de voorstelling nu integraal uit op tv. Geniet van magische intriges en hilarische chaos in het heerlijk Brussels dialect!
Zondag 27 september, 20u op BRUZZ tv
overweg met cijfers?
BRUZZ zoekt
een enthousiaste sales medewerker (m/v/x) Lees zeker verder op BRUZZ.be/jobs
De gevel
‘Met kerst teken ik een kersttafereel op het raam’ Van kerstbomen tot Halloween-versiering of de namen van vriendinnen van de dochter: in de Frédéric Mohrfeldstraat, in Jette, versiert Tatjana haar venster met krijtstift. “Om zes uur ‘s ochtends word ik wakker van de ganzen die overvliegen.” door Jasper Van Belle foto Ivan Put “Ik vind het vrolijk. Liever zo dan een droge gevel”, vertelt Tatjana Eekman, over haar met krijtstift versierde raam. Ze heeft een opvallend Nederlands accent. Waar dat vandaan komt? “Ik heb heel mijn leven lang in Brussel gewoond en ook mijn ouders hebben geen roots in Nederland. Het accent heb ik te danken aan de Prinses Juliana school, in Etterbeek. Daar lopen heel wat mensen die wel Nederlandse roots hebben school. Van hen heb ik het overgenomen.” Over haar tongval wordt ze nog regelma tig aangesproken. “Intussen vind ik dat niet langer vervelend”, zegt Tatjana. “Er is een periode geweest dat ik het niet leuk vond, maar uiteindelijk is het deel van wie ik ben.” “Vroeger waren de versieringen wel een pak gestructureerder”, grapt Tatjana over haar venster. “Onlangs waren er vriendinne tjes van mijn dochters op bezoek. Zij hebben allemaal hun naam op de ruit geschreven. Misschien mag zoiets niet overal, maar het is slechts krijtstift en het gaat er zo weer af.” Verschillende scènes passeerden al de revue. “Met kerst staat er een kersttafereel 30
en met Halloween teken ik spookjes op het venster. Ik neem een beetje de leiding en de kinderen helpen dan wat mee. Sinds een aantal maanden hangt hier ook een Rode Lijn voor Gaza, die doorloopt bij de buren, maar, zoals je ziet, is ze al lichtjes verkleurd.” Tatjana, kind van een Duitse moeder en een Chileense vader, woont al veertien jaar achter deze gevel in Jette, samen met haar partner en twee kinderen. Na de staatsgreep in 1973 werd haar vader het land uitgezet. Hij kwam naar Brussel en leerde de moeder van Tatjana kennen. Opgroeien deed ze in Evere
“Toen ik naar Jette verhuisde, moest ik wel even wennen aan de rust” Tatjana Eekman
Column
Aftelrijmpje en Sint-Lambrechts-Woluwe. Ze woonde ook een tijdje in een appartement in Schaarbeek. “Toen ik net verhuisde naar Jette, veertien jaar geleden, had ik er wel wat lastig mee. We hadden nog geen kinderen en ik ben echt een stadsmens”, zegt ze. “Zeker aan deze kant van het spoor (de kant van het Koning Boudewijnpark, red.) is het echt rustig. Moet je weten: in het begin werd ik om zes uur ‘s ochtends wakker van de ganzen die overvlogen. ‘Oké, wat is dit hier?’ dacht ik. Het voelde niet helemaal als stad aan. In Schaarbeek, waar ik voorheen woonde, was op elke straathoek wel een durumzaak. Hier is dat niet. Al een geluk dat er tegenwoordig apps als Takeaway bestaan”, grapt ze.
Midden in het groen
Intussen vindt Tatjana het hier superleuk, vertelt ze, “net omdat het hier heel erg rustig is en niet als stad aanvoelt”. “Omdat er eenrichtingsverkeer geldt, is er niet veel doorgaand verkeer. Regelmatig hoor je wel de sirenes van een ambulance of een overvliegend vliegtuig, maar al bij al valt dat wel mee. Dat we midden tussen het groen zitten, is fantastisch. Onze kinderen wandelen door een park naar school. Soms denk ik dat ze meer in het groen zitten dan kinderen op het platteland die met de wagen naar school gebracht worden.” Hoe haar buurt de afgelopen veertien jaar veranderde? “Goh, eigenlijk wil ik ‘niet’ zeggen, maar dat klopt niet. Niet enorm veel. Deze buurt is nog meer vernederlandst. Elk huis dat hier te koop staat, wordt wel gekocht door een koppel waarvan een van de twee Nederlandstalig is. Ik heb het gevoel dat de Dansaertvlaming, die beseft dat midden in de stad met kinderen wonen toch niet ideaal is, dan maar naar hier verhuist. Ongelijk kan ik ze niet geven: je zit in het groen, hebt op de hoek het beste ijssalon ter wereld en staat met de trein in zes minuten in Brussel-Noord.” Net als haar partner werkt Tatjana voor de Vlaamse Gemeenschapscommissie van het Brussels parlement. Ze doet er onder meer de communicatie. “Het is een zeer interessante job”, zegt ze. “Als kleine wereldverbeteraar is het toch fijn om iets terug te kunnen doen voor je stad.”
In De gevel toont BRUZZ de mensen die achter de opvallendste façades van de stad wonen
Er is iets veranderd sinds de bus het station van Jette voorbij is. Tot dan was ze een ketel waarin reizigers lukraak samengegooid werden en het toeval met z’n grote pollepel aan het roeren ging. Mensen stapten in, hoorden hier even thuis, stapten daarna weer uit. Dit was wat een volle bus is: een verzameling plannen, ambities en verlangens die elkaar even aanraken en dan weer weggeroepen worden. Maar terwijl het station van Jette uit het zicht verdwijnt, kijk ik rond en zie ik wat er
“Mijn bus is de 14 UZ-VUB. Onze horizon is het ziekenhuis” gebeurd is: vanaf nu zijn we hier allemaal voor hetzelfde. Buiten weten ze het ook, want het staat in strenge hoofdlet ters op het voorhoofd van de bus getatoeëerd, eerst het lijnnummer, dan de bestem ming: 14 UZ-VUB. Onze horizon is het ziekenhuis. De stilte in deze bus is niet van dons. Dat krijg je wanneer mensen op weg zijn naar een plaatsbepaling tussen geboorte en dood: een scherp zwijgen, iets waar je je aan kunt snijden, scherven die niemand heeft willen opruimen. Een vrouw perst de lippen op elkaar. Een man kijkt naar buiten maar zijn ogen zijn moe. Achter het glas ligt de stad van de onsterfelijken. Daar klatert de ambitie, daar floreert het verlangen. Wij nemen tijdelijk niet deel. Wij zijn op weg om patiënten te worden. Wij zijn ook de stad, hier in deze bus, maar wel de stad van de sterfelijken. Straks laten we ons
opslokken door het grote gebouw. Dan drijven ze ons de gangen door, de eindeloze gangen, steeds dieper moet je doordringen in zo’n ziekenhuis, tot je de cantates van de stad niet meer kunt horen, tot het licht niet meer geel maar wit is, tot je vermoeid genoeg bent om in het papier op de behandel tafel te slapen, en dan wachten de schermen en de infusen en de druppeltellers, dan verschij nen de verplegers met hun haarnetjes en hun gespierde monterheid, dan komen de dokters en hun diagnoses. Ik weet het wel, een ziekenhuis is niet louter de thuis van onherstelbare defecten. Er moeten in deze bus al veel mensen gezeten hebben die op weg waren naar beterschap, naar genezing, naar minder pijn dan gisteren. Mevrouw krijgt een nieuwe heup. Meneer wacht een scan die iets ernstigs zal uitsluiten. Maar ik kan het niet helpen: toon me de geboorte en ik zie het sterven. Ik drink altijd de gifbeker en nooit de moeder melk, en dus zie ik ons hier voor het laatst in deze bus zitten. We hebben geluk, want luidop uitgesproken vormen de haltes net voor het ziekenhuis een sierketting. Lorge. Crocq. Bonaventure. Oude Afspan ning. De dood heeft hier een prachtig aftelrijmpje.
Jeroen Maris is schrijver en journalist, en woont in Schaarbeek. In zijn tweewekelijkse column beschrijft hij Brussel via zijn observaties in de tram, de metro en de bus.
23 september 2026 |
31
Kunstschool
Honderd jaar La Cambre in tien iconische ontwerpen Met de opening van het academiejaar deze week starten ook de festiviteiten rond honderd jaar La Cambre, de Brusselse kunstschool die al een eeuw lang internationaal furore maakt in de kunst-, de design- en de modewereld. BRUZZ selecteerde tien iconische ontwerpen, die een vaste plek veroverden in het collectieve bewustzijn. door Elian Coussement
Toen Henry Van de Velde in 1926 in Brussel de École supérieure des arts décoratifs oprichtte, wilde hij geen klassieke kunstschool creëren, maar een plek waar verschillende disciplines elkaar konden ontmoeten en waar kunst, ontwerp en samenleving samenkwamen. Zijn eerdere school in Weimar vormde een belangrijke voorloper van het Bauhaus. Met steun van minister Camille Huysmans vestigde hij de school in de voormalige cisterciënzerabdij van La Cambre. Ondanks de weerstand van de academische wereld groeide de school uit tot een centrum van de Belgische avant-garde. Door de jaren heen kwamen disciplines als film, mode, design, textiel, restauratie, dans en literatuur erbij. Vandaag telt La Cambre twintig artistieke opleidingen. “Die twintig opleidingen zijn onze kracht”, begint Benoît Hennaut, directeur van La Cambre. “Dat is op natuurlijke wijze geëvolueerd, en daar zijn we trots op. Vooral omdat elke opleiding uniek en divers blijft en haar eigen vrijheid kent. Ze groeien op hun eigen tempo, mede dankzij de studenten die aanwezig zijn en de ervaringen vanuit het verleden die ons leren om dingen soms anders aan te pakken. Dat is onze kracht. Vroeger was er misschien te veel aanbod, nu zetten we bewust in op de bewaring van de kwaliteit van die twintig opleidingen. Dat onze studenten het later ook goed doen, hebben ze te danken aan hun voorgangers, maar natuurlijk ook aan zichzelf.” 32
“We mogen ons ook gelukkig prijzen dat onze school in Brussel gevestigd is”, zegt Hennaut. “Als hoofdstad biedt Brussel heel wat culturele mogelijkheden en dat heeft nog altijd een aantrekkingskracht. D, dat weerspiegelt zich vooral in nieuwe inschrijvingen. We trekken minder Nederlandstalige studenten aan. Dat komt onder meer omdat Vlaanderen over sterke kunstscholen beschikt, toch zijn er een paar studenten uit Vlaanderen. Behalve Brusselse en Waalse studenten trekken we veel Franse studenten aan, omdat we deel uitmaken van dezelfde culturele omgeving.” Naast het honderdjarig bestaan van La Cambre viert Hennaut volgend jaar zijn tienjarig werkjubileum als directeur van de hogeschool. “Natuurlijk is La Cambre in honderd jaar tijd sterk veranderd. Ook tijdens mijn tien jaar als directeur zijn er zaken veranderd. Zo hebben we bewust ingezet op de mogelijkheid voor de verschillende opleidingen om zich volledig te ontplooien, elk op hun eigen tempo en volgens hun eigen regels. Daarnaast zoeken we steeds vaker de samenwerking op met hogescholen die gelijkaardige raakvlakken hebben als de onze, om van elkaar te leren, samen te werken en uitwisselingen tussen studenten en lessen te organiseren. Uiteindelijk moeten vooral de studenten daarvan de vruchten plukken en een sterke basis kunnen leggen voor hun latere carrière.” Meer info over alle activiteiten op 100.lacambre.be
1. LOGO BRUSSELSE METRO In het atelier van Oscar Jespers aan La Cambre volgde Jean-Paul Emonds-Alt een opleiding beeldhouwkunst. Na zijn studies ging hij als assistent bij zijn leermeester aan de slag. In de jaren 1960 nam de Etterbekenaar afstand van de beeldhouwkunst, al zou hij er later opnieuw naar terugkeren, en legde hij zich toe op design. Zo ontwierp hij de eerste Spa-fles en de Tahiti-desklamp, vervaardigd uit één geheel van opalineglas. In zijn ontwerpen streefde hij naar een samenhang tussen idee, vorm, tekening, productiemogelijkheden en functionaliteit. Emonds-Alts echte doorbraak bij het grote publiek volgde pas in 1976: 1.200 Belgen kozen zijn ontwerp voor het Brusselse metrologo als officieel logo voor het nieuwe openbaar vervoer in de hoofdstad. De jury was aanvankelijk geen fan van zijn ontwerp. Via een eerdere interactieve tentoonstelling liet hij het publiek de kleur van het logo kiezen, vernieuwend voor die tijd, maar zo wist hij precies wat het volk echt wilde. Zijn ontwerp is nog altijd in het straatbeeld te zien. Emonds-Alt kreeg er toen 100.000 Belgische frank voor. La Cambre bleef een rode draad in zijn carrière. Na er zelf gestudeerd te hebben, keerde hij er later terug als docent industrieel design. Jean-Paul Emonds-Alt stierf in 2014 op 86-jarige leeftijd.
2. MARIE ADAM-LEENAERDT
3. SIMON HADJIDIMOFF
4. FLIGHT IN MIND
Sinds ze in 2020 afstudeerde aan La Cambre, gaat het snel voor modeontwerpster Marie Adam-Leenaerdt. Ze werd opgenomen in de Belgische ‘30 Under 30’-lijst van Forbes en bouwde met haar modelabel in korte tijd een internationale reputatie op. Adam-Leenaerdt groeide op in de Lindthoutwijk, tussen Schaarbeek en Sint-Lambrechts-Woluwe. xxx vaak op pad. Ik wil kleding maken die “Ik ben cool is, maar waarin je kunt bewegen”, vertelde ze vorig jaar aan BRUZZ. Die visie lijkt aan te slaan. Zo werden haar blazers al gedragen door de Amerikaanse beroemdheid Kim Kardashian en de Franse actrice Isabelle Huppert. Hoewel Adam-Leenaerdt in eigen land nog relatief onbekend is, groeit haar internationale reputatie snel. In 2023 lanceerde ze haar eigen modemerk en sindsdien presenteerde ze haar collecties meermaals in Parijs. Eerder liep ze er ook stage bij de modehuizen Givenchy en Balenciaga. In 2024 won ze de Belgian Fashion Award voor meest beloftevolle ontwerper en schopte ze het tot finalist van de prestigieuze internationale LVMH-prijs voor jong talent. Toch ziet Adam-Leenaerdt zichzelf voorlopig niet uit Brussel vertrekken. “Mijn hele leven is hier: ik heb mijn hond, mijn vrienden, kook graag en vind in België alle leveranciers die ik zoek”, vertelde ze vorig jaar aan BRUZZ. Tegelijkertijd botst ze op de beperkingen van de Belgische modesector. Vooral personeel aantrekken blijkt moeilijk. Ook het gebrek aan financiële middelen en ruimte voor mode vormt volgens haar een obstakel: “Brussel mist geld en ruimte om een echte modestad te zijn. Wanneer ik steun aanvraag, krijg ik steevast te horen dat mode een riskante investering is.”
Simon Hadjidimoff studeerde in de jaren 1990 Industrieel en Productdesign aan La Cambre. Na zijn opleiding deed hij ervaring op als junior designer bij onder meer Phoenix Design en het Waalse Royal Boch, de ooit bekende aardewerkmanufactuur. Later groeide hij door tot creatief directeur bij Decathlon France, waar hij onder andere verantwoordelijk was voor het design van de Artengo-producten, het huismerk van de sportwinkelketen voor racketsporten. In 2019 besloot Hadjidimoff volledig zelfstandig aan de slag te gaan met zijn eigen ontwerpstudio, SHD-Creative. Over zijn rol zegt hij vandaag: “Ik werk samen met
Jarenlang was Flight in Mind een herkenbare ontmoetingsplek voor reizigers in de vertrekhal van Brussels Airport. Het bronzen beeld van kunstenaar Olivier Strebelle raakte bij de aanslagen van 2016 zwaar beschadigd. Tegelijkertijd bood het monument mogelijk bescherming aan mensen die zich er vlakbij bevonden. Een jaar na de aanslagen werd Flight in Mind het centrale element van een Memorial Garden, een herdenkingsplaats voor slachtoffers en nabestaanden. Die bevond zich eerst aan de toegangsweg naar de luchthaven, maar vandaag staat het monument dichter bij de luchthaven, op een meer zichtbare locatie. Strebelle groeide op in een kunstminnend gezin: zijn vader was kunstschilder en zijn broer Claude architect. Van 1943 tot 1947 studeerde hij aan La Cambre, waar hij zich voornamelijk toelegde op beeldhouwkunst en keramiek. Kort na zijn studies richtte hij samen met Pierre Alechinsky de Ateliers du Marais op, een experimentele ontmoetingsplek die later een belangrijke voedingsbodem zou vormen voor de Belgische Cobra-beweging. Strebelle gaf een tijd les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen en zette zijn academische carrière later voort in de VS en Canada. In 1956 won hij de prestigieuze Prix de Rome voor beeldhouwkunst. Zijn werk wordt gekenmerkt door een grote persoonlijke betrokkenheid en een opvallende thematische samenhang. Strebelle overleed in 2017 op 90-jarige leeftijd. Na zijn dood vernoemde de gemeente Ukkel een plein naar hem in een nieuw aangelegde woonwijk.
ondernemers en merken om bedrijfsvisies te vertalen naar tastbare en betekenisvolle ontwerpen en identiteiten die inspireren en presteren. Technologie en design bieden kansen om het leven van mensen te vereenvoudigen en te inspireren en zo een betekenisvolle impact te hebben op het bedrijfsleven.” Ongeveer tien jaar na zijn studies keerde Hadjidimoff terug naar La Cambre als professor. Gedurende twee academiejaren doceerde hij er over de manier waarop design, kunst en het bedrijfsleven met elkaar verbonden kunnen worden en hoe die verschillende werelden elkaar kunnen versterken. Hij zit nog vaak als jurylid bij verschillende masteropleidingen van La Cambre. Hadjidimoff werd bekroond met onder meer de iF Product Design Award en de Red Dot Design Award.
23 september 2026 |
33
Design
5. PHILIPPE NEERMAN
In 1953 studeerde Philippe Neerman af aan La Cambre. Na zijn studies verhuisde hij naar Kortrijk, waar hij aan de slag ging bij Kunstwerkstede Gebroeders De Coene, een gerenommeerd meubelbedrijf. Aan het einde van zijn loopbaan bij De Coene ontwierp hij de Philips-stoel voor het hoofdkantoor van Philips in Eindhoven. Veertien jaar nadat hij La Cambre als student had verlaten, richtte hij in 1967 zijn eigen ontwerpbureau op. Neerman behoorde bij de eerste Europese industriële ontwerpers die ergonomisch onderzoek systematisch toepasten op het ontwerp van openbaar vervoer. Hij werkte mee aan uiteenlopende projecten, waaronder de metro van Brussel en de metro’s van Lyon en Marseille. Een van zijn bekendste realisaties is de Eurotram.
Ook op het vlak van interieurontwerp was Neerman erg actief. Zo stond hij onder meer in voor de inrichting van de Koninklijke Bibliotheek Albert I, de Innovation, het Philips-hoofdkantoor en verschillende zalen van de UNESCO in Parijs. Als ontwerper werkte hij onder meer samen met Le Corbusier en Eero Saarinen. Als erkenning voor zijn volledige carrière ontving Neerman in 1999 de Prijs voor een loopbaan van Design Vlaanderen. 34
6. DE OSCARJURKEN VAN MADONNA & REESE WITHERSPOON VAN OLIVIER THEYSKENS In 1994 begon Olivier Theyskens aan de modeopleiding van La Cambre, maar na twee jaar besloot hij zich als autodidact verder in het vak te bekwamen. Zijn eerste creaties waren niet te koop, maar trokken meteen de aandacht van stylisten, modejournalisten, fotografen en niemand minder dan Madonna. De zangeres droeg tijdens de Oscaruitreiking in 1998 een zwartsatijnen, gothic doorknoopjurk van zijn hand. Het betekende een boost voor de prille carrière van de toen nog 21-jarige Brusselaar. André Leon Talley, een fashionjournalist bij onder meer Vogue, noemde de outfit een van de beste Oscarontwerpen ooit. Toen hij in 2002 zijn eigen label stopzette, werd hij gevraagd om het Franse modehuis Rochas nieuw leven in te blazen. Vier jaar later stelde Nina Ricci hem aan als nieuwe creatief directeur. In deze periode kwam de Amerikaanse actrice Reese Witherspoon voor haar Oscaroutfit terecht bij Theyskens. Opvallend hier waren de levendige kleurschakeringen, variërend van donkerpaars tot licht lila. De zijden ruches van de jurk liepen elegant uit op de zoom. In 2011 ging hij in New York aan de slag bij het Amerikaanse merk Theory. Nog geen drie jaar later keerde hij terug naar Parijs waar hij opnieuw onder eigen naam ontwierp om vervolgens in 2020 creatief directeur te worden van Azzaro. Deze zomer werd bekend dat Theyskens zijn schouders zette onder het nieuwe modemerk Boloria, een bedrijf achter Tomorrowland, met een eerste collectie.
7. NIEUWE CHANEL MAXI FLAP BAG DOOR MATTHIEU BLAZY Matthieu Blazy gaf een van de bekendste modeaccessoires ter wereld onlangs een nieuwe interpretatie. De Frans-Belgische ontwerper, die in 2007 afstudeerde aan La Cambre, werd in december 2024 benoemd tot artistiek directeur van Chanel. Voor zijn eerste veelbesproken collectie voor het Franse modehuis, de lente-zomercollectie van 2026, nam hij meteen een van de meest herkenbare Chanel-iconen onder handen: de Flap Bag. Zijn vernieuwende, extra grote en nonchalante interpretatie van het klassieke flap-silhouet maakte van de tas een van de meest begeerde It-bags van 2026. Intussen werd de tas ook gespot bij verschillende bekende namen. Zo droeg Dua Lipa de Maxi Flap Bag tijdens een uitstapje met haar man Callum Turner, terwijl Margot Robbie er moeiteloos mee door de luchthaven liep. Ook Hailey Bieber en Jennie van Blackpink werden al met de nieuwe Chanel-tas gespot. De handtas kreeg onder Blazy een zachtere
en meer ontspannen uitstraling. Hij speelde met de klassieke proporties en materialen en maakte de tas groter, soepeler en minder gestructureerd. Het resultaat oogt luxueus, maar tegelijk opvallend nonchalant: alsof de tas al jaren wordt gebruikt en met de tijd alleen maar mooier wordt. Die combinatie van herkenbaarheid en vernieuwing typeert Blazy’s ontwerpstijl. Toen zijn eerste collectie van Chanel in 2026 in de winkels verscheen, overtrof de vraag naar verschillende stukken het aanbod. In meerdere steden ontstonden lange wachtrijen. De hype kreeg in de modepers al snel een naam: Blazymania of Matthieu-mania.
9. ANN VERONICA JANSSENS Ann Veronica Janssens werd geboren in het Britse Folkestone, groeide op in Kinshasa en woont en werkt al jaren in Brussel. In de hoofdstad studeerde ze beeldhouwkunst aan La Cambre. Sinds de jaren 1980 ontwikkelt ze een visueel en zintuiglijk oeuvre waarin ze onderzoekt hoe we ruimte, licht en onze omgeving waarnemen. In haar site-specific en immersieve installaties maakt ze onder meer gebruik van glas, spiegels, beton, mist, kleur en licht. . In 1980 debuteerde Janssens op de tentoonstelling Le Jeune Peinture Belge. Sindsdien groeide ze uit tot een internationaal gere-
8. HALVEMAANPRINT DOOR MARINE SERRE Het halvemaanmotief van Marine Serre verscheen voor het eerst in haar afstudeershow Radical Call for Love in 2016. De collectie trok meteen de aandacht van internationale winkels en betekende het begin van haar eigen label. Sindsdien is de halve maan uitgegroeid tot haar vaste handtekening en verschijnt ze op verschillende kledingstukken en accessoires. Het eenvoudige, gebogen symbool valt op door zijn herkenbare vorm en wordt vaak herhaald in patronen. Beyoncé en haar dansers droegen ze in een videoclip. Bovendien combineert ze het motief met haar kenmerkende mix van sportieve, futuristische en elegante elementen. Daardoor kreeg de halve maan een sterke plaats binnen haar visuele identiteit. Na haar opleiding aan La Cambre in Brussel liep Serre stage bij Alexander McQueen, Maison Margiela en Dior. Daarna werkte ze in Parijs als ontwerpster bij Balenciaga, terwijl ze tegelijkertijd haar eigen collectie verder ontwikkelde. In 2017 won ze de prestigieuze LVMH Prize for Young Fashion Designers.
nommeerd kunstenaar. Zo vertegenwoordigde ze België op de Biënnale van Venetië in 1999 en nam ze in 2012 deel aan de Biënnale van Sydney. In 2020 wijdde ook het Deense museum Louisiana een tentoonstelling aan haar werk. Op de Gentse Korenmarkt pronkt een negentien meter hoge creatie van Janssens. De stalen zuil met één spiegelende zijde lijkt het stadsbeeld in drieën te breken. Een bijzonder detail is dat de schaduw van de zuil en haar spiegelbeeld elk jaar op 1 mei, precies om 16 uur, in elkaars verlengde liggen.
10. PIERRE ALECHINSKY Als linkshandig kind werd Pierre Alechinsky gedwongen om met zijn rechterhand te schrijven. Zijn linkerhand mocht hij volgens de opvoeders alleen gebruiken voor ‘minder belangrijke’ bezigheden zoals tekenen. Ironisch genoeg werd precies daar de kiem gelegd voor zijn levenslange passie voor de kunst. Hij groeide uit tot een van de belangrijkste Belgische naoorlogse kunstenaars. Tussen 1944 en 1948 studeerde hij aan La Cambre, waar hij zich toelegde op toegepaste grafische kunsten, illustratie, typografie en fotografie. Al snel werd zijn werk opgepikt door verzamelaars en groeide zijn reputatie, ook buiten België. Een belangrijke stap in zijn nog jonge carrière volgde in 1949, toen Alechinsky zich aansloot bij Cobra, de internationale avant-gardegroep die een jaar eerder was opgericht. Hij kwam er terecht tussen kunstenaars als Karel Appel, Corneille en Asger Jorn. De leden van Cobra wilden af van de regels en conventies van de academische kunst. Alechinsky nam vrijwel meteen deel aan de eerste grote internationale Cobra-tentoonstelling in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Cobra groeide uit tot een van de invloedrijkste bewegingen van de Europese naoorlogse kunst. Ook na Cobra bleef Alechinsky zijn beeldtaal voortdurend ontwikkelen. In zijn werk komen invloeden uit het expressionisme en surrealisme samen. In 2018 kreeg Alechinsky als eerste Belg ooit de Praemium Imperiale, een van de belangrijkste Japanse kunstprijzen. In 2027 viert Alechinsky zijn honderdste verjaardag, bijna even oud als La Cambre.
23 september 2026 |
35
Cultuurgids
25/9 → 1/10
Shop
Made in Brussels ZEG HET MET VOILE Wandtapijten kennen we al, maar wat dacht u van een dromerig doek voor uw raam? Textielontwerper Antoine Guitou (La Cambre) maakte vijf jaar geleden de overstap van de modewereld naar eventplanning. Zijn handgemaakte gordijnen dienen nu als decoratie of echte kunstwerken, maar zijn ook te koop voor in uw huis, zelfs op bestelling. Nog heel oktober experimenteert Guitou – onder de merknaam Chateau Resort – in residentie bij MAD Brussels met nieuwe vormen en textuur. (EC) DESERT ROSE 1.500 euro, chateau-resort.com
Gevelportret Van statig neoclassicisme tot krullerige art-nouveau: in de Brusselse woonwijken vind je het allemaal. Als een echte ‘geveltoerist’ fietst illustratrice Johanna Medvey dan ook maar wat graag door de straten om pareltjes als het Cauchiehuis of Hotel Albert Ciamberlani te portretteren op haar iPad. Ze doet ook verzoekjes, waarbij je je favoriete façade kunt doorsturen, al zijn die wel een stuk duurder. (MVDH)
ILLUSTRATIE JOHANNA MEDVEY 15,49 euro, johannamedvey.com
Jouw Brussels product op deze pagina? Mail naar shop@bruzz.be
36
Koekelbergse whisky Zeg eens ‘whiskyyy’: portretfotografen weten al langer dat het woord voor een mooiere glimlach kan zorgen dan het afgezaagde ‘cheese’. Met een allereerste Brusselse variant van de gouden drank wil de Koekelbergse brouwerij Tipsy Tribe voor nog meer vrolijkheid zorgen. De Brusselse whisky rijpte drie jaar lang op eikenhouten vaten. Het resultaat is een kleine, maar fijne lading van zo’n 50 liter. Cheers! (MVDH) TIPSY TRIBE 98,99 euro voor 50 cl, tipsytribe.be
Restaurant
© SASKIA VANDERSTICHELE
3 x aanschuiven bij de bakker
Canelle Ceylan KWALITEIT AANBOD AUTHENTICITEIT
••••• ••••• •••••
INFO
Sint-Annadreef 66, Brussel
Bakkerijen zijn paradijzen voor fijnproevers. Zo verwent een kleine buurtzaak in Laken haar klanten met een eerlijke, huisgemaakte brunch. Weinig bakkerijen bieden de mogelijkheid om in hun zaak hun lekkernijen te eten. Begrijpelijk: er naast de uren die ze al in de bakkerij doorbrengen nog de keuken en de bediening bijnemen, is misschien te veel van het goede. Toch zijn er enkele zaken die het met succes doen. In Laken bijvoorbeeld is Cannelle Ceylan een omweg waard. Drie ondernemende vrouwen serveren elke dag – behalve op woensdag – een brunch. Door samen te werken met bakkerij Stallaert in Grimbergen, uitgebaat door een van hun echtgenoten, vonden ze de ideale formule. De Berlijnse bollen, fruittaartjes en chocoladekoeken (tussen 2,50 en 4 euro) in de toonbank prikkelen meteen je smaakpapillen. Terracotta muren en een sfeervolle verlichting dragen bij tot de gezelligheid en
het terras omgeven door groen maakt het helemaal af. Meer nog dan het interieur bekoort het warme onthaal: glimlachend, hartelijk, tot in de puntjes verzorgd. Het aanbod, duidelijk beïnvloed door het Midden-Oosten, is ruim: van ontbijt – eieren, proteïnebowls, diverse croques (van 9,90 tot 13,50 euro) – tot lunchgerechten zoals toasts, salades en burgers, met aardappelpartjes en zoete aardappelfrietjes als bijgerecht. In die categorie liggen de prijzen tussen 4,50 en 14,90 euro. Dan zijn er nog pannenkoeken (5 euro) en ambachtelijk ijs (3 euro per bol). Voor het ontbijt verdient de huisgemaakte chakchoukacannelle een speciale vermelding (13,50 euro). Het gerecht combineert paprika’s, tomaten, eieren en zwarte olijven met geroosterd brood om in de saus te dippen. Het zoete van de paprika’s, het zure van de tomaten en het zoute van de olijven geven reliëf aan het gerecht, terwijl het ei voor zachtheid zorgt. Voor de lunch is er de toast met gegrilde halloumi (13,50 euro). Heerlijk zuurdesembrood met avocadocrème voor een zachte toets bij de zoute kaas. Het erbij geserveerde slaatje is met evenveel zorg bereid. Het drankenaanbod is vrij beperkt, vooral wat de koude dranken betreft (Ritchie cola voor 3,50 euro, erg zoete Pales perzik voor 3 euro …). Een huisgemaakte ijsthee zou niet hebben misstaan. MICHEL VERLINDEN
Aube
In een voormalige garage met een retro-industrieel interieur kunnen de klanten van Aube genieten van het grote terras. De focaccia’s met aubergine en miso, en de belegde broodjes – onder meer met boter en ham – worden gemaakt met verse, seizoensgebonden ingrediënten. Bij de zoetigheden is het strikgebak met bergamot dankzij het knapperige croissantdeeg, de siroop en de frisse zeste een schot in de roos. Guillaume Van Haelenlaan 6, Vorst
Goods
Goods serveert heerlijke ter plaatse bereide creaties gemaakt van biologische Belgische meelsoorten van Les Grands Blés. Bij de hartige gerechten, op het terras of op de bovenverdieping geserveerd, zelfs een croissant cacio e pepe. Miso geeft het brood met lijnzaad een extra boost. Voor de zoetekauwen zijn er rolletjes met kardemom of kaneel, en chocoladebroodjes. Zo lekker dat je er nooit meer weg wil. Vredestraat 25, Elsene
23 september 2026 |
37
Klassiek
Expo
Viciosa x Gelatina
Duo Kiasma
En instance
Neoperreo, guaracha, aleteo, reggaeton: latin beats zijn hot, en geen betere plek om ze te beleven dan op de feestjes van Viciosa en Gelatina. Deze week laten de Brusselse partycollectieven hun beats opnieuw door de Hallen van Schaarbeek knallen, met onder meer een liveperformance van de Chileense AKRIILA en dj-sets van de Spaanse Metrika en het Braziliaanse powerhouse BADSISTA.
Voor Polaris transcribeerden cellist Pierre Fontenelle en accordeonspeler Frin Wolter de muziek van Vivaldi, Rameau en Dowland voor hun interessante instrumentencombo. Veel barok door de blaasbalg dus, en daarnaast improviseren de twee van Bach naar de Beatles. Bont wordt de albumrelease van Duo Kiasma vast en zeker – en dan hebben we het niet eens over hun immer fleurige hemden.
Het werk van Brusselaar Robert Suermondt wordt wel eens ‘cinema-schilderkunst’ genoemd. Het fundament van zijn werk is nochtans fotografisch: hij gebruikt persbeelden of eigen straatfoto’s als basismateriaal. Maar hij ‘monteert’ details en fragmenten uit die foto’s op zo’n slimme manier in zijn schilderwerken dat het lijkt alsof je naar kunstige films kijkt.
→ 26/9, Les Halles
→ 25/9, Flagey
→ 1 > 11/10, Moonens Stichting
Shabaka + Ola Tunji
Roméo et Juliette
John Coltrane zou op 23 september honderd jaar geworden zijn. In de stroom aan tributes voor de Amerikaanse gigant van de jazz springt er alvast één double bill eruit: die met de Londense saxofonist Shabaka Hutchings – noem hem gerust Coltranes spirituele erfgenaam – en Ola Tunji, het kwartet rond de jonge Frans-Brusselse saxofoniste Ornella Noulet dat dit najaar zijn debuut uitbrengt.
Bij de Farnse componist Charles Gounod vraagt Juliette zich niet af “wherefore” haar liefje Romeo “art”. In de opera zijn de meest iconische verzen van de jonge Capulet: “Ah! Je veux vivre.” Hebben wij even slecht nieuws voor het hoofdpersonage … De Munt brengt de overbekende amoureuze tragiek in een feeëriek scènebeeld van de gelauwerde ontwerpster Cécile Trémolières.
Icons – 20 Years of the Designer of the Year Award
→ 25/9, Ancienne Belgique
→ 29/9 > 17/7, De Munt
→ 1/10 > 12/12, MAD Brussels
Slagader
Antwerp Symphony Orchestra, Albrecht & Lehmkuhl
Future Generation – MAD Graduation Show 2026
Het Antwerp Symphony Orchestra laat zijn nieuwe chef-dirigent paraderen, en hoe! Marc Albrecht dirigeert de magistrale Derde symfonie van Mahler. Dat is een van de langste in het standaardrepertoire, en vraagt om een enorme bezetting: sopraansoliste, kinder-, en vrouwenkoor incluis. De maestro mag dus meteen heel veel in goede banen leiden.
Ook de nieuwe garde staat in de kijker bij MAD Brussels, in deze expo met werk van veertien pas afgestudeerde Brusselse talenten uit mode- en designopleidingen. Maak kennis met de Contemporary Nobility-stijl van Léa Destercke Hock, de zandvazen van Arwen Coïc en de Cadavre Exquis-collectie van Etienne Madamet. De toekomst is verzekerd.
→ 30/9, Beursschouwburg
→ 1/10, Bozar
→ 1/10 > 12/12, MAD Brussels
En ook
En ook
En ook
Het Brusselse label Humpty Dumpty blaast twintig kaarsjes uit (27/9, Ancienne Belgique)
Poppen op oorlogspad met Stravinsky en het Salzburger Marionettentheater (27/9, Bozar)
À l’avenir frist het fotografische geheugen van Brussel op (26/9 > 25/10, Établissement d’en face)
De Black Out Sessions duiken in cultplaat World of echo van Arthur Russell (30/9, Atelier 210)
De maandelijkse Bach-afspraak met de kapel van de Miniemen (27/9, Sint-Jacob-op-de-Koudenbergkerk)
What the land remembers verdedigt het Iraanse collectieve geheugen (26/9 > 21/2, argos)
Nu Dirty Beaches aan de wilgen hangt, experimenteert spil Alex Zhang Hungtai met jazz (1/10, Pilar)
Brussels Philharmonic en het VRK brengen de mooiste dodenmis – sorry Mozart (26 & 27/9, Flagey)
34 ontwerpers zetten op Curated de voormalige Royale Belge-zetel naar hun hand (25/9 > 27/9, Mix)
Cultuurtips
Pop & Jazz
Het Leuvens-Brusselse kwartet Slagader laat jazz, funk en elektronica door zijn bloed stromen. Een uptempo, energiek goedje dat je benen in een kronkel legt en je hersenen aan het shaken brengt. Spil van de band is slagwerker Moene Peeters, rond wie Willem Jones een kortfilm draaide en die zelf de ep Sessions 1-4 uitbrengt op Artisjok, het label van Alia.
38
Robert Suermondt
MAD Brussels organiseert een reünie van de twintig winnaars van de Designer of the Year-prijs, een bont gezelschap van keramiek-, product- en lichtontwerpers en zilversmeden. Brusselaar Alain Berteau was de eerste laureaat, maar ook de vijf laatste namen op de lijst zijn hier gevestigd – van Sébastien Caporusso tot Maarten De Ceulaer.
Film
Klein onderhoud
Festivalorganisator Derek Debru
Garance
Van Jeanne Herry, met Adèle Exarchopoulos, Sara Giraudeau, Rudgy Pajany
Dit sombere, soms confronterende, soms didactische vrouwenportret is bepaald geen reclame voor alcohol. Adèle Exarchopoulos excelleert als energieke Frans actrice die veel op haar bord heeft maar nog meer in haar glas. Haar personage zou moeten onder de ogen zien dat ze te makkelijk naar de fles grijpt. → in de bioscoop
Bordwell & Thompson Het Amerikaanse professoren-koppel David Bordwell en Kristin Thompson tilde de filmwetenschap naar een hoger niveau en beschouwde de collectie van het Koninklijk Belgisch Filmarchief als een van de belangrijkste ter wereld. Na Bordwells dood vernoemt Cinematek zijn bibliotheek naar hen. Thompson geeft een lezing en kreeg carte blanche voor een filmprogramma. → 29/9 > 22/11, Cinematek
Sense and sensibility
Van Georgia Oakley, met Daisy Edgar-Jones, Esmé Creed-Miles, George MacKay
250 jaar geleden werd Jane Austen geboren. Na Ang Lee in 1995 heeft George Oakley zich aan een verfilming van Sense and sensibility gewaagd. Ze blijft het boek trouw. Het ontbreekt gelukkig niet aan mooie plaatjes van Engelse landschappen, dansfeesten, schommels en smachtende, intelligente, vrouwen. → in de bioscoop
En ook Heart of the beast toont hoe twee oorlogsveteranen de wildernis overleven: Brad Pitt en een hond Marie Mc Court praat in Talking to men who have sex met mannen over seks en grensoverschrijding Patser-acteur Saïd Boumazoughe bewijst zich als volbloed actiester in de Vlaamse knokfilm Paradise
Het Nyege Nyege-festival begon als rave in de Oegandese wildernis. Dit weekend krijgt het met Mirror World een Europese uitvalsbasis in Brussel, de geboortestad van organisator Derek Debru. De overgrootmoeder van Derek Debru (44) was Burundese, klinkt het vanuit Kampala, en zelf begon hij in 2011 les te geven aan een filmschool in de Oegandese hoofdstad. Daar ontmoette hij Arlen Dilsizian, met wie hij events begon te organiseren, eerst nog filmgerelateerd, daarna ook met lokale dj’s. “Dat ging moeizaam in een land met weinig infrastructuur, maar we beschouwden het als onze missie dat artiesten uit het alternatieve elektronische circuit zich vertegenwoordigd zouden voelen. Vijftien jaar geleden kwam de muziek in de clubs uit de hoofdstad zelf of uit Congo of Nigeria. Wij wilden ook artiesten uit andere delen van het land betrekken.” Inmiddels doet hij dat niet alleen in Oeganda, maar ook in Europa, waar de diaspora zijn roots verkent. De Brusselse spiegeling van Nyege Nyege heet Mirror World en neemt dit weekend de CityGate-site in. Toen Debru in 2015 met Nyege Nyege begon, was Oeganda nog niet klaar voor een rave in het groen. “Jarenlang heeft de overheid geprobeerd het festival stil te leggen, omdat we kinderen zogezegd tot homoseksualiteit zouden verleiden, orgieën organiseerden of de duivel aanbaden.” Tijdens de jubileumeditie vorig jaar kwamen er dagelijks 7.000 bezoekers over de dansvloer, waarmee Nyege
Nyege is uitgegroeid tot het grootste Afrikaanse dj-festival in zijn soort. Omdat toeren in Europa voor veel Afrikaanse artiesten een hindernissenparcours blijft, werd al een tijdje uitgekeken naar een Europese basis. “Het idee kwam van voormalig Dour-programmator Mathieu Fonsny, die hier op bezoek is geweest. Mirror World moet een jaarlijks platform worden dat als hefboom kan dienen voor opkomende artiesten. Afrikaanse
“Afrikaanse elektronische muziek wordt nog te vaak in het vakje ‘wereldmuziek’ gestopt” elektronische muziek wordt in Europa nog te vaak in het vakje ‘wereldmuziek’ gestopt of herleid tot afro-house, amapiano of 3-step, terwijl het spectrum veel groter is.” Debru vindt de kruisbestuiving met collega’s uit de diaspora belangrijk. Vandaar Mirror World: “De naam is geïnspireerd op de Congolese kosmologie waarin spiegels portalen naar andere werkelijkheden openen. Dat doen we met drie podia en een line-up die sterk leunt op het Nyege Nyege-label, met veel Europese primeurs, zoals Serokolo 7 en RMBO uit Zuid-Afrika, maar ook met workshops en talks. Zo hopen we een alternatief te lanceren voor de steeds rigidere en commerciëlere Europese festivals.” TOM PEETERS Mirror World vindt plaats op 25 & 26/9 in La Fabriek, CityGate, studiocitygate.be
Podium
In mijn wijk
Dignity
Michal Ciesielski
Dignity is deel van de Waarheidscommissiereeks van Chokri Ben Chikha en Action Zoo Humain. In dit deel over de EU-migratiedeal met Tunesië claimen Tunesische artiesten, wetenschappers en burgers hun waarheid en waardigheid over migratie en mensenrechten JANUARI op. Mpho Tutu van Furth, dochter van Desmond Tutu, zit de commissie voor.
De Poolse componist en jazzpianist Michal Ciesielski doceerde jazzpiano aan de Beijing Contemporary Music Academy. Met zijn ensemble Confusion Project bracht hij vijf albums uit en trad hij wereldwijd op. Intussen woont hij in Brussel. In zijn werk verkent hij vanuit de jazz ook de hedendaagse klassieke muziek en eerder filmische composities. Dat brengt hij nu ten gehore in een concert.
De BRUZZKet schoolkalender bestel een
gratis exemplaar
voor jouw klas!
Brussel voor en door ketten SEPTEMBER MAANDAG
31
DINSDAG
WOENSDAG
DONDERDAG
VRIJDAG
1
2
3
4
8
9
10
11
Dinsdag quizdag
16
Start Week van de Mobiliteit
17
18
22
23
24
25
29
30
1
2
6
7
8
9
Eerste Schooldag
7
Dinsdag quizdag
14
15
21
Dinsdag quizdag
28
Dinsdag quizdag
5
NOVEMBER MAANDAG
DINSDAG
WOENSDAG
DONDERDAG
VRIJDAG
Z AT E R D A G
26
27
28
29
30
31
2
3
4
5
6
7
Herfstvakantie
KLIK
9
Dinsdag quizdag
10
Wapenstilstand
11
12
13
17
18
19
20
16
Wil jij samen met je klas en onze reporters nieuws maken?
Schrijf je in voor Klas in de Kijker en leer alles over nieuws maken en
journalistiek. Info en inschrijven via BRUZZKet.be van 9/11 tot en met 29/11
23
24
25
26
27
1
2
3
4
Dinsdag quizdag
30
FEBRUARI
MAANDAG
DINSDAG
WOENSDAG
1
2
3
8
9
10
Start Week van de Belgische Muziek: luister de hele week naar BRUZZ Radio! Krokusvakantie
15 22 1 8
DONDERDAG
VRIJDAG
4
5
11
12
#iktrekhetmijaan, een actiedag om stil te staan bij het klimaat.
16
17
18
19
23
24
25
26
2
3
4
5
9
10
11
12
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Z AT E R D A G
MAANDAG
5
6
28
12
13
5
19
20
26
27
3
4
10
11
Ga in het Jubelpark kijken naar BMX-shows of basketbalwedstrijden. Of probeer het zelf uit tijdens Brussels Urban Sessions
Dag van de Leerkracht
12
Autoloze zondag Haal je step, fiets of skateboard boven Mail een foto naar ket@bruzz.be
19
BD Comic Strip Festival: gratis tentoonstellingen en workshops in Gare Maritime van Tour & Taxis
26
MAANDAG
DINSDAG
1
30
1
8
7
8
14
15
16
17
21
22
23
24
28
29
30
Trek zaterdag je mooiste fluohesje aan en versier je fiets met lichtjes om samen met Kidical Mass door de stad te fietsen tijdens de lichtparade
14
15
21
22
28
29
5
6
Wetenschapsfestival in Muntpunt: Leer alles over wetenschap en technologie en bezoek zeker ons BRUZZKet-standje
Hoe goed begrijp of spreek jij het Brussels dialect? Doe de quiz op bruzzket.be!
Kerstvakantie
Het is weer tijd voor Winterpret! Ontdek het reuzenrad, de schaatsbaan en de verschillende kraampjes
Z AT E R D A G
ZONDAG
6
7
13
14
4
5
MAANDAG
DINSDAG
1
2
8
9
Internationale Dinsdag Vrouwendag quizdag
20
21
15
27
28
22
6
7
13
14
Geniet nog een laatste weekend van de mooiste animatiefilms op groot scherm tijdens het Anima Festival
5
MEI
DINSDAG
WOENSDAG
DONDERDAG
26
27
28
29
4
5
11
VRIJDAG
30
Dag van de Arbeid
6
7
12
13
14
18
19
20
21
25
26
27
28
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Pinkstermaandag
31
11
Dinsdag quizdag
31
DONDERDAG
29
30
1
2
6
7
8
9
13
14
15
16
20
21
22
27
28
29
30
3
4
5
6
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
VRIJDAG
23
Dag van de Jeugdbeweging
Z AT E R D A G
3
4
10
11
17
18
24
25
Bezoek elke eerste zondag van de maand gratis het Riolenmuseum en ontdek welke rivier er onder Brussel stroomt. Meer weten? Check onze KetCity via de QR-code!
Ga naar de Winterkermis op het Daillyplein in Schaarbeek. Plezier verzekerd!
Bezoek het Atomium en leer dankzij onze KetCity waarom het gebouw zo’n gekke vorm heeft. Je vindt de video via de QR-code
Ontdek vanaf zondag allerlei films en workshops op het Filem’on filmfestival
31
1
Halloween! Op verschillende plaatsen in Brussel kan je gaan griezelen. Surf naar bruzzket.be en ontdek waar
8
MAANDAG
Z AT E R D A G
ZONDAG
5
6
28
12
13
4
19
20
11
26
27
18
1
2
3
25
8
9
10
1
18 25
Kerstmis
6
7
Dinsdag quizdag
1
2
O.H. Hemelvaart
3
4
Waar komt de naam Brussel vandaan? Ontdek het in onze KetCity via de QR-code
Circus Bouglione strijkt weer neer op het Flageyplein in Elsene
Ga dit weekend de kerstsfeer opsnuiven in Mini-Europa. Het park wordt omgetoverd tot een echt kerstparadijs!
Elke laatste zondag van de maand kan je in Cinema Palace naar FAMILY TIME: een filmvertoning voor het hele gezin met animatie erbij
DINSDAG
WOENSDAG
DONDERDAG
29
30
31
5
6
7
8
12
13
14
15
19
20
21
22
26
27
28
29
2
3
4
5
Dinsdag quizdag
VRIJDAG
1
Nieuwjaar
Z AT E R D A G
ZONDAG
2
3
9
10
16
17
23
24
30
31
6
7
Een nieuw jaar! Tijd om een bucketlist te maken: welke plekken in Brussel wil jij dit jaar bezoeken? Welke hobby’s wil jij uittesten? Laat het ons weten via ket@bruzz.be
Drie dagen geleden was het Driekoningen. Trek naar je favoriete Brusselse bakker voor een taart. Als je de boon vindt, ben jij de koning!
→ 1 > 3/10, House of Compassion (Begijnhofkerk) Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Begin van de Poëzieweek: Het thema dit jaar is ‘zwaartekracht’.
Ontdek de coolste, nieuwste auto’s tijdens het laatste weekend van het Autosalon in Brussels Expo
Welke plek in jouw buurt vind jij het leukst? Schrijf je in via bruzzket.be en vertel erover in ‘The Hang-out’
WOENSDAG
DONDERDAG
VRIJDAG
3
4
5
10
11
12
Complimentendag: Wie wil jij een compliment geven? Niet twijfelen, gewoon doen!
Z AT E R D A G
ZONDAG
6
7
13
14
APRIL
MAANDAG
29
Maandag is het Internationale Vrouwendag. Ga op zoek naar een Brusselse straat die vernoemd werd naar een vrouw. Welke vrouw verdient volgens jou ook een straatnaam?
5
Bednet Pyjamadag: Pi-dag: Leer het getal Pi zo ver mogelijk na de komma Ga in pyjama naar vanbuiten en houd maandag op school een wedstrijdje! school!
17
18
19
24
25
26
20
21
12
27
28
19
Zondag is het Pasen: houd bruzzket.be in de gaten om de leukste paaseizoektochten te vinden!
30
31
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
26
JUNI MAANDAG
Z AT E R D A G
ZONDAG
1
2
31
8
9
7
15
16
14
22
23
21
29
30
28
Vandaag is het de feestdag van Brussel! Hoera voor onze hoofdstad. Zin om mee te vieren? Check op bruzzket.be wat er allemaal te beleven valt!
Maandag is het de Internationale Dag tegen Holebi- en Transfobie. Dat vieren we in Brussel met de Brussels Pride parade. Check bruzzket.be voor meer informatie!
Lotto Brussels Jazz Weekend: Het hele stadscentrum verandert in één groot muziekfestival met gratis concerten, straatmuzikanten en dansoptredens
Maak een ritje op het water, want de waterbus vaart weer!
6
is het mediaplatform van de Vlaams-Brusselse Media. BRUZZ is een website, een televisiezender, een radiozender en een magazine. BRUZZKet is het jongerenplatform van BRUZZ voor kinderen van 9 tot 13 jaar.
5
DINSDAG
3
WOENSDAG
DONDERDAG
VRIJDAG
Z AT E R D A G
ZONDAG
1
2
3
4
8
9
10
11
15
16
17
18
22
23
24
25
29
30
1
2
3
4
7
8
9
10
11
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
6
Laatste schooldag! Volg BRUZZKet ook in de zomer en beleef een spetterende vakantie met onze tips!
5
6
12
13
19
20
26
27
In Jacques le fataliste et son maître van de Franse filosoof Denis Diderot wordt geen van de vele verhalen echt afgerond. Ans Van den Eede en Greg Timmermans doen een poging om de roman te hervertellen, maar ook zij worden voortdurend afgeleid door hun eigen gedachten over met name de liefde. → 28/9, Theater 1150
→ 26/9, De Kroon, Sint-Agatha-Berchem
Dust
Amplitude met Ax en Flexou
Urtė Groblytė en Judith Dhondt leerden elkaar kennen tijdens de opleiding aan P.A.R.T.S., waar ze hun gedeelde fascinatie voor taal, erotiek, bodyhorror, ecologie, feminisme en queer sciencefiction leerden botvieren. In Dust schrapen ze uit taal in crisis twee personages ‘Hmm’ en ‘Huh’ in een imaginaire wereld waarin het ik geen keurig afgelijnd gegeven meer is.
Amplitude is de concertwerking van De Markten met een focus op jong, Brussels talent, waarvoor de Spiegelzaal één donderdag per maand wordt omgetoverd tot gezellige huiskamer. Het nieuwe seizoen wordt afgetrapt door Ax en Flexou; twee rappers die deel uitmaken van het opkomende hiphopcollectief Brux dat deze zomer ook op Pukkelpop mocht aantreden.
→ 1 & 2/10, Beursschouwburg
→ 1/10, De Markten, Brussel
En ook
En ook
WIPCOOP biedt een blik op het Work in Progress van opkomend podiumtalent (30/9 & 1/10, KVS)
De Maalbeek organiseert een wandeling langs politiek foute straatnamen van de gemeente (26/9)
Performers krijgen een podium op Don Vitalski’s Legendarische Dinsdagclub (25/9, Ten Weyngaert)
De zondagse ontbijtfilm in GC De Linde is de gevierde katten-animatie Flow (27/9)
Cirque du Soleil legt vijf keer een ei met 53 acrobaten en muzikanten in Ovo (30/9 > 4/10, ING Arena)
De Vaartkapoen ontvangt deze week de Amerikaanse hiphopper Black Milk (27/9)
DINSDAG
WOENSDAG
30
31
6
7
13
14
2
8
9
Z AT E R D A G
ZONDAG
3
4
10
11
Benieuwd naar de kostuums van Manneken Pis? Elke eerste zondag van de maand is het GardeRobe MannekenPis-museum gratis!
Ga naar een van de leuke Brusselse Markten zoals de Zuidmarkt in Sint-Gillis, de Zondagmarkt in Jette of de rommelmarkt op het Vossenplein
15
22
23
28
29
30
1
2
5
6
7
8
9
Buitenspeeldag
20
21
27
4
Dinsdag quizdag
VRIJDAG
1
15
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
DONDERDAG
Eén april! Haal een grap uit bij een vriend(in) of familielid.
Buitenlesdag
17
18
24
25
Wist jij dat er in het Centraal Station een mysterieuze deur staat? Wat doet die daar? ontdek het in onze KetCity via de QR-code
Ga naar een film kijken op het Brussels Short Film Festival: kortfilms voor jong en oud
Ga eens picknicken in één van de vele parken in Brussel. Weet je trouwens waarom het Josaphatpark zo heet? Kom het te weten via de QR-code rechts vanboven
Vaderdag: ga met je papa de stad verkennen!
Wereldvluchtelingendag: In heel de wereld zijn op dit moment zo’n 123 miljoen mensen op de vlucht. Dat is ruim tien keer het aantal inwoners van ons land
Couleur Café: Kinderen tot en met 11 jaar kunnen gratis naar dit muziekfestival in het Ossegempark. Ontdek muziek en eten van over de hele wereld
Urtė Groblytė & Judith Dhondt
BRUZZKet, het jongerenplatform van BRUZZ, maakt opnieuw een kalender met leuke weetjes en Brusseltips voor ketten van het 4e, 5e en 6e leerjaar. Vraag de kalender 2026-2027 aan via de QR-code. Wij leveren hem begin oktober gratis op jouw school.
De Korte Knip De Korte Knip is het kortfilmfestival van De Kroon. Lokale amateurs en professionals laten er hun nieuwste creaties zien. Het programma is samengesteld op basis van de inzendingen van de voorbije maanden. Animatie, fictie, mini-docu’s, muziekvideo’s ... alles komt aan bod, gefilmd met camera of smartphone, in het Nederlands of ondertiteld. Originele films maken kans om bekroond te worden.
De Hoe
Paasvakantie
Dag tegen Racisme en Discriminatie: Stel een vriend(in) de vraag: “Ben jij ooit anders behandeld om hoe je eruitziet of waar je vandaan komt?” Praat er samen over
→ 25/9, WaBo, Watermaal-Bosvoorde
Dag van de Directeur: maak een gedicht voor je directeur en vier poezieweek én dag van de directeur in één klap!
Waar het met de wereld naartoe gaat, daar gaan wij naartoe
Zin om een nieuwe hobby uit te proberen? De hele maand mei stelt de VGC Sportdienst haar lessen open voor gratis proeflessen. Meer info vind je op www.sportinbrussel.be
5
Link naar KetCity!
ZONDAG
Paasmaandag
MAANDAG
24
4
10
23
Dinsdag quizdag
29
VRIJDAG
3
16
Dinsdag quizdag
Paasvakantie
DONDERDAG
Dag van de Mensenrechten
MAART
Dag van de Moedertaal: In Brussel worden er maar liefst 104 verschillende talen gesproken. Welke talen spreek jij?
17
9
WOENSDAG
Oudjaar
Start Jeugdboekenmaand met het thema ‘Water’
Vier Valentijn met iedereen die je graag ziet op het Brussels Bright Festival en wandel langs coole lichtkunstwerken
10
2
Kerstvakantie
Elke maand gaat BRUZZKet op zoek naar de leukste activiteiten in Brussel. Check onze maandtips voor februari op BRUZZKet.be! Wie weet zit er wel een carnavalsstoet tussen
3
WOENSDAG
Dinsdag quizdag
Dinsdag quizdag
DINSDAG
Dinsdag quizdag
2
DECEMBER
ZONDAG
Action Zoo Humain
2026 - 2027
OKTOBER
ZONDAG
Jeugdfeesten 2026: Elk weekend van september vindt er ergens in Brussel-Stad een feest voor jongeren plaats
Allerheiligen
Schoolkalender
Uitgelicht
Guido Belcanto ziet het licht in het Paviljoen der Menselijke Driften
‘Ik heb geen talent voor vrolijkheid’ Een epifanie, noemt Guido Belcanto zijn bezoek aan het Paviljoen der Menselijke Driften in het Jubelpark. Hij schreef een song over de verboden vrucht en noemde er zijn nieuwe album naar, dat hij binnenkort komt voorstellen in de Ancienne Belgique. door Tom Zonderman
23 september 2026 |
41
I
“
k ben rock-‘n-roll van kop tot teen”, zegt Guido Belcanto wanneer ik hem toewerp dat hij op de foto’s die Stephan Vanfleteren van hem maakte wat weg heeft van Iggy Pop. “Ik speel dat soort muziek niet, maar het is wel de manier waarop ik leef.” Op het podium durft de 73-jarige zanger net zo goed zijn shirt uit te trekken, zegt hij. “Ik wil ook een lustobject zijn.” Voor hij op zijn knieën viel voor de smartlap, speelde Belcanto zelfs Engelstalige rocksongs. Toen heette hij nog Guido Versmissen en vormde hij met zijn broer Speedy King and his Feetwarmers, waarmee hij in 1978 tot in de finale van Humo’s Rock Rally raakte. “Dat was op dat moment nog in de Beursschouwburg. We moesten één cover brengen en twee eigen nummers. Ik heb toen ontdekt dat ik zelf songs kon schrijven.” Die rockwereld had Belcanto snel gezien. “Het was enkel fun. Ik vond dat er meer talent in mij zat.” Hij werd straatzanger in Antwerpen, trok naar volkscafés, samen met de accordeonist Jakke de Zeeman. Op een dag zong hij ‘Witte rozen’ van de Zangeres Zonder Naam en een vrouw begon te wenen. “Dat was overweldigend. Toen besefte ik: iets mooiers ga ik nooit kunnen doen.” Hij begon zelf levensliederen te schrijven en debuteerde eind jaren 1980 met het album Op zoek naar romantiek. Sindsdien heeft hij zich ontpopt tot hoeder van het levenslied. “Ik heb geen carrière, ik heb een roeping: die fakkel brandend houden.” Geen eenvoudige taak, want net zoals de volkscafés dooft het genre – noem het onze versie van de country – uit. “Het klinkt pretentieus, maar ik wil als kunstenaar ook wel een leegte nalaten.”
Lang leve het treurspel
Op zijn nieuwe album Het Paviljoen der Menselijke Driften valt “een recordaantal doden”. In ‘Droevig is deze wereld’ springt een wanhopige vrijgezel in het kanaal. ‘Papa hangt in de kelder’ verhaalt over een man die zich ophangt met het springtouw van zijn dochter nadat hij het overspel van zijn vrouw zat is. En dan is er nog ‘Witte rozen’, het wrange lied van Zangeres Zonder Naam over de dood van een moeder en haar pasgeborene. “Zij is de moeder van het levenslied”, zegt Belcanto over de Nederlandse zangeres. “Ik geloofde haar. Als je haar biografie leest, begrijp je de snik in haar stem. Ze heeft een zwaar leven gehad, net zoals André Hazes, die getraumatiseerd was door zijn vader.” Belcanto voelt een verbondenheid met hen, zegt hij. Als kind is hij seksueel misbruikt. “Ook al was het maar eenmalig, ik sta aan de kant van de slachtoffers. Ik voel mij verwant met die mensen die men losers 42
noemt. Het is een litteken dat ik meedraag.” Het is de reden waarom hij vaak droefenis opzoekt in zijn songs. “Ik heb geen talent voor vrolijkheid. En al zeker niet in de muziek. Een vrolijk liedje gaat vaak het ene oor in en het andere uit, een sad song niet. In het Antwerpse poppentheater Van Campen hing een spreuk boven de poesjenellen: ‘Al is de klucht nog zo schoon, het treurspel spant altijd de kroon.’ Dat vat het goed samen.” ‘Droevig is deze wereld’, is een herwerking van een song die hij meer dan dertig jaar geleden schreef, maar die als een rode draad
Pyreneeën bezat hij een al net zo afgelegen pand, maar dat staat nu te koop. “Aristoteles heeft ooit gezegd: ‘Een wijs man heeft genoeg aan zichzelf.’ Voorheen woonde hij dertig jaar in Antwerpen, maar uiteindelijk was het inspirerende effect van de stad uitgewerkt. “Het was mijn grote plezier om incognito in de kroegen te zitten, maar door mijn succes lukte dat niet meer.” De navelstreng is nog niet helemaal doorgeknipt, zegt hij. “Soms vraag ik me in mijn bos af ‘Wat doe ik hier?’” In Brussel had hij nooit een huis, maar hij spoorde wel vaak naar de stad om zich te
“Wat is er mis met een volksjongen die Schopenhauer leest? Ik heb altijd de brug geslagen tussen het hoge en het lage” door zijn oeuvre loopt. Die wereld vangt hij in verhalen van de man in de straat. “Het wereldnieuws is niet aan mij besteed. Wat kan ik als songwriter aanvangen met de oorlog in Oekraïne of Iran? Ik ben geïnteresseerd in de dramatiek van de kleine man. De Duitse filmmaker Rainer Werner Fassbinder vatte dat goed samen: ‘Im kleinen Leben liegt der große Schmerz’.” Belcanto trok zich twee decennia geleden terug in een chalet in de bossen van het Kempense Wechelderzande, “op een plek waar ik ongestoord gek kan zijn”. In de
laten verrassen. Of om er, zoals nu, te verpozen in L’Espérance, waar hij de animeermeisjes observeerde en de oudere mannen die hen mee naar boven wilden nemen. “Ik heb dat nooit gedaan, maar ik ben wel aan de Nord een paar keer een bordeel binnengestapt. Ik schaam mij daar niet voor.” Belcanto heeft altijd van de rafelranden van een stad gehouden, maar hij beaamt dat die rafels Brussel nu uit elkaar dreigen te rijten. “Ik ben een romanticus, ik romantiseer de vuile côté van de stad. De achterbuurten. Het gevaarlijke, het verbodene trekt mij
Inzichten
Wat weet acteur Benny Ceuppens van het leven?
Guido Belcanto in het Paviljoen der Menselijke Driften: “Dit werk beeldt alles uit wat zo diep in mijn werk zit: liefde, lust, lijden, verlangen, verlies, hel, zonde ...”
enorm aan. Maar nu loopt het hier wel uit de hand. Er valt niet veel meer te romantiseren.”
Marmeren bordeel
Een poos geleden belandde Belcanto op een van zijn dwaaltochten in het Jubelpark, waar hij in het Paviljoen der Menselijke Driften oog in oog kwam te staan met het imposante reliëf van Jef Lambeaux. “Een openbaring”, zegt hij. “De hele thematiek van het leven zit erin, alles wat zo diep in mijn werk zit: liefde, lust, lijden, verlangen, verlies, hel, zonde ...” Verrassend dus, dat hij het “marmeren bordeel”, zoals het controversiële werk ooit werd afgedaan in katholieke middens, nu pas ontdekte. “Tja, zo was de overrompeling nog groter. Wat een compliment, trouwens, voor Lambeaux. Als je zulke reacties krijgt, dan heb je toch het ultieme bereikt?” Belcanto had meteen een titel voor zijn nieuwe album, en bedacht er een filosofische song bij, waarin hij de wrange humor van zijn andere songs achterwege laat. Dat het leven een barre verschrikking is, zingt hij, en dat lieden als Schopenhauer, Reve en Houellebecq die mening delen. “Wat is er mis met een volkszanger die Schopenhauer leest?” schokschoudert hij over die tweespalt tussen het hoge en het lage. “Ik heb altijd een brug geslagen tussen het gewone volk en de intellectueel. Zowel universiteitsprofessoren als dokwerkers houden van mijn muziek, en dat vind ik fantastisch.” Het Paviljoen der Menselijke Driften komt uit op 25/9, live in de Ancienne Belgique op 10/10, abconcerts.be
Wat kun jij dat de veel anderen niet kunnen? Lang mijn adem inhouden. Maar écht lang. In welk ander vak of beroep zou je ook top zijn? Bakker. Ik bak ontzettend graag. En dan die geur, heerlijk. Als je jezelf een andere naam kon geven, welke zou dat dan zijn? Ik vind mijn naam echt niet mooi. Zeker in combinatie met die van mijn broer – hij heet Davy. Dus graag iets als Lucas of zo. Welke fout maak je keer op keer tijdens het creatieve proces? Zeer onzeker zijn. Op het gênante af. Doe je iets speciaals op je verjaardag? Vanaf mijn 40e niet meer. Anderen mogen mij wel altijd verrassen (Hint!). Waarop trakteer je jezelf af en toe? Schoenen – I love shoes. Wat doe je anderen graag cadeau? Een etentje bij mij thuis. Ik kook ontzettend graag voor anderen. Waar kijk je naar uit de komende tijd? Het culturele seizoen ziet er alweer zeer interessant uit! Tal van schitterende voorstellingen, concerten … Zo kijk ik uit naar de opening van Kanal. Kijk je vaak in de spiegel? Waarom? Te weinig. Ik heb soms heel lang iets tussen mijn tanden dat er niet zou moeten zitten. Naar waar zou je willen verhuizen? De kust. Oostende. Bereikbaar met de trein – ik heb vliegangst. Wie verdient het écht om ‘heilig’ verklaard te worden? Glenn Vissenaekens. Die maakt mij – en anderen – instant gelukkig. Wie is de bekendste persoon die je ooit sprak? Els Dottermans. Ik ben er nog steeds van onder de indruk. Topactrice. Wat was het beste algemene nieuws van de afgelopen weken? Dat buitenzwembad in Brussel lijkt er daadwerkelijk te komen. Meer van dat. Wat was er vroeger beter? Mijn oriëntatievermogen. Ik kan niks meer zonder gps. Wat had jij pas op erg late leeftijd door dat iedereen al lang wist? Dat zwijgen een perfect aanvaardbare manier is van aanwezig zijn. Met welke quote pak je graag uit? “No fear, Benny is hier.”
• Lakenaar Benny Ceuppens (44)
speelt in de televisiereeks Thuis Dennis, die door kijkers werd ontmaskerd als de verkrachter en moordenaar van verschillende personages
• Hij studeerde in 2011 af als acteur van de theateropleiding in Maastricht en werkte bij verschillende theatergezelschappen, waaronder Laika
• Hij vertolkte eerder enkele gastrollen voor tv (Vermist en Coppers) en regisseert ook (sociaal-artistieke) projecten in heel Vlaanderen
Voor welke breed gebezigde uitvinding ben jij bijzonder dankbaar? De smartphone. Ik ben nochtans een kind van de jaren 1980. Welk nutteloos feitje ken jij? Een groep flamingo’s heet in het Engels een flamboyance. Ik heb daarom een tattoo van een flamingo. Bij welke historische gebeurtenis was je graag aanwezig geweest? De première van het eerste stuk van Shakespeare. Achteraf had ik graag tegen hem gezegd: “You will go far. Thx for that.” Waarom zou je met de loterij meespelen? Voor de fun. Het is toch wél altijd een beetje spannend. Wanneer verbaasde Brussel jou? Elke dag opnieuw. Daarom blijf ik er ook. MICHAËL BELLON Thuis is elke werkdag op VRT1 te zien om 20.25 uur 23 september 2026 |
43
The hang-out
BMX’en aan de Kapellekerk Elke week toont een Brusselse tiener zijn of haar favoriete plek in de stad. Voor Julius (10) is dat het skatepark aan de Kapellekerk, waar hij zo vaak mogelijk gaat skaten, BMX’en of steppen.
Wat vind je leuk aan dit skatepark?
Dat er genoeg ruimte is. En dat er niet enkel van die jumps en topjes staan, maar dat een groot deel plat is, zodat ik hier veel kan proberen.
Om te skaten ga je liever ergens anders heen, waarom?
Dit is een goed skatepark, maar de hindernissen zijn iets te groot voor mij om trucjes met mijn skateboard te doen. Het is voor skaters die al meer kunnen. Daarom BMX ik hier liever.
Wat is het geheim om een goede BMX’er te worden?
Je moet niet gewoon rijden en afwachten, maar je moet ook zelf springen. Als je in de lucht bent, moet je je BMX naar je toe kunnen trekken en echt je hele lichaam gebruiken. Je moet niet zo hoog mogelijk springen, maar zo mooi mogelijk landen.
Is er iemand naar wie je opkijkt?
Ja, een kindje in mijn groep bij Byrrrh & Skate. Die is keigoed. Hij durft gewoon heel veel. Hij had bijna een nieuw record gehaald tegen een volwassene van hoogspringen op een skateboard.
Doe je soms mee met wedstrijden?
Ja, maar ik vind gewoon skaten leuker dan wedstrijden. Bij zo’n wedstrijd hoop ik altijd dat ik win en daar krijg ik veel stress van.
Je hebt behalve bmx’en nog veel andere hobby’s. Wat doe je het liefst? Skaten en parkour. Parkour is leuk omdat je salto’s, backflips en wallflips leert. En je klimt heel veel.
Is het leuk om in de buurt te wonen? © SASKIA VANDERSTICHELE
Ja, want er zijn veel skateparken. En alles is dicht bij elkaar. Maar het is wel een beetje vuil. Dat is het enige dat ik iets minder vind.
Wat zou je veranderen in Brussel als je de baas was? Meer skateparken. ASTRID VAN PEER 44
Wil jij ook je favoriete plek tonen? Stuur een mailtje naar ket@bruzz.be.
Fubuki
Rekenpuzzel
Vul de cijfers 1 tot en met 9 in het rooster in, zodat het resultaat van de sommen klopt met de cijfers rechts en onderaan de kolommen. Elk getal mag maar één keer voorkomen. Het niveau van de puzzel kan variëren per editie.
Vul de witte vakjes met positieve gehele getallen zodat elke rij een kloppende som vormt met het doelgetal rechts of onder. Reken van links naar rechts en van boven naar beneden, zonder voorrang van × of ÷ (bij delen moet de uitkomst altijd een geheel getal vormen).
6
19
15
1
7
12
19
11
.
3
K Q K J J
+
18
-
-
1
6
T C M W Y
E G P N S Q V L
W Y O O Y P Z O O Z X N
I
I
K
I
I
S R
X O F
A H J U F L W O V U V G
A S C N T P Z V P R W K K X
Zelf een foto van een onverwacht stukje Brussel insturen? Mailen naar redactie@bruzz.be
8
C K Z U R Z X N B T O E G C
P W I
Y R T R B D E H C
K E T R X E A V F
R G
L A Q N
E E W G
F A
T Y O S
S K
S V A T O W R C M A T O Q Z C Q U M P P E O P N T S
E A B K
J K Y S H N G A Q R
C A V Y L B G
I
P
L L
T O T S
D D G N P Q Q A S D I T P H S K D C O S C
K U U S R E
P T
P E
B G
Y N Y J
V R
S E
X D A O U A
F N O Q Z Y
R
F J
Y A A A A M
R U E T W E O W L
A L
S W T
I
Dignity 5x2 tickets
1/10, House of Compassion
L Q
Lilly Joel Plays The Organ 5x2 tickets
Antwoord een kleine kapel op een binnenplaats in Anderlecht
I
Stuur het trefwoord, samen met je adres en telefoonnummer, naar win@bruzz.be
J X H N
K G K D Q N U X R
7
1
8
2
4
9
I
WIN TICKETS
I
O N R K N A
G H V T M H L W P A G O P J
De hoofdstad kent veel verborgen plekjes, onverwachte panorama-uitzichten, en onbekende maar daarom niet minder intrigerende panden en kantjes, ver weg van Manneken Pis, de Grote Markt en het Atomium. Zoals deze kapel. Waar is deze foto genomen?
x
— .
+
3 5 6
11 15 19
6
3
4
2
+
-
. 6 — 3 x . . + — . -
7
x
x
8
5
1
9 +
. 8 — . 4
18 14
De puzzels in dit magazine zijn intern ontwikkeld of gegenereerd met gebruik van toegestane tools en artificiële intelligentie. Elke gelijkenis met bestaande puzzels is toevallig.
3
+
14
Oplossingen
.
— .
Verborgen Brussel
14
x
19
▢ Verlies ▢ Winst ▢ Roulette ▢ Casino ▢ Gokken ▢ Contract ▢ Verslaafd ▢ Smartphone ▢ Koken ▢ Spaghetti ▢ Instagram ▢ Internationaal
-
12
Zoek alle verborgen woorden in het raster van de speciale woordzoeker van BRUZZ. Streep de begrippen één voor één weg, dit kan in alle richtingen: horizontaal, verticaal, diagonaal, en van links naar rechts en andersom.
14
Woordzoeker
. x — .
© KIERAN DONNELLAN
Puzzel & wedstrijd
4/10, Onze Lieve Vrouw ter Rijke Klaren
23 september 2026 |
45
P U B L I R E P O RTAG E
Volg een opleiding bij Syntra en word ondernemer Klaar voor een nieuwe professionele uitdaging? Of je nu een carrièreswitch overweegt of eindelijk werk wilt maken van die ene droom: bij Syntra Brussel vind je meer dan 100 opleidingen om je plannen concreet te maken. Kijk snel welke opleidingen nog plekjes vrij hebben, en schrijf je in! Foto’s: Syntra Brussel • Tekst: alinepeeters.com • Vormgeving: monoeil.be
Meer dan een hobby Een opleiding bij Syntra is meer dan een hobby: ze bereidt je voor op je professionele toekomst. “Syntra máákt ondernemers, en dat is geen promopraatje. Ondernemerschap zit echt in ons DNA”, zegt Katja Hemmeryckx, marketing- en communicatieverantwoordelijke bij Syntra Brussel. Naast praktijkgerichte lessen van professionals kunnen cursisten rekenen op Start Me Up, een traject voor wie een eigen zaak wil opstarten. “Het doel? Van je opleiding je beroep maken.” En dat kan in heel uiteenlopende richtingen. “Sommige trajecten, zoals goudsmid, fashion designer en meubelmaker, zitten meteen vol.” Maar geen nood: voor onderstaande opleidingen zijn er nog plaatsen vrij. Misschien zit jouw toekomstige beroep er wel tussen?
VIDEO CONTENT CREATOR (avond) Scrollen, swipen, kijken: video is overal. In deze gloednieuwe avondopleiding groei je uit tot een allround video content creator. Je bedenkt concepten, leert filmen, werkt met licht en geluid en monteert je beelden tot sterke content. Je werkt aan echte producties, bouwt een portfolio op en ontdekt ook hoe je als freelancer met klanten, offertes en deadlines aan de slag gaat.
"Na meer dan tien jaar in de creatieve sector weet ik dat een sterk idee alleen niet volstaat. Ik wil studenten niet alleen creatieve en technische skills meegeven, maar hen ook leren professioneel en efficiënt te werken. Zodat ze na hun opleiding niet alleen een portfolio hebben, maar klaar zijn voor de praktijk." NABIL EL HAJJOUTI, docent en
videoproductie expert
SOMMELIER (avond) Wijnkennis begint bij de oorsprong. Klimaat, bodem, druivenras en vinificatie bepalen samen het karakter van een wijn. Van appellaties en kwaliteitsindelingen tot proeven, beschrijven, combineren en serveren: deze opleiding brengt het volledige wijnverhaal in kaart. Degustaties, servicetests, coaching en een portfolio vormen een vast onderdeel van het traject.
"Bij Chambre Séparée* heb ik ervaren hoe wijnkennis pas echt gaat leven wanneer je ze in de praktijk brengt. Die stap van theorie naar praktijk staat ook centraal in deze driejarige opleiding. RAF VAN POTTELBERGH, docent, wijnconsultant en ambassadeur bij 3 Fonteinen
STRIPAUTEUR (avond)
Wil jij verhalen tot leven brengen in woord én beeld? In deze opleiding leer je het volledige stripproces kennen: van idee, scenario en storyboard tot tekenen, inkten, inkleuren en drukklaar maken. Je verdiept je in stripgeschiedenis en -analyse, ontwikkelt een eigen stijl en leert ook over publicatie, auteursrecht en presentatie. De opleiding sluit af met een eigen stripverhaal!
"Een goed stripverhaal is een huwelijk tussen een leuke beeldstijl en een interessant verhaal. Die perfecte mix onderzoeken en creëren met cursisten is de kern van de hele opleiding en doen we zowel analoog als digitaal.
INSTALLATEUR ELEKTRISCHE LAADPALEN (kort traject)
Thuis, op het werk en onderweg zijn steeds meer laadpunten nodig. De installatie ervan vraagt technische kennis en vakmanschap. Tijdens dit korte traject krijg je de nodige kennis mee, van regelgeving en programmatie tot een correcte installatie.
HERBORIST
(avond of voltijds) Leer kruiden niet alleen herkennen, maar ook begrijpen, verwerken en toepassen. In deze opleiding steek je, naast de theorie, zelf de handen uit de mouwen. Je ontdekt welke planten er rond Brussel groeien en verwerkt kruiden tot siropen, oliën, tincturen, maceraten, make-up en meer. Ook voeding, gezondheid en basistechnieken van lichaamsmassage komen aan bod.
TIBO TIM BOLSSENS, docent en founder
van Studio Tibo
MAKE-UP ARTIST (zaterdag)
Van een natuurlijke beautylook tot uitgesproken catwalkmake-up: verschillende technieken, stijlen en opdrachten komen aan bod in deze eenjarige opleiding. Je oefent op verschillende huidtypes, van bridal en festival tot fotografie en fashion, en legt je resultaten vast in een eigen portfolio. Hairstyling maakt ook deel uit van het vak en kan je als extra module volgen.
"Als voormalig leerkracht en make-up artist combineer ik bij Syntra mijn twee passies: lesgeven en creativiteit. Het mooiste is cursisten te zien groeien in techniek, zelfvertrouwen en stijl, en ontdekken dat ze van hun passie hun beroep kunnen maken. SOPHIE FASTENAEKELS, docent en
zaakvoerder bij Facesbysophie
Een nieuwe carrière in één klik?
Schrijf je in via de vernieuwde website en volg je opleiding op de bruisende campus van Tour & Taxis. Met 100+ opleidingen en een vlotte bereikbaarheid vanuit Brussel-Noord is er altijd een volgende stap. Ontdek het aanbod op syntrabrussel.be/opleidingen en vind jouw volgende uitdaging.
Schrijf je in:
European Researchers ’ Night
GRATIS GRATUIT
Wetenschaps Festival des Sciences
Wise NIGHT
25/09 & 26/09 atomium www.wisenight.eu
Funded by the European Union