BDW - editie 1297 by brusselnieuws.be (archief)

TOM LANOYE STAAT SPRAKELOOS OP DE PLANKEN BIJ KVS En ook: Nabil Ben Yadir, El Fish en La Fée.

29 09 11

Met potten en pannen en kruiken en kannen: feest voor de opening van de keukentoren – de enige van het hele land – van hotelschool Elishout in Anderlecht. Pagina 9

Een keukentoren bij de autosnelweg ANDERLECHT – Tien jaar heeft het geduurd, maar de kooktoren van de hotelafdeling van Elishout is een feit. Koken doen de leerling-koks voortaan met weids uitzicht, tot 60 meter hoog. Op de bovenste verdieping is een publieksres-

taurant waar ook u en ik kunnen dineren. Elishout heeft drie topchefs kunnen strikken als peter en meter. Sofie Dumont van Les Eleveurs in Halle en Luc Van Lierde van La Tourbière in Aalst zijn oud-leerlingen. Albert Verdeyen is privékok en

mediafiguur. De toren staat volgens minister Jean-Luc Vanraes (Open VLD) symbool voor het belang dat de Brusselse Vlamingen hechten aan het beroeps- en technisch onderwijs. Danny Vileyn

Diversiteit > Ondanks recordaantal deelnemers

Einde dreigt voor Gay Pride BRUSSEL – Als er niet dringend meer geld op tafel komt, is er volgend jaar geen Gay Pride. Franstalig België blijft in gebreke. En daarom doet ook de Inspectie voor Financiën moeilijk. Dat blijkt uit documenten die BDW heeft kunnen inkijken. Vijf jaar geleden zat de Belgian Pride Gay Pride - in het slop, maar sinds er drie jaar geleden werd geprofessionaliseerd, is de jaarlijkse holebiparade exponentieel gegroeid. In twee jaar tijd is het aantal deelnemers verdubbeld. Op 14 mei 2011 telde de optocht 45.000 deelnemers, onder wie ook veel volk uit het buitenland, en trok hij een zeer divers publiek, niet excusief LGBTI trouwens (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender en Intersexual). De Brusselse parade werd een groot internationaal statement voor openheid en verdraagzaamheid genoemd. De Belgian Pride is meer dan een feestelijke optocht, het is ook politiek. Zo begon de parade met een mi-

nuut stilte voor al diegenen die niet voor hun seksuele voorkeur kunnen uitkomen. En dan is er nog een economisch aspect: de Pride is een van de grote jaarlijkse evenementen die de horeca ten goede komen. De Belgian Pride dreigt echter het slachtoffer van zijn eigen succes te worden. De organisatoren verwachten volgend jaar nog meer volk, maar ze beschikken niet over de middelen om met de voorbereiding te beginnen. Meer deelnemers betekent meer personeel, meer animatie, meer veiligheidsvoorzieningen ook. De voorbije jaren heeft de Belgian Pride al een zwaar beroep moeten doen op privésponsoring, maar de bijdrage

uit die hoek kan niet eindeloos toenemen zonder dat het een commercieel evenement wordt.

Ongelijke bijdrage De Belgian Pride is een organisatie van (het Vlaamse) Çavaria, Arcen-Ciel Wallonie en het Brusselse Regenbooghuis. Maar de bijdrage van de verschillende overheden is zeer ongelijk. De Vlaamse regering (50.000) en de Vlaamse Gemeenschapscommissie (20.000) zorgen in 2011 samen voor tweederde van de bijdragen. Ook de Brusselse overheden deden hun duit in het zakje: de Brusselse regering met 26.500 euro, de stad Brussel met 13.000 euro en logistieke steun. Het is Franstalig België dat gierig uit de hoek komt. Het Waalse gewest en de Franse Gemeenschapscommissie dragen samen maar 9.000 euro bij, de Franse Gemeenschap maar 4.000

De Pride is meer dan een feestelijke optocht, de Pride is ook politiek en dan nog onder voorbehoud. Als de Franse Gemeenschap en de Franse Gemeenschapscommissie hun bijdrage niet substantieel verhogen, wordt gevreesd voor het voortbestaan van de Belgian Pride. Die ongelijke bijdrage is ook de Inspectie van Financiën opgevallen. De Inspectie, die de Vlaamse regering adviseert, gaf twee jaar na elkaar een negatief advies. Ze stelt zich onder andere vragen bij de hoogte van de bijdrage van de Vlaamse en de Franse Gemeenschap. En vooral bij de ongelijkheid van die bijdrage. Vlaams minister van Financiën Phi-

lippe Muyters (N-VA) heeft twee jaar na elkaar de bijdrage van de Vlaamse regering tegen het advies van de inspectie in goedgekeurd, maar dreigt ermee dat volgend jaar niet langer doen. Daarmee staat de Vlaamse bijdrage voor de Gay Pride op de helling. Tenzij natuurlijk de Franse gemeenschap een vergelijkbare inspanning levert. Dan pas zal de Brusselse Gay Pride gered zijn. Danny Vileyn ADVERTENTIE

www.openbedrijvendag.be

N° 1297 VAN 29 SEPTEMBER TOT 6 OKTOBER 2011 ¦ WEEK 39: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, FAX: 02-226.45.69, E-MAIL: INFO@BDW.BE

BDW 1297 PAGINA 2 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Politiek > Federale onderhandelaars versterken het Brussels Gewest

De hoofdstad mag zich gaan bewijzen BRUSSEL – Twintig jaar na de oprichting ervan krijgt het Brussels Gewest er een hoop bevoegdheden bij. En een royale herfinanciering. Na een akkoord tussen de Franstalige partijen (PS, MR, CDH, Ecolo) en de Vlaamse partijen (CD&V, OpenVLD, SP.A en Groen) over de splitsing van BHV kon het niet snel genoeg gaan. Vorige week dinsdag werd een akkoord bereikt over de interne Brusselse stadshervorming. Een grote hervorming is het niet geworden, maar volgens de Vlaamse partijen is er meer bereikt dan verwacht. Het Brussels Gewest wordt versterkt, de gemeenten leveren macht in. Bijvoorbeeld als het gaat over mobiliteit. Het Iris-II-plan krijgt kracht van wet en de gemeenten zullen verplicht zijn dat gewestelijk mobiliteitsplan te volgen. Zo niet kan het Brussels Gewest zich in hun plaats stellen. Ook voor grote stedenbouwkundige dossiers, die een milieueffectenrapport vereisen, krijgt het gewest de leidende rol. Gemeenten kunnen grote projecten niet langer dwarsbomen.

Tot slot verdwijnt de functie van gouverneur. Zijn bevoegdheden, onder meer de coördinatie van het veiligheidsbeleid, gaan naar de ministerpresident. Die kan ook mee de lokale politiekorpsen aansturen. Een gewestelijk politiekorps, zoals door de Vlaamse partijen gevraagd, komt er niet. Tot slot worden de meer dan dertig huisvestingsmaatschappijen in aantal gehalveerd.

Taalwetgeving behouden Daartegenover staat dat de gemeenten voortaan volledig bevoegd worden voor het vegen van de straten, ook dus op wegen en pleinen waar het Brussels Gewest eigenaar van is. Even leek het erop dat de Vlamingen nog wat zouden moeten inleveren op de taalwetgeving. Gemeenteambtenaren moeten vandaag verplicht tweetalig zijn. De Franstaligen willen dat al langer vervangen door een tweetalig-

heid van de dienst. Dat is door CD&V afgeblokt. De discussie erover gaat wel nog door, maar verwacht wordt dat die in werkgroepen zal stranden. Ook tweetalige lijsten voor de gewestverkiezingen zijn niet meer aan de orde. Dit betekent in globo dat de versterking van het Brussels Gewest niet gepaard lijkt te gaan met minder waarborgen voor de Nederlandstaligen in Brussel.

Geen blanco cheque Minstens even belangrijk is het akkoord over de herfinanciering van Brussel. De Brusselse regering dient al twee jaar een begroting in met een tekort van meer dan driehonderd miljoen euro. Tegen 2015 zou dat terkort volledig weggewerkt moeten zijn. Bovendien komt er ruimte vrij voor nieuwe initiatieven. Volgend jaar komt er 134 miljoen euro extra geld vrij. In 2015 zal dat 461 miljoen zijn en tegen 2030 zou dat kunnen stijgen tot 750 miljoen euro. Dat wordt geen blanco cheque. Een deel van de middelen, zowat de helft, zijn ‘geaffecteerd’ – toegewezen dus,

Aan waarborgen voor Vlamingen in Brussel wordt niet getornd in het Nederlands. Ze kunnen met andere woorden niet vrij door de Brusselaars worden besteed, maar moeten door de gemeentenbesturen worden gebruikt voor veiligheid (30 miljoen euro) en taalpremies (25 miljoen euro) en door het gewest voor mobiliteit (135 miljoen tegen 2015). Daar zou een nieuwe metrolijn mee gefinancierd kunnen worden. Er gaat tot slot 10 miljoen euro naar onderwijs. Dat zal over VGC en Cocof worden verdeeld, op 20/80-basis. Tegen 2015 zal dat bedrag aangroeien tot 40 miljoen euro. Minder duidelijk zijn de gevolgen van de hervorming van de financieringswet. Vandaag krijgen de gewesten een dotatie van de federale overheid.

Het bedrag is gebaseerd op de inkomsten uit de personenbelasting volgens het principe van de billijke teruggave. Omdat gewesten met een arme bevolking minder krijgen, wordt dat vandaag gecompenseerd met een solidariteitsbijdrage. Voor Brussel gaat het om 300 miljoen euro. Die bijdrage verdwijnt. Om de schok niet te groot te maken zal het bedrag de eerste tien jaar toch worden doorbetaald. Het bedrag blijft tien jaar hetzelfde, wat neerkomt op een feitelijke afbouw van de intergewestelijke solidariteit. Na tien jaar zullen de gewesten geleidelijk op eigen benen moeten staan.

Concurrentie mag De gewesten krijgen tegelijk meer fiscale autonomie. Via open afcenten krijgen ze greep op de personenbelasting, die wél federaal blijft. Dat is niet nieuw, de gewesten hadden die mogelijkheid al. De jobkorting is er een voorbeeld van. In 2009 verleende het Vlaams Gewest tot 600 euro korting aan wie werk heeft. Dat leidde bij nogal wat Vlaamse Brusselaars tot wrevel,

DE WEEK IN BEELD DOOR BART DEWAELE

OPMERKELIJK NIEUWE METRO, EXIT FLAUSCH BRUSSEL – De MIVB schrijft een aanbesteding uit voor de aankoop van 43 nieuwe volautomatische metrostellen. Die moeten in 2018 rijden op de centrale metrolijnen 1 en 5. De automatisering van de Brusselse metro moet nog sneller metroverkeer mogelijk maken, met intervallen tijdens de spits van minder dan twee minuten. Eind dit jaar moet er een preselectie zijn van de eerste kandidaten, en tegen midden 2013 moet er een leverancier van de stellen bekend zijn. De automatisering van de metro is het laatste grote project van MIVB-directeur Alain Flausch. Flausch kondigde vorige week zijn ontslag aan. Het water met de Brusselse politieke wereld is te diep geworden. Meer op pagina 8 van deze krant. CD Poolse voetballers en hun familie genieten van de mooie nazomer in het park van Vorst.

WEEKOVERZICHT

BDW 1297 PAGINA 3 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

WOENSDAG 21 SEPTEMBER AGRESSIE NAAMSEPOORT. In het metrostation Naamsepoort valt een reiziger een medereiziger aan met een hamer. De laatste raakt zwaargewond, maar verkeert niet in levensgevaar. De dader wordt aangehouden. Het metroverkeer wordt voor drie kwartier opgeschort tussen de stations Zuid en Kunst-Wet.

DONDERDAG 22 SEPTEMBER BRUSSELAKKOORD LOKT PROTEST UIT. De werkgroep Brussel, een deelgroep binnen de federale onderhandelingen, bereikt een akkoord over de herverdeling van bevoegdheden in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Zo zou Brussel onder meer bevoegd worden voor veiligheid, zouden de zes politiezones meer moeten samenwerken en worden er honderden straatvegers overgeheveld naar de gemeenten, die ten volle blijven bestaan. De straatvegers zijn niet opgetogen met die overheveling, leggen het werk neer en blokkeren de Kleine Ring terwijl ze afval in brand steken. De verkeerschaos is enorm.

VRIJDAG 23 SEPTEMBER

Het akkoord over de interne stadshervorming blijft niet zonder gevolgen. Straatvegers van het gewest zijn boos omdat ze vanaf nu onder de gemeenten ressorteren, waar ze minder verdienen.

omdat zij daarvan verstoken bleven. Dit soort fiscale verschillen tussen de gewesten valt in de toekomst zeker niet uit te sluiten. Concurrentie màg, volgens het akkoord, zolang ze niet deloyaal is. De toetsing ervan komt in handen van het Grondwettelijk Hof. Tot slot krijgt het Brussels Gewest er een hoop bevoegdheden bij. Toerisme wordt gewestelijk. Hierover was nog wat discussie omdat ook Vlaanderen graag Brussel wil kunnen promoten in het buitenland. Dat zal mogen. Ook de beroepsopleidingen worden geregionaliseerd, maar het wordt een parallelle bevoegdheid.

“ “ HET WOORD

Dus de Vlaamse VDAB zal in Brussel actief kunnen blijven. Delen van bejaardenzorg, de wegcode en delen van justitie komen ook in handen van het Brussels Gewest. Gewesten die hard hun best doen om de CO2uitstoot te verminderen zullen daarvoor beloond worden. Dat was een eis van Groen! De CD&V heeft haar eis om de kinderbijslag bij de gemeenschappen te houden laten vallen. Het wordt een Brusselse bevoegdheid, die in handen komt van de gemeenschappelijke gemeenschapscommissie, waar de Vlamingen over een blokkeringsminder-

heid beschikken. Brussel krijgt het geld op basis van de jonge inwoners van het Gewest en mag de bedragen voor de kinderbijslag zelf invullen. Tot slot wordt Brussel bevoegd voor het arbeidsmarktbeleid. Het zal zelf een doelgroepenbeleid kunnen voeren (bijvoorbeeld banenplannen voor jonge werklozen) en zal werklozen kunnen bestraffen. De responsabilisering verloopt via de financieringswet. Een gewest met veel werklozen heeft een geringer fiscaal draagvlak en heeft er dus alle belang bij om werklozen aan de slag te helpen. Steven Van Garsse

Laat een slecht ingelichte statisticus op Brussel los en hij concludeert dat de Vlaming daar een analfabeet is.”

Volgens schrijver Dimitri Verhulst ligt de verkoop van Nederlandstalige boeken in de hoofdstad merkwaardig laag (De Standaard der Letteren).

Dit wordt de slechtste staatshervorming sinds die van 1970.”

Volgens KU-Leuven politoloog Bart Maddens evolueert België nu onherroepelijk naar een confederale staat met drie gewesten en niet naar een van twee gemeenschappen (DeRedactie.be).

MOOF

Brussel heeft er een nieuw stripmuseum bij: MOOF, in de Horta Gallery bij het Centraal Station. MOOF promoot zich bij monde van zijn curator Geert De Weyer als een partner van het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal in de Zandstraat, waarmee het in de toekomst wil samenwerken voor de promotie van onze strip. Bij MOOF

DAARKOM OPENT. Het Vlaams-Marokkaans culturenhuis Daarkom aan de Wolvengracht wordt feestelijk ingewijd. Daarkom huist in het voormalige variététheater La Gaîté. Kostprijs: 3,25 miljoen euro. Nadat directeur Roos Pauwels vorige week in deze krant had gezegd dat er na schrapping van een deel van de beloofde subsidies onvoldoende geld is voor programmering, herhaalt Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) in haar openingstoespraak dat Daarkom zelf geen productiehuis is en zal moeten samenwerken met bestaande cultuurhuizen. ONTSLAG DE TROY GEWEIGERD. Federaal minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V) weigert het ontslag van de Brusselse onderzoeksrechter Wim De Troy, maar motiveert zijn weigering verder niet. De Troy had eerder zijn ontslag ingediend omdat zijn griffier na haar zwangerschapsverlof een andere positie had gekregen. Geruchten doen de ronde dat dit een actie was om De Troys kabinet te verzwakken.

ZATERDAG 24 SEPTEMBER FINANCIERINGSWET: 461 MILJOEN VOOR BRUSSEL. De federale onderhandelaars bereiken een akkoord over de hervorming van de financieringswet. Onder een nieuw federaal gesternte zouden de deelstaten ongeveer tien miljard aan eigen belastingen kunnen heffen, al blijft de fiscale sokkel wel grotendeels federaal. Brussel krijgt in 2015 een som van 461 miljoen euro, en volgend jaar 134 miljoen euro, bedoeld voor de rol van hoofdstad en voor de extra bevoegdheden die het Brussels Hoofdstedelijk Gewest gekregen heeft dankzij het nieuwe Brusselakkoord. Ook wordt er voorzien in een pendelaarsvergoeding van 44 miljoen euro in 2015.

ZONDAG 25 SEPTEMBER EINDE KARTEL. Op een partijbijeenkomst stemt de algemene raad van het FDF bijna unaniem in met de ontbinding van het kartel met de Mouvement Réformateur. De Féderalistes Democrates Francophones willen hun eigen weg gaan na de steun van de MR aan het BHV-akkoord van federaal formateur Elio Di Rupo (PS). Volgens het FDF staat de MR niet meer in voor het waarborgen van de rechten van Franstaligen in de Vlaamse Rand. SLETTENMARS. Aan het Noordstation vertrekken driehonderd mensen voor een ‘Slettenmars’. Het gaat veelal om vrouwen die het recht opeisen om zich te kleden zoals ze willen zonder het slachtoffer te worden van oneerbiedige voorstellen, laat staan verkrachting. De optocht trekt door het centrum van de stad.

MAANDAG 26 SEPTEMBER ONVEILIG BRUSSELS VERKEER. Vorig jaar telde het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vijftien procent meer zwaargewonden door verkeersongevallen. In Wallonië en Vlaanderen daalt het aantal zwaargewonden in het verkeer daarentegen. Het aantal verkeersdoden blijft in Brussel wel stabiel, al daalt ook dat aantal in Vlaanderen en Wallonië. De cijfers komen uit de jongste barometer van het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid.

DINSDAG 27 SEPTEMBER ligt de nadruk op grote en kleine figurines, stripfiguren in 3D, beeldjes en poppetjes. Behalve in het promoten van de strip slaagt MOOF hopelijk ook nog in een andere opdracht: de mooie en centraal gelegen, maar troosteloze Horta Gallery eindelijk tot leven brengen. Afgelopen week werd overigens nog een museum ingewijd, ook al in een galerij: in de vlakbijgelegen Koningsgalerij kunt u vanaf nu naar het Museum der letteren en manuscripten. De eerste tentoonstelling is er gewijd aan de Belgische schrijver Georges Simenon.

INSCHRIJVINGSRECORD AAN VUB. Bij de opening van het nieuwe academiejaar telt de Vrije Universiteit Brussel een recordaantal inschrijvingen, 11.500 tegenover 11.100 vorig jaar en minder dan 10.000 in 2008-2009. Samengesteld door Christophe Degreef

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP

BDW 1297 PAGINA 4 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Milieu > Brussels minister Evelyne Huytebroeck: groen streven in communautair woelige tijden

‘We hoeven niet te blozen’ BRUSSEL – In 2014 wil Brussel een ‘European Green Capital’ worden, en volgens Brussels minister van Leefmilieu Evelyne Huytebroeck (Ecolo) is dat vooral een kwestie van eigenwaarde. Al geeft ze toe dat de weg nog lang is, en dat Brussel zowel op milieugebied als communautair heel wat te verwezenlijken heeft. De verkiezing van Brussel als Europese groene hoofdstad zou een mijlpaal zijn die veel ambitieuze projecten het licht zou laten zien. In augustus kon u in deze krant lezen wat zo’n erkenning met een stad als Hamburg gedaan heeft. In maart volgend jaar wordt er een eerste selectie van vier kandidaatsteden gemaakt, en daarvoor moeten er technische gegevens worden verzameld. Tabellen vol groene cijfers. Kunt u schetsen wat de troeven van Brussel zijn? Waarom zou deze stad een green capital kunnen worden? Evelyne Huytebroeck: “Brussel scoort goed op verschillende gebieden. Sinds 2004 is de uitstoot van broeikasgassen gedaald met 12 procent. De Brusselaar stoot 3,7 ton per inwoner per jaar uit, terwijl het gemiddelde van 17 grote Europese steden 6,8 ton per inwoner bedraagt. We stoten dus minder uit dan bijvoorbeeld Amsterdam, Kopenhagen, Stockholm en zelfs Hamburg. Er is echter nog een lange weg te gaan, want onze doelstelling is een daling van de uitstoot met 30 procent in 2025. Ook het energieverbruik is gedaald. Het ligt nu zeventien procent lager dan in 2004. Brussel is ook een groene stad: maar liefst de helft van het grondgebied van het Brussels gewest is groene ruimte. De Brusselaar produceert ook veel minder huishoudelijk afval dan het Europese gemiddelde: 273

kilogram per jaar per persoon tegenover 426 kilogram. En sinds 2007 is er meer dan 260.000 vierkante meter aan gebouwen duurzaam gerenoveerd. Dat zijn duidelijke cijfers. We hoeven dus niet te blozen wanneer we vergelijken met andere steden in Europa.” “Er zijn verschillende redenen waarom Brussel moet deelnemen. We zijn de Europese hoofdstad. Voor ons imago zou het niet slecht zijn. Als Brussel de verkiezing wint, kan het op ecologisch vlak een beetje trotser worden. En dan zijn er nog de economische redenen: een groene hoofdstad, dat trekt aan. On a des choses à montrer.” Net dit jaar heeft de Europese Commissie Brussel aangeklaagd bij het Europese Hof omdat de luchtkwaliteitsnormen niet gerespecteerd worden. Het verkeer is de grote boosdoener. Huytebroeck: “Dat is zo, al heeft elke stad haar slechte kant. In Brussel is dat mobiliteit. Ons probleem is dat we van heel ver komen en dat Brussel een stad is van pendelaars. Gezien de cijfers ben ik er echter niet van overtuigd dat Europa hiervan een probleem zal maken.” “Er zijn twee opties om het verkeer terug te dringen: lage emissiezones waarin we het autoverkeer proberen te weren, en stadstol. Ik ben voorstander van stadstol, maar ik ben ook realistisch: er is geen meerderheid voor in de Brusselse regering.

Dus moeten we aan rekeningrijden denken, in overleg met de twee andere gewesten.” “De oorzaak van de slechte luchtkwaliteit in Brussel en ons land is ook dat diesel een populaire brandstof blijft. Dat moet federaal aangepakt worden. Als er op dat niveau geen stimulans is om milieuvriendelijkere auto’s te promoten, dan kunnen wij daar niet veel aan doen.” “Wat we wél kunnen doen is er bijvoorbeeld voor zorgen dat de MIVB-bussen, dienstvoertuigen en taxi’s milieuvriendelijker worden. Daarmee zijn we bezig. En laten we niet vergeten dat het aantal fietsers

“Ik zal de Nederlands taligen in Brussel nooit als een minderheid beschouwen”

We begrijpen dus zeer goed dat de waarborgen voor de Vlamingen in het Brussels parlement en in de Brusselse regering niet ter discussie staan? Huytebroeck: “Uiteraard niet, waarom?”

Rekeningrijden in Brussel is allesbehalve een certitude. Minister-president Charles Picqué heeft vorig jaar een principe-akkoord gesloten met de twee andere gewesten. Er komt een wegenvignet, geen rekeningrijden. Huytebroeck: “Klopt, maar dat

Vorige week leek het erop dat de taalwetten in Brussel op de federale onderhandelingstafel lagen en dat de Nederlandstalige minderheid in Brussel het onderspit zou moeten delven. Huytebroeck: “( fel) Ik heb van Nederlandstaligen in deze stad nooit gevonden dat zij een minderheid zijn en ik zal ze nooit als minderheid beschouwen. De geschiedenis van Brussel is tweetalig, en ik ben zelf een zeer Brussels product, met een Vlaams-Brusselse moeder en een

Julien Vrebos.

Julien Vrebos koos Hotel Esperance naar eigen zeggen omdat Brussel de stad is van ‘hoop doet leven’. Elk portret duurt drie minuten en wordt vanaf 3 oktober elke maandag uitgezonden als afsluiter van het dagelijkse nieuwsmagazine ‘Brussel Vandaag’. Op zaterdag wordt het portret herhaald na het weekoverzicht van de zender, ook op Eén. Nieuw bij tvbrussel is ook de sportshow die vanaf 9 oktober op zondagavond (om 19 uur) loopt, en zal worden gepresenteerd door Xavier Taveirne en Peter Mast. ‘Brussel

Sport’ moet uitgroeien tot hét rendez-vous met de Brusselse sportwereld: niet alleen de voetbalwedstrijden, maar ook basket of volleybal zullen worden gevolgd. In de rubriek ‘In the spotlight’ komen opmerkelijke atleten of speciale clubs in beeld en in ‘De kalender’ krijgt u een overzicht van wat er de komende weken op sportgebied te gebeuren staat. Later deze herfst plant tvbrussel ook een groot debat over ‘Brussel en de rand’, in samenwerking met Ring TV (uitzending op 2 november). AB

Nu iets anders. Hoe ziet u de toekomst van de Nederlandstalige Brusselaar? Huytebroeck: “Excuseer?”

toch sterk gestegen is de laatste jaren. Bovendien dringen we er bij de NMBS ook op aan dat we een intraBrussels expressnet van treinen hebben. Ik sta daarvoor in contact met het federale niveau. Om zo’n net concurrerend te maken moeten er veel meer treinen zijn, en niet om het halfuur of uur zoals nu.”

gast werd gevraagd een voorwerp mee te brengen dat zijn verhaal en zijn band met Brussel illustreert. Voor Jo (Nachtergaele) - de geïnterviewden worden alleen bij hun voornaam genoemd - is dat bijvoorbeeld zijn fiets, waarmee hij als tiener vanuit de Woluwes de stad leerde kennen. Dezelfde fiets waarop zijn kinderen nu nog steeds rondrijden.

Brusselse vader. Deze stad moet dus tweetalig blijven, en zeker in haar identiteit. Dat zijn onze wortels. Dat alles natuurlijk in een sterk gewest, want ik heb de tijd nog meegemaakt dat deze stad letterlijk werd afgebroken door het federale niveau, dus die noodzaak van een gewest is er wel. De laatste twintig jaar zijn de dingen globaal genomen vooruitgegaan, omdat de Brusselaars zelf het heft in handen hebben kunnen nemen. Laat me nu niet zeggen dat het overal goed gaat, want de uitdagingen - in de Maritiemwijk, om maar een voorbeeld te noemen - zijn enorm.”

Omdat we merken dat in een discussie als die over de Havenlaan steeds het feit wordt benadrukt dat iemand als Brussels minister van Vervoer Brigitte Grouwels vooral Vlaams is, en dat ze niet legitiem is met enkele duizenden stemmen. Huytebroeck: “De discussie over de Havenlaan is jammer genoeg in communautair vaarwater verzeild geraakt, dat klopt. En dat is spijtig, want het had evengoed een Franstalige minister kunnen zijn die op die plaats zat en die op dezelfde manier zijn of haar project had verdedigd. Ik ben een optimist, maar ik ben ongerust, durf ik eerlijk toegeven. Ongerust omdat ik merk dat er een scheiding in de geesten ontstaat. Totnogtoe kunnen we in de Brusselse regering alle communautaire

JULIEN VREBOS MAAKT VOOR TVBRUSSEL ‘HOTEL ESPERANCE’ De ene bracht zijn fiets mee, de ander zijn identiteitskaart en een derde haar tapdansschoenen: in de nieuwe reeks reportages die documentairemaker Julien Vrebos voor tvbrussel maakte, nodigt hij telkens een Brusselaar of een Brusselliefhebber uit in het prachtige art-decohotel Esperance, vlak bij de Finisterraekerk in de Nieuwstraat. Elke

akkoord voorziet wel in verschillende stappen. Eerst wordt rekeningrijden voor vrachtwagens ingevoerd, en later een wegenvignet, met als uiteindelijk doel rekeningrijden voor het autoverkeer in te voeren. Hierover loopt een studie. Het enige dat ik kan doen is druk uitoefenen vanuit mijn bevoegdheid door te zeggen dat boetes dreigen als Brussel niet snel maatregelen tegen de luchtvervuiling neemt (zie kaderstuk, CD/ SVG). Ik herinner de regering daar regelmatig aan.” “Het autoverkeer is verantwoordelijk voor de uitstoot van te veel fijn stof, maar als het over broeikasgassen gaat, zijn de grootste verontreinigers nog altijd privégebouwen. Met aangepaste reglementering kunnen we daar wat aan doen. De verplichte energieprestatiecertificaten zijn daar een goed voorbeeld van. Wie zal nog een appartement huren of kopen dat nauwelijks geïsoleerd is? Verder moet elke nieuwbouw in Brussel vanaf 2015 beantwoorden aan de normen van passiefbouw.”

BDW 1297 PAGINA 5 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Evelyne Huytebroeck: “Ik merk dat er een scheiding in de geesten ontstaat, de communautaire sfeer is slecht, voel ik. Zelfs in tweetalige koppels heb ik al discussies opgemerkt. Maar op Brussels niveau wil ik vooral het Brusselse belang benadrukken, of dat nu Nederlands- of Franstalig is.”

conflicten afwenden. We moeten wel. Maar ik merk dat de Brusselse bevolking steeds zenuwachtiger lijkt te worden op communautair gebied. De sfeer is slecht, voel ik. Zelfs in tweetalige koppels heb ik al discussies opgemerkt. Maar op het Brusselse niveau wil ik vooral het Brusselse belang benadrukken, of dat nu Nederlands- of Franstalig is. Laten we er vooral voor zorgen dat het communautaire Brussel niet aantast.” De Brusselse regering heeft niet zo’n goede beurt gemaakt in het dossier over de Havenlaan. Huytebroeck: “Dat is waar. Maar ik wil niet zeggen dat het de schuld van deze of gene is. Ik ontken ook niet dat ik tijdens de vorige legislatuur de plannen van de heraanleg van de Havenlaan mee heb goedgekeurd. Alleen heb ik op een bepaald

moment willen zeggen - intern in de regering, en niet daarbuiten - dat het misschien niet zinloos is om het project te herdenken wanneer we weten dat het logistieke centrum Bilc niet aan de Havenlaan zou komen. Is er geen plaats meer voor platanen dan, vroeg ik me af? Op een bepaald moment is die discussie op de regeringstafel gekomen. Terzelfder tijd begon het actiecomité zich te roeren. Nu bevinden we ons in een juridische procedure, en de meerderheid in de Brusselse regering is van mening dat het beter zou zijn om nu een beslissing te nemen die het mogelijk maakt dat de plannen nog snel gewijzigd kunnen worden dan dat er een lange juridische strijd uitbreekt die geld gaat kosten en waarmee niemand echt tevreden zal zijn.”

Christophe Degreef en Steven Van Garsse

LOP CONTROLEERT BEWIJSSTUKKEN VOOR INSCHRIJVING BASISSCHOOL VOORAF BRUSSEL - Omdat het nieuwe decreet op de inschrijvingen nog niet is goedgekeurd, zullen de inschrijvingen in het basisonderwijs voor het schooljaar 2012-2013 bijna helemaal op dezelfde manier als vorig jaar verlopen. Alleen moeten de Nederlandstalige diploma’s en andere stukken die bewijzen dat een kind tot een bepaalde voorrangsgroep behoort, vroe-

ger worden voorgelegd, niet aan de schooldirectie, maar aan het Lokaal Overlegplatform (LOP). Normaal gesproken zouden de inschrijvingen 2012-2013 geregeld worden volgens het nieuwe inschrijvingsdecreet, dat uitgaat van de meerderheidspartijen CD&V, SP.A en N-VA in het Vlaamse parlement. Die wisten over de regeling uiteindelijk niet tijdig

Luchtkwaliteit blijft teer punt In april heeft de Europese Commissie bekendgemaakt dat het België voor het Europees Hof van Justitie zal brengen omdat de waarden voor fijn stof in Brussel te vaak worden overschreden. Er hangt het Brussels Gewest een miljoenenboete boven het hoofd. Brussel doet te weinig om de luchtkwaliteit onder controle te houden. De Europese normen voor fijn stof en stikstof worden te vaak

overschreden. En dat al jaren aan een stuk. De Europese commissie heeft na herhaalde waarschuwingen België voor de rechter gebracht. De Europese normen zijn er niet zomaar. Er is al langer bewezen dat te veel fijn stof in stedelijke omgeving de volksgezondheid in gevaar brengt. Transport is de grote boosdoener. Driekwart van het fijn stof is afkomstig van het auto- en vrachtverkeer. Het verkeer is verder

een consensus te bereiken. Daarom legt het LOP, voor de vierde keer, de spelregels en de procedure vast. Het krijgt hierbij de steun van de VGC. “Eigenlijk verandert er nauwelijks iets,” zegt Walentina Cools, de nieuwe voorzitter van het LOP basisonderwijs en departementshoofd aan de Erasmushogeschool. Broers en zusjes worden eerst ingeschreven, tussen 9 tot 27 januari, in de school zelf. Heel de maand februari kunnen de andere kinderen dan online aangemeld worden. Ouders geven hun voorkeursscholen op en vermelden of ze in

verantwoordelijk voor de helft van de stikstofoverschrijdingen. Alleen met radicale maatregelen als rekeningrijden en lageemissiezones in de stad kan Brussel het tij keren, oordeelt de Europese Commissie. Brussel lijkt geen haast te maken met die aanbevelingen. Rekeningrijden voor auto’s is vorig jaar op de lange baan geschoven door de drie gewesten, maar wordt wel nog onderzocht door de Brusselse regering. Het Brus-

aanmerking komen voor voorrang. Nederlandstaligen hebben voorrang tot 55%, GOK-leerlingen tot 30%.

Nederlandstaligheidsbewijs Sinds vorig jaar moeten Nederlandstaligen met een diploma bewijzen dat ze echt Nederlandstalig zijn. Het waren de schooldirecties die de getuigschriften op het moment van de inschrijving moesten controleren. “Voor de schooldirecties was dat geen evidentie,” zegt Cools. Daarom zal deze keer het LOP alle getuigschriften controleren, en wel in een vroeger

sels Gewest onderzoekt verder ook de oprichting van lage-emissiezones in Brussel. Beliris, het federaal samenwerkingsakkoord, doet hetzelfde voor de Europese Wijk. Dat laatste is beslist geen toeval. De Europese Commissie kan het niet langer aanzien dat de wijk waarin ze gehuisvest is zelf niet voldoet aan de normen die ze de lidstaten oplegt. Een uitspraak van het Europees Hof kan jaren op zich laten wachten. SVG

stadium. Cools: “Reeds bij de online aanmelding moeten alle bewijsstukken, ook die van de GOK-indicatoren, doorgestuurd worden naar het LOP. Op het moment van de toewijzing van de scholen weten we dus al of alle stukken geldig en in orde zijn.” Om de ouders goed in te lichten en al hun vragen over schoolkeuze, aanmelding en inschrijving te beantwoorden worden verschillende informatievergaderingen belegd en komt er een uitgebreide publiciteitscampagne. Info: www.inschrijveninbrussel.be Bettina Hubo

BDW 1297 PAGINA 6 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Het vallen van de bladeren, nog niet van de platanen. Blijft de Havenlaan er nog even zo uitzien?

Stedenbouw > Argumenten voor en tegen heraanleg Havenlaan

Bomen en stenen die verdelen BRUSSEL – De veldslag om de Havenlaan nadert deze week zijn einde. Uiterlijk op 30 september spreekt de rechtbank van eerste aanleg zich uit over de eventuele juridische fouten in het dossier over de heraanleg van de laan. Een goed begrip van feiten en gebeurtenissen is belangrijk. Een samenvatting van oude en nieuwe argumenten. Tijdens de vorige regeerperiode besliste de toenmalige regering om de Havenlaan - tussen de Brusselse Haven en Thurn&Taxis - heraan te leggen. Niets te vroeg, want het dossier gaat al mee sinds de ambtperiodes van voormalig CD&V-minister van Openbare Werken Jos Chabert (1989-2004). Aan de laan is al decennia niets gedaan, en de slechte staat ervan verplicht de regering meer dan ooit tot actie. Een vergunning voor de heraanleg wordt afgeleverd op 9 oktober 2008, geldig voor twee jaar. Een jaar later komt er een nieuwe bewindsploeg aan de macht, maar er verandert niets wezenlijks aan het dossier. In 2010 wordt de vergunning nog met een jaar verlengd: ze eindigt officieel op 8 oktober 2011. Tijdens de jongste zomer verandert

echter alles: tot dan toe relatief stil protest tegen de geplande heraanleg neemt grote proporties aan. Het actiecomité Havenlaan maakt gebruik van sociale media en weet zijn boodschap ook in de traditionele media kenbaar te maken en de sympathie van heel wat Brusselaars en niet-Brusselaars te winnen, en uiteindelijk ook van een groot deel van de Brusselse politiek. De argumenten van het comité, kort: de heraanleg zoals gepland voorziet niet in het behoud van 300 platanen en evenmin in het behoud van de kasseien van de Havenlaan. Dat wil het comité nu juist wél: beton in de plaats van de kasseien zal automobilisten er niet toe aanzetten trager te rijden en doet het historische en groene karakter van de laan teniet, net zoals het omhakken van

de platanen. Met andere woorden: de heraanleg is nodig, maar niet zó als huidig minister van Openbare Werken Brigitte Grouwels (CD&V) wil. Het huiswerk moet volgens het actiecomité worden overgedaan. Aan de andere kant staat minister Grouwels, die het dossier erfde van haar voorganger en het na de zomer eindelijk wil laten uitvoeren. Kort: volgens Grouwels zou een herziening van de plannen te veel tijd vergen, waardoor de heraanleg jarenlang uitgesteld dreigt te worden. Grouwels lijkt met die houding uiteindelijk ook het pleit te winnen, tot de belangengroeperingen ARAU en Inter-Environnement Bruxelles (IEB) het aanvatten van de werkzaamheden op 5 september jongstleden kunnen verhinderen. Na grondige studie menen zij op

drie mankementen in het dossier te kunnen wijzen: er zou geen milieueffectenrapport opgemaakt zijn, er is geen vergunning voor een technische koker onder het wegdek voor alle bekabeling en leidingen en de gehele vergunning is onvoldoende gemotiveerd. De procureur des Konings laat de werkzaamheden stilleggen en verzegelt de bouwplek.

In commissie In de loop van het debat over de her aanleg van de Havenlaan worden goede en minder goede argumenten gebruikt. Enerzijds toont legitiem volksprotest de kracht aan die buurtbewoners hebben in Brussel - hoewel het begrip buurtbewoners aangevochten wordt omdat op de Havenlaan haast niemand woont. Maar aan de andere kant wordt het debat ook vaak onnodig gecommunautariseerd, met een Brigitte Grouwels die in de loop van de afwikkeling van het dossier geïsoleerd raakt in de Brusselse regering, en zich dus niet alleen tegen gewone parlementaire oppositie en burgerprotest

moet wapenen, maar ook tegen oppositie uit haar eigen meerderheid. Een goede weergave van alle argumenten werd vorige week herhaald in de commissie infrastructuur van het Brussels parlement. Zowel meerderheid als oppositie had heel wat vragen voor de regeringsleden Grouwels en Emir Kir, staatssecretaris voor Stedenbouw (PS). Parlementslid Annemie Maes (Groen!, meerderheid) vroeg of het toch nog mogelijk zou zijn het dossier te herzien terwijl men vast al begint te werken in de Claessenstraat, die geen bomen heeft en de gemoederen niet zo beroert. Haar collega Didier Gosuin (FDF, oppositie) zocht dan weer naar politieke en juridische tekortkomingen. Hij laakte het feit dat verscheidene administraties, zoals Leefmilieu Brussel, de Directie Monumenten en Landschappen en het Bestuur Ruimtelijke Ordening en Huisvesting, een negatief advies hadden afgeleverd over de geplande heraanleg. Gosuin vond het ook vreemd dat de bevoegde functionaris er moest voor zorgen

BDW 1297 PAGINA 7 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

dat de wil van de regering resulteerde in een aflevering van een stedenbouwkundige vergunning, ondanks bovenvermelde negatieve adviezen. Ook parlementslid Marie Nagy (Ecolo, meerderheid) stelde deze vraag. Brigitte Grouwels verdedigde zich door lang en uitvoerig op te sommen wat voor haar de baten van het project zijn: een heraangelegde laan met fietspaden, minder plaats voor autoverkeer, stevige stoepen en nieuwe, jonge bomen. Bij momenten werd ze vrij technisch. Zeker was dat Grouwels onder geen beding de plannen wil wijzigen, en dat ze gelooft in de goede afloop van de gerechtelijke procedure. Conclusie van haar betoog: een herziening van de plannen zou resulteren in een nieuwe procedure van minstens zeven jaar, en geen enkele andere planning zou onder de nu begrote acht miljoen euro blijven.

Gehoorzamen Haar collega Kir ging dan weer in op de juridische bezwaren die momenteel gerechtelijk gewogen worden. Hij gaf toe dat er geen vergunning is voor de zogenaamde technische koker, maar hield vol dat dat niet hoeft en dat die tijdens de werkzaamheden afgeleverd kan worden. Wat de aantijgingen van Gosuin betreft wist Kir dat functionarissen moeten gehoorzamen aan de hiërarchie. Een milieu-effectenrapport ten slotte was niet nodig omdat de werkzaamheden aan de Havenlaan niets substantieels veranderen aan de rijrichting op de Havenlaan, aldus Kir. De staatssecretaris wees er ook op dat de juridische bezwaren die onlangs opgedoken zijn, op geen enkel moment voor de Raad van State (RvS) zijn gebracht. Dat rechtsorgaan is bevoegd voor geschillen tussen burgers en de staat. Kir zei evenwel dat hij op zich geen tegenstander is van een herziening van de plannen.

Grouwels moet niet alleen optornen tegen burgers en parlementaire oppositie, maar ook tegen haar eigen meerderheid Tegen eind deze week wordt een uitspraak verwacht. Vorige week beleefde het dossier de zoveelste wending, toen bleek dat de procureur het dossierbestand onder de partijdige naam ‘Meer platanen minder Brigitten’ op zijn computer had opgeslagen - een ironische verwijzing naar een vroegere verkiezingsslogan van Grouwels. Brigitte Grouwels op haar beurt kondigde aan tegen de procureur te procederen om de werkzaamheden snel te kunnen laten beginnen na uitspraak. Er blijft nauwelijks een week over. Rest de vraag waar Grouwels in de regering zal staan na een uitspraak, hoe die ook uitvalt.

Christophe Degreef

P-PRAAT “Je suis d’une génération qui a connu les reculades européennes devant des pressions allemandes et qui ont conduit à la Seconde Guerre mondiale. Des grands hommes d’Etat ont dit par le passé: ‘On va céder car il n’y a pas moyen de faire autre chose et ça ira mieux’... C’est exactement la même position qu’ont les francophones devant les Flamands extrémistes aujourd’hui.” Vergeet de wet van Godwin, hier is de wet van Spaak. Bij het ter ziele gaan van het kartel FDF-MR voert La Libre Belgique zonder veel tegenspraak Grande Dame Antoinette Spaak op. Afgaand op het interview komt de nieuwsgierige lezer te weten dat met les extrémistes eigenlijk heel Vlaanderen bedoeld wordt. Of nee, dat is ook weer niet waar, want mevrouw Spaak stelt dat het mogelijk moet zijn met de Vlamingen te Brussel een pact af te sluiten, want de dutskes seront minorisés. Hoe grootmoedig. Et qu’est-ce qu’on dit maintenant? Merci madame, merci. Het worden trouwens zware tijden voor MR. Dat leiden we af uit het woordgebruik van Brussels parlementslid Vincent De Wolf, als burgemeester van Etterbeek altijd zeer eloquent en krachtdadig bij interpellaties en onnozele vragen, maar die het in parlementaire commissies - let op het verschil - begint te hebben over cacaphonie, met de nadruk op cacà. De Wolf werd voor de flauwe woorspeling waarmee hij het dossier-Havenlaan beschreef uitgejouwd door de rest van het aanwezige parlement. Maar wat zien we daar, op die foto in La Libre: of mevrouw Spaak is gefotografeerd voor een bamboeplant – ófwel het betreft hier een bosje cannabis. Gebruik van dat laatste wil nog wel eens tot merkwaardige percepties van de werkelijkheid leiden, zoals bekend.

CHIEN ÉCRASÉ ELSENE – Totaal onverwacht: het nieuws bereikt ons dat op de gemeenteraad van Elsene een vraag is gesteld over de reclame voor alcholische dranken die al sinds geruime tijd de gevel aan de overkant van het Flageyplein (ont)siert. Het ding zou flirten met het legale, want de afmetingen zouden veel te groot zijn om daar te kunnen hangen. Wat natuurlijk grappig zou zijn, want op het spandoek staat naast reclame voor een blond bier ook het logo van de gemeente Elsene. LANTERFANTIJE – Naar verluidt zou er in deze stad een MIVB-preventiemedewerker rondlopen die het woord Zuidstation niet begrijpt. Met zulke informatie moet je opletten, want het zijn zware aantijgingen. De kans bestaat natuurlijk wel dat de agent in kwestie gestoord werd in zijn overpeinzingen over het feit of hij al dan niet bezig is met preventie, medewerking of samen met een collega in metrostations rondloopt, dan wel gewoon op weg is. Dergelijke dingen gebeuren wanneer er een verdacht pakje wordt aangetroffen in een metrostation, bijvoorbeeld. Stel dat u dan gewoon vriendelijk wilt melden dat er een verdacht pakje rondslingert - u kunt zich de moeite besparen. LOKET – Maar het kan natuurlijk een eenmalige misser geweest zijn van een weinig wakkere medewerker. Hoewel, zelf maakten we al mee dat we in het Noordstation niet uitgelegd kregen dat er op de verdieping onder het MIVB-loket een zwerver lag te bloeden. Althans: we kregen het wel uitgelegd, maar alleen als we de loketbediende van zijn faciliteiten gebruik lieten maken.

BRUSSELS BLAUW

www.vldbrussel.be

info@vldbrussel.be Tel: 02/549.66.60 Fax 02/549.65.92 Nieuwsbrief Open Vld-Brussel sept 2011

0 1 / 1 0 / 11 VANAF 17U30 TOT 22 U EETFESTIJN EN CHAMPAGNEBAR

Guy Vanhengel Vice-premier Gemeenteraadslid Evere

Guy Vanhengel Open Vld-Evere en Schaarbeek Willemsfonds Schaarbeek-Evere nodigen u uit op de 24ste Omnisportzaal Evere, Oudstrijderslaan 300, 1140 Evere Het Willemsfonds Schaarbeek-Evere is een liberale, Vlaamse en vrije cultuurvereniging die lezingen, bezoeken aan tentoonstellingen en uitstapjes organiseert. Open Vld Schaarbeek en Evere zijn twee dynamische, liberale, lokale afdelingen die onder andere viermaal per jaar de liberale nieuwsbrief “Open Stad” verspreiden. Elk jaar organiseren Open Vld en het Willemsfonds samen in oktober de “Os aan ‘t spit”, de nieuwjaarsreceptie in de eerste week van januari en in het voorjaar is er de Blauwe Brunch. Hiermee willen we in Evere en Schaarbeek een stem aan het liberalisme geven, zowel levensbeschouwelijk als politiek. Guy Vanhengel: “Ik ben blij dat ik daar de voorbije jaren het gezicht van mocht zijn, goed wetend dat een hele ploeg daaraan meewerkt”. Kom met ons

kennismaken en geniet van een gezellig avondje uit op zaterdag 1 oktober op de Os aan‘t Spit in de sporthal in Evere, Oudstrijderslaan 300. Martine Raets, Voorzitter Open VldEvere Quentin van den Hove, Voorzitter Open Vld-Schaarbeek Elisabeth Schraepen, Voorzitter Willemsfonds Schaarbeek-Evere Bob Delafaille, Penningmeester Willemsfonds Schaarbeek-Evere Johan Basiliades, Secretaris Willemsfonds Schaarbeek-Evere Eetkaarten in voorverkoop aan 15 euro, kinderkaart aan 7,5 euro . Bestellen kan door te storten op rekeningnummer: 001-2165559-13 (met vermelding van naam en adres). Na ontvangst van betaling sturen we uw kaarten op. Info: Martine Raets, voorzitter Open Vld-Evere op 0497/599.564

Namens René Coppens, Els Ampe, Guy Vanhengel, Jean-Luc Vanraes, Annemie Neyts, Carla Dejonghe, Ann Brusseel en Herman Mennekens: welkom Khadija! (vlnr)

De 44-jarige Khadija Zamouri legt op 6 juli de eed af in het Vlaams parlement. Na het zomerreces zal ze de plaats innemen van Jettenaar Sven Gatz, die na 16 jaar in het Vlaams en het Brussels parlement, de nationale politiek achter zich laat. Khadija Zamouri is een Nederlandstalige Brusselse en was de eerste regentes van allochtone oorsprong in Vlaanderen. “Nu krijg ik de kans om in het Vlaams Parlement mijn droom en die van vele anderen waar te maken. Als regentes en moeder van 4 ken ik de problematiek van het Nederlandstalig onderwijs in Brussel door en door. Het lot van

jongeren is mijn zorg. Heel wat Brusselaars uit achtergestelde wijken zijn trouwens actief in de informele economie en zijn heel ondernemend op de koop toe. Meer sturing doet het potentieel aan ondernemerscapaciteit veel beter renderen voor de stad en voor de arbeidsmarkt. De juiste opleiding en vorming bieden een oplossing voor veel teleurstellingen. Brussel is een mooie, groene, dynamische stad. Het is niet altijd gemakkelijk, maar samen maken we er werk van!”

NEEM OOK EENS EEN KIJKJE OP ONZE WEBSTEK WWW.VLDBRUSSEL.BE

BDW 1297 PAGINA 8 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Mobiliteit > Alain Flausch stopt als CEO bij de MIVB

‘Ik ben geen man van het geld’ Vriend en vijand zijn het erover eens: in elf jaar heeft Alain Flausch (62) de MIVB van een wat stoffige openbaarvervoersmaatschappij in een stevig presterend overheidsbedrijf veranderd. Met ideeën uit de managementswereld en zijn franc parler joeg hij in het begin de vakbonden vaak in de gordijnen, maar achteraf gezien heeft Flausch de MIVB, de grootste werkgever van Brussel, meer dan één dienst bewezen. Het aantal reizigers is in tien jaar bijna verdubbeld; metro-, bus- en tramvloot zijn vernieuwd, het bedrijf is op een nieuwe leest geschoeid en het openbaarvervoersnet is drastisch hertekend. Er is een eerste aanzet gegeven tot de automatisering van de metro en de uitbreiding van het metronet. Maar de belangrijkste graadmeter van het succes van de MIVB is misschien

BRUSSEL – Alain Flausch stapt op als CEO van de MIVB. Hij gaat aan de slag bij de International Association of Public Transport. Hij verlaat de MIVB met een mooi palmares, maar neemt niettemin verbitterd afscheid. ‘Ik ben moe.’ nog de dekkingsgraad. Die geeft aan hoeveel eigen inkomsten de MIVB heeft. Onder Flausch is de dek-

Vraag is of de MIVB nog een politiek onafhankelijk persoon zal durven te kiezen

Alain Flausch: ‘De politieke druk op de MIVB is drastig toegenomen.’

kingsgraad gestegen van 36 procent in 2000 naar bijna 53 procent vorig jaar. Dat scheelt een flinke slok op de borrel voor de Brusselse belastingbetaler. Flausch had ongetwijfeld graag in schoonheid willen eindigen bij de MIVB, maar een mooi afscheid is

het niet geworden. Op de persconferentie voor zijn afscheid kon hij zijn verbittering nauwelijks verbergen. Flausch wilde erkenning voor zijn werk. Liefst in klinkende munt. Sinds 2005 lag een vraag tot opslag op tafel van de raad van bestuur van de MIVB. Die weigerde. De relaties

tussen Flausch en de MIVB verslechterden zienderogen. Flausch verdient 180.000 euro per jaar. Dat is veel, maar niet exorbitant. Het is iets minder dan wat de CEO’s van de De Lijn en TEC verdienen en de helft van wat de drie NMBS-directeurs binnenslepen.

Toch gaat het voor Flausch niet alleen over geld: “Ik ben geen man van het geld. Anders had ik niet voor de MIVB gekozen. Zelfs een schouderklopje kon er niet af.” Ook politieke bemoeienissen liggen ten grondslag aan zijn vertrek. Volgens de CEO is de druk uit de Brusselse regering hand over hand toegenomen en wordt het steeds moeilijker om de MIVB te runnen als een autonoom overheidsbedrijf. Flausch vertrekt op een moment dat de MIVB in volle onderhandeling is over een nieuw beheerscontract. Dat maakt het ontslag extra pijnlijk. Het is nu aan de Raad van Bestuur om snel een nieuwe CEO te vinden. Vraag is of die, na de kritiek van de voorbije jaren op Flausch, nog een politiek onafhankelijk persoon zal durven te kiezen. Vice-voorzitter van de raad van bestuur Ridouane Chahid (PS) verklaarde vast al een CEO te willen die “weer menselijkheid kan brengen in het bedrijf”. Hij ontkende zelf kandidaat te zijn. SVG

ADVERTENTIE

KLLLLM LEVE DE GEUS

dinsdag 4 oktober 2011, 20u Onze waarden. Welke toekomst voor het humanisme?

Lezing door Jurgen Slembrouck (niet-confessioneel, moreel consulent Universiteit Antwerpen) In kunstgalerie Quest21, Stalingradlaan 21, 1000 Brussel

dinsdag 6 december 2011, 20u Zedenleer of levensbeschouwing op school? Debat met Patrick Loobuyck (doctor in de moraalfilosofie, UGent) en Mario Boulez (voorzitter werkgemeenschap lerarenethiek/coördinator DigiMores) o.l.v. Ludo Abicht (publicist, filosoof ). In de conferentiezaal van het huisvandeMens Brussel, Stalingradlaan 18-20, 1000 Brussel

najaar 2011 Actuele uitdagingen voor de vrijzinnigheid!

P inkomprijs €3 / €5; graag vooraf inschrijven: huisvandeMens 02/242 36 02, brussel @ demens.nu Humanistisch Vrijzinnig Vormingswerk 02/742 03 23, hvvbrussel @ skynet.be Masereelfonds 02/502 38 80, brussel @ masereelfonds.be Uitstraling Permanente Vorming vzw 02/629 27 50, upv @ vub.ac.be Willemsfonds 02/218 44 88, willemsfonds.brussel @ skynet.be Met de steun van de instelling morele dienstverlening brussel

een initiatief van

BDW 1297 PAGINA 9 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Onderwijs > Hotelschool Elishout is echte landmark

Een kookeiland van dertien etages

De keukentoren is volgens Vanraes een primeur voor België. Zelfs uniek in de wereld. Je kunt er ook niet naast kijken. Vanaf de autoweg zie je de naam Elishout schitteren. De hotelschool is daarmee allicht de best zichtbare van de 27 Nederlandstalige hotelscholen in het land. Volgens De Geyter moet de toren de chaotische pracht van de campus in de verf zetten. Toen COOVI/CERIA kort na Wereldoorlog II werd gebouwd, lag de campus in de velden. De ligging aan het kanaal werd gekozen om de aanvoer van kolen te vergemakkelijken. De Geyter vergelijkt de oude campus met de architectuur van Frank Lloyd Wright. Voor de restauratie van de bestaande gebou-

wen werd een beroep gedaan op de expertise van Barbara Van der Wee. De leerlingen en cursisten van de hotelafdeling van Elishout hebben niet alleen een prachtig uitzicht, ze leren en werken er ook in hoogtechnologische keukens. Aan Elishout volgen 1.500 cursisten les. In de afdeling voeding, maar ook in tal van andere domeinen. De secundaire dagschool telt ruim 500 leerlingen: koks en kelners, bakkers, slagers en tuinders. Een bouwvergunning in de wacht slepen voor de toren was een ware lijdensweg. Het college van de Vlaamse Gemeenschapscommissie keurde al in 2000 een budget van 25 miljoen euro goed voor restauratie

ANDERLECHT – Toekomstige koks van ‘Elishout’ roeren voortaan twaalf hoog in de potten, toekomstige kelners doen het nog een etage hoger. Elishout is de enige hotelschool van het land met een kooktoren. En die is nog van een befaamde architect ook. Niemand minder dan Xaveer De Geyter tekende de plannen. “The sky is the limit,” aldus minister Jean-Luc Vanraes (Open VLD) bij de opening.

Op de hotelafdeling van Elishout hebben ze niet alleen een prachtig uitzicht, de leerlingen werken er ook in hoogtechnologische keukens. en nieuwbouw van Elishout. Het zou tot mei 2008 duren vooraleer toenmalig collegevoorzitter Guy Vanhengel (Open VLD) de eerste steen kon leggen. De uiteindelijke kostprijs bedraagt 28 miljoen euro. Rond de toren ligt nog een grote lap grond, indien nodig kan er in de toekomst

nog bijgebouwd worden. Met de toren heeft de Nederlandstalige Elishoutschool in elk geval een eigen identiteit. Dat was meer dan nodig. Toen de splitsing van de provincie Brabant ook een boedelscheiding van de tweetalige COOVI/ CERIA-campus met zich meebracht,

ADVERTENTIE

Met de keuken toren laten de Brusselse Vlamingen zien dat ze ambitie hebben. Dat smaakt naar meer gingen de Franstaligen met de beste brokken aan de haal. Ze erfden de identiteit van de school met de veertig meter hoge toren in jarenvijftigarchitectuur. De VGC moest het stellen met een samenraapsel van uiteenlopende gebouwen. De opdracht voor een ontwerpwedstrijd luidde: creëer een campus met een eigen identiteit, maar in harmonie met de bestaande gebouwen. Met de keukentoren laten de Brusselse Vlamingen zien dat ze ambitie hebben. Dat smaakt naar meer. Danny Vileyn www.elishout.be

ADVERTENTIE

VICTOR HORTA REVISITED! The Art of living and shopping

Onthaal en Promotie Brussel en de Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek bereiden samen de weg voor naar Muntpunt, dat in 2012 zijn deuren opent op het Muntplein. Muntpunt wil voor iedereen dé place to be zijn in Brussel voor boeken, ontmoetingen en info over Nederlandstalige diensten en evenementen.

HORTA 150!

Bouw mee aan ‘dé place to bru’

Datum: van 5 oktober tot 4 december 2011 Open: van 10 tot 17 uur (van dinsdag tot vrijdag) Van 10 tot 18 uur (weekend) Plaats: BELvue Museum, Paleizenplein 7, 1000 Brussel. Gratis toegang.

Rondleidingen in de tentoonstelling

Individueel

op zaterdag 8 en 22 oktober, 12 en 26 november om 10.30 uur – duur: 1 uur – prijs: 5€/persoon Reservatie verplicht

Groepen

Gratis toegang – geleid bezoek: 74€ / groep van maximum 20 pers. Data en uren op aanvraag – reservatie verplicht Symposium: 2011, Victor Horta revisited! zaterdag 3 december van 10 tot 18 uur in het Belgisch Stripcentrum, Zandstraat 20, Brussel - prijs 15€ (studenten: 5€) Reservatie verplicht

Om onze gloednieuwe organisatie uit te bouwen en te beheren, zoeken we een

Algemeen directeur (m/v)

Uw uitdaging

• Als directeur formuleert u de opdracht van Muntpunt en vertaalt u het strategisch plan naar doelstellingen, organisatiestructuur en werkprocessen. • U plant, coördineert en volgt de activiteiten van Muntpunt op waardoor u een kwaliteitsvolle werking en hoge klantentevredenheid garandeert. • U bouwt sterke samenwerkingsverbanden uit teneinde de kwaliteit en de professionaliteit van de dienstverlening verder te verhogen.

Uw profiel

• U hebt een hart voor Brussel en een ruime ervaring in een informatie– en communicatieomgeving. • U bent vertrouwd met perscontacten en publieke optredens. • U bent een echte peoplemanager. Daadkrachtig en begeesterend, slaagt u erin de neuzen in dezelfde richting te zetten. • U hebt een goede kennis van het bibliotheekwezen, informatietechnologie, PR en communicatie en een algemene kennis van HR, financiën, logistiek en marketing. • U communiceert vlot in drie talen (Nederlands, Frans, Engels). • U beschikt over een Master diploma of gelijkwaardig door ruime en relevante ervaring.

Ons aanbod

Een uitdagende job in een dynamische, jonge omgeving met een competitief loonpakket dat naast een aantrekkelijk salaris ook extralegale voordelen omvat.

U staat te popelen om deze uitdaging aan te gaan?

Alle reservaties: Korei@skynet.be Een initiatief van Architecture Archive - Sint-Lukasarchief VZW, Korei VZW en Erfgoedcel Brussel. www.sint-lukasarchief.be - www.korei.be - www.erfgoedbrussel.be - www.belvue.be

Bezorg ons uw kandidaatstelling met cv en motivatiebrief voor 18 oktober via http://muntpunt.talentfinder.be en gebruik referentie VA1457 en parallel per post aan Muntpunt, t.a.v. de Voorzitter, Munt 6, 1000 Brussel. Om de ICT omgeving -en infrastructuur te organiseren en te beheren, zoeken we ook een ICT-beheerder. Bekijk onze vacatures op www.muntpunt.be.

BDW REGIO

BDW 1297 PAGINA 10 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Verkeer > Bral wijdt Autoloze Zaterdagplein in

‘Inwoners en middenstand snakken naar autoloos plein’ Debaele, die bij afwezigheid van de baas spreekt in naam van de zaak. “Zonder auto’s zou het pleintje veel aantrekkelijker zijn, meer mensen zouden op ons terras komen zitten en onze omzet zou stijgen.” De Servische uitbater Ljubisa Skaleric van restaurant Residence Downtown is laaiend enthousiast en zoekt naar mogelijkheden om het plein aantrekkelijker te maken. “Hier stond vroeger een standbeeld van Verhaegen, de stichter van de ULB. Nu staat het voor de campus van de universiteit, maar het bewijst dat dit plein een verleden heeft,” zegt Skaleric met Brusselse flair. De nabijheid van de Vismet is volgens Skaleric een troef. “Toeristen komen hier vaak omdat het om de hoek is, maar toch buiten de toeristische zone, dus vinden ze dat ze hier waar voor hun geld krijgen. Als we die mensen nu ook eens een mooier plein konden geven. Daarvoor moeten we terugkijken naar wat hier vroeger was.”

Hechtere band

Van het Zaterdagplein (hier tijdelijk omgedoopt) een écht plein maken, autoloos, met plaats voor spelende kinderen en menselijk contact, dat zou de buurtbewoners wel wat lijken.

BRUSSEL – Wat is het verband tussen het Beursplein, het De Brouckèreplein, het Fontainasplein en het Zaterdagplein? Het zijn geen pleinen, maar kruispunten. Bral, dat zijn kantoren al twaalf jaar op het Zaterdagplein heeft, wil daar iets aan doen en wijdt voor eigen deur met de steun van alle buren – maar zonder toestemming van de politie – het ‘Autoloze Zaterdagplein’ in, al was het maar voor één dag. De inwijding vond de dag voor autoloze zondag plaats, met als doel de straat tijdens de hele week van de mobiliteit autovrij te houden. De Brusselse Raad voor het Leefmilieu (Bral) diende daarvoor een aanvraag in, maar die werd afgewezen door het schepencollege van de stad, volgens Bral omdat ze de aanvraag niet goed hebben bekeken. “Deze straat autovrij maken heeft een minimaal effect op het verkeer. Het zou enkel het sluipverkeer in het verlengde van de Wolvengracht tegenhouden,” zegt Jeroen Verhoeven, mobiliteitsmedewerker van Bral. Aan één kant was het plein afgezet met een tafel waar je gratis vruchtensap en soep kon krijgen, aan de andere kant hing een doek waarop een gigantisch straatnaambod dat het Autoloze Zaterdagplein aankondigde voor de auto’s die van De Brouckère kwamen. Op de tien me-

ter autovrije straat waren wat kinderen met… autootjes aan het spelen of in de hangmatten aan het ravotten, terwijl de volwassen ideeën uitwisselden over hun toekomstplannen met het plein. Om halféén werd het Autoloze Zaterdagplein dan plechtig ingewijd (zie foto) onder het goedkeurend oog van staatssecretaris voor Mobiliteit Bruno De Lille.

Leefruimte Het Zaterdagplein is een paar jaar geleden heraangelegd in een poging er een plein van te maken, maar een eenrichtingsstraat splijt het in tweeën. Door de kasseien rijden de auto’s niet al te hard, maar het sluipverkeer houden ze niet tegen. En dat is waar de schoen knelt voor de buurtbewoners. “Het is een eenrichtingsstraat, maar auto’s die van de Begijnhofwijk komen zien dat soms niet en rijden de straat van de

verkeerde kant in. Als er dan net een auto van de andere kant komt, zit het verkeer vast,” zegt Verhoeven. Het idee van Bral is de rijstrook die van de Begijnhofwijk in de richting van De Brouckère gaat weg te ha-

autoloos, met plaats voor spelende kinderen, menselijk contact en gezelligheid. Want als er iets was dat opviel tijdens de Bralactie, was het dat alle buren plots met elkaar gingen praten. Zonder auto’s werd het Zaterdagplein een dorpsplein.

Omzetstijging Ook opvallend: alle buurtbewoners waren te vinden voor deze actie, inclusief restaurant Residence Downtown en volkscafé De Post. “Het is

Bruno De Lille: “Autoloze zones van boven af opleggen is niet steeds de beste oplossing. Als de vraag uit de buurt komt, is er een veel groter draagvlak” len. De rijstrook van Begijnhof naar Sint-Katelijne zou wel blijven, voor de bereikbaarheid van het hotel en voor leveranciers. Zo zou het Zaterdagplein opnieuw een plein worden,

maar een smal straatje, maar er is zo vaak verkeerschaos door auto’s die de straat in de tegengestelde richting inrijden, en dan beginnen de claxons,” zegt barman Erik

Volgens Jeroen Verhoeven van Bral is ook het interimbureau achteraan op het plein te vinden voor een autoloos plein. Het lawaai van sluipverkeer op de kasseien weergalmt tegen de gevels van de smalle straat en zorgt voor extra geluidsoverlast. In de wetenschap dat het in Brussel juist de middenstand is die altijd ijvert voor bereikbaarheid en parkeerplaatsen, is het verrassend dat hier zo’n unanimiteit heerst. Volgens Bruno De Lille blijkt trouwens uit studies dat niet de bereikbaarheid met de auto maar wel met openbaar vervoer en de gezelligheid van een winkelbuurt belangrijk zijn voor klanten. De Lilles kabinet stimuleert dit soort initiatieven. “Autoloze zones van boven af opleggen is niet steeds de beste oplossing. Als de vraag uit de buurt komt, is er een veel groter draagvlak,” zegt De Lille. “Sommige mensen zijn eerst tegen, maar als je dan zo’n tijdelijke actie organiseert, zien ze dat de buurt aangenamer wordt, dat er plaats is voor spelende kinderen, dat buren elkaar ontmoeten, dat er een hechtere band ontstaat tussen buurtbewoners. Het is belangrijk situaties te creëren waarin de bewoners en plaatselijke handelaars dat kunnen beleven. Als ook zij dan voor autoloze straten en pleinen gaan pleiten, zal de stad wel moeten volgen.” Benjamin Tollet Meer info op www.bralvzw.be

BDW 1297 PAGINA 11 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Sint-Jans-Molenbeek > Geviseerde crèche eindelijk open

Oudergem > Jeugdhuis Alleman is veertig © Y VAN GLAVIE

Hout, palen: nieuwe architectuur voor moeilijke buurt.

Aan een spoorwegberm In mei werd de crèche aan de Jean Dubrucqlaan door vandalen kort en klein geslagen op een zucht van haar voltooiing. Pas vorige week konden de deuren eindelijk opengaan. De crèche kreeg de naam L28 mee, naar de gelijknamige spoorlijn in de buurt, vlak aan de site van Thurn&Taxis. In het kader van het wijkcontract Schelde - Maas voorziet de gemeente Molenbeek er 25 Franstalige kinderplaatsen. Boven het kinderdagver-

blijf komen acht sociale woningen. Het hoeft geen betoog dat L28 zich in een moeilijke buurt bevindt. De architectuur van het gebouw - volledig met houten buitenbekleding en moderne portaalpalen op het gelijkvloers van de hand van de B architecten - lijkt dan ook gedurfd. De opening van de crèche is de eerste fase van een breder project. Naast het verblijf komt er in de buurt ook een nieuwe speeltuin. Fase twee moet een deel van de spoorwegberm omvormen tot groene tuin. CD

Anderlecht > Kandidaat voor nieuwe basisschool in Het Rad

Financiers gezocht

TELEXREGIO

Het Rad krijgt er tegen volgend schooljaar misschien een Nederlandstalige basisschool bij. De gemeente Anderlecht dient daarvoor deze week een dossier in bij het Brussels Gewest. Er zou daar plaats zijn voor 220 leerlingen, gespreid over vier kleuter- en vier lagereschoolklassen. De nieuwe school zou tussen de huidige twee scholen van de gemeente in de Melckmanslaan in komen te liggen, op een terrein dat eigendom is van de VGC en het Bruso. Naast tien containerklassen zou er ook plaats zijn voor een gymzaal, een eetzaal en twee speelplaatsen. De financiering, of toch een deel ervan, zou van het Ge-

west komen, dat een projectoproep voor de bouw van Nederlandstalige en Franstalige scholen heeft gedaan en daarvoor 9 miljoen uittrekt. Als de Anderlechtse school in aanmerking komt, dan zal de gemeente waarschijnlijk toch nog andere geldschieters moeten vinden. “We denken dan in eerste instantie aan de Vlaamse gemeenschap en misschien de gemeente,” zegt Hannes De Geest, die zich met het dossier bezighoudt. De keuze voor containerklassen ligt voor de hand. “Het past binnen de projectoproep van het Gewest en het is ook de enige manier om goedkoop en op korte termijn in klassen te voorzien,” aldus De Geest. Bruno Schols

Dit weekend hebben de leden van Alleman een heuglijke dag gevierd: veertig jaar geleden opende het dynamische jeugdhuis voor het eerst zijn deuren. Ondertussen zijn ze alweer volop bezig de activiteiten voor het nieuwe jaar op te zetten met nieuwe jeugd. Dat lukt aardig; alleen heeft de nieuwe lichting andere interessesferen dat de oude. Maar het is zeker niet de bedoeling dat de ‘ouderen’ veranderen in tooghangers die dan wat cynisch de ‘jeugd van heden’ van commentaar voorzien. Het programma is zich nog aan het ontwikkelen, maar nu al staat vast dat het gamen op een groot scherm een succes wordt. De samenkomsten worden pas op het laatste moment gepland, via Facebook en websites. Enkele oudgedienden haalden in Den Dam, het blad van het gelijknamige gemeenschapscentrum herinneringen op. Eerst kwamen ze

samen in een lokaal van de chiro, of in een van de ouderlijke garages, of in de kelder van de kerk, tot zij een eigen pand kregen, de beroemde Steenostaat 6. Patriarch Jos Fannes vertelt verder dat hij er vanaf het begin bij was toen de nieuwgeborene gewoon Brussel 16 heette, naar het postnummer van Oudergem: “Het programma en het dagelijks beheer liet ik steeds aan de jongeren zelf over. Ik probeerde de juridische en technische problemen met ministeries en aannemers af te handelen. En verder fungeerde ik wat als praatpaal en als waarborg tegenover de ouders.” Als het om stand-upcomedy gaat, heeft Alleman zich in de voorbije jaren een dijk van een reputatie opgebouwd, maar wat de toekomst betreft, willen ze zich nog niet in de kaarten laten kijken.

Lieven Bulckaert

Groene gemeenteraadswissel ELSENE – Op de jongste gemeenteraad heeft oppositieraadslid Zohra Chbaral (Ecolo) haar vertrek aangekondigd. Chbaral verhuist naar Schaarbeek en stelde dat haar vertrek een persoonlijke beslissing is, geen politieke. De ecologiste heeft elf jaar in de Elsense gemeenteraad gezeteld en hield zich vooral bezig met sociale zaken en onderwijs. Een beetje bekendheid verwierf ze ech-

ter toen ze in 2009 schepen van Cultuur Yves de Jonghe d’Ardoye (MRPRL) beschuldigde van racisme. Die laatste had toen als grap een mail rondgestuurd met een vergelijking tussen Joden en moslims die bij Chbaral niet in goede aarde viel. Het komende jaar wordt Chbarals plaats ingenomen door Marie-Carmen Bex, die nu beheerder is bij De Elsense Haard. CD

ADVERTENTIE

S OCIALE V ERHUURKANTOREN

Verhuur uw woning zorgeloos Gegarandeerde huur elke maand

PANDJESHUIS ZIT OP VEEL GELD BRUSSEL - De Berg van Barmhartigheid, beter bekend als het Pandjeshuis, heeft een reserve van 3,3 miljoen euro. Dat is niet naar de zin van gemeenteraadslid Jacques Oberwoits (MR). “Is de Berg van Barmhartigheid geen ordinaire verkoopszaal geworden?” vroeg Oberwoits zich tijdens de jongste gemeenteraad van de stad Brussel af. De Berg van Barmhartigheid denkt volgens Oberwoits veel te financieel. De 3,3 miljoen euro zou de gebruikers van het Pandjeshuis, mensen in geldnood die

‘Er was niet veel voor jongeren in Oudergem’

een kunstvoorwerp of juwelen in pand geven in ruil voor geld, ten goede moeten komen. Maar gemeenteraadslid en voorzitter van het Pandjeshuis Christian Van Der Linden (PS) was niet onder de indruk. Het hoge bedrag is volgens hem te danken aan goed bestuur en de prijs van het goud die in een paar jaar vervijfvoudigd is. Volgens Van Der Linden moet het Pandjeshuis tegen 2018, de vierhonderdste verjaardag van de instelling, ook grote investeringen doen. DV

Verzekerd verhuurbeheer Onderhoud van uw woning Steun voor de renovatie Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

BIBLIOTHEEK VAN DE MAGHREB Het Centre Culturel Maghrébin - Espace Magh, gevestigd in de Priemstraat 17, krijgt van de stad Brussel een subsidie van 10.000

euro voor het aanleggen van een gespecialiseerde bibliotheek over de Maghreb (dat is het geheel van de Noordwest-Afrikaanse regio,

dus niet alleen Marokko, maar ook Mauritanië, Algerije, Tunesië en Libië). Dat heeft de gemeenteraad beslist. DV

M�� B�� H�� G��

BDW REGIO

BDW 1297 PAGINA 12 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Expositie > Gemeenteraad boos

Molenbeek > Voor jongeren tussen 14 en 20

Duurzame toren is ‘spuuglelijk’ Jongerencoach voor Maritiemwijk

De expotoren zet kwaad bloed.

Ongepast en spuuglelijk. Dat vinden meerderheid en oppositie van de stad Brussel van de expotoren ‘Brussel, duurzame stad’ die pal voor de Sint-Michielskathedraal werd neergepoot en er drie maanden blijft staan. De duurzame toren van minister voor Leefmilieu Evelyne Huytebroeck (Ecolo) verhindert toeristen een mooie foto van de kathedraal

te maken. Marion Lemesre (MR) zegt vanaf de oppositiebanken dat het ook gevaarlijk is om de toren te beklimmen. Ook het schepencollege vindt de 25 meter hoge toren een miskleun. “We hebben niet goed opgelet,” verontschuldigde schepen van Stedenbouw Christian Ceux (CDH) zich. Danny Vileyn

De gemeente heeft een jongerencoach aangetrokken voor de ‘moeilijke’ Maritiemwijk. Arne Siebens zal er met de jongeren culturele projecten op poten zetten. Hij moet vooral jongeren tussen veertien en twintig 20 jaar bereiken. Want die groep wordt nu in de kou gelaten, geeft schepen Jef Van Damme (SP.A) toe. “Deze leeftijdsgroep wordt eigenlijk nog te weinig bereikt. Het is ook de meest problematische groep. We gaan jongeren begeleiden in het opzetten van culturele activiteiten, zoals toneel, muziek, dans, wijkfeesten, circus, enzovoort. Maar we willen zeker en vast niets opleggen. De bedoeling is dat we de jongeren nu zelf aan het aan het woord laten en hen dingen laten organiseren, weliswaar met de nodige steun en begeleiding. We laten jongeren zelf kiezen hoe ze zich cultureel willen ontwikkelen.” De jongerencoach moet ook de samenwerking meer stimuleren tussen de bestaande organisaties in de wijk. Jongerencoach Arne Siebens benadrukt dat de jongeren in de wijk nu kansen worden geboden om iets te organiseren.

B w

“Deze leeftijdsgroep wordt nog te weinig bereikt. Het is ook de meest problematische groep” “Het is de bedoeling dat jongeren in de Maritiemwijk zelf een stukje verantwoordelijkheid gaan opnemen. We reiken hen kansen aan om initiatieven te nemen, onder begeleiding. We willen hun professionele en sociale vaardigheden ontwikkelen op het gebied van werk, vrije tijd en familie. We willen echt leven in de brouwerij krijgen. We gaan de problemen in de wijk wel bespreken, maar zonder alles te gaan problematiseren. In de toekomst zullen er hoe dan ook zeker nog spanningen zijn. Dat kun je niet vermijden.” De jongerencoach zal gedurende minstens twee jaar in de Maritiemwijk werken. Matthias Vanheerentals

ADVERTENTIE

in Cinema Rits,

Centrum Morele Dienstverlening is vanaf nu het Dansaertstraat

huisvandeMens!

70, 1000 Brussel telkens om 19u00.

DeMens.nu staat in voor de uitbouw van de vrijzinnig humanistische dienstverlening in Vlaanderen en Brussel. Iedereen die het wenst kan in een huisvandeMens terecht voor informatie over o.a. ethische thema’s, maar ook voor info over plaatselijke vrijzinnig humanistische initiatieven en activiteiten. Heb je nood aan een luisterend oor (morele bijstand) of wil je samen stil staan bij een belangrijk moment in het leven (plechtigheden), dan ben je hier aan het juiste adres. Als deMens.nu willen we er immers zijn voor mensen.

Iedere lm zal worden ingeleid door een deskundige.

voor mensen door voor mensen door mensen Stalingradlaan 18-20, Jetse laan 362, 1000 1090 Brussel Jette [Premetrostation [Bus 13 enAnneessens] 14 halte Legrelle] Tel. 02Tel. 24202 36513 02 16 33 E-mail:E-mail: brussel@deMens.nu jette@huisvandeMens.nu

Deelname is gratis.

Onze dienstverlening is kosteloos.

Donderdag 6 oktober 2011

Souls zin inSilent deMens.nu zondag

Regie: Aleksei Fedorchenko - Release datum: 2010 Inleiding: Jan Van2011 den Brande en Didier De Swert (huisvandeMens Brussel) 28 augustus

Verenigingendorp ‘Actief in Jette’2011 Donderdag 13 oktober

14u00-18u00 Locatie: Garcetpark Jette Departures Doorlopend ballonnenclown Regie: Yojiro Takita - Release datum: 2008 Inleiding: Mayke Vermeren, Coördinator Zebra-cinema en free-lance lmdocente

maandag 29 augustus 2011

Jaarmarkt Jette Donderdag 20 oktober 2011 Jetse laan 362, 1090 Jette [Bus 13 en 14 halte Legrelle] Tel. 02 513 16 33 E-mail: jette@deMens.nu

10u00-16u00Cemetery Locatie: hoek Secretinlaan/Heilig Hartlaan State Regie: DeenBoeck allerlei animaties voorFilip groot klein - Release datum: 2010 Inleiding enreuze nabespreking: Clown, ballonnen, rodeo, vier op eenRaf rij … Aghekian, cultureel antropoloog, werkzaam in Kinshasa.

bezoek ons voor meer info op www.deMens.nu

Evere > Natuurvereniging protesteert tegen wandelpad

Walckierspark: waar de eikelmuizen huizen Het Walckierspark gaat voor een deel open voor het grote publiek. Natuurverenigingen zijn daar niet over te spreken.

Baptist Bosmans en Dimitri Pirard, uit het raam van het gerenoveerde Mutske hangend.

LAKEN > Box-in-the-box moet geluidsoverlast elimineren

’t Mutske in ’t nieuw LAKEN - Na een renovatie van drie jaar kunnen de jongeren van Laken en omstreken opnieuw terecht in jeugdhuis ‘t Mutske aan de Schapenweg. Dit weekend is er een groot feest.

UIT DE OUDE DOOS

’t Mutske ligt op de grens tussen Laken en Koningslo, in een buurt met kleine, vaak verouderde rijtjeshuizen. Ook het arbeidershuisje van ’t Mutske was drie jaar geleden nog krakkemikkig en slecht geïsoleerd. Tijdens fuiven kreeg het jeugdhuis dan ook geregeld klachten van de buurt. Daarom besloot het bestuur het huisje grondig te verbouwen. De renovatie werd zopas afgerond. Om geluidshinder te voorkomen ontwierpen het architectenbureau Plan A en een geluidsingenieur een box-in-the-box: alles is supergeïsoleerd en nergens raken de binnenmuren de buitenmuren. Dit systeem werkt wel alleen als alle ramen en deuren dicht blijven. Op de fuiven zal het nieuwe ventilatiesysteem voor de nodige frisse lucht zorgen. Het huis werd ook toegankelijk gemaakt voor gehandicapten en is met een groendak een stuk milieuvriendelijker geworden. Terwijl zowat alles veranderd is, zijn de oude fauteuils en andere meubels, meestal afdankertjes, gebleven. “We willen bewust geen trendy meubilair,” zegt Baptist Bosmans, de nieuwe beroepskracht van ’t Mutske, “Het moet nog iets van een bruine kroeg hebben.”

De verbouwing heeft ongeveer een half miljoen euro gekost. Bert Anciaux, de vroegere minister van Brussel en Jeugd (SP.A), gaf 290.000 euro en van de VGC kreeg ’t Mutske 200.000 euro. De kleine rest bekostigde het jeugdhuis met benefietavonden en door zelf een deel van het werk te doen: de jongeren schilderden de muren en bouwden de toog zelf. Tijdens de renovatie zat ’t Mutske drie jaar lang in het onverwarmde schimmelige huis aan de overkant. Daar was alleen een bar, voor andere activiteiten was geen plaats. “Toch hebben we nog steeds een kern van 25 geëngageerde jongeren plus een aantal dat af en toe aanloopt,” zegt Dimitri Pirard, lid van de raad van bestuur. De meesten komen uit Vilvoorde, Grimbergen, Strombeek en Koningslo. De Brusselaars hebben het tijdens de renovatie wat laten afweten. “Maar dat zal veranderen na de opening,” zegt Bosmans. “Dan zullen we hier weer snel met tweehonderd zijn.” Het bestuur plant sportieve activiteiten en workshops: T-shirts of een rugzak maken, misschien zelfs breien. Daarnaast zal er veel muziek te horen zijn. Zo ook op het openingsfeest. Op zaterdagavond treedt, na de dj- en beatboxbattle, het populaire dj-duo Sound of Stereo op, dat ooit zijn carrière begon in ‘t Mutske. www.mutske.be

Bettina Hubo

Een melkmeisje uit de duizend

Het Walckierspark op de grens van Evere en Schaarbeek heeft vele onvermoede troeven: het is een mooi stukje natuur midden in de stad, waar eikelmuizen nesten en andere zeldzame flora en fauna leven. Maar het is ook het eerste landschapspark op het continent, daterend uit de achttiende eeuw. En het is tegelijk het ontbrekend stukje puzzel in de Groene Wandeling die het Brussels Gewest aanlegt rond de hoofdstad. Wie van Schaarbeekstation naar het Moeraske in Evere wandelt moet nu een vervelende omweg maken omdat het Walckierspark niet toegankelijk is voor het publiek. Al enkele jaren geleden probeerde minister van Leefmilieu Huytebroeck (Ecolo) om het park open te stellen voor het publiek via een pad door het natuurgebied. Dat stootte op hevig protest van de Milieucommissie Brussel en Omgeving (MOB), een natuurvereniging die het Walckierspark beheert. Ook binnen Leefmilieu Brussel, eigenaar van het park en de milieudienst van het Brussels Gewest, waren de meningen verdeeld. Wandelaars en fietsers kunnen immers kwalijke gevolgen hebben voor de biodiversiteit. Dat debat lijkt, althans binnen de Brusselse administratie, beslecht. Vandaag stelt Leefmilieu Brussel voor om het oorspronkelijke project, met enkele aanpassingen, in te dienen. “We proberen het historisch erfgoed, recreatie en natuurbehoud met elkaar te verzoenen,” zegt Joël Merlin van Leefmilieu Brussel. “Dat is niet makkelijk, maar we vinden dat een stukje groen in de stad niet volledig afgesloten kan worden voor het grote publiek. Ook mensen kennis laten maken met de natuur is een vorm van natuureducatie.”

BDW REGIO

BDW 1297 PAGINA 13 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Grosso modo twee derde van het park blijft ontoegankelijk voor het grote publiek. Er worden verder wat aanpassingen gedaan aan het voormalige park, dat nu meer weg heeft van een overwoekerd bos. “We willen het waterpeil op het vroeger niveau terugbrengen,” zegt Merlin, “zodat wat overblijft van de achttiende eeuw gevrijwaard kan worden.” Een restauratie van het park is niet aan de orde. Het blijft in eerste instantie natuurgebied. Aan de kant van het spoorweggebied Schaarbeek-Vorming zal een pad van dolomiet worden aangelegd. Aan de Zénobe Grammelaan komt een speelpleintje met alles erop en eraan. Het natuurgebied zal met grachten en afrasteringen van het publieke deel worden afgescheiden.

“Dit is beschermd gebied met grote biologische waarde. Daar kan niet aan getornd worden” Natuurverenigingen als de MOB blijven erbij dat het Walckierspark afgesloten moet blijven voor het grote publiek. Bart Hanssens (MOB): “Wegen en een speelplein aanleggen in het natuurgebied is niet reglementair. Het Walckierspark is beschermd en staat ingeschreven als gebied met grote biologische waarde. Daar kan niet aan getornd worden.” De bouwaanvraag is in openbaar onderzoek. Na de overlegcommissie kan de bouwvergunning afgeleverd worden. Als althans de natuurverenigingen geen roet in het eten gooien, want die dienen nagenoeg zeker een bezwaarschrift in. Steven Van Garsse

Beste lezer, vanaf het nummer dat u in handen hebt tot nieuwjaar presenteren we u wekelijks een prentbriefkaart met oude (soms verdwenen) beroepen. Veel kijkplezier. Op Het melkmeisje van Johannes Vermeer lijkt deze prentbriefkaart uit 1906 geenszins. Toch hebben deze dames evenveel, zoniet meer recht op de titel dan de bevallige jonkvrouw van Vermeer, een dienstmeid die melk inschenkt. Melkmeisjes, de vrouw, dochter of dienstmeid van een veeboer, trokken met melk naar de stad. Ze droegen de kannen op haar schouder, aan een juk of op een hondenkar. Dat er een politieagent op de foto staat, is niet vreemd. Melkmeisjes hadden de kwalijke reputatie de melk aan te lengen met water en werden dan ook vaak gecontroleerd. Melkmeisjes waren er tot in de jaren 1930, toen er afdoende methodes werden ontwikkeld om melk te steriliseren en te bewaren. Van toen af gingen melkerijen melk ophalen op de boerderijen. Het melkmeisje staat symbool voor het

idyllische platteland, ook in onze buurlanden, waar ze in het Frans ‘laitière flamande’ en in het Engels ‘Flemish milkmaid’ worden genoemd. Er zijn vele duizenden prentbriefkaarten gemaakt van melkmeisjes. Ook dames uit de gegoede burgerij verkleedden zich graag als melkmeisje. Danny Vileyn De Dexia-collectie is alleen te bezichtigen na afspraak. Paleis der Academiën, Hertogstraat 1, Brussel. 02/550.22.12. Meer info: www.academieroyale.be Met dank aan Dexia en:

BDW 1297 PAGINA 14 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

De herleiding van een sociaal-economische uitleg voor de rellen in Engeland (hier een beeld uit de Londense wijk Hackney, 9 augustus jl.) tot geld, opleiding en een baan is een ongelukkige misrekening.

Samenleving > Een andere kijk op de rellen in Engeland

Laten wij, het middenveld, niet overhaast tevreden zijn

BDWOPINIE Dat sommige plunderaars in Engeland over een gevulde bankrekening beschikten, goed opgeleid waren en zelfs een vaste baan hadden, was voor menig commentator voldoende om een sociaal-economische uitleg als linkse goedpraterij af te wijzen. Nee, hier hadden gewoon sléchte mensen huisgehouden die, wilde men ze op andere gedachten brengen, een pak voor hun broek verdienden. Afgezien van het feit dat verpaupering en werkloosheid in de achtergestelde wijken van Londen, Birmigham en Bristol natuurlijk wél hun stempel op de rellen hebben gedrukt, is de herleiding van een

sociaal-economische uitleg tot geld, opleiding en een baan een ongelukkige misrekening. Sociale cohesie is uiteraard gebaat bij geringe werkloosheid en goed onderwijs, maar hangt van zoveel andere factoren af. Dertig jaar economisch egoïsme, concurrentiële gretigheid en op consumptie en persoonlijke ambitie gebaseerd individualisme hebben de maatschappelijke cohesie in Groot-Brittannië grote schade toegebracht. Gelijkheid is er een vies woord geworden en structurele solidariteit heeft plaats geruimd voor de aloude caritatieve vrijgevigheid. De voormalige Britse premier Margaret Thatcher balde het in haar meest beroemde uitspraak als volgt samen: “Er bestaat niet zoiets als een samenleving. Er zijn individuele mannen en vrouwen. En er zijn

BRUSSEL – In vele verklaringen voor de recente plunderingen in Groot-Brittannië werd de sociaal-economische dimensie van het oproer gereduceerd tot de koopkracht en de opleiding van de relschoppers, van wie sommigen inderdaad bepaald niet arm zijn. Maar dat is maar één aspect van een veel complexer probleem.

“De kritiekloze obsessie voor economische groei, competitie en individuele flexibiliteit tast ook ónze manier van denken en werken aan”

Christof Grootaers.

families.” In de loop der jaren zijn dat vele families zonder enige kostwinner geworden. Ook in Brussel, waar het aantal gezinnen dat geen inkomen heeft uit reguliere arbeid schrikbarend hoog ligt. Kunnen de rellen overslaan naar Brussel? vroeg Johan Leman (RIC Foyer) zich in een opiniestuk in Brussel Deze Week af (BDW, 1292). Hij stelt ons gerust. “Dat is geen

natuurwet.” Brussel is Londen niet. Het vangnet van de sociale zekerheid is hier veel sterker dan over het Kanaal. En vooral: het goed ontwikkelde middenveld van de welzijnsen integratiesector in Brussel zorgt voor een buffer en een hefboom “om toestanden als in Londen te helpen voorkomen”. Bij het lezen van die woorden dacht ik onwillekeurig aan de stichtings-

vergadering van een interreligieus platform die ik jaren terug mocht bijwonen. Er namen actoren uit het middenveld, religieuze en levensbeschouwelijke mandatarissen en politici aan deel. De vertegenwoordigers van het middelveld zagen in de dialoog tussen religies en levensovertuigingen een kans tot de ontwikkeling van een kritische, emancipatorische en autonome stem waarnaar geluisterd zou worden. De politiek zag het minder ambitieus en heel pragmatisch: bij eventuele onlusten in onze hoofdstad zouden de dignitarissen van de verschillende levensovertuigingen die in het platform vertegenwoordigd waren in groep naar de moeilijke wijken afzakken om de jongeren tot bedaren te brengen door ze op hun religieuze plichten te wijzen. Ieder zijn opdracht, natuurlijk. De sociale vrede in een multiculturele en multireligieuze grootstad staat hoog op de politieke agenda. Men kan er begrip voor hebben dat de overheid snelle resultaten wil, allereerst aan conflictbeheersing denkt en de vrede minimalistisch opvat als een afwezigheid van oorlog in ‘probleemwijken’. Maar quid met de vele verenigingen uit de welzijnsen integratiesector? Hebben die in een dynamische democratie geen breder mandaat dan sociale conflicten te helpen voorkomen of als stootkussen te dienen om slagen op te vangen die voor anderen bestemd waren? Zijn brandende auto’s niet de symptomen van onderliggende problemen die het middenveld bij naam moét noemen als dat in de rest van de samenleving niet (meer) gebeurt? Durven we ze nog bij naam noemen, die problemen? De grote (jeugd) werkloosheid, de wraakroepende kloof tussen de haves en de havenots, de asbakscholen, de gentrificatie van volkswijken en de stijgende huurprijzen, de criminalisering van mensen zonder papieren, enz.? En durven we ook nog wat dieper te duiken, daar waar het grondprobleem ligt, een economisch bestel dat iedere mensenmaat ontgroeid is en de ongelijkheden nog vergroot? De pluim die Leman ons allemaal (en zichzelf ) op de hoed steekt is niet helemaal verdiend. Laten we als organisaties van het middenveld vooral niet overhaast tevreden zijn. De kritiekloze obsessie voor economische groei, competitie en individuele flexibiliteit tast ook ónze manier van denken en werken aan. Als we niet opletten, legitimeren we het systeem waar we beroepshalve de slachtoffers van moeten opvangen. Voor we het weten is onze eigen vereniging in haar manier van doen en laten in hetzelfde bedje ziek en zijn we de intellectuele autonomie kwijt waartoe we dagelijks worden opgeroepen, waartoe de democratie ons dagelijks oproept. ‘Investeren’, ‘cultureel en sociaal kapitaal’, ‘arbeidsmarkt’, ‘groeikansen’, ‘hefboom’. Nee, die termen komen niet uit een handleiding neoneoliberaal management. Ze doorspekken Lemans recept tegen toekomstige onlusten in Brussel. Christof Grootaers (Axcent vzw)

BDW 1297 PAGINA 15 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be

BDWOPINIE

Nederlands in Schaarbeek (1)

Nederlands in Schaarbeek (2)

Balans

Beste burgemeester,

Beste Mevrouw,

Ik woon nu iets meer dan een jaar in Schaarbeek en in dat jaar heb ik me al meermaals gestoord aan het gebrek aan kennis van het Nederlands van het plaatselijke bestuur. Vandaag ontving ik een brief, ondertekend door uzelf en uw collega Cécile Jodogne, gericht aan “Chers co-citoyens de Schaerbeek” en is uitsluitend in het Frans opgesteld. Was het u nog niet opgevallen dat er in Schaarbeek ook mensen wonen die Nederlands spreken? In die brief verwijst u o.a. naar “Le Bal du Bourgmestre”, het is mij trouwens al opgevallen dat de affiches voor dit bal die momenteel de straten sieren, ook uitsluitend in het Frans zijn opgesteld. Ook daar weer even vergeten dat er Vlamingen in Schaarbeek wonen? Regelmatig krijg ik als inwoner van Schaarbeek het informatiekrantje van de gemeente. Het niveau van het Nederlands in dit krantje is vaak erbarmelijk, of zelfs lachwekkend. Artikels worden ofwel niet vertaald, ofwel zo slecht vertaald dat de Nederlandse tekst nergens op slaat. In het gemeentehuis, aan de loketten van bijvoorbeeld de dienst bevolking, is het ook haast onmogelijk om door iemand geholpen te worden die meer dan twee woorden Nederlands verstaat. Ofwel lachen ze je uit, ofwel word je genegeerd, ofwel gaan ze vrolijk voort in het Frans en moet je als Vlaming dus maar overschakelen naar het Frans als je wil geholpen worden. Vragen kunnen niet beantwoord worden in het Nederlands, erger: er is niet één iemand aan een van de vele loketten die je gewoon nog maar verstaat! Ik heb ook al gemerkt dat e-mails in het Nederlands niet beantwoord worden. Ik mailde in het verleden al naar enkele gemeentediensten, en kreeg pas antwoord als ik, na vele mails in het Nederlands, eens een mailtje stuurde in het Frans. Ook mijn echtgenoot wacht nu al wekenlang op een antwoord op zijn (Nederlandse) e-mail over de slechte staat van onze straat. Ik ben een jonge vrouw van 31, geboren en getogen in Brussel, eigenlijk perfect tweetalig (ja hoor, die bestaan ook), maar toch voel ik me Vlaamse Brusselaar. Ik heb in het Nederlands gestudeerd, mijn echtgenoot is Nederlandstalig, ik spreek Nederlands met mijn zoontje van twee en ik geef les in een Nederlandstalige school in Brussel. Het is niet zo dat ik geen Frans versta of kan spreken. Het is ook niet zo dat ik iets heb tegen Franstaligen, dan zou ik immers iets hebben tegen een groot deel van mijn familie (ooms, tantes, neven, nichten), tegen een aantal van mijn vrienden en kennissen en tegen de ouders van de meeste van mijn leerlingen. Maar ik ben het beu om als Vlaamse Brusselaar (of Vlaamse Schaarbekenaar) systematisch aan de kant gezet te worden door winkeliers, loketmedewerkers in de banken en bij de mutualiteit, dokters en verplegend personeel in ziekenhuizen en lokale overheden! Schaarbeek maakt deel uit van het tweetalig gebied Brussel-Hoofdstad, de administratie zou dus in twee talen moeten gebeuren. Waarom kan dat dan niet? Is het zo moeilijk om personeel aan te werven dat tweetalig is, of bereid is om enige inspanning te leveren om de tweede landstaal machtig te worden, of om een fatsoenlijke vertaler te vinden voor de artikels en brieven van het gemeentebestuur? Ik ken anders wel een paar goede vertalers Nederlands-FransEngels in mijn vriendenkring, ik kan u altijd hun gegevens doorgeven indien u dat wenst. Mvg,

Als medewerker aan de Info Schaarbeek en als inwoner van deze gemeente voel ik me genoodzaakt een antwoord te geven op uw opmerkingen. Maar voor alles: dat doe ik ten persoonlijken titel en ik wil de gemeente hier op generlei wijze mee vertegenwoordigen. Ten eerste: dat u als burger een Franstalige brief krijgt, is een fout. Ook over de verschillende mails of klachten waar u naar verwijst ga ik me niet uitspreken. Als u zich vragen stelt bij de Nederlandskundigheid van onze administratie of het gemeentebestuur, dan hebt u uiteraard die vrijheid. Mijn ervaringen zijn evenmin altijd rooskleurig, maar men heeft me nooit uitgelachen, ik ben wel steeds in het Nederlands geholpen, soms met een ruime marge, maar nooit heb ik de indruk gehad dat ik genegeerd werd. Let wel: al heeft Schaarbeek een lange weg afgelegd, er is nog steeds veel werk, ik bestrijd het niet. Maar de gemeente gaat erop vooruit, onmiskenbaar. Als u toch klachten heeft, dan nodig ik u uit om ons deze klachten over te maken, want u hebt het recht om in het Nederlands uw administratie te regelen. Wat het bal van de burgemeester betreft: de affiche die ik gezien heb (een fotografische reproductie daarvan was bij deze reactie ingesloten, BDW), die is toch tweetalig (dat klopt, BDW)? Of het zou moeten gaan over het start-uur van de activiteiten: h in plaats van u, voor het overige zie ik geen probleem… Als er andere affiches hangen, die eentalig zijn, dan verzeker ik u dat er ook affiches hangen die enkel Nederlandstalig zijn. De tijd dat hierover nog onnozel werd gedaan is lang vervlogen. Maar wanneer u spreekt over de Schaarbeek info, kan ik u met de beste wil niet volgen en neem ik de vrijheid u te vragen ons de passages die erbarmelijk zijn te citeren. We hebben immers een systematische kwaliteitsverhoging nagestreefd, en het laatste half jaar zijn er nauwelijks nog problemen; mensen hebben ons zelfs gefeliciteerd met de verbeteringen. Er is enkele maanden geleden een editie geweest waar we inderdaad rode oortjes van kregen (editie 133). Dit heeft veel stof doen opwaaien, maar persoonlijk vond ik dit intellectueel oneerlijk. Het was een ongewilde fout die haaks stond op de inspanningen die we deden. Want de kwaliteit van het Nederlands in de andere edities is dus wél ok. Enkele foutjes daar gelaten en niet iedereen is even literair aangelegd, maar het is duidelijk en begrijpelijk Nederlands. Alle teksten worden ofwel door Nederlandstaligen geschreven (niet àlles wordt dus vertaald) of vertaald, of minimaal gecorrigeerd en nagelezen. In de laatste editie stond een artikel over de Nederlandstalige school, niet in het Frans, wel in het Nederlands… Artikels met een algemeen karakter worden in principe steeds vertaald. Ik neem dus de vrijheid u te vragen om uw opmerkingen te staven met voorbeelden. Want dit is een werk van lange adem geweest, dat personeel en geld heeft gekost, en ik wil deze inspanningen verdedigen. Ik zal deemoedig het hoofd buigen als ik me vergis. Maar ik vraag u om uw uitspraken te objectiveren. Ofwel krijgt u een andere editie van Schaarbeek Info in de bus, ofwel leest u het blad al ruim een half jaar niet meer. Begrijp me niet verkeerd, de dagelijkse bekommernis om de Nederlandstaligheid en klantvriendelijkeid te verbeteren is er één die u én mij, die ons allemaal aanbelangt. En daarom wil ik u danken, omdat u zich het publieke en openbare leven in Schaarbeek aantrekt, omdat u wil dat er dingen veranderen, ten goede, maar geloof me vrij, dat willen wij ook. Met vriendelijke groeten,

Julie Selvais, een boze Nederlandstalige bewoner van de Vandermeerschstraat

Bram Gilles Kabinetschef van schepen voor Nederlandse Cultuur Luc Denys

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

door Anne Brumagne Hoewel haar uitspraken haar op veel kritiek kwamen te staan, blijft de Franstalige minister van Cultuur Fadila Laanan (PS) bij haar stelling die ze twee weken geleden poneerde in La Libre Belgique: Bozar is op een ‘excessieve’ manier aan het ‘vervlaamsen’. Vooral bij de beeldende kunsten. “Er is een echt onevenwicht,” luidde het in La Libre, “de Vlamingen worden in Bozar beter bediend dan wij.” En ook bij Wiels stelde ze een onevenwicht vast, maar een ander: “Bij Wiels is er een groot onevenwicht in de financies. Wij betalen 150.000 euro, Vlaanderen 600.000 euro. En toch doet die ploeg formidabel werk op het artistieke vlak, met de nodige evenwichten.” Wat zegt Laanan nu eigenlijk? Dat het artistieke primeert? Of bedoelt ze dat de Franse gemeenschap recht heeft op de helft van de getoonde kunstenaars, ook al bedragen de subsidies maar een kwart van die van Vlaanderen? Pleit ze voor quota per taalrol? Het is een realiteit: landen of regio’s die het financieel beter hebben, kunnen - als ze dat belangrijk vinden- ‘hun’ kunstenaars beter ondersteunen dan zij die het minder breed hebben. Waardoor die kunstenaars het misschien ook een tikkeltje makkelijker hebben om het uiteindelijk ook te maken - al zal dat toch nog altijd in eerste instantie van de kunstenaars en hun entourage zelf afhangen. Het is evenzeer zo dat binnen- of buitenlandse overheden bij wijze van imagovorming graag uitpakken met hun kunst en cultuur, zeker in een politiek interessante stad als Brussel. Daar hebben ze wel wat financiële middelen voor over. Kijk maar naar Europalia, dat over enkele dagen begint, en dat gewoon niet zou kunnen bestaan zonder de financiële inbreng van het gastland, dit jaar Brazilië. Er zijn in Brussel verschillende culturele of sociale initiatieven die door beide gemeenschappen worden gesteund, en waar de Vlaamse steun royaler uitvalt dan de Franstalige. Zo ook bij de Gay Pride (zie pagina 1). Vlaanderen hééft er ook de middelen voor, meer dan de Franstaligen, maar het zag gelukkig altijd het nut van die ingezette middelen in. Investeren in kunst en cultuur, of in de Gay Pride, blijft een bijzonder goede manier om een samenleving te verrijken. Ook al denken ze daar in veel Europese landen vandaag anders over. Uiteraard zou het beter zijn wanneer de steun uit beide gemeenschappen meer in evenwicht is. Maar laten we alsjeblieft niet alles op een goudschaaltje beginnen afte wegen en de communautaire oorlog ook op dat front beginnen. Laanans uitspraken waren in dat opzicht jammer genoeg redelijk uitdagend.

EVA HILHORST

BROODJE BRUSSEL TREKT DOOR EUROPA BRUSSEL – Broodje Brussel, het middagaanbod van Onthaal en Promotie Brussel (OPB), zet de komende drie maanden de Europawijk in de kijker. De verkenning begint op vrijdagmiddag 30 september in en rond het Jubelpark. In het voorjaar heeft Broodje Brussel de Kanaalzone verkend, nu is de Europawijk aan de beurt, die OPB definieert als de wijk tussen Kleine Ring en Jubelpark en tussen Leuvense- en Waversesteenweg. “We hebben een uitgebreid en gevarieerd aanbod in een wijk om de deelnemers te enthousiasmeren over dat stukje stad,” zegt projectleider Bart Van Effelterre van OPB. “De keuze voor de stadsdelen gaat uit van een buikgevoel: aan de kanaalzone bougeert er van alles, in Europa ook met de heraanleg van de Wetstraat, het Ei van Van Rompuy, de nieuwe Leopold village… Laten we gaan kijken!” Er komen veertig activiteiten, voor zowel trouwe klanten van Broodje Brussel die naar de Europawijk gelokt worden als voor de mensen die er werken of wonen en die hun wijk beter willen leren kennen. Volgens Van Effelterre niet te missen: de rondleidingen in Sint-Joostten-Node en Matongé waarin Brukselbinnenstebuiten de druk van Europa op die twee wijken toelicht, de rondleidingen over de landschapsarchitectuur van Leopoldpark, Jubelpark en de Squares, de lezingen van Roel Jacobs over de geschiedenis van het Leopoldpark (in de Solvaybibliotheek!) en de gidsbeurt over de met Turkije verbonden culturen in Sint-Joost. De verkenning van de Europawijk wordt op 30 september ingezet met een groot openingsfeest in het Jubelpark. Deelnemers kunnen kiezen uit twintig activiteiten, o.a. museumbezoeken, rondleidingen, tentoonstellingen en een panoramisch zicht vanaf de Triomfboog met uitleg. Voor sommige activiteiten moet je reserveren op 0800-13.700. BT Meer info op www.broodjebrussel.be ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

 02/463.58.58 alle werkdagen van 9 tot 12u30 uitgezonderd donderdag van 14 tot 17u.

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

BDW 1297 PAGINA 16 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

Erfgoed > 66 bijzondere bezoekjes op Art Nouveau en Art Deco Biënnale

De stad van haar beste kant bekeken BRUSSEL - Niet echt uw ding kunnen doen tijdens de afgelopen Open Monumentendagen? Dan krijgt u voor een aantal gebouwen nog een tweede kans tijdens de Art Nouveau en Art Deco Biënnale. Die loopt tijdens de laatste vier weekends van oktober in het hele gewest. Tijdens de Art Nouveau en Art Deco Biënnale openen 66 gebouwen en privé-woningen hun deuren. Bezoekers kunnen telkens aansluiten bij een rondleiding, in verschillende talen: de Biënnale wordt immers verzorgd door ‘Brussel zien en zeggen/Voir et Dire Bruxelles’, het platform van de vijf cultureel-toeristische organisaties Arau, Arkadia, de Babbelbus, Itinéraires en Pro Velo. Omdat dit jaar het 150ste geboortejaar van Victor Horta is, staat de Biënnale deels in het teken van de beroemde art-nouveauarchitect. Het merendeel van zijn Brusselse creaties is te bezoeken: de Hotels Tassel, Solvay, Max Hallet, Frison, Wissinger en Van Eetvelde, het Autrique-huis, Huis Vinck, de magazijnen Wolfers, zijn kleuterschool in de Sint Gisleinstraat en natuurlijk zijn eigen huis en atelier in de Amerikaansestraat in Sint-Gillis. Tijdens de vier weekends van de Biënnale staat telkens een andere regio van het gewest op het programma, zodat telkens verschillende gebouwen kunnen worden bezocht. Hieronder een greep uit het programma. Schaarbeek, Woluwe en de Squares (8 en 9 oktober): Schaarbeek verstedelijkt op het einde van de negentiende eeuw. De rijkere burgerij liet enkele van de mooiste straten en buurten van de hoofdstad bouwen. Tijdens dit weekend zijn enkele klassiekers geopend, zoals Huis Autrique, Hotel Van Eetvelde en het gemeentehuis van Sint-Lambrechts-Woluwe. Bijzonder is het Herrera-huis aan de Opaallaan in Schaarbeek. Het is het werk van een onbekende architect uit 1925 voor een Spaanse opdrachtgeefster en is momenteel een bed & breakfast. De buitenkant is heel sober, maar

achter de gevel zorgen een patio met aardewerktegels en een fonteintje samen met het interieur in Spaanse stijl voor de verrassing. Andere bijzondere privéwoningen zijn het huis van architect Gustave Strauven op een perceel van amper 3,7 meter breed, en de voormalige privéwoning van architect François Hemelsoet, die ook niet vaak te bezoeken is.

‘Brussel zien en zeggen/Voir et Dire Bruxelles’ richt schijnwerpers op rijke art-nouveau- en art-deco-erfgoed van de hoofdstad Vijvers van Elsene en omgeving Jubelpark (15 en 16 oktober): Aan de vijvers van Elsene, waar aan het eind van de negentiende eeuw eveneens aan stadsvernieuwing werd gedaan, staan art nouveau en art deco naast elkaar, net als in de omgeving van het Jubelpark. Het Cauchie-huis, de Solvay-bibliotheek, Villa Empain en Huis Ciamberlani zijn hier de blikvangers. Bijzonder is het volledig gerenoveerde art de co Albert Hall-complex uit 1932 van architect Arthur Meuleman. Een voormalige bioscoopzaal en een prachtige balzaal liggen boven el-

kaar en zijn mooi met elkaar verbonden. In de hoofdhal treft u onder meer twee glasramen aan die Charlie Chaplin en Virginia Cherril in de film City Lights afbeelden. Ook de voormalige Banque d’Outremer (nu een advocatenkantoor) is een bezoek waard. Het gebouw is het werk van Jules Brunfaut en verbergt behalve een muurschildering van Constant Montald ook het bureau van niemand minder dan Adolphe Stoclet. Ontdek ook de art-nouveau- en art-decograven op het kerkhof van Elsene, onder andere de grafkelder van de familie Solvay door Victor Horta, en het graf van Victor Horta zelf, ontworpen zijn leerling Jean Delhaye. Stad Brussel en de westelijke gemeenten (22 en 23 oktober): Anderlecht, Koekelberg, Sint-Jans-Molenbeek, Jette en Laken worden wel eens onderschat qua architectuur. De afstanden die u dit weekend moet afleggen zijn iets groter, maar niettemin de moeite waard. De basiliek, de Sint-Jan-de-Doperkerk en de Prévoyance Sociale staan natuurlijk weer op het programma. Een ontdekking van het afgelopen Open Monumentenweekend was Espace Herkoliers in Koekelberg. Het is een van de vele scholen die werden getekend door Henri Jacobs, die ook tijdens het eerste weekend vertegenwoordigd is. Maar deze gemeenteschool onderscheidt zich door de rijke sgraffiti van Adolphe Crespin. Hier lopen tijdens het weekend dan ook een tentoonstelling en (kinder)workshops rondom sgraffiti. Bij hoge uitzondering is ook de kanselarij van de Franse ambassade te bezoeken, een gebouw uit 1911 van de Franse architect George Chedanne in de voor Brussel unieke stijl van de art nouveau volgens de scholen van Parijs en Nancy. Bezoek ook eens Taverne l’Espérance in de Finisterraestraat. In het art-decocafé van architect Léon Govaerts kunt u altijd terecht, maar nu kunt u ook de gerestaureerde art-decokamer van het hotel bezoeken.

DE MANNEN VAN DE NIEUWE STAD De Brusselse Grote Markt heeft haar schoonheid te danken aan drie uitzonderlijke mannen: burgemeester Karel Buls, architect Victor Jamaer en stadsarchivaris Alphonse Wauters. Daaraan is nu een interessante tentoonstelling gewijd.

LEES MEER OP PAGINA 18

BDW 1297 PAGINA 17 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

ALLEMAAL PAARDJES Voor Internationale dierendag, dinsdag 4 oktober, ging Zazie op zoek naar echte dierenvrienden. En zo kwamen we bij de familie Calcoen in Laken terecht. Dochter Anaïs Calcoen (9) vertelt alles over haar passie voor paarden.

LEES MEER OP PAGINA 26-27

Ukkel, Vorst, Sint-Gillis en de Louizawijk (29 en 30 oktober): In deze gemeenten verdringen de gebouwen van meesters als Victor Horta, Paul Hankar of Octave Van Rysselberghe elkaar, maar behalve het Van Buurenmuseum, het Horta-huis, Hotel Hannon, Hotel Tassel en Hotel Wielemans zijn er zijn ook enkele minder bekende locaties te bezichtigen. Hotel Haerens is van de hand van art-decoarchitect Antoine Courtens, van wie tijdens het derde weekend ook het Paleis van het Lied der Sotternieën in Elsene te zien is. Het huis voor ingenieur Robert Haerens bevat eigenlijk twee aparte, zeer lichte en mooi afgewerkte woningen. Hotel Wissinger in de Munthofstraat is het art-nouveauherenhuis dat door Victor Horta gebouwd werd voor ingenieur Camille Wissinger, met een wintertuin en een imposant trappenhuis. Het wordt momenteel grondig gerestaureerd. In een privéwoning van de hand van architect Benjamin de Lestré in de Afrikaansestraat vindt u een geslaagde combinatie van art nouveau, Wiener Secession, Moorse elementen, Vlaamse neorenaissance en neo-Egyptische empirestijl! Biënnale praktisch: U kunt, behalve gebouwen bezoeken, ook verschillende thematische rondleidingen in de stad volgen. Te voet, per fiets, of met de bus, en opnieuw in verschillende gebouwen. Daarvoor moet u reserveren bij de organisatie (Pro Velo, Arau, enz.) die de desbetreffende rondleiding organiseert. In samenwerking met Cinematek is er ook een filmprogramma opgezet. Filmpjes over de Hortahal van het Paleis voor Schone Kunsten, leven en werk van Horta, en de artnouveaubeweging zijn in het Frans. Op 30 oktober om 18 u wordt een kortefilmcompilatie over de art-nouveaubeweging in het Nederlands vertoond. Op 16 oktober wordt ook de stille langspeelfilm L’inhumaine van Marcel L’Herbier uit 1924 vertoond met livepianobegeleiding. In L’inhumaine spelen de Arts Décoratifs als het ware een hoofdrol. De huisbezoeken zijn niet gratis. U kunt een pasje kopen voor één weekend (20 euro), voor de vier weekends (55 euro), of ter plaatse 8 euro per locatie betalen. Voor Hotel Solvay en Hotel Max Hallet is er nog een toeslag van respectievelijk 25 en 15 euro. Kinderen onder de twaalf mogen er gratis in. Heel wat locaties zijn ook alleen toegankelijk voor mensen die gereserveerd hebben. Pasjes kopen en reserveren kan online via www.voiretdirebruxelles.be of aan het loket van de Art Nouveau Biënnale in Brussel Info Place (BIP), Koningsstraat 2-4, 1000 Brussel (in september van dinsdag tot zaterdag van 14 tot 17 u, in oktober van dinsdag tot zondag van 10 tot 17 u). Wacht niet met reserveren, want vooral voor de privéwoningen zijn de plaatsen beperkt.

Sgraffito op de gevel van Huis Ciamberlani (Paul Hankar, 1897) in de Defacqstraat, Elsene.

Michaël Bellon

BDW 1297 PAGINA 18 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Tentoonstelling > Huidig uitzicht Grote Markt gaat terug tot negentiende eeuw © ARCHIEF VAN DE STAD BRUSSEL

De droom van Karel Buls BRUSSEL – De Brusselse Grote Markt heeft haar schoonheid te danken aan drie uitzonderlijke mannen: burgemeester Karel Buls, architect Victor Jamaer en stadsarchivaris Alphonse Wauters. Daaraan is nu een interessante tentoonstelling gewijd.

Hoek stadhuis met Karel Bulsstraat: met dank aan Alphonse Wauters.

Halverwege de negentiende eeuw had de Grote Markt niet het prestigieuze uitzicht dat het jonge België graag had gewild. Het dagelijkse intensieve gebruik van het plein en de gebouwen, de vernielingen door de Franse revolutionairen op het einde van de achttiende eeuw en verbouwingen door de jaren heen hadden de eenheid ervan ernstig aangetast. Het vijftiende-eeuwse Broodhuis, waarvan de tweede verdieping als repetitieruimte voor de dansschool van de Munt had gefungeerd, lag zowat in puin. Het werd in het begin van de jaren 1870 neergehaald. De restauratie van de Grote Markt heeft meer dan een halve eeuw aangesleept,

van 1850 tot 1920. In 1936 werden stadhuis en Broodhuis beschermd. In 1998 werd het stadhuis UNESCOwerelderfgoed. Het was burgemeester Karel Buls (1837-1914) die op een gemeenteraadszitting in december 1888 emotioneel uitriep: “Men zou ons onze voorouders onwaardig kunnen vinden, men zou ons als vandalen kunnen beschouwen als we dit prachtige erfgoed tot een ruïne laten vervallen.” Karel Buls groeide op aan de Grasmarkt, in 1858 besloot hij zijn vader op te volgen als juwelier. In 1864, na zijn toetreding tot de Loge des Vrais de L’Union et du Progrès, zette Buls zijn eerste stappen in de politiek. Hij kwam regelmatig in botsing met Leopold II over de spanning tussen de modernisering van steden en het behoud van erfgoed. De Grote Markt is het resultaat van Buls’ droom. Een grote rol speelde ook architect Victor Jamaer (1825-1902). Bij de restauratie van de Grote Markt trad hij niet alleen als architect op, maar ook

als archeoloog, ingenieur, opzichter en ambtenaar. Jamaer restaureerde ook de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Kapellekerk, de Onze-Lieve-Vrouw-vanGoede-Bijstandkerk, de Onze-LieveVrouw-ter-Zavelkerk en de Zwarte Toren. Ook de autodidact Alphonse Wauters (1817-1898), die op 21-jarige leeftijd stadsarchivaris werd, heeft veel invloed gehad. Hij speelde een grote rol in de keuze van de beeldhouwwerken waarmee de gebouwen werden versierd, maar ook op de keuzes die bij de restauratie zelf werden gemaakt drukte hij zijn stempel. Danny Vileyn De tentoonstelling Drie mannen, één Grote Markt loopt tot en met 23 december in het Archief van de stad, Huidevettersstraat 65, 1000 Brussel. Op weekdagen geopend van 8 tot 16 uur, zondags van 10 tot 17 uur. Entree 2 euro. Jongeren tot achttien jaar gratis. Info www.archief.brussel.be

ADVERTENTIE

Tijdens een woontour verkennen we alle wijken van Brussel met een woonbril. U verneemt alles over huren en kopen in de hoofdstad. U krijgt er een heleboel praktische informatie over de buurten bovenop: de bereikbaarheid met het openbaar vervoer, de aanwezigheid van scholen en groen, de sfeer … Info en inschrijving via 0800 20 400 of www.woneninbrussel.be.

BDW 1297 PAGINA 19 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

ADVERTENTIE

Wandeling ::: 8 oktober ::: ‘Van Bogaarden tot TGV’

Tobias Allansons creatie ‘Watching Time’, te zien bij Harlan Levey Projects.

Praat

Tussen kunst en knutselen Gezien: Enkele expo’s van Design September, nog tot 30 september in Brussel, www.designseptember.be.

achteraf

Aan design heb ik eerlijk gezegd een broertje dood. Design is fijn en design mag er zijn, maar in mijn leven is er blijkbaar weinig plaats voor. Mijn werkkamer, en bij uitbreiding het hele huis heeft meestal veel weg van een uitzonderlijke rommelhoop, en fungeert als zwart gat voor alles wat qua vorm of concept iets extra te bieden heeft. Het zal wel horror vacui zijn zeker? Of misschien vind ik het verdacht als er te weinig tekens van leven in het rond slingeren. Van een teveel aan schoonheid en esthetiek wordt een mens trouwens ook niet per se vrolijk. En natuurlijk zal het ook met luiheid te maken hebben, want behalve met ruimte (om plaats te maken voor mooie dingen) en met geld (om die mooie dingen te betalen) heeft design ook duidelijk met tijd van doen. Tijd om aandacht te hebben voor - en even te volstaan met - de meerwaarde die aan het alledaagse zou kunnen worden toegevoegd. Dankzij enkele kleinere tentoonstellingen van DesignSeptember in de buurt van de Dansaertstraat werd ik eraan herinnerd dat design, als het goed is, wijst op beheersing, vakmanschap, inventiviteit, en ‘minder is meer’. Je zou design het predikaat ‘kunst’ kunnen onthouden - omdat de commercie om de hoek kijkt, of omdat inhoud niet zijn sterkste kant is - maar als vorm inhoud is, dan is design juist bij uitstek kunst, en dan is het een nederlaag om in een vormeloze omgeving te leven. In La Fabrika in de Dansaertstraat lag van de Britse Donna Wilson een groene wollen kindersjaal met de tekening van een teckel over de hele lengte. Als je zoiets als kind draagt, draag je dat wellicht voor je hele leven mee. Voor het overige houdt Wilson misschien wat te veel van warm en gezellig. Kussens in de zetel zijn wollen wolkjes, de poef heeft een hoes van warme wintertruien... Maar de donut en het gebakje van wol zijn dan weer aandoenlijk in hun overbodigheid. Een mens is ook geneigd om design met bepaalde volkeren te associëren. Zijn de Nederlanders en de Scandinaven er goed in omdat ze in hun vlakke landen zelf voor spannende vormen moeten zorgen? Prutsen Belgen liever

verder in hun rommelhoop? Bogen Italianen en Japanners op een eeuwenoude traditie? De Dutch Design Bike Expo in De Markten is humoristisch en bewonderenswaardig tegelijk. Dat Nederlanders nog altijd niet te beroerd zijn om te gewoon te fietsen siert hen al. Dat ze van hun fietsen ook nog eens ongegeneerd designobjecten maken (fiets met een windzeil, stepperbike, houten fiets, een retro bakfiets-de-luxe) wijst op beschaving. Op de expo Raw Edges, from flat to full bij Hunting and collecting in de Kartuizerstraat lieten de Israëli’s Yael Mer en Shay Alkalay zien dat design ook het resultaat van superieur knutselwerk kan zijn. De meubelstukjes die er staan, krukjes, bankjes, tafeltjes, zien er niet geweldig uitgebalanceerd of zelfs stabiel uit, maar het filmpje van de making-of laat zien dat het al knap is dat ze überhaupt overeind staan. De stoeltjes zijn het resultaat van origami voor gevorderden, waar dan de flessenhals en -dop van een PET-fles in gemonteerd wordt om binnenin vormschuim te spuiten. Op het resultaat zou ik nog altijd niet achterover gaan liggen, maar voor het idee en de enthousiaste uitvoering krijgen Mer en Alkalay een negen. Ook de Zweed Tobias Allanson houdt het graag bij lo-fi design met een knipoog. Zijn tentoonstelling in Harlan Levey Projects heet, met een verwijzing naar zijn geknutsel met vormschuim en naar de doe-het-zelftv-held uit de jaren tachtig, MacGyver and the mousse. Allansons gepixelde 3D-wolken van drie meter in styrofoam zijn wel nog indrukwekkend. Maar zijn ‘Trash light’ is dat bewust heel wat minder. Een transparante plastic zak met wat lege flessen, rommel en een lampje erin heet ‘an affordable designer lamp that helps you keep the trash on the inside and still light up a room’. Een triplex stoel is beschilderd met afbeeldingen van designerstoelen, en wel met de hand om er een pièce unique van te maken: ‘magic for morons’ noemt hij dat makkelijke procédé. Moet een fijne kerel zijn, die Zweed. Het is dus weer uitkijken naar volgend jaar. Design September is broodnodig in een stad die soms zo veel pijn doet aan de ogen. Voor zover wij konden beoordelen was deze editie behalve goed gestoffeerd trouwens ook goed georganiseerd. Michaël Bellon

curieus Brussel zit niet stil. En dat mag u letterlijk nemen. Dit najaar gaan we ‘op vadrouille’. Met een aantal wandelingen door Brussel willen we u alle hoeken en kanten van de stad laten zien. Een gids van ‘Brukselbinnestebuiten’ leert ons de verschillende wijken van de stad (nog) beter kennen. Op 8 oktober vliegen we erin met een tocht door de Zuid Wijk. Hou zeker ook de website van curieus in de gaten voor de volgende wandelingen - www.curieus.be Over 170 jaar treingeschiedenis van het Zuidstation. Deze wandeling leidt ons naar het verleden van de Zuid Wijk. Via het Bogaardenstation langs het 1ste én 2de Zuidstation. We passeren langs de Brusselse Kermis en de aanpassingen tijdens Expo 58 om te eindigen bij de uit de hand lopende immobiliënactiviteiten langs de Fonsny- en Frankrijkstraat. Een expert geeft bovendien een woordje uitleg bij de toekomst van het Zuid Station. curieus is een progressieve vereniging die door een andere bril naar cultuur en de samenleving kijkt. We organiseren frisse, originele en gedurfde activiteiten die je goesting geven in cultuur. i.s.m. Brukselbinnenstebuiten

wandeling zuid3.indd 1

ak Afspra in u 3 om 1 d’Hic, n i a t café S eplein 5, Roupp russel B 1000 De wandelin g vertrekt stipt om 14u en e ind rond 17.3 igt 0u.

Inschrijven kan via activiteiten.brussel@curieus.be Vind je ons niet ter plaatse? 0486/65.90.10

22/09/2011 9:04:41

BDW 1297 PAGINA 20 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Fotografie > Expositie ‘A View on Brussels’ van Heleen Rodiers

Stad in beweging, bewogen foto’s

“Wat ik zo typisch vind aan fotografie,” zegt Rodiers, “is dat ze onscherpte kan genereren. Het vluchtige boeit mij. Daarom ben ik ook allesbehalve een reportagefotograaf. In dat ene beeld een evenement proberen te vatten, dat is stressen. Ik laat me liever leiden door de lichtvlekken. De meeste fotografen doorlopen wel zo’n fase waarin ze reflecties en schaduwen gaan fotograferen. Bij mij is die waarschijnlijk nooit voorbijgegaan.” Wie niet beter weet, zou kunnen denken dat haar foto’s ‘bewogen’ zijn, alleen is dat bij Rodiers net de bedoeling: “Ik zit vaak in de tram. Dat gevoel van reizen, zich bewegen in de stad wil ik vatten.”

Slow photography De manier waarop ze haar beelden bewerkt, versterkt nog die dynamiek. De foto’s op straat zijn vrij snel gemaakt met een kleinbeeldcamera. Het zijn beelden waarvan ze intuïtief voelt dat ze er ermee aan de slag kan. Dat is achteraf de dia projecteren, zowel op een gewoon wit als op een transparant doek.

Van dat meerlagige beeld neemt ze dan opnieuw een foto, nu digitaal, die ze nog nauwelijks fotoshopt. Rodiers haalt haar ‘grondstof’ uit de stedelijke context, maar de projectie kan jaren later vallen, als het oorspronkelijke beeld ondertussen misschien al niet meer bestaat: “Die tweespalt fascineert mij. Door er op verschillende momenten mee bezig te zijn, zit er een proces in vervat. Ik kan ook lang nadenken over hoe ik een bepaalde sfeer krijg, je zou het slow photography kunnen noemen. Het beeld krijgt diepte door het samengaan van een scherpe en een extreem onscherpe laag.” Zoals bij het beeld van de voetbalvelden in het Josaphatpark: “Toen ik dat harde, witte licht en die omzoming zag, wist ik dat daar die gelaagdheid in zat.” Het levert beelden op met telkens andere, fascinerende kleurzwemen en ritmes, maar ze brengen je steevast in een melancholische, dromerige bui: “Ik zet het project nog altijd voort, maar het zou wel kunnen dat dit soort fotografie over enkele

BRUSSEL - “Laat ik de expo maar een titel geven die iedereen begrijpt, en die het voor mij ook helemaal samenvat: een kijk op Brussel, mijn indruk van de stad.” Ook de techniek van fotografe Heleen Rodiers is het resultaat van een hoogstpersoonlijke zoektocht naar de troeven van fotografie.

Heleen Rodiers, ‘Chinees restaurant in Elsene, 2011’.

jaren niet meer mogelijk is. Mijn favoriete filmrolletje Fuji 400 is al uit productie genomen, en wie weet vind je straks geen mensen meer die diafilm ontwikkelen. Terwijl ik het nog altijd zo leuk vind om de ontwikkelde dia’s te gaan ophalen: voor het eerst die heldere en fijne beeldjes bekijken, dat blijft iets magisch.”

De mensen op Rodiers’ foto’s vallen op door hun afwezigheid. Op de foto ‘Two chairs’ in Exki lijkt de lucht nog broeierig, op de roltrap bij Rogier is de wind van de mensenstroom nog niet gaan liggen: “Het is pas als je je realiseert dat er niemand meer is, dat je ziet hoe bedreigend die plaatsen kunnen zijn. Het staat dus allemaal

ver af van de uitgepuurde, documentaire fotografie zoals bij Bernd en Hilla Becher.” Toch is de Brusselse architectuur heel herkenbaar: de metro, de Marollen, het Muntplein, Parking 58: “Brussel is nu eenmaal mijn biotoop. Van een andere stad zou ik nooit zulke projecties kunnen maken, ze transformeren voortdu-

Gastronomie > Blauwe Olifant wordt dertig

Oost-Vlaming en Thaise veroveren de wereld

In 1981 openden de Oost-Vlaamse antiekhandelaar Karl Steppé en zijn Thaise echtgenote Nooror hun eerste restaurant op de Waterloosesteenweg. Dertig jaar later staat de naam Blue Elephant voor een imperium met dertien restaurants over de hele wereld, twee productlijnen die in 34 landen verkocht worden en een productielijn van kant-en-klare gerechten die onder meer verkocht worden bij Rob, in de Parijse Galeries Lafayette, op de TGV en de Thalys. En dan is Blue Elephant ook nog eens nauw betrokken bij een project van de Thaise koning dat de

arme boeren in de bergen wil helpen om van de opiumteelt over te schakelen naar het telen van biologische kwaliteitsgroenten – die verwerkt worden in het restaurant. Nooror heeft in haar geboorteland stilaan de status van een vedette, en wordt door magazines getipt als een van de invloedrijkste Thaise vrouwen van het moment. En het is niet eenvoudig om die status te verwerven, aldus Steppé: “Alle Thais hebben immers een moeder die beter kookt dan wij” (lacht). “Bovendien kun je in Thailand al heerlijk eten aan een straatkraampje voor 50 cent.”

UKKEL - Restaurant Blue Elephant is al jaar en dag dé referentie als het op Thaise keuken aankomt. Oprichters Karl Steppé en zijn vrouw Nooror Somany vieren dit jaar de dertigste verjaardag van wat het begin van een heus imperium zou worden. Niet met een echte olifant zoals tien jaar geleden, maar met een speciaal feestmenu en een hoop nieuwe plannen.

‘Dit is ronduit sublieme keuken.’

Om het dertigjarig bestaan extra in de verf te zetten, serveert Blue Elephant van oktober tot eind maart een speciaal feestmenu met zeven verschillende gerechten voor slechts dertig euro. Wij proefden vast al even voor en genoten van de eerste tot de laatste hap. Dit is ronduit sublieme keuken. En zullen we nog wat zeggen? Het kroketje van grijze garnaal en rode kerrie dat er bij wijze van knipoog bij wordt geserveerd, is gewoon het beste garnaalkroketje dat we ooit gegeten hebben. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, is Steppé van plan om binnenkort ook gastronomische reizen naar Thailand te organiseren. Karolien Merchiers Blue Elephant, Waterloosesteenweg 1120 in Ukkel. Info: 023-374 49 62 of www.blueelephant.com

BDW 1297 PAGINA 21 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

rend voor mijn geestesoog. Ik pik ook de verhalen op, naar Parking 58 ben ik geweest na de berichten over de mogelijke sloop ervan.”

2dehands.be lanceert fotografe Heleen Rodiers (1976) is meester in de Beeldende Kunsten, optie Fotografie, en bleef na haar opleiding

“Brussel is mijn biotoop. Van een andere stad zou ik nooit zulke projecties kunnen maken, ze transformeren voortdurend voor mijn geestesoog”

opgenomen in de Permanente collectie Kunst in Huis. Haar nieuwe tentoonstelling liet een tijdje op zich wachten, kinderen en zo, maar ze is altijd blijven fotograferen en maakte deze vakantie werk van een website. Op de foto’s van Rodiers kun je je eigen verhalen projecteren. In die zin is de tentoonstelling in de werken woonplek van 2dehands.be lang niet gek. Ook op 2dehandslifestyle. be krijg je de verhalen achter de objecten. Voorlopig zijn slechts acht beelden geprint: “Een strenge selectie”, maar ook “een investering.” De grote formaten (60x90cm) zijn nu eenmaal professioneel gedrukt, op een aluminium drager en op fotopapier met een zeer matte afwerkingslaag, omdat Rodiers houdt van het zachte, voelbare van een print. Zoals ze daar ophangen, als een rij ramen van een tram- of metrowagon, is de cadans van de verplaatsing bijna voelbaar.

aan de Sint-Lukas Hogeschool in Brussel hangen, de laatste zeven jaar in Neder-Over-Heembeek. Ze werkt als grafisch vormgeefster en fotorecensente bij Agenda, het culturele uitmagazine voor Brussel. Rond haar afstudeerperiode exposeerde ze in het CC Hasselt en in de Sint-Lukasgalerie, en werd ze

An Devroe

www.heleenrodiers.be www.2dehands.be Expo ‘A View on Brussels. Recent Photographs’ van 29/9 tot 16/10, vernissage 29/9 van 18u tot 21u, 2dehands.be, Zaterdagplein 7, 1000 Brussel, 02-203.27.00 (op afspraak)

Feest > Zap Mama verenigt de gemeenschappen

Marie Daulne brengt vuur in het Candelaershuys UKKEL - Marie Daulne treedt nu zaterdag 1 oktober op in het Ukkelse Kunst- en cultuurcentrum. De Brusselse Congolese zal er met haar groep Zap Mama muziekliefhebbers uit beide gemeenschappen samenbrengen om een feestje te bouwen. Het Feest van de gemeenschappen, zoals het initiatief heet, is ondertussen een Ukkelse traditie geworden. Het GC het Candelaershuys en de Ukkelse (Franstalige) cultuurdienst slaan voor deze gelegenheid de handen in elkaar om een grote naam naar de gemeente te lokken. Onder anderen Toots Thielemans en Axelle Red passeerden al de revue en met Zap Mama komt er weer een topper. Zap Mama reist sinds 1990 de wereld rond met zijn sprankelende mix van soul, gospel en Afro-Cubaanse ritmes en staat zowat symbool voor

het verenigen van culturen op muziek. De groep werkte onder meer samen met wereldsteren als Erykah Badu en hiphopartiesten als Common en Questlove van The Roots. Met het Feest van de gemeenschappen laat de gemeente Ukkel zien dat de Franstalige en de Vlaamse gemeenschap niet elk op hun eilandje leven: “We werken de laatste jaren heel nauw samen met Carine Gol (MR) en we merken een wederzijds respect, ook al is Ukkel een gemeente met slechts één Vlaamse verkozene,” zo looft Candelaershuysverantwoordelijke Bart De Smedt de schepen van Cultuur. Bruno Schols Plaatsbespreking: 02/374.64.84. Afspraak om halfacht in het Kunst- en cultuurcentrum in de Rodestraat 47.

Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Pellegrino Artusi Ik had trek in vitello tonato. Maar hoe maak je dat ook weer? Dus greep ik naar het ultieme Italiaanse kookboek, de kookbijbel van alle pastakokende mamma’s: dat van Pellegrino Artusi, oorspronkelijk uit 1891. Culinair nationalisme is weer in opgang. Sinds het toerisme bestaat, is het concept van de ‘nationale schotel’ in onze hoofden binnengeslopen. Nationalisten komen samen om een welbepaalde dis te eten, liefst een die concurrerende landen vies vinden, zoals Schotse haggis of Scandinavische lutefisk. Soevereine staten worden boos als hun keuken wordt gekopieerd of, erger nog, aangepast aan de lokale smaak. De laatste tijd begint dat ver te gaan. Frankrijk liet zijn cuisine beschermen als Unescoerfgoed. Mexico volgde prompt. Heel Latijns Amerika kreunt trouwens onder de Nationale Keukens, die vastgelegd zijn in heilige eigenzinnige Nationale Kookboeken (maar verder heel wat met elkaar gemeen hebben). Het kan erger. De Italiaanse regering komt controleren of een Italiaans restaurant in het buitenland wel autentica is. De stad Siena verbood pittatenten in de binnenstad als on-Italiaans en de Lega Nord liet affiches maken tegen het eten van couscous (‘Si alla polenta, No al cous cous!’) België blijft bescheiden. Het zijn vooral de buitenlanders die onze keuken bijzonder vinden. Geen Belg denkt bij het horen van de woorden ‘moules-frites’ aan De stomme van Portici noch aan Adrien de Gerlache bij paling in ’t groen. Keukens zijn van nergens en altijd in verandering. Ze hebben geen taal en geen nationaliteit. Of toch wel? Italiaanse keuken is, bijna per definitie, wat in Artusi’s boek staat. Pellegrino Artusi werd in 1820 geboren in Forlimpopoli, een stadje in Emilia-Romagna. Hij was de zoon van een kruidenier, studeerde in Bologna en reisde heel wat in het ‘buitenland’: Italië bestond toen al bijna anderhalf millennium uit kleine staatjes met elk eigen regels en gewoonten. Hij vestigde zich in Firenze (ook in een ander land). Artusi, die vrijgezel bleef, experimenteerde heel veel in de keuken met recepten die hij overal tijdens zijn reizen

opsnorde of die correspondenten hem opstuurden. Hij had ook literaire ambitie, maar zijn boeken flopten, en dus begon hij, noodgedwongen, aan iets eenvoudigers, een kookboek: La scienza in cucina e l’arte di mangiar bene (‘De wetenschap in de keuken en de kunst lekker te eten’) Ondertussen hadden Garibaldi e tutti quanti één land gemaakt van Italië en de nieuwe leiders begonnen aan ‘natievorming’ te doen, net zoals België, dat daarmee toen al dertig jaar bezig was. Er moest een gemeenschappelijke taal gevonden worden, een gemeenschappelijke cultuur, een ‘Italiaanse geest’ die absoluut niet bestond. Artusi, zonder het te willen, kwam in 1891, nauwelijks twintig jaar na de vereniging van het land, op het goede moment. Hij zou niet alleen de Italiaanse keuken belichamen, maar, zo zeggen historici, ook nog een cruciale rol spelen in de vorming van een eenheidstaal. Het kookboek als instrument van unie! Italië had een geschiedenis van kookboeken, die sinds de middeleeuwen over heel Europa naarstig werden gekopieerd. Maar dat was altijd de keuken van de topklasse geweest. Artusi’s collectie recepten kwam uit de bourgeoisie, soms zelfs van de volkskeuken. Zo zet hij zijn lezers ertoe aan om knoflook te gebruiken, iets wat toen als plat plebeïsch werd beschouwd. Zijn boek werd een groot succes, een goudmijn. Toen de rechten in 1961 in het publieke domein terechtkwamen, vijftig jaar na zijn dood, was het boek nog niet uitgebladerd. In 1978 alleen al, om een voorbeeld te noemen, rolden 1.286.000 exemplaren van de persen, bij negen uitgevers! Ik kocht er verleden jaar één, ik had keuze uit drie verschillende nieuwe uitgaven. In het boek leren we een Italiaanse keuken kennen die ver afstaat van de toeristische en export-Italiaan. Er is in het boek geen spoor van pasta al pesto, geen spaghetti carbonara, noch amatriciana, puttanesca, aglio e olio. Dat zijn uitvindingen van na de Tweede Wereldoorlog. Napolitaanse pizza zoals wij die ken-

Artusi zou niet alleen de Italiaanse keuken gaan belichamen, maar hij zou, zo zeggen historici, ook nog een cruciale rol spelen in de vorming van een Italiaanse eenheidstaal nen bestaat niet, Tomaten worden slechts hier en daar gebruikt. O, en couscous staat wél bij Artusi. Nationalisten, noteer! Wat er dus ook in staat is deze vitello tonnato, een waarlijk modern vlees-en-visgerechtje en vandaag populair in heel Italië, van Noord tot Zuid: Neem een kilo kalfsvlees en beprik het met de filets van twee ansjovissen. Bind het vlees strak op en laat koken in een ziedende bouillon van een halve ui bestoken met twee kruidnagels, laurier, een wortel, selderij en peterselie, peper en flink wat zout. Laat afkoelen. Maak een saus met honderd gram tonijn uit blik (toen al!) en vier ansjovisfilets. Maal ze fijn in de mixer (al bestond die nog niet) en giet er traag olie op, zoals voor een mayonaise. Leng aan met het sap van één of meer citroenen. Doe er kappertjes bij. Leg een laag saus in een kom en schik daarop het in dunne schijfjes gesneden vlees. Doe een laag saus op elke laag vlees en laat op een koele plek trekken gedurende twee dagen. Heerlijk als lunch en van de bouillon kunt u nog een risotto maken. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet

BDW 1297 PAGINA 22 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

“Niet dat ik geloof dat Sint-Jacobus ooit is Compostela geweest, maar doordat zoveel mensen er die betekenis aan hebben gegeven en nog geven, wórdt Santiago ook werkelijk zijn laatste rustplaats. Het belaadt de plek met symboliek en dat is wat telt.”

Brusselaar Dirk Van Erps wandelde van Etterbeek naar Santiago de Compostela. 2.650 kilometer naar de plek waar volgens de overlevering de stoffelijke resten van de apostel Jacobus begraven liggen. “Meegaan in een duizend jaar oude traditie is voor een stuk iets dat jezelf overstijgt.” “Niet dat ik geloof dat Sint-Jacobus daar ooit is geweest, maar dat is van geen enkel belang. Doordat zoveel mensen er die betekenis aan hebben gegeven en nog geven, wórdt Santiago ook werkelijk de laatste rustplaats van SintJacobus, al is het dat in werkelijkheid allicht niet. Het belaadt de plek met symboliek en dat is wat telt. Net zoals ik dat in Lourdes heb gevoeld – waarvoor ik een omweg van 200 kilometer heb gemaakt –, of in die kleine, meestal verlaten romaanse kerkjes onderweg.”

Hocus pocus “Het hocus-pocusgedeelte van de godsdienst heb ik op mijn tocht achter mij gelaten. Dat er een God is, is bij mij gebleven en dat zal ook altijd bij mij blijven. Het geloof dat al die mirakels in de Bijbel ook echt gebeurd zijn niet. Maar ik heb veel respect voor mensen die geloven dat het allemaal is gebeurd. Ik ga daar zeker geen grote uitspraken over doen.” Het niet blind meegaan in wat voor anderen de

waarheid is en tegelijk respect voor anderen, het tekent de gelovige in Dirk Van Erps. “Voor mij is het belangrijkste wat ikzelf in mijn geloof vind: de geborgenheid. Dat je gedragen wordt door iemand die je God kan noemen. Je bent eigenlijk nooit alleen en dat maakt deel uit van een grondvertrouwen, van een kracht binnenin die er is als je ernaar zoekt. Dat is één. Het andere is dat het ook een ritueel inhoudt. Elke mens heeft behoefte aan rituelen, denk ik, omdat rituelen in hun symboliek overstijgend zijn. De wekelijkse mis dus en dan zeker de misviering zoals ik die op mijn tocht in Spanje en in Frankrijk heb mogen beleven. Die is sterker op de traditie geënt dan hier, nog met misdienaars, met wierook, orgelmuziek en gregoriaanse gezangen. Vooral in Spanje is het mij opgevallen dat de priesters, jong of oud, vasthielden aan een traditioneel missaal.” “Geloof is belangrijk voor mij, geloof is belangrijk voor zeer veel andere mensen. Het creëert gemeenschap. Dat heeft op zich al ongelooflijke waarde, belangrijk genoeg om het mee te helpen overdragen naar de volgende generatie. Want ik vrees een beetje dat onze cultuurgemeenschap, omdat ze het geloof niet meer actief meedraagt, ook die hele achtergrond kwijt raakt. Dat zou een ongelooflijk

verlies zijn, de boodschap van Jezus is te waardevol om verloren te laten gaan. En ik zou het voor de maatschappij heel erg vinden als we hier in België over honderd jaar naar christelijk geïnspireerde schilderijen kijken zoals nu Japanners bij het bezoeken van onze kerken dat doen. Die iets moois zien, iets interessants, zonder te weten wat het is. Hopen maar dat men het beseft voor het te laat is. Maar het is niet eenvoudig om geloof – wat altijd een oproep tot verandering is – door te geven in tijden dat het materieel niet slecht gaat. Want de mensen hebben het in die omstandigheid niet nodig. Denken dat ze het niet nodig hebben.”

ETTERBEEK — “Dat getuigschrift van de kathedraal van Compostela brengt je niets op – ja, een volle aflaat. Maar wat die pelgrimstocht me wél heeft opgeleverd is een vreugdevolle ervaring, die ik mijn leven lang zal meedragen, van geborgenheid, zich één voelen met de wereld, te kunnen leven buiten de tijd. De rijkdom van luisteren naar mensen ook, naar hun zorgen en vreugden. Horen en gehoord worden.”

©MARC GYSENS

Twijfel “Of ik al ooit heb getwijfeld aan mijn geloof? Natuurlijk. Maar nooit erg lang; ik ben altijd een erg gelukkige gelovige geweest. Al weet ik dat ik nooit zal kunnen bewijzen dat God bestaat. Soms ben ik zelfs zo ver dat ik denk dat het eigenlijk niet belangrijk is of men nu gelooft of niet, dat wat telt de steun is die het geeft. Ik kan ook zeer goed mensen begrijpen die zeggen dat ze niet geloven. Ik heb vrienden die niet geloven, maar wij vinden ons wel rond dezelfde zaken. Dat creëert eveneens gemeenschap, los van de vraag of er al dan niet een god is.” “Ik denk ook dat het moeilijker is bewust niet te geloven dan het geloof te omarmen. En dan heb ik het niet over de a- of antitheïsten, want die hangen op de keper beschouwd zelf ook een geloof aan. Ik heb het over de echt overtuigde niet-gelovigen, die niet de behoefte hebben om zich af te zetten tegen de gelovigen, die louter en alleen zeggen: er

“Ik kan het iedereen alleen maar aanraden. Je hoeft ook helemaal niet gelovig te zijn om op pelgrimstocht te gaan.”

is niets. In mijn ogen is het moeilijker dat te geloven dan dat er iets is. Geen enkele illusie hebben dat er iets is dat zin geeft aan je bestaan, buiten de zin die je er zelf aan geeft. Dat er niet een voorbeeld is dat je kan of moet volgen, dat je alles zelf moet vinden. In de plaats van je simpelweg aan te sluiten zoals ik het doe: ik geloof in God, wat God ook moge zijn. Ik kan het ook beter vinden, denk ik, met overtuigde niet-gelovigen die toch zin vinden in het leven dan met gewoonte-

BDW 1297 PAGINA 23 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

“Ik zou het heel erg vinden als we hier over honderd jaar net zo naar christelijk geïnspireerde schilderijen zouden kijken als nu Japanners bij het bezoeken van onze kerken doen: zonder te weten wat het is”

Dirk Van Erps, Europees ambtenaar

‘Je voelt je nooit alleen’ dieren onder de gelovigen, die gewoon maar meedoen en denken dat zij de waarheid in pacht hebben. Ik ben dus hoe langer hoe minder fundamentalist geworden, hoewel ik hoe langer hoe meer waarde ben beginnen te hechten aan traditie.”

Gedoopt met de sint-jakobsschelp Traditie heeft de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela al eeuwen. “In het midden van de jaren tachtig heb ik er voor het eerst van gehoord en ik dacht: ik ga dat later ooit eens doen, al die pelgrims achterna. Als ik met pensioen ga. Zoals zoveel mensen na hun pensioen de dingen zullen doen die ze willen doen, omdat ze er eerder geen tijd voor hebben. Dat ik die droom vroeger heb waargemaakt, heeft niets te maken met een geloofsof midlifecrisis. De reden was: ik ben gelovig, maar ik ben wel iemand die meer over God spreekt dan met God. Dus wilde ik eens drie maanden proberen wat meer te bidden en ook het Nieuwe Testament helemaal door te lezen. Wat ik ook heb gedaan. Bidden ging hoe langer hoe beter, het is nu eenmaal iets dat je moet leren. Gebeden voor de familie, vrienden, collega’s, mensen die gevraagd hadden het voor hen te doen. Van het moment dat ik ’s morgens het zoveelste dorp uit was, was ik daar een uur of twee mee bezig. Zeer gelukkige momenten waren dat. Ik had me bovendien voorgenomen na mijn terugkomst proberen te blijven de rozenkrans te bidden. Dat is door de realiteit van elke dag achterhaald, net zoals er niets terecht is gekomen van niet opnieuw overtollige kilo’s aan te kweken. Maar de vreugde dat te hebben kunnen en mogen doen, draag je als mens

voor altijd mee.” “De tocht is er ook van gekomen omdat de omstandigheden er zich voor leenden. Van mijn spaarboekje kon het, als ambtenaar bij de Europese Commissie op het DirectoraatGeneraal Concurrentie was verlof zonder wedde krijgen geen probleem. Mijn zoon, Joachim, was dertien, bij hem hoefde ik ook niet elke dag te zijn; mijn ouders zijn nog in goede gezondheid, dus evenmin een zorg. En het mocht van Ute, mijn vrouw, die ik tijdens mijn studie aan het Europacollege in Brugge heb leren kennen en die het haar vertrouwde Nürnberg heeft achtergelaten om samen met mij een leven op te bouwen in Brussel. Zij is voor mij de echte heldin van de tocht geweest. Uiteindelijk moest zij er thuis voor twee zijn, drie maanden lang. Daar ben ik haar zeer dankbaar voor.” “Op 1 maart 2009 ging mijn verlof zonder wedde in, op 8 maart 2009 ben ik vertrokken. In de Sint-Antoniuskerk, aan de Chasse in Etterbeek. Ik heb daar om tien uur tijdens de hoogmis de pelgrimszegen ontvangen in de kapel, die per uitzondering helemaal vol zat met vrienden en kennissen, daarna ben ik vertrokken. Voor een tocht van zelfontdekking en het het ontdekken van anderen. Soms hard, altijd mooi. Mooi bijvoorbeeld was het moment dat ik een kerk binnenging waar een doop aan de gang was en waar de vijfjarige Sony gedoopt is met mijn jakobsschelp. En ik kan het alleen maar aanraden. Je hoeft zelfs helemaal niet gelovig te zijn om op pelgrimstocht te gaan. Er is ook niets of niemand die zegt hoe een ware pelgrim zich hoeft te gedragen. Dat maakt ieder voor zichzelf uit. En de zin die je aan je

FREDDI SMEKENS Baa doon Het overkomt ons allemaal, Brusseleir of ni, waarde lezer, er af en toe eet baa te doon. Mij komt het voor dat het hier om een typisch Brusselse uitdrukking gaat. Of het moest zijn dat iemand anders er een andere voor vindt in het Frans, het Engels of eventueel in ons Algemeen Nederlands. Met er eet baa doon bedoelen we uiteraard ‘overdrijven’. En wie van ons, waarde lezer, heeft af en toe niet de neiging om er eet baa te doon? Ik in ieder geval wel. Goo geweite, zou ik zeggen. Maar er eet baa doon hoeft niet altijd een negatieve bijklank te hebben. Men kan er bijvoorbeeld een of ander idee mee accentueren of eventueel onderstrepen. Aan de andere kant kan er eet baa doon in ons Brussels ook gebruikt worden om iemand op een zij het wat zachte manier terecht te wijzen. Zo zal de uitspraak ‘Ge moet er na niks baa doon! in de meeste gevallen nooit als een belediging of, zoals ze dat hier noemen, affront ervaren worden. Men zou haast kunnen stellen dat er eet baa doon niets met stoefe of nen dikke nek te maken heeft. Hoewel het tegendeel natuurlijk ook niet helemaal waar is. Soms denk ik bij onze uitdrukking er eet baa doon aan de vragen die we af en toe in de winkel voorgeschoteld krijgen. Die gaan dan van ‘Mag het ewa mier zaain?’ tot ‘‘t Es ‘n betsje mier, es da niks?’. In dat geval heb ik altijd de neiging om uit te pakken met ‘Mo neije gaa! Doet er nog mo e scheupke baa..’ Wanneer de humor en de ironie ons verlaten zullen hebben, zullen wij ons geen Brusselaars meer kunnen noemen. En nu we het toch over dat scheupke hebben, waarde lezer, wou ik even aanstippen dat men ook met er e scheupke baa doon goed weg kan. Wat dat scheupke juist betekent kunt u het best aan uw winkelier vragen. Graag even over nu naar ons woordje ‘baa’. Wat doen we er eigenlijk bij een of andere bewering ‘bij’? En waarom hebben we eigenlijk nooit de neiging om er e scheupke af te doon’? Welnu, waarde lezer, volgens mij heeft er eet baa doon alles te maken met meer gewicht en inhoud aan onze bewering te geven. Vandaar dat men dat baa doon altijd, of in elk geval in de mate van het mo-

gelijke, moet doseren. In het andere geval zou men wel eens geconfronteerd kunnen worden met uitspraken of opmerkingen als ‘Gaa doot er altaaid eet baa!’. Bij elke negatieve opmerking die ik, zij het uitzonderlijk, naar het hoofd geslingerd krijg, heb ik het antwoord ‘Ja, bon! Doet er mo ‘n betsje baa gaa!’. Bij alles wat voorafging hou ik er een toch wel eigenaardige redenering op na, waarde lezer. Zo denk ik bij onze uitdrukking er eet baa doon haast automatisch aan de uitspraak ‘‘t Es bekan niks!’. Een rare kronkel, zult u terecht opmerken. Hoewel... Met ‘’t es bekan niks’ willen we in ons Brussels aangeven dat een gebeurtenis, een voorval, of eventueel een situatie met alles, behalve met niets te maken heeft. In dat geval kan men gerust repliceren met ‘t Es ni omda ‘t bekan niks es da ‘k er nog eet goen baa doon’. Laten we er in elk geval van uitgaan, waarde lezer, dat onze geloofwaardigheid niet zal aangetast worden door er van taaid tot taaid eet baa te doon. En laten we er, lezer, niet voor terugdeinzen om ten gepaste tijde eet op te bloeze, op te kloppe, oen te dikke of eventueel e kleurke te geive. Het kan in sommige gevallen eerder baten dan schaden. Zeker omdat er eet baa doon amper of nooit met liegen of bedriegen te maken heeft. Mè stoefe vantaaid nateurlaaik wel, zou ik zo zeggen. Maar zonder naa en den neki te stoefe zouden we zelfs onszelf saai gaan vinden. Ziezo, waarde lezer, ik goen er ee nemi teveul baa doon, maar ik grijp hierbij de kans om iedereen toe te wensen het af en toe wel te kunnen. Bij alles wat voorafging ben ik even op zoek gegaan naar wat mij het meest bijgebleven is wat er eet baa doon betreft. Eigenaardig genoeg heeft het te maken met er eet af te doon. En wel hierom, waarde lezer. Onlangs hoorde ik een rasechte Brusselaar de volgende opsomming maken: ‘In dei stroet woere er veer kafeis: baa ‘Chez Charel’, ‘Den Trekbiljaar’, ‘Chez Sofie et Armand’ en ‘Chez... chez... heu... chez ‘k wei g’het nemi.’ Op dat ogenblik wou ik echt dat onze vriend er nog eet baa haa gedoen. Kweste van gewuun op d’huugte te blaave.’

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Elsene, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels hoofdstedelijk gewest. Rest van België 15 euro per jaar; rekeningnummer 424-5529822-66 van vzw Brussel Deze Week. Buiten België 25 euro per jaar. DISTRIBUTIE EN PROMOTIE Ute Otten (ute.otten@bdw.be), Paul De Weerdt. RECLAME IN BDW Rika Braeckman (rika.braeckman@bdw.be), 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. OPLAGE 70.490 exemplaren. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne (anne.brumagne@bdw.be). EINDREDACTIE Katrien Stroobants (katrien.stroobants@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst (jeanmarie.binst@bdw.be), Christophe Degreef (christophe.degreef@bdw.be), Bettina Hubo (bettina.hubo@bdw.be), Patrick Jordens (patrick.jordens@bdw.be), Freddi Smekens (freddi.smekens@bdw.be), Steven Vandenbergh (steven.vandenbergh@bdw.be), Steven Van Garsse (steven.vangarsse@bdw.be), Danny Vileyn (danny.vileyn@bdw.be). REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele (isabelle.devestele@bdw.be), Lien Annicaert (lien.annicaert@bdw.be), Gerd Hendrickx (gerd.hendrickx@bdw.be). MEDEWERKERS Michaël Bellon, Lieven Bulckaert, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Francis Marissens, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt (peter.dhondt@bdw.be). FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh (manu.dehertogh@bdw.be). VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie (marijke.vandebuerie@bdw.be). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie. ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW 1297 PAGINA 24 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Hockey > Tom Boon eindigt met nationale ploeg vierde op Europees kampioenschap

‘We kunnen wereldtop worden’ Tom Boon: “Het Belgische hockey is sinds de Spelen van Peking ontploft en is vandaag op en top professioneel. Ikzelf sta elke dag vijf à zes uur op het veld.” BRUSSEL – De Belgische hockeyploeg heeft haar ticket voor de Olympische Spelen beet. Dankzij hun vierde plaats op het afgelopen Europees kampioenschap kunnen heel wat jongens volgend jaar hun droom waarmaken. Onder hen ook Tom Boon (21), de talentrijke doelpuntenmachine van Racing Brussel.

“We wisten op voorhand dat de derde wedstrijd tegen Spanje de sleutelmatch zou worden op het EK,” begint Boon. “Ondanks ons verlies in de openingsmatch tegen Duitsland hebben we nooit getwijfeld. Zelfs toen we bij de rust met 2-0 achterstonden tegen Spanje wisten we dat we gewoon op ons elan moesten doorgaan, want we speelden goed. Dat hebben we gedaan en we klopten de Spanjaarden

uiteindelijk met 2-3. Ons toernooi was op dat moment al geslaagd. Dat we daarna de halve finale van Nederland en de derde plaats aan Engeland verloren is zeker geen schande. Uiteraard waren we ontgoocheld, maar we waren toch vooral trots dat we dat ticket voor de Olympische spelen beet hadden.” Boon maakt als sinds 2008 deel uit van de Belgische seniorenploeg. Hij sloot net na de

Olympische Spelen van Peking bij de groep aan. Zijn opleiding genoot hij bij White Star en Ukkel Sport, alvorens bij Racing Brussel te tekenen. Hij speelde menige finale, maar: “Ik heb toen bij de junioren welgeteld één titel gewonnen. Dat deed wel deugd, gelet op de gemiste kansen de jaren ervoor. Met de nationale ploeg heb ik meer succes gehad: een zilveren medaille met de -16, een bronzen met

Marathon > Voor elke loper wat wils op achtste editie

BRUSSEL – Op twee oktober zet de marathon van Brussel de hoofdstad al voor de achtste keer in de kijker. “Er is een aanbod voor iedereen,” aldus medeorganisator Bert Meulders (31). “Naast de marathon (start om negen uur) en de halve marathon (start om halfelf ) krijgen de kleinsten om kwart na tien een kids run van één kilometer voorgeschoteld. Minder fervente mannelijke lopers kunnen zich dan weer vanaf halftien aan een minimarathon van vier kilometer wagen. Voor de dames is er een kwartier later de ladies run over dezelfde afstand.” De marathon van Brussel is meer dan gewoon een loopwedstrijd. Met de hoofdstad als decor valt er ook heel wat te ontdekken en te beleven. Sfeer verzekerd. “Het decor is bijzonder. Er is het mooie groen van het park van Tervuren, een passage waar we trouwens trots op zijn, maar de marathon komt ook langs een paar landmarks. Zo is de start aan het Jubelpark en loopt het parcours onder meer langs het koninklijk paleis. En het is een unieke ervaring om als loper op de Grote Markt over de streep te komen.” “Langs de weg is er altijd heel wat entertainment, met verschillende

Ondertussen hebben zich al meer dan 10.000 enthousiastelingen ingeschreven voor de achtste marathon. bandjes en animatiegroepen. We gaan er prat op dat we een van de sfeervolste marathons hebben.’ Een mooi parcours, maar zweten

zullen de deelnemers zeker doen. Voor ze de Grote Markt bereiken, moeten ze heel wat hellingen verteren. “Het golvende traject maakt

het ook voor de toppers moeilijk om echt scherpe tijden te lopen. De absolute wereldtop zal niet aantreden, maar wel heel wat te

duchten lopers. We verwachten in totaal ongeveer elfduizend deelnemers.” De marathon vertoont heel wat gelijkenissen met de immer succesvolle twintig kilometer van Brussel. De halve marathon, bij uitstek het populairste onderdeel, is ook nog eens bijna even lang. Wie er eerder dit jaar niet bij kon zijn, kan dat nu dus goedmaken. “Het is voor ons wel een uitdaging om dit te organiseren,” vervolgt Meulders. “We besteden er veel zorg aan, en door onze ervaring kunnen we de hinder voor de omwonenden steeds meer beperken, wat ons ook felicitaties van lokale besturen oplevert.” “Onze ambitie is nog beter en nog groter te worden. Tijdens onze eerste editie waren er zo’n tweeeduizend lopers, vandaag is dat al meer dan het vijfvoudige. We willen op deze weg doorgaan en kwalitatief en kwantitatief groeien.’ De online inschrijvingen zijn ondertussen afgesloten. Alleen ter plaatse en bij winkel Jogging Plus (tot 29 september) kunt u nog een rugnummer krijgen.

Tim Schoonjans

http://www.brusselsmarathon.be

BDW 1297 PAGINA 25 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

“De ploeg zal nog sterker zijn volgend jaar, het niveau kan alleen maar stijgen. Het potentieel is echt enorm” de -18 en nog eens een zilveren bij de -21. Ik maak deel uit van een sterke generatie.”

Iets fantastisch Het is een mooi palmares, maar het verbleekt enigszins bij wat hem volgend jaar te wachten staat. Net als voor alle sporters zijn de Olympische Spelen een droom voor Boon. Hij is ervan overtuigd dat België er kan schitteren. “De Spelen zijn vast en zeker een extra motivatie voor mij. Ik mag er niet van uitgaan dat mijn plaats in de ploeg al verzekerd is en moet er alles voor geven. De voorbereiding begint nu al. Ik laat niets aan het toeval over. Dit is een niet te missen kans om aan een uniek evenement deel te nemen.” “Ik ben er zeker van dat we minimaal de top acht kunnen halen. En zodra je daar bij zit is alles mogelijk. We kloppen nu al landen die tot de wereldtop behoren. En de ploeg zal nog sterker zijn volgend jaar, het niveau kan alleen maar stijgen. Het potentieel is echt enorm. We beseffen dat we nu hard moeten werken om iets fantastisch te realiseren op de Spelen. We gaan gaan voor een resultaat.” Met een gemiddelde leeftijd van 23 à 24 jaar

is de Belgische hockeyploeg jong. Heel wat spelers hebben ondanks die jonge leeftijd al jaren internationale ervaring opgedaan bij de nationale ploeg. Er komen ook nog spelers van een jongere en talentrijke generatie aan. Het hockey is sinds de deelname van de nationale ploeg aan de Spelen van Peking ontploft en is vandaag op en top professioneel. “Voorafgaand aan grote toernooien gaat niemand van de ploeg werken, twee à drie maanden lang. Dan is het echt fulltime hockey voor iedereen. Ikzelf ben professional en sta elke dag vijf à zes uur op het veld. Dat is ook om hockeylessen te geven aan de jongeren van Racing Brussel.”

Machtige hockeynatie Tom Boon woont samen met een paar ploegmaats op een paar honderd meter van het stadion en voelt zich goed bij Racing Brussel. Ondanks een paar voorstellen uit het buitenland ziet hij momenteel geen reden om te vertrekken. Dromen heeft hij wel bij overvloed. ‘Ik wil zo lang mogelijk spelen, zolang ik me amuseer en het niveau heb. Ik wil op al de grote toernooien spelen, en niet om te figureren maar om ons te tonen. Een top vier halen op het wereldkampioenschap of de Olympische Spelen, daar droom ik van. Velen vinden dat surrealistisch, maar gezien onze vooruitgang kan dat in de toekomst. We kunnen wereldtop worden. Er is zoveel talent in België, kijk maar naar onze jeugdploegen. Als al die talentrijke spelers doorbreken, zullen we een machtige hockeynatie zijn.”

ADVERTENTIE

Tim Schoonjans

David Steegen De Bleiters Wieler Toeristen Club ‘De Bleiters’. Fietsen om de midlife enigszins te verdringen. Alle renners zijn Brusselaars. De ene is al wat Brusselser dan de andere en hier en daar is er zelfs eentje die in de rand verblijft, maar alla. Jos is onze krachtpatser en de organisator van een hartverwarmend weekend. Waar anderen soepel in de kleinste versnelling naar boven klauteren, stampt hij zichzelf zo groot mogelijk naar boven. John Massis op wielen. Flandrien en oermens. Hij heeft ons uitgenodigd in Orchimont, provincie Namen, op 150 kilometer van de hoofdstad. Een onvergetelijk fietsweekend. Volgens wikipedia zou het plaatsje etymologisch ‘Mont-Des-Ours’ betekenen. Het eerste woord klopt helemaal. Het weer is prachtig, de hellingen pijnlijk. Op vrijdagavond gaan we eerst met z’n allen eten in het restaurant van de jongste sterrenchef van België. ‘La Table de Maxime’ in Our. Een aanrader. De minst gedisciplineerden, zoals ondergetekende, geven zich helemaal over aan de gezelligheid. Het is drie uur voor we ons bed zien. Anderen zijn slimmer en gaan veel vroeger slapen. Sven, de man verdedigt verdorie de belangen van alle brouwers van het land, zien we niet meer op de geïmproviseerde after-party. Als student keerde hij ook al op tijd naar huis na de voetbalpartijtjes in het Jetse Boudewijnpark wanneer de examens voor de deur stonden. Er is in de voorbije decennia niet veel veranderd. Ik ga met de laatste slapen, net zoals ik vroeger niet kon stoppen met voetballen voordat de nacht viel. De dag nadien, of vijf uurtjes slaap verder, benijd ik de gedisciplineerde zytoloog wanneer hij fluitend de Belgische cols oprijdt. De strafsten zijn de oudsten. Walter en Bruno. Vijftigers met een wielrennersziel. Een man wordt als coureur geboren. Ik ben een voetballer. De ouderlingen fietsen zoals Messi voetbalt. Het oogt allemaal makkelijk

en eenvoudig. Mijn fietskader lijkt op elk moment te breken wanneer ik mij naar boven hijs en kreun. Liefhebbers zonder kapsones. Walter praat zelden maar als hij iets zegt, is het vlijmscherp, net zoals zijn rijstijl. Voorzitter Dirk fietst Bourgondisch. Hij lijkt altijd te glimlachen. Voor, tijdens en na elke fietsrit. Ook hij rijdt steeds vooraan. Net zoals onze ex-punker, vandaag ondernemer in Molenbeek, Filip, alias Schisma. De kleine woelwater. Hij fietst als een Duracellkonijn op een driewieler. De man kan praten en blijven praten op een fiets. Hij heeft zich de voorbije jaren helemaal overgegeven aan de fietssport en hecht eraan iedereen wekelijks te verzamelen. Ik ben ook altijd blij als Eric er bij is. Hij sleurt een mens door de zwaarste beproevingen. Een hart van goud. Goede fietser ook. Nooit wijkt hij van de zijde van de mindere goden. Eric heeft veel naast mij gereden. Danny heeft de mooiste uitrustingen en de opvallendste fiets. De stijlicoon. Stevig en vastberaden baant hij zich een weg door de vallei van de Semois. Een ingetogen en goedlachse man. Maar het grootste compliment is voor de enige vrouw van de gezelschap. De echtgenote van Eric. Karen rijdt overal op en af. Super Brusselès. De ranke fietsgazelle geeft nimmer een krimp. Pure wilskracht van grote klasse. Mooi zijn de momenten waarop haar partner haar stilzwijgend bijstaat als het wel eens moeilijk wordt. Het weekend was 70 km lang, stevig maar draaglijk. De laatste 15 km waren een marteling. Maar die wegen niet op tegen het Brusselse weekend in een heel mooi deel van Wallonië. We hopen nog lang te mogen doorbleiten. In Brussel en elders. www.brusselnieuws.be/steegen David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

NATIONAAL JUDOGALA VAN CROSSING SCHAARBEEK – Crossing Schaarbeek houdt komend weekend zijn nationale judogala, als voorbereiding op de Europabeker voor clubs. Op 22 oktober reist de landskampioen namelijk af naar het Turkse Antalya, waar Crossing zal strijden met de vijftien beste clubs van Europa en de beste judoka’s ter wereld. De Schaarbeekse club was kandidaat om het toernooi in onze hoofdstad te organiseren, maar moest het dus afleggen tegen Antalya. Ter voorbereiding op die topcompetitie houdt de club in de sportzaal van de Georges Primoschool (Landbouwstraat 46) haar nationale judogala. Daar komt ze op zondag twee oktober oog in oog te staan met de Bel-

gische top. Vorig jaar waren andere toppers onder meer Inter Gembloux Wavre en La Chênaie. De deuren gaan om een uur ’s middags open. Na het tekenen van het charter tegen doping en het nodige geweld op de tatami, worden omstreeks zes uur de prijzen uitgedeeld. De entree is gratis. U zult er in elk geval een paar toppers aan het werk zien. Denk maar aan Toma Nikiforov, die een paar weken geleden nog in de categorie -100 kg een bronzen medaille behaalde op het Europees kampioenschap voor -20-jarigen. Tim Schoonjans

VAN CHACHACHA, RUMBA EN SLOW FOXTROT ETTERBEEK – Dansclub Terpsichore heeft haar thuisbasis in de zaal van het GC De Maalbeek. Daar gaan op donderdag 29 september vanaf halfnegen de deuren open voor kennismakingslessen in de verschillende stijlen die de dansclub aanbiedt: ballroom- en latindans. Iedereen is welkom en mag gratis proeven van het aanbod. Onder ballroom worden dansen als quickstep, Weense wals en tango verstaan. Aan de

andere kant zijn er de Latijns-Amerikaanse dansen, zoals de chachacha, de paso doble en de rumba. De eigenlijke cursussen beginnen op zes oktober. Maar daar blijft het niet bij. Van zes oktober tot acht december is er ook een cursus boogie voor beginners. Op twaalf januari gaat dan weer de cursus popcorn swing van start. Tim Schoonjans http://www.dansclubterpsichore.be

BDW 1297 PAGINA 26 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

zaE

OR IE D

O T 13 T J 9

• BD W

R A A

EEN VAN

Meer weten over paarden? ren on• De eerste paarden wa n kat ee als t geveer zo groo ljoen mi 60 fst lie en leefden . en jaar geled

mer, ‘omringd’ door pa

arden...

HEL E

p o l a g . . . n e Stap, draf Anaïs in haar slaapka

ek g! Dus ging Zazie op zo da en er di le na io at rn te Dinsdag 4 oktober is In j de familie Calcoen bi e w en am kw zo En nden. naar echte dierenvrie Calcoen (9) vertelt s aï An r te ch Do ... al am alleen aat in Laken terecht! De na briek ‘Sorry snorry’ pr ru de in En n. de ar pa voor ... alles over haar passie edden en tijgerslakken eb ss pi n, re ie m de ro zoon Samuel(6) over S DOOR PATRICK JORDEN s! tje es be l aa m Alle Anaïs, je kamer hangt vol met posters van paarden, maar ook van andere dieren. Van welke dieren hou je nog zoal? Anaïs (A): Van honden, olifanten, zebra’s, ezels, giraffen, konijnen, vissen, poezen, hertjes, papegaaien... (ze kan amper stoppen)

En mijn vriendin wilde ook graag leren paardrijden. We zijn dan eens samen naar een manège gegaan, om het te proberen. Daarna hebben we nog een jaartje gewacht, en vorig jaar in de lente zijn we dan toch eindelijk begonnen met paardrijden. Eindelijk, zeg je. Moest je lang zeuren om

Wow, een hele bende. Zit het in de familie, die liefde voor dieren? A: Ja, papa houdt er ook veel van. En opa heeft wel 31 verschillende vogels, vier kippen en vijf poezen. En mijn oma had vroeger een geitje en zo. Alleen mama, die is een beetje bang van dieren die loslopen. Ze heeft het liefst vissen of hamsters. En jij bent nu ook helemaal dol op paarden. Sinds wanneer? A: Sinds ik in het eerste leerjaar zit. En hoe komt dat zo? A: Ik had toen iets gekregen om te knustelen dat met paarden te maken had, en ik vond dat heel tof.

een • De topsnelheid van km/u. paard is ongeveer 70 tien de n Het paard is een va ld, re we ter snelste dierene zijn op y ke joc n en dat met ee rug! is soms • Een paardenstaart t goud waard! Enkel me je n ka paardenstaarthaar ol, vio de or een strijkstok vo De n. ke ma as cello of contrab , toe ht ec t nie kleur doet er ten zijn maar de blonde staar wel het meest in trek. ofdrol• Viggo Mortensen, ho Rings’, the speler uit ‘Lord of de n aa t raakte zo gehech in ed re hij op paarden waar ee tw n die na er de film dat hij t. ch heeft geko

eraan te mogen beginnen dan? A: Ja, eigenlijk wel. Toch een paar maanden ongeveer... Papa vond het wel goed, want die heeft vroeger ook nog aan paardrijden gedaan. Maar het is ook een beetje duur, 15 euro voor een halfuurtje! Daarom moesten mijn ouders er even over nadenken. Een halfuurtje per week... dat is niet zo lang. Hoe gaat het er daar aan toe in de manège? A: Als je beginneling bent, moet je eerst leren sturen, stappen en stoppen. Als je dat kan, mag je in de piste draven, maar dan wel met een ‘longe’. Dat is een lang touw dat de trainer vasthoudt, en die staat achter het hek van de piste. Daarna moet je alleen draf doen. Zonder de longe, bedoel ik. En als dat lukt, dan mag je galop proberen in de piste... Ik ben wel snel vooruitgegaan, na ongeveer een maand kon ik al stap, draf én galop! (glundert) Knap! Wat is het geheim om snel en goed paard te kunnen rijden?

A: Euh, je mag niet bang zijn, want dan wordt je paard ook bang. En altijd goed in evenwicht zitten. Met kaarsrechte rug, bedoel je? A: Ja, maar als je galop doet, moet je een beetje achterover leunen wel. Dan gaat het beter. En hoe krijg je je paard in beweging? A: Door met je voeten even een tikje te geven. Maar ook niet te hard hè. Soms wil het toch niet lukken, en dan fluister ik wel eens: “Allez Nougatine!” Nougatine? Is dat je lievelingspaard in de manège? A: Eigenlijk heb ik er drie, één paard en twee grote pony’s. Het paard heet Kipling, hij is wit. Daar heb ik nog maar één keer op gereden. De pony’s heten Nougatine en Karamel. Nougatine is wit met van die nogavlekjes, je weet wel. En Karamel is lichtbruin met een witte bles.

“Ik wil heel graag leren springen met mijn paard. Omdat dat een beetje voelt als vliegen”

En, nog nooit ongelukken gehad? A: Bijna. Op een keer was er een duif in de piste gevlogen en Nougatien was toen zo hard geschrokken dat hij een heel scherpe bocht maakte. Daardoor viel ik er bijna af. Maar ik kon me overeind houden door het zadel vast te pakken. Heb je nog een droom wat paardrijden betreft? A: (glundert) Ja! Ik wil heel graag leren springen. Niet voor een wedstrijd of zo, gewoon zomaar, om te zien hoe hoog het paard geraakt. En omdat het een beetje voelt als vliegen. Dat denk ik toch... En ook wil ik heel graag alleen door een bos kunnen rijden, lekker snel...

[ SORRY ] SNORRY

De mier en de olifant Sneeuwvlok, hun witte konijn, is zijn allerbeste vriend, zeker weten! Maar sinds een tijdje is Samuel Calcoen (6) ook helemaal in de ban van insecten. Hij vertelt aan Zazie waarom: Samuel (S): Gewoon, omdat je ze snel kan vangen. Ik ga naar een park en kijk onder een steen en daar zie ik dan heel veel rode mieren wriemelen. Of oranje. Ik heb dan een potje bij me om ze in te steken. En wat vang je nog zoal? S: Pissebedden, die heb ik eens in de tuin gezien, onder de tafelpoten. Of duizendpoten. En tijgerslakken! Die zijn heel zeldzaam. Wat is daar zo bijzonder aan, aan zo’n tijgerslak? S: Die heeft strepen op zijn lijf, net zoals een tijger. Hij is ook veel sterker dan gewone slakken. We hadden ze in een potje bij de andere slakken gezet maar hij heeft al hun huisjes kapot gemaakt! En toen zijn de gewone slakken dood gegaan. Maar ik weet niet of de tijgerslak nu eigenlijk een jongen of een meisje is... Wat doe je met die verzameling insecten, zodra je ze gevangen hebt? Bestuderen? S: Nee, ik zoek in het park

Samuel met Sneeuwvlok, het konijn. naar eten voor hen, maar voor de tijgerslak heb ik nog niet het goeie eten gevonden. Behalve druivenbladeren! Mijn zus zegt dat ze dat wel lusten. Soms maak ik de insecten ook dood, met een spijker of bommetjes. Zeker als ze stout geweest zijn. Oké. Is er nog een insect of een dier waarvan je droomt het in huis te halen?? S: Ja, een olifant! Dan kan ik aan zijn slagtanden hangen en zo met hem rondstappen (lacht).

Paard op ladder... Een paard zoekt een plek om de nacht door te brengen en belandt op de kamer van Ali. Daarbij sneuvelt een ruit. “Dat los ik morgen wel op,” zegt het paard. Ali vindt het allemaal prima, hij is al blij dat het geen nachtmerrie is... Zo begint Het paard, een fantasierijk verhaal van Elvis Peeters, met verrassende tekeningen van Paul Verrept. Dit bijzondere boekje verscheen al een paar maanden geleden, maar voor Zazie is het nog steeds bijzonder genoeg om er een blikvanger van te maken. Echt goede verhalen gaan nu eenmaal lang mee... Hier volgt een grappig voorsmaakje:

BIJ DE EERSTE sporen zonlicht die door het kapotte raam vielen en over zijn neus kropen, opende het paard zijn ogen. Het likte naar de stralen die langs zijn lippen streelden, blies de laatste nachtlucht uit en haalde diep adem. Een huivering gleed langs zijn rug. Het paard stond op, stil als een pluchen diertje, want Ali lag nog lekker te soezen. Zonder gerucht trok het zijn jas aan, liep voorzichtig de kamer uit en opende een deur op de gang. Het had goed gegokt, het was de deur van de badkamer. Het paard haalde een borstel uit zijn jaszak en poetste zijn tanden. Het goot water over zijn snuit, wreef zich droog met

BLIK

een handdoek. In de keuken stond alles al klaar voor het ontbijt. Maar het paard liep naar buiten om in de voortuin te ontbijten van het natbedauwde gras dat tussen de bloemen en de struiken groeide. Na de eerste hap, daagde een hond op die aan een lijn zat. Aan de andere kant van de lijn stond een man. De hond hief zijn poot tegen een bos tulpen. ‘Halt’, zei het paard. De hond verstijfde. ‘Je bederft mijn ontbijt!’

VANGER

Mag je kiezen op welk paard je wil leren rijden? A: Nee, dat beslissen de trainers. Maar ik heb een heel leuke juf, Isolde, en ze kan mij goed uitleggen hoe ik de teugels moet vastnemen als ik het eens vergeet.

BDW 1297 PAGINA 27 - DONDERDAG 29 SEPTEMBER 2011

Benieuwd naar het vervolg? Je leest het in Het paard van Elvis Peeters en Paul Verrept (ill.), uitgegeven bij Larrios.