Rubrieknaam
#1686 WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VLAAMS-BRUSSELSE MEDIA VZW FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE
AFGIFTEKANTOOR ANTWERPEN X P303153
L E V E N
I N
D E
S TA D
|
N I E U W S
|
A C H T E R G R O N D
&
O P I N I E
27 | 11 | 2019
‘Ook onze bedrijven denken groen’ STAATSSECRETARIS BARBARA TRACHTE
© SASKIA VANDERSTICHELE
Brussel kleurt Indiaas AANTAL INDIËRS IN VIJF JAAR TIJD VERDUBBELD
‘Ik woon hier hoe langer hoe liever’ LUCKAS VANDER TAELEN BLIJFT SCHRIJVEN OVER DE STAD
W A A R M
PETER GENYN PARALYMPIC TEAM BELGIUM ATLEET
T H ON TEN VOORDELE VAN
DOE NET ALS PETER MEE AAN DE WARMATHON VAN BRUSSEL T.V.V. PARANTEE-PSYLOS En zorg ervoor dat kinderen met een beperking dichter bij huis kunnen sporten.
INSCHRIJVEN OP DEWARMSTEWEEK.BE 19 dec. 2019 Koning Boudewijnstadion
MET DE STEUN VAN
BLINKS Goed verzekerd voor Brussel ? In Brussel is een ongeluk snel gebeurd: twee auto’s die botsen, een val met de fiets, een bal die door een ruit vliegt… Het is niet altijd makkelijk om te weten wat te doen in dergelijke situaties. Precies daarom stellen de experten van KBC Brussels u KBC Brussels Assist voor, een app die het u mogelijk maakt online een ongeval aan te geven, uw verzekeringsmakelaar te contacteren of foto’s van de feiten op te slaan. Meer Info: KBC Brussels Live: 02 303 31 60 V.U. : KBC Group NV, Havenlaan 2, 1080 Brussel, België. BTW BE 0403.227.515, RPR Brussel.
2019-039-KBC BR_Annonce Bruzz_215x142,5_NL.indd 2
13/11/19 09:42
Chou de Bruxelles
BRUZZ | VOORAF
Fotograaf Ivan Put trekt wekelijks door de stad voor een portret
ARNO HUYSEGEMS, WATERLOOSESTEENWEG ELSENE "Ik werk als copywriter, wat veel blitser klinkt dan het in wezen is. Kort samengevat schrijf ik voor het infoblad van een gemeente in Oost-Vlaanderen. Al zou ik het allerliefst fictie voor televisie
schrijven. Zo hebben twee ex-studiegenoten en ik onszelf onlangs tot een schrijverscollectief gedoopt: B.O.K. (Bedankt Om Te kijken). Als lid van de ‘intellectuele elite’ verplaats ik me voornamelijk door
linkse echokamers, waar ik wel stemmen mis die tegen die linkse haren in durven te strijken. Hoe sommigen voor de besparingen in de cultuursector Jan Jambon met Hitler vergelijken, dat is gewoon
zwak. Onlangs las ik ergens dat kunst het enige is wat de mens van de dieren onderscheidt: wat dan met de uitvinding van het wiel? Moderne medicatie? Het dragen van ... pantoffels?" 27 NOVEMBER 2019
I
3
Inhoud
Reportage
Hoe Brussel steeds Indiaser wordt 18
Spreektijd
Barbara Trachte
“Ik kan doorwegen in de strijd tegen de klimaatopwarming”
03
Chou de Bruxelles
05
Edito
06
In beeld
08
De week
10
Samenleving Asielcentra in Brussel
12
NOG MEER BRUSSEL BIJ BRUZZ Brussel Helpt
Bestel nu je spaghetti op
BRUSSELHELPT.BE
Stem zaterdag af op 98.8 FM en op BRUZZ.be om live de ontknoping van Brussel Helpt te volgen. Kijk en luister, en ontdek hoeveel spaghetti’s Brussel gegeten heeft voor Doucheflux. 30 november
Ontdek de mensen van Doucheflux: portretten van enkele opmerkelijke vrijwilligers. Tot en met 29 november, elke dag
BRUZZ tv BRUZZ.be
BRUZZ radio BRUZZ.be
Steun Brussel Helpt en doe mee aan de Grootste Spaghettislag ter Wereld, op 30 november 2019. De volledige opbrengst van Brussel Helpt 2019 gaat naar DoucheFLUX.
Rabah Hamdad , vrijwilliger Doucheflux
Laurent D'Ursel, directeur Doucheflux
Edito
EDITO
Interview
Door de stad met Luckas Vander Taelen
Open dialoog — KRISTOF PITTEURS
24
De Lege Doos
26
Enfant Terrible
28
Nick Trachet
29
Beeldspraak
30
Big City
Steun BRUSSEL HELPT en doe mee aan DE GROOTSTE SPAGHETTISLAG TER WERELD! 2019
Bestel uw spaghetti nog tot en met donderdag 28 november en ga op zaterdag 30 november eten op een van de zestig verrassende Brusselse locaties.
BRUZZ | VOORAF
23
Ik moet toegeven dat ik schrok toen ik afgelopen weekend de beelden uit Frankrijk zag. Ondergelopen wijngaarden, wegen die veranderden in kleine rivieren, watervallen van regenwater dat zich een weg baande over rotspartijen. De gevolgen van de klimaatopwarming worden plots wel heel tastbaar. Dat zeg ik niet, dat zeggen wetenschappers. Door de opwarming van de aarde zal het aantal Europeanen dat getroffen wordt door overstromingen met 86 procent toenemen, las ik in de zomer van vorig jaar in de Standaard. Zij baseerden zich toen op een studie verschenen in het wetenschappelijk tijdschrift Climate. 86 procent. Dat zijn 650.000 mensen per jaar extra. Willen we een catastrofe vermijden, dan moet de CO2-uitstoot de volgende tien jaar drastisch naar beneden. In dit BRUZZ-magazine leest u hoe Ecolo-staatssecretaris Barbara Trachte daaraan wil meewerken, ook al zijn haar bevoegdheden beperkt. Haar ingreep is eenvoudig: laten we alleen nog bedrijven steunen die de ecologische voetafdruk verminderen. Het lijkt op rommelen in de marge, maar toch is het veelzeggend dat ook Beci oren heeft naar deze ingreep. En ik herhaal het voor de duidelijkheid: de bevoegdheden van de staatssecretaris zijn beperkt. De echte groene accenten zijn elders te vinden. Bij de kilometerheffing bijvoorbeeld waarover - zo leerden we de voorbije week een open dialoog bestaat tussen Brussels minister Elke Van den Brandt en Vlaams minister Lydia Peeters. Die open dialoog kwam er nadat er gesproken werd van een afgeslankte kilometerheffing, een kilometerheffing die alleen die mensen zou treffen die een alternatief hebben voor de auto. En per definitie hebben alle pendelaars die dag in dag uit door de Brusselse tunnels schuiven zo’n alternatief. Dat er gesproken wordt, betekent voor alle duidelijkheid niet dat die aangepaste kilometerheffing er zal komen. Voor het zover is, zal er nog veel water door een overstroomde Franse wijngaard vloeien. Nu zal ik me niet eens uitlaten over het feit of die er al dan niet moet komen, ik vraag me vooral af hoe we die wereldwijde klimaatopwarming willen aanpakken, wanneer we tussen Vlaanderen en Brussel al niet verder komen dan een open dialoog.
“Voor de kilometerheffing er is, zal er nog veel water door een overstroomde Franse wijngaard vloeien”
Niet in Brussel op 30 november? Steun dan Brussel Helpt en doneer op Brusselhelpt.be
27 NOVEMBER 2019
I
5
6
I
27 NOVEMBER 2019
BRUZZ | DE WEEK
In beeld
De laatste hand
Š SASKIA VANDERSTICHELE
Het is bijna december: tijd om de stad in een feeĂŤrieke kerstsfeer onder te dompelen. De kerstboom uit Stavelot kreeg vorige week woensdag al zijn plekje op de Grote Markt, en vrijdag begint het jaarlijkse evenement Winterpret. Er wordt nog naarstig gewerkt om het Beursplein en de ruime omgeving klaar te krijgen, zodat miljoenen bezoekers kunnen genieten van lichtstoeten en feestelijke fanfares, het reuzenrad, de schaatsbaan, talloze eet- en drankstandjes en chalets met kerstgelateerd en ander koopwaar. De eregast is Manneken Pis, intussen al vierhonderd jaar een trouwe inwoner van Brussel. 27 NOVEMBER 2019
I
7
De week
Terugblik op het nieuws
Vuilniszakken
Josaphat-site
10.000
Sinds maandag stapelen de vuilniszakken zich op in de Brusselse straten door acties bij de afvalophalers. De vakbond geeft te kennen dat de problemen met de ophaling nog tot het sociaal overleg op 5 december kunnen blijven duren.
De ontwikkeling van de Josaphat-site, een project van het Brussels Gewest, is niet naar de zin van de gemeente Schaarbeek, op wiens grondgebied de nieuwe wijk deels komt. Het schepencollege maakt zich zorgen over het gebrek aan duurzame ambities en de grote dichtheid van de wijk.
Een betoging tegen geweld op vrouwen brengt zondagnamiddag in Brussel 10.000 mensen op de been. De betoging is een initiatief van het platform Mirabal, dat een honderdtal organisaties uit het middenveld verenigt. De organisaties vragen een meer efficiënte aanpak van alle vormen van geweld op vrouwen.
VOLGEND JAAR START HET LAATSTE EERSTE LEERJAAR
BRUZZ | DE WEEK
Nederlandstalige school in Berchem moet stoppen Pas een jaar geleden opende Sint-Agatha-Berchem een nieuwe lagere school om in meer plaatsen in het Nederlandstalig onderwijs te voorzien. Voorlopig in containerklassen, tot de gemeente een grond zou aankopen voor een permanent gebouw. Het nieuwe gemeentebestuur zegt nu daar geen geld meer voor te vinden. — EVA CHRISTIAENS EN HELEEN DEBEUCKELAERE
I
n de vier containerklassen op de site van kleuterschool Openveld krijgen vandaag al 36 leerlingen les in het eerste en tweede leerjaar basisonderwijs. De nieuwe basisschool opende pas in september vorig jaar, na jaren ijveren door het vorige gemeentebestuur. De vier tijdelijke containers moesten op termijn worden vervangen door een nieuw schoolgebouw. Dat project is nu van de baan, want het huidige gemeentebestuur vindt naar eigen zeggen geen grond om die nieuwe lagere school neer te poten. “We hebben geprobeerd zelf een stuk grond aan te kopen, maar we stellen vast dat het geld er niet is,” zegt burgemeester Joël Riguelle (CDH). Dat betekent dat de kinderen van de basisschool hun verdere schoolcarrière in de containerklassen moeten doorbrengen. Bovendien kan er nog maar één extra eerste leerjaar starten. Als die nieuwe lichting afzwaait in juni 2026, moet de
8
I
27 NOVEMBER 2019
lagere school definitief de deuren sluiten. “Ik verwacht dat veel leerlingen al vroeger zullen vertrekken omdat hun broertjes of zusjes uit de kleuterschool niet kunnen volgen,” zegt schooldirectrice Carine Guldemont. “Precies daarom waren we destijds begonnen met de lagere school, zodat gezinnen konden samenzitten. Ouders vinden in Berchem amper plaats voor alle kinderen uit één gezin in eenzelfde school. Nu moeten wij ongeveer de helft van onze kleuters aan de deur zetten.” Voormalig schepen en trekker in de Berchemse oppositie Vincent Riga (Open MR) is niet te spreken over de sluiting: “We zijn al jaren aan het werken aan de opening van een nieuwe Nederlandstalige school. Zowel Peter Decabooter (CD&V) als ikzelf zijn deels door de tegenwerking in dit dossier uit het schepencollege gestapt.” Volgens burgemeester Riguelle heeft
De containers voor de school zouden worden vervangen door een nieuw gebouw, maar dat komt er niet. © ST-AG-BERCHEM
de gemeente alles gedaan om de sluiting te vermijden. “We zitten gewoon met een nijpend geldtekort. We investeren in de Nederlandstalige crèches en we zoeken naar oplossingen voor de Nederlandstalige Muziekacademie, die klaslokalen verliest in Asse en Dilbeek. Bovendien komen er klassen bij in de gemeente bij de andere Nederlandstalige netwerken.” Dat argument vindt de vorige Vlaamse schepen Maude Van Gyseghem (Open MR/onafhankelijk) niet afdoende. “Onlangs is er wel een stuk grond gekocht voor een toekomstige Franstalige secundaire school, waar nog geen concrete
plannen voor zijn. Maar op een dossier dat al zo lang aansleept, wordt niet ingezet.”
SPIJTIGE ZAAK De gemeente verduidelijkt dat die aankoop over een klein stuk grond gaat. “Dat kan bij een toekomstige school horen uit zowel het vrije Nederlandstalige als Franstalige netwerk, dat maakt niet uit,” zegt burgemeester Riguelle. “Als we de middelen niet hebben om een lagere school te bouwen, dan hebben we die zeker niet voor een secundaire school.” Er zijn momenteel 1.700 plaatsen in het lager onderwijs in Berchem, waarvan 600 Nederlands-
Duurder water
Kleine Ring
Eva De Baerdemaeker
De tarieven van Vivaqua, de waterdistributeur in het Brussels Gewest, worden vanaf 1 januari 2020 verhoogd met 2,19 procent. Het is de eerste indexering sinds 2014 en de eerste keer ook sinds de Brusselse regering niet langer verantwoordelijk is voor de goedkeuring van de prijswijzigingen.
Zo’n vierhonderd buurtbewoners zakken tijdens het weekend af naar het tweedaagse evenement aan de strategisch gekozen middenberm van de Kleine Ring. Dat wordt georganiseerd om de vervuilingsproblematiek aan de Anderlechtsepoort aan te kaarten.
Oprichter en directeur van Cultureghem Eva De Baerdemaeker is sinds deze week de adviseur Brusselbeleid van Vlaams minister van Brussel Benjamin Dalle (CD&V). “Ik wil mijn ervaring op het terrein nu gebruiken om het beleid in Brussel te versterken,” reageert ze.
Het overleg in dit land werkt nog altijd. In Brussel is de regering opvallend snel gevormd DE LEUVENSE SOCIOLOOG LUC HUYSE
BRUZZ | DE WEEK
meent dat er in ons land nog altijd voldoende capaciteit is om akkoorden te sluiten en tegenstellingen te overbruggen (in ‘Knack’)
Cartoon Kim Duchateau en Wauter Mannaert wisselen elkaar af voor hun kijk op de week
talig. “De plaatsen die we verliezen, zullen worden opgevangen in het vrije onderwijs,” aldus Riguelle. In de basisschool zelf vinden ze de sluiting een spijtige zaak. De directie werd vorige week dinsdag door de burgemeester op de hoogte gebracht. “De containers dienden eerst om maximaal vier jaar te overbruggen. Om er langer te blijven, is er onvoldoende speelruimte of plaats om te sporten. Ouders willen weten wanneer dat eindigt. En als er dan een nieuwe school aan de hele andere kant van Berchem gebouwd zou worden, zijn de ouders daar ook weinig mee.” 27 NOVEMBER 2019
I
9
Samenleving Nog altijd geen duidelijkheid over nieuw centrum in Neder-Over-Heembeek
Brussel telt 1.363 opvangplaatsen voor asielzoekers BRUZZ | DE VERHALEN
Sinds de brand in Bilzen en de berichten over het stijgende aantal asielaanvragen is de discussie over asielcentra, en dan vooral het gebrek aan opvangplaatsen, weer heel actueel. Op het eerste gezicht lijkt het dat het Brussels gewest, met acht opvangcentra binnen de grenzen van het gewest en drie er net buiten, al veel doet. Maar als we de zichtbare transmigratie in de stad buiten beschouwing laten, valt de Brusselse opvangcapaciteit veeleer laag uit. — HELEEN DEBEUCKELAERE
10
S
inds iets meer dan een jaar is de instroom in de asielcentra groter dan de uitstroom. In oktober bedroeg het surplus al 973 mensen,” zegt Lies Gilis, adjunct-woordvoerster van Fedasil, het agentschap dat instaat voor de opvang van asielzoekers. “Door de achterstand bij Dienst Vreemdelingenzaken en het Commissariaat voor de Vluchtelingen en de Staatlozen komen er te traag plaatsen vrij. De verhoogde instroom maakt dat probleem alleen nog erger.” Wie naar de verdeling van opvangcentra voor asielzoekers in België kijkt, ziet een concentratie in het Brussels gewest. In totaal zijn er acht centra binnen de grenzen van het gewest, en drie net over de grens: in Zaventem, Alsemberg en Steenokkerzeel. De totale capaciteit binnen Brussel komt op 1.363 opvangplaatsen. De centra voor transmigranten zijn niet meegeteld, omdat dat ad-hocoplossingen zijn en die mensen volgens de wet geen recht hebben op opvang binnen het officiële stelsel. Die 1.363 plaatsen zijn maar een beperkt deel van de 25.500 opvangplaatsen in heel België. In vergelijking met het aantal plaatsen in heel het land, doet Brussel slechts de helft van wat heel België doet qua opvangplaatsen: ons land telt 22 opvangplaatsen per
I
27 NOVEMBER 2019
10.000 burgers, in Brussel zijn er dat slechts 11 per 10.000 inwoners. De centra zijn gespreid over het hele gewest en worden gerund door Fedasil, Samusocial of het Rode Kruis. De meeste Brusselse centra zijn vrij klein, met minder dan honderd plaatsen. Twee van de Brusselse centra zijn ook specifiek gericht op niet-begeleide minderjarige vreemdelingen en hun specifieke noden. Slechts twee centra, centrum Béjart in Neder-over-Heembeek en het Klein Kasteeltje, hebben een capaciteit in de honderdtallen - respectievelijk 350 en 600 opvangplaatsen. Het epicentrum van alle asielcentra, het Klein Kasteeltje, ligt in het centrum van de stad. Het oudste en grootste opvangcentrum van België werd in december 2018 omgevormd tot een aanmeldings- en eerste opvangcentrum. Door de verhuizing van Dienst Vreemdelingenzaken naar het Pachecogebouw werden de aanmeldingslokalen in het WTCgebouw gesloten en verhuisd naar het Klein Kasteeltje. Daardoor verblijven verzoekers er in principe slechts een heel korte tijd. Het centrum zou normaal gezien in 2019 gesloten en verkocht worden, maar draait vandaag nog altijd op volle toeren. Al enkele jaren regent het klachten over de slechte staat van
11
België telt 22 opvangplaatsen per 10.000 burgers, in Brussel zijn er dat slechts 11 per 10.000 inwoners
8
asielcentra
In Brussel zijn er acht asielcentra één in Sint-PietersWoluwe, Ukkel en Jette, twee in Neder-OverHeembeek en drie in Brussel
97%
De bezettingsgraad in alle Belgische asielcentra bedraagt op dit moment 97 procent
het Klein Kasteeltje. Er zijn stabiliteitsproblemen, er is vochtinsijpeling en het gebouw lijdt onder een algemene verloedering. Mieke Candaele, woordvoerster van Fedasil, zei in 2017 dat er miljoenen euro’s geïnvesteerd zouden moeten worden om zich aan de kwaliteitsnormen te houden. In 2018 werd er ongeveer 1,84 miljoen euro uitgegeven om het centrum klaar te maken voor zijn rol als aanmeldingsplaats nummer 1. Alle asielaanvragen moeten immers in Brussel gebeuren.
NEDER-OVER-HEEMBEEK Het uitstel van de sluiting van het Klein Kasteeltje heeft alles te maken met de vergunningsaanvraag voor een nieuw aanmeldings- en opvangcentrum in Neder-OverHeembeek, die al jaren aansleept. In 2017 zette de federale regering het licht op groen voor de opening van dat centrum op de site van het Militair Hospitaal. Het centrum zou een capaciteit moeten hebben van 750 tot 1.000 vluchtelingen. Onmiddellijk kwam er sterk verzet van socialistische hoek. “Ik zal
Over het nieuwe centrum op de site van het Militair Hospitaal in Neder- OverHeembeek zei burgemeester Philippe Close dat hij zich er met alle mogelijke middelen zou tegen verzetten.
Het Klein Kasteeltje zou dit jaar gesloten worden, maar doet nog altijd dienst als aanmeldings- en eerste opvangcentrum.
© PHOTONEWS
alle politieke en juridische middelen gebruiken om me te verzetten tegen het nieuwe centrum in Neder-Over-Heembeek,” zei burgemeester Philippe Close (PS) toen fel. Hij kreeg bijval van partijgenoot en minister-president Rudi Vervoort, van Bert Anciaux (SP.A), en ook van verschillende stemmen uit het liberale kamp. Ondertussen werd de vergunningsaanvraag voor de bouw door het overlegcomité tot tweemaal toe uitgesteld. Tot de aanvraag uiteindelijk op 27 september 2018, achter de gesloten deuren van het stedelijk college, een negatief advies kreeg. Dat werd opgesteld onder voormalig schepen van stedenbouw Goeffroy Coomans De Brachène (MR), ook een fervente tegenstander van het centrum. Hij stelde toen voor dat de federale regering haar plannen zou verplaatsen naar de oude NAVO-site. Het dossier ligt sindsdien bij het Gewest voor een finale beslissing, de verantwoordelijke minister Pascal Smet wenste niet te reageren op de stand van zaken van de vergunning. Het kabinet van federaal minister van Migratie Maggie De Block (Open
BRUZZ | DE VERHALEN
© PHOTONEWS
Iedereen die een asielaanvraag wil doen, moet dat in het Klein Kasteeltje doen. Vaak staan daar lange wachtrijen en kan niet iedereen meteen geholpen worden.
© PHOTONEWS
VLD) kon enkel bevestigen dat het nog geen beslissing heeft ontvangen. Ook bij de Regie der Gebouwen, de aanvrager van de vergunning, bleef een reactie uit. Vluchtelingenwerk Vlaanderen is eerder voorstander van kleinschalige opvangmodellen, liever dan het grote project in Neder-Over-Heembeek.
“Dat is zowel voor de asielaanvrager als voor de gemeente makkelijker te verteren, maar we willen ons zeker over het dossier van Neder-OverHeembeek buigen als daar reden toe is. Deze crisis stond trouwens in de sterren geschreven. Er moet dus een flexibeler opvangmodel komen dat zich beter kan aanpassen aan de in-
en uitstroom. We begrijpen wel dat er nu meer aandacht gaat naar snelle oplossingen, omdat we midden in een opvangcrisis zitten. Vorige week maandag stonden er weer 65 mensen op straat aan het Klein Kasteeltje. Dat moet koste wat het kost worden vermeden in de toekomst.” 27 NOVEMBER 2019
I 11
Spreektijd
Staatssecretaris Barbara Trachte
BRUZZ | DE VERHALEN
‘Alleen groene bedrijven krijgen nog geld’
Barbara Trachte deelt een gebouw met de ministers van Leefmilieu en Mobiliteit: "Voor sommigen bevoegdheden is er zelfs een gedeeld kabinet."
12
I
27 NOVEMBER 2019
BRUZZ | DE VERHALEN
Bijna haar hele familie aan moederskant kwam om in de Rwandese genocide. Terwijl haar ouders zich inzetten om de daders te berechten, ging zij de politiek in. Sinds juli is ze staatssecretaris voor Economische Transitie en Onderzoek in de Brusselse regering, en trekt ze ten strijde tegen de klimaatopwarming. “We moeten nú handelen. Daarom wilde ik zo graag staatssecretaris zijn.” Maak kennis met Barbara Trachte (Ecolo). — BRAM VAN RENTERGHEM, FOTO’S SASKIA VANDERSTICHELE
W
aan de verkeerde kant van de Kruidtuin. Dat gebouw deelt ze met het kabinet van minister voor Leefmilieu Alain Maron (Ecolo) en minister voor Mobiliteit Elke Van den Brandt (Groen), wat volgens Trachte zowel de samenwerking als de sfeer ten goede komt. “Op donderdagavond bouwen de drie kabinetten samen al eens een ▲
ie de verkiezingsresultaten van Ecolo in Brussel bekijkt, zal merken dat de uitslagen als een jojo op en neer gaan. Dat de politieke macht dus misschien maar tijdelijk is, beseft Barbara Trachte (38) maar al te goed. “Een reden te meer om er stevig in te vliegen,” zegt ze, vanaf de twaalfde verdieping van de ‘Botanic Building’,
27 NOVEMBER 2019
I
13
Barbara Trachte
▲ Barbara Trachte: "Ik heb niet het grootste budget, maar ik kan wel doorwegen in de strijd tegen de klimaatopwarming."
Barbara Trachte
feestje,” zegt ze lachend. “We zien elkaar dan ook zo veel mogelijk, zowel formeel als informeel. En voor sommige bevoegdheden is er zelfs een gedeeld kabinet.” Behalve samenwerking en ambiance is er in de groene toren ook plaats voor ambitie. Zo wil de Brusselse regering tegen 2030 alleen nog maar steun verlenen aan bedrijven die zich inschrijven in de ecologische en sociale transitie. “Dat betekent dat onze begeleiding, financiering en het aanbieden van locaties, via Citydev, alleen nog maar naar bedrijven zal gaan die de ecologische voetafdruk van Brussel verminderen,” zegt Trachte.
Gaat dat snel genoeg? Wetenschappers zeggen dat de CO2-uitstoot de komende tien à twaalf jaar drastisch naar beneden moet, willen we de opwarming van de aarde tot 1,5 graad beperken en zo een catastrofe vermijden.
Hoe reageren de bedrijven? TRACHTE: Goed! Nu is er echt niemand die ons nog gek verklaard, wat in bedrijfsmiddens vroeger wel anders was. Ook Beci, dat de belangen van de Brusselse bedrijven behartigt, is mee. Er zijn trouwens al bedrijfjes die erg goed bezig zijn, bijvoorbeeld door bouwafval te hergebruiken. In diezelfde optiek hebben wij ook besloten om met finance.brussels de nieuwe bank NewB te ondersteunen: ook die wil milieubewust investeren in de reële economie.
Theo Francken (N-VA) vindt dat geen goed idee omdat de geschatte waarde van de aandelen eind juni al lager was dan wat je ervoor moet betalen. Hij vindt het niet kunnen dat de Brusselse regering voor 1 miljoen euro in deze ‘rampbank’ stapt. TRACHTE: Finance.brussels was zich goed bewust van de risico’s toen het investeerde in NewB. Er zijn echter twee garanties. Zo wordt iedereen terugbetaald mocht NewB het startkapitaal van 30 miljoen euro
lid van het Brussels parlement van 2009 tot 2019 in 2019 wordt ze Brussels staatssecretaris bevoegd voor Economische Transitie en Onderzoek. Ze is ook voorzitter van de Franse gemeenschapscommissie Speelt piano, leest en zingt is op dit moment ondersteboven van Gouden Palm-winnaar ‘Parasite’, ‘Making Sense of Infinity’, het nieuwe album van Stef Kamil Carlens en ‘La vraie vie’, geschreven door Adeline Dieudonné moeder van twee jonge kinderen
niet halen. Wat ook het geval is als de Europese Centrale Bank (ECB) in februari geen groen licht zou geven. Dat doet die trouwens op basis van het businessplan. Dus ja, er is een risico aan verbonden, maar dat geldt voor alle investeringen. En wij geloven dat er plaats is voor een bank die ethisch en duurzaam investeert in de reële economie.
U zet in op de vergroening van de economie, maar tegelijk bouwt u aan shoppingcentrum Neo, dat naar schatting 20.000 extra auto’s naar de Heizel wil lokken. TRACHTE: (droog) Neo is een keuze van de vorige regering. De toekomstige gewestelijke middelen zullen naar handelszaken gaan die in het centrum en in de diverse wijken zijn ingeplant.
Een andere bevoegdheid in uw portefeuille is Onderzoek. Hoe staat het met het ‘Centrum voor de Wetenschap’, zeg maar het Brusselse Technopolis in wording? TRACHTE: Op dit moment bestuderen we een locatie die geschikt is om jongeren te sensibiliseren voor wetenschap, en eventueel zelfs onderzoeksmateriaal aan scholen kan aanbieden. Sommige parle▲
BARBARA TRACHTE: Ik ben me daar ten volle bewust van en hoe sneller hoe beter natuurlijk. Maar deze termijn biedt de bedrijven voorspelbaarheid en dat is essentieel. Ook de volgende regeringen zullen die koers aanhouden, die toch al de goeie
richting uitgaat. Onze doelstellingen voor 2030 en 2050 zijn trouwens conform de doelstellingen van de klimaatconferenties.
studeert rechten en is van 2006 tot 2009 advocate, en is in dezelfde periode co-voorzitster van Ecolo J, de jongerenafdeling van Ecolo
BRUZZ | DE VERHALEN
geboren op 3 maart 1981 in Schaarbeek, als dochter van een Belgische vader en Rwandese moeder
27 NOVEMBER 2019
I
15
DRUMFIRE
The loudest playing multiroom speaker. Soms kan er niets op tegen de grootte van een speaker. Drumfire levert een zuiver maar gedurfd geluid met super scherpe details die je bijna fysiek kan voelen. Verkrijgbaar in grijs, wit en zwart.
5 sterren beoordeling Beste draadloze speaker boven €550
Aangeraden verkoopprijs
€ 699
Verkrijgbaar bij S O U N D O F S C A N D I N AV I A
Het Brussels Parlement wil zijn diensten versterken met gemotiveerde, dynamische en toegewijde medewerkers. U hebt:
-een masterdiploma;
-uitstekende rechtskennis;
-heel goede kennis van het Frans. Zijn kwaliteit van dienstverlening, algemeen belang, teamspirit, respect en integriteit sleutelwaarden voor u? Kom dan bij ons team werken en neem daarvoor deel aan de vergelijkende examens die het Brussels Parlement organiseert voor universitairen (attachés).
Voor meer info www.selor.be
Barbara Trachte
▲
die toevallig hier was tijdens de genocide. Op een dag zag die oom een van de daders die betrokken waren bij de moord op mijn familie, terwijl hij aan Robiano op bus 65 aan het wachten was. Daarop hebben mijn ouders een klacht ingediend, en druk uitgeoefend op de politieke en gerechtelijke autoriteiten om de daders, die hier vrij in België rondliepen, te berechten. Ook op dit moment is er een proces voor het hof van assisen in Brussel.
mentsleden willen er een echt onderzoekscentrum, een incubator voor wetenschappelijk onderzoek van maken. We sluiten dat niet uit. Maar voor mij is het het belangrijkste dat er een centrum komt dat zoveel mogelijk jongeren kan sensibiliseren. En vooral dan jongeren uit minder gegoede milieus.
Economische transitie en Onderzoek zijn de enige twee bevoegdheden die u hebt in de Gewestregering. Een erg zware portefeuille is dat niet.
U bent nu staatssecretaris, maar de Ecolo-top schoof eerst Isabelle Pauthier naar voren, toen directrice van stadsbeweging Inter-Environnement Bruxelles. De leden hebben echter haar kandidatuur verworpen en voor u gestemd.
Hebben zij het proces tegen de moordenaar van uw familie gewonnen? TRACHTE: Jazeker, hij werd veroordeeld. Net zoals iedereen in de Rwanda-processen.
Welke gevolgen heeft dat voor u persoonlijk om uw familie op zo’n manier te zijn verloren? TRACHTE: Op persoonlijk vlak is het ondraaglijk om zoiets mee te maken. De naaste verwant zijn van een slachtoffer van een genocide, dat ís ondraaglijk, er is geen ander woord voor. We moeten er wel mee leven, maar eigenlijk is het onaanvaardbaar.
Biedt het gewonnen proces troost?
“De genocideplegers leven in ontkenning. Ze blijven vertellen dat ze hebben ‘schoongemaakt’” BARBARA TRACHTE STAATSSECRETARIS
TRACHTE: Bij Ecolo zijn het altijd de
leden die kiezen. Dat komt soms met onverwachte wendingen.
Maar waarom hebben ze voor u gestemd, en zijn ze niet de top gevolgd? TRACHTE: Euhm (blaast) … Ik denk dat
het een kwestie van legitimiteit is.
Omdat Isabelle Pauthier nog maar een maand lid van Ecolo was? TRACHTE: (stilte) Ik heb geen
problemen met Isabelle Pauthier. We hadden allebei veel zin om staatssecretaris worden. We hebben ons verdedigd op de algemene vergadering, en die achtte het legitiem dat ik het werd. Ik was wel
BRUZZ | DE VERHALEN
TRACHTE: Het klopt dat ik met mijn bevoegdheden niet het grootste budget heb, maar ik kan wel doorwegen in de strijd tegen de klimaatopwarming. Want de bedrijven die wij steunen, zullen in 2030 niet alleen zelf niet mogen vervuilen: ook de producten die ze invoeren, zullen een lage voetafdruk moeten hebben. Daarnaast zal ik nauw samenwerken met Alain Maron, die via Net Brussel de grondstoffen zal leveren die ik wil laten transformeren en doorverkopen. En ik ga ook samenwerken met Elke Van den Brandt, met wie ik wil bekijken hoe we de levering van goederen kunnen optimaliseren. Zodat de persoon die aan restaurants de koffie levert, ook het gruis weer meeneemt, om een voorbeeld te geven. Mijn bevoegdheden zijn dus erg complementair met die van mijn collocs.
ook tweede op de lijst hé. En na tien jaar in het Brussels parlement, wilde ik het ook heel graag. Net omdat we nú moeten reageren om de klimaatopwarming tegen te gaan. Niks doen maakt de zaak alleen maar erger.
U bent nu politica, maar studeerde mensenrechten, waar u ook als advocate mee aan de slag ging. TRACHTE: Ik kom uit een sociaal bewogen gezin. Mijn moeder werkte voor Amnesty International, mijn vader voor opvangcentrum het Klein Kasteeltje.
Uw moeder is Rwandese. Haar familie is omgekomen tijdens de genocide in 1994. TRACHTE: Mijn moeder is naar hier gekomen in de jaren 1970. Toen al werden Tutsi’s onderdrukt. De rest van mijn familie is daar gebleven. En bijna iedereen is omgekomen in de genocide. Ook mijn grootmoeder, die het jaar voordien nog bij ons in Brussel op bezoek was. Ook mijn andere familieleden, die ik in de jaren tachtig drie keer bezocht heb. Twee kinderen van zes jaar oud overleefden het. Ons gezin heeft hen geadopteerd. En er was mijn oom,
TRACHTE: Misschien een beetje, achteraf. Maar zo’n proces is ook heel zwaar, want de genocideplegers leven in ontkenning. Ze blijven vertellen dat ze hebben ‘schoongemaakt’: de woordenschat van genocideplegers die je ook bij de nazi’s terugvindt. Ze dehumaniseren de slachtoffers en spreken van ‘kakkerlakken’. Ze zullen zich nooit excuseren en naar ons als slachtoffer is er geen enkele erkenning. Maar we moeten die processen voeren omdat we niet kunnen accepteren dat mensen zoiets doen. Én om de processen voorafgaand aan een genocide te kunnen identificeren. Om te beseffen dat, als we mensen dehumaniseren, dat tot zoiets kan leiden.
Volgens sommigen gebeurt dat dehumaniseren nu ook in Vlaanderen. Vindt u dat ook? TRACHTE: Dat is moeilijk om te zeggen. Maar er zijn bepaalde verklaringen die me zorgen baren. Als ik hoor wat gezegd wordt over migranten: men moet daar toch mee opletten. Het ontmenselijken van personen is zeer ernstig te nemen. 27 NOVEMBER 2019
I
17
Reportage
BRUZZ | DE VERHALEN
Indiërs vestigen zich vooral in Evere en Etterbeek
Srikanthan, hier met zijn zoontje Vidyuth, werkt al tien jaar in België.
18
I
27 NOVEMBER 2019
Hoe Brussel steeds Indiaser kleurt
FOTO’S SASKIA VANDERSTICHELE
E
tterbeek, de Gerlachestraat, een zondagochtend. Als we het appartement van Srikanthan (35), Arthi (31) en Vidyuth (6) binnenstappen, ruikt het naar sandelhout en Indiase kruiden. Aan de muren hangen Indiase kalenders, aan het plafond tl-lampen zoals we die van zuiderse landen kennen. En een van de keukenkastjes is omgevormd tot een minikapelletje, waar beeldjes van een hele reeks goden staan. We merken onder meer het olifantenbeeldje van de God Ganesh op, de behoeder van reizigers.
“Vroeger zag ik amper landgenoten op straat, vandaag soms tien op één wandeling” ARTHI INDISCHE IN BRUSSEL
Srikanthan, Arthi en hun zoontje Vidyuth: “In India werken de mensen de hele tijd.”
FLEXIBELER DAN DE BELGEN Het verhaal van Srikanthan is dat van veel Brusselse Indiërs. Bijna allemaal komen ze aan de bak in de brede IT-sector. “De vraag is groot en Indiase IT’ers zijn erg flexibel,” zegt Srikanthan, terwijl zijn vrouw ons mierzoete Indische koffie inschenkt. “Onze Belgische collega’s zijn heel goed in wat ze doen, maar beperken zich vaak tot één domein. Indiërs hebben meestal een breder palet aan vaardigheden. Zelf was ik zelf achtereenvolgens ontwikkelaar, tester, testmanager, researchmanager en data-analist. Zo’n breed profiel maakt je positie op de arbeidsmarkt heel wat duurzamer.” De voorbije jaren volgden steeds meer Indiërs het voorbeeld van Srikanthan en Arthi. Vijf jaar geleden telde het Brussels gewest officieel amper 3.200 Indiërs. Anno 2019 zijn dat er 6.350, blijkt uit recente cijfers van de FOD Economie. Dat is bijna de helft van de Indiase gemeenschap in België.
▲
Srikanthan is ondertussen tien jaar in België en werkt hier als IT-businessanalist bij CGI, een internationale consultant. In het buitenland gaan werken was niet enkel een troef voor zijn cv, het betekende vooral een veel betere balans tussen werk- en privétijd. “In India zou ik zijn gezicht helemaal niet zien, daar werken mensen eigenlijk de hele tijd,” zegt Arthi, huisvrouw en sinds 2012 in ons
land. “België is helemaal anders. Qua work-lifebalance kent jullie land zijn gelijke amper, op Scandinavië na misschien.” Het paar raakt niet uitverteld over hoe welkom ze zich hier voelen. Het is een belangrijke reden om hier te blijven. “Anonieme voorbijgangers groeten je en mensen zijn hulpvaardig,” vertelt Srikanthan. “Zoals die keer toen ik met een vriend een loodzware televisie sleepte en een vrouwelijke automobilist stopte om ons een lift aan te bieden. En toen ik als onafhankelijk consultant een tijdje ziek was, stelde de baas van het bedrijf me gerust: ziekte vond hij geen reden om een contract te verbreken.”
BRUZZ | DE VERHALEN
Ze wonen in Evere en Etterbeek, werken overdag als IT’er en spelen ’s avonds al eens badminton. De Indiërs van Brussel zijn een van de snelst groeiende gemeenschappen in het gewest en hun aantal verdubbelde de voorbije vijf jaar tot ruim zesduizend. “Qua work-lifebalance kent jullie land amper zijn gelijke.” — KRIS HENDRICKX,
27 NOVEMBER 2019
I
19
Indiërs in Brussel
▲ BRUZZ | DE VERHALEN
Mannen zijn met 57 procent duidelijk beter vertegenwoordigd. “Je vindt ondertussen Indiërs in zowat elk technologisch bedrijf,” bevestigt René Konings, verantwoordelijke Brussel bij technologiefederatie Agoria. “Het gaat om erg hoog geschoolde profielen: programmeurs en data-analisten, maar ook experts in artificiële intelligentie, blockchaintechnologie en healthtech of fintech (gezondheids- en financiële technologie, red.). Sommigen komen als expat, in dienst voor een Indiaas bedrijf, anderen werken met een Belgisch contract en betalen hier belastingen.” Vanwaar die snelle groei? “Het zijn profielen waar we hier een groot tekort aan hebben - in heel WestEuropa trouwens - terwijl India net heel veel van die mensen heeft,” vertelt Konings. “Ze hebben goede universiteiten en ook de macht van het getal speelt mee: het is de tweede grootste bevolking ter wereld.” De goede kennis van het Engels en de positieve instelling van Indiase IT’ers zijn nog eens bijkomende factoren. “Indiërs zijn erg open van geest en veranderen ook zonder probleem van woon- en werkplek.” Bij Proximus alleen zijn zo “honderden” Indiërs aan de slag, leert navraag bij het bedrijf, dat de Agoria-analyse bevestigt. In een schriftelijke reactie wijst de telecomoperator op “de grote beschikbaarheid van hooggekwalificeerde profielen uit India en hun hoge mate van specialisatie. De IT-sector is een dynamische sector met veel korte projecten, waarvoor je snel moet kunnen opschalen en flexibel moet zijn, terwijl er op de Belgische markt een schaarste is.”
LIEVELINGSGEMEENTES De Indiase Brusselaars mogen dan flexibel zijn, ze weten duidelijk wel in welke gemeente ze willen wonen. Het overgrote deel kiest voor Evere
In de sporthal van het Zuidpaleis speelt badmintonclub Les Fous du volant. “We hebben zo’n tien tot vijftien Indiase leden,” schat oud-voorzitter Rajj Rudrapathi (midden).
(1.559), Etterbeek (911) en ook wel het veel grotere Stad Brussel (1.643), blijkt uit de recentste cijfers. Hoe uitgesproken die voorkeur is, blijkt nog het best uit de info over de gemeenten die minder in trek zijn. Zo telt Ganshoren officieel exact 15 Indiërs en Sint-Agatha-Berchem … 6 (zes).
“Je vindt ondertussen Indiërs in zowat elk technologisch bedrijf in Brussel” RENÉ KONINGS TECHNOLOGIEFEDERATIE AGORIA
20
I
27 NOVEMBER 2019
“In Evere heb je erg veel technologiebedrijven rond Bordet,” haalt René Konings aan. De Everse concentratie verklaart meteen ook waarom de Indiase tempel zich in de gemeente bevindt, op een wat onwezenlijke plek overigens: in één van de steriele kantoorgebouwen met gespiegelde ruiten aan de Kolonel Bourgstraat. De tempel wordt gefinancierd met fondsen uit de lokale Indiase gemeenschap. De aantrekkingskracht van Etterbeek linkt Agoria dan weer aan de nabijheid van de VUB en de ULB. Srikanthan van zijn kant merkt vooral dat veel landgenoten aan de slag zijn bij de Europese Commissie in en vlak bij zijn gemeente. En als de stad Brussel best wel wat Indiërs telt, is dat alvast
ondanks de lamentabele reputatie van het lokale vreemdelingenloket, weet Agoria. “De service is er al jaren een groot probleem, met onder meer erg lange wachtrijen. Heel wat bedrijven raden hun expats daarom af zich in Brussel-Stad in te schrijven.” Srikanthan koos vooral voor Etterbeek als een plek waar het rustig en veilig toeven is. “Ik woonde eerst in Sint-Joost, maar dat leek me geen goede omgeving voor gezinnen: ik rook er de drugs op straat en iemand onder invloed gooide er eens een fles naar mijn hoofd.” Het is uiteindelijk een spelletje cricket in het Jubelpark dat de dertiger de weg naar Etterbeek toont: “Ik voelde meteen dat de gemeente me meer lag:
en Amerikaanse klanten, waardoor je dan ook verplicht bent je aan hun tijden aan te passen.” Vooral voor de VS levert dat vaak nachtwerk op.
VIRTUELE VADER
RAJJ RUDRAPATHI INDIËR IN BRUSSEL
rustiger, Europeser en toch jong.” De voorbije jaren zagen Arthi en Srikanthan de straten in hun wijk ook steeds Indiaser kleuren. “Toen ik in 2012 aankwam, zag ik amper landgenoten in de buurt,” herinnert Arthi zich. Vandaag zijn dat er vaak tien op één wandeling, in die mate dat ik me soms afvraag: ‘Where am I?’” De statistieken voor de gemeente bevestigen haar verhaal. Het aantal Etterbeekse Indiërs vervijfvoudigde maar liefst de voorbije zeven jaar.
WINTERBADMINTON EN ZOMERCRICKET Brussel-Stad, de sporthal van het Zuidpaleis, een woensdagavond. De negen terreinen van badmintonclub Les Fous du volant zijn allemaal
bezet. Het geluid van de nijdige slagen en piepende schoenen wordt sporadisch onderbroken door een vloek of een grap. “Waar is dat de tijd dat ik jong, mooi en seksueel gefrustreerd was,” zucht vijftiger Jacques als zijn tegenstander hem weer eens te snel af is. Terwijl de buurclub van Sint-Gillis vooral Frans kleurt, oogt het publiek hier opvallend multicultureel. “We hebben zo’n tien tot vijftien Indiase leden,” schat oud-voorzitter Rajj Rudrapathi (46). De uitstekende dubbelspeler is net als Srikanthan en Arthi afkomstig uit het Zuid-Indiase Chennai. Badminton is in grote delen van Azië razend populair en India is daar geen uitzondering op. Geen
wonder dus dat de sport één van de favoriete hobby’s is van de Indiase gemeenschap in Brussel. Ook een IT-expert wil bovendien weleens iets anders dan zien dan een computerscherm en kantoorstoel. “Veel Indiërs spelen badminton in de winter,” vertelt Rajj. “In de zomer is cricket dan weer in trek, vooral in het Jubelpark.” Ook Rajj is al een tiental jaar in België en net als Srikanthan is hij is actief in IT. Na een parcours als software-ingenieur en projectmanager is de inwoner van Evere nu zelfstandig consultant. “Ik ben uit India vertrokken uit nieuwsgierigheid, omdat het beter betaalde én omdat je hier niet de klok rond werkt,” legt Rajj uit. “Veel Indiase bedrijven werken voor Europese
27 NOVEMBER 2019
BRUZZ | DE VERHALEN
“Als mijn gezin’s avonds aan tafel gaat in India, ben ik er ook bij via de iPad”
Anders dan bij Srikanthan bleef het gezin van Rajj in India. Zijn vrouw heeft er een eigen bedrijf en zijn kinderen van 13 en 16 lopen er school. De vader zag zijn kroost de voorbije elf jaar dan ook vooral via het internet opgroeien. “In het begin was het lastig, want toen belden we enkel. Maar gaandeweg werd het steeds makkelijker via Skype en de betere internetverbindingen,” vertelt Rajj. “Buitenstaanders aan wie ik dat vertel hebben vooral medelijden, maar wij merkten vooral de verbetering.” Beter internet heeft zo zijn onverwachte gevolgen. “Als het gezin thuis eet, zetten ze gewoon de iPad in de zetel, zodat ik er virtueel ook bij ben. ’s Avonds hebben we dan een vast moment om met elkaar te praten. En toen de kinderen nog wat jonger waren, speelde ik geregeld babysit via de iPad.” Rajj haalt zijn smartphone boven. “In het huis en aan de buitenzijde heb ik ook camera’s geïnstalleerd. Kijk, dit is onze straat aan de voorkant, daar staat de auto van mijn vrouw.” Of hoe 8.000 kilometer anno 2019 soms verrassend dichtbij kunnen zijn. Hun toekomst zien zowel Rajj als Srikanthan de volgende jaren in België. De tweede zoekt samen met zijn - zwangere - vrouw naar een stulpje om te kopen en komt daarbij tot een vaststelling die veel kandidaat-kopers uit de middenklasse maken. “Het wordt ofwel een appartement Etterbeek of een huis met tuin in de minder dure Rand, in Zaventem bijvoorbeeld.” Voor Rajj is niet meteen een gezinshereniging in zicht. “Ik probeer nu wat vaker per jaar naar India te gaan, omdat ik merk dat je anders toch uit elkaar groeit. Zelfs al praten we regelmatig met elkaar, het is vaak wennen aan elkaars gewoontes als ik daar ben. En misschien komen de kinderen hier wel studeren. Maar teruggaan is niet voor de eerste jaren. Ik heb ondertussen meer Belgische vrienden dan Indiase en voel me geïntegreerd. I am home away from my home.” I
21
De lege doos
Hoe openbaar is openbaar? Een jaar geleden besloot Sint-Lambrechts-Woluwe om huisnummer 42 in de Sint-Lambertusstraat op te knappen met 150.000 euro uit de gemeentekas. Dat stond zo op de agenda van de gemeenteraad. Brusselaar Claude Archer vond dat wel veel geld, dus vroeg hij het lastenboek op bij de gemeente. Hij mocht er uiteindelijk een jaar op wachten. — EVA CHRISTIAENS EN HELEEN DEBEUCKELAERE
A
l sinds 1997 zijn gemeentebesturen verplicht om burgers inzicht te geven in hun documenten, maar zo ver kwam het niet in dit verhaal. “Telkens volgt het excuus dat een document toch te confidentieel is om te delen,” zegt Claude Archer. Hij is de voorzitter van Transparencia, een burgerbeweging die ijvert voor meer transparantie binnen de politiek. Na het Samusocialschandaal sijpelde dat idee ook door bij de Brusselse politici. Ze besloten hun mandaten en vergoedingen openbaar te maken en een speciale commissie kan hen bestraffen als ze dat niet doen. Zo’n sanctie bestaat niet voor besturen die weigeren om hun boeken open te doen. De Commissie voor Toegang tot Bestuursdocumenten werd opgericht, maar kreeg geen enkele stok achter de deur.
“De discussie rond de sanctie is voor mij niet de belangrijkste,” zegt Jef Van Damme (SP.A.), die het voorstel mee indiende. “Als we kunnen bereiken dat alle overheden hun documenten vanaf het begin openbaar maken, staan we al ver.” In plaats van dat alles geheim blijft tot een burger ernaar vraagt, zou alles bij voorbaat openbaar moeten zijn, zegt de nieuwe ordonnantie. Tenzij het toch vertrouwelijk is. De precieze nuances zijn nog niet besproken in het parlement. Die komen pas later in een uitvoeringsbesluit, een datum daarvoor staat nog niet in de agenda. De wet is dus voorlopig niet geldig. Het voorstel van Van Damme werd twee dagen voor de stemming in het parlement nog aangepast door de meerderheid, vooral door de PS en Défi. Elke aanvraag blijft een moeizaam proces. Om als burger een
De wet
‘Eenieder kan elk bestuursdocument en alle milieu-informatie van een bestuurlijke overheid inzien.’ Ingediend door Jef Van Damme (SP.A) en Paul Delva (CD&V) Sinds Goedgekeurd op 16 mei 2019, in werking sinds 17 juni 2019 – nog geen uitvoeringsbesluiten Huidig bevoegd minister Rudi Vervoort (PS), minister-president
document op te vragen, is een simpele e-mail niet genoeg. Een kopie van de identiteitskaart moet worden toegevoegd. In Vlaanderen en Wallonië hoeft dat niet. Voor elke vraag moet de burgemeester ook eerst ten rade bij de Privacycommissie. “Een extra hindernis om vertraging op te wekken,” zegt Archer. In feite mag de Commissie voor Toegang tot Bestuursdocumenten daar zelf over oordelen. Zo kreeg Archer zijn opgevraagde lastenboek uiteindelijk wel nadat die commissie de gemeente erop had aangesproken. Het eerste bestand dat hij kreeg, vermeldde geen bedragen. Vorige maand volgde een nieuwe fotokopie in pdf-formaat. “Ik kon de bedragen niet vinden via de zoekfunctie,” zegt hij. Sint-Lambrechts-Woluwe laat weten dat er nog geen bedrag te melden is over die woning, omdat de bestemming in de loop van het jaar is veranderd. Er loopt een nieuwe aanbesteding. Zonder controlemogelijkheid kunnen Brusselaars niet achterhalen waar het overheidsgeld naartoe gaat. Op die manier kon onlangs een geheime deal van het OCMW uit Ukkel om twee buurtbewoners uit hun huis te kopen, onder de radar blijven. “Zelfs met mijn identiteitsnummer kreeg ik nog geen toegang tot de documenten,” zegt Archer. “Informatie delen gebeurt in Brussel nog altijd à la tête du client.”
BRUZZ | DE VERHALEN
De redactie pluist wekelijks de wetboeken uit op zoek naar redeloze regelgeving
Reactie minister Rudi Vervoort “De ordonnantie verplicht bestuurders tot actieve openbaarheid: ze moeten hun documenten publiceren op hun website, ongeacht of iemand ernaar vraagt. Dat deel van de wetgeving is al van kracht en vereist geen nieuwe handha-
vingsinstrumenten. Bepaalde aanvragen mag de Commissie voor Toegang tot Bestuursdocumenten nog weigeren wegens vertrouwelijkheid, veiligheid of het algemeen belang. De commissie bestaat al, maar moet nog vernieuwd worden.
We bespreken nu samen met minister van Lokaal Bestuur Bernard Clerfayt (Défi) wanneer we de uitvoeringsbesluiten opstellen. Er is nog geen timing voor bepaald.” Minister Clerfayt wilde zelf niet reageren.
Na het Samusocial-schandaal steeg de roep om meer transparantie. © PHOTONEWS
> Een suggestie voor deze rubriek? Ga naar BRUZZ.be/delegedoos. Daar kunt u de reeks ook nalezen. 27 NOVEMBER 2019
I 23
Samenleving Op stap met Luckas Vander Taelen
D
‘Brussel is eindelijk iets aan het bijleren’ Opiniemaker Luckas Vander Taelen heeft een nieuw boek uit en opnieuw speelt Brussel de hoofdrol. De stad waar hij al veertig jaar woont blijft hem boeien, verrassen én ontgoochelen. “Zolang die negentien burgemeestertjes hun rol blijven spelen, zal deze stad nooit echt kunnen veranderen.” We wandelden met hem door Brussel, en zagen dat het beter kan. — BRAM VAN RENTERGHEM, FOTO IVAN PUT
24
I
27 NOVEMBER 2019
Luckas Vander Taelen in het Congresstation.
e uitbater van de Mokafé kust Vander Taelen hartelijk welkom wanneer we het onopvallend cafeetje in de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen binnenwandelen. Authenticiteit is weliswaar in de mode, maar deze plek is echt echt. “Het is mijn stamcafé,” zegt Vander Taelen, “ik kom hier al jaren.” De patron beaamt, en komt even later terug met een koffie en een glas champagne. Meteen zet hij een bordje met ‘gereserveerd’ op het tafeltje naast ons. “Zodat jullie ongestoord kunnen praten.” We hebben er net een koude wandeling door zijn Brussel op zitten, de stad waar hij van houdt. Dat is meteen ook de titel van zijn jongste boek, en wie niet verder dan de kaft raakt, zou denken dat het om een kritiekloze ode aan de hoofdstad van België gaat. Maar zo kennen we Vander Taelen natuurlijk niet. Ook in het boek wandelt hij door Brussel en sakkert hij op wat voor schoons onder de sloophamer en de lagen der geschiedenis verdwenen is. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, moet hij denken, want hij spaart Brussel en het beleid hoegenaamd niet, daarbij geholpen door ooggetuigen op leeftijd, die vertellen hoeveel mooier de stad vroeger was. Die kritische houding staat de liefde voor Brussel niet in de weg. Integendeel, ze komt er juist uit voort. “Ik woon hier hoe langer hoe liever,” zegt hij. “De stad wordt almaar boeiender, multicultureler en ook gewoon groter. En ik hou van die drukte, Brussel is ons eigen kleine New Yorkje.” Op de wandeling langs het Centraal Station komen we nochtans veel miskleunen tegen, ‘aberraties’ zoals Vander Taelen ze graag noemt, een synoniem voor ‘afwijking’, maar dan in de negatieve zin. “Eigenlijk is de hele buurt rond de Sint-Goedelekathedraal een aberratie,” zegt hij. “Kijk naar die strook tussen het Centraal Station en de kathedraal. Dat moet hier de Brusselse Ramblas voorstellen, maar er is helemaal geen volk. Logisch ook, waar zou je naartoe moeten? Niemand woont hier, er zijn geen winkeltjes en minstens twee drukke banen doorkruisen je pad. Maar wat weinig mensen weten, is dat deze brede strook ooit bedoeld was om een autosnelweg aan te leggen, die
BOEK Brussel, de stad waar ik van hou, van Luckas Vander Taelen, uitgeven door Houtekiet, 240 p, 21,99 euro.
Gewest bestaat dat opkomt voor de belangen van zijn inwoners. “Een sterk gezag is nodig.” Al is dat gezag naar zijn smaak nog niet sterk genoeg. “Die negentien burgemeestertjes blijven hun goesting doen. Het feit alleen al dat de conferentie van de negentien burgemeesters nog bestaat, en dat daar parallel aan het Gewest ook belangrijke dingen besloten worden, is te gek voor woorden. De enige burgemeester met een beetje cachet is Philippe Close (PS). Maar hij zou de dingen die hij voor Brussel-Stad doet, evengoed voor het Gewest kunnen doen. Ik hoop dan ook dat hij de
“Voor mij mogen ze nog verder gaan, en bijvoorbeeld het parkeren op straat gewoon verbieden” LUCKAS VANDER TAELEN OPINIEMAKER
straatjes die rond de kathedraal kronkelden, maar moesten plaatsmaken voor een kil plein dat men nu met ligbanken moet opleuken. Over de ‘gezondmaking’, die als reden werd gegeven om zowel het centrum als de vroegere Noordwijk plat te gooien. Wat Vander Taelen daarin het meest frappeert, is dat er toen wél sprake was van visie, maar in de verkeerde richting. “Men wilde toen, net als overal, het grote Amerika met zijn wolkenkrabbers en stadssnelwegen achterna. Maar alleen in Brussel is dat ook uitgevoerd. Niet de Duitsers hebben onze stad kapotgemaakt. Dat hebben we zelf gedaan.” Die verminking is volgens Vander Taelen kunnen gebeuren omdat er geen krachtig Brussels bestuur was. “De negentien gemeenten zijn tegen elkaar uitgespeeld. Neem nu de Noordwijk, die ligt op de grens van drie gemeenten, die elk apart onmachtig waren om de vernieling, aangestuurd door mensen buiten Brussel, tegen te gaan. Dat is ook de reden waarom de hele Belgische kust zo is volgebouwd. Die gemeenten konden zich daar elk apart niet tegen verzetten.”
STERK GEZAG Net daarom vindt Vander Taelen het goed dat er nu een relatief kloek
opvolger van Vervoort wordt, zoals het gerucht nu al de ronde gaat. Hij is een goeie mix van de volkse Freddy Thielemans en de doortastende Yvan Mayeur.” Vander Taelen heeft geen goed woord over voor de burgemeesters die een gemeenschappelijk beleid blokkeren. “Maar we moeten stoppen met pleiten voor de afschaffing van de gemeenten. Dan komen die iedere keer weer met hetzelfde riedeltje: dat de nabijheid bij de burger daardoor verloren zou gaan. We nemen beter steeds meer bevoegdheden af, om ze over te hevelen naar het Gewest. Kijk naar Parijs, daar zijn er ook arrondissementsburgemeesters. Maar die zijn volledig ondergeschikt aan burgemeester Anne Hidalgo.” We wandelen langs de Sint-Goedelekathedraal verder naar Congres, een ondergronds treinstation op exact 850 meter van het Centraal Station en het Noordstation. Onderweg zien we aan het verdwenen standbeeld van Guust Flater een grote plas opgedroogd beton, alsof het inderhaast als lapmiddel over een kapot wegdek gegoten is. “En dat op enkele honderden meter van het centrum, wat een aberratie,” zegt Vander Taelen nogmaals. “Ik wil de vroegere beschaving niet idealiseren,
maar in Firenze ligt er op gelijkaardige plaatsen marmer op de grond.” Aan de trappen naar het ondergrondse Congresstation zit een groepje jongeren kruidige sigaretten te roken. Het plekje is inderdaad ideaal om even te ontsnappen, want het is er warm en we zien amper mensen. Nochtans getuigt dit station toch van grandeur, met statige loketten, sierlijke houten banken en – als we de fotograaf tenminste mogen geloven – een heel mooi stationsbuffet. Maar alles is dichtgetimmerd, staat leeg, is verrot en vervallen. “Dit treinstation is speciaal voor de pendelaars gebouwd, maar ligt zo dicht tegen de andere stations, dat het nauwelijks gebruikt wordt. Sluit het dan toch gewoon. Of maak er een metrostation van, en vorm de Noord-Zuidas om tot een centrale pendelmetro, zodat al die treinen zich niet meer door de tunnel moeten wurmen. Dat is alleszins veel makkelijker dan een nieuwe treintunnel tussen Vorst en Schaarbeek te boren, waarvan de kostprijs op 4 miljard euro wordt geraamd.” Vander Taelen heeft wel goeie hoop in de opwaardering van het nabijgelegen Rijksadministratief Centrum, waar heel wat woningen komen. “Dat zal de buurt doen heropleven, en misschien eens iemand over de Ramblas doen lopen. Ik hoorde ook dat het eerste ontwerp werd tegengehouden door de huidige bewoners. Dat vind ik een goeie evolutie, Brussel is eindelijk iets aan het bijleren.” Het is een van de zeldzame voorbeelden die hij kan aanhalen van wat wél goed loopt in Brussel, naast de voetgangerszone dan, die hij een hele vooruitgang vindt. Al zijn er ook enkele mobiliteitsingrepen die hij lovenswaardig acht. “Ik ben heel kritisch tegenover Groen en zeker tegenover Ecolo, maar ik ben heel blij dat ze mee in de regering zitten. De zone 30, inzetten op het
openbaar vervoer, de fietsinfrastructuur. Maar voor mij mogen ze nog verder gaan, en bijvoorbeeld het parkeren op straat gewoon verbieden. In andere steden (Straatsburg bijvoorbeeld, red.) lukt dat, waarom hier niet?”
AUTORITAIR ECOLO Vander Taelen vertelt bevlogen. Het vuur brandt nog altijd even hevig om van Brussel een mooiere, betere stad te maken. “Waarom ik dan niet weer de politiek in ga? Ik ben nogal gesteld op mijn onafhankelijkheid. Terwijl een partij als Ecolo nogal autoritaire tendensen vertoont. Met Groen ben ik wel weer meer gaan sympathiseren. Een kantelpunt was het conflict tussen Annalisa Gadaleta (Groen) en Ecolo, naar aanleiding van het boek dat ze geschreven had over de problemen in het multiculturele Molenbeek. Groen is haar toen blijven verdedigen, en ik dacht: ze hebben dan toch bijgeleerd.” Gadaleta is een van de wijzen in het boek, die Vander Taelen van brandstof voorziet in zijn betoog voor een andere stad. Komen nog aan bod: Gui Polspoel, Marc Didden, Guido Fonteyn en Geert van Istendael. “Ik wil hun kennis en herinneringen doorgeven aan de volgende generaties,” motiveert Vander Taelen zijn meest recente literaire worp. “Zo vind ik het belangrijk dat jonge Vlamingen weten dat ze hier vroeger met de nek werden aangekeken als ze Nederlands praatten, dat ze echt vernederd werden. Waarom ze dat niet beter vergeten? Om te begrijpen waarom dingen, zoals BRUZZ, bestaan. En om fouten in de toekomst te vermijden.” Vander Taelen nipt van zijn bubbels, terwijl in de Koninklijke Galerij de hele wereld aan het raam passeert. “Ik zou echt nergens anders kunnen wonen,” zegt hij. “Of misschien in Parijs.”
BRUZZ | DE VERHALEN
Namen met Antwerpen moest verbinden, of Londen met Istanbul, zoals ze het indertijd verkochten. Vandaar ook dat het plein voor het Centraal Station het Europakruispunt heet. Dat heeft niks met de liefde voor Europa te maken, maar alles met de snelweg die ze dwars door de stad wilden aanleggen.” Vander Taelen is historicus en dat is eraan te merken. Moeiteloos schudt hij weetjes uit zijn mouw. Over de 50.000 mensen die zijn moeten verhuizen om de spoorverbinding tussen Noord- en Zuidstation aan te leggen. Over de vele kleine, met cafeetjes bezaaide
Luckas Vander Taelen 61 jaar werkt tot 1999 als tv-regisseur en documentairemaker is van 1999 tot 2010 Europarlementslid,
schepen, Vlaams Parlementslid en senator voor Groen geeft les aan het Ritcs columnist
schrijft over Brussel onder meer in ‘Berichten uit Brussel’, ‘De Grote Verwarring’ en ‘Mijn gedacht: Opinies over Brussel en andere belangrijke zaken’
27 NOVEMBER 2019
I
25
Enfant Terrible Bijzondere mensen in een bijzondere stad
Ik wil een zekere poëzie geven aan het object Pierre-Emmanuel Vandeputte (28), productontwikkelaar/vormgever
B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D
Als kind maakte ik op de boerderij van mijn grootvader vaak watermolentjes uit hout. Daarna gingen we ze uitproberen, en plaatsten ze boven op een berg aarde om zo het water te doen stromen. Je kon de afmetingen veranderen, de vorm, de esthetiek. Maar dé grote uitdaging was: het moest werken. Misschien waren dat mijn eerste stappen als designer. Ik heb altijd graag met mijn handen gewerkt, gebricoleerd. Design bleek voor mij een mooi compromis tussen enerzijds het creatieve en artistieke, en anderzijds het pragmatische, het ambachtelijke. Na mijn studies aan La Cambre heb ik een aantal maanden gesolliciteerd, maar het was niet makkelijk om aan een job te geraken bij een bestaand ontwerpbureau. De ontmoeting met Olivier Gilson van het MAD Brussels werd een ommekeer: hij bood me een twee jaar durende residentie aan daar. Een aantal ideeën uit mijn studietijd kon ik zo verder ontwikkelen. Ik ging naar vernissages, bouwde een netwerk uit. Stap voor stap heb ik zo mijn bureau opgebouwd. Best een spannende uitdaging, want je moet constant je eigen werk uitvinden. De eerste jaren leefde ik nog als een student, en at ik vooral veel pasta (lacht). Het vraagt zeker het nodige geduld om als zelfstandige ontwerper in je eigen onderhoud te kunnen voorzien. Ongeveer tien jaar zegt men, ik zit nu halfweg (glimlach). Ik maak het liefst objecten die vragen oproepen. Mijn onderzoek gaat uit naar voorwerpen die voorbij durven te gaan aan de puur functionele handelingen, zoals slapen, eten, zitten … Want een mens kent ook emoties, en zintuiglijke gewaarwordingen. Met mijn ontwerpen wil ik de gebruiker iets nieuws doen beleven, out of the box helpen. Ik ben geïnteresseerd in de poëzie van het object. Vandaar dat veel van mijn ontwerpen iets surreëels in zich dragen, omdat ze bewust niet passen in de voorspelbare categorieën van het marktaanbod. Naast mijn eigen werk haal ik soms ook opdrachten binnen. Zoals recentelijk ‘Sesame’, het sleutel-
kastje dat ik heb gerecycleerd uit de vroegere valideringstoestellen voor de metro. Je weet wel, die grappige oranje bakjes waar je je ticketje in moest stoppen. De MIVB wilde hen een andere bestemming geven. Het is een voorwerp dat een passage in de openbare ruimte symboliseerde. En tijdens het ontwerpen vond ik - na veel trial-and-error - dat ik niet enkel hun iconische vorm en kleur moest behouden, maar ook de functie. Omdat het zodanig verankerd zit in ons collectief geheugen. Zo kwam ik uit bij een kastje om je sleutels in op te bergen. Een sleutel staat ook voor de overgang van de ene zone naar de andere, maar dan in de privésfeer. Twee weken geleden hebben we ‘Sesame’ gelanceerd, en op de eerste dag waren er al meer dan honderd exemplaren verkocht. Maar wat echt telt voor mij is om de glimlach te zien verschijnen op het gezicht van de nieuwe eigenaar wanneer die de herbestemming ontdekt. Op mijn achttiende zag ik er bepaald excentriek uit: lang haar, broeken met opvallende prints, een ring aan elke vinger … In Frankrijk kreeg ik daarvoor vaak vuile blikken toegeworpen, maar in Brussel? Jamais! Ik vond het meteen een gastvrije en warme stad. Oké, er heerst natuurlijk een zekere chaos. En die heeft twee kanten: enerzijds kan je daardoor makkelijker je eigen gang gaan, anderzijds word je soms al te zeer aan je lot overgelaten. Door de complexiteit van de bureaucratie en het politieke kluwen hier. Ik begrijp het nog altijd niet helemaal (lacht). Maar verder beweeg ik me heel graag in Brussel. Molenbeek, waar ik nu woon, vind ik heerlijk door de aparte energie, al die sferen die als vanzelf door elkaar lopen. Een favoriete plek? Mag het een café zijn? ‘De Laboureur’, waar ik ook weleens garnaalkroketjes ga eten. En waar de bediening nooit een fake glimlach opzet, maar je eerlijk, een beetje bruut en toch respectvol behandelt. Die no-nonsense attitude, zo typisch Brussel ook. — PATRICK JORDENS
Pierre-Emmanuel Vandeputte (28)
is geboren in Cosne-sur-Loire in de Bourgognestreek, maar stamt af van een West-Vlaamse familie uit Kortrijk. Hij studeerde industrieel design aan La Cambre, en startte begin 2015 zijn eigen ontwerpbureau op. Hij woont in Molenbeek, vlak bij het kanaal. www.pevdp.com
26
I
27 NOVEMBER 2019
B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D © SASKIA VANDERSTICHELE
27 NOVEMBER 2019
I
27
Nick Trachet
Brussel en de wereld culinair ontdekt
B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D
Falafel
Het was het artikel over de opening van een nieuwe falafel-snackbar in de Ravensteingalerij (van Kris Hendrickx) dat mij ertoe noopte om de originele Mr. Falafel op te zoeken, in de Lemonnierlaan. Het plekje ziet er inderdaad niet uit en ik ben er een paar keer voorbijgelopen vooraleer ik doorhad dat het dáár was. Ik werd er ook niet echt vriendelijk ontvangen, de man had duidelijk haast, ook al was ik er bijna alleen. Hij rolde ballen van groen deeg met een ijsschep en plonsde die in de frituurolie. Ondertussen mocht ik een vrachtwagenlading garnituren opscheppen in mijn doosje, daarbij aangemoedigd om steeds meer te nemen. De bonenballen, want dat zijn falafel, waren spoedig klaar. Door het snelle scheppen waren ze niet goed gesloten, en het frituurvet was er tussen geslopen. Spijtig. Ik denk al jaren aan een column over falafel, omdat het fenomeen past in het rijtje ‘nationalisti-
sche voeding’. Ieder land heeft wel een gerecht waar de trotse onderdanen van zeggen: ‘Dit is van ons.’ Ik ga niet beginnen met een opsomming, het wordt te lang. Maar tien jaar geleden kwam er actie in Libanon tegen de ‘culturele appropriatie’ door Israël van de hummus en de falafel. Als exportproduct lijkt Israël hummus te claimen als ‘typisch’ Israëlisch. Dat brengt nog meer woede
Met de veralgemening van de pita werd dat spoedig rechtgezet. Maar er zijn heel wat verontwaardigde acties aan de gang om duidelijk te roepen dat hummus en falafel NIET Israëlisch zijn, maar wel Palestijns en Libanees. Maar ook Syrisch, zo blijkt, en Jordaans, en Egyptisch en … De vergelijking met het Indische phulauri, beignets van kekererwten en ajuin, dringt zich op. Egypte heeft de oudste claim. De piramiden – zo zegt men wel eens – zijn gebouwd met de kracht
“Ooit was er een actie in Libanon tegen de ‘culturele appropriatie’ door Israël van de hummus en de falafel” dan er al was in de regio. En toegegeven, de eerste falafel die ik in Brussel vond, werd aangeboden in een bar/dancing van Israëli, veertig jaar geleden in de Greepstraat. De verwarring was zo groot dat we de dachten dat falafel het broodje betrof, niet de balletjes.
van tuinbonen en ajuinen. De Egyptische ‘nationale plat’ is ful medames, een puree van tuinbonen op basis van gedroogde, dubbel gedopte bonen. Eigenlijk zijn falafel niets anders dan diezelfde bonenpuree, tot balletjes gerold en dan gefrituurd. Vanuit Egypte verspreidde
het recept zich door de Levant, en hoe meer noordelijk, hoe meer de tuinbonen worden vervangen door kekererwten. Halverwege is het half om half. Maakt niet uit, het zijn allemaal peulvruchten van de Fabaceae-familie. Er zijn veel recepten: hier één uit een oud boek, L’art culinaire libanais van ene Georges N. Rayes (geen datum, geen uitgever): Om el falafel. Neem 700 gram tuinbonen (dubbel gedopt) geweekt ‘tot ze kiemen’, 300 gram geweekte kekers, 500 gram fijngehakte ajuin, véél peterselie (‘4 bouquets’), 50 gram look, 2 gram heet chilipoeder, 40 gram zout, 5 gram peper, 75 gram bloem. Alles samen blenden, stampen en kneden en het deeg laten rusten gedurende twee uur. Andere bronnen voegen een ei toe om beter te binden (maar dan hoeft er geen bloem bij), komijn, koriander en bakpoeder (om alles luchtig te maken). Eventueel wat van het weekwater toevoegen om een handig, maar niet te lopend deeg te krijgen. Rol het deeg tot balletjes of schijfjes en frituur goudbruin in olie. Dien op met slaatjes en een looksausje of een tomatensaus. Ballekes met tomatensaus, daar hadden wij toch iets mee? Smakelijk.
De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/trachet
VACATURE
Lerian (www.lerian.be) is een dynamische talenschool met kantoren in Antwerpen, Brussel, Gent en Luik. Al meer dan 20 jaar biedt Lerian een waaier van kwaliteitsvolle taaldiensten aan bedrijven aan. Voor de regio Brussel werft Lerian dynamische, gemotiveerde en creatieve freelance taaltrainers Nederlands aan
TAAK het geven van privé, duo- en/of groepsopleidingen (drie tot zes cursisten) aan volwassenen in professionele context. De opleidingen zijn functioneel en interactief met focus op communicatie.
AANBOD - Een freelance contract met degelijke vergoeding, een job vol uitdagingen in een multiculturele omgeving - Een doorgedreven opleiding door onze pedagogen, didactische onder-
steuning met inhouse ontwikkelde syllabi - Een zeer goed geoliede organisatie. Samen met de planner stel je zelf je uurrooster samen in functie van je beschikbaarheden
Geïnteresseerd? Mail je cv naar conny. awouters@lerian.be. We ontmoeten je graag voor een gesprek! Tot binnenkort.
Beeldspraak
Elke week verzint Michaël Bellon een nieuw onderschrift bij een oude persfoto
Een boompje opgezet
Wat een gemiste kans, dit krantenstuk, want achter deze foto zit een succesboek verscholen. Een turf waarmee zelfs een analfabeet prestigieuze non-fictieprijzen kan winnen. Om het te schrijven zouden Jan en Mia van het letterenfonds je omtermeeste projectsubsidies toestoppen. Want ook de cynische betweter voelt dat we tegenover dit op Expo 58 opgezette boompje een schuld af te lossen hebben. Je hebt bomen van venten, en je hebt venten van bomen zoals deze. Het is een alien, een ruimteschip, één van die freaks of nature waarbij we ons even heel klein voelen. Tot we hem geveld hebben natuurlijk. Zoals alles wat zo groot is dat het boven gindse maaiveld uitsteekt. Grote mensen worden gekleineerd; groot wild en hoge bomen een trofee. Zodra ze zijn omgelegd, draperen we ze voor de foto in de savanne, zetten we ze op in de huiskamer, of zagen we ze zoals hier met boomchirurgische precisie in stukken om hun inwendige intimiteit bloot te stellen. Wat ooit oerkracht was, wordt dan kwetsbare lompigheid waarmee de moord het loze excuus achteraf wordt verschaft. Het zou best kunnen dat het koppel op de foto aanvankelijk nog uit ontzetting en ontzag naar de omheining moest grijpen, ondertussen is de onderkoelde mansplaining over de jaarringen waarschijnlijk al begonnen.
Van dik hout zaagt men planken, en jongens is dit een dikke plak! Een vette schijf. Een tiendubbeltje op zijn kant. Dit is de maximalisatie van massief. Aan deze schors wil je je rug openkrabben, met deze supercent wil je sjoelbakken tegen de goden. Biografie van een boom - een betere titel heb je niet eens nodig voor de bestseller. Deze foto komt op de cover, en het boek zelf vertelt dan over de zoektocht naar de identiteit van de gigant waarvan deze snipper oorspronkelijk deel uitmaakte. Waar stond de wolkenkrabber precies en hoe lang al? Leven er nog mensen die hem persoonlijk hebben gekend? Was het een eenling of stond hij te midden van zijn stamboom? Had hij misschien een naam? Een functie zelfs? Hoe groot is het oraal overgeleverde verhalencorpus dat onder zijn kruin is ontstaan? Hebben de stropers hem zorgvuldig uitgezocht en bloeddorstig omgehakt, of is hij op een dag stomweg omgevallen door een storm of een venijnige boomziekte? De non-fictie krijgt literaire allure in het hoofdstuk dat de ervaring beschrijft van de getuige die de antieke reus met een kosmische klap ter aarde zag vallen. Daarna gaat het weer in detective-modus. Wie superviseerde achteraf de verdeling en de verspreiding? Heeft de kolonist de buit als een vlot in de oceaan gegooid om er zo terug mee naar huis af te drijven? En welke
Expo 58, Congo. © PHOTONEWS
ambtenaar van het ministerie van Koloniën of het comité voor de Wereldtentoonstelling vond het wel een goed idee om het explicatieve plaket er gewoon tegenaan te spijkeren? Tussendoor duiden experten als Peter Wohlleben het universum van verbindingen en processen dat op de overleden stronk zijn sporen heeft nagelaten. In verbeelding gaan we met de vlakke hand over het grove oppervlak. De doorsnede leest als een kaart van Congo in het bijzonder, en moeder Aarde in het algemeen. Ze verzinnebeeldt alle bossen die vandaag in brand staan. Vervolgens leggen we de vinger op de wonde, kerven in de kloof, tasten in de bast en in de barst die het gevolg was van zijn innerlijke krachten, of de oorzaak van zijn fatale zwakte. Het litteken heeft dan jammer genoeg niet de vorm van de Congorivier, zijn canyon laat zich toch
lezen als de levenslijn op een handpalm, en onthult geen blijde boodschap. In het ontroerende laatste hoofdstuk kondigen nuchtere boomknuffelaars dan ook de wettelijke bescherming van het hele plantenrijk aan, en ruilen we de enorme houten jeton in voor algehele consensus over doorgedreven dekolonisering, en de repatriëring van alle geroofde museumstukken. Tot slot gaat een korte epiloog over het lot van het wrakhout na de Expo. Een deel is meteen opgestookt, een klein staal bevindt zich in Tervuren, en een vage verzamelaar beweert dat het schoolbankje in zijn Ukkels interieur uit het illustere hout is vervaardigd. Het laatste stuk van de stokoude stamvader kon echter nog worden verwerkt tot het papier voor een beperkt aantal peperdure bibliofiele exemplaren van mijn boombiografie.
B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D
Biografie
— MICHAËL BELLON
De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/beeldspraak 27 NOVEMBER 2019
I 29
COLOFON
Big City
BRUZZ
Stel zelf je vraag en stem op BRUZZ.be
Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-650.10.65 ABONNEMENTEN
Josiane De Troyer (abo@bruzz.be), 02-650.10.80, Gratis in Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België: 25 euro per jaar; IBAN: BE98 3631 6044 3393 van Vlaams Brusselse Media vzw Buiten België: 30 euro per jaar. OPLAGE : 62.609 exemplaren. ADVERTEREN?
Marthe Paklons, 02-650 10 61 sales@bruzz.be DISTRIBUTIE
Het gemeentehuis van Sint-Gillis, met opgepoetste beelden. © BRUZZ
Ute Otten, 02-650.10.63, ute.otten@bruzz.be ALGEMENE DIRECTIE
Jo Mariens HOOFDREDACTIE
Kristof Pitteurs (algemeen hoofdredacteur), Mathias Declercq Steven Van Garsse CULTUUR & UIT
Gerd Hendrickx REDACTIE
Jean-Marie Binst, Eva Christiaens, Filip De Rycke, Sara De Sloover, Tim Gatzios, Kris Hendrickx, Bettina Hubo, Stefanie Nijs, Jasmijn Post, Bram Van Renterghem, Kurt Snoekx, Sophie Soukias, Roan Van Eyck, Danny Vileyn, Tom Zonderman
B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D
MEDEWERKERS
Aan het Justitiepaleis en het gemeentehuis van Sint-Gillis staan vergulde beelden te blinken. Wie maakt die schoon? JOHAN UIT ELSENE
H
et Justitiepaleis en het gemeentehuis van Sint-Gillis pronken met vergulde standbeelden op hun gevels. Iedere Brusselaar is wel met die gebouwen vertrouwd, al was het alleen al door de talloze stellingen aan het Justitiepaleis, maar misschien ook als decor uit de Nederlandse televisieserie familie Flodder, waarin het gemeentehuis opduikt. Maar wie staat in voor de schoonmaak van de beelden? En hoe gebeurt dat, de schoonmaak van beelden van verguld brons, ook wel ormolu genoemd? Puur goud corrodeert onder normale omstandigheden niet, maar het is een heel zacht materiaal, waardoor doorgaans andere metalen zoals koper of brons worden toegevoegd. Hier kan wel corrosie optreden, wat het goud kan doen verkleuren. Lange tijd was het gebruikelijk om ormolu schoon te maken met een oplossing van ammoniak. Dat was zeer effectief om de kopercorrosie te doen verdwijnen, maar het werkte in op het goud zelf,
30
I
27 NOVEMBER 2019
waardoor de kwaliteit van het goud na meerdere schoonmaakbeurten afnam. Vandaag werken musea voornamelijk met brandspiritus. Die gedenatureerde alcohol - met andere woorden: niet geschikt voor consumptie - kan ontkleuring van verguld brons tegengaan, zonder het goud zelf te beschadigen.
GEMEENTEHUIS Voor het gemeentehuis van Sint-Gillis neemt een Duits schoonmaakbedrijf de taak op zich. “De gemeente laat de vergulde standbeelden enkel schoonmaken wanneer we te horen krijgen dat ze vuil zijn, dan contacteren we de firma,” zo klinkt het bij het gemeentehuis. Wie voor het gemeentehuis staat, kan drie vergulde bronzen standbeelden bovenaan het gebouw zien. De frontons van de drie paviljoenen etaleren een adelaar, een haan en een uil. Die vogels symboliseren de waarden die de gemeente naar eigen zeggen uitdraagt. Zo staat de haan voor licht, de adelaar voor kracht en de uil voor wijsheid. Wie goed kijkt,
kan op het belfort ook nog vier vergulde bronzen engelen zien.
JUSTITIEPALEIS Het Brusselse Justitiepaleis is een heel ander verhaal. Het gebouw staat al sinds 1987 in de stellingen en naar verwachting zullen de renovatiewerken aanslepen tot 2030. De vergulde bronzen beelden onder de koepel worden dan ook niet schoongemaakt zoals in Sint-Gillis. Mogelijk komt dat door het verschil in hoogte: het Justitiepaleis is met zijn 104 meter het twaalfde hoogste gebouw in Brussel. Daarmee lijkt het gevaarlijker voor een schoonmaakploeg om de stellingen te trotseren dan bij het gemeentehuis van Sint-Gillis. Volgens de plannen van Regie der Gebouwen, de overheidsdienst die het beheer van overheidsgebouwen opvolgt, zullen de koepel en sokkel, waarop de vergulde sculpturen staan, vanaf 2022 gerenoveerd worden. “De Regie der Gebouwen is verantwoordelijk voor de restauratie van die beelden, die voorzien is in de tweede fase van de gevelrestauratie, die binnen drie jaar zou aanvangen,” zo licht persverantwoordelijke Tine Deckers toe. Tegen 2030 zouden alle gevels van het Justitiepaleis gerestaureerd en stellingvrij moeten zijn.
— JACOB VERMEULEN
VOLGENDE WEEK Waar komt de naam Rollebeekstraat (bij de Zavel) vandaan?
Nicolas Alsteen, Gilles Bechet, Michaël Bellon, Céline Emmerechts, Patrick Jordens, Tom Peeters, Niels Ruëll, Sophie Soukias, Nick Trachet, Tom Van Bogaert, Michel Verlinden EINDREDACTIE
Karen De Becker VORMGEVING CULTUUR & UIT Heleen Rodiers ACTUA Ruth Plaizier KALENDER UIT
Sam De Ryck VERTALING
John Arblaster, Martin McGarry, Laura Jones FOTOGRAFIE & ILLUSTRATIE
Bart Dewaele, Kim, Wauter Mannaert, Noémie Marsily, Steve Michiels, Ivan Put, Saskia Vanderstichele, Wide Vercnocke
Voer uw evenement in op Encodez votre événement sur Enter your event on www.agenda.brussels VERANTWOORDELIJKE UITGEVER
Kristof Pitteurs Flageyplein 18, 1050 Elsene. Bruzz is een uitgave van de Vlaams Brusselse Media vzw, wordt gedrukt op de persen van Eco Print Center (De Persgroep) en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.
Meld nieuws
Hebt u nieuws uit Brussel, dan kunt u ons dat melden via het WhatsApp-nummer 0489-988.988 Persberichten kunnen via nieuws@bruzz.be
BLACK FRIDAY
VRIJDAGBER M E V O N 29
%
-25
OP ÉÉN ARTIKEL NAAR KEUZE!
*Actie enkel geldig op 29/11/2019 bij Brico en BricoPlanit. Korting automatisch verrekend aan de kassa en niet cumuleerbaar met de Brico Discount kaart, de Geprivilegieerde klant-kaart of andere lopende promoties. In het geval van overlappende promoties voor eenzelfde artikel geniet je steeds van de voordeligste korting. Actie niet geldig op diensten en verhuur, brandstoffen, drive-in, “Vaste lage prijs” producten, “OP = OP” producten, “stuntprijzen”, “massaverkopen”, zonnepanelen en op de merken Baseline en Xceed. Vraag inlichtingen over de openingsuren in je winkel.
&
Ontdek al onze BLACK DEALS op www.brico.be
DB636287K9
DB623068I9
WELKOM IN HET TEAM
WERFRESERVE POETSMEDEWERKER E1-E3 TE TERVUREN
WORD ZELFSTANDIGE UITBATER VAN EEN LADBROKESKANTOOR (M/V) U
beheert een Ladbrokes kantoor in uw regio. geniet meteen van een bestaand, trouw en gepassioneerd cliënteel.
WIJ
zorgen voor een gratis opleiding. bieden u een stevige commerciële ondersteuning.
GEEN INVESTERING VEREIST - AANTREKKELIJKE COMMISSIES EN PREMIES
Gemeente en OCMW Tervuren gaan over tot de aanleg van een werfreserve voor de functie van poetsmedewerker E1-E3 en dit voor tewerkstelling binnen verschillende diensten binnen Gemeente en OCMW Tervuren, namelijk: • dienst toezicht en onderhoud, • dienst zorg - sociale dienst (thuisdiensten) • dienst zorg - facilitaire diensten (woonzorgcentrum)
JO STERCKX 0475/63 35 63 jo.sterckx ladbrokes.be
Er wordt een contractuele wervingsreserve aangelegd voor een periode van 2 jaar met mogelijkheid tot verlenging (tot maximum 5 jaar). Er zijn een aantal functies, voltijds en deeltijds, waar onmiddellijke indiensttreding mogelijk is. PROFIEL DIENST TOEZICHT EN ONDERHOUD 3 Als medewerker bij de dienst toezicht en onderhoud kan je ingezet worden voor het poetsen van verschillende gemeentelijke locaties zoals: De Zevenster, De Warandepoort, de verschillende scholen binnen de gemeente Tervuren. 3 Je beschikt daarvoor over volgende competenties: Samenwerken - Betrokken zijn en kwalitatief handelen - informatie verwerken en begrijpen - repetitieve taken uitvoeren - problemen identificeren.
DIENST ZORG – SOCIALE DIENST – THUISDIENST 3 Als medewerker bij de thuisdienst bestaat jouw taak uit het verrichten van het wekelijkse "normale" poetswerk aan huis bij cliënten die daar tijdelijk of blijvend niet meer zelf kunnen voor instaan. Je beschikt daarvoor over volgende competenties: zelfstandig werken - betrokken zijn en kwalitatief handelen - vlot contacten leggen - empathisch vermogen - problemen identificeren en signaleren. 3 In het bezit zijn van een rijbewijs B en een eigen wagen is een pluspunt.
DIENST ZORG – FACILITAIRE DIENSTEN 3 Je staat als poetsmedewerker van het woonzorgcentrum mee in voor een nette, hygiënische en gezellige leefomgeving voor alle bewoners en werkomgeving voor het personeel. Je bent in het bezit van volgende competenties: samenwerken - betrokken zijn en kwalitatief handelen - vlot contacten leggen - empathisch vermogen - problemen identificeren en signaleren. 3 Je komt terecht in een woonzorgcentrum, dus is het hebben van affiniteit met ouderen een pluspunt.
Selectieprocedure De selectieprocedure bestaat uit een praktische proef en een selectiegesprek.
Kandidatuurstelling Bezorg ons je sollicitatiebrief via volgende link: https://www.jobsolutions.be/register/228 (spontane sollicitaties), of per brief t.a.v. de dienst HRM, Markt 7a bus 2 in 3080 Tervuren. Dienen te worden toegevoegd: - een curriculum vitae
DB640093K9
Het college van burgemeester en schepenen en het vast bureau beoordelen de geldigheid van de ingediende kandidaturen. Alleen kandidaten die voldoen aan de voorwaarden, worden toegelaten tot de selectieprocedure.
DB619804H9
Wat bieden wij aan Een tewerkstelling in een moderne en dynamische werkomgeving. Minimum bruto maandwedde (voltijdse functie) op niveau E1 bedraagt: € 1.847,71 Maximum bruto maandwedde (voltijdse functie) op niveau E3 bedraagt: € 2.307,90 Beroepservaring opgedaan bij een andere overheid wordt volledig meegerekend voor de geldelijke anciënniteit. Relevante beroepservaring opgedaan in de privésector of als zelfstandige wordt maximum voor 10 jaar meegerekend voor de geldelijke anciënniteit. 3 Flexibele werkuren. Minstens 26 verlofdagen op jaarbasis. Per gepresteerde arbeidsdag ontvangt elk personeelslid een maaltijdcheque ten bedrage van 7 euro waarvan 1,1 euro te zijnen laste is. De abonnementskosten van het openbaar vervoer van en naar het werk worden volledig terugbetaald. Bij gebruik van de fiets van en naar het werk wordt een fietspremie van 0,24 euro per km toegekend. Gratis hospitalisatieverzekering (bij contract onbepaalde duur of na een tewerkstellingsperiode van 1 jaar). 3 3 3 3
Vragen? Voor verdere informatie betreffende deze vacatures kan u contact opnemen met de dienst HR, tel. 02 766 52 42 – e-mail: hrm@tervuren.be DB637740K9
Vind een leuke job in jouw buurt.
Toegankelijke gezondheid voor iedereen.
De Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Brabant geniet het vertrouwen van meer dan 619.000 leden. Wij zoeken voor spoedige aanwerving een (m/v):
Mutualistisch raadgever Jobomschrijving: Als mutualistisch raadgever wordt u tewerkgesteld in de agentschappen gelegen in het arrondissementen Leuven. U zal instaan voor het onthaal, informeren en adviseren van de leden. U zal eveneens de terugbetaling van gezondheidszorgverstrekkingen en diverse administratieve taken uitvoeren. Een uitgebreide opleiding is voorzien op de werkvloer.
regiotalent.be
Profiel: u volbracht het hoger secundair onderwijs en bent sociaal vaardig. Een administratief gerichte vorming op HOKT-niveau is een pluspunt. U hebt goede noties van het Frans en bent bereid de inspanning te leveren om de toepasselijke regelgeving te assimileren.
Wij bieden een marktconform loon, tewerkstelling in een 35-urenweek, een goede balans tussen werk en privé, maaltijdcheques, dertiende maand en groeps- en hospitalisatieverzekering.
Interesse? Richt uw kandidatuur en CV met vermelding van de referentie “raadgever” aan FSMB, directie Human Resources, Zuidstraat 111, 1000 Brussel. E-mail : jobs@fsmb.be. www.fsmb.be
De selectieproeven gaan door in Leuven en worden gepland op 5 december 2019.
Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Brabant
DB638208K9
DB638056K9
CONTACTEER LADBROKES METEEN !
DB639890K9
DB623070I9
Dierenambulancedienst Vetas
Dienstencentrum voor huisdieren DIVETRAN
DB638808K9
5***** Luxe Resort Rotana Emiraten
Dierenambulance Vetas en Dierencrematorium Incinera zoeken samen een
Superknap tophotel met hoge scores & lekkere keuken! 5 AFREISDATA 2020 28/4 • 5+12+19+26/5
arbeider.
INBEGREPEN • vliegreis top airline Emirates • knap luxehotel • all inclusive • citytrip Dubai
Profiel: - grote dierenvriend - kunnen omgaan met mensen en dieren in nood en met overleden dieren - NL/FR - in de buurt van Zellik woonachtig zijn - in het bezit zijn van rijbewijs B
8 fijne dagen
€ 899
/persoon
Reisfamilie Carlier
Luikersteenweg 62 • St-Truiden • T 011 70 55 00 • www.deblauwevogel.be
Taakomschrijving: - Op dinsdag, woensdag en donderdagochtend (6h30 – 15h) dieren cremeren, op vrijdagnamiddag 14-20h en op zaterdag van 10 tot 18h30 dieren ophalen en cremeren. - Om de 4 weken (van vrijdagavond tot maandagochtend) van thuis uit de wachtdienst garanderen voor de dierenambulance en de dieren in opvang verzorgen. Dit onderdeel is op vrijwillige basis waarbij wel voorzien wordt in een onkostenvergoeding. - Tussen de crematies door moeten dieren worden verzorgd en eventueel vervoerd met de dierenambulance voor Vetas. Dit is een contractueel onderdeel van de functie.
AANKOOP nertspels (bontjassen) • parels oude merkhorloges • oud goud zilveren en gouden munten • tin tandgoud • allerlei zilver • porselein zijden tapijt • rode koralen • edelstenen schilderijen (16e-17e-18e E) • porselein merkhandtassen • diamanten
Kandidaten dienen hun cv door te sturen naar erwin.thielemans@vetas.be
DB526950G8
Aanbod: - Familiale werksfeer - Voldoening van uw prestaties ovv geredde dieren - Veel afwisseling
BEL 0489 94 49 72 GRATIS OFFERTE
DB634786J9