Issuu

Rubrieknaam

#1578 WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VLAAMS-BRUSSELSE MEDIA VZW FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE

AFGIFTEKANTOOR ANTWERPEN X P303153

L E V E N

I N

D E

S TA D

N I E U W S

A C H T E R G R O N D

O P I N I E

12 | 07 | 2017

ZOMERSERIE

DE SLEUTELS VAN DE CONCIERGE

Ka r l Va n l o u we ( N -VA )

‘Wat met het Vlaams geld voor Brussel?’

West-Vlamingen in de hoofdstad

‘Werken, werken, werken’

Chou de Bruxelles

BRUZZ | VOORAF

Fotograaf Ivan Put trekt wekelijks door de stad voor een portret

YOUNES ( 17 ) , LIFT POELAERTPLEIN

De rolstoelen van je broers de heuvels van de Marollen opduwen, daar krijg je sterke onderarmen van. Die kwamen goed van pas in de boksclub. Wereldkampioen wou Younes (17) worden. Drie kampen vocht hij in de -55 kg. Hij won er twee met knock-out. Tussen droom en daad stonden de school, de zorg voor zijn broers en de ongerustheid van zijn moeder dat haar zoon geblesseerd zou raken. Nu is boksen een hobby. Younes slaagde dit jaar in de opleiding jeugd- en gehandicaptenzorg in het Imelda-Instituut. Volgend jaar loopt hij twee maanden stage in de gehandicaptenopvang in het vluchtelingenkamp Aida in Bethlehem.

Inhoud

COLOFON BRUZZ

Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-650.10.65

UITGELICHT Goed bestuur

Decumul dichterbĳ dan ooit

ABONNEMENTEN

Josiane De Troyer (abo@bruzz.be), 02-650.10.80, Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 20 euro per jaar; IBAN: BE98 3631 6044 3393, BIC: BBRU BE BB van Vlaams Brusselse Media vzw. Buiten België 30 euro per jaar. OPLAGE 62.609 exemplaren.

DE VERHALEN

Interview

De West-Vlamingen blĳven komen

Karl Vanlouwe (N-VA)

Brussel blĳkt een magneet voor harde werkers

SERIE De conciërge

"Als er iets is, bellen ze eerst naar mĳ"

ADVERTEREN?

Ineke Le Compte, Ute Otten: sales@bruzz.be, 02-650 10 63 ALGEMENE DIRECTIE

Jo Mariens HOOFDREDACTIE

Klaus Van Isacker WEEKBLAD

BRUZZ | VOORAF

Steven Van Garsse (chef) CONCEPT

Piet De Loof, Pieter Claerhout, Rosalien Eggermont EINDREDACTIE

Karen De Becker

RUBRIEKEN

ART DIRECTOR

Heleen Rodiers LAY-OUT

Ruth Plaizier KERNREDACTIE

Jean-Marie Binst, Gerd Hendrickx, Bettina Hubo, Kurt Snoekx, Sophie Soukias, Laurent Vermeersch, Danny Vileyn, Tom Zonderman MEDEWERKERS

Hilke Andries, Michaël Bellon, An Devroe, Wauter Mannaert, Tim Schoonjans, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Tom Van Bogaert, Thomas Verbeke, Jurgen Walschot

03 05 06 20 29 32 34 35

Chou de Bruxelles Edito In beeld Opinie Michaël Bellon Enfant Terrible Nick Trachet Big City

FOTOGRAFEN

Bart Dewaele, Ivan Put, Saskia Vanderstichele DISTRIBUTIE Ute Otten

VERANTWOORDELIJKE UITGEVER

Steven Van Garsse, Flageyplein 18, 1050 Elsene. Bruzz is een uitgave van de Vlaams Brusselse Media vzw, wordt gedrukt op de persen van Eco Print Center (De Persgroep) en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

LOS VAN DE TIJD

SERIE Verborgen sportparels

Het Victor Boinzwembad in Sint-Gillis

Sporten in Tapei

Guido Van Breedam

Universiade brengt jonge topsporters samen in Taiwan

Fotografie aan de achterkant van het nieuws

SERIE Le Trajet de Trachet

Deze week: Edingen

Edito

11 juli is een goed moment om na te denken over waar Vlaanderen staat in zijn eigen hoofdstad. Franstaligen lijken soms te denken dat de Vlaamse Brusselaars fijne mensen zijn, die zo mee te trekken zijn in het grote Brusselse bad. Dat eerste klopt, de rest zit ingewikkelder in elkaar. Vlaanderen speelt wel degelijk een grote rol in Brussel: economisch, cultureel en in het onderwijs. Er vloeien grote sommen vanuit de Vlaamse Gemeenschap naar Brussel. In veel sectoren neemt Vlaanderen de lead. Dat gom je niet zomaar uit door hier alleen nog hoofdstedelijke Iris-vlaggen te laten wapperen. Om het institutioneel kader helder te krijgen, is er wel werk aan de winkel. Brussel zit op de scheidslijn van Nederlandstalig en Franstalig België. Aan de ene kant van de taalgrens is er een dynamiek naar meer zelfstandigheid. Die is moeilijk te stuiten. Als een vliegwiel. Vlaams minister-president Geert Bourgeois roept op om na 2019 nieuwe stappen te zetten in de staatshervorming. Maar de uitlopers hiervan in Brussel geven zo langzamerhand een lelijk, bijna onbegrijpelijk verhaal. Zeker in de zorg is dat duidelijk.

De oplossing ligt voor de hand. Laat de Brusselaars kiezen voor een van de twee gemeenschappen. Dat is wat de N-VA voorstelt. Alleen blijkt uit onderzoek dat daar weinig animo voor bestaat bij de Brusselaar. Die wil geen aparte taalregimes die tot diep in de sociale zekerheid genesteld zitten. Een solidariteit op twee snelheden in één stad voelt contra-intuïtief aan. En er zijn genoeg voorbeelden van verdeelde steden in de wereld. Succesvol zijn die niet. Daarnaast is die oplossing ook een onderschatting van de Franstalige realiteit. De kloof tussen de Franstalige Brusselaars en de Walen is groter dan men in Vlaanderen denkt. De recente politieke ontwikkelingen bewijzen dat. Wallonië stevent af op een MR-CDH coalitie, in Brussel is de kans groot dat de centrumlinkse coalitie standhoudt. Waar dit zal eindigen, valt moeilijk te voorspellen. Als de N-VA na 2019 haar communautaire programma wil uitvoeren, zal ze daar alvast de partners voor moeten vinden. En zal ze dus ook de Franstalige partijen moeten overtuigen. Dat wordt beslist geen walk in the park.

BRUZZ | VOORAF

Vliegwiel

— STEVEN VAN GARSSE

In beeld

BRUZZ | DE WEEK

Imams tegen terreur Een zestigtal imams trekt met een mars tegen terreur door Europa en bezoekt daarbij plaatsen die werden getroffen door IS-aanslagen. De delegatie vertrok op 8 juli uit Parijs en kwam op 10 juli aan op het Brusselse Beursplein. Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon wordt hier tijdens een gebedsmoment geflankeerd door de Egyptische imam Ahmed Mohamed el-Tayeb (links) en de Frans-joodse schrijver Marek Halter (rechts). De mars eindigt op 14 juli in Nice, exact een jaar na de terreuraanslag daar op de Promenade des Anglais. ÂŠ BELGA

De week

Terugblik op het nieuws

Canada

Burger King

Op 21 september treedt het CETA-handelsakkoord tussen Canada en de EU “voorlopig” in werking. Alle partijen moeten het tegen dan ratificeren. In België zijn dat alle gemeenschappen en gewesten. In oktober verzette een deel van de Brusselse regering zich ertegen.

Burger King strijkt neer in Brussel. Het eerste filiaal van de hamburgerketen in het Brussels Gewest komt in Oudergem. Daar wordt een oud Quick-restaurant voor gerenoveerd. Ook McDonald’s groeit: vier Brusselse vestigingen leveren voortaan aan huis.

24,2 mio De gevelrestauratie van het Brusselse Justitiepaleis komt een stap dichterbij. Na een voorbereidende studie volgt er een openbare aanbesteding. In een eerste fase worden de gevels aan de kant van het Poelaertplein aangepakt. Daarvoor is in 24,2 miljoen euro voorzien.

BRUZZ | DE WEEK

WERKGROEP GOED BESTUUR VAN BRUSSELS PARLEMENT MOET VRIJDAG LANDEN

Decumul dichterbij dan ooit Met de politieke vakantie voor de deur blijven transparantie en goed bestuur hoog op de agenda. Het Brusselse stadsbestuur heeft een mandatenkadaster gepubliceerd en belooft te snoeien in de eigen structuren. Ondertussen is het uitkijken naar de conclusies van de werkgroep Goed Bestuur van het Brussels parlement. — LAURENT VERMEERSCH

inds het uitbreken van de affaire rond de vzw Samusocial zijn de spotlights vooral gericht op de ondoorzichtige instellingen van de stad Brussel. De herschikte bestuursploeg (PS-MR-Open VLD) probeert dan ook zo snel mogelijk werk te maken van een beter en transparanter bestuur. Zo staat sinds vorige week een kadaster met alle mandaten, bezoldigde en niet-bezoldigde, op de website brussel.be. Een eerste versie die drie weken eerder online kwam, bleek nog heel wat fouten te bevatten. Het stadsbestuur beloofde ondertussen ook flink te snoeien in het aantal structuren en mandaten. Hierover bleken de violen echter nog niet goed gestemd. Zo bestaat er nog verwarring over het al dan niet opdoeken van sommige vzw’s. Andere maatregel is een vaste vergoeding van 78 euro bruto voor het bijwonen van een bestuurs-

vergadering. Dat is evenveel als nu bij de gemeenteraad. Ook op gewestniveau komt een en ander in beweging. Vrijdag zou de werkgroep Goed Bestuur van het Brussels parlement tot een conclusie moeten komen. In de werkgroep – eind januari opgericht ten tijde van de affaire rond de Waalse intercommunale Publifin – zitten de fractievoorzitters van tien partijen, meerderheid en oppositie. De werkgroep is mediaschuw, maar voorzitter Charles Picqué (PS) lichtte onlangs een tipje van de sluier in Le Soir. Een herziening van de ordonnantie die de vergoedingen regelt, zou een herhaling van de affaire-Samusocial moeten voorkomen. Ook moet er een serieuze deontologische commissie komen. Daarnaast zou de oppositie vertegenwoordiging krijgen bij instellingen van openbaar nut zoals Citydev of Actiris. Minder vanzelfsprekend is de

decumul. Die staat al ettelijke jaren op de politieke agenda, maar met een parlement vol gemeentelijke mandatarissen raakte het principe nooit wettelijk verankerd. Onder druk van de vele schandalen en de politieke crisis aan Franstalige kant is de PS echter een heel stuk opgeschoven in de richting van traditionele pleitbezorger Ecolo. Ook Défi is tegenwoordig voor decumul. Picqué acht een decumul haalbaar in 2019. Bruno De Lille (Groen) wijst er wel op dat ook aan Nederlandstalige kant een meerderheid nodig is. Volgens hem blijven vooral Open VLD en N-VA echter koele minnaars. “Zorgen zij ervoor dat we de bladzijde van achterkamertjespolitiek en machtsconcentratie kunnen omslaan? Of missen ze deze afspraak met de geschiedenis omdat

ze de belangen van enkele schepenen-parlementsleden veilig willen stellen?” klinkt het op knack.be.

OPENBAARHEID Bij SP.A schuiven ze een ander aandachtspunt naar voren: de openbaarheid van de regeringsbesluiten en de beslissingen van de schepencolleges. Fractieleider Jef Van Damme legde daarvoor enkele maanden geleden al een ordonnantievoorstel op tafel. “Voor de regeringsbesluiten moeten we een voorbeeld nemen aan Vlaanderen,” zegt hij. “Voor de colleges volstaat het om het systeem dat al bestaat voor gemeenteraadsleden publiek te maken.” De tien partijen in de werkgroep zijn het principieel eens, maar enkelen zien nog praktische bezwaren. Zo zou een kanselarij moeten worden

Zwemwater

Brussel Bad

De Brusselse luxehotels hebben het moeilijk. De omzet van Hotel Métropole daalt in 2016 met 23 procent, die van Plaza Hotel met 10 procent. Volgens de hotels zelf ligt de oorzaak zowel bij de aanslagen van 22 maart als bij de onafgewerkte voetgangerszone.

Het kanaalwater in Anderlecht is uitstekend zwemwater. Dat zegt Brulabo, het Brussels Intercommunaal Laboratorium voor Scheikunde en Bacteriologie. De aanleiding voor de test is de Big Jump van zondag, die proper zwemwater vraagt.

De zestiende editie van Brussel Bad is geopend door het voltallige Brusselse schepencollege. Dit jaar staat er een nieuwe, tijdelijke brug. Die moet ervoor zorgen dat beide kaaien langs het kanaal voor het eerst samen deel uitmaken van het zomerevenement.

Het stadsbestuur belooft flink te snoeien in het aantal structuren en mandaten.

Zonder Vlaamse centen voor Brussel stonden de Franstaligen met eisen voor faciliteiten voor de poorten van Leuven, Aalst en Mechelen SVEN GATZ , Vlaams minister van Brussel in De Tijd

Cartoon Wauter Mannaert

BRUZZ | DE WEEK

Luxehotels

opgericht, zeg maar een administratie die de regeringsagenda beheert. “Dat kan in enkele maanden gebeuren en mag dus geen excuus zijn om hier niet mee in te stemmen,” aldus nog Van Damme. “Als er op dit punt geen vooruitgang wordt geboekt, zullen wij andere punten ook niet goedkeuren.” Ondertussen legde ook minister-president Rudi Vervoort (PS) een nota met hervormingsvoorstellen op de tafel van de regering. Hij wil bijna de helft van de schepenambten schrappen. Tegelijk zou het loon van de meeste mandatarissen omhoog moeten om te voorkomen dat ze op zoek gaan naar extra inkomsten. Gezien de onduidelijkheid over de toekomst van de zittende meerderheid kunnen we hier echter niet meteen een beslissing verwachten.

Interview

Wat na 11 juli?

Karl Vanlouwe (N-VA) schrijft discussienota

‘Een Vlaams pakket voor Brusselaars’

BRUZZ | DE VERHALEN

Vlaams parlementslid voor Brussel Karl Vanlouwe (N-VA) vindt dat de Vlaamse Gemeenschap in Brussel veel te versnipperd is. In een conceptnota die hij in het Vlaams parlement indient, pleit hij voor een geïntegreerd pakket en een Franstalige Brusselnorm. — DANNY VILEYN, FOTO SASKIA VANDERSTICHELE

n de commissie Brussel en de Rand van het Vlaams parlement worden er weliswaar vragen gesteld over Muntpunt, gemeenschapscentra en BRUZZ, maar tot grondige discussies over de Vlaamse aanwezigheid en over instellingen in Brussel komt het zelden. “Vragen stellen maakt essentieel deel uit van het parlementaire werk, daar is niets op tegen, maar ik vond het tijd voor een grondige discussie, vandaar deze conceptnota,” zegt Vanlouwe. Vanlouwe dient de nota nu in, de bespreking is voor het najaar wanneer het traditioneel over de Brusselnorm gaat. De Brusselnorm zegt dat vijf procent van de Vlaamse gemeenschapsmiddelen naar Brussel gaat. Er gaat jaarlijks één miljard euro naar Brussel, zegt Vanlouwe: “Wat willen we hiermee bereiken en hoe kunnen we nog beter?”

U vindt dat het aanbod van de Vlaamse Gemeenschap in Brussel veel te versnipperd is. KARL VANLOUWE: Vlaanderen investeert veel in

Brussel, in gemeenschapscentra, crèches, onderwijs, cultuur, socio-culturele verenigingen, Muntpunt, en noem maar op. Allemaal goede initiatieven, maar wij vinden dat die veel te losstaan van elkaar. De Brusselse Vlamingen moeten eerst en vooral van het bestaan van al die dingen afweten - dat is nu duidelijk niet het geval - en ook moeten de verschillende initiatieven met elkaar verbonden worden. Ik weet dat het erg wetstratees klinkt, maar dat is wat ik de ketenbenadering noem. De Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) doet dat veel te weinig, wij denken dat het veel sterker kan. Zelfs zaken als gegevens registreren, verzamelen en bundelen over het zorgen onderwijstraject dat ouders en kinderen in Brusselse instellingen afleggen, worden te weinig gedaan.

Ketenbenadering klinkt inderdaad wetstratees. Geeft u eens een voorbeeld. VANLOUWE: Neem Kind en Gezin. In de

ketenbenadering moeten de consulenten jonge ouders doorverwijzen naar Nederlandstalige crèches, die op hun beurt de ouders doorverwijzen naar kleuterscholen. Lagere scholen verwijzen naar jeugdbewegingen en sportverenigingen, enzovoort. Ik was twee weken geleden op de barbecue van de scouts van Ganshoren, een scoutsgroep met een lange traditie, maar hoe bekend is die in het gewest? Wij willen de Brusselse Vlamingen aan hun stad binden.

U wil ook Vlaamse middeninkomens naar Brussel ‘lokken’. VANLOUWE: Wat is het probleem? Er is een

enorme demografische groei in Brussel, maar tegelijk is er een stadsvlucht. De bevolkingstoename bestaat uit arme migranten uit heel de wereld die naar hier komen, dat zijn lage inkomens. Middeninkomens zijn belangrijk voor de stad, maar je moet ze niet alleen lokken en laten zien dat het goed wonen is in Brussel, je moet ze hier houden. Hen laten kennismaken met het hele aanbod aan Vlaamse voorzieningen is een stap, de ketenbenadering de tweede. Waarom verlaten mensen Brussel? Sommigen door de samenlevingsproblemen, maar anderen ook omdat ze niet de nodige instellingen in de zorg kennen bijvoorbeeld. Natuurlijk zijn veiligheid, een strikt immigratiebeleid en huisvesting ook belangrijk, maar dat zijn regionale of federale bevoegdheden, geen Vlaamse.

Wat met nieuwkomers en anderstaligen ? VANLOUWE: Wij willen vanzelfsprekend niet

alleen de Brusselse Vlamingen en de Vlaamse pendelaars bereiken, maar ook nieuwkomers en

Karl Vanlouwe (N-VA) denkt dat het tĳd is voor een grondige discussie over de Vlaamse aanwezigheid in Brussel.

anderstaligen die zich willen aansluiten bij de Vlaamse Gemeenschap. Elke Van den Brandt van Groen verweet de Vlaamse regering dat ze zich met het onderwijsaanbod alleen op de etnische Vlamingen richtte. Ik voelde dat aan als een belediging. Het onderwijs laat trouwens duidelijk zien dat de uitspraak van Van den Brandt niet waar is. Dat blijkt ook duidelijk uit de inburgeringsprojecten van 2004 die we niet alleen in Vlaanderen, maar ook in Brussel hebben opgezet.

“Middeninkomens naar de stad lokken is belangrĳk, maar je moet ze ook hier houden” KARL VANLOUWE VLAAMS PARLEMENTSLID VOOR BRUSSEL (N-VA)

Sven Gatz hoe staat het met de Brusselnorm. Er moet een debat gevoerd worden of we de Brusselnorm moeten aanpassen. Rekening houdend met de demografische groei zou het goed zijn mocht de Franse Gemeenschap ook een Brusselnorm hanteren. Wij beseffen maar al te goed dat de Fédération ook Namen, Luik en Charleroi moet financieren, maar ze moet eveneens voldoende aandacht schenken aan Brussel. De Brusselse Vlamingen maken tien procent uit van de Brusselaars, maar leveren wel bijna twintig procent van de scholen. Als de Franse Gemeenschap een Brusselnorm zou hebben, zouden we afspraken kunnen maken rond wie wat doet. Ik ben er uiteraard voor dat ieder zijn ding doet, maar je kan wel afspraken maken, zodat de ene zijn tekorten niet op de andere afwentelt.

BRUZZ | DE VERHALEN

U pleit er ook voor dat de Franse Gemeenschap een Brusselnorm zou hanteren net zoals Vlaanderen. VANLOUWE: Ieder jaar vragen wij aan minister

U zegt dat er moet meer worden geïnvesteerd in welzijn en gezin. Maar dat horen we al twintig jaar. Binnen welke termijn wil u meer middelen voor welzijn? VANLOUWE: Ik heb ooit de suggestie gedaan om

het budget van het Brusselfonds te investeren in welzijn. Het is er met de zesde staatshervorming echter niet gemakkelijker op geworden met de bevoegdheden die aan de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) toegewezen werden. Vlaanderen heeft vroeger de zorgverzekering voor de Brusselaar mogelijk gemaakt. Bij ons, maar ook in andere partijen is er het besef dat er inspanningen moeten worden geleverd, maar een termijn wil ik daar niet op plakken. Dat moet uit de discussie het najaar blijken. Wij willen de lokale dienstencentra verder uitbouwen tot zorgknooppunten. Ik zie in Ganshoren dat die zeer goed werken. In een grootstedelijke context zijn mantelzorgers - familie en buren - moeilijker te vinden dan in landelijke gebieden, de dienstencentra zouden het zoeken naar mantelzorgers kunnen op zich nemen.

Reportage

Thuis in Brussel

Duizend per jaar Na de Eerste Wereldoorlog verlieten veel West-Vlamingen hun geboortestreek. Velen kwamen in Brussel terecht en werkten er als zelfstandige. Maar ook eerder waren de West-Vlamingen al in Brussel vertegenwoordigd, getuige deze foto uit 1918 van de

Bond der West-Vlamingen. In 2016 verhuisden 13.408 Vlamingen naar Brussel, 904 daarvan waren West-Vlamingen. Dat aantal zit na een dipje na de crisis al enkele jaren in stijgende lijn. Ter vergelijking: in 1992 maakten 1.075 West-Vlamingen van

Brussel hun thuis, in 2012 waren dat er slechts 782. Het gaat om mensen die de ‘tocht’ rechtstreeks maakten, het aantal zal hoger liggen als de West-Vlamingen die na enkele omzwervingen in Brussel belandden, meegerekend worden.

Grootstad blijkt een magneet voor harde werkers

De West-Vlamingen blijven komen

De aanwezigheid gaat uiteraard verder dan politiek. “Ik wil niet in clichés vervallen, maar voor West-Vlamingen zijn die vaak waar. Het zijn harde werkers. Dat heeft historisch zijn oorsprong: ze hebben ellende gekend, en ze blijven zich ervoor hoeden daar weer in te belanden. Nu is dat al wat minder, maar vroeger profiteerden de West-Vlamingen die hier kwamen niet van het leven. Dat was werken, werken, bijna tot ze erbij neervielen.” Dat werken deden ze in verschillende ambachten. Misschien wel de meest typerende: het slagersambacht. “In Brussel was op een zeker moment meer dan de helft van de beenhouwers West-Vlaming. Nu is dat jammer genoeg niet meer het geval, ik zou durven te zeggen dat meer dan de helft nu halal is. Voor de echte beenhouwerij, de goeie schelletjes hespenworst en de crèmepaté? Dan moet je al ver gaan.” Of naar Hendrik Dierendonck. Sinds begin

▲

est-Vlamingen hebben België op punt gezet, en Brussel zeker.” Aan het woord is Leo Camerlynck, Brusselaar met West-Vlaamse roots die zich actief bezighoudt met de geschiedenis van Brussel. “Maar het zijn dan wel vaak de West-Vlamingen van wie je niet zou vermoeden dat ze van daar komen. Denk maar aan De Brouckère. Oorspronkelijk sprak je dat De Broekkere uit: dat plein is vernoemd naar de West-Vlaamse politici Charles, Henri en Louis de Brouckère. Het Laatste Nieuws, vandaag de grootste krant in Vlaanderen én België, is gesticht door een West-Vlaming.” Of neem de Vlaams-Brusselse politiek. Het bulkt er van de West-Vlamingen: onder anderen Jean-Luc Vanraes (Open VLD), Els Ampe (Open VLD), Dominiek Lootens-Stael (Vlaams Belang), Steven Vanackere (CD&V), wijlen Michiel Vandenbussche (SP.A).

BRUZZ | DE VERHALEN

Is de West-Vlaming, na Gent, aan een veroveringstocht bezig in Brussel? Daar lijkt het op. Van Maarten Devoldere (Balthazar) tot Friedl’ Lesage, via Geike Arnaert en Jan Bucquoy naar recenter Slagerij Dierendonck en Wim Ballieu: allemaal maakten ze van Brussel hun “thuis”. In 2016 alleen al verhuisden een kleine duizend West-Vlamingen naar Brussel, meer dan de jaren voordien. — SAAR VAN ACKER

Thuis in Brussel

▲

2017 heeft de slagerij van de kust een vestiging geopend in Brussel, die meteen een echte hotspot werd. We ontmoeten elkaar in Sint-Idesbald, in restaurant Carcasse: behalve twee beenhouwerijen, heeft Dierendonck in de Westhoek ook een restaurant, waar ook workshops worden gegeven. “Als er journalisten zeggen dat we dat ook in Brussel moeten doen, dan kittelt het wel. We leveren ondertussen al aan een paar zaken in Zwitserland en in Parijs. We hebben een nieuwe burger gemaakt voor de hamburgerketen Ellis Burger.”

BRUZZ | DE VERHALEN

IDEALE OPSTAP

“Ik heb ambitie, ja. Om in Brussel uit te breiden, om in Parijs een winkel te beginnen. Als ik vijf jaar geleden zei dat ik naar een grootstad wilde, verklaarde iedereen me gek. Maar Brussel is een ideale opstap. Het is een grootstad, en dat we merken we nu al, ook aan hoeveel aandacht we internationaal krijgen.” “Vroeger gingen we met mijn ouders naar de West-Vlaamse beenhouwers kijken: heel de Katelijnestraat vol. Toen ik een periode in Brussel werkte, had ik datzelfde gevoel: Brussel, dat moet toch zalig zijn om te doen. Dat stukje ondernemen heb ik in me. Ik zie overal mogelijkheden. Waar je ook komt, altijd kan je bijleren of nieuwe ideeën krijgen. Werken moet meer een soort hobby zijn. Als je niet meer met plezier gaat werken, stop je er beter mee.” Voor Dierendonck blijft West-Vlaanderen voorlopig de thuisbasis. Typisch, zegt Camerlynck: “Je moet een zekere ingesteldheid hebben om in Brussel te komen wonen, nu meer dan ooit. Als ze zomaar naar Brussel komen, kunnen West-Vlamingen hier vaak niet aarden. Wie hier wel blijft, vindt de anonimiteit dan weer goed.” Dat geldt ook voor Tom Decroos, eigenaar en chef van restaurant Le Vismet: “Brussel is de enige stad in België. Geen gemakkelijke stad, je moet haar een beetje ontdekken. In het anoniem zijn, ligt voor mij de charme.” Die charme overviel Decroos al toen hij jong was: “Als 16-jarige ging ik met de trein naar Brussel. Om een keer rond te lopen.” Zodra Decroos zijn opleiding aan de Hotelschool Koksijde had afgewerkt, was de keuze voor Brussel gemakkelijk gemaakt. “Op mijn eerste werkdag in Brussel heb ik mijn auto toevallig voor deze deur (van Le Vismet, red.) geparkeerd, en ben ik te voet gaan werken. Het gebouw viel me toen al op, maar ik dacht er niet verder bij na. En kijk, een paar jaar later ben ik hier mijn restaurant begonnen.” Le Vismet is volgens Decroos het gevolg van een ‘gelukkige ontmoeting’. “Ik heb van mijn 21ste in Brussel gewerkt. Onder meer in restaurant Sea Grill. Daar heb ik mijn vak geleerd. Na een jaar of acht kreeg ik plots die

“Bĳ West-Vlamingen zĳn de clichés vaak waar” LEO CAMERLYNCK UKKELAAR MET WEST-VLAAMSE ROOTS

mogelijkheid. Dat is, misschien vroeger nog meer, eigen aan Brussel: mensen zijn geïnteresseerd in je, ze geven je vertrouwen.” Zagen zijn sponsors in hem een talent? “Nee, ik heb gewoon chance gehad. Je moet de mensen leren kennen op het goeie moment.” Het cliché over de West-Vlaamse bescheidenheid bevestigd, gaat hij verder: “West-Vlamingen passen zich gemakkelijk aan, en dat is zeker voor mij een groot voordeel. Ik pas me nog altijd aan. Aan de taal, aan wat de mensen willen.” Ook binnen

de keuken voert Decroos dat door: “Ik werkte vroeger met West-Vlamingen, maar die gingen altijd weg om een eigen zaak op te starten, of ergens anders iets te doen. We zijn te ambitieus (lacht).” De keuken is nu grotendeels Frans- en Engelstalig. “Nu werk ik samen met Bengalen die al heel lang voor mij werken: begonnen als plongeurs en dan doorgegroeid. Af en toe zit er zelfs een klein mondje Bengaals bij.” Aangepast en wel, toch voelt Decroos zich nog altijd West-Vlaming. Ook bij de keuze van het menu en de leveranciers. “Toen ik pas begon, nam ik alles af van Brusselse leveranciers, nu heb ik ook een leverancier uit Oostende die drie keer per week komt, een vriend van mij. Vroeger - hij is daar nu te oud voor - kwam mijn pa twee keer per week met garnaaltjes. Met de trein en een caddie met zes, zeven kilo garnalen. Tegen het einde van

WESTVLAMINGEN De ondernemerszin heeft West-Vlamingen altĳd al naar Brussel doen trekken, aangetrokken door de bloeiende handel en industrie. Ze richtten er verenigingen op die hun West-Vlaamse band onderhielden. Een van de bekendste was de Bond der West-Vlamingen (zie foto).

van de VUB, eigen is aan de West-Vlaamse student.

KABELS SLEPEN Film- en tv-redactrice Shana Steyt koos voor Brussel om aan die West-Vlaamse hang naar conformiteit te ontsnappen: “Toen ik aan het Ritcs Televisie studeerde, hielden mijn docenten nogal van clichés. Een van de klassiekers was to think outside of the box, you need to know the box. Voor mij was de middelbare school die box. Het Ritcs was dan de ontsnapping: in Brussel kon ik zijn wie ik was. Ik heb een hekel aan West-Vlaanderen, maar ik hou er ook van. Dat is zoals een minnares die je doodgraag ziet, maar die je ook kwijt wil. Ik wilde weg van de bekrompenheid van thuis, maar het volkse ervan zie je nog in wat ik wil maken.” Doorbreken in de televisiewereld is, zeker met

Tom Decroos

de relatief kleine Vlaamse markt, geen sinecure: “In twee jaar tijd heb ik aan elf projecten gewerkt – dat is werken, werken en meer werken. En soms raak je dan vrienden kwijt, of heb je geen tijd voor een lief. ’t Leven is geen crèmekarre, dat hoort erbij. Je moet durven te vragen: kan je mij hier nog gebruiken? Alles doen wat ze je vragen – in mijn geval: dagen aan een stuk kabels slepen. Op den duur heb ik het er zelfs moeilijk mee niets te doen.” Nog een opvallend gemeenschappelijk trekje: bij Dierendonck, bij Decroos en bij Steyt wordt ondergetekende na een halfuurtje vriendelijk de deur gewezen. Het werk wacht. Camerlynck, daarentegen, drinkt traagzaam eerst zijn glas leeg. “In Brussel moet je je niet ont-WestVlaamsen. Die koppigheid en die werklust lonen. De laatste jaren durven West-Vlamingen zelfs wat meer van het leven te genieten, hier. Best.”

Shana Steyt

Oostendenaar én Brusseleir Ruim 20 jaar in Brussel, bijna 20 jaar chef en eigenaar van Le Vismet

Van Kortrijk via Veurne naar Brussel Redacteur voor Hotel Hungaria, werkte eerder bij onder meer Woestijnvis, Broektoe en VRT

BRUZZ | DE VERHALEN

de dag was dat verkocht. We pelden die samen, hij dronk een glaasje wijn en hij ging terug naar huis met de trein.” “Wij maken alles zelf, van het hapje tot het ijs. Dat is enorm veel werk, maar ik haal daar voldoening uit. Als je het zelf doet, is het meestal beter. Dat is niet per se koppigheid, veeleer trots. Voor mij is dat mijn grootste verwezenlijking: dat we alles zelf doen, van a tot z. Zo bewaar je je eigenheid het best, door niet te veel naar de anderen te kijken.” Die eigenheid hoort voor Camerlynck ook bij een andere groep West-Vlamingen die hun geluk in Brussel komen zoeken: “Die zitten dan in een bepaald circuit. Een licht artistiek circuit. Arno Hintjens, bijvoorbeeld. Zulke mensen blijven hier omdat ze zich artistiek kunnen ontplooien.” En misschien wel omdat ze dan weg kunnen van de conformiteit en gezagsgetrouwheid die, zo bleek al eerder uit onderzoek

Hendrik Dierendonck Van ‘t Zeetje bij Sint-Idesbald Slager van Dierendonck met vestigingen in Sint-Idesbald, Nieuwpoort en sinds 2017 in Brussel

Leo Camerlynck Ukkelaar Vertaler-tolk, auteur van onder meer De West-Vlamingen in Brussel, een verhaal

De sleutelpositie Conciërge in Brussel

ZOMERSERIE Conciërges in Brussel zijn een uitstervend ras. Hun taken worden van langsom meer overgenomen door extern aangeleverde facility services. BRUZZ zocht tijdens deze vakantieperiode enkele van de laatsten der Mohikanen op. Vol vuur vertellen ze over hun ‘sleutelpositie’. Deze week: Marc Warginelle waakt over de WTC III-toren

‘Als er iets gebeurt, bellen ze eerst naar mij’ “Ik heb hier al veel nachten wakker gelegen,” zegt Marc Warginelle, die als conciërge waakt over de WTC III-toren aan het Noordstation. “Centrale verwarming, verlichting, alles moet in orde zijn als het gebouw om zes uur ’s ochtends opengaat.” — BETTINA HUBO, FOTO’S SASKIA VANDERSTICHELE

arginelle (62) woont en werkt in een van de hoogste torens van de stad. Het WTC III-gebouw, 105 meter hoog, 100.000 vierkante meter groot, telt 27 verdiepingen plus nog drie etages met technische installaties. “Ik doe hier veertien- tot achttienduizend stappen per dag,” vertelt hij, terwijl hij ons door de schier eindeloze

gangen naar zijn kantoor leidt. In zijn hand rammelt een flinke sleutelbos. Het kantoor van de conciërge is gelegen op de tussenverdieping 0/1. Op zijn bureau staat een groot scherm dat een overzicht biedt op de camerabeelden van het gebouw. “Ik moet zien dat alles veilig is in de toren, maar ook dat het overal proper is en dat alles functioneert.”

BRUZZ | DE VERHALEN

“Mĳn tuin,” zo noemt Warginelle de technische buitenruimte op de derde verdieping.

opmerkingen over het gebouw.” Op de bezoekersstoel ligt een grote zwart-geel-rode vlag. Het uithangen van de Belgische vlag is een van de vele neventaken van de conciërge. Aan de muur hangt een lijstje met de momenten waarop dat moet gebeuren, de verjaardag van de koning bijvoorbeeld, en natuurlijk de nationale feestdag. “Soms moet de vlag halfstok, recentelijk nog, bij

de aanslagen in Londen.” De Vlaamse Leeuw is niet voorhanden, aangezien er in het gebouw alleen maar federale diensten gehuisvest zijn, het selectiebureau Selor bijvoorbeeld, de ombudsdienst Pensioenen, het toxicologisch lab van de administratie Tewerkstelling en Arbeid, de federale bemiddelingscommssie en sinds kort ook de opleidingsdienst van Financiën.

Warginelle neemt ons mee naar zijn woning enkele gangen verder, op dezelfde etage. Het is een drieslaapkamerappartement met royaal zicht op de Albert II-laan. Hij woont er met zijn vrouw en jongste zoon, die volgend jaar op kot gaat. En met zijn twee keffende hondjes. Zeventien jaar woont hij er inmiddels, maar hij werkt al veel langer in het gebouw. Warginelle is een Waal

▲

Dat doet hij niet eigenhandig. Voor de veiligheid zijn er bewakingsagenten ingehuurd, de klusjes en het technisch nazicht zijn toevertrouwd aan enkele onderhoudsbedrijven en de schoonmaak gebeurt door zes poetsfirma’s. Ook zijn er het hele jaar door twee glazenwassers aan het werk. “Het is een enorme toren, altijd is er wel iets, dagelijks krijg ik tachtig à negentig mails met

Conciërge in Brussel

BRUZZ | DE VERHALEN

▲

die in Vlaanderen naar school ging. Zijn ouders hadden indertijd een hotel in Godinne-sur-Meuse. Begin jaren zestig brak er een brand uit. Omdat zijn longen door de rook waren aangetast, gingen zijn ouders voor hem op zoek naar een groenere omgeving. Zo belandde hij bij zijn grootouders in Heist-op-den-Berg. Warginelle bleef er wonen en studeerde binnenhuisarchitectuur. In 1973 ging hij bij de Regie der Gebouwen werken, eerst in Antwerpen, als controleur van werken. Later werd hij verantwoordelijk voor de WTC III-toren, die gebouwd werd in 1983. Toen daar in 2000 de plek van conciërge vrijkwam, greep hij zijn kans. Hij was net gescheiden en besliste om met zijn nieuwe vrouw, moeder van drie jonge kinderen, in te trekken in de conciërgewoning. Samen kregen ze nog een zoon. “Er hebben hier dus veel kinderen geslapen, maar dat ging goed, de meisjes in één kamer, de jongens in de andere.”

“Ik doe hier veertien- tot achttienduizend stappen per dag.”

“Met de badges zien we het nu meteen als iemand ‘s avonds het gebouw niet verlaten heeft” MARC WARGINELLE CONCIËRGE WTC III-TOREN

Wonen in Brussel vergde in het begin toch wel enige aanpassing. “Vergeleken met Heist-op-den-Berg, waar ik dertig jaar had gewoond, was dit natuurlijk de grootstad. De eerste jaren hadden we ook veel last van de prostitutie in de buurt. Getoeter van auto’s, vechtpartijen.” Vanuit zijn living kon de conciërge perfect gadeslaan hoe op vrijdag hele ladingen Russische prostituees per camion werden aangevoerd. “Op zondagavond werden ze dan weer opgehaald.” Na eindeloze brieven aan het gemeentebestuur verhuisde de hoerenbuurt naar de Lakensestraat. “Nu heb je hier alleen nog de travestieten. Maar die bezorgen minder overlast.”

Echt veel buren heeft Warginelle niet. “Ik heb veel vrienden, verder weg, maar geen buren. Dat is wel jammer. Jaren geleden hadden we regelmatig contact met de pastoor van de Sint-Rochuskerk aan de Antwerpsesteenweg. Hij kwam bij ons over de vloer en wij bij hem. Maar sinds hij daar weg is, kennen we niemand meer in de omgeving. Er zijn in de Noordwijk nog amper conciërges. Vroeger had je er nog in de gebouwen van de Vlaamse Gemeenschap.”

MESSTEEK Met de buurt heeft Warginelle sowieso een moeilijke verhouding. Hij werd er twee keer aangevallen en

bedreigd met een mes. Sindsdien komt hij ’s avonds na zeven, acht uur niet meer buiten. “Ik vind het te gevaarlijk. Ik heb hier al eens een bloedende ambtenaar moeten verzorgen die een messteek had gekregen,” zegt Warginelle die vroeger nog ambulancier en vrijwilliger bij de brandweer is geweest. Op zijn vrije dagen trekt hij dan ook meestal naar zijn stacaravan in Begijnendijk. Warginelle moet tijdens de week beschikbaar zijn tussen zes uur ’s ochtends en acht uur ’s avonds. In het weekend is hij in principe vrij, tenzij Selor net dan examens organiseert in het gebouw. We nemen de lift tot op het 26ste. De bovenste tien verdiepingen van de toren staan al een tijdje leeg in afwachting dat de nieuwe overheidsdienst Beleid en Ondersteuning, de vroegere personeelsdienst van Binnenlandse Zaken, er haar intrek neemt. Op deze lege etages sliepen na de vluchtelingentoevloed van 2015 maandenlang asielzoekers. “Op de piekmomenten waren het er

BRUZZ | DE VERHALEN

Conciërge Marc Warginelle en zĳn vrouw in hun woning.

duizend, plus nog vijfhonderd in een andere vleugel. Het was een helse periode,” herinnert Warginelle zich. “Er liepen vijftig bewakingsagenten rond om de boel een beetje in de gaten te houden. Maar dan nog. Er was vandalisme, er werden zaken afgebroken. Ook werd er gerookt, hoewel dat verboden is, en werden er brandende sigaretten in de luchtkokers gegooid zodat de isolatie begon te smeulen. Meermaals was er brandalarm, overdag en ’s nachts. Overdag betekende dat zeshonderd man personeel, zeshonderd bezoekers plus al die vluchtelingen die via de trappen naar beneden moesten.” Nu is het hier muisstil en het 360°-uitzicht over de stad is verbluffend. Zou hij als conciërge niet liever hier wonen dan helemaal onderaan in de toren? “Dat mag niet. Bij incidenten moet ik als eerste beneden kunnen zijn”, legt hij uit. En neen, hij komt hier tijdens of na de uren niet verpozen en genieten van het schitterende panorama. “Alleen voor het vuurwerk op oudejaar kom ik tot boven.”

Waar hij wel volop gebruik van maakt, is de technische buitenruimte op de derde verdieping. Die grenst aan de moderne witgeschilderde personeelsrefter. “Ideaal dus voor een barbecue met vrienden. Het is een beetje mijn tuin.” Alle communiefeesten van het conciërgegezin vonden hier plaats. Ook gebruikt Warginelle de keuken voor zijn occasionele bijverdienste als traiteur. Een koksdiploma heeft hij namelijk ook. “Ik heb vroeger regelmatig meegewerkt in het hotel van mijn ouders.”

KMI Conciërge worden van een ander gebouw heeft Warginelle nooit overwogen. “Ik heb verschillende voorstellen gekregen. Onlangs nog vroegen ze of ik niet naar het KMI in

Ukkel wilde verhuizen, een prachtige conciërgewoning in het groen. Maar neen, ik ben bijna 63. Voor die enkele jaren tot mijn pensioen ga ik niet meer weg hier.” Bovendien is hij in de loop der jaren toch wel erg gehecht geraakt aan de toren en de mensen. “Ik ken hier alles en iedereen. Als er iets gebeurt in het gebouw, iemand heeft een malaise, er is iets kapot, bellen ze eerst naar mij. Ik ben ook de steun en toeverlaat van personeelsleden die bestolen of aangerand worden in de buurt.” “Je mag het werk van de conciërge niet onderschatten,” zegt Warginelle. “Ik heb hier al veel nachten wakker gelegen. Sommige technische interventies gebeuren na de kantooruren. Maar van mij wordt verwacht dat alles het

“Op zondagavond pikte een camion de prostituees weer op” MARC WARGINELLE CONCIËRGE WTC III-TOREN

weer perfect doet, de verlichting, de chauffage, als om zes uur ’s ochtends de eersten binnenkomen.” Bang is hij nooit binnen in zijn gebouw. “Er zijn al betogingen geweest, waarbij ze beneden de ruiten insloegen. Dan ben je even bezig, maar voor de rest: het gebouw werd enkele jaren geleden helemaal gerenoveerd, alle gebruikte materialen zijn brandwerend. En dankzij de detectiesystemen en de bewakers worden alle indringers meteen gevat.” Vroeger betrapte hij ’s nachts in het gebouw weleens een koppeltje collega’s dat zich liet insluiten voor een romantisch nachtje op kantoor. “Maar tegenwoordig heeft iedereen een badge. We zien het meteen als iemand ‘s avonds het gebouw niet verlaten heeft.” Pech dus ook voor de personeelsleden die na een receptie hun roes boven hun bureau willen uitslapen. “Dan bel ik hun baas en roep een taxi. Behalve als het om de directeur-generaal zelf gaat. Dan kan ik weinig beginnen.”

Opinie

Forum & lezersbrieven

Wat moet er gebeuren met de site aan het kanaal?

‘Maak Klein Kasteeltje tot bĳzondere plek’

BRUZZ | DEBAT

De federale overheid heeft beslist het asielzoekerscentrum in het Klein Kasteeltje te sluiten en de prachtige site aan het kanaal te verkopen. Brussels bouwmeester Kristiaan Borret pleit ervoor de asielzoekers in de stad te houden. Op de site aan het kanaal wil hij een woonproject, maar ook een bijzondere functie: een plein, een school, of – waarom niet? – een zwembad. — SARA DE SLOOVER

at er in een historisch gebouw met karakter, langs het kanaal in de binnenstad, een asielzoekerscentrum zit, is in klassieke stadsontwikkelingstermen een anomalie. Dat heb je nergens meer in Europa,” zegt Brussels bouwmeester Kristiaan Borret. “Dat komt omdat de waterfront-ontwikkeling langs het kanaal trager op gang is gekomen dan in andere steden.” “Ook vind ik het jammer dat de federale overheid de asielzoekers buiten de stad wil opvangen. In

Brussel-centrum is de Europese vluchtelingenproblematiek zichtbaar in het stadsbeeld. Dat asielzoekers om werk vragen op de Diksmuidelaan, vind ik een van de eigenheden van onze grootstad.” “Door die mensen nu te verbannen naar een soort onzichtbare Bermudadriehoek, verwijderen we wat ons ergert uit beeld. Het zal de integratie van asielzoekers bevorderen als ze midden in de stad leven, in plaats van in een soort reservaat in Heembeek.” Vanuit dezelfde idee loopt Borret niet zo hoog op met een gevange-

nis in Haren. “Er is ook het mobiliteitsaspect. We moeten erop letten dat instellingen die mensen zonder middelen huisvesten of op bezoek krijgen, goed bereikbaar zijn. Juist zij zijn vaak aangewezen op het openbaar vervoer. Familieleden van gevangenen moeten bijvoorbeeld gemakkelijk op bezoek kunnen komen.” “Een ziekenhuis in de stad, zoals het Sint-Pietersziekenhuis (midden in de Marollen, red.), is automatisch bereikbaar voor heel veel mensen. Voor het Erasmus-

ziekenhuis daarentegen hebben we de metro moeten verlengen, en bij het UZ-VUB zijn we nog altijd bezig dat probleem te herstellen. Borret pleit er niet voor dat de asielzoekers in het Klein Kasteeltje blijven. “De lamentabele toestand daar en in de gevangenissen in Vorst en Sint-Gillis rechtvaardigen een verhuizing volledig. Als het binnenregent, moet je wel iets doen. Er zit ook een verdedigbare functionalistische logica achter verhuizen naar een green field in de rand om daar een grootschalige nieuwbouw neer te poten. De terreinen in het centrum kunnen meer geld opbrengen. Maar is het ook slim op langere termijn? “Als stedenbouwer ben ik voor vermenging, en dat is gemakkelijker als de aantallen kleiner zijn. Daarom ben ik in principe meer voorstander van een aantal asielhuizen dan één groot asielcentrum.” Nu de asielzoekers wegtrekken uit het Klein Kasteeltje, moet er nagedacht worden over wat er met de vrijgekomen site kan gebeuren. “Het is een fantastische plek, de pièce de résistance in de herontwikkeling van de kanaalzone.” Voor Borret moet er een gemengd project komen. “Natuurlijk moeten er woningen komen, het gebouw leent zich daar toe. Maar we gaan er toch niet voor 100 procent appartementen maken?” “We willen er ook voorzieningen en publieke ruimte. Het is een kans om het gebouw open te breken, naar het kanaal toe. Wat nu de binnenkoer is, zou een mooi balkon naar het kanaal kunnen zijn. De promenade voor de deur van het Klein Kasteeltje is een beetje een gemiste kans, die wordt nu niet veel gebruikt. Als er een plein bijkomt, ontstaat er mogelijk een wisselwerking.” “Langs het kanaal heb je een aantal unieke plekken, de krenten in de pap. Binnen dat parelsnoer, van de Belle-Vuebrouwerij – ooit ook een afgesloten fort – over de Citroëngarage tot Thurn & Taxis, kan het Klein Kasteeltje een van de schakels worden. Dit zou langs de waterkant een mooie heen-enweersprong kunnen worden van bijzondere plekken, die een mix zijn van bewoning en bijzondere publieke functies. Zoals het MIMA aan Belle-Vue iets teweegbrengt en

ook een ander soort publiek naar die plaats trekt.” “Ik weet niet wat die bijzondere functie zou moeten zijn, het is niet aan mij om dat nu te kiezen. Er is nood aan een scan van de noden

lezersbrieven@bruzz.be

“We moeten erop letten dat instellingen die mensen zonder middelen huisvesten goed bereikbaar zĳn” KRISTIAAN BORRET BRUSSELS BOUWMEESTER

in de buurt, en van de mogelijkheden van de bestaande gebouwen. Iets als het MIMA had niemand bedacht, die dingen moeten rijpen. Het is soms de aard van het gebouw die ideeën opwekt bij kandidaten die nu nog geen kandidaat zijn. De grappenmaker in ons team dacht aan een zwembad op de binnenplaats, en kleedcabines in de gebouwen errond.”

Klein Kasteeltje is niet beschermd “Iedereen kent de U-vorm aan het kanaal, en de volledige muur in de Passendalestraat,” zegt bouwmeester Kristiaan Borret. “Weinig mensen weten dat het Klein Kasteeltje bestaat uit twee lagen gebouwen, met een smalle ‘straat’ in het midden.” “Om daar licht en lucht te voorzien, zullen er aanpassingen moeten worden uitgevoerd. Misschien

kunnen er stukken van het gebouw gesloopt worden, als maar de integriteit van het geheel behouden blijft.” Slopen kan omdat het Klein Kasteeltje niet beschermd is. Het staat bekend als ‘opmerkelijk erfgoed’, een project dat Monumentenzorg dus graag zou beschermen. Borret kant zich wel tegen een volledige afbraak. “Het is een ensemble dat in het collectieve

geheugen van de mensen zit. Ik pleit voor behoud en herinterpretatie, net zoals ik dat ook doe voor het Actirisgebouw aan de Beurs. De dienst Monumentenzorg van het gewest moet betrokken worden bij de reconversie van de site. De architectuurwedstrijd rond het Actirisgebouw, is een mooi voorbeeld om iets soortgelijks te doen voor het Klein Kasteeltje.”

Met alle achting voor Louis Tobback (BRUZZ 1576), een belangrijk politicus, moet ik tot mijn spijt constateren, dat hij fouten herhaalt die hij rond 2010 al maakte. In mijn boek Momenten in profiel (2011) reageerde ik al op die standpunten. Ik herhaal dus: hij oordeelt dat te veel Vlaams geld naar de cultuur in Brussel gaat. Toen ik hem zei dat in de theaters anderstaligen kwamen, repliceerde hij dat Vlaamse centen alleen voor de Vlamingen mogen dienen. Daar hij oordeelt dat er in Brussel weinig Vlamingen zijn, beschouwt hij die uitgaven als een verspilling. Weinig Vlamingen in Brussel? Zelfs indien maar tien procent van de Brusselse bevolking Vlaming zou zijn, zouden dat er toch een 100.000 zijn. Laten we vergelijken met bevolkingscijfers vermeld in het Gemeentelijk Zakboekje 2015 (Wolters Kluwer): Leuven: 98.292, Aalst: 83.347, Mechelen: 83.194, Hasselt: 75.991, Kortrijk: 75.128, Oostende: 70.274,… Bovendien: Brussel is de hoofdstad van Vlaanderen, dagelijks komen duizenden Vlamingen in Brussel werken, officieel is Brussel een tweetalige stad, ook hoofdstad van Europa,… Even nadenken, Louis. Lydia De Pauw-Deveen, Elsene

Financiering

Wat Jo Verwimp (BRUZZ 1574) overkwam in december bij de FOD Financiën, is mij al in mei 2011 overkomen, d.i. als Vlaming bij een federale overheidsdienst ontvangen worden in het Frans. Ik heb toen een klacht ingediend bij de Vaste Commissie voor Taaltoezicht. Die Commissie oordeelde toen ‘dat de

klacht ontvankelijk en gegrond is’. (Brief van 5/12/2011, getekend door A. Van Cauwelaert). We staan dus in 2017 even ver. Brave Vlamingen toch! J. Deheyder, Elsene

Vlamingen

Er worden geregeld opmerkingen gemaakt over de verzekerde vertegenwoordiging van zeventien Vlamingen of Nederlandstaligen in het Brussels parlement, maar er wordt zelden de verbinding gelegd naar de reden waarom dat in de wet werd voorzien. De Franstalige politici en ambtenaren zijn oververtegenwoordigd in het federale België: ze hebben de helft van de ministers, de helft van de hogere ambtenaren, de helft van de mandaten in de nationale instellingen. Als compensatie kregen de Vlamingen twintig procent van de vertegenwoordiging in het Brussels parlement en moeten alle ambtenaren in het Brussels Gewest tweetalig zijn. Dat laatste wordt niet toegepast zoals in het Brusselse vele wetten en vooral taalwetten niet worden nageleefd. Indien de liberalen (MR en Open VLD), de christendemocraten (CDH en CD&V), de groenen (Groen en Ecolo) en de N-VA samen een regering willen vormen in Brussel, hebben ze een meerderheid: 46 zetels op 89 en hebben ze gewestelijke en federale steun omdat dezelfde partijen ook daar vertegenwoordigd zijn, wat nodig is willen ze echt grondige hervormingen doorvoeren. Etienne Keymolen, Asse

BRUZZ | DEBAT

Louis Tobback

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bruzz.be. Schrijven kan naar BRUZZ-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@ bruzz.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, - manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

Zomerreeks

Een duik in de Brusselse sportgeschiedenis

Hoe een allround sporter zijn naam gaf aan een architecturaal pareltje

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Victor Boinzwembad Brussel telt enkele prachtige zwembaden, en het Victor Boinzwembad in Sint-Gillis gooit ongetwijfeld hoge ogen bij waterratten met een passie voor een stijlvolle, klassieke architectuur. Wat wellicht nog indrukwekkender is dan de art-decostijl van het gebouw, is de geschiedenis achter de persoon die zijn naam eraan geleend heeft. — FILIP VAN DER ELST EN MAARTEN VERDOODT, FOTO’S BART DEWAELE

n het Victor Boinzwembad kan je niet alleen baantjes trekken, maar ook en vooral je ogen goed de kost geven. Het bouwwerk heeft wat weg van de centrale hal van een gevangenis, minus de tralies dan, en de sierlijke leuningen en houtbewerkingen geven een impressie van de grote klasse die de architecten het zwembad bij de bouw in 1902 wilden meegeven. In het begin van 20e eeuw had het zwembad vooral een sociale functie. Het was een ontmoetingsplaats en een plek waar de bezoekers zich konden wassen. Zo waren vooral de Turkse baden van het gemeentelijke zwembad populair. Vandaag is dat Turks badhuis volledig gerenoveerd. De nieuwe witte tegels ervan vloeken met de historische grandeur van de zwemkom ernaast. Zo zijn de smalle kleedhokjes, met houten deur, die uitgeven op het bad typisch voor die tijd. Langs de beide zijkanten van het zwembad komen marmeren ‘spuugbakjes’ net boven het water piepen. De naam doet al vermoeden wat de waterpolospelers in die bakjes deden. Vooral de symmetrie van het gebouw valt op. Elke deur van een kleedhokje staat perfect recht tegenover een deur aan de overkant van het bad. Sinds 1974 draagt dit bad de naam van Victor Boin. In dat jaar overleed de man, op 88-jarige leeftijd, na een op z’n zachtst gezegd rijkgevulde carrière. Hij heeft een band met het zwembad: als rasechte Brusselaar ging hij er vaak zwemmen, en hij zat destijds in het bestuur van de

zwemclub die er gevestigd was. Maar Boin moet vooral herinnerd worden als iemand voor wie de term “een manusje-van-alles” is uitgevonden. Er zijn weinig sporters naar wie zowel een atletiekstadion (het Victor Boinstadion, naast het Koning Boudewijnstadion in Laken, red.) als een zwembad vernoemd zijn. Niet verwonderlijk: het curriculum vitae van Victor Boin is er eentje om u tegen te zeggen. Volg even mee: Boin was onder meer zwemmer, schermer, ijsschaatser, scheidsrechter, oorlogsheld, journalist, koninklijk piloot en redder van joodse gevangenen en verdrinkende kinderen.

JONGSTE GEDECOREERDE Roger Van Meerbeek wijdde meerdere publicaties en boeken aan het leven van Boin en spreekt vol bewondering over hem. “Hij leerde zwemmen toen hij amper drie was,” zegt Van Meerbeek. Zijn zwemkwaliteiten kwamen al

“Toen Victor Boin tien jaar oud was, redde hĳ in Oostende een jongen van de verdrinkingsdood” ROGER VAN MEERBEEK AUTEUR

vroeg van pas. “Toen hij tien jaar oud was, redde hij in Oostende een jongen van de verdrinkingsdood. Een dame sprong met haar kind in het water, als zelfmoordpoging. Terwijl een oudere man de vrouw uit het water haalde, slaagde Boin erin om het kind te redden. Koning Leopold II heeft hem daarvoor het Burgerkruis Eerste Klas gegeven: Victor Boin werd zo de jongste gedecoreerde van het land.” Boin was echt van alle markten thuis. Via het zwemmen kwam hij in het waterpolo terecht. Ook leerde hij schermen. In 1907 werd hij de eerste Belgische kampioen jiujitsu. Hij deed aan ijsschaatsen, waar hij een Europese medaille in behaalde, en autorally, en was internationaal scheidsrechter in schermen en boksen. “Dat paste in de tijd van toen: de besten waren goed in alles,” zegt Van Meerbeek. “Hij kreeg er natuurlijk ook wel alle kansen toe. Hij kwam uit een gegoede familie. De aristocraten hadden tijdens de belle époque de mogelijkheid om aan sport te doen. De andere mensen moesten zes dagen op zeven werken.” Boin plukte ook Olympische vruchten van zijn sportieve talenten. Hij haalde drie Olympische medailles: zilver en brons op het waterpolo, respectievelijk in 1908 (Londen) en 1912 (Stockholm), en na de Eerste Wereldoorlog voegde hij daar op de Spelen van 1920 in Antwerpen nog een zilveren medaille schermen aan toe. In 1924 (Parijs) was hij vaandeldrager voor de Belgische delegatie.

VERBORGEN SPORTPARELS BRUZZ gaat op zoek naar de mooiste verborgen sportparels in Brussel. Prachtige plaatsen waar sportgeschiedenis is geschreven, en waar de tijd is blijven stilstaan. Soms is het bestaan ervan al lang vergeten, maar ze zijn nagenoeg intact gebleven. In de zomer te volgen in BRUZZ-magazine, en elke dinsdag ook te zien op BRUZZ24. www.bruzzz.be/sportparels

SPORTPAREL 2 ZWEMBAD VICTOR BOIN - Ingehuldigd op 5 februari 1905, verbouwd tussen 1938 en 1940. Sinds 1 juli tot midden oktober tijdelijk gesloten voor afdichtingswerken aan het zwembad.

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

- Sinds 1974 vernoemd naar Victor Boin: drie Olympische medailles, ridder in de Kroonorde en drager van verschillende militaire eretekens, erevoorzitter of erelid van een veertigtal sportbonden, en culturele en humanitaire organisaties.

Victor Boin, veelzĳdig sportman en journalist, gaf zĳn naam aan het zwembad in Sint-Gillis.

bemiddeling van Boin bij de Duitse bezetters werd Ochs uiteindelijk vrijgelaten.

KONINGIN ELISABETH

Ook in het leger verdiende hij zijn strepen, als vliegtuigpiloot. Op 11 augustus 1918 maakte hij naam en faam als oorlogsheld. Van Meerbeek vertelt het alsof hij er zelf bij was. “Hij en zijn observator, achterin het vliegtuig, ontdekten een Duitse duikboot die even lucht kwam scheppen. Boin dook vanuit de lucht steil naar beneden. De observator dropte, met de hand, bommetjes van

50 kilogram op de duikboot. Zo zijn ze erin geslaagd om de duikboot te kelderen.” Het leverde Boin het Franse Légion d’honneur en het Belgische Oorlogskruis op. Later zou hij ook nog het leven van diezelfde observator, Jacques Ochs, redden. Ochs was joods en belandde tijdens de Tweede Wereldoorlog in het gevangeniskamp in Breendonk. Na

Tijdens zijn carrière bij het leger was Boin nog verantwoordelijk voor een wereldprimeur: in 1918 werd hij aangewezen om koningin Elisabeth per vliegtuig naar Engeland te brengen. Elisabeth is zo de eerste vrouw ooit die over het Kanaal is gevlogen. Boin heeft er een goede vriendschap met de koningin aan overgehouden. Later is daar de Koningin Elisabethwedstrijd uit voortgevloeid. Boin had, behalve sport, een andere grote passie: de journalistiek. Al op 17-jarige leeftijd had hij een journalistenkaart. Hij is de stichter van de Belgische Sportpersbond en de sportbond voor gehandicapten en was een tijdlang voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité. Hij verzeilde in de muziekwereld en was theaterdirecteur. Voor de meest treffende anekdote over Boin moeten we terug naar 1908. Voor een demonstratie reddend zwemmen moest Boin drenkeling spelen. Hij wachtte op de bodem van het bad op zijn redder, maar die slaagde er niet in om de atleet op te heffen. Hij raakte in paniek, waarop drenkeling Boin dan maar zelf zijn redder op het droge bracht. “Een beetje jammer dat zo iemand vaak vergeten wordt in de lijstjes van de grootste Belgen,” mijmert Van Meerbeek. “Misschien is het de moeite waarde om hem daar in het vervolg wel in te vermelden. Vanwege zijn veelzijdigheid en zijn humanistische instelling,” besluit hij.

Sport

Jonge talenten wagen hun kans in Taiwan

Brusselse studenten naar de Universiade 2017

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

En garde voor Taipei

De Brusselse studenten en universiteiten zijn goed vertegenwoordigd tijdens de Summer Universiade 2017 in Taiwan, het derde grootste sportevenement ter wereld. Als de shortlist - pas bekend sinds 3 juli - nog vier weken standhoudt, zal de Belgische delegatie zich in tien disciplines kunnen meten in Taipei. — JEAN-MARIE BINST

n april begonnen de selecties voor deelname aan de Summer Universiade, zoveel als de tweejaarlijkse Olympische Spelen voor studenten-topsporters. De 29ste editie vindt plaats van 19 tot 30 augustus in Taipei. De Belgische delegatie bestaat uit 38 studenten van hogescholen en universiteiten uit tien sportdisciplines: atletiek (18), judo (6), tafeltennis (3), taekwondo (2), schermen (2), zwemmen (2), artistieke gymnastiek (2), badminton (1), boogschieten (1) en gewichtheffen (1). Om deel te nemen aan de Universiade moeten de topsporters student zijn, minstens zeventien jaar oud, Belg en in de deelnemende disciplines excelleren. In een aantal sporten worden sportieve selectienormen opgelegd, voor atletiek en zwemmen bijvoorbeeld, maar onder meer bij schermen is dat niet het geval. Toch zijn er sporters die binnen het seizoen last minute moeten kiezen of ze of naar de Universiade of een EK of WK gaan. Want alles is des guten zu viel. Dat is het geval voor de judoka Axl Bardiau (VUB), die niet deelneemt. Onze studenten zullen het onder de negenduizend deelnemende sportlui uit 170 landen moeten waarmaken in die tien sporttakken, al telt de Universiade veertien sporten en nog drie optionele sporten. Enkele coaches, een team van de Belgische Universitaire Sportfederatie (BUSF), een (para)medische ploeg - met nieuwkomer sportkinesist Nick Parys uit Laken - maken de Belgische delegatie compleet. In naam van de bevoegde ministers gaat Alain Laitat mee, de secretaris-generaal van Adeps.

In een eerste midlist van geselecteerden door de BUSF was er een evenwicht tussen Nederlandstaligen en Franstaligen. Met de shortlist van uiteindelijke deelnemers is de balans veeleer richting ULB overgeslagen. Dieter Theylaert, secretaris-generaal van de BUSF en delegatiehoofd voor de Universiade, geeft een verklaring: “Aan de Franstalige kant hebben we met Adeps één gesprekspartner, die kandidaten uit alle sportfederaties aandraagt en alles met één budget ondersteunt. Aan Vlaamse kant financiert Sport Vlaanderen (ex-Bloso) iedere sportfederatie apart. Dat leidt tot versnippering. Elke sportfederatie beslist zelf of er in een budget voor deelname aan de Universiade wordt voorzien. Dat maakt het complexer en tijdrovend, met het nadeel dat sommige sportfederaties geen budget geven.” Die moeilijkheden nemen niet weg dat acht sporters die te linken zijn aan Brussel, terug te vinden zijn in de selectie. Sarah Prieels uit Sint-Agatha-Berchem studeert weliswaar aan de University of Edinburgh, maar verdedigt de Belgische kleuren in het boogschieten. Verder zijn er Romain Nicodeme (Haute Ecole Da Vinci), Simon Debognies (VUB) en Cynthia Bolingo (USLB) voor atletiek. Voor taekwondo Mohamed Ketbi (Ecam/Da Vinci) en Mourad Laachraou (Ephec), die eind juni nog de vijfde plaats in de klasse 54 kilo op het WK in Muju (Zuid-Korea) behaalde, en al Europees kampioen is. Ook internationale prijsbeesten VUB’er Stef De Greef (schermen) en ULB’er Anna Van Bellinghen (gewichtheffen) studeren in Brussel en verdedigen naast de nationale ook de Brusselse lelievlag.

Floretschermer STEF DE GREEF

Bij de jongste telgen die afreizen naar Taipei hoort floretschermer Stef De Greef (1998). Hij begon in oktober de nieuwe Engelstalige richting bachelor in Social Sciences aan de VUB. Samen met degenschermer Nicolas Poncin, haalde De Greef de selectie. “Om mijn studies te kunnen combineren met schermen, neem ik elk semester maar de helft van mijn vakken op. Zo spreid ik een academiejaar over twee jaar,” zegt hij. “Ik volg geen specifiek topsporttraject, zoals atleten doorgaans doen om studies met sport te kunnen combineren. De VUB biedt me wel veel topsportfaciliteiten aan, omdat ik bekend sta als topsporter in floret.” Als lid van de Brussels Fencing Club heeft De Greef zich aangesloten bij de Franstalige schermfederatie. Hij traint in de sporthal van Sint-Agatha-Berchem en staat zestiende op de internationale klassering. Sinds een

Gewichthefster ANNA VAN BELLINGHEN

In het najaar begint Anna Van Bellinghen uit Elsene haar tweede masterjaar Russisch-Engels aan de ULB. De combinatie van die richting met sporttraining gewichtheffen liep niet van een leien dakje. “Het is een richting waarin ik in de bachelorjaren vijf dagen op vijf een hele dag in de klassen taalpraktijk aanwezig moest zijn, want vakken om thuis te studeren, waren er amper,” vertelt ze. “Ik heb mijn eerste jaar master afgelegd over twee academiejaren, met steun van Adeps. Het gaf me de nodige ademruimte. Sindsdien is de combinatie haalbaar. Met mijn moeder en twee sportvrienden heb ik met Pasen een nieuwe, eigen

Waarom gewichtheffen haar als vrouw ligt? Van Bellinghen: “Als je eenmaal in de ban bent van gewichtheffen, en bij uitbreiding ook balkturnen en alle krachtsporten, laat het je niet meer los. Het werkt aanstekelijk. Het numeriek objectief is als een exacte wetenschap waar je volledig door gepassioneerd geraakt, en waarin je alsmaar verder wil gaan.” De gewichthefster, in de nieuwe categorie 90 kilo, heeft al een mooi palmares. In april haalde Van Bellinghen brons op het Europees kampioenschap. Die eerste grote medaille versterkte haar zelfvertrouwen. “Ik zat echt wel op mijn honger met resultaten, want mijn vorderingen bleven maar stijgen zonder

en het klimaat (het is er dan 35-40 °C, met hoge vochtigheidsgraad. Het orkaanseizoen met aardbevingen begint half augustus, red.).” Als het noodweer toeslaat, worden de Universiade competities met dagen of weken verdaagd. Sowieso slaat De Greef het WK van eind juli in Leipzig over, om genoeg rust te nemen, zodat hij volop op Taipei kan inzetten. Eind juli vertrekt hij op fysieke trainingsstage naar Letland, met een deel van de Belgische ploeg en zijn Georgische trainer Tamaz Chincharauli.

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

“Ik droom al van mĳn zesde om deel te nemen aan de Olympische Spelen. De Universiade zal een prachtige levenservaring worden”

al van mijn zesde om deel te nemen aan de Olympische Spelen, en de Universiade zal als wereldwedstrijd een prachtige levenservaring worden. Het evenement staat organisatorisch niet ver van de Olympische Spelen. Ik wil daar vooral volop van genieten en proberen een goed resultaat neer te zetten.” “In die eerste grootse ervaring zal ik me niet focussen op resultaattraining, maar ik wil leren van de verschillende externe factoren die zo’n wereldwedstrijd beïnvloeden, zoals de jetlag, de sfeer tussen sporters van andere disciplines

wedstrijdresultaat. Wellicht door te hoge verwachtingen van mezelf, en de hoge studiedruk die me parten speelde. Ook heb ik sinds januari een nieuwe trainer, ’s lands beste en oud-topsporter Tom Goegebuer (fysicus van de UGent, voortrekker van de federatie gewichtheffen, en grondlegger van het Belgisch kampioenschap Gewichtheffen, red.).” Met hem vormt Van Bellinghen duidelijk een goede tandem, die zich in Taipei wil laten zien. “Zelf in mijn slechtste dagen haal ik nog de minimale criteria van het Europees kampioenschap voor mijn gewichtscategorie. Daar moet ik me alvast niet op focussen.”

club gewichtheffen opgericht, de Brussels Weightlifting School (BWS) in de sporthal van het Parc Sportif des Trois Tilleuls (Watermaal-Bosvoorde). Mijn virus geef ik graag door aan jongeren, die spijtig genoeg te laat beginnen, vaak als ze al achttien jaar zijn. Er zijn veel te veel vooroordelen over gewichtheffen, zeker bij meisjes en dat taboe wil ik door ernstige begeleiding de kop indrukken. Ook mijn moeder was nu niet te vinden voor krachttraining, toen ik er als zestienjarige mee begon. Ouders focussen ten onrechte op berichten rond voedingssupplementen, waardoor het imago van onze sport een deuk krijgt. “

seizoen speelt hij in categorie U20. In 2015-2016 haalde hij als zeventienjarige de 21ste plaats bij de Kadetten Floret tijdens het wereldkampioenschap in Tasjkent (Oezbekistan). Hierdoor werd hij vicekampioen van België (U17). De Belgische Universitaire Sportfederatie (BUSF) legde voor de Universiade 2017 voor zijn discipline geen bijzonder selectiecriterium op. Alleen een goede internationale ranking bleek nodig. Die heeft De Greef op zak, gezien zijn puike resultaat op het Europees kampioenschap begin maart in Plovdiv (Bulgarije). Hij geraakte er tot in de tableau 16, waardoor de VUB’er ‘s lands eerste floretschermer werd. “Waarschijnlijk heeft de Fédération Francophone des Cercles d’Escrime de Belgique me bij Adeps aangeprezen voor de longlist voor de Universiade. Ik ben heel blij dat de BUSF me geselecteerd heeft. Ik droom

Fotografie

Oog voor de achterkant van het nieuws

Guido Van Breedam fotografeert wat iedereen (niet) ziet

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

‘Leven op het scherp van de snee’ Voor zijn zestigste verjaardag trakteerde Guido Van Breedam zichzelf op een overnachting op de Grasmarkt onder de blote hemel. Al is het niet zijn beroep, hij gedraagt zich in Brussel wel als een onderzoeksjournalist of een persfotograaf, maar dan met oog voor de achterkant van het nieuws. — AN DEVROE

EXPO BRUSSELOSCOPE

EEN KOFFIE SAMEN Voor hij thuis- en daklozen fotografeert, gaat Van Breedam het gesprek met hen aan: “Dat helpt me om van het gevoel van voyeur of toerist af te raken.” Hij betaalt hen een koffie. Hij brengt iemand naar zijn huisarts voor een voorschrift methadon, als vervangingsmiddel voor heroïne. Terwijl we met hem praten aan het Beursplein wordt hij herkend door Hugo Van Schuylenbergh (in BDW van 24 december 2015 nog als ex-dakloze geportretteerd,red.) en er volgt een fijn gesprek: “Het is niet omdat ik op straat leef, dat ik debiel ben.” Als we Van Schuylenbergh vragen of hij weet hoe hij van de straat moet afraken, antwoordt hij bevestigend: “Ik mag nu alleen niet depressief worden.” Van Breedam wint door zijn houding het vertrouwen, zo ook van het gezelschap ‘dronkaards en kleine criminelen’ aan het Centraal Station: “Ik kan daar gerust mijn tas met fotomateriaal ter waarde van duizenden euro’s achterlaten. Iemand vroeg me, met naald en draad in de aanslag, om zijn wonde te hechten. Zulke zaken zijn dagelijkse kost, het is leven op het scherp van de snee. Deze mensen hebben hulp nodig. Wat gebeurt er na een ontwenningskuur in Bierbeek (Universitair psychiatrisch centrum Sint-Kamillus, red.) wanneer ze weer op straat bij hun ‘familie’ komen? Ze hervallen.” Van Breedam durft al eens een portret in zwart-wit om te zetten met uitzondering van

het rood van een blikje Jupiler: “Het gaat niet om het artistieke, maar om de boodschap. Je mag ervan uitgaan dat tachtig tot negentig procent van de mensen die op straat leven, drinkt. Ik vind dat je die link moet leggen.” Fotograferen is voor Van Breedam een manier om zich te engageren. Dat deed hij trouwens ook door het kabinet van Geert Bourgeois een mail te sturen toen een Vlaamse delegatie naar China trok: “Naamkaartjes met een gouden leeuwtje uitdelen, om Vlaanderen als de top van de wereld te verkopen, terwijl hier duizenden dak- en thuislozen zijn. De zestigduizend Chinezen die hier jaarlijks op bezoek komen, zien dat ook. Als Brussel echt de hoofdstad van Europa wil zijn, zouden er tenminste genoeg opvangplaatsen en openbare toiletten moeten zijn. Iedereen ziet die sukkelaars en niemand ziet ze echt.” Behalve een beleefd mailtje van goede ontvangst, kreeg hij geen antwoord van het kabinet. Als technicus - hij hield ooit een graanzuiger in de haven van Lagos (Nigeria) draaiende - zijn degelijke gratis openbare toiletten een stokpaardje: “Ik heb een ontwerp gemaakt voor twee mobiele damestoiletten (en lockers) die je wel nog kunt doorspoelen nadat er een wc-rol plus een blikje Jupiler in zijn terechtgekomen.” Het vluchtelingenkamp in het Maximiliaanpark in 2015 heeft zijn ogen geopend voor dat nijpende tekort. Van Breedam loopt ook mee met betogingen, en peilt naar de mechanismen: “In de eerste betoging voor de sans-papiers waren er 5.000 mensen en was er veel persbelangstelling,

“Als Brussel echt de hoofdstad van Europa wil zĳn, zouden er tenminste genoeg opvangplaatsen en openbare toiletten moeten zĳn”

GUIDO VAN BREEDAM FOTOGRAAF

maar dat was niet meer het geval toen ze drie weken later al met 20.000 waren. Zitten de ordediensten hierachter? Uit schrik dat het er de volgende keer 200.000 zijn? En de pers moet mij informeren, maar ze moet ook verkopen. Over de dood van de achttienjarige dakloze jongen in de Gentse Blaarmeersen werd drie dagen in alle media bericht, terwijl dat hier in Brussel ook gebeurt, maar dat haalt de pers niet. Is die informatie onverkoopbaar?”

BEELDARCHIEF “Ik ben geen fotograaf, ik maak foto’s.” Van Breedam biedt zijn beelden niet aan. “Ik ga de vliegen niet afvangen van de al weinig verdienende fotojournalisten.” Door zijn portretten weg te schenken, geeft hij wat eigenwaarde terug aan hen die er al niet van overlopen. Hij fotoshopt daklozen net zoals dat bij fotomodellen gebeurt. “Als ik een cursus fotografie wil, loop ik eens langs de affiches in de Nieuwstraat.” Of hij plaatst zijn foto van ‘in het zwart geklede mannen’ - Van Breedams eufemisme voor de groep die de rouwplechtigheid na de aanslagen van 22/3 verstoorde ostentatief achter een betralied raam van de Beurs. Hij trekt al eens een parallel met een oorlogsgebied. De werktitel van een van zijn reeksen is ‘Brussels in AW’ (“van rauw en oorlog”): “Ik ken fotografen met een helm in hun tas.” Met publiceren lijkt hij dus niet gehaast: “De foto’s van de opbouw van het Atomium zijn vijftig jaar later ook verspreid geraakt.” Hij sust gevoelens van ongeduld met: “Mijn tienduizenden beelden zijn gearchiveerd. Ik ben de zestig voorbij, ik moet het mezelf gunnen om een ander standpunt in te nemen. Twee jaar geleden moest ik een hartingreep ondergaan en in het ziekenhuis bleek ik ook diabetes en blaaskanker te hebben, waarvoor ik een jaar behandeld werd. Dan ga je nadenken of werken van ‘s morgens tot ‘s avonds wel zaligmakend is.” Nu komt hij twee keer per week van Breendonk naar Brussel en is hier een soort seismograaf van sociaal onrecht.

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

oe het eens. Met je volledige arm in een openbare vuilnisbak tasten.” Guido Van Breedam (geboren in 1954) deed het aan het hoofdkantoor van Toerisme Vlaanderen aan de Grasmarkt: “Maar niet vooraleer me ervan te verzekeren of ik niemand zag die ik kende. Wees maar gerust dat je je bekeken voelt. Toen ik op straat sliep, zag ik mensen met spiegeltjes in de weer, dan weet je dat daar cocaïne wordt gesnoven. Ik schoot wakker omdat er een bekertje bier over mij werd uitgegoten en ik een sandwich onzacht in mijn gezicht geduwd kreeg.” Dat noemt Van Breedam allemaal zichzelf op een cadeau trakteren: “Je praat anders zo gauw naast de kwestie. Wat is kou? Wat is een stuk karton zoeken om op te slapen? Al heb ik natuurlijk gemakkelijk praten, achteraf ga ik terug naar mijn douche en tv.” Aan een Canadese ondernemer, die hij in de chique Koninginnegalerij ontmoette, vroeg hij om Brussel in enkele woorden te beschrijven. Dat werd: “Amazing, fantastic, dirty, homeless.” Er zijn in Brussel honderden mensen die elke nacht op straat slapen, vooral in de Vijfhoek. Van Breedam zag het aantal jaar na jaar stijgen: “Vier jaar geleden zocht er één dakloze om 21 uur in de Nieuwstraat een plek voor de nacht, vandaag zie je op vier, vijf plaatsen mensen in portalen, waar het droog blijft, en niet alleen single mannen meer, maar ook gezinnen.”

Van 1 tot 17 september 2017 is Guido Van Breedam te zien op de nieuwe foto-expo van de Stadsbiografen in De Markten.

Best Bank in Belgium 2016-2017 Best Bank Transformation in Western Europe World’s Best Bank Transformation

Dankzij u viel KBC Groep opnieuw in de prijzen tijdens de Euromoney Awards for Excellence. Bedankt!

‘Best Bank’ word je niet zomaar. kbcbrussels.be/bestbank 28 ADV_KBCBrussels_BestBank_2017_215x290_BRUZZ_N_INP.indd 1

7/07/17 11:07

Michaël Bellon

Onze columnist trekt elke week naar een plek die tot de verbeelding spreekt

Warandepark “Recreatief lopen is de belangrĳkste activiteit geworden in deze groene klaplong van de bovenstad”

De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/laptopia

Exact driehonderd jaar geleden kwam de Russische tsaar Peter de Grote hier tijdens een staatsbezoek aan het Brusselse hof wat kotsen achter een boom. Dat leverde hem op termijn een borstbeeld op, dat nog steeds op de betreffende plek staat. Lang werd ervan uitgegaan dat de oorzaak van het vorstelijk vomeren gezocht moest worden bij de bedenkelijke kwaliteit van de snel gestookte wodka aan het Oostenrijkse hof. Maar wie de moeite doet om zelf ter plekke te gaan kijken, kan niet anders dan tot de hypothese komen dat een iets te enthousiaste loopsessie tijdens de lunchpauze de boosdoener moet zijn geweest. Het klopt natuurlijk wel dat het park in 1717 nog veel nadrukkelijker een lusthof was. Een bonsaibos waarin werd gejaagd op zowel vossen als rokken, en waar bijwijlen zelfs oorlogje werd gespeeld. ‘s Avonds en ‘s nachts hangt er ook nog wel wat van die oude romantiek in de Warande-van-het-aanranden. Maar op het middaguur is het Park van Brussel inmiddels het exclusieve terrein van hardwerkende en hardlopende ambtenaren en bedienden, die dan Clark Kent-gewijs hun livrei ruilen voor lycra. Recreatief lopen is de belangrijkste activiteit geworden in deze groene klaplong van de bovenstad. Everzwijn en das zullen voor deze Central Parkparodie vooralsnog niet snel terug naar het centrum komen afgezakt. Soldaten met geweren zijn wel al teruggekeerd - hun camouflagekleuren komen zelfs uitstekend tot hun recht - maar zij kampen voortdurend met stresssituaties, omdat er regelmatig iemand als een gek op hen komt afgelopen, terwijl er nog geen eensgezindheid bestaat over de vraag of zij dan mogen schieten. In ieder geval weten zij die rond dit uur gewoon komen wandelen in het park meteen

dat ze losers zijn die hun tijd niet optimaal gebruiken. Die luieriken zetten zich vooral op de bankjes in de dwarsbeuken en rond de fonteinen, om de fittest niet voortdurend voorbij te hoeven zien zoeven. Ze zijn deze ochtend ook te lui geweest om hun boterhammen te smeren, waardoor ze nu de tomaten moeten opvangen die uit hun belegde broodjes wegspringen, en voortdurend de geraspte wortels van hun schoot moeten wegvegen. Tussen de gaanderijen van gevlochten groen pendelt de massa ondertussen als loopjongens en -meisjes tussen de wetgevende en de uitvoerende macht, als was het tussen Marathon en Athene. Als ze niet aan het infuus van de smartphone aan hun bovenarm hangen, ventileren ze flarden van de intriges op hun kabinetten, ministeries en banken. Je zou misschien denken dat er in dit conformistische en politiek correcte centrum van de macht een totale consensus zou bestaan over de gewoonte om met de grote hoop in de richting van de klok te lopen. Toch zijn er ook tegenvoeters die in tegenwijzerzin lopen, die buitenbaan, binnenbaan en achtbaan combineren tot een ingewikkelde parcours, die de passer van de vrijmetselaars in het grondplan van het park in een recordtijd proberen af te haspelen, die heimelijk wedstrijdjes houden met de moede hinde voor hen, die gelijke tred willen houden met de tram in de Koningsstraat, of die de boskes inslaan voor wat reliëf en interval. Tussen dit bonte allegaartje spot ik ook de Vlaamse tsarina Hilde Crevits, onlangs nog het slachtoffer van een te lage bloeddruk, die haar laatste rondje loopt alvorens op haar beurt ergens een gooi te gaan doen naar een borstbeeld ergens in de onmiddellijke omgeving.

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

dinsdag 4 juli, 12.30u

Le trajet de Trachet

Nick Trachet trekt zes weken lang met het openbaar vervoer naar verborgen plekjes

TREIN

Richting Doornik, Denderleeuw, of Kortrijk

Station Edingen

Edingen, een plek met geschiedenis

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Naar Enge

Het duurt nauwelijks twintig minuten om van Brussel-Zuid in Edingen te geraken. Je neemt daarvoor een IC-trein in de richting van Doornik (maar ook richting Denderleeuw of Kortrijk!) en na een stop in Halle sta je dra op de grens met Henegouwen. — NICK TRACHET, FOTO’S SAKSIA VANDERSTICHELE

Edingen, Enghien of Enge, zoals ze in het Pajottenland zeggen, is een plek met geschiedenis. Het kasteel was er zo vermaard, dat de Prinsen van Condé, één van de meest nobele Franse families, hun oudste zoon steevast de titel Duc d’Enghien meegaven. In Frankrijk zagen daardoor verschillende Enghiens het licht, maar deze taalgrensgemeente (met faciliteiten) is het oorspronkelijke. Ik stap af zonder ook maar één controleur te hebben gezien en rep mij naar de andere kant van het oude station. De Stationstraat is, als je op de kaart kijkt, een stuk van de Romeinse steenweg die leidde van Bavay (Bagacum) naar Asse, maar nu is onderbroken door de spoorlijn. Achteraan zie je de heel kenmerkende klokkentoren van de stad al lonken. Op de Oude Markt gaat het even schuin naar rechts, de Brusselstraat door, zo komen we aan de voet van de kerk. Het centrum is best levendig. Er zijn tal van artisanale winkeltjes. Je zou hier kunnen shoppen. De kerk is een monument met eigen interesse, maar zij blijkt dicht (er staat nochtans ‘open kerk’ op de deur?). Achter de kerk, tussen de winkels en talrijke

eethuisjes staat het stadhuis met daarnaast een triomfboog, de ‘Slavenpoort’. Door deze monumentale doorgang komen we in het park van Edingen. Bij mijn vorige bezoek was dit park nog betalend, maar vandaag niet meer, tenzij tijdens evenementen. Een tweede monumentale poort geeft toegang tot de ommuurde tuin van maar eventjes 182 hectare. Trek de wandelschoenen maar aan.

VERSAILLES Het open grasveld, waar binnenkort onder andere een ‘Middeleeuws kamp’ plaatsvindt, is de plek waar het middeleeuwse slot stond. Links staat het laatste restje van dit kasteel, de kapeltoren, achter de bomen half verstopt als

een romantische folly. Achterin zien we een ander kasteel. Het werd gebouwd door een lid van de familie Empain en dateert slechts uit 1923. Maar de aandacht wordt rechts getrokken door een schitterend tuinterras, enkele jaren geleden volledig gerestaureerd in renaissancestijl. De trappen hebben watervalletjes en de terrasmuur bronnetjes voor koelte tijdens de zomer. Ook twee hoekpaviljoentjes waarvan er één in stukwerk is versierd en de naam ‘Chinees paviljoen’ draagt. Verder de trappen af komen we aan een zeer stemmig landschappelijk kanaal. Deze tuinaanleg kwam er door de Charles d’Arenberg die het domein

“Tĳdens één van zĳn veldtochten bezocht Zonnekoning Louis XIV het park. Hĳ zou er zĳn tuinarchitect Le Nôtre hebben bĳgeroepen”

Het paviljoen ‘van de zeven sterren’ werd pas de laatste decennia in zĳn pracht hersteld.

kocht van Henri IV, koning van Frankrijk, in 1606. Doet het perspectief u ergens aan denken? Tijdens één van zijn veldtochten bezocht Zonnekoning Louis XIV het park. Hij zou er hier zijn tuinarchitect André le Nôtre hebben bijgeroepen. Dit kanaal werd de inspiratie voor dat van Versailles. Rond de waterpartij rechtsom - we kwamen over een brug - lopen we langs een drijvend podium en een zeer opmerkelijke rozentuin. Vandaar dan weer op het centrale grasveld. Kijk goed: er vertrekt een onderaardse gang onder. Hoe ver loopt die? Er zouden meerdere gangen onder het park lopen. Aan u om ze te ontdekken. Van de

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

grote molenvijver Le miroir, vertrekt een grote donkere dreef naar een gebouwtje dat op het einde in de hoogte in de zon blinkt, en dit wordt pas echt wereldklasse: het paviljoen ‘van de zeven sterren’. Waarom het zo weinig bekend is? Omdat het meer dan een eeuw verwaarloosd werd en pas de laatste decennia in zijn pracht is hersteld. De tuin en paviljoen werden aangelegd rond 1650 door Karel van Brussel, een pater-kapucijn, prins van Arenberg en oom van hertog Charles. Het is een zevenhoekig gebouwtje in een rond waterbekken, waarop zeven grote dreven en zeven kleinere lanen uitgeven. Het geheel is een zonnewijzer, een eeuwigdurende kalender en een sterrenwacht van wel 250 meter diameter. De naam zeven sterren verwijst naar de zeven toen bekende planeten. Na de afzwering van Galilei (1633) was sterrenkunde erg verdacht voor de kerk. Hier stond een hele constructie die een observatorium verborg. Waarnemingen gebeurden op het dak van het paviljoen, het hoogste punt van de wijde omgeving. Hoe kwamen ze daar, er is geen trap? Neen, een trap zou de symmetrie en de werking van de zuilen als zonnewijzer verstoren. Een geheime trap werd omhoog gedraaid vanop de brug die toegang verschaft tot het paviljoen. Bent u verder geïnteresseerd? In de toeristische dienst bij de ingang van het park zijn er brochures en lenen ze audiogidsen uit, zowel voor kinderen als volwassenen. Zwerf van hier verder door het prachtige domein. Beneden aan de molenvijver en achteraan het park staan cafeetjes ter verpozing. Voorbij de vijver ligt ook een dahliatuin met de grootste collectie van het land - meer dan vijfhonderd variëteiten. Midden augustus moet alles daar in bloei staan. Tijd om terug te keren? De stad telt nog andere oude en mooie gebouwen. Kijk even naar het middeleeuwse Huis Jonathas, waar een tentoonstelling is over wandtapijten en kant, twee vroegere specialiteiten van Edingen. Van hier is het niet ver naar het station, maar misschien eerst nog even een Double Enghien drinken?

Enfant Terrible Bijzondere mensen in een bijzondere stad

In Brussel is er een goeie bestuiving B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Caroline Taillet, actrice en theatermaakster Ik wist niet goed wat ik wou studeren, daarom deed ik zowel een talenstudie als een theateropleiding. Drie jaar geleden ben ik afgestudeerd. Na negen jaar als student in Louvain-la-Neuve gewoond te hebben, was het tijd voor de grote stad. Zo ben ik in Brussel beland. Hier ging mijn wereld echt open, het was liefde op het eerste gezicht. Ik heb een grote internationale vriendenkring die hier in Brussel samenkomt én ik ben hier een Vlaamse jongen tegengekomen. Als ik nu terug ga naar Namen, lijkt het alsof ik allemaal dezelfde mensen zie. Op dit ogenblik ben ik met veel verschillende projecten bezig. Zo’n flexibel professioneel leven werkt goed voor mij, ik zou het saai vinden om heel de tijd hetzelfde te doen. Ik sta de ene dag op als radiopresentatrice, de volgende dag als prinses op het toneel of nog een andere dag met een regisseurspet op het hoofd. Ik zal me niet snel vervelen. Mijn vriend is presentator van een avondprogramma op Radio 1 en ook ik werk vaak ’s avonds. Ideaal dus om als koppel regelmatig samen te brunchen. Het valt me op dat we, hoewel we in hetzelfde land tijdens dezelfde periode zijn geboren, toch in twee totaal verschillende werelden met een andere cultuur zijn opgegroeid. We luisteren niet naar dezelfde muziek, lezen niet dezelfde boeken, kijken naar andere dingen op tv. Ik voel me net iets meer verbonden met Frankrijk. Jammer dat er nog steeds zo’n grote kloof is tussen Vlaanderen en Wallonië. Maar hier in Brussel kan er net een bestuiving gebeuren. Ik speelde in een theaterstuk over een gemengd huwelijk, waarbij we langs verschillende scholen gingen, onder meer in Molenbeek tijdens de periode van de aanslagen. Een oud Romeo en Julia-verhaal dat vandaag de dag nog zeer actueel is. Voor mijn theatereindwerk maakte ik La theorie du Y, een stuk over biseksualiteit. Over dat thema had ik nog

Caroline Taillet (28)

niets gezien of gevonden in de theaterwereld. Voor mij zit biseksualiteit nog meer in de taboesfeer dan homoseksualiteit. Het is niet zwart of wit, maar eerder grijs. Dat is voor velen moeilijk om te vatten. Het geeft me heel veel voldoening om een personage te spelen dat deze groep mensen verdedigt op een subtiele en zachte manier. Ik wil niet zeggen dat ik dé waarheid verkondig, maar ik stel graag dingen in vraag. In dat opzicht kan je me misschien een geëngageerde actrice noemen. De reacties op het stuk zijn hartverwarmend: jongeren die zich in het verhaal herkennen en zich gesteund voelen of oudere mensen die zich jarenlang verstopten. Dat geeft me energie en de goesting om verder te doen met wat ik bezig ben. En het bevestigt mijn voorgevoel dat er binnen dat theateronderwerp een gapend gat was. Van La Theorie du Y maakte ik onlangs voor de RTBF met Martin Landmeters een webserie. Elf afleveringen van elk ongeveer zeven minuten, volledig gefilmd in Brussel. Enkele jaren geleden kwam ik vanuit Namen naar Brussel en ik wou mijn Brussel in deze serie verwerken. Dat verhoogt de herkenbaarheid. Het is verrassend dat voor een keer de Walen voor de Vlamingen met iets innovatiefs komen op het vlak van media (lacht). Zulke webseries zijn nog niet zo bekend. We zijn ondertussen geselecteerd voor verschillende internationale webseriefestivals. Ik hou ervan om met mensen te praten die ik niet ken. Af en toe blijven er dan zinnen of flarden hangen. En dat is in een grote stad als Brussel een onschatbare inspiratiebron. Een van die ontmoetingen verwerkte ik in het stuk. Op een avond zat ik met vrienden in café Central aan het Sint-Goriksplein toen een beschonken Engelse vrouw naar ons kwam en ons een voor een vroeg of we hetero, homo of bi waren. Ik gaf voorzichtig toe dat ik misschien wel biseksueel ben. Waarop ze zei: ‘Amazing, you’re the future!’ — HILKE ANDRIES

geboren in Namen, studeerde talen en moderne literatuur, en behaalde een theatermaster. Taillet is een creatieve duizendpoot: ze is actrice, schrijft en maakt theater en werkt als freelancer bij de RTBF.

Â© SASKIA VANDERSTICHELE

Nick Trachet

Brussel en de wereld culinair ontdekt

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Geitje

“Geitenbok is een overschotje, een vleessoort ter recyclage”

De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/trachet

Geitenvlees was vroeger iets dat je alleen op exotische plekken tegenkwam. De eerste keer dat ik het (bewust) at was in Portugal. Ik herinner het mij als taai, donker vlees in saus. In andere landen die ik bezocht, kwam ik het op restaurant nooit tegen. Wat gebeurt er dan met de geiten die je toch wel regelmatig ziet? Eerst en vooral is het moeilijk te snappen waar een geit ophoudt en een schaap begint. Ik heb in de wereld schapen gezien die erg op geiten leken en omgekeerd. Hoorns? Dat is geen kenmerk. In Schotland en Ierland leven schapen (en ik bedoel geen rammen!) met hoorns. Anderzijds zijn er hoornloze geiten. Voor de wetenschap gaat het om twee verschillende soorten, zelfs verschillende biologische geslachten: de geit - capra hircus - heeft meer chromosomen dan een schaap - ovis aries - maar dat kun je van buiten niet zien. Het enige duidelijke verschil, zei een kenner mij: bij een geit staat haar staartje omhoog, bij een schaap hangt het! Wat ben ik opgelucht dat eindelijk dat vraagstuk is opgelost! Geitenkaas was vroeger iets dat wit was, stonk en uit Frankrijk kwam. Maar de geit en haar melk zijn deel gaan uitmaken van een tegencultuur. Dat leidde zelf al tot uitdrukkingen als ‘geitenwollen sokken’. De geit staat nu voor ‘alternatief’, ‘biologisch’, zelfs ‘groen’, als is de geit één van de belangrijkste verantwoordelijken voor de woestijnvorming. Hoe het ook mag zijn, heel wat mensen met hoop op een betere wereld werden in plaats van computerspecialist of automechanieker geitenboer. En geitenkaas is, zo bestudeerden de jongens van de marketing, bijzonder populair bij vegetariërs. Eén ding mag je niet vergeten: die kaas komt van geitjes. En geitjes worden maar in de helft van de gevallen geboren, de andere helft zijn bokjes. En bokjes geven geen melk. Het is zoals de legkippen, de helft van de uitgebroede hoenderen zijn haantjes, en die zijn in de harde wereld van de economie waardeloos. Geitenbok is dus een overschotje, een vleessoort ter recyclage. Sinds enkele jaren vind ik bij mijn Marokkaanse slager geitenvlees. Het ligt niet onder de aandacht, want slagers gebruiken doorgaans van die prijsplaatjes met tache noire of épaule d’agneau erop voorgedrukt. Ik vermoed dat er

geen plaatjes met chêvre bestaan? Mijn slager heeft er in ieder geval geen en de geitjes liggen dus anoniem in de toonbank. Je herkent ze omdat ze zoveel kleiner zijn dan de lammeren. Die worden op een leeftijd geslacht waarop ze het meest opbrengen, meestal al meer schaap dan lam en roder van vlees. Geitenbokjes worden nauwelijks gemest en dus piepjong geslacht, wat een veel blanker en zachter vlees oplevert. In de etalage lijken ze wel supergrote konijnen! Duur zijn ze ook al niet. Jonge geit, geitenbok, heet in Franse culinaire termen cabri, maar dat woord kennen de meeste slagers hier niet. Vraag dus naar chêvre en ze zullen je het dier aanwijzen als er is. Dan moet je weten welk stuk je wil, want een geit is echt wel wat meer dan een konijn: je kan kiezen voor de bouten, ribben of schouders. Ik kocht laatst deze halve ribbenkast. Het stuk woog net 650 gram. Hoe maak je dat klaar? Niet als de lange stoofgerechten die de volwassen geiten ondergaan. Dit is babyvlees, zelfs (nog) niet rood. Bij mijn eerste poging was het diertje zo klein dat het even leek of ik een kippenkarkas vasthad. Ik heb dus een kippenrecept gebruikt in de römertopf. Zalig was dat. Dit platte stuk verleidde mij tot een ovenrecept. Ik heb het ingewreven met kruiden, peper en zout. Het vlees is wel erg mager, dus heb ik het nog eens ingewreven met olie (na het zouten, want als je eerst olie op doet raakt het zout niet meer bij het vlees!) en dan bij een tweehonderd graden geroosterd in de oven. Daarbij wat aardappels en een slaatje. Hemels. Smakelijk.

een man op het veld’

Big City

Stel zelf je vraag en stem op BRUZZ.be

Wat zĳn de concrete plannen voor de nieuwe wĳk in Anderlecht aan het kanaal?

Overzichtsplan uit het nog niet goedgekeurde Bĳzonder Bestemmingsplan. De meeste ontwikkelaars lieten nog niet in hun kaarten kĳken.

SINT-JANS-MOLENBEEK – Voetballers die ook supporter zijn van hun club worden schaarser, maar Nicolas Maeyens (24) is er nog zo een. Hij maakte zijn debuut bij FC Brussels en keert nu terug naar RWDM. Een keuze van het hart, maar ook met titelambities.

cholen, een rusthuis, een culturele trekpleister, maar ook ruimte voor economische activiteiten, mogelijk een jachthaven en vooral heel veel nieuwe woningen. De kanaaloevers in Anderlecht krijgen de komende jaren een heel nieuw gezicht. Vooral de omgeving van het Biestebroekdok – vandaag een postindustrieel niemandsland – zal drastisch veranderen. Enkele projectontwikkelaars hebben er jaren geleden al gronden gekocht in de hoop er woningen langs het water te kunnen bouwen. Gemeente en gewest zien dat zitten, maar vragen ook plaats te laten voor bedrijvigheid. Kwestie van de (laaggeschoolde) werkgelegenheid niet helemaal de stad uit te jagen. “In september lanceert een ontwikkelaar bijvoorbeeld een architectuurwedstrijd voor een geheel van 80.000 vierkante meter met vooral woningen en ruimte voor bedrijven”, zegt bouwmeester Kristiaan Borret. “Het wordt interessant om te zien met welke oplossingen ontwerpers komen om beide functies te combineren. Dat is de belangrijkste uitdaging in deze nieuwe wijk.” De multifunctionele buurt moet op termijn onderdak bieden aan meer dan 10.000 inwoners en werk verschaffen aan 3.000 mensen. Daarnaast komen er ook wijkvoorzieningen zoals scholen. Die worden gefinancierd met de stedenbouwkundige lasten, een heffing die ontwikkelaars betalen aan de gemeente. Met die inkomsten worden ook straten en pleinen aangelegd. Bij de Pierre Marchantbrug blijft ruimte voor wat groen. Iets meer naar het noorden

zijn er plannen voor een reconversie van de voormalige brouwerij Atlas. Ook voor de oude Shellsite, al jaren braak, is er een project. Investeerders willen er appartementen bouwen rond een nieuw dok dat aansluit op het kanaal. Niet iedereen is echter voorstander van een tweede Brusselse jachthaven (naast de Royal Yacht Club in Heembeek). De vraag naar aanmeerplaatsen zou weleens kunnen tegenvallen en de buurt heeft andere noden, klinkt het. Meer richting Zuidstation hebben de gewestelijke huisvestingsmaatschappij en Citydev verlaten kantoor- en fabrieksgebouwen gekocht. Vorige week is een wedstrijd uitgeschreven om die om te bouwen tot meer dan vierhonderd woningen, waarvan de helft sociale, voorzieningen en bedrijfsruimte. In afwachting is er ruimte voor opleidingen, start-ups, kunstenaars en een skatepark. De plannen van de meeste privéontwikkelaars zijn nog niet heel concreet, of nog niet publiek gemaakt, in afwachting van de definitieve goedkeuring van het zogenaamde Bijzonder Bestemmingsplan (BBP) Biestebroek. Langs het Schipperijdok, waar woonboten liggen, wordt wel al duchtig gebouwd aan de projecten City Dox (een rusthuis, kantoren, woningen en bedrijfsruimte) en Nautilus (een woontoren op de plaats van een oud kantoorgebouw). In het bestaande stadsweefsel op de linkeroever van het kanaal zijn enkele kleinere ingrepen gepland in het kader van het wijkcontract Biestebroek. Een bioscoopgroep wilde in de buurt ook een nieuwe cinema bouwen, maar dan wel met

k vind © ARIES - BUUR - IDEAdat

je als jonge gast voorging met ups en downs. “Ik herinner al moet spelen, niet op de bank me mijn eerste wedstrijd nog goed: zitten. Daarom heb ik Anderthuis tegen Doornik. We wonnen grote parking en dat was niet Kuregem, maar de spoorwegen lecht op mijn veertiende verlaeen goal van Lunaar de zin van de overheden. staan daarmet niet1-0 om dankzij te springen. ten,” vertelt Maeyens. “Ik kwam tula. Een fantastische herinnering. De gemeente hoopt op een De komende jaren zijn wel Je debuut maken in het Edmond bij FC Brussels terecht, andere culturele trekpleister op speelde nieuwe busverbindingen er op zestiende al bij de re- in Machtensstadion de kop van hetmijn Biestebroekdok. voorzien het busplan van is detoch wel wat.” serven en maakte als zeventien“Ik was maar gedurende sommige De ontsluiting van de nieuwe MIVB. jarige mijn debuut in tweede klasse. periodes een titularis. Bij het begin — wijk wordt nog een uitdaging. LAURENT VERMEERSCH Mijn keuze was dus de juiste.” van mijn derde seizoen kreeg ik van Het openbaar vervoersaanbod is inerg eenmager. ploeg met onderVOLGENDE anMichel De Wolf minder speelgeWEEK is er Het vandaag deren en Le gewest Postollec, Veseen benvan ik over mijn toeGemeente zijnLutula en Is het waarlegenheid dat je gebouwen linovic datvoor de jonge zijn komst beginnen vragende partij een deMaeyensHaussmann terugvindt op de na te denken. Ik besliste opnieuw te studeren en in eerste stappen bij de grote jongens heropening van het station Anspachlaan? zette. Twee seizoenen lang maakte een lagere divisie te spelen, bij Woluwe-Zaventem. Dat ik in de vestihij deel uit van de eerste ploeg. Dat ADVERTENTIE

S OCIALE V ERHUURKANTOREN (SVK) V E R H U U R U W G O E D ZO R G E LO O S Het SVK garandeert : = een stipte huurbetaling = een degelijk verhuurbeheer = het ouderhoud van uw woning = hulp bij renovatie = fiscale voordelen

www.fedsvk.be - 02 412 72 44

aire hoorde niet betaald ineens geen den, heeft o Ik had het ge graag had en (lacht).” De tocht va gere divisie twee en een we-Zaventem promotie a Zijn contrac klaar, maar ging dat nie hij naar Wa een mooi pro werd een raa betaalde spe cent meer kr nogal specia meersch.” B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

VERONIQUE UIT ANDERLECHT

Vier rode ka

“Vorig seiz Pepingen. D contract. Da de mentalit er zeer Vlaa perfect twee meer dan be zoen ook no pakte, hielp heb ik er w gespeeld. D erg om in la Ik word nog spelen, krijg neem je me durf je te on werd me ver op het veld. op het veld.” Maeyens wa keer te zien tensstadion als supporte

BRUZZ | RUBRIEK

15/07 > 20/08

ALLONS-Y ENSEMBLE ! SAMEN NAAR DE KERMIS!

15:00 > 01:00 â€¢ W-E 15:00 > 02:00 WWW.FOIREDUMIDI.BE - WWW.ZUIDFOOR.BE

36 FMIDI_BRUZZ_215x290mm.indd 1

4/07/17 21:34

60 jaar gefilterd. Onze natuur kijkt niet op een uur.

D A N K J E W E L N AT U U R !

-1,5 € incl. BTW

Bij aankoop van 1 multipack Chaudfontaine Natuurlijk Mineraalwater Plat 6x of 8x 1,5L Enkel geldig in België en in GHL. Onmiddellijk aftrekbaar aan de kassa. Eén bon per gezin en niet cumuleerbaar met andere promoties. enkel geldig op de originele papieren versie, met uitsluiting van alle elektronische media en reproducties. Geldig tot 31/8/2017.

BERICHT AAN DE HH. HANDELAREN: deze bon geldt enkel bij aankoop van het vermelde product. Coca-Cola European Partners Belgium sprl/bvba behoudt zich het recht voor de terugbetaling te weigeren bij gebrek aan voldoende aankoopbewijzen. Bonnen terug te sturen voor 31/11/2017 naar p/a HighCo DATA Benelux nv, Kruiskouter 1 - 1730 Asse voor controle en terugbetaling. Niet cumuleerbaar met andere promoties. © 2017 “Chaudfontaine” is een gedep. merk door MMJ. V.U.: Coca-Cola European Partners Belgium sprl/bvba – Etienne Gossart - Bergense Steenweg 1424 - 1070 Brussel. Ondernemingsnummer: 0425071420

-2 €

incl. BTW

Bij aankoop van 1 multipack Chaudfontaine Bruisend Natuurlijk Mineraalwater 6x1,5L of Licht Bruisend 6x1L. Enkel geldig in België en in GHL. Onmiddellijk aftrekbaar aan de kassa. Eén bon per gezin en niet cumuleerbaar met andere promoties. enkel geldig op de originele papieren versie, met uitsluiting van alle elektronische media en reproducties. Geldig tot 31/8/2017.

-1 €

incl. BTW

Bij aankoop van 1 multipack Chaudfontaine Fusion 6 x 500ml. Enkel geldig in België en in GHL. Onmiddellijk aftrekbaar aan de kassa. Eén bon per gezin en niet cumuleerbaar met andere promoties. enkel geldig op de originele papieren versie, met uitsluiting van alle elektronische media en reproducties. Geldig tot 31/8/2017.

DB401390G7

Bekijk onze nieuwe website

action.com

WEEKACTIE! WEEKACTIE! WEEKACTIE! XL WATERPISTOOL

LIMONADEKAN MET FRUITFILTER

met drukpomp diverse kleuren

glas 3l 15x26 cm

HAWAI TROPICAL OF POMS DRINK

glazen drinkbeker met deksel en rietje 13.5x11x7.7 cm

0.44 glazen cocktailshaker 700 ml

250 ml

(1 l = 1.96)

rietjes in koker 40 stuks

0.56

1.11

60 CM

463

299

Disney strandemmer incl. accessoires diverse varianten

2.85

LOTTO SNEAKERSOKKEN diverse kleuren katoen/polyester maten 35-46

3 PAAR

WERCKMANN DEKZEIL

7-STANDEN TUINSTOEL

ideaal voor gebruik in de tuin, garage of camping verstevigde hoeken met metalen ringen 100 gr/m2 ca. 4x6 m

zwart/grijs aluminium frame textileen zitting

ca. 3x4 m

2495

199

049

SOLAR LAMPION LED diverse kleuren Ã˜ 28 cm

tuinstoelkussen hoge rug ca. 120x50 cm

6.95

camouflage dekzeil ca. 2x3 m

3.79

695

AXE DEOSPRAY

SANDISK MICRO SDHC KAART

SUBJECTBOEK MET TABBLADEN

(1 l = 11.95)

verkrijgbaar bij de kassa en/of servicebalie

795

099

dark temptation of black

inclusief adapter 16 GB

125 vel A5

1.49

lichtsnoer met 10 LED's 10 m

197

200 ML

239

PERSIL WASMIDDEL

BABY LUIERTAS

LOUNGE LUCHTBED

28 wasbeurten 1.85 l

incl. verschoningsmatje zwart of navy 38x27x13 cm

Silan wasverzachter 40 wasbeurten 1 liter

(1 l = 1.99)

diverse kleuren 188x71 cm

beachballset hawaii diverse varianten hout

1.99

369

495 OPVOUWBAAR LIGBED aluminium 188x60x25 cm

1.49

399 KOELBOX 24 LITER kunststof 35x24x39 cm

HEREN SHORT katoen maten M-XXL

1995

CAMPINGTIP

796

koelelementen 2x 200 ml

0.58

Aanbiedingen geldig van woensdag 12 juli t/m dinsdag 18 juli 2017 Wilt u altijd op de hoogte blijven van acties en nieuwe producten? Meld u dan aan voor de nieuwsbrief op www.action.com.

199

BABY KLEDINGSET shirt en broek diverse varianten katoen maten 62-86

COMPLETE SET

199

ABSOLUTE BODEMPRIJZEN

0.99 - 1.99 - 2.99

Zet- en drukfouten voorbehouden.

3.92

Kroatië Cruise 2018

8 fijne dagen vanaf:

¤1099

Bij aankoop van een thyssenkrupp traplift: 4 keer prijs*!

INBEGREPEN: • vliegreis Brussels Airlines • knappe vaarroute • halfpension • Blauwe Vogel-hostess aan boord • excursies

Blauwe Vogel-exclusiviteit: Vlaamse sfeer aan boord!

wekelijks gegarandeerd vertrek op zaterdag in mei • juni juli • augustus & september

BIJ AANKOOP VAN EEN

FLOW SWING

GSM

Reisfamilie Carlier

GENIET U*:

GRATIS

T.W.V. 250 EURO Luikerstwg. 62 • St-Truiden • tel. 011 705 500 • meer info: www.deblauwevogel.be DB399716F7

OP DE STOEL

400€

KORTING OP DE RAIL

werkt voor jou

Bij thyssenkrupp staat de zomer in het teken van klavertjevier: vier blaadjes die symbool staan voor geluk. Wie deze zomer een Flow Swing van thyssenkrupp bestelt, lost niet alleen de zorg van een trap helemaal op, maar heeft bovendien 4 keer prijs*!

Op zoek naar een job in eigen streek?

2 JAAR GARANTIE

GRATIS INSTALLATIE VAN UW TRAPLIFT

Bel gratis

0800 26 672 www.tk-traplift.be

Vraag uw gratis informatiepakket of een vrijblijvende offerte op maat van uw trap en… ontdek uw klavertjevier aan voordelen!*

Kijk ook op streekpersoneel.be OB67609

DB397450F7

* Aanbod onder voorwaarden met ook actie op Levant gamma, zie www.tk-traplift.be/actie (van 15/06 t.e.m. 31/08/2017).

DB332014L6

VOORDEELBON € 24,99

NIEUWE AUTO NODIG?

✁

NICCI FRENCH-THRILLERS, EEN BRUISENDE ZOMERCOCKTAIL VOL MOORD & MISDAAD

chter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit wereldberoemde duo schreef tientallen thrillers en kortverhalen en haalde heel wat prijzen en awards binnen. Psychoanalytica Frieda Klein speelt de hoofdrol in hun nieuwe achtdelige thrillerreeks (waarvan het laatste deel eind 2017 verschijnt). Met deze sublieme thrillerreeks heeft Nicci French zichzelf weer uitgevonden. De delen zijn volledig los van elkaar te lezen en beheersen al jaren de internationale bestsellerlijsten.Knack presenteert de eerste vier delen voor een misdadig lage prijs. (Blauwe maandag, Dinsdag is voorbij, Wachten op woensdag, Donderdagskinderen). Meer dan 1700 blz. Bestel ook online op www.dezeweek.be/niccifrench (gratis thuisgeleverd)

Uw voordeel € 25,01

24,99

OB68939

i.p.v. 50

*Actie zonder aankoopverplichting. Extra voordeelbonnen via www.dezeweek.be/ niccifrench. Winkelprijs Standaard Boekhandel € 50. Uw voordeel € 25,01. Actie geldig zolang de voorraad strekt, t.e.m. 19/08/2017. Niet cumuleerbaar met andere kortingen en/of promotionele aanbiedingen. Bij uitputting van de promotie kan u reserveren voor afhaling op een latere datum. Deze aanbieding is niet geldig op de voorraad op de winkelvloer tegen de gewone handelsprijs, noch op de webshop van Standaard Boekhandel.

Nummer 1 in België voor nieuwe wagens DB321871K6

Haal met deze voordeelbon ‘4 THRILLERS VAN NICCI FRENCH’ bij Standaard Boekhandel voor € 24,99* i.p.v. € 50 of bestel online op www.dezeweek.be/ niccifrench DB401071F7

DB374215D7

Cartoon van de week Door AAaRGh… Weber, deel van de internationale groep Saint-Gobain, is een wereldwijde leider op het vlak van industriële mortels. Met meer dan een eeuw ervaring is Weber vandaag actief in 60 landen en stelt 10.000 mensen te werk. Weber heeft wereldwijd 200 productie-units en genereert jaarlijks een omzet van meer dan 2 miljard euro. De Belgische vestiging van Weber te Grimbergen zoekt momenteel ter versterking van ons gedreven team een:

Functie

PRODUCT IEOPERATOR

Je bent verantwoordelijk voor de opvolging van het productieproces van industriële mortels en tegellijmen. Na een doorgedreven opleiding stuur je de geautomatiseerde installaties zelfstandig aan. Je steekt zelf ook de handen uit de mouwen en onderneemt de nodige acties om de productieplanning nauwgezet uit te voeren. Hiernaast volg je ook de voorraad van grondstoffen op en zorg je voor de herbevoorrading hiervan. Samen met je collega’s word je ook betrokken in het preventief onderhoud.

diploma secundair onderwijs/HB05 (A2) in een relevante, technische richting een echte teamspeler met een positieve werkhouding probleemoplossend vermogen en technisch inzicht, die zijn/haar steentje bij kan dragen in het verbeteren van onze processen

DB382994E7

ervaring met een SCADA systeem (Simatic WinCC) en SAP is een voordeel bij voorkeur woonachtig in de omgeving van Grimbergen.

RODEA BESCHUTTE WERKPLAATS

Functie

MEDEWERKER/STER VERKOOP BINNENDIENST

Je bent dagelijks in contact met de klanten én de verschillende diensten van het bedrijf. Je zorgt voor de beste service naar de klanten toe, voor de behandeling en het beheer van bestellingen en klachten, voor de goede opvolging van klantengegevens en voor de organisatie van de administratie (facturen, klassement,...)

zoekt:

WERKBEGELEIDER (m/v)

2-taligheid (NL/FR) is een must, kennis van Engels een pluspunt een echte teamspeler met een positieve werkhouding iemand met commercieel inzicht en een probleemoplossend vermogen ervaring is een pluspunt, geen vereiste. De juiste ingesteldheid, motivatie, klantvriendelijkheid en communicatieve vaardigheden zijn van groter belang.

(SINT-GENESIUS-RODE) • Je begeleidt een externe ploeg bij het voorbereiden, bedraden, monteren en assembleren van elektronische producten. • Je hebt voeling met kansengroepen. • Je persoonlijkheid zal echter de doorslag geven : leiding geven, teamplayer, flexibiliteit... zijn sleutelwoorden. • Ervaring is een pluspunt. Solliciteren:

Aanbod

Weber vindt een goede werksfeer belangrijk. Je komt terecht in een stabiele werkomgeving, met een gepassioneerd, enthousiast team dat er samen voor gaat. We bieden je een interessant loon, aangevuld met de voordelen die je mag verwachten van een grote organisatie. Je krijgt alle kansen om bij te leren, je te ontwikkelen en door te groeien. Stuur je CV en motivatiebrief naar Françoise Van Damme, HR-verantwoordelijke, via mail: francoise. vandamme@weber-belgium.be, of post: Weber Belgium - att. Françoise Van Damme, Oostvaardijk 10, 1850 Grimbergen

Rodea vzw | Smaragdlaan 34/c | 1640 SINT-GENESIUS-RODE t.a.v. De Groote Alain E-mail : alain.degroote@rodea.be Tel. 02 359 97 80

DB401953G7

www.weber-belgium.be facebook.com/saintgobainweberbelgium/ DB402047G7

ERGOTHERAPEUT

ZORGKUNDIGE

KINESITHERAPEUT

POETSMEDEWERKER INTERESSE EN KLAAR VOOR EEN BOEIENDE UITDAGING?

FUNCTIEOMSCHRIJVING : • Behandelen van inkomende goederen: controle en registratie. • Behandelen van uitgaande goederen: controle, registratie, correct verpakken, juist documenteren. • Zorgvuldig opvolgen van het voorraadbeheer. Efficiënt stockbeheer qua ruimte en plaats. • Het opmaken van etiketten en verzendlijsten voor een efficiënte verwerking door de transporteur. PROFIEL: • Je hebt kennis en ervaring opgebouwd in een soortgelijke functie • Je kan nauwkeurig en met oog voor detail werken • Je bent een teamplayer die graag informatie deelt en leert van anderen • Je communiceert correct met de teammanager • Je bent zorgzaam voor je eigen werkplek en materiaal WIJ BIEDEN: • Een aantrekkelijke werkomgeving • Wij zorgen voor de nodige opleiding en verdere permanente vorming • Aangename werksfeer en boeiende job in een hecht team • Motiverend salaris, aangevuld met extralegale voordelen

Wij zijn een Belgisch bedrijf gespecialiseerd in de distributie van medisch materiaal aan ziekenhuizen en privépraktijken in volle expansie.

CONTACTGEGEVENS: lut@rmsmedicaldevices.com WEBSITE: www.rmsmedicaldevices.com

GOED BETAALDE

BIJVERDIENSTE ➞ ➞ ➞ ➞

VANAF 2 DAGEN/WEEK UREN BESPREEKBAAR GEEN ERVARING VEREIST OOK VOOR DAMES 50+

PARTTIME €1.650/mnd FULLTIME €3.450/mnd TEL. VOOR AFSPRAAK 0488 63 38 87

WWW.VENTURA-BELGIUM.BE

DB402383G7

WIJ ZOEKEN: EEN LOGISTIEK VERANTWOORDELIJKE

DB401907G7

DB400026F7

ons op Facebook!

Facebook.com/streekpersoneel.be

ADRES: Omer Devidtslaan 50, 1760 Roosdaal DB337975A7

DB374216D7

Haviland is de vereniging voor intergemeentelijke samenwerking voor streekontwikkeling van het arrondissement Halle-Vilvoorde. Onze afdeling AFVALBELEID zoekt voor haar site te Drogenbos, voor onmiddellijke indiensttreding een (m/v)

OPERATOR SLIBVERWERKINGSINSTALLATIE UW FUNCTIE: • Staat in voor het gebruikte materieel en / of installatie. • Verzorgt het veilig werken binnen de installatie. • Verantwoordelijk voor de operationele taken binnen de installatie (verwerking van het aangeleverde slib binnen de gestelde termijn). • Aanvoerders controleren op juiste aanleveringen en corrigerend optreden. • Beheren van de installatie en de klevende activiteiten. • Zorgen voor dagelijkse orde en netheid in en rond de installatie. • Via de dispatching organiseren van de aan - en afvoer van materialen. • Opstellen van een dagrapport voor de werking van de installatie • • • • • • •

UW PROFIEL: Secundair onderwijs - richting mechanica of 5 jaar ervaring in gelijkaardige installaties Praktisch en zelfstandig kunnen werken. Organisatorisch sterk, weet van aanpakken. Minimum aan pc-kennis of interesse. Elementaire kennis van elektriciteit, elektronica en mechanica Bereid zijn te leren werken met diverse graafmachines Kunnen werken onder hoge druk

ONS AANBOD: • Contract onbepaalde duur • Loonschaal: C1 - C3 volgens barema Lokale besturen, maaltijdcheques, groepsen hospitalisatieverzekering; glijdende werktijden, aantrekkelijke verlofregeling. NEEM CONTACT OP VOOR 31 JULI 2017 MET: Robert Van den Bosch | Haviland | Dienst Afvalbeleid | Dorent 5, 1620 Drogenbos robert.vandenbosch@haviland.be

De kwaliteit van onze fabricatieproducten en onze dienstverleningszin hebben ertoe geleid dat wij ‘leader’ zijn binnen ons activiteitendomein. Het aantal en de verscheidenheid van ons cliënteel verzekeren onze groei en een financiële zekerheid. Voor onze dienst NAVERKOOP, sectie BRANDBLUSSERS zoeken wij een (m/v):

COMMERCIEEL TECHNICUS JOUW BRANDMERKEN: • een voeling met de dienstverlening en een commerciële ingesteldheid • een zin voor klantencontacten • de bekwaamheid om een werk met technisch karakter uit te voeren • de nodige organisatorische bekwaamheden • doorzetter, dynamisch en ambitieus • houder van een rijbewijs b • woonachtig in een straal van 10 km van Groot-Bijgaarden • buitendienstfunctie werkgebied kan heel België zijn. WAT HEBBEN WIJ JOU TE BIEDEN? • een motiverende job binnen een humane industriële omgeving • een gevarieerde werkomgeving • een arbeiderscontract • een stimulerende bezoldiging • extra legale voordelen • verzekerde opleiding. IS JOUW INTERESSE AANGEWAKKERD? Stuur uw kandidatuur + cv aan Mevrouw H. De Doncker van nv ANSUL, via mail: hdd@ansul.be of fax 02 467 72 81.

www.ansul.be

DB400140F7

DB401806G7

THE KITCHEN COMPANY N.V. is gespecialiseerd in de verkoop en installatie van huishoudkeukens bij particulieren en in immobiliënprojecten. Onze expertise en doorgedreven klantgerichte aanpak inspireert blijvende groei in een competitieve markt. Onze burelen zijn gevestigd in authentieke loften, gelegen in de site van de oude kartonfabriek op de grens van Alsemberg en Sint-Genesius-Rode en in het bouwcentrum van The Renovation Company N.V. te Sint-Pieters-Leeuw. Voel jij je geroepen om ons toonaangevend bedrijf uit de sector te vervoegen en het begrip ethisch ondernemen te integreren in je dagelijkse realiteit? We willen ons team versterken met de volgende functies:

DB401587G7

INTERIOR DESIGNER (M/V)

OPERATIONS COORDINATOR (M/V)

• In deze functie staat het ontwerp en de verkoop van huishoudkeukens, met aandacht voor de wensen en het budget van de klant voorop. We rekenen daarbij op jou voor de professionele opvang van onze klanten, voor het uittekenen van hun projecten en voor de verdere opvolging en verwerking. De budgettering van het geheel behoort ook tot je takenpakket. Daarbij kan je rekenen op de nodige ondersteuning en begeleiding van je collega’s en verantwoordelijken. Je maakt deel uit van een jong en gedreven verkoopteam. • PROFIEL: binnenhuisarchitect(e) - perfect tweetalig nl/fr - nodige evenwicht tussen creatief & commercieel - klantvriendelijk - teamplayer - ondernemingsgezind - prestatiegericht - sterk verantwoordelijkheidsgevoel - ervaring in de sector en kennis van Winner is een pluspunt • AANBOD: voltijdse functie in een toekomstgericht bedrijf - bediendestatuut met aantrekkelijke voorwaarden volgens je competenties en ervaringen - groepsen hospitalisatieverzekering - maaltijdcheques - unieke werkomgeving.

tot

-60%

• Je bekleedt een sleutelfunctie in het dagelijkse functioneren van onze operationele organisatie. Je ondersteunt de montages op onze verschillende werven en verzorgt de communicatie intern & extern met onze klanten en partners. Je kunt voortreffelijk anticiperen en hebt een natuurlijke zin voor orde en detail. • PROFIEL: perfect tweetalig nl/fr - klantvriendelijk teamplayer - problemsolver - praktische aanpak prestatiegericht - sterk verantwoordelijkheidsgevoel. • AANBOD: voltijdse functie in een toekomstgericht bedrijf - bediendestatuut met aantrekkelijke voorwaarden volgens je competenties en ervaringen - groepsen hospitalisatieverzekering - maaltijdcheques - unieke werkomgeving.

OFFICE COORDINATOR (M/V)

ZELFSTANDIGE MONTEUR (M/V)

• Het takenpakket is zeer gevarieerd en omvat o.a. de klantenontvangst, agendabeheer, algemene administratie & ondersteuning van onze verschillende afdelingen. Je bekleedt een sleutelfunctie in onze interne & externe communicatie. • PROFIEL : minimaal tweetalig nl/fr - klantvriendelijk teamplayer - pro-actief - organisatietalent - sterk verantwoordelijkheidsgevoel - nauwkeurig - betrouwbaar. • AANBOD: voltijdse functie in een toekomstgericht bedrijf - bediendestatuut met aantrekkelijke voorwaarden volgens je competenties en ervaringen - groepsen hospitalisatieverzekering - maaltijdcheques - unieke werkomgeving.

• Dankzij een sterke expansie trachten we continu ons team te versterken met bekwame schrijnwerkers met ervaring in het plaatsen van keukens. Je functioneert zelfstandig, je denkt klantgericht mee en je hebt een uitgesproken zin voor afwerking. • PROFIEL : tweetalig nl/fr - zelfstandig kunnen werken - flexibel - klantvriendelijk - zin voor orde en detail administratief sterk - problemsolver - dagelijks ons bedrijf vertegenwoordigen - communicatief - ervaring in de sector. • AANBOD : als zelfstandige maak je deel uit van ons montageteam in een toekomstgericht bedrijf.

Stuur je sollicitatie met cv en motivering voor vertrouwelijke behandeling naar The Kitchen Company N.V. Hallesesteenweg 158 - 1640 Sint-Genesius-Rode e-mail : barbara@thekitchencompany.be | www.thekitchencompany.be

van

14 JULI 31 JULI t.e.m.

WEMMEL I ROMEINSESTEENWEG 868 I MA - VR OPEN VAN 09U30 TOT 18U30 I ZA OPEN VAN 09U30 TOT 18U00 I EERSTE ETAGE DB394314F7